پنجشنبه 4 شهریور 1395

حضور تشکل‌های مردمی در هفته همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

حضور تشکل‌های مردمی در هفته همدان

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
حضور تشکل‌های مردمی در هفته همدان
امسال تشکل‌های حوزه گردشگری و فرهنگی همدان، با برگزاری برنامه‌های گوناگون تلاش می‌کنند ظرفیت‌های استان خود را بازنمایی کنند...
1395/06/01
امسال تشکل‌های حوزه گردشگری و فرهنگی همدان، با برگزاری برنامه‌های گوناگون تلاش می‌کنند ظرفیت‌های استان خود را بازنمایی کنند.

رونمایی از چند کتاب
دبیر اجرایی همایش تشکل‌های حوزه گردشگری در هفته فرهنگی همدان اظهار می‌کند: یکی از برنامه‌های ما افتتاح کتابخانه روستای ورکانه بود که به دلیل حضور نداشتن 2 تن از هنرمندان حامی این طرح، عباس عربزاده و امیرشهاب رضویان، به زمان دیگری موکول شد. اما در این هفته برگزاری تور همدان‌گردی برای خبرنگاران حوزه گردشگری در راستای معرفی بیشتر بافت زیبا و قدیمی شهر را در چهارم شهریور خواهیم داشت. راهله خاکباز با بیان اینکه برگزاری کارگاه تخصصی عکاسی با حضور بانو مریم زندی در همدان روز جمعه عصر برگزار خواهد شد، می‌افزاید: رونمایی از کتاب «یارم همدانی و...» محمدحسن شهیدی‌همدانی، «کتاب مادستان» حسین زندی و کتاب «قصر نه پنجره» آرزو شاه‌طاهری با حضور صاحبان اثر و دعوت از مهمانان ویژه برگزار خواهد شد؛ همچنین برنامه شاهنامه‌خوانی و سعدی‌خوانی را در این هفته برگزار می‌کنیم و روز اول شهریور نیز با اهدای شاخه گل بر مزار عرفا و ادیبان شهر مقام آنان را گرامی می‌داریم‌.

روز همدان در تقویم رسمی
دبیر اجرایی همایش تشکل‌های حوزه گردشگری در هفته فرهنگی همدان با اشاره به تاریخچه این مناسبت می‌گوید: در سال ۱۳۸۵ مجلس مصوبه‌ای تصویب کرد که همدان را شهر تاریخ و تمدن نام نهادند آن هم به دلیل اینکه پنجمین شهری است که علاوه بر داشتن اماکن تاریخی و گردشگری، کهن‌ترین شهر هم محسوب می‌شود.
خاکباز می‌افزاید: از دیدگاه علمی هم که نگاه کنیم وجود مراکز علمی معتبر همچون دانشگاه بوعلی‌سینا، دانشگاه صنعتی همدان، دانشگاه آزاد اسلامی و پیام نور به عنوان قطب‌های علمی کشور شناخته شده است و از همه شاخص‌تر آرامگاه بوعلی سینا به عنوان نماد شهر همدان، همچنین یکی از نمادهای پیشینه علمی و فرهنگ و دانش در جهان است. شاید همین دلایل زمینه‌ای شد که روز همدان و هفته فرهنگی را در تقویم رسمی کشور شاهد باشیم. خاکباز ادامه می‌دهد: اگر بخواهیم برجسته‌ترین ویژگی همدان را معرفی کنیم، داشتن ظرفیت صنعت گردشگری است که اگر با یک مدیریت کارآمد همراه شود بی‌شک می‌تواند اقتصاد رنجور این شهر را مرهمی باشد. صنعتی که قابلیت این را نیز دارد که به شاخه‌ها و حوزه‌های گوناگون تبدیل شود؛ به طور مثال با وجود آرامگاه عارفان و ادبای شهر زمینه بسیار خوبی برای گردشگری ادبی وجود دارد یا وجود طبیعت زیبا می‌تواند بهترین فرصت برای تورهای عکاسی یا طبیعت‌گردی باشد.

یادآوری هویت
دبیر اجرایی همایش تشکل‌های حوزه گردشگری در هفته فرهنگی همدان می‌گوید: شکی نیست که نام‌گذاری این روزها می‌تواند به جامعه و مردمی که با آن در ارتباط هستند یادآوری و تلنگر باشد. بهتر است هویت جامعه را یادآوری کنیم. هویتی که بتواند با آن خود را معرفی کند آن هم با مشارکت فعالانه در جشن روزی که به نام شهرش ثبت شده است، آن هم ثبت رسمی و ملی. وی اضافه می‌کند: درست است که یک نام از یک نهاد و تریبون دولتی انتخاب و شاخص می‌شود اما حضور خود افراد در روز و جشنی که متعلق به آن‌هاست بسیار مهم‌تر است؛ زیرا این مردم هستند که صاحبان اصلی این روز و جشن‌اند.
مردم باید مشارکت کنند و علاوه بر حفظ هویت شهری بتوانند معرف فرهنگ و تاریخ شهر خود به هم‌وطنانشان باشند و هم حافظانِ این فرهنگ و انتقال آن به نسل بعد از خود و این میسر نیست مگر با تقویت و رشد گروه‌های اجتماع‌محور.

اخلاق‌مداری
خاکباز با اشاره به نقش تشکل‌های غیردولتی در مشارکت برای برگزاری مراسم می‌گوید: سازمان‌های مردم‌نهاد در شکل‌گیری هویت و تقویت فرهنگی شهر آن هم با مشارکت فعالانه در دادن طرح و ایده و اجرا نقش مؤثری دارند. اعضای انجمن‌ها افرادی هستند که سعی در مسئولانه عمل کردن دارند و بر مبنای همین تفکر اگر تعامل درستی صورت بگیرد بدون شک در بلندمدت اثرگذاری‌های خوبی خواهند داشت. دبیر اجرایی همایش تشکل‌های حوزه گردشگری در هفته فرهنگی همدان می‌افزاید: باید توجه داشت فعالیت اجتماعی زمانی می‌تواند مؤثرتر عمل کند که اخلاق‌مداری و تعامل و احترام متقابل بین افراد و نقش‌های اجتماعی صورت پذیرد در غیر این صورت همان داستان آب در هاون کوبیدن می‌شود. خاکباز با اشاره به برنامه‌های تشکل‌های فرهنگی و گردشگری استان در هفته فرهنگی همدان می‌گوید: ما هم سعی داریم در راستای بهتر برگزار شدن روز همدان و هفته فرهنگی برنامه‌هایی را با رویکردهای مؤثر و همه‌جانبه داشته باشیم.

   کارگاه عکاسی
یکی از برنامه‌های تشکل‌های غیردولتی برای روز همدان برگزاری کارگاه پیشرفته عکاسی با حضور مریم زندی، عکاس شناخته شده کشور، است.
دبیر اجرایی کارگاه پیشرفته عکاسی در این هفته می‌گوید: پنجم شهریورماه، هم‌زمان با هفته فرهنگی همدان، مریم زندی از مفاخر عکاسی معاصر مهمان عکاسان و مردم هنردوست همدان خواهد بود. محمدرضا سمندر با اشاره به برگزاری کارگاه پیشرفته عکاسی به مناسبت هفته فرهنگی همدان می‌گوید: هفته همدان به مردم همدان تعلق دارد و ما نیز بر آن شدیم که برنامه کارگاه پیشرفته مریم زندی نه به شکل برنامه‌ای درون موضوعی که به شکلی کاملا مردمی برگزار شود. بنابراین نخست در موضوع کلاس سعی شد از مباحث تخصصی دوری کنیم و کلاس با موضوعی که هنر عکاسی را برای عموم عکاسان و علاقه‌مندان مردمی به هنر در برداشته باشد برگزار شود؛ دوم اینکه این مهم با مشارکت و حمایت تشکل‌های مردم‌نهاد و نهادهای فرهنگی از جمله تشکل غیردولتی پویشگران سفر پاک و اداره‌ کل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری شکل می‌گیرد. این عکاس همدانی ادامه می‌دهد: از طرفی اصرار مریم زندی نیز به اجرای هرچه بهتر کارگاه پیشرفته به شکلی بود که تمام علاقه‌مندان هنر و عکاسی از مردم همدان بتوانند حضور داشته باشند. عملا شرکت‌کنندگان از اقصی نقاط کشور برای شرکت در این کلاس حضور پیدا می‌کنند و این گستردگی حضور به لحاظ تشکیلات غیردولتی و مردمی هم‌زمان با هفته فرهنگی همدان در نوع خود کم‌نظیر و قابل تأمل است. سمندر می‌گوید: ناصر تقوایی، فیلمساز برجسته، معتقد است در عکس‌های مریم زندی یک نمایش از ملت ایران را شاهد هستیم و نیز به اعتقاد دیگر منتقدان، عکس‌های وی سند ملی برای تاریخ و مردم ایران است و وی توانسته از معدود عکاسانی باشد که موجب نزدیکی و آشتی مخاطب عام با هنر عکاسی شده‌اند؛ بنابراین بر خود می‌بالیم که در تجربه‌ای از این دست رابطه هنرمند با مردم را حفظ کنیم. دبیر برگزاری کارگاه پیشرفته عکاسی مریم زندی در همدان ادامه می‌دهد: از دیگر موضوعاتی که در خور توجه است واکنش هنرمندان شهیر همدان از جمله امیرشهاب رضویان، سینماگر برجسته، و نیز استاد قباد شیوا، گرافیست بین‌المللی، به حضور مریم زندی بود که در پیام‌هایی جداگانه حضور وی در دیار خود را هم‌زمان با جشن فرهنگی شهر همدان مورد ستایش قرار دادند.


برچسب ها: همشهری همدان ،

پنجشنبه 4 شهریور 1395

هنرمندان ملایری روی صحنه مبارک

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

هنرمندان ملایری روی صحنه مبارک

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
هنرمندان ملایری روی صحنه مبارک
نمایش «رشکی و ماسی» از ملایر در جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک اجرا می‌شود. شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک از اول تا هفتم شهریورماه در تئاتر شهر، تالار بوستان کانون پرورش فکری، تالارهای فردوسی و هنر، تالار اصلی محراب و تالار استاد انتظامی خانه هنرمندان در حال برگزاری است...
1395/06/03
نمایش «رشکی و ماسی» از ملایر در جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک اجرا می‌شود. شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک از اول تا هفتم شهریورماه در تئاتر شهر، تالار بوستان کانون پرورش فکری، تالارهای فردوسی و هنر، تالار اصلی محراب و تالار استاد انتظامی خانه هنرمندان در حال برگزاری است.
دبیری شانزدهمین جشنواره تئاتر عروسکی تهران ـ مبارک با مرضیه برومند است و در این رویداد هنری ده‌ها اثر از استان‌های مختلف شرکت کرده‌اند. استان همدان نیز با 3 اثر در این جشنواره حضور دارد که یکی از این 3 کار نمایشی تئاتر عروسکی «رشکی و ماسی»، به کارگردانی رضا فقیهی، از شهر ملایر است که به صورت خیابانی اجرا می‌شود.

احیای یک سنت
کارگردان نمایش رشکی و ماسی با اشاره به داستان نمایش رشکی و ماسی به همشهری می‌گوید: رشکی و ماسی 2 شخصیت بذله‌گو و شاد هستند که طی مراسمی آیینی در 100 سال گذشته در شهرهای ملایر، اراک و روستاهای اطراف به اجرای نمایش می‌پرداختند و به نوعی نوروزخوانی می‌کردند. آن‌ها با خرده‌نمایش‌هایی که اجرا می‌کردند به استقبال بهار می‌رفتند مردم نیز به آن‌ها هدیه می‌دادند. این مراسم سال‌هاست به بوته فراموشی سپرده شده است و ما آ ن را با اجرای عمومی این نمایش احیا کرده‌ایم.
رضا فقیهی با اشاره به حضور در جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک می‌گوید: حضور در این جشنواره بزرگ، که ویترینی از تئاتر عروسکی دنیاست، برای من و گروهم افتخار بزرگی است. اجرا کردن در کنار برترین هنرمندان تئاتر عروسکی ایران و جهان تجربه بزرگی برای ما به حساب می‌آید. از نکات قابل توجه این جشنواره هم حضور خانم مرضیه برومند، هنرمند مطرح کشور، به عنوان دبیر جشنواره است.

اجرا در بوستان‌ها
او در پاسخ به این پرسش که آیا نمایش «رشکی و ماسی» اجرای عمومی داشته، می‌گوید: اجرای عمومی داشته‌ایم. رشکی و ماسی در بوستان‌های ملایر طی یکی دو سال گذشته بارها اجرا داشته است. خردادماه سال جاری نیز در جشنواره سراسری تئاتر بومی تیرنگ مازندران حضور داشت که موفق به کسب مقام اول اجرا شد و مورد استقبال قرار گرفت. این کارگردان ملایری با اشاره به وضعیت تئاتر ملایر ادامه می‌دهد: خوشبختانه نمایش در ملایر رو به رشد است و گروه‌های نمایشی این شهرستان از سال 1380 به بعد در کشور بسیار خوب ظاهر شده‌اند و این روند سال به سال بهتر شده است. من هم به عنوان عضوی از جامعه تئاتر این شهر آینده روشنی را متصور هستم. او اظهار می‌کند: وضعیت نمایش عروسکی در استان نیز نسبتا خوب است. هنرمندان خوبی در استان همدان، به خصوص در شهر همدان، در رشته تئاتر عروسکی فعالیت دارند که امیدوارم تقویت شوند و شرایط بهتر شود.
 
رابطه تئاتر استان و شهرستان

نویسنده و مؤلف کتاب تاریخ نمایش در ملایر با اشاره به رابطه تئاتر استان و شهرستان ملایر ادامه می‌دهد: رابطه‌ای معمولی بین استان و ملایر وجود دارد اما از لحاظ وضعیت مالی و حمایت از تئاتر، شهرستان ملایر بسیار در شرایط نامناسبی است و حمایت چندانی از شهرستان‌ها نمی‌شود. من در سایر شاخه‌های تئاتر هم فعالیت دارم اما عمده فعالیت‌هایم و به نوعی تخصص اصلی‌ام در تئاتر عروسکی و تئاتر کودک و نوجوان است. امیدوارم شرایطی فراهم شود تا فقط در همین بخش کار کنم و اثرگذار باشم. عوامل نمایش عروسکی «رشکی و ماسی» رضا فقیهی (نویسنده و کارگردان)، آرمان اکبری و امیررضا عبدالله‌زاده (عروسک‌گردان)، حامد آقانوری (اوستای خیمه)، حامد قاسمی و محمد مشفق (نوازنده)، مرجان خرسند (دستیار کارگردان، طراح خیمه و لباس) و معصومه روستا (سازنده عروسک‌ها) هستند.


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر ملایر ،

پنجشنبه 4 شهریور 1395

جای خالی بنیاد همدان‌شناسی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،روزنامه همشهری ،

جای خالی بنیاد همدان‌شناسی

نویسنده: حسین زندی روزنامه‌نگار
جای خالی بنیاد همدان‌شناسی
از سال‌های گذشته، که علوم بین رشته‌ای در ایران جایگاهی نو یافته و توجه به مسائلی مانند تاریخ محلی در میان پژوهشگران بیش از پیش مطرح شده، شهرهای بزرگ با تأسیس مراکزی برای گردآوری، تدوین و تألیف تاریخ، ادبیات، فرهنگ عامه، اطلاعات جغرافیایی و... گام مهمی برای شناخت ویژگی‌های شهرهای ایران برداشته‌اند...
1395/06/01
از سال‌های گذشته، که علوم بین رشته‌ای در ایران جایگاهی نو یافته و توجه به مسائلی مانند تاریخ محلی در میان پژوهشگران بیش از پیش مطرح شده، شهرهای بزرگ با تأسیس مراکزی برای گردآوری، تدوین و تألیف تاریخ، ادبیات، فرهنگ عامه، اطلاعات جغرافیایی و... گام مهمی برای شناخت ویژگی‌های شهرهای ایران برداشته‌اند.
مراکزی چون کرمان‌شناسی، کاشان‌شناسی و مواردی از این دست به صورت مستقل یا زیر نظر مراکزی مانند بنیاد ایران‌شناسی راه‌اندازی شده‌اند.
 این مراکز فواید بسیاری دارند که از آن جمله می‌توان به هدفمند کردن پژوهش در هر شهر یا استان اشاره کرد.
 با هدفمند کردن این مطالعات می‌توان از پراکنده‌کاری و موازی‌کاری در حوزه پژوهش دور ماند و کارهای قوی‌تر و منسجم‌تری انجام داد.
از سوی دیگر وجود چنین مراکزی می‌تواند به پژوهشگران این نوید را بدهد که پژوهش‌هایی که با زحمت و سختی در گذر یک عمر انجام داده‌اند سرانجام به بار خواهد نشست و با حمایت و همکاری چنین نهادی منتشر شده و به دست علاقه‌مندان خواهد رسید.
 وجود چنین فضایی به پژوهشگران این فرصت را خواهد داد که جایی برای آشنایی با همکاران و پژوهش‌های نوین در یک حوزة تخصصی داشته باشند و با بحث و تبادل نظر در زمینه یافته‌های جدید به پربارتر شدن کارهای آتی امیدوارتر شوند.
هنوز در همـدان‌شناسی در کـار قابل قبولی نداشته‌ایم؛ البته کارهایی که به صورت فردی صورت گرفته، مانند فعالیت‌های استاد پرویز اذکایی.
برخی از کارهای انجام شده در چند سال اخیر چندان جدی و قابل تکیه نیستند، برخی دیگر تکرار کارهای پیشینیان است و به جرأت می‌توان گفت نوعی بازنویسی کار گذشتگان با جلد و ظاهری نو به بازار آمده است؛ مثلا سرگذشت بزرگان همدان به قلم چند نویسنده در بازار وجود دارد که بسیاری از مطالب این کتاب‌ها تکرار کارهای دیگر است و آگاهی تازه‌ای به مخاطب نمی‌دهد. اگرچه مخاطب‌شناسی جدی نیز در این زمینه صورت نگرفته و کمتر کارهای پژوهشی و کارهایی که برای عامه مردم نوشته شده از هم تفکیک شده است.
ضرورت شکل‌گیری نهادی غیردولتی با پشتوانه مردمی به نام «همدان‌شناسی» و برانگیختن حساسیت شهروندان برای سرمایه‌گذاری فرهنگی در حوزه شناخت قابلیت‌های فرهنگی این استان انکارناشدنی است.
اما پرسش‌های بسیاری در زمینه تاریخ و فرهنگ این دیار کهن هنوز بی‌پاسخ مانده است که شــاید با تشکیل چنین مرکزی بتوان برخی از این پرسش‌ها را پاسخ گفت.
 پرسش‌هایی مانندِ:
آیا زمان آن نرسیده که مسئولان و به ویژه مردم به فکر تأسیس مرکزی باشند که برخی کاستی‌های حوزه پژوهش تاریخ محلی را برطرف کنند و در زمینه‌ شناخت تاریخ و فرهنگ شهری که نام بلند «پایتخت تاریخ و تمدن ایران» را یدک می‌کشد گامی بردارد؟
آنچه در این میان ناگفته پیداست تلاش‌های بزرگان علم و ادب این استان برای تشکیل چنین نهادی است؛ بنابراین این نهاد می‌تواند به صورت غیردولتی و به صورت یک سازمان یا انجمن مردم‌نهاد شکل گیرد و مسئولان می‌توانند در صدور مجوز یا اختصاص فضایی برای این کار همکاری‌هایی داشته باشند.
 با توجه به اینکه این روزها در کشور بحث خصوصی‌سازی در فرهنگ مطرح است می‌توان با واگذاری چنین مسئولیت‌هایی به یک نهاد متشکل از بزرگان علم و ادب و فرهنگ این استان از شایستگی‌های علمی آنان در جهت هدفمند کردن مطالعات در حوزه استان همدان، استفاده کرد.
بسیاری از مراکز پژوهشی و دانشنامه‌ها توانسته‌اند پس از شکل‌گیری، برای ادامه راه، حامیان مالی بیابند.
پس می‌توان امیدوار بود این نهاد مردمی نیز بتواند با صدور مجوز و در نظر گرفتن ساختمان یا دفتر کوچکی از سوی مسئولان، با یاری پژوهشگران و علاقه‌مندان به این حوزه، تشکیل شود و با حمایت مردمی به راه خود ادامه دهد.


برچسب ها: همشهری همدان ، حسین زندی ، همدان شناسی ، همدان ،

جمعه 29 مرداد 1395

نسخه جدید کتاب «بی‌شعوری» در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

نسخه جدید کتاب «بی‌شعوری» در همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نسخه جدید کتاب «بی‌شعوری» در همدان
سمیرا بیات مترجم ساکن همدان امسال ترجمه جدیدی از کتاب پرفروش «بیشعوری» به نام «بیشعوری تا کی» ارائه کرده که یکی از کتاب‌های موفق سال 95 در نمایشگاه بین‌المللی بود...
1395/05/27
سمیرا بیات مترجم ساکن همدان امسال ترجمه جدیدی از کتاب پرفروش «بیشعوری» به نام «بیشعوری تا کی» ارائه کرده که یکی از کتاب‌های موفق سال 95 در نمایشگاه بین‌المللی بود.
وی پیش از این کتاب «قدم زدن با خدا» را منتشر کرده بود که با استقبال خوبی روبه‌رو شد. بیات متولد سال 1360 در تهران است. وی در رشته مترجمی زبان انگلیسی از دانشگاه آزاد همدان فارغ‌التحصیل شده است. او اکنون ساکن همدان است و آثاری را ترجمه و منتشر کرده است. به بهانه انتشار ترجمه جدیدش با این مترجم همدانی گفت‌‌وگو کرده‌‌ایم.
  • آیا به ‌جز ترجمه در حوزه‌های دیگری هم فعال هستید؟
خیر؛ در حوزه دیگری فعالیت ندارم و تمام تلاشم را روی کار ترجمه معطوف کرده‌ام.
چه انگیزه‌ای شما را ترغیب به ترجمه مجدد کتاب «بی‌شعوری تا به کی» کرد؟ با توجه به این‌که ترجمه دیگری از این کتاب سال‌هاست در دسترس خوانندگان قرار دارد، نگران نبودید که ترجمه‌تان با استقبال مواجه نشود؟
این کتاب متن خاص و فوق‌العاده‌ای دارد. هنگامی‌که متن انگلیسی آن‌ را مطالعه کردم به این نتیجه رسیدم که می‌توانم با ترجمه مجدد آن (با توجه به این‌که این کتاب بارها تجدید چاپ شده است) سهمی در تعریف نوع روابط بین افراد جامعه بر اساس انتظارات اصولی و غیراصولی که از یکدیگر دارند، داشته باشم. نگران استقبال از کتابم نبودم؛ چون تمام تلاشم را کردم تا با وفاداری به متن حق مطلب را ادا کنم و امیدوار بودم به نتیجه دلخواه برسم.
  • ترجمه کتاب چه مدت طول کشید و در ترجمه با چه مشکلاتی مواجه شدید؟
با توجه به مشغله‌های دیگر، ترجمه کتاب حدود 2 ماه طول کشید که با همکاری ناشر (انتشارات تمیشه) و کمک همسرم کارها به ‌خوبی پیش رفت.
  • چه بازخوردهایی از انتشار کتاب داشتید و ترجمه این کتاب چه تجربه خاصی برای شما داشت؟
انعکاس ترجمه کتاب در بین دوستان، آشنایان و اطرافیانم برایم بسیار جالب بود. نام کتاب به تنهایی بسیار بحث‌برانگیز است و واکنش اطرافیان از دیدن نام کتاب بسیار جالب بود. فکر می‌کنم ترجمه این کتاب باعث شد از خودم شروع کنم و در مراوده‌های اجتماعی‌ام نسبت به بعضی اصول دقت بیشتری داشته باشم.
  • چرا جلد کتابی که شما ترجمه کرده‌اید مشابه ترجمه‌های دیگر است؟
 جلد کتاب اصلی این طرح را دارد. به همین دلیل همه نسخه‌های ترجمه شده از جمله ترجمه من هم با این طرح چاپ شده است.
  • اثر ترجمه چنین آثاری در جامعه ما چه می‌تواند باشد؟
اگر هر کسی در هر جایگاهی خود را ملزم به رعایت مواردی کند یقیناً سوء‌تفاهم‌ها، مشکلات و درگیری‌ها به حداقل می‌رسد.
  • الگوی شما در ترجمه چه فرد یا افرادی هستند؟
قاعدتاً در ترجمه این کتاب نمی‌توانستم کسی را الگوی خودم قرار دهم و در نتیجه نوع رفتار خود با اطرافیانم را معیار کار قرار دادم.
  • ترجمه «سمیرا بیات» چه ویژگی‌هایی دارد؟ و به نظر شما مهم‌ترین ویژگی یک مترجم خوب چیست؟
ویژگی‌های یک ترجمه خوب را خواننده متن باید تعیین کند. بنده تمام تلاشم را کردم که با وفاداری به متن حق مطلب را ادا کنم و کتاب صرفاً یک کتاب معمولی نباشد. در تمام مدتی که متن را ترجمه می‌کردم به این فکر بودم که باید کاری کنم تا خط به خط این کتاب بر روابط اجتماعی افراد تأثیر گذارد.
  • درباره کارهای گذشته و آتی‌تان صحبت کنید.
کتاب «قدم زدن با خدا» را قبل از این کتاب ارائه کرده‌ام و در حال حاضر مشغول انجام پروژه‌ای هستم که در برگیرنده چندین عنوان کتاب روان‌شناسی روز است.
  • به ترجمه چه کارهایی علاقه‌مند هستید؟
ترجمه کتاب‌های روان‌شناسی اولویت کاری بنده است؛ چون احساس می‌کنم در شرایط فعلی و با توجه به اصول فکری حاکم بر جامعه ما، مطالعه کتاب‌های روان‌شناسی خیلی توانسته به استحکام روابط اجتماعی بین افراد کمک کند.


برچسب ها: همشهری همدان ، کتاب ، بیشعوری ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

گیان مدیریت یکپارچه می‌خواهد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،توسعه پایدار ،زیست بوم ،گردشگری ،

گیان مدیریت یکپارچه می‌خواهد

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری
گیان مدیریت یکپارچه می‌خواهد
حاصل کم توجهی به حوزه‌های گردشگری را می‌توان در چهره کلان این حوزه در استان همدان دید. مناطق گردشگرپذیر پیش از آنکه زیرساخت مناسبی داشته باشند یا برای گردشگر امکانات کافی فراهم کنند، به محل تجمیع گردشگران بلاتکلیف مبدل شده...
1395/05/18
حاصل کم توجهی به حوزه‌های گردشگری را می‌توان در چهره کلان این حوزه در استان همدان دید. مناطق گردشگرپذیر پیش از آنکه زیرساخت مناسبی داشته باشند یا برای گردشگر امکانات کافی فراهم کنند، به محل تجمیع گردشگران بلاتکلیف مبدل شده.
 بیشتر محوطه‌ها و مناطقی که در این مدت به عنوان مناطق هدف گردشگری معرفی شده، امکانات کافی برای گردشگر ندارند. ضابطه، چارچوب و قانونی برای حضور گردشگران وجود ندارد تا محوطه ها دچار آسیب کمتری شوند. معرفی این مناطق به گردشگران و دعوت از آنان برای حضور در این محوطه‌ها مثل این است که مهمان را در فصل سرد زمستان به خانه‌ای دعوت کنیم که نه فقط وسایل گرمایشی مناسب ندارد، بلکه در و پنجره نیز نداشته باشد.
گیان نهاوند در استان همدان نمونه‌ای از این مناطق است که با داشتن جذابیت‌های طبیعی و تاریخی مناسب، در حال نابودی است. جنگل و درختان این منطقه در سال‌های گذشته بارها آتش گرفته که در آخرین آتش‌سوزی حدود 20 هکتار از اراضی و جنگل این منطقه طعمه حریق شد.
تپه باستانی گیان نهاوند از جمله آثار کم‌نظیر تمدنی پیش از تاریخ و دوره تاریخی است که بر اثر کم‌توجهی  قربانی حفاری‌های غیرمجاز قاچاقچیان عتیقه و تپه‌خواری شده است. آب چشمه‌های منطقه و سراب گیان به دلیل برداشت بیش از حد از سفره‌های زیرزمینی به سبب حفر چاه‌های کشاورزی به پایین ترین حد خود نزول کرده است. منطقه گردشگری و پارک جنگلی گیان مملو از زباله شده و  آتش زدن درختان کهنسال به دست گردشگران از اتفاقات همیشگی گیان نهاوند است.
مسئولیت محدوده جنگلی گیان در اختیار منابع طبیعی است که اکنون فقط می‌تواند آتش‌های روزمره را که بخشی از آن را گردشگران ایجاد می‌کنند، مهار کند. شهرداری و نهادهای دیگر نقش پررنگی در منطقه ندارند. هنوز پس از گذشت 2 سال، وعده یک ماهه استاندار مبنی بر سامان‌دهی و توسعه منطقه طبیعی گیان نهاوند عملی نشده و ریشه این خلف وعده در نداشتن طرح جامع و طرح تفصیلی است که بدون مدیریت یکپارچه نمی‌تواند عملی شود.
مدیریت پسماند، ساخت سرویسهای بهداشتی، نظارت بر جلوگیری از آتش‌زدن درختان و ایجاد فضاهای مناسب برای اتراق گردشگران بدون تخریب جنگل شاید تسکینی بر درد گیان باشد. آموزش افراد محلی به عنوان جامعه میزبان می تواند کمک یشتری به حفظ و توسعه منطقه کند.
درخبرها آمده بود که مدیریت منطقه گیان نهاوند به شهرداری گیان واگذار می‌شود. تجربه نشان داده هرگاه چنین منطقه‌ای بدون حضور و مشارکت میراث فرهنگی، محیط زیست و منابع طبیعی به شهرداری‌ها واگذار می‌شود، از حالت طبیعی خارج و رفته‌رفته شکل خود را از دست می‌دهد. از پیشنهاد شهرداری گیان می‌توان دریافت که در نظر دارد منطقه طبیعی گیان را به شهربازی، پاساژ و رستوران تبدیل کند .
فراموش نکنیم منطقه گیان از ظرفیت‌های گردشگری طبیعی مانند کوه، جنگل، سراب و رود گیان برخوردار است که در نزدیکی تپه باستانی گیان قرار گرفته‌اند. در این مناطق می‌توان با برنامه‌ریزی گردشگری فرهنگی و طبیعی را توسعه داد و برای ایجاد شهربازی و بازار به طرحی جایگزین در نقطۀ دیگر شهر اندیشید که به طبیعت و جنگل آسیب نزند و با توسعه پایدار در تضاد نباشد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%DB%8C%DA%A9%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DA%86%D9%87-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، گردشگری همدان ، تپه گیان ، سرای گیان ، یادداشت ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

از مومیایی هگمتانه تا شیر ملایر

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،زیست بوم ،مطالب در خبر گزاری ها ،

از مومیایی هگمتانه تا شیر ملایر
انتشار سریع و مکرر متون و اخبار جعلی در فضای مجازی و بر روی گوشی های موبایل نشان می دهد که بخش عمده ای از مخاطبان فضای مجازی درعین احساساتی بودن افراد کم اطلاع و ناآگاهی هستند. ضمن این که این رویدادها نشان می دهد، جامعه چه مقدار از رسانه های رسمی فاصله گرفته است و شبکه ها و فضای مجازی خوراک خبری بخش بزرگی از جامعه را تامین می کند.
در روزهای گذشته متنی در فضای مجازی انتشار یافت که خبر از کشف تونلی درتپه باستانی هگمتانه می داد که؛ با ساروج پلمپ شده و پس از سه روز حفاری جسد مومیایی شده یکی از شاهزادگان دوران مادها در آن کشف می شود. جالب توجه اینکه برای این مومیایی خیالی نام هم برگزیده شده بود. 

به گزارش تابناک همدان، این متن خبری جعلی به سرعت درفضای  مجازی پیچید و دست به دست شد تا جایی که برخی اهالی رسانه و مدیران هم به نادرست بودن آن شک کردند. غافل از اینکه درایران سابقه کشف مومیایی وجود ندارد و شیوه های تدفین درحوزه تمدنی ایران، درعین گوناگونی ویژگی خاصی دارد و چنین تدفینی تاکنون دیده نشده است. برای قابل پذیرش شدن این خبر جعلی در پایان، به یک سابقه جعلی دیگر ارجاع داده شده بود  مبنی بر اینکه ؛«چندی قبل نیز یکی از شاهزادگان ماد در پارک سنگ شیر استان همدان کشف شد»

انتشار سریع و مکرر این متن در فضای مجازی و بر روی گوشی های موبایل نشان می دهد که بخش عمده ای از مخاطبان فضای مجازی درعین احساساتی بودن افراد کم اطلاع و ناآگاهی هستند. در حالی که ابتدا باید به متن خبر که مملو از غلط های املایی و انشایی بود توجه می کردند و پس از بررسی رسمیت داشتن منبع خبر، به درستی و نادرستی آن پی می برند حال اطلاع از شیوه های تدفین گذشتگان سرزمین خود مسئله ای است که نیاز به اندکی کتابخوانی و مطالعه دارد و درکشور ما امری مغول مانده است. موضوع  مورد توجه دیگر این بود که حرف زدن از نقشه گنج بر روی «پوست قدیمی میش» نشان از ادبیات عتیقه بازها داشت و کسانی را که آرزوی یک شبه ره صدساله رفتن هستند و مدام خواب گنج می بینند را تداعی میکرد.

با فاصله یک هفته از انتشار این متن جعلی، عکس دیگری در فضای مجازی منتشر شد که خبر از پیدا شدن  یک قلاده شیر در یکی از روستاهای ملایر می داد. کسانی که این تصویر و متن را بازنشر می کردند هرگز از خود  نمی پرسیدند که شیر دریک روستا و کنار دیوارخانه مردم چه کار می کند؟ آیا همدان زیستگاه این حیوان است.

هر چند جوابیه روابط عمومی میراث فرهنگی استان همدان نتوانست  علاقمندان به عتیقه را متقاعد کند که متن موسوم به هگمنانه شایعه بوده، اما موضع گیری رئیس حفاظت محیط زیست شهرستان ملایر آب پاکی را بر سر شایعه پراکنان و شایعه دوستان ریخت تا متوجه شوند تفاوت سگ با شیر در کجاست. 

از نیت شایعه پراکنان در فضای مجازی، به ویژه شایعه های مربوط به همدان اطلاعی نیست. این رویدادها نشان می دهد، جامعه چه مقدار از رسانه های رسمی فاصله گرفته که شبکه ها و فضای مجازی خوراک خبری بخش بزرگی از جامعه را تامین می کند. افزون بر چنین جعلیات و اخبار کذب که مدام در فضای مجازی دیده می شود مسئله جعل در حوزه ادبیات بیش از سایر حوزه ها است. منتسب کردن متون و نوشته های سطحی و سخیف به بزرگان فرهنگ، ادب و تاریخ این سرزمین بسیار متداول است و هرفردی که  به فن آوری های نوین در فضای مجازی و اینترنت دسترسی دارد روزانه با این متن ها سر و کار دارد که متونی ضعیف را به کورش کبیر، اوشو، دکتر شریعتی، حسین پناهی،  دکتر مصدق و دیگران منتسب می کنند. هرچند در همین شبکه ها گروه هایی برای مبارزه با جعلیات شکل گرفته اما عزمی جدی برای مبارزه با شایعه در فضای حقیقی نیاز است تا مردم با رسانه های رسمی آشتی کنند و دنبال شایعه را نگیرند.
حسین زندی
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/274185/%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%87%DA%AF%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%A7-%D8%B4%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%B1


برچسب ها: تابناک ، میراث همدان ، مومیایی هگمتانه ، شایعه در فضای مجازی ، حسین زندی ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

از «نی» تا «نای»

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گفتگو ،موسیقی ،

از «نی» تا «نای»

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
از «نی» تا «نای»
بهروز بیگی، نوازنده همدانی، پس از ثبت ساز «یسنای» در اداره ثبت اختراعات به سراغ ساخت ساز جدیدی رفته که نام آن را «نای» گذاشته است....
1395/05/18
بهروز بیگی، نوازنده همدانی، پس از ثبت ساز «یسنای» در اداره ثبت اختراعات به سراغ ساخت ساز جدیدی رفته که نام آن را «نای» گذاشته است. اگرچه این ساز در مراحل ابتدایی است و به گفته بیگی هنوز به تکامل نرسیده اما مورد تأیید اهالی موسیقی قرار گرفته و پس از تأیید خانه موسیقی ثبت شده است. بهروز بیگی از کارآفرینان و مخترعان همدانی است. او علاوه بر اینکه نوازنده نی است بیشتر وقت خود را در سال‌های گذشته صرف ابداع سازهای جدید موسیقی کرده است. اولین ساز ابداعی او «یسنای» بود که با استقبال استادان برجسته موسیقی روبه‌رو شد و موفقیت‌های زیادی را برای بیگی به ارمغان آورد. بیگی در گفت‌وگو با همشهری از فعالیت‌های خود می‌گوید.
  •  از فعالیت‌های ساز‌سازی خود بگویید؟
من عضو کوچکی از جامعه موسیقی همدان هستم؛ فعالیت‌هایی در زمینه سازسازی در زمینه سازهای بادی داشتم. اولین ساز ابداعی من «یسنای» است که توسط استادان صاحب‌نام و برجسته مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و تأیید شد.
  •  «یسنای» چگونه سازی است؟
«یسنای» ساز بادی است که صددرصد ابداع من است؛ البته نوع و رنگ صدای آن شباهت‌هایی به بالابان و دودوک دارد اما رنگ اصلی صدای این ساز بسیار نو و جدید است که مورد توجه استادان موسیقی از جمله محمدرضا شجریان، محمدرضا درویشی، حسین علیزاده، محمد موسوی، حسن ناهید، جمشید عندلیبی، کیوان ساکت، محمدعلی کیانی‌نژاد و مجید درخشانی - که آلبومی با ایشان کار کردیم و با استاد کیوان ساکت اجرای زنده داشتیم - قرار گرفته است.
  • یعنی در کنسرت‌ها و آلبوم‌ها از این ساز استفاده می‌شود؟
هرچند فراگیر شدن آن زمان‌بر است، ساختار آن ابتدایی است و صنعتی نیست. همچنین همه کس نمی‌تواند به آسانی با آن کار کنند اما استادان به آن توجه ویژه دارند. برای فراگیر شدن این ساز نیاز به آموزش نوازندگان جدید است که فکر می‌کنم در سال‌های آینده نوازندگان خوبی در این زمینه خواهیم داشت.
  • تولید این ساز در چه مرحله‌ای است؟
من طراحی برای تولید انبوه تهیه کرده‌ام اما امکانات من اجازه نمی‌دهد تولید کنم. تنها جایی که در حد محدود حمایت می‌کند اداره کل میراث فرهنگی استان است و نهادهای دیگر هیچ حمایتی نکردند تا این ساز را تولید کنم.
  •  ساز «یسنای» از نظر صدادهی چه ویژگی‌هایی دارد؟
یسنای در محدوده‌های مختلف از جمله سوپرانو، باس، تنبور و التو ساخته شده است از این جهت نزدیک به ویولن است. به قول برخی استادان در آینده می‌تواند در ارکستر و موسیقی ما نقش و جایگاه بزرگی داشته باشد. موسیقی ما این رنگ صدا را کم داشت چون دارای گستره صوتی بسیار بمی است. موسیقی ما نیاز به این صداها دارد. صدای بم را در موسیقی ما تنها عود و گاهی نی داشت. به قول استادان ما سال‌هاست منتظر چنین صدایی بودیم. به هر حال خداوند لطف کرد و من توانستم از طبیعت و تجربه این صدا را استخراج کنم.
  • یسنای به چه‌ سازی شبیه است؟
این ساز مثل بالابان یا دودوک نیست که با انگشت نواخته شود. با دمیدن و لب فواصل ایجاد نمی‌شود. دارای قمیش پلیمری است و مثل بالابان و دودوک چوبی نیست به راحتی صدادهی دارد. من همچنان تلاش می‌کنم تا تکمیل‌تر شود.
  • برای ساخت ساز جدیدتان «نای» از کجا ایده گرفتید؟
همان‌طور که گفتم چون نوازنده نی هستم دوست داشتم روی نی هم کار کنم. بعد از ثبت یسنای به سراغ نی رفتم مدتی بعد از انواع چوب‌ها انواع نی را ساختم و صداهای گوناگون و چوب‌های مختلف را آزمایش کردم. باز هم با استادان محمد موسوی و جمشید عندلیبی و حسن ناهید در میان گذاشتم که مورد تأیید قرار گرفت. این ساز را با تشکیل پرونده در خانه موسیقی در اداره ثبت اختراعات با نام «نای» ثبت کردم و گواهی ثبت گرفتم.
  • نی چه کمبودی داشت که تصمیم گرفتید چنین ‌سازی بسازید؟
نی یکی از سازهای ایرانی بسیار خوبی است. خیلی‌ها تعصب داشتند که ساختار نی نباید تغییر کند و باید دست نخورده بماند من هم دخالتی در ساز نی نکردم. اما بیشتر نوازندگان نی این تجربه را دارند که نی بر اثر کار زیاد چون مرطوب و خم می‌شود. من به سراغ انواع چوب‌ها رفتم. من معتقدم هر چوب یک رنگ با ویژگی خاصی دارد مثلا می‌گویم صدای چوب عناب مثل صدای استاد شجریان است، صدای چوب گردو رنگ صدایی مثل استاد بنان دارد یا رنگ صدای زردآلو مثل صدای همایون شجریان است.
  • نای از نظر ساختار تکامل یافته‌تر از نی است؟
فرکانس صدایی در زمان نوازندگی افت و خیز خوبی دارد و مقاوم‌تر است. نیم‌پرده‌ای برای این ساز افزوده‌ام. پشت ساز نی یک سوراخ دارد اما من 2 سوراخ به ساز «نای» زده‌ام. نوازندگان بزرگ نی ما نابغه هستند و توان این را دارند که از یک چوب خشک هم صدای کم‌نظیر و سحرآمیز در آورند اما همه این توانمندی را ندارند. به همین دلیل که نوازندگی نی مشکل است نوازنده نی کم داریم. این ساختار چوب صدای خش‌ها و پارازیت را ندارد و صداهای اضافه را می‌گیرد.
  • نواختن آن چگونه است؟
نوازندگی آن مانند نی است وقتی می‌خواهند نت‌گردی کنند یا گام عوض کنند مجبورند با دمیدن، نیم‌پرده بالا یا پایین کنند اما در این ساز جدید نیازی نیست و سوراخ اضافی مسأله را حل کرده است. این گونه نیست که احتمالا نت قبلی یا بعدی تحت تأثیر قرار گیرد و فالشی ایجاد کند. ساختار جدید باعث شده صداسازی زودتر انجام گیرد این ساز قابلیت ساخته شدن در همه کوک‌ها را دارد و من در همه محدوده‌های صوتی ساخته‌ام.
  • چه کسانی این ساز را می‌نوازند؟
به چند نفر از استادان تقدیم کرده‌ام اما در بازار نیست و خودم هم کار می‌کنم.
  • سازی که یکی از نوازندگان در خبرگزاری مهر معرفی کردند چه شباهتی به ساز «نای» داشت که شما معترض آن هستید؟
به تازگی یکی از استادان بسیار محترم این رشته که نوازنده توانمندی است در مصاحبه‌ای که یکی از خبرگزاری‌ها منتشر کرده بود مدعی شد اخیرا ‌سازی با همین ویژگی ساخته بدون اینکه به نای اشاره‌ای کرده باشد. وی در این گفت‌وگو گفته است ساز جدیدی از چوب ساخته و نام همین ساز «نای» را «نی چوبی» گذاشته است که مورد اعتراض من قرار گرفت.
  • مگر این ساز به نام شما ثبت نشده است؟
بله، اعتراض من به همین مسأله است، در حالی که من این ساز را ثبت کرده‌ام و گواهی ثبت را دریافت کرده‌ام، خبرگزاری‌ها پس از ثبت خبر آن را منتشر کرده‌اند، استاد موسوی و محمدرضا درویشی پیشنهاد کردند من اسم این ساز را «نای» بگذارم و به پیشنهاد ایشان نام ساز را انتخاب کردم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%B2-%C2%AB%D9%86%DB%8C%C2%BB-%D8%AA%D8%A7-%C2%AB%D9%86%D8%A7%DB%8C%C2%BB?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، ابداع ساز در همدان ، سازندگان ساز در همدان ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

مردی که با روزنامه خواندن باسواد شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

مردی که با روزنامه خواندن باسواد شد

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
مردی که با روزنامه خواندن باسواد شد
حوزه رسانه‌های چاپی چرخه به هم پیوسته بزرگی را تشکیل می‌دهد که باید همه عناصر این چرخه را با هم دید. اگر یکی از آن‌ها درست کار نکند این چرخه از هم می‌پاشد...
1395/05/17
حوزه رسانه‌های چاپی چرخه به هم پیوسته بزرگی را تشکیل می‌دهد که باید همه عناصر این چرخه را با هم دید. اگر یکی از آن‌ها درست کار نکند این چرخه از هم می‌پاشد. خبرنگار، عکاس، حروفچین، چاپخانه، توزیع‌کننده و دکه‌دار هر کدام نقشی اساسی دارد. در این حوزه یکی از تأثیرگذارترین مشاغل روزنامه‌فروشان یا دکه‌داران هستند. در همدان نیز ده‌ها دکه‌دار در سرما و گرما این رسالت را بر عهده داشته‌اند.
علی‌اصغر یزدانی متولد 1326 در همدان است. او حدود 47 سال است در ابتدای خیابان تختی این شهر دکه روزنامه‌فروشی دایر کرده است و هنوز از 6 صبح تا 10 شب وقتش را در دکه خود می‌گذراند. یزدانی در گفت‌و‌گو با همشهری از سرگذشت خود می‌گوید:
  • چه شد که وارد عرصه روزنامه‌فروشی شدید؟
سال 48 تازه از سربازی برگشته بودم. دور میدان مرکزی ابتدای خیابانی بوعلی یک دکه روزنامه‌فروشی به نام غلام کاظمی بود. یک روز روزنامه‌ای از پیشخوان برداشتم، در حال نگاه کردن بودم که گفت بگذار زمین. به شخصیتم برخورد و بعد از ظهر آن روز رفتم یک دکه روزنامه‌فروشی خریدم و شروع کردم به روزنامه‌فروشی. البته بعدها دوست شدیم و این دوستی همیشه ادامه داشت.
  • چه روزنامه‌هایی را در دکه می‌فروختید؟
آن زمان 2 روزنامه سراسری بیشتر نبود. فقط کیهان و اطلاعات در همدان توزیع می‌شد. من یک روز صبح رفتم روزنامه‌ها را تحویل بگیرم، گفتند کجا دکه‌داری گفتم دور میدان بین خیابان سیروس (تختی) و بوعلی. روزنامه‌ها را گرفتم و از آن روز در همین شغل هستم.
  • آن زمان چه نهادی مجوز صادر می‌کرد؟
سازمانی بود که بلیت‌های بخت‌آزمایی و سازمان شاهنشاهی را توزیع می‌کرد. همان سازمان مجوز روزنامه‌فروشی هم صادر می‌کرد.
  • بیمه هستید؟
متأسفانه نه دنبال بیمه رفتم نه اتحادیه و خانه مطبوعات ما را بیمه کرد. امروز من با 69 سال سن باید 6 صبح بیدار شوم به اینجا بیایم و ساعت 10 شب هم از اینجا بروم. هیچ حمایتی وجود ندارد.
  • مسائل صنفی شما را چه نهادی پیگیری می‌کند؟
ما اتحادیه قرص و محکمی نداریم. خانه مطبوعات هم کاری برای دکه‌دارها انجام نمی‌دهد.
  • درس خواندن را ادامه ندادید؟
حدود 63 سال پیش من یک شب، یک ساعت رفتم مدرسه اکابر و دیگر نرفتم. خودم خواندم و یاد گرفتم. سواد یادگرفتن من از طریق روزنامه‌خوانی بود.
  • کتاب هم می‌خوانید؟
نه بیشتر مجله و روزنامه می‌خوانم.
  • خودتان بیشتر چه روزنامه‌ای می‌خوانید؟
ایران، همشهری و جام‌جم. همشهری روزنامه پرباری است.
  • رابطه شما با مشتری‌ها چگونه است؟
فروشنده باید اخلاق خوبی داشته باشد تا مردم و مشتری را جذب کند. به نظرم خوشبختانه من این اخلاق را داشته‌ام. مردم‌داری در کار ما خیلی مهم است. با خیلی از مشتری‌ها دوستی ده‌ها ساله دارم.
  • فکر می‌کنید روزنامه‌فروشان چقدر در بالارفتن سرانه مطالعه تأثیر دارند؟
به نظر من خیلی زیاد، چون ما روزنامه‌های خوب را به مردم معرفی می‌کنیم و آنان تشویق می‌شوند که مطالعه کنند.
  •  همکارانتان چند نفر هستند؟ شما کدام روزنامه‌ها را بیشتر می‌فروشید؟
در سطح شهر 42 دکه داریم. پر فروش‌های ما جام‌جم، همشهری، ایران و اطلاعات است. بقیه خیلی کم فروش می‌روند و بین 10 تا20 درصد هم برگشت می‌خورند.
  • این شغل خانوادگی شماست. چقدر رضایت دارید؟
چاره‌ای نیست. هیچ کدام از فرزندانم بیمه نیستند اما مجبور هستیم.
  •  با اینکه مشکلاتتان زیاد است پس چرا 5 دهه این کار را ادامه دادید؟
من به خاطر خواندن، این شغل را دوست دارم. از ویژگی‌های کار ما این است که هیچ حرامی در این کار نیست. چون قیمت‌ها روی نشریه و روزنامه درج شده است. یکی دیگر از فرصت‌هایی که روزنامه‌فروشی و روزنامه‌خواندن به ما می‌دهد این است که اطلاعات و اخبار را هر روز مرور می‌کنیم و این باعث شده گاهی مسائل سیاسی را تحلیل کنیم؛ مثلا من همیشه در انتخابات‌ها پیش‌بینی می‌کنم چه کسی رئیس جمهوری می‌شود و همیشه پیش‌بینی من درست در می‌آید.
  • با توزیع‌کنندگان چه رابطه‌ای دارید؟
خوشبختانه همه همکاران من انسان‌های سالم و خوبی هستند و من هم ارتباط خوبی با آن‌ها دارم.
  • به جز روزنامه تنقلات و سیگار هم می‌فروشید. از درآمدتان راضی هستید؟
اگر فروش تنقلات نباشد باید کار را تعطیل کنیم. امروز درآمد ما با هزینه ما نمی‌سازد. ما درآمد بخور و نمیر داریم. درآمد آن‌قدر نیست که بتوانیم برویم رستوران غذا بخوریم. تنها هزینه‌های روزمره تأمین می‌شود.
  • از همکاران قدیمی کسی را به خاطر دارید؟
عزیز طریقت‌یاب که در خیابان بوعلی دکه دارند و خوشبختانه در قید حیات هستند. اما همکاران قدیمی مانند مهرپاک، غلام کاظمی که دور میدان بودند و احمد پورانجلاسیان که در خیابان باباطاهر بود همه رفته‌اند و همکاران جدید جای آن‌ها را گرفته‌اند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D8%AF


برچسب ها: همشهری همدان ، دکه روزنامه فروشی همدان ،

چهارشنبه 13 مرداد 1395

مبارزه با مطالب جعلی در فضای مجازی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،ادبیات ،گفتگو ،

مبارزه با مطالب جعلی در فضای مجازی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
مبارزه با مطالب جعلی در فضای مجازی
کمپین مبارزه با جعلیات» به همّت جمعی از دانشجویان ادبیّات فارسی، تاریخ و جامعه‌شناسی دانشگاه تهران و فارغ‌التحصیلان دانشگاه بوعلی همدان تشکیل شده است...
1395/05/13
«کمپین مبارزه با جعلیات» به همّت جمعی از دانشجویان ادبیّات فارسی، تاریخ و جامعه‌شناسی دانشگاه تهران و فارغ‌التحصیلان دانشگاه بوعلی همدان تشکیل شده است. هسته مرکزی این گروه را دانشجویانی تشکیل می‌دهند که از نشر جعلیات در فضای مجازی نگران و از عواقب فرهنگی آن آگاه هستند. وظیفه اصلی این گروه، جمع‌آوری آثار منسوب به بزرگان ادبیات و شخصیت‌های تاریخی در فضای مجازی و بررسی صحت انتساب آن‌هاست. در صورتی که نادرستی اثری محرز شود، آن اثر با مهر جعلی منتشر می‌شود؛ همچنین در صورت مشخص‌شدن صاحب اصلی اثر، متن مورد نظر در قالبی با مهر اصلی قرار می‌گیرد. این کمپین با وجود اینکه در آغاز راه فعالیت‌های خود است توانسته گام‌های مثبتی برای مبارزه با جعلیات بردارد.برای مثال اگر متن یا شعری از نویسنده یا شاعری در فضای مجازی منتشر شده باشد که مورد تحریف قرار گرفته یا متعلق به نویسنده نباشد، اعضای این کمپین بنری از آن متن ساخته و روی آن مهر جعلی می‌زنند و به انتشار گسترده آن در فضای مجازی می‌پردازند. مخاطبان با دیدن چنین بنرهایی متوجه جعلی‌بودن متن شده و از انتشار آن خودداری می‌کنند.چندی پیش شهرداری یکی از شهرها با نصب بنرهایی در سطح شهر به معرفی چند کتاب به شهروندان پرداخته بود که عناوین یا اسم نویسنده‌ها در آن به اشتباه درج شده بود. اعضای این کمپین با نوشتن نامه به شهرداری، زمینه جمع‌آوری بنرها را از سطح شهر فراهم کردند.این گروه برای بهتر و فراگیرشدن فعالیت‌های خود جلسات هفتگی و ماهیانه برگزار می‌کنند و تصمیم دارند در نگارش چند پایان‌نامه با موضوع مبارزه با جعلیات به دانشجویان کمک کنند.

استقبال از کمپین
دکتر علی‌اصغر بشیری، پژوهشگر همدانی که عضو این کمپین است، در این باره به همشهری می‌گوید: پیامدهای مخرب جریان جعل را بارها کمپین گوشزد کرده است؛ امیدواریم با فعالیت‌های کمپین، حساسیت به نام مؤلف در مخاطبان فضای مجازی ایجاد و حق مؤلف به رسمیت شناخته شود.
وی ادامه می‌دهد: فعالیت کمپین کاملاً خودجوش و داوطلبانه و محتویات آن حاصل کار گروهی و شبانه‌روزی اعضاست. این کمپین تاکنون مورد استقبال طیف قابل توجهی از طرف اهل هنر و فرهنگ قرار گرفته است. علاوه بر دانشجویان، استادان برجسته دانشگاه، شاعران، روزنامه‌نگاران و نمایندگان برخی زرگان ادبی به این گروه پیوسته‌اند.

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
حسن گوهرپور، شاعر و پژوهشگر همدانی که عضو کمپین مبارزه با جعلیات است، می‌گوید: بازار جعلیات در جهان مصادیق و محسوسات روزانه بسیار گسترده و پر طرفدار است! جهان مجازی هم البته که تابعی است از جهان واقعی؛ متأسفانه در هر دو گروه این‌قدر بساط جعل گسترده است که یافتن حق و حقیقت در آن کاری است بسیار دشوار؛ در این میان اما نباید فراموش کرد وظیفه انسانی ما طلب حقیقت است؛ تلاش برای یافتن حقیقت و جدا کردن سره از ناسره به تعبیر سعدی علیه‌‌الرحمه «به راه بادیه رفتن است»؛ و گذر کردن از «نشستن باطل». در این مسیر اگر به‌اندازۀ کمال مطلوب «مراد نیابیم» دست‌کم «به قدر وسع بکوشیم». این را هم در جهان مصادیق باید سر لوحه قرار داد هم در جهان مجازی.
گوهرپور ادامه می‌دهد: شبکه‌های مجازی امروز در سطح گسترده‌ای دست به انتشار مطالبی می‌زنند که اغلب منبع و اساس مشخصی ندارد؛ در این میان به دلیل علاقه عمومی مردم به ادبیات، جعلیات این حوزه بیش از باقی حوزه‌ها خود را نمایان ساخته است. در این آشفته‌بازار اما گروهی همت گمارده‌اند که اصل را از جعل بازشناسند و به اشتراک گذارند. این کار بسیار ستودنی و انسانی است.
 اگرچه تعداد دوستان اندک است آسیب‌ها و جعلیات بزرگ؛ اما همین که پا به این گستره گذاشته‌اند جای امید و تشکر دارد.

کتاب نخواندن عامل جعل متون
حیدر زندی دبیر انجمن سرو سایه‌فکن در این باره می‌گوید: این روزها شمار بسیاری از مردم وقت خود را در فضای مجازی صرف می‌کنند، گروهی به پخش طنز، جوک و نماهنگ‌های خنده‌دار می‌پردازند، گروهی بنا به علاقه خود به موضوعات گوناگونی مانند ادبیات، گردشگری، پزشکی، روان‌شناسی و دیگر موضوع‌ها مشغول‌اند اما در این میان گروهی هم هستند که در راستای «جعل مطالبی به نام بزرگان فرهنگ و ادب» تلاش می‌کنند. این پدیده نوظهور شاید رابطه‌ای مستقیم با آگاهی و مطالعه کم کاربران داشته باشد و البته شاید گروهی هم به عمد متون یا اشعاری را به نام بزرگان جعل می‌کنند و در گروه‌های مجازی به اشتراک می‌گذارند.
این پژوهشگر همدانی ادامه می‌دهد: دلیل این جعلیات هرچه باشد با ارزش‌های اخلاقی سازگار نیست. گاهی متن سستی را به نام بزرگی جعل می‌کنند و گاهی متنی استوار را به نام شخصی بی‌نام و نشان. گاهی هم دست در متن می‌برند و آن را چنان آشفته می‌کنند که تشخیص اصلی یا جعلی بودن آن کار خود پدیدآورنده اثر هم نیست. وی اضافه می‌کند: اگر گوشزدی مؤدبانه هم کرده باشید که این متن یا شعر از فلان کس نیست به برخی کاربران برمی‌خورد و پاسخی می‌دهند که از کرده خود پشیمان شوید. مثلا می‌گویند: مهم نیست این سخن را چه کسی گفته، مهم این است که چه چیزی گفته! البته در این میان کسانی هم هستند که با ابراز ادب و سپاس برخورد می‌کنند و می‌گویند ما فقط کپی کردیم و از اصلی یا جعلی بودنش خبر نداریم و تشکر هم می‌کنند که تذکر داده شود.

مبارزه با جعل
زندی ادامه می‌دهد: پس از اینکه این امر فراگیر شد و شمار بسیاری به جعل متون و کپی کردن آن‌ها پرداختند چند تن از دوستان علاقه‌مند و دلسوز فرهنگ و ادب ایران برآن شدند تا کمپینی را تشکیل دهند و مطالب یادشده را بررسی کنند و اصلی یا جعلی بودنشان را در کانالی به نام کمپین مبارزه با جعلیات قرار دهند. وی با بیان اینکه از خانواده بزرگانی که آثارشان بیشتر مورد جعل قرار می‌گیرد هم با این گروه همکاری دارند، می‌افزاید: امید که با پیوستن به این پویش با نشر جعلیّات به نام بزرگان فرهنگ و ادب ایران‌زمین مبارزه کنیم.

 خبر جعلی کشف مومیایی
در روزهای گذشته متنی در فضای مجازی انتشار یافت که خبر از کشف تونلی در تپه باستانی هگمتانه می‌داد. در این خبر آمده بود: پس از 3 روز حفاری، جسد مومیایی‌شده یکی از شاهزادگان دوران مادها کشف شده است.
غافل از اینکه در ایران سابقه کشف مومیایی وجود ندارد و شیوه‌های تدفین در حوزه تمدنی ایران، در عین گوناگونی ویژگی خاصی دارد و چنین تدفینی تاکنون دیده نشده است. این متن خبری جعلی پس از آن که به سرعت در فضای مجازی پیچید و دست به دست شد از سوی میراث فرهنگی همدان تکذیب شد.
افزون بر چنین جعلیات و اخبار کذب که مدام در فضای مجازی دیده می‌شود، مسأله جعل در حوزه ادبیات بیش از سایر حوزه‌هاست. منتسب کردن متون و نوشته‌های سطحی و سخیف به بزرگان فرهنگ، ادب و تاریخ این سرزمین در فضای مجازی بسیار متداول است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8-%D8%AC%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%B2%DB%8C


برچسب ها: همشهری همدان ، کمپین مبارزه با جعلیات ،

چهارشنبه 13 مرداد 1395

منطقه حفاظت‌شده نشر؛ 7 هزار هکتار و 6 محیط‌بان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

منطقه حفاظت‌شده نشر؛ 7 هزار هکتار و 6 محیط‌بان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
منطقه حفاظت‌شده نشر؛ 7 هزار هکتار و 6 محیط‌بان
منطقه حفاظت‌شده نشر کنار روستای نشر در بخش شراء همدان قرار دارد.د ر این منطقه 7 هزار هکتاری فقط 6 محیط‌بان خدمت می‌کنند...
1395/05/13
منطقه حفاظت‌شده نشر کنار روستای نشر در بخش شراء همدان قرار دارد.د ر این منطقه 7 هزار هکتاری  فقط 6 محیط‌بان خدمت می‌کنند که معمولا در شبانه‌روز 2 یا 3 نفر از آنان در منطقه حضور دارند. منطقه حفاظت‌شده نشر با فرصت‌ها و تهدیدهایی روبه‌رو است که مهدی عبدالمحمدی، سرمحیط‌بان و جانشین ریاست محیط‌بانی این منطقه، آن‌ها را با همشهری در میان گذاشته است.
  • گونه‌های منطقه را معرفی می‌کنید؟
گونه‌های جانوری شامل قوچ، میش، گرگ، شغال، کفتار، روباه و خرگوش است و پرندگان ما نیز فاخته، کبک، تیهو و کبوترند.
  • سرشماری امسال چه وضعیتی را نشان می‌داد؟
امسال خیلی بهتر از سال‌های پیش بود و علت این وضعیت زحمت‌های بچه‌های ماست. هم از سال‌های گذشته و هم نسبت به مناطق دیگر شرایط بهتری داریم.
  • ارتباط شما با جامعه محلی چگونه است؟
منطقه ما مردم بسیار خوبی دارد. در عین حال رسانه‌ها هم اطلاع‌رسانی خوبی دارند و تأثیر برنامه‌ها و مطالب محیط زیستی بر جوامع محلی خیلی خوب بوده است. گاهی برخی مردم محلی محیط زیست را دشمن خود می‌دانند. نمی‌دانم چه دلیلی دارد در صورتی که محیط‌بانان برای مردم خدمت می‌کنند تا گونه‌های گیاهی و جانوری را برای نسل آینده نگهداری کنند. آموزش از سال‌های دور باید صورت می‌گرفت تا اطلاع‌رسانی و آگاهی درستی در اختیار محلی‌ها قرار گیرد. برخی فکر می‌کنند ما می‌خواهیم زمین‌های آنان را بگیریم البته تعداشان کم است. با هریک برخورد می‌کنیم، گفت‌وگو می‌کنیم که وظیفه ما خدمت است.
  • درگیری با کسی ندارید؟
درگیری همیشه وجود دارد اما نسبت به گذشته کمتر است. همیشه یک عده افراد سودجو می‌آیند اما مردم محلی همکاری خوبی دارند. هم گزارش می‌دهند هم محیط‌بانی را کمک می‌کنند. همه گزارش‌های آتش‌سوزی، تخلف، شکار و قاچاق را محلی‌ها گزارش می‌کنند.
  • از استان‌های دیگر موارد تخلف در منطقه مشاهده می‌کنید؟
بله از استان‌های دیگر هم هستند اما معمولا رفع می‌شود. نیروهای ما دلسوز هستند و مشکلات را برطرف می‌کنند. ما نسبت به مناطق دیگر و سال‌های دیگر شرایط خوبی داریم. سال‌های گذشته شبانه‌روز کوه بودیم و آسایش نداشتیم اما با تلاش نیروها و کمک اهالی محل بسیاری از مشکلات ما برطرف شده است.
  • عمده‌ترین مطالبه شما از مرکز استان چیست؟
مهم‌ترین خواسته و کمبود ما نیروی انسانی است. منطقه ما 7هزار هکتار مساحت دارد اما 6 نفر نیرو داریم برای هر هزار هکتار یک نیرو که آن هم از 5 روز 2 روز را باید به مرخصی برود. تعداد محیط‌بانان ما بسیار کم است؛ البته در زمینه وسایل نقلیه هم کمبود داریم. از سمت روستای حیران تا روستاهای علوی و تجک جزو حوزه منطقه ماست که باید کنترل کنیم.
  • خواسته شما از رئیس سازمان حفاظت محیط زیست کشور چیست؟
خواسته ما بیشتر در زمینه تجهیزات و امنیت محیط‌بانان است؛ البته حق نگهداری اسلحه و جیره غذایی محیط‌بان‌ها نیز مهم است. ما درخواست فردی و شخصی نداریم. بیشتر منافع و خواسته‌های عمومی محیط‌بانان و منطقه را پیگیری می‌کنیم. مثلا بیشتر گشت‌های ما موتوری و خودرویی است و سهمیه بنزین ما بسیار کم است. این یکی از خواسته‌هاست.
  • چند روز در هفته کار می‌کنید؟
ما 3 روز و 3 شب از خانه و خانواده دور هستیم و 2 شبانه‌روز به خانه می‌رویم. در واقع خانه اول محیط‌بانان مناطق حفاظت‌شده است.
  • از شغل‌تان رضایت دارید؟
وسعت منطقه زیاد است و نیروهای ما کم. در نتیجه برای حفاظت از منطقه ناچار هستیم مشکلات را تحمل کنیم، نمی‌توانیم نسبت به طبیعت و گونه‌های منطقه بی‌تفاوت باشیم. هر روز گزارش داریم و در کوه هستیم و هر لحظه با موارد متعددی روبه‌رو می‌شویم. منطقه نشر در بین مناطق استان وضعیت خوبی دارد. ما گاهی 9 ماه منطقه را با 3 نفر نیرو اداره کرده‌ایم و از تمام مرخصی‌ها گذشته‌ایم و استراحت نداشته‌ایم چون نمی‌توان منطقه را رها کرد.
  • سال گذشته شایع شده بود بیماری‌های دامی از سمت زنجان و استان مرکزی در حال شیوع است. شما مشکلی نداشتید؟
در استان همدان چنین بیماری‌هایی مشاهده نشده است.
  • مجوزهای اسلحه که اوایل دهه 90 صادر شد چقدر در این منطقه بر گونه‌های جانوری تأثیر گذاشت؟
در این منطقه افراد متخلف بیشتر اسلحه غیرمجاز نگهداری می‌کنند. هرچند اسلحه مجوزدار هم زیاد است. خیلی‌ها به بهانه باغ و دامداری مجوز می‌گیرند اما اسلحه قاچاق از طرف غرب کشور زیاد وارد می‌شود.
  • وقتی خبر شهادت یک محیط‌بان را می‌شنوید چه حالی به شما دست می‌دهد؟
ما صبح که از خانه خارج می‌شویم، رفتنمان با خودمان است و بازگشتمان با خدا. خانواده هم باید این مسأله را بپذیرند چون هر لحظه امکان درگیری وجود دارد. اینجا باید از شهید عبدالله یاری یاد کنم که ماه رمضان قبل از اینکه افطار کند متخلفان به او شلیک کردند. وقتی چه در استان خود و چه در استان‌های دیگر چنین اتفاقی می‌افتد تأثیر زیادی روی ما دارد چون می‌دانیم چه شرایطی برای یک محیط‌بان شهید وجود دارد. هر لحظه امکان دارد برای ما هم این اتفاق بیفتد.
  •  در محیط‌بانی از چه کسانی الگو می‌گیرید؟
همکارهای قدیمی زیاد بودند که تجربه‌های خود را در اختیار ما قرار داده‌اند از جمله حمید نوری، محمد محمدیان، مرحوم حسام‌زاده و دیگر همکاران که بازنشسته شدند، افرادی بودند که من بسیار از آن‌ها آموختم.
  • معادنی که در منطقه وجود دارد چه تأثیری برگونه‌ها دارد؟
معادن زیاد آسیب می‌زنند. علاوه برآلودگی‌هایی که ایجاد می‌کنند در زمان زادآوری گونه‌های جانوری صدای انفجارهایی که مالکان معادن در منطقه ایجاد می‌کنند باعث ترس گونه‌ها و حیوانات می‌شود و زایمان ناقص صورت می‌گیرد یا حیوان تلف می‌شود.
  • عشایر چه تهدیدی ایجاد می‌کنند؟
ما از 15 اردیبهشت با عشایری روبه‌رو می‌شویم که منطقه را دچار خطر می‌کنند. علاوه بر بیماری‌های مشترک بین احشام اهلی و گونه‌های جانوری، عشایر با روشن کردن آتش و شلیک گلوله ایجاد ترس می‌کنند. حیوانات منطقه از ترس به نوک کوه پناه می‌برند و گاهی از صخره پرتاب می‌شوند. آنجا خطر بیشتری تهدیدشان می‌کند. بارها از امور عشایری استان درخواست کرده‌ام تا 30 اردیبهشت اجازه ندهند عشایر وارد منطقه شوند اما گوش شنوایی نیست. ورود عشایر منفعت شخصی دارد اما دولت برای هر گونه که در منطقه وجود دارد بیش از 150 میلیون تومان هزینه می‌کند که متعلق به همه مردم است.
  • گردشگری مناطق حفاظت‌شده یک فرصت است. تهدیدها را برشمردید حال از فرصت‌ها بگویید.
 مردم ما هنوز با منافع گردشگری این مناطق آشنا نیستند. اگر به طور مثال منطقه نشر به یک منطقه گردشگری تبدیل شود همه ساکنان روستاهای اطراف منطقه از سود و منافع گردشگری بهره‌مند می‌شوند. اگر گردشگر خارجی برای دیدن قوچ و میش به اینجا بیاید نیاز به خوراک دارد، راهنمای محلی گردشگری لازم خواهد داشت، مکان خواب نیاز دارد، وسیله نقلیه نیز می‌خواهد و ممکن است از صنایع دستی و تولیدات محلی این جا هم خرید کند. ساکنان منطقه بهترین راهنماهای محلی هستند و می‌توانند با دریافت مبالغی آنان را راهنمایی کنند یا با ایجاد خانه‌های بومی محلی مسأله اقامت را نیز برعهده بگیرند و درآمدزایی کنند. در حالی که سود حضور عشایر فقط برای یک عده خاص است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/منطقه-حفاظت‌شده-نشر؛-7-هزار-هکتار-و-6-محیط‌بان


برچسب ها: همشهری همدان ، محیطبانان همدان ، منطقه حفاظت شده نشر ،

چهارشنبه 13 مرداد 1395

نگرانی برای سنگ‌نوشته‌های ۹هزار ساله همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :ایسنا ،مطالب در خبر گزاری ها ،

نگرانی برای سنگ‌نوشته‌های ۹هزار ساله همدان

سنگ‌نگاره‌های دره ماوشان

دوستداران میراث فرهنگی همدان نگران سنگ‌نگاره‌های دره باستانی «ماوشان» هستند که به اعتقاد باستان‌شناسان، حوزه‌ پیشینه‌ی منطقه را به قبل از تمدن «کاسی‌ها» می‌برد، اما اکنون در معرض جاده‌سازی در منطقه‌ی گردشگری قرار دارند.

 به گزارش ایسنا، احداث جاده از روستای "حیدره" به روستای سولان در جنوب غربی همدان نگرانی‌هایی در زمینه سرنوشت بخشی از سنگ‌نگاره‌هایی به وجود آورده که در این منطقه قرار داشته‌اند.

«حسین زندی»، فعال میراث فرهنگی استان همدان در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به ثبت ملی برخی از این سنگ‌نگاره‌ها و ندیده شدن بخش دیگر آن‌ها و در نتیجه تخریب قسمتی از آن‌ها گفت: به اعتقاد تعدادی از باستان‌شناسان پیش از تاریخ، این آثار مهمترین آثار پیش از تاریخ همدان هستند و سند هویتی همدان را باید در این سنگ‌نگاره‌ها جست‌وجو کرد نه در هگمتانه؛ چون قدمتی بالای بین هفت تا 9 هزار سال دارند و طرح‌های این سنگ‌نگاره‌ها  به درستی واضح است و می‌توان روی آن‌ها مطالعات انجام داد.

او با اشاره به این‌که در مسیر فرعی روستای حیدره در پشت شهر همدان به سمت روستای سولان و روستای امامزاده کوه یک جاده گردشگری در حال احداث است، افزود: متاسفانه تعدادی از این سنگ‌نگاره‌ها به دنبال انفجار مواد منفجره برای باز شدن مسیر تخریب شده‌اند و در حال حاضر با حضور یکی از کارشناسان میراث فرهنگی استان، کار متوقف شده است، اما نیاز به عملیات‌بخشی این سنگ‌نگاره‌ها وجود دارد.

وی با اشاره به منتهی شدن این مسیر به سمت دره «ماوشان» که یکی از دره‌های طبیعی و قدیمی همدان است، افزود: در اسناد تاریخی به طور مداوم از این دره نام برده شده است و حالا این عملیات جاده‌سازی به این دره که یکی از مناطق تفریحی همدان است، می‌رسد؛ منطقه‌ای که با وجود داشتن این شرایط برای حضور گردشگران به طور قطع با کشیده شدن این جاده، به یک منطقه گردشگری تبدیل می‌شود و ایجاد این نوع مناطق نیز، به برخی امکانات و تسهیلات گردشگری مانند اقامت، رستوران و مکان بازی نیاز دارد.

اگر منطقه گردشگری ایجاد شود، قید تاریخ همدان را بزنید

زندی در ادامه با تأکید بر اینکه این عملیات جاده‌کشی سرنوشت ده‌ها چشمه را هم با مخاطره مواجه کرده است، افزود: در این شرایط باید قید منطقه طبیعی و بکر کنونی را از نظر پوشش گیاهی و آثار تاریخی زد، به همین دلیل دوستداران میراث فرهنگی از سازمان راه همدان درخواست متوقف شدن این عملیات را دارد.

او همچنین با اشاره به حضور لودرها در حال حاضر در منطقه برای ادامه جاده‌سازی، تأکید کرد: دفتر فنی استانداری و اداره راه مجوز این پروژه را صادر کرده و اداره شهرسازی استان همدان متولی این اقدام هستند. البته معادن سنگی که در اطراف این دره و کوه الوند فعال هستند، به این میراث طبیعی آسیب زده است.

زندی با اشاره به بروز این اتفاق در چند سال گذشته در منطقه گردشگری گنج‌نامه و توقف کلی ثبت جهانی کتیبه‌های گنج‌نامه، گفت: متأسفانه مسئله تخلیه فاضلاب به رودخانه در آن منطقه وجود دارد؛ اقدامی که در صورت ایجاد منطقه گردشگری در دره «ماوشان» احتمالا در این نقطه هم شاهد آن خواهیم بود.

دره باستانی «ماوشان» یا دره «مویجین» در طول تاریخ شاهد اتفاقات مهمی بوده و نخستین ورود سپاه اسلام به همدان در این دره رخ داده است، در این دره باستانی سنگ‌نگاره‌های بسیاری پیدا شده که باستان‌شناسان و کارشناسان این حوزه پیشینه آنها را به قبل از تمدن کاسی‌ها در همدان نسبت می‌دهند. این سنگ نگاره‌ها بیشتر روی صخره‌ها در این منطقه قرار گرفته بودند که به علت عملیات جاده سازی در منطقه تا کنون تعدادی از آنها نابودشده و تنها یک تخته سنگ باقی مانده است.

http://www.isna.ir/news/95050106885/%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%86%DA%AF-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DB%B9%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: ایسنا ، میراث همدان ، سنگ نگاره های پیش از تاریخ همدان ،

چهارشنبه 13 مرداد 1395

حفظ میراث محیط‌زیست وظیفه امروز ماست

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،توسعه پایدار ،زیست بوم ،

حفظ میراث محیط‌زیست وظیفه امروز ماست

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
حفظ میراث محیط‌زیست وظیفه امروز ماست
در سال‌‌های اخیر یکی از جریان‌‌هایی که برای جلوگیری از تخریب بیشتر فضاهای سبز شهری و تپه عباس‌آباد تلاش کرده‌‌اند، فعالان مدنی و اعضای تشکل‌‌های غیردولتی هستند...
1395/05/12
در سال‌‌های اخیر یکی از جریان‌‌هایی که برای جلوگیری از تخریب بیشتر فضاهای سبز شهری و تپه عباس‌آباد تلاش کرده‌‌اند، فعالان مدنی و اعضای تشکل‌‌های غیردولتی هستند. آنان بارها با نوشتن نامه و بیانیه، تجمع اعتراض‌آمیز و ارائه راهکار به نهادهای تصمیم‌ساز، خواستار توقف  ساخت و ساز در تپه‌‌ها بودند و همچنان در تلاش‌اند تا شاید به نتیجه برسند. این افراد به تازگی پس از صدور مجوز هتل‌‌ها و مراکز تفریحی در اطراف تپه عباس‌‌آباد نیز بارها با اعضای شورای شهر، معاون عمرانی استاندار و مدیرکل محیط زیست و میراث فرهنگی استان دغدغه‌‌های خود را بیان کرده‌‌اند.
نماینده تشکل‌‌های محیط‌ زیست در تدوین فصل محیط ‌زیست برنامه ششم توسعه می‌‌گوید: توسعه، اتفاق بدیهی و طبیعی تمامی ملت‌‌هاست؛ اما در میان سرعت گرفتن رشد اقتصادی و بهره‌‌گیری و حتی در نگاهی وسیع‌‌تر، بهره‌کشی از منابع موجود برای افزایش ظاهری تولید و سود، بخش‌‌هایی از جوامع که نیروهای داوطلب و علاقه‌مند آن هستند در قالب سازمان‌‌های غیردولتی می‌‌کوشند حافظ و ضامن پایداری باشند.
بابک مغازه‌‌ای ادامه می‌‌دهد: در همدان هم همواره تلاش تشکل‌‌ها بر ترویج این مفهوم بوده است که توسعه اقتصادی به شرطی می‌‌تواند آینده روشنی را ترسیم کند که منابع جبران‌ناپذیر ما را نابود نکند؛ اما در استان عملا این اتفاق افتاده و برخی سرمایه‌‌های طبیعی مانند کوه‌‌ها و تپه‌‌ها برای توسعه ناپایدار مورد بهره‌برداری قرار گرفته است.
دبیر کمیته محیط ‌زیست، گردشگری و توسعه پایدار بنیاد مهر همدان با تأکید بر تأثیر تشکل‌های غیردولتی استان همدان در محافظت از کیان محیط ‌زیستی الوند و عباس‌آباد می‌گوید: تأثیر تشکل‌‌های غیردولتی تاکنون ناچیز بوده، برای این کار بهترین راه، ارائه پیشنهادها و برنامه‌‌های مشخص کاربردی و طراحی یک برنامه با اقدام درست و اولویت حفظ منافع طولانی‌مدت و پایدار است. وی می‌‌افزاید: فقط با بیان دغدغه‌‌ها نمی‌‌توان کاری کرد، بهتر است در این زمینه مشارکت‌های اجتماعی را به سرمایه‌‌های اجتماعی اثرگذار تبدیل کنیم. موضوع تبدیل مشارکت‌‌ها به سرمایه اجتماعی موضوع مهمی است که تا بحال یا نتوانستیم این مشارکت را جذب کنیم یا ساختارمند نیست. باید توجه داشته باشیم مردم به طور کلی به حفظ محیط‌ زیست علاقه‌‌مند هستند. بهتر است با افزایش اعتماد و ارتباط بین آن‌ها یک سرمایه متمرکز اجتماعی ایجاد کنیم؛ برای مثال جامعه محلی را متمرکز کنیم و در قالب آن یک برنامه پیشنهادی ارائه دهیم.

 نماد سرمایه‌داری
سیدافشین ابراهیمی، حقوقدان و فعال مدنی در همدان، نیز می‌‌گوید: ساخت‌وسازها به منفعت تعدادی از مردم است. ما نباید در نقطه‌‌ای طبیعی از شهر که متعلق به تمام جمعیت همدان است نمادی از سرمایه‌داری درست کنیم و ساکنان حاشیه شهر که ایشان نیز مالیات پرداخت می‌کنند، به شورای شهر رأی می‌‌دهند، عوارض می‌‌دهند و دود خودروها را می‌‌خورند، فقط تماشاکننده این فضا باشد. وی با اشاره به رونق هتل‌‌سازی در منطقه عباس‌آباد ادامه می‌‌دهد: ما با این ساخت‌وسازها مرغوبیت شهر را که متعلق به همه مردم است تا ابد واگذار می‌‌کنیم؛ مثلا به یک عده سرمایه‌گذار یا سرمایه‌دار می‌گوییم بهترین نقطه شهر و مرغوب‌‌ترین فضا را در اختیار شما قرار می‌‌دهیم تا شما در آن برج و هتل بسازید در حالی که منفعت این مناطق طبیعی باید برای همه مردم باشد. این فعال محیط‌زیست می‌‌افزاید: سرمایه‌گذار باید توانایی داشته باشد از فضاهای نامرغوب یا کمتر مرغوب هم درآمدزایی کند. این لقمه آماده است که به یک عده خاص واگذار می‌‌شود. باید برای سرمایه‌پذیری، هویت‌سازی کنیم و خدمات و امکانات در اختیار سرمایه‌گذار بگذاریم که بدون تخریب و آسیب‌زدن به محیط زیست، ساختار اجتماعی و ساختار شهری برای توسعه پایدار درآمدزایی کند. ابراهیمی تصریح می‌کند: ما با ساخت هتل در همدان هرگز مخالف نبودیم؛ ما با جانمایی این بناها مخالف هستیم. اگر می‌‌خواهید سرمایه‌گذار وارد شهر کنید باید منطقی باشد. اگر این ساخت و سازها را به طرف شهرک مدنی، کوی خضر و اطراف آن سوق دهیم بر رفتار اجتماعی مردم هم تأثیر گذاشته‌ایم. وقتی بیمارستان بعثت را در منطقه‌‌ حاشیه مزدقینه ساختند هویت منطقه تحت تأثیر این بنا قرار گرفت. پس بهتر است در یک نقطه شهر آن هم دامنه عباس‌آباد متمرکز نشویم.

 میراث‌دار تاریخ همدان
محمد سوزنچی، مسئول شبکه محیط زیست همدان، می‌‌گوید: عباس‌آباد همدان به عنوان یک اثر دست‌کاشت، که سابقه تاریخی منحصر به فردی دارد، میراث‌دار تاریخ شهر همدان است.
 امکان ندارد یک همدانی خاطره‌ای از کوچه‌باغ‌‌های عباس‌آباد نداشته باشد. این فعال محیط زیست در همدان می‌‌افزاید: اغلب باغ‌‌ها توسط باغدارانی ایجاد شده‌اند که از شهروندان سطح متوسط هستند، نه ثروتمندانی که ارزش باغ و محیط زیست را نشناسند.
 از طرف دیگر باغ‌های عباس‌آباد ذخیره ژنی خاصی دارند. تنوع حشرات و گیاهان دارویی و جانوری و کاهش آلودگی ذرات گردوغبار از تأثیرات مثبت باغ‌های عباس‌آباد است که حفاظت از کیان آن وظیفه هر همدانی است و فعالان محیط زیست در همدان همواره به حفاظت از آن تأکید کرده‌‌اند.

تشکل‌ها؛ حلقه گمشده
حمیدرضا حق‌نظری، یکی دیگر از فعالان محیط زیست در همدان، که پیگیر ساخت و سازهای منطقه عباس‌آباد است می‌‌گوید: تشکل‌‌ها حلقه‌‌های گمشده ارتباط مسئولان با مردم هستند. آنان بدون اینکه نفع شخصی داشته باشند، فعالیت می‌‌کنند. پس انتقال دوسویه اطلاعات از طرف تشکل‌‌ها از مهم‌ترین مسئولیت‌های آنان است.
وی معتقد است: استفاده از کارشناس‌‌های اهل فن و دلسوز و آموزش شهروندان می‌‌تواند از بروز چنین تخریب‌هایی جلوگیری کند. زمانی که شهروند به منافع درازمدت خود و منافع جمعی آگاه می‌شود و مسئولیت‌پذیری را تجربه می‌‌کند، اجازه نمی‌‌دهد عده‌‌ای سودجو منافع بخش بزرگی از جامعه را نادیده بگیرد. در حریم تپه عباس‌آباد نیز ما دست یاری به سوی مردم دراز می‌‌کنیم تا دست سودجویان از این منطقه طبیعی کوتاه شود.


برچسب ها: همشهری همدان ، محیط زیست همدان ،

دوشنبه 11 مرداد 1395

بازوی تشکل‌های غیردولتی؛ حافظ اصلی محیط زیست

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،

بازوی تشکل‌های غیردولتی؛ حافظ اصلی محیط زیست

نویسنده: فاطمه کاظمی خبرنگار همشهری -همدان
بازوی تشکل‌های غیردولتی؛ حافظ اصلی محیط زیست
به مناسبت روز جهانی محیط‌بان، نشست تخصصی با موضوع «بررسی جایگاه و نقش تشکل‌های غیردولتی در حفاظت از محیط زیست» در سالن اجتماعات اداره‌ کل محیط زیست استان برگزار شد....
1395/05/10
به مناسبت روز جهانی محیط‌بان، نشست تخصصی با موضوع «بررسی جایگاه و نقش تشکل‌های غیردولتی در حفاظت از محیط زیست» در سالن اجتماعات اداره‌ کل محیط زیست استان برگزار شد. در این نشست که به همت کمیته محیط زیست، گردشگری و توسعه پایدار بنیاد مهر و با حمایت اداره‌ کل محیط زیست استان برگزار شد، از حسین زندی، خبرنگار روزنامه همشهری، به عنوان خبرنگار فعال در حوزه محیط زیست تقدیر به عمل آمد. اساسی‌ترین سؤال این نشست این بود که آیا تشکل‌های غیردولتی و دولت تعامل مناسبی برای حفاظت از محیط زیست داشته‌اند؟

چالش با مفهوم مشارکت
مدیرکل محیط زیست استان در این نشست گفت: مسأله مشارکت به معنای عام آن هنوز در کشور ما جا نیفتاده است. ما فقط 37 سال است که مبتنی بر شعارهایی با عنوان تعیین حق سرنوشت که برخاسته از مفهوم مشارکت است، با سابقه مشارکت آشنا شده‌ایم. در این سال‌ها نیز مشکلاتی از جمله جنگ تحمیلی مانع از تحقق برخی خواسته‌ها شد؛ حتی بعد از پشت سر گذاشتن بحران‌ها نیز برای عینیت بخشیدن به مفهوم مشارکت دچار محدودیت‌هایی بودیم.
محمدرضا محمدی ادامه داد: بنابراین ما پیشینه خیلی موفقی در زمینه مشارکت نداریم؛ حتی در فعالیت‌های روزانه تشکل‌های غیردولتی نیز با این مسأله مواجه هستیم. ما به دنبال برگزاری نشستی با موضوع نقد عملکرد تشکل‌های غیردولتی هستیم تا به این سؤال جواب دهیم که چرا تشکل‌های غیردولتی با چالش‌های جدی در حوزه کارگروهی مواجه هستند؟
وی افزود: یکی از مشکلات اساسی تشکل‌های غیردولتی برای انجام فعالیت‌های مفید و اینکه نمی‌توانند تعامل مناسبی با دولت داشته باشند، نبود پردازش قدرتمند در زمینه مطالباتی است که مطرح می‌کنند. استفاده از ادبیاتی که رعایت شرایط طرف مقابل را نمی‌کند یا مشکلات فرهنگی نیز مزید بر علت است. یکی دیگر از عوامل، مطالبات کارشناسی‌نشده و همراه با هیجانات زودگذر است. نمونه آن تشکیل کمپین 2 هزار نفری حمایت از احیای تالاب آق‌گل بود که حالا دیگر کسی آن را دنبال نمی‌کند.

حجم بالای درخواست‌ها
رئیس اداره محیط زیست شهرستان همدان نیز در این نشست گفت: بعد از باز شدن فضا برای فعالیت‌ تشکل‌های غیردولتی، ما با انبوهی از درخواست‌ها از سوی تشکل‌های غیردولتی مواجه شدیم. این حجم درخواست‌ها با منابع انسانی و منابع مالی اداره محیط زیست همخوانی نداشت. به علاوه مشکلاتی که از سوی تشکل‌های غیردولتی وجود داشت باعث شد ما در زمینه اجرایی با مشکلاتی مواجه شویم.
بهاره نوری‌صفا ادامه داد: علاوه بر درخواست‌های تشکل‌های غیردولتی، اداره محیط زیست روزانه با شکایت‌های مردمی بسیاری در زمینه محیط زیست مواجه است که باید به آن‌ها هم رسیدگی کند؛ بنابراین کار کمی با کندی پیش می‌رود.

تشکل‌ها در شرایط استقرار
دبیر کمیته محیط زیست، گردشگری و توسعه پایدار بنیاد مهر نیز گفت: بیش از 2 دهه از فعالیت‌های منظم در حوزه حمایت از محیط زیست می‌گذرد اما این 2 دهه با افت و خیزهای فراوانی مواجه بوده است. در دولت قبل ما محدودیت‌ها و کاستی‌های زیادی در زمینه فعالیت‌های محیط زیستی داشتیم و فضا برای کنش‌ها نسبت به امروز محدود بود؛ اما حالا با فضای مناسبی در حوزه فعالیت‌های مدنی مواجه هستیم. تشکل‌های غیردولتی در شرایط استقرار و استحکام هستند اما در این شرایط نتوانسته‌اند وارد مرحله احیای محیط زیست شوند و فقط در مرحله حمایت از آن هستند.
بابک مغازه‌ای افزود: ما برای اینکه نیروهای حرفه‌ای‌تر و کارآزموده‌تری داشته باشیم باید گام‌های اساسی‌تری برداریم و دانش لازم را داشته باشیم و این دانش را به مهارت تبدیل کنیم. تشکل‌های غیردولتی برای جذب مشارکت عمومی باید به آموزش‌های عمومی بپردازند. مردم سرمایه اجتماعی تشکل‌های غیردولتی هستند و بدون سرمایه اجتماعی نمی‌توان فعالیت‌های مدنی کرد.
وی ادامه داد: در کشورهای در حال توسعه که به سمت حکمرانی بر اساس توسعه پایدار گام برمی‌دارند، شاید خیلی‌ها نخواهند تشکل‌های غیردولتی در جای خود قرار بگیرند اما ما باید تلاش کنیم به جایگاه لازم برسیم و وارد فرآیند تصمیم‌سازی شویم.

افزایش تشکل‌های محیط زیستی
مدیرعامل انجمن حیات سبز سرزمین در این نشست گفت: چند سال بود فضا برای فعالیت‌های تشکل‌های غیردولتی فراهم نبود و البته فضایی حاکم بود که تشکل‌های غیردولتی فعالیت نکنند اما حالا فضا عوض شده است.
محمد سوزنچی توضیح داد: در استان همدان تعداد تشکل‌های غیردولتی محیط زیستی از 14 تشکل به 28 تشکل رسیده است.
این یعنی مردم ما باید علاقه‌مند شوند هر کاری را با همدیگر انجام دهند. این با هم بودن باعث شده چالش‌ها مطرح شوند تا راه‌حلی برای آن‌ها در نظر گرفته شود.

تقدیر از خبرنگار همشهری
در این مراسم از حسین زندی، خبرنگار روزنامه همشهری، به دلیل تهیه گزارش‌های مفید و مستمر در حوزه محیط زیست تقدیر شد.
زندی به تازگی مستندی در خصوص محیط‌بانان همدان نیز ساخته که در این نشست به نمایش درآمد.
خبرنگار روزنامه همشهری بعد از دریافت تقدیرنامه خود گفت: فعال محیط زیست کسی است که رفتار و باور و عملش یکی باشد.
اگر من فعال محیط زیست بودم شبی که گیان نهاوند در آتش می‌سوخت باید به آنجا می‌رفتم. می‌خواهم بگویم با در خانه نشستن، کمپین درست کردن و موبایل بازی نمی‌توان فعال محیط زیست شد.
زندی توضیح داد: یک فعال و خبرنگار محیط زیست باید در موقعیت‌ها و رویدادهای محیط زیستی حضور داشته باشد.
 ما در این شهر فعالان بسیاری داشتیم و داریم که حرفشان و عملشان یکی است و من از ایشان آموخته‌ام.


برچسب ها: تشکل های غیر دولتی ،

پنجشنبه 7 مرداد 1395

برج ۳۰۰ متری در سایه تالاب آق گل پنهان شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،گردشگری ،میراث فرهنگی ،

فعالان محیط زیست همدان از همان سال ها، مدام با حضور در تالاب ها و با نوشتن مقالات یا در قالب گفت و گو با رسانه ها، اعتراض خود را به سیاست های غلط دولت پیشین ابراز کرده بودند اما آن زمان هیچ گونه همراهی از طرف دوستانی که امروز مدعی کنشگری هستند دیده نشد.
هفته های گذشته فضای رسانه ای همدان شاهد موج اعتراض های برخی اهالی رسانه وشهروندانی بود که نگرانی خود را از طریق ایجاد کمپین و کارزار درفضای مجازی و انتشار گزارش و خبر درفضای مکتوب رسانه ای ابراز می کردند. پس از ایجاد این موج اعتراضی، نامه  ای نیز به رئیس جمهور نوشته شد که نام هنرمندان دغدغه مند استان نیز که همواره نگران میراث طبیعی و تاریخی شهر هستند، در ذیل آن آمده بود.

به گزارش تابناک همدان، وقتی موجی بدون پشتوانه کارشناسی ایجاد می شود، درواقع وقتی پشتوانه آن برانگیختن احساسات شهروندان باشد، در کمترین زمانی پس ازموج سواری عده ای، افول کرده و فراموش می شود. آنچه پیش بینی می شد، این بود که کارزار و پویش صورت گرفته نیز پس از برگزاری چند نشست با مسئولان و انتشار اخبار آن، به بایگانی سپرده شود که متاسفانه این اتفاق افتاد. در حالی که وقتی اعتراضی بر اساس فعالیت مدنی مداوم و حساب شده صورت می گیرد، بیشتر می توان به نتیجه بخش بودن آن امیدوار بود.

 البته نباید فراموش کرد که بحران های محیط زیستی درکشورجدی است و شهروندان و افراد زیادی نسبت به این وقایع حساس هستند بیشتر کسانی که به این  پویش و کارزار پیوسته بودند از روی عشق و علاقه آن را دنبال می کردند و حضور آنها حتا به صورت مجازی، قابل تقدیر است.

نکته ای که دراین کارزار برآن تاکید می شد موضوع حق آبه ای بود که از طرف استان مرکزی نادیده گرفته شده بود. با صحت وقابل پیگیری بودن این موضوع باید توجه داشت، مهمترین عامل خشک شدن تالاب آق گل و تالاب  های دیگر استان، افزون بر مسئله خشکسالی برداشت از چاه هایی است که یا غیرمجاز حفاری شده یا دردولت پیشین بدون درنظرگرفتن ظرفیت های طبیعی منطقه برای آنها مجوز صادرشده بود. فعالان محیط زیست همدان از همان سال ها، مدام با حضور در تالاب ها و با نوشتن مقالات یا در قالب گفت و گو با رسانه ها، اعتراض خود را به سیاست های غلط دولت پیشین ابراز کرده بودند اما آن زمان هیچ گونه همراهی از طرف دوستانی که امروز مدعی کنشگری هستند دیده نشد.

موضوع پرسش برانگیز در وقایع هفته های گذشته این بود که چگونه است درزمانی که فعالان محیط زیست همه نگاه و تلاش خود را معطوف به برج سبز کرده بودند یک مرتبه چنین موجی ایجاد می شود و برج سبز 300 متری در سایه این موج پنهان می ماند؟

فعالان محیط زیست استان بر این باورند؛ «اگر برج سبز 300 متری در منطقه بلوار ارم همدان ساخته شود، بدون شک باید فاتحه الوند را خواند و با نابودی منظر طبیعی این موهبت کم نظیر هویت همدان نابود خواهد شد. در اینجا اعتراض دوستداران محیط زیست و فعالان مدنی همدان به ساخت برج نیست، آنها به جانمایی برج معترضند و معتقدند مدیران ارشد شهری باید چنین سازه هایی را به شمال جغرافیایی شهر انتقال دهند و کوهپایه الوند را برای آیندگان حفظ کنند. نکته دیگر این است که اگر باب شود یک بنای 82 طبقه با هر بعدی چه محیط زیستی یا ضد توسعه پایدار دراین منطقه بنا شود، بدعتی خواهد شد برای برج های 50طبقه بعدی که بدون ملاحظات محیط زیستی دراین مسیر ساخته خواهد شد.» 

 آنها براین باورند؛ «که ساختن برج 300 متری تغییر مسیر وزش باد، شکستن خط آسمان شهری، آسیب به هویت تاریخی شهر و برهم زدن زیبایی بصری و منظر شهری را درپی خواهد داشت. اما درصورت جانمایی درست، تعدیل ارتفاع وفاصله گرفتن از بلوار ارم و دامنه الوند می تواند گامی برای توسعه شهری باشد.»

نکته ای که نباید فراموش کنیم این است که ابتدا باید تکلیف خود را روشن کنیم که آیا طرفدار محیط زیست هستیم یا این که هرگاه خطری تهدید نکرد یا مطمئن بودیم که هیچگونه وقت و هزینه ای صرف نمی کنیم تنها در فضای مجازی با نوشتن پیامی و امضای نامه  ای خود را فعال این حوزه قلمداد کنیم.

باور به حفاظت از محیط زیست فراتراز احساسات آنی و زودگذر است و از روی عافیت طلبی و خالی نبودن عریضه نمی توان بدان پرداخت. هم تالاب آق گل که از سال 88 خشک شده جزئی از محیط زیست است هم چندین تالاب دیگر استان که به آنها نمی پردازیم.  همچنین  الوند پرصلابت ایران زمین که قرار است با احداث برج 82 طبقه دیگر آن را نبینیم گوشه از زیست بوم این سرزمین است. پس اگر قرار است، خود را فعال محیط زیست بدانیم، نباید فراموش کنیم که نه تنها حق آبه تالاب آق  گل از سوی استان مرکزی باید رعایت شود و قابل پیگیری است بلکه ما حق نداریم آب زنجان را از طریق سد تالوار به همدان منتقل کنیم یا آب سد آزاد کردستان را از کردستان زیبا بگیریم. پس نباید با برجسته کردن یک موضوع مشکلات دیگر را در سایه آن پنهان کنیم.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/267825/%D8%A8%D8%B1%D8%AC-%DB%B3%DB%B0%DB%B0-%D9%85%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%82-%DA%AF%D9%84-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C%E2%80%8C%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D9%81%D8%B8-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7%E2%80%8C%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA


برچسب ها: تالاب آق گل ، تابناک ، برج سیز هوشمند همدان ،

چهارشنبه 6 مرداد 1395

همراه گردشگران با جیب خالی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گردشگری ،

همراه گردشگران با جیب خالی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
همراه گردشگران با جیب خالی
مشکلات فارغ‌التحصیلان دانشگاهی گردشگری و راهنمایان تور و مدیران فنی دفاتر گردشگری بسیار است. بیشتر آنان بر اساس علاقه وارد این رشته می‌شوند تا در موزه‌ها، مراکز تاریخی طبیعی و شرکت‌های مسافرتی مشغول به کار شوند...
1395/05/06
مشکلات فارغ‌التحصیلان دانشگاهی گردشگری و راهنمایان تور و مدیران فنی دفاتر گردشگری بسیار است. بیشتر آنان بر اساس علاقه وارد این رشته می‌شوند تا در موزه‌ها، مراکز تاریخی طبیعی و شرکت‌های مسافرتی مشغول به کار شوند اما معمولا چنین اتفاقی نمی‌افتد. در همدان سالانه بیش از 150 نفر این دوره‌ها را می‌گذرانند یا از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند اما بیشتر آنان بیکار هستند یا در مشاغل غیرمرتبط کار می‌کنند.

مشکلات شغلی
حامد شهسواری، مدرس گردشگری و مدیر یکی از آموزشگاه‌های گردشگری در همدان، با اشاره به مشکلات فراگیران و فارغ‌التحصیلان این رشته می‌گوید: امروزه در خیلی از شهرهای کشور این فارغ‌التحصیلان با مشکلات زیادی روبه‌رو هستند و حل مشکلات آن‌ها بیش از پیش توجه مسئولان را نیاز دارد.
شهسواری با انتقاد از وضع موجود ادامه می‌دهد: برای ورود به این حوزه، داشتن حداقل مدرک لیسانس، انجام آزمون جامع نه چندان استاندارد، انجام مصاحبه زبان و در نهایت انتظار طولانی تا صدور مدرک لازم است. اشخاص ابتدا با اشتیاق فراوان وارد دوره‌های گردشگری می‌شوند و مجبورند هفت‌خوان رستم را طی کنند تا مدرک بگیرند؛ اما بعد از فارغ‌التحصیلی با برخورد زیاد خوبی روبه‌رو نمی‌شوند.

 سوءاستفاده
این مدرس حوزه گردشگری در همدان با اشاره به برخی سوءاستفاده‌های کاری در این رشته اظهارمی‌کند: هیچ یک از مشاغل مربوطه همچون آژانس‌ها و سایر صاحبان مشاعل نه تنها از راهنمایان گردشگری حمایت نمی‌کنند بلکه به آن‌ها دلسردی زیادی می‌دهند. یکی از مشکلات جذب نیرو در این حوزه بهره‌برداری و سوءاستفاده شغلی از فراگیران و فارغ‌التحصیلان است.
وی که مدیر یک آموزشگاه گردشگری نیز است ادامه می‌دهد: در برخی موارد دیده شده نهادی که اقدام به جذب نیرو می‌کند در ابتدا از متقاضیان درخواست می‌کنند فرمی را پر کنند، بعد از مدت زیادی و در زمانی که آژانس‌ها مشتری زیاد دارند با آن‌ها تماس می‌گیرند و می‌گویند ما فعلا کارآموز می‌خواهیم تا این که شما کار یاد بگیرید، بعد در مورد جذب شما تصمیم خواهیم گرفت. در نهایت پس از گذشته دوره پیک کاری هم با بیشتر آن‌ها خداحافظی می‌کنند.

وضعیت شغلی نامناسب
این فعال گردشگری همدان می‌گوید: اگر هم درصد اندکی از راهنماها را جذب کنند خبری از بیمه، قرارداد و حقوق بر اساس قانون کار نیست. این مسائل از عوامل اصلی ضعیف شدن گردشگری در کشور و به تبع آن در همدان است. کسی که دوره تخصصی را گذارنده باید یا بیکار و خانه‌نشین شود یا مشغول به کار غیرمرتبط با رشته خود شود که این مشکل در همدان به تکرار دیده می‌شود.
شهسواری ادامه می‌دهد: گاهی دیده می‌شود این افراد زیردست شخصی که هیچ تخصصی ندارد مشغول به کار می‌شوند. بحث اصلی اینجاست که اگر یک آژانس مسافرتی به نیرو نیاز دارد باید از نیروی متخصص و با ضوابط کار استفاده کند نه سوءاستفاده از نیاز افراد به کار با هر شرایط و دستمزدی. در شرایطی که همان آژانس ممکن است سه، چهار نیروی غیرمتخصص و غیرمرتبط ثابت داشته باشد.

نظارت
شهسواری اضافه می‌کند: این مسأله قطعا توجه زیاد مسئولان را می‌طلبد که حداقل‌هایی را برای جذب نیرو در ارگان‌های گردشگری معرفی کنند و با بازرسی از آن‌ها مانع هرگونه قانون‌شکنی و سوءاستفاده شوند.
این مدرس گردشگری می‌گوید: مدیران ما باید در مرحله اول به کارمند و کارآموز احترام بگذارند زیرا آن‌ها افرادی متخصص و آموزش‌دیده هستند و گردشگری این کشور را توسعه می‌دهند. در مرحله بعد سازمان‌های دولتی مربوطه باید با بازرسی و گذاشتن فیلترهایی مدیران را ملزم به استفاده از نیروی متخصص و آموزش‌دیده کنند.
وی ادامه می‌دهد: فرآیندی که می‌تواند این نیروها را همچنان مشتاق نگه دارد بیمه کردن راهنمایان گردشگری کشور از سوی انجمن مربوطه است که سالیان پیش مطرح بود و این روزها به دست فراموشی سپرده شده است. این مسأله نیاز به پیگیری جدی و دلسوزانه مسئولان و انجمن‌های مربوطه دارد.

انجمن صنفی نیمه‌تعطیل
رضا مقدم یکی از راهنماهای گردشگری در استان همدان است. او با اینکه دوره‌های راهنمای گردشگری را در تهران گذرانده و تحصیلات دانشگاهی‌اش هم در رشته گردشگری است شغل غیرمرتبطی را برگزیده است.
وی می‌گوید: نهادهایی که نیروهای تحصیل‌کرده و آموزش‌دیده را جذب می‌کنند یا دولتی هستند مانند اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری یا غیردولتی مانند آژانس‌های مسافرتی. اداره میراث فرهنگی به دلیل کمبود اعتبار و اینکه در سال‌های اخیر اجازه جذب نیرو نداشته، نتوانسته از این راهنماها استفاده کند.
این کارشناس گردشگری ادامه می‌دهد: آژانس‌های همدان هم هر یک چند بازاریاب دارند و از راهنماهای حرفه‌ای بهره نمی‌برند. از آنجا که نظارتی بر این زمینه صورت نمی‌گیرد، انجمن یا نهادی که خود را متولی مطالبات و امور صنفی راهنماها در همدان می‌داند نیمه‌تعطیل و در حد یک محفل است و گویی مطالبات یک نفر را پیگیری می‌کند. در نتیجه امید چندانی نیست که راهنماها بتوانند وارد بازار کار شوند.
مقدم می‌گوید: راه‌های زیادی برای جذب نیرو وجود دارد اما اراده‌ای برای این کار دیده نمی‌شود؛ به طور مثال اداره‌ها و نهادهایی که موزه دارند، می‌توانند این نیروها را جذب کنند. موزه آموزش و پرورش راهنما ندارد و تعطیل است. وقتی وارد موزه تاریخ طبیعی استان می‌شوید هیچ کس شما را راهنمایی نمی‌کند. مراکز تاریخی مانند شیرسنگی و گنجنامه راهنما ندارند و برج قربان همچنان تعطیل است. گویا مسئولان ارشد استان فقط شعار توسعه گردشگری را می‌دهند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%D8%AE%D8%A7%D9%84%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: گردشگری همدان ، همشهری همدان ،

نگاه دوستان ازبالا به پائین است به ما به عنوان شهرستانی می نگرند و تحقیر آمیز صحبت می کنند، مسئله ای که داریم موضوع مالی نیست مشکل این است که به تعدادی ازهنرمندان پیشکسوت همدان توهین شده است، از دنیای هنر به دور است چنین برخوردهایی با هنرمندان بشود.
مدتی است سیروس مقدم کارگردان سریال پربیننده تلویزیونی «پایتخت» درحال ساخت سریال جدیدش درهمدان است.

به گزارش تابناک همدان، «علی البدل» نام سریالی است که درروستاهای «ورکانه»، «اشتران» و شورین درهمدان تولید می شود هرچند به گفته کارگردان سریال مکان و زمان در این اثرمشخص نیست و اشاره ای به این روستاها نمی شود اما از روزی که گروه فیلم سازی سیروس مقدم برخاک همدان پا گذاشته اند آوازه این رویداد هنری دراستان پیچیده و روستاهای یادشده به ویژه ورکانه بر سر زبان ها افتاده و مردم استان برای دیدن هنرمندان به این روستاها می روند.

رویدادهای هنری درهر استانی منافع زیادی برای آن استان دارد به ویژه درمعرفی ظرفیت های فرهنگی و گردشگری استان بسیار مفید است با توجه به این که سریال علی البدل درسه روستای هدف گردشگری استان همدان ساخته می شود می توان آن را به عنوان یک سرمایه گذاری دراز مدت رسانه ای-تبلیغاتی درامر گردشگری دانست. اما درکنار این مزیت ها گاه مسائلی نیز پیش می آید که باعث رنجش خاطر جوامع محلی یا دوطرف میزبان و میهمان می شود. آنچه درمسیر ساخت این فیلم بین تعداد اندکی ازعوامل فیلم و هنرمندان بومی همدان رخ داده است از آن جمله است که هنوز این کدورت برطرف نشده و هنرمندان همدانی حتی شکایت خود را از طریق نماینده مجلس و مقامات ارشد استانی پیگیری می کنند.

داستان از آن جا آغاز می شود که عوامل پیش تولید فیلم با ده ها نفر ازهنرمندان عرصه بازیگری استان تماس می گیرند و از آن ها برای بازی درسریال «علی البدل» دعوت می کنند دراین مسیر تعدادی از بازیگران را انتخاب کرده وپس ازتوافق برسر مسائل مالی قرار ملاقات و امضاء قرارداد با دستیار اول کارگردان گذاشته می شود اما به ادعای هنرمندان انتخاب شده، دستیار کارگردان به تعهد خود عمل نمی کند و برخورد نامناسبی با آنان می کند. پس از این اتفاق هنرمندان رفتار او را توهین تلقی کرده و پیگیر این موضوع و اعاده حیثیت هستند. 

تعدادی از آنان در کفت و گو با تابناک همدان، مسائل پیش آمده را با ما در میان گذاشتند. امید است انتشار این گزارش و پاسخ عوامل سریال این کدورت را برطرف کرده و خاطره ای خوش برای میهمانان همدان و هنرمندان و بازیگران استان برجای گذارد تا شیرینی تماشای این سریال به کام هیچ بیننده ای تلخ نگردد.

مرتضی تحصیلی یکی از بازیگرانی که برای همکاری دراین سریال دعوت شده می گوید: «حدود 2ماه پیش ازاین با من تماس گرفتند که قرار است سریالی ساخته شود و ازشما هم دعوت می کنیم برای تست های اولیه به دفتر مجموعه بیایید. وقتی رفتم دیدم حدود 70 نفر از همکاران قدیمی را دعوت کرده اند سپس ازما عکس هایی گرفتند و پیشینه و رزومه ای روبه دوربین گفتیم و بازگشتیم.»

این بازیگر همدانی ادامه می دهد: «پس ازچند روز دوباره تماس گرفتند و این بار با حضور دستیار اول کارگردان آقای مصطفی تنابنده مذاکره کردند. البته دراین روز علاوه برهنرمندان همدانی عده زیادی از شهروندان علاقمند به بازیگری را ازطریق فراخوان و ثبت نام  نیز دعوت کرده بودند. باردیگر از 30 نفر از همکاران ما تستی گرفتند و سه روز بعد  یازده نفر ازما را انتخاب کردند و دعوت کردند تا قرار داد امضاء کنیم. با مذاکرات اولیه که با آقای خانی یکی ازمدیران برنامه انجام شد، قرار شد 90 روز قرار داد ببندیم و هرماه 2میلیون تومان برای هریک از بازیگران پیشکسوت همدانی قرارداد بسته شود.»


گلایه‎های هنرمندان همدانی  از عوامل «علی‎البدل»


تحصیلی ادامه می دهد:« دوروز بعد باردیگر با تک تک ما تماس گرفتند که ساعت 9 شب درهتل آرین برای عقد قرارداد حاضر باشید. همه همکاران راس ساعت 9 درلابی هتل آماده بودیم، اما پس از این که مدت زیادی معطل شدیم وقتی آقای مصطفی تنابنده وارد شد با یک برخورد غیرحرفه ای و فوق العاده بد با پیشکسوت های بازیگری روبرو شد. با اینکه دوبار با ما مذاکره کرده بود و تست گرفته بود دست درجیب خطاب به یکی از همکارانش گفت؛ «این ها هستند؟» و آقای بهنام باباخانی گفت؛ «بله» وسپس خطاب به آقای باباخانی با یک ادبیات خاص ادامه داد:«ما بهشون گفتیم نفری بیست تومن، نهایتا 50 تومن خیرشو ببینین» و راهش را گرفت که برود.»

این بازیگر همدانی ادامه می دهد: «من گفتیم جناب تنابنده ما قبلا با آقای خانی و شما صحبت کردیم و امشب طبق دعوت شما برای عقد قرارداد خدمت شما رسیدیم اما باز ادامه داد: "همین که گفتم، هستید بسم اله نیستید خوش آمدید."»

محمود حکمتی اطهر بازیگر و کارگردان همدانی نیز دراین باره می گوید: من به آقای تنابنده گفتم من سال گذشته درهمدان هرروز 270 هزار تومان دست مزد قرارداد بسته ام،  چگونه از یک کارگردان درسطح ملی چنین پیشنهادی را قبول کنم، که با لحن بدی خطاب به من گفت؛ «5 میلیون تومان کافیه».

این هنرمند ادامه می دهد: «نگاه دوستان ازبالا به پائین است به ما به عنوان شهرستانی می نگرند و تحقیر آمیز صحبت می کنند، مگر نه این که اگر بخواهند هر بازیگری را ازتهران به استان ما بیاورند  هزینه اقامت، خوراک و دستمزد بیشتری دارد. البته ما مسئله ای که داریم موضوع مالی نیست مشکل این است که به تعدادی ازهنرمندان پیشکسوت همدان توهین شده است، از دنیای هنر به دور است چنین برخوردهایی با هنرمندان بشود.»


گلایه‎های هنرمندان همدانی  از عوامل «علی‎البدل»

محسن تیما یکی دیگر ازبازیگران تئاتر درهمدان که ازرفتار دستیار کاردان «علی البدل» گه مند است می گوید: «ما با نماینده همدان آقای امیر خجسته ملاقات کردیم و موضوع را مطرح کردیم که قرار شد پیگیری کنند. یک ملاقات نیز با آقای بنی عامریان معاون سیاسی فرماندار همدان داشتیم که مسائلی را مطرح کردند و قرارشد جلسه ای با حضورعوامل سریال و به ویژه مصطفی تنابنده و هنرمندان همدانی درمحل فرمانداری داشته باشیم تا مسائل روشن شود و عذرخواهی کنند اما ظاهرا پیگیری نکرده اند.»

محسن تیما می گوید: «به ما گفتند فیلم نامه نداریم، نقش ها مشخص نیست و فیلمنامه سرصحنه نوشته می شود، من تعجب می کنم کارهای آقای مقدم که این همه بیننده دارد، یک کارگردان حرفه ای است وگروه حرفه دارد چرا باید اجازه دهد چنین برخوردی غیرحرفه ای با همکاران هنرمند بشود.»


گلایه‎های هنرمندان همدانی  از عوامل «علی‎البدل»



هنرمندی اخلاق مداری است و بهتر است آنچه از دریچه دوربین به مردم نشان می دهیم، درپشت دوربین هم رعایت کنیم، اما متاسفانه برخوردهای صورت گرفته نشان می دهد آنچه درتلوزیون می-بینیم با رفتار تولیدکنندگان متفاوت و متناقض است. هنر دکه و تجارتخانه نیست هنرمند الگوی مردم است.

حکمتی اطهردر ادامه می گوید: «ما هیچ پشتیبانی درپیگیری مطالبات نداریم، خانه تئاتر تعطیل است و اداره ارشاد کمک نمی کند. معاون سیاسی فرماندار بعد از جلسه با ما خواستار این شدند که این مسئله را پیگیری نکنیم، توصیه کرده اند که ادامه ندهیم چرا که ارزش کار هنرمندان پایین می-آید. ما این پیگری را ادامه می دهیم که نشان دهیم به ارزش های انسانی و اخلاقی پایبندیم، تا حرمت خود را حفظ کنیم و بار دیگر هنرمندان مرکز نشین به خود اجازه ندهد با دیده تحقیر به ما نگاه کنند و با پیشکسوت های هنریک شهر چنین برخوردی شود.»

تحصلی می گوید: «من گله ای از مسئولان شهر دارم  که پیش از ساختن فیلم از سازندگان درمورد جایگاه هنرمندان استان نیز جویا شوند. تعجب من این است که چرا چنین حساسیتی ازطرف مدیران فرهنگی استان وجود ندارد مسلما مدیرکل ارشاد از این اتفاق با خبر است چرا پیگیر نیست؟»

 حکمتی اطهردر پایان می گوید: «وقتی مسئولان به ما توصیه و تاکید می کنند که موضوع را پیگیری نکنیم ما مصمم می شویم که خودمان دنبال کار را بگیریم به همین دلیل ازطریق روزنامه مطالبات و خواست ها را مطرح می کنیم اگرمسئولان پیگیر مطالبات ما نشوند قصد داریم تجمع کنیم تا اعتراض ما شنیده شود انتظار داشتیم مسئولان ما را تنها نگذارند.»
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/263026/%DA%AF%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8E%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8E%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%AF%D9%84


برچسب ها: تئاتر همدان ، سریال علی البدل ، خبرگزاری تابناک ،

چهارشنبه 6 مرداد 1395

جایزه عشق در دست نوجوان همدانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

جایزه عشق در دست نوجوان همدانی

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
جایزه عشق در دست نوجوان همدانی
حسین قاسمی‌هنر، بازیگر نوجوان همدانی، به تازگی جایزه بهترین بازیگر جوان را از «جشنواره عشق» که در شهر لس‌آنجلس آمریکا برگزار شد دریافت کرد...
1395/05/05
حسین قاسمی‌هنر، بازیگر نوجوان همدانی، به تازگی جایزه بهترین بازیگر جوان را از «جشنواره عشق» که در شهر لس‌آنجلس آمریکا برگزار شد دریافت کرد. جشنواره فیلم عشق توسط بنیاد خیریه عشق به کودکان جهان در شهر لس‌آنجلس برگزار می‌شود. از سینمای ایران علاوه بر شیر تو شیر فیلم فصل فراموشی فریبا (عباس رافعی) و فیلم کوتاه « سیم مس» (حسن نجم‌آبادی)  نیز در این رویداد حضور داشتند. حسین قاسمی‌هنر متولد 1379 در همدان است. وی از سال 86 که کودکی 7 ساله‌ بود وارد عرصه تئاتر شد و سال 88 اولین تجربه بازیگری خود در سینما را پشت سر گذاشت. قاسمی‌هنر بارها در جشنواره بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان حضور داشته است؛ همچنین سال 1390 به عنوان بهترین بازیگر دانش‌آموز کشور در بیست‌وپنجمین جشنواره فیلم کودکان و نوجوان در اصفهان معرفی شد.
وی با سریالی از علی‌شاه حاتمی وارد تلویزیون شد و در سریالی از سعید ابراهیمی‌فر که سال 90 از شبکه 2 تلویزیون پخش شد حضور خود در تلویزیون را تثبیت کرد. قاسمی‌هنر تاکنون در 10 فیلم کوتاه بازی کرده است.
کسب این جایزه برای بازی در فیلم «شیر تو شیر» بهانه‌ای شد تا با این بازیگر نوجوان همدانی گفت‌وگویی داشته باشیم که با هم می‌خوانیم.
  • فیلم شیر تو شیر ماه اخیر در جشنواره‌ای با عنوان عشق در امریکا شرکت کرد و شما برنده جایزه بهترین بازیگر جوان شدید. در این باره توضیح می‌دهید؟
اولین دوره جشنواره فیلم از 22 تا 30 تیر در لس‌آنجلس امریکا برگزار شد و فیلم شیرتو شیر هم یکی از آثاری است که در این جشنواره حضور داشت. هدایت هاشمی نامزد بهترین بازیگر مرد، لیلا اوتادی نقش مکمل زن و من هم نامزد بهترین بازیگر جوان بودم که خوشبختانه این جایزه نصیب من شد. در جشنواره عشق، ابراهیم فروزش به عنوان بهترین فیلمنامه‌نویس و بهترین کارگردان جایزه برد و لیلا اوتادی هم جایزه بازیگر نقش مکمل زن را نصیب خود کرد و در واقع 3 جایزه از این جشنواره گرفت.
  • جشنواره عشق اولین جشنواره‌ای است که فیلم شیرتوشیر شرکت کرده است؟
این فیلم پیش از این در جشنواره‌های متعدد از جمله جشنواره غذای هلند و اسپانیا شرکت داشته و 19 تا 26 آذرماه امسال به یونان خواهد رفت تا در یک جشنواره دیگر شرکت کند.
  • این جایزه چقدر روی زندگی شما تأثیر داشته است؟
من در فیلم شیر تو شیر نقش پسری روستایی را دارم که ابتدا وضعیت درسی خوبی ندارد اما تلنگری می‌خورد و وضعیت بهتر می‌شود. تأثیری که گرفتم این است که از لحاظ درسی بهتر عمل کنم و این جایزه به من امید بیشتری خواهد داد که مدارج علمی را نیز با دلگرمی بیشتر دنبال کنم.
  • موضوع داستان فیلم شیر تو شیر چیست؟
من در این فیلم نقش شخصیتی به نام امیرعلی را بازی می‌کنم که آقای هدایت هاشمی نقش پدر من را دارد. داستان از این قرار است که مادر امیرعلی هنگام زایمان فوت می‌کند و امیرعلی شیر حیوان نمی‌خورد. آقای هدایت هاشمی مجبور می‌شود از مادر کودکان هم‌سن و سال او شیر بخرد که گاهی به چند برابر قیمت می‌فروشند. در این فیلم من نوجوانی امیرعلی را بازی می‌کنم. وقتی امیرعلی درس نمی‌خواند همه مادرانی که امیرعلی شیر آنان را خورده به همدیگر اتهام می‌زنند که تقصیر شیر شماست اما وقتی بر اساس اتفاقی شخصیت امیرعلی متحول می‌شود و آدم موفقی می‌شود همه آن‌ها می‌گویند این پسر من است و به خاطر شیر من موفق شده است.
  • با ابراهیم فروزش چگونه آشنا شدید؟
پیش‌تر سابقه همکاری با آقای فروزش را داشتم تا اینکه سال 1390 از من دعوت کردند در فیلم جدیدشان بازی کنم. یک جلسه صحبت و توافق کردیم من همکاری داشته باشم.
  • اولین‌بار چگونه وارد تئاتر شدید؟
سال 1388 فراخوانی برای بازی در فیلم پرواز مرغابی‌ها پخش شده بود که من مراجعه کردم. چندین مرحله تست گرفته شد و پذیرفته شدم که در این کار حضور داشته باشم. بازیگردان این سریال کیهان ملکی بود که به من بسیار کمک کرد. من بازیگر نقش اصلی بودم و آن سال نامزد بهترین بازیگر کودک در جشنواره فجر شدم.
  • برنامه بعدی شما در حوزه بازیگری چیست؟
در سریال بعدی ابراهیم فروزش به نام زیر نور شمع بازی خواهم کرد که موضوع آن طنز اجتماعی است. این سریال در حال پیش تولید است که احتمالا در همدان ساخته خواهد شد و از شبکه دوم پخش خواهد شد.


برچسب ها: همشهری همدان ،

دوشنبه 4 مرداد 1395

قاب‌هایی از طاق‌ها و رواق‌ها

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

قاب‌هایی از طاق‌ها و رواق‌ها

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
قاب‌هایی از طاق‌ها و رواق‌ها
لیلا یوسفی، عکاس همدانی و دبیرخانه عکاسان همدان درباره این نمایشگاه و فعالیت‌های هنری خود توضیح می‌دهد...
1395/05/04
لیلا یوسفی،  عکاس همدانی و دبیرخانه عکاسان همدان درباره این نمایشگاه و فعالیت‌های هنری خود توضیح می‌دهد.
  •   هفته گذشته شما نمایشگاه عکس بازار را برگزار کردید که حدود 20 عکاس در آن شرکت کردند. چرا در این نمایشگاه سراغ بازار رفتید؟
پروژه عکاسی از بازار را از 2 سال پیش آغاز کردیم و از آنجایی که دوستان عکاس دید بازی نسبت به بازار نداشتند و نمی دانستند از چه چیزهایی در بازار باید عکاسی کنند این پروژه را به صورت هفتگی ادامه دادیم. هم فصول سرد و هم بهار، تابستان و مناسبت هایی مانند عاشورا به بازار رفتیم، دوستان رویدادهای بازار را به تصویر کشیدند و حاصل آن در این نمایشگاه به نمایش درآمد. قصد داریم این پروژه را ادامه دهیم. با برگزاری اینگونه کارگاه ها، نمایشگاه ها و همکاری با نهادهای مختلف تلاش داریم عکاسی مستند را در همدان قوی تر کنیم تا دوستان به سمت عکاسی مستند بروند. عکاسی طبیعت و ماکرو هرچه زیبا باشد از آن زیباتر هم وجود دارد اما در درازمدت ممکن است به چشم نیاید. عکاسی مستند به نحوی است که سوژه شما یک ثانیه پس از عکاسی وجود ندارد. مکان عکاسی منحصر به فرد است و می توان با یک نگاه موشکافانه و زیبابین این موضوع را به تصویر کشید و آرشیوی برای آیندگان ایجاد کرد.
  •  آیندگان چگونه با این عکس ها ارتباط پیدا می‌کنند؟
بناها در حال تغییر است، کاروانسراها در حال نابودی است، سقف های چوبی هر روز از بین می‌رود و این جنب و جوش و تکاپو مدام در حال تغییر است. ساختار جدید جای بازار قدیم را می‌گیرد. پس این عکس‌ها همه این اتفاق‌ها و عدم ثبات را ثبت می‌کنند و برای آیندگان حفظ می کنند تا آنان به عنوان یک میراث از گذشته به عکس‌ها بنگرند.
  •  ملاک انتخاب عکس ها چه بود؟ آیا عکس های انتخاب‌شده در یک سطح هستند؟
عکس هایی که در این نمایشگاه حضور داشتند و انتخاب شدند از بین 800 عکس انتخاب شده که از 20 عکاس بود و 32 قاب را در برمی گرفت. این عکس‌ها در پروژه عکاسی بازار خلق شده بودند که بر اساس قابلیت و ریتم یکسان بودند. همچنین قابلیت چیدمان یکسان داشتند.
 ریتم و روندی که در عکس های این نمایشگاه وجود داشت، نمای کلی بازار، نگاره بازاری ها، جنب و جوش بازاری ها و مسجد جامع را به عنوان محور بازار در تصاویر آورده بودند.
  •  از برگزاری نمایشگاه راضی بودید؟
این پروژه کاملی نیست، برای ما یک نوع آزمون و خطاست. این نمایشگاه قصد داشت دوستان انگیزه بیشتری پیدا کنند و روی افردی که استعداد بیشتری دارند بیشتر کار شود.
وحدت و انسجامی بین عکس ها به وجود بیاید تا متوجه شویم سلیقه دوستان به کدام سمت وسو است و ریتم و روند کارهای بعدی ما مشخص شود.
 به زودی مرحله دوم عکس بازار را آغاز خواهیم کرد. امیدوارم این نمایشگاه و تلاش های دوستان باعث شود این عکس ها در دهه های آینده ارزش بیشتری پیدا کنند.
  • چطور شد به عکاسی علاقه‌مند شدید؟
از دوران دبیرستان دوربین عکاسی داشتم و زیاد عکس می گرفتم. پس از تحصیلات متوسطه در انجمن سینمای جوان مشهد عضو شدم و عکاسی را در فضایی مناسب و هنردوست با علاقه‌مندان عکاسی ادامه دادم.
 حضور در نمایشگاه های متعدد و برپایی جشنواره های گوناگون کشوری و منطقه ای و بودن در کنار استادان بزرگِ عکاسی ایران مرا بیش از پیش به سوی عکاسی سوق داد و باعث علاقه روز افزون من به عکاسی شد.
  •  در عکاسی چه هدفی را دنبال می‌کنید؟
عکاسی هنر زیبایی است که شامل همه چیز و همه هنرها می شود. عکاسی بیان روح و نهان زیبای آدمی است که هر چقدر زیباتر باشد، جهان را زیباتر به تصویر می کشد یا نهان ها را بهتر به پیش چشم می آورد. عکاسی در نهان و پنهان خود موسیقی، نقاشی، ادبیات و دیگر هنرهای بزرگ را پنهان دارد و از آن‌ها جان‌مایه می گیرد. آدمی را می پرورد و باعث رشد و تعالی فرد می شود و در نهایت او را از نهان خویش به در می آورد و دیدی جهان‌بینانه به او می بخشد. من نیز چنین چیزی را دنبال می کنم.
  •  از فعالیت های خودتان در سال های گذشته بگویید؟
حضور در چندین نمایشگاه گروهی عکاسی، نمایشگاه‌گردانی چندین نمایشگاه گروهی، تدریس عکاسی، دبیری جشنواره کشوری وقف، دبیری انجمن دوسالانه عکس و مسئولیت دبیرخانه چندین جشنواره فیلم و عکس را برعهده داشته ام اما عکاسی کردن اصلی ترین دغدغه من است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%82%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D8%A7%D9%82%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%82%E2%80%8C%D9%87%D8%A7?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، عکاسی در همدان ،

موزه منطقه‌ای هگمتانه نه تنها بخش بزرگی ازتپه تاریخی هگمتانه را برای همیشه نابود کرد بلکه هنگام خاک برداری به قنات‌های پرآبی برخورد که اگراین قنات‌ها را نجات می‌دادند، بخشی از هویت تاریخی شهر را حفظ کرده بودند اما این قنات‌ها با بتن‌ریزی مسدود شد.
فعالان مدنی درحوزه میراث فرهنگی از ابتدا با ساخت موزه درحریم و عرصه محوطه باستانی هگمتانه مخالف بودند. موزه ای که ساختن اش با خاک برداری وصخره برداری بخش بزرگی ازجنوب غربی هگمتانه در دولت قبلی آغاز شد، با وجود وعده‎هایی که برای تحویل زود هنگام داده شد تنها 2میلیارد تومان برای صخره برداری هزینه شد و پروژه تا اوایل دولت روحانی تعطیل شد تا این‌که  اوایل روی کار آمدن دولت فعلی بار دیگر اجرای طرح ازسر گرفته شد اما هنوز پیشرفت چندانی ندارد، با اینکه تاکنون حدو 7 میلیارد تومان هزینه شده است همچنان منتظر تغییرات معماری و اعتبار مالی است. 

به گزارش تابناک همدان، یکی ازمشکلات این پروژه بحث مکان‎یابی و استقرار آن بود. موزه منطقه‌ای هگمتانه نه تنها بخش بزرگی ازتپه تاریخی هگمتانه را برای همیشه نابود کرد بلکه هنگام خاک برداری به قنات‌های پرآبی برخورد که اگراین قنات‌ها را نجات می‌دادند، بخشی از هویت تاریخی شهر را حفظ کرده بودند اما  این قنات‌ها با بتن‌ریزی مسدود شد.

فعالان میراث فرهنگی همچنین به ارتفاع این موزه نیز بارها اعتراض کردند و خواستار کوتاه شدن ارتفاع موزه شدند اما گوش شنوایی دردوره مدیریت قبلی میراث وجود نداشت. درسفر اول سلطانی‌فر رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به استان همدان، نشست مشترکی با حضور استاندارهمدان و سلطانی فر برگزارشد. سلطانی فردرپاسخ به پرسش خبرنگاری قول داد 50 درصد از اعتبار ساخت موزه منطقه‎ای همدان را سازمان میراث فرهنگی از اعتبارات ملی تامین کند و محمد ناصر نیکبخت استاندار همدان نیز پرداخت 50 درصد دیگررا تقبل کرد تا از اعتبارات ملی وزارت کشور تامین کند اما با گذشت بیش از دوسال  پروژه پیشرفت چندانی نداشته است.

حضور دکتر محمدرضا کارگر مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی کشور در همدان اما جنبه‌های مثبتی برای این طرح برزمین مانده داشت. کارگرمسئله ارتفاع موزه را پیگیری کرد و گفت "یک یا دو طبقه از ارتفاع کم خواهد شد." همچنین تاکید کرد: "اعتبارات ملی این پروژه به زودی تامین خواهد شد." مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی کشوردراین گفت‎وگو وضعیت موزه منطقه‌ای همدان را تشریح کرد:

پیشرفت موزه منطقه‌ای همدان
 مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی با تشریح وضعیت موزه منطقه‌ای همدان می گوید: «موزه منطقه‌ای همدان که یکی از موزه‌های دوازده گانه منطقه‎ای کشور است، درمجموع از دو بخش تشکیل می‌شود یک بخش قسمت مخزن امن است و بخش دوم  قسمت موزه است. ما دربخش مخزن امن پیشرفت خوبی داشته ایم درواقع، حدود 70 درصد پیشرفت داشته ایم اما دربخش موزه‌ای پیشرفت چندانی نداشته‌ایم اگرهردو را جمع کنیم و تقسیم بردو کنیم حدود 45 درصد پیشرفت داشته‌ایم.»

دکتر محمدرضا کارگر با اشاره به دلایل کندی پیشرفت کار می گوید: «عدم پیشرفت موزه به خاطر وضعیت خود موزه بوده، ما همیشه فکر می کنیم موزه منطقه ای همدان از نظر مکان یابی مشکل داشته و ما بهتر از مکان فعلی را می‎توانستیم برای ساخت موزه درنظر بگیریم و انتخاب کنیم اما این انتخاب بدون مطالعه بود است.»

او همچنین به وضعیت قنات هایی که زیر بستر موزه وجود داشت اشاره کرده و می گوید:«حجم زیادی خاکبرداری صورت گرفته، باعث شده به سطحی که آب جریان دارد برسد و همین موضوع  نیز از مشکلات اجرای طرح به شمار می‌آید. این طرح دردولت قبل آغاز شده و ما ازنظر ساختاری با این پروژه مشکل داریم. ازطرفی هزینه و بودجه سنگینی دراین جا صرف شده و ما نمی توانیم به راحتی ازآن عبور کنیم پس ما باید فکر کنیم، ببینیم آیا ادامه کار به صرفه دولت هست یا از آن صرف نظر کنیم؟ هم شهر، هم سازمان میراث فرهنگی و اداره کل موزهها نیاز به موزه دارند اما باید منافع را درنظر بگیریم.»

کارگر با اشاره به چگونگی ادامه کار احداث موزه می گوید: «ساخت خود مخزن امن ادامه پیدا می کند و امسال به بهره برداری می رسد اما موزه با تغییراتی در ارتفاع و بنا ادامه خواهد یافت. سقفی که 5 طبقه درنظر گرفته شده بود یک یا دو طبقه کم خواهد شد که بر تپه تاریخی هگمتانه اشرافیت نداشته باشد.»

ارتفاع موزه کم می شود

یکی ازاعتراض های فعالان میراث فرهنگی دردوره قبل به موضوع  ارتفاع غیر مجاز موزه بود کارگر در این باره می گوید: «جدای از اعتراض های فعالان مدنی، ما نیز به این وضعیت اعتراض داریم درواقع اگر بتوانیم یک سطح منطقی تعریف کنیم می توانیم این طرح را به نتیجه برسانیم.»


با شرایطی که از سوی مدیران طرح مطرح می شود بنای موزه و پروژه کوچکترخواهد شد مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی کشور در مورد امکان جایگزین شدن فضای دیگر در مقابل آنچه از بنا کم می شود می گوید: «همیشه این امکان هست اما معمولا این مقدار زیربناها، هم براساس یک طراحی قبلی و کاربری تعریف نشده ازنظر ما موزه چندان متکی به گستردگی نیست و مسئله محتوا مهمتر است.»

کمبود موزه درهمدان
یکی از مسائل ما درهمدان نبود گنجینه مناسب است اوایل دهه 90 بیش از 8000 شی تاریخی را که نهادهای امنیتی ازقاچاقچیان گرفته بودند به اداره کل میراث  فرهنگی تحویل دادند این نگرانی اصلی فعالان مدنی از چگونگی نگهداری این آثار درنبود گنجینه مناسب همیشه بوده فکر این که آیا گنجینه موزه منطقه ای پاسخگوی نگرانی ها خواهد بود سوالی است که همواره مطرح بوده محمدرضا کارگر دراین باره می گوید: «درکل کشور ما مشکل مخزن داریم، استان همدان نیز با این مشکل مواجه است. من فکر می کنم، مخزن موزه منطقه ای همدان یکی ازبهترین مخازن امن کشور است که ساخته می شود و در صورت تکمیل و بهره برداری این کمبود برطرف خواهد شد.»

او در پاسخ به این پرسش که در شهرستان ها هم موزه استاندارد وجود ندارد برای شهرستان ها چه کار باید کرد؟ می گوید: «امروزه دیگر ایجاد موزه وظیفه سازمان میراث فرهنگی نیست، نهادهای دیگر از جمله شهرداری نیز می تواند وارد این حوزه شود مثلا شهرداری همدان می تواند، تاریخ شهر همدان را حفظ کند و موزه شهر را ایجاد کند. مردم باید دست به کار شوند، میراث و تاریخ خود را حفظ کنند و تمام سازمان ها، نهادها و وزارت خانه ها می توانند موزه ایجاد کنند، مثلا متولیان موسیقی می توانند موزه تاریخ موسیقی و موزه موسیقی را ایجاد کنند یا وزارت ورزش درحوزه ورزش نیز می تواند، تاریخ ورزش را درنظر بگیرد»

او همچنین به این پرسش که بحث کمبود اعتبار درکشور همیشه وجود دارد اما آقای سلطانی فر و استاندار همدان هردو قول دادند این کمبود را برطرف کنند چرا چنین اتفاقی نیفتاده است؟می گوید: «بله کمبود اعتبارمسئله همه گیر است و درسال های اخیر نیز بیشتر وجود داشته اما من فکر می کنم اگر ما پروژه ها را منطقی تعریف کنیم مشکل نخواهیم داشت و اگر حرکت کنیم و تصمیم نهایی را بگیریم کارها درست می شود استاندار هم همیشه قول همراهی و همکاری داده اند.»

طراحی شهری همدان پریشان است
کارگر وضعیت همدان را از نظر داشته های تاریخی مهم ارزیابی کرده و می گوید: «همدان یکی از شهرهای بسیار تاریخی ما است، با یک پیشینه معظم و طراحی شهری بسیار خوب در گذشته. اما طراحی شهری درسال های اخیر متاسفانه دچار پریشانی شده است، به نظر می رسد طراحی شهری دراین شهر بایستی با حساسیت بیشتر و خیلی مطالعه شده تر عمل کند، گسترش شهر را کنترل کند، بافت تاریخی که شناسنامه شهر و وجه تمایز شهر است حفظ کند چرا که روسازی و نوسازی چندان برای یک شهر ثروت محسوب نمی شود. وقتی ما یک بافت یا یک معماری را حفظ می کنیم، درواقع یک فرهنگ را حفظ می کنیم. وقتی یک زورخانه حفظ می شود به واسطه آن فرهنگ پهلوانی هم حفظ می شود اگر زورخانه نابود شود، شما فرهنگ پهلوانی را بدون معماری زورخانه ای نمی توانید داشته باشید.»

مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی در باره چگونگی ارتباط فرهنگ و گردشگری می گوید: «وقتی ما از فرهنگ نگهداری می کنیم درواقع ازهویت شهر نگهداری می کنیم. وقتی از هویت دفاع  می کنیم، از ارزش های پایدار مردم و شهر نگهداری می کنیم، این چیزی است که گردشگر دنبال می کند و هدف اصلی گردشگر است. این که یک جامعه با ویژگی های یادشده مورد مطالعه قرار می گیرد و توجه شود بسیار مهم است اگر این را از دست بدهیم، دیگر توجهی نمی¬شود در حالی که هویت با معماری و آثار مادی به جا مانده می تواند حفظ شود.»


کارگربا اشاره به برطرف کردن ترس و لرز بخش خصوصی برای ورود به مسئله موزه داری و مجموعه داری ادامه می دهد: «ما همه درخدمت بخش خصوصی هستیم درواقع برای بخش خصوصی  امتیازهای ویژه ای درنظر گرفتیم که برای یک مجموعه دار، مجموعه اش را ثبت کنیم و حمایت کنیم. درحفاظت، مرمت  و در معرفی کمک می کنیم. اگر موزه ایجاد کند کمک بلا عوض بدهیم درکنار موزه درآمد، بلیط فروشی، رستوران، فروشگاه  برگزاری نمایشگاه رانیز داشته باشد کمک های ما بلاعوض است و ما ترجیح می¬دهیم بخش خصوصی، مردم و نهادهای مستقل عمومی وارد عرصه شوند.»

روند طولانی ساخت موزه
مهندس علی مالمیر از روزی که درسمت مدیریت اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری  استان منتصب شده، مسئله کمبود موزه را دراستان همدان پیگیری می کند؛ چه دربخش خصوصی و چه دولتی. او این روزها درگیر ساماندهی تعیین تکلیف موزه منطقه ای همدان است.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی استان همدان با اشاره به وضعیت موزه منطقه ای همدان می-گوید: «روند ساخت موزه منطقه ای غرب کشوردرهمدان طولانی شده و درسال های اخیر تغییراتی را شاهد بوده، مشاورعوض شده، این موزه دارای ابهاماتی بوده که هنوز به بهره برداری نرسیده است. به همین دلیل درخواست ما این بود که با حضور دکتر کارگر موزه تعیین تکلیف شود.»

او ادامه می دهد: «باید توجه داشته باشیم، موزه ای که زخمی شده باید تعیین تکلیف شود. مخزن آن حدود 80 درصد پیشرفت داشته و موزه هم آماده ساخت است اما باید تعیین تکلیف شود. هم مخزن برای ما مهم است هم موزه منطقه ای همدان که وضعیت خوبی ندارد.»

 مالمیر با اشاره به تامین اعتبار ساخت موزه می گوید: «جلسه ای که با استاندارداشتیم نتیجه این شد که موزه منطقه ای که اعتبارات ملی دارد به صورت ملی دنبال شود و دکتر کارگرنیز معتقدند این موزه باید از طریق اعتبارملی پیگیری شود و استانداری و استان برای ایجاد موزه هایی که ردیف ملی ندارند کمک کنند، درشهرستانها موزه ایجاد کند و از بودجه های استانی تامین شود استاندار هم قول داند کمک کنند.»

تقویت موزه داری خصوصی
 او درادامه با تاکید برگسترش موزه داری خصوصی در استان می گوید: «موزه های بخش خصوصی از جمله زورخانه «همه کسی» از اولویت های ما است، اداره کل موزه ها هم مشتاق است در تامین تجهیزات بخش خصوصی کمک کند حتی کمک بلاعوض خواهد داشت اما ابتدا باید بخش خصوصی وارد شود و ما هم ظرفیت کارشناسی را دراختیار خواهیم گذاشت.»

مالمیر در پایان می گوید: «موزه مشاغل، موزه دبیرستان ابن سینا و موزه زورخانه «همه کسی» را نهادهای دیگر ایجاد کرده اند ما دربخش خصوصی ظرفیت بسیاری داریم اما مشکل اصلی ما این است که فضای مناسبی نداریم.»
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/265137/%DA%A9%D9%84%D9%86%DA%AF-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86


برچسب ها: تابناک ، میراث همدان ، محمدرضا کارگر ، موزه منطقه ای همدان ،

شنبه 2 مرداد 1395

ملودی؛ گم‌شده موسیقی ایرانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

ملودی؛ گم‌شده موسیقی ایرانی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
ملودی؛ گم‌شده موسیقی ایرانی
سروش مظفری، خواننده همدانی، به زودی در استان همدان کنسرت برگزار می‌کند...
1395/05/02
سروش مظفری، خواننده همدانی، به زودی در استان همدان کنسرت برگزار می‌کند.
 
هماهنگی شعر و ملودی
این هنرمند همدانی ادامه می‌دهد: وقتی شما «الهه ناز» یا «رسوای زمانه» را می‌خوانید یا می‌شنوید، متوجه می‌شوید ریتم آن تند نیست و متر آنچنانی نیز ندارد؛ نسل امروز هم آن را حفظ هستند. به قدری شعر، کلام و ملودی زیبایی دارد و شعر و ملودی با هم هماهنگ است که به دل می‌نشیند و در هیچ نسلی گم نمی‌شود.
مظفری اضافه می‌کند: متأسفانه از این مقوله ضربه می‌خوریم. اگر در موسیقی ایرانی بتوانیم ملودی مناسب مردم این سرزمین را پیدا کنیم و خود را به آن بسپاریم مطمئن باشید کارهای فاخر بار دیگر شکل خواهد گرفت.

کنسرت اهورایی
این هنرمند همدانی ضمن تشریح برنامه اجرای کنسرت در همدان می‌گوید: یک تور ایرانگردی را با گروه همایون خواهیم داشت و در استان‌های مختلف این کنسرت را اجرا خواهیم کرد. من اصالتا همدانی هستم و تلاش خواهیم کرد اولین برنامه پس از تهران در همدان اجرا شود. امیدواریم تا چند روز آینده زمان دقیق اجرای همدان مشخص شود. شیراز و شهرهای دیگر را هم در برنامه خواهیم داشت.
وی می‌گوید: در این کنسرت بیشتر کار‌ها از ساخته‌های استاد حسین پرنیاست که با کلام آقایان سهیل محمودی، اخلاقی و شاعران کلاسیک کشور در شور، ابوعطا و دشتی اجرا خواهد شد. مسأله مهمی که در این کنسرت بر آن تأکید کردیم، موج مثبتی است که قرار است اجرای این کنسرت به مخاطبان منتقل کند. به همین علت اسم این کنسرت را اهورایی گذاشته‌ایم.
وی با تأکید بر ویژگی‌های آهنگسازی حسین پرنیا می‌گوید: یک سری آهنگسازی‌هایی که اخیرا باب شده ملودیک نیست و احساس شعف و سبکی که باید مخاطب از یک کنسرت دریافت کند در این کار‌ها وجود ندارد. استاد پرنیا در این مقوله بسیار کار کرده است. ایشان خالق آثاری مانند تصنیف گلپونه‌هاست که زنده‌یاد ایرج بسطامی اجرا کرده است. بیشتر کارهایی که در این کنسرت اجرا می‌کنیم به گونه‌ای است که احساس، حرف اول را می‌زند و نوازندگان از کار خود در این کار‌ها بسیار راضی هستند.
مظفری می‌گوید: در آینده‌ای نزدیک با استاد مجید درخشانی برنامه‌ای را اجرا خواهیم کرد.
وی در گفت‌وگو با همشهری به ارتباط ملودی و کلام همچنین ریتم و زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید: ما در موسیقی ایران ملودی را گم کرده‌ایم نه ریتم را. ریتم مانند متری در یک آهنگ عمل می‌کند اما آنچه عامل ماندگاری در یک قطعه موسیقی است ملودی است و کلامی که در آن قطعه گنجانده می‌شود.
مظفری اضافه می‌کند: آهنگسازهای ما گاهی یک آهنگ را در ذهن خود می‌سازند یا می‌‌کارند و بعد تلاش می‌کنند به زور شعری را در آن جای دهند. ما در یک ملودی زیبا و قابل هضم فقر داریم و همین مسأله موجبات دلخوری بین علاقه‌مندان و اهالی موسیقی را فراهم کرده است.

در محضر استادان بزرگ
این خواننده همدانی با اشاره به آموخته‌هایش از استادان این حوزه می‌گوید: چندین سال در حوزه موسیقی و آواز کار کرده‌ام. در محضر استاد مسقطی در کرمانشاه آموزش دیده‌ام که بر روی صدای من بسیار کار کردند و من مدیون ایشان هستم. از استادان بزرگی مانند رامبد صدیف، کیوان ساکت، میلاد کیایی، حسین پرنیا، حسن ناهید، کامبیز روشن‌روان و استادان دیگر در تهران بسیار آموخته‌ام.
وی ادامه می‌دهد: وقتی به تهران آمدم کار‌شناس برنامه موسیقی مردان موسیقی شبکه جام‌جم ۱ و ۲ و ۳ شدم که برای هم‌زبانان و هم‌وطنان خارج از کشور پخش می‌شد. نتیجه این برنامه همکاری با استادان بزرگ موسیقی ایران از جمله استاد عباس خوشدل، استاد همایون خرم و استادان دیگر موسیقی کشور عزیزمان ایران بود.
مظفری با اشاره به گروه‌هایی که با آن‌ها برنامه اجرا کرده می‌گوید: با گروه استاد کیوان ساکت، حسین پرنیا، بیاد گل‌ها و استاد میلاد کیایی کار کردم و اجراهایی داشتم.

سبک اصفهانی
این خواننده همدانی با اشاره به سبک آوازی خود ادامه می‌دهد: سبکی که من در آواز دنبال می‌کنم و در دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌ها تدریس می‌کنم سبک آوازی اصفهان است. همان‌طور که می‌دانید سبک اصفهان، یک سبک استاندارد و کلاسیک در آوازاست.
وی اضافه می‌کند: در این سبک مقوله شعر و موسیقی، تلفیق شعر آواز و ادای تحریرهای مختلف به گونه‌ای است که هیچ یک برای هم مزاحمتی ایجاد نمی‌کنند و یک آواز کامل را ارائه می‌کند. از نظر صاحب‌نظران و دید اغلب استادان موسیقی این سبک بهترین و کامل‌ترین سبک آوازی است.

   کنسرت در تهران
سروش مظفری ۳۱ تیرماه کنسرتی با گروه همایون به سرپرستی و آهنگسازی استاد حسین پرنیا در سالن اندیشه حوزه هنری تهران برگزار کرد.
سروش مظفری متولد ۱۳۵۶ است و سال‌هاست در زمینه موسیقی به ویژه آواز فعالیت می‌‌کند. در همدان با رضا صفوی، رضا عباسی، وحید رادفر و هنرمندان دیگری کار کرده است. به ویژه ارکستر فاخته، ارکستر بامداد و فارابی از گروه‌هایی هستند که در همدان با آن‌ها همکاری کرده است.
وی همچنین مدتی سخنگوی خانه آواز در همدان بود و در شورای موسیقی استان نیز عضویت داشت. پیش از این‌که از همدان مهاجرت کند، در صدا و سیمای همدان کار‌شناس موسیقی برنامه شب غربی بود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D9%84%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%DA%AF%D9%85%E2%80%8C%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، حسین پرنیا ، سروش مظفری ،

جمعه 1 مرداد 1395

پس از 4 دهه، موسیقی کامکارها در همدان جاری شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    

پس از 4 دهه، موسیقی کامکارها در همدان جاری شد

30 تیر 1395 - 14:10dsfr.ir/7o5s1

پس از 4 دهه، موسیقی کامکارها در همدان جاری شد
امین بصیری پارسا
کنسرت کامکارها در همدان

حضور گروه موسیقی کامکارها پس از 4 دهه فعالیت در همدان یک رویداد مهم هنری بود که با استقبال کم نظیر مخاطبان و علاقمندان به موسیقی سنتی و محلی ایران روبرو شد.

با این که همدان فاصله زیادی با تهران پایتخت کشور ندارد اما از بیشتر رویدادهای فرهنگی هنری که در پایتخت اتفاق می افتد محروم است. بیشتر گروه های هنری از جمله موسیقی، تئاتر، نمایشگاه ها و جشنواره های هنری در تهران استقرار دارند حتا هنرمندان همدانی که به رشد قابل توجهی در رشته خود می رسند و شناخته می شوند به پایتخت مراجعه می کنند، به عبات دیگر می توان گفت تهران علاوه بر پایتخت سیاسی و اقتصادی، پایتخت فرهنگی نیز به شمار می آید و بیشتر فرصت ها در این استان است.

گاهی گروه های هنری پایتخت به همدان دعوت می شوند و شهروندان این شهر که فرصت دیدن آنان در تهران برایشان فراهم نیست، غنیمتی به شمار می رود اما همچنان اجرای برنامه های هنری به ویژه کنسرت ها در همدان با اما و اگرهایی همراه است به طور مثال با اینکه مدتهاست از شهرام ناظری و گروهش دعوت شده تا در همدان به اجرای برنامه بپردازند و موافقت استانداری نیز برای اجرای کنسرت در سالن بیش از 500 نفری اخذ شده، هنوز اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان با آن موافقت نکرده است. با این حال هر از چند گاهی همدانی ها میزبان هنرمندان پایتخت نشین شده و مایه خشنودی آنان فراهم می شود. جمعه گذشته نیز همدان میزبان دو رویداد مهم هنری بود؛ برگزاری کارگاه «سعید دستوری» عکاس و نورپرداز شناخته شده کشور در مجتمع آوینی و برگزاری کنسرت گروه کامکارها در مجتمع ابن سینا دو برنامه ای بود که همدانی ها را در یک روز تعطیل گرم به سالن ها کشاند.

حضور گروه موسیقی کامکارها پس از 4 دهه فعالیت در همدان یک رویداد مهم هنری بود که با استقبال کم نظیر مخاطبان و علاقمندان به موسیقی سنتی و محلی ایران روبرو شد. بسیاری از نوازندگان و هنرمندان همدانی از آموزش های اعضای گروه موسیقی کامکارها بهره برده اند و شاگرد آنها بوده اند ده ها نوازنده دف، کمانچه و سنتور در همدان شاگردان بیژن، اردشیر و اردوان کامکار هستند و شیوه این استادان را به هنرجوهای خود آموزش می دهند علاوه بر این همدان علاقمندان زیادی در زمینه موسیقی سنتی دارد و همواره از تعداد مخاطبانی که در سالن ها حضور پیدا می کنند می توان به شدت این علاقه و تشنگی پی برد.

کنسرت در دو بخش اجرا شد بخش اول با اشعار فارسی که بیشتر از دیوان حافظ انتخاب شده بود ارائه شد کامکارها تصنیف های این قسمت را با ریتم کندتری اجرا کردند جالب است که لباس های گروه در این بخش تیره تر بود و از نشاط مخاطبان کم می کرد. در بخش دوم کنسرت گروه با پوشش و لباس کردی در صحنه حاضر شدند و چند ترانه خاطره انگیز کردی را برای علاقمندان اجرا کردند خوانندگی بیشتر این ترانه ها بر عهده استاد بیژن کامکار بود. همراهی مخاطبان با اعضای گروه در اجرا نشان از عشق و علاقه مردم همدان به این گروه را نشان می داد گویی پس از سال ها، این اجرا آنان را به آرزوی دیرین خود رسانده بود.

 یکی از نقاط قوت گروه کامکارها ارائه شیوه های نوین در گروه نوازی است در این اجرا نیز 11 نفر از اعضای گروه حضور داشتند و استاد هوشنگ کامکار سرپرستی گروه را بر عهده داشت اما تکنوازی کمانچه استاد اردشیر کامکار در بخش هایی از برنامه مخاطبان را محسور خود کرده بود.

«شهرام پارسا» مدیر شرکت ترانه پرداز همایون که برگزار کننده این کنسرت بود می گوید: کنسرت در دو سانس برگزار شد که سانس اول ساعت شش و نیم آغاز شد و تا حدود هشت و نیم ادامه داشت و سانس دوم ساعت نه و نیم تا یازده و نیم شب بود که خوشبختانه با استقبال خوب همشهریان روبرو شد.

او ادامه می دهد: کنسرت سنتی فضا و ویژگی خاصی دارد که برگزاری آن باعث طراوت در جامعه می شود اما مشکلاتی مانند هزینه گزاف سالن اجرا و مسائل دیگر وجود دارد که در صورت برطرف شدن می توان ادامه داد. داشتن یک سالن بزرگ تر استاندارد که به منظور برگزاری کنسرت طراحی شده و گنجایش هزار نفری داشته باشد کار ما را آسانتر می کند.

یکی از مشکلات عمده برگزاری کنسرت در همدان این است که یک گروه در یک روز دو کنسرت پشت سرهم برگزار می کند گروه کامکارها نیز روز جمعه دو برنامه برای دو گروه مخاطب 500 نفری برگزار کردند. این اتفاق نه تنها باعث می شود تعدادی از مخاطبان و علاقمندان از برنامه محروم شوند بلکه هنرمندان به ویژه خوانندگان توان اجرای 5 ساعت مداوم را ندارند و گفته می شود به حنجره آنان فشار وارد می شود. شهرام پارسا در این مورد می گوید: علاوه بر سالن مسئله موافقت مسئولان را نیز باید داشته باشیم که به طور مثال یک گروه بتواند چند روز مداوم در یک سالن، برنامه اجرا کند چون ممکن است علاقمندان بسیاری باشند که روز جمعه نتوانند درکنسرت حاضر شوند.

او در پایان می گوید: برنامه بعدی ما دونوازی تار و تنبک است که توسط پویان بیگلر نوازنده چیره دست همدانی و پژمان حدادی است اجرا خواهد شد. امیدواریم این برنامه 22 مرداد ماه برگزار شود.

یکی دیگر از مشکلات اجرای کنسرت در همدان سالن های غیر استاندارد است. نداشتن سیستم صوت استاندار و یا باد زدن هنرمندان با برگه های نت در این کنسرت که به دلیل نداشتن تهویه درست همه را کلافه کرده بود از مسائلی است ضرورت دارد توجه بیشتری به آن شود.

همانطور که اشاره شد بلاتکلیفی مدیران فرهنگی در این نکته که آیا موسیقی می خواهند یا نه، در این کنسرت نیز خود را نشان داد. برخورد و جلوگیری از عکاسی برخی عکاسان رسانه ای توسط کارکنان اداره ارشاد و برخورد نامناسب با یکی از شاگردان اعضای گروه کامکار در پایان برنامه که قصد داشت دسته گلی به استاد خود اهدا کند از این دست نگاه هایی است که به نظر می رسد به فضای موسیقی استان آسیب زده است.

بهنام مردای یکی از این هنرجوها می گوید: ما می دانیم که برگزار کردن کنسرت در استان همدان چقدر دشوار است و اداره ارشاد هزینه بالایی را برای اجاره سالن از برگزار کننده دریافت کرده است. آیا اگر نیم ساعت بیشتر مخاطبان و شاگردان این هنرمندان بزرگ بتوانند به استادان خود خوش آمد گویی داشته باشند دنیا به آخر می رسد؟ متاسفانه نگاه این نهاد به مقوله هنر بسیار غیرتخصصی و غیرحرفه ای است چون کارشناسان و متولیان افرادی هستند که چندان با هنر آشنایی ندارند و بیگانه هستند.

او در ادامه می گوید: ما می خواستیم دسته گلی را به استاد تقدیم کنیم که یکی از کارکنان اداره ارشاد با برخورد نامناسبی ما را بیرون کرد حداقل به رسم میهمان نوازی ما باید به استادمان خوش آمد می گفتیم. این دوستان در اداره ارشاد نمی دانند ارتباط مستقیم هنرمند و مخاطب چه قدر مهم است متاسفانه این اتفاق مهم را به کام خیلی ها تلخ کردند چون به هنرمندان و مردم اعتماد ندارند و از هنر نیز شناخت ندارند.

او در پایان می گوید: تعدادی از صندلی ها را به کارکنان اداره ارشاد اختصاص می دهند و سروصدای افردای که در این صندلی ها می نشینند باعث حواس پرتی هنرمندان هنگام اجرای برنامه می شوند چون هزینه ای پرداخت نکرده اند و از رانت دولتی استفاده می کنند.

http://www.donyayesafar.com/n/7346


آتش‌سوزی‌ در میدان تاریخی همدان + عکس

آتش سوزی در میدان امام همدان

منحصربفردترین میدان تاریخی ایران که شش خیابان به آن منتهی می‌شود، پیش از ظهر امروز برای ساعاتی در آتش سوخت.

حسین زندی - فعال میراث فرهنگی همدان - در گفت‌وگو با ایسنا با تائید این آتش‌سوزی توضیح داد: در این آتش‌سوزی که پیش از ظهر امروز (پنج‌شنبه 31 تیر) در میدان تاریخی امام (ره) در همدان در مجاورت خیابان بوعلی و سرپل یخچال رخ داد و خاموش کردن آن تا ساعت ۱۴ طول کشید، بخش زیادی از دو طبقه تاریخی این میدان در آتش سوخت و حتی بخش‌ی از سقف‌های تاریخی مغازه‌های قرار گرفته در اطراف میدان، فرو ریختند.

او درباره‌ی علت این آتش‌سوزی گفت: تا کنون علت این حادثه را پوسیدگی سیستم برق‌رسانی اعلام کرده‌اند، اما به گفته مسوولان ذی‌ربط تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.

وی با اشاره به کند بودن روند امدادرسانی به این بخش تاریخی همدان اظهار کرد: در این منطقه سیستم آبرسانی برای اطفای حریق شهری وجود ندارد، پیش از این نیز با رخ دادن اتفاقات مشابه، دچار این مساله بوده‌ایم و از سوی دیگر چون شهرداری کوچه‌های اطراف این میدان را برای درآمدزایی به پارکینگ تبدیل کرده است، به همین دلیل ماشین آتش‌نشانی نیم‌ساعت دیرتر توانست به مکان آتش‌سوزی برسد.

او در ادامه با اشاره به طرح پیاده‌راه کردن خیابان بوعلی‌سینا توسط شهرداری همدان افزود: این کار در شرایطی برای این منطقه مناسب است که سیستم آبرسانی و اطفای حریق برای این بخش از همدان که به قول مدیریت شهری یکی از قطب‌های گردشگری شهر نیز هست، در نظر گرفته شود.

به گزارش ایسنا، میدان مرکزی همدان میدان بزرگی است که امروزه با نام میدان امام خمینی(ره) همدان معروف است. طرح و نقشهٔ این میدان توسط مهندس معمار آلمانی «کارل فریش» تهیه و اجرا شده‌ است. با وجود قدمت تقریباً یک قرن، این میدان هنوز موقعیت ارتباطی خود را با خیابان‌ها و بازار همدان حفظ کرده‌ است.

طراحی و اصول خیابان‌کشی یا انشعاب خیابان‌ها از این میدان دایره شکل، به نحوی است که هر چه شهر گسترده‌تر می‌شود، باز غیرمستقیم زیر نفوذ همین میدان مرکزی شهر است.

این میدان مربوط به دوره پهلوی است و در همدان، محل تقاطع خیابان شهدا تختی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ تیر ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۷۱۲ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

‌http://www.isna.ir/news/95040118665/%D8%A2%D8%AA%D8%B4-%D8%B3%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B9%DA%A9%D8%B3


برچسب ها: میدان مرکزی همدان ، میدان امام همدان ، آتش سوزی در میدان امام همدان ، آتش سوزی میدان تاریخی همدان ،

چهارشنبه 30 تیر 1395

موسیقی کامکار‌ها به کام مردم همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

موسیقی کامکار‌ها به کام مردم همدان

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
موسیقی کامکار‌ها به کام مردم همدان
حضور گروه موسیقی کامکار‌ها پس از ۴ دهه فعالیت در همدان یک رویداد مهم هنری بود که با استقبال کم‌نظیر مخاطبان و علاقه‌مندان به موسیقی سنتی و محلی ایران روبه‌رو شد...
1395/04/30
حضور گروه موسیقی کامکار‌ها پس از ۴ دهه فعالیت در همدان یک رویداد مهم هنری بود که با استقبال کم‌نظیر مخاطبان و علاقه‌مندان به موسیقی سنتی و محلی ایران روبه‌رو شد. بسیاری از نوازندگان و هنرمندان همدانی از آموزش‌های اعضای گروه موسیقی کامکار‌ها بهره برده‌ و شاگرد آن‌ها بوده‌اند. ده‌ها نوازنده دف، کمانچه و سنتور در همدان شاگردان بیژن، اردشیر و اردوان کامکار هستند و شیوه این استادان را به هنرجوهای خود آموزش می‌دهند. علاوه بر این همدان علاقه‌مندان زیادی در زمینه موسیقی سنتی دارد و همواره از تعداد مخاطبانی که در سالن‌ها حضور پیدا می‌کنند می‌توان به شدت این علاقه و تشنگی پی برد.

برنامه فشرده
یکی از مشکلات عمده برگزاری کنسرت در همدان این است که یک گروه در یک روز ۲ کنسرت پشت سر هم برگزار می‌کند. گروه کامکار‌ها نیز روز جمعه ۲ برنامه برای ۲ گروه مخاطب ۵۰۰ نفری برگزار کردند. این اتفاق نه تنها باعث می‌شود تعدادی از مخاطبان و علاقه‌مندان از برنامه محروم شوند بلکه هنرمندان به ویژه خوانندگان توان اجرای ۵ ساعت مداوم را ندارند و به حنجره آنان فشار وارد می‌شود.
شهرام پارسا، مدیر شرکت برگزارکننده این کنسرت، به همشهری گفت: علاوه بر سالن مسأله موافقت مسئولان را نیز باید داشته باشیم که به طور مثال یک گروه بتواند چند روز مداوم در یک سالن برنامه اجرا کند چون ممکن است علاقه‌مندان بسیاری باشند که در یک روز نتوانند در کنسرت حاضر شوند.
یکی از مشکلات اجرای کنسرت در همدان سالن‌های غیراستاندارد است. نداشتن سیستم صوت استاندارد و نداشتن تهویه مطلوب است.
بلاتکلیفی مدیران فرهنگی در این نکته  برخورد و جلوگیری از عکاسی برخی عکاسان رسانه‌ای توسط کارکنان اداره ارشاد از نگاه‌هایی است که به نظر می‌رسد به فضای موسیقی استان آسیب زده است.
وی می‌گوید: برنامه بعدی ما دونوازی تار و تنبک است که توسط پویان بیگلر، نوازنده چیره‌دست همدانی، و پژمان حدادی اجرا خواهد شد. امیدواریم این برنامه ۲۲ مردادماه برگزار شود.

   اجرای کنسرت
کنسرت گروه کامکار‌ها در ۲ بخش اجرا شد؛ بخش اول با اشعار فارسی که بیشتر از دیوان حافظ انتخاب شده بود ارائه شد.
 کامکار‌ها تصنیف‌های این قسمت را با ریتم کندتری اجرا کردند. جالب است که لباس‌های گروه در این بخش تیره‌تر بود و از نشاط مخاطبان کم می‌‌کرد. در بخش دوم کنسرت، گروه با پوشش و لباس کردی در صحنه حاضر شدند و چند ترانه خاطره‌انگیز کردی را برای علاقه‌مندان اجرا کردند. خوانندگی بیشتر این ترانه‌ها برعهده استاد بیژن کامکار بود. همراهی مخاطبان با اعضای گروه در اجرا، عشق و علاقه مردم همدان به این گروه را نشان می‌داد. گویی پس از سال‌ها، این اجرا آنان را به آرزوی دیرین خود رسانده بود. یکی از نقاط قوت گروه کامکار‌ها ارائه شیوه‌های نوین در گروه‌نوازی است. در این اجرا نیز ۱۱ نفر از اعضای گروه حضور داشتند و استاد هوشنگ کامکار سرپرستی گروه را بر عهده داشت. اما تک‌نوازی کمانچه استاد اردشیر کامکار در بخش‌هایی از برنامه مخاطبان را مسحور خود کرده بود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D9%85-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی ، گروه کامکارها ،

چهارشنبه 30 تیر 1395

نوای هزاردستان برای کودکان سرطانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

نوای هزاردستان برای کودکان سرطانی

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
نوای هزاردستان برای کودکان سرطانی
گروه موسیقی هزاردستان اول مردادماه به نفع کودکان مبتلا به سرطان در تالار فجر همدان به روی صحنه خواهد رفت و با مردم همدان برای بهبود این کودکان هم‌آوا خواهد شد...
1395/04/30
گروه موسیقی هزاردستان اول مردادماه به نفع کودکان مبتلا به سرطان در تالار فجر همدان به روی صحنه خواهد رفت و با مردم همدان برای بهبود این کودکان هم‌آوا خواهد شد.
جواد مرادیان، سرپرست گروه موسیقی هزاردستان، در گفت‌وگو با همشهری از برنامه‌های این گروه و وضعیت موسیقی در همدان می‌گوید.
  • درباره اجرای کنسرت روز جمعه توضیح دهید.
کنسرت یکم مردادماه گروه هزاردستان در ۲ بخش اجرا خواهد شد؛ قسمت اول دونوازی بربط است. همان‌طور که می‌دانید ساز بربط یک ساز خیلی قدیمی است که کمتر در گروه‌ها از آن استفاده می‌شود. هدف من این است که ساز بربط را بیشتر معرفی کنم. خیلی‌ها فکر می‌کنند یک ساز عربی است اما بربط ساز کاملا ایرانی است که مورد بی‌مهری قرار گرفته است. قسمت دوم اجرای گروه ۲۴ نفری است که در این بخش بعضی از کارهای قدیمی و برخی از ساخته‌های من اجرا خواهد شد. شعر‌ها از سیاوش کسرایی، خواجه عبدلله انصاری و حافظ است.
  •  رویکرد گروه هزاردستان به امور خیریه از چه چیزی ناشی می‌شود؟
در همه جای دنیا کمک به نیازمندان مخصوصا بیماران مبتلا به سرطان مرسوم است. گروه هزاردستان هم در این راستا سومین کنسرت خود را به نفع کودکان مبتلا به سرطان اجرا خواهد کرد. ششمین کنسرت خیریه به نفع توان‌یابان و بیماران ام‌اس را نیز پس از آن خواهیم داشت.
  • برنامه‌های جدید هزاردستان به ویژه در زمینه آموزش کودکان و نوجوانان در سال جاری چیست؟
برای کودکان اجرای کلاس تخصصی داریم که از کودکان ۴ ساله شروع می‌شود و برای این منظور از معلمان تخصصی این حوزه استفاده می‌کنیم. نمونه این آموزش‌ها اجرای کنسرت کودکان در همایش فیلم و تئا‌تر کودک توسط کودکان به سرپرستی استاد فرهاد کریمی بود که به خوبی اجرا شد و با استقبال بی‌نظیری مواجه شد.
  •  گویا قرار است مرکز موسیقی‌درمانی راه‌اندازی کنید.
بیش از ۱۰ سال است که بر روی موسیقی‌درمانی و تأثیر آن تحقیق می‌کنم. به‌ دلیل همین موضوع رشته روان‌شناسی را در دانشگاه گذراندم تا به صورت تخصصی یک مرکز موسیقی‌درمانی راه‌اندازی کنم و این موارد آموزشی را در آن مرکز پیگیری کنم.
  •  کار‌ها در چه سبک و سیاقی است؟
من خیلی به موسیقی ردیفی قدیم اعتقاد دارم؛ اما در این کنسرت هم به سبک جدید و هم سبک قدیم اجرا خواهیم داشت؛ چون می‌خواهم نسل نو با آن آشنا شوند. هم از تصنیف استفاده کردم هم اعتقاد به آواز خواننده دارم.
  • به نظر شما وضعیت موسیقی همدان امسال در مقایسه با سال‌های گذشته چگونه بود؟
به نظر من اجرای کنسرت کمتر شده و با توجه به شرایط جدید شاید کمتر هم بشود. گویا در اساسنامه جدید شرایط سخت‌تر شده است؛ البته خیلی از محتوا خبر ندارم اما تغییر مثبتی را شاهد نبودیم.
در ۱۰ سال اخیر ما شاهد سخت‌گیری‌های بسیاری بوده‌ایم. قبلا فقط جهت اطلاع با اماکن نامه‌نگاری می‌شد، اما اکنون حضوری باید هنرمند برای اخذ مجوز به اماکن نیروی انتظامی برود. این پروسه نامه‌نگاری‌های زیادی خواهد داشت. برای همین کنسرت من، یک هفته رفت و آمد و نامه‌نگاری صورت گرفت.
  •  پیشنهاد شما برای بهتر شدن وضعیت موسیقی به ویژه در زمینه برگزاری کنسرت‌ها چیست؟
وزارت ارشاد با همکاری خانه موسیقی و هنرمندان موسیقی باید کار تخصصی انجام دهند، سپس اساسنامه برای همه استان‌ها ارسال شود.
  •  گروه هزاردستان برای آینده چه برنامه‌هایی دارد؟
ازآنجا که برای برگزاری برنامه این هفته خیلی خسته و اذیت شدیم بعید است به این زودی کنسرت بدهیم. انتظارم داشتم با سابقه بیش از ۲۰ سال اجرای کنسرت و خیریه بودن، تفاوتی وجود داشته باشد؛ اما به جز رایگان بودن سالن تالار فجر که آن هم با نامه‌نگاری‌ها و پیگیری‌های جلال گودرزی‌سروش انجام شد، کمک دیگری نشد. چند ماه تمرین، چندین بار حضور در اداره ارشاد و اماکن نیروی انتظامی و ساعت‌ها منتظر بودن برای من که سالیان سال است کنسرت می‌دهم دیگر خسته‌کننده شده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%D9%88%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%86%DB%8C


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، کنسرت گروه هزار دستان ،

چهارشنبه 30 تیر 1395

کارگاه نور‌پردازی پرتره در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

کارگاه نور‌پردازی پرتره در همدان

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
کارگاه نور‌پردازی پرتره در همدان
در هفته گذشته سالن آمفی‌تئا‌تر مجتمع آوینی همدان میزبان کارگاه نور‌پردازی پرتره با حضور سعید دستوری، فارغ‌التحصیل رشته عکاسی با تخصص نور‌پردازی پرتره از کالج کامپتون کالیفرنیا، بود...
1395/04/29
در هفته گذشته سالن آمفی‌تئا‌تر مجتمع آوینی همدان میزبان کارگاه نور‌پردازی پرتره با حضور سعید دستوری، فارغ‌التحصیل رشته عکاسی با تخصص نور‌پردازی پرتره از کالج کامپتون کالیفرنیا، بود.
دستوری یکی از مدرسان این رشته است و حضور وی در همدان فرصتی بود تا علاقه‌مندان به این شاخه از عکاسی بتوانند از تجربه‌های او بهره ببرند. کمتر از ۵۰ نفر از عکاسان علاقه‌مند به نور‌پردازی تخصصی در این کارگاه شرکت کردند که بیشتر آن‌ها از همدان، اراک و کرج بودند.

 نظریه‌های عکاسی
سعید دستوری با اشاره به نگاه هنرمندانه عکاسان گفت: بدون تئوری نمی‌توان عملی کار کرد. غیر از اینکه عکاسی یک فن  است تلاش‌های زیادی صورت گرفته تا به عنوان یک هنر نیز شناخته شود. در آغاز کشف عکاسی آن‌ را یک تکنیک قلمداد می‌کردند. کسی که پشت دوربین است به خودی خود هنری به کار نمی‌برد. ابزاری دارد که می‌تواند به عنوان یک تکنیک از آن استفاده کند؛ اما وقتی آن نگاه هنرمندانه در عکاسی اتفاق می‌افتد هنر شکل می‌گیرد.
این هنرمند ادامه داد: در عکاسی به غیر از نورنگاری باید یک نگاه عکاسانه هم وجود داشته باشد. اگر کار عکاس صرفاً نورنگاری باشد تکنسین است و عکاس هنرمند نیست، عنصری که ما را از تکنسین بودن در عکاسی متمایز می‌کند نگاه عکاسانه است.
دستوری گفت: این نگاه را نمی‌توان به کسی تزریق کرد و باید در وجود شخص باشد. اگر نگاه وجود داشته باشد می‌توان آن را تقویت کرد. وقایع بد را از زاویه خوب نگاه کردن، نگاه عکاسانه است؛ مانند گوش موسیقی داشتن. در موسیقی با یاد گرفتن اصول ابتدایی می‌توان ساز زد اما بدون گوش موسیقی نمی‌توان نوازنده هنرمند یا آهنگساز بود. هنر یک مقوله درونی است و تکنیک مسأله‌ای بیرونی است و تلفیق این دو با هم بسیار متعالی است.

اتفاقات خوب در عکاسی
این مدرس عکاسی  با ابراز امیدواری نسبت به آینده عکاسی از نگاه عکاسان امروز کشور گفت: نسل جدید کارهای فوق‌العاده‌ای دارند که هم خلاقیت را با خود دارد هم تکنیک را. گاهی برخی عکس‌های این نسل را که می‌بینم حیرت می‌کنم و می‌گویم ما عکس نگرفته‌ایم. برخی از این بچه‌ها بهتر نگاه می‌کنند. نسل ما نمی‌توانست اینگونه نگاه کند و قرار نبود اینگونه نگاه کند. قرار است نسل به نسل هنر عکاسی بهتر شود و این اتفاق افتاده است.
وی همچنین به اهمیت نور در عکاسی اشاره کرد و گفت: عنصر نور مقدمه عکاسی است. در حال حاضر عکاسی بدون نور امکان‌پذیر نیست. استاد من «پروفسور میچل» می‌گفت هیچ‌وقت نگذارید وسیله دست‌ساز از شما قوی‌تر و جلو‌تر باشد. این سخن بسیار ارزشمند است. نباید اجازه دهیم وسیله دست‌ساز در دیدگاه هنرمندانه ما تأثیر داشته باشد. وسیله بدون نگاه هنرمندانه نمی‌تواند معجزه کند.

اهمیت نور
این نور‌پردازی گفت: عکاس به تمامی اشیا به‌ عنوان سوژه نگاه می‌کند. حتی بدون دوربین کادربندی‌ها را در آن می‌بیند و این یعنی تقویت کردن نگاه عکاسانه. عکاس باید یک پوشه‌ در ذهن خود باز کند به نام نور و نور را در زندگی خود ببیند. نور جذابیت می‌دهد. نور عنصری است که خداوند خلق کرده تا همدیگر را ببینیم. بدون نور هویت‌ها گمشده هستند. بدون نور رنگ، عکس و حتی شیء وجود ندارد. من وقتی دیگران را نمی‌بینم یعنی آرامشم را از دست داده‌ام چون صورت‌ها برای من زیر سؤال می‌رود.
وی به عکاسان توصیه کرد: نور مانند نسیم است نه توفان؛ نور مانند باران است نه سیلاب. نور بسیار محترم و دوست‌داشتنی است و انسان چیزی را که دوست دارد نباید محصور کند. عکاسان حرفه‌ای ارزش نور را می‌شناسند؛ نور را دوست دارند؛ پس آن را محصور و زندانی نمی‌کنند؛ آن را‌‌ رها می‌کنند تا خود را نشان دهد و جذابیت‌ها را نمایان کند.

آتلیه‌داران هنرمند نیستند
این استاد عکاسی در پایان با اشاره به جایگاه برخی آتلیه‌داران گفت: آتلیه‌داران تکنسین‌های خوبی هستند اما هنرمند نیستند. دوربین عکاسی عکاس ناشی را مانند اسبی که سوارکارش ناشی است زمین می‌زند. نور هم این ویژگی را دارد.
وی اضافه کرد: برخی‌ها می‌گویند «نور غلط». ما در عکاسی «نورغلط» نداریم؛ اما نور «غیرجذاب» داریم. ما نباید از اصطلاحات اشتباه در عکاسی استفاده کنیم.
  •  کارگاه تخصصی
محمدرضا سمندر، عکاس همدانی و دبیر اجرایی کارگاه نور‌پردازی پرتره، گفت: علت اینکه تعداد شرکت‌کننده‌ها کمتر از ۵۰ نفر بود  فراگیر بودن آن بود تا  هنرجو‌ها بتوانند بهره بیشتری از کارگاه ببرند.
سمندر ادامه داد: این کارگاه با حمایت اداره‌ کل فرهنگ و ارشاد همدان و آموزشگاه عکاسی پویش برگزار شد اما عباس عربزاده، عکاس همدانی، برای برگزاری این برنامه تلاش بسیاری کرد.
وی ادامه داد: وضعیت آموزش عکاسی در همدان با آنچه در تهران هست فاصله بسیاری دارد و حضور استادانی مانند سعید دستوری می‌تواند در نوع نگاه هنرجوهای همدانی و انتخاب راه بسیار مؤثر باشد.http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%86%D9%88%D8%B1%E2%80%8C%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%BE%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: همشهری همدان ، عکاسی همدان ، سعید دستوری ،

چهارشنبه 30 تیر 1395

صعود؛ از الوند تا دماوند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کوهنوردی ،

صعود؛ از الوند تا دماوند

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
صعود؛ از الوند تا دماوند
محمد اسدی‌پیروز، کوهنورد و فعال محیط زیست همدانی، به تازگی همراه همنوردان خود به قله دماوند صعود کرده است. وی این برنامه موفق را تمرینی برای صعود به قله کازبک عنوان می‌کند...
1395/04/29
محمد اسدی‌پیروز، کوهنورد و فعال محیط زیست همدانی، به تازگی همراه همنوردان خود به قله دماوند صعود کرده است. وی این برنامه موفق را تمرینی برای صعود به قله کازبک عنوان می‌کند.
محمد اسدی‌پیروز و محمود بیات ۲ همنوردی هستند که برنامه‌های کوهنوردی خود را به صورت مشترک اجرا می‌کنند. این دو کوهنورد همدانی به غیر از صعودهای داخلی، سال ۱۳۹۲ یک رکورد صعود سرعتی در قله آرارات کشور ترکیه از خود به جای گذاشتند و امسال هم با تمرین‌های پیاپی برای اولین بار می‌خواهند به قله کازبک در کشور گرجستان صعود کنند.

مسیرهای پیروزی
محمد اسدی‌پیروز با معرفی مسیرهای صعود به قله دماوند به همشهری می‌گوید: برای رسیدن به قله دماوند، مسیرهای مختلفی وجود دارد که شناخته‌‌شده‌ترین آن‌ها جبهه‌های شمالی، شمال‌شرقی، غربی و جنوبی است. مسیر صعود جبهه شمالی از میان دو یخچال سیوله (سمت راست) و دوبی‌سل (سمت چپ) صورت می‌گیرد؛ همچنین جبهه شمال‌شرقی که پناهگاه تخت فریدون در مسیر آن قرار دارد و جبهه غربی با پناهگاه سیمرغ از دیگر مسیرهای صعود به این قله زیبا هستند. جبهه جنوبی پلور، رینه (۲۱۰۰ متر)، گوسفندسرا (۳۰۰۰ متر)، بارگاه سوم (۴۲۰۰ متر) و آبشار یخی (۵۱۰۰ متر) در این مسیر قرار دارند.
وی با معرفی این جبهه‌ها ادامه می‌دهد: تاکنون چند برنامه صعود به دماوند داشتیم اما اولین بار بود که از جبهه غربی صعود می‌کردیم. این جبهه با تمام سختی‌ها، شیب تند و توده‌های هوای سردی که داشت جاده‌ای سرسبز با گل‌های لاله (قبل از رسیدن به پناهگاه سیمرغ) آن را به یکی از زیبا‌ترین مناظر کوهنوردی تبدیل کرده بود.
اسدی‌پیروز اضافه می‌کند: هر جبهه صعود دماوند موقعیت‌های خاص خود را دارد و از جنبه‌هایی مورد توجه کوهنوردان قرار می‌گیرد؛ برای مثال برای کوهنوردانی که برای اولین بار صعود می‌کنند جبهه جنوبی بهترین مسیر است و کوهنوردانی که می‌خواهند خود را برای صعودهای ۶ هزاری و بالا‌تر آماده کنند مسیر شمالی زمستانی را انتخاب می‌کنند.
قله دماوند به ارتفاع ۵۶۷۱ متر، به عنوان بام ایران شهرتی جهانی دارد این کوه در ۹۰ کیلومتری شمال‌شرقی تهران است. دماوند بلند‌ترین قله مخروطی جهان است که با کمتر از 3هزار نفر صعودکننده خارجی کم‌گذر‌ترین قله مخروطی جهان نیز به ‌شمار می‌رود.

صعود به کازیک
این کوهنورد می‌گوید: زیبا‌ترین و فنی‌ترین قله زیبای دنیا که، فتح آن آرزوی هر کوهنوردی است، قله «کی ۲» در مرز پاکستان و چین است‌؛ اما هنوز آماده صعود به این قله نیستیم. قله‌ای که ۲۰ مرداد امسال قرار است به آن صعود کنیم قله کازیک یا به زبان محلی قازبکی در کشورگرجستان است. محدوده جغرافیایی آن شرق رشته کوه قفقاز مرکزی است و ارتفاع آن ۵۰۴۷ متر است.
وی اضافه می‌کند: نخستین صعود به این قله در سال ۱۸۶۸ توسط «داگلاس فرش‌فیلد»، «مور» و «تاکر» صورت گرفت و پس از آن راه برای صعودهای بعدی هموار‌تر شد. زمان مناسب صعود به این قله اواخر تیرماه تا آخر شهریورماه هر سال است.
اسدی‌پیروز ادامه می‌دهد: قله کازبک به ارتفاع ۵۰۴۷ متر یک کوه آتشفشانی از نوع استارتو ولکانو است و سومین قله بلند در گرجستان بعد از قله‌های شخارا (۵۲۰۱ متر) و جانگا (۵۰۵۹ متر) به شمار می‌رود.
این کوه در شرق رشته‌کوه قفقاز مرکزی در رشته‌کوه خوخ (نام گرجی آن) ما بین دریای سیاه و دریای خزر، در شمال اوستیا در ۲۵ کیلومتر مرزی کشور روسیه و گرجستان و در ۱۴ کیلومتری شهر تفلیس در روستای کازبکی قرار گرفته است.
وی می‌گوید: قله کازبک هفتمین قله بلند در رشته کوه‌های قفقاز و دومین کوه بلند در قاره اروپا بعد از البروس است. نام گرجی این قله مکینواری و به معنی کوه یخ است. در حال حاضر دسترسی به این منطقه فقط از طریق شهر تفلیس امکان‌پذیراست.

 اوج کوهنوردی همدان
این کوهنورد همدانی با اشاره به صعود و افول رشته کوهنوردی در استان می‌گوید: به عقیده بزرگان و پیشکسوتان کوهنوردی، اوج کوهنوردی همدان در دهه ۷۰ بود که بزرگانی را تحویل جامعه کوهنودی ایران داد.
پس از آن هر روز از جایگاه و مقام خود فاصله می‌گرفت تا اوایل دهه ۹۰ که دوباره رشد چشمگیری، هم در زمینه کوهنوردی و هم در زمینه سنگنوردی شاهد بودیم.
اسدی‌پیروز با تأکید بر تأثیر این رشته ورزشی بر زندگی شخصی خود ادامه می‌دهد: کوهنوردی به من آموخته زندگی قشنگ‌تر از انجام کارهای احساسی فاقد هر نوع منطقی است. کوهنوردی به من آموخت زندگی کنم.
  • گزارش صعود
کوهنوردان شناخته‌شده و حرفه‌ای معمولا پس از اجرای برنامه‌های صعود گزارشی از نحوه صعود تهیه می‌کنند تا تجربه‌های خود را در اختیار دیگر کوهنوردان قرار دهند. محمد اسدی‌پیروز نیز گزارش کوتاه و خواندنی‌ای از برنامه صعود به دماوند را در اختیار روزنامه همشهری قرار داده است:
ساعت ۱۱ روز سه‌شنبه با تعدادی از کوهنوردان گروه کوهنوردی «یاران» همدان از میدان امامزاده عبدالله همدان به ‌وسیله یک دستگاه مینی‌بوس به سمت تهران حرکت کردیم و چون به دلیل تعطیلات عید فطر ترافیک بسیار سنگین بود، حدود ۶ ساعت دیر‌تر به پلور رسیدیم. پس از پیاده شدن سوار 2 دستگاه نیسان شدیم و به سمت پارگینگ حرکت کردیم. ساعت ۵ بعدازظهر به پارگینگ رسیدیم و پس از حدود ۲ ساعت و ۵۰ دقیقه کوله‌کشی به پناهگاه سیمرغ رسیدیم. پس از برپایی چادر و کمی استراحت، برای هم‌هوایی به ارتفاع ۴۸۰۰ رفتیم و برگشتیم. روز بعد پس از خوردن صبحانه مختصر و بستن کوله حمله با تجهیرات کامل به سمت قله حرکت کردیم. اعضای گروه با آمادگی خیلی خوب تا ارتفاع ۵۴۵۰ متر ادامه دادند که متأسفانه با یک توده هوای بسیار سرد مواجه شدیم. در این هنگام گروهی از کوهنوردان اصفهانی که جلو‌تر از ما حرکت کرده بودند بدون اینکه به قله برسند تصمیم به برگشت گرفته بودند و با به ما پیشنهاد دادند به خاطر مساعد نبودن هوا صعود نکنیم و از مسیر رفته بازگشتند. اما ما با توجه به تجربه سرپرست گروه تصمیم به صعود گرفتیم که پس از ۳۰ دقیقه قله را از جبهه غربی فتح کردیم. حدود ساعت ۲ بعدازظهر و پس از حدود ۲۰ دقیقه عکس گرفتن و به جای آوردن سجده شکر تصمیم گرفتیم برگردیم. حدود ساعت ۸ شب به پناهگاه سیمرغ رسیدیم و پس از استراحت و شب‌مانی، ساعت ۷ صبح به سمت پارکینگ حرکت کردیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B5%D8%B9%D9%88%D8%AF%D8%9B-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%84%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%AA%D8%A7-%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%88%D9%86%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، کوهنوردی همدان ،

پنجشنبه 24 تیر 1395

دور باطل مدیریت شهری در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،

مدیریت شهری همدان به یک خانه تکانی اساسی نیاز دارد تا نیروهای دغدغه مند ومتخصص جایگزین مدیران فعلی شوند و مسئله دیگر تهیه و بازطراحی طرح تفضیلی شهر درجهت توسعه پایدار شهری وبدون درنظر گرفتن منفعت فردی، جناحی و غیر قابل تغییر بودن آن طرح در طول مدت زمان اجرا می تواند شهر را از این بحران رها کند.
ناکارآمدی تصمیم سازان و تصمیم گیران حوزه مدیریت شهری در سه دهه گذشته از باغ شهر همدان یک شهر بی قواره با یک معماری پریشان ساخته است.

به گزارش تابناک همدان، برای اثبات این ادعا می توان با مقایسه همدان با شهر جدید دوبی که درکنار شهر قدیم ساخته شده به نتیجه رسید که مدیریت درشهر ما چندان فعالیت ثمربخشی نداشته است. شهرسازان ومدیران شهر دوبی دریک بیابان، شهری را آفریده اند که امروز نه تنها جای مناسبی برای زندگی شهروندان آن است بلکه مکانی برای لذت بردن گردشگرانی از سراسر دنیا شده است هرچند در آن شهرنیز مناسبات و الگوهای محیط زیستی با استانداردهای جهانی فاصله دارد. اما مدیران ما شهر زیبای همدان را به یک پارکینگ تبدیل کرده‌اند  طنز تاریخی دراین‌جاست که امروز می خواهند با خرید ده اتوبوس همدان را به شهر سبز پایدار تبدیل کنند.

به گفته یکی ازمدیران ارشد شهری، "درشهرهمدان 14هزار واحد پارکینگ عمومی نیاز است درحالی که اکنون سه هزار واحد پارکینگ وجود دارد." مسلما توسعه جامعه شهری نیازمند زیرساخت های رفاهی، خدماتی و تفریحی است و شهری که تقریبا نیم میلیون نفر جمعیت دارد ایجاد پارکینگ برای رفاه  شهروندان نیز ضروری است. اما براساس گفته همین مدیران تعداد اتومبیل-های سرگردان درشهر بسیار زیاد است و با روش های جایگزین می توان آمدوشد این حجم اتومبیل به درون شهر را تعدیل کرد به همین دلیل باید از مدیران ارشد شهری پرسید که؛ 14هزار وسیله نقلیه به چه منظوردرداخل شهربدون پارکینگ سرگردان هستند و یا تردد 200 هزار دستگاه خودرو درهمدان چه ضرورتی دارد؟  عوامل و راهکارهای زیادی می تواند از حضور 
این حجم عظیم وسایل نقلیه جلو گیری کند.  
اصطلاحی دربین جوانان همدانی به ویژه نسل دهه 70 رایج شده با عنوان« دور دور». این جوانان اوقات بیکاری خودرا به منظور تفریح سوار خودروشخصی شده و بدون هدف خیابان هارا می چرخند. آیا مدیران شهری برای ایجاد مراکز تفریحی و تقویت نشاط اجتماعی درجامعه کاری کرده-اند آیا می دانند ایجاد چندین سالن کوچک کنسرت، تئاتر و سینما چقدر می تواند ازبار ترافیکی و آلودگی شهر کاهش دهد و مهم تر این که از آسیب های اجتماعی جلو گیری کند؟ 

شهردارفعلی همدان درجایی گفته است: «یکی ازشاخصه‌های رسیدن به شهرسبز وجود اتوبوس‌های برقی است که باید برای خرید این نوع اتوبوس‌ها اقدام و پیگیری جدی انجام شود.»

 براساس همین دیدگاه یک مدیر است که ابتدا باید پرسید آیا اولویت اصلی شهرهمدان امروز بهره گیری از وسایل آمدورفت عمومی پاک است؟ آیا اگر زیرساخت ها، فن آوری، اعتبارو بودجه اجازه دهد و ما ازاین وسایل نقلیه استفاده کنیم و حتا اگر صدها اتوبوس برقی خریداری کنیم مشکل ترافیک همدان حل خواهد شد؟

باید درنظر داشت امروز نه اعتبار و بودجه و نه فن آوری و زیرساخت اجازه بهره مندی از سوخت پاک و وسیله نقلیه کم آلاینده را به ما نخواهد داد و به دلیل افزایش تعداد وسایل نقلیه و میزان استفاده ای که از هریک ازآن¬ها می‌شود‌، تلاش ها بیاثر خواهد شد. پس بهتر است شرایطی ایجاد شود که شهروندان نیاز کمتری به استفاده از این وسایل داشته باشند. دولت الکترونیک می توانست به این موضوع کمک کند.

سوخت های کم آلوده کننده می‌توانند آلودگی را کاهش دهند. مسئله اصلی درخودروهای داخلی این است که سیستم حمل ونقل غیراستاندارد و فرسوده است،  سوخت ها ناقص می سوزند‌ و تولید آلودگی می‌کنند اولین قدم برای کاهش آلودگی نوسازی واستاندارد سازی سیستم حمل و نقل است.

 به طوریقین سیستم های پاک بی تاثیر نیست اما بیشتر ازهمه درهمدان مسیرهای دوچرخه سواری می توانست کارآمد باشد برای اجرای هرطرحی برنامه لازم است با خرید چند دستگاه اتوبوس برقی مسئله ای حل نمی شود البته مدیران ما به جای حل مسئله عادت کرده¬اند به پاک کردن صورت مسئله چرا که موقعیت شغلی به منافع عمومی اولویت دارد. هدر رفت سوخت درترافیک و آلودگی حاصل از این موقعیت امروزه بیشتر و مهمتر از جایگزین کردن سوخت است، هرچند قطعا باید کشور به سمت سوخت های جایگزین باشد.

به نظر می رسد ماهیت مدیریت شهری مسئله اصلی شهر همدان است آنچه مسلم است ما در همدان مدیریت شهری نداریم بلکه شهر فروشی داریم. مجموعه شورای شهر و شهرداری ها کارآمدی دراین زمینه را ندارند، در واقع تخصص و دغدغه کافی برای مدیریت ندارند و توان درآمدزایی نیز درآنها دیده نمی شود پس به جای مدیریت کردن برای جبران  مخارج و هزینههای روزمره اقدام به فروش تراکم و شهرمی کنند. درسایه عملکرد این مدیران شهر به یک پارکینگ تبدیل شده است وبا روند فعلی به زودی قفل خواهد شد. بی توجهی مجموعه شهرداری به حقوق شهروندی را درتبدیل معابر، کوچه ها و محله ها به پارکینگ میتوان دریافت که حقوق عمومی مردم را زیر پا می گذارد و برای درآمدزایی و برآورده کردن تعدادی از مالکان خودرو، مقابل دروازه منزل شهروندان را اجاره می دهد. در نهایت بافت تاریخی مرکز شهر را برای ایجاد  پارکینگ به بخش خصوصی واگذار می کند.

شهری که حدود نیم میلیون نفر جمعیت دارد و با تحمیل ازآن به عنوان کلان شهر نام می برند می توانست این بارترافیکی را نداشته باشد به شرطی که مدیربت شهری کارآمدی داشت و مدیران متخصص آن را اداره می کردند. مفهوم مدیریت شهری برای بسیاری از مدیران ارشد استان نامانوس است به همیت دلیل اراده ای برای حل مسئله وجود ندارد.

وقتی همه  مراکز خدمات رسانی و نهادهای دولتی دریک نقطه از یک شهر تجمیع شود مسلما آمد و شد درآن به سختی صورت می‌گیرد همدان نیز دچار چنین چالشی است. استقرار همه مراکز مدیریتی، نهادهای دولتی و مراکز خدماتی ازجمله هتل ها، مراکز تفریحی و فروشگاه ها در جنوب جغرافیای شهر یا دامنه الوند قرار گرفته است.

به نظر می رسد مدیریت شهری همدان به یک خانه تکانی اساسی نیاز دارد تا نیروهای دغدغه مند ومتخصص جایگزین مدیران فعلی شوند و مسئله دیگر تهیه و بازطراحی طرح تفضیلی شهر درجهت توسعه پایدار شهری وبدون درنظر گرفتن منفعت فردی، جناحی و غیر قابل تغییر بودن آن طرح در طول مدت زمان اجرا می تواند شهر را از این بحران رها کند و همدان از دور باطل مدیریت شهری خلاص شود.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/259617/%D8%AF%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D9%84-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%88%D8%B3-%D8%A8%D8%B1%D9%82%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%B3%D8%A8%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%DA%A9%D9%86%D8%AF


برچسب ها: مدیریت شهری در همدان ،

چهارشنبه 23 تیر 1395

همدان تئا‌تر فامنین؛ پیش به سوی حرفه‌ای شدن

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

تئا‌تر فامنین؛ پیش به سوی حرفه‌ای شدن

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
تئا‌تر فامنین؛ پیش به سوی حرفه‌ای شدن
رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان فامنین که خود یکی از کارگردانان شناخته‌شده تئا‌تر در همدان به شمار می‌رود، برای توسعه هنر به ویژه تئا‌تر در این شهرستان کمر همت بسته است...
1395/04/23
 رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان فامنین که خود یکی از کارگردانان شناخته‌شده تئا‌تر در همدان به شمار می‌رود، برای توسعه هنر به ویژه تئا‌تر در این شهرستان کمر همت بسته است. محمدمهدی کلهری که رشته تحصیلی‌اش تئا‌تر است پس از ورود به شهرستان فامنین گروه تئاتری تشکیل داده و خارج از ساعت اداری با گروه تئا‌تر شهرستان تمرین می‌کند. کلهری امیدوار است سال آینده تولیدات شهرستان به جشنواره‌ها برسد.
گوشه‌ای از تلاش‌های یک‌ساله او در زمینه تئا‌تر این شهرستان اجرای نمایش خیابانی «تجسس ممنوع» در شهرستان‌های فامنین و اسدآباد بود که با استقبال خوبی روبه‌رو شد. رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان فامنین در این گفت‌وگو وضعیت فعالیت‌های فرهنگی و هنری در این شهرستان را تشریح کرده است.
  •  از پیشینه فعالیت نمایشی در فامنین بگویید؟
نمایش به صورت حرفه‌ای در فامنین وجود نداشته است. گاهی به تقلید از «فیلم‌تئاترها»یی که از تهران می‌آمد در مدارس یا به مناسبت‌های مختلف کارهای تقلیدی و ضعیف انجام می‌‌شد. در واقع کارهای انجام‌شده جریان‌ساز و تأثیرگذار نبودند.
  •  چه تلاش‌هایی در زمینه حرفه‌ای شدن تئا‌تر در فامنین انجام شده است؟
من از یک سال پیش که وارد شهرستان فامنین شدم تلاش کردم که نه تنها تئا‌تر بلکه هنرهای تجسمی و موسیقی هم بتوانند فعال شوند و از ظرفیت‌های شهرستان استفاده شود؛ به خصوص تئا‌تر که رشته دانشگاهی و حرفه خودم است و بیرون از ساعات اداری در این زمینه کار می‌کنم. گروهی را تشکیل دادیم که بیش از ۱۰ نفر به صورت جدی در آن فعالانه کار تئا‌تر می‌کنند. هرچند هنوز به سطح حرفه‌ای نرسیده‌ایم و به صورت نیمه‌حرفه‌ای است، رضایت‌بخش است.
  •  برای تابستان سال جاری چه برنامه‌ای دارید؟
پیش‌بینی می‌کنیم تابستان امسال ۶۰ هنرجوی تئا‌تر داشته باشیم که ۲۰ نفر بزرگسال هستند و به صورت حرفه‌ای نمایشنامه‌نویسی، کارگردانی و بازیگری را فرامی‌گیرند. ۴۰ نفر دیگر نوجوانان هستند و به صورت مقدماتی و نیمه‌حرفه‌ای وارد عرصه تئا‌تر می‌شوند.
  • برنامه‌های آینده شما برای فامنین چیست؟
در حوزه هنرهای تجسمی انجمن تشکیل داده‌ایم. در این حوزه دوستانی هستند که قبلا کار کرده‌اند. تابستان یک کارگاه برای آن‌ها با استادان مجرب همدان تشکیل داده‌ایم که کارهای قبلی هنرجو‌ها توسط این مربی‌ها نقد و بررسی و اصلاح می‌شود. در بحث تئا‌تر به مربی‌ها تأکید کرده‌ام خروجی کلاس‌ها باید یک نمایش باشد برای هر گروهی که در کلاس‌ها حضور دارند. کار‌ها در حوزه موسیقی نیز به صورت پراکنده است و باید تلاش کنیم به یک انسجام برسیم؛ البته کارگاهی تشکیل شد که به دلیل بی‌نظمی‌ها موفق نبود.
  •  چشم‌اندازی که برای تئا‌تر شهرستان ترسیم کرده‌اید، چگونه است؟
آنچه گفتم نقطه آغاز کار ما بوده است. یکی از اهداف ما شرکت دادن دوستان در جشنواره‌های معتبر استانی، منطقه‌ای و کشوری است و به دنبال آن جشنواره‌های بین‌المللی را نیز پیگیری خواهیم کرد.
  •  ضروری‌ترین نیاز شهرستان در حوزه کاری شما چیست؟
به نظر من ظرفیت بسیار بالایی داریم. استعدادهای خوبی داریم اما متولی نبوده که پیگیری کند و حمایت و هدایت داشته باشد. در واقع وضعیت خوب است، اما مورد غفلت واقع شده است. دلیل اصلی این است که فامنین قبلا بخش بوده و چند سالی است به شهرستان تبدیل شده است.
  •  با توجه به برنامه استعدادیابی که پیگیری می‌کنید از ظرفیت‌های شهرستان راضی هستید؟
یکی از مسائلی که ما در حوزه فرهنگ و هنر داریم مشکل بودجه است. اگر بودجه خوبی اختصاص داده شود، می‌توانیم از مدرسان و مربیان استانی استفاده کنیم و در ارائه مطلب تنوع داشته باشیم. به هر حال من و سایر دوستان که در شهرستان کار می‌کنیم یک روش و منش فکری و سلیقه محدود داریم، فکر می‌کنم حق هنرجو این است که با نظرات و دیدگاه‌های گوناگون هنری آشنا شود. اگر بتوانیم از استادان کشوری استفاده و کارگاه‌های بیشتری برگزار کنیم تأثیر بیشتری خواهیم داشت؛ البته آنچه در توان داریم انجام می‌دهیم.
  •  برخورد مردم شهرستان با مقوله هنر چگونه است؟
من یک خواهش از مردم فامنین دارم که از هنرمندان شهرشان بیشتر حمایت کنند. هنرمندان سرمایه‌های معنوی شهر هستند؛ خواهش می‌کنم دوستان را دلگرم کنند و در عصر شعر‌ها، نمایش‌ها و نمایشگاه‌های هنری حضور داشته باشند. چراکه پشتوانه مردمی اساسی‌ترین عنصری است که هنرمند را دلگرم می‌کند.
  •  نمایش «تجسس ممنوع» چگونه شکل گرفت؟
نمایشی را با عنوان زود قضاوت نکنیم یا تجسس ممنوع با هنرجو‌ها تمرین کردیم که در آن سعی کردم از جوهره، توانایی و سلیقه خود بچه‌ها و هنرجو‌ها استفاده کنم.
تجسس ممنوع اولین کار جدی در فامنین است. ۱۰ نوبت در فامنین اجرا داشتیم و به درخواست همکاران شهرستان اسدآباد ۱۰ نوبت نیز در شهرستان اسدآباد اجرا کردیم و بازخورد بسیار خوبی از تماشاگران گرفتیم.
یک عادت خیلی بدی که در جامعه ما فراگیر شده این است که بدون اطلاع از پیشینه دیگران درباره آن‌ها قضاوت نادرست داریم. چه در فرهنگ ما و چه در فرهنگ‌های دیگر مدام سفارش شده دیگران را بدون شناخت داوری نکنیم. ما سعی کردیم بر اساس همین آموزه اخلاقی و این محور پیش برویم. در این نمایش موقعیتی را به وجود می‌آوریم که یکی از شخصیت‌ها گذشته خود را بازگو می‌کند و یک بازگشت به گذشته دارد و این پیام اخلاقی را با اجرا به گوش تماشاگران می‌رساند.
  •  چقدر از طنز در این نمایش استفاده شده بود؟
چون یک نمایش خیابانی است و با عموم مردم سروکار دارد تلاش کردیم جذاب باشد به همین دلیل از طنز هم استفاده کردیم. تلاش کردیم مفهوم را در جذابیت به مخاطب انتقال دهیم.
  •  از اجرا‌ها راضی بودید؟
من فکر می‌کنم هنر نمایش مانند همه تریبون‌ها و رسانه‌هاست؛ حتی اگر یک مخاطب هدف ما تحت تأثیر قرار گیرد و ذهن‌‌ همان یک نفر را تحریک کند ما نتیجه گرفته‌ایم.
  •  چه کسانی در این کار با شما همکاری داشتند؟
بازیگران نمایش حمید عسگری و امیرترابی بودند. نویسندگی و کارگردانی هم با خود این دو هنرجو بود. تنها کاری که من انجام دادم هدایت و سرپرستی کار بود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AA%D9%8A%D8%A7%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1-%D9%81%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D9%86%D8%9B-%D9%BE%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D8%AD%D8%B1%D9%81%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ، نمایش در فامنین ، نمایش همدان ،

سه شنبه 22 تیر 1395

لوطی‌گری در صحنه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،گفتگو ،

لوطی‌گری در صحنه

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
لوطی‌گری در صحنه
محمدجواد کبودراهنگی، یکی از کارگردان‌های باسابقه تئا‌تر، نمایش «واگویه‌های گندابی» را روی صحنه می‌برد. «واگویه‌های گندابی» آخرین اثر این کارگردان همدانی است که نمایشنامه آن را نیز خودش نوشته است...
1395/04/22
محمدجواد کبودراهنگی، یکی از کارگردان‌های باسابقه تئا‌تر، نمایش «واگویه‌های گندابی» را روی صحنه می‌برد. «واگویه‌های گندابی» آخرین اثر این کارگردان همدانی است که نمایشنامه آن را نیز خودش نوشته است. او این روز‌ها با گروه ۲۰ نفره در حال تمرین این نمایش است که از اواخر تیرماه در سینماتئا‌تر الوند (فلسطین) روی صحنه خواهد رفت. نمایش واگویه‌های گندابی که به زندگی «علی گندابی»، لوطی دوره قاجاریه در همدان، می‌پردازد بهانه‌ای شد تا با محمدجواد کبودراهنگی گفت‌وگو کنیم.
  • از متن نمایش شروع کنیم؛ نوشتن نمایشنامه چه روندی را طی کرد؟
نمایشنامه «واگویه‌های گندابی» اولین متن یا اولین نمایشنامه‌ای است که من نوشته‌ام. درواقع اولین تجربه من در نمایشنامه‌نویسی محسوب می‌شود. پایه و اساس تحقیقات من برای نوشتن این نمایشنامه تاریخ شفاهی و تحقیقات میدانی بود. از چند کتاب نیز استفاده کردم. کتاب‌هایی که مطالب کوتاهی داشتند یا اینکه از گندابی نام برده بودند.
  • چقدر به زندگی واقعی این شخصیت در نمایشنامه وفادار بودید؟
تناقض در گفتار زیاد بود؛ اما از آنجا که منظور من نوشتن درام بود و کار دراماتیک انجام می‌دهم مواردی را نادیده گرفتم یا به قصه اضافه کردم. قصه با تخیل سر و کار دارد. تمام هدف ما این بود که شخصیت علی گندابی را نمود ببخشیم و برجسته کنیم.
  • چه وجه از زندگی او شما را به نوشتن این کار ترغیب کرد؟
علی گندابی یک شخصیت لوطی همدانی بوده، اما مهم‌ترین ویژگی او تحولی است که در دوره‌ای از زندگی‌اش رخ می‌دهد و چگونگی این تحول و اتفاق‌های بعدی در زندگی او مهم است که باعث شده این شخصیت شنیدنی و دیدنی شود. من حس کردم این کار را روی صحنه بیاورم. پیش‌تر قصه زندگی او در پای منابر و سخنرانی‌های مذهبی شنیده شده بود. فکر کردم می‌توان از طریق نمایش به آن پرداخت و پس از تحقیقات میدانی کار نوشتن را شروع کردم. عاملی که باعث شد این نمایش را کار کنم اصرار زنده‌یاد علی‌اکبر محمودی‌وثاق بود که بسیار دوست داشت این کار را اجرا کنم و قرار بود خودش نقش گندابی را بازی کند. محمودی‌وثاق منابع خوبی درباره گندابی داشت که متأسفانه پس از مرگش آن‌ها را از دست دادیم. اما به سفارش او عمل کردم و نمایش را نوشتم و ادامه دادم. ما دِینی داریم که باید افراد شاخص استان را معرفی کنیم. به نظرم در منطقه خودمان به این موضوع کم پرداخته‌ایم. شخصیت‌های بزرگی در همدان داریم که می‌توانند در قالب داستان، نمایش و فیلم مطرح شوند. امیدوارم دوستان ورود پیدا کنند و این اتفاق بیفتد.
  • درباره خانواده گندابی هم نشانی یافتید یا از آن‌ها هم استفاده کردید؟
از خانواده او کسی را پیدا نکردم؛ البته شنیدم خواهرش در شهر بروجرد است اما نشانی از او پیدا نکردم. بیشتر از طریق گفت‌وگوهای شفاهی با افراد قدیمی به ویژه پیشکسوت‌های ورزش باستانی بهره بردم.
  • آیا از گویش همدانی هم استفاده کرده‌اید؟
نمایشنامه را به گویش همدانی نوشتم. شخصیت اصلی هم همدانی است و قصه در همدان می‌گذرد. در نتیجه یک نمایش کاملا بومی است البته با مایه‌های دینی که می‌توان گفت نمایش دینی است.
  • برداشت من از نمایش این است که به نوعی به لمپنی و لوطی‌گری مشروعیت می‌دهد. شما به چنین برداشتی قائل هستید؟
من به دنبال دفاع از لوطی‌ها و لمپن‌ها نیستم؛ اما باید توجه داشت که لوطی را باید لوطی نشان داد. اگر آن‌طور که هست نشان داده نشود نمی‌توانیم تأثیراتش را درست ببینیم. شخصیت گندابی، دوستانش و آن فضا را باید نشان دهیم تا بتوانیم کار قابل قبولی را به تماشاگر ارائه دهیم.
  • در دوران قاجار و پهلوی اول ورزش باستانی خیلی برجسته بود. در این نمایش چقدر به شخصیت‌های این ورزش پرداخته‌اید؟
در خصوص پهلوانان همدانی، فقط در چند مورد از جمله پهلوان علی‌میرزا همدانی نام برده‌ایم. شاید افراد زیادی بودند اما آن ویژگی مورد نظر ما را نداشتند. از علی گندابی پهلوان‌تر و جاهل‌تر بسیار داشته‌ایم؛ اما ویژگی شخصیتی و دگرگونی مثبتی را که در زندگی او رخ داد، در موارد دیگر نمی‌بینیم.
  • شما در این کار بازی می‌کنید‌؟
خیلی دوست داشتم در این کار بازی کنم اما به دلیل حجم کار نتوانستم. تعداد بازیگران زیاد است. حدود ۲۰ بازیگر در ۱۲صحنه بازی می‌کنند و زمان آن ۹۰ دقیقه و طولانی است.
  • موسیقی نمایش از کیست؟
موسیقی نمایش را از آثار بزرگان انتخاب کرده‌ام و کنار هم قرار داده‌ام. حتی از صدای زنده‌یاد «ناصر مهرورز»، خواننده صاحب‌نام، استفاده کرده‌ام. در این نمایش سعی کردم از شعار پرهیز کنم. فضای نمایش همدانی باشد، آواز همدانی، جغرافیای همدان، گویش بومی و افراد همدانی را دخیل کردم و باید اعتراف کنم یکی از کارهای دشواری است که من انجام داده‌ام.
  • دشواری آن در چیست؟
تعداد بازیگران و عوامل زیاد است. حجم کار بزرگ است. حتی می‌خواستم موسیقی زنده داشته باشیم که فکر کردم سنگین‌تر خواهد شد و جمع کردن آن زمان‌بر است.
  • نمایش در کدام سالن اجرا خواهد شد؟
در سالن سینماتئاتر الوند (فلسطین) اجرا خواهد شد که اولین اجرای جدی در این سالن پس از افتتاح آن است. امیدواریم هم سالن معرفی شود و هم تماشاگر به این سالن بیاید و ما اجرای خوبی را ارائه کنیم. حدود ۱۵ اجرا خواهیم داشت. در زمان اجرا باید سینما تعطیل شود و این خود مشکلی است.
  • طراحی صحنه را چه کسی بر عهده دارد؟
به طور کلی صحنه سینما مناسب اجرا نیست و جای حرکت و اجرای زیاد ندارد. چون قبل و بعد از اجرا، فیلم نمایش داده می‌شود پس مجبور بودیم از موادی که ساده‌تر جابه‌جا شوند استفاده کنیم. دکور را جمع کنیم و بتوانیم در جاهای دیگر هم استفاده کنیم. با همکاری عوامل صحنه دکور ساده‌ای تهیه کرده‌ایم.
  • نقش علی گندابی را چه کسی بازی می‌کند؟
سهراب نیک‌فرجاد هم نقش علی گندابی را بازی می‌کند، هم مشاور من در زمینه کارگردانی و نویسندگی بودند. درواقع نوشتن متن نمایشنامه را مدیون سهراب نیک‌فرجاد هستم.
  • با توجه به بومی‌بودن قصه، گویش و بازیگران، پیش‌بینی شما از استقبال کار چیست؟
افراد از اصناف و اقشار خاصی هم نسل قدیم و هم نسل جدید علاقه‌مند به علی گندابی هستند و فکر می‌کنم از کار استقبال کنند. شخصیت جذابی است و مردم نسبت به او یک ذهنیت خاص دارند و دنبال شناخت او هستند.
 جالب است که بیشتر مردم او را می‌شناسند و به ویژه سال‌های اخیر در فضای مجازی بسیار به او توجه شده است.
  • نمایش از چه تاریخی اجرا می‌شود؟
تلاش ما این است که برای ۲۶ تیرماه اجرا را آغاز کنیم اما نهایتا از اول مردادماه اجرای نمایش آغاز خواهد شد.

   بازی نقش علی گندابی
سهراب نیک‌فرجاد، کارگردان و بازیگر همدانی، این بار در کنار محمدجواد کبودراهنگی در نقش یک لوطی ظاهر می‌شود. سهراب نیک‌فرجاد با اشاره به اهمیت شخصیت علی گندابی به همشهری می‌گوید: گاهی وقت‌ها به قهرمان‌های منطقه‌ای یا قومی توجه چندانی نمی‌شود؛ در حالی که بسیار تأثیرگذارند و به دلیل تحولی که در زندگی دچار می‌شوند سرنوشت تأثیرگذاری پیدا می‌کنند. علی گندابی از جمله این افراد است؛ اما چون شخصیت برجسته‌ای نبوده، به او پرداخته نشده است. وی می‌افزاید: تحولی که در زندگی آدمی در حد علی گندابی اتفاق می‌افتد بسیار مهم است. او فرد لات یا لوطی بوده که می‌توانسته با گردن‌کلفتی بخشی از شهر را کنترل کند. زمان زندگی او اوایل دوره رضاشاه، اوج لوطی‌گری و به قول معروف لات‌بازی بوده. او نه یک اسطوره و نه یک قهرمان است. بلکه در حد یک لوطی می‌توان از او نام برد که مانند خیلی از جاهل‌های آن دوره اگر در طول سال مرتکب خلاف می‌شدند در ماه‌های محرم، صفر و رمضان خلاف نمی‌کردند و حتی کمک و دستگیری از محرومان هم می‌کردند. نیک‌فرجاد ادامه می‌دهد: علی گندابی یک خصیصه دیگری هم داشته که نسبت به دیگران برجسته‌تر است. در دوره جوانی او روس‌ها وارد خاک ایران شده بودند و تعدی، ظلم، ستم و تجاوز زیادی در شهر می‌کردند. او در زمان ورود روس‌ها اسلحه به دست می‌گیرد و با روس‌ها می‌جنگد.  این بازیگر ادامه می‌دهد: آما آنچه او را برجسته‌تر از دیگر لوطی‌ها می‌کند تحولی است که تا آخر عمر پیدا می‌کند.
در شبی از شب‌های سال با دوستانش در کنار دروازه شهر در حال مستی بودند که به شیخ‌حسن روضه‌خوان بر می‌خورد. شیخ به آن‌ها می‌گوید لااقل حرمت محرم را نگه می‌داشتید و در شب اول محرم مست نمی‌شدید. آنجاست که گندابی متوجه می‌شود دچار گناهی بزرگ شده و متوجه آمدن ماه محرم نشده است. قسم می‌خورد و از شیخ می‌خواهد برای آن‌ها روضه بخواند و تحت تأثیر قرار می‌گیرد.‌‌ همان کار و احساس گناه باعث می‌شود ترک دیار کند. به نجف می‌رود و مجاور می‌شود.
در آنجا نیز بعد از سال‌ها از دنیا می‌رود. این دگرگونی در نجف به قدری بوده که از او یک شخصیت متفاوت می‌سازد و به یک فرد معتمد، انسان خداجو و معتقدی که همه مردم به او اعتماد داشتند تبدیل می‌شود. نیک‌فرجاد با اشاره به علت پذیرفتن نقش علی گندابی در این نمایش می‌گوید: باور من این است که بازیگر باید بتواند هر نقشی را بازی کند. حال اینکه گاهی با فیزیک، جسم، قد و قواره هماهنگ نباشد موضوع دیگری است اما توانایی را نباید نادیده گرفت. هرچند من هر نقشی را نمی‌پذیرم و بازی نمی‌کنم، از آنجا که گندابی یک شخصیت همدانی و انسانی عیارگونه بوده برای من جالب بود که نقش او را بازی کنم. این هنرمند همدانی ادامه می‌دهد: گندابی به لحاظ شخصیت‌پردازی بسیار خاص است و بومی بودن شخصیت او هم برای من جالب بود.
 امیدوارم تماشاگران نیز در کنار لذت بردن از کار از انسانی که کارهای بد و زشت بسیاری داشته اما داشتن قلب مملو از ایمان و انسانیت توانسته او را دگرگون کند تأثیر بپذیرند.
گفتنی است به غیر از سهراب نیک‌فرجاد، سیدمهرداد کاووسی‌حسینی، احمد جلیلوند، سعید باغبانی‌نیر، یاسر محمدی، ندا هادیان، سعید محمودیان، میلاد سلوکی، اکبر اسلامی، سعید متعبد، محمد طالبی، سپهر مسافران، نگار فیروزی، محسن صلواتی، محسن رضانیا، مبین خانیان، علی پاشاپور و زهرا بختیاری بازیگران این نمایش هستند. نیما بیگلریان به عنوان مدیر تولید، نگار فیروزی منشی صحنه و سودابه طاهری طراحی پوستر نمایش را بر عهده دارند. تهیه‌کننده نمایش حوزه هنری است و به زودی توسط گروه نمایش بوعلی به روی صحنه خواهد رفت.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%84%D9%88%D8%B7%DB%8C%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B5%D8%AD%D9%86%D9%87?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، نمایش در همدان ، تئاتر همدان ،

دوشنبه 21 تیر 1395

۴ سال فرصت برای جهانی ماندن لالجین

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،میراث فرهنگی ،صنایع دستی ،

۴ سال فرصت برای جهانی ماندن لالجین

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
۴ سال فرصت برای جهانی ماندن لالجین
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان روز شنبه از موافقت نهایی داوران برای ثبت جهانی لالجین پرده برداشت؛ اما این پایان راه نیست و عنوان شهر جهانی سفال فقط تا ۴ سال اعتبار دارد و در طول این ۴ سال اگر مسئولان و هنرمندان این شهر از استاندارد‌ها و اصولی که داوران اعلام کرده‌اند خارج شوند این عنوان از لالجین پس گرفته خواهد شد به همین دلیل برای حفظ این عنوان باید بیشتر از گذشته تلاش شود...
1395/04/21
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان روز شنبه از موافقت نهایی داوران برای ثبت جهانی لالجین پرده برداشت؛ اما این پایان راه نیست و عنوان شهر جهانی سفال فقط تا ۴ سال اعتبار دارد و در طول این ۴ سال اگر مسئولان و هنرمندان این شهر از استاندارد‌ها و اصولی که داوران اعلام کرده‌اند خارج شوند این عنوان از لالجین پس گرفته خواهد شد به همین دلیل برای حفظ این عنوان باید بیشتر از گذشته تلاش شود.
علی مالمیر، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، در نشست خبری گفت: این موفقیت را به تمامی هنرمندان و لالجینی‌ها و مسئولان تبریک می‌گوییم. شورای جهانی صنایع دستی اقرار به توانمندی و شایستگی هنر و ظرفیت هنرمندان لالجین کرده و موفق شدیم ‌برای لالجین عنوان جهانی شدن را کسب کنیم.
حدود ۴ ماه است هنرمندان لالجینی، مسئولان شهرستانی و استانی، خبرنگاران و فعالان مدنی در استان همدان همه تلاش خود را برای این رویداد مهم صرف کرده‌اند.

 دومین برند گردشگری
محمودرضا عراقی، معاون عمرانی استاندار همدان، در نشست خبری گفت: ثبت جهانی لالجین اتفاق بزرگی است. شهرهایی مانند اصفهان، مشهد و تبریز به عنوان شهر جهانی ثبت شده‌اند و قرار گرفتن لالجین در کنار این کلانشهر‌ها بسیار پراهمیت است و بعد از این لالجین می‌تواند در مطرح شدن استان همدان مؤثر باشد.
عراقی ادامه داد: پیش ازاین ما فقط یک برند در زمینه گردشگری داشتیم؛ اما امروز می‌توانیم شهر لالجین را به عنوان دومین برند گردشگری استان همدان معرفی کنیم. لالجین پیش از این هم مهم بود اما امروز با این اتفاق بیشتر شناسانده می‌شود و این شهر در زمینه جذب گردشگر، جذب سرمایه و ایجاد شغل پیشرو خواهد بود.
وی با تشکر از تلاش همه کسانی که در این موفقیت نقش داشتند گفت: برای اینکه لالجین ثبت جهانی شود خبرنگاران، هنرمندان، سازمان‌های مردم‌نهاد، نهادهای مختلف در شهرستان و استان مؤثر بودند و زحمات زیادی را متحمل شدند؛ اما امروز باید همه دغدغه ما این باشد که عنوان شهر جهانی سفال برای لالجین حفظ شود و برای حفظ این عنوان و ارزش کار دوستان میراث فرهنگی باید برنامه جامعی ارائه کنند.
عراقی ادامه داد: ما در دولت وظیفه داریم هزینه کنیم و بخش خصوصی را هم به همکاری دعوت کنیم. رویکرد استان ما در امر سرمایه‌گذاری و توسعه، گردشگری است. باید در این زمینه هزینه کنیم. اگر حداقل‌ها را رعایت نکنیم و برای حداقل‌ها اعتبار صرف نکنیم و بودجه نگذاریم، نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم اتفاق مهمی درحوزه گردشگری استان بیفتد.
معاون عمرانی استاندار همدان اضافه کرد: ما از مسئولان خواهیم خواست رویکردشان را به این مقوله تغییر دهند. سال گذشته حدود یک میلیارد تومان در زمینه زیرساخت‌های این شهر هزینه شده که از طریق استان تأمین شده و در سال آینده نیز اعتبار استانی به این شهر تخصیص خواهد یافت.

فاضلاب گنجنامه
یکی از مشکلات گردشگری استان وجود پسماند‌ها در مسیر گردشگران و بوی تعفن در رودخانه‌هاست. در سال‌های اخیر رستوران‌های در مسیر تله‌کابین گنجنامه فاضلاب خود را در رودخانه گنجنامه‌‌ رها می‌کنند و برخی از مردم و گردشگران به دلیل بی‌اطلاعی از این آب برای مصارف مختلف استفاده می‌کنند. در روزهای تعطیلات عید فطر به دلیل بروز ترافیک و ورود حجم زیاد گردشگر، آمدوشد تانکرهای انتقال فاضلاب با مشکل روبه‌رو بود. در نتیجه فاضلاب تله‌کابین گنجنامه به رودخانه سرریز شد که گردشگران نیز از آن استفاده می‌کردند و این اتفاق با اعتراض فعالان مدنی استان روبه‌رو شد.
عراقی در پاسخ به پرسش خبرنگار همشهری که از سرریز فاضلاب مجتمع گردشگری تله‌کابین گنجنامه به رودخانه گنجنامه در تعطیلات عید فطر پرسید، گفت: حق با شماست؛ در تعطیلات هفته گذشته و تعطیلات مشابه تخلیه فاضلاب از تصفیه‌خانه‌ها با دشواری انجام می‌گیرد و این معضل در منطقه وجود دارد. موضوع فاضلاب مجتمع تله‌کابین گنجنامه باید حل شود و ما طرحی را با شرکت آب و فاضلاب همدان پیگیری می‌کنیم که به زودی با اعتبار ملی و استانی اجرا می‌شود.
وی اضافه کرد: یکی از مهم‌ترین کار‌ها و برنامه‌های ما در گنجنامه ساماندهی فاضلاب است؛ هرچند اجرای طرح انتقال فاضلاب در مسیر صخره‌ای گنجنامه بسیار دشوار است، چاره‌ای غیر از انتقال آن به فاضلاب شهری نیست.

صدور مجوز مراکز گردشگری
معاون عمرانی استاندار همدان با اشاره به صدور مجوزهای هتل و مراکز گردشگری در منطقه گنجنامه گفت: به دلیل همین مشکلاتی که گفته شد در منطقه عباس‌آباد و گنجنامه کمتر مجوز می‌دهیم تا مجوزهای مراکز تفریحی و گردشگری در دیگر مناطق شهر توزیع شود. به طور مثال منطقه باغ میوه در کنار فرودگاه یا مسیر سد اکباتان از مناطقی است که مجوز‌ها را به آن‌ سمت سوق می‌دهیم. در منطقه گنجنامه هم تشکل‌های محیط زیستی حساس هستند و هم مشکلات زیرساختی وجود دارد؛ همچنین باید هویت تاریخی و طبیعی گنجنامه را حفظ کنیم.
علی مالمیر، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان، نیز در این زمینه گفت: یکی از سرفصل‌های ما که باید در برنامه‌ها دیده شود، مسأله آموزش نیروی انسانی است تا به تأسیسات حوزه گردشگری بپردازند. یکی از برنامه‌های ما در حوزه اعتباری کمک به تأمین اعتبار زیرساخت‌هاست و امسال پروژه‌ای را برای سیستم تصفیه گنجنامه در دست داریم که به زودی وارد عقد قرارداد می‌شود.
وی ادامه داد: علاوه بر مجموعه تله‌کابین، فاضلاب یکی از اردوگاه‌ها نیز به رودخانه سرازیر می‌شد که با پیگیری‌های صورت‌گرفته قرار شد تصفیه‌خانه نصب شود. مسأله فاضلاب تله‌کابین گنجنامه یکی از سرفصل‌های مهم است و تا حصول نتیجه، آن را پیگیری خواهیم کرد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DB%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%81%D8%B1%D8%B5%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86-%D9%84%D8%A7%D9%84%D8%AC%DB%8C%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، ثبت جهانی شهر سفال ، لالجین شهرجهانی سفال ، صنایع دستی همدان ،

تعداد کل صفحات: 23 1 2 3 4 5 6 7 ...