چهارشنبه 17 آذر 1395

همدان؛‌ دشتی که بیابان می‌شود

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

همدان؛‌ دشتی که بیابان می‌شود

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
 همدان؛‌ دشتی که بیابان می‌شود
استان همدان در 2دهه گذشته روزبه‌روز به سمت کم‌آبی و خشک شدن پیش می‌رود و ذخیره سفره‌های زیرزمینی آب استان هر روز کمتر می‌شود....
1395/09/17
استان همدان در 2دهه گذشته روزبه‌روز به سمت کم‌آبی و خشک شدن پیش می‌رود و ذخیره سفره‌های زیرزمینی آب استان هر روز کمتر می‌شود. افزون برخشکسالی و کمبود میزان بارش عوامل دیگری نیز به این بحران دامن زده است تا جایی که شرایط از بحران عبور کرده و به سمت تغییر اقلیم پیش می‌رود. از جمله عوامل بحران زا در استان می‌توان به نبود مدیریت آب، برداشت بی رویه، هدر دادن آب در تولیدات کشاورزی، تولید انرژی و مصارف صنعتی اشاره کرد. برداشت بیش از حد و نبود مدیریت موجب نابودی برخی گونه‌های گیاهی، تغییر اکولوژیکی منطقه و تشدید بیابانزایی شده است. اگر این روند به سرعت مهار نشود بحران می‌تواند به جایی برسد که همدان به یک استان بیابانی کشور تبدیل شود. در این پرونده به وضع خشکسالی و مصرف آب در استان می‌پردازیم

کشاورزی سنتی و استفاده بی رویه نیروگاه شهیدمفتح از منابع زیرزمینی 2 مشکل اساسی است که منابع آب همدان را تهدید می‌کند؛ کشاورزی، حفر چاه غیرمجاز و صنایعی که در منطقه قرار گرفته متناسب با توانمندی زیست‌بوم استان همدان برای تولید آب نیست.

پایش
« محمدرضا همتی»  مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان همدان در پاسخ به این پرسش که با افزایش روند خشکسالی چه برنامه ریزی‌های محلی و ملی برای مقابله با این موضوع انجام شده؟ می‌گوید: همدان در شمار 13 استان کشور است که دارای حوزه «معرف – زوجی» است. پروژه‌های معرف- زوجی طرح‌های آزمایشگاهی و پژوهشی است که برای بررسی فیزیوگرافی، هیدرولوژی، زمین‌شناسی، خاک شناسی، ژئومورفولوژی و پوشش گیاهی در یک منطقه اجرا می‌شود.وی ادامه می‌دهد: برونداد و نتیجه‌ای که ما در حوزه معرف- زوجی به دست می‌آوریم در سازمان، مطالعه و پایش می‌شود و با سایر حوزهای کشور یعنی با 12 حوزه دیگر معرف- زوجی درسراسر کشور مقایسه و بررسی می‌شود تا مطالعه متعادلی به دست آید.مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان همدان می‌گوید: ما پیش از برنامه ریزی نیاز داریم از یک سری داده طبیعی در حوزه آبخیزداری اطلاعات جمع کنیم، چراکه ما دراین حوزه نسبت به یک سری عارضه‌ها و عناصر شناخت کافی نداریم. مثلا این‌که متوجه شویم عملیاتی که دراین منطقه انجام می‌دهیم توجیه اقتصادی دارد یا نه؟ یا برپایه توسعه پایدارهست یا خیر؟

 عملیات آبخیزداری
وی اضافه می‌کند : استان همدان دارای 3حوزه آبخیز اصلی و ۳۰ حوزه آبخیز فرعی است، مساحت این حوزه‌ها در مجموع معادل مساحت استان است. یک میلیون هکتار از حوزه‌های آبخیز استان دارای مطالعه اجمالی و حدود ۶۰۰ هزار هکتار از حوزه‌های آبخیز دارای مطالعات تفصیلی است.
همتی درپاسخ به این پرسش که نتیجه مناطقی که درآنها عملیات آبخیزداری صورت گرفته چه بوده؟ می‌گوید: خوشبختانه در جاهایی که عملیات آبخیزداری انجام شده در پایین دست باعث تغذیه سفره‌های زیرزمینی و افزایش آب در چاه‌های کشاورزی و شرب شده که مردم نیز به این موضوع اذعان می‌کنند.

 مشارکت مردمی
مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان با اشاره به ظرفیت‌های مشارکت مردمی در مقابله با خشکسالی اظهارمی کند: در بحث آبخیزداری به این نتیجه رسیدیم که با توجه به شرایط خشکسالی استان همدان و کم آبی از خیران کمک بگیریم و آنان به موضوع آبخیزداری و آبخوان‌داری پرداختند. درحال حاضر یک پروژه سنگ ملاتی در روستای شوشاب ملایر با تامین هزینه از سوی یک خیر در دست احداث است. مردم و خیران خواستار انجام فعالیت‌های آبخیزداری و آبخوان‌داری در روستاهای خود هستند.
همتی در پاسخ به این پرسش که طی این مدت چه صدمات اقتصادی به روستاییان وارد شده است؟می‌گوید: بیشتر بحران ما درمناطق شمالی استان است که دراین مناطق ما با کاهش جمعیت در روستاها روبه‌رو بوده‌ایم. در منطقه قهاوند روستاهایی وجود دارد که ساکنان آن به علت کم آبی و نبود پوشش گیاهی مهاجرت کرده‌اند. ساکنان ۲۰ تا ۳۰ روستا در منطقه قهاوند به علت کم آبی مهاجرت کردند، اما متاسفانه با این وضع کم آبی و وضع مراتع استان تعداد عشایر کوچنده به همدان نه تنها کم نشده‌ بلکه افزایش یافته است و این افزایش فرسایش خاک و نابودی مراتع را به دنبال داشته است.

 بدهکاری اکولوژیکی
« محمد درویش»  مدیرکل دفتر آموزش و مشارکت مردمی سازمان محیط زیست نیز می‌گوید: پیامد اصلی کاهش منابع آبی از سوی عوامل مدیریتی دراستان بوده. مهم‌ترین تهدیدی که استان همدان با آن روبه‌رو است بدهکاری اکولوژیکی آن است. میزان بهره‌برداری از منابع طبیعی و محیط زیست استان همدان بیش‌تر از میزان تولید سالانه منابع طبیعی استان شده است و این روند باعث شده یک تراز منفی به وجود بیاید و هرساله بر این تراز منفی افزوده می‌شود.
وی اضافه می‌کند : شاخص‌هایی وجود دارد که نشانگر منفی بودن تراز است. یکی از شاخص‌ها موضوع تراز سفره‌های آب زیرزمینی است. بیلان اغلب دستگاه‌های استان همدان منفی شده، یعنی میزان برداشت از سفره‌های آب‌های زیرزمینی بیش‌تر از میزان تغذیه سالانه سفره‌هاست.
 این مسأله در صورت استمرار می‌تواند به مرحله‌ای از بیابان زایی برسد که اصطلاحا به آن خطرناک‌ترین مرحله بیابان زایی می‌گویند. یعنی اگر به این مرحله برسیم حتی به شرط حذف عامل مخرب، دیگر نمی‌توان کاری برای منطقه انجام داد و غیرقابل بازگشت است.
درویش با بیان این‌که باید تلاش کنیم از روند افت آب زیر زمینی جلوگیری کنیم، ادامه می‌دهد: وقتی سفره‌های آب زیرزمینی به صورت مستمر پایین‌تر از حد تراز خود باشد لایه‌های آبدار سطح زمین فاصله‌های خود را ازدست می‌دهند؛ به دلیل این‌که آب از دست رفته است و پدیده‌ای به نام نشست زمین اتفاق می‌افتد. وقتی نشست زمین اتفاق افتاد اگر آب را هم تزریق کنیم چون حجم سفره‌های آبخوان کاسته شده آب را نمی‌تواند ذخیره کند و به صورت سیل و رواناب جاری می‌شود.

آسیب صنعتی
این کارشناس محیط زیست با اشاره به صدمه دیدن صنعت از کم آبی می‌گوید: متاسفانه به دلیل تشکیلات آهکی که در منطقه وجود دارد، دشت کبودرآهنگ و قهاوند با پدیده فرو چاله‌ها روبه‌رو شده است. برخی از فروچاله‌ها بزرگ ترین فروچاله‌هایی است که در خاورمیانه کشف شده و این نشان می‌دهد که علاوه بر کشاورزی بی رویه، حفر چاه غیرمجاز و استقرار صنایعی که در منطقه در نظر گرفته شده متناسب با توانمندی بوم شناختی استان همدان نبود.
به اعتقاد وی، 2معضل ومشکل سفره‌های زیرزمینی همدان را تهدید می‌کند ؛ یک کشاورزی سنتی و دیگری نیروگاه شهیدمفتح. درویش در پاسخ به این سوال که تعطیل شدن نیروگاه یا بستن چاه‌های غیرمجاز کشاورزی کدام یک هزینه کم‌تری برای مردم خواهد داشت؟ می‌گوید: مسلما کشاورزی مهم‌تر است. اصل مسأله این است که راندمان آب کشاورزی در استان همدان کم تر از 32 درصد است، یعنی حدود 68 درصد آب در بخش کشاورزی هدر می‌رود و باعث می‌شود فشار بر سفره‌های آب زیرزمینی بیاید. اگر راندمان آب جاری در بخش کشاورزی استان تقویت شود ما با نیمی از آبی که در اختیار بخش کشاورزی قرار می‌دهیم می‌توانیم همین مقدار تولید را داشته باشیم و نیازی به کفچه کنی و حفرچاه غیرمجاز بیش‌تر وجود ندارد.
مدیرکل دفتر آموزش و مشارکت مردمی سازمان محیط زیست اضافه می‌کند : نیروگاه شهید مفتح هم بحث جدی است؛ نوع سامانه‌های کمک‌کننده نیروگاه به نحوی تعبیه شده که نیاز به آب دائمی دارد. استقرار غلط سبب شده ما با بحران روبه‌رو شویم و برای رفع بحران چاه‌های عمیق حفر کرده‌اند. اما امروز خطری که نیروگاه را تهدید می‌کند خطر نشست زمین است که ممکن است ساختمان نیروگاه نیزنشست کند.

 تولید انرژی‌های پاک
وی می‌افزاید: همدان می‌تواند به سمتی رود که در تولید انرژی‌های خورشیدی و پاک الگو باشد و استان پیشگامی در بین 31 استان شود. این استان مطابق برنامه ششم دولت باید 10هزار مگابایت برق از طریق انرژی‌های خورشیدی و بادی تولید کند، آن‌وقت می‌تواند هم اشتغال زایی جدیدی ایجاد کند و هم میزان وابستگی‌اش را به سرزمین کاهش دهد. وابستگی بیشتر یکی از عوامل تشدید بیابانزایی است.
 درویش می‌گوید: در سال‌های اخیر مدیران ارشد استان به توسعه صنعتی ازجمله تاسیس کارخانه فولادسازی تأکید می‌کنند، درحالی که این موارد برتشدید خشکی همدان دامن می‌زند، میزان آبی که در صنعت فولاد مصرف می‌شود 7 برابر متوسط آبی است که دربخش صنعت مصرف می‌شود.
وی با بیان این‌که دراستان همدان دمای شب و روز مرتبا در حال افزایش است، می‌افزاید: در چنین شرایطی ما باید به سمت استقرار صنایع‌های تک برویم. اگر ما نتوانیم به سرعت این روند را مهار کنیم بحران می‌تواند به جایی برسد که همدان به یک استان بیابانی کشور تبدیل شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%9B%E2%80%8C-%D8%AF%D8%B4%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، محیط زیست همدان ، آب همدان ، خشکسالی همدان ،

چهارشنبه 17 آذر 1395

آب در روستاهای همدان هدر می‌رود

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

آب در روستاهای همدان هدر می‌رود

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
آب در روستاهای همدان هدر می‌رود
یکی از مقوله‌هایی که باعث مهاجرت از روستاها شده کمبود آب شرب روستایی است. نزدیک به 50 روستا با مشکل کمبود آب شرب دست و پنجه نرم می‌کنند و ده‌ها روستا نیز با قطع شدن روزانه آب روبه‌رو هستند و تنها ساعاتی از شبانه روز آب دارند....
1395/09/17
 یکی از مقوله‌هایی که باعث مهاجرت از روستاها شده کمبود آب شرب روستایی است. نزدیک به 50 روستا با مشکل کمبود آب شرب دست و پنجه نرم می‌کنند و ده‌ها روستا نیز با قطع شدن روزانه آب روبه‌رو هستند و تنها ساعاتی از شبانه روز آب دارند. مسئولان نیز از مصرف بی رویه و هدر رفت آب در روستاها گلایه دارند.«محمد نانکلی» سرپرست نظارت بر بهره‌برداری شرکت آب و فاضلاب روستایی استان همدان است. با او در مورد وضع آب روستایی استان و اصلاح الگوهای مصرف آب در خانوارهای روستایی گفت‌وگو کرده‌ایم.
  • مشترکان شما چه کسانی یا چه نهادهایی هستند؟
شرکت ما برای انشعاب‌های آب خانه‌های روستایی، دامداری‌ها، مراکز تجاری و صنعتی حاشیه روستا خدمات‌رسانی می‌کند.
  • آب شهرک‌های صنعتی را شما تامین می‌کنید؟
در داخل شهرک‌های صنعتی چاه‌هایی حفر شده که مشترکان و شرکت‌ها از آن طریق آب مصرفی خود را تامین می‌کنند و ارتباطی به ما ندارد. آب کشاورزی نیز با شرکت آب منطقه‌ای و جهاد کشاورزی است.
  • آب مشترکان به چه شیوه‌ای قیمت‌گذاری می‌شود؟
قیمت آب روستایی نسبت به شهری 50 درصد ارزان‌تر است.
  • این ارزان بودن در مصرف تأثیر نداشته است؟
مردم روستا خود را مالک آب می‌دانند و متاسفانه مصرف آب بیشتری دارند. سرقت آب در روستاها بسیار زیاد است. طبق استاندارد باید مصرف آب برای هر نفر بین 90 تا 150 لیتر باشد، اما متاسفانه ما طبق سرانه مصرفی 3 برابر بیشتر از حد معمول مصرف داریم.
  • علاوه بر ارزان بودن آب، علت مصرف زیاد چیست؟
کنتور آب به مرور زمان دچار خطا می‌شود و باید هر 3 سال یک بار تعویض شود که این اتفاق نمی‌افتد. برخی کنتورها 20 سال است تعویض نشده و این باعث مصرف بیشتر می‌شود. مشکل فرهنگی هم داریم و مشترکان فکر نمی‌کنند آب که به صورت خام از چاه‌ها برداشت می‌شود چه هزینه‌ای دارد! ما برای تولید هر مترمکعب آب چه مصرف شود، چه نشود، 90ریال به اداره امور آب پرداخت می‌کنیم. مشکل اصلی این است که مردم هر طور دوست دارند مصرف می‌کنند.
  • برای تغییر رفتار و اصلاح الگوی مصرف آب چه برنامه‌ای داشته اید؟
از طریق مدرسه و آموزش پرورش بسته‌های تبلیغی و بروشورهایی در اختیار دانش آموزان قرار داده‌ایم و برنامه‌ها و کارگاه‌های آموزشی برای زنان روستایی در مورد مصرف آب داشته‌ایم.
  • آیا همه روستاهای استان تحت پوشش شرکت شماست؟
ما در استان 1071 روستا داریم که 939 روستا بیش از 20 خانوار هستند. از این تعداد 775 روستا تحت پوشش خدمات آبرسانی ما هستند و تعدادی از روستاها از سوی شوراهای روستا اداره می‌شوند. در واقع 85 درصد جمعیت روستاها تحت پوشش هستند و 160 هزار مشترک داریم.
  • چرا برخی از روستاها تحت پوشش نیستند؟
مردم مقاومت داشتند و شورا و روستا همکاری نداشتند.
  • این مشترکان در کدام مناطق بیشتر هستند؟
جمعیت روستایی ما در شهرهای شمالی مانند رزن و کبودراهنگ 2 برابر جمعیت شهرستان‌هاست، اما در شهرهای مثل تویسرکان و اسدآباد برابر است. در مرکز استان نیز جمعیت روستایی بسیار کمتر است.
  • منابع آبی شما از کجا تامین می‌شود؟
در استان 512 چاه عمیق داریم، تعداد401 چاه نیمه عمیق و دستی و 229 چشمه آب داریم. قنات‌هایی که مورد بهره‌برداری ماست در 62 روستا قرار دارد که در مجموع 1162 مورد، منابع آبی ما را تامین می‌کند . تولید آب شرکت 4396 لیتر آب در ثانیه است. 753 مورد مخزن آب در استان وجود دارد که برخی از مخازن هوایی است و برخی بتنی یا آجری است که 106هزار متر مکعب گنجایش دارد.
  • هزینه و درآمد بهره‌برداری چه تناسبی دارد؟
سال گذشته مبلغی که از مردم روستا دریافت کردیم حدود 2 میلیارد تومان بود اما هزینه ما 20 میلیارد تومان بوده یعنی تقریبا 10 برابر. برای یک روستای با جمعیت 100خانوار اگر در ماه یک میلیون تومان آب فروخته شود و اگر یک پمپ آب بسوزد 6میلیون هزینه در بر دارد.قیمت برق مصرفی ما 45 تومان برای هر کیلووات است و 50 درصد درآمد از روستا، هزینه برق است.
  • وضعیت آب در 8 ماه سال چگونه بود؟
در شهرهای شمالی استان که بیشتر چاه‌های عمیق کشاورزی و صنعتی هم در این مناطق قرار دارد وضع بسیار بدی داشتیم و نسبت به سال گذاشته آب کمتر شده بود.
  • آب‌رسانی سیار همچنان وجود دارد؟
به صورت متوسط هر روز 46 سرویس آبرسانی سیار در روستاهای استان صورت می‌گیرد که باز هم در مناطق شمالی استان است. به طور مثال در فامنین به 16 روستا و کبودراهنگ به 5 روستا آبرسانی سیار صورت می‌گیرد. در این روستاها مردم به دلیل کم آبی مهاجرت کرده اند و تعداد جمعیت کمتر از10 خانوار است. در مناطقی مثل فامنین به دلیل برداشت بی‌رویه از چاه‌های عمیق با کمبود آب روبه‌رو هستیم. در این مناطق هر کشاورز 3 حلقه چاه غیرمجاز حفر کرده است.
  • سطح آب‌های زیرزمینی چه وضعی دارد؟
در جنوب استان سطح چاه‌های دستی بین 20 تا 30 متر است، اما بارندگی‌ها هیچ تاثیری بر چاه‌های عمیق نداشته است و روز به روز سطح آب پایین‌تر می‌رود. سطح آب‌های زیرزمینی هر سال به طور متوسط یک تا 5/1 پایین‌تر می‌رود.
  • با آلودگی آب چه کار می‌کنید؟
متاسفانه به دلیل مصرف بی‌رویه و استفاده ار سموم و کودهای مختلف و نیز رها کردن فاضلاب در زمین‌های کشاورزی آبهای ما نیتراته می‌شود و این مشکل در چاه‌هایی که سطح کمتری دارد بیشتر به چشم می‌خورد. آزمایش‌های انجام شده نشان می‌دهد با رویه فعلی به سمت بحران می‌رویم و این موضوع را باید کشاورزان درک کنند. آب‌های زیرزمینی همه جا به هم وصل است و اگر یک جا آلوده شود در اطراف آن نیز آلودگی ایجاد می‌شود.
  • چه برنامه‌ای برای مهار آلودگی دارید؟
در استان 8 آزمایشگاه داریم. به جز فامنین در هر شهرستان یک آزمایشگاه مستقر است. آبداران را آموزش داده‌ایم، چاه‌ها و منابع آبی را حصارکشی می‌کنیم. در رابطه با کلرزنی آب شرب در استان دستگاه جدید کلرزنی ساخته شده که بسیار اتفاق خوبی است.
  • آبداران چه وضعی دارند؟
ما به پیمانکاران و آبداران 2 سال است حقوق پرداخت نکرده‌ایم.
  • از نظر پژوهشی، کاری در استان صورت می‌گیرد؟
در هریک از 9 شهرستان استان، روستایی به عنوان پایلوت انتخاب کرده‌ایم که پایش و مطالعه شود. روستای یلفان در شهرستان همدان، اسلام آباد در شهرستان ملایر، زرامین سفلا نهاوند، سیدشهاب تویسرکان، چنار شیخ اسدآباد، علیصدر کبودراهنگ، دستجرد بهار، قره بلاغ رزن و فیض آباد فامنین در این طرح قرار گرفته و حدود 2 ماه است دوستان آغاز به کار کرده‌اند.
  • ارتباط شما با دهیاران و شوراها چگونه است؟
ما در شهر همدان مشکل است زیاد داریم. به طور مثال روستای قاسم آباد که در نزدیکی شهر است و مهاجرپذیر است و در سال‌های گذشته ساخت و ساز زیادی را شاهد بوده .به همین دلیل سرقت آب زیادی در آن داشتیم. در هر کوچه لوله‌هایی را از مسیر اصلی و شاه لوله بدون مجوز کشیده بودند و آب شرب خود را به صورت قاچاق تامین می‌کردند. خوشبختانه شورای جدید، دهیار و قوه قضاییه همکاری خوبی با ما داشت و تقریبا مشکل روستا حل شد.
  • برنامه‌ای برای کاهش هزینه‌ها دارید؟
مطالعه مصرف برق، بررسی حوادث، اتفاقات و آسیب‌ها از جمله برنامه‌های ماست. همچنین برای کاهش هدررفت آب راهکارهای زیادی داریم، از جمله شناسایی و نصب کنتورهای حجمی را در نظر گرفته‌ایم. مردم باید بدانند دولت از خودشان است و نباید هزینه بر دوش آن بگذارند. آموزش را از طریق دفاتر امامان جماعت در روستاها، صدا وسیما و آموزش پرورش پیگیری می‌کنیم.
از سوی دیگر اگر در روستاها مصرف بی‌رویه آب نداشته باشیم،  کمبود آب شرب نخواهیم داشت. البته وضع مناطق جنوبی ما تحت تاثیر برداشت بی‌رویه از چاه‌های عمیق است که مقوله دیگری است. یکی از چالش‌های مهم ما مصرف بی‌رویه آب در بخش کشاورزی است و در این زمینه برخی مناطق بحرانی است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%AF%D8%B1-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%AF


برچسب ها: همشهری همدان ، آب روستایی همدان ،

چهارشنبه 17 آذر 1395

کوبیدن سازهای کوبه‌ای د ر همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

کوبیدن سازهای کوبه‌ای د ر همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
کوبیدن سازهای کوبه‌ای د ر همدان
« مرتضی فطری» نوازنده و آهنگساز همدانی 19 آذرماه همراه با گروه سازهای کوبه‌ای در مجتمع ابن سینای همدان به روی صحنه خواهد رفت. او یکی از شناخته‌شده ترین هنرمندان موسیقی سنتی و مقامی همدان است که در همدان طرفداران زیادی دارد. به بهانه این کنسرت با او به گفت وگو نشسته ایم...
1395/09/17
« مرتضی فطری»  نوازنده و آهنگساز همدانی 19 آذرماه همراه با گروه سازهای کوبه‌ای در مجتمع ابن سینای همدان به روی صحنه خواهد رفت. او یکی از شناخته‌شده ترین هنرمندان موسیقی سنتی و مقامی همدان است که در همدان طرفداران زیادی دارد. به بهانه این کنسرت با او به گفت وگو نشسته ایم.
  • آموختن موسیقی را نزد چه کسانی آغاز کردید و چه کسی بیشترین تاثیر را روی شما داشت؟
پس از آموزه‌های پدر، در سن 10 سالگی نزد استاد زنده‌یاد جلال دوستی نواختن تار و سه‌تار را آغاز کردم و پس از آن نیز نزد استاد ارشد طهماسبی شاگردی کردم.
  • با کدام یک از سازهایی که می‌نوازید ارتباط بیشتری دارید؟
در میان سازهایی که در نواختن آنها تسلط دارم با تار رابطه خاصی دارم. البته به تمام سازها عشق می‌ورزم، به طور مثال با صدای تنبور آرامش خاصی پیدا می‌کنم یا با نواختن سه‌تار از موسیقی لذت می‌برم.
  • از سابقه تدریس بگویید و این‌که چه سازهایی را تدریس می‌کنید؟
من از سن ۱۷ سالگی تدریس موسیقی را آغاز کردم. مدت زمان زیادی هم در بیشتر آموزشگاه‌های همدان تدریس کرده ام. چند سالی هم در شهر تهران و رشت مشغول به تدریس بوده ام و اکنون تار، 3تار، تنبور و دیوان را هم آموزش می‌دهم.
  • از اجراها و کنسرت‌هایی که پیش از این داشته‌اید بگویید.
تعداد کنسرت‌هایی که داشته ام زیاد است. در شهرهای مختلف ایران با گروه‌های مختلف به اجرای کنسرت پرداخته‌ام که در بعضی از گروه‌ها به عنوان آهنگساز یا سرپرست گروه بوده‌ام و در برخی به عنوان نوازنده همکاری کرده ام.
  • اجرای کنسرت در خارج از کشور چه تفاوتی با داخل دارد؟
در کنسرت‌هایی که در خارج از کشور داشته‌ایم خیلی راحت بوده ایم؛ به دلیل این که دغدغه گرفتن مجوز نداشته ایم. اما در ایران دوندگی برای گرفتن مجوز کنسرت یکی از مشکلات ما است. امیدوارم این مشکل هم به زودی از سر راه نوازندگان برای اجرای کنسرت برداشته شود.
  • از کارها و آلبوم‌های منتشر شده بگویید.
من مدت زیادی را در سازمان صدا و سیما در واحد موسیقی مشغول به آهنگسازی بوده‌ام که حاصل این همکاری با صدا و سیما ضبط بیش از ۱۵۰ قطعه موسیقی بوده است که در برخی به عنوان آهنگساز بوده‌ام و در برخی به عنوان نوازنده. البته در این مدت موسیقی متن چند فیلم را نیز کار کرده‌ام که بیشتر این فیلم‌ها انیمیشن بوده‌اند. از آلبومهایی که در آن حضور داشته‌ام «نغمه‌های نواحی» که از سوی شرکت سروش منتشر شد به عنوان آهنگساز همکاری داشته‌ام، در آلبوم «صدای شاعر» که از سوی حوزه هنری تولید شد به عنوان نوازنده تار حضور داشته‌ام. آلبومی هم در حال ضبط دارم که شامل  ملودی‌های محلی همدان در بخش ترکی با خوانندگی پدرم حق‌رضا فطری است که  به زودی روانه بازار خواهد شد.
  • اینکه در همدان کمتر کنسرت برگزار می‌کنید و به صورت گزیده کار می‌کنید چه دلیلی دارد؟
بحث کم کار کردن نیست. شاید دوستان ما فکر کنند که فعالیت من کم شده، در صورتی که فعالیت من تنها در زمینه برگزاری کنسرت کم شده چون من بیشتر وقت خودم را در این مدت مشغول ضبط موسیقی فیلم بوده‌ام. آخرین موسیقی متن فیلمی که کار کردم مربوط به مجموعه انیمیشن «حکمت پنهان» به کارگردانی همسرم مریم خوش‌اقبال است که این روزها از شبکه 2 در حال پخش است.
  • وضعیت موسیقی استان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
ما در موسیقی استان همدان ظرفیت‌های خیلی خوبی داریم. نوازنده‌های بسیار خوب که هر کدام در کشور زبانزد هستند اما از این عزیزان انتظارهای بیشتری نیز داریم. دلیلش را نمی‌دانم اما بعضی از این نوازنده‌ها اصلا فعالیت نمی‌کنند مطمئن هستم اگر کمی فعال‌تر باشند به درجات بالاتری از موسیقی دست پیدا خواهند کرد و موسیقی استان متحول می‌شود.
  • امکانات و وضع سالن‌ها چگونه است؟
اگرچه امکانات سالن‌های همدان زیاد خوب نیست اما خدا را شاکریم که همین سالن‌ها را در همدان داریم. در بعضی از شهرها همین هم وجود ندارد. یکی از مشکلات ما در سالن‌های شهر مشکل آکوستیک سالن است. ما سال هاست از نداشتن سیستم صوتی خوب در سالن‌ها رنج می‌بریم، برای هر بار کنسرت دادن مجبور هستیم هزینه زیادی برای صدابرداری پرداخت کنیم اما باز از عزیزانی که در اداره ارشاد همین سالن را برای اجرای کنسرت‌ها تا آنجا که ممکن است به شرایط ایده‌آل نزدیک می‌کنند تشکر می‌کنیم.
  • تعامل اهالی موسیقی در همدان با اداره ارشاد چگونه است؟
کم و بیش تعامل خوبی داریم. در جلساتی که با هم داریم در مورد مشکلات اهالی موسیقی صحبت می‌کنیم، بالاخره دوستان ما در ارشاد تا آنجا که ممکن است همکاری می‌کنند. در بعضی از موارد نیز کم کاری می‌شود که پذیرفته‌ایم.
  • کنسرت 19 آذر را معرفی کنید. چه قطعاتی اجرا خواهد شد؟
کنسرت ۱۹ آذر برنامه‌ای است که بیشتر آهنگ‌های آن از ساخته‌های خودم است. در این کنسرت من با یک گروه کوبه‌ای همکاری می‌کنم و از ساز زدن در کنار این عزیزان لذت می‌برم. این کنسرت شامل ۴بخش است. هر بخش از این کنسرت شنونده را با صدای متفاوتی روبه رو می‌کند . در بخش اول با 3تار، بخش دوم دیوان و در بخش سوم و چهارم با ساز تنبور گروه را همراهی می‌کنم، البته خوانندگی این کنسرت هم بر عهده خودم است.
  • ایده این کار چگونه شکل گرفت؟
در ابتدای شکل‌گیری این کنسرت قرار بود من و جلال گودرزی‌سروش نوازنده و مدرس تنبک به صورت دونوازی این کنسرت را برگزار کنیم. پس از مدتی به پیشنهاد گودرزی سروش تصمیم بر اجرا به صورت گروه کوبه‌ای شد که در این گروه احمد رسولی ثمر، مسعود قاری، توحید رادفر، احسان رسولی ثمر و پویا موسویان به عنوان نوازندگان سازهای کوبه‌ای فعالیت دارند.
  • این کنسرت چه تفاوتی با کنسرت‌های پیشین دارد؟ دلیل استفاده از سازهای کوبه‌ای چیست؟
در کنسرت‌های قبلی گروه به صورت کامل بود. منظورم از گروه کامل، دارا بودن بیشتر سازهای ملودیک از جمله سنتور، کمانچه، عود ونی است اما در این کنسرت تصمیم بر این شده که بیشتر روی سازهای کوبه‌ای تکیه کنیم. تجربه جدیدی است و کار بسیار خوشرنگی خواهد شد.
  • با توجه به این‌که از کنسرت‌های شما همیشه استقبال خوبی شده، فکر می‌کنید این بار استقبال چگونه خواهد بود و چه بازخوردی خواهید گرفت؟
امیدوارم که باز هم مثل کنسرت‌های قبلی شاهد حضور هنردوستان عزیز در شب کنسرت باشم. حضور این عزیزان در این روزهای سرد نزدیک به زمستان مایه دلگرمی من و دوستان همراه من در این کنسرت خواهد بود. در پایان از همه عزیزانی که من و گروه را برای رسیدن به این کنسرت یاری کرده‌اند، سپاسگزارم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%A9%D9%88%D8%A8%DB%8C%D8%AF%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%AF-%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: موسیقی همدان ، مرتضی فطری ، هنرمندان همدان ، همشهری همدان ،

یکشنبه 14 آذر 1395

نقاشی پشت شیشه؛ از ونیز تا همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

نقاشی پشت شیشه؛ از ونیز تا همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نقاشی پشت شیشه؛ از ونیز تا همدان
ویترای یا نقاشی پشت شیشه که مهد آن ایتالیا است در همدان سابقه نسبتا طولانی دارد. اگر ویترای را به صورت جدی در همدان جست‌وجو کنیم به 2 نام بر می‌خوریم. احمد فتوت نقاش برجسته کشور و هوشنگ جمشیدآبادی نویسنده و نقاش همدانی که او نیز نقاشی پشت شیشه را از استاد فتوت آموخته است...
1395/09/14
ویترای یا نقاشی پشت شیشه که مهد آن ایتالیا است در همدان سابقه نسبتا طولانی دارد. اگر ویترای را به صورت جدی در همدان جست‌وجو کنیم به 2 نام بر می‌خوریم. احمد فتوت نقاش برجسته کشور و هوشنگ جمشیدآبادی نویسنده و نقاش همدانی که او نیز نقاشی پشت شیشه را از استاد فتوت آموخته است.
احمد فتوت نقاش همدانی با اشاره به تاریخچه ویترای در ایران می‌گوید: ویترای نقاشی کلیسایی و وارداتی است. به نظر من ایرانی‌ها بر اساس ذوق و سلیقه به صورت هندسی از این هنر استفاده کرده‌اند. ما در خانه‌های قدیمی می‌بینیم که در پنجره‌ها و ارسی‌ها با شیشه‌های رنگی کار می‌کردند حتی در مساجد هم استفاده شده است. من منشاء ایرانی برای این هنر پیدا نکردم، حال ممکن است سابقه داشته باشد اما من ندیدم. البته لعاب و نقاشی روی سفال و سرامیک موضوع دیگری است. ما نقاشی روی ظروف مسی، سنگی، سفال و شیشه را داشته‌ایم و این موضوع سابقه دیرینه‌ای دارد.
وی با اشاره به پیشینه ویترای در همدان می‌گوید: نقاشی روی شیشه و پشت شیشه در زمان قاجار و پیش از قاجار در همه جای ایران مرسوم بود و بسیاری از نقاش‌های قهوه خانه‌ای در این زمینه کار می‌کردند. اما من ویترای را در همدان به صورت مدرن پیش از این که کار کنم، جایی ندیدم. البته من هم به صورت عمومی چندان کار نکردم و بیشتر آموزش می‌دادم.

نقشی برای دوست
یکی از آثار ویترای در همدان اثری است که فتوت در منزل دوست نقاش خود هوشنگ جمشیدآبادی کشیده است. از او درباره این اثر می‌پرسم که در پاسخ می‌گوید: دوست داشتم درخانه وی یک یادگاری به جا بگذارم. یکی ازآثاری که با همکاری هوشنگ جمشیدآبادی دارم اثری است که در منزل او کار کردیم. خوشبختانه این نقاشی حفظ شده است.
این هنرمند همدانی ادامه می‌دهد: در زمینه ویترای تعدادی کار دارم و من هم به صورت جدی به آن نپرداخته‌ام. من قبل از دانشگاه نیز نقاشی روی شیشه و ویترای کار می‌کردم و خودم یادگرفته بودم. اما پس از دانشگاه به صورت اصولی ادامه دادم و فهم و درکی که از نقاشی پیاده کردم در این هنر به کاربردم. من شاگردی در این زمینه به صورت خاص نداشتم اما در کلاس‌های نقاشی همیشه با شاگردان کار می‌کردم.

کار مدرن
فتوت در پاسخ به این‌که چه شیوه‌ای در خلق آثار نقاشی پشت شیشه به کار می‌برید، می‌گوید: من بیشتر مدرن کار می‌کردم. در واقع آنالیز فرم‌ها به صورت مدرن اجرا می‌شد. به صورت کلاسیک نمی‌توان کار کرد زیرا خمیرمایه‌ای که استفاده می‌کنیم کار را ضخیم می‌کند.
وی به مواد به کار رفته در ویترای اشاره کرده و می‌گوید: خمیر ویترای را با رنگ معمولی در و پنجره استفاده می‌کنم. خمیرمایه را درست می‌کنم و پس از ترکیب با یک قیف کار می‌کنم.

 کارهای بازاری
هوشنگ جمشیدآبادی مورخ و نقاش همدانی است که همکلاسی و همکار احمد فتوت بوده و تجربه‌های مشترکی به ویژه در زمینه نقاشی باهم دارند جمشیدآبادی نیز از معدود افرادی است که چراغ هنر ویترای را در همدان روشن نگه داشته است.
اواخر دهه 50 و اوایل دهه 60 شیوه دیگری از نقاشی پشت شیشه متداول شده بود و تصویری از شخصیت‌های مذهبی را پشت شیشه نقاشی می‌کردند و آن را قاب کرده و در بازار می‌فروختند. این روش در همدان هم رواج داشت. نقاشی پشت شیشه یا ویترای تفاوت‌های زیادی با نقاشی و تزئین ظروف شیشه‌ای دارد. به طور مثال در نقاشی ظروف پس از رنگ‌آمیزی معمولا پخت رنگ در کوره صورت می‌گیرد اما در ویترای نیاز به پخت نیست.
جمشیدآبادی درباره تفاوت این کارها با نقاشی پشت شیشه می‌گوید: در این آثار تصویری روی شیشه نقاشی می‌کنند وگاهی با تعداد زیاد چاپ می‌کردند. به طور مثال درویشی را با کشکول می‌کشیدند و رنگ می‌زدند و یک کار بازاری پدید می‌آمد. جنبه‌های هنری در این کارها ضعیف بود. اما ما در نقاشی پشت شیشه گاهی روزها زمان صرف و یک اثر هنری خلق می‌کردیم.
وی ادامه می‌دهد: در کارهای ما حالت‌های مختلفی پدید می‌آمد. گاهی کوبیسم بود و گاهی کمپوزسیون هماهنگی از رنگ‌ها را داشت. من ویترای را از احمد فتوت آموختم. شیوه‌ای که ما کار می‌کردیم دفرمه کردن شکل‌ها بود. این هنر مربوط به اروپا است. گاهی با آهن و مفتول روی شیشه کار و تصویرهای زیبایی خلق می‌کنند مانند آنچه در کلیساهای غرب می‌بینیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C-%D9%BE%D8%B4%D8%AA-%D8%B4%DB%8C%D8%B4%D9%87%D8%9B-%D8%A7%D8%B2-%D9%88%D9%86%DB%8C%D8%B2-%D8%AA%D8%A7-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، نقاشی پشت شیشه همدان ، ویترای همدان ،

مطالباتNGOهای همدان از رئیس سازمان میراث‌فرهنگی؛

کنشگران مدنی حوزه میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری همدان در دیدار با رئیس جدید سازمان میراث‌فرهنگی به طرح مطالبات خود پرداختند.

 

به گزارش خبرنگار ایلنا، زهرا احمدی‌پور (رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری) در سفر خود به همدان؛ عصر روز پنجشنبه در استانداری همدان؛ با اعضای سازمان‌های غیردولتی این استان در حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری دیدار کرد.

در این نشست که بیش ۵۰ نفر از فعالان مدنی استان همدان حضور داشتند، افرادی به نمایندگی از دیگر کنشگران مدنی این حوزه به طرح مطالبات خود با رئیس سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری پرداختند.

بابک مغازه‌ای (عضو کمیته گردشگری بنیاد مهر) در ابتدای این جلسه با اشاره به افزایش تعداد سازمان‌ها و تشکل‌های غیردولتی در این استان و برشمردن برخی اقدامات NGO‌ها در همدان همچون راه‌اندازی پویش ملی سفر پاک، برگزاری کارگاه‌های آموزشی و... گفت: گردشگری و بوم‌گردی می‌تواند با رونق فروش صنایع‌دستی، غذاهای محلی، خدمات گردشگری، گیاهان دارویی و... اثر گذار‌ترین معیشت مکمل برای جوامع محلی باشد، این درحالی است که در سازمان میراث فرهنگی کمترین اعتبار به این بخش داده شده‌ است.

 در ادامه میلاد وندایی (باستان‌شناس و کنشگر مدنی) به ضرورت توجه بیشتر به مطالعات باستان‌شناسی در استان همدان اشاره کرد و گفت: تعامل با مراکز پژوهشی خارج از کشور، بها دادن به جوانان در حوزه باستان‌شناسی و میراث فرهنگی افزایش بودجه حفاری‌های باستان‌شناسی و افزایش ثبت آثار استان همدان در فهرست میراث ملی و جهانی ازجمله مطالبات ما از سازمان میراث فرهنگی است.

محمد سلیمی (نماینده انجمن سفال لالجین) نیز با اشاره به مشکلات صنعتگران این حوزه افزود: جایی برای ایجاد کارگاه‌های سفالگری جدید در لالجین نیست و در این زمینه با مشکل روبرو هستیم.

حسین زندی (عضو پویش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی) هم ضمن انتقاد از عملکر دولت قبل در حوزه سازمان‌های مردم‌نهاد گفت: ۶۰ الی ۸۰ نفر در دولت قبل در یگان حفاظت استان استخدام شده‌اند اما بیشتر آن‌ها پشت میز نشین شدند یا سمت‌های دیگری گرفتند و نیروی کافی برای سرکشی به آثار تاریخی باقی نمانده است.

وی ادامه داد: همچنین تعداد زیادی خانه تاریخی ثبت نشده در همدان وجود دارد که اگر دوباره ساخت و ساز پس از رکود رونق پیدا کند این آثار در معرض تهدید جدی قرار می‌گیرند.

 

          91

مسیر توسعه پایدار از حفظ میراث‌فرهنگی می‌گذرد

پس از بیان مطالبات فعالان میراث فرهنگی و تعدادی از نمایندگان NGO‌ها، زهرا احمدی‌پور که به همراه معاونان گردشگری و صنایع دستی خود در این جلسه حضور داشت؛ خطاب به سازمان‌های مردم‌نهاد استان همدان گفت: سمن‌ها همانند سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری میراث‌دار هستند. آنچه به ما رسیده اصالت و هویت ماست که در قالب بنا‌ها، محوطه‌ها، آثار ناملموس و هنرهای سنتی در دسترس ما قرار گرفته و رسالت ما حفاظت و مراقبت از این آثار است.

وی ادامه داد: ما باید میراث‌بان آثار تاریخی و فرهنگی باشیم و شما سمن‌ها که دیده‌بانان خوبی هستید؛ می‌توانید مراقبت کنید تا ما در اجرای برنامه‌ها و سیاست‌گذاری‌ها دچار اشتباه نشویم، چراکه این اشتباه ما را با بحران هویت مواجه خواهد کرد.

احمدی‌پور افزود: سمن‌ها علاوه بر میراث‌داری می‌توانند میراث‌ساز نیز باشند برای نمونه با روزآمد کردن صنایع دستی می‌توانیم میراث‌بانی را به میراث‌سازی تبدیل کنیم.

رئیس سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری توضیح داد: شما سمن‌ها باید سه مسئله را در حوزه‌های سه گانه سازمان طرح کنید و از ما بخواهید در این رابطه برای استان همدان برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری کنیم و حداقل هر ماه اقدامی در این زمینه انجام دهیم. خوشبختانه در چند سال گذشته اقدامات خوبی در حوزه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری صورت گرفته است، اما برای تحرک و استمرار این برنامه‌ها نیازمند اشکال‌یابی و در ادامه حل و فصل این مشکلات هستیم.

معاون رئیس جمهور؛ بوم‌گردی را یکی از دغدغه‌های جدی استان همدان در حوزه گردشگری دانست و گفت: وقتی یک گردشگر وارد همدان می‌شود فقط نمی‌خواهد به لالجین برود و سفال ببیند بلکه بازدید از گنجنامه هگمتانه و شهری که به عنوان محل زندگی بوعلی سینا از آن یاد می‌شود، در برنامه گردشگران قرار می‌گیرد، اما سوال اینجاست که ما چه بسته‌ای برای گردشگران آماده کرده‌ایم که وقتی از شهر همدان خارج می‌شوند تصویر اصیلی از مهد تاریخ و تمدن ایران داشته باشند؟!

 احمدی‌پور خاطرنشان کرد: ما باید از مواریث فرهنگی و تاریخی چنان مراقبت کنیم که در آینده نه‌چندان دور نسل‌های آتی از ما به شایستگی یاد کنند، اگر می‌خواهیم به توسعه پایدار دست پیدا کنیم مسیر آن از حفظ و مراقبت از میراث فرهنگی می‌گذرد و این موضوع باید به دغدغه و مسئله اصلی مدیران شهر‌ها تبدیل شود و در ادامه خواهیم دید حفظ و مراقبت از میراث فرهنگی به دغدغه و مسئله اصلی کشور تبدیل خواهد شد.


برچسب ها: میراث همدان ،

شنبه 13 آذر 1395

یک قرن فعالیت ادبی در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،معرفی کتاب ،ادبیات ،

یک قرن فعالیت ادبی در همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
یک قرن فعالیت ادبی در همدان
کتاب دوجلدی «یک سده انجمن‌های شعر و ادب در استان همدان» نوشته «محمد کلافچی» با شمارگان 1000نسخه سال 1393 از سوی انتشارات برکت کوثر به بازار آمده است. کلافچی در این کتاب به معرفی اولین انجمن‌های ادبی شهر همدان پرداخته است. او در گفت وگو با همشهری از کتاب‌ها و فعالیت‌هایش می‌گوید...
1395/09/13
 کتاب دوجلدی «یک سده انجمن‌های شعر و ادب در استان همدان» نوشته «محمد کلافچی» با شمارگان 1000نسخه سال 1393 از سوی انتشارات برکت کوثر به بازار آمده است. کلافچی در این کتاب به معرفی اولین انجمن‌های ادبی شهر همدان پرداخته است. او در گفت وگو با همشهری از کتاب‌ها و فعالیت‌هایش می‌گوید:
  • فعالیت ادبی را از کجا آغاز کردید؟
نزدیک به 30 سال است عضو انجمن‌های ادبی همدان هستم و بیشترین زمان را عضو انجمن ادبی بوعلی بودم.
  •  چگونه به کتابخوانی علاقه‌مند شدید؟
پسرخاله‌ای داشتم به نام ابوالقاسم ارسطو متخلص به شیفته که دوست صمیمی امین‌الله رضایی شاعر و نقاش معروف همدانی بود. او شاعر توانمندی بود اما در32سالگی فوت کرد. چند غزل از او به جا مانده و من هم تحت تاثیر پسرخاله‌ام به کتاب علاقه‌مند شدم.
  • به نوشتن چگونه علاقه‌مند شدید؟
از 17 سالگی به صورت جدی کتاب می‌خواندم همان زمان شروع کردم به شعر گفتن. آن زمان پاتوق ما مغازه کتابفروشی حمید یسرلو درخیابان عباس آباد بود و همه دوستان از جمله علیرضا ذکاوتی قراگوزلو، دکتر پرویز اذکایی و حسین معصومی فرزند آیت الله معصومی در آنجا جمع می شدیم. وقتی شعرهایم را می‌خواندم آقای ذکاوتی توصیه می‌کرد که شعرهای تو خام است و نظر می‌داد و من هم گوش می‌دادم.
  • ایده نوشتن کتاب یک سده انجمن‌های شعر و ادب دراستان همدان از کجا آمد؟
این کتاب یک زیربنا داشت؛ پیش ازآن، سال‌ها عضو انجمن ادبی بوعلی بودم. از زمان‌هایی که این انجمن خانگی بود و هرهفته خانه به خانه می‌گشتیم، برای من این پرسش پیش آمد که اگر من به شهر دیگری بروم و از من بپرسند انجمن بوعلی چه کار کرده ما حتی یک برگ کاغذ نداریم که انجمن‌های ادبی همدان را معرفی کنیم. سپس یک کتاب گردآوری کردم که انتشارات برکت کوثر آن را منتشر کرد. عنوان کتاب «کارنامه انجمن بوعلی» بود که سال 1388 چاپ شد و مورد استقبال قرار گرفت.
  • این کتاب دوم شماست؟
بله. بعدها فکر کردم باید برای دیگر انجمن‌ها هم کاری کنم و پیگیر تاریخچه اولین انجمن‌های ادبی شدم. جست‌وجو کردم که اولین انجمن‌های ادبی شهر در چه سالی آغاز به کار کردند؟ با چه انگیزه‌ای و با چه اهدافی تشکیل شدند؟ این طور بود که کتاب یک سده انجمن‌های شعر و ادب در استان همدان شکل گرفت.
  • گردآوری و نوشتن این کتاب دوجلدی چقدر زمان برد؟
به غیر از فصل اول کتاب که مربوط به افرادی است که فوت کرده‌اند و از روی اسناد و مدارک شکل گرفته، فصل‌های دیگر کتاب به روش کار میدانی گردآوری شده است. به طور مثال رفته‌ام سراغ شعرا و اعضای انجمن‌ها و  از آن‌ها خواسته‌ام که عکس، نمونه کار و زندگی نامه‌ خود را به من بدهند به همین دلیل 6سال عمر من صرف این کارشد.
  • چه موانع و سختی‌هایی در پیش داشتید؟
 مشکل زیاد بود و گاهی جذاب. برای نمونه درانجمن بوعلی شاعری به نام مرحوم غلامعلی دباغ داشتیم. آخرین روزهای عمرش بود که به انجمن آمد و گفت من رفته‌ام گورستان ابن‌بابویه شهر ری و دیده‌ام مزار میرزاده عشقی تخریب شده و درحال از بین رفتن است، هزینه مرمت آن را پرداخت می‌کنم، شما همت کنید مزار او را بسازید. متاسفانه یک ماه بعد درگذشت و به آرزوی خود نرسید. وقتی من این کتاب را می‌نوشتم سال‌ها بود از دنیا رفته بود. با خودم گفتم حیف است که من زندگی او را در این کتاب نیاورم.
  • بله، نام و نمونه کارهای او هم در کتاب آمده است.
به همین سادگی نبود. مدت‌ها گشتم تا نشانی از خانواده او پیدا کنم. بالاخره محل زندگی او را پیدا کردم که در محله آقاجانی بیک همدان بود. رفتم و از همسر زنده یاد دباغ خواستم کمک کند، اما ایشان در ابتدا همکاری نمی‌کرد. آثارحدود 500نفر را به این شکل جمع کردم.
  • فکر می‌کنید همه شاعران همدان در کتاب شما حضور دارند یا کسی از قلم افتاده است؟
 اسم کتاب یک سده انجمن‌های شعر و ادب دراستان همدان است. من اعضای انجمن‌ها را دراین کتاب آورده ام، اگر کسی نیامده عضو هیچ انجمنی نبوده یا از وی خواسته شده اما موافقت نکرده نام و شعرش در کتاب بیاید. در این کتاب نام افرادی چون شیخ موسی نثری، غمام همدانی، غبار همدانی صابرهمدانی و بزرگان دیگر آمده است. کتاب می‌توانست از این بهتر باشد اما هیچ  فرد یا نهادی کمک نکرد.
  • وجود یک پژوهشگاه چقدر می‌تواند درتولید چنین آثاری کمک کند؟
در زمینه برخی رشته‌ها پژوهشگاه‌هایی وجود دارد اما در زمینه فرهنگ به ویژه ادبیات هیچ پژوهشگاهی دراستان نداریم. اگر بود بسیار مورد استقبال قرار می‌گرفت و کار پژوهشی برزمین مانده بسیاری سرانجام می‌گرفت. حتی امروز که این کتاب منتشر شده اگر مرکز پژوهشی وجود داشت، می‌توانست در نوبت‌های دیگر اصلاح،تکمیل و بدون اشکال منتشر شود.
به نظر من اگر مرکزیتی وجود داشت این کتاب جامع‌تر و بهتر می شد.
  • منتقدان چه نظری درباره کتاب شما دارند؟
متاسفانه من پیش از چاپ این کتاب را به افراد صاحب‌نظر و منتقد ندادم اما پس از چاپ آقای علی صدفی زاده صاحب‌نظر ادبیات، کتاب را خواندند و اشکالات خوبی گرفتند که من مشغول برطرف کردن آن اشکالات هستم. ضمن این‌که از زمان انتشار این کتاب چند انجمن دیگر به انجمن‌های استان اضافه شده است که در چاپ دوم خواهند آمد.
  • از آثار دیگرتان بگویید، برنامه بعدی شما چیست؟
کتاب دیگر من با عنوان«همدان در شعر شاعران و آثار مستشرقین و مورخین » نایاب است و من خودم هم ندارم. این کتاب 200صفحه بود و حدود 40 مورخ و سیاح که به همدان آمده یا از همدان نوشته اند و نیز هرکس درباره همدان و کوه الوند شعری سروده درآن  آمده است. حدود 4000 بیت شعر را گردآوری کرده‌ام که حداقل یک مصرع از آن ضرب‌المثل است. این کتاب نیز در حال تهیه است.

   درباره کلافچی
محمد کلافچی متولد 1320 درهمدان است. او پس از گذراندن تحصیلات به استخدام آموزش وپرورش درآمد و در کنار خدمت معلمی به فعالیت فرهنگی در استان نیز مشغول شد. کلافچی پس از بازنشستگی نیز این تلاش‌ها را ادامه می‌دهد. او عضو هیأت مدیره خانه شعر و ادب استان همدان است و از بنیانگذاران انجمن حافظ خوانی همدان به شمار می‌آید. ازاین مرد فرهنگی در همدان پیش از این کتاب‌های «کارنامه انجمن ادبی بوعلی» و«همدان درشعر شاعران و آثار مستشرقین و مورخین» به چاپ رسیده و آخرین کتاب او مجموعه دوجلدی «یک سده انجمن‌های شعر و ادب در استان همدان» است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DB%8C%DA%A9-%D9%82%D8%B1%D9%86-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، انجمن های ادبی همدان ،

چهارشنبه 10 آذر 1395

خواستن، وظیفه من است

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

خواستن، وظیفه من است

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
خواستن، وظیفه من است
زهرا حاجیلو دانش‌آموخته عمران است. او حدود 2 سال است که در روستای الفاوت در سمت دهیاری خدمت می‌کند . الفاوت یکی از روستاهای توابع جوکار ملایر در استان همدان است...
1395/09/09
 زهرا حاجیلو دانش‌آموخته عمران است. او حدود 2 سال است که در روستای الفاوت در سمت دهیاری خدمت می‌کند . الفاوت یکی از روستاهای توابع جوکار ملایر در استان همدان است. این روستا در 30 کیلومتری مسیر همدان به ملایر قراردارد. الفاوت  جزو دهستان ترک غربی و گویش مردم آن ترکی است، حدود 1500 نفر در قالب 350 خانوار جمعیت دارد و بیشتر مردم  آن کشاورز هستند.حاجیلو که اهل روستای الفاوت است، در گفت‌وگو با همشهری از فعالیت‌هایش به عنوان یک دهیار زن می‌گوید.
  •  پیش از این‌که به دهیاری الفاوت انتخاب شوید چه فعالیتی داشتید؟
پیش از این‌که به دهیاری الفاوت انتخاب شوم 2 سال در یکی از روستاهای مجاور به نام شاه کندی (شادکندی) دهیار بودم. من اولین دهیار آنجا بودم. این روستا 50 خانوار جمعیت دارد و در 3 کیلومتری الفاوت واقع شده است. وقتی من به آنجا رفتم، این روستا گاز نداشت پس از پیگیری‌های دهیاری به همت بخشدار جوکار و فرماندار ملایر بخشی از مشکلات روستا حل شد. مردم روستا وضع مالی خوبی داشتند و فقیر نبودند اما نهادی یا فردی نبود که آنها را جمع و مشکلات را حل کند. با کمک مردم مسجد تعمیر شد، قنات روستا نیز با خودیاری مردم لایروبی شد.
  • حضور یک زن در روستا به عنوان دهیار چه واکنشی از طرف مردم را در پی داشت؟
مردم روستای شاه کندی ابتدا اطمینان نداشتند که من بتوانم کارهای اجرایی انجام دهم. اما پس از این‌که چند مورد از مسائل و مشکلات روستا برطرف شد اطمینان آنان نیز جلب شد. من مدتی که آنجا بودم اعتبار خوبی برای روستا جذب کردم.
  • چه شد که به روستای الفاوت آمدید؟
من سال 1393 همزمان دهیار 2 روستای شادکندی و الفاوت بودم اما بعد از 20 اردیبهشت سال 1394 رسما تنها در روستای الفاوت مشغول به کار شدم. به دلیل این‌که اهل روستای الفاوت هستم شورا و بخشداری تصمیم گرفتند که در اینجا خدمت کنم.
  • به نظر می‌رسد الفاوت روستای مهاجرفرستی باشد علت مهاجرت مردم چیست؟
یکی از دلایل مهاجرت کمبود آب است. حدود 8 سال پیش از این سدی را در مسیر باغ‌های روستا احداث کردند که باعث شد بخشی از باغ‌های روستا خشک شود. ابتدا قرار بود از آب این سد برای آبیاری زمین‌ها و اراضی روستا استفاده شود اما وقتی آب در پشت سد قرار می‌گیرد بخار می‌شود و مردم نتوانسته‌اند تاکنون از آب این سد استفاده کنند. متاسفانه این سد باعث اختلاف بین روستای «قدیمی» و الفاوت شده است.
  • شما برای رفع چالش چه کار کردید؟
امسال تلاش زیادی کردم و بخشدار جوکار نیز همکاری کردند تا بتوانیم از سال آینده زراعی از آب این سد استفاده کنیم.
  • روستا علاوه بر سد چه منابع دیگری دارد؟ وضع قنات چگونه است؟
قنات اصلی روستا 40 حلقه چاه دارد. مسیر کانال قنات از روستا می‌گذشت. از سال 1386 که معابر روستا بهسازی و ارتفاع سطح خیابان و کوچه‌ها از چاه‌های قنات بیشتر شد،سطح قنات پایین رفته و شیب خود را از دست داده است. حالا برای این‌که آب از این مسیر هدایت شود یا باید کف خیابان را برداریم تا به حالت پیش از بهسازی برگردد یا این‌که کانال‌کشی و لوله‌کشی جدیدی انجام دهیم که بسیار هزینه‌بر است.
  • کشت زمین‌های روستا چیست؟
بیشتر محصول روستا گندم است که700 تن محصول می‌دهد. البته باغ انگور هم داشت که بیشتر آن خشک شده است.
  • امکانات تحصیلی و بهداشتی روستا چه شرایطی دارد؟
خوشبختانه خوب است. مدرسه ابتدایی و دبیرستان و هنرستان برای دخترها و پسرها داریم و روستا از نظر تحصیلی شرایط خوبی دارد خانه بهداشت آن نیز فعال است.
  • از نظر گردشگری روستا چه جاذبه‌ای دارد؟
 الفاوت در مسیر ترانزیتی است و شرایط خوبی دارد. بخشی از تپه‌های روستا برای پاراگلایدر مناسب است و به تازگی افراد زیادی برای پاراگلایدر سواری به اینجا می‌آیند. اگر اهالی راضی باشند فضایی را در اختیار این دوستان قرار می‌دهیم تا شرایط جذب گردشگر هم فراهم شود.
  • تعامل شما با اعضای شورا چگونه است؟
اعضای شورا 3 نفر هستند و ارتباط خوبی بین دهیاری و شورا وجود دارد. حاصل این همکاری اتفاقات خوبی برای روستا بوده است. روستای ما پیش از این غسالخانه نداشت اولین کار من ایجاد یک غسالخانه بود. سپس دیوارکشی آرامستان را انجام دادیم. نهال‌هایی که اهالی روستا در آرامستان می‌کاشتند از بین می‌رفت و این دیوارکشی باعث شد درخت‌ها حفظ شود. البته علی ترابی بخشدار جوکار همیشه در کنار ما بوده است.
  • به مدیریت پسماند چقدر توجه کرده‌اید؟
در مرکز روستا استخر بزرگی وجود دارد که به دلیل نرسیدن آب قنات که پیش‌تر علت آن را ذکر کردم خشک بود و اهالی فاضلاب و زباله‌ها را در آن رها می‌کردند. این کار باعث بوی تعفن در روستا شده بود و اهالی می‌خواستند آن را پرکنند. از این کار جلوگیری و حدود 800 متر در داخل روستا برای هدایت پساب‌های سطحی جدول‌گذاری کردیم. مشکل حل شد و آب‌ها موقتا به خارج از روستا منتقل شد. برای پسماند روستایی نیز محلی را خارج از روستا در نظرگرفته‌ایم که هفته‌ای 3 روز زباله‌هاجمع‌آوری و دفن می‌شود.
  • بودجه دهیاری از چه راهی تامین می‌شود؟
بودجه دهیاری از طریق استانداری تامین می‌شود. برای تامین روشنایی معابر به دلیل همکاری نکردن اداره برق مجبور شدیم از بودجه دهیاری هزینه کلاهک‌ها و سیستم روشنایی را تامین کنیم.
مشارکت مردم الفاوت رضایت‌بخش است؟
مردم معمولا همیاری و همکاری خوبی دارند به ویژه در بحث قنات بسیار کمک کردند و 60 روز کاری هر روز 15 نفر در قنات‌ها به  کار مشغول بودند و آن را لایروبی کردند.
  •  مهم‌ترین ویژگی کاری شما چیست؟
مطالبه کردن را وظیفه خودم می‌دانم و مدام از مسئولان درخواست می‌کنم به روستا بیایند و مشکلات مردم را از نزدیک ببینند. خوشبختانه مسئولان هم همکاری خوبی دارند.
  • اهالی روستا تاکنون واکنش منفی هم داشته‌اند؟
هیچ وقت با من مخالفت نمی‌کنند حتی در مورد مسأله بیمه همیشه رضایت خود را ابراز می‌کنند اما گاهی احساس می‌کنم حرف من را باور نمی‌کنند و فکر می‌کنند مشکلات را پیگیری نکرده‌ام. در این مواقع معتمدین محلی را به اداره‌ها و نهادهای مربوطه می‌برم تا بدانند کم کاری نکرده‌ام.
  • هنوز صنایع دستی در روستا رونق دارد؟
تا 8 سال پیش دار قالی در روستا زیاد بود اما امروز شاید 5 یا 6 خانواده فرش می‌بافند. البته سبدبافی و مرواربافی به تازگی رونق خوبی پیدا کرده است.
  • از وضع دامپروری هم بگویید.
وام مسکن بافت سنتی روستا را از بین برد. پیش از این خانه‌های روستایی منطقه همه 2 طبقه بود. طبقه زیرین به نگهداری حیوانات و انبار علوفه اختصاص داشت و طبقه بالا برای زندگی خودشان استفاده می‌شد اما از زمانی که برای مقاوم‌سازی، بهسازی و بازسازی خانه‌های روستایی وام پرداخت می‌شود همه خانه‌ها به صورت یک طبقه ساخته می‌شود.
 به عبارت دیگر، فضایی برای نگهداری دام در نظر نمی‌گیرند و دام‌ها را می‌فروشند. درنتیجه درآمد کاهش یافته و مهاجرت بیشتر شده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%8C-%D9%88%D8%B8%DB%8C%D9%81%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، الفاوت ،

یکشنبه 7 آذر 1395

شهر را به هم ریخته‌اند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،توسعه پایدار ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،

شهر را به هم ریخته‌اند

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
شهر را به هم ریخته‌اند
در یک دهه گذشته امیر خجسته از معدود نمایندگانی بوده که در دوران نمایندگی مجلس به موضوع محیط زیست و میراث فرهنگی توجه داشته و در نطق ها و اظهارنظرهای خود مدام از نابودی باغ‌های استان و میراث فرهنگی سخن گفته و مسأله آب همدان را پیگیری کرده است....
1395/09/07
 در یک دهه گذشته امیر خجسته از معدود نمایندگانی بوده که در دوران نمایندگی مجلس به موضوع محیط زیست و میراث فرهنگی توجه داشته و در نطق ها و اظهارنظرهای خود مدام از نابودی باغ‌های استان و میراث فرهنگی سخن گفته و مسأله آب همدان را پیگیری کرده است. او همچنین رویکرد مثبتی به فعالان مدنی در حوزه های یادشده داشته و به صورت فصلی برای پیگیری دغدغه های فعالان مدنی با آنان نشست برگزار کرده است. نماینده مردم همدان، فامنین و قهاوند در گفت و گو با همشهری به پرسش هایی درباره موضوع فضای سبز شهری و فعالیت تشکل‌های غیردولتی پاسخ می‌دهد.
  • مدتی پیش اعضای شورای اسلامی شهر از ساختن برج 82 طبقه‌ای با عنوان برج سبز خبر دادند که با مخالفت فعالان محیط زیست روبه رو شد. نگاه شما به اجرای چنین طرح هایی چیست؟
ما با بلندمرتبه‌سازی و برج در شهر مخالف نیستیم. رشد عمودی شهر نه تنها بد نیست بلکه مثبت هم است. در همه جای دنیا ما با چنین پدیده ای روبه‌رو هستیم اما قرار نیست ما با بلندمرتبه‌سازی به مناظر طبیعی شهر آسیب بزنیم. مدیران شهری و شورای اسلامی شهر در همدان باید جانمایی درستی را پیگیری کنند و به الوند و چشم‌اندازهای گردشگری ما آسیب نزنند.
  •  شهرسازی امروز همدان به طور کلی چه وضعی دارد؟
در خیابان های اصلی و مرکزی شهر همدان بلندمرتبه‌سازی می کنند اما در شهرهای دیگر چنین اجازه ای را نمی دهند. شهر را به هم ریخته اند، شهر را پرترافیک کرده‌اند. این چه وضعی است؟ به فضای سبز و محیط زیست این شهر آسیب وارد کرده‌اند و من جدا با این شیوه شهرسازی در همدان مخالف هستم.
  • برای رشد عمودی شهر چه پیشنهادی دارید؟
من از شهرداری و شورای اسلامی شهر انتظار دارم برای این منظور سایتی در نظر بگیرند، تعیین تکلیف کنند و شهرکی را طراحی کنند که با بافت قدیم شهر فاصله داشته باشد. دوم این‌که از دامنه کوه های همدان از جمله الوند و عباس‌آباد فاصله داشته باشد. به طور مثال اطراف شهرک مدنی برای این طرح مناسب است.
  • با سرمایه‌گذارانی که در شرایط فعلی به همدان می آیند چه باید کرد؟
ما نباید سرمایه‌گذار و سرمایه ها را از دست بدهیم اما باید فکر هم داشته باشیم. باید بتوانیم برای 200سال آینده فکر کنیم، برنامه‌ریزی کنیم و برای دهه ها و قرن های آینده پیش‌بینی داشته باشیم نه این‌که امروز بگوییم فعلا سرمایه و پولی را دریافت کنیم و به آینده و آیندگان نیندیشیم. امروز محیط زیست نیاز به توجه ویژه در کشور دارد. در واقع همان مقداری که ما در کشور به مفاسد اقتصادی توجه می کنیم و می‌گوییم فساد اقتصادی نظام را متزلزل می کند، همان قدر هم باید به محیط زیست داشته توجه باشیم.
  • به تازگی برخی باغ‌ها با مجوز کمیسیون ماده 7شهرداری تخریب شده، صدور چنین مجوزهایی درست است؟
توجه به محیط زیست هم از اولین اولویت های ما است اما متاسفانه خیلی ها درک نمی کنند که تنفسگاه همدان را نباید نابود کنیم، باغ ها را نباید قلع و قمع کنیم. درک نمی کنند که درخت ها را نباید قطع کنیم و با فضای سبز نباید کاسبی کنیم. من می گویم با عنوان هایی مثل برج سبز و آپارتمان سبز، شهر را تخریب نکنند.
  • درباره کمبود آب شرب و کشاورزی همدان چه باید کرد؟
قنات های همدان را قربانی شهرسازی کرده اند. ما در شهر همدان صدها قنات تاریخی داشتیم که به علت عملکرد غلط مدیران یا از بین رفته یا کور شده است. شهرداری، شورای شهرو اداره آب و فاضلاب احیای قنات ها را باید در اولویت کار خود قرار دهند.
 احیای قنات‌های شهر کم‌هزینه‌ترین راه برای تامین آب است و می‌تواند بخشی از آب شرب شهروندان را تامین کند. همدان با کمبود آب روبه‌رو است و متاسفانه مسئولان حساسیت کافی و راهکار عملی ندارند.
  • مصرف عمده آب استان در زمینه صنعت و کشاورزی است. راهکار کوتاه‌مدتی برای کنترل مصرف وجود دارد؟
علاوه بر صنعت ، در حوزه کشاورزی  هم کمبود آب داریم. بارها گفته شده کشاورزی همدان باید متحول بشود، نوع کشت تغییر کند و شیوه آبیاری فعلی نیز دگرگون شود. نماینده نمی تواند برنامه بدهد. ما از وزارتخانه‌های مربوطه مطالبه می کنیم و می خواهیم.
من از وزیر کشاورزی خواسته ام  برای کشت‌هایی که مصرف زیادی دارند تعیین تکلیف کنند و کشت جایگزین داشته باشند. چاه های بسیاری را در سال‌ جاری مسدود کرده اند هرچند مخالفت هایی وجود داشت اما به صورت جدی پیگیر هستند و ما هم در مجلس دنبال می کنیم.
  • صدور مجوز برای نهادهای مدنی همچنان زمان بر است. با توجه به ارتباط مثبتی که شما با تشکل ها دارید چه راهکاری را پیشنهاد می‌کنید؟
اعضای تشکل های مدنی به ویژه تشکل های حوزه محیط زیست افراد خوب و صادقی هستند که به آینده کشور عشق دارند. آنها علاقه مند هستند تنفسگاه های شهر برای آیندگان حفظ شود و محیط زیست که ضروری برای  بشر و آیندگان است تخریب نشود. من بارها با تشکل های محیط زیستی و میراث فرهنگی همدان جلسه داشته‌ا م که بسیار از این دوستان آموخته‌ام. من فکر می کنم دستگاه های مدیریتی، امنیتی و اطلاعاتی استان اگر با این دوستان نشست و جلسه حضوری داشته باشند متوجه می شوند افراد دلسوزی هستند و عمر، وقت و سرمایه خود را گذاشته اند تا از محیط زیست دفاع کنند. ما استقبال می کنیم و همه دستگاه هایی که اشاره کردم هم باید استقبال کنند.
اگر گفت‌وگو شکل بگیرد در فعالان مدنی صداقت خواهند دید و اعتماد خواهند کرد. من همیشه تأکید کرده‌ام صدور مجوز برای سازمان های مردم نهاد در کشور باید تسهیل شود. در مجلس هم به طور جدی این مساله را  دنبال می کنیم.


برچسب ها: همشهری همدان ، گفت وگوبا امیرخجسته ، برج سازی در همدان ،

اساس فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی مشارکت مردم است

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
اساس فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی مشارکت مردم است
مسئولان ارشد استان با پیروی از سیاست‌های دولت، بهبود وضع فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی را در همدان پیگیری می‌کنند به طوری که بیش از 300 تشکل مردم‌نهاد دارای مجوز در استان فعال هستند و 23 حزب و گروه سیاسی در دوران دولت جدید مجوز فعالیت دریافت کرده‌اند...
1395/09/06
مسئولان ارشد استان با پیروی از سیاست‌های دولت، بهبود وضع فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی را در همدان پیگیری می‌کنند به طوری که بیش از 300 تشکل مردم‌نهاد دارای مجوز در استان فعال هستند و 23 حزب و گروه سیاسی در دوران دولت جدید مجوز فعالیت دریافت کرده‌اند. در گفت‌و‌گویی که با محمدابراهیم الهی‌تبار معاون سیاسی امنیتی استاندار انجام داده ایم از وضع رسانه‌ها، تشکل‌های مدنی و فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی که در استان انجام شده پرسیده‌ایم.
  • سیاست‌های فرهنگی و اجتماعی دولت چگونه پیگیری می‌شود؟
یکی از کارهایی که دولت تدبیر و امید انجام داد این بود که توجه به حوزه‌های اجتماعی و فرهنگی را به صورت عالمانه در دستور کار قرار داد و استفاده از صاحب‌نظران را به عنوان یکی از راهبردهای اصلی خود برگزید. تمام مسئولان کشور نسبت به آسیب‌های اجتماعی دغدغه‌مند هستند.وزارت کشور به نمایندگی دولت می‌گوید هر پروژه‌ای که تعریف می‌شود باید یک پیوست فرهنگی و پیوست مطالعات اجتماعی همراه داشته باشد. ما نمی‌توانیم پروژه‌ای را اجرا کنیم و توجهی به پیامدهای فرهنگی و اجتماعی نداشته باشیم.
  • چه حوزه‌هایی برای دولت اهمیت بیشتری داشته است؟
وزارت کشور با حضور صاحبنظران در 2 بخش این موضوع را دنبال می‌کند؛ در بخش سرمایه اجتماعی و بحث رصد تحولات اجتماعی جامعه. در هر 2 مورد وضعی را شاهد بودیم که جای تامل و تفکر داشت. حجم آسیب‌هایی که در جامعه وجود دارد، نگرانی که در حوزه جمعیتی وجود دارد، نگرش‌هایی که مردم در حوزه سرمایه اجتماعی دارند، پنداشت‌ها و نگرش‌هایی که مردم نسبت به آینده خود دارند این‌ها زنگ خطری بود برای همه که باید به فکر طرحی نو باشند و تغییر رویه و نگرش‌های جدیدی برای پرداختن به موضوع داشته باشند.
  •  آسیب‌ها از سوی مدیران درک و پذیرفته شده، آیا دغدغه‌ و برنامه‌ای برای حل و رفع مشکلات به صورت جدی وجود دارد؟
این دغدغه ایجاد شد. امروز با آمار و اطلاعات، مجلس نسبت به مسائل اجتماعی و فرهنگی دغدغه‌مند شده است، دولت دغدغه‌مند شده و یک تقسیم کار ملی شکل گرفته که همه بر سرآن توافق دارند و مصمم به پیگیری هستند. برخی مسائل باید به صورت اورژانسی حل شود و برخی موارد نیز نیاز به برنامه‌ریزی درازمدت دارد. من فکر می‌کنم دولت توانسته ورود خوبی به این مسائل داشته باشد. امروز شرایط خوب است و رو به جلو هستیم.
  • آیا ارتباط فرهنگی بین دولت و ملت به صورت عمیق وجود دارد؟
صحبت‌های آقای روحانی در نمایشگاه سراسری مطبوعات امسال بسیار قابل تامل است. رئیس جمهوری گفت درست است که ما دیپلماسی و توان نظامی قوی داشته باشیم، اما باید به فرهنگ هم به صورت ویژه توجه کنیم. ایشان مثال جالبی نیز عنوان کرد؛ شهر موصل را مثال زد که با آن همه تجهیزات نظامی در کمترین زمان سقوط کرد چراکه دلبستگی فرهنگی به حکومت نبود و اعتماد اجتماعی وجود نداشت.
  • منظورم این است که از ظرفیت‌های فرهنگی چقدر استفاده می‌شود؟
ما کشوری هستیم که هم هویت ملی و هم فرهنگ دینی غنی داریم. ما پایه‌گذار بسیاری از تمدن‌های بزرگ بودیم، ما پایه‌گذار بسیاری از علوم جدید بودیم اما نتوانستیم از این ظرفیت به درستی استفاده کنیم. در گذشته هم از نظر غنای نیروی انسانی و هم غنای فرهنگی بهره خوبی نبرده‌ایم.
  • در زمینه مشارکت‌های اجتماعی چه برنامه‌ای وجود دارد؟
بهترین کار مشارکت مردم است. اولین چیزی را که باید تقویت کنیم این است که مردم احساس کنند حضور و نقش آنها سرنوشت‌ساز و موثر است، باید به مردم نقش داد تا وارد کارزار شوند. آنها ممکن است اشتباه کنند. ما نباید هزینه اشتباه کار جمعی و حضور مردم در عرصه‌های مختلف را بالا ببریم چه در حوزه فرهنگی چه اجتماعی و چه سیاسی. باید تلاش کنیم این اعتماد و اعتماد به نفس را در مردم به وجود بیاوریم تا مردم احساس کنند که می‌توانند اثرگذار و نقش آفرین باشند. این عاملی برای افزایش اعتماد اجتماعی می‌شود.
  • ساز و کار دولت در این زمینه چیست؟
دولت سازوکارهای زیادی دارد. ابتدا باید به این مسأله برسیم که مجلس ما چقدر می‌تواند به معنای واقعی کلمه افکار عمومی و افراد جامعه را نمایندگی کند، شوراهای اسلامی شهر چقدر می‌توانند مردم را نمایندگی کنند، تشکل‌های مردم نهاد ما چقدر جرات و توان حضور دارند و چقدر مورد حمایت قرار می‌گیرند، احزاب سیاسی ما چقدر می‌توانند توانایی و جرات حضور داشته باشند. همه اینها می‌تواند اثرگذار باشد.
  • این سیاست‌گذاری و تصمیم‌سازی که دولت در عرصه‌های فرهنگی اجتماعی دنبال می‌کند چقدر در استان همدان نمود پیدا کرده است؟
استان همدان مانند سایر نقاط کشور در این تحولات حضور داشته و نقش‌آفرینی کرده است. بیش از 300 تشکل مردم نهاد در استان داریم و بسیاری از برنامه‌ها و کارهایی که در استان صورت می‌گیرد از سوی انجمن‌های غیردولتی انجام می‌شود. این تشکل‌ها علاقه مند هستند، با هزینه کم کار انجام می‌دهند، اثرگذاری بسیار بالایی نیزدارند و مردم هم اعتماد بیشتری به آنان دارند.
  • نسبت به دولت پیشین وضع چگونه است؟
ما به 23 حزب و گروه سیاسی مجوز داده‌ایم در صورتی که این عدد در دولت پیشین کمتر از 10 بود. فضایی که برای حضور تشکل‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی وجود دارد به‌رغم نامهربانی‌هایی که وجود دارد بهتر شده است. این مسیری است که ما انتخاب کرده‌ایم و باید در آن پیش برویم.
  • آیا برای نقش آفرینی مردم و اعتمادسازی کاری صورت گرفته است؟
تجربه نشان داده هرکجا دچار مشکل بودیم و مردم وارد شدندو نقش داشتند مشکل را حل کرده‌اند اما هرکجا دچار مشکلی شدیم که برطرف نشده باید بدانیم مردم نقش خود را پیدا نکرده‌اند و انگیزه‌ای برای حضور نداشته‌اند. سمت وسوی حرکت ما باید زمینه‌سازی برای مشارکت مردم و حضور مردم باشد تا افزایش سرمایه اجتماعی، اعتماد عمومی، مشارکت اجتماعی و رضایت عمومی را فراهم کنیم.
  • در حوزه رسانه‌ها چه حرکتی صورت گرفته است؟
گفته می‌شد امسال حجم استقبال از نمایشگاه مطبوعات کمرنگ‌تر بوده. باید عرض کنم رسانه‌ها از یک مقطع زمانی عبور کرده‌اند که فضایی برای فعالیت چندان وجود نداشت، مطبوعات رونق نداشت و فعالیت در این زمینه نیز با هزینه زیادی همراه بود اما امروز نگرش و گرایش دولت این است که ظرفیت حضور رسانه‌ها را در کشور تقویت کند و این را نشان داده است. در آغاز کار این دولت به دلیل این‌که از دوره‌گذار وارد دوره جدید شده بود حضور گسترده‌تر مطبوعات را شاهد بودیم اما امروز مطبوعات ما روند طبیعی را طی می‌کنند و به یک حالت ثبات رسیده‌اند. در دولت تدبیر و امید هزینه هم داده شد تا به شرایط فعلی رسیدیم. من ازعلی جنتی وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکر می‌کنم که زحمات زیادی در این زمینه کشیدند و اثرگذار هم بودند. هرچند مخالفت‌ها و نامهربانی‌ها زیاد بود اما ایستادند و سیاست‌های دولت را پیگیری کردند.
  • آیا تفاوت دیدگاه این 2 وزیر در عرصه فرهنگ موثر خواهد بود؟
قانون اساسی ما مبتنی بر آرای مردم است و مردم دولتی را انتخاب کرده‌اند که برنامه‌ آن حمایت از رسانه و فرهنگ است. وزیر سابق هم سیاست‌های دولت را پیگیری می‌کرد. آقای صالحی امیری هم از جنس فرهنگ هستند و دیدگاه‌های خوبی دارند و امید خوبی در عرصه رسانه ایجاد کرده اند.
  • در همدان بخش خصوصی نتوانسته رسانه را مدیریت کند. سیاست‌های شما برای تقویت رسانه‌ها چیست؟
در سطح کلان باید برخی برنامه‌ها پیگیری شود اما ما در حد توان در استان از رسانه‌ها حمایت می‌کنیم. متاسفانه از نظر منابع مالی کشور شرایط خوبی ندارد و دلایل آن را همه شاهد هستند و می‌دانند. ما کارگروهی را در حوزه رسانه در استان تعریف کردیم که متولیان حوزه مطبوعات و رسانه در این مجموعه حضور دارند و تغذیه‌کنندگان و تقویت‌کنندگان مجموعه هستند. به کل دستگاه‌ها اعلام کردیم اگر رسانه نقد کرد و حتی اشتباه کرد دستگاه‌های دولتی شکایتی نداشته باشند. مواردی هم بود که به دستگاه قضایی وارد شده بود و رسانه مقصر بود اما در مسیر حمایت از رسانه قرار گرفتیم تا رضایت شاکی جلب شود. در حوزه حمایت از خبرنگاران هم از خانه مطبوعات حمایت کردیم تا دوره‌هایی در زمینه توانمندسازی آنان برگزار شود. همچنان حمایت مادی و معنوی از خانه مطبوعات انجام شده است. پیگیری نیازهای جامعه خبری از مواردی بود که استان ورود پیدا کرد. دستگاه‌ها را مکلف کردیم تا سمت و سوی سیاست‌های مدیریت استان را اعمال کنند و از هر فرصتی که بتوانند از رسانه‌ها حمایت کنند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، الهی تبار ، مشارکت مدنی در همدان ،

چهارشنبه 3 آذر 1395

غربت در وطن

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :معرفی کتاب ،

غربت در وطن

نویسنده: مریم رازانی
غربت در وطن
مجموعه یکم از «مادستان» به کوشش حسین زندی و توسط اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در مرداد ماه سال جاری وارد بازار نشر شد...
1395/09/03
مجموعه یکم از «مادستان» به کوشش حسین زندی و توسط اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در مرداد ماه سال جاری وارد بازار نشر شد. مریم رازانی نویسنده همدانی بهانه انتشار این کتاب، یادداشتی به دفتر تحریریه روزنامه همشهری همدان ارسال کرده است.
عاقبت «هگمتانه» مانند مادری که فرزندان شایسته و قدرتمندش را به میدان رهسپار کرده و خود با تمامی بود ش ناشناس و محزون در سایه پنهان مانده، تنها روبه روی آینه نشست، گیسو از الوند روشن چهره کنار زد و چشم در چشم آینه آنچه را که هیچکس نه گفته و نه شنوده بود، از دل برگرفت.سخت است بار هزاران ساله را بر زمین نهادن، از کوه کلام ستاندن، مجسمه سنگی را گواه گرفتن، کوچه و محله ها را به زبان آوردن ، و این همه را تنها با آینه گفتن...
هنوز آنقدر از کوچ بخاری «همدان کار» نگذشته که کسی عطرچوب‌هایی را که در آن می‌سوخت به خاطر نیاورد. هنوز «طویجه» (سبد ) و «نُن دان» در بسیاری از خانه ها جای مخصوص به خود را دارند. هنوز قطعه‌ای از «چلنگری» در کوچه های باریک سبزه میدان دل با «آتش چرخان»‌ها و «گل میخ»‌ها دارد. حالا هم می توان بوی صابون ها را که در «تیان»‌های بزرگ صابون پزی به قالب در می آمد، در همان گذر استشمام کرد. می توان «اریش» را در فرشبافخانه بازشناخت یا با «سماور حلبی» عکس سلفی انداخت... اندوه آن است که اشیا بیش از آدم‌ها به اصالت خود وفادار مانده باشند. غربت تنها زندگی کردن در دیار بیگانه نیست. گاه از خود دورشدن و به هیچ پیوستن است. سخن از حسّ ناسیونالیستی که از قضا این روزها برخی به آن مبتلا و بعضی به آن متّهمند هم نیست. سخن از روح سیّالی است که از نخستین نظام‌مندی و پیکربندی اجتماعی، شکوفاترین دانش و مردمی‌ترین ادبیات به این سو راه پیموده و اکنون در بدترین مکان از دهکده جهانی که دنیای مجازی اش نام نهاده اند در حصار مانده و بی‌کتاب‌سوزانی خاکسترشدن را تجربه می کند. سخن از آدم‌ها - این آدم‌های مجازی ا ست که «هارلم» و «باستیل» و «هایدپارک» و «وال استریت» و «برادوی» و.... را خوب می شناسند، بسا با تبختر درباره‌شان سخن می‌گویند اما گاه با کتیبه های شهرهای خود هم حتّی بیگانه اند. که نمی دانند اگر « از کجا آمدن » شان را پاسخی نباشد به اجبار در پایان به ناکجا خواهند رسید.
چه خوب که اهالی فرهنگ و هنر و پژوهشگران محترم دست به قلم برده‌اند. شاید دیگر « کبابیان » را به کباب و دنبه نیالاییم. شاید « رضوی های حکیم خانه» که از «نیشابور» آمده بودند، در خیالات نویسنده ای « سربدار» شوند و قصه ای مانا بسازند. صدای چشمه کوی « کلپا » در اذهان جاری شود. زائران همیشه «خاتونیه» بانوی محترمی را که در آن دفن شده بشناسند. «دوگوران» حکایت جنگ با عثمانی ها را به زبان خود بازگوید. « چل خانه » از خاطره زنجیر و سیگار آزاد شود. طنز شیرین زندگی فقرا در شمال و اغنیا در جنوب شهر و دلیل غم‌انگیز آن آشکار شود. سینما « اکباتان » از « پارادیزو» کم نداشته باشد. انجمن های ادبی، روزنامه ها و هنرهای نمایشی استان به ریشه خود واقف شوند. اشعاری که در ذم افیون و تریاک سروده شده از زیر خاک به در آیند و دامن شهر را از اتهام های گاه و بیگاه پاک سازند. شاید قصه هایی که تا آخرین روز حیات ، سینه ننه نیمتاج – خدمتکار دکتر میرهادی- را انباشته بود و هیچ کودکی با آن خو ندارد سرزبان ها بیفتد. به قول خودش: « کجا معلوم؟ » یا آثار ادبی مهمان های دانش پژوهی چون بانو «هما ارژنگی» نسلی را که می رود تا زبان خویش را نیز به فراموشی بسپارد به خود آورد و کوه هایی که شهرهای مان را در آغوش گرفته اند بر استقامت خود در نپذیرفتن « پلشتی های وارداتی و تزریقی » پایدار بمانند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%BA%D8%B1%D8%A8%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%88%D8%B7%D9%86


برچسب ها: معرفی کتاب مادستان ، حسین زندی ، همدان شناسی ، کتاب همدان شناسی ،

چهارشنبه 3 آذر 1395

درختان دره مراد بیک؛ زیر تیغ

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،میراث فرهنگی ،زیست بوم ،گردشگری ،

درختان دره مراد بیک؛ زیر تیغ

نویسنده: حسین زندی / خبرنگار همشهری -همدان
درختان دره  مراد بیک؛ زیر تیغ
روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه هفته گذشته ده ها اصله درخت در محوطه بند دره مرادبیک همدان قطع شد اما هیچ یک از مسئولان پاسخ قانع‌کننده‌ای در این باره نمی دهند...
1395/09/03
روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه هفته گذشته ده ها اصله درخت در محوطه بند دره مرادبیک همدان قطع شد اما هیچ یک از مسئولان پاسخ قانع‌کننده‌ای در این باره نمی دهند.

شرح ماجرا
صبح روز چهارشنبه پس از تماس یکی از شهروندان باخبرشدم که باغ های مسیر جاده قدیم دره مرادبیک واقع در کوی استادان را تخریب می‌کنند. وقتی به منطقه رفتم با 3 کامیون 18 چرخ پر از تنه درخت روبه‌رو شدم و یک دستگاه جرثقیل که در حال بارگذاری درخت ها بود و کارگران در محل مشغول قطع درخت بودند.
ابتدا با کامران گردان سخنگوی شورای اسلامی شهر تماس گرفتم. او اظهار بی‌اطلاعی کرد و گفت: از بابک اسدی رئیس کنترل نظارت و اجرائیات شهرداری سوال کنید.
 اسدی اظهار کرد: روز سه‌شنبه یکی از شهروندان پس از شنیدن صدای اره برقی در این باغ تماس گرفت و نیروهای ما با مراجعه به محل متوجه شدند قطع این درختان با مجوز سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری صورت گرفته است و ما مواردی را که دارای مجوز است پیگیری نمی کنیم.
وی در پاسخ به این پرسش که شهرداری در چه مواردی مجوز قطع درختان انبوه را صادر می کند، گفت: شهرداری یا برای ساخت‌و‌ساز یا باغی که در مسیر خیابان است یا برای ایجاد فضای سبز مجوز صادر می‌کند .

درختان خشک
در تماس با معراج عاشورلو مدیرعامل سازمان پارک ها و فضای سبز شهرداری همدان به عنوان مسئول، ماجرا را شرح داد.
عاشورلو گفت: این باغ 150 اصله درخت کاملا خشک دارد و باید قطع شود. علاوه بر این عمر درختان این باغ بیش از 15 سال است، به بهره‌وری رسیده و باید قطع شود.
وی ادامه داد: ما مجوز احیا داده ایم که یک سوم از این درختان یعنی 40 اصله درخت خشک قطع و به جای آن 80 اصله درخت کاشته شود. درخت های این باغ صنعتی است و باید قطع شود.
وقتی به مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان گفتم بر اساس مشاهدات من و عکس‌هایی که گرفته ام برخی از درختان خشک نبوده و تعداد آنها به نظر بیشتر می‌آید، پاسخ داد: این کار با مجوز اعضای کمیسیون ماده 7 است و من نمی توانم به شما توضیح بدهم.

پسخن شاهدان
فرهاد گیتی‌جمال عضو انجمن حافظان الوند که هنگام قطع درختان در محل حضور داشته گفت: من در کنار باغ 3 کامیون پر از تنه درخت دیدم و یک جرثقیل بزرگ که داخل باغ بود و افرادی در حال قطع درختان باغ.
این فعال محیط زیست همدانی در واکنش به ادعای مسئولانی که از خشک بودن درختان صحبت کرده بودند، توضیح داد: هیچ‌یک از درختان این باغ خشک نبوده و با این‌که فصل پاییز است هنوز برگ هایی روی شاخه‌های بریده درختان مشاهد می‌شد.تعداد درختان بسیار بیش از عددی است که مدیران شهرداری اعلام شده است.
گیتی‌جمال اضافه کرد: درست است مالکیت این باغ شخصی است اما وظیفه همه ما حفاظت از فضای سبز و باغ‌های شهر است. با چه رویکردی مجوز نابودی درختان کهنسال صادر می‌شود؟
وی ادامه داد: با توجه به افزایش آلودگی های خودروها این درختان هستند که هوای شهر را تصفیه و تلطیف می‌کنند. در همه جای دنیا درختان کهنسال را ثبت و شناسنامه‌دار می کنند اما متاسفانه در شهر همدان با صدور این مجوزها موضوع کمربند سبز شهر را زیر سوال می‌برند.

مرگ باغ‌های همدان
این اولین‌بار نیست که فضای سبز شهری ازبین می‌رود و راه های تنفسی همدان مسدود می‌شود. اما این بار با مجوز کمیسون ماده 7 اقدام به قطع درختان جاده قدیم دره مراد بیک همدان کرده‌اند.
در طول 4 سال گذشته متاسفانه با مجوز شورای اسلامی شهر باغ هایی همچون باغ عمارت تاریخی ذوالریاستین، باغ بدیع‌الحکما، باغ عمارت جواهری از فضای سبز کاشته شده‌اند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%DB%8C%DA%A9%D8%9B-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%AA%DB%8C%D8%BA?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، درختان دره مرادبیک ، نابودی باغ های همدان ،

چهارشنبه 3 آذر 1395

«گنجنامه» را مصادره کردند!

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :ایسنا ،گردشگری ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،

«گنجنامه» را مصادره کردند!

گنجنامه همدان

در آخرین روزهای تابستان، تابلوهایی در مسیر ورود بزرگراه ساوه به همدان نصب شد که نشان می‌دهند یکی از مهمترین آثار تاریخی استان یعنی سنگ نوشته‌های «گنجنامه» مورد استفاده‌ای جالب و قابل توجه قرار گرفته و به عنوان زیرمجموعه‌ی یک شرکت تفریحی درآمده است.

به گزارش ایسنا، در این تابلوها که میزان فاصله تا همدان را نشان می‌دهند، نوشته شده: «کتیبه‌ها و آبشار دهکده توریستی اقامتی گنجنامه (۳۵ کیلومتر)». آدرس همان‌جاست، مکانِ قرارگیری سنگ‌نوشته‌های «گنجنامه» همدان. بنابراین می‌توان این معنا را برداشت کرد «کتیبه‌های تاریخی و آبشار طبیعی گنجنامه متعلق به شرکت توریستی تفریحی گنجنامه است» و این می‌تواند در کنار تعابیر دیگر، یک برداشت متفاوت نیز داشته باشد، «مصادره گنجنامه»!

این اقدام همچنین یک معنای دیگر را نیز به ذهن متبادر می‌کند؛ اتفاقی که نشان می‌دهد به جای معرفی دقیق مکان گنجنامه، بیشتر قصد معرفی این شرکت خصوصی را دارند؛ اقدامی که مشخص نیست براساس کدام قانون رخ داده است؟

حسین زندی، فعال میراث فرهنگی استان همدان، اقدام این شرکت خصوصی را نوع دیگری تعبیر می‌کند.

او این اقدام را دستبرد در هویت تاریخی یک استان می‌نامد و به ایسنا می‌گوید: نصب چنین تابلویی و معرفی شرکت خصوصی به جای مکان تاریخی، آخرین دستبرد در هویت تاریخی یک استان است که توسط مسئولان یک شرکت تفریحی صورت می‌گیرد.

وی با بیان این‌که پیش از این نیز بارها دست‌درازی این نوع مجموعه‌ها به طبیعت و تاریخ منطقه مورد اعتراض دوستداران میراث فرهنگی و طبیعی قرار گرفته بود، توضیح می‌دهد: مهمترین سازه منطقه نمونه گردشگری گنج‌نامه را سال ۱۳۷۸ با نصب پایه‌های بتنی به عنوان محل احداث تله ‌کابین در نظر گرفتند و از روز نخستِ نصب پایه‌های اولیه که بدون موافقت میراث فرهنگی همدان ایجاد شده بود، مخالفت دوستداران میراث فرهنگی و فعالان محیط زیست نیز آغاز شد، به طوری که نماینده وقت همدان در مجلس این موضوع را پیگیری کرد.

او اضافه می‌کند: هرچند این مخالفت راه به جایی نبرد و فقط محل استقرار پایه‌ها چند متر دورتر از آبشار و کتیبه‌های گنجنامه برپا شد و در نهایت  فاز نخست آن در «دشت میشان» اجرا شد، اما وجود گسترش تاسیسات و تجهیزات تفریحی ادامه پیدا کرد.

زندی با اشاره به پیش‌بینی درست فعالان مدنی از تخریب کوه الوند به دنبال ادامه‌دار بودن این اتفاقات، بیان می‌کند: این روزها حلقه‌ی محاصره کتیبه‌ها و آبشار گنجنامه تنگ‌تر می‌شود و پیشروی تجهیزات تفریحی به سوی قله الوند تخریب‌های غیر قابل بازگشتی را به جا می‌گذارد.

این فعال میراث فرهنگی همدان از جمله‌ی این تخریب‌ها را «خشک شدن تدریجی «دشت میشان» به علت ساخت استخر تفریحی و استفاده از چشمه‌های بالا دست این دشت»، «ورود افرادی که آموزش کوهنوردی ندیده به منطقه و تبدیل منطقه به محل انباشت زباله از یک سو و بی‌ثمر بودن تلاش‌های فعالان محیط زیست برای پاکسازی منطقه»، «وارد شدن آسیب جدی و تغییر وضعیت اکولوژیکی و پوشش گیاهی وجانوری منطقه به دنبال ایجاد تاسیسات و نابودی بسیاری از گونه‌ها» و «خدشه‌دار شدن منظر طبیعی منطقه به همراه معماری بناهای ساخته شده به دلیل ناهمخوان بودن با طبیعت منطقه» بیان می‌کند.

فعالیت برای ایجاد منطقه توریستی در دشت میشان

امکان جهانی شدن «گنجنامه» را از بین بردند

وی کوهستان الوند را یکی از جاذبه‌های کم نظیر ایران و اصلی‌ترین اثر طبیعی همدان می‌داند و می‌گوید: در دو دهه گذشته با ایجاد فضاها و جاذبه‌های جدید زیبایی منظر الوند را از بین برده‌اند و با احداث جاده، ایجاد معدن، ساخت‌وسازهای اماکن تفریحی و اقامتی بخشی از این کوهستان زیبا را تخریب کرده‌اند. یکی از این موارد مجموعه «تله‌کابین گنجنامه» است. با ایجاد تله کابین و فضاهای مصنوعی در مجاورت کتیبه‌های تاریخی گنجنامه، آبشار گنجنامه و راه‌شاهی نه تنها امکان ثبت این مجموعه در فهرست جهانی را از بین بردند، بلکه زخمی عمیق بر پیکر الوند وارد آوردند.

زندی با بیان این‌که این زخم روز به روز بیشتر می‌شود و با ساخت مراکز خرید، مراکز اقامتی، شهربازی، ساختمان‌های اداری و پارکینگ اصلی‌ترین جاذبه گردشگری و تاریخی الوند به حاشیه می‌رود، ادامه می‌دهد: متولیان مجموعه تله کابین نوروز امسال غرفه‌های نمایشگاه خود را تا چند قدمی آبشار کشانده بودند و گردشگران را حتا از گرفتن عکس یادگاری هم محروم  می‌کردند.

وی تاکید می‌کند: متاسفانه پاسخ به این پرسش که در شرایط کنونی، این پیشروی و تجاوز به حریم الوند و آثار تاریخی و طبیعی گنجنامه تا چه حد ادامه خواهد داشت؟ در سایه سکوت مسئولان بی پاسخ مانده است.

الوند هنوز برای «تله‌کابین گنجنامه» قربانی می‌دهد

او در ادامه به بیان یک نگرانی دیگر درباره‌ی الوند نیز می‌پردازد و می‌گوید: علاوه برنگرانی‌های همیشگی، این‌روزها اخباری به گوش می‌رسد که نگرانی‌های فعالان محیط زیست و میراث فرهنگی را بیشتر کرده است. گفته می‌شود به تازگی مسئولان تله کابین بخش دیگری از الوند را برای گسترش تاسیسات، به جغرافیای این مجموعه اضافه‌ کرده‌اند.

ادامه فعالیت‌های توریستی در گنجنامه توسط شرکت خصوصی

این فعال میراث فرهنگی همدان بیان می‌کند: تنها درخواستی که امروز فعالان مدنی استان دارند این است که گسترش اماکن و تاسیسات تفریحی را متوقف کنند و بیش از این شرایط را برای ویرانی جاذبه‌های الوند فراهم نکنند، نابخردانه‌ترین کار این است که در ارتفاع ۲۸۰۰ متری ساخت‌وساز صورت گیرد.

تاکید بر حفظ میراث فرهنگی، شعار توخالی شده است

وی در ادامه با طرح این پرسش‌ها که «این چارچوب‌ها و اتفاق‌های قانونی چقدر در راستای حفظ منافع عمومی جامعه و حفاظت از محیط زیست بوده است؟ و آیا می‌توان برای تمام کوهستان‌ها، در چارچوب قانون تله کابین ایجاد کرد؟» بیان می‌کند: اگر چنین نیست، چرا مسئولان سکوت کرده‌اند. آن هم در حالی که مدیران استانی به طور دائم از حفظ  میراث طبیعی و فرهنگی صحبت می‌کنند.

زندی بیان می‌کند: به نظر می‌رسد تاکید بر حفاظت از میراث فرهنگی یک شعار پوشالی و توخالی شده است و در اینجا اصلی‌ترین و مهمترین اثر باستانی و طبیعی استان را قربانی غذاخوری‌های یک شرکت کرده‌اند. از سوی دیگر  این زیاده‌خواهی را تا تبلیغات جاده‌ای پیش برده‌اند و هویت تاریخی و افکار عمومی را نادیده گرفته‌اند.

به گزارش ایسنا، سنگ نوشته‌های باستانی گنجنامه در جنوب غربی همدان به فاصله پنج کیلومتری محل فعلی شهر، در انتهای دره سرسبز و خرم عباس‌آباد و در ابتدای مسیر جاده‌ای که همدان را به تویسرکان و غرب کشور مرتبط می‌کند، روی یکی از صخره‌های الوند قرار دارد. که می‌توان این جاده را همان راه کاروان‌رویی دانست که در دوره هخامنشیان هم وجود داشته و داریوش و خشایارشا با لشگریان وهمراهان خود از آن عبور می‌کرده‌اند.

از آنجا که این مسیر در دوره هخامنشیان یکی از شعبه‌های اصلی راه باستانی شاهی بوده که از دامنه الوند، (هگمتانه) پایتخت تابستانی هخامنشیان را به بابِل در مرکز میانرودان مرتبط می‌کرد، از راه‌های پر رفت‌وآمد و امن دوران باستان به شمار می‌رفت. به علاوه این راه به دلیل ختم به بابِل، راه مقدسی نیز محسوب می‌شد.

در اهمیت زیبایی جاذبه منطقه گنجنامه همدان همین بس، که توانسته است داریوش و خشایار هخامنشی را به آنجا بکشاند تا در کنارش، ماندگارترین آثارشان، یعنی کتیبه‌های گنجنامه را حک کنند. قرار گرفتن گنجنامه در مسیر راه شاهی که از همدان به عیلام کهن  می‌رسید و وجود ضرابخانه حکومتی در رودخانه گنجنامه نشان از اهمیت این منطقه دارد. کاوش‌های باستانشناسی در منطقه می‌توانست نکات بسیاری را روشن کند. کوه‌ها، قله‌ها، چشمه‌ها و دشت‌های آن جذابیتی بود که هرسال کوهنوردان طبیعت دوستان بسیاری را پذیرا بود.سیاحان زیادی درباره این محوطه نوشته‌اند؛ «ناصرالدین شاه قاجار، فلاندن و راولینسون» از آن جمله‌اند و هزاران گردشگری که امروزه طبیعت زیبا و کتیبه های باستانی گنجنامه به سوی خود می کشاند.

این دو پدیده تاریخی و طبیعی درکنارهم به خودی خود جاذبه بی نظیری برای گردشگران است و نیازی به ایجاد جاذبه های مصنوعی نبود. مهمتر این که محلی که قابلیت ثبت جهانی را دارد نباید با ساخت وساز و تخریب‌ها، آن را از این فرصت محروم کرد.

http://www.isna.ir/news/95090201514/گنجنامه-را-مصادره-کردند


برچسب ها: گنجنامه همدان ، حسین زندی ، مصادره گنجنامه ، تله کابین گنجنامه ،

سه شنبه 2 آذر 1395

نمایش آثار عکاس همدانی در عراق

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

نمایش آثار عکاس همدانی در عراق

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نمایش آثار عکاس همدانی در عراق
آثار محمدهادی یونسی وقار عکاس همدانی این روزها در 3 شهر اقلیم کردستان عراق به نمایش درآمده است...
1395/09/02
 آثار محمدهادی یونسی وقار عکاس همدانی این روزها در 3 شهر اقلیم کردستان عراق به نمایش درآمده است. این نمایشگاه با عنوان «ایران در قاب تصویر» با همکاری اداره‌كل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان در شهرهای اربیل، دیانا (سوران) و شهر رواندوز برگزار می‌شود.
محمدهادی یونسی‌وقار متولد ١٣٧١ درهمدان است. او فارغ‌التحصیل رشته معماری است و بیشتر عکس‌های او نیز از جاذبه‌های معماری ایران است. آخرین نمایشگاه آثار او یک نمایشگاه گروهی بود که مهرماه گذشته در آرامگاه بوعلی همدان برگزار شد.

عکاسی از زیبایی‌های معماری
یونسی وقار در پاسخ به این پرسش که چگونه به عکاسی علاقه‌مند شده می‌گوید: از كودكی در فضای فرهنگی بزرگ شدم. پدرم به عکاسی علاقه داشت و در ایام آزادسازی آزادگان، فیلم مستند تهیه می‌کرد. اینگونه بود که از كودكی با این فضا آشنا شدم و از ١٧ سالگی به طور جدی آموزش‌ها را آغاز كردم.
این عکاس همدانی ادامه می‌دهد: در عكاسی به دنبال ثبت لحظه‌هایی هستم كه به راحتی از كنارش عبور می‌كنیم. در این شاخه از هنر به دنبال معرفی هرچه بیشتر كشورم هستم و بیشتر از طبیعت و زیبایی‌های معماری عكاسی می‌كنم.
وی با اشاره به سبک و شیوه‌ای که عکاسی می‌کند می‌گوید: سبك كاری من بیشتر معماری و لنداسکیپ است و بناهای یادمانی، جاذبه‌های معماری و زیبایی‌های سرزمینم را ثبت می‌کنم.

فراتر از مرزها
یونسی‌وقار با اشاره به نمایشگاهی که در اقلیم کردستان عراق برگزار کرده می‌گوید: خوشبختانه در شهر اربیل استقبال خوبی از نمایشگاه داشتیم امیدوارم در دیگر شهرها هم همین استقبال را شاهد باشیم.
وی اضافه می‌کند: مهرماه سال‌ جاری یک نمایشگاه گروهی با محمد و رضا خداویسی به مناسبت هفته جهانی جهانگردی در همدان برگزار کردیم. این نمایشگاه با عنوان «گردشگری برای همه» به مدت ١٤ روز در آرامگاه بوعلی سینا برگزار شد. در واقع برنامه‌ریزی نمایشگاه عراق نیز از آنجا آغاز شد. نمایشگاه عكس «ایران در قاب تصویر» با حمایت رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در كردستان عراق و اداره‌كل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان در چند بخش برنامه‌ریزی شد.
این هنرمند ادامه می‌دهد: تصاویر تهیه شده برای این نمایشگاه از ١١ استان ایران است كه ٤٠ تصویر برای ارائه انتخاب كرده و از بین آن ها ١٠ تصویر را به همدان اختصاص داده‌ام. برای این نمایشگاه بسته‌هایی دربرگیرنده بروشورهای معرفی ایران و همدان به زبان انگلیسی و عربی همچنین كارت پستال‌هایی از عکس‌های خودم را ارائه كرده‌ام.

ادامه نمایشگاه
معصومه مومنی دبیر اجرایی نمایشگاه «ایران در قاب تصویر» می‌گوید: هدف از برگزاری این نمایشگاه‌ها معرفی و تبلیغ جاذبه‌های ایران در راستای رونق صنعت گردشگری است. نمایشگاه 25 آبان در شهراربیل کردستان عراق واقع در پارك شاندر آغاز شد و به مدت 4 روز در این مكان برپا بود.
وی می‌افزاید: در ادامه در روز دوشنبه و سه‌شنبه اول و دوم آذرماه در شهر دیانا (سوران) میزبان تصاویر ایران بودیم و بعد از آن در روزهای چهارشنبه و پنجشنبه شهر رواندوز این میزبانی را عهده‌دار است. قرار است بعد از این در شهر سلیمانیه نیز نمایشگاه ایران در قاب تصویر چند روزی به معرفی جاذبه‌های کشور بپردازد.
مومنی به اهمیت برگزاری چنین نمایشگاه‌هایی اشاره و اضافه می‌کند : یكی از ابزار های تبلیغ صنعت سبز و امیدبخش گردشگری برگزاری همین نمایشگاه‌ها است كه هنر، عشق و زیبایی شناسی معماری ایران را دربردارد.
دبیر اجرایی نمایشگاه «ایران در قاب تصویر» می‌گوید: امید است این نمایشگاه فرصت مناسبی باشد برای تبلیغ نقاط مختلف ایران به خصوص همدان که در مسیر سفر به کشور عراق قرار دارد. امیدواریم با این داد و ستدهای فرهنگی هنری، مردم عراق، همدان را در فهرست مقاصد گردشگری و سفر خود برگزینند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A7%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، عکاسی همدان ،

سه شنبه 2 آذر 1395

تخریب باغ‌ها همچنان ادامه دارد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،

تخریب باغ‌ها همچنان ادامه دارد

اجتماعی

 صدای اره‌برقی همچنان از باغ‌های همدان به گوش می‌رسد، شهری که روزی باغ شهرش می‌نامیدند. این نخستین‌بار نیست به جان فضای سبز شهری افتاده‌اند و راه‌های تنفسی همدان را مسدود می‌کنند.
قطع درختان کشور اتفاق‌ تازه‌ای نیست و هر سال دست‌کم ۴۰۰ هزار هکتار زمین حاصلخیز دچار فرسایش می‌شود. ایران در ۳۰ سال اخیر ۶ میلیون هکتار جنگل را از دست داده است و تازه قطع درختان به جنگل‌ها محدود نمی‌شود. هر ساله از شهرهای مختلف خبرهایی از قطع درختان در باغ‌های قدیمی و به بهانه‌های مختلف توسعه به گوش می‌رسد و این بار تخریب باغ‌ به همدان رسیده است. شهری که البته با این پدیده شوم ناآشنا نیست.
این‌بار با مجوز کمیسیون ماده ۷ اقدام به بریدن و قلع‌وقمع درختان جاده قدیم دره مرادبیک همدان کرده‌اند و آنگونه که فعالان محیط زیست همدان می‌گویند به جای اینکه مانند ادوار گذشته شبانه درخت‌ها را ببرند در روز روشن، کار خود را انجام می‌دهند.
در طول ۴ سال گذشته باغ‌های بسیاری در همدان نابود شده است؛ باغ و عمارت تاریخی ذوالریاستین، باغ بدیع‌الحکما، باغ و عمارت جواهری و چندین باغ بزرگ و کوچک در همین دوره نابود شده که از این میان باغ بدیع‌الحکما بیش از ۶ هکتار مساحت داشت. این‌بار باغ دیگری در انتهای کوی استادان و مسیر جاده قدیم دره مرادبیگ که نزدیک یک هکتار مساحت داشت توسط مالک خصوصی نابود شد.
حسین زندی فعال محیط زیست و دبیر پویش پاسداری از میراث طبیعی و فرهنگی در استان همدان درباره این موضوع به مهر می‌گوید: صبح روز چهارشنبه هفته گذشته خبردار شدم که باغ‌های مسیر جاده قدیم دره مرادبیگ واقع در کوی استادان را تخریب می‌کنند. سریع به منطقه رفتم و متأسفانه خبر واقعیت داشت و با 3 کامیون ۱۸ چرخ پر از تنه درخت مواجه شدم و یک دستگاه جرثقیل که در حال بارگذاری درخت‌ها بود و بیش از ۱۵ کارگر در محل مشغول بریدن درخت بودند.
مدیریت فضای سبز شهری همدان اعلام کرده: درختان این باغ به درخواست مالک و با مجوز کمیسیون ماده ۷ بریده شده و مجوز برای احیاء دوباره باغ صادر شده است.
با این حال زندی تأکید می‌کند: پرسش اساسی این است کدام یک از درختان و باغ‌های مشجر همدان که با مجوز یا بدون مجوز نابود شده دوباره احیا و باز زنده‌سازی شده است؟ در دوره‌های گذشته بیشتر باغ‌هایی را که با این بهانه نابود کردند تبدیل به برج‌های تجاری و مسکونی شده است.
گرچه پیگیری‌های مهر نشان می‌دهد که اداره حفاظت محیط زیست شهرستان همدان نیز در کانال تلگرامی خود اعلام کرده است که "به دنبال وصول گزارش شهروندان عزیز مبنی بر قطع درختان باغی در جاده قدیم دره مرادبیگ، محل مورد بازدید و بررسی قرار گرفت و بر اساس بازدید و نیز مذاکره صورت گرفته با رئیس سازمان فضای سبز و پارک‌های شهرداری همدان مشخص شد قطع تعداد مشخصی درخت پوسیده و خشک که خطر افتادن آنها بر اثر وزش بادهای شدید بر روی خودرو‌ها و اشخاص عبوری وجود داشت با مجوز کمیسیون ماده ۷ و تحت نظارت کامل سازمان فضای سبز صورت می‌گیرد." و اعضای شورای شهر نیز گفته‌های مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان را تأیید کرده و ادعا می‌کنند درختان این باغ خشک بوده است.
به گزارش مهر، اما حسین زندی در این‌باره مدعی است: آنچه اعضای شورای شهر می‌گویند خلاف واقعیت است. هیچ یک از درخت‌های این باغ خشک نبوده و با اینکه فصل پاییز است هنوز برگ درختان را می‌توان دید و بر اساس عکس‌هایی که از محل گرفتم تعداد درختان نیز بسیار بیش از عددی است که مدیران شهرداری اعلام می‌کنند.
این اتفاق در حالی رخ داده که چند هفته بیشتر نیست که مدیران شهری اعلام کردند همایش «شهر سبز پایدار» آذرماه امسال در همدان برگزار می‌شود. آیا رویکرد مدیران شهری و اعضای شورای شهر همدان به شهر سبز پایدار از مسیر قطع درختان می‌گذرد؟
 درخت سبز قطع شده باشد با عوامل برخورد می‌شود
عضو شورای شهر همدان نیز در این‌باره گفت: این درختان در کوی استادان و بخشی از دره مرادبیگ همدان قرار دارد که قبل از قطع کردن بنده از این منطقه بازدید کرده و تک‌تک درختان خشک شده علامت‌گذاری شدند.
به گزارش تسنیم، علی‌اکبر نظری با اشاره به اینکه درختان خشک شده و پوست هم نداشتند، تصریح کرد: این درختان از رودخانه دره مرادبیگ تغذیه شده و آلودگی این رودخانه سبب خشکی درختان شده است.
وی با بیان اینکه کلیه درختان قطع شده صنوبر هستند، عنوان کرد: از تعداد درختان قطع شده اطلاعی در دست ندارم ولی سازمان فضای سبز و پارک‌های شهرداری همدان باید درختان علامت‌گذاری شده را قطع می‌کرد.
عضو شورای شهر همدان با اشاره به اینکه در کنار درختان صنوبر درختان گردویی وجود داشت که ممکن بود از بین برود، عنوان کرد: برخی از درختان گردو در این ملک و ملک‌های همجوار بخاطر آب آلوده خشک شدند.
وی با تأکید بر اینکه برای جلوگیری از خشک شدن درختان باید رودخانه را احیا و آب را از آلودگی خالی کرد، بیان کرد: فاضلاب دره مرادبیگ، سیلوار و روستاهای مسیر در این رودخانه تخلیه شده و سبب آلودگی می‌شود.
عضو شورای شهر همدان تأکید کرد: اگر یک مورد درخت سبز یا درخت دارای ساقه سبز قطع شده باشد با شدت و حدت تمام با سازمان فضای سبز و پارک‌های شهرداری همدان برخورد می‌شود.
 40 اصله درخت خشک توسط سازمان قطع شد
مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان نیز در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در همدان با بیان اینکه وظایف سازمان احیا، اصلاح و حفظ باغات است، اظهار داشت: برخی باغات بیشه‌زار بوده و باغ نیستند که بیشتر در این اراضی درختان صنعتی پهن برگ وجود دارد.
معراج عاشورلو با اشاره به اینکه این درختان وقتی به سن مشخصی می‌رسند، می‌پوسند، تصریح کرد: اینگونه درختان از داخل پوسیده و بیش از 30 متر ارتفاع پیدا می‌کنند که امکان سقوط آنها وجود دارد.
وی با بیان اینکه سالانه تعدادی از درختان خشک سقوط می‌کنند، عنوان کرد: درختان قطع شده توسط سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان 100 درصد خشک بودند به این معنا که ریشه نداشته و از تنه تغذیه می‌شدند.
عاشورلو بیان کرد: این درختان به سبب بی‌آبی خشک نشدند بلکه به خاطر اینکه آب رودخانه دره مرادبیگ حاوی فاضلاب روستاهای بالادست بوده اسیدی شده و پوسیدگی درختان را تسریع می‌بخشد.
وی با اشاره به لایحه ماده یک قانون حفظ و گسترش فضای سبز عنوان کرد: کمیسیون ماده 7 موارد و تقاضای شهروندان و باغداران را بررسی کرده و از محل بازدید می‌کند تا بر اساس آن یک‌سوم از مساحت باغ را مجوز قطع درختان می‌دهد.
مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان تأکید کرد: مالک باید برابر درختان قطع شده دو برابر درخت بکارد که در این زمینه تعهداتی به شهرداری همدان داده است.
عاشورلو با اشاره به اینکه در باغات گنجنامه و عباس‌آباد مجوز قطع درختان در قالب 200 تا 300 اصله صادر می‌شود ولی به دلیل اینکه جایگزین می‌شوند، زیاد محسوس نیست، عنوان کرد: مجوز قطع 40 اصله درخت توسط کمیسیون ماده 7 صادر شده که همگی خشک بودند و مالک باید آنها را جایگزین کند.


برچسب ها: باغ های همدان ، حسین زندی ، تخریب باغ های دره مراد بیک همدان ،

دوشنبه 1 آذر 1395

یک شهر؛ یک گالری

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :هنر ،روزنامه همشهری ،

یک شهر؛ یک گالری

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
یک شهر؛ یک گالری
همدان یک گالری دارد که آن هم در تمامی طول سال فعال نیست. این شهر به گالری‌های تخصصی نیاز داردکه به شاخه‌های هنری مختلف بپردازند...
1395/09/01
همدان یک گالری دارد که آن هم در تمامی طول سال فعال نیست. این شهر به گالری‌های تخصصی نیاز داردکه به شاخه‌های هنری مختلف بپردازند.
این سخنان را ساجد بابایی هنرمند طراح و نقاش همدانی می‌گوید. وی که اولین نمایشگاه آثارش شامل 50 اثر از 22 تا 27 آبان ماه در گالری استاد زنگنه مجتمع آوینی برگزار شد متولد 1368 است و از دانشگاه آزاد همدان در رشته نقاشی مدرک کارشناسی دارد. به بهانه برگزاری اولین نمایشگاهش با این هنرمند همدانی گفت‌وگویی انجام داده‌ایم که با هم می‌خوانیم.
  • طراحی و نقاشی را از چه سالی آغاز کردید؟
سال 1389همزمان با این‌که در دانشگاه آزاد همدان قبول شدم به صورت حرفه‌ای کارم را شروع کردم. البته در هنرستان گرافیک خوانده بودم و دیپلم گرافیک گرفتم اما همزمان با ورود به دانشگاه به صورت تخصصی وارد این حوزه شدم. همچنان علاقه مند به هنر هستم و می‌خواهم نگاه خالصی به هنر داشته باشم. دوست دارم آن حسی راکه پیش از ورودم به این عرصه و شناخت کامل از هنر داشتم بار دیگر تجربه کنم.
  • آموزش‌های اولیه را کجا فرا گرفتید؟
خارج از مراکز آموزشی دولتی یعنی به غیر از هنرستان و دانشگاه هیچوقت آموزش ندیده‌ام اما پدرم خوشنویس و نقاش تجربی بود و مرا تشویق کرد این رشته را انتخاب کنم.
  • با توجه به آثار این نمایشگاه به نظر می‌رسد گرایش شما بیشتر به طراحی است. این علاقه از کجا می‌آید؟
موضوعی که همیشه برای من اهمیت داشته طراحی بوده. باور دارم که طراحی دید انسان را باز می‌کند . نقاشی، مجسمه‌سازی و دیگر رشته‌های هنری بر پایه طراحی صورت می‌گیرد. طراحی راه را باز می‌کند تا هنرمند نگاه دیگری داشته باشد. در واقع طراحی پایه تمام هنرها است حتی موسیقی و سینما، یعنی اگر یک موسیقیدان یا آهنگساز طراحی را بشناسد روی کار او تاثیر خواهد گذاشت و خلق اثرش را متحول می‌کند.
  • از کارهایی که در نمایشگاه ارائه شده بگویید. به نظر می‌رسد در خلق کارها از شیوه‌های مختلف بهره گرفته‌اید؟
کارهایی که در این نمایشگاه ارائه شده حدود 50 اثر است. بیشتر آنها با مداد و زغال کشیده و به 3 بخش تقسیم شده‌اند. بخشی از کارها با زمانبندی اجرا شده بدین معنی که هر اثر در مدت زمان بین 30 ثانیه تا 90 ثانیه خلق شده است. بخش دیگر کارهایی بوده که زمان در آنها چندان اهمیتی نداشته و طراحی‌های بلند مدت است. بخش سوم کارها هم به صورت انتزاعی خلق شده‌اند. آنچه در ذهن داشتم را روی کاغذ کشیده‌ام.
  • نقدی که به کارهای شما وارد است ناهماهنگی کارهاست. این نقد را می‌پذیرید؟
بله. این نقد وارد است که کارها با هم هماهنگی ندارد. این اولین نمایشگاه طراحی‌های من است. زمانی که تصمیم گرفتم این نمایشگاه را برگزار کنم تنها هدفم انتقال یک تجربه در شهر همدان بود. دوست داشتم از هر تکنیکی که کار کرده‌ام نمونه‌هایی را در این نمایشگاه ارائه کنم اما در نمایشگاه بعدی به صورت تخصصی و تحت یک عنوان کار خواهم کرد.
  • نقاشی‌هایی که با کاردک داشتید هم به طراحی نزدیک است.این طور نیست؟
بله همین‌طور است. اینجا همه کارها طراحی است حتی آن آثاری که با رنگ کار کرده‌ام. بازدیدکنندگان فکر می‌کنند نقاشی است اما طراحی با رنگ است. شما نقاشی نمی‌بینید. طرحی است که با رنگ کارشده و از ضربه‌های آزاد و رها استفاده شده و این چیزی بوده که مدت‌ها دنبال آن بودم.
  • زمان تعیین کردن چه تاثیری بر خلاقیت دارد؟
از وقتی کارم را آغاز کردم حس کردم زمان تولید و خلق اثر باید کوتاه شود و برای خودم محدودیت وقت تعیین کردم. زمان همیشه برای من اهمیت بسیاری دارد و این مساله در نقاشی‌هایم اثر بخش بوده. فکر می‌کنم تاثیر محدودیت زمان و تکرار این شیوه روی کیفیت کار تاثیر دارد و اجازه می‌دهد احساس شما خالصانه وارد کار شود. یک بخش کار، خالق اثر است، یک بخش دیگر اتفاق است. شما آنقدر سریع کار می‌کنید که ناخودآگاه خطایی از شما بر جا می‌ماند که زیباست و شما فرصت ترمیم و برطرف کردن خطا را ندارید. گاهی این سرعت منجر به پاره شدن کاغذ می‌شود یا کار خاصی خلق می‌شود که غیرمنتظره است.
  • نگاه شما به سایر هنرمندان نقاشی همدان چگونه است؟
واقعیت این است که در همدان علاوه بر پیشکسوت‌های هنر نقاشی، هنرمندان جوان بسیار خلاق و فوق‌العاده‌ای حضور دارند اما مسأله‌ای که وجود دارد این است که همه این هنرمندان به صورت منفرد در آتلیه شخصی خود کار می‌کنند و هنرمندان هیچ هماهنگی با یکدیگر ندارند.
  • عامل این منفرد بودن چیست؟
متاسفانه فردگرایی یکی از ویژگی‌های هنرمندان جامعه امروز شده است. معمولا در شهرهای کوچک این مسأله مشهودتر است. دلایل مختلفی مانند محدودیت‌های موجود در جامعه باعث جمع گریزی هنرمندان شده است. به نظرم اولین دلیل به خود هنرمند برمی گردد. وقتی ما می‌دانیم هنرمندی در یک شهر زندگی می‌کند. اما نمی‌دانیم کجاست و کسی او را نمی‌بیند در نتیجه آثارش هم دیده نمی‌شود و نمی‌تواند با دیگران ارتباط برقرار کند.
  • فکر می‌کنید فضاهایی که برای ارائه و نمایش آثار در شهر وجود دارد جوابگوی سلایق مختلف هست؟
همدان یک گالری دارد که آن هم در تمامی طول سال فعال نیست. در این شهر گالری تخصصی که به یک شاخه هنری بپردازد نداریم. اگر گالری‌های متعدد وجود داشته باشد که  هنرمندان آثار خود را ارائه کنند، شیوه‌ها و مکتب‌های جدید شکل می‌گیرد، ارتباط به وجود می‌آید و خلاقیت وارد آثار می‌شود اما این روند و چرخه را در همدان نمی‌بینیم. همدان پیشینه خوبی در زمینه هنر دارد. دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی نیز در این زمینه تأثیر دارند. نبود گالری خصوصی از رشد هنر جلوگیری می‌کند. علاوه بر این‌که ساختن موزه هنرهای معاصر استان منتفی شد یکی دیگر از اتفاق‌های بد در این شهر از چرخه خارج شدن گالری شهرداری بود، تغییر کاربری این گالری آسیب بزرگی به هنرهای تجسمی وارد کرد.
  • شما برطرف شدن  این ضعف‌ها را چگونه مطالبه می‌کنید؟ آیا به سمت ایجاد تشکل‌های هنری رفته‌اید تا خواست‌های صنفی خود را از این طریق پیگیری کنید؟
نه تنها من بلکه تمامی دوستانم نیز پیگیری نمی‌کنند و این پیگیری نکردن دلایل گوناگونی دارد. اگر هنرمندان در کنار هم قرار بگیرند مطمئنا فضای کوچک فعلی تبدیل به فضای بزرگ تر می‌شود. یک هنرمند نمی‌تواند اثر تولید و انبار کند بلکه نیاز به فضایی دارد که آثارش را در معرض دید مردم قرار دهد.
  • خروج و مهاجرت هنرمندان از همدان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ آیا شما هم به فکر رفتن هستید؟
واقعیت این است که در همه استان‌های ایران وقتی فردی در زمینه رشته‌های هنری رشد می‌کند به حدی می‌رسد که احساس می‌کند باید بیشتر یاد بگیرد، بیشتر بفهمد و افراد بیشتری آثار او را ببینند، اما در شهرستان این امکان فراهم نیست. طبیعی است که برای جست‌و‌جوی بیشتر به شهر بزرگ‌تری برود. فعال‌‌ترین شهر هنری ایران تهران است. مورد دیگر محدودیت‌هایی است که در شهرستان‌ها وجود دارد. تمامی دوستان من در دانشکده نتوانستند در همدان نمایشگاه برپا کنند اما در تهران این اتفاق راحت‌تر می‌افتد. همین وجود گالری‌ها جذابیتی برای هنرمندان است که در یک شهر بمانند که متاسفانه در شهر و استان همدان ما از آن محروم هستیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%9B-%DB%8C%DA%A9-%DA%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، طراحی همدان ، نقاشی همدان ،

دوشنبه 1 آذر 1395

داستان پایان‌ناپذیر تخریب باغ‌ها در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،

داستان پایان‌ناپذیر تخریب باغ‌ها در همدان
«یکی بر سر شاخ بن می‌برید»

|  حسین زندی|    کارشناس محیط‌ زیست|
هفته‌ای نیست که خبری از تخریب منابع طبیعی و از بین رفتن میراث طبیعی و تاریخی در همدان شنیده نشود. تخریب باغ‌ها در همدان داستان تازه‌ای نیست. هدایت ساخت و سازها به جنوبی‌ترین نقطه شهر یعنی دامنه عباس‌آباد و کوهستان‌های الوند در ٣٠‌سال گذشته باعث شده صدها هکتار از باغ‌ها و قنات‌های تاریخی این نقاط از شهر نابود شود و برج‌ها و آپارتمان‌های بی‌قواره جای آن را بگیرد.
 یکی از پایه‌گذاران این رخداد تلخ زنده‌یاد محمد بهنامجو، شهردار مردمی همدان در اواخر دهه ٦٠ بود.  او با این‌که بسیار عملگرا بود و به قول معروف روحیه جهادی داشت اما با رنگ و لعاب دادن به بلوارهای منتهی به دامنه الوند و عباس‌آباد و تسریع و تجمیع عملیات عمرانی و بهسازی شهر در این  نقاط باعث پدید آمدن و توسعه  شمال شهر( بالای شهر) در این منطقه از شهر شد و به دنبال گران شدن قیمت املاک، زمین‌خواران را به طمع انداخت که باغ‌های دامنه کوهستان را خشکانده و ساخت‌وساز کنند.  استقرار شهرک مدرس، کوی استادان، متخصصین، پردیس و اعتمادیه در دامنه کوهستان نیز به تخریب باغ‌ها دامن زد و مهم‌ترین لکه سبز همدان را برای همیشه از بین برد.
هر چند ممکن است در آن زمان این مدیر شهری  قصد و نیت سوئی نداشته، اما عملکرد او باعث شده شهر به سمت دامنه الوند کشیده شود و باغ‌ها و طبیعت شهر را نابود کند. می‌توان گفت محمد بهنامجو بدعت‌گذار تغییر مسیر توسعه شهری در همدان بود، درحالی‌که اگر باغ‌ها حفظ می‌شد و شهر به سمت شمال جغرافیایی یعنی شهرک مدنی کشیده می‌شد، ما امروز یک شهر جدید و مدرن داشتیم و یک شهر تاریخی با تمام زیبایی‌ها و سرسبزی‌هایش.
امروز دیگر از باغ شهر همدان خبری نیست، تنها نواری از باغ‌ها و بیشه‌زارهایی می‌بینیم که مالکان به طمع کسب سود بیشتر و تبدیل این باغ‌ها به بناهای مسکونی و تجاری تلاش می‌کنند تا درختان را بخشکانند.
اگر از باغ‌های مناطقی مانند کوچ مشکی، جهان‌نما، مجدیه، سعیدیه، اعتمادیه و ده‌ها باغ تاریخی دیگر که در سه دهه گذشته نابود شده بگذریم و نادیده بگیریم؛ در طول ٤‌سال گذشته با مجوز اعضای شورای شهر فعلی باغ‌های بسیاری در همدان نابود شده است؛ باغ و عمارت تاریخی ذوالریاستین، باغ بدیع‌الحکما، باغ و عمارت جواهری و چندین باغ بزرگ و کوچک در همین دوره نابود شده که باغ بدیع‌الحکما بیش از ٦ هکتار مساحت داشت. اکنون نیز صدای اره برقی از باغ‌های همدان به گوش می‌رسد، شهری که روزی باغ شهرش می‌نامیدند، درحال از دست دادن آخرین تکه‌های سبز است و راه‌های تنفسی همدان درحال مسدود شدن است.
روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه گذشته ده‌ها اصله درخت در محوطه بند دره مرادبیک همدان قلع و قمع شد اما همچنان هیچ یک از مسئولان مدیریت شهری پاسخ قانع‌کننده‌ای در این‌باره نمی‌دهند.  این باغ که نزدیک یک هکتار مساحت داشت توسط مالک خصوصی و مجوز شهرداری نابود شد. به گفته مدیران شهرداری همدان، مالک باغ  با مجوز کمیسیون ماده ٧ اقدام به بریدن و قلع و قمع درختان جاده قدیم دره مراد بیک همدان کرده است. مالکان به جای این‌که مانند ادوار گذشته شبانه درخت‌ها را ببرند، در روز روشن و با اعتماد به نفس کامل کار خود را انجام می‌دهند و اعضای شورای شهر هم با افتخار از آن حرف می‌زنند و از عملکرد خود دفاع می‌کنند.
بدون شک این تخریب‌ها و نابودی فضای سبز حاشیه شهر همدان را مدیون ناآگاهی و منفعت‌طلبی مدیران شهری هستیم اما به قول معروف «جلوی ضرر را از هرجا بگیری منفعت است». پرسش این است که چه پدیده و روندی می‌تواند از این زیاده‌خواهی جلوگیری کند؟ پیوند نهادهای مدنی، رسانه‌ها و مردم مطالبه‌گر می‌تواند از پیشروی زمین‌خواران به طبیعت این شهر جلوگیری کند.  آگاه شدن مردم به ضرورت حفاظت از میراث طبیعی، توجه به محیط‌ زیست و در پی آن مطالبه‌گری یکی از راهکارهاست. همچنین نقش نهادهای مدنی را در چنین کارزارهایی نمی‌توان نادیده گرفت. اما آنچه امروز در همدان شاهد هستیم این است که بیشتر شهروندان توجهی به حقوق و نیازهایی محیط‌ زیستی ندارند و فعالان مدنی نیز درگیر رقابت و اختلافاتی هستند که با شبکه‌سازی‌های جدید پدیدار شده است.  
این فعالان مدنی که می‌توانستند به‌عنوان ناظران بی‌طرف و پل ارتباطی بین نهاد قدرت و جامعه محلی نقش‌آفرینی کنند غایب هستند یا اگر حضور دارند درگیر اختلافات داخلی‌اند و در فضای مجازی مشغول  انتقاد کردن از یکدیگر هستند، در نتیجه نتوانسته‌اند چندان ثمربخش و مفید باشند.
رسانه‌ها نیز می‌توانستند  موثر باشند اما منابع خبری رسانه‌های همدان، مدیران و مسئولان هستند. رسانه‌ها در غیاب فعالان مدنی تنها به گفته‌ها و اظهارات مسئولان بسنده می‌کنند. این یک‌طرفه به قاضی رفتن رسانه‌ها باعث شده مدیران پیروز میدان باشند به دلیل این‌که نقدی صورت نمی‌گیرد و جامعه بدون نقد نیز جامعه پویایی نیست؛ درحالی‌که اگر مطالبات فعالان اجتماعی از طریق رسانه‌های محلی بیان می‌شد به‌دلیل وجود ناظران اجتماعی کمتر به قانون بی‌توجهی می‌کردند؛ حتی اگر فرض کنیم مدیران شهری به وظیفه خود آگاه نباشند در صورت حضور فعالان مدنی آنان به نقش و وظیفه خود آگاه می‌شدند.  http://shahrvand-newspaper.ir/News:NoMobile/Main/82246/%C2%AB%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B3%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D8%AE-%D8%A8%D9%86-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%AF%C2%BB


برچسب ها: محیط زیست همدان ، روزنامه شهروند ، حسین زندی ،

دوشنبه 1 آذر 1395

ماجرای درختان قطع شده همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،ایسنا ،

ماجرای درختان قطع شده همدان

قطع درختان محله نصر آباد اصفهان

روز گذشته یکی از فعالان محیط زیست استان همدان خبر از قطع تعداد زیادی از درختان در محل جاده قدیم دره مراد بیک در جنوب همدان داد که ایسنا این موضوع را از طریق مسئولین محیط زیست و شهری استان همدان پیگیری کرد و مشخص شد که ممانعتی برای قطع این درختان وجود نداشته است.

حسین زندی فعال محیط زیست استان همدان درگفت‌وگو با ایسنا،  از قطع شدن درختان یک باغ خصوصی به مساحت یک هکتار در انتهای کوی استادان و مسیر جاده قدیم دره مرادبیک همدان خبر داده و می‌گوید: صبح روز چهارشنبه با اطلاع از این مسئله در محل حاضر شده و با سه کامیون ۱۸ چرخ پر از تنه درخت مواجه شدم و یک دستگاه جرثقیل که در حال بارگذاری درخت ها بود و بیش از ۱۵ کارگر در محل مشغول بریدن درخت بودند.

این فعال حوزه محیط زیست که مدعی است طی سال‌های گذشته بخش‌های وسیعی از فضای سبز استان همدان و درختان بسیاری در باغ‌های مهمی چون باغ ذوالریاستین، باغ بدیع الحکما، و... نابود شده است، می‌گوید: مسئولین اخیرا به حدی پیش‌رفته‌اند که به جای اینکه مانند گذشته شبانه درخت‌ها را ببرند در روز روشن، کار خود را انجام می دهند.

معراج عاشورلو مدیر عامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان در گفت‌وگو با ایسنا، در مورد این موضوع تاکید ‌می‌کند: در این محدوده باغی حدود 400 درخت وجود دارد که حدود 90 درخت به طور کامل خشک شده‌اند که شامل درختان صنوبر  و درختان صنعتی پهن برگ است که به قصد بهره‌برداری اقتصادی کاشته شده‌اند، یعنی باغ میوه نیست، بنابراین برای احیای آنها به طور یک سوم یک سوم مجوز می دهیم. این بار احیای 40 اصله درخت در کمیسیون ماده 7 قانون حفظ و گسترش فضای سبز بررسی و مجوز قطع و احیای مجدد آنها صادر شد که برای کل امسال بیشتر از 40 اصله مجوز نداده‌ایم.

محمدرضا محمدی مدیر کل حفاظت محیط زیست استان همدان نیز در گفت‌وگو با ایسنا، با اشاره به اینکه حساسیت شهروندان و رسانه‌ها نسبت به این مسائل را مثبت ارزیابی می ‌کنم، می‌گوید: گزارش دهی شهروندان در این موارد مانع وقوع تخلفات می‌شود. مسئولیت حفظ و بهسازی فضای سبز شهری برعهده شهرداری است ولی این موضوع مورد پیگیری ما نیز قرار گرفت و همکاران ما از محل بازدید کردند.

وی ادامه می‌دهد: مالک باغ تعدای از درختان را قطع کرده است. درختان سن بهره‌وری دارند و اگر از سنشان بگذرد هیچ کارکردی نخواهند داشت. این درختان سپیدار بوده و باید در موقع مناسب که امکان استفاده و بهره‌وری دارند قطع شوند و این مسئله عجیبی نیست و از دیرباز وجود داشته است.

محمدی تاکید می‌کند: کنترل‌های لازم را داریم تا به هیچ وجه تغییر کاربری در استان همدان صورت نگیرد. شهرداری وظیفه بهسازی فضای سبز را برعهده دارد، این بخش نیز ارائه مجوز قطع درختان قدیمی و کاشت مجدد آنها را صادر می‌کند. قطع این درختان هم در دره مراد بیک با مجوز شهرداری بوده که متولی اصلی ارائه مجوز برای قطع درختان است.

http://www.isna.ir/news/95082819401/%D9%85%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%82%D8%B7%D8%B9-%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: قطع درختان دره مرادبیک ، حسین زندی ،

اره‌برقی‌ها لرزه به جان درختان دره مرادبیگ همدان انداختند

شناسه خبر: 1243153 سرویس: استانها
درختان دره مرادبیگ همدان

درختانی در منطقه دره مرادبیگ و انتهای کوی استادان همدان روز گذشته توسط سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان به ادعای خشک بودن قطع شدند.

به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، فضای مجازی و گروه‌های محیط زیستی روز گذشته همدان را مورد توجه قرار داده بودند ولی متاسفانه این توجه به سبب قطع درختان در منطقه دره مرادبیگ توسط سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان بود.

روز گذشته یکی از فعال محیط زیست همدانی خبری مبنی بر قطع درختان دره‌مرادبیگ را در فضای مجازی مخابره کرد که متاسفانه پاسخ مناسبی نیز از سوی مسئولان این اقدام به رسانه‌ها تا امروز داده نشده بود.

البته سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان مدعی است این درختان خشک بوده و دلیل آن را سپری شدن عمر این درختان می‌داند.

خبرگزاری تسنیم در راستای منویات مقام معظم رهبری مبنی بر حفظ باغات و منابع طبیعی و برخورد با عوامل تخریب محیط زیست این موضوع را در دستور کار خود قرار داد تا مشخص شود چه اتفاقاتی در شهر همدان که زمانی عنوان باغ‌شهر را یدک می‌کشید، می‌افتد.

قطع درختان و تخریب محیط زیست یکی از معضلات جدی استان همدان در سال‌های گذشته بوده که با ابلاغ سیاست‌های کلی محیط زیست در سال گذشته مدیران و مسئولان استان همدان نسبت به برخورد با این مسائل حساس شدند.

اما با این وجود تخریب محیط زیست به بهانه‌هایی همچون توسعه گردشگری و ایجاد تاسیسات در شهر همدان ادامه دارد که این را در مناطقی همچون حیدره، دره مراد بیگ، دیوین، دیویجین و گنجنامه همدان می‌توان مشاهده کرد.

متاسفانه برخی افراد به اصطلاح سرمایه‌دار وقتی مجوزهایی را برای ساخت و ساز می‌گیرند، قطع درختان و از بین بردن فضای سبز را به عنوان اولویت نخست در دستور کار قرار می‌دهند که نمونه آن را می‌توان در بلوار ارم همدان مشاهده کرد.

برخی خود را صاحب شهر دانسته و معتقدند به نام سرمایه‌گذاری می‌توانند کام و جیب خود را با قطع درختان و از بین بردن محیط زیست شیرین و پُرپول کنند که متاسفانه گاها همراهی مدیران را در این زمینه شاهد هستیم.

مردم و رسانه‌های استان همدان به هیچ وجه با توسعه و رشد سرمایه‌گذاری در همدان مخالف نیستند حتی همراه و زمینه‌ساز حضور سرمایه‌گذاران محسوب می‌شوند اما خبرنگاران همچون استاندار همدان معتقدند توسعه پایدار بدون حفط محیط زیست ممکن نخواهد بود.

اگر امروز تهران، اصفهان و برخی از شهرهای صنعتی با آلودگی هوا دست و پنجه نرم می‌کنند به خاطر روزهایی است که درختان و فضای سبز خود را زیرپا گذاشته و تنها بر طبل توسعه صنعتی کوبیدند، اما انتظار این است همدان به صورت متوازن و پایدار توسعه یابد.

شورا و شهرداری مخرب محیط زیست هستند

یک فعال محیط زیست در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در همدان درباره قطع درختان دره مرادبیگ همدان اظهار داشت: بنده دیروز در باغ موردنظر که درختان آن را قطع می‌کردند، حضور داشته و تمامی مسائل را از نزدیک مشاهده کردم.

حسین زندی افزود: براساس گفته سازمان فضای سبز و پارک‌های شهرداری همدان 40 اصله درخت در این منطقه به علت خشکی قطع شده ولی تعداد درختانی که روی زمین افتاده بودند سه برابر این تعداد بوده و اغلب درختان سبز بودند.

وی با بیان اینکه این درختان خشک نبودند، تصریح کرد: سازمان فضاز سبز و پارک‌های شهرداری همدان مدعی است درختان این منطقه را برای احیا قطع کرده است ولی شهرداری همدان کدام باغ را پس از تخریب احیا کرده که این مورد دوم باشد.

زندی با اشاره به اینکه مجوز قطع این درختان توسط کمیته ماده 7 صادر شده استف عنوان کرد: سه کامیون و یک جرثقیل بزرگ در باغ برای قطع درختان حضور داشتند، آیا احیا باغات با این شیوه و شکل ممکن است.

وی در بخش دیگری از سخنان خود با بیان اینکه این مجوزها مسئله‌دار بوده و مشخص نیست برای چه منظور صادر می‌شود، گفت: دور از انتظار نیست که پس از مدتی دراین منطقه شاهد ساخت و ساز و بلندمرتبه سازی سرمایه‌داران باشیم.

این فعال محیط زیست تصریح کرد: اعضای شورای شهر و مدیران شهرداری همدان بارها اعلام می‌کنند که حافظ محیط زیست هستند ولی شورا و شهرداری مخرب محیط زیست محسوب می‌شوند.

وی با اشاره به اینکه این باغ شخصی است، اظهار داشت: مدیرعامل سازمان فضای سبز و پارک‌های شهرداری همدان از سوی دیگر مدعی است این منطقه گردوزار بوده و هر درخت گردو برای رشد نیازمند 15 متر فضاست که این درختان به همین سبب قطع شده است.

زندی با بیان اینکه این سخنان متناقض بوده و توجیهی درباره قطع این درختان است، گفت: متاسفانه داخل شهر همدان درختان را به بهانه هرس قطه کرده و آنها را از بین می‌برند.

این فعالی محیط زیست با اشاره به اینکه هرس ناشیانه و غیرعلمی شهرداری همدان سبب خشکی درختان می‌شود، عنوان کرد: پس از هرس کردن باید درختان پانسمان شوند که متاسفانه این امر عملیاتی نشده و خشکی درختان را در پی دارد.

وی با اعلام اینکه فعالان محیط زیست و خبرنگاران منتظر پاسخ صریح و شفاف مدیریت شهری همدان در این باره هستند، گفت: قطع درختان با محوز نیز دارای مسئله و مشکل است چراکه این درختان خشک نبودند.

زندی با اشاره به اینکه این درختان نزدیک به 150 متر با بند دره مرادبیگ فاصله دارد، تصریح کرد: برخی خشک شدن این درختان را به سبب آلودگی آب می‌دانند که اگر چنین بود تمام درختان منطقه باید خشک می‌شد.

درخت سبز قطع شده باشد با عوامل برخورد می‌شود

عضو شورای شهر همدان نیز در این باره در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در همدان اظهار داشت: این درختان در کوی استادان و بخشی از دره مرادبیگ همدان قرار دارد که قبل از قطع کردن بنده از این منطقه بازدید کرده و تک تک درختان خشک شده علامت‌گذاری شدند.

علی اکبر نظری با اشاره به اینکه درختان خشک شده و پوست هم نداشتند، تصریح کرد: این درختان از رودخانه دره مرادبیگ تغذیه شده و آلودگی این رودخانه سبب خشکی درختان شده است.

وی با بیان اینکه کلیه درختان قطع شده صنوبر هستند، عنوان کرد: از تعداد درختان قطع شده اطلاعی در دست ندارم ولی سازمان فضای سبز و پارک‌های شهرداری همدان باید درختان علامت‌گذاری شده را قطع می‌کرد.

عضو شورای شهر همدان با اشاره به اینکه در کنار درختان صنوبر درختان گردویی وجود داشت که ممکن بود از بین برود، عنوان کرد: برخی از درختان گردو در این ملک و ملک‌های همجوار بخاطر آب آلوده خشک شدند.

وی با تاکید بر اینکه برای جلوگیری از خشک شدن درختان باید رودخانه را احیا و آب را از آلودگی خالی کرد، بیان کرد: فاضلاب دره مرادبیگ، سیلوار و روستاهای مسیر در این رودخانه تخلیه شده و سبب آلودگی می‌شود.

عضو شورای شهر همدان تاکید کرد: اگر یک مورد درخت سبز یا درخت دارای ساقه سبز قطع شده باشد با شدت و حدت تمام با سازمان فضای سبز و پارک‌های شهرداری همدان برخورد می‌شود.

40 اصله درخت خشک توسط سازمان قطع شد

مدیرعامل سازمان پارک ها و فضای سبز شهرداری همدان نیز در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم در همدان با بیان اینکه وظایف سازمان احیا، اصلاح و حفظ باغات است، اظهار داشت: برخی باغات بیشه‌زار بوده و باغ نیستند که بیشتر در این اراضی درختان صنعتی پهن برگ وجود دارد.

معراج عاشورلو با اشاره به اینکه این درختان وقتی به سن مشخصی می‌رسند، می‌پوسند، تصریح کرد: اینگونه درختان از داخل پوسیده و بیش از 30 متر ارتفاع پیدا می‌کنند که امکان سقوط آنها وجود دارد.

وی با بیان اینکه سالانه تعدادی از درختان خشک سقوط می‌کنند، عنوان کرد: درختان قطع شده توسط سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان 100 درصد خشک بودند به این معنا که ریشه نداشته و از تنه تغذیه می‌شدند.

عاشورلو بیان کرد: این درختان به سبب بی‌آبی خشک نشدند بلکه به خاطر اینکه آب رودخانه دره مرادبیگ حاوی فاضلاب روستاهای بالادست بوده اسیدی شده و پوسیدگی درختان را تسریع می‌بخشد.

وی با اشاره به لایحه ماده یک قانون حفظ و گسترش فضای سبز عنوان کرد: کمیسیون ماده 7 موارد و تقاضای شهروندان و باغ‌داران را بررسی کرده و از محل بازدید می‌کند تا براساس آن یک سوم از مساحت باغ را مجوز قطع درختان می‌دهد.

مدیرعامل سازمان پارک ها و فضای سبز شهرداری همدان تاکید کرد: مالک باید برابر درختان قطع شده دو برابر درخت بکارد که در این زمینه تعهداتی به شهرداری همدان داده است.

عاشورلو با اشاره به اینکه در باغات گنجنامه و عباس آباد مجوز قطع درختان در قالب 200 تا 300 اصله صادر می‌شود ولی به دلیل اینکه جایگزین می‌شوند، زیاد محسوس نیست، عنوان کرد: مجوز قطع 40 اصله درخت توسط کمیسیون ماده 7 صادر شده که همگی خشک بودند و مالک باید آنها را جایگزین کند.

گزارش از سعید شاهسوند

https://www.tasnimnews.com/fa/news/1395/08/28/1243153/اره-برقی-ها-لرزه-به-جان-درختان-دره-مرادبیگ-همدان-انداختند


برچسب ها: باغ های دره مرادبیک ، حسین زندی ،

دوشنبه 1 آذر 1395

کارنامه همدان در نمایشگاه مطبوعات

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

کارنامه همدان در نمایشگاه مطبوعات

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
کارنامه همدان در نمایشگاه مطبوعات
بیست و دومین نمایشگاه سراسری مطبوعات کشور از تاریخ 14 تا 21 آبان ماه در مصلی تهران برگزارشد...
1395/08/29
بیست و دومین نمایشگاه سراسری مطبوعات کشور از تاریخ 14 تا 21 آبان ماه در مصلی تهران برگزارشد. در این نمایشگاه همدان علاوه بر غرفه اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، 4 نماینده داشت. خیلی افراد از جانمایی غرفه‌های همدان گلایه داشتند. محمدرضا عارف مدیرعامل خانه مطبوعات استان درباره حضور اهالی فرهنگ همدان در این نمایشگاه توضیح می دهد.
  • وضعیت نمایشگاه امسال را چگونه دیدید؟
فکر می‌کنم اهالی رسانه در بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات کشور نسبت به سال‌های گذشته بیشتر و بهتر حضور داشتند و نمایشگاه فعال تر بود. جای امیدواری است که ما در آینده نزدیک شاهد باشیم رسانه‌ها جایگاه واقعی خود را در کشور پیدا کنند.
  • ارزیابی شما از حضور استان همدان در بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات چیست و نسبت به سال گذشته چه تغییری داشته است؟
رسانه‌های استان همدان نیز نسبت به سال‌های گذشته، بیشتر فعالیت می‌کنند. سال گذشته تنها یک روزنامه حضور داشت اما امسال 3 روزنامه و یک پایگاه خبری در این نمایشگاه شرکت کردند و حضور فعالی داشتند.
  • گله‌مندیهایی از سوی برخی رسانه‌های استان وجود داشت و امسال شرکت نکرده بودند. فکر می‌کنید علت چه بود؟
البته مواردی داشتیم. در سال‌های گذشته پایگاه خبری همدان‌پرس بسیار جدی ورود پیدا میکرد و از رسانه‌های موفق استان بود اما متاسفانه به دلیل ضعفهای مالی امسال نتوانست شرکت کنند که جای تامل و تاسف دارد و باید پیگیری شود. مشکلات باید برطرف شده تا سال‌های بعدی باز هم حضور داشته باشند.
  • یکی از اعتراضهای غرفه‌داران مطبوعات محلی در بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات به شیوه قرار گرفتن غرفه‌ها بود. آنها معترض بودند که چرا رسانه‌های محلی را دور از دسترس بازدیدکنندگان قرار دارد. خانه مطبوعات چه تدبیری برای سال‌های آینده اندیشیده است؟
من هم به نحوه ترکیب قرار گرفتن غرفه‌ها اعتراض دارم. غرفه‌های رسانه‌های استانی و محلی در حاشیه قرار می‌گیرد و بازدیدکنندگان کمتری از آن دیدن می‌کنند. رسانه ادارات کل فرهنگ و ارشاد استان‌ها به ترتیب حروف الفبا تقسیم می‌شود و همدان همیشه در پایان غرفه‌ها است که توجیه شده است و ما نیز پذیرفتهایم اما رسانه‌های محلی همه ساله در حاشیه هستند و در کل نگاه خوبی نشده و ظلم شده است.
  • پیشنهاد شما چیست؟
باید حرکتی صورت بگیرد، خانه‌های مطبوعات، ادارات کل فرهنگ و ارشاد و مطبوعات محلی باید مطالبه کنند و این مظلومیت را نپذیرند تا سال‌های آینده شاهد چنین ظلمی نباشیم. این مشکل باید اصلاح شود.
  • شما از طرف خانه مطبوعات همدان اقدامی انجام دادهاید؟
خانه مطبوعات همدان پیشقدم شده تا یک متن اعتراضی را آماده کند و پس از امضای مسئولان خانه‌های مطبوعات سایر استان‌ها تقدیم وزارتخانه کنیم و صدای اعتراض خود را به گوش مسئولان برسانیم تا سال آینده این معضل حل شود.
  • حضور نشریات محلی در نمایشگاه‌های سراسری چه تاثیری بر آنها استان دارد؟
حضور رسانه و اعضای رسانه‌ها به 2 موضوع کمک می‌کند؛ خود رسانه و مدیریت رسانه به دنبال رشد هستند و با حضور در نمایشگاه در یک فضای رقابتی قرار می گیرند و تلاش می‌کنند به نقطه مطلوب برسند. کارکنان و خبرنگاران نیز در این نمایشگاه،فضا را با استان خود مقایسه می‌کنند و کمبودهای شهر خود را آگاه می‌شوند. استان ما در برخی از موارد نسبت به سایر استان‌ها پیشروتر است و گاهی این تجربه‌ها و برتری‌ها انتقال داده می‌شود. این موارد در سایه تعامل رقم می‌خورد. خارج از غرفه‌ها در حاشیه نمایشگاه اتفاقات بهتر و جدیدی میافتد که بسیار مفید است. من معتقدم این رسم و تعامل به حرکت رو به جلو رسانه‌ها کمک می‌کند.
  • تعدادی از رسانه‌های چاپی به صورت منطقه‌های منتشر می‌شوند. گاهی هفته‌نامهای در کرمانشاه منتشر می‌شود اما اخبار و رویدادهای استان‌های همجوار مانند کردستان، همدان و ایلام را نیز پوشش می دهد یا بالعکس در همدان منتشر می‌شود و دیگر استان‌های غرب کشور را پوشش می دهد. این رسانه‌ها در بلاتکلیفی به سر می‌برند و راهکاری برای ارائه خدمات و حمایت از آنها وجود ندارد. برای چنین نشریاتی چه خدماتی از سوی خانه مطبوعات ارائه می‌شود؟
تاکنون خانه مطبوعات استان همدان در این باره کاری نکرده است. متاسفانه دراین زمینه اتفاقی نیفتاده که خانه‌های مطبوعات استان‌های منطقه چارهای برای این رسانه‌ها اندیشیده باشند. خانه‌های مطبوعات در استان‌های دیگر به صورت جدی پیگیر نبوده‌اند اما ما در استان همدان استقبال میکنیم و آمادگی داریم که خانه‌های مرتبط در این زمینه گردهم بیایند و جلسه مشترک داشته باشیم تا مشکلات، نقایص و حتی نقاط قوت را بررسی کنیم و مطالبات اینگونه از رسانه‌ها را پیگیری کنیم.
  • فکر می‌کنید چنین رسانه‌هایی موفق خواهند شد یا شما تجربه موفقی در طول دوران فعالیتتان شاهد بودید؟
در زمینه نشریه‌های منطقه‌های من نمونه‌ای را در سال‌های گذشته دیدهام که تاثیر‌گذار بود. نشریه‌های به نام نسیم غرب که در کرمانشاه منتشر می‌شد اما در غرب کشور توزیع می‌شد در همدان نیز بسیار موفق بود. به نظر من موفقیت این رسانه‌ها بستگی به مدیریت مجموعه‌ها دارد.اگر مسئولانه، درست و دلسوزانه به هر پدیده و هر مجموعه های بپردازیم به نتیجه می‌رسد. ما تاکنون ورود پیدا نکرده ایم اما اگر استقبال شود استان همدان به عنوان میزبان پیگیری واز خانه‌های مطبوعات غرب کشور دعوت می‌کند تا در کنار هم مطالبات رسانه‌ها را به صورت منطقه‌های پیگیری کنند تا یک صدا با عقلانیت به نتیجه برسیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%D8%B7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D8%A7%D8%AA


برچسب ها: همشهری همدان ، نمایشگاه مطبوعات ،

دوشنبه 1 آذر 1395

بازگشت به کودکی با «قصر نه پنجره»

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

بازگشت به کودکی با «قصر نه پنجره»

نویسنده: حسین زندی / خبرنگار همشهری -همدان
بازگشت به کودکی با «قصر نه پنجره»
سالن جلسات مجتمع آوینی همدان این هفته میزبان مراسم نقد کتاب «قصر نه پنجره» نوشته «آرزو شاطاهری» نویسنده حوزه ادبیات کودک و نوجوان در همدان بود...
1395/08/26
سالن جلسات مجتمع آوینی همدان این هفته میزبان مراسم نقد کتاب «قصر نه پنجره» نوشته «آرزو شاطاهری» نویسنده حوزه ادبیات کودک و نوجوان در همدان بود.
در این مراسم علاوه برآرزو شاطاهری، جمعی از نویسندگان و علاقه مندان کتاب و کودکان و نوجوانان حضور داشتند.

سخن نویسنده
آرزو شاطاهری درباره علت همذات پنداری خوانندگان با شخصیت‌های این کتاب گفت: من از 18 سالگی کار با کودکان را آغاز کردم و شناخت خوبی از کودکان دارم. از 18 سالگی وارد کانون پرورش کودکان و نوجوانان و مهدکودک‌ها شدم و کارم را با نمایش خلاق آغاز کردم. از آن زمان این موضوع در ذهنم ماندگار شد که کودکان چه ویژگی‌هایی دارند، به چه چیزهایی علاقه دارند چه مسائلی آنها را اذیت می‌کند و چه چیزی به آنها حس خوب می دهد. این موارد همیشه به من کمک کرده است.
نویسنده کتاب قصر نه پنجره افزود: ماجرای تخیل و تکنولوژی را همیشه به این صورت دیده‌ام که برای کودکان خیال‌پردازی است یعنی مانند خیمه‌شب‌بازی و جادوگری قدیم است. البته نمی‌خواهم به جنبه روان‌شناسانه بپردازم اما کودکان به جنبه جادوگونه فناوری توجه می‌کنند همان‌طور که ما به تلویزیون اینگونه نگاه می‌کردیم.

حضور کودکان
زهرا کاردانیان از اعضای انجمن کودک همرهان در این نشست گفت: 10 ساله که بودم در جلسه نقد کتابی شرکت کردم که در آن نشست محمود دولت‌آبادی و جواد مجابی نویسندگان بزرگ کشور در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان حضور داشتند. امروز هم کودکانی را در این جمع می‌بینم که با علاقه می‌شنوند و مرا به یاد کودکی‌ام می‌اندازند.
کاردانیان ادامه داد: شاید آن زمان در آن جلسه کودکانی بودند که تحت تاثیر همان نشست و با دیدار نویسندگان کتابخوان شدند. در این نشست هم کودکان ما با حضور در مراسم قطعا ترغیب می‌شوند و بیشتر می‌خوانند. در این مسیر باید قدر افرادی مانند آرزو شاطاهری را بدانیم که سرمایه انسانی کشور ما هستند. امیدوارم در کشور ما کتاب و کتابخوانی مهجور نباشد.
وی افزود: دوستان این جمع و نویسندگان کتاب چنین نشست‌هایی را در مدرسه‌ها نیز برگزار کنند تا دانش‌آموزان ما از نزدیک با کارهای نویسندگان آشنا شوند و رویکرد بهتری به کتاب داشته باشند.

آشتی با کتاب
مجید همتی متین داستان نویس همدانی که مجری‌گری این نشست را بر عهده داشت در باره حضور نویسندگان در مدرسه‌ها گفت: باید مدرسه‌ها و در راس آن مدیران آموزش وپرورش پیش‌قدم شوند و نویسندگان را به مدرسه‌ها دعوت کنند تا دانش‌آموزان را با کتاب و کتابخوانی آشتی دهند.
ساقی نعمت‌زاده یکی از نوجوانانی که در این نشست حضور داشت با اشاره به ویژگی‌های رمان قصر نه پنجره گفت: این رمان را دوست دارم. مهم‌ترین ویژگی این کتاب برای من این است که مرا به یاد کودکی‌ام می‌اندازد چیزی که قبلا بودم اما دیگر نیستم. به نظر من این کتاب می‌توانست بهتر و جذاب‌تر باشد.

از واقعیت تا انتزاع
طاهره فضلعلی نویسنده نیز در این نشست گفت: در ادبیات کودک و نوجوان ما کتاب‌هایی مانند قصر نه پنجره کم است. کتاب‌های تخیلی و فانتزی نسبت به ادبیات رئالیستی و واقع‌گرایانه درحوزه ادبیات کودکان و نوجوانان ما بسیار کمتر است و اگر هست ترجمه آثار دیگران است. کاش نویسندگانی باشند تا کتاب‌های تخیلی بنویسند زیرا کودکان و نوجوانان تخیل خوبی دارند و از چنین کتاب‌هایی لذت می‌برند.
وی ادامه داد: این کتاب در مورد خواب است و همه ما بارها فکر کرده‌ایم که خواب از کجا می‌آید و چرا خواب می‌بینیم. از این نظر خیلی جالب توجه بود اما مهم‌تر این‌که کتاب مملو از مواردی بود که کودکان دوست دارند مانند خوراکی‌ها، بازی‌ها و کارهای مورد علاقه آنها. این مسأله که یکی از شخصیت‌ها در پایان کتاب گله می‌کند که چرا پدر و مادرها برای آنان وقت نگذاشته‌اند از خواست‌های کودکان است.
فضلعلی ادامه داد: نوجوانان برخلاف کودکان به کتاب‌هایی که قطع خشتی دارند علاقه ندارند برای این‌که خود را بزرگ‌تر و متفاوت‌تر با کودکان می‌دانند. نویسنده این موضوع را رعایت کرده است. تصاویر هم به اندازه و خوب است. اما یک مورد آزار دهنده برای من در تصویرسازی این کتاب شکل قصر بود که گویی مانند قصرهای خارجی است. به نظرم بهتر بود تصویر ایرانی استفاده می‌شد.

تلنگر
زهرا طافیان نویسنده در این نشست گفت: یکی از نیازهای کودک بازی است و اگر به این نیاز توجه نشود و خانواده وقتی برای آن زمان صرف نکند همیشه حسرتی همراه آن شخص از کودکی تا بزرگسالی باقی خواهد ماند و احساس تنهایی می‌کند. نویسنده در کتاب به این موضوع بسیار توجه کرده وکتاب پر از جذابیت بود.
وی اضافه کرد: کنجکاوی‌های کودکانه در رمان ملموس و تلنگری برای ما بزرگسالان است که زمان بیشتری برای کودکانمان صرف کنیم.

   موضوع داستان
 آرزو شاطاهری با اشاره به موضوع داستان رمان قصر نه پنجره گفت: دختری در تمام دوران زندگی به دنبال یک خواب است و فکر می‌کند تمام اوقات خوش زندگی‌اش و تصویر خوشایندی که از پدر ومادر خود دارد یک خواب است اما دختری به نام ساقی به او کمک می‌کند و عکسی از پدر مادر او را برایش می‌آورد و به او می‌گوید این تصویر سندی است که تو متوجه شوی این خواب نیست و واقعیت دارد.
شاطاهری ادامه داد: این فرد برای این‌که بداند آیا این خواب در ذهن دیگران هم هست و دیگران هم این اوقات خوش را دارند یا نه، مدام کنکاش می‌کند و این ساقی است که به او کمک می‌کند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%C2%AB%D9%82%D8%B5%D8%B1-%D9%86%D9%87-%D9%BE%D9%86%D8%AC%D8%B1%D9%87%C2%BB


برچسب ها: همشهری همدان ، قصر نه پنجره ،

یکشنبه 30 آبان 1395

حضور کمرنگ همدان در نمایشگاه مطبوعات

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

حضور کمرنگ همدان در نمایشگاه مطبوعات

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری
حضور کمرنگ همدان در نمایشگاه مطبوعات
بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات کشور پس از 8 روز به کار خود پایان داد و ده‌ها موسسه رسانه‌ای و مطبوعاتی در این رویداد فرهنگی شرکت کردند...
1395/08/29
 بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات کشور پس از 8 روز به کار خود پایان داد و ده‌ها موسسه رسانه‌ای و مطبوعاتی در این رویداد فرهنگی شرکت کردند و کارنامه یک ساله خود را در معرض بازدید مخاطبان قرار دادند. گفته می‌شد این دوره با رشد 25 درصدی حضور اصحاب رسانه همراه بود. هرچند بنا به اظهار کارشناسان و بازدیدکنندگان دائم، نمایشگاه امسال رونق سال‌های پیشین را نداشت. در این میان گروهی از رسانه‌های محلی و استانی که تعداد آنها کمتر از 100 غرفه بود در بیست دومین نمایشگاه مطبوعات کشور شرکت کردند. درحالی که مجوز رسانه‌های بیشتر استان‌ها با این تعداد برابری می‌کند. این آمار نشان می‌دهد با وجود گذشت 22 دوره هنوز استقبال قابل قبولی از نمایشگاه نمی‌‌شود. گفته می‌شود شهرستان‌ها بیشتر مواقع در حاشیه‌اند و نادیده گرفته می‌شوند، اما بخشی از این نادیده گرفته‌شدن مربوط به کارکرد دست اندرکاران و کار به ‌دستان شهرستانی است. اگر در طول سال به دکههای روزنامه‌فروشی شهر همدان توجه کنیم، می‌بینیم کمتر نشریه‌های تداوم دارد و به صورت منظم منتشر می‌شود. نتیجه این بی نظمی را در نمایشگاه نیز میتوان دید. بیشتر نمونه کارها و نشریه‌هایی که در غرفه اداره فرهنگ و ارشاد ارشاد استان عرضه شده بود، تاریخ ماه‌ها و هفته‌ای پیش را داشت و از این واقعیت خبر می داد که مدت‌هاست برخی از این نشریه‌ها منتشر نمی‌شوند. نتیجه این عملکرد چیزی جز در حاشیه ماندن نیست. از موارد دیگر در نمایشگاه امسال، غیبت هفته‌نامه‌های استان بود. به جز 3 روزنامه استان هیچ یک از هفته‌نامه‌ها، 2 هفته‌نامه هاو ماهنامه هابه صورت مستقل در این نمایشگاه حضور نداشتند. البته نمونه کارهای تاریخ گذشته این هفته نامه هادر غرفه اداره فرهنگ و ارشاد استان وجود داشت.
سال‌هاست غرفه‌هایی که از طرف برگزارکنندگان نمایشگاه به مطبوعات محلی و شهرستانی اختصاص داده می‌شود، در نقاط حاشیه‌ای نمایشگاه قرار دارد و این رویه، باعث گوشه‌گیری صاحبان رسانه در استان‌ها می‌شود. تخصیص عادلانه فضای نمایشگاهی به استان‌ها باید از مطالبات اصلی نهادهای صنفی هر استان باشد. این نهادها تاکنون چنین خواسته‌ای را مطرح نکرده‌اند. همدان در اختصاص فضای نمایشگاهی، نسبت به دیگر استان‌ها از اقبال کمتری بهره برده است. چون حرف ابتدایی نام همدان از حروف پایانی الفبای فارسی است. در نتیجه غرفهای که به اداره ارشاد این استان اختصاص می‌یابد در نقطۀ انتهایی نمایشگاه قرار می‌گیرد.
 یکی از کارکردهای نمایشگاه مطبوعات حضور و خودنمایی چهره‌های مختلف ورزشی، فرهنگی، هنری اقتصادی و سیاسی و نیز چهره‌های فراموش‌شدهای است که دهه‌های گذشته به برکت اهالی رسانه در محضر و منظر مردم قرار گرفته بودند و در سال‌های پیش از صحنه خارج شده یا حتی فراموش شده‌‌اند. از این لحاظ نیز چهره‌های استان همدان از نمایشگاه کمتر بهره بردند. با این حال گروه زیادی از مردم همدان در نمایشگاه حضور یافتند.
نمایشگاه کارکرد دیگری نیز دارد: دیدار دوباره همکاران رسانه‌ای. نمایشگاه فضایی است که روزنامه‌نگاران، خبرنگاران و صاحبان رسانه پس از یک سال هم را می‌بینند و با تجربه‌های همدیگر آشنا می‌شوند. تعدادی از خبرنگاران همدانی نیز از این نمایشگاه بازدید کردند.
 نزدیکی مسیر همدان به تهران عاملی بود که بازدید مدیران استان همدان از نمایشگاه مطبوعات نسبت به سایر استان‌ها بیشتر باشد و نیز حضور سایر اقشار همدانی مانند دانشگاهیان هنرمندان و اهالی رسانه پررنگ به نظر می‌رسید. امید است سال‌های آینده هم اداره کل فرهنگ و ارشاد و هم صاحب امتیازان و مدیر مسئولان بتوانند با آمادگی بیشتر حضور پررنگی در نمایشگاه داشته باشند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%DA%A9%D9%85%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%D8%B7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D8%A7%D8%AA?magazineid=


برچسب ها: یادداشت ، همشهری همدان ، نمایشگاه مطبوعات ،

تخریب باغ‌ها به همدان رسید

تخریب باغ های همدان در آستانه برگزاری همایش شهر سبز پایدار

کراپ‌شده - تخریب باغ در همدان - حسین زندی - دره مرادبیک
شناسهٔ خبر: 3826909 - 
صدای اره برقی همچنان از باغ های همدان به گوش می‌رسد، شهری که روزی باغ شهرش می نامیدند. این اولین بار نیست به جان فضای سبز شهری افتاده اند و راه های تنفسی همدان را مسدود می کنند.

خبرگزاری مهر، گروه جامعه: قطع درختان کشور اتفاق‌ تازه‌ای نیست. و هر سال دست کم ۴۰۰ هزار هکتار زمین حاصلخیز دچار فرسایش می‌شود. ایران در ۳۰ سال اخیر ۶ میلیون هکتار جنگل را از دست داده است و تازه قطع درختان به جنگل‌ها محدود نمی‌شود. هر ساله از شهرهای مختلف خبرهایی از قطع درختان در باغ‌های قدیمی و به بهانه‌های مختلف توسعه به گوش می‌رسد و این بار تخریب باغ‌ به همدان رسیده است. شهری که البته با این پدیده شوم ناآشنا نیست.

این بار با مجوز کمیسیون ماده ۷ اقدام به بریدن و قلع و قمع درختان جاده قدیم دره مراد بیک همدان کرده اند و آن گونه که فعالان محیط زیست همدان می‌گویند به جای اینکه مانند ادوار گذشته شبانه درخت ها را ببرند در روز روشن و با اعتماد به نفس کامل، کار خود را انجام می دهند و اعضای شورای شهر هم با افتخار از آن حرف می زنند.

در طول ۴ سال گذشته با مجوز شورای شهر باغ های بسیاری در همدان نابود شده است؛ باغ و عمارت تاریخی ذوالریاستین، باغ بدیع الحکما، باغ و عمارت جواهری و چندین باغ بزرگ و کوچک در همین دوره نابود شده که از این میان باغ بدیع الحکما بیش از ۶ هکتار مساحت داشت. این بار باغ دیگری در انتهای کوی استادان و مسیر جاده قدیم دره مرادبیک که نزدیک یک هکتار مساحت داشت توسط مالک خصوصی و مجوز شهرداری نابود شد.  

حسین زندی فعال محیط زیست و دبیر پویش پاسداری از میراث طبیعی و فرهنگی در استان همدان درباره این موضوع به خبرنگار مهر می‌گوید: صبح روز ۴شنبه خبردارشدم که باغ های مسیر جاده قدیم دره مرادبیک واقع در کوی استادان را تخریب می کنند. سریع به منطقه رفتم و متاسفانه خبر واقعیت داشت و با سه کامیون ۱۸ چرخ پر از تنه درخت مواجه شدم و یک دستگاه جرثقیل که در حال بارگذاری درخت ها بود و بیش از ۱۵ کارگر در محل مشغول بریدن درخت بودند.

مدیریت فضای سبز شهری همدان اعلام کرده: درختان این باغ به درخواست مالک و با مجوز ماده ۷ بریده شده و مجوز برای احیاء دوباره باغ صادرشده است.

با این حال زندی تاکید می‌کند: پرسش اساسی این است کدام یک از درختان و باغ های مشجر همدان که با مجوز یا بدون مجوز نابود شده دوباره احیاء و باز زنده سازی شده است؟ در دوره های گذشته بیشتر باغ هایی را که با این بهانه نابود کردند تبدیل به برج های تجاری و مسکونی شده است.

اعضای شورای شهر گفته های مدیرعامل سازمان پارک ها و فضای سبز شهرداری همدان را تایید کرده و ادعا می کنند درختان این باغ خشک بود اما تصاویر ثبت شده از تخریب باغ که به دست خبرنگار مهر رسیده این ادعا را تایید نمی‌کند.

حسین زندی در این باره تصریح می‌کند: آنچه اعضای شورای شهر می گویند خلاف واقعیت است. هیچ یک از درخت های این باغ  خشک نبوده و با اینکه فصل پاییز است هنوز برگ درختان را می توان دید و بر اساس عکس هایی که از محل گرفتم تعداد درختان نیز بسیار بیش از عددی است که مدیران شهرداری اعلام می کنند.

این اتفاق در حالی رخ داده که چند هفته بیشتر نیست که مدیران شهری اعلام کردند همایش «شهر سبز پایدار» آذر ماه امسال در همدان برگزار می شود. آیا رویکرد مدیران شهری و اعضای شورای شهر همدان به شهر سبز پایدار از مسیر قطع درختان می‌گذرد؟ پرسشی که مسلما مردم همدان در انتخابات شورای شهر آینده فراموش نخواهند کرد.

http://www.mehrnews.com/news/3826909/تخریب-باغ-های-همدان-در-آستانه-برگزاری-همایش-شهر-سبز-پایدار


برچسب ها: خبرگزاری مهر ، حسین زندی ،

اگر یکی از بنیان‌ها و مؤلفه های توسعه پایدار در هر جامعه‌ای را نهادهای مدنی آن کشور بدانیم به‌طورقطعی یکی دیگر از پایه‌ها و بنیان‌های توسعه پایدار در هر کشوری رسانه‌ها و مطبوعات آزاد آن به شمار می‌آید. ارتباط جامعه مدنی و رسانه بسیار تنگاتنگ و مرتبط است و تفکیک آن کاری بسیار دشوار خواهد بود.
کد خبر:۳۲۹۷۰۳
تاریخ انتشار:۲۶ آبان ۱۳۹۵ - ۱۲:۰۲16 November 2016
اما اگر بخواهیم نقش رسانه در پیشبرد تلاش‌های مدنی و یا تأثیر متقابل این دو را بررسی کنیم ابتدا باید کاربردهای رسانه‌ها  را در همپوشانی و کمک به نهادهای مدنی اولویت‌بندی کنیم.  در این عرصه با توجه به همین اولویت، باید جنبه سرگرمی رسانه را نادیده گرفت. مهم‌ترین نقش رسانه‌ها در این زمینه  جنبه اطلاع‌رسانی، خبر، تبلیغات و آموزش است یا به قول زنده‌یاد معتمد نژاد وظایف راهنمایی و رهبری رسانه‌هاست. 

به گزارش تابناک همدان؛ ابتدا باید به وضعیت نهادهای مدنی در ایران نظری افکند. نباید فراموش کرد که نهادهای مدنی در ایران بسیار نوپا و جوان است. تشکل‌ها و انجمن‌های غیردولتی نوین پس از سال ۱۳۷۶ و روی کار آمدن دولت اصلاحات در ایران پا به عرصه وجود گذاشتند این تشکل‌ها به دلیل نظارت بیش‌ازحد دولت‌ها و صدور مجوز از طریق نهادهای حاکمیتی به‌نوعی غیردولتی محسوب نمی‌شوند. درواقع با آنچه در غرب، چه کشورهای درحال‌توسعه و چه توسعه‌یافته دیده می‌شود متفاوت است باید پذیرفت در این نهادها وابستگی به دولت مانع توسعه محور بودن این تشکل‌ها شده است. در ایران تأسیس یک نهاد غیردولتی روزبه‌روز دشوارتر می‌شود و نهادهای مختلف برای ایجاد آن مانع‌تراشی می‌کنند پس از تأسیس نیز دخالت نهادهای حکومتی مانع استقلال و فعالیت مستقل آنان می‌شود درواقع می‌توان گفت در ایران هیچ تشکل غیردولتی مستقلی وجود ندارد.

 باوجوداین مشکلات می‌توان گفت جامعه ایران در طول ۲ دهه گذشته شیوه‌ای متفاوت از نهادسازی را  خارج از چارچوب و استانداردهای بین‌المللی تجربه کرده است. بااینکه این تشکل‌ها نیمه‌دولتی به شمار می‌روند در برخی از موارد دیده‌شده به‌سوی غیردولتی شدن و استقلال پیشرفته‌اند. نکته اصلی این است که  در مسیر حرکت این نهادها به‌سوی کارکردهای صحیح اجتماعی و رسیدن به استقلال رسانه‌ها بسیار مؤثر بوده‌اند و کمک کرده‌اند.
امروزه از رسانه‌ها با عنوان ابزار و نهاد اجتماعی یاد می‌شود ولی وضعیت در ایران شاید کمی با جهان متفاوت باشد باوجود همپایی ایران با کشورهای توسعه‌یافته در روزنامه‌نگاری در عرصه‌های دیگر رسانه نتوانسته چنانکه بایدوشاید عمل کند و همین امر سبب شده از حرکت جهانی بازبماند و مسائلی مانند بومی نبودن فناوری رسانه‌ای  این عرصه را دچار برخوردی چندگانه  کند.

اما  در اینجا  موضوع گفتار این است که چگونه می‌توان از ظرفیت رسانه‌ها برای مشارکت‌پذیری نهادهای مدنی بهره جست؟  دکتر کاظم معتمد نژاد در کتاب وسایل ارتباط‌جمعی می‌نویسد: «در نظام‌های دموکراسی روزنامه‌ها، مجله‌ها، رادیوها، تلویزیون‌ها و سینماها می‌توانند درراه گسترش ارتباط بین رهبری کنندگان و رهبری شوندگان خدمات مهمی انجام دهند و به‌عنوان آینه تمام نمای افکار عمومی، در جلب همکاری مردم و مشارکت دادن آن‌ها در امور اجتماعی تأثیر فراوان به‌جا گذارند. درصورتی‌که در نظام‌های استبدادی و دیکتاتوری که بین فرمانروایان و فرمان‌برداران،  روابط آزاد و رضایت‌آمیز وجود ندارد وسایل ارتباطی معمولاً به ابزارهای تبلیغات سیاسی در جوامع دارای نظام‌های آمرانه، همه از یک طرفه بودن نقش وسایل ارتباطی منعکس ساختن آمال و افکار عمومی در این نوع جوامع ناشی می‌شود. (معتمد نژاد،1386:6) 

اگر فعالان مدنی را به‌عنوان تصمیم سازان جامعه در نظر بگیریم رسانه‌ها می‌توانند به‌عنوان آینه‌ای عملکرد آنان را بازنمایی کنند و در جلب مشارکت‌های عمومی یاری گر فعالان مدنی باشند. همچنین رسانه‌ها می‌توانند نقش مهمی در شفافیت، دیده‌بانی و نظارت در عملکرد تشکل‌های غیردولتی داشته باشند. بازتاب اخبار برنامه‌ها و کارنامه  تشکل‌ها از طریق رسانه‌ها علاوه بر مشارکت موجب اعتمادسازی نیز می‌شود.

تجربه نشان داده  فعالان مدنی بدون رسانه نمی‌توانند گامی در جهت توسعه پایدار بردارند در دولت پیشین به دلیل محدودیت‌های موجود کسانی که در عرصه مدنی فعالیت می‌کردند چاره‌ای نمی‌دیدند که خود رسانه خود باشند و اخبار برنامه‌های خود را  از راه‌های گوناگون  منتشر کنند.  درحالی‌که در یک جامعه سالم سازمان‌های مردم‌نهاد برای ارائه راهکار در جهت توسعه به یاری رسانه‌ها نیاز دارند و نهادهای مدنی نیز به‌عنوان وجدان بیدار جامعه حمایتگر رسانه‌ها خواهند بود  اگرچه موانعی مانند سانسور و محدودیت که با روش‌های گوناگون در عرصه اطلاع‌رسانی اعمال می‌شود گریبان هر دو را گرفته است. در دولت پیشین اعتقادی به فعالیت مدنی نبود اما با توجه به شعارهای دولت یازدهم ضرورت دارد هر دو عرصه با ایجاد فضای باز تقویت شوند.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/329703/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%85%DA%A9-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF


برچسب ها: تابناک ، حسین زندی ، تشکل های غیر دولتی ،

سه شنبه 25 آبان 1395

قصه آرش‌های سرزمین من

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،گفتگو ،

قصه آرش‌های سرزمین من

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
قصه آرش‌های سرزمین من
نمایش «آرش کمانگیر» به کارگردانی فریبا یعقوبلو از اول تا پانزدهم آذرماه ساعت 17 در کانون فرهنگی تربیتی مهدیه به روی صحنه خواهد رفت. یعقوبلو لیسانس زبان و ادبیات فارسی دارد و در حال حاضر دانشجوی کارشناسی ارشد کارگردانی در دانشگاه هنر و معماری است. وی در این گفت‌و‌گو از فعالیت‌هایش و نمایش آرش کمانگیر می‌گوید...
1395/08/25
نمایش «آرش کمانگیر» به کارگردانی فریبا یعقوبلو از اول تا پانزدهم آذرماه ساعت 17 در کانون فرهنگی تربیتی مهدیه به روی صحنه خواهد رفت. یعقوبلو لیسانس زبان و ادبیات فارسی دارد و در حال حاضر دانشجوی کارشناسی ارشد کارگردانی در دانشگاه هنر و معماری است. وی در این گفت‌و‌گو از فعالیت‌هایش و نمایش آرش کمانگیر می‌گوید.
  • نمایش آرش کمانگیر نوشته کیست و از چه آثاری الهام گرفته است؟
نمایش آرش کمانگیر برگرفته از منظومه‌ای به همین نام از سروده‌های سیاوش کسرایی با دراماتورژی بنده است.
  • نمایش پیش از این اجرا شده، چه عاملی باعث شد بار دیگر آن را اجرا کنید؟
نمایش آرش کمانگیر به سفارش دبیرستان الزهرا برای اجرا در همایش ادبی استانی سال گذشته برای کارگردانی به من پیشنهاد شد. اولین اجرای نمایش در همایش با اقبال بسیار عالی اساتید ادبیات و فرهنگ و هنر روبه‌رو شد و در چند همایش مختلف نیز به اجرا درآمد و مورد توجه مخاطبان مختلف قرار گرفت.
این نمایش در مسابقات تئاتر دانش‌آموزی ناحیه و استانی مقام اول را کسب کرد. سپس با حضور در مسابقات کشوری نیشابور در سال 1394 حائز مقام دوم اجرا و بازیگری شد.
  • این نمایش در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان که آذرماه سال جاری در همدان برگزار خواهد شد حضور دارد؟
از آنجا که 2، 3سالی است بخشی در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان به نام بخش دانش‌آموزی پایه‌ریزی و برنامه‌ریزی شده، نمایش آرش کمانگیر بعد از پشت سرگذاشتن اولین مرحله داوری از بین آثار ارسالی به دبیرخانه جشنواره، اقبال حضور در بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان را به دست آورد. نمایش آرش کمانگیر منتخب شرکت در بخش ویژه همدان نیز است که به دلیل تداخل اجرا در 2 بخش مجبور به اکتفا در اجرا در یک بخش از جشنواره است.
  • از مضمون و قصه کار بگویید.
نمایش آرش کمانگیر برگرفته از حماسه ملی و ریشه‌ای و فرهنگ ایران است. آرش و آرش‌های فراوانی از اعصار گذشته تاکنون با نثار جان خود که ارزنده‌ترین دارایی هر انسان است نام بلندآوازه ایران و ایرانی را در جای جای این کره خاکی در بلندای ابدیت و انسانیت فریاد کشیدند و با شهادت پرافتخار خود، مرزهای پاک و پرافتخار کشورمان را از تعدی و تجاوز بیگانگان مصون نگه داشتند.
 من افتخار تقدیم نمایش را به روح پرفتوح و افتخارآفرین آرش، آرش‌ها و شهدای ۸ سال دفاع مقدس و همچنین تمامی جانبازان و ایثارگران از گذشته تاکنون دارم. آرش، هویت و ملیت من به عنوان یک ایرانی است. دیدن این نمایش فاخر ملی را به همه اقشار جامعه، خانواده‌ها، دانشگاهیان، دانش‌آموزان، اساتید شعر و ادب پارسی، دانش‌آموزان از سنین ابتدایی تا دبیرستان از هر سن و موقعیت اجتماعی توصیه می‌کنم.
  • عوامل نمایش چه کسانی هستند؟
بازیگران نمایش هما زند، غزال طالبی، مریم یوسفی، مبینا امینی، پرتو پیروویسی، شیما باقراسیجان، نازنین ملکی، فاطمه صادقی، مبینا زمانیان و فاطمه بابایی هستند. نور و صدا کار سیدناصر اسدی و سیدعلیرضا اسدی، منشی صحنه سیده گلبرگ اسدی، انتخاب موسیقی فریبا یعقوبلو و نوازنده دف مبینا زمانیان هستند.
  • وضعیت تئاتر همدان در سال جاری را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
تئاتر در همدان امسال اتفاقات متفاوت و چشمگیری را نسبت به سال‌هاى گذشته تجربه نکرده و فقط ممیزی‌ها و مسائل مالی پررنگ‌تر از گذشته بود.
  •    از چه سالی وارد عرصه تئاتر شدید؟
از سال 1371 فعالیت هنری خود را در زمینه بازیگری آغاز کردم که تاکنون ادامه دارد. از سال 1387 در زمینه نویسندگی و کارگردانی به فعالیت خود ادامه دادم. من بازیگری را با حضور در نمایش‌های متفاوت در خدمت اساتید و کارگردانان بنام شهر و کشورم آموختم. حال این وظیفه را برعهده خود می‌دانم که آموخته‌ها و آموزه‌هایم را با هنردوستان کودک و نوجوان و جوانی که به این عرصه وارد می‌شوند به  اشتراک بگذارم و نقشی هرچند کوچک را در آموزش طالبان عرصه هنر ایفا کنم.
  • از کارهایی که در آنها به عنوان بازیگر و کارگردان حضور داشتید بگویید.
در جشنواره‌های مختلف داخلی و خارجی، استانی، منطقه‌ای، فجر، عاشورائیان، دفاع مقدس و غیره حضور داشته‌ام. از سال 1391 تاکنون نیز در چند دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان حضور دارم. تئاتر پرفورمنس را در همدان در سال 1392 با نمایش «زیر گنبد کبود» پایه‌گذاری و تجربه کردم. سال 1393 با نمایش «همه جا به رنگ زمین» در خدمت شهروندان بودم و در سال 1394 اولین تجربه درام مدرن را با نمایش «یه دنیای رنگی» داشتم. در حال حاضر نمایش پرفورمنسی به نام «رؤیای حوا» را آماده اجرا دارم.
همچنین اولین تجربه نمایش «تخته، حوضی» به نویسندگی احمد بگلریان را دارم که این نمایش به دلیل مشکل کاری بازیگر نقش سیاه هنوز به روی صحنه نرفته است. امیدوارم این اثر را به زودی روی صحنه ببینیم.
  • از حضورتان در جشنواره‌ها و مقام‌هایی که کسب کرده اید بگویید.
در سال 1393 اولین تجربه در زمینه نقالی را در هشتمین جشنواره نقالی و شاهنامه‌خوانی مناطق زاگرس‌نشین در شهر لردگان استان چهارمحال و بختیاری داشتم که مقام نخست در رده سنی بزرگسالان را کسب کردم. در همان سال با اجرای نمایش «زیرگنبد کبود» در شهر فرانکفورت آلمان افتخار اولین اجراى خارج از کشور را برای شهر همدان به همراه تیم اجرایی داشتم. در اسفند سال گذشته به عنوان هنرمند بین‌المللی به جشنواره اشتارک اشتوک در فرانکفورت آلمان دعوت شدم. در حال حاضر پیشنهاد انجام یک کار مشترک نمایشی را از کشور آلمان دارم که به دلیل مشکلات مالی هنوز آغاز نشده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A7%D8%B1%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%86?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، تئاتر همدان ، نمایش آرش کمانگیر همدان ،

دوشنبه 24 آبان 1395

لذت تراش سنگ

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،صنایع دستی ،

لذت تراش سنگ

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
لذت تراش سنگ
سنگ‌تراشی و جواهرسازی در همدان سابقه‌ای دیرینه دارد. در ایران باستان این شهر یکی از مهم‌ترین مراکز طلاسازی بوده و یکی از کارگاه‌های طلاسازی در منطقه تاریخی گنجنامه قرار داشته است....
1395/08/24
 سنگ‌تراشی و جواهرسازی در همدان سابقه‌ای دیرینه دارد. در ایران باستان این شهر یکی از مهم‌ترین مراکز طلاسازی بوده و یکی از کارگاه‌های طلاسازی در منطقه تاریخی گنجنامه قرار داشته است.
امروز در بازار سنگ‌های قیمتی غرب کشور نام محمدحسن صفایی فرد شناخته شده است. وی که متولد 1353 است و در رشته ادبیات درس خوانده در مدت کمتر از 10 سال فعالیت به یکی از استادان صاحبنام این حوزه بدل شده است. او خدمات زیادی به صنعت گوهرتراشی استان کرده است که شنیدن این خدمات و تجربه‌هایش از زبان خودش لذت‌بخش  است.

آشنایی با سنگ
صفایی‌فرد با اشاره به شروع فعالیت‌های هنری خود می‌گوید: کارم را با سازسازی آغاز کردم اما به چوب ساز حساسیت داشتم و چند سالی کار را کنار گذاشتم. در آن مدت به مشاغل صنعتی روی آوردم اما بار دیگر برگشتم و به صورت جدی کار نقش برجسته چوبی و مجسمه چوبی را شروع کردم و در اولین سال کارم در چند نمایشگاه عمومی سراسری شرکت کردم.
این گوهرتراش همدانی می‌گوید: سال 86 در اولین نمایشگاه سراسری که شرکت کردم با این‌که آثار چوبی ارائه کرده بودم با کارهای سنگی آشنا شدم و به آن سمت کشیده شدم.

ساخت آثار تاریخی
وی ادامه می‌دهد: یک ماه بعد به تبریز رفتم و چند تکه سنگ به امانت گرفتم. سنگ‌ها را با دستگاه برش دانشگاه بوعلی بریدم.از آنجا که به کارهای تاریخی علاقه داشتم 2 کار در این زمینه ساختم.سرعصای سلطنتی یا سر شاپور دوم ساسانی را که اصل آن در مترو پولیتن آمریکاست از سنگ یشم و سر شیر  راکه در موزه لوور پاریس است از لاجورد تراشیدم. وقتی مجسمه‌ها را به تبریز فرستادم خیلی از آن‌ها استقبال شد.
این هنرمند با اشاره به گرایش خود به سنگ می‌گوید: به خاطر ماندگاری سنگ علاقه بیشتری به آن دارم و لذت جنگیدن با سنگ را نیز دوست دارم. در ابتدا نمی‌دانستم سنگ این‌قدر سخت است و فکر می‌کردم می‌توانم آن را مانند چوب تراش بدهم.
وی به ویژگی کارهای حجیم نیز اشاره کرده و می‌گوید: از کارهای حجیم و بزرگ در نمایشگاه‌ها بیشتر استقبال می‌کنند. من هم دوست دارم اما از نظر درآمد خوب نیست چون در کشور ما برخی هنوز برای هنر ارزش چندانی قائل نمی‌شوند. آرام آرام به سمت جواهرات کشیده شدم چون به هر حال کار باید درآمد هم داشته باشد.

 سنگ یاقوت
این هنرمند به وجود سنگ‌های نیمه‌قیمتی در کوه‌های همدان اشاره می‌کند و می‌گوید: اوایل روی سنگ‌های نیمه‌قیمتی کار می‌کردم. از کوه سنگ‌هایی مانند آندولوزیت، رز کوارتز، کیانیت و گوارنت می‌آوردم و آنها را می‌تراشیدم. این‌ها سنگ‌های نیمه‌قیمتی هستند که در کوه‌های همدان یافت می‌شوند.
چند سال پیش گفته شد در همدان معدن بزرگی از سنگ قیمتی یاقوت کبود پیدا شده است. چند نفر از افراد با نفوذ شهر همدان شرکتی در کنار روستای حیدره راه‌اندازی کردند و با گرفتن وام‌های کلان در زمینی بزرگ از منابع طبیعی شروع به ساختن بازارچه جواهرات کردند اما با گذشت نزدیک به یک دهه هنوز نه از یاقوت کبود همدان خبری هست و نه از کارگاه‌ها و فروشگاه‌ها.
صفایی‌فرد در این زمینه می‌گوید: یاقوت کبود هنوز بهره‌برداری نشده است و واقعیت داشتن آن منوط به فاش شدن مکان بهره‌برداری است. در صورتی می‌توان از این ادعا دفاع کرد که بتوان سنگی را مشاهده کرد و تراشید.

شاگرد پروری
وی می‌گوید: پیش از من در همدان‌ تنها یک نفر نگین‌تراش به نام سعید فلاح بود که به صورت سنتی کار می‌کرد. آن زمان اگر کسی یک سنگ داشت باید تا قم می‌رفت تا آن را بتراشد. وقتی من وارد این کار شدم مشکل غرب کشور حل شد. بیشتر مشتری‌های من از کرمانشاه و سنندج بودند. من از این استان‌ها شاگرد گرفتم و هنوز این آموزش‌ها ادامه دارد. آنها حتی از طریق تلفن و فضای مجازی از من مشورت می‌گیرند. به بسیاری از مسافران که از استان‌های دیگر مراجعه می‌کردند کلیات کار را می‌گفتم و از طریق تلفن تماس می‌گرفتند و من به آنها آموزش می‌دادم.
این هنرمند ادامه می‌دهد: همدان حدود 10 کارگاه سنگ‌تراشی دارد که 90 درصد آنها شاگردان من هستند. هنوز با آنها ارتباط دارم و به آنها مشاوره می‌دهم. از این‌که کار یادشان داده‌ام بسیار خوشحالم، امیدوارم رشد کنند و یک سرو گردن از من بالاتر شوند.

خلاقیت
صفایی‌فرد از عشق خود به کار سنگ تراشی می‌گوید: از نظر من تراش سنگ بهترین کار دنیاست. دستگاه‌ها ظریفند. روی یک میز کوچک می‌توان کار کرد. شغل تمیزی است، هرکس می‌تواند با یک میز کار در خانه و با کمترین سرمایه یک کارگاه جواهرسازی راه بیندازد. اگر فرد خلاق باشد و یک آموزش مقدماتی ببیند موفق می‌شود.
این هنرمند همدانی در ادامه با اشاره به ظرفیت‌های این صنعت می‌گوید: این رشته آن‌قدر ظرفیت دارد که می‌تواند کشوری را نجات دهد. بخش بزرگی از درآمد کشور تایلند از جواهرتراشی است در حالی که مواد اولیه ندارد. ما علاوه بر نیروی کار، معادن زیادی هم داریم.
تایلند امروز بورس جواهر دنیاست اما ما بهترین فیروزه دنیا را داریم.
وی درباره تفاوت‌های جواهرتراشی در همدان و مشهد توضیح می‌دهد: مشهدی‌ها سری‌کار هستند. مثلا یک فیروزه‌تراش صبح تا عصر در حال تراشیدن نگین‌های یک شکل و یک قالب است اما من اگر یک سنگ فیروزه به دستم برسد تلاش می‌کنم بهترین کار عمرم را بسازم و وقت بیشتری برای آن می‌گذارم. نکته دیگر این‌که من اگر هزار سنگ بتراشم هیچ کدام با دیگری یکی نیست و تراش‌های من در هر کدام تفاوت دارد. مشهدی‌ها فیروزه و عقیق می‌تراشند اما شیراز، اصفهان، تبریز و همدان جواهرتراش هستند.

رکورد تراش سنگ
صفایی فرد به دیگر فعالیت‌های خود در این حوزه نیز اشاره کرده و می‌گوید: استاندارد تراش سنگ را برای 7 رشته نوشته‌ام که سازمان فنی و حرفه‌ای در سراسر کشور استفاده می‌کند.هر کس بخواهد در رشته‌های حکاکی، مشبک، فیروزه‌کوبی، مجسمه سازی، نقش برجسته و دیگر رشته‌ها آزمون بدهد به صورت مجزا امتحان می‌دهد.
وی ادامه می‌دهد: 1576 تراش را در یک سنگ کوارتز همدان زدم و با این رکورد نشان ملی دریافت کردم در حالی که پیش از من رکورد ایران 980 تراش بود.امروز حاضرم هرکس هر رکوردی بزند 2 برابر آن را بزنم. هدف من از این رکورد زیبایی دادن به سنگ است چون هرچه تراش بیشتر باشد زیبایی بیشتر است. در این سال‌ها ده‌ها نقشه جدید در زمینه جواهرتراشی ارائه کرده‌ام.

اختراع
این هنرمند اضافه می‌کند : 2 سال فناور برتر استان در زمینه تراش سنگ بودم و سنگی را که اندازه سر کبریت است 96 تراش زده‌ام.
وی به اختراعات خود هم اشاره کرده و می‌گوید: 2 دستگاه ساخته‌ام که در حال گذراندن مراحل ثبت است. دستگاه تراش چوب مدل خاصی از تراش چوب را ارائه می‌کند که برای تلفیق چوب و جواهر به کار می‌آید. همچنین دستگاه تراش جواهر که باعث تلالو بیشتر اثر می‌شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%84%D8%B0%D8%AA-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B4-%D8%B3%D9%86%DA%AF?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، جواهرتراشی همدان ، سنگ تراشی همدان ،

دوشنبه 24 آبان 1395

از انگشت‌نگاری تا خوشنویسی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

از انگشت‌نگاری تا خوشنویسی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
از انگشت‌نگاری تا خوشنویسی
غلامعلی زادفر با این‌که نود و یکمین سال عمرش را می‌گذراند هنوز همه تاریخ‌ها را دقیق به یاد دارد و خاطرات گذشته را با جزئیات مرور می‌کند...
1395/08/23
غلامعلی زادفر با این‌که نود و یکمین سال عمرش را می‌گذراند هنوز همه تاریخ‌ها را دقیق به یاد دارد و خاطرات گذشته را با جزئیات مرور می‌کند . او با این‌که هنرهای تذهیب و خوشنویسی را بدون استاد آموخته اما خطی بسیار زیبا دارد.حدود 50 جلد کتاب را به خط خوش کتابت و تالیف کرده است که تعدادی علاوه بر خوشنویسی تالیف خود اوست.
البته هنوز هیچ یک از آثارش منتشر نشده است. غلامعلی زادفر ( بهمن زاد) شعر هم می‌گوید و اشعارش را با تخلص «رایز» به معنی ریاضت‌کش امضا می‌کند . او اصطلاحات قدیم همدان را به کار می‌برد.
بهمن زاد 2 سالی است که تصادف کرده و  به همین دلیل خانه نشین شده و تنها زندگی می‌کند. وی در گفت‌وگو با همشهری درباره فعالیت‌های خوشنویسی اش می‌گوید.
  • از دوران کودکی و مدرسه بگویید.
من در تاریخ یک مرداد 1303 در محله پای مصلی به دنیا آمدم. محله دوران کودکی من محله خرابه بود. من به مکتب میرزا عبدالله که نزدیک پای مصلی و کوچه نانوایی رمضان بود می‌رفتم. این مکتبخانه هم طویله بود و هم مدرسه و بهداشت و این مسائل در آن مطرح نبود. سپس به مکتب میرزا حسین و میرزا لطفعلی نزدیک بالای مسجد نظر بیک می‌رفتم. بعد از مکتبخانه دبستان اکباتان هم رفتم و تا سال 1318 در این مدرسه بودم. تا حدود 15 سالگی به مدرسه رفتم و ترک تحصیل کردم.
  • چه سالی وارد شهربانی شدید؟
بین سال‌های 1318 تا 1329 شاگرد بزاز بودم. سال 1329 پاسبان و گروهبان 3 شدم. تصدیقی که الان دارم آن زمان معادل فوق دیپلم بود. من با درجه سرگردی بازنشسته شدم.
  • خوشنویسی را از کجا یاد گرفتید؟
یک روز کارت پستالی به دستم رسید که لبه اش طلایی بود. از آن تقلید کردم. آن قدر تمرین کردم تا پیشرفت کردم. من استاد مستقیم نداشتم. البته استاد حسن زرین‌خط و استاد حسن دانشفر مرا تشویق می‌کردند و می‌گفتند خط تو شیرین است و ادامه بده.
  • استاد زرین‌خط همدانی بودند؟
خیر تهرانی بودند. من پیش وی رفتم و آموزش انگشت‌نگاری دیدم. متخصص انگشت‌نگاری بودم. تذهیب را هم خودم یاد گرفتم.
  • در همدان به جز حسن دانشفر کسی را به خاطر دارید؟
غلامحسین همایونی که پدرش منشی ناصرالدین شاه بود همدان زندگی می‌کرد و معلم خط ما در دبستان اکباتان بودو شایق هم معلم ما بود همیشه با هم رقابت داشتند. یک رسم‌الخط قدیمی با عنوان «رسم الخط همایونی» هست که کار غلامحسین همایونی است.
  • بعد از ورود به نظام خوشنویسی را ادامه دادید؟
بله ادامه دادم. از 65 سال پیش به طور مداوم کار کرده‌ام تا این‌که تصادف کردم و دیگر نمی‌توانستم ادامه دهم.
  • در شهر همدان از خط چه کسی بیشتر لذت می‌بردید؟
خط حسن دانشفر که یک استاد تمام بود. یک نمایشنامه نوشته بود که بسیار اهمیت داشت. یکبار به من گفت من خط می‌نویسم تو تذهیب کن اما متاسفانه نتوانستیم کار
 کنیم.کتاب‌های زیادی از او به جا مانده است.
  • کارها را می‌فروختید؟
عزیز طریقت‌یاب اول خیابان بوعلی دکه روزنامه‌فروشی داشت. من خط‌ها و تذهیب‌ها را به او می‌دادم و او در کنار روزنامه‌ها کارهای مرا هم می‌فروخت. مردم نگاه می‌کردند و می‌خریدند.
  • بعد از شما چه کسانی خوشنویسی می‌کردند؟
خوشنویسان زیادی داشتیم از جمله حسین رنجبران. زندگینامه خوشنویسان همدان در کتاب « زندگی خوشنویسان همدان» منتشر شده است.
  • در شهربانی کس دیگری هم مانند شما علاقه مند به هنر بود؟
کار درشهربانی سخت بود و اصلا روحیه این کارها وجود نداشت. من هم چون واحد انگشت‌نگاری بودم اگر فرصت پیدا می‌کردم به کار خط هم مشغول می‌شدم.
  • به انجمن‌های ادبی همدان هم می‌رفتید؟
نه من بیشتر به کتابفروشی‌ها می‌رفتم.
  • با کدام شاعران ارتباط داشتید؟
همدان شاعران و ادیبان زیادی دارد که بیشترشان از دنیا رفته‌اند. با عباس فیضی دوست بودم.
  • چند جلد کتاب نوشتید؟
کلیم کاشانی، باباطاهر، باورهای آل سعود، زندگی عمادالکتاب و... حدود 50 جلد کتاب است. بخشی کتابت و تذهیب است و تعدادی هم علاوه بر کتابت، تالیف خودم است.
  • چند نوع خط می‌نویسید؟
نستعلیق، نسخ، شکسته و ثلث می‌نویسم اما بیشتر کارهای من نستعلیق و نسخ است.
  • کارهای شما در چه سبک و سیاقی است؟
خوشنویسی من به سبک قدماست. علاقه من به کلهر و عماد الکتاب و به گلستانه و درویش عبدالمجید در خط شکسته است.
  • در مورد شعرهایتان بگویید.
شعرهایم زیاد است. از دوران اداره شروع به نوشتن کردم اما هنوز چاپ نکرده ام. بیشتر غزل و رباعی است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B4%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AE%D9%88%D8%B4%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، خوشنویسان همدان ،

شنبه 22 آبان 1395

خانه‌ای برای آواز

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،موسیقی ،

خانه‌ای برای آواز

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
خانه‌ای برای آواز
خانه آواز استان همدان از سال 1387 فعالیت‌های خود را آغاز کرده و توانسته است علاقه‌مندان و فعالان این رشته را ساماندهی کند. خوانندگان همدانی مطالبات خود را در قالب خانه آواز پیگیری می‌کنند...
1395/08/19
 خانه آواز استان همدان از سال 1387 فعالیت‌های خود را آغاز کرده و توانسته است علاقه‌مندان و فعالان این رشته را ساماندهی کند. خوانندگان همدانی مطالبات خود را در قالب خانه آواز پیگیری می‌کنند. علی‌اصغر طاهری ترانه‌سرا، آهنگساز و خواننده پیشکسوت در همدان مسئولیت این نهاد هنری را برعهده دارد و هر هفته عصر روز شنبه علاقه‌مندان به آواز ایرانی را در اداره ارشاد شهرستان گردهم می‌آورد تا مباحث و مسائل آواز مربوط به استان را با هم در میان بگذارند. طاهری در این گفت‌وگو فعالیت‌های خانه آواز همدان را تشریح می‌کند.
  • از روند تشکیل خانه آواز بگویید.
خانه آواز همدان از اوایل تیرماه 91 به مدیریت حسین زندی تحت نظر حوزه هنری همدان به صورت رسمی تاسیس شد و برنامه‌های رسمی آن هر 2 هفته یکبار روزهای شنبه در سالن کوچک سینما قدس به مدت 2 ساعت برگزار می‌شد. بعد از 2 سال خانه آواز به مدت چند ماه تعطیل شد. لازم به یاد‌آوری است که بهروز اسلامی و دوستان وی، پیش از آن اقدام به تاسیس خانه آواز کرده بودند که متاسفانه شکل نگرفته بود.
  • این خانه از چه سالی به اداره فرهنگ و ارشاد نقل مکان کرد؟
در مرحله دوم خانه آواز با پیگیری محمدباقر (سروش) مرادی یکی از اعضای هیأت مدیره خانه آواز همدان و اخذ مجوز از اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی به مدت چند ماه هر 2 هفته یکبار به مدت 2 ساعت در سالن کنفرانس اداره ارشاد جلسه برگزار می‌کرد.ایشان بنا به دلایل کاری نتوانست به عنوان مدیر‌مسئول خانه آواز انجام وظیفه کند درنتیجه خانه آواز باز چند ماهی تعطیل شد.سپس عده‌ای از اعضای خانه آواز از من و آقای بختیاری خواستند با مراجعه به اداره ارشاد اقدام به تاسیس مجدد خانه آواز کنیم که پس از مراجعه با مدیریت من موافقت شد و از آن زمان در خدمت دوستان هستم.
  • عضوگیری در خانه آواز به چه صورت است؟
افراد با توجه به تخصص هنری که در رشته خوانندگی و نوازندگی داشته باشند در خانه آواز پذیرفته می‌شوند و مشارکت و حضور فعال آنان به معنی عضویت است.
  • چه فعالیت‌هایی در خانه آواز صورت می‌گیرد؟
در خانه آواز همدان بررسی و تحقیق در مورد ردیف و گوشه‌های موسیقی ایران از سوی اساتید و متخصصین فن انجام می‌شود و در پی آن آثار پس از توجیه و تفسیر به مرحله اجرا در می‌آید و کنسرت با همکاری نوازندگان اجرا می‌شود. همچنین سایر برنامه‌ها مانند بزرگداشت هنرمندان پیشکسوت در قید حیات و یادواره درمورد هنرمندان فقید داریم. خانه آواز مشتاق جذب هنرمندان جوان است که بتوانند به طور مستقل تشکیلاتی هماهنگ در این زمینه ایجاد کنند.
  • جایگاه آموزش آواز در این نهاد کجاست؟
آموزش کلاسی در خانه آواز نداریم اما لازم است.علاقه‌مندان در این مورد به آموزشگاه‌های موسیقی مراجعه ‌کنند. البته در خانه آواز آثار هنرمندان پس از اجرا مورد نقد قرار می‌گیرد که به نوعی آموزش نیز به شمار می‌آید.
  • آیا کارگاه‌ها مانند گذشته برگزار می‌شود؟
برگزاری کارگاه‌های پیشرفته مقطعی و اتفاقی است و قابل پیش‌بینی نیست و به شرایط اجتماعی و اقدام آموزشگاه‌ها بستگی دارد. این روزها آموزشگاه‌ها در همدان اقدام به برگزاری کارگاه می‌کنند و ما کار موازی انجام نمی‌دهیم.
  • تعامل و همگرایی بین اعضا چگونه است؟
خوشبختانه تعامل و همگرایی بین اعضای خانه آواز زیاد و روابط بسیار گرم و صمیمی است. گاهی بعضی اختلاف سلایق جزئی ممکن است پیش آید که خوشبختانه جدی تلقی نمی‌شود.
  • آیا خانه آواز در برگزاری کنسرت‌ها دخیل است یا اعمال نظر می‌کند؟
خانه آواز در برگزاری کنسرت‌ها هیچ‌گونه دخالتی و اعمال نظری در اینگونه موارد ندارد.
  • رابطه خانه آواز با اداره فرهنگ و ارشاد  اسلامی چگونه است؟ آیا همکاری وجود دارد؟
در حال حاضر خانه آواز همدان وابسته به اداره فرهنگ و ارشاد همدان است و جلسات هفتگی در محل سالن کنفرانس این اداره برگزار می‌شود که لازم است از مسئولان فرهنگ و ارشاد اسلامی کمال سپاس‌گزاری و امتنان را داشته باشم. برای بسط و توسعه خانه آواز نیازمند مساعدت بیشتری هستیم. خانه آواز همدان با مشکلاتی مثل نبود امکانات، محدودیت اقتصادی و نداشتن محل ثابت و دائمی در 6 روز هفته روبه‌رو است.
  • برنامه‌های خانه آواز برای ماه‌های آینده چیست؟
برنامه‌های خانه آواز در آینده بر قراری ارتباط مستقیم با تشکیلات هنری در دیگر شهرها و تهران است.امیدواریم در آینده نزدیک بتوانیم در قالب یک گروه از هنرمندان در برنامه‌های خانه موسیقی شرکت کنیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%88%D8%A7%D8%B2?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، خانه آواز همدان ،

مدرسه طبیعت ؛ فرصتی بزرگ برای تحول در آموزش

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
مدرسه طبیعت ؛ فرصتی بزرگ برای تحول در آموزش
مدرسه طبیعت همدان جزو 10 مدرسه اول کشور است که از سوی یکی از فعالان محیط زیست استان راه‌اندازی شده است...
1395/08/19
 مدرسه طبیعت همدان جزو 10 مدرسه اول کشور است که از سوی یکی از فعالان محیط زیست استان راه‌اندازی شده است.
با این‌که ماه‌ها از فعالیت این مدرسه در همدان می‌گذرد با اما و اگرهایی از سوی برخی کارشناسان روبه‌رو بوده تا این‌که در هفته جاری همزمان با حضور مدیرکل دفتر مشارکت‌های مردمی سازمان  حفاظت محیط زیست در همدان تعدادی از مدیران استانی در این مدرسه حاضر شدند تا در مورد مزیت‌های اینگونه فضاهای آموزشی بحث و رفع چالش کنند.
در این برنامه مدیرانی چون محمد درویش مدیرکل دفتر مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست کشور، محمدرضا محمدی مدیرکل حفاظت محیط زیست استان همدان، محمدرضا همتی مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان، جلال‌الدین امینی معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی استان همدان و نصرالله پزشکی متخصص کودکان و فعال محیط زیست و تعدادی از کارشناسان آموزش و پرورش، اداره بهزیستی، علوم پزشکی و نمایندگان تشکل‌های مدنی استان حضور داشتند و مسائل گوناگونی در مورد شیوه‌های آموزشی در مدارس طبیعت مطرح شد.

خصوصی‌سازی آموزش
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان همدان گفت: در ادوار گذشته سایه سنگین دولت اجازه استفاده از شرایط برای حرکت به سمت توسعه را نداد و این یکی از واقعیت‌هایی است که باید متولیان دولتی متوجه آن باشند اما در دولت تدبیر و امید این نگاه ایجاد شده که بسیار مثبت است.
محمدرضا محمدی ادامه داد: یکی از ابزارهای مهم رسیدن به این هدف سپردن مسأله آموزش به مردم و کاهش تصدی دولت در این زمینه است. ایجاد مدرسه‌های طبیعت یکی از مصادیق این موضوع است به این دلیل که کسانی که مبادرت به راه‌اندازی مدرسه‌های طبیعت می‌کنند علاقه‌مندان به طبیعت هستند و انگیزه‌هایی ورای آنچه در آموزش رسمی کشور وجو دارد، دارند. به‌رغم نگاه مثبتی که بوده متاسفانه باید و شایدهایی وجود داشته و از جهت مبانی قانونی و سازوکارهای آیین‌نامه‌های اجرایی توفیق لازم را در دولت شاهد نبودیم. امیدواریم با تغییراتی که در وزارت آموزش وپرورش به وجود آمده این فرایند تسریع شود و بتوانیم از این ظرفیت استفاده کنیم.

رضایت مردم از مدارس طبیعت
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان توضیح داد: مسائلی که در جامعه با آن روبه‌رو هستیم مانند بلوغ زودرس کودکان، نداشتن فضایی برای تخلیه هیجانات، ناهنجاری‌های فزاینده‌ای که در رفتار کودکان در حال بروز است تا اختلالاتی مانند چاقی و اختلالاتی که به دلیل سبک زندگی آپارتمانی به وجود آمده و مجموعه این مسائل در مقابل تاثیرات مثبتی که مدارس طبیعت در این مدت کوتاه داشته‌اند، تجارب ارزنده‌ای که دیده شده و ابراز رضایت‌های والدین از این نوع مدرسه‌ها، این انگیزه را ایجاد می‌کند که موضوع در استان جدی‌تر دنبال شود.
محمدی افزود: تعامل بسیار خوبی که بین اداره حفاظت محیط زیست و اداره منابع طبیعی با سازمان‌های مردم نهاد در استان وجود دارد نیز فرصتی است که بتوانیم این مدارس را توسعه دهیم و خوشبختانه این مدرسه هم با سازمان‌های مردم‌نهاد گره خورده که پشتوانه خوبی است.

 2حق اساسی کودکان
یک متخصص کودکان و فعال محیط زیست که با این مدرسه همکاری می‌کند نیز گفت: مدرسه طبیعت حاصل همکاری فعالان حفظ محیط زیست و حقوق کودکان است. در حالی‌که‌ بسیاری از کودکان مناطق روستایی و محروم برای مشارکت در تامین معاش خانواده ناگزیرند از سنین کودکی پا به عرصه کار و تلاش در محیط‌های به شدت نامناسب اجتماعی بگذارند و از ابتدایی‌ترین حقوق خود محرومند،باید به این مقوله به عنوان مهم‌ترین و فوری‌ترین موضوع در عرصه حقوق کودکان به طور جدی پرداخت.
نصرالله پزشکی با بیان این‌که کودکان طبقات متوسط و مرفه نیز از 2 حق اساسی خود محرومند ادامه داد: اولین حق، بهره‌مندی از یادگیری خلاق مهارت‌های زندگی در بسیاری از حیطه‌های آموزشی است؛ از مهارت‌های شناختی گرفته تا مهارت‌های اجتماعی و حتی فیزیکی. کودکان پس از بازگشت و در واقع رهایی از کلاس‌های درس رسمی که آموزشی غیرفعال با محتوایی کاملا حفظی را به آنها تحمیل و مغز آنها را با انبوهی از اطلاعات غیرمفید پر می‌کند برای رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده والدین و جامعه که در اکثر موارد سنخیتی با توانمندی‌ها و علایق درونی آنها ندارد باید تن به کلاس‌های کمک آموزشی گوناگون بدهند.
وی توضیح داد: اینان در بسیاری موارد حتی از تعطیلات شاد و مفرح محرومند به این علت که در تعطیلات هم برنامه تست‌زنی و امتحانات آزمایشی برای آنها گذاشته است. این‌که دانش‌آموز ابتدایی روز پنج شنبه برای امتحان آزمایشی صبح جمعه آماده شود و تمام جمعه‌اش صرف امتحان و پیگیری نتیجه و استرس و نگرانی رتبه‌اش باشد فاجعه‌ای را برای سلامتی روانی و ذهنی کودک رقم خواهد زد. کودکان امروز را چنان حصار امنیتی دربرگرفته که مهارت‌های اجتماعی و فیزیکی‌ آنها در حد فاجعه باری ضعیف است.
پزشکی افزود: دومین مورد حق پیوند و حتی آشنایی با طبیعت است. کودکان امروز نه تنها پیوندی با محیط زیست بیرونی ندارند بلکه محیط طبیعی درونی کودکان نیز با مصرف انبوهی از غذاهای مصنوعی و صنعتی به هم ریخته است به همین دلیل به‌رغم کنترل بسیاری از بیماری‌های عفونی، عصر حاضر عصر شیوع بی‌محابای بیماری‌های غیرواگیر مانند سرطان‌ها، حساسیت‌ها و بیماری‌های خودایمنی مانند دیابت است.
این فعال مدنی در همدان گفت: بانیان، حامیان و مجریان مدرسه طبیعت بر آنند که مدرسه طبیعت با بازگرداندن کودکان به دامن طبیعت و شرکت در یادگیری خلاق مهارت‌ها بدون هیچ‌گونه آموزش مستقیم به کودکان گردانده شود.

کارنامه ضعیف نظام آموزشی
مدیرکل دفتر مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست کشور نیز در این جلسه گفت: مدرسه طبیعت لوح منزه و بدون غلطی نیست اما ما راهی نداریم جز این‌که شجاعت و شهامت به خرج دهیم و راهی را انتخاب کنیم که این ضرب‌المثل معروف که در مدارس ما رواج پیدا کرده پایان پذیرد: «فتیله فردا تعطیله». این یعنی کارنامه نظام آموزش و پرورش ما ‌ مردود است و ما نتوانسته‌ایم در بهترین دوران زندگی فرزندان که قرار است شرایط خاطره‌انگیزی برای آنها به وجود بیاورد وفضایی فراهم کنیم که از دوران کودکی و نوجوانی خود لذت ببرند.
محمد درویش افزود: دچار مشکلاتی در کشور هستیم که ناشی از نبود خلاقیت وشجاعت و مهارت هایی به نام زندگی و کار گروهی است.

سیاست‌های غلط
وی با اشاره به سیاست‌های غلط توضیح داد: ما می‌گوییم حدود 700هزار میلیارد تومان در زمینه سدسازی هزینه کرده‌ایم، حدود 1000 سد با ارتفاع بیش از 15 متر ساخته‌ایم، وزارت نیرو می‌گوید ما این سدها را ساخته‌ایم که 90 درصد آب آن را به بخش کشاورزی بدهیم تا امنیت غذایی ما خدشه دار نشود. وزارت کشاورزی می‌گوید 65 درصد این آب هدر می‌رود و میزان ضایعات در بخش کشاورزی 30 درصد است، یعنی 6برابر متوسط استاندارد جهانی به علت این‌که سیستم بسته‌بندی ضعیف است.
درویش افزود: روش حمل و نقل ما اشتباه است، سردخانه به اندازه کافی نداریم و کاربر بخش کشاورزی استعداد یادگیری روش‌های جدید را ندارد. 28 میلیارد متر مکعب از آبی را که با مرارت به دست می‌آوریم به بهای خشک شدن تالاب‌ها و دریاچه‌ها در پایین دست سدها به بخش کشاورزی می‌دهیم.
وی ادامه داد: اولویت کشور نباید ساختن سدهای بسیار شود، اولویت کشور باید بالابردن و ارتقای نرم‌افزاری بخش کشاورزی باشد. اگر کشاورزی ما توانست به معدل متوسط قابل قبول برسد و آن زمان کمبود آب داشتیم آن وقت سد بسازند.

تحول
مدیرکل دفتر مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست کشور گفت: نتیجه و آسیب این است که سازمان متولی طبیعت ایران از خرید یک دستگاه خاموش‌کننده آتش جنگل عاجز است. چرا باید بودجه سازمان حفاظت محیط زیست کمتر از بودجه ناحیه 5 منطقه 2 تهران باشد؟ سازمانی که اگر می‌توانست به درستی خود را اداره کند، لازم نبود وزیر بهداشت هر سال 10 هزار و 200میلیارد تومان برای داروهای ضدسرطان هزینه کند. این تعارض‌ها و تناقض‌ها به یک موضوع مهم به نام نظام آموزش و پرورش بر می‌گردد؛ نظامی که باید دچار تحول شود.درویش اضافه کرد: من دست عبدالحسین وهاب‌زاده را می‌بوسم که مدارس طبیعت را بنیان گذاشت. همه ما موظف هستیم به این مکتب کمک کنیم. منتقدان زیادی ممکن است وجود داشته باشند اما این شیوه آموزش قابل دفاع است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D8%9B-%D9%81%D8%B1%D8%B5%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%AD%D9%88%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، محمد درویش ، مدرسه طبیعت همدان ،

شنبه 22 آبان 1395

چراغ خاموش مغازه چراغ‌سازی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،مشاغل ،

چراغ خاموش مغازه چراغ‌سازی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
چراغ خاموش مغازه چراغ‌سازی
در روزگار قدیم و قبل از کشف نفت برای روشنایی منازل از چراغ‌هایی به نام «پی‌سوز» و برای پخت و پز نیز از وسایلی مانند اجاق و تنور استفاده می‌شد. با کشف نفت ابزار جدیدی برای پخت و پز و گرمایش به باز آمد و چراغ‌ها تولید شدند...
1395/08/16
 در روزگار قدیم و قبل از کشف نفت برای روشنایی منازل از چراغ‌هایی به نام «پی‌سوز» و برای پخت و پز نیز از وسایلی مانند اجاق و تنور استفاده می‌شد. با کشف نفت ابزار جدیدی برای پخت و پز و گرمایش به باز آمد و چراغ‌ها تولید شدند. چراغ‌سازی در شهرهای مختلف ایران رونق پیدا کرد و در همدان نیز چراغ سفید فیتیله و مانند آن ساخته شد که کاربری زیادی داشتند. از زمانی که لوله‌کشی گاز به زندگی ایرانیان وارد شد چراغ‌ها هم کنار رفتند و چراغ‌هایی که برای روشنایی مورد استفاده قرار می‌گرفتند در حاشیه قرار گرفتند.

سعید فروغی متولد اول فروردین 1313 در همدان است. او از نوجوانی به شغل چراغ سازی روی آورده و حدود 67 سال است در مغازه اش به این کار مشغول است. اگرچه این روزها کمتر کسی برای تعمیرات چراغ به او مراجعه می‌کند اما می‌گوید برای این‌که خانه نشین نشود به مغازه می آید. با سعید فروغی که یکی از قدیمی‌ترین چراغ‌سازهای همدان است در مورد شغل چراغ‌سازی گفت وگو کرده ایم.
  • در کدام محله متولد شدید؟
محل ما سر گذر بود و در محله ارامنه زندگی می‌کردیم.
  • مکتب می رفتید یا دوران تحصیل را در مدرسه گذراندید؟
آن زمان دیگر مکتب جمع شده بود. من به مدرسه 15 بهمن که در نزدیکی محله حاجی بود می رفتم. آن وقت ها خیابان شورین ساخته شده بود و ساخت خیابان بوعلی و عباس‌آباد هم تقریبا تمام شده بود. اما خیابان اکباتان امتداد پیدا نکرده بود و نزدیک هگمتانه به بن بست خورده بود.
  • تا چه سالی درس خواندید؟
سال دقیق آن  را به خاطر ندارم اما تا ششم ابتدایی درس خواندم و دیگر ادامه ندادم.
  • پس از ترک تحصیل چه کار کردید؟
پدر من خیلی اصرار می کرد که من درس را ادامه بدهم اما من تنبلی کردم و ترک تحصیل کردم. آمدم در این مغازه کنار عمویم شاگرد شدم که چراغ‌سازی می کرد. 3دانگ مغازه متعلق به عمو بود، پس از این‌که سهم او را خریدم 2 سال بعد سهم شریکش را نیز خریدم و از آن زمان چراغ‌ساز شدم.
  • پدرتان چه شغلی داشت؟
پدر من کارمند بود. او رئیس کارپردازی اداره دخانیات همدان بود به همین دلیل با ترک تحصیل من مخالف بود و دوست داشت درس بخوانم.
  • چه چیزهایی در مغازه تعمیر می کردید؟ خودتان هم چراغ تولید می‌کردید؟
انواع چراغ ها را می ساختیم و تعمیر می کردیم. از جمله چراغ تنور نانوایی، چراغ خوراک‌پزی، چراغ سه فتیله همدان، چراغ‌هایی که لوله فلزی داشت و در زمستان ها زیر کامیون ها قرار می دادند تا گرم شود و کامیون روشن شود، شاخه های مشعل کوره ای که برای حمام ها و مراکز صنعتی استفاده می شد، چراغ سه پایه و موارد دیگر.
  • چراغ خاصی هم که مخصوص همدان یا تولید همدان باشد داشتید؟
بله همه این ها را در همدان می ساختیم.
  • شغل شما در این 7 دهه چه تفاوتی کرده است؟
آن زمان نفت بود و کار ما رونق بیشتری داشت اما حالا همه این کارها با گاز انجام می‌شود. چراغ گازی هم نیاز به تعمیر چندانی ندارد و شغل ما تعطیل شده است.
  • مواد اولیه را از کجا تهیه می‌کردید؟
ورق، لوله و مواد اولیه را از تهران می آوردم.
  • در این شغل اتحادیه صنفی داشتید؟
بله اتحادیه همان سال هایی که من شروع کردم راه‌اندازی شد. من 30 سال معاون اتحادیه بودم و آقای جواد صامت رئیس اتحادیه بود.کارهای اتحادیه و کارهای صنفی همه برعهده من بود.
  • در همدان چند مغازه یا کارگاه چراغ‌سازی وجود داشت؟
آن دوران حدود 40 کارگاه و مغازه چراغ‌سازی و تعمیرکار بود. قبلا اتحادیه بخاری‌سازی، حلبی سازی، چراغ و سماورسازی وجود داشت اما حالا مشاغل دیگری را هم  اضافه و درهم ادغام کرده اند و اتحادیه مصنوعات فلزی شامل چراغ سازی، بخاری سازی، سماور سازی، حلبی سازی، مسگری، صندوق سازی، خورده سازی و تشت سازی است.
  • از ابزار کار بگویید.
چکش و انبردست و گاز بود. اما آن زمان دستگاه جوشکاری ما دیگ کاربیت بود.
  • چه چیزی باعث چسبیدن یا جوشکاری می شد؟
برای جوش زدن از ماده ای به نام تنکا استفاده می و با ترکیب سیم برنجی یا نقره صنعتی جوشکاری می کردیم. این سیم ها ذوب می شد و فضایی را که نیاز بود جوشکاری می کردیم. بعدها گاز استیلین آمد و کپسول جای دیگ را گرفت.
  • شما فروشنده مشتری‌مداری هستید. در گذشته هم چنین بودید؟
از روز اول همین برخورد را داشتم اگر کسی پول اجرت را نداشت، می گفتم بعدا بیاور. در گذشته پول و نقدینگی کم بود اما با همان پول کم زندگی مردم می چرخید. مردم نسبت به درآمد شان هزینه می‌کردند و این همه رقابت و زیاده خواهی نبود.
  • برخورد فرزندانتان با شغل شما چه بود؟ راه شما را ادامه دادند؟
من 4 پسر داشتم که 2 نفرشان در اثر تصادف مرحوم شدند. یکی استاد موسیقی و خوشنویسی بود و یکی دیگر کار مرا دنبال می کرد و مغازه داشت. پسر دیگرم به علت آتش گرفتن خانه از دنیا رفت. تنها یک فرزندم زنده است که او هم بیمار است.
  • فکر می‌کنید تا چه زمانی مردم به شما برای تعمیر چراغ مراجعه خواهند کرد؟
دیگر مردم از چراغ نفتی استفاده نمی کنند اما ضرب المثلی هست که می گوید« تاوقتی گدا هست من هم هستم». یعنی وقتی افراد فقیر هستند وصله و پینه هم هست. کار من وصله پینه است. تا وقتی کسانی که از چراغ استفاده می‌کنند هستند من هم اینجا هستم. البته من بیشتر به این خاطر که خانه‌نشین نباشم کار می‌کنم وگرنه درآمدی ندارم. از طرفی اداره دارایی هم سالی 4 میلیون تومان مالیات برای من تعیین می‌کند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%86%D8%B1%D8%A7%D8%BA-%D8%AE%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B4-%D9%85%D8%BA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%DA%86%D8%B1%D8%A7%D8%BA%E2%80%8C%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، چراغ سازی همدان ،

توسعه در گرو پیوند تشکل‌های دانشگاهی با نهادهای مدنی

|  حسین زندی |   فعال مدنی|

سابقه شکل‌گیری تشکل‌های دانشجویی در دانشگاه‌ها به زمان تأسیس نخستین دانشگاه کشور بر‌می‌گردد اما بیش از ٨ دهه از این تاریخ می‌گذرد و تحولی در ساختار این تشکل‌ها ایجاد نشده است.  این‌که چه عواملی باعث شده تشکل‌های دانشجویی چه در محیط دانشگاه و چه پس از فارغ‌التحصیلی در زمینه مشارکت‌های مدنی موفق نباشند، بسیار پیچیده است. در این نوشتار کوتاه نیز نمی‌توان ریشه‌یابی کرد، چراکه چنین مسأله مهمی نیاز به پژوهش‌های گسترده دارد.
تشکل‌های غیردولتی با ساختار و شکل و شمایل امروزین پس از روی کار آمدن دولت اصلاحات در ‌سال ١٣٧٦ وارد عرصه اجتماع شدند.  اما این پدیده با بهره‌گیری از ساختارهای غربی با یک تفاوت عمده بروز کرد. تشکل‌های غیردولتی در غرب براساس قوانین هر کشور توسط افراد حقیقی که هدف و برنامه مشخصی دارند به وجود می‌آیند و پس از ثبت در دفاتر مربوطه رسمیت یافته و فعالیت خود را آغاز می‌کنند. این فعالیت بدون دخالت هیچ نهاد دولتی ادامه می‌یابد، اما در ایران تأسیس یک نهاد غیردولتی روزبه‌روز دشوارتر می‌شود و نهادهای مختلف برای ایجاد آن مانع‌تراشی می‌کنند. پس از تأسیس نیز دخالت نهادهای حکومتی مانع استقلال و فعالیت مستقل آنان می‌شود. درواقع می‌توان گفت در ایران هیچ تشکل غیردولتی مستقلی وجود ندارد و اتفاقا حاکمیت نیز به دنبال همین موضوع است.
فعالیت تشکل‌های دانشجویی نیز بر این منوال است که پس از شکل‌گیری در چارچوب دانشگاه فعالیت‌ها نیز آغاز می‌شود. این تلاش‌ها گاهی با توجه به یک رویداد و اتفاق در جامعه پررنگ‌تر می‌شود و گاهی با تغییراتی در وزارت علوم یا بدنه دولت مدت‌ها به محاق می‌رود. تفاوتی ندارد؛ چه تشکل‌های علمی، دانشجویی چه سیاسی و فرهنگی در دانشگاه همه مشمول چنین روندی هستند .
 از دل این گروه‌ها و تشکل‌ها گاهی به نام‌هایی برمی‌خوریم که به آنها «فعال دانشجویی» اطلاق می‌شود و به‌عنوان فرد نتیجه تلاش‌های خود در دانشگاه (همان‌طورکه گفته شد چه فرهنگی چه اجتماعی یا علمی و سیاسی) را به افراد جامعه اعلام می‌کند، اما این تلاش‌ها پس از پایان دوره تحصیلی این افراد تمام می‌شود. دیده می‌شود فردی که در دانشگاه بسیار فعال است پس از دوران تحصیل نه‌تنها هیچ فعالیتی ندارد بلکه افسرده و منفعل می‌شود.
اگر فعالان مدنی همدان و نهادهای دانشگاهی را مثال بزنیم درمی‌یابیم از قضا با این‌که جامعه‌شناسان مردم همدان را شهروندانی محافظه‌کار می‌دانند اما آنها در مواجهه با این پدیده اجتماعی، یعنی تشکیل نهادهای غیردولتی و پیوستن به این تشکل‌ها نسبت به سایر استان‌ها پیش‌قدم بودند. از‌ سال ١٣٧٦ تا ١٣٨٤ نزدیک به ٣٠٠ تشکل در حوزه‌های گوناگون فعال بودند و با روی کارآمدن دولت نهم رفته‌رفته این وضع رو به افول گذاشت، به‌طوری که در‌ سال ١٣٩٢ تشکل‌های عضو معاونت جوانان وزارت ورزش به کمتر از ٣٠ نهاد رسیده بود. بیشتر آنها نیز در دوحوزه خیریه و مذهبی فعالیت می‌کردند.
استان همدان با دارا بودن ده‌ها‌هزار دانشجو ظرفیتی بالقوه در زمینه فعالیت‌های دانشجویی و دانشگاهی دارد و می‌تواند این ظرفیت را بالفعل کند، اما با وجود این‌که تشکل‌های زیادی در داخل دانشگاه مانند انجمن‌های علمی، ادبی، سیاسی و موارد دیگر شکل گرفته، در عمل نتوانسته به موفقیت قابل قبولی دست یابد. از سوی دیگر خلأ ارتباط بین تشکل‌های دانشجویی و مدنی خارج از دانشگاه نیز به این ضعف دامن زده است؛ به‌طور مثال حدود ١٣ تشکل حوزه محیط ‌زیست در استان همدان فعال است و در تعدادی از دانشگاه‌های استان ازجمله دانشگاه بوعلی و دانشگاه آزاد در رشته محیط‌ زیست همه‌ساله صدها دانشجو تحصیل می‌کنند، اما تشکل‌های محیط‌ زیستی خارج از دانشگاه نتوانسته‌اند با دانشجویان تعامل قابل قبولی داشته  باشند.  
حال پرسش این است که چه عاملی باعث این مسأله مهم است و چگونه می‌توان از ظرفیت دانشگاه و فعالان دانشجویی و نهادهای درون این فضای آموزشی بهره برد؟ آیا تشکل‌های غیردولتی در ایران چنین توانایی‌هایی را دارند که در بازنده‌سازی تشکل‌های دانشجویی در خارج از دانشگاه نقش
ایفا  کنند؟
همان‌گونه که اشاره شد پاسخ گفتن به این پرسش‌ها مستلزم کاری تحقیقی است تا براساس ریشه‌شناسی و تاریخچه نهادهای دانشگاهی و وضع جامعه ایران بتوان به نتایجی رسید اما تجربه جوامع دیگر می‌تواند در کوتاه‌مدت راهگشا باشد. در این کشورها نهادهایی تخصصی در زمینه توانمندسازی تشکل‌های غیردولتی وجود دارد که در داخل مدارس و دانشگاه‌ها نیز فعالیت می‌کنند و با استعدادیابی، آموزش و توانمندسازی، دانش‌آموزان و دانشجویان مستعد و علاقه‌مند را آماده حضور در تشکل‌های مدنی بیرون از دانشگاه می‌کنند. توانمندسازی دانشجویان ایران در زمینه فعالیت‌های مدنی می‌تواند این نگرانی را برطرف کند. تلاش‌های نهادهای غیردولتی تداوم خواهد داشت و از حالت مقطعی بودن خارج می‌شود. علاوه بر دخالت‌های دولت در فعالیت‌های نهادها و سازمان‌های غیردولتی در ایران آسیب دیگری وجود دارد، آن هم تداوم نداشتن عضوگیری و جذب نیروهای داوطلب است که منجر به تداوم نداشتن فعالیت‌ها می‌شود؛ به‌طور مثال کمتر تشکلی را می‌توان سراغ گرفت که یک پروژه و برنامه طولانی‌مدت داشته باشد و چندین ‌سال یک برنامه را پیگیری کند و به نتیجه برساند. بهره‌گیری از توان و ظرفیت دانشگاه و جذب فارغ‌التحصیلان علاقه‌مند در تشکل‌های غیردولتی این معضل را برطرف می‌کند و به تقویت جامعه مدنی در ایران کمک خواهد کرد.

http://shahrvand-newspaper.ir/news:nomobile/main/80787/%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D9%88-%D9%BE%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AF%D9%86%DB%8C


برچسب ها: روزنامه شهروند ، حسین زندی ، تشکل های مدنی ، تشکل های دانشجویی ،

تعداد کل صفحات: 26 1 2 3 4 5 6 7 ...