چهارشنبه 5 آبان 1395

چند هنر، یک پیام

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

چند هنر، یک پیام

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
چند هنر،  یک پیام
جمشید صفاریان هنرمند همدانی در هنرهای مختلف نقاشی، موسیقی، مجسمه‌سازی و طراحی هم دستی دارد. علاوه برآن 5 مجموعه داستان در کشور هند و یک مجموعه در همدان منتشر کرده است. صفاریان معتقد است همه این هنرها یکی است و او در تمام این هنرها یک حرف می‌زند و آن هم انسانیت است...
1395/08/04
جمشید صفاریان هنرمند همدانی در هنرهای مختلف نقاشی، موسیقی، مجسمه‌سازی و طراحی هم دستی دارد. علاوه برآن 5 مجموعه داستان در کشور هند و یک مجموعه در همدان منتشر کرده است. صفاریان معتقد است همه این هنرها یکی است و او در تمام این هنرها یک حرف می‌زند و آن هم انسانیت است .

تخیل
این هنرمند همدانی توضیح می‌دهد: به کپی معتقد نیستم چراکه دوربین‌های عکاسی دیجیتال در این زمینه خیلی خوب کار می‌کنند. زمانی مرحوم کمال‌الملک استاد برجسته‌ای بود و از پیشکسوتان نقاشی محسوب می‌شود اما حالا دیگر شیوه ایشان منسوخ شده و هر کسی هم آن کار را بکند تکرار است. این‌که کسی یک عکس را بکشد به درد نمی‌خورد چون با فشار دکمه دوربین از یک زاویه مناسب می‌توان یک عکس خوب گرفت.
وی می‌افزاید: در نقاشی هم باید بتوانیم مانند داستان‌نویسی یک پیام برسانیم و به ناچار باید این داستان را با تخیل بیامیزیم.اگر فقط داستان را روایت کنیم کاری مانند دوربین عکاسی انجام داده‌ایم و ارزشی ندارد. این کار ممکن است استادانه باشد اما هنرمندانه نیست.

مجسمه‌سازی
صفاریان می‌گوید: من از نقاشی به مجسمه‌سازی رسیدم. در نقاشی علاقه داشتم کارهایم برجسته باشد و رنگ را با ضخامت بیشتری به کار می‌بردم. ششم ابتدایی به این نتیجه رسیدم که مجسمه بسازم. ابتدا چند مجسمه سوررئالیستی ساختم. کارهایم کپی نبودند. زیرزمین کوچکی داشتیم که درآنجا با گل رس و گچ مجسمه می‌ساختم.
وی اضافه می‌کند: بعدها به دلیل مشکل مکان، ساخت مجسمه‌های بزرگ را کنار گذاشتم. نمی‌توانستم به فروش مجسمه‌هایم فکر کنم چون مردم به خرید مجسمه خیلی علاقه نداشتند.
صفاریان می‌افزاید: در مجسمه‌سازی کارهای هوشنگ سیحون، صنعتی و وزینی را دوست دارم.اما در همدان مجسمه‌ساز قابلی نداریم.

 یادگیری
از صفاریان می‌پرسم نقاشی را از چه کسانی آموخته‌اید که پاسخ می‌دهد: این هنر را به شکل مستقیم از هیچ‌کس یاد نگرفتم. فقط سوال‌هایی از بعضی اساتید که با آنها دوست بودم و ارتباط داشتم می‌پرسیدم. از بعضی از آنها
 قلم‌موها و رنگ‌های فرسوده می‌خریدم، کمی راهنمایی‌ام می‌کردند و خودم ادامه کار را پیش می‌بردم.همچنین به موزه‌ها سر می‌زدم تا بتوانم به شکل تجربی کارم را ادامه دهم.
این هنرمند معتقد است نقاشی در شهرستان‌ها مانند همدان مهجور مانده و می‌گوید: دید مردم ما به نقاشی دید عکاسی است. یعنی انتظار دارند نقاش آنچه را در طبیعت می‌بیند عینا ارائه دهد. برای مثال مردم نقاشی‌های من را دوست ندارند.
به گفته وی، در شهرستان‌ها مردم مشوق نیستند. به علاوه استادی که کلاس‌های مفیدی داشته باشد و جوانان را جذب کند نداریم. نقاشی که در شهری مانند تهران زندگی می‌کند ممکن است بتواند تابلوهایش را بفروشد اما در شهرستان‌ها این کار امکانپذیر نیست.

چاپ کتاب در هند
صفاریان قصه‌نویسی را از دوران دبیرستان آغاز کرد و با نشریاتی مانند کیهان، اطلاعات هفتگی، جوانان و روزنامه اطلاعات همکاری داشت تا این‌که اولین کتابش در هند منتشر شد.
وی درباره سفرش به هند توضیح می‌دهد: وقتی فرهنگ رنگارنگ و متفاوت هند را دیدم ذوقم شکوفاتر شد.در هند زیاد سختگیری نمی‌شود و به راحتی می‌شود در مدت 15 روز کتابی را منتشر کرد. به همین دلیل تصمیم گرفتم کتابی به زبان فارسی منتشر کنم.
صفاریان می‌گوید: تعداد فارسی‌زبان‌ها که علاقه‌مند به فرهنگ ایران هستند در «بمبئی» و «پونا» زیاد است. این باعث شد با نشریات و رسانه‌های آنها هم همکاری کنم.
این هنرمند درباره هدف خود از نوشتن توضیح می‌دهد: من بیشتر دنبال تخلیه خود هستم تا به آرامش برسم، این جهان هستی را راحت‌تر بپذیرم و هشدار و پیامی هم به مخاطب بدهم.

شعر
صفاریان می‌گوید: من شعر نو را بیشتر از شعر کهن دوست دارم. در شعرهای کهن که از سوی شاعرانی مانند فردوسی، ناصرخسرو و دیگران سروده شده‌اند همه چیز گفته شده و چیزی نیست که پنهان مانده باشد.
این هنرمند همدانی که یک مجموعه شعر دارد می‌افزاید: در این مجموعه به طور کامل هرچه دلم خواسته گفته‌ام و اگر شعر دیگری بگویم تکرار است. در این مجموعه، هم شعر نو و هم شعر کهن گفته‌ام اما غزل عاشقانه ندارم. عشق زمینی در برابر این همه مسأله مهمی که در جهان داریم چیز بزرگی نیست.

موسیقی
صفاریان در مورد فعالیت‌هایش در حوزه موسیقی می‌گوید: من ساز را برای دل خودم می‌زنم.
در آواز هم تجربیاتی داشته‌ام.معتقدم هر کس باید خودش باشد. با گروه حسین زندی و علی منطقی چند کار را بازسازی کردیم که آواز و تصنیف این کارها را من خواندم.
وی داستان کوتاه را وسیله مناسبی برای ارتباط در عصر حاضر می‌داند و اضافه می‌کند: مردم این روزها حوصله رمان‌خواندن ندارند. به همین دلیل داستان کوتاه می‌نویسم؛ به این ترتیب با یک متن کوتاه پیام‌رسانی می‌کنم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/چند-هنر،-یک-پیام?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، جمشید صفاریان ، مجسمه سازی همدان ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic