درهای نخستین خانه بوم گردی همدان باز شد

نویسنده: حسین زندی ‌ همدان- خبرنگار همشهری
درهای نخستین خانه بوم گردی همدان باز شد
روزهای پایانی تابستان 59 با راه اندازی اولین خانه بوم‌گردی در همدان همراه بود. این خانه توسط نعیمه لشکری یکی از زنان کارآفرین همدان در روستای هدف گردشگری ورکانه راه‌اندازی شد تا علاقه‌مندان به بافت قدیمی و گردشگرانی که به روستای ورکانه می روند علاوه بر بازدید از بافت سنگی روستا و جاذبه‌های طبیعی و تاریخی مشکل اقامت نداشته باشند...
1395/07/05
روزهای پایانی تابستان 59  با راه اندازی اولین خانه بوم‌گردی در همدان همراه بود. این خانه توسط نعیمه لشکری یکی از زنان کارآفرین همدان در روستای هدف گردشگری ورکانه راه‌اندازی شد تا علاقه‌مندان به بافت قدیمی و گردشگرانی که به روستای ورکانه می روند علاوه بر بازدید از بافت سنگی روستا و جاذبه‌های طبیعی و تاریخی مشکل اقامت نداشته باشند و بتوانند با خوراکی‌ها و دست سازه‌های مردم و نیز با خرده‌فرهنگ‌های ورکانه آشنا شوند.نعیمه لشکری فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد برنامه‌ریزی گردشگری از دانشگاه تهران با سابقه تدریس و پژوهش در حوزه گردشگری است. برای بررسی هدف و برنامه او از این اقدام وظرفیت‌های روستای هدف گردشگری ورکانه، با این کارآفرین همدانی گفت‌وگویی انجام داده‌ایم.
  • هدف از ایجاد خانه بوم‌گردی چه بود؟
به  عنوان فردی که به موضوعات مرتبط با توسعه گردشگری توجه دارم، نیاز شدیدی به ایجاد تنوع در اماکن اقامتی استان مشاهده می‌کردم. بنابراین می‌توان گفت هدفم کمک به پاسخگویی به نیاز اشاره شده و از سوی دیگر راه‌اندازی کسب و کاری در حوزه تخصصی‌ام بود.
  • چرا ورکانه را انتخاب کردید ؟
 نزدیک بودن ورکانه به همدان این فرصت را فراهم می‌کند که اقامتگاه بوم‌گردی ورکانه بتواند بازار گردشگران شهر همدان را نیز هدف قرار دهد و خدمات اقامت و پذیرایی این گروه را در ورکانه فراهم کند. علاوه بر این، ورکانه ظرفیت خوبی در هر 2 بخش جاذبه‌های تاریخی و طبیعی دارد. مسیر دسترسی به روستا با مناظر طبیعی بکر و گذر از دریاچه سد اکباتان، ویژگی‌های طبیعی جذاب برای کوهنوردان و طبیعت گردان، وجود اصطبل تاریخی، معماری خاص روستا با استفاده از مصالح بومی، خانه پدری پروفسور موسیوند وموارد دیگر می توانند محور توسعه قرار گیرند و هر دو گروه گردشگران فرهنگی و طبیعت گردان را به روستا جذب کنند.
  • وضعیت گردشگرپذیری ورکانه را چگونه می بینید؟                                                                    
در حال حاضر به‌ رغم کاستی‌هایی که در معرفی روستا و جاذبه‌هایش وجود داشته گردشگرانی که من اصطلاحا آنها را گردشگران گذری می‌نامم به این دلیل که متأسفانه تأسیساتی برای نگه‌داشتن هر چه بیشتر آنها در مقصد مهیا نشده است به خصوص در روزهای تعطیل به ورکانه به عنوان مقصد گردشگری سفر می‌کنند.  بنابراین هنر برنامه‌ریزان می‌تواند این باشد که به برنامه‌ریزی پایدار ناظر بر ملاحظات زیست محیطی، اجتماعی و فرهنگی بپردازند و با ارائه برنامه‌هایی در قالب خدمات اقامتی، پذیرایی، فروش صنایع دستی و همچنین گشت‌های طبیعت گردی، مدت زمان حضور گردشگران را در روستا افزایش دهند و البته در کنار اینها از طریق کانال‌های موثر ارتباطی، منطقه را به عنوان مقصد گردشگری معرفی کنند.
  • شما اولین کسی هستید که اقدام به راه اندازی خانه بوم گردی در استان همدان کردید. توصیه شما به کسانی که به این حوزه علاقه‌مندند چیست؟
به  نظرم این نوع از کسب و کار کسانی را می‌طلبد که به لحاظ رفتاری بسیار با حوصله باشند چرا که نکات بسیار ظریفی دارد و توجه به آنها موفقیت یا عدم موفقیت شما را رقم می‌زند. همچنین لازم است علاقه‌مندان توجه داشته باشند که راه‌اندازی این فعالیت در عین کوچک بودن آن بسیار زمان بر است و برای رسیدن به مرحله بهره‌بردای باید صبور باشند. نکته دیگر اینکه در انتخاب مکان فعالیتشان عجله نکنند و حتما همه جوانب را بسنجند.
  • وضعیت اماکن اقامتی در همدان را چگونه می بینید؟                                                         
به طور کلی اماکن اقامتی همدان را می توان در 3 دسته هتل ها، مهمانپذیرها و خانه مسافرهایی که با مجوز یا بدون مجوز فعالیت می کنند، تقسیم‌بندی کرد. در این مورد نمی‌خواهم وارد مقوله کیفیت و قیمت اماکن اقامتی همدان شوم چراکه شرایط کیفی و قیمت اماکن اقامتی برای دست اندرکاران این حوزه روشن است. آنجایی که ارائه‌دهندگان بسته‌های گردشگری در نظر دارند اقامت قابل قبولی در بسته خود ارائه دهند تنها با گزینه هتل روبه رو هستند که می‌توان گفت بزرگ‌ترین بخش از هزینه‌های بسته گردشگری را به خود اختصاص می‌دهد و باعث بالا رفتن مبلغ کل بسته می‌شود تا جایی ‌که بخش بزرگی از مخاطبانش را به علت قیمت بالا از دست می‌دهد. بنابراین فراهم کردن اقامت با کیفیت معقول و قیمت مناسب می تواند خلئی را که ارائه کنندگان بسته های گردشگری همدان با آن روبه رو هستند پر کند که از نظر بنده مانعی زیرساختی بر سر راه توسعه گردشگری استان است. حال اگر مسئولان اماکن اقامتی بتوانند عناصر معماری، فرهنگ و هنر بومی را در دکوراسیون و ارائۀ خدمات به کار گیرند نه تنها از هزینه‌های غیر ضروری خود کاسته بلکه اقامت را از حالت کاربردی به عنوان مکانی برای استراحت خارج کرده و خود تجربه اقامت در چنین اماکنی می تواند به جاذبه گردشگری تبدیل شود.  
  • ما چه امکاناتی در اختیار گردشگران قرار می‌دهید؟
مهمانان ما در اقامتگاه بوم‌گردی ورکانه، اقامت در فضایی صمیمی شبیه به خانه‌ای با عناصر فرهنگ بومی را تجربه می‌کنند و با خوراک‌های محلی و به شیوه بومی پذیرایی می‌شوند. در آینده‌ای نزدیک می‌توانند با شیوه‌های تولید صنایع دستی منطقه و نان محلی آشنا شوند و در درست کردن آنها مشارکت کنند.  همچنین در گشت‌های پیاده‌روی، سوارکاری و دوچرخه سواری در مناطق اطراف به راهنمایی بلدهای محلی شرکت کنند.
  • خانه بوم‌گردی چه تفاوت‌هایی با سایر مراکز اقامتی دارد؟                                                                                         
به گمانم مهم‌ترین تفاوت اقامتگاه بوم‌گردی با سایر مراکز اقامتی این است که علاوه بر کارکرد اقامتی و پذیرایی که همه این مراکز دارند اقامتگاه بوم‌گردی نقش مهمی نیز در آشنایی گردشگران با فرهنگ منطقه از طریق ایجاد تجربه‌ای ملموس و عملی برای آنها ایفا می‌کند.  
  • آینده این کار را با توجه به تاکید مدیران ارشد به توسعه گردشگری چگونه می‌بینید؟
فکر می‌کنم آینده این کار چیزی بیش از تأکید مدیران ارشد می‌طلبد و بهتر است بگوییم مشروط به اقدمات موثر و عملی مدیران است در غیر این‌صورت ممکن است فراهم کردن ملزومات برای متقاضیان که اکثرا از نسل جوان هستند و سرمایه چندانی ندارند چنان سخت باشد که از انجام آن منصرف شوند. به طور مشخص در مورد اقامتگاه بوم‌گردی ورکانه، ما تلاش کردیم تا دو مجموعه بنیاد مسکن و اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری را متقاعد و از همراهی آنها برخوردار شویم که خوشبختانه در هر دو مجموعه مسئولان همکاری خوبی با ما داشتند.  
  • فکر می‌کنید به عنوان یک زن در این زمینه چقدر امکان توفیق دارید ؟
فکر می کنم موفقیت یا عدم موفقیتم با میزان تلاش و پشتکارم مرتبط خواهد بود و جنسیت نقش مهمی در آن نخواهد داشت. اما برای این که پاسخ روشنی به شما داده باشم باید بگویم ماهیت این کار را به دلیل ویژگی‌های مهمان‌داری مبتنی بر فرهنگ ایرانی، زنانه می‌دانم. برای مطالعه بیشتر در این موضوع شما را ارجاع می‌دهم به سخنرانی آقای مهندس محمد بهشتی رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در همایش کارآفرینی زنان در حوزه گردشگری. البته انکار نمی‌کنم که در این مسیر انجام برخی امور که ویژگی‌های مردانه می‌طلبد فشار زیادی به من وارد کرده اما انجام آنها غیرممکن نبوده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AF%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D9%85-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D8%B4%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، ورکانه ، خانه بوم گردی همدان ، اقامتگاه بومگردی همدان ، خانه بومگردی ورکانه ، گردشگری ورکانه ،

دوشنبه 5 مهر 1395

نویسنده نیستم اما قصه می‌گویم

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،ادبیات ،کتاب ،

نویسنده نیستم اما قصه می‌گویم

نویسنده: حسین زندی ‌ همدان- خبرنگار همشهری
نویسنده نیستم اما قصه می‌گویم
مرضیه بطحایی متولد 1343 در خیابان شهدای همدان است. او نوشتن را از سن 15 سالگی با نوشتن خلاصه فیلم‌های مورد علاقه اش آغاز کرده و سپس با خاطره نویسی ادامه داده و امروز به قصه نویسی روی آورده است. نوشته‌های او بسیار ساده و عامیانه است اما در عین حال مخاطبانی نیز دارد...
1395/07/05
مرضیه بطحایی متولد 1343 در خیابان شهدای همدان است. او نوشتن را از سن 15 سالگی با نوشتن خلاصه فیلم‌های مورد علاقه اش آغاز کرده و سپس با خاطره نویسی ادامه داده و امروز به قصه نویسی روی آورده است. نوشته‌های او بسیار ساده و عامیانه است اما در عین حال مخاطبانی نیز دارد.
اولین کتاب مرضیه بطحایی داستان بلند «گل مریم» است که سال 1395 در شمارگان هزار نسخه از سوی انتشارات نازلی در همدان روانه بازار شده، به همین بهانه با این نویسنده همدانی گفت وگو کرده ایم که در پی می‌آید:
  • نوشتن را از چه زمانی آغاز کردید؟
از نوجوانی به نوشتن علاقه داشتم و میل به نوشتن در وجود من بود اما به دلیل این‌که نمی‌دانستم در چه حوزه ای بنویسم و راهنما نداشتم، فیلم‌هایی را که تماشا می‌کردم در دفتری خلاصه می‌کردم. پس از ازدواج به نوشتن خاطرات تلخ و شیرین زندگی متاهلی پرداختم. کارمند دانشکده پزشکی بودم و پس از بازنشستگی راهم را پیدا کردم و به قصه‌نویسی روی آوردم.
  • از کتاب گل مریم بگویید.
داستان این کتاب سال‌ها پیش در دفتر خاطرات من محبوس بود.من با پدرم انس عجیبی داشتم. توجه زیاد وی به دخترهایش و ناتوانی بدنی و بیماری‌اش وشغل پرستاری من رابطه عاطفی شدیدی بین ما ایجاد کرده بود. بعد از فوت پدر خلا بزرگی را احساس می‌کردم.
رای تسلای دل خودم با وی نقل سخن کردم و در داخل دفتر خاطرات نگاشتم. طی این یک سال وی از بچگی تا اواخر عمر گرانقدرشان را برایم گفتند و من هر چه را در خاطرم ماند نگاشتم تا این‌که به این داستان که خاطره عزیزی از اسرای جنگی بودند برخوردم و با کمی دخل  وتصرف داستان را به صورت رمان در آوردم.
  • علت علاقه شما به نوشتن داستان کوتاه از کجا سرچشمه می‌گیرد؟
از آن جهت داستان کوتاه می‌نویسم تا همگان فرصت خواندن و به آن علاقه پیدا کنند و نیز این‌که هزینه زیادی نپردازند. ساده وبی آلایش می‌نویسم چون اولا نویسنده نیستم و قدرت زیادی در نوشتن ندارم و دیگر این‌که بیشتر قصه گویی می‌کنم.
فکر می‌کنم این شیوه بهتر همه گیرخواهد شد و از هر قشری می‌توانند آن را بخوانند. وقتی کتابم را به فروشنده سر کوچه که مردی میانسال است دادم دیدم که با چه شوقی می‌خواند. خنده و شور را در چهره اش دیدم و یک بار از دوستش شنیدم که آخر داستان را با گریه تمام کرده  است.
او از من درخواست کرد که حتما کتاب‌های بعدی را هم در اختیارش بگذارم. می‌گفت سال‌ها گذشته که او کتابی به دست نگرفته این به جهت تعریف نیست همانطور که گفتم شاید ساده نویسی من باعث می‌شود همگان رو به کتاب خوانی بیاورند.
  • مخاطبان جدی و منتقدان با گل مریم و نوشته‌های شما چگونه ارتباط برقرار می‌کنند و چه نظری دارند؟
مخاطبان از داستان خوششان می‌آید و تنها از کوتاه بودن داستان شاکی هستند. بزرگان اهل فن از ویراستاری و هنر نویسندگی شاکی‌‌اند اما از داستان‌گویی تعریف کرده اند.
  • آثار دیگرتان در چه مرحله ای است و چه زمانی منتشر خواهند شد؟
کتاب دوم من «باورعشق است» که باز هم کتابی بر اساس واقعیت است. امیدوارم ارزش چاپ و خواندن داشته باشد. کتاب بعدی خاطرات زندگی پر جنجال من و کتاب دیگرم قصه‌های قدیمی مادر بزرگ است. این مجموعه بر اساس قصه‌های مادربزرگ که شب‌ها برای ما تعریف می‌کرد شکل گرفته است.
  • در نوشتن به دنبال چه هستید؟
به اعتقاد بنده زندگی افراد و سرگذشتشان حتی اگر تلخ باشد، زیباست و زندگی گذشتگان پر از رمز، راز، درس و آموخته‌ها استو من به دنبال یاد گیری آنها هستم تا در اختیار نسل جدید قرار بگیرند.
  • استقبال از کتاب اول شما چطور بود؟
کتاب اول من چون با بی‌تجربگی همراه بود ویراستاری نشد، ناشر هزینه را تقبل نکرد و با هزینه شخصی چاپ شد و مسئولیتی در قبال فروش گردن کسی نبود. بیشتر خانواده و فامیل حمایت کردند و تمام کتاب‌ها تقریبا به صورت هدیه به دوستان و آشنایان تقدیم شد. تعدادی نیز به خارج از کشور برای دوستان فرستاده شد. امیدوارم کتاب‌های بعدی با این مشکل روبه رو نشود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%D9%86%D8%AF%D9%87-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%85-%D8%A7%D9%85%D8%A7-%D9%82%D8%B5%D9%87-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%85


برچسب ها: همشهری همدان ، نویسندگان همدان ، کتاب ،

شنبه 3 مهر 1395

نسل امروز هنرمندان همدانی درخشانند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،سینما ،

نسل امروز هنرمندان همدانی درخشانند

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نسل امروز هنرمندان همدانی درخشانند
اوایل دهه 70 خورشیدی انجمن سینمای همدان را نسلی اداره می‌کرد که امروز 45 سالگی را پشت سر نهاده اند و به چهره‌های مشهور هنری کشور تبدیل شده اند...
1395/07/03
اوایل دهه 70 خورشیدی انجمن سینمای همدان را نسلی اداره می‌کرد که امروز 45 سالگی را پشت سر نهاده اند و به چهره‌های مشهور هنری کشور تبدیل شده اند. از اواسط دهه 70 افراد موفق این نسل، جلای وطن کرده و از همدان کوچیده‌اند. آنها در شهر میزبان و حتی خارج از کشور حرفی برای گفتن دارند و بیشترشان اکنون هنرمندان شناخته شده ای هستند که بخشی از تولیدکنندگان آثار فرهنگی - هنری کشور را تشکیل می‌دهند.
هنرمندان دهه 70 افراد موفقی بودند و آثار زیادی را در زمینه عکاسی و فیلمسازی به دنیای هنر ارائه کردند اما پس از مهاجرت جای خالیشان در فضای فرهنگی استان بیش از پیش مشهود شد. این خلأ تا جایی است که در 2 دهه گذشته کمتر درخششی از هنرجوها و هنرمندان انجمن سینمای همدان دیده شده است.
محمدحسین عناصری یکی از همین سرمایه‌های فرهنگی استان همدان است که این روزها در پایتخت زندگی می‌کند و یکی از هنرمندان شناخته شده رشته گرافیک است.
محمدحسین عناصری متولد 1350 در همدان است. او فارغ‌  التحصیل کارشناسی گرافیک از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و فارغ  ‌التحصیل کارشناسی ارشد گرافیک از دانشگاه آزاد-تهران مرکز است. عناصری عضو رسمی انجمن صنفی طراحان گرافیک ایران و عضو مؤسسه توسعه هنرهای تجسمی معاصر نیز هست. او از سال ۱۳۷۸ تاکنون در دانشکده  های هنر تدریس می‌کند و مدیر هنری و طراح گرافیک چندین انجمن، مؤسسه انتشاراتی، مجله و روزنامه است. این هنرمند همدانی در چندین جشنواره بین  المللی مدیر هنری و طراح گرافیک از جمله جشنواره‌های پویانمایی، فیلم فجر، فیلم کودک، فیلم کوتاه و موارد دیگر بوده است. همچنین عضویت هیأت انتخاب و داوری چندین جشنواره و نمایشگاه   تجسمی در کشور را نیز برعهده داشته است.
همه افراد این نسل رابطه خود را با همدان و انجمن سینمای جوانان همدان حفظ کرده  اند و تعلق خاطری شدید به این نهاد آموزشی - فرهنگی دارند. محمدحسین عناصری نیز رابطه اش را با زادگاهش حفظ کرده است. به بهانه حضور این هنرمند در کارگاه مبانی سواد بصری «هفته فیلم وعکس همدان» گفت‌و‌گویی داشته  ایم که با هم می  خوانیم.
  • چگونه وارد انجمن سینمای جوانان شدید؟
بگذارید به کمی عقب تر برگردم. من دوره دبیرستان در رشته تجربی درس می‌خواندم پس از یک سال متوجه شدم هنرستانی داریم که رشته‌ای به نام گرافیک در آن تدریس می‌شود. تابستان سال 1367 تصمیم گرفتم پرونده ام را از دبیرستان امام (ره) بگیرم و در رشته گرافیک ثبت‌نام کنم. خانواده موافق بودند و تشویقم می‌کردند اما مدیران دبیرستان پرونده مرا نمی‌دادند و می‌گفتند: «رشته هنر مخصوص آدم‌های گوشه‌نشین است و آینده‌ای ندارد». با دردسر زیادی پرونده را گرفتم و به هنرستان چمران رفتم آنجا نیز ثبت‌نام نمی‌کردند و می‌گفتند: «تو چطور رشته تجربی را رها کردی و به هنرستان آمدی». یک ماه پس از آغاز سال تحصیلی به هر حال مرا ثبت‌نام کردند و مشغول تحصیل شدم. یک سال پس از آن نیز با انجمن سینمای جوان آشنا شدم و فکر کردم عکاسی و فیلمسازی می‌تواند به رشته تحصیلی من، طراحی گرافیک کمک کند و در دوره فیلمسازی ثبت نام کردم در واقع از سال 1368 وارد سینمای جوان شدم.
  • مدرسان شما آن زمان چه کسانی بودند؟
آقای بابک رضاپور و آقای محمدعلی رهبر از استادان تأثیرگذار آن دوره بودند. آنها در نوع نگاه من نیز بسیار تاثیرگذار بودند. این نگاه به مسیری که برای حرفه خودم انتخاب کرده بودم یعنی گرافیک کمک کرد.
  • در انجمن چه رشته ای را دنبال می‌کردید؟
به لحاظ رشته تحصیلی و تقویت آن به دنبال عکاسی رفتم. فیلمسازی را پیگیری نکردم تنها چند تجربه هنرجویی و پروژه   کلاسی بود اما در همان دوره در عکاسی رتبه اول را به دست آوردم و در جشنواره جایزه گرفتم. همین کار انگیزه  ای شد و عکاسی را پیگیری کردم.
  • در دوره شما انجمن بسیار فعال و تاثیرگذار بود اما با مهاجرت هم نسلان شما فاصله ای افتاد و انجمن دچار ضعف شد که تا امروز نیز ادامه داشته، این فاصله را چگونه تحلیل می‌کنید؟
آن زمان پیوستگی خیلی خوبی بین بچه  های انجمن بود. در محوطه فضای سبز مقابل در ورودی آرامگاه بوعلی پیاده راهی بود که دوستان جمع می  شدند و ما اسم آن محل را «کوچه هنر» گذاشته بودیم؛ آنجا پاتوق دوستان بود. شاید یکی از دلایل گردهمایی  ها این بود که منابع آموزشی مکتوب چندانی در دسترس نبود و این پاتوق بهانه  ای بود تا گپ و گفت  های کاری، شرایط انتقال اطلاعات و تجربیات را برای دیگران فراهم کند تا بخشی از خلأ منابع مطالعاتی جبران شود. در این جمع بچه  های اهل ادبیات و نقاشی حضور داشتند، کسانی که عکاسی می  کردند، فیلم می  ساختند و طراحی می  کردند هم حضور داشتند. این نسل بزرگ‌تر شدند و وارد کار حرفه  ای شدند و هر کدام رشته خود را دنبال کردند. این حرفه  ای شدن با توجه به شرایط اجتماعی امروز ملزوماتی و ضرورت  هایی دارد که ناچار برخی از ما را مجبور به مهاجرت کرد.
  • در 2 سال گذشته بسیاری از هنرمندان در همدان کارگاه‌هایی برگزار کرده اند. از جمله امیرشهاب رضویان، عباس عربزاده، علیرضا محمودی، حمیدرضا لطفیان و شما. چه عاملی باعث این بازگشت بوده؟
2 سال پیش مدیر جدید انجمن از بچه  های قدیمی برای یک گردهمایی دوستانه دعوت کرد و مقدمات برگزاری کارگاه  های آموزشی و نشست  ها برای دوستانی که در این سال  ها از انجمن دور بودند فراهم شد. من حتی خیلی از دوستان را بیش از 20 سال بود ندیده بودم. شاید اگر برای این کارگاه امروز من در همدان هستم تأثیر نشستی بود که 2 سال پیش برگزار شد و باعث شد بار دیگر آن پیوند قدیمی و ارتباط شکل بگیرد.
  • آیا حضور این هنرمندان می‌تواند بازگشت به گذشته درخشان انجمن را رقم بزند؟
تبادل تجربه  ای که پس از سال  ها انجام می  گیرد و این که نسل جدید نیاز دارد اتصال و ارتباط با نسل گذشته را حفظ کند اتفاق خوبی است. باید این ارتباط را تقویت کرد تا کارگاه  ها با جدیت بیشتری برگزار شود به ویژه این‌که فضای مجازی و شبکه  های اجتماعی که کم و بیش با کارهای غیر قابل قبول به میدان آمده، کارهایی که ارزش ارائه ندارد و ذائقه و نگاه جوانان را تغییر می  دهد. تجربه دوستان من می  تواند اثر مثبتی بر نگاه نسل پس از خود بگذارد.
  • به نظر می‌رسد این نسل فعال هستند اما عشق نسل شما را ندارند. با توجه به کارگاهی که برگزار کردید هنرجویان جدید انجمن را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
همدانی  ها امروز در همه جای دنیا خوب کار می  کنند و امیدوارم در استان نیز چنین باشد. بدون اغراق اگر بگویم، بچه  ها در همه حوزه  ها به خصوص سینما و عکاسی خوب کار می  کنند و هوشمند هستند. گاهی کارهایشان را می  بینم تعجب می  کنم، نگاه اندیشمندانه و ظرفیت خوبی دارند اما باید هدایت شوند تا به بیراهه نروند. امروز من با بچه  های پرکار و خوش  فکری روبه‌رو شدم. پلی که بین نسل قبل و بچه  ها زده شده می  تواند روحیه عاشقانه کار کردن را در آنها تقویت کند.
  • پیشنهاد شما برای تقویت انجمن چیست؟
امیدوارم این نشست  ها و کارگاه  ها منظم برگزار شود و با توجه به نیاز بچه  ها در بخش  هایی که ضعف دارند ادامه پیدا کند. از معلم  هایی که بسیار تواناتر هستند نیز دعوت شود چون اگر کسی از این دوستان هنوز نیامده است و یا کارگاه و نشستی برگزار نشده دال بر بی‌توجهی یا بی  علاقگی آنها نیست. پیشگامی انجمن برای دعوت از آنها از بچه  های امروز نسل حرفه  ای  تر و باسوادتری می  سازد. مطمئنم همه با جان و دل می  آیند، کسانی که بر نیمکت  های انجمن نشسته  اند امروز ناقل عشق و نگاه حرفه  ای هستند. آنها قدرشناسند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%D8%B3%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%86%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، محمد حسین عناصری ، گرافیک همدان ، انجمن سینمای جوانان همدان ،

شنبه 3 مهر 1395

آموزش؛ گمشده بهداشت محیط همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

آموزش؛ گمشده بهداشت محیط همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
آموزش؛ گمشده بهداشت محیط همدان
زباله و فاضلاب و مدیریت آنها دو چالش اساسی در همدان محسوب می‌شوند. اگرچه سرمایه‌گذاری‌های خوبی در بحث‌های فاضلاب، زباله و تفکیک آن انجام شده اما هنوز ضعیف است و کافی نیست. باید محرک و انگیزه بیشتری برای شتاب دادن به این مسأله وجود داشته باشد...
1395/07/03
زباله و فاضلاب و مدیریت آنها دو چالش اساسی در همدان محسوب می‌شوند. اگرچه سرمایه‌گذاری‌های خوبی در بحث‌های فاضلاب، زباله و تفکیک آن انجام شده اما هنوز ضعیف است و کافی نیست. باید محرک و انگیزه بیشتری برای شتاب دادن به این مسأله وجود داشته باشد.
مصطفی لیلی متولد سال 1360 در روستای کرفس از توابع شهرستان رزن استان همدان است. او دانش آموخته رشته بهداشت محیط در مقطع دکترا‌ست. دکتر لیلی انگیزه زیادی دارد تا بتواند در کاهش معضلات و مشکلات موجود در حوزه بهداشت محیط قدم مؤثری بردارد. در این گفت‌و‌گو لیلی راه‌حل‌هایی برای مدیریت بهتر زباله و فاضلاب همدان دارد.
  • در دانشگاه به چه فعالیتی مشغول هستید؟
در دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی همدان فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی دارم. یعنی هم کار تدریس دروس مرتبط با بهداشت محیط زیست و هم کار تحقیقاتی در زمینه تمامی مسائل محیط زیست شامل پسماند و آلودگی هوا و منابع آبی که دغدغه جمعی است و موضوعات مشابه انجام می‌دهم.
  • یکی بحث وجود نیترات زیاد در آب‌های زیرزمینی همدان است و دیگری بحث تصفیه پسماندها و انتقال فاضلاب همدان به امزاجرد و تصفیه در آنجا و انتقال مجدد به بخش کشاورزی است که در این مسیر از این فاضلاب توسط کشاورزان منطقه به نوعی دزدی می‌شود و برای زمین هایشان استفاده می‌کنند. به نظر شما این مسأله تا چه حد می‌تواند در بحث بهداشت محیط دخیل باشد؟
متأسفانه چند دلیل می‌تواند برای بروز چنین اتفاقاتی وجود داشته باشد. یکی این‌که کشاورزان ما آموزش کافی ندیده‌اند و دیگر این که بحث فاضلاب اثرات مخرب آن بلافاصله با چشم دیده نمی‌شود و منجر به بروز بیماری‌های گوارشی می‌شود. بنابراین یکی از راهکارهای موثر، آموزش و اطلاع رسانی از طریق رسانه‌ها در مورد فاضلاب و بیماری‌های معلول آن، پسماندها ،آلودگی هوا و سایر معضلات زیست محیطی است. مردم ما اطلاعات کافی و زمینه ای ندارند تا رفتار مناسبی در برابر این معضلات از خود نشان دهند. بنابراین ممکن است به آلودگی‌های انگلی گوناگونی دچار شوند که در صورت مراجعه نکردن به مراکز درمانی متوجه بیماری نشده و در طولانی مدت این مسأله باعث تحمیل هزینه‌های درمان می‌شود. کشاورز ما به خاطر نداشتن آموزش‌های لازم از فاضلاب استفاده نادرست می‌کند، در حالی که فاضلاب باید مراحل تصفیه لازم را حتی برای استفاده مجدد در کشاورزی طی کرده و در نهایت از پساب‌ها نمونه‌برداری شده و از نظرجنبه‌های مختلف از جمله میکروبیولوژی کنترل شود.
  • آیا در همدان این اتفاق می‌افتد و شما پیگیری کرده اید؟
تقریبا بله.صنایع و تصفیه‌خانه‌هایی در همدان هستند که استانداردهای محیط زیستی تعیین شده را رعایت نمی‌کنند. پسابشان وارد محیط می‌شود و یا این‌که کشاورزان از فاضلاب به صورت غیرمجاز استفاده می‌کنند. مستند عرض می‌کنم که این معضل را در همدان داریم.
  • یکی از نگرانی‌های فعلی این است که فاضلاب بیمارستان‌ها یا ساختمان‌های پزشکان همدان تفکیک نشده است و به همراه فاضلاب عمومی شهر به سمت تصفیه می‌رود. ارزیابی شما از این مسأله چگونه است؟
این مسأله خالی از اشکال نیست. فاضلاب‌های حاصل از مؤسسات که فاضلاب‌های بیمارستانی هم جزو آنهاست اگر قرار است وارد فاضلاب شهری شوند باید در ابتدا پیش تصفیه شده، تا تقریبا به استانداردهای لازم برای فاضلاب شهری برسند و در مرحله بعد وارد این فاضلاب شوند. البته ایده آل است که بیمارستان برای خود یک سیستم تصفیه فاضلاب کامل داشته باشد اما در شرایطی که امکان راه‌اندازی چنین سیستم مستقلی وجود ندارد راهکار عملی سیستم‌های تصفیه مقدماتی و پیش تصفیه است اما با رعایت این شرایط نیز باز هم این تفکیک نشدن مشکل‌ساز است.
  • با توجه به این‌که سطح وسیعی از زمین‌های کشاورزی همدان از این آب‌ها استفاده می‌کنند تا چه حد خطرناک است؟
ببینید دو مشکل در اینجا مطرح است؛ یکی این‌که سیستم فاضلاب شهری اساسا برای تصفیه فاضلاب بیمارستانی طراحی نشده است. چراکه یکسری عوامل عفونی در فاضلاب‌های بیمارستانی هستند که باعث می‌شوند این فاضلاب‌ها خطرناک باشند چون در بیمارستان‌ها پساب‌ها و پسماندهای تولید شده خاص هستند و با ورود به فاضلاب شهری مشکلات خود را ایجاد می‌کنند. دومین مشکل در فاضلاب‌‌های بیمارستانی ایجاد گونه‌های مقاوم یا ایجاد مقاومت باکتریایی است. فاضلاب‌های بیمارستانی چه وارد تصفیه‌خانه‌های فاضلاب شهری و چه وارد محیط شوند چون یکسری آنتی‌بیوتیک‌هایی هستند که یا استفاده نشده اند یا مراحل متابولیزه را در بدن بیمار طی نکرده و در نتیجه ایمن نیستند، با ورود به محیط یا سیستم تصفیه شهری باعث ایجاد گونه‌های مقاوم می‌شوند. در نهایت گونه‌های مقاوم اگر به چرخه موادغذایی وارد شوند بیماری‌هایی ایجاد خواهند کرد که دیگر به آنتی بیوتیک مربوط به آن بیماری جواب نخواهد داد.
  • آیا بیمارستان‌های همدان سیستم پیش‌تصفیه ندارند؟
دارند اما مواردی بوده است که استانداردها را رعایت نکرده‌اند.
  • پسماندهای مطب پزشکان هم تفکیک نمی‌شود و وارد پسماندهای شهری می‌شود. با توجه به این‌که جامعه پزشکی می‌تواند این تفکیک را به عنوان مثال به بخش خصوصی سپرده و این معضل را مدیریت کند جنابعالی چه پیشنهادی در این زمینه دارید؟
بهترین راهکاری که در بسیاری از کشورها در حال اجراست تفکیک پسماندهای خاص است که پسماندهای حاصل از کلینیک‌ها و بیمارستان‌ها در نقطه تولید تفکیک شده و با پسماندهای عمومی تلفیق نشوند. چراکه معمولا بیشترین سهم پسماندها در بیمارستان‌ها پسماندهای عمومی هستند اما وقتی با پسماندهای عفونی مخلوط می‌شوند، به طور کلی از دیدگاه محیط زیست و بهداشت محیط خطرناک می‌شوند. پس بهترین راهکار تفکیک و جمع‌آوری این پسماندها توسط پیمانکار است نه شهرداری. این سیستم باید تا آخر دنبال و پیگیری شود چراکه یکی از مشکلات کنونی ما در این زمینه، کارشکنی پیمانکاران باوجود دریافت هزینه است یعنی هزینه را دریافت کرده اما کار را به آخر نمی‌رسانند. در نهایت این‌که روش دفع و نه دفن آنها مجزا باشد، مطمئن شویم که ایمن سازی دفع این زباله‌های خاص صورت پذیرفته است.
  • بحث زباله‌سوز چقدر در دنیا متداول است؟
در کل دنیا زباله سوز استفاده می‌شود اما نه برای هر زباله ای. در کشور ما متأسفانه در یک برهه زباله‌سوزها خریداری شدند حتی برای زباله‌های شهری. در حالی که ما برای همه زباله‌ها به این سیستم احتیاج نداریم چراکه اصلا مقرون به صرفه نیست. سیستم زباله‌سوز برای زباله‌های خاص از جمله زباله‌های عفونی و بیمارستانی در همه جای دنیا استفاده می‌شود. حتی در بعضی کشورها مانند آلمان این سیستم برای زباله‌های شهری هم استفاده می‌شود چراکه ترکیب پسماندهایشان با ما متفاوت است و زباله را سوزانده و از انرژی آن هم استفاده می‌کنند. اگر زباله‌سوز درست راهبری شود هیچ مشکل زیست محیطی نخواهد داشت و باعث آلودگی هوا نخواهد شد . دو مشکل در این زمینه وجود دارد یکی این‌که ما تصور می‌کنیم زباله‌سوز برای همه زباله‌ها قابل استفاده است و با همین دیدگاه در یک دوره مقدارزیادی زباله‌سوز وارد کشور شد دوم این‌که راهبری زباله‌سوز نباید به دست هرغیرمتخصصی سپرده شود. در این صورت نه تنها به از بین بردن زباله‌های خطرناک کمکی نکرده ایم حتی باعث آلودگی هوا و محیط و ایجاد مشکل برای افراد نزدیک زباله سوز هم شده ایم.
  • رستوران‌های مسیر کوه الوند و تله‌کابین گنجنامه فاضلاب دارند و ما سیستم هدایت این فاضلاب‌ها به تصفیه‌خانه را نداریم. یک سری ابزار با عناوینی مانند سپتیک تانک، اینهاف تانک و...استفاده می‌شوند که این ابزارها هم پاسخگو نیستند. برای مثال یک مخزن کوچکی ایجاد کرده اند و روزهای بارانی که این ابزار جوابگو نیستند فاضلاب را در رودخانه می‌ریزند. برای حل این مشکل چه کاری می‌توانیم انجام دهیم؟
اصطلاحا به این سیستم‌ها می‌گوییم سیستم‌های غیرمتمرکز فاضلاب یا سیستم‌های تصفیه فاضلاب در محل که این سیستم‌ها در همه جای دنیا استفاده می‌شوند و سیستم‌های خوبی هستند و می‌توانند فاضلاب را به استانداردها و حدود مجاز تخلیه برسانند. مشکلی که ما داریم این است که برای رواناب‌ها یا آب‌های سطحی سیستم تصفیه مجزایی نداریم. بنابراین خواه ناخواه این فاضلاب هم به فاضلاب اصلی اضافه شده و اصطلاحا باعث شوک یا وارد شدن بار بیش از حد به این سیستم می‌شود. در نتیجه قطعا تصفیه آن به مشکل برخورده و تصفیه به شکل مناسبی انجام نخواهدشد و اگر پساب این فاضلاب وارد محیط شود باعث آلودگی خواهد شد و بنابراین باید در انتخاب اندازه و جانمایی سیستم‌های تصفیه و انتخاب حجم مفیدی که باید داشته باشد دقت عمل بیشتری داشته باشیم. در نهایت باید راهکاری اتخاذ کنیم برای این‌که نگذاریم رواناب‌ها به فاضلاب اضافه شوند چراکه در این صورت خودشان هم آلوده شده و با ایجاد بار اضافه پساب‌ها آلوده خواهند شد. بنابراین سیستم تصفیه ای برای این رستوران‌ها نمی‌توانم پیشنهاد دهم اما باید این سیستم‌ها را درست استفاده کنیم و عملکردمان طوری باشد که رواناب‌ها وارد سیستم تصفیه نشوند. متاسفانه این روند به خوبی راهبری نمی‌شود و تنها برای گریز از عواقب بازدید کارشناس سازمان بهداشت محیط یک سرمایه‌گذاری اولیه انجام می‌شود و همچنین برای راهبری این سیستم هزینه‌ای صرف نمی‌شود.
  • به عنوان آخرین سوال ارزیابی شما از وضعیت آلودگی‌های مربوط به آب و فاضلاب و به طورکلی آلودگی‌های محیط زیستی در همدان چگونه است؟ آیا رو به بهبود خواهد بود یا خیر؟
خوشبختانه سرمایه‌گذاری‌های خوبی در بحث‌های فاضلاب، زباله و تفکیک آن صورت پذیرفته اما هنوز ضعیف است و کافی نیست باید محرک و انگیزه بیشتری برای شتاب دادن به این مسأله وجود داشته باشد. در همدان خوشبختانه بحث آلودگی هوا را نداریم به غیر از بحث ریزگردها که در همدان هم مطرح است. در زمینه آلودگی آب و فاضلاب‌ها و زباله‌ها خوشبختانه سرمایه‌گذاری شده است اما به کندی صورت می‌پذیرد و اجرای هر پروژه‌ای دراین زمینه آن قدر طول می‌کشد که شاید دیگر آن سیستم اجرایی به روز نباشد. در نتیجه برای شتاب دادن به اجرای پروژه‌ها و حل این مشکل باید نیروها و امکانات بییشتری را به کاربگیریم و بودجه بیشتری صرف کنیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4%D8%9B-%DA%AF%D9%85%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=
چاپ


برچسب ها: همشهری همدان ، بهداشت و محیط همدان ، محیط زیست همدان ،

چهارشنبه 31 شهریور 1395

همدان زن و طبیعت در چارچوب گرافیک

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

زن و طبیعت در چارچوب گرافیک

نویسنده: حسین زندی ‌ همدان- خبرنگار همشهری
زن و طبیعت در چارچوب گرافیک
زن و طبیعت نمایشگاه گروهی آثارتصویر سازی هنرجویان خسرو انصاری است که از روز شنبه 27 شهریور ماه در گالری فرهنگسرای آوینی مورد بازدید عموم قرار گرفته و تا یک مهرماه ادامه خواهد داشت...
1395/06/31
زن و طبیعت نمایشگاه گروهی آثار تصویر سازی هنرجویان خسرو انصاری است که از روز شنبه 27 شهریور ماه در گالری فرهنگسرای آوینی مورد بازدید عموم قرار گرفته و تا یک مهرماه ادامه خواهد داشت.
در این نمایشگاه آثار 17نفر از طراحان تصویرسازی جوان از جمله هدی افشار، زهرا برهانی، آرزو پاشا، نادیا جاودانی یکتا، زهرا جهانی، عادله حسینی، مهسا حسینیان، فائزه خزایی، گلناز خطیب، رویا شیدا، مریم صاحب دیوانی، پریسا صادقی، مهسا صدیق، پریسا ضرابی، فاطمه فرحزاد، سمیه مستوفی و شادی مددی به نمایش عمومی درآمده است.
خسرو انصاری متولد ۱۳۵۹ در همدان است. او از دوران هنرستان شروع به فعالیت هنری در زمینه گرافیک کرده و پس از اخذ لیسانس گرافیک، فوق لیسانس تصویرسازی و فوق لیسانس گرافیک از میلان ایتالیا در دانشگاه هنر و معماری تهران شرق به تدریس مشغول است. انصاری همچنین مدرس تصویرسازی و مجسمه‌سازی است و تاکنون برگزاری بیش از ۵ نمایشگاه درخارج از کشور و برگزاری چندین نمایشگاه انفرادی تصویرسازی و مجسمه سازی و همچنین بیش از ۲۰ نمایشگاه گروهی داخلی را در کارنامه خود دارد. او همچنین تجربه‌هایی در برگزاری ورکشاپ‌های تصویرسازی برای کودکان و بزرگسالان و فعالیت‌هایی در طراحی صحنه تئاتر دارد.

ایده نمایشگاه
خسرو انصاری با اشاره به شکل‌گیری ایده نمایشگاه زن و طبیعت می‌گوید: بیش از ۱۲سال تحقیق و کار در مورد پروژه درخت مقدس و درخت زندگی در ایران و جهان انجام داده ام به این علت که درخت، نماد زیبایی، نماد زندگی و زن است. ارتباط بین این 2 عنصر ایده شکل گیری این پروژه را به وجود آورد.
این هنرمند همدانی همچنین با اشاره به دلیل گروهی بودن نمایشگاه و این‌که هنرمندان شرکت‌کننده نمایشگاه در چه سطحی هستند می‌گوید: یکی از شیوه‌های من در آموزش این است که در پایان کلاس‌های تصویرسازی با هنرجویان، همیشه دنبال یک اتفاق خوب برای هنرجویانم هستم. با توجه به این‌که هنرجویان من از شهرهای مختلف هستند فکر کردم که یک مجموعه ای شکل بگیرد و در شهرهای مختلف به صورت تور نمایشگاه برگزار کنیم.
وی می‌افزاید: در مجموع حدود ۱۵ شهر در این نمایشگاه حضور دارند. نمایشگاه از تهران شروع شده و دومین شهری که این نمایشگاه برگزار شده همدان است و به امید خدا در فاصله زمانی کوتاه در 15 شهر ادامه خواهد یافت.

استقبال گسترده
انصاری در مورد نمایشگاه تهران و استقبال عمومی از این رویداد می‌گوید: پیش از همدان، این نمایشگاه در تهران برگزار شد چون هنر جویان من بیشتر از دانشجویان رشته هنر هستند. این نمایشگاه از ۸ تا ۱۸ شهریور در تهران برگزار و با استقبال خوبی از سوی استادان، دانشجویان و افراد عام روبه‌رو شد. مکان برگزاری فرهنگسرای سرو در خیابان ولیعصر بود که همکاری زیادی با گروه ما داشتند.
وی توضیح می‌دهد: در مورد تفاوت نمایشگاه همدان و تهران بهتر است صحبتی نکنم اما تشکر می‌کنم از ریاست ارشاد شهرستان که حداقل حمایت را با گروه ما داشتند.
این تصویر ساز همدانی ادامه می‌دهد: علاوه بر موضوع نمایشگاه که زن و طبیعت است با همکاری همین هنرجوها کارگاه آموزشی ۵ روزه ای برگزار کردیم و از اواسط مرداد ماه مقدمات حضور در نمایشگاه تصویرسازی کشور ایتالیا فراهم شد اما متاسفانه هیچ هنرمندی از همدان در گروه ما نیست.

سکوت هنرمند
این مدرس دانشگاه با اشاره به وضعیت هنر به ویژه گرافیک در همدان می‌گوید: من در مورد وضعیت هنر در ایران فقط سکوت می‌کنم. امیدوارم بتوانیم با همکاری ارگان‌ها و استادان هنر اتفاقات خوبی را به وجود بیاوریم. در همدان نیز هنرمندان خوبی داریم که نیاز به حمایت دارند. عرصه هنر بدون هنرمند معنا ندارد، امیدوارم دوستان و همشهریان همدانی از این نمایشگاه استقبال کنند، رضایت داشته باشند و پس از این نمایشگاه‌های بیشتری در استان ببینیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B2%D9%86-%D9%88-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%DA%86%D8%A7%D8%B1%DA%86%D9%88%D8%A8-%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C%DA%A9?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، گرافیک همدان ، تصویر سازی همدان ،

دوشنبه 29 شهریور 1395

یک هفته سینما و عکاسی در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :سینما ،روزنامه همشهری ،

یک هفته سینما و عکاسی در همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
یک هفته سینما و عکاسی در همدان
به مناسبت روز سینما و در چهارمین هفته فیلم و عكس همدان اعضای انجمن سینمای جوانان همدان روزهای پرکاری را پشت سر گذاشتند...
1395/06/29
به مناسبت روز سینما و در چهارمین هفته فیلم و عكس همدان اعضای انجمن سینمای جوانان همدان روزهای پرکاری را پشت سر گذاشتند. کارگاه‌های آموزشی با حضور چهره‌های ملی در عرصه هنر، برگزاری نمایشگاه، اکران فیلم، سخنرانی و برنامه‌های گوناگونی که برای اهالی هنر فرصت مغتنمی بود. به همین مناسبت «حبیب الله حیدری» مدیر انجمن سینمای جوانان استان همدان برنامه‌های این هفته را تشریح می‌کند:
  • از برنامه‌های انجمن سینما جوان در هفته ای که گذشت بگویید.
با توجه به نامگذاری 21 شهریور به نام روز ملی سینما تصمیم برآن شد تا برنامه ای مناسب و ارزشمند با همین عنوان برای هنرمندان عکاس و فیلمساز انجمن برگزار شود. همین امر موجب شد تا برنامه‌ریزی و طرح اولیه اجرای مراسم روز سینما در استان انجام شود. این برنامه برای اجرا به ستاد مرکزی ارسال شد. درهمین راستا بر اساس دستورالعمل ارسالی از سوی ستاد مرکزی انجمن سینمای جوانان ایران تصمیم به برگزاری هفته‌های فیلم و عکس با شرکت 59 انجمن سینمای جوانان کشور گرفته شد.
  • هدف اصلی از برگزاری این برنامه‌ها چه بود؟
در پاسخ به این سوال شما باید عرض کنم هفته‌های فیلم وعکس فرصتی است برای در کنار هم بودن هنرمندان و ‌علاقه‌مندان به سینما. فرصتی برای فیلم دید. عکس دیدن، گپ زدن، دوستان جدید پیدا کردن و خلاصه پاتوقی فرهنگی و در نهایت همین اصل موجب خواهد شد تا آثار هنرمندان دیده و به همشهریان آنها بیش از پیش معرفی شوند و در مسیر رشد و پیشرفت قرار گیرند.
  • حجم برنامه‌ها بسیار زیاد بود. برنامه‌ریزی بر چه مبنایی بود؟
همان طور که عرض کردم در ابتدا قرار بود انجمن همدان صرفا مراسم جشن روز سینما را برگزار کند و برنامه‌هایی هم طراحی و برای آنها تصمیم‌گیری شد. اما با برگزاری هفته فیلم و عکس حجم برنامه‌ها بسیار فراتر از یک جشن شد. با کمک و همراهی هنرمندان و فعالان انجمن همه کارها را انجام دادیم. که انصافا اگر همدلی و همراهی این دوستان نبود به یقین نمی‌توانستیم به این مهم دست یابیم.
  • چه بازخوردی از شرکت‌کنندگان گرفتید؟ آیا رضایت بخش بود؟
خوشبختانه با توجه به حجم و گستردگی برنامه‌ها از روند اجرا رضایت داریم اما امیدواریم با رضایت مخاطبان نیز مواجه شویم. هرچند در برخی بخش‌ها تلاشمان بر برگزاری مناسب و دقیق برنامه‌ها بود اما با توجه به حجم گسترده فعالیت‌ها ضعف‌هایی هم مشاهده شد اما نشست‌های عکاسی رضایت خاطر عوامل اجرایی و مخاطبان را به خوبی به‌دست آورده است که امیدواریم در دیگر بخش‌ها نیز این رضایت  محقق شود.
  • در برگزاری این برنامه‌ها چه نهادهایی با شما همکاری کردند؟
اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، اداره‌کل حفاظت محیط زیست، معاونت فرهنگی اجتماعی شهرداری همدان و همچنین دانشگاه علوم پزشکی استان همدان از دستگاه‌هایی بودند که با کمک‌های خود موجب شدند تا چهارمین هفته فیلم و عکس برگزار شود. آتلیه کاغذی نیز با قبول چاپ و آماده‌سازی نمایشگاه عکس در این برنامه یاریگرمان بود.
  • کارگاه‌ها با چه رویکردی برگزار شد؟ آیا تنها اعضای انجمن سینمای جوانان می‌توانستند شرکت کنند یا دیگران هم بودند؟
هدف از برگزاری نشست‌ها بر قراری ارتباط هنرجویان انجمن سینمای جوانان همدان با نسل گذشته و کسب دانش نسل پیشین برای بهبود وضع فیلم کوتاه و عکس در استان بود. با دعوت از استادان و پیشکسوتان این حوزه‌ها تلاش کردیم آموزش و انتقال دانش و تجربه آنها به جامعه هنرآموزان حال حاضر انجمن صورت بگیرد. اما استفاده از این نشست‌ها و کارگاه‌ها برای همگان آزاد و رایگان بود.
  • کدام بخش از برنامه‌ها موفق‌تر برگزار شد؟
هنوز نظرسنجی دقیقی از این موضوع نداشته و نتوانسته‌ایم نظر یکایک عزیزان را بدانیم اما به نظر می‌رسد نشست‌های نقد و بررسی چه در حوزه فیلم و چه در حوزه عکس مورد استقبال ‌علاقه‌مندان و مخاطبان قرار گرفته است.
  • ارتباط این برنامه با برنامه‌های معمول انجمن در طول سال چه بود؟
گردهمایی هفته فیلم و عکس چند سالی است برگزار و باعث نشاط و همدلی می‌شود. تلاشمان این بوده تا در بخش برگزاری نیز از ظرفیت‌‌های جوانان و ‌علاقه‌مندان بهره کافی برده شود و با کسب تجربه آماده انجام فعالیت‌های بیشتر و با کیفیت تری شوند و از ظرفیت‌های موجود هنرمندان و جوانان عزیز و خلاقیت هایشان در برگزاری بهتر مراسم بهره مند شویم.
  • حضور میهمانان و مدرسان غیر‌همدانی که از مرکز در این برنامه‌ها حضور داشتند چقدر در توانمندسازی اعضای انجمن تاثیر دارد؟
یقینا انتقال تجربیات و دانش این عزیزان به نسل جوان بسیار حائز اهمیت بوده و در مسیر پیشرفت و اعتلای سینما خصوصا فیلم کوتاه مفید است.
  • برنامه‌های آینده انجمن به ویژه با شروع سال تحصیلی چیست؟
با توجه به آغاز ثبت‌نام از ‌علاقه‌مندان به فراگیری دوره‌های آموزش فیلمسازی از ابتدای مهر ماه میزبان جوانان و ‌علاقه‌مندان جدید‌الورود به انجمن خواهیم بود. هنرآموزان جدید با ورود به انجمن تحت آموزش فیلمسازی و عکاسی قرار گرفته و نهایتا موفق خواهند شد در این دو بخش برای خدمت به جامعه و هنر سینما قدم‌های استوار و محکمی بر دارند.
  • بیشتر تولیدات فرهنگی انجمن در چه حوزه‌هایی است؟
تلاش مدیران انجمن سینمای جوانان ایران و استان بر این است که با حمایت‌های مالی و معنوی از هنرمندان و فیلمسازان فیلم کوتاه مسیر پیشرفت و بالندگی را برای آنها هموار کنند. در نهایت تولیدات ارزشمند و فاخر این عزیزان در بخش‌های مختلفی همچون اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و امنیتی باعث پیشرفت هنر و اعتلای آن در سطوح ملی و بین‌المللی خواهد شد و می‌توانیم همچنان پرچم کشورمان را بین دیگر ملل و کشورها به اهتراز درآوریم و بالنده و پر‌افتخار در صحنه‌های مختلف هنری بدرخشیم.
  • مهم‌ترین اتفاقات هفته گذشته و مصوبات و تفاهمنامه‌هایی که با نهادهای دیگر امضا شد چه بود؟
برگزاری نشست با معاون سیاسی، امنیتی استانداری همدان، نشست با مدیرکل حفاظت محیط زیست و همچنین ریاست دانشگاه بوعلی سینا طی هفته گذشته در دستور کار بود که خوشبختانه با نگاه و دیدگاه خوب و مثبت این نهادها مواجه شدیم. در آینده نزدیک با انعقاد تفاهمنامه‌هایی بین این دستگاه‌ها و انجمن سینمای جوانان استان همدان هنرمندان حوزه‌های سینما و عکاسی به کمک فضای اقتصادی، سیاسی اجتماعی و فرهنگی و همچنین زیست محیطی آمده و در نهایت با حمایت این دستگاه‌ها تلاش می‌شود از سینما این ابزار قوی و تاثیرگذار بر مخاطب در این بخش‌ها استفاده کرد. همچنین تلاش می‌شود جامعه و نسل آینده موفق تر عمل کند و در مسیر پیشرفت قرار گیرد. برگزاری جشنواره‌های ملی و بین ‌المللی برای ایجاد فضای شور، نشاط وشادی در جامعه و تشویق و حمایت از هنرمندان و فعالان حوزه‌های مختلف خصوصا سینما و فیلم کوتاه در دستور کار قرار گرفت.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DB%8C%DA%A9-%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7-%D9%88-%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، انجمن سینما جوان همدان ،

شنبه 27 شهریور 1395

حمایت از محیط‌بانان حفاظت محیط زیست

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

حمایت از محیط‌بانان حفاظت محیط زیست

نویسنده: حسین زندی‌ همدان- خبرنگار همشهری
حمایت از محیط‌بانان حفاظت محیط زیست
محیط‌بانی از مشاغل سخت و کم درآمد به شمار می‌رود. محیط‌بانان سازمان حفاظت محیط زیست افزون بر حقوق و مزایای پایین، در محل کار نیز با مشقات و مشکلاتی روبه‌رو هستند...
1395/06/27
محیط‌بانی از مشاغل سخت و کم درآمد به شمار می‌رود. محیط‌بانان سازمان حفاظت محیط زیست افزون بر حقوق و مزایای پایین، در محل کار نیز با مشقات و مشکلاتی روبه‌رو هستند. کمبود تجهیزات، کمبود نیروی انسانی و امکانات رفاهی از جمله این موارد است. مناطق حفاظت شده استان همدان نیز شامل همین رویه است. هر چند به تازگی پیگیری‌هایی صورت گرفته اما همچنان نگرانی و نارضایتی وجود دارد. «مسعود عالی‌خانی» جانشین فرماندهی یگان حفاظت محیط زیست کشور هفته گذشته سفری به همدان داشت که در یک گفت وگوی اختصاصی به پرسش‌های ما در این زمینه پاسخ گفت.
  • یکی از اصلی‌ترین چالش‌های سازمان، کمبود نیروی انسانی است. این موضوع را در دوره جدید چگونه دنبال می‌کنید؟
ما دستورالعملی تنظیم و بررسی کرده ایم که نیاز به نیروی انسانی ما چقدر است، اما این نیازمند آن است که دولت مجوز جذب نیروی انسانی را به سازمان حفاظت محیط زیست کشور بدهد و سازمان بتواند بر اساس دستورالعملی که تنظیم کرده و شرایطی که تعریف کرده است نیرو جذب کند.
  • در مناطق حفاظت شده همدان نسبت نیروهای انسانی به مساحت مناطق حفاظت شده پایین تر است. آیا دولت برنامه ای برای جذب نیرو دارد؟
تعداد محیط‌بان در واحد سطح ما نسبت به نرم‌های جهانی و استاندارد‌های موجود وضعیت خوبی ندارد. این مسأله نه تنها در همدان وجود دارد بلکه در تمام استان‌ها و تمام مناطق کشور با این معضل مواجه هستیم. البته ما در شرایط فعلی بیشتر دنبال موارد جایگزین هستیم.
  • چه مواردی می‌تواند در حوزه محیط‌بانی جای نیروی انسانی را بگیرد؟
ما به دنبال این هستیم که کمبود نیروی انسانی را با تجهیز به امکانات، فناوری و تکنولوژی‌های جدید جبران کنیم. تجهیز مناطق به دوربین‌های مدار بسته یا تکنیک‌های جدید که می‌تواند مناطق را کنترل کند. به طور مثال یکی از همشهری‌های شما به نام آقای پارسایی برای پایان‌نامه دکترایش در همدان وسیله ای ساخته است که می‌تواند با داشتن سنسورهایی در منطقه، با بررسی نوع صدا تشخیص دهد آیا کسی در منطقه هست؟ کسی که در منطقه است، متخلف است؟ تیراندازی شده یانه؟ از کجا تیراندازی شده؟ با چه تفنگی تیراندازی شده؟ مختصات ایکس و ایگرگ را می‌دهد و با این وسیله به راحتی می‌تواند متخلف را دستگیر کند. این یکی از وسایلی است که می‌تواند جایگزین نیروی انسانی شود. استفاده از تکنولوژی نوین کمبود نیروی انسانی را در بسیاری از مناطق جبران می‌کند.
  • بحث تجهیزات موتوری چگونه است؟
تجهیز محیط‌بانی‌های ما به خودرو و موتور سیکلت‌های جدیداز اولویت‌های ماست تا خلاهای موجود را برطرف کند، چون در برخی مناطق یا این تجهیزات را نداریم یا اگر داریم به بازسازی و نوسازی نیاز دارد.
  • نیروهای محیط‌بانی به ویژه در استان ما از وضعیت معیشتی خود ناراضی هستند. چه تدبیری در این باره اندیشیده اید؟
این مسأله تا حدودی با امتیازبندی‌هایی که در دوره جدید صورت گرفت برطرف شده اما به عقیده خود ما هم در ستاد، نسبت به خدماتی که محیط‌بان‌ها می‌دهند حقوق و مزایای کمتری دارند. همچنین به طور متمرکز سعی می‌کنیم که لباس، امکانات و تجهیزات انفرادی و گروهی و تجهیزات حفاظتی را در مرکز تهیه کنیم و در اختیار استان‌ها قرار دهیم تا بخشی از اعتبارات استان آزاد شود و در مباحث معیشتی و تکمیلی استفاده کنند.
  • توانمندسازی محیط‌بان‌ها در چه مرحله ای است؟
یکی از طرح‌هایی که دنبال می‌کنیم بحث توسعه و توانمندسازی محیط‌بانان در حوزه پژوهش است. مثلا گفته ایم محیط‌بان‌های ما حدود 30 سال خدمت می‌کنند. در این 30 سال همواره کار تجربی انجام می‌دهند و کارهایی را با آزمون و خطا و جسته گریخته انجام داده اند، پس دریافت‌های شخصی نیز از مسائل دارند. این تجربه‌ها را می‌توانند مستندسازی کنند و به نام خود محیط بان در کتابچه‌هایی منتشر کنند تا دیگران هم پس از انتشار از این تجربیات استفاده کنند. دیگر این‌که ما در همه مناطق بر اساس وضعیت اکولوژیک مناطق و نیازهای استانی سیاهه و فهرستی از نیازهای مطالعاتی استخراج کرده ایم که در حد و شان محیط بانان است و به بخش محیط‌بانی استان‌ها اعلام می‌کنیم تا محیط‌بانان از این فهرست‌ها استفاده کنند.
  • این فهرست شامل چه چیزی است؟
بر اساس این فهرست هر محیط‌بان در هر حوزه ای که علاقه دارد و برای استان مناسب است کار می‌کند. مثلا اگر علاقه‌مند است در بخش آبزیان کار می‌کند یا اگر می‌خواهد گونه‌های گیاهی را شناسایی و ثبت کند استان امکانات لازم را در اختیارش قرار می‌دهد. چه بسا محیط‌بانان بتوانند گونه‌هایی را کشف کنند و به نام خود ثبت کنند همانگونه که در یکی از استان‌ها گونه ای از ماهی‌ها به نام عیدی که نام یک محیط‌بان بود ثبت شد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7%E2%80%8C%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AD%D9%81%D8%A7%D8%B8%D8%AA-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، محیط بانانهمدان ، محیط زیست همدان ،

چهارشنبه 24 شهریور 1395

به وقت ماهی گیری با تشکل های غیردولتی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،

در استان همدان برخی از تشکل ها تلاش می کنند به عرصه توانمندسازی نیازمندان وارد شوند، اما امکانات اندک، و رویکرد سطحی دولتی ها به نهادهای مدنی که آنها را به عنوان زینت المجالس پذیرفته اند و به رسمیت شناخته نشدن سازمان های غیردولتی از سوی مردم موانعی است که هنوز به عنوان سرعت گیر پیش پای فعالان مدنی قرار دارد و این نهادها ابتدا باید موانع را برطرف کنند.
کد خبر:۲۹۵۳۰۷
تاریخ انتشار:۲۳ شهریور ۱۳۹۵ - ۱۳:۰۶23 June 1395
تشکل ها و انجمن های غیر دولتی نوین پس از سال 1377 در ایران پا به عرصه وجود گذاشتند. این تشکل ها به دلیل نظارت بیش ازحد دولت ها و  صدور مجوز از طریق نهادهای حاکمیتی به نوعی غیردولتی محسوب نمی شوند. درواقع با آنچه درغرب چه کشورهای درحال توسعه و چه توسعه یافته دیده می شود، متفاوت است. باید پذیرفت در این نهادها وابستگی به دولت مانع توسعه محور بودن این تشکل ها شد.
 
به گزارش تابناک همدان، اما به هر حال با وجود این تشکل ها می توان گفت: ایران در طول2 دهه گذشته شیوه ای از نهادسازی را تجربه کرد. با اینکه این تشکل ها نیمه دولتی به شمار می روند، در برخی از موارد دیده شده تشکل ها به طرف غیردولتی شدن و استقلال پیش رفته اند.
 
در بین انواع تشکل ها، انجمن ها و سازمان های خیریه  وابستگی بیشتری به دولت ها داشتند. در حالی که بایستی خلاف این مسئله دیده می شد، اما گاهی تشکل هایی بروز می کردند و شکل می گرفتند که در عین کارکرد صحیح اجتماعی، تلاش می کردند استقلال خود را حفظ کنند و به کمک های مردمی متکی باشند. اما این تشکل ها نیز بیشتر به عنوان واسطه ای عمل می کردند که  کمک و خدمات را از مردم گردآوری کرده و در اختیار نیازمندان قرار دهند و تنها به مایحتاج اولیه نیازمندان توجه می کردند.
 
این روند ادامه داشت تا این که اصطلاحی با عنوان توانمندسازی وارد ادبیات نهادهای مدنی شد. برگزاری کارگاه های توانمندسازی برای اعضای تشکل های غیردولتی باعث شد برخی از این تشکل ها علاوه بر دریافت امکانات و ارائه خدمات، راه دیگری نیز در پیش بگیرند، آنهم به اشتراک گذاری تجربه های خود در کارگاه های توانمندسازی با مددجوها بود. آنها یاد گرفتند علاوه بر ماهی دادن به افراد نیازمند، ماهیگیری را نیز به آنان بیاموزند تا اگر روزی به هر دلیلی نبودند یا نخواستند این خدمات را ارائه دهند، افراد نیازمند توانایی ارتزاق و درآمد زائی نیز داشته باشند.
 
در استان همدان نیز  برخی از تشکل ها تلاش می کنند به عرصه توانمندسازی نیازمندان وارد شوند، اما امکانات اندک، و رویکرد سطحی دولتی ها به نهادهای مدنی که آنها را به عنوان زینت المجالس پذیرفته اند و  به رسمیت شناخته نشدن سازمان های غیردولتی از سوی مردم موانعی است که هنوز به عنوان سرعت گیر پیش پای فعالان مدنی قرار دارد و این نهادها ابتدا باید موانع را برطرف کنند.
 
 هرچند این تجربه بیش از نیم قرن پیش ازاین توسط صاحبان سرمایه در ایران به وقوع پیوسته بود و بزرگانی همچون محمد تقی ایروانی، خانواده صنعتی زاده، خانواده برخوردار و افراد دیگری با دایر کردن یتیم خانه ها و مراکز توان بخشی علاوه بر تامین مایحتاج افراد نیازمند، آموزش هایی به آنان داده بودند تا پس از مدتی برخی از آنان به کارآفرینان موفق تبدیل شوند. اما پیگیری این روش فعالیت از سوی تشکل های غیردولتی قابل تقدیر است و امید است در استان همدان نیز با چنین پدیده هایی به طور جدی روبرو شویم.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/295307/%D8%A8%D9%87-%D9%88%D9%82%D8%AA-%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D9%84-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%BA%DB%8C%D8%B1%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA%DB%8C


برچسب ها: تشکل های غیر دولتی ، خبرگزاری تابناک ، توانمندسازی ،

چهارشنبه 24 شهریور 1395

«تیک تاک» دوباره روی صحنه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،

«تیک تاک» دوباره روی صحنه

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
«تیک تاک» دوباره روی صحنه
«محسن پورقاسمی» متولد سال 1352 در همدان است و از سال 1368 فعالیت در زمینه نمایش را آغاز کرده است. او نویسنده، کارگردان و بازیگر بیش از 60 نمایش صحنه‌ای (عروسکی) و خیابانی است و در طول این سال‌ها سابقه فعالیت در صدای مرکز همدان به عنوان نویسنده، کارگردان و بازیگر، حضور در چندین مجموعه تلویزیونی، تله تئاتر و تله فیلم، عضویت هیأت امنای انجمن نمایش همدان، عضویت هیأت موسس انجمن تئاتر کودک و نوجوان همدان را در کارنامه خود دارد....
1395/06/24
«محسن پورقاسمی» متولد سال 1352 در همدان است و از سال 1368 فعالیت در زمینه نمایش را آغاز کرده است. او نویسنده، کارگردان و بازیگر بیش از 60 نمایش صحنه‌ای (عروسکی) و خیابانی است و در طول این سال‌ها سابقه فعالیت در صدای مرکز همدان به عنوان نویسنده، کارگردان و بازیگر، حضور در چندین مجموعه تلویزیونی، تله تئاتر و تله فیلم، عضویت هیأت امنای انجمن نمایش همدان، عضویت هیأت موسس انجمن تئاتر کودک و نوجوان همدان را در کارنامه خود دارد.
پورقاسمی کارشناس ارشد ادبیات نمایشی است و همچنین نویسندگی و کارگردانی نمایش‌هایی چون سفید سیاه خاکستری، دختر آدای، دلنگوان، لنگ درازها، حسنی باهوش دیو درازگوش، عروسک، قاب شیشه‌ای، شهر زیبا، غوره و کوره، دارو دایره، فرش آهو، ایوان طلا، رویای شیرین، مهره ریزان، قصه‌های ننه متل، کمند گیسو، گلاب ومن و برادرم اقبال را برعهده داشته و در ده‌ها جشنواره منطقه‌ای و کشوری شرکت کرده است. آخرین کار محسن پورقاسمی به عنوان کارگردان، نمایش عروسکی تیک تاک است که در جشنواره بیست و یکم تئاتر کودک و نوجوان حضور داشت.
این نمایش عروسکی با تکنیکی متفاوت و بدون کلام، زندگی یک انسان را از تولد تا مرگ به تصویر می‌کشد و با نگاهی جدید درگیری انسان قرن 21 را با دنیای مجازی به چالش می‌کشد. نمایش تیک تاک بار دیگر از 20 شهریور روی صحنه رفت و تا 5 مهر ماه 1395 هرشب 2 سئانس در سالن پلاتو تئاتر شهر همدان اجرا می‌شود. به بهانه اجرای دوباره این نمایش با کارگردان همدانی آن گفت‌وگویی کردیم که با هم می‌خوانیم:
  • نمایش تیک تاک را معرفی کنید.
نمایش تیک تاک از تجربه‌های آخر من بود که سال گذشته در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان پذیرفته شد و در بخش مسابقه کودک، رتبه ویژه کارگردانی را دریافت کرد و در بخش موسیقی نیز جایزه اول را از این جشنواره گرفت. تیک تاک از کارهای تحسین شده جشنواره به شمار می‌آید این نمایش کار رومیزی است و کاری که به صورت رومیزی اجرا می‌شود معمولا با تکنیک سیاه است.
  • ایده نمایش چگونه شکل گرفته است؟
من مدت‌ها به دنبال یک کار بی‌کلام در ژانر عروسکی بودم. 2 سال پیش وقتی پدرم را از دست دادم مرگ را خیلی ساده دیدم یعنی مرگ یک اتفاق روزمره به نظرم رسید که اگرچه تلخ است اما مانند به دنیا آمدن، عاشق شدن و سرکار رفتن است. وقتی دیدم دخترم برای پدربزرگش گریه می‌کند به نظرم رسید که یک قصه‌ای را از قبل از تولد یک انسان تا مرگ بنویسم و تبدیل کنم به یک نمایش عروسکی بدون کلام که این کار نتیجه آن ایده است.
  • این نمایش برای دومین بار است که به روی صحنه می‌رود، دلیل خاصی دارد؟
این کار پیش از جشنواره بین‌المللی اجرا شد اما آن زمان فرصت خوبی برای اجرای عمومی پیدا نکردیم و تراکم کارها باعث شد اجرای عمومی به تعویق افتد. در سال جاری قرار شد بار دیگر در شهریور تیک تاک را به روی صحنه ببریم که خوشبختانه در حال اجراست.
  • این اجرا چه تفاوت و تغییری نسبت به اجرای جشنواره کرده است؟
2 نفر از عروسک‌گردان‌های ما تغییر کرده‌اند و عروسک‌ها به دلیل گذر زمان و آسیب‌دیدگی عوض شده‌اند اما محتوا کمترین تغییر را داشته و فقط حدود 5درصد تغییر کرده است.
  • به نظر شما به عنوان فعال این حوزه وضعیت نمایش عروسکی در استان چگونه است؟
خوشبختانه وضعیت رو به رشد است. یکی از رخدادهای خوب در سال جاری این بود که ما «یونیمای استان» ( شعبه استانی اتحادیه جهانی نمایشگران عروسکی) را راه‌اندازی کردیم. هفته گذشته دکتر اردلان رئیس یونیمای کشور حکم من را به عنوان مسئول یونیمای استان ابلاغ کرد و فعالیتمان را آغاز کردیم. اولین گام ما برگزاری کارگاه 3 روزه‌ای بود که با مشارکت کانون تئاتر کودک و نوجوان همدان برگزار کردیم. مریم اقبالی و علی پاکدست که از بازی‌دهندگان و کارگردانان نمایش عروسکی کشور هستند مدرس این کارگاه بودند. کار دیگر ما راه‌اندازی خانه عروسک بود که هفته گذشته در فرهنگسرای آوینی اتفاق افتاد. این خانه تاریخ 15 ساله نمایش عروسکی همدان را در خود جای داده و به صورت موزه عروسک‌ها را با شرح حال به نمایش گذاشته است.
  • با توجه به حضور فعال همدان در جشنواره تهران - مبارک امسال فکر می‌کنید نقش یونیما در آینده نمایش عروسکی استان و حضور در این جشنواره‌ها چگونه است؟
قطعا در سال‌های آینده وجود یونیما در استان تأثیرگذار خواهد بود. ما امسال برای جشنواره تهران- مبارک 7 گروه متقاضی داشتیم که در بازبینی 3 گروه به جشنواره راه پیدا کردند، 2 گروه در بخش خیابانی و یک گروه در نمایش صحنه‌ای از استان در جشنواره حضور داشتند. امیدواریم در سال‌های آینده نمایندگان بیشتری در این جشنواره و جشنواره‌های بین‌المللی داشته باشیم.
  • چه برنامه‌ای در این زمینه دارید؟
برنامه‌هایی داریم در زمینه آموزش تا در آینده دوستانی را که در حوزه نمایش عروسکی فعال هستند شناسایی و ساماندهی کنیم تا دوستان تولیدات خود را در مسیر درستی به روی صحنه ببرند. پاییز امسال جشنواره نمایش‌های 5 دقیقه‌ای را داریم که بعد از ماه محرم و صفر برگزار خواهد شد. این جشنواره باعث می‌شود کمک کند دوستان به خودباوری برسند و ایده‌های خود را عملی کنند.
  • محتوا در نمایش‌های عروسکی چه وضعیتی دارد؟
در نمایش عروسکی، تجربه‌های بین‌المللی نشان می‌دهد بحث قصه تقریبا به حاشیه رفته است و در حال فراموش شدن است. در این نمایش‌ها بیشتر مسأله موقعیت مطرح است یعنی در یک فضای نمایشی با قرار دادن یک شخصیت در موقعیتی خاص نمایش تولید می‌شود. این روند در جهانی شدن یک نماش بسیار موثرتر است و نمایش مبتنی بر کلام محلی نیست بیشتر نمایش‌های عروسکی به این سمت می‌روند.
  • وضعیت سالن‌های همدان برای نمایش عروسکی مناسب است؟
ما در استان هیچ سالنی نداریم که مناسب نمایش عروسکی باشد. سالن استاندارد و تخصصی نداریم مجبور هستیم با سالن‌های موجود کنار بیاییم و نمایش را با سالن‌های فعلی تطبیق بدهیم.
  • لطفا عوامل نمایش عروسکی تیک‌تاک را معرفی کنید.
عوامل نمایش عروسکی تیک تاک عبارتند از: نویسنده و کارگردان محسن پورقاسمی، تهیه‌کننده میلاد فضلیان، آهنگساز رضا عباسی، دستیار کارگردان مهدی رضایی منش، مشاور کارگردان اعظم ترابی، طراحی لباس مهناز کرمی، طراح عروسک طیبه آنجدانی ، نوازندگان رضا عباسی، افشین چوبریزان علی ایرانپور، بازی‌دهندگان فاطیما پورقاسمی، حامد ترابی، ندا هادیان، سید مهرداد کاووسی حسینی.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%C2%AB%D8%AA%DB%8C%DA%A9-%D8%AA%D8%A7%DA%A9%C2%BB-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%B5%D8%AD%D9%86%D9%87?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، هنرمندان همدان ، تئاتر همدان ، نمایش در همدان ، تیک تاک ،

وقتی مشکلات روزمره را درکنار محقق نشدن مصوبات سفر سال گذشته هیات دولت به استان از جمله اعتبار 20میلیارد تومانی درحوزه میراث فرهنگی ببینیم، متوجه می شویم دولت تدبیر وامید نیازمند یک عزم جدی و قاطعیت در عرصه های فرهنگی است پس در شرایط فعلی نمی توان انتظار زیادی داشت.
کد خبر:۲۹۴۳۷۳
تاریخ انتشار:۲۱ شهریور ۱۳۹۵ - ۱۰:۲۴21 June 1395
دولت تدبیروامید به ماه های پایانی عمر خود نزدیک می شود و در حوزه های مختلف با چالش هایی روبرو است. گذشته از موضوع هسته ای که می توان گفت با رفع چالش و حل بحران توانسته کارنامه قابل قبولی داشته باشد در مسائل داخلی چندان موفق نبوده است. هرچند مهار تورم افسار گسیخته 8ساله دولت قبلی ومدیریت طرح تحول سلامت را نمی توان کار کوچکی برشمرد و از آن به راحتی گذشت. اما در سایر حوزه ها عملکرد قابل دفاعی ندارد. به خصوص حوزه فرهنگ که با چالش های اساسی روبرو است.
 
به گزارش تابناک همدان، حوزه فرهنگ با مشکل اساسی روبرو است بی تفاوتی دولت ها به مقوله فرهنگ وهنر سابقه طولانی دارد. ساده ترین مثال و نتیجه گیری را از تخصیص بودجه های فرهنگی می توان داشت به طور مثال  بودجه دو اداره کل فرهنگ و ارشاد و میراث فرهنگی دراستان سالانه کمتر از 10 میلیارد تومان است. مسلما با این اعتبار جزهزینه روزمره اداری و تبلیغات کاری نمی توان انجام داد. به همین سبب مدیرانی که با بودجه اندک کاری از پیش نمی برند به کارهای تبلیغاتی روی می آورند، تا عملکرد ضعیف خود و کارهای نکرده را در پس پشت تبلیغات کاذب پنهان کنند.
 
مورد دوم که بسیار مهم است ضعف و ناکارآمدی مدیران ارشد فرهنگی زیر مجموعه دولت است دولت تدبیر و امید به بهانه کمبود بودجه از استخدام نیرو در سه سال گذشته سر باز زده، به دنبال این رویکرد هیچ مدیر متخصصی از خارج دایره دولتی وارد بدنه دولت نشده است. بیشتر مدیران یا از دولت پیشین سکان مدیریت را در دست دارند و یا اگر تغییری صورت گرفته مدیر کلی از استانی به استان دیگر یا از نهادی به نهاد دیگر منتقل شده است. به طور مثال درمدت سه سال گذشته اداره کل میراث قرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان شاهد حضورسه مدیرکل برصندلی مدیریت این اداره بوده است. گذشته از نقد عملکرد مدیران پیشین نهادی که مدام شاهد تغییرات در حوزه مدیریتی است، نمی تواند ثبات در بدنه خود را تجربه کند.
 
هر چند مدیرکل جدید میراث نسبت به همتایان پیش از خود توانمندتر است، اما اعتبار ناچیز اداره کل میراث فرهنگی استان مانع کارهای زیرساختی دراین استان شده است درسه سال گذشته نیز مانند دولت قبلی یک اثر تاریخی ثبت ملی نشده و هیچ بنای تاریخی خریداری نشده، محوطه های باستانی شرایط خوبی ندارند و حتا یک موزه به تعداد موزه های استان اضافه نشده است. درچنین شرایطی مدیر فعلی میراث استان تمام تلاش خود را به حفاظت از آثار موجود صرف می کند و دست خود را درعملیایت اجرایی بسته می بیند. صنایع دستی استان، حتا سفال و سفالگری نیز حال و روز خوشی ندارد و گردشگری نیز درحد بنرهای تبلیغاتی باقی مانده است.
 
مشکلات اداره کل فرهنگ و ارشاد استان اما از نوع دیگری است. اگر چه در طول دوسال گذشته مدیرکل این نهاد تغییری نداشته اما بسیار ضعیف عمل کرده است. لغو کنسرت ها از جمله جلوگیری از صدورمجوز برای کنسرت شهرام ناظری، مسکوت ماندن اجرای ساختمان موزه هنرهای معاصر استان و بلاتکلیفی ساخت بنای انجمن خوشنویسان نمونه ای از بلاتکلیفی این نهاد است.
 
وقتی مشکلات روزمره را درکنار محقق نشدن مصوبات سفر سال گذشته هیات دولت به استان از جمله اعتبار 20میلیارد تومانی درحوزه میراث فرهنگی ببینیم، متوجه می شویم دولت تدبیر وامید نیازمند یک عزم جدی و قاطعیت در عرصه های فرهنگی است پس در شرایط فعلی نمی توان انتظار زیادی داشت.
 
انتظاری که مردم استان همدان از عملکرد فرهنگی و هنری دولت داشتند در این دولت برآورده نشده است. اگر پروژه یا برنامه ای پیگیری می شود روند آن چندان کند، فرسایشی و لاکپشتی است که امیدی به نتیجه بخشی دیده نمی توان داشت. دغدغه مندان این عرصه امیدوارند با ادامه همین دولت در دوره پیش رو بتوانند ثباتی را در این عرصه تجربه کنند تا شاید به حداقل ها دست یابند.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/294373/%D8%AD%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D9%84%D8%A7%DA%A9-%D9%BE%D8%B4%D8%AA%DB%8C-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: پروژه های فرهنگی همدان ،

سه شنبه 23 شهریور 1395

قاسم‌آباد در جنگ با حاشیه‌نشینی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

قاسم‌آباد در جنگ با حاشیه‌نشینی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
قاسم‌آباد در جنگ با حاشیه‌نشینی
«محمدهاشم پاکیزه» تحصیل کرده در رشته برق و الکترونیک است. شغل اصلی او در حوزه گردشگری بوده و نزدیک یک دهه به عنوان مدیر فروش در هتل‌های همدان فعالیت کرده است...
1395/06/23
«محمدهاشم پاکیزه» تحصیل کرده در رشته برق و الکترونیک است. شغل اصلی او در حوزه گردشگری بوده و نزدیک یک دهه به عنوان مدیر فروش در هتل‌های همدان فعالیت کرده است.
پاکیزه از مهرماه سال 92 به عنوان دهیار قاسم آباد توسط شورای روستا برگزیده شد و در این مدت کوتاه نه تنها توانسته چهره روستا را تغییر دهد بلکه رضایتمندی را به ساکنان این روستای بزرگ هدیه کرده است. او مسئولیت دهیاری روستایی را دارد که از 25 شهر استان پرجمعیت تر است. محمدهاشم پاکیزه در این گفت وگو از دوران دهیاری در قاسم آباد می‌گوید.
  • قاسم آباد مرز بین شهر و روستا است. پدیده حاشیه نشینی یکی از مسائل این روستاست و بیش از 50 درصد ساکنان آن مهاجر هستند. با این پدیده چگونه برخورد می‌کنید؟
حاشیه نشینی پدیده عجیب و غریبی نیست. وقتی برنامه ای برای روستاهای مهاجرفرست وجود نداشته باشد طبیعتا این اتفاق روی می‌دهد. برای مثال در دشت کبودراهنگ به دلیل کم آبی، مردم مهاجرت می‌کنند چون به دنبال شغل، مسکن ارزان و رفاه هستند.
 این مسأله در قانون هم پیش بینی شده اما مشکل در اجرای قانون بوده است. روستاهایی که پیش بینی شده ممکن است دچار مهاجر پذیری شوند باید طرح هادی آنها نیز بر مبنای این موضوع بازنگری شود.
  • قاسم آباد طرح هادی دارد؟
بله روستاهایی مانند قاسم آباد، علی آباد و حسن آباد چنین طرحی را دارند. سال 75 طرح هادی قاسم آباد براساس بیش از هزار نفر جمعیت تصویب شد. پس از آن بافت سنتی روستا تغییر نکرده و رشد متناسبی داشته است اما آن بخشی که امروز مهاجران را در خود جای داده و بیش از 5 هزار نفر جمعیت در آن ساکن است، مشکل دارد.
 این بخش که به عنوان کوی نبوت از آن نام می‌بریم، در اصل اراضی شهری است و مدیریت جهاد کشاورزی در سال‌های گذشته قانون را نادیده گرفته و این پدیده شکل گرفته است.
  • چرا با چنین مشکلی روبه رو هستید؟
وقتی منطقه ای مهاجرپذیر است تقاضا برای مسکن در آن زیاد است، بنابر این باید طرح هادی بازنگری شود و تعریف قانونی برای این مسأله به وجود آید. در نبود چنین راهکاری ساخت‌و‌ساز غیرمجاز اینجا زیاد شده است. طرح هادی باید با شرایط و موقعیت روستا بازنگری شود که مشکل پیش نیاید. دستگاه ناظر برساخت و ساز در اراضی زراعی جهاد کشاورزی است.
  • مردم چه نقشی دارند؟
اینجا مردم مقصر نیستند، مقصر دستگاه‌هایی هستند که به موقع بازنگری نکردند.
  • شورا و دهیار چطور؟
در دولت تدبیر و امید از ساخت و ساز روستاهایی که در حاشیه شهر قرار دارند جلوگیری شده و زمین‌های کشاورزی به مسکن تبدیل نشده است. هر تقاضایی در این دوره برای احداث مسکن یا خدمات و تاسیسات زیربنایی داشتیم تنها در مناطقی مجوز صادر کردیم که در دوره‌های گذشته ساخت و ساز در آنها صورت گرفته و به منطقه مسکونی تبدیل شده است. در واقع هیچ زمین زراعی را به بافت مسکونی تبدیل نکرده ایم. از تغییر کاربری غیرمجاز اراضی زراعی تا جایی که توانسته ایم جلوگیری کرده و حتی در یک کوچه این اتفاق نیفتاده است، همه تخلف‌ها به دوره‌های پیش بر می‌گردد.
  • نقش شورا در بلاتکلیف ماندن خانه‌هایی که تاسیسات ندارند، چیست؟
شورا در همه امور اختیار صدور مجوز ندارد و ما حتما از مراجع بالادستی اجازه می‌گیریم. مثلا برای حدود 150 خانوار که آب و فاضلاب و برق نداشتند در زمینی که به صورت «هبه» در اختیار شوراست در حال حفاری هستیم تا آب آشامیدنی آنها  تامین شود. وقتی مراجع بالادستی تعیین تکلیف می‌کنند ما هم برای ارائه خدمات اقدام می‌کنیم.
  • ایجاد تأسیسات روستایی دربافت قدیم بیشتر نمود دارد، چه برنامه‌ای برای بافت جدید دارید؟
شبکه فاضلاب در بافت سنتی روستا توسط خود مردم پیش از انقلاب ایجاد شده است اما در بافت جدید شبکه وجود دارد که استاندارد نیست و امیدواریم بتوانیم استانداردسازی کنیم. با توجه به تعاملی که بین دهیاری و آب و فاضلاب روستایی استان بوده امکانات و مصالح در اختیار ما قرار گرفته اما اجرا بر عهده ما است. در مورد آب هم یک چاه به اداره آب داده ایم تا کمبودها تامین شود.
  • مدیریت پسماند در چه مرحله ای است ؟
قاسم آباد از 25 شهر استان پرجمعیت تر است. پسماند آن در دوره‌های قبل به صورت دستی هر هفته 2 مرتبه جمع آوری می‌شد و مشکلاتی داشت. اما از سال 92 ماشین آلات خریداری کردیم و از سال 93 همه روزه زباله‌ها به صورت مکانیزه جمع آوری و به سکوی شهرداری منتقل می‌شود. ما اولین روستایی هستیم که واحد مدیریت پسماند روستایی را تاسیس کرده‌ایم و اولین گام ما این است که با کمک اداره محیط زیست استان دوره‌های آموزشی برای دانش آموزان را از ابتدای مهرماه اجرا کنیم. همچنین طرح تفکیک از مبداء را برای اولین بار در استان از قاسم آباد آغاز کرده ایم.
  • با توجه به فعالیت شغلی شما پیش از این، بحث گردشگر پذیری روستا را چگونه دنبال می‌کنید؟
در بحث گردشگری با تجربه شخصی که داشتم موضوع مسافر کاشانه را در اینجا مطرح کردم چرا که این روستا موقعیت مکانی خوبی دارد. همچنین متراکم ترین جنگل‌های دست کاشت استان در این روستا قرار دارد.
 بخش خصوصی هم رغبت دارد اقامتگاه‌های سنتی متناسب با بافت روستایی ایجاد کند اما مشکل این است که دستگاه‌های تصمیم‌گیر و دخیل در تهیه و تصویب طرح ها، شناختی از منطقه ندارند که بارها از آنها برای حضور در منطقه دعوت کردیم اما نتیجه نگرفتیم. یکی از املاک دهیاری را به مسافر کاشانه تبدیل کرده ایم که از روستاهای هدف گردشگری درآمد بیشتری دارد.
  • مشارکت مردم در زمینه مسائل توسعه‌ای چگونه است؟
بیشتر اسناد مالی و اداری که در دهیاری وجود دارد نشان می‌دهد مردم چه استقبالی نشان می‌دهند. مردم وقتی می‌بینند مسئولی کار می‌کند، هم به لحاظ مالی و هم فکری کمک می‌کنند. من با اهالی تمام کوچه‌ها جلسه داشته ام و همه این ساکنان همراهی کرده اند و پا به پای ما آمده اند به طوری که بین 20 تا 30 درصد مشارکت را در همه پروژه‌ها داشته ایم.
  • مقوله‌های فرهنگی را چگونه پیگیری می‌کنید؟
ما فضای آموزشی مجزا نداشتیم و با توجه به تعاملی که بین دهیاری و آموزش وپرورش به وجود آمده خدمات متقابلی را ارائه کرده ایم. به طور مثال کلاس‌های آموزش زبان در طول تابستان در مدرسه برگزار شد، کلاس‌هایی در حوزه فرهنگ و فضایی را برای ورزش ایجاد کرده ایم که به زودی بهره‌برداری خواهد شد.
  • یکی از مشکلات روستا استفاده از فاضلاب شهری همدان برای کشاورزی بود. این مسأله ادامه دارد؟
یکی از مهم ترین دغدغه‌های ما حفظ ماهیت روستا بود. بر اساس آنچه در ماده 2 قانون تقسیمات کشوری آمده، باید روستا به صورت روستا باقی بماند و ما تلاش داریم در این جهت حرکت کنیم. تا پیش از آمدن من تمامی اراضی روستا با آب و فاضلاب شهری آبیاری می‌شد که بسیار خطرناک بود چون بیش از 2 دهه اقدامی برای قنات‌ها صورت نگرفته بود و یک قطره آب از قنات جاری نمی‌شد. در 2 سال گذشته بخشی از قنات تاریخی روستا لایروبی شده و امروز خوشبختانه بیش از 50 درصد اراضی با آب قنات آبیاری می‌شود. طرح را ادامه می‌دهیم تا تمام آبیاری زمین‌های روستا از طریق آب قنات صورت بگیرد.
  • وضعیت فضای سبز در روستا چگونه است؟
نسبت به استاندارد سرانه فضای سبز اگر باغ‌های اطراف روستا را در نظر نگیریم در داخل بافت ضعیف هستیم و غیر پارک اصلی که به تازگی تجهیز کرده ایم فضایی وجود ندارد. مشکل ما این است که دستگاه‌های دخیل در مطالعه طرح هادی روستایی مطابق «بند ف» ماده 194قانون پنجم توسعه همکاری نمی‌کنند.
امیدواریم با همه روستاها همکاری کنند. روستا نیاز به فضاهای آموزشی، سبز و عمومی دارد. حتی فضای صنعتی و کارگاهی در قانون تعریف شده و باید اجرا شود.
  • با توجه به موقعیت جغرافیایی روستا اگر قاسم آباد به شهر الحاق شود چه اتفاقی می‌افتد؟
ما هیچ برنامه ای برای شهرشدن قاسم آباد نداریم. تاکنون 3بار برای انجام این کاردعوت شدیم چون قانونا نظر نهادهای محلی در بحث الحاق روستا به شهر شرط اصلی است. ما نیز به دنبال توسعه پایدار روستا هستیم و با این کار مخالفیم. تبدیل روستا به شهر مغایر قانون و مسیر دولت تدبیر و امید است. مردم دنبال تغییرکاربری نیستند. قانون حفظ اراضی زراعی این اجازه را نمی‌دهد که نگین سبز قاسم آباد تبدیل به برج و آپارتمان شود. همچنین مردم به عنوان مالکان اصلی روستا مخالف این رویکرد هستند.

حرف‌های مردم قاسم‌آباد
یکی از ساکنان روستای قاسم آباد که نمی‌خواهد نامش درج شود می‌گوید: در دوره جدید روستا از لحاظ زیرسازی، روشنایی معابر، آبرسانی، قنات، بهسازی پیاده روها بهتر شده اما جمعیت زیاد و فضای ورزشی کم است و برای جوان‌ها کتابخانه نداریم.
وی ادامه می‌دهد: مشکلی که تمامی روستاها با آن درگیر هستند قصور در اجرای صحیح قانون از سوی دستگاه‌های متولی است که باعث آسیب رسیدن به ساکنان روستا شده است. طرح هادی روستا اگر به درستی اجرا شود چنین مشکلاتی را نمی‌بینیم چون این اتفاق در بیشتر روستاها افتاده است. به طور مثال فردی که در روستای خود به دنبال کارآفرینی و یا ایجاد صنایع تبدیلی است اگر در محل سکونت خود و روستا نتواند موفق شود، مهاجرت می‌کند.
وی ادامه می‌دهد: متاسفانه عدم بررسی، مطالعه و تصویب قانونی توسط دستگاه‌های متولی این مشکل را برای تمام روستاها ایجاد کرده و نبود شناخت شوراها و دهیاران از طرح هادی چنین مشکلی را به‌وجود می‌آورد.

امکانات شغلی
«زکریا شیخ محمدی» دیگر ساکن روستای قاسم‌آباد می‌گوید: در روستا امکانات برای شغل ما وجود ندارد. در سال‌های گذشته داخل روستا کارگاه نجاری داشتم. همسایه‌ها اعتراض کردند و ما از طریق شورا در دوره قبلی درخواست ایجاد کارگاه در حاشیه روستا را دادیم. شورا با دریافت عوارض مجوز داد و کارگاهی را ساختیم اما امروز جهاد کشاورزی شکایت کرده و ما محکوم شدیم میلیون‌ها تومان جریمه پرداخت کنیم.
وی ادامه می‌دهد: کاربری زمین ما کشاورزی بوده و دهیار و شورای قبلی این موضوع را به ما نگفته بودند. حالا حدود 9 نفر در این کارگاه مشغول به کار هستیم که به دلیل ندانم‌کاری عده ای در سال‌های گذشته باید بیکار شویم. سال 88 این کار را شروع و 200 میلیون تومان هزینه کردیم. دهیار می‌توانست ما را راهنمایی کند اما حدود 30 کارگاه در روستا با چنین مشکلی روبه‌رو هستند. امیدوارم کسانی که با قانون آشنا نیستند وارد کار اجرایی نشوند.

حل مشکل پسماند
«بهروز بیگی» می‌گوید: اگر شرایط امروز را با سال‌های گذشته مقایسه کنیم متوجه خدمات رسانی شورا و دهیار جدید می‌شویم. همه مردم شاهد هستند انتقال پسماند و زباله‌های ساکنان گاهی یک هفته طول می‌کشید. این امر باعث آلودگی و بروز بیماری‌های مختلف در محیط می‌شد. در حالی که امروز این مشکل وجود ندارد و مانند سرویس دهی داخل شهر اقدام لازم صورت می‌گیرد. همچنین تمام کوچه‌ها و خیابان‌ها توسط نیروهای این بخش پاکسازی و جاروکشی می‌شوند.
وی ادامه می‌دهد: در سال‌های گذشته خصوصا در ماه‌های خاص از جمله رمضان و محرم همواره قطعی آب وجود داشت و مردم شدیدا با این مشکل درگیر بودند در حالی که با مدیریت جدید شورا و دهیاری این معضل به حداقل رسیده و با درایت و البته پیگیری و همکاری اداره آب و فاضلاب روستایی چاه‌هایی برای رفع کمبود آب حفر شده و با رعایت تمام مسائل بهداشتی و فنی مورد بهره‌برداری قرار گرفته است.

احیای قنات‌ها
او با اشاره به احیای قنات‌ها می‌گوید: با پیگیری‌های مکرر مدیریت جدید این بخش نیز نسبت به سال‌های گذشته بهبود یافته در صورتی که آب قنات قدیمی طی سال‌ها و قرن‌ها در جریان بوده و بر اثر عدم مدیریت کلان به مرحله نابودی رسیده بود و امروز خوشبختانه شاهد احیا و نجات این قنات هستیم و ثمره این مهم ماندگاری زمین‌های کشاورزی است.
بیگی به ایجاد فضاهای آموزشی و رفاهی اشاره کرده می‌گوید: با توجه به این موضوع که برخی از زمین‌های عمومی این ناحیه بدون استفاده بوده است، با مدیریت گروه فعلی این مکان‌ها تبدیل به فضاهای رفاهی از جمله پارک، زمین والیبال و برخی نیز آماده برای استفاده کارآفرینان این منطقه شده است.

برگزاری برنامه‌های فرهنگی
وی می‌افزاید: کلاس‌های آموزشی زبان و قرآن با همکاری آموزش و پرورش همدان در مدرسه شهدای قاسم آباد برگزار شده است.
او می‌گوید: دراین دوره تمامی کوچه‌ها و خیابان‌های اصلی منطقه خیابان کشی و آسفالت شده است حتی کانال‌های قدیمی داخل کوچه‌ها که در شرف نابودی بود مجدداً تعمیر و ساخته شده اند. پیاده رو، خیابان‌ها و کوچه‌ها برای تسهیل رفت و آمد ساکنان در حال تعمیر و ساخت و ساز جدید است. امیدواریم که مردم این منطقه طبق روال گذشته با حمایت و تشویق افرادی مانند گروه فعلی باعث دلگرمی و ایجاد انگیزه بیشتر و در نهایت آبادانی و عمران و پیشرفت در عرصه‌های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی شوند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%82%D8%A7%D8%B3%D9%85%E2%80%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%86%DA%AF-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%86%D8%B4%DB%8C%D9%86%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، روستای قاسم آباد همدان ،

سه شنبه 23 شهریور 1395

همه تئاتر همدان روی صحنه ملایر

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،

همه تئاتر همدان روی صحنه ملایر

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
همه تئاتر همدان روی صحنه ملایر
بیست و هشتمین جشنواره تئاتر استان از ٢٢ تا ٢٥ شهریورماه این باردر شهرستان ملایر و با حضور ١٠ گروه نمایشی از شهرستان‌های استان در حال برگزاری است. حسین صفی کارشناس تئاتر اداره کل فرهنگ و ارشاد استان و مدرس تئاتر در همدان به پرسش‌های ما در این باره پاسخ می‌دهد...
1395/06/23
بیست و هشتمین جشنواره تئاتر استان از ٢٢ تا ٢٥ شهریورماه این باردر شهرستان ملایر و با حضور ١٠ گروه نمایشی از شهرستان‌های استان در حال برگزاری است. حسین صفی کارشناس تئاتر اداره کل فرهنگ و ارشاد استان و مدرس تئاتر در همدان به پرسش‌های ما در این باره پاسخ می‌دهد.
  • در مورد ماهیت جشنواره توضیح می‌دهید؟
مبنا بر این است که در سراسر کشور همه استان‌ها همزمان این جشنواره را برگزار کنند به دلیل این‌که راهیابی به جشنواره فجر از طریق جشنواره‌های استانی بود. تا 2 سال گذشته به این صورت بود که بعد از جشنواره‌های استانی 2 نماینده به جشنواره‌های منطقه ای راه می‌یافتند، آن زمان مناطق چهارگانه و پنجگانه را داشتیم و از آنجا توسط هیأت داوران به جشنواره بین‌المللی فجر راه پیدا می‌کردند اما 2 سال است که جشنواره منطقه‌ای حذف شده است.
  • جشنواره منطقه ای در کدام استان برگزار می‌شد؟
هر سال در یک استان برگزار می‌شد، بستگی داشت کدام استان میزبانی جشنواره را می‌پذیرفت. همدان تا بیست و دومین دوره این جشنواره را برگزار می‌کرد اما وقتی جشنواره بین المللی تئاتر به همدان آمد لطفی نداشت آن را هم برگزار کنیم. مناطق براساس داوطلب شدن میزبان‌ها انتخاب می‌شدند و به همین دلایل گروه‌های شرکت‌کننده تغییر می‌کرد، مثلا همدان یک‌سال با زنجان هم گروه می‌شد سال دیگر با تبریز و یا سال دیگر با کرمانشاه هم گروه بود.
  • اکنون که جشنواره منطقه ای حذف شده شیوه ورود به جشنواره فجر چه تغییری کرده است؟
پس از این‌که جشنواره منطقه ای حذف شده، دبیران جشنواره استانی از هر استان 2 اثر انتخاب می‌کنند و به دبیرخانه جشنواره بین المللی تئاتر فجر ارسال می‌کنند. گاهی از تمامی کشور بیش از 70 اثر ارسال می‌شود که از بین آنها منتخبان این جشنواره مشخص می‌شوند.
  • بیست و هشتمین دوره جشنواره استانی در همدان برگزار خواهد شد؟
بله، این بار در شهرستان ملایر برگزار می‌شود. با توجه به نزدیک شدن محرم و صفر با هماهنگی مرکز هنرهای نمایشی تمام جشنواره‌های استانی پیش از آغاز مهر به پایان می‌رسد. ما مهلت ارسال آثار را به جشنواره استانی تا 7 شهریور تمدید کرده بودیم و آثار خوبی هم رسیده است. شرط جشنواره این بود که کارها پیش از ورود به جشنواره استانی باید اجرای عمومی داشته باشند به همین دلیل زمان ارسال کارها تمدید شد. بازبینی‌ها صورت گرفته و برنامه جشنواره را از 22 تا 25 شهریور قرار داده‌ایم که در ملایر برگزار خواهیم کرد. ظرفیت ما برای ورود به جشنواره تا سقف 10 کار است که خوشبختانه کارها رسیده است.
  • این جشنواره از طرف نهادهای تصمیم گیرنده چقدر جدی گرفته می‌شود؟
جشنواره به صورت رقابتی برگزار می‌شود و ما در کدهای مختلف هر سال 30 الی 40 جایزه داریم، کمک‌هزینه داده می‌شود و با همکاری دوستان در اداره کل جوایز ریالی را هر سال بالا می‌بریم. هر سال هم سطح ورودی‌ها را بالا می‌بریم تا کارگردانان هزینه‌ها را تامین کنند.تندیس، لوح تقدیر، لوح سپاس و لوح افتخاری که داده می‌شود برای شرکت کنندگان مهم است چون جشنواره استانی معتبر و رسمی است و دروازه ورود به جشنواره بین المللی است.
  • آثار پذیرفته شده در جشنواره چه بازه زمانی را در بر می‌گیرد؟
حد فاصل پذیرش آثار در جشنواره استانی از مردادماه سال گذشته تا شهریور سال جاری است که تقریبا یک سال است.
  • وضعیت کارهای سال جاری چطور است؟
چون شهرستان‌ها شورای مستقل دارند ارزیابی من پس از بازبینی نهایی در استان می‌تواند ارائه شود و اگر دقیق‌تر بخواهیم بررسی کنیم، باید منتظر برندگان باشیم.
  • آثار در چه سطحی است؟
یکی از مشکلاتی که ما در جشنواره استانی داریم این است که دوستان آثار خود را دقیقه 90 آماده می‌کنند به همین دلیل کارها چنگی به دل نمی‌زند. مسأله دیگر این است که در شهر همدان با توجه به حضور جشنواره تئاتر کودک، بخش عمده ای از ظرفیت دوستان به سمت کودک می‌رود. طبیعتا جذابیت‌های کار کودک بیشتر است به ویژه حضور در جشنواره بین المللی گرایش بیشتری ایجاد می‌کند و کار کودک به لحاظ گیشه درآمدزاست. همچنین با توجه به این‌که هیچ نوع کمک مالی از طرف استان و مرکز به گروه‌های نمایشی نشده، برای تامین هزینه‌ها گروه‌ها به سمت کار کودک گرایش پیدا می‌کنند.
  • سال‌های گذشته شهر همدان در جشنواره بین المللی نماینده نداشت، فکر می‌کنید امسال داشته باشد؟
بله، سال‌های قبل از شهر همدان نماینده نداشتیم البته از شهرستان‌ها داشتیم. بحث من این است با توجه به حضور جشنواره کودک بخش عمده ای از ظرفیت ما در این بخش هزینه و این باعث ضعف گروه‌های بزرگسال می‌شود.
  • چاره کار چیست؟
باید بسته‌های تشویقی ایجاد کرد. ما ورودی‌ها را 100درصد افزایش دادیم دیگر این‌که ما نیاز به یک ساماندهی داریم تا بتوانیم کار را تخصصی‌تر ببینیم و هر کسی به خود اجازه ندهد نمایش عروسکی کار نکند، هرکسی سنتی کار نکند، هر کس کودک کار نکند و هرکسی نمایش بزرگسال اجرا نکند. این فرهنگ باید جا بیفتد تا وضعیت تئاتر استان سامان پیدا کند.
  • با توجه به انتخابات جدید انجمن نمایش همدان، این تشکل چقدر پیگیر قضیه است؟
در حال حاضر در انجمن هیچ اتفاقی نیفتاده است. با سازوکاری که انجمن دارد چندان امیدی نیست چون در اساسنامه هیچ تغییری صورت نگرفته است و اساسنامه همان اساسنامه دوره پیشین است. اگر قرار بود با این اساسنامه اتفاقی بیفتد دوره قبل می‌افتاد به هر حال یکی از اصلی‌ترین وظایف انجمن‌های نمایش در کشور با توجه به مردم نهاد بودنشان باید این باشد که مسائل و ارتباط درون صنفی را تنظیم و پیگیری کند و پیگیر مطالبات باشد، امیدوارم در آینده این اتفاق بیفتد.
  • در شرایط فعلی اصلی ترین مشکل تئاتر استان چیست؟
مشکل عمده ما در استان‌ها این است که مسئولان و متولیان امر به دیدن تئاتر نمی‌آیند اگر این به عنوان رفتاری اجتماعی و فرهنگ تبدیل شود بخش بزرگی از مشکلات ما حل خواهد شد. در این صورت قطعا مخاطب‌ها ساخته می‌شوند و این روند تبدیل به جریان سازی فرهنگی می‌شود. وقتی ما 15 شب اجرا داریم همیشه در حسرت هستم که یک عضو شورای شهر، یک شهردار یا یک مدیر کل به دیدن تئاتر بیاید اما چنین چیزی نیست وقتی پدر خانواده حرکتی مثبت می‌کند اعضای خانواده تبعیت می‌کنند. خواسته و خواهش کلی ما این است این ضرورت برای مسئولان ایجاد شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%85%D9%87-%D8%AA%D9%8A%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%B5%D8%AD%D9%86%D9%87-%D9%85%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%B1?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ،

یکشنبه 21 شهریور 1395

نسل دیگر گرافیک همدان در عرصه‌های ملی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

نسل دیگر گرافیک همدان در عرصه‌های ملی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نسل دیگر گرافیک همدان در عرصه‌های ملی
هجدهمین جشن جشن خانه سینما امسال به دبیری کمال تبریزی و به کارگردانی بیژن میرباقری برگزار می شود. هنرمندان همدانی نیز نقش مهمی دارند؛ طراح پوستر و طراح دکور این جشن یک هنرمند همدانی است....
1395/06/21
هجدهمین جشن جشن خانه سینما امسال به دبیری کمال تبریزی و به کارگردانی بیژن میرباقری برگزار می شود. هنرمندان همدانی نیز نقش مهمی دارند؛ طراح پوستر و طراح دکور این جشن یک هنرمند همدانی است.
«حسین زارعی» از طراحان گرافیک همدان است که طراحی پوستر ده‌ها جشنواره و همایش را بر عهده داشته است حضور او در این رویداد هنری بهانه‌ای شد تا گپ وگفتی درباره فعالیت اخیرش داشته باشیم.
  • از جشن خانه سینما بگویید.
اکنون هجدهمین جشن خانه سینما برگزار می‌شوند. برای این‌که جشن اصلی طولانی نشود 4 بخش فیلم کوتاه، فیلم مستند، نکوداشت و انیمیشن را از بخش اصلی جدا کرده اند. به همین دلیل امسال 4 مراسم مجزا و مستقل برگزار می شود که همه آنها در قالب جشن خانه سینما است. البته قرار است از سال آینده هر یک از این 4 بخش، جشن مستقل و جداگانه ای باشد که مستقل از خانه سینما برگزار شود.
  • نقش شما در این 4 مرحله یا 4 بخش چه بود؟
هر کدام از این جشن ها مراسمی داشت تا به جشن اصلی برسد. بحث گرافیکی و دکور را ما بر عهده گرفتیم که زیر نظر مجید برزگر کار کردیم. البته دبیر جشنواره کمال تبریزی است و کارگردانی جشن را بیژن میرباقری بر عهده دارد و به این نتیجه رسیدیم که ما تنها دکور و پوستر را با هم به اجرا کنیم و کار هماهنگی شکل گرفت.
  • در طراحی پوستر از چه نشانه هایی بهره گرفتید؟
به دلیل فروش فوق العاده ای که فیلم‌ها در سال جاری داشتند و رونقی که نسبت به سال‌های گذشته سینماها شاهد بودند به طوری که گفته می‌شود فروش سینماها برابر با 3 سال قبل بوده، خانه سینما پیشنهاد کرد که در طراحی پوستر از تماشاچی ها تقدیر و اشاره‌ای به مخاطبان سینمای ایران نیز شود و مبنای طراحی پوستر امسال مخاطب باشد. اما بر اساس صحبت‌ها متوجه شدم ایده دوستان کمی عریان به نظر می رسد و باعث می شود مستقیم سوژه را نشان دهیم که من ترجیح دادم در آن تغییراتی ایجاد کنم. با پیشنهاد مجید برزگر از لوگوی خانه سینما استفاده کردم. لوگوی خانه سینما شبیه عدد 8 است و من عدد یک را اضافه کردم که به صورت 18 درآمد.
  • به نظر می رسد به تازگی طراحان گرافیک از عدد زیاد استفاده می کنند. دلیل خاصی دارد؟
بحث استفاده از عدد یک شیوه  در طراحی گرافیکی شده که البته گاهی چندان رابطه ای با کار ندارد. در اینجا هم از عدد استفاده شد اما در همان عدد نیز ایده اصلی یعنی مخاطبان در نظر گرفته شد که اتفاقا کار سخت و زمان بری بود.
  • در قسمت پایین پوستر از عنصر انسان زیاد استفاده شده. علت را توضیح می دهید؟
همانطور که گفتم قصد ما حضور مخاطب بود. حدود 150 نفر را در استودیو به صورت واقعی عکاسی کردیم و از بخشی از عوامل خانه سینما هم عکس گرفتیم که در پوستر حضور دارند و هدف ما این بود که همه عناصر واقعی باشد.
  • چه رنگ هایی در این کار استفاده شده است؟ به نظر می‌رسد رنگ طلایی بیشتر نمود پیدا کرده است؟
براساس نگاه و نظر خانه سینما به جای رنگ های مختلف یا سیاه و سفید ترجیح دادم از رنگ تندیس جشنواره که طلایی است استفاده کنم به طوری که هر کدام از این آدم‌ها خود یک تندیس طلایی هستند.
  • 4 برنامه دکور از مشترک استفاده می‌کنند یا هر کدام طراحی متفاوتی دارند؟
به جز جشن سینمای مستند که بر عهده ما نبود، 3 بخش دیگر دکورهای مجزا دارند و هر کدام با دیگری تفاوت دارد. جشن سینمای مستند را به دلایلی خودشان اجرا کرده بودند و 3 جشن دیگر را ما کار کردیم و در این 3 مورد براساس همان ایده ای که اشاره شد استفاده کردیم.
  • حجم زیاد کار به اصل طراحی و اجرا آسیب نمی‌زند؟
ما محدودیت هایی داشتیم. مثلا چون پرده اولویت داشت باید این موضوع را که دکور به پرده آسیب نزند در نظر می گرفتیم. برای هر مراسم رنگ خاصی انتخاب کردیم و موضوع را در نظر گرفتیم تا حتی کارت دعوت های هر جشن هم با دکور همخوانی داشته باشد.
  • تفاوت این کار با کارهای قبلی شما در چیست؟
در هر جشنواره سفارش دهنده ، مسائل مالی، امکانات، بازخورد خبری و حساسیت های برگزار کننده بسیار مهم و تعیین کننده است. به طور مثال کار قبلی من پوستر روز خبرنگار در همدان بود که بر اساس نیاز مراسم و سفارش دهنده و نیز امکانات مالی محدود بسیار ساده انجام شد. یا دکور جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان که 2 سال پیش انجام دادم نیز همانگونه بود. به هرحال اینجا باید زمان بیشتری صرف می شد. چون حساسیت بیشتر است تفاوت ها در اجرا نمود پیدا می کند.
  • ویژگی اصلی کار شما در این جشن چیست؟
در شهرستان ها وحدت رویه وجود ندارد و هر گروهی به صورت جزیره ای عمل می کند و ساز خود را می‌زند. برای مثال گروه بولتن مستقل عمل می کند و پوستر همینطور. دکور نیز همواره جدا است و با مجموعه هماهنگی ندارد. در جشنواره های پیشین همدان تماشاچی سرگردان بود که پوستر یا تبلیغات و بولتن تئاتر کدام است و یا کدام مربوط به جشنواره فیلم است. اما در هجدهمین جشن خانه سینما وحدت خاصی در برگزاری مراسم دیدم به ویژه در حوزه فعالیت های من در زمینه مسائل گرافیکی، طراحی و دکور این وحدت وجود داشت. خوشبختانه با مشورت هایی که مجید برزگر انجام می‌دادند این وحدت و هماهنگی را داشتیم و فکر می‌کنم موفق شدیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%D8%B3%D9%84-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%81%DB%8C%DA%A9-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D8%B1%D8%B5%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%84%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، جشن خانه سینما ،

شنبه 20 شهریور 1395

لزوم احیای اصالت های فرهنگی همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،


 
 


لزوم احیای اصالت های فرهنگی همدان 

روزنامه هگمتانه  :  
معاون صنایع دستی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گفت: همدان باید بتواند اصالت های فرهنگی خود را احیا کند.

 
 

بهمن نامور مطلق در همایش همدانشناسی که به مناسبت هفته فرهنگی استان همدان و به همت تشکلهای حوزه میراث فرهنگی و با همکاری اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان و انجمن پویشگران سفر پاک برگزار شد، عنوان کرد: همدانیها افراد عمیقی هستند، اما متأسفانه تبلیغات خوبی برای مطرح شدن فرهنگ خود در کشور ندارند.

وی با بیان اینکه امروز دوره ملیگرایی در حال کمرنگ شدن است، ادامه داد: ملیگرایی ما را دچار یکنواختی کرده و تنوعها را از بین برده است.

نامورمطلق با اشاره به اینکه گرفتن تنوع از ملتها به معنای گرفتن هویت آنهاست، افزود: همدان نیز از این طرح همگرایی و همنواختی دچار آسیب شده و بسیاری از تنوعهای خود را از دست داده است.

وی به از بین رفتن لهجه، لباس و آداب و رسوم همدانی اشاره و اضافه کرد: همدان باید بتواند اصالتهای فرهنگی خود را احیا کند و تا حد ممکن به تنوعهای خود دامن بزند.

نامورمطلق با تأکید بر اینکه زبان فارسی به زیباییهای زبان و لهجه همدانی نیاز دارد، اظهار کرد: ایران یکی از متنوعترین کشورهای دنیاست و گوناگونی قومی در این کشور یک فرصت عالی است که باید از این فرصت و ذخایر انسانی به خوبی استفاده نماییم.

وی نام همدان را یک سرمایه برای کشور دانست و اضافه کرد: باید در کنار نام همدان برای معرفی فرهنگ همدان و کسانی که در این مسیر تلاش میکنند نیز اقدام نماییم و در این زمینه نسبت به برگزاری رخدادهای عظیم همچون برپایی آیینها و بزرگداشتها توجه ویژهای نماییم تا همدان را بیش از گذشته به مردم بشناسانیم.

دبیر اجرایی همایش همدانشناسی نیز با گرامیداشت فرا رسیدن روز و هفته همدان گفت: مردم سهم زیادی در حفظ هویت ملی و شهری خود دارند که یکی از حرکتهای فرهنگی در این مسیر، پاسداشت روزهای فرهنگی است.

خاکباز با اشاره به اینکه همدان با نگاهی دیگر در این همایش شناسانده میشود، ادامه داد: قدمهای مؤثری باید برای معرفی همدان و جایگاه آن برداشته شود که امیدواریم ما هم در این زمینه سهم اندکی ایفا نماییم.

نویسنده و پژوهشگر همدانی نیز در این همایش با بیان مطالبی در خصوص فرهنگ همدان گفت: متأسفانه واژههای همدانی کم کم به فراموشی سپرده میشوند که این امر باید در صدا و سیمای همدان تقویت شود.

نصرا... آژنگ ادامه داد: بسیاری از اصطلاحات همدانی و بازیهای قدیمی در حال از بین رفتن هستند و فرهنگ همدان را باید زنده نگه داریم.

نویسنده و ادیب همدانی نیز با بیان اینکه همدان یکی از پایهریزان فرهنگ ملی و تاریخ کهن ایران است، گفت: در ایران دو شهر پیوند میان تاریخ کهن و تاریخ جدید ایرانی را ایجاد کردهاند و آثار کهن و معاصر را در خود جای دادهاند که شیراز و همدان این دو شهر هستند.

محمد بقاییماهان با اشاره به اینکه ما در سطح کشور یک فرهنگ ملی داریم و ملیگرایی ما را به هم پیوند داده است، افزود: هر یک از شهرهای ما فرهنگ جداگانهای دارند، اما از پیوستن اینهاست که ما به یک ملیت ایرانی دست پیدا کرده و هویت یافتهایم.

وی با تأکید بر اینکه تنها چیزی که ما را به هم پیوند میدهد ملیگرایی است، ادامه داد: همدان شهری بوده که از گذشتههای دور مورد توجه بزرگان قرار گرفته و علاقهمندی به فرهنگ ایرانی در این منطقه همواره بسیار زیاد بوده است.

در ادامه این همایش که با حضور فرهنگ دوستان در سالن سینماکانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همدان برگزار شد سه عنوان کتاب از نویسندگان همدانی نیز رونمایی شد.

کتاب «یارم همدانی ...» به قلم محمدحسن شهیدی همدانی، کتاب «مادستان» به قلم حسین زندی و کتابی در حوزه نوجوانان تحت عنوان «قصر نُه پنجره» به قلم آرزو شاطاهری، سه عنوان کتابی بودند که در همایش همدانشناسی رونمایی شدند.

شعرخوانی و اجرای موسیقی نیز از دیگر برنامههای این همایش بود.

 
  http://news.hamedan.ir/ShowContext.aspx?ID=4907


برچسب ها: کتاب مادستان ، حسین زندی ،

شنبه 20 شهریور 1395

تماشای ماندن در وضعیت آخر

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،

تماشای ماندن در وضعیت آخر

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
تماشای ماندن در وضعیت آخر
ماندن در وضعیت آخر، آخرین اثر نمایشی محمدمهدی کلهری کارگردان همدانی است که تا 20 شهریور در سالن اصلی تئاتر شهر همدان (آوینی) به روی صحنه رفت....
1395/06/20
ماندن در وضعیت آخر، آخرین اثر نمایشی محمدمهدی کلهری کارگردان همدانی است که تا 20 شهریور در سالن اصلی تئاتر شهر همدان (آوینی) به روی صحنه رفت.
کلهری رئیس اداره فرهنگ و ارشاد شهرستان فامنین است. او همچنین یکی از کارگردانان شناخته‌شده تئاتر در همدان به شمار می‌رود. به همین دلیل دغدغه تئاتر او را رها نکرده و در کنار کار اداری به تولید آثار هنری و آموزش تئاتر نیز مشغول است. از نمایش‌هایی که نویسندگی و کارگردانی کرده می‌توان به «ساده اما اجق وجق» ، «نمایش موش و گربه» ، «پادشاه خوابش می‌آید» ، «سه به‌علاوه یک» و «اینجا وضعیت غیر طبیعیه» اشاره کرد. به بهانه اجرای نمایش ماندن در وضعیت آخر با این کارگردان شناخته شده گفت وگو کرده‌ایم.

  • از چگونگی ورودتان به عرصه تئاتر بگویید؟

از سال ۷۹ با ثبت نام در کلاس‌های بازیگری انجمن نمایش همدان به عنوان هنرجو وارد دنیای نمایش شدم و پس از بهره مندی از دانش و تجربه اساتید خوب این شهر استاد حسین صفی، استاد نصرالله عبادی و استاد احمد بگلریان دوران مقدماتی را پشت سر گذاشته و پس از مدتی کوتاه با استاد صادق عاشورپور آشنا شدم. در چند نمایش به عنوان بازیگر در خدمت این کارگردان خوب شهر بودم. جدیت استاد عاشورپور و ایمان قوی  او به هنر نمایش باعث می‌شد که شاگردانش با پشتکار، جدیت و شور هنری، پا به عرصه صحنه نمایش بگذارند.
  • با توجه به این‌که امروز خود شما وارد عرصه آموزش شده اید به نظرتان شیوه آموزش کدام یک از مدرسان در همدان تاثیرگذارتر بوده است؟
البته هرکدام از اساتید نمایش در جای خود و هر کدام به نحوی اثر گذار بوده اند چه اساتیدی که بنده افتخار شاگردی آنها را داشته ام و چه اساتیدی که در محضرشان نبوده ام. اما به جرات می‌توان گفت حضور استاد حسین صفی در جریان‌سازی علمی هنر نمایش استان و نگاه علمی وی به این هنر را نمی‌توان منکر شد او همواره به شاگردانش تأکید می‌کند که تنها راه موفقیت و ماندگاری در تئاتر امروز داشتن دیدگاه آکادمیک و علمی است و گسترش همین دیدگاه چه مستقیم و چه غیرمستقیم هنرجویان رشته نمایش همدان را به سمت تحصیلات آکادمیک رهنمون شد که بنده هم از این قاعده مستثنی نبودم.
  • نوشتن را در چه دوره ای تجربه کردید؟
رشته نمایش را با گرایش کارگردانی در دانشگاه ادامه دادم، کم کم در خلال انجام پروژه‌های دانشگاهی قلم خود را نیز آزمودم، رفته رفته علاقه شدیدم به بازیگری مبدل به گرایش به کارگردانی و نویسندگی شد، شوری که در بازی دنبال می‌کردم در کارگردانی یافتم وکم کم علاقه‌مند شدم آنچه را کارگردانی می‌کنم فکر، ایده و شیوه مخصوص به خودم باشد. این شد که دست به قلم شدم و نمایشنامه‌هایی برای اجرا نوشتم، نمایشنامه‌هایی که گاهی برای اجرای گروه‌های دیگر و شیوه‌های کارگردانی دیگر مناسب به نظر نمی‌رسد.
  • در هنر نمایش به دنبال چه بودید؟
من نمایش را موجود زنده ای می‌دانم که عوامل و عناصر آن دارای حیاتی ارگانیک است. نمایش از دیدگاه من قلب دارد، مغز دارد، چشم دارد، دست، زبان و بازو دارد. موجودی زنده است که حرکت می‌کند، از مبدأ به مقصدی، سفری عینی و سفری ذهنی دارد. هرکدام از عناصر آن باید در هماهنگی کامل با عنصر دیگر باشد، من نمایشی را نمی‌توانم متصور باشم که معلولیت داشته باشد، به همین خاطر در طول دوران تحصیل و تجربه کاری خودم سعی کردم در تمام شاخه‌های مرتبط نمایش تجربه ای اگر چه در حد مبانی کشف کنم. مدتی سرگرم مطالعه در خصوص طراحی صحنه، گریم، طراحی لباس، سبک‌ها و شیوه‌های مختلف بازیگری شدم، هرکدام از این عناصری که اشاره کردم دریایی از دانش را در خود نهفته دارد. من تنها به اندازه تشنگی خود از آنها سیراب شدم و سعی کردم آنقدر از آنها بدانم که به کارم بیاید. رفتن در دریای ژرف هرکدام امکان دارد پژوهشگر را در خود غرق سازد اما من تکلیفم را با خودم روشن کرده بودم. من پژوهشگر نبودم، همه را مطالعه می‌کردم که کارگردانی کنم باید زبان مشترک کارگردان با دیگر شاخه‌های مرتبط با این رشته را می‌آموختم.
  • ایده نمایش‌های شما از کجا می‌آید؟
گاهی در رشته‌های مختلف هنرهای نمایشی تدریس کرده ام بیش از آن که آموزش داده باشم آموخته ام. در این رشته سرو کار ما با انسان است؛ انسان اندیشمندی که قادر به گفت‌وگو است. تمام نمایش‌های مهم جهان در خصوص گفت وگوی اندیشه‌هاست، هر فرد از افراد جامعه برای قشر نمایشنامه نویس و کارگردان فردی جالب است، هر فرد به تنهایی می‌تواند شگفتی‌آفرین باشداز آنجاست که در خلال همین ارتباطات و تأملات ایده‌های نمایشی در ذهن من شکل می‌بندد.
  • در نمایش‌های شما انتقال پیام چگونه صورت می‌گیرد؟
ما باید تماشاگر را با اندیشه آشنا کنیم. ماهی به او ندهیم ماهی‌گیری را یادش بدهیم، این یاد دادن به معنای پیام دادن نیست بلکه اندیشه باید اثری کیفی داشته باشد نه کمی.
  • گفته می‌شود «ماندن در وضعیت آخر» را بدون متن کار کرده اید؟
نمایش «ماندن در وضعیت آخر» با روش کارگاهی که در مورد آن توضیح دادم شکل گرفت، در ابتدای کارگاه با ایده‌های مبهم و کلی، کار را در کنار بازیگران آغاز کردیم، کم کم و ناخودآگاه ایده اصلی که مطابق با سلیقه جمع بود تقویت شد و راه خود را بسط داد و پیشرفت کرد. هر چیزی که پیش می‌رفت در ادامه تعهد به ایده و پیش زمینه خود شکل می‌گرفت به شکل مبسوط بین من و بازیگران درباره تحلیل ایده صحبت می‌شد. از خلال همین مباحث در ذهن من راه نمایش روشن می‌شد همان روز چند صفحه نمایشنامه نوشته می‌شد و بازیگران نقش‌ها را تمرین می‌کردند. در این روش، گویی تمام عوامل در اتاقی تاریک گرد هم جمع شده اند و کم کم اتاق روشن و روشن‌تر می‌شود تا این‌که به طور کامل تمام جزئیات اتاق و شخصیت‌ها نمایان می‌شوند و این برای گروه شگفت انگیز است.
  • داستان نمایش چیست؟
داستان فردی است به نام دکتر که وسیله ای به نام «کش خنده» را به شکلی مجازی برای مخاطبان خود تبلیغ می‌کند. او طرفداران زیادی دارد و به خاطر محبوبیتش آمار فروش کش خنده خیلی بالاست. اما دکتر دچار نقصی است، او به شدت از پاهای خود متنفر است به همین دلیل باید مدام جوراب در پاهایش باشد، طی اتفاقی یک لنگه جوراب او نخ کش می‌شود و ناگهان چشمش به پاهای زشت خود می‌افتد پس از آن دچار افسردگی شدید می‌شود و دیگر قادر نیست برای تبلیغات جلوی دوربین حاضر شود. او همکاری به نام خانم پرستار دارد که کم کم متوجه می‌شویم منفعت اصلی از فروش کش خنده‌ها عاید او می‌شود. همین جاست که تصمیم می‌گیرد از وجود دکتر به شکلی دیگر بهره‌برداری کند و ماجراهایی که پس از این تصمیم در نمایش رقم می‌خورد.
  • مخاطب نمایش شما چه کسانی هستند؟
نمایش برای نوجوانان آماده شده اما گستره مخاطبی با حضور تمامی سنین را در سالن نمایش می‌تواند در بر بگیرد، چرا که معضل شبکه‌های مجازی یک معضل اجتماعی گسترده است هر چند که نوجوانان ما بیشتر از همه به این بیماری روز جوامع بشری مبتلا هستند.
  • آیا قرار است پس از اجرا در جشنواره ای حضور داشته باشد؟
بله قصد شرکت در جشنواره کودک و نوجوان را دارم که امیدوارم زحمات گروه اجرایی در جشنواره نمود مناسبی داشته باشد.
  • از مخاطبان رضایت دارید؟
به طور کلی می‌توان گفت در قرنی که زندگی می‌کنیم هنر تئاتر یکی از تاثیر گذارترین هنرهای هفتگانه است، با وجود تمام رسانه‌های دیداری و شنیداری نوین هنوز تماشاگرانی هستند که زمانی را برای دیدن نمایش اختصاص می‌دهند و مسیری را طی می‌کنند تا به دیدن نمایش بنشینند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/تماشای-ماندن-در-وضعیت-اخر?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، هنرمندان همدان ، نمایش در همدان ، نمایش ماندن در وضعیت آخر ،

سه شنبه 16 شهریور 1395

جای خالی اکو موزه در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گردشگری ،میراث فرهنگی ،

جای خالی اکو موزه در همدان

نویسنده: حسین زندی
جای خالی اکو موزه در همدان
در استان همدان سنگ‌نگاره‌های بسیاری در دامنه کوه الوند یا در شهرستان ملایر کشف شده و کارشناسان میراث فرهنگی پیشینه این آثار کم‌نظیر را به 5 تا 9 هزار سال پیش نسبت می‌‌‌دهند و پیشینه آن‌‌‌ها را تا قبل از حضور تمدن کاسی‌‌‌ها در همدان تخمین می‌‌‌زنند...
1395/06/16
در استان همدان سنگ‌نگاره‌های بسیاری در دامنه کوه الوند یا در شهرستان ملایر کشف شده و کارشناسان میراث فرهنگی پیشینه این آثار کم‌نظیر را به 5 تا 9 هزار سال پیش نسبت می‌‌‌دهند و پیشینه آن‌‌‌ها را تا قبل از حضور تمدن کاسی‌‌‌ها در همدان تخمین می‌‌‌زنند. این آثار نشان می‌‌‌دهند پیش از اختراع خط و حضور آریاییان در منطقه، بومیان متمدن بسیاری در ایران می‌زیسته و بیشتر یادگارهای آن دوران در بخش‌هایی از استان همدان امروزی به جای مانده است. دره باستانی ماوشان همدان که از برفجین تا مریانج ادامه دارد و روستاهای توئیجین، موئیجین و سولان را در بر می‌‌‌گیرد، از مناطقی است که آثار و سنگ‌نگاره‌‌‌های پیش از تاریخ در آن کشف شده است. در معجم‌البلدان آمده: «ماوشان ناحیه و قریه‌‌‌ای است واقع در وادی‌ای به کوه الوند همدان و جایی خرم و دلگشاست.» در فرهنگ آنندراج نیز اشاره شده است که: «شیخ عین‌القضات نیز آن را توصیف کرده.» برفجین در طول تاریخ شاهد اتفاقات مهمی بوده و یکی از اولین جنگهای اعراب با ایرانیان در همین دره رخ داده است.
روزهای آغازین مردادماه سال جاری، تعدادی از سنگ‌نگاره‌‌‌های پیش از تاریخ دره ماوشان همدان بر اثر جاده‌سازی آسیب دید و تخریب شد. پیش از این نیز علاوه بر جاده‌سازی، وجود معادن سنگی که در اطراف این دره و کوه الوند فعال هستند، آسیب بسیاری به این میراث گرانبها زده است. پیگیری‌‌‌های فعالان رسانه‌‌‌ای و علاقه‌‌‌مندان به میراث فرهنگی هنوز نتوانسته از ادامه جاده‌‌‌سازی جلوگیری کند، اما برای حفظ آثار باقی‌مانده از این دست می‌‌‌توان راهکارهایی ارائه کرد. فعالان مدنی در همدان معتقدند اداره راه و شهرسازی و حوزۀ معاونت عمرانی استانداری همدان به عنوان متولی باید علاوه بر پرداخت غرامت به میراث فرهنگی، بودجه‌‌‌ای برای نجات ‌بخشی آثار در اختیار اداره‌ کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری قرار دهد.
یکی از راه‌‌‌های حفظ این آثار ایجاد «اکوموزه» یا «موزه‌‌‌های فضای باز» در منطقه است. ارزشمندی و اهمیت سنگ‌نگاره‌‌‌های منطقه الوند و ماوشان این قابلیت را دارد که با ایجاد اکوموزه سالانه گردشگران و علاقه‌‌‌مندان بسیاری را از سراسر دنیا به همدان دعوت کند. مناسب‌سازی و ایجاد ویترین‌‌‌های استاندارد روی صخره‌ها و سنگ‌‌‌هایی که این نگاره‌‌‌ها را در خود حفظ کرده‌‌‌اند، همچنین نصب تابلوی راهنما برای معرفی بهتر در کنار این ویترین‌‌‌ها و تهیه نقشه گردشگری سنگ‌نگاره‌‌‌های همدان از کارهای ضروری است که با توجه به خطر تخریب هرچه بیشتر این آثار به نظر می‌رسد.
در سال 1890 اولین اکوموزه جهان در سوئد تأسیس شد و کشورهای مختلفی در این زمینه گام برداشتند، اما در کشور ما هنوز تجربه موفقی در این زمینه دیده نمی‌‌‌شود.
همدان علاوه بر سنگ‌نگاره‌‌‌های پیش از تاریخ ظرفیت‌‌‌های دیگری از جمله سنگواره‌‌‌های شیرین‌سو را دارد که می‌‌‌تواند نمونه قابل قبولی برای ایجاد چنین موزه‌‌‌ای باشد؛ معادن مخروبه‌‌‌ای و از همه مهم‌‌‌تر خورشیدواره‌‌‌های کوه خورزنه از گزینه‌‌‌های مناسب برای ایجاد اکوموزه در همدان هستند.
حسین زندی
خبرنگار
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AC%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A7%DA%A9%D9%88-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، میراث فرهنگی همدان ، اکو موزه در همدان ،

سه شنبه 16 شهریور 1395

نوای تنبور نوازان همدان در پایتخت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

نوای تنبور نوازان همدان در پایتخت

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نوای تنبور نوازان همدان در پایتخت
«مصطفی رشیدی‌مطلق» مدرس و نوازنده ساز تنبور در همدان و دانش‌آموخته رشته موسیقی در دانشگاه فرهنگ و هنر استان همدان که در چندین فستیوال و جشنواره مقام آورده است....
1395/06/16
«مصطفی رشیدی‌مطلق» مدرس و نوازنده ساز تنبور در همدان و دانش‌آموخته رشته موسیقی در دانشگاه فرهنگ و هنر استان همدان که در چندین فستیوال و جشنواره مقام آورده است. رشیدی‌مطلق چند وقتی است گروه موسیقی آیین را پایه‌گذاری کرده که بیشتر اعضای آن از نوازندگان تنبور در همدان هستند. این گروه 25 شهریور در فرهنگسرای ارسباران تهران به اجرای برنامه خواهد پرداخت. در این گفت‌و‌گو از مصطفی رشیدی‌مطلق، سرپرست این گروه، به بهانه کنسرت تهران از اهمیت ساز تنبور در همدان پرسیده‌ایم.
  • شما نوازنده تنبور هستید. ابتدا بگویید پیشینه ساز تنبور به چه زمانی باز می‌گردد؟
از آنجا که ساز تنبور ریشه در تمدن و فرهنگ اقوام مختلف ایران‌زمین دارد و دارای تاریخ و پیشینه‌ای کهن است، در میان مردم این مناطق ـ چه نوازندگان و چه شنوندگان ـ اهمیت بالایی دارد. از همین روی بنده و اطرافیانم نیز از آشنایی و نوازندگی این ساز اصیل ایرانی بی‌بهره نمانده‌ایم. ساز باستانی تنبور به خصوص در غرب ایران از جمله استان‌های کرمانشاه، کردستان، همدان، لرستان و آذربایجان‌غربی یک ساز مقدس به شمار می‌آید.
  • آشنایی شما با ساز تنبور چگونه بود؟
از آن‌جا که مرحوم پدرم علاقه به پاسداشت این ساز داشتند مرا هم ترغیب کردند به دنبال آموختن این ساز بروم. علاقه من از سال ۷۵ یعنی اواخر دوران تحصیل ابتدایی و اوایل دوران راهنمایی آغاز شد و اولین برنامه اجرای عمومی را دهه مبارک فجر در مراسمی با تشکیل اولین گروه موسیقی دانش‌آموزی اجرا کردم. بعد از فوت مرحوم پدرم، با وارد شدن به دوره متوسطه، نقطه عطفی در زندگی من ایجاد شد. با تشکیل گروهی به نام گروه موسیقی «حوریا»، وابسته به سازمان دانش‌آموزی شهید پورمیدانی، سپس با وارد شدن به سازمان ملی جوانان با دوستانم گروهی را با عنوان «گروه رضوان» تشکیل دادیم و پس از مدتی به دعوت مهدی ملکی، سرپرست و آهنگساز «گروه موسیقی باباطاهر»، تا سال ۸۸ با این گروه همکاری کردم.
  • شما عضو گروه «آوای طرز» هم بودید؟
بله؛ پس از جدا شدن از گروه باباطاهر با تشکیل گروه جدیدی به سرپرستی پژمان رضوی با این گروه شروع به فعالیت کردم؛ همچنان در کنار کار موسیقی در زمینه موسیقی تئاتر هم فعالیت می‌کردم و همکاری‌ام با گروه «پریزاد» فعالیت همچنان ادامه داشت تا از سال ۹۳ با گروه «آوای طرز»، به سرپرستی مهرداد وارسته و مرتضی فطری، همکاری کردم که بسیار گروه موفقی در استان همدان است.
  • چه عاملی باعث تشکیل گروه موسیقی «آیین» شد؟
اواسط سال گذشته بود که به فکر تشکیل گروه جدیدی به عنوان گروه آیین افتادم و با هم‌فکری و همکاری دوستان تنبورنواز گروه شکل گرفت. نوازندگان خوب تنبور استان همدان را دعوت به همکاری کردم افرادی همچون مهرداد وارسته سرپرست گروه طراز، سیدپژمان رضوی، سرپرست و آهنگساز گروه پریزاد، قادر شهسواری، سرپرست و آهنگساز گروه شهسواران در این گروه همکاری دارند. در واقع ویژگی گروه آیین این است که بیشتر اعضا نوازنده تنبور و سرپرست گروه‌های موسیقی مقامی همدان هستند. گروهی با چیدمان و ترکیبی از ساز مقامی تنبور و سازهایی همچون کمانچه، نی، تارباس، عود، دیوان، دف و تمبک و گروهی با محوریت ساز مقامی تنبور و صدایی کاملا ناب ایرانی است.
  • نوازندگی تنبور را نزد کدام استادان این ساز آموختید؟
پدرم فرد هنرمندی بود و تنبورنوازی را به صورت خودآموخته در کنار پدر یاد گرفتم. در کنار ساز تنبور ساز دف، دیوان و عود هم می‌نوازم. دف را هم نزد پدر یاد گرفتم. مدتی نزد استادان مهرداد خادمی و آسوعبدالله بیگی ساز کمانچه را فراگرفتم و یک دوره برای نوازندگی تار خدمت استاد حسین زندی رسیدم؛ همچنین دوره نوازندگی ساز عود را خدمت استاد امین گلستانی در تهران طی کردم.
  • کنسرتی که در تهران اجرا می‌شود شامل چه قطعاتی و از ساخته‌های چه کسانی است؟
این کنسرت با قطعاتی متشکل از ساخته‌های بنده و 2 تن از آهنگسازان و استادان نامی کشور در زمینه ساز تنبور، استاد کیخسرو پورناظری و استاد سیدخلیل عالی‌نژاد اجرا می‌شود. قطعه اول از ساخته‌های من با نام «طبیب عاشقان» با شعری از مولاناست و قطعه دوم از ساخته‌های سیدپژمان رضوی و تنظیم من با عنوان «گویا و خموش» با اشعاری از حکیم عمر خیام است. قطعه سوم نیز اثری بی‌کلام با عنوان «جذرومد» است؛ همچنین قطعه چهارم از ساخته‌های استاد سیدخلیل عالی‌نژاد به عنوان «آیین مستان» و قطعه پنجم از ساخته‌های استاد پورناظری با عنوان «ساربانا» آخرین قطعه نیز از ساخته‌های خودم با عنوان «ساقیا» با شعری از حافظ است که امیدوارم مورد توجه شنوندگان قرار بگیرد. باید نکته‌ای را متذکر شوم و آن این‌که قطعه «آیین مستان» از اشعار حافظ و قطعه ساربانا از اشعار مولاناست که پیش از این توسط استادانی که نام بردم، اجرا شده است.
  • این کنسرت با اجراهای پیشین در همدان چه تفاوتی دارد؟
به دلیل زمان محدود ما برای آماده‌سازی گروه و فاصله تقریبا ۳ ماهه بعد از کنسرت همدان تا کنسرت ۲۵ شهریور ارسباران به ناچار اما بسیار قوی‌تر همین کارهای کنسرت همدان را اجرا می‌کنیم و تفاوتی در محتوا ندارد.
  • با پیگیری خودتان برنامه در تهران اجرا خواهد شد یا به دعوت نهاد خاصی به تهران می‌روید؟
خیر؛ با پیگیری‌های خودم و به دلیل نداشتن حامی مالی با هزینه شخصی گروه این امر محقق شد.
  • فکر می‌کنید استقبال در تهران چگونه خواهد بود؟
خیلی خوشبینم و برای استقبال مردم تهران از این کنسرت امیدوار هستم و فکر می‌کنم پاسخ خوبی دریافت خواهیم کرد.
  • به نظر می‌رسد این برنامه بیشتر متکی به ساز تنبور است. این مسأله را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
به قول حضرت حافظ بلبل که در حریم چمن آشیانه کرد/ مقصود گل بود چمن را بهانه کرد. نه تنها بنده بلکه تمامی نوازندگان این ساز اساطیری ایران‌زمین ـ با توجه به تهاجم فرهنگی دشمنان و بیگانگان علیه فرهنگ کهن ایران‌زمین ـ رسالتی بر دوششان گذاشته شده است. برای هرچه بهتر نشان دادن ساز تنبور که ریشه در اصالت ما به خصوص هنر موسیقی دارد، باید آن را نشان دهیم. به همین دلیل اتکای بنده به اصالت و ریشه هنر فاخر موسیقی ایرانی است و در نتیجه اولین و آخرین انتخاب بنده ساز تنبور است.
  • شرایط برگزاری کنسرت در همدان چگونه است؟ آیا استقبال مردم از گروه‌های شهرستانی قابل قبول است؟
اجرای کنسرت در همدان بد نیست و تاکنون گروه ما از این موضوع راضی بوده‌اند. منظور من استقبال مردم است که گاهی خوب است و گاهی کم می‌شود؛ اما به طور کلی گروه ما راضی هستند. البته این استقبال بستگی به نوازندگان گروه نیز دارد. در تهران نوازنده یا خواننده باید معروف و سرشناس باشد. هر نوازنده یا خواننده‌ای باید گیشه و فرصتی برای فروش بلیت داشته باشد؛ اسم و شهرت سطح بالایی داشته باشد‌.
  • برنامه‌های آینده گروه آیین چیست؟
امیدوارم با حفظ اعضای اصلی گروه و شاید در آینده‌ای نه چندان دور به اضافه کردن چند نوازنده تنبور کار را ادامه دهیم؛ اما چیدمان اصلی گروه همین است چون کم‌کم به آن مرز خودباوری و هماهنگ شدن رسیده‌ایم. برگزاری چند کنسرت در شهرهای مختلف و شرکت در فستیوال بین‌‌المللی خارج از کشور در آذرماه را هم در برنامه داریم که فعلا تا نزدیک شدن به زمان عزیمت اسمی از کشور مربوطه نمی‌آورم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%D9%88%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%86%D8%A8%D9%88%D8%B1-%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%AE%D8%AA?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، تنبور همدان ،

دوشنبه 15 شهریور 1395

آرزوهای یک نقاش همدانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،گفتگو ،

آرزوهای یک نقاش همدانی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
 آرزوهای یک نقاش همدانی
راضیه سرمدی دی‌ماه 1357 در همدان متولد شد. او در نوجوانی علاقه خود را در هنر نقاشی دید و سال‌ها این هنر را دنبال کرد و این روزها به صورت حرفه‌ای پیگیری می‌کند. او به تازگی در نمایشگاه جشنواره بنیاد بنگال کشور هند شرکت کرده است. به همین بهانه با این هنرمند همدانی گفت‌و‌گویی داشتیم که با هم می‌خوانیم...
1395/06/15
راضیه سرمدی دی‌ماه 1357 در همدان متولد شد. او در نوجوانی علاقه خود را در هنر نقاشی دید و سال‌ها این هنر را دنبال کرد و این روزها به صورت حرفه‌ای پیگیری می‌کند. او به تازگی در نمایشگاه جشنواره بنیاد بنگال کشور هند شرکت کرده است. به همین بهانه با این هنرمند همدانی گفت‌و‌گویی داشتیم که با هم می‌خوانیم.
  •  آموختن نقاشی را از چه زمانی آغاز کردید؟
از کودکی با نقاشی مشکل داشتم، یعنی با سیستم آموزشی‌ که در مدارس برای نقاشی تعریف شده بود. نمی‌توانستم نقاشی را از روی کتاب کپی کنم. از بدترین خاطرات دوران کودکی‌ام، همین طرز نقاشی کردن در امتحانات است.
دبیرستان در رشته‌ ریاضی درس می‌خواندم. یادم هست یک واحد اختیاری «طراحی» با آقای پاک‌خو داشتیم. وی تحصیلات آکادمیک نقاشی داشت. کلاس ما در هنرستان تذهیب همدان برگزار می‌شد و می‌توانم بگویم آن کلاس برای من تجربه‌ خوبی بود. من مسحور آزادی که در کلاس بود شدم. ما دانش‌آموزان رشته ریاضی که عادت داشتیم ساعت‌ها روی نیمکت هندسه فضایی بخوانیم و تجسم کنیم، حالا به راحتی می‌توانستیم در فضا حرکت کنیم و هم‌زمان کار کنیم، یاد بگیریم و خلق کنیم.
  • در خارج از محیط مدرسه هم آموختن را دنبال کردید؟
در اصل طراحی را پیش محمدحسن شبیری یاد گرفتم. آن موقع وی در خیابان فرهنگ همدان، مغازه‌ کوچکی را تبدیل به کارگاه نقاشی کرده بود. فکر می‌کنم پیش‌دانشگاهی بودم. هنوز هم باور دارم وی با این‌که تحصیلات آکادمیک نداشت و نقاش تجربی بود، یکی از بهترین استادهای طراحی در کشور هستند.
  • تحصیلات دانشگاهی شما در چه رشته‌ای است؟
در دانشگاه یک سال ریاضی محض خواندم، بعد انصراف دادم و به دانشگاه هنر یزد راه یافتم. در دانشکده هنر و معماری یزد ما فرصت خوبی برای یادگیری و تجربه داشتیم. دانشکده که در اصل مجموعه‌ای از خانه‌های قدیمی یزدی با معماری منحصر به فردشان بود، فضای بی‌نظیری برای خلق داشت. استادهای ما بسیار دوستانه و محترمانه برخورد می‌کردند. همین ارتباط یادگیری را آسان و شیرین می‌کرد. سال‌ها بعد کارشناسی ارشد را در دانشگاه میسور هند به پایان رساندم که تجربه ارزشمندی بود.
  • به چه سبک‌هایی علاقه دارید و خودتان در چه سبکی نقاشی می‌کنید؟
در مورد سبک نقاشی، واقعیت این است که اکنون آن‌قدر مرزهای هنر برداشته شده که دیگر به راحتی نمی‌توان نام سبک خاصی را بر یک اثر گذاشت. می‌توانم بگویم همیشه به سوررئالیسم علاقه داشته‌ام و از آن لذت برده‌ام. شاید به همین دلیل به نظر بیاید کارهای خودم به این سبک نزدیک‌ترند؛ البته همیشه از اکسپرسیونیسم هم لذت برده‌ام. از آبستره هم لذت برده‌ام. می‌خواهم بگویم دیگر چنین مرز‌هایی در هنر و خصوصا در نقاشی وجود ندارد. لزومی هم نیست که برای دیدن اثر هنری و ایجاد ارتباط با آن، از پیش اسم روی آن بگذاریم. این اسم‌ها هر کدام دارای بار معنایی هستند که آن ارتباط بی‌واسطه‌ مخاطب با اثر را قطع خواهند کرد. به همین دلیل قائل به سبک خاصی در نقاشی نیستم.
  • در کدام نمایشگاه شرکت کردید و با کدام آثار؟
من تا به حال هیچ وقت نمایشگاه شخصی یا گروهی نداشته‌ام. شاید به این دلیل که تمرکزم بیشتر روی آموزش و شیوه‌های آموزش هنر به کودکان بوده؛ هر دو پایان‌نامه‌ کارشناسی و کارشناسی ارشدم هم در ارتباط با همین موضوع است. از دوره‌های آموزشی که معمولا برگزار می‌کنم، اجرای وُرک‌شاپ برای مربیان هنر و مربیان کودک و معلمان است که بدانند چطور باید با کودکان رفتار کنند تا منجر به شکوفایی و گسترش خلاقیت هنری و به‌طور ‌عام خلاقیت در آن‌ها شود و توانایی‌هایشان سرکوب نشود. در جامعه ما و خانواده‌های ما هنر اهمیتی ندارد، در صورتی که آموزش درست هنر به کودکان موجب رشد همه‌جانبه و متعادل آن‌ها می‌شود. شاید تجربه بدی که در کودکی از نقاشی داشتم، هدف اصلی مرا از زندگی هنری برایم تعریف کرده باشد. این‌که چه باید کرد تا هیچ کودکی برای نقاشی کشیدن زجر نکشد. همه کودکان این مرز و بوم فرصت تجربه‌ سالم هنری را داشته باشند.
  • نگاهتان به نقاشی همدان و نقاشان همدانی چگونه است؟ و آینده این هنر را در همدان چگونه می‌بینید؟
من نقاشان زیادی را در همدان نمی‌شناسم چون در این سال‌ها خیلی کم در همدان زندگی کرده‌ام. اما پیشینه‌ای که از نقاشی همدان در ذهن دارم. حضور جریانی بسیار بازاری بود که فکر می‌کنم خوشبختانه آن جریان ضعیف و کمرنگ شده و اتفاقات خوبی در همدان افتاده و جریان‌های هنری خوبی در زمینه‌ نقاشی شکل گرفته است. خبر دارم که دانشگاه آزاد همدان آموزش رشته‌ نقاشی را دایر کرده و هنرمندان زیادی در این زمینه تلاش می‌کنند به نقاشی همدان شکلی هنری‌تر و حرفه‌ای‌تر ببخشند.
  • پیشنهاد شما برای بهتر شدن نقاشی همدان چیست؟
چیزی که در این زمینه به نظرم بسیار مهم و اثرگذار است، این است که دوستان نقاش ارتباطات حرفه‌ای و هنری را بین خود گسترش دهند و جشنواره‌های محلی و کشوری راه بیندازند. به نظر من همدان ظرفیت خوبی برای برگزاری جشنواره‌های هنری تا سطح بین‌المللی دارد، فقط باید دست به دست هم دهیم و هنرمندان را از سراسر دنیا جمع کنیم.
تبادل فرهنگ‌ها و ایده‌های هنری، گفت‌وگو، دیدن تکنیک‌ها، آشنایی با طرز زندگی یکدیگر و مانند این‌ها تجربه‌ بسیار مفیدی است که تقریبا در سراسر دنیا در قالب جشنواره‌ها انجام می‌گیرد و در برگزاری چنین گردهم‌آیی‌هایی، غیر از همدلی مردم و همکاری دست‌اندرکاران و سازمان‌های متولی امر فرهنگ و هنر، مهم‌ترین نقش را خود هنرمندان بازی می‌کنند. همدان همیشه نشان‌ داده است که هروقت این شرایط مهیا بوده، یکی از بهترین مکان‌ها برای دیدوبازدیدهای هنرمندان است.
  • از نمایشگاه بین‌المللی بنیاد هنر بنگال بگویید؛ در کجا و چگونه برگزار می‌شود؟
بنیاد هنر بنگال که «لالیتا کالا آکادمی» در بنگال غربی متولی آن است، 2 سال است هم‌زمان فستیوال و نمایشگاه برگزار می‌کند و هنرمندانی از سراسر دنیا در آن شرکت دارند؛ البته این بینال هنری هنوز جوان است و فرصت رشد دارد و امسال اولین سالی است که هنرمندانی از ایران در آن شرکت کرده‌اند. در بینال امسال هنرمندانی از 10 کشور جهان شرکت داشتند. نکته‌ مهمی که در این بینال دیده می‌شود، این است که بینال کاملا مردمی است، یعنی به دست سازمان‌های مستقل و غیردولتی ایجاد شده است. خود هنرمندان هندی بدون کمک دولتی این بینال را راه انداخته‌اند و دولت حتی در محل اسکان مهمانان هم دخالتی ندارد.
  • از برنامه‌های خود بگویید؟
در حال حاضر من با مؤسسه پژوهشی کودکان دنیا همکاری می‌کنم. مؤسسه دنیا یک سازمان غیردولتی است که هدفش ساختن زندگی بهتر برای کودکان است. یکی از هدف‌های من در این مؤسسه کمک به شکل‌گیری یک روند سالم در هنر کودکان در این سرزمین است. صددرصد باز هم در زمینه شیوه‌های آموزش خلاقیت هنری به کودکان فعالیت خواهم داشت و وُرک‌شاپ‌هایم را ادامه خواهم داد و در این موضوع خواهم نوشت تا جایی که توانایی‌هایم اجازه دهد.
  • چه آرزویی دارید؟
یکی از مهم‌ترین آرزوهایم، برگزاری جشنواره‌ای بین‌المللی در همدان است. باور دارم که این کار بسیار راحت‌تر از آن است که در نگاه اول تصور می‌کنیم و شدنی است. همدان این ظرفیت را دارد که حتی مرکز هنرهای تجسمی ایران باشد. خیلی دوست دارم این جریان پیچیده و تودرتو و البته بی‌سروته برگزاری نمایشگاه و جشنواره‌ هنری در ایران با خودش کنار بیاید و مانند همه‌جای جهان ساده و بی‌حاشیه شود.
در ایران بسیار مشکل می‌توان از یک گالری وقت گرفت و نمایشگاه برگزار کرد، در حالی که این سختی و پیچیدگی اصلا معنایی ندارد و همه‌چیز می‌تواند بسیار ساده برگزار شود. باید در هند باشید و ببینید که هنرمندان چقدر همه‌چیز را ساده می‌گیرند و به چه راحتی آثار هنری‌شان را ارائه می‌دهند. بدون هیچ دغدغه‌ اضافی و مشکل غیرمنتظره‌ای بینال‌ها و سمینار‌ها و وُرک‌شاپ‌هایشان را برگزار می‌کنند. تصورم این است که مشکل اول در ایران، کم‌کاری ما هنرمندان است. چیزی که من از هندی‌ها یاد گرفتم، ساده کردن ایده‌ها و اجرای آن‌هاست.


برچسب ها: همشهری همدان ، نقاشی همدان ،

دوشنبه 15 شهریور 1395

همایش همدان شناسی درهگمتانه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گردشگری ،ادبیات ،

همایش همدان شناسی درهگمتانه

 

یکم تا هفتم شهریور ماه امسال همزمان بود باهفته فرهنگی همدان این هفته با روز پزشک آغاز شد و  برنامه­های گوناگون و رویدادهای فرهنگی مهمی را در بر داشت که چهره استان را دیگرگون کرده بود. جشن ثبت لالجین به عنوان شهرجهانی سفال با حضور مقام­های ارشد سازمان میراث فرهنگی کشور و میهمانان داخلی و خارجی، حضور مریم زندی عکاس برجسته کشور در همدان همراه با برگزاری مستر کلاس پیشرفته عکاسی که علاقمندان و عکاسان زیادی را از استان­های مختلف به همدان کشانده بود از جمله این برنامه­ها بود. اما یکی از برنامه­های فرهنگی این هفته برگزاری «همایش همدان شناسی» بود که به همت تشکل­های حوزه میراث فرهنگی و گردشگری همدان با همکاری اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان در سالن کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همدان برگزار شد. این همایش روز جمعه با حضور دکتر پرویز اذکایی، دکتر محمد بقایی ماکان، دکتر بهمن نامور مطلق و ایرانشناسان مورخان همدانی برگزار شد. در این برنامه همچنین از کتاب­های «مادستان گفتارهای همدان شناسی» اثر حسین زندی،  رمان «یارم همدانی و.....» اثر محمد حسن شهیدی و «قصر نه پنجره» آرزو شاطاهری رونمایی شد.

 در ابتدای این مراسم راهله خاکباز دبیر اجرایی همایش و مدیر عامل انجمن پویشگران سفر پاک گفت: مردم نقش بسیار موثری در حفظ فرهنگ و میراث کشور ما دارند. در همین راستا انجمن پویشگران سفر پاک با همکاری اداره کل میراثفرهنگی تلاش کرد در این مسیر حرکت کند و سعی کردیم همدان را از نگاهی دیگر بشناسیم و معرفی کنیم.

نصرالله آژنگ نویسنده و همدان شناس در این  همایش با اشاره به آثار خود گفت: : در خصوص همدان شناسی  از سال 1330 با مشفق در نشریات کار می‌کردم برای شناخت همدان تلاش کردم، در شماره 23 مجله فرهنگ همدان بیشتر محله‌ها و کوچه‌ها را معرفی کرده­ام، همدان در دوره حکومت قاجاریه، واژه­های مهجور در همدان،زندگی‌نامهاولین شهردار همدان را در کتاب دانستنی‌های ایران منتشر کرده­ام و به سابقه همدان و بازی‌های همدان، غذاها، مطبخ و ابزار خوراک‌پزی در نشریات مختلف پرداخته­ام.

آژنگ ادامه داد: در رادیو همدان 25 جلسه از سنت‌های همدان در ماه رمضان، غذاها و آئین‌های همدان در ماه رمضان را ارائه کرده­ام. در مورد اولین سینماهای همدان و تاریخچه همدان، سال 93 و 94 در برنامه های مختلف صحبت کرده ام و در خصوص ساختمان‌سازی در گذشته همدان در همایش سفال و لالجین، مقاله تاثیر سفال در ادبیات را ارائه کرده­ام.

این پژوهشگر با اشاره به نام برخی همدان شناسان در گذشته افزود: استادانی چون پنبه­چی، عبدالمعالی، جاج قاسم علایی، حاج قاسم عطار، انجوی شیرازی، محمد تقی قره داغی  در زمینه همدان شناسی کار کرده اند و من هم شاگرد آنان بودم.

آژنگ در بخش از سخنانش گفت: ساختن و صنعت در همدان از چرخ‌بافی، شانه، تلمبه و... در همدان، مراسم‌های هیئت‌های عزاداری و عروسی را و آداب مهمان‌داری و انواع غذاهای معمول، آماده کردن پشت بام برای خوابیدن میهمان، حضور مردم در گورستان، شامورتی بازی و تعزیه، پر کردن ظروف سفالی در روزهای پایانی سال در گورستان، مراسم ختنه‌سوران، زایمان، آداب حمام رفتن، شناساندن قلعه های همدان و چهارباغ­ها همه نیازمند یک پژوهشگاه است و متسفانه در نبود چنین مراکزی در حال نابودی و فراموشی  است.  

نصرالله آژنگ در همایش همدان شناسی گفت:  آنچه مرا دلبسته فرهنگ  همدان کرد گورستان شهر بود که معرکه‌گیری و شامورتی بازی و پرده‌های نمایش می‌دادند و حسین همدانی از جمله نقاشان آن بود. این آئین باعث علاقه­مندی من به فرهنگ و زبان همدان شد.

او ادامه داد: تلاش برای حفظ واژه‌های همدانی بسیار کم است که متاسفانه رسانه‌ها و تلویزیون  از واژه‌های همدانی و اصطلاحات استفاده نمی‌کند و این واژه­ها در حال فراموشی است. بازی­های همدانی همه فراموش شده است پس برگزاری چنین همایش هایی در واقع زنگ خطری است که مسئولان باید متوجه شوند.

دکتریهمن نامور مطلق نماد شناس و اسطوره پژوه یکی دیگر از سخنرانان این همایش بود او با اشاره به فرهنگ همدان گفت: باید تلاش در جهت شناساندن افراد، آئین و فرهنگ همدانی در سطح ملی داشته باشیم جهان در حال گذار است و احتمالا جهان آینده شبیه دنیای امروز نخواهد بود. آنچه قابل پیش‌بینی است اینکه جنبه‌های ملی‌گرایانه کمرنگ خواهد شد. شاید شهرها و مناظق مهم­تر شوند و این ما را دچار همگرایی کرده و ما را بیشتر شبیه هم خواهد کرد. همه لهجه‌ها و لباس و تنوع فرهنگی انسان‌ها را از بین برده و همه شبیه هم شویم با یک گویش و یک لباس اما امروزه می­فهمیم تنوع و لهجه‌ها و زبان‌ها و لباس‌های متفاوت زیباست شبیه هم شدن از دست رفتن هویت خواهد بود.

معاون صنایع دستی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور ادامه داد:  همدان هم از این طرح همگرایی مطلق رنج کشیده آنچه در این پارادایم دارد اتفاق می‌افتد امیدواریم همدان دوباره بازگردد و اصالت ها وداشته‌هایش را دوباره پررنگ و بارور کند. همدانی­ها آدم­های عمیقی هستند اما تبلیغات خوب ندارند و برای دیده شدن تلاشی ندارند.

نامور مطلق ادامه داد: این ذخایر منطقه‌ای نیستند بلکه ملی و انسانی هستند این همگرایی هویت را از بین می‌برد و از بین رفتن هویت خطرناک است و انسان‌ها را خطرناک می‌کند. وقتی من لهجه و فرهنگ همدانی خودم را داشته باشم در جهت حفظ آبروی همدان خواهم کوشید اما وقتی همه یک شکل باشند برایمان مهم نیست و این یعنی خطرناک شدن انسان!

این پژوهشکر حوزه نمادشناسی افزود: دوباره شهرها دارند مهم می‌شوند، پاریس شناخته شده تر از فرانسه است. امیدواریم با این پارادایم دوباره در جهت احیا و شناساندن همدان و فرهنگ شهرمان تلاش کنیم. تنوع زبانی یک هدیه الهی است و باعث وحدت انسان ها می‌شود. ما متنوع‌ترین صنایع دستی را داریم چون تنوع قومیتی بسیاری داریم این فرصت برای ما عالی است. 

هفته فرهنگی همدان

بهمن نامور مطلق در بخش دیگری از سخنانش به رویداد ثبت جهانی لالجین اشاره کرد و گفت: توجه کردن به رخدادها در دنیای امروز بسیار مهم است. لالجین را ثبت جهانی کردیم این یک رخداد است و مهم است. رخدادها با قبل از خود گسست ایجاد می­کنند و معنای جدید تولید می‌کنند. همگرایی براساس تکرار معنا را از بین می‌برد و تکرار باعث همگرایی می‌شود انسان تنها موجودیست که دنبال معناست. رخداد تکرار را از بین می‌برد. ازدواج یک رخداد در زندگی شخصی است و این تکرار را از بین می‌برد. داشتن شغل یا داشتن فرزند رخدادهای شخصی هستند. بنابراین باید به رخدادها توجه کنیم و سعی کنیم از رخدادها استفاده ببریم دائما از تلاشکران همدان اسم بیاوریم که فراموش نشوند.

او ادامه داد: از این پارادایم استفاده کنیم و رخداد ایجاد کنیم، جشن داشته باشیم، آئین را اجرا کنیم. اینها مواد اولیه برای گردشگری ماست. چون جهان به دنبال استثناها است و استثنا معنا تولید می‌کند. این جذاب است  تا گردشگران فرهنگی وارد این شهر شوند به خاک لالجین نیست به طرح‌های برجسته و اصیل هنرمندان همدانی روی سفال است. ما باید حکمت سینوی را روی سفال ببینیم باید روانی شعر باباطاهر را روی سفال ببینیم نیاز به رخدادهایی داریم که به شبکه شدن فکر کنند. رخدادهای همدان به ملایر وصل شوند و به شکل شبکه دربیاید.

دکتر محمد بقایی ماکان ادیب و پژوهشگر سخنران دیگر این مراسم بود که با اشاره به کتیبه های گنجنامه گفت: بزرگ است اهورامزدا که آن زمین را آفرید و آسمان را آفرید و شادی را برای مردم آفرید. همدان یکی از پایه‌گذاران فرهنگ ایرانی است. جالب است که در فرهنگ این شهر مبنا شادی است و این نکته مهمی است. دو شهر که پیوندی میان ما و جهان باستان ایجاد می‌کنند همدان و شیرازهستند در شیراز ما پاسارگاد و تخت جمشید را داریم و در همدان آثار فرهنگی ایران کهن‌تر از شیراز هستند تا گنبد علویان که امروزی تر هستند.

محمد بقایی ماکان با نقد سحنان  نامور مطلق افزود: این اتحاد فرهنگ آلیاژ شده­ای است که نامش را می‌گذاریم فرهنگ ملی، ما یک فرهنگ ملی داریم و نمی‌توانیم فرهنگمان را تقطیع کنیم و جدا کنیم این شهر یزد و لباس همدان است. ما نمی توانیم پدیده مهمی به نام ملی‌گرایی و ملیت دوستی را بی‌ارزش بدانیم هرکسی که شیرازی است ایرانی هم هست. درست است که هر کدام فرهنگ جداگانه دارند اما از پیوستن اینهاست که ما فرهنگ ایرانی داریم و اگر این ها از هم جدا شوند ملیت ما از بین می‌رود.

بقایی ماکان ادامه داد: وقتی حلقه در رده جمع قرار می‌گیرد زنجیر می‌شود. مایه تاثر و تاسف من شد که در شهری مثل همدان که پایه گذار و پایه ریز فرهنگ  ومدنیت ایران است بگوییم ملی­گرایی ما را از هم جدا می­کند اتفاقا تنها چیزی که ما را به هم ربط می دهد همین پدیده است. وقتی درخطراین هستیم فرهنگ خود را از دست بدهیم چیزی که ما را به هم پیوند می‌زند ملی‌گرایی خواهد بود و جای تأسف است که پشت میز نشینان اینگونه در جهت از بین بردن  انگیزه ملی‌گرایی در ایران هستند.

این پژوهشگر ادامه داد: خیام یک رباعی دارد که می گوید؛ پیش از من و تو لیل و نهاری بوده‌ست/

گردنده فلک نیز به کاری بودست/ زنهار قدم به خاک، آهسته نهی/ کان مردمک چشم نگاری بودست. مصداق مصرع آخر این بیت را در هر شهری نمی توانید به کار ببندید تنها شهر شیراز و همدان است. این ما را به هم پیوند می‌دهد و هویت ما یعنی این. ایرانی بودن ما به کتیبه گنج نامه است نه به شناسنامه و کارت ملی روح ایرانی باید در ما باشد.

بقایی ماکان ادامه داد: به دلیل اینکه همدان بسیار نزدیک به نهاوند بود پس از واقعه­ای که تازیان از آن با عنوان فتح الفتوح نام می برند اولین جایی که مورد حمله اعراب قرار گرفت این شهر عزیز بود اما آنها به سادگی به آداب و رسوم تازیان در نیامدند چه در زمان عمر که بسیار مقاومت زیادی نشان دادند و چه در زمان عثمان که  همدانی ها را ملزم به پرداخت جزیه کردند همدان و مازندران دو منطقه ای است که دیر تر از سایر اقوام بیشتر مقاومت کردند و این نشان می دهد مردم این منطقه علاقه به موطن خود داشتند.  کودکی که در همدان زاده می شود و دور وتا دورخودش را  انسان های بزرگ گرفته در او تاثیر می گذارد.

  او افزود: در این شهر ما چهره هایی داریم که برای فضای غم بارهمدان در طول تاریخ پس از فتح نهاوند حاکم بود تاسف خورده اند  یکی از آنها عین القضات همدانی است. او در بیتی می گوید؛ خمیازه کشیدیم به جای قدح می/ ویران شود آن شهر که میخانه ندارد در نیمه اول قرن ششم همدان قطعا میخانه داشت اما اشاره عین القضات اشاره به شادی است که در کتیبه گنجنامه آمده، منظور این عارف شادمانی مردم است یعنی شادی بر این شهر حاکم نیوده. شگفت این است که 800سال بعد نصرت رحمانی باز هم این تعبیر را به کار می برد در حالی که دهه چهل در سر هرکوچه میخانه ای بود اما وقتی شاعری اینگونه از میخانه نام می برد دنبال فضای آزاد برای اظهار نظر است نصرت رحمانی می گوید؛ چه شهر غمزده­ای، بازنیست میکده ای/ به حال محتسب این دیارگریه کنید. وقتی شعر شاعران را در مورد الوند بررسی می­کنید به تفاوت دیدگاه عجیبی بر می­خورید که نسبت به دماوند وجود دارد دماوند در شعر شاعران همیشه مظهر زیبایی و اقتدار و شکوه است البته همدان مانند منشوری است که نورهای زیادی از آن ساطع می شود می‌شود اگر چه در مورد الوند در شعر شاعران پژوهشی صورت نگرفته اما من وقتی به دیوان شاعران نگاه می کنم می بینم اما بیشتر شاعران به الوند با نگاه  تاثر آمیز نگاه می کنند و با غم و اندوه پیوند می دهند و گویی الوند هم مانند عقابی سر در گریبان در حال تفکر و تامل است.

سعدیمی گوید:

شب فراق که داند که تا سحر چند است/ مگر کسی که به زندان عشق در بند است

در اواسط این غزل می­گوید:

فراق یار که پیش تو برگ کاهی نیست/ بیا و بر دل من بین که کوه الوند است

یا در ترجیع بند زیبایی آمده است:

در عهد تو ای نگار دلبند/ بس عهد بشکنند و سوگند

در اواسط شعر می گوید:

باد است نصیحت رفیقان/ واندوه فراق، کوه الوند

هر جا نام الوند را می بینید با غم اندوه هم پیوند است و این قابل بررسی است که چرا الوند را غمگین می‌پندارند.

ناهید زندی مورخ و پژوهشگر همدانی با اشاره به پیشینه ایرانشناسی گفت:

مزاج دهر تبه شد در این بلا حافظ/ کجاست فکر حکیمی و رای برهمنی؟!

جای بسی شگفتی و حتی شوربختی است که ناچاریم بگوییم علمی به نام «ایرانشناسی» نیز از مطالعات غربی‌ها درباره ایران و ایرانی سرچشمه می‌گیرد و شاید بیشترین و عمیق‌ترین کارها در این حوزه به دست بیگانگانی صورت گرفته است که با اهداف استعماری به این کشور توجهی نشان داده‌اند. اگر بخواهیم با دیدن نیمه پر لیوان قدری درد خود را تسکین دهیم می‌توانیم به مطالعات پراکنده پژوهشگران و سفرنامه‌نویسان مستقل نیز اشاره کنیم اما واقعیت این است که بیشترین سفرنامه‌ها را نیز فرستاده‌های سیاسی نوشته‌اند که نمی‌توان نگاه بیطرفانه را از آنان چشم‌ داشت.

این دانش آموخته ایرانشناسی ادامه داد: سخن در این باره مثنویِ هفتاد من کاغذ خواهد بود، اما اگر بخواهیم از پیشینه مطالعات ایرانشناسی در ایران بگوئیم ضمن احترام و یادکرد از پژوهشگران مستقلی که درطول تاریخ ایران درباره این آب و خاک قلم زده‌اند، باید به نخستین مرکزی که چهار یا پنج سده پس از مراکز غربی با این عنوان، در ایران شکل گرفت، اشاره کرد. «بنیاد ایران‌شناسی» که در سال 1376 به همت «حسن حبیبی» در تهران تشکیل شد و از سال 1383با همکاری دانشگاه شهید بهشتی اقدام به پذیرش دانشجو کرد. این بنیاد به تدریج در 16 شهر، شاخه‌های استانی تاسیس نمود که از آن جمله می‌توان به شعبه‌های بوشهر، آذربایجان غربی و شرقی، اردبیل، ایلام، لرستان، مرکزی، کرمان، کرمانشاه، کردستان، قزوین، یزد، سمنان، چهارمحال و بختیاری، کهکیلویه و بویراحمد و سیستان و بلوچستان اشاره کرد.

ناهید زندی ادامه داد: شاید خیلی از ما استان سیستان و بلوچستان را استانی محروم بدانیم اما جالب است بدانیم شعبه بنیاد ایرانشناسی در این استان از سال 1378آغاز به کار کرده‌است. حال آنکه در استانی با غنای تاریخی و فرهنگی همدان هنوز جای خالی این مرکز احساس می‌شود. شهری که نام بلند «پایتخت تاریخ و تمدن ایران» را بر آن نهاده‌ایم سال‌هاست در پیچ و خم کاغذبازی‌های اداری، چشم به راه مرکزی است که نویسندگان، پژوهشگران و علاقه‌مندان به ایران‌شناسی و به ویژه همدان شناسی را در خود جای دهد. جایی برای بحث علمی و تبادل نظر و شاید برای نشست‌های ماهیانه‌ای که می‌تواند با معرفی پژوهش‌های در حال انجام از موازی‌کاری در پژوهش جلوگیری کند و بر غنای کارهایی که در حوزه تاریخ محلی و فرهنگ عامه همدان انجام می‌شود بیفزاید.

او در بخشی از سخنان خود گفت: مدیران ارشد و مسئولان استانی در دو دهه اخیر نوع نگاه خود را به تاسیس این مرکز عملا!! بیان نموده‌اند و حالا نوبت غیردولتی‌هاست که در عمل گامی برای تاسیس این مرکز بردارند. چراغ نخست این خانه را استاد «پرویز اذکایی» افروخته و کتابخانه‌ای را که حاصل عمر پربار علمی ایشان بود، به عنوان کتابخانه تخصصی ایران‌شناسی در اختیار پژوهشگران و علاقه‌مندان به این حوزه قرار دادند. بی‌گمان اگر مرکز منسجمی به عنوان ایرانشناسی وجود داشت این گنج بزرگ به جای آموزش و پرورش در این مرکز جای می‌گرفت اما دریغ که کم لطفی‌ها سبب شده هنوز این مساله در حد آرزوی اهل تحقیق باقی بماند.

حسین یزدانی پژوهشگر همدانی با ارائه گزارشی از تاریخ و پیشینه شهر همدان در این همایش گفت: در دوران هخامنشی همیشه پایتخت تابستانی بوده و این برای همدان موقعیت سیاسی و اجتماعی مطلوب و جایگاه ارزشمندی ایجاد کرده است در دوران پس از اسلام هم این موقعیت فرهنگی همدان ادامه داشته دو قرن اول اسلامی خانواده وکیل بودند که ناقل حدیث بودند.

در پایان این همایش سه کتاب از سه نویسنده همدانی رونمایی شد. در ابتدا نویسنده کتاب یارم همدانی و... در این مراسم گفت:  کتاب یارم همدانی و... پنجاهمین اثر من است. پیش از این کتاب های من در حوزه علوم اجتماعی و روش تحقیق بوده و این اولین کار من در حوزه ادبیات داستانی است. وقتی برخی از مخاطبان که کتاب را خواندند  نقدهای خود را منتشر کردند متوجه شدم برخی ها آن را به عنوان تاریخ خوانده اند در حالی که منظور من این نبوده است من داستان نوشته­ام.

دکتر پرویز اذکایی به کتاب یارم همدانی و... اشاره کرد و گفت: این کتاب در نمایشگاه بین­المللی کتاب تهران به دستم رسید و وقتی به همدان رسیدم اولین کاری که کردم این کتاب را خواند و تا پایان داستان بر زمبن نگذاشتم اما آنچه می خواهم بگویم کتاب یک داستان تاریخی است و وقایع ملی شدن صنعت نفت را از  دهه 20 خورشیدی تا پایان دوره پهلوی در همدان روایت می کند همه افرادی که در این کتاب حضور دارند مابه ازای واقعی یا اسامی واقعی نیز دارند اما به دلیل شناخته نشدن از نام مستعار استفاده شده است.

نویسنده کتاب قصر نه پنجره نیزصفحاتی از کتاب خود را برای حاضران خواند. پس از آرزو شاطاهری نویسنده قصر نه پنجره، حسین زندی روزنامه نگار و نویسنده همدانی که به تازگی کتاب «مادستان گفتارهای همدان شناسی»از او منتشر شده با تشکر از همه کسانی که او را در انتشار این اثر یاری کرده­اند گفت: به نظر من ایران شناس و همدان شناس تنها کسانی نیستند که در این حوزه پژوهش می کنند و می نویسند کسانی که در این حوزه فیلم می سازند عکس می گیرند و فرهنگ بومی این مردم را ثبت می کنند نیز ایران شناسند. دوست داشتم از این طیف نیز افرادی را در این جمع داشتیم هنرمندانی مانند امیرشهاب رضویان که آثار تاریخی زادگاه خود را به خوبی به تصویر کشیده و استاد عباس عربزاده که حق بزرگی بر گردن این شهر و مردمش دارد.

در این برنامه از دکتر پرویز اذکایی و نصرالله آژنگ به پاس یک عمر تلاش در جهت همدان شناسی تجلیل شد و از دکتر محمد بقایی ماکان و محمد حسن شهیدی نیز توسط برگزار کنندگان همایش تقدیر شد و گروه موسیقی استاد علی اصغر طاهری و گروه علی ایران پور قطعاتی را برای حاضران اجرا کردند. همچمین سمانه اسکندری منظومه  هگمتانه اثر هما ارژنگی را برای شرکت کنندگان در این مراسم  قرائت کرد.

   

 

 

 

 

 


برچسب ها: رونمایی کتاب مادستان ، همایش همدان شناسی ، حسین زندی ،

یکشنبه 14 شهریور 1395

نشان شهری با رنگ و لعاب سفالی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،صنایع دستی ،

نشان شهری با رنگ و لعاب سفالی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نشان شهری با رنگ و لعاب سفالی
چهارم شهریور جشن جهانی شدن لالجین در استان برگزار شد و آغاز این جشن با پرده‌برداری از نشان شهر جهانی سفال همراه بود. این نشان را علیرضا به‌رقم، هنرمند لالجینی، طراحی کرده است...
1395/06/14
چهارم شهریور جشن جهانی شدن لالجین در استان برگزار شد و آغاز این جشن با پرده‌برداری از نشان شهر جهانی سفال همراه بود. این نشان را علیرضا به‌رقم، هنرمند لالجینی، طراحی کرده است.
به‌رقم (به‌نگار) متولد سال 1367 در لالجین است. این سفالگر لالجینی 12 سال است در رشته نقش برجسته سفال و مجسمه‌سازی فعالیت دارد و او را به عنوان خالق بزرگ‌ترین تابلو نقش برجسته سفالی کشور می‌شناسند.
نشان شهر جهانی در مدت 20 روز طراحی و ساخته شده است. این نشان از 3 قسمت بدنه سفالی، فریم فلزی و کره جهان به شکل گلدان با متریال فایبرگلاس ساخته شده است. شکل این نشان به صورت یک انسان است که یک گلدان (کره زمین) را بالای سرش برده. این اثر نشان‌دهنده این است که مردم لالجین شهر را جهانی کرده‌اند و محصولاتشان را به جهانیان عرضه می‌کنند و نیز نشان‌دهنده کسی است که سفال را خریده و از این خرید خشنود است. همچنین در این تابلو توضیحات ثبت شدن لالجین به عنوان شهر جهانی سفال از طرف شورای جهانی صنایع دستی به دو زبان فارسی و انگلیسی دیده می‌شود. در قسمت پایینی نشان، لوگوی شورای جهانی صنایع دستی، لوگوی شورای صنایع دستی آسیا و اقیانوسیه، لوگوی شهرداری و لوگوی میراث فرهنگی ثبت شده است.
سازنده این نشان در گفت‌وگو با همشهری از حضور سفال در قالب نشان‌های شهری می‌گوید.
  • طرح نشان شهر جهانی سفال چگونه شکل گرفت و به پیشنهاد چه نهادی بود؟
نشان شهر جهانی سفال توسط اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان پیشنهاد شد و توسط شهرداری لالجین و نظارت شورای شهر سفارش داده شد. ما در مدت زمان بسیار کم که تا جشن داشتیم باید کار طراحی، اجرا، لعاب و نصب را انجام می‌دادیم که هرکدام به تنهایی نیاز به زمان زیادی برای یک اثر هنری دارد. متریال‌های دیگری مانند فلز و فایبرگلاس، که در این نشان به کار رفته، خود نیاز به زمان مناسبی داشت. به هر صورت، به کمک خداوند و کمک همکاران عزیزم از این آزمون سربلند بیرون آمدیم و توانستیم به گفته مسئولان و مردم کاری درخور شهر جهانی اجرا کنیم و ارائه دهیم.
  • چه شد که شما برای این اتفاق مهم انتخاب شدید؟
من نزدیک به 12 سال در این شهر و در این زمینه فعالیت دارم و تقریبا همه مسئولان شهر و مردم از این موضوع اطلاع دارند و همیشه لطف آنان شامل حالم شده؛ البته این موضوع بعد از ساخت بزرگ‌ترین نقش برجسته یکپارچه دنیا و نیز ساخت بزرگ‌ترین چهره سفالی دنیا در همدان و بین همدانی‌ها نیز جا افتاد. من و همکارانم در سراسر کشور و حتی کشورهای خارجی پروژه‌های خوبی در زمینه سفال نقش برجسته و گچبری مدرن و مجسمه‌سازی انجام می‌دهیم و بزرگ‌ترین صفحه اینترنتی در فضای مجازی را داریم که این‌ها همه باعث شد مسئولان اداره‌ کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و شهرداری لالجین با اعتماد کامل کار را به ما بسپارند.
  • پیش از این نشان‌ها و مجسمه‌‌هایی که در میدان‌های شهر لالجین نصب شده بود کمتر از زیبایی بصری بهره برده بود. در این اثر جدید بیشتر به چه مواردی از شاخصه‌های هنری توجه داشتید؟
ترجیح می‌دهم درباره کارهای قبلی حرفی نزنم. ما در این اثر از تلفیق هنر مدرن و سنتی استفاده کردیم و حرف‌های زیادی را با این اثر بیان کردیم. پایه این سازه از فلز ساخته شد که فلز نشان‌دهنده سختی و پایداری است و صلابت را نشان می‌دهد، طرح اصلی نیز با سفال ساخته شد که نشان‌دهنده سنت و اصالت سفالگری لالجین است و رنگ‌های لعاب نیز از رنگ‌های سنتی لالجین در ادوار گذشته نشانی دارد.
طرح اصلی، که یک آدمک انتزاعی را در حال بالا بردن یک سفال با رنگ فیروزه‌ای نشان می‌دهد، می‌تواند نشان‌دهنده قهرمانی و پیروزی و بالا بردن جام قهرمانی باشد؛ یا می‌تواند گویای سفال‌فروش یا کسی باشد که از خرید سفال خوشحال است. بدنه سفال بالای دست منقش به نقشه جهان است که دلالت به جهانی شدن لالجین دارد. مرد سفالگری که پیرمرد کارکشته سفالگر را نشان می‌دهد در سمت قلب آدمک است که دلالت بر قلب شهر لالجین یعنی سفالگران آن دارد. استفاده از سیاه‌مشق در نوشته لالجین شهر جهانی سفال صرفا استفاده از یک هنر ایرانی است که در 2 سطح کنده‌کاری شده و برجسته اجرا شده که از قوانین خطاطی ایرانی پیروی می‌کند.
  • جهانی شدن چه تأثیری بر کار هنرمندانی مانند شما دارد؟
جهانی شدن لالجین برای هنرمندان لالجینی اتفاقات مهمی را رقم خواهد زد که تبادل علم روز دنیا با سفالگران دنیا از طریق سازمان جهانی صنایع دستی، موج جدید ورود گردشگران بین‌المللی، صادرات و درخواست‌های جهانی، موج جدید مسافران وطنی، برپایی همایش‌های ملی سفال لالجین، برگزاری مسابقات سفال در شهر جهانی، برگزاری نمایشگاه، رونق گرفتن دانشگاه‌های شهر لالجین، ساخت دهکده جهانی سفال، ساخت موزه جهانی سفال، زیرساخت‌های متعدد گردشگری اعم از هتل شهربازی مجتمع‌های تجاری و مانند این‌ها را به دنبال خواهد داشت.
  • برای این‌که در مناظر عمومی مانند میدان‌ها و بوستان‌ها چنین آثاری را بیشتر ببینیم نقش شهرداری، شورای شهر و به طور کلی مدیریت شهری چیست؟
نقش مسئولان شهری انتخاب درست افراد با ملاک زیبایی‌شناسانه و سابقه هنری هنرمندان است. انتخاب با معیار ارزانی و معیارهای دیگر صدمات زیادی به ما می‌زند که تخریب حس زیبایی‌شناسانه شهروندان را به دنبال دارد. ما مسئول دید مردم هستیم و اگر با اثری تجسمی باعث آزار دید مردم شویم باید در برابر آن پاسخگو باشیم، اگر اعتراضی تا به امروز نبوده نشانگر کار درست ما نیست. شاید مردم ما به کار زیبا عادت نداشته‌اند، باید این دید تقویت شود و در شهر جهانی و حتی شهر زیبای همدان به حد اعلا برسد.
  • سفال چقدر می‌تواند در دیگر شهرهای استان حضور داشته باشد؟
سفال هم‌اکنون در تمام نقاط کشور تزئین‌کننده بسیاری از نقاط حساس شهری است که البته بعضی از آن‌ها با کیفیت نیست و دلیل آن انتخاب با معیارهایی به غیر از سابقه هنری است. سفال با اجرای درست و بجا با طرح‌های کارشناسی و درخور مکان مورد نظر می‌تواند اثر بسیار زیادی بر زیبایی شهری داشته باشد و گویای بسیاری از خواسته‌های ما باشد؛ البته متریال مورد استفاده ما با توجه به مکان می‌تواند به سیمان، گچ و فایبرگلاس تغییر یابد. حتی ساختار می‌تواند به مجسمه تبدیل شود که بحث‌های کارشناسی خود را دارد.
  • سفالگری سنتی چه تفاوت یا شباهتی به تکنیک نقش برجسته دارد؟
نقش برجسته سفال تکنیک و سبک جداگانه‌ای نسبت به سفالگری چرخی دارد که این 2 را از یک ریشه اما در 2 شاخه متفاوت قرار می‌دهد. ما در نقش برجسته از ابزار، میز کار و روش‌های متفاوتی استفاده می‌کنیم و نیز باید گفت هدف از ساخت این 2 نیز تقریبا از هم جداست. گل همان گل است و هنرمند همان هنرمند، علم گل همان است و کوره همان کوره. در اصل ما با تسلط بر علم سفالگری به علم نقش برجسته رسیدیم و این تکنیک از قوانین سفال تبعیت می‌کند و کاربرد جدیدی دارد که ما نیاز به این اتفاقات در شهر جهانی سفال داریم.


برچسب ها: همشهری همدان ، لالجین ، سفال همدان ،

یکشنبه 14 شهریور 1395

برگزاری سالگرد دکتر میرهادی در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،

مراسم سالگرد درگذشت دکتر ایراندخت میرهادی عصر روز شنبه 13 شهریور ماه بر سر مزار او در باغ بهشت همدان برگزارشد.
 مراسم سالگرد درگذشت دکتر ایراندخت میرهادی عصر  روز شنبه 13 شهریور ماه بر سر مزار او در باغ بهشت همدان برگزارشد.
 
بیست هفتمین سالگرد درگذشت این پزشک مردمی به همت اعضای تشکل های غیر دولتی «انجمن نبض سبز حیات»، «انجمن پویشگران سفر پاك» و «گروه شهر من زنده بمان» با حضور ده ها نفر از علاقمندانش برگزار شد.
 
دکتر ایران دخت میرهادی فروردین سال ۱۲۹۹ خورشیدی در تهران متولد شد. او فرزند سید فضل الله میرهادی از اولین تحصیل کردگان ایرانی در آلمان بود که اجداد او شغل دیوانی داشتند. مادر ایراندخت میرهادی آلمانی بود به همیت دلیل زبان آلمانی را از مادر خود آموخت و پس از پایان دوره تحصیل در دارالفنون تهران و مدرسه آلیانس برای ادامه تحصیل به آلمان رفت. در زمان تحصیل  در رشته پرستاری، جنگ جهانی دوم شروع شد و او در بیمارستان ها مشغول به کار شد.
 
میرهادی به دلیل علاقه اش به هنر کار و تحصیل در آلمان را رها کرد و به اتریش رفت ودر آنجا همزمان با کار به هنرپیشگی پرداخت اما پس از اینکه با فردیناند اتریشی ازدواج کرد با تشویق های همسرش رشته پزشکی را ادامه داد و پس از پایان تحصیلاتش در رشته پزشکی به همراه همسر نقاش و هنرمندش به همدان آمد.
 
 میرهادی در همدان سال ها عاشقانه طبابت کرد، به کارهای انسان دوستانه پرداخت و در روز ۱۳ شهریور ۱۳۶۸ چشم از جهان فرو بست و بنا به وصیت اش در باغ بهشت همدان و مقبره خانوادگی اش به خاک سپرده شد.
 
در مراسم بیست هفتمین سالمرگ این پزشک همدانی علاوه بر فرزند خوانده های او تعدادی از دوستانش نیز حضور داشتند که خاطرات خود را بیان کردند. علی نائینی یکی از دوستان او با اشاره به  کمک های انسان دوستانه میرهادی گفت: دکتر میرهادی در طول عمر پربارش در همدان، چندین کودک بی سرپرست را فرزند خواندگی پذیرفت و همه آنها را به سرو سامان رساند.
 
اشرف منطقی یکی از فعالان فرهنگی در همدان  به شیوه طبابت میرهادی اشاره کرد و گفت: او بسیار به حقوق بیمار توجه می کرد، ای کاش همه پزشکان ما این انسان فرهیخته را الگوی خود قرار دهند و متوجه باشند اصول و خصلت های انسانی مهم تر از مباحث مالی است.
 
معصومه مومنی عضو «گروه شهر من زنده بمان» در این مراسم گفت: منش و رفتار انسانی دکتر میرهادی باعث شده نسل جوان  و هم سن و سالهای من با اینکه از حضور او بی بهره بودیم شیفته  رفتار او شویم.
 
حسین زندی یکی از برگزار کنندگان این مراسم گفت: شخصیت دکتر ایراندخت میرهادی چندین وجه دارد. عده ای او را به عنوان پزشک می شناسند، برخی او را فردی خیر و انسان دوست می دانند که به فقرا و نیازمندان کمک می کرد، عده ای دیگر علاوه بر پزشک بودن میرهادی او را نویسنده و  بازیگر تئاتر می دانند. اما مهم ترین وجه او شیوه زندگی اش بوده که ناشناخته مانده و برخی نه تنها این جنبه را درک نمی کنند بلکه با تمسخر برخورد می کنند.
 
زندی افزود: همانطور که می دانید دکتر میرهادی چندین کتاب نوشته و سالها در عرصه تئاتر هنر نمایی کرده است بیشتر کسانی که دهه 50 خورشیدی در این شهر وارد عرصه تئاتر شدند، تحت تاثیر دکتر میرهادی با مکاتب و سبک های هنری آشنا می شوند، چون او تنها کسی بود که تجربه کارهنری در آلمان و اتریش را داشت و این تجربه را همراه شغل پزشکی و روحیه انسان دوستی به همدان ورد. من انتظار داشتم در مراسم سالگرد او حداقل یک نفر به نمایندگی از اهالی تئاتر همدان حضور داشت.
 
در پایان این مراسم  خانواده دکتر میرهادی خاطراتی از دوران زندگی با او حکایت کردند.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/290320/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: تابناک ، دکتر ایراندخت میرهادی ، سالگرد درگذشت دکترمیرهادی ، مفاخر همدان ،

سه شنبه 9 شهریور 1395

همه همدان‌شناسان زیر یک سقف

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

همه همدان‌شناسان زیر یک سقف

نویسنده: قدسیه عظیمی خبرنگار همشهری -همدان
همه همدان‌شناسان  زیر یک سقف
از نویسندگان همدانی کتاب‌های «یارم همدانی و...» و «مادستان» و «قصر نه پنجره» (نوشته آرزو شاطاهری) در همایش همدان‌شناسی تقدیر شد...
1395/06/09
از نویسندگان همدانی کتاب‌های «یارم همدانی و...» و «مادستان» و «قصر نه پنجره» (نوشته آرزو شاطاهری) در همایش همدان‌شناسی تقدیر شد.
همایش همدان‌شناسی به مناسبت هفته فرهنگی استان همدان به همت تشکل‌های حوزه میراث فرهنگی با همکاری اداره ‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و با حضور معاونت صنایع دستی و هنرهای سنتی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور، مدیر‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، استادان و پژوهشگران فرهنگ عامه همدان و علاقه‌مندان به حوزه فرهنگ در سالن سینمای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان همدان برگزار شد.

جهان در حال تغییر
معاون صنایع دستی و هنرهای سنتی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور با اشاره به ایجاد تغییرات در دنیا و ملی‌گرایی گفت: جهان تغییراتی دارد و در عصر گذار هستیم. در حال حاضر دنیا در حال پوست‌اندازی است. تغییر و تحولات در بحث تئوریسم و پست‌مدرن نشان‌دهنده تغییرات اساسی در دنیاست و جهان آینده مرتبط با گذشته و حال نخواهد بود.
بهمن نامور‌مطلق افزود: تغییرات دنیا را وارد عصری کرده است که شهرها و مناطق مهم‌تر شده و ملی‌گرایی را دچار همگرایی کرده است؛ تنوع‌‌ها را از بین برده و همه را شبیه هم کرده است. رخدادها در جهان فعلی دارای اهمیت بسیاری شده‌اند و فرصت بسیار عالی برای بهره‌برداری در گردشگری است. امیدواریم همدان بتواند دوباره اصالت‌های خود را احیا و سرمایه‌های خود را در حوزه گردشگری معرفی کند. گردشگری فرهنگی همدان باید با طرح‌ها و نقوش روی سفال لالجین با تأکید بر حکمت سینوی، و زیبایی و روانی اشعار باباطاهر دیده شود.

2 شهر پیونددهنده تاریخ
نویسنده و پژوهشگر ایرانی نیز در این همایش با تأکید بر فرهنگ ملی بیان کرد: در ایران 2 شهر همدان و شیراز به لحاظ پیوند میان تاریخ کهن ایران و تاریخ جدید در جهان استثنایی هستند. در این 2 شهر آثار فرهنگی از دورترین ایام تاکنون وجود دارد اما در همدان تفاوت آثار و نمادهای فرهنگی ایرانی کهن‌تر است و تمامی یادآور یک اتحاد و پیوند عظیم است که به طور کلی فرهنگ ملی نام دارد. در ایران فرهنگ‌های جداگانه و متنوعی داریم که از پیوستن آن‌ها هویت ملی و فرهنگی شکل می‌گیرد و اگر گسسته شود چیزی به نام ایرانیت وجود نخواهد داشت.
محمد بقایی‌ماکان با اشاره به همدان و کوه الوند در آثار نویسندگان و شعرا ادامه داد: همدان در طول تاریخ در آثار نویسندگان و شعرا با دیدگاه‌های متفاوت آمده است و شاعران به الوند نسبت به کوه دماوند که در شعر شاعران شکوهمند، نشاط‌انگیز و بلندبالا مجسم می‌شود، با دید غم‌باری نگاه می‌کنند.

پاسداشت هویت ملی
دبیر اجرایی همایش همدان‌شناسی با تأکید بر سهیم بودن و پاس داشتن هویت ملی بیان کرد: مردم سهم زیادی در هویت ملی و شهری و حفظ آن دارند و حرکت‌های فرهنگی مانند پاسداشت‌ها، تعیین روزها و برگزاری جشن‌ها نشان‌دهنده اهمیت سهیم بودن مردم است.
راهله خاکباز با اشاره به فعالیت انجمن پویشگران سفر پاک گفت: انجمن پویشگران سفر پاک برای اجرای این همایش فعالانه وارد عمل شده و اداره‌ کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان استان نیز همکاری خوب و صمیمانه داشته‌اند.
نصرالله آژنگ از پژوهشگران و نویسندگان همدانی نیز با معرفی آثار و پژوهش‌های خود از سال 1330 تاکنون با انتقاد از عملکرد رسانه‌های دیداری و شنیداری، گفت: متأسفانه واژه‌های همدانی از ذهن خارج شده و رو به فراموشی است. در رادیو و تلویزیون محلی اصطلاحات و واژه‌های تهرانی تلفظ می‌شود و بسیاری از اصطلاحات همدانی، بازی‌ها و فرهنگ عامه با ورود تکنولوژی‌های جدید رو به فراموشی می‌رود.

 مشارکت مردم در تأسیس بنیاد همدان‌شناسی
ناهید زندی، دانش‌آموخته ایران‌شناسی با ارائه مقاله‌ای در حوزه ایران‌شناسی بیان کرد: بنیاد ایران‌شناسی در سال 1374 در تهران آغاز به کار کرده و از سال 1384 در این رشته دانشجو جذب کرده است.
 متأسفانه در حوزه ایران‌شناسی نسبت به آثار ایران‌شناسان و خاورشناسان غربی آثار کمتری داریم و حتی در بحث سفرنامه‌نویسی نیز غربیان، که در قالب مستشاران به ایران وارد شده‌اند، بیشتر به این مقوله توجه داشته‌‌اند. وی با تأکید بر اهمیت تأسیس بنیاد همدان‌شناسی افزود: اشتغال‌زایی دانش‌آموختگان ایران‌شناسی، اختصاص فضای کتابخانه تخصصی همدان‌شناسی در بنیاد، جلوگیری از موازی‌کاری پژوهشگران و محققان، برگزاری نشست‌ها و همایش‌های همدان‌شناسی و جلوگیری از فراموشی میراث ناملموس، چاپ و نشر آثار از مزایای تأسیس بنیاد و مرکز استانی است که امیدواریم به زودی با مشارکت مردم و تشکل‌های مردمی روند تأسیس بنیاد جلو بیفتد و شاهد تأسیس و آغاز فعالیت بنیاد همدان‌شناسی پس از سال‌ها انتظار باشیم.

رونمایی از آثار
محمد‌حسن شهیدی‌همدانی در این همایش در معرفی اثر خود با نام «یارم همدانی و...» بیان کرد: در مجموع 50 اثر در حوزه دانشگاهی و مقالات نگاشته‌ام اما این آخرین اثرم است که به داستان‌پردازی پرداخته‌ام. در مقدمه اشاره کرده‌ام که داستان تاریخی است و بازخوردهای فراوان و نقدهای بسیاری دریافت کرده‌ام.
وی با توضیح برای 2 گروه خوانندگان و کسانی که اثر را نخوانده‌اند ادامه داد: کسانی که کتاب را مطالعه و بررسی کرده‌اند، به حق ایراد گرفته‌اند برای اینکه بسیاری از قهرمانان داستان سرنوشت مبهمی دارند و ایراد بر این است که چرا روزگار نهایی آن‌ها مشخص نمی‌شود. در پاسخ می‌گویم نویسنده در داستان یک سری قهرمان را وارد صحنه می‌کند و لزومی ندارد سرنوشت همه را تعقیب کند. برای گروه دوم توصیه می‌کنم کتاب را مطالعه کنند به این دلیل که به اذعان دوستان کتابی است که اگر دست گرفته شود تا به آخر نرسد زمین گذاشته نخواهد شد.  
حسین زندی، نویسنده اثر «مادستان»، نیز با تشکر از دوستان و همراهانی که در تألیف این کتاب وی را همراهی و همیاری کرده‌اند، بیان کرد: در این محفل از دوستان همدانی یاد کنم که از همدان رفته‌اند اما نگاه به همدان هنوز در آثار و دیدگاه آنان وجود دارد.

در حاشیه
در بخش نخست همایش همدان‌شناسی کلیپ تصاویر «عباس عرب‌زاده»، عکاس همدانی، پخش شد. در بخشی دیگر منظومه هگمتانه، اثر بانو هما ارژنگی، توسط سمانه اسکندری قرائت شد. اجرای موسیقی سنتی از بخش‌های دیگر این همایش بود.
در پایان این همایش از پرویز اذکایی، نصرالله آژنگ، محمد بقایی‌ماکان و هادی گروسین به پاس سال‌ها خدمات در حوزه ایران‌شناسی و همدان‌شناسی تجلیل شد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%85%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%DB%8C%DA%A9-%D8%B3%D9%82%D9%81?magazineid=


برچسب ها: کتاب مادستان ، رونمایی کتاب مادستان حسین زندی ،

دوشنبه 8 شهریور 1395

«مادستان» ؛ گفتارهای همدان‌شناسی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

«مادستان» ؛ گفتارهای همدان‌شناسی

نویسنده: فرزاد سپهر خبرنگار همشهری -همدان
«مادستان» ؛ گفتارهای همدان‌شناسی
مادستان،عنوان کتاب یا نخستین شماره کتاب از مجموعه گفتارهای همدان‌شناسی است...
1395/06/07
مادستان،عنوان کتاب یا نخستین شماره کتاب از مجموعه گفتارهای همدان‌شناسی است.
مجموعه یکم «مادستان» به کوشش حسین زندی و توسط اداره کل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری مردادماه سال جاری مراحل انتشار را به اتمام رساند و وارد بازار نشرشد.
کار ویرایش کتاب بر عهده ناهید زندی‌صادقی و علیرضا سبزواری بود. طرح جلد کتاب را تقی (فرزاد) حمیدی‌منش انجام داده و در شمارگان 2000 نسخه و 198 صفحه منتشر شده است.


اهمیت گشایش مرکز همدان‌شناسی
حسین زندی، نویسنده و گردآورنده کتاب مادستان، پیشگفتار کتاب را با عنوان «جای خالی مرکز همدان‌شناسی در پایتخت تاریخ و تمدن ایران‌زمین» آغاز و بر اهمیت گشایش این مرکز تأکید کرده است. هدفمندکردن پژوهش در همدان، جلوگیری از پراکنده‌کاری و موازی‌کاری در این حوزه، ایجاد فرصت برای پژوهشگران و امیدواری برای ایشان در نتیجه ‌دادن و به بار نشستن امر پژوهش و ایجاد فضایی برای بحث و تبادل نظر در زمینه یافته‌های جدید از جمله فواید گشایش مرکز همدان‌شناسی است.

بخش‌های کتاب مادستان
این کتاب در بخش‌های تاریخ، باستان‌شناسی، هنر، ادبیات و معرفی کتاب تقسیم‌بندی شده است.
روزنامه همشهری انتشار اولین شماره این مجموعه کتاب را به دست دست‌اندرکاران این نشریه تبریک می‌گوید.
http://goo.gl/GI2RW9


برچسب ها: کتاب مادستان ، مادستان حسین زندی ، معرفی کتاب مادستان ،

دوشنبه 8 شهریور 1395

دوست دارم به شهرم برگردم

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

دوست دارم به شهرم برگردم

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
بهنام میرزاپور، بازیگر تئاتر همدانی، مدتی است به تهران مهاجرت کرده و در گروه‌های نمایشی پایتخت فعالیت می‌کند. آخرین حضور او در صحنه، بازی در نمایش «مرسانا» به کارگردانی هوشنگ هدایتی، کارگردان همدانی، است که در سالن کنش معاصر (تهران) هر شب ساعت ۱۹ از اول مرداد به روی صحنه رفته و تا پایان این ماه اجرا خواهد شد. با این بازیگر همدانی درباره فعالیت‌هایش و علت مهاجرتش گفت‌وگو کردیم...
1395/06/06
بهنام میرزاپور، بازیگر تئاتر همدانی، مدتی است به تهران مهاجرت کرده و در گروه‌های نمایشی پایتخت فعالیت می‌کند. آخرین حضور او در صحنه، بازی در نمایش «مرسانا» به کارگردانی هوشنگ هدایتی، کارگردان همدانی، است که در سالن کنش معاصر (تهران) هر شب ساعت ۱۹ از اول مرداد به روی صحنه رفته و تا پایان این ماه اجرا خواهد شد. با این بازیگر همدانی درباره فعالیت‌هایش و علت مهاجرتش گفت‌وگو کردیم.
  • چه شد از همدان مهاجرت کردید؟
پدر من پیشکسوت تئاتر همدان بود و من همیشه با ایشان کار می‌کردم. از آنجا که شرایط کار برای ما در همدان فراهم نبود با هم به تهران مهاجرت کردیم.
  • هیچ‌وقت به بازگشت به همدان یا اجرای نمایش در همدان فکر نمی‌کنید؟
همدان را بسیار دوست دارم اما با توجه به اینکه در تهران زندگی می‌کنم و در آنجا شاغل هستم بعید به نظر می‌رسد برای کار به همدان بیایم، مگر پروژه‌ای خاص که به آن شهر دعوت شوم.
  • کار نمایش در تهران چه تفاوتی با کار در شهرستان‌ها، از جمله همدان، دارد؟
کار در تهران تفاوت‌های خودش را دارد و اصولا به تئاتر حرفه‌ای‌تر نگاه می‌شود. وجود امکانات بیشتر و تعدد گروه‌های نمایشی که اغلب حرفه‌ای هستند و وجود رقابت شدید و تنگاتنگ و مرکزیت این شهر کار در تهران را متمایز و متفاوت می‌کند.
  • نگاه شما به وضعیت تئاتر همدان چگونه است؟
پیشینه تئاتر یا هنر نمایش در همدان بسیار بالاست. از اواخر دوره قاجار در مدارس و مراسم مختلف در همدان تئاتر اجرا می‌شده است؛ حتی پیروان ادیان مختلف نیز برای خود تئاتر اجرا می‌کردند. دهه 50 اوج شکوفایی تئاتر همدان بود که پدر من هم آن زمان گروه تئاتر آزادشهر را پایه‌گذاری کرد. این گروه در جشنواره‌ها و برنامه‌های مختلف موفق عمل می‌کردند. بعد از انقلاب و در دهه 60 هم شرایط مانند گذشته خوب بود و همه گروه‌ها فعال بودند. اما در دوره‌ای خیلی از هنرمندان همدان یا خانه‌نشین شدند یا مهاجرت کردند. عده‌ای معتقدند جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان بر این مسأله تأثیرگذار بود و عده‌ای نیز دلایل دیگر را مطرح می‌کنند.
همدان استادان تئاتر خوبی دارد که بر اهالی تئاتر تأثیر زیادی گذاشته‌اند. حتی آن‌هایی که مهاجرت کرده‌اند بر اهالی تئاتر دیگر استان‌ها مؤثر بودند و این را از اجراهای آن‌ها می‌توان متوجه شد.
  • فکر می‌کنید در چه شرایطی هنرمندان مهاجرت‌کرده به همدان برمی‌گردند؟
مسئولان استان باید شرایطی فراهم کنند که بار دیگر هنرمندان مهاجرت‌کرده به همدان برگردند و فعالیت کنند. من هم مانند همه هنرمندان دوست دارم به شهرم برگردم و فعالیت‌هایم را در همدان ادامه دهم. هیچ هنرمندی دوست ندارد موطن و زادگاه خود را برای همیشه ترک و آن را فراموش کند. اگر شرایط مهیا باشد دوست داریم مرسانا را در همدان هم اجرا کنیم؛ البته تعداد بازیگران این نمایش زیاد است و ما توان پرداخت هزینه اقامت را نداریم. در همدان هزینه‌های اجرای نمایش را تأمین نمی‌کنند به خصوص وقتی مسأله اقامت پیش می‌آید.
  • از نام و موضوع نمایش جدیدتان بگویید؟
در حال حاضر مشغول بازی در نمایش مرسانا هستم، داستان نمایش مرسانا یک افسانه از ایران باستان است که گویش آن سراسر پارسی است. مرسانا یک داستان عاشقانه در دوران ایران باستان است. دختری از تبار بزرگان به نام مرسانا که پدرش فربد خنیاگر رامشگر دربار است دلباخته جوانی به نام بردیا می‌شود که پدرش به شیوه آهنگری روزگار می‌گذراند. از آن‌سو، شاهزاده آستیاک که پدرش در لشکرکشی تورانیان بر قسمت‌هایی از سرزمین ایران باستان استیلا یافته به توصیه پدرش برای رسیدن به تاج و تخت ناچار می‌شود برای به دست آوردن مرسانا که جایگاه ویژه‌ای در میان مردمان ایران دارد با جمع‌آوری هرگونه خردنامه و به آتش کشیدن کتاب و کتابخانه‌ها جهل را بر مردمان حاکم کند تا با استفاده از تغییر فرهنگ مردمان زودتر به خواسته‌اش که همانا رسیدن به تاج و تخت است دست یابد.
  • از نقش خودتان در نمایش بگویید؟
نقش من در این نمایش شاهزاده‌ای تورانی و جوان است که پدرش بر ایران استیلا یافته و او خواهان به ارث بردن تاج و تخت از پدر است؛ اما پدر شرط این ارث بردن را ازدواج آستیاگ با مرسانا، که بانویی ایرانی است، قراره داده و آستیاگ دست به هر خدعه‌ای می‌زند تا با مرسانا ازدواج کند و به ماترک شاه دست یابد.
  • در این نمایش شما نقش منفی را پذیرفته‌اید. چه احساسی دارید؟
بازی کردن نقش منفی سختی‌ها و پیچیدگی‌های خاص خودش را دارد؛ خاصه آنکه تاریخی و شخصیتی باشد که غیر ایرانی است و در مقابل ملت و فرهنگ ایرانی ایستاده تا آن‌ها را به نابودی بکشاند.


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ، میرزاپور ،

دوشنبه 8 شهریور 1395

«اکو»‌ی همدان در تهران

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

اکو»‌ی همدان در تهران

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
«اکو»‌ی همدان در تهران
امید انصاری هنرمندی همدانی است که در زمینه بازیگری، کارگردانی و طراحی صحنه فعالیت می‌کند...
1395/06/08
امید انصاری هنرمندی همدانی است که در زمینه بازیگری، کارگردانی و طراحی صحنه فعالیت می‌کند.
«اکو» اولین کار صحنه‌ای انصاری به عنوان کارگردان تئاتر یک نمایش عروسکی است که به شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک راه یافت. این جشنواره از یکم تا ۷ شهریورماه ۱۳۹۵ برگزار شد. به بهانه اجرای نمایش اکو با این کارگردان و بازیگر گفت‌وگو کرده‌ایم.
  •  «اکو» به چه معناست و داستان نمایش چیست؟
اکو نام عروسکی است که از عنوان اکوسیستم و محیط زیست گرفته شده است. این عروسک از طبیعت به وجود می‌آید و به صورت درخت ظاهر می‌شود. ما در این نمایش تلاش کردیم سیر تکاملی درخت را با چهره یک انسان نمایش دهیم. این درخت به دلیل کم‌آبی از جنگل به شهر می‌آید. 3 عروسک داریم که در واقع اعضای یک خانواده هستند؛ پدر، مادر و کودک. در نمایش اکو با زبان عروسک پیام نمایش به مخاطب القا می‌شود.
  • چه عاملی باعث شد به بحث محیط زیست بپردازید؟
یکی از دغدغه‌های دنیای امروز و به دنبال آن کشور و شهر ما مسأله کم‌آبی و بحران محیط زیست است. این موضوع باعث از بین رفتن محیط زیست به خصوص جنگل شده است. یکی از بزرگ‌ترین مسائل و دغدغه‌های ما نیز همین مسأله است که در حوزه تئاتر و نمایش نیز وارد شده است؛ به طور مثال در این زمینه جشنواره‌های محیط زیست مانند جشنواره سبز برگزار می‌شود. خوشبختانه اهالی تئاتر هم پیگیری می‌کنند.
  • نمایش اکو پیش از این اجرای عمومی داشته است؟
خیر؛ با فراخوان جشنواره تهران ـ مبارک، اسفندماه سال گذشته طرح و ایده این نمایش همراه 400 طرح از نقاط مختلف کشور به دبیرخانه جشنواره فرستاده و خوشبختانه پذیرفته شد. این اثر نیز در بین سایر کارها در 3 مرحله بازبینی که توسط داوران مجرب صورت گرفت، پذیرفته شد. در این مراحل حدود 17 داور حضور داشتند که این نمایش به مرحله نهایی رسید. ما تمرین‌ها را آغاز کردیم و تا روزهای پیش از جشنواره تمرین داشتیم.
  • نمایش شما در کدام بخش پذیرفته شد؟
نمایش «اکو» تنها نماینده بخش صحنه‌ای جشنواره از استان است.
  • کار شما چه زمانی اجرا شد؟
این نمایش روز 6 شهریور 2 اجرا داشت که اجرای نخست ساعت 6 و اجرای دوم 8 شب در سالن سایه مجموعه تئاتر شهر بود.
  • شما به عنوان بازیگر، کارگردان و طراح صحنه در تئاتر دنبال چه چیزی هستید؟
در هنر هر فردی دنبال این است که دغدغه‌های خود را مطرح کند و حرف خود را بزند. من هم علاقه‌مندی خود را در هنر تئاتر دنبال می‌کنم. هرچند بیشتر کارهای من در زمینه طراحی صحنه و لباس بوده اما این اولین بار است که جسارت کردم و وارد کارگردانی تئاتر شدم. امیدوارم نتیجه خوبی داشته باشد.
  • از کسانی که تمرین‌ها را دیده‌اند چه بازخوردی گرفتید؟
چند نفر از پیشکسوت‌های تئاتر استان از جمله احمد بیگلریان که این کار را در اجراهای خصوصی دیده‌اند به نوعی از کار رضایت داشتند و کار را یک اثر خلاقانه می‌دانند؛ اما چون اجرای عمومی نداشته‌ایم دقیق نمی‌توانیم نظر قطعی بدهیم. بازخوردی که گرفته‌ایم محدود است و نظر همه مخاطبان را نداریم.
اما من در تمام کارهایی که انجام داده‌ام تلاش کرده‌ام از کسی تقلید نکنم و کار تکراری نکنم تا نگاه جدید به کار عروسکی داشته باشیم. در نمایش اکو نیز به عروسک‌گردانی و بازیگری نگاه دیگری داشته‌ام.
  • وضعیت نمایش عروسکی در استان را چگونه می‌بینید؟
وضعیت تئاتر در شهر همدان مشکل بزرگی دارد که وابسته به تئاتر کودک شده است آن هم به دلیل حضور جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان. تئاتر بزرگسال در همدان سابقه و تاریخی درخشان دارد که ما نصیبی نبرده‌ایم و تئاتر کودک آن را تحت تأثیر قرار داده است. در زمینه تئاتر عروسکی هم تعداد اندکی از اهالی تئاتر کار می‌کنند اما نسبت به استان‌های دیگر وضعیت بهتری دارد. همدان به لحاظ کارنامه موقعیت خوبی در کشور دارد؛ در بیشتر جشنواره‌ها پیشتاز بوده است و پیش از این در این حوزه کارهای خوبی صورت گرفته است. امیدوارم در آینده هم شاهد اتفاقات خوبی باشیم. دفتر یونیمای همدان در حال شکل‌گیری است. امیدوارم این رویداد نتایج خوبی داشته باشد و به بهبود وضع تئاتر عروسکی استان کمک کند.

   درباره انصاری
امید انصاری متولد سال 1363 همدان است. او از سال 1382 کار خود را با تئاتر و تلویزیون آغاز کرد و در بیش از 20 کار نقش‌آفرینی و چندین جوایز ملی و بین‌المللی در این زمینه کسب کرده است. انصاری همچنین آثاری در زمینه نقاشی و تصویرگری دارد و نمایشگاه‌های متعددی در این حوزه برگزار کرده است.
این هنرمند همدانی 5 فیلم در کارنامه خود دارد که فیلم داستانی «خدا همین نزدیکی» و «فردای فردای فردا» از جمله آن‌هاست. اولین کار صحنه‌ای امید انصاری به عنوان کارگردان تئاتر یک نمایش عروسکی با عنوان «اکو» است که به شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک راه یافت.
در نمایش عروسکی «اکو» امید انصاری به عنوان کارگردان، سعید باغبانی سرپرست گروه، مسعود طاهری عروسک‌گردان، آرش اسکندرلو آهنگساز، راضیه پاشایی سازنده عروسک، مهناز انصاری طراح عروسک و شیما شادمانی نویسندگی کار را بر عهده داشته است؛ همچنین مشاوران کارگردان زهرا صبری، دکتر مهناز انصاری و تارا جهانی‌راد بودند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%C2%AB%D8%A7%DA%A9%D9%88%C2%BB%E2%80%8C%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ،

پنجشنبه 4 شهریور 1395

حضور تشکل‌های مردمی در هفته همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

حضور تشکل‌های مردمی در هفته همدان

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
حضور تشکل‌های مردمی در هفته همدان
امسال تشکل‌های حوزه گردشگری و فرهنگی همدان، با برگزاری برنامه‌های گوناگون تلاش می‌کنند ظرفیت‌های استان خود را بازنمایی کنند...
1395/06/01
امسال تشکل‌های حوزه گردشگری و فرهنگی همدان، با برگزاری برنامه‌های گوناگون تلاش می‌کنند ظرفیت‌های استان خود را بازنمایی کنند.

رونمایی از چند کتاب
دبیر اجرایی همایش تشکل‌های حوزه گردشگری در هفته فرهنگی همدان اظهار می‌کند: یکی از برنامه‌های ما افتتاح کتابخانه روستای ورکانه بود که به دلیل حضور نداشتن 2 تن از هنرمندان حامی این طرح، عباس عربزاده و امیرشهاب رضویان، به زمان دیگری موکول شد. اما در این هفته برگزاری تور همدان‌گردی برای خبرنگاران حوزه گردشگری در راستای معرفی بیشتر بافت زیبا و قدیمی شهر را در چهارم شهریور خواهیم داشت. راهله خاکباز با بیان اینکه برگزاری کارگاه تخصصی عکاسی با حضور بانو مریم زندی در همدان روز جمعه عصر برگزار خواهد شد، می‌افزاید: رونمایی از کتاب «یارم همدانی و...» محمدحسن شهیدی‌همدانی، «کتاب مادستان» حسین زندی و کتاب «قصر نه پنجره» آرزو شاه‌طاهری با حضور صاحبان اثر و دعوت از مهمانان ویژه برگزار خواهد شد؛ همچنین برنامه شاهنامه‌خوانی و سعدی‌خوانی را در این هفته برگزار می‌کنیم و روز اول شهریور نیز با اهدای شاخه گل بر مزار عرفا و ادیبان شهر مقام آنان را گرامی می‌داریم‌.

روز همدان در تقویم رسمی
دبیر اجرایی همایش تشکل‌های حوزه گردشگری در هفته فرهنگی همدان با اشاره به تاریخچه این مناسبت می‌گوید: در سال ۱۳۸۵ مجلس مصوبه‌ای تصویب کرد که همدان را شهر تاریخ و تمدن نام نهادند آن هم به دلیل اینکه پنجمین شهری است که علاوه بر داشتن اماکن تاریخی و گردشگری، کهن‌ترین شهر هم محسوب می‌شود.
خاکباز می‌افزاید: از دیدگاه علمی هم که نگاه کنیم وجود مراکز علمی معتبر همچون دانشگاه بوعلی‌سینا، دانشگاه صنعتی همدان، دانشگاه آزاد اسلامی و پیام نور به عنوان قطب‌های علمی کشور شناخته شده است و از همه شاخص‌تر آرامگاه بوعلی سینا به عنوان نماد شهر همدان، همچنین یکی از نمادهای پیشینه علمی و فرهنگ و دانش در جهان است. شاید همین دلایل زمینه‌ای شد که روز همدان و هفته فرهنگی را در تقویم رسمی کشور شاهد باشیم. خاکباز ادامه می‌دهد: اگر بخواهیم برجسته‌ترین ویژگی همدان را معرفی کنیم، داشتن ظرفیت صنعت گردشگری است که اگر با یک مدیریت کارآمد همراه شود بی‌شک می‌تواند اقتصاد رنجور این شهر را مرهمی باشد. صنعتی که قابلیت این را نیز دارد که به شاخه‌ها و حوزه‌های گوناگون تبدیل شود؛ به طور مثال با وجود آرامگاه عارفان و ادبای شهر زمینه بسیار خوبی برای گردشگری ادبی وجود دارد یا وجود طبیعت زیبا می‌تواند بهترین فرصت برای تورهای عکاسی یا طبیعت‌گردی باشد.

یادآوری هویت
دبیر اجرایی همایش تشکل‌های حوزه گردشگری در هفته فرهنگی همدان می‌گوید: شکی نیست که نام‌گذاری این روزها می‌تواند به جامعه و مردمی که با آن در ارتباط هستند یادآوری و تلنگر باشد. بهتر است هویت جامعه را یادآوری کنیم. هویتی که بتواند با آن خود را معرفی کند آن هم با مشارکت فعالانه در جشن روزی که به نام شهرش ثبت شده است، آن هم ثبت رسمی و ملی. وی اضافه می‌کند: درست است که یک نام از یک نهاد و تریبون دولتی انتخاب و شاخص می‌شود اما حضور خود افراد در روز و جشنی که متعلق به آن‌هاست بسیار مهم‌تر است؛ زیرا این مردم هستند که صاحبان اصلی این روز و جشن‌اند.
مردم باید مشارکت کنند و علاوه بر حفظ هویت شهری بتوانند معرف فرهنگ و تاریخ شهر خود به هم‌وطنانشان باشند و هم حافظانِ این فرهنگ و انتقال آن به نسل بعد از خود و این میسر نیست مگر با تقویت و رشد گروه‌های اجتماع‌محور.

اخلاق‌مداری
خاکباز با اشاره به نقش تشکل‌های غیردولتی در مشارکت برای برگزاری مراسم می‌گوید: سازمان‌های مردم‌نهاد در شکل‌گیری هویت و تقویت فرهنگی شهر آن هم با مشارکت فعالانه در دادن طرح و ایده و اجرا نقش مؤثری دارند. اعضای انجمن‌ها افرادی هستند که سعی در مسئولانه عمل کردن دارند و بر مبنای همین تفکر اگر تعامل درستی صورت بگیرد بدون شک در بلندمدت اثرگذاری‌های خوبی خواهند داشت. دبیر اجرایی همایش تشکل‌های حوزه گردشگری در هفته فرهنگی همدان می‌افزاید: باید توجه داشت فعالیت اجتماعی زمانی می‌تواند مؤثرتر عمل کند که اخلاق‌مداری و تعامل و احترام متقابل بین افراد و نقش‌های اجتماعی صورت پذیرد در غیر این صورت همان داستان آب در هاون کوبیدن می‌شود. خاکباز با اشاره به برنامه‌های تشکل‌های فرهنگی و گردشگری استان در هفته فرهنگی همدان می‌گوید: ما هم سعی داریم در راستای بهتر برگزار شدن روز همدان و هفته فرهنگی برنامه‌هایی را با رویکردهای مؤثر و همه‌جانبه داشته باشیم.

   کارگاه عکاسی
یکی از برنامه‌های تشکل‌های غیردولتی برای روز همدان برگزاری کارگاه پیشرفته عکاسی با حضور مریم زندی، عکاس شناخته شده کشور، است.
دبیر اجرایی کارگاه پیشرفته عکاسی در این هفته می‌گوید: پنجم شهریورماه، هم‌زمان با هفته فرهنگی همدان، مریم زندی از مفاخر عکاسی معاصر مهمان عکاسان و مردم هنردوست همدان خواهد بود. محمدرضا سمندر با اشاره به برگزاری کارگاه پیشرفته عکاسی به مناسبت هفته فرهنگی همدان می‌گوید: هفته همدان به مردم همدان تعلق دارد و ما نیز بر آن شدیم که برنامه کارگاه پیشرفته مریم زندی نه به شکل برنامه‌ای درون موضوعی که به شکلی کاملا مردمی برگزار شود. بنابراین نخست در موضوع کلاس سعی شد از مباحث تخصصی دوری کنیم و کلاس با موضوعی که هنر عکاسی را برای عموم عکاسان و علاقه‌مندان مردمی به هنر در برداشته باشد برگزار شود؛ دوم اینکه این مهم با مشارکت و حمایت تشکل‌های مردم‌نهاد و نهادهای فرهنگی از جمله تشکل غیردولتی پویشگران سفر پاک و اداره‌ کل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری شکل می‌گیرد. این عکاس همدانی ادامه می‌دهد: از طرفی اصرار مریم زندی نیز به اجرای هرچه بهتر کارگاه پیشرفته به شکلی بود که تمام علاقه‌مندان هنر و عکاسی از مردم همدان بتوانند حضور داشته باشند. عملا شرکت‌کنندگان از اقصی نقاط کشور برای شرکت در این کلاس حضور پیدا می‌کنند و این گستردگی حضور به لحاظ تشکیلات غیردولتی و مردمی هم‌زمان با هفته فرهنگی همدان در نوع خود کم‌نظیر و قابل تأمل است. سمندر می‌گوید: ناصر تقوایی، فیلمساز برجسته، معتقد است در عکس‌های مریم زندی یک نمایش از ملت ایران را شاهد هستیم و نیز به اعتقاد دیگر منتقدان، عکس‌های وی سند ملی برای تاریخ و مردم ایران است و وی توانسته از معدود عکاسانی باشد که موجب نزدیکی و آشتی مخاطب عام با هنر عکاسی شده‌اند؛ بنابراین بر خود می‌بالیم که در تجربه‌ای از این دست رابطه هنرمند با مردم را حفظ کنیم. دبیر برگزاری کارگاه پیشرفته عکاسی مریم زندی در همدان ادامه می‌دهد: از دیگر موضوعاتی که در خور توجه است واکنش هنرمندان شهیر همدان از جمله امیرشهاب رضویان، سینماگر برجسته، و نیز استاد قباد شیوا، گرافیست بین‌المللی، به حضور مریم زندی بود که در پیام‌هایی جداگانه حضور وی در دیار خود را هم‌زمان با جشن فرهنگی شهر همدان مورد ستایش قرار دادند.


برچسب ها: همشهری همدان ،

پنجشنبه 4 شهریور 1395

هنرمندان ملایری روی صحنه مبارک

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

هنرمندان ملایری روی صحنه مبارک

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
هنرمندان ملایری روی صحنه مبارک
نمایش «رشکی و ماسی» از ملایر در جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک اجرا می‌شود. شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک از اول تا هفتم شهریورماه در تئاتر شهر، تالار بوستان کانون پرورش فکری، تالارهای فردوسی و هنر، تالار اصلی محراب و تالار استاد انتظامی خانه هنرمندان در حال برگزاری است...
1395/06/03
نمایش «رشکی و ماسی» از ملایر در جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک اجرا می‌شود. شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک از اول تا هفتم شهریورماه در تئاتر شهر، تالار بوستان کانون پرورش فکری، تالارهای فردوسی و هنر، تالار اصلی محراب و تالار استاد انتظامی خانه هنرمندان در حال برگزاری است.
دبیری شانزدهمین جشنواره تئاتر عروسکی تهران ـ مبارک با مرضیه برومند است و در این رویداد هنری ده‌ها اثر از استان‌های مختلف شرکت کرده‌اند. استان همدان نیز با 3 اثر در این جشنواره حضور دارد که یکی از این 3 کار نمایشی تئاتر عروسکی «رشکی و ماسی»، به کارگردانی رضا فقیهی، از شهر ملایر است که به صورت خیابانی اجرا می‌شود.

احیای یک سنت
کارگردان نمایش رشکی و ماسی با اشاره به داستان نمایش رشکی و ماسی به همشهری می‌گوید: رشکی و ماسی 2 شخصیت بذله‌گو و شاد هستند که طی مراسمی آیینی در 100 سال گذشته در شهرهای ملایر، اراک و روستاهای اطراف به اجرای نمایش می‌پرداختند و به نوعی نوروزخوانی می‌کردند. آن‌ها با خرده‌نمایش‌هایی که اجرا می‌کردند به استقبال بهار می‌رفتند مردم نیز به آن‌ها هدیه می‌دادند. این مراسم سال‌هاست به بوته فراموشی سپرده شده است و ما آ ن را با اجرای عمومی این نمایش احیا کرده‌ایم.
رضا فقیهی با اشاره به حضور در جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک می‌گوید: حضور در این جشنواره بزرگ، که ویترینی از تئاتر عروسکی دنیاست، برای من و گروهم افتخار بزرگی است. اجرا کردن در کنار برترین هنرمندان تئاتر عروسکی ایران و جهان تجربه بزرگی برای ما به حساب می‌آید. از نکات قابل توجه این جشنواره هم حضور خانم مرضیه برومند، هنرمند مطرح کشور، به عنوان دبیر جشنواره است.

اجرا در بوستان‌ها
او در پاسخ به این پرسش که آیا نمایش «رشکی و ماسی» اجرای عمومی داشته، می‌گوید: اجرای عمومی داشته‌ایم. رشکی و ماسی در بوستان‌های ملایر طی یکی دو سال گذشته بارها اجرا داشته است. خردادماه سال جاری نیز در جشنواره سراسری تئاتر بومی تیرنگ مازندران حضور داشت که موفق به کسب مقام اول اجرا شد و مورد استقبال قرار گرفت. این کارگردان ملایری با اشاره به وضعیت تئاتر ملایر ادامه می‌دهد: خوشبختانه نمایش در ملایر رو به رشد است و گروه‌های نمایشی این شهرستان از سال 1380 به بعد در کشور بسیار خوب ظاهر شده‌اند و این روند سال به سال بهتر شده است. من هم به عنوان عضوی از جامعه تئاتر این شهر آینده روشنی را متصور هستم. او اظهار می‌کند: وضعیت نمایش عروسکی در استان نیز نسبتا خوب است. هنرمندان خوبی در استان همدان، به خصوص در شهر همدان، در رشته تئاتر عروسکی فعالیت دارند که امیدوارم تقویت شوند و شرایط بهتر شود.
 
رابطه تئاتر استان و شهرستان

نویسنده و مؤلف کتاب تاریخ نمایش در ملایر با اشاره به رابطه تئاتر استان و شهرستان ملایر ادامه می‌دهد: رابطه‌ای معمولی بین استان و ملایر وجود دارد اما از لحاظ وضعیت مالی و حمایت از تئاتر، شهرستان ملایر بسیار در شرایط نامناسبی است و حمایت چندانی از شهرستان‌ها نمی‌شود. من در سایر شاخه‌های تئاتر هم فعالیت دارم اما عمده فعالیت‌هایم و به نوعی تخصص اصلی‌ام در تئاتر عروسکی و تئاتر کودک و نوجوان است. امیدوارم شرایطی فراهم شود تا فقط در همین بخش کار کنم و اثرگذار باشم. عوامل نمایش عروسکی «رشکی و ماسی» رضا فقیهی (نویسنده و کارگردان)، آرمان اکبری و امیررضا عبدالله‌زاده (عروسک‌گردان)، حامد آقانوری (اوستای خیمه)، حامد قاسمی و محمد مشفق (نوازنده)، مرجان خرسند (دستیار کارگردان، طراح خیمه و لباس) و معصومه روستا (سازنده عروسک‌ها) هستند.


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر ملایر ،

پنجشنبه 4 شهریور 1395

جای خالی بنیاد همدان‌شناسی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،روزنامه همشهری ،

جای خالی بنیاد همدان‌شناسی

نویسنده: حسین زندی روزنامه‌نگار
جای خالی بنیاد همدان‌شناسی
از سال‌های گذشته، که علوم بین رشته‌ای در ایران جایگاهی نو یافته و توجه به مسائلی مانند تاریخ محلی در میان پژوهشگران بیش از پیش مطرح شده، شهرهای بزرگ با تأسیس مراکزی برای گردآوری، تدوین و تألیف تاریخ، ادبیات، فرهنگ عامه، اطلاعات جغرافیایی و... گام مهمی برای شناخت ویژگی‌های شهرهای ایران برداشته‌اند...
1395/06/01
از سال‌های گذشته، که علوم بین رشته‌ای در ایران جایگاهی نو یافته و توجه به مسائلی مانند تاریخ محلی در میان پژوهشگران بیش از پیش مطرح شده، شهرهای بزرگ با تأسیس مراکزی برای گردآوری، تدوین و تألیف تاریخ، ادبیات، فرهنگ عامه، اطلاعات جغرافیایی و... گام مهمی برای شناخت ویژگی‌های شهرهای ایران برداشته‌اند.
مراکزی چون کرمان‌شناسی، کاشان‌شناسی و مواردی از این دست به صورت مستقل یا زیر نظر مراکزی مانند بنیاد ایران‌شناسی راه‌اندازی شده‌اند.
 این مراکز فواید بسیاری دارند که از آن جمله می‌توان به هدفمند کردن پژوهش در هر شهر یا استان اشاره کرد.
 با هدفمند کردن این مطالعات می‌توان از پراکنده‌کاری و موازی‌کاری در حوزه پژوهش دور ماند و کارهای قوی‌تر و منسجم‌تری انجام داد.
از سوی دیگر وجود چنین مراکزی می‌تواند به پژوهشگران این نوید را بدهد که پژوهش‌هایی که با زحمت و سختی در گذر یک عمر انجام داده‌اند سرانجام به بار خواهد نشست و با حمایت و همکاری چنین نهادی منتشر شده و به دست علاقه‌مندان خواهد رسید.
 وجود چنین فضایی به پژوهشگران این فرصت را خواهد داد که جایی برای آشنایی با همکاران و پژوهش‌های نوین در یک حوزة تخصصی داشته باشند و با بحث و تبادل نظر در زمینه یافته‌های جدید به پربارتر شدن کارهای آتی امیدوارتر شوند.
هنوز در همـدان‌شناسی در کـار قابل قبولی نداشته‌ایم؛ البته کارهایی که به صورت فردی صورت گرفته، مانند فعالیت‌های استاد پرویز اذکایی.
برخی از کارهای انجام شده در چند سال اخیر چندان جدی و قابل تکیه نیستند، برخی دیگر تکرار کارهای پیشینیان است و به جرأت می‌توان گفت نوعی بازنویسی کار گذشتگان با جلد و ظاهری نو به بازار آمده است؛ مثلا سرگذشت بزرگان همدان به قلم چند نویسنده در بازار وجود دارد که بسیاری از مطالب این کتاب‌ها تکرار کارهای دیگر است و آگاهی تازه‌ای به مخاطب نمی‌دهد. اگرچه مخاطب‌شناسی جدی نیز در این زمینه صورت نگرفته و کمتر کارهای پژوهشی و کارهایی که برای عامه مردم نوشته شده از هم تفکیک شده است.
ضرورت شکل‌گیری نهادی غیردولتی با پشتوانه مردمی به نام «همدان‌شناسی» و برانگیختن حساسیت شهروندان برای سرمایه‌گذاری فرهنگی در حوزه شناخت قابلیت‌های فرهنگی این استان انکارناشدنی است.
اما پرسش‌های بسیاری در زمینه تاریخ و فرهنگ این دیار کهن هنوز بی‌پاسخ مانده است که شــاید با تشکیل چنین مرکزی بتوان برخی از این پرسش‌ها را پاسخ گفت.
 پرسش‌هایی مانندِ:
آیا زمان آن نرسیده که مسئولان و به ویژه مردم به فکر تأسیس مرکزی باشند که برخی کاستی‌های حوزه پژوهش تاریخ محلی را برطرف کنند و در زمینه‌ شناخت تاریخ و فرهنگ شهری که نام بلند «پایتخت تاریخ و تمدن ایران» را یدک می‌کشد گامی بردارد؟
آنچه در این میان ناگفته پیداست تلاش‌های بزرگان علم و ادب این استان برای تشکیل چنین نهادی است؛ بنابراین این نهاد می‌تواند به صورت غیردولتی و به صورت یک سازمان یا انجمن مردم‌نهاد شکل گیرد و مسئولان می‌توانند در صدور مجوز یا اختصاص فضایی برای این کار همکاری‌هایی داشته باشند.
 با توجه به اینکه این روزها در کشور بحث خصوصی‌سازی در فرهنگ مطرح است می‌توان با واگذاری چنین مسئولیت‌هایی به یک نهاد متشکل از بزرگان علم و ادب و فرهنگ این استان از شایستگی‌های علمی آنان در جهت هدفمند کردن مطالعات در حوزه استان همدان، استفاده کرد.
بسیاری از مراکز پژوهشی و دانشنامه‌ها توانسته‌اند پس از شکل‌گیری، برای ادامه راه، حامیان مالی بیابند.
پس می‌توان امیدوار بود این نهاد مردمی نیز بتواند با صدور مجوز و در نظر گرفتن ساختمان یا دفتر کوچکی از سوی مسئولان، با یاری پژوهشگران و علاقه‌مندان به این حوزه، تشکیل شود و با حمایت مردمی به راه خود ادامه دهد.


برچسب ها: همشهری همدان ، حسین زندی ، همدان شناسی ، همدان ،

جمعه 29 مرداد 1395

نسخه جدید کتاب «بی‌شعوری» در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

نسخه جدید کتاب «بی‌شعوری» در همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نسخه جدید کتاب «بی‌شعوری» در همدان
سمیرا بیات مترجم ساکن همدان امسال ترجمه جدیدی از کتاب پرفروش «بیشعوری» به نام «بیشعوری تا کی» ارائه کرده که یکی از کتاب‌های موفق سال 95 در نمایشگاه بین‌المللی بود...
1395/05/27
سمیرا بیات مترجم ساکن همدان امسال ترجمه جدیدی از کتاب پرفروش «بیشعوری» به نام «بیشعوری تا کی» ارائه کرده که یکی از کتاب‌های موفق سال 95 در نمایشگاه بین‌المللی بود.
وی پیش از این کتاب «قدم زدن با خدا» را منتشر کرده بود که با استقبال خوبی روبه‌رو شد. بیات متولد سال 1360 در تهران است. وی در رشته مترجمی زبان انگلیسی از دانشگاه آزاد همدان فارغ‌التحصیل شده است. او اکنون ساکن همدان است و آثاری را ترجمه و منتشر کرده است. به بهانه انتشار ترجمه جدیدش با این مترجم همدانی گفت‌‌وگو کرده‌‌ایم.
  • آیا به ‌جز ترجمه در حوزه‌های دیگری هم فعال هستید؟
خیر؛ در حوزه دیگری فعالیت ندارم و تمام تلاشم را روی کار ترجمه معطوف کرده‌ام.
چه انگیزه‌ای شما را ترغیب به ترجمه مجدد کتاب «بی‌شعوری تا به کی» کرد؟ با توجه به این‌که ترجمه دیگری از این کتاب سال‌هاست در دسترس خوانندگان قرار دارد، نگران نبودید که ترجمه‌تان با استقبال مواجه نشود؟
این کتاب متن خاص و فوق‌العاده‌ای دارد. هنگامی‌که متن انگلیسی آن‌ را مطالعه کردم به این نتیجه رسیدم که می‌توانم با ترجمه مجدد آن (با توجه به این‌که این کتاب بارها تجدید چاپ شده است) سهمی در تعریف نوع روابط بین افراد جامعه بر اساس انتظارات اصولی و غیراصولی که از یکدیگر دارند، داشته باشم. نگران استقبال از کتابم نبودم؛ چون تمام تلاشم را کردم تا با وفاداری به متن حق مطلب را ادا کنم و امیدوار بودم به نتیجه دلخواه برسم.
  • ترجمه کتاب چه مدت طول کشید و در ترجمه با چه مشکلاتی مواجه شدید؟
با توجه به مشغله‌های دیگر، ترجمه کتاب حدود 2 ماه طول کشید که با همکاری ناشر (انتشارات تمیشه) و کمک همسرم کارها به ‌خوبی پیش رفت.
  • چه بازخوردهایی از انتشار کتاب داشتید و ترجمه این کتاب چه تجربه خاصی برای شما داشت؟
انعکاس ترجمه کتاب در بین دوستان، آشنایان و اطرافیانم برایم بسیار جالب بود. نام کتاب به تنهایی بسیار بحث‌برانگیز است و واکنش اطرافیان از دیدن نام کتاب بسیار جالب بود. فکر می‌کنم ترجمه این کتاب باعث شد از خودم شروع کنم و در مراوده‌های اجتماعی‌ام نسبت به بعضی اصول دقت بیشتری داشته باشم.
  • چرا جلد کتابی که شما ترجمه کرده‌اید مشابه ترجمه‌های دیگر است؟
 جلد کتاب اصلی این طرح را دارد. به همین دلیل همه نسخه‌های ترجمه شده از جمله ترجمه من هم با این طرح چاپ شده است.
  • اثر ترجمه چنین آثاری در جامعه ما چه می‌تواند باشد؟
اگر هر کسی در هر جایگاهی خود را ملزم به رعایت مواردی کند یقیناً سوء‌تفاهم‌ها، مشکلات و درگیری‌ها به حداقل می‌رسد.
  • الگوی شما در ترجمه چه فرد یا افرادی هستند؟
قاعدتاً در ترجمه این کتاب نمی‌توانستم کسی را الگوی خودم قرار دهم و در نتیجه نوع رفتار خود با اطرافیانم را معیار کار قرار دادم.
  • ترجمه «سمیرا بیات» چه ویژگی‌هایی دارد؟ و به نظر شما مهم‌ترین ویژگی یک مترجم خوب چیست؟
ویژگی‌های یک ترجمه خوب را خواننده متن باید تعیین کند. بنده تمام تلاشم را کردم که با وفاداری به متن حق مطلب را ادا کنم و کتاب صرفاً یک کتاب معمولی نباشد. در تمام مدتی که متن را ترجمه می‌کردم به این فکر بودم که باید کاری کنم تا خط به خط این کتاب بر روابط اجتماعی افراد تأثیر گذارد.
  • درباره کارهای گذشته و آتی‌تان صحبت کنید.
کتاب «قدم زدن با خدا» را قبل از این کتاب ارائه کرده‌ام و در حال حاضر مشغول انجام پروژه‌ای هستم که در برگیرنده چندین عنوان کتاب روان‌شناسی روز است.
  • به ترجمه چه کارهایی علاقه‌مند هستید؟
ترجمه کتاب‌های روان‌شناسی اولویت کاری بنده است؛ چون احساس می‌کنم در شرایط فعلی و با توجه به اصول فکری حاکم بر جامعه ما، مطالعه کتاب‌های روان‌شناسی خیلی توانسته به استحکام روابط اجتماعی بین افراد کمک کند.


برچسب ها: همشهری همدان ، کتاب ، بیشعوری ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

گیان مدیریت یکپارچه می‌خواهد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،توسعه پایدار ،زیست بوم ،گردشگری ،

گیان مدیریت یکپارچه می‌خواهد

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری
گیان مدیریت یکپارچه می‌خواهد
حاصل کم توجهی به حوزه‌های گردشگری را می‌توان در چهره کلان این حوزه در استان همدان دید. مناطق گردشگرپذیر پیش از آنکه زیرساخت مناسبی داشته باشند یا برای گردشگر امکانات کافی فراهم کنند، به محل تجمیع گردشگران بلاتکلیف مبدل شده...
1395/05/18
حاصل کم توجهی به حوزه‌های گردشگری را می‌توان در چهره کلان این حوزه در استان همدان دید. مناطق گردشگرپذیر پیش از آنکه زیرساخت مناسبی داشته باشند یا برای گردشگر امکانات کافی فراهم کنند، به محل تجمیع گردشگران بلاتکلیف مبدل شده.
 بیشتر محوطه‌ها و مناطقی که در این مدت به عنوان مناطق هدف گردشگری معرفی شده، امکانات کافی برای گردشگر ندارند. ضابطه، چارچوب و قانونی برای حضور گردشگران وجود ندارد تا محوطه ها دچار آسیب کمتری شوند. معرفی این مناطق به گردشگران و دعوت از آنان برای حضور در این محوطه‌ها مثل این است که مهمان را در فصل سرد زمستان به خانه‌ای دعوت کنیم که نه فقط وسایل گرمایشی مناسب ندارد، بلکه در و پنجره نیز نداشته باشد.
گیان نهاوند در استان همدان نمونه‌ای از این مناطق است که با داشتن جذابیت‌های طبیعی و تاریخی مناسب، در حال نابودی است. جنگل و درختان این منطقه در سال‌های گذشته بارها آتش گرفته که در آخرین آتش‌سوزی حدود 20 هکتار از اراضی و جنگل این منطقه طعمه حریق شد.
تپه باستانی گیان نهاوند از جمله آثار کم‌نظیر تمدنی پیش از تاریخ و دوره تاریخی است که بر اثر کم‌توجهی  قربانی حفاری‌های غیرمجاز قاچاقچیان عتیقه و تپه‌خواری شده است. آب چشمه‌های منطقه و سراب گیان به دلیل برداشت بیش از حد از سفره‌های زیرزمینی به سبب حفر چاه‌های کشاورزی به پایین ترین حد خود نزول کرده است. منطقه گردشگری و پارک جنگلی گیان مملو از زباله شده و  آتش زدن درختان کهنسال به دست گردشگران از اتفاقات همیشگی گیان نهاوند است.
مسئولیت محدوده جنگلی گیان در اختیار منابع طبیعی است که اکنون فقط می‌تواند آتش‌های روزمره را که بخشی از آن را گردشگران ایجاد می‌کنند، مهار کند. شهرداری و نهادهای دیگر نقش پررنگی در منطقه ندارند. هنوز پس از گذشت 2 سال، وعده یک ماهه استاندار مبنی بر سامان‌دهی و توسعه منطقه طبیعی گیان نهاوند عملی نشده و ریشه این خلف وعده در نداشتن طرح جامع و طرح تفصیلی است که بدون مدیریت یکپارچه نمی‌تواند عملی شود.
مدیریت پسماند، ساخت سرویسهای بهداشتی، نظارت بر جلوگیری از آتش‌زدن درختان و ایجاد فضاهای مناسب برای اتراق گردشگران بدون تخریب جنگل شاید تسکینی بر درد گیان باشد. آموزش افراد محلی به عنوان جامعه میزبان می تواند کمک یشتری به حفظ و توسعه منطقه کند.
درخبرها آمده بود که مدیریت منطقه گیان نهاوند به شهرداری گیان واگذار می‌شود. تجربه نشان داده هرگاه چنین منطقه‌ای بدون حضور و مشارکت میراث فرهنگی، محیط زیست و منابع طبیعی به شهرداری‌ها واگذار می‌شود، از حالت طبیعی خارج و رفته‌رفته شکل خود را از دست می‌دهد. از پیشنهاد شهرداری گیان می‌توان دریافت که در نظر دارد منطقه طبیعی گیان را به شهربازی، پاساژ و رستوران تبدیل کند .
فراموش نکنیم منطقه گیان از ظرفیت‌های گردشگری طبیعی مانند کوه، جنگل، سراب و رود گیان برخوردار است که در نزدیکی تپه باستانی گیان قرار گرفته‌اند. در این مناطق می‌توان با برنامه‌ریزی گردشگری فرهنگی و طبیعی را توسعه داد و برای ایجاد شهربازی و بازار به طرحی جایگزین در نقطۀ دیگر شهر اندیشید که به طبیعت و جنگل آسیب نزند و با توسعه پایدار در تضاد نباشد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%DB%8C%DA%A9%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DA%86%D9%87-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، گردشگری همدان ، تپه گیان ، سرای گیان ، یادداشت ،

تعداد کل صفحات: 24 1 2 3 4 5 6 7 ...