دوشنبه 26 آبان 1393

راه دشوار اجرای نمایش در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،مطالب در خبر گزاری ها ،گفتگو ،

فت‌و‌گوی همشهری با كارگردان همدانی «نوعی داستان عاشقانه»

راه دشوار اجرای نمایش در همدان

نویسنده: حسین زندی‌ـ خبرنگار
برخورد مناسبی با نمایش و نمایشنامه‌نویسی در ایران نمی‌شود و متولیان هنر نگاه سازنده‌ای به این مقوله ندارند
1393/08/25
همدان‌ـ حسین زندی‌ـ خبرنگار همشهری: «سهراب نیك‌فرجاد» كارگردان نام‌آشنای همدانی پس از كارگردانی و بازی موفق «خواستگاری» و «آواز قو» كه با حضور پدر تئاتر همدان استاد «نصرالله عبادی» در تابستان گذشته به روی صحنه رفت، این‌بار نمایشی دیگر از آرتور میلر را كارگردانی می‌كند.
نیك‌فرجاد این روزها با گروه خود در حال تمرین است. منیژه احمدی و سهراب نیك‌فرجاد در این نمایش نقش‌آفرینی می‌كنند. به همین بهانه با این كارگردان گفت‌وگویی داشتیم.
  •     این روزها مشغول چه‌كاری هستید؟
به تازگی نظرم به یكی از نمایشنامه‌های آرتور میلر به نام «نوعی داستان عاشقانه» جلب شد كه این روزها در حال تمرین هستیم و امیدوارم به‌زودی به روی صحنه برود.
  •     نمایش چه موضوعی را دنبال می‌كند؟
نمایش به مسائل اجتماعی آمریكا به‌ویژه اضمحلال شخصیت زن در كنار فساد دستگاه قضایی آن كشور می‌پردازد. یكی از شخصیت‌های این نمایشنامه كاراگاهی است که دنبال اثبات بی‌گناهی متهمی در زندان است. تنها كسی كه می‌تواند به این بی‌گناهی شهادت دهد زنی به نام آنجلا است. این زن دچار اختلال شخصیت است و در طول نمایشنامه مشخص می‌شود كه پرونده باید بسته شود.
همه شخصیت‌های دولتی و قضایی فاسد در این پرونده حضور دارند كه در مفاسدی  مانند مواد مخدر و جرم‌های دیگر غرق هستند. در این نمایشنامه با یك نگاه زیركانه تلاش دارد نشان دهد كه یک جامعه فاسد چگونه از زن به‌عنوان یك وسیله ابزاری استفاده می‌کند و برای پیشبرد كارهای سیاسی دست به هر‌كاری می‌زند. حتی خود كارآگاه هم می‌گوید در این جامعه عشق معنایی ندارد.
    علت انتخاب نمایشنامه‌های خارجی در اجراهای اخیر شما چه بوده است؟ به نظرم این چهارمین‌كاری است كه از نمایشنامه‌نویسان خارجی انتخاب كرده‌اید.
گاهی دلایل شخصی است مثل علاقه شخصی من به چخوف كه باعث شد 2 نمایشنامه «خواستگاری» و «آواز قو» را تابستان گذشته به روی صحنه ببرم اما علت دیگر این است كه اعتقاد دارم در این شهر باید از نمایشنامه‌نویسان بزرگ هم كار روی صحنه برود تا هم مخاطبان قدرت انتخاب داشته باشند و هم هنرمندان كارهای متفاوت را دتجربه کنند. پیش‌تر كه نمایش «مرگ و دختر جوان» اثر آریل دورفمان را اجرا كردیم، به دلیل برجسته بودن نمایشنامه بود. این نمایشنامه در عین متفاوت بودن متناسب با جامعه ما بود.
  •     علت انتخاب این كار چه بود؟
یكی از دلایل انتخاب نوعی داستان عاشقانه این است كه نشان دهیم امریكایی‌ها چه دستگاه فاسدی دارند و هر جامعه‌ای كه در آن فساد باشد راه و رسم درستی نخواهد داشت. البته انتخاب نمایشنامه‌های خارجی به این معنا نیست كه ما در ایران هیچ نمایشنامه خوبی نداریم گرچه این روزها نمایشنامه خوب بسیار كم داریم و در زمینه نمایشنامه‌نویسی دچار ضعف هستیم. حتی به تعداد انگشتان یك دست در ایران نمایشنامه‌نویس درجه یك نداریم.
  •     علت را چه می‌دانید؟
یكی از دلایل این است كه پیشینه نمایشنامه نویسی  در ایران بسیار كم است. این پدیده از دوره مشروطه آغاز شده است. در حالی كه یونان از 2600 سال پیش نویسندگانی بزرگی در این زمینه  را در خود پروراند. در كشورهای غربی نیز از زمان رنسانس نمایشنامه‌نویسی رشد كرد. بدیهی است آنها از ما جلوتر باشند.دیگر این كه برخورد مناسبی با نمایش و نمایشنامه‌نویسی در ایران نمی‌شود و متولیان هنر نگاه سازنده‌ای به این مقوله ندارند. مگر ما در سال چند كار از استادانی مانند اكبر رادی اجرا می‌كنیم یا كارهای محمد رحمانیان، محمد چرمشیر و محمد یعقوبی چه مدت روی صحنه می‌رود؟ این برخوردها تئاتر را رو به نابودی می‌كشاند‌.
    شما از افرادی كه نام بردید‌كاری اجرا نمی‌كنید؟
البته یكی از كارهای زنده‌یاد اكبر رادی انتخاب كرده‌ام به نام «خانومچه و مهتابی» كه در مراحل اولیه است‌.
  •     برخورد تماشاچیان همدانی با نمایشنامه‌های خارجی چگونه است؟
وقتی كارگردانی از اجرای همكارش خسته می‌شود و تحمل تماشای اثر را ندارد چه انتظاری از تماشاچی عادی می‌توان داشت؟ از طرفی كسانی باعث می‌شوند منِ نویسنده كار ضعیف ارائه كنم كه شناختی از هنر ندارند و به‌عنوان متولیان فرهنگی مانع راه هنرمندان می‌شوند.
 در طول یك سال حتی دو نفر را معرفی و حمایت نمی‌كنند. هیچ‌كس به این فكر نیست كه راهكاری پیدا كند تا وضعیت تئاتر بهتر شود و مخاطب با صحنه آشتی كند.
  •     شما انتظار چگونه حمایتی را دارید؟
به‌طور مثال زمانی كه كارهای چخوف را به روی صحنه بردم همه هزینه به‌صورت شخصی پرداخت شد و هیچ تبلیغاتی برای من نكردند در صورتی كه اگر تبلیغات درستی داشتیم، می‌توانست انبوه تماشاگر را به سالن بكشاند اما برای نصب بنر تبلیغاتی آن‌چنان درگیر مسائل اداری بودیم كه 3 روز پس از اجرا توانستیم آن را نصب كنیم. وقتی همه هزینه‌ها برعهده خود كارگردان است مسلماً دكور ضعیف می‌شود و طراحی لباس و گریم باب میل كارگردان نیست. متأسفانه مدیران فرهنگی هیچ برنامه‌ای برای تئاتر ندارند و تنها شعار می‌دهند. تلویزیون همان تعرفه‌ای كه برای تبلیغ یخچال و چیپس دارد انتظار دارد همان را برای تبلیغ یك كالای فرهنگی دریافت كند.
  •     با این شرایط چرا همچنان كار می‌كنید؟
ما اعتقاد به هنر این كشور داریم و معتقد به مردم سرزمینمان هستیم. هرچند كار بزرگی انجام نمی‌دهیم اما وجدان ما راحت است به رغم این‌كه پیش پای ما موانع فراوانی وجود دارد اما تلاش می‌کنیم و پیش‌ می‌رویم.


برچسب ها: نمایش در همدان ، نوعی داستان عاشقانه ، تئاتر همدان ، روزنامه همشهری همدان ، سهراب نیک فرجاد ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic