چهارشنبه 31 تیر 1394

شعر؛ بهانه‌ای برای زنده‌ماندن

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،ادبیات ،روزنامه همشهری ،

شعر؛ بهانه‌ای برای زنده‌ماندن

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
شعر؛ بهانه‌ای برای زنده‌ماندن
«محمد شهباز پویا» (م. شهباز پویا) متولد 62 در همدان است. سال گذشته مجموعه شعر این شاعر همدانی با نام «در شكاف دی‌روز» در هشتمین دوره جایزه كتاب سال شعر خبرنگاران به‌عنوان اثر بخش ویژه برگزیده شد....
1394/04/24
«محمد شهباز پویا» (م. شهباز پویا) متولد 62 در همدان است. سال گذشته مجموعه شعر این شاعر همدانی با نام «در شكاف دی‌روز» در هشتمین دوره جایزه كتاب سال شعر خبرنگاران به‌عنوان اثر بخش ویژه برگزیده شد.
این مجموعه شعر به تازگی از سوی «انتشارات‌آرادمان» در هزار نسخه به بازار آمد و جزو كتاب‌های پرفروش این ناشر در نمایشگاه بین‌المللی تهران بود. به همین بهانه با شهبازپویا به گفت‌و‌گو نشستیم.
  • از زادگاهتان بگویید؟
در همدان متولد شده‌ام، اما گذشتگانم جزو كوچ‌نشینانی بودند كه از خراسان به همدان آمدند.
  • در چه رشته‌ای تحصیل كردید؟
رشته تحصیلی من معماری است. نقاشی و شعر كار می‌كنم.
  • نقاشی را در چه سطحی كار می‌كنید؟
چون رشته من معماری است، طراحی و نقاشی را تحت تاثیر آموزش‌های معماری یاد گرفتم، اما آموزش خاصی ندیدم و در فضای سورئال كار می‌كنم. آثارم جنبه شخصی دارد.
  • ادبیات را از كجا آغاز كردید؟
از نوجوانی در این زمینه كار می‌كردم. ابتدا شعر كلاسیك می‌سرودم و رفته‌رفته به سمت شعر نو رفتم.
  • در سرودن از چه شاعرانی تاثیر پذیرفتید؟
ابتدا با مولانا شروع كردم. امروز هم وقتی از من می‌پرسند كدام شاعر برایم مهم است، می‌گویم مولانا. در شعر سپید نگاهم به هوشنگ ایرانی بود و این شاعر مورد پسند من است.
  • از این 2 شاعر كه نام بردید در شعر شما ردپای مهمی دیده نمی‌شود. بیشتر شعرهای شما ساده و امروزی است و پیچیدگی ندارد. این تاثیر را چگونه تفسیر می‌كنید؟
مجموعه «در شكاف دی‌روز» فضای نوستالژیك دارد و مربوط به دوره خاصی از زندگی من است. سادگی زبان در این مجموعه مهم بوده است و با كارهای دیگر من تفاوت دارد. علاقه و تاثیرپذیری من از هوشنگ ایرانی بحث زبانی یا آنارشیست بودن او نیست، بیشتر نگاه عرفانی او به هستی برای من اهمیت دارد. بعد از هوشنگ ایرانی شاعران زیادی از جمله سهراب سپهری و احمدرضا احمدی تحت تاثیر هوشنگ ایرانی بودند.
  • زادگاه هوشنگ ایرانی همدان است. آیا این موضوع در علاقه شما موثر بوده؟
فكر نمی‌كنم. نگاه من به زبان متفاوت است و این زبان در كارهای دیگر من وجود دارد، اما در این مجموعه تلاش كردم این پیچیدگی در‌لایه‌های پنهان و در سادگی اتفاق بیفتد.
  • در شكاف دی‌روز اولین كتاب شماست و چند ماهی از انتشار آن می‌گذرد. وقتی بازمی‌گردید و به آن نگاه می‌كنید چه حسی به شما دست می‌دهد؟
من از این كار راضی هستم. با اینكه از كارهای قدیمی من است. البته وقتی می‌گویید ساده است من این گفته را قبول ندارم، حتی با ساده‌نویسی مخالف هستم.
  • از شعر چه انتظاری دارید؟
پیشتر به این مسائل فكر نمی‌كردم، اما امروز به نوشتن نیاز دارم. یك‌سری باورهای شخصی هم وجود دارد كه انسان را به سمت نوشتن می‌كشاند. دنبال شعارهایی مانند نجات دادن دنیا با شعر هم نیستم، اما شعر بهانه‌ای است برای زنده ماندن، اگر درد وجود نداشت نمی‌نوشتم.
  • شما هم مانند بسیاری از شاعران و نویسندگان كتاب خود را در تهران منتشر كردید در حالی كه این شهر ده‌ها ناشر دارد. علت چیست؟
این اثر را من برای جایزه شعر خبرنگاران فرستادم و پذیرفته و منتشر شد، اما در همدان یك مشكلی داریم آن هم فروش كتاب است. ماه‌ها بود  که كار من منتشر شده بود و تقاضا هم از طرف مخاطبان وجود داشت، بارها به كتابفروشی‌ها مراجعه می‌كردند و حتی سفارش می‌دادند، اما كتابفروشان توجه نمی‌كردند. در نهایت من از یك كتابفروش خواستم كه آن را سفارش دهد و اگر فروش نرفت خودم خریداری كنم. این مجموعه پس از اینكه در كتابفروشی ارائه شد بیش از 60 جلد به فروش رسید.
 شاعر و نویسنده كه نباید كتاب خود را بفروشد. متأسفانه كتابفروش‌ها با شاعران و نویسندگان همدان همكاری خوبی ندارند.
  • چگونه به جایزه شعر خبرنگاران راه پیدا كردید؟
جایزه شعر خبرنگاران قبلا برگزار شده بود و من هم اخبار این جایزه ادبی را دنبال می‌كردم. احساس كردم كه یك حركت كاملا مستقل است و به آن تمایل پیدا كردم و یك مجموعه شعر فرستادم. این جایزه 2 بخش دارد، یكی بخش ویژه برای شاعرانی كه تاكنون كتاب منتشر نكرده‌اند و بخش دیگر هم مخصوص كسانی كه كتاب منتشر كرده‌اند. من در هشتمین دوره در بخش اول برگزیده شدم.
  • داوران چه كسانی بودند؟
محمدحسین مدل .علیرضا بهرامی و ساره دستاران داوران بخش ویژه بودند.
  • برای معرفی كتاب چه كارهایی انجام دادید؟
من هیچ تلاشی برای معرفی كتاب نكردم چون در فضای مجازی هم فعال نیستم، اما ناشر برای معرفی تلاش كرده و باعث موفقیت اثر هم شده است.
  • به تازگی در همدان مراسم رونمایی برای كتاب شما برگزار شد. استقبال چگونه بود؟
این مراسم به پیشنهاد علیرضا سبزواری برگزار شد. استقبال خیلی خوب و به گفته دوستان یكی از برنامه‌های خوب در همدان بود.
  • كارهای بعدی شما چیست؟
«گیاه تماشا»، «كشتارگاه غروب طلایی» را آماده انتشار دارم و منظومه «صورت یك زن‌عاشق» هم یكی دیگر از مجموعه‌های من است که  فكر می‌كنم بهترین كار من باشد.
  • فكر می‌كنید امروز شعر بلند و یا منظومه، مخاطب دارد؟
بله. من یكی از مخاطبان شعر بلند هستم.
  • رابطه شما با مخاطب چگونه است؟
مخاطب باید شعر را بخواند و یا بشنود. فضایی برای ارائه شعر وجود ندارد و انجمن‌های ادبی هم كاركرد خاصی ندارند. من اگر به انجمن‌ها می‌روم به این دلیل است كه جای دیگری نیست كه مراجعه كنم.
  • منظور من بازخورد كار شما پس از انتشار بود؟
استان همدان، گلستان و تهران را كه پیگیری كردم به‌طور كلی خوب، اما برخلاف انتظار من بود. به‌طور مثال مطالبی نوشته‌اند و از ضعیف‌ترین كارهای من تعریف كرده‌اند.
  • وضعیت شعر و شاعری در همدان را چگونه می‌بینید؟
از وضعیت همدان راضی نیستم. من چند وقتی گرگان بودم؛ شرایط در آنجا  خیلی تفاوت داشت. همه با هم دوست بودند و انجمن‌ها حرفه‌ای به نظر می‌رسیدند و با هم همكاری می‌كردند  به طوری که آدم فكر می‌كرد یك كار مفیدی انجام می‌دهد، اما دوستان همدان منزوی هستند. در حالی كه شاعران همدانی نیز نسبت به شاعران جاهای دیگر دست کمی ندارند. در انجمن‌های همدان هم به جز شعر همه چیز دیده می‌شودبرای همین  تكلیف ما از اینكه به انجمن می‌رویم روشن نیست.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%9B-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، در شکاف دی روز ، انتشارات آرادمان ، محمد شهباز پویا ،

چهارشنبه 31 تیر 1394

چرخ‌های این دوچرخه زنگ نمی‌زند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،روزنامه همشهری ،

چرخ‌های این دوچرخه زنگ نمی‌زند

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
چرخ‌های این دوچرخه زنگ نمی‌زند
«حسن دائمی» قهرمان دوچرخه‌سواری سال‌های دور، در آستانه 80 سالگی هنوز به دوچرخه و دوچرخه‌سواری فكر می‌كند....
1394/04/30
«حسن دائمی» قهرمان دوچرخه‌سواری سال‌های دور، در آستانه 80 سالگی هنوز به دوچرخه و دوچرخه‌سواری فكر می‌كند.
اگرچه با ورزش قهرمانی خداحافظی كرده اما وقتی دوچرخه‌ای می‌بیند ذوق می‌كند، احساساتی می‌شود و به روزگار رفته می‌اندیشد.
او پس از سال 1342 كه قهرمان كشور شد از دوچرخه‌سواری قهرمانی فاصله گرفت و به گردشگری با دوچرخه روی آورد. دائمی بیش از 37 هزار كیلومتر را در این سال‌ها ركاب زده است به همین دلیل به او لقب سلطان جاده‌های ایران و قهرمان جاده‌ها را داده‌اند.
دائمی دوست داشت برای آخرین بار تا كربلا ركاب بزند اما مسئولان وقت در استان از كار او حمایت نكردند. با این حال تنها آرزویش این است كه مردم او را فراموش نكنند.

آرزوی ركاب‌زدن به سوی كربلا
دائمی در گفت‌و‌گو با همشهری از علاقه خود به دوچرخه‌سواری چنین گفت: از كودكی به دوچرخه‌سواری علاقه‌مند بودم و در كلاس این ورزش در باشگاه نیلی ثبت‌نام كردم كه تیم دوچرخه‌سواری داشت. بعد از مدتی به‌عنوان ورزشكار منتخب به تهران اعزام شدم و جاده آبعلی را ركاب زدم و مقام سوم كشوری را به دست آوردم. بعد از به دست آوردن این مقام ركاب‌زدن را به‌صورت حرفه‌ای ادامه دادم.
وی ادامه داد: اولین سفرم همدان به مشهد برای زیارت امام رضا(ع) بود. 1850 كیلومتر را در 15 روز ركاب زدم و یادم هست در طول مسیر مورد تشویق هموطنانم قرار گرفتم و خاطرات خیلی خوبی از این سفر به یاد دارم. لذت زندگی من از اوایل جوانی تا الان كه 80 سال دارم و دارای 7 فرزند و 10 نوه هستم محبوبیت من در نزد هموطنانم و مسئولان است. چند روز پیش هم استاندار همدان یك مدال و لوح تقدیر به من اهدا كرد. بعد از انقلاب 14 مسیر هزار و 800 كیلومتر مسیر همدان به مشهد را از طریق جاده‌های شمال ركاب زدم. جنگ كه آغاز شد سال 65 برای دلجویی از رزمندگانی كه در فاو عراق مستقر بودند به همراه تعدادی از بزرگان مسیر هزار و 400 كیلومتر را به این منطقه ركاب زدم.
 6 بار هم همدان به قم را ركاب زده‌ام. به خودم گفتم تا توان‌داری همدان كرمانشاه را هم ركاب بزن و این مسیر سخت 170 كیلومتری را در 27 سالگی در 4 ساعت طی كردم. برای زیارت شاه عبدالعظیم هم مسیری كه 370 كیلومتر بود را طی كردم. آرزو داشتم مسیر كربلا را هم زیارت كنم اما مسئولان با وجود اعتبار كافی مرا از رفتن به كربلا محروم كردند. مسیر همدان به كربلا 600 كیلومتر است و در مقابل مسیر مشهد نصف است. من بارها مدال و جایزه گرفته‌ام.

مسابقه دوچرخه‌سواری در همدان
این ورزشكار همدانی به سابقه دوچرخه‌سواری در همدان اشاره كرد و توضیح داد: همدان سابقه زیادی در دوچرخه‌سواری دارد. من 20 ساله بودم كه مسابقات قهرمانی كشور در همدان برگزار شد.
محمود بیات كه اكنون ساكن آلمان است، بسیار قدرتمند بود و حرف اول را در دوچرخه‌سواری كشور می‌زد، مقام‌های بسیاری كسب كرده بود. من فقط یكبار در مسابقات قهرمانی شركت كردم و در سال 1342 قهرمان شدم و مدال برنز كسب كردم. در چهارراه تختی امروزی دوچرخه كرایه می‌دادند و من دوچرخه‌سواری را در این خیابان یاد گرفتم.
دائمی درباره مزیت دوچرخه‌سواری توریستی نسبت به دوچرخه‌سواری حرفه‌ای گفت: دوچرخه‌سواری توریستی بیشتر جنبه تفریحی دارد و زمان دست خود آدم است اما در ورزش قهرمانی باید فقط ركاب بزنی و رقابت كنی.
وی ادامه داد: من همه جای ایران را دوست دارم به‌خصوص همدان كه زادگاهم است و مردم آن به من خیلی لطف دارند. نام من در كل جهان مشهور است. همه جای ایران زیباست و هیچ تفاوتی در بخش‌های مختلف آن وجود ندارد. 5 بار به شلمچه رفته‌ام و هیچ‌وقت فراموشش نمی‌كنم. كتابم به نام «مرد جاده‌های ایران» چاپ شده و ‌آقای افتخاری، آقای شوشتر و شمسی‌پور در چاپ آن تلاش زیادی كردند.

مرا فراموش نكنید

قهرمان جاده‌ها در پایان شعری خواند و گفت:
ای عكس، عكس جاودانی باش/ نمونه ز غم و رنج زندگانی باش
در آن زمان كه ز قبرم گیاه می‌روید/ تو یادگار من و دوره جوانی باش
اگر به 20 سالگی برگردم باز هم ورزش می‌كنم و باز هم دوچرخه‌سواری. تنها آرزویم هم این است كه من را فراموش نكنید. من همه زندگیم را در راه ورزش ایران و استانم گذاشتم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%86%D8%B1%D8%AE%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%DA%86%D8%B1%D8%AE%D9%87-%D8%B2%D9%86%DA%AF-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B2%D9%86%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، دوچرخه سوار همدانی ، قهرمان جاده ها ،

گفت و گو با علی احمدیان مدرس آموزش اوریگامی در همدان

origami.jpg

حسین زندی: اوریگامی یک هنر بسیار قدیمی ژاپنی است که در لغت به معنی "تا کردن کاغذ" است. البته تا کردن کاغذ و ساخت اشکال ساده کم و بیش در برخی کشورهای اروپایی نیز به طور مستقل دیده شده اما چون ژاپنی ها بیشترین کمک و تلاش را در این زمینه داشته‌اند این هنر به احترام آنها به نام ژاپنی آن در سرتاسر دنیا شناخته می شود. ژاپنی‌ها حدود 1400 سال پیش که روش ساخت کاغذ را از چینی‌ها فرا گرفتند به فکر استفاده‌های دیگری به غیر از نوشتن افتادند و از آن در ساخت وسایل مورد نیاز خود مانند سبد، فانوس و حتی درب خانه‌های خود استفاده کردند. سپس به تدریح به سمت ساخت اشکال طبیعی از حیوانات و حشرات رفتند و از آنها در تزیینات مراسم خود استفاده کردند. اما تا حدود 70 سال پیش از این فراتر نرفتند، تا شخصی به نام "یوشیزاوا" (که او را پدر اوریگامی نوین می‌نامند) شروع به طراحی مدل‌های جدید و فراوانی کرد (در حدود 50000 مدل در طی 60 سال کار) و یک سیستم علامت گذاری ابداع کرد که بتوان مدل‌های اوریگامی را چاپ و منتشر کرد. از آن پس اوریگامی به سرعت شروع به پیشرفت کرد، زیرشاخه های متعددی پیدا کرد و با ترکیب با رشته‌های دیگر مانند ریاضی و هندسه و ... به یک علم نوین بدل شد که امروزه در زمینه‌های متعددی از پزشکی تا فضانوردی و طراحی و مهندسی کاربرد پیدا کرده است. علی احمدیان مدتی است در همدان مشغول آموزش در این رشته است که در این گفت و گو به ویژگی‌های این رشته می‌پردازد.


از چه تاریخی اوریگامی وارد ایران شد؟
تاریخچه ورود این رشته به ایران بطور دقیق مشخص نیست. در طی 30 سال گذشته افراد بسیار معدودی در ایران با این رشته آشنا شده و شروع به فعالیت کرده اند که البته فعالیت هایشان اکثراً شخصی بوده. شاخص ترین این افراد محسن موسوی است (پدر اوریگامی ایران، اهل مشهد) که سالهاست در راه معرفی این هنر کوشیده است. پس از شروع فعالیت های انجمن اوریگامی ایران در حدود سال 85 با تلاش های آقای بهرام داریانی که خود اوریگامی را در ژاپن آموزش دیده اند، معرفی این رشته شکل گسترده تری یافت. البته در سال های اولیه به دلیل محدودیت های موجود در زمینه فعالیت های هنری با مشکلات فراوانی روبرو شدند. گرچه در سالهای اخیر با همکاری سازمان دانش آموزی تهران، فرهنگسراهای مختلف و سفارت ژاپن حرکت های امیدوار کننده ای صورت گرفته است.
هدف از آموزش های خلاق چیست؟
هدف مجموعه آموزش های خلاق ایجاد این ویژگی و تکنیک ها در ذهن افراد است. این آموزش ها قابلیت داشتن دیدی نو را به محیط و اشیاء اطراف به انسان می دهد. و البته به روشی لذت بخش به سمت این هدف می روند. که این لذت بخش بودن باعث شده تا برخی از این آموزش ها برچسب "بازی" بخورند؛ که از نظر من هیچ اشکالی ندارد، چرا که هدف اصلی بازی ها در اصل آموختن است. آموزش ها و بازی های خلاق به نظر من حلقه مفقوده اتصال دانشی که در مدرسه و دانشگاه می آموزیم و زندگی روزمره ما است.
آموزش های خلاق در زندگی روزانه چه تاثیری دارد؟
آموزش های خلاق تاثیرات مستقیم و غیر مستقیم زیادی می توانند بر روند زندگی روزمره افراد داشته باشند، که همگی را نمی توان در یک صحبت کوتاه بر شمرد و تنها به چند مثال بسنده می کنم. اولین نمونه را از رشته خودم یعنی اوریگامی می زنم. یکی از اولین درس هایی که از هنر اوریگامی می آموزیم داشتن صبر و حوصله فراوان در انجام کارها است که به مرور به بقیه قسمت های زندگی نیز تعمیم می یابد. تاثیر دیگری که اوریگامی بر فرد می گذارد حفظ آرامش و خونسردی در سخت ترین و پیچیده ترین موقعیت هاست. کاغذ مانند زندگی ظریف و شکننده است، و در اوریگامی یاد میگیریم که با هر دو با آرامش و دقت رفتار کنیم. مهمترین درسی که از رشته دومینو می توان گرفت حس همکاری و کار گروهی با برنامه است. هنگام حل مکعب روبیک یاد می گیریم که کارها را ابتدا از همه جوانب بررسی کنیم و سپس انجام دهیم چون هر حرکت ما می تواند در ابعاد مختلفی بطور همزمان تاثیر گذار باشند.

10641076 10152534989101985 410249543852019588 n
آموزش های خلاق در مراحل درمانی چگونه است؟
تاثیرات درمانی این آموزش ها یک بحث علمی است که هنوز مسئله ای در دست تحقیق و بررسی است. ولی مسئله ای که روشن است این است که این تاثیرات وجود دارند و در بسیاری از کلینیک های تحقیقاتی در حال حاضر نیز مورد استفاده قرار می گیرند. تاثیراتی که هم بعد ذهنی و روانی دارند و هم بعد فیزیکی. بسیاری از این آموزش ها شامل حرکت های فیزیکی خاصی هستند (مخصوصاً دستان و انگشتان) که می توانند در درمان ناتوانی های حرکتی مورد استفاده قرار گیرند. همچنین هر کدام بر یک نقطه و ویژگی از ذهن تاثیر می گذارند و در تقویت آن ویژگی خاص بسیار مفید هستند. اشاره به نمونه های موردی و ملموس نیازمند بحث و تحقیق علمی است که بهتر است در فرصت مخصوص به خود مورد بحث قرار گیرد.
فکر می کنید جامعه ما نیازی به این هنر دارد؟
گذشته از عبارت شعاری "هنر نیاز هر جامعه برای تعالی است"، هنر اوریگامی (که اشاره شد بصورت یک هنر-علم در آمده است) به دلیل پتانسیل های نهفته خود در بسیاری از کشورها مورد تجه دانشمندان و محققان در رشته های مختلف قرار گرفته است. اصول اولیه اوریگامی یعنی تغییر شکل یک صفحه 2بعدی به یک حجم کاربردی تنها بوسیله تا کردن راه خود را به بحث های پایه ای علومی مانند فضا نوردی، پزشکی، رباتیک، معماری، طراحی فضاهای شهری، طراحی داخلی و .... باز کرده است. گذشته از این به دلیل ماهیت هندسی بسیاری از طرح های اوریگامی از این هنر برای آموزش درس هندسه و ریاضی در کشورهای متعددی استفاده می شود. پس ورود این رشته به عنوان بخشی از سیستم آموزشی کشور می تواند کمک شایانی به روند یادگیری دانش آموزان باشد
افراد در چه سنینی می توانند این هنر را بیاموزند؟
این هنر به دلیل وسعت زیاد طرح های ساخته شده از نظر پیچیدگی می تواند حتی از سنین پیش دبستان نیز آموزش داده شود و انعطاف کافی برای تطابق با گروه سنی مخاطب را از نظر نوع آموزش و هدف آموزش داراست. یعنی اینکه افراد بالای 5 سال در هر سنی میتوانند اوریگامی را آموزش ببینند.

230492 10151121530416985 778784306 n
وضعیت اوریگامی در همدان چگونه است؟
همدان به عنوان یک شهر در حال توسعه و پیشرفت به تمام پتانسیل های مورد استفاده برای تسریع این روند نیاز دارد. هنر اوریگامی به دلیل دارا بودن نمودهای عینی و ظاهری (کاربرد در طراحی ساختمان ها و فضاهای مدرن شهری) و همچنین جنبه های زیربنایی (فواید بسیار در روند آموزش نسل بعد) یکی از موارد مهمی است که نباید به سادگی از کنار آن گذشت. تزریق این هنر به بخش های علمی تحقیقاتی شهر می تواند فواید بسیاری از جنبه های مختلف برای همدان داشته باشد.
تاکنون استقبال مردم همدان چگونه بوده است؟
استقبال مردم همدان از این گونه آموزش ها با وجود تبلیغات و معرفی نسبتاً ناکافی انجام شده تا کنون قابل قبول بوده و انتظار می رود که با معرفی بیشتر و عمومی تر این قبیل رشته ها، مردم نیز بیشتر به اهمیت حضور آنها در کنار دیگر آموزش ها پی ببرند. مسئله اصلی اینجاست که هنوز بیشتر افراد به این موارد به چشم بازی و تفریح و کاردستی نگاه می کنند و هنوز تعریف علمی صحیحی از این گونه آموزشها برای عموم ارائه نشده است. که البته این مسئله به سادگی با کمک رسانه ها و سازمان های مربوطه قابل حل است.

http://hmag.ir/fa/%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87/267-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3-%D8%A2%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%85%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: همگان ، اوریگامی ، اوریگامی در همدان ،

سه شنبه 23 تیر 1394

كارت اهدای عضو برای اعضای تشكل‌های غیردولتی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

كارت اهدای عضو برای اعضای تشكل‌های غیردولتی

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
كارت اهدای عضو برای اعضای تشكل‌های غیردولتی
رسالت اصلی اعضای تشكل‌های غیردولتی مشاركت در فعالیت‌های عام‌المنفعه است. گاهی این فعالیت‌ها ممكن است با اهداف و اساسنامه انجمن‌ها همخوانی نداشته باشد اما از جنبه انسانی والا و بالایی برخوردار باشند. چند روز پیش اعضای 2 تشكل غیردولتی در اقدامی بشردوستانه كارت اهدای عضو دریافت كردند....
1394/04/23
رسالت اصلی اعضای تشكل‌های غیردولتی مشاركت در فعالیت‌های عام‌المنفعه است. گاهی این فعالیت‌ها ممكن است با اهداف و اساسنامه انجمن‌ها همخوانی نداشته باشد اما از جنبه انسانی والا و بالایی برخوردار باشند. چند روز پیش اعضای 2 تشكل غیردولتی در اقدامی بشردوستانه كارت اهدای عضو دریافت كردند.
این مراسم با حضور بیش از 30 نفر از اعضای كمیته محیط‌زیست «بنیاد مهر همدان» و «انجمن بانوان مهر» همدان برگزار شد و این افراد با حضور جمعی  در جمعیت هلال احمر همدان كارت اهدای عضو گرفتند.

آماری از اهدای عضو در ایران
بنیاد مهر مؤسسه‌ای غیردولتی است كه فعالیت مدنی خود را از سال 82 با مجوز رسمی از استانداری همدان آغاز كرد و در زمینه حمایت از سایر تشكل‌ها و سازمان‌های غیردولتی فعالیت می‌كند. اما گاهی اعضای این بنیاد به‌صورت مستقیم وارد فعالیت اجرایی انسان‌دوستانه هم می‌شوند. از جمله برنامه دریافت كارت اهدای عضو توسط اعضای این نهاد كه با هدف آگاه‌سازی خانواده‌ها برای فعالیت‌های عام‌المنفعه صورت گرفت.
«طیبه معصومی» عضو بنیاد مهر با تشریح اقدام اعضای این بنیاد برای اهدای عضو گفت: برای بیماران مبتلا به نارسایی پیشرفته اندام‌های حیاتی چون قلب، ریه و كبد تنها راه ادامه حیات پیوند اعضاست، اما باید ببینیم آمارها چه چیزی نشان می‌دهند؛ متأسفانه ایران در سطر جدول آمار مرگ مغزی در جهان قرار دارد. از سوی دیگر در اهدای عضو در صف‌های آخر جدول به سر می‌برد و استقبال بسیار اندكی از اهدای عضو در ایران مشاهده می‌شود.
معصومی ادامه داد: با توجه به مؤلفه‌های پشتیبان چون عوامل فرهنگی و معنوی و علمی ایران، جای دریغ دارد. هنوز برخی باورها مانعی برای پیوند اعضای بیماران مرگ مغزی در ایران محسوب می‌شوند و حساسیت اجتماعی شهروندان به این امر مهم به قدر كفایت برانگیخته نشده است. به همین دلیل نقش رسانه‌ها، چهره‌های برجسته، سیاست‌ها و قوانین در تسهیل این مهم پرواضح است. اما شاید بیشتر و مؤثرتر از مؤلفه‌هایی كه ذكر كردیم، نهادهای مدنی و تشویق آگاهانه و صمیمانه این نهادها برای‌ ترویج فرهنگ اهدای عضو مؤثر باشد.

نویدبخش زندگی دوباره
وی افزود: در این راستا انجمن‌های بانوان مهر همدان و كمیته محیط‌زیست بنیاد مهر همدان با مراجعه به سازمان هلال احمرهمدان اقدام به دریافت كارت اهدای عضو كردند تا با این اقدام در این ماه پر خیر و بركت، به شهروندان و خانواده‌ها ثابت كنند كه می‌توانند نویدبخش زندگی دوباره باشند.
 این عضو بنیاد مهر همدان ادامه داد: این پیشنهاد ابتدا از سوی زهره رحیمی مدیرعامل انجمن بانوان مهر همدان مطرح شد و اعضای كمیته محیط‌زیست بنیاد مهر همدان از این پیشنهاد استقبال كردند و در مرحله اول بیش از 25 نفر از اعضا در این طرح شركت كردند. البته برخی از اعضای این انجمن پیش از این كارت اهدای عضو دریافت كرده بودند.
معصومی گفت: ما امیدواریم اعضای تشكل‌های غیردولتی كه در همدان فعال هستند در این برنامه‌های عام‌المنفعه شركت كنند. اگر این رفتار در بین مردم ترویج داده شود بسیار مفید است. اینكه انسانی بتواند با اهدای عضوی پس از مرگ جان انسان دیگری را نجات دهد بسیار باارزش و قابل احترام است.

هر خانواده؛ یك امدادگر
«سجاد پورعرب» مسئول آموزش هلال احمر شهرستان همدان نیز ابتدا برنامه‌های آموزشی هلال احمر را برای حاضران تشریح كرد و گفت: ما در هلال احمر برنامه‌ای داریم كه معتقدیم هر خانواده باید یك امدادگر داشته باشد و در این راستا آموزش‌هایی برای افراد در نظر گرفته شده است. این دوره مقدماتی یك دوره 35 روزه است و رایگان و عمومی است و شرط سنی ندارد. این دوره پیش‌نیاز دوره‌های بعدی و تكمیلی است. برای كسانی كه می‌خواهند دوره‌های بالاتر هلال احمر و امداد نجات را طی كنند این دوره ضروری است و در پایان دوره گواهی برای اعضا صادر می‌شود.
وی پس از تشریح دوره‌های تكمیلی و تخصصی از حاضران در این برنامه تشكر كرد و گفت: اهدای عضو یكی از راه‌هایی است كه با آن می‌توان به همنوع خود كمك كرد و این كارهای نمادین روی مردم تأثیر می‌گذارد. در شهر همدان 3 ماه ابتدای سال 426 نفر كارت اهدای عضو دریافت كرده‌اند و امیدواریم با توجه به شرایط فعلی این تعداد افزایش یابد.
پورعرب به آموزش‌های تئوری و عملی اعضای تشكل‌های غیردولتی تأكید كرد و گفت: ما این آمادگی را داریم تا اگر تشكل‌ها تمایل داشته باشند هر زمان كه اعضا فرصت داشته باشند در محل انجمن‌ها، كلاس‌های آموزشی برگزار كنیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%83%D8%A7%D8%B1%D8%AA-%D8%A7%D9%87%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%B6%D9%88-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B9%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%B4%D9%83%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%BA%DB%8C%D8%B1%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، تشکل های غیر دولتی ، اهداء عضو ،

شنبه 20 تیر 1394

گفت و گو با دکتر مهرداد مدرکیان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،گفتگو ،

محیط زیست؛ در سراشیبی خطر

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
محیط زیست؛ در سراشیبی خطر
این روزها شرایط بحرانی محیط‌زیست در ایران ایجاب می‌كند همه مردم دست به كار شوند تا شاید از پیشروی این وضعیت اندكی جلوگیری كنند....
1394/04/21
این روزها شرایط بحرانی محیط‌زیست در ایران ایجاب می‌كند همه مردم دست به كار شوند تا شاید از پیشروی این وضعیت اندكی جلوگیری كنند.
تلاش‌كردن در زمینه محیط‌زیست، بزرگ كوچك، پیر، جوان، فقیر و غنی نمی‌شناسد و یك همت همه‌جانبه می‌خواهد. در همدان از چندین دهه پیش افرادی در زمینه محیط‌زیست تلاش می‌كردند. از جمله «هوشنگ جمشیدآبادی» معلم بااخلاق و پژوهشگر نام‌آشنا كه یك‌تنه به پاكسازی رودخانه‌های اطراف شهر می‌پرداخت تا سال‌ها بعد عمل او انگیزه‌ای شود برای جوان‌ترها تا اقدام به تشكیل گروه‌های محیط‌زیستی كنند.
یكی دیگر از تلاشگران این عرصه «مهرداد مدركیان» است كه در كنار شغل پزشكی به فعالیت‌های زیست‌محیطی مشغول است و با تشكل‌های مرتبط همراهی و همكاری دارد. او در این گفت‌و‌گو از نقش جامعه پزشكی در فعالیت‌های مدنی می‌گوید.
  • چه عاملی باعث شد به سمت فعالیت‌های محیط‌زیستی كشیده شوید؟
برداشت من از فعالیت اجتماعی یك فعالیت عام‌المنفعه است. كسی كه وارد این عرصه می‌شود قاعدتا نباید منفعت شخصی را در نظر  داشته باشد. در این تلاش‌ها باید منافع جمع مدنظر باشد و برتر شناخته شود. فعالیت عرصه‌های مختلفی دارد و هركس به فراخور علاقه و زمینه‌كاری می‌تواند در رشته‌های مختلف وارد شود. بنابراین فعالیت در زمینه حفاظت از محیط‌زیست یكی از آنهاست.
یكی برای حمایت از كودكان كار و بی‌سرپرست كار و دیگری برای حفاظت از میراث فرهنگی فعالیت می‌كند. این علاقه و تجربه است كه فرد را به سمت نوع فعالیت‌ها می‌كشاند.
  • برای فعالیت مدنی چه ضرورت‌هایی مورد توجه است؟
آنچه مهم است و باید مورد توجه قرار گیرد این است كه فردی كه وارد گروه می‌شود و فعالیت می‌كند اولا حداقلی از آگاهی، دانش و سواد در زمینه مورد نظر را داشته باشد و به این نكته توجه كند كه به كجا می‌خواهد برسد؟ هدفی برای خود ترسیم كند و از خود بپرسد كه تلاش‌های او چقدر مهم و چقدر لازم است.
  • در همدان شما را علاوه بر اینكه به شغل پزشكی می‌شناسند به‌عنوان یك فعال مدنی و فعال محیط‌زیست نیز پذیرفته‌اند. این فعالیت به شما چه چیزی می‌دهد؟
همان‌طور كه گفتم از آنجا كه در این فعالیت‌ها نفع شخصی و مالی مستقیم وجود ندارد و عام‌المنفعه است (هرچند نفع معنوی برای افراد دارد)، وقتی ما می‌بینیم باغ‌ها در حال نابودی و محیط طبیعی در حال تخریب است، اگر بتوانیم‌درصد اندكی در پیشگیری از این مشكل سهیم باشیم به هرحال یك آرامش و رضایت معنوی به دنبال دارد و اندكی وجدان انسان راحت می‌شود.
  • فعالیت‌های روش‌مند و سیستمی در كشور ما ضعیف است. برای همه‌گیرشدن این تلاش‌ها چه كار باید كرد؟
به نظر من آگاهی مهم‌ترین راه‌حل است. آگاه‌سازی شهروندان بسیار مهم است. به‌طور مثال وقتی شهروندی نمی‌داند ریختن زباله در طبیعت و حتی معابر عمومی چه عواقبی دارد بسیار خطرناك است، اما وقتی نتیجه كارش را بداند كمتر به این اعمال دست می‌زند.
  • این آگاهی‌رسانی از چه طریقی صورت می‌گیرد؟
باید از همه اهرم‌ها استفاده كرد. ابتدا باید ببینیم چه ابزار و اهرم‌های اطلاع‌رسانی و آگاهی‌دهی در اختیار نهادهای غیردولتی و فعالان مدنی قرار دارد. طبیعتا ابزار رسانه‌ای مانند رادیو و تلویزیون را در اختیار نداریم و این رسانه‌ها هم با انجمن‌ها و نهادهای غیردولتی همراهی و همكاری ندارند. اما از طریق رسانه‌های مكتوب، بولتن‌های داخلی و با گردهمایی‌ها می‌توانیم فعالیت كنیم. به نظر من یكی از راه‌ها، ارتباط با دانش‌آموزان است. باید در مدارس حضور داشته باشیم و از راه‌هایی كه برای كودكان خوشایند است مانند انیمیشن و مولتی مدیا دانش‌آموزان را وارد فعالیت كنیم. اگر كودكان و نوجوانان وارد فعالیت شوند خانواده‌ها را نیز همراه خواهند كرد.
  • جامعه پزشكی چگونه می‌تواند در این فعالیت‌های اجتماعی وارد شود؟
به نظر من جامعه پزشكی ظرفیت خوبی دارد، زیرا با عموم مردم در ارتباط است، مردم به پزشكان اعتماد دارند و  همچنین جایگاه ویژه‌ای برای این قشر قایل هستند. در نتیجه وقتی این قشر موضوعی را مطرح می‌كنند و سخنی می‌گویند مردم راحت‌تر می‌پذیرند. وقتی پزشکان  من به‌عنوان یك دندانپزشك در مطب از یك نقاشی و تابلوهایی برای آگاه‌سازی در زمینه محیط‌زیست استفاده كنم، مراجعه‌كنندگان من تأثیر می‌پذیرند.
  • با توجه به این نكته كه وضعیت مالی پزشكان نسبت به برخی اقشار بهتر است فكر می‌كنید حمایت مالی آنها از تشكل‌ها مؤثرتر است یا همراه‌شدن خود پزشكان با تشكل‌ها تأثیر بیشتری دارد؟
مسلما در زمینه فعالیت‌ها هرچه بیشتر وارد شوند اثر بهتری دارد. این به احساس مسئولیت هر فرد برمی‌گردد. یك نفر دوست دارد مستقیم وارد فعالیت شود و همراهی كند، اما فرد دیگری زمان كمتری برای فعالیت دارد و می‌تواند حمایت مالی از تشكل‌ها داشته باشد. حمایت‌های مالی حداقل‌كاری است كه می‌توان در تلاش‌های مدنی داشت.
  • این كمك‌ها و حمایت‌ها از چه طریقی صورت می‌گیرد؟
همان‌طورکه در همه جای دنیا متداول است كمك از طریق سمن‌ها و تشكل‌های مدنی بهترین شیوه است. تشكل‌های غیردولتی كه شناخته شده‌ و ثابت كرده‌ تلاش درستی در این زمینه داشته‌اند، می‌توانند با اهرم‌ها و فرصت‌های بیشتری كه در اختیار دارند مفید باشند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9B-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%A8%DB%8C-%D8%AE%D8%B7%D8%B1?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، دکتر مهرداد مدرکیان ، محیط زیست همدان ، نقش پزشکان در حفظ محیط زیست ،

یک آسمان آواز از گذشته تا امروز، گفتگو با علی اصغر طاهری پیشکسوت موسیقی در همدان

music-taheri.jpg

حسین زندی«علی‌اصغر طاهری» 22 بهمن ماه 1322در همدان متولد شد. دوران تحصیل را در مدارس همدان گذراند صدای خوشش او را به عرصه هنر کشاند. او 55 سال در زمینه موسیقی فعالیت کرده است. اگر چه او نقاشی و طراحی‌های زیبایی را خلق کرده است و ترانه و شعر هم می‌نویسد اما این هنرمند را با صدای منحصر به فردش می‌شناسند. علی‌اصغر طاهری چندین اختراع به نام خود ثبت کرده است و این روزها روی برخی آهنگ‌های ایرانی شعر ترکی می‌نویسد.
در این گفت‌وگو نزدیک شش دهه فعالیت هنری او را مرور می‌کنیم:

از تولدتان شروع کنیم.
من 22/11/1322 در همدان متولد شدم دوران ابتدایی و دبیرستان را در همدان گذراندم.

می‌توانید مدرسه‌های که در آن‌ها درس خواندید را نام ببرید؟
مدرسه «رازی» اولین آموزشگاهی بود که من رفتم این مدرسه در خیابان «بوعلی کوچه عبدل» واقع شده بود که «حمام عبدل» هم در آن کوچه قرار داشت.

آن زمان همدان خیابان‌کشی شده بود؟
بله خیابان‌کشی شده بود اما شهر بسیار محدود بود، دوره‌ی ابتدایی دو مدرسه دیگر هم رفتم کلاس پنجم به مدرسه «عارف» رفتم که ابتدای خیابان «سعیدیه» بود و ششم هم دبستان «نصرت» که پشت «امامزاده یحیی» بود. دبیرستان را هم تا سال چهارم در رشته ریاضی خواندم آن‌زمان دبیرستان «رضاشاه» نام داشت که بعدها نامش به دبیرستان «شریعتی» تغییر کرد من هم سال چهارم برای مدتی ترک تحصیل کردم.

در دوران تحصیل فعالیت هنری هم داشتید؟
به صورت تخصصی فعالیتی نداشتیم اما در دوران دبیرستان گروه‌های دوستانه‌ای داشتیم که دررشته‌های موسیقی و نمایش کار می‌کردیم اما سال سوم دبیرستان به رییس دبیرستان رضاشاه که آقای «عالمی» بود مراجعه کردم و انجمن موسیقی و نمایش مدرسه را فعال کردم و با فعالیت‌های نمایشی شروع کردم.
اما من به موسیقی بسیار علاقمند بودم مخصوصاً موسیقی کلاسیک را پیگیری می‌کردم آن‌زمان ما رادیو نداشتیم و ساعت یک بعد از ظهر یک قطعه موسیقی از رادیو پخش می‌شد من به قهوه‌خانه‌ها می‌رفتم تا ساعت دو این موسیقی را می‌شنیدم.

آن دوران در جامعه بیشترموسیقی سنتی و یا موسیقی کوچه بازاری متداول بود، علاقه شما به موسیقی کلاسیک از کجا ناشی می‌شد؟
من وقتی سینما می‌رفتم و فیلم‌های خارجی را می‌دیدم و موسیقی این فیلم‌ها را می‌شنیدم بسیار بر من تاثیر می‌گذاشت به همین علت وقتی به طرف موسیقی کشیده شدم رفتم به دنبال موسیقی کلاسیک غرب و اپرا را تمرین می‌کردم. پدر و مادر من ترک زبان بودند و من هم وقتی موسیقی آذربایجانی را می‌شنیدم متوجه می‌شدم و لذت می‌بردم کارهای خوانندگان کلاسیک آذربایجان را بازخوانی می‌کردم خوانندگانی مانند «رشید بهبودف» که از «رادیو باکو» پخش می‌شد بر روی من تاثیر گذاشت در نتیجه من هم به آن سمت کشیده شدم.

در دوران دبیرستان شما آموزش موسیقی هم دیدید؟
آن دوران ما موزیسین زیادی در همدان نداشتیم یکی از کسانی که در دبیرستان‌ها موسیقی آموزش می‌داد آقای «سیف‌الله گلپریان» بود که در دبیرستان ما نبود. زنده‌یاد گلپریان در دبیرستان «پهلوی» بود اما در دبیرستان رضاشاه آقای «برق لشکری» هنر و موسیقی درس می‌دادند وششم ابتدایی یک واحد موسیقی داشتیم که آقای «الله‌وردیان» از همشهریان ارمنی به ما ویلن درس می‌داد من نت را نزد ایشان یاد گرفتم. تُن صدای من بسیار بالا بود و در دبیرستان یکی از معلمان به من می‌گفت «آسمان قلمبه».

خارج از دبیرستان آموزش موسیقی را پیش چه کسانی پیگیری کردید؟
اولین کسی که من برای موسیقی مراجعه کردم استاد «کورش ابراهیمی» نقاش پرآوازه همدانی بود که علاوه بر نقاشی موسیقی هم کار می‌کرد، آقای ابراهیمی سازهای کلاویه‌ای مانند «آکاردئون» و پیانو می‌نواخت و به سازهای دیگر هم تسلط داشت پس از مدتی که پیش ایشان بودم و مقدمات موسیقی را یاد گرفتم همکاری‌هایی هم داشتیم و اولین اجراها عمومی من با آقای ابراهیمی بود.

این برنامه‌ها کجا برگزار می‌شد؟ همدان سالن کنسرت داشت؟
پیش از احداث بنای جدید آرامگاه بوعلی سینا دور آرامگاه هتلی به نام «هتل ایران» وجود داشت که امروز دیگر اثری از آن نیست هتل یک باغچه‌ای داشت که شب‌ها برای میهمانان برنامه موسیقی برگزار می‌کرد، من در آن زمان دانش‌آموز بودم. حدود سال‌های سی و نه یا چهل بود با آقای ابراهیمی اجراهایی را داشتیم و من ترانه‌های «ویگن دردریان» را بازخوانی می‌کردم.

غیر از کورش ابراهیمی در همدان چه کسانی در زمینه موسیقی فعال بودند یا شما با آنها ارتباط داشتید؟
ما موسیقیدان و نوازنده زیاد نداشتیم البته استادانی مانند «حسن دانشفر» که ردیف‌های موسیقی را آموزش می‌داد و نوازنده ویلن و استاد خوشنویسی بود پس از آقای دانشفر آقای «آسایش: مسئولیت کلاس‌ها را به عهده گرفت من هم مدتی در خدمت ایشان بودم با یکی از دوستان به نام «غلامحسین کریمی» در کلاس‌های آقای آسایش شرکت می‌کردیم کریمی بعدها موسیقی را نزد استاد «حبیب الله بدیعی» در تهران ادامه داد.

افراد دیگری را به خاطر دارید؟
بخشی از موسیقی در آن زمان موسیقی عامه‌پسند بود که افرادی مثل «عزیزخان»، «آقا نصرالله» و «سلمان ویلن‌زن» بود، «گل بهرام» خواننده بود بیشتر در عروسی‌ها و میهمانی‌ها اجرا می‌کردند موسیقی نیاز بشر است و من فکر می‌کنم موسیقی خوب انسان را به تعالی می‌رساند.

چه زمانی به تهران مهاجرت کردید؟
سال چهارم دبیرستان بودم که «رادیو ایران» اعلام کرد خواننده استخدام می‌کند بعد از عید بود که من از شوق خوانندگی درس و مدرسه را رها کردم و رفتم تهران هرچند با مخالفت پدر و مادر هم مواجه بودم. 22 اردیبهشت به تهران رفتم و 25 اردیبهشت تست صدا دادم و پذیرفته شدم مدتی آموزش دیدم اما تعطیل شدن شورای عالی موسیقی باعث شد موسیقی را نیمه‌کاره رها کنم در واقع به ما گفتند شما بروید پس از بازگشایی مرکز دوباره دعوت می‌کنیم اما پس از بازگشت به همدان با توجه به اینکه امکانات چندانی نداشتم و پدرم یک کارمند ساده بود نتوانستم ادامه بدهم در همان سال هم پدرم فوت کرد.

در تهران با چه کسانی کار کردید؟
فعالیت‌های من بیشتر جنبه آموزش داشت آقای «ایرج گلسرخی» که از آهنگسازان آن دوره بود و موسیقی کلاسیک کار می‌کرد مرا به «خانه جوانان» که یک نهاد غیر دولتی در چهار راه «امیراکرم» بود دعوت کرد
سال 1342 به همدان برگشتم تغییر رشته دادم و در رشته ادبی دیپلم گرفتم و سال 1343 دوباره به تهران رفتم و به آقای گلسرخی مراجعه کردم. آقای گلسرخی مرا به «واروژ» معرفی کرد که پیانو درس می‌داد چند کار تمرین کردیم و در کانال تلوزیون ایران به صورت زنده اجرا کردیم. آن زمان هنوز تلویزیون ملی راه‌اندازی نشده بود. تلویزیون ملی سال 1346 تاسیس شد. هنوز خوانندگانی مثل «عارف» هم نیامده بود اما من به دلیل نبود امکانات مالی نتوانستم ادامه دهم بار دیگر به همدان برگشتم. در همدان دوباره فعالیت‌ها را با «کورش ابراهیمی» از سرگرفتیم و برنامه‌هایی را به کمک آقای «محمدی» سرپرست روزنامه اطلاعات در همدان در شهر‌هایی مثل همدان، بیجار و کرمانشاه اجرا کردیم.
برادر من حسابدار شیر و خورشید که بعدها شد هلال احمر بود. شیر و خورشید یک باغ داشت سال 1345برنامه‌ای برگزار کردیم. استاد «حسین خواجه امیری (ایرج)» را به همدان دعوت کردیم که برنامه اجرا کردند همجنین استاد «علی سلیمی» رهبر ارکستر آذری و همسرشان «وارتوش» به اتفاق گروه ارکستر را دعوت کردیم که یک هفته برنامه اجرا کردند.

از آقای «جعفرپور» شنیدم که وقتی آقای ایرج به همدان می‌آمد با استاد «جمالی» برنامه اجرا می‌کردند شما چیزی به خاطر دارید؟
بله درسته اما من آن زمان از فعالیت‌های موسیقی فاصله گرفتم و همدان نبودم و به مدت 25 سال از 1350 تا 1375 فعالیت نداشتم اما پیش از آن برنامه‌هایی را با کورش ابراهیمی داشتیم.

همکاری‌های شما با صدا و سیما چگونه بود؟
آقای «رهبر» که تهیه کننده بود دعوت کرد و کارهایی را اجرا کردم که مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت اما متاسفانه بستر مناسبی در همدان نیست.

کار شما چقدر متکی به نت است؟
موسیقی یعنی نت اما در موسیقی ایران بزرگانی هم داشته‌ایم که نت نمی‌دانستند نت پس از قاجار متداول شده اما آیا می‌توانیم بگوییم موسیقی پیش از قاجار ما بی ارزش است؟ موسیقی یک قریحه ذاتی است که باید در درون انسان باشد و اگر نباشد هنرمند نمی‌تواند موفق شود.

تجربه کار در خارج از کشور را هم دارید این فعالیت‌ها از چه دوره ای شروع شد؟
سال 2013 به استانبول ترکیه رفتم و از طریق «صباح‌الدین قهرمان» مدیر رادیو «استانبول» در برنامه‌هایی شرکت کردم و یک برنامه آذری به صورت زنده اجرا کردیم. پیشنهادهایی هم دادند اما به دلیل بیماری پس از آن نتوانستم ادامه دهم از طرفی در گروه ارکستر آقای «رضا صفوی» هم در ایران به عنوان خواننده همکاری می‌کردم نتوانستم برای اجرای برنامه به ترکیه برگردم امیدوارم در سال جاری بتوانم بروم.

با صدا و سیما چه تعداد کار دارید؟
پنج یا شش کار اجرا و ضبط کردم که آهنگسازی بیشترشان از «کمال مدنی» است و یک کار آذری هم با تنظیم «شهرام خوش‌صفت» اجرا شد.

زبان مادری شما ترکی با لهجه همدانی است اما کارهایی که اجرا می‌کنید آذری است دلیل این کار چیست؟
من در آموختن زبان‌ها و گویش‌ها استعداد خوبی دارم از نوجوانی که به دنبال آهنگ‌های آذری بودم وقتی صفحه‌های گرامافون آذری را می‌خریدم می‌دیدم که نوشته‌های روی صفحه با خط روسی است و با تلاش زیاد الفبای روسی را و پس از آن زبان روسی راهم یاد گرفتم. از سال 1972 من به اروپا رفت و آمد داشتم و برخی زبان‌ها را یاد گرفتم زبان ترکی هم برای من ساده‌تر بود و به ترکی آذری و استانبولی شعر سروده‌ام و ترانه گفته‌ام ترانه‌های آذری من در مرکز اتحادیه صاحبان آثار ترکیه (مسا) ثبت شده است.

همکاری با گروه‌های ترکیه ای از چه سالی آغاز شد؟
1341 هنرمندان ترکیه به همدان آمدند آن زمان در دبیرستان‌ها هر دو هفته یک بار برنامه اجرا می‌کردیم من هم ترکی می‌خواندم و هم فارسی اجرا می‌کردم حتی شعر فارسی روی آهنگ‌های آذری می‌گذاشتم و یا بالعکس، وقتی ترکیه‌ای‌ها آمدند من در سینما «لوکس» با آنها آشنا شدم وقتی برایشان اجرا کردم تعجب کردند. اما اخیراً به صورت حرفه‌ای از سال 2010 ارتباط آغاز شد وقتی ترانه‌ها و آهنگ‌های ترکی و آذری‌ام را در اتحادیه صاحبان آثار (مسا) ثبت کردم ارتباط هم شروع شد.

چه تفاوت‌هایی بین اجرا در ایران و ترکیه وجود دارد؟
برخلاف ایران در آنجا محدودیتی برای موسیقی و اجرای موسیقی وجود ندارد. موسیقی ترکیه‌ای در ایران در ایران خیلی رواج دارد اما متاسفانه ما نتواسته‌ایم تدبیری اتخاذ کنیم که موسیقی ما هم در ترکیه شناخته شود و همه تلاش ما باید در این زمینه باشد.

شما در این زمینه چکار کرده اید؟
یکی از کارهای من این است که بر روی ملودی‌های ایرانی شعر ترکی سروده‌ام وتنظیم کرده‌ام اگر این کارها بتواند اجرا شود موسیقی ایرانی را با زبان خودشان معرفی می‌کنیم کارهایی هم ارایه کرده‌ام که مورد توجه قرار گرفته است.

وضعیت موسیقی همدان را چگونه می‌بینید؟
نسبت به سابق بسیار رشد داشته هم تعداد خواننده و نوازندگان بیشتر شده هم کیفیت کاربهتر شده اما آنچه دیده نمی‌شود حمایت است. دوست دارم در همدان یک ارکستر تشکیل دهم اما آنچه نیاز است چه هنرمند و چه امکانات دشوار فراهم می‌شود.

در همدان با چه گروه‌هایی همکاری دارید؟
عضو «خانه‌ی آواز» هستم و انجمن «ترانه‌سرایان» و «خانه موسیقی» هم می‌روم.

http://hmag.ir/fa/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%87%D9%86%D8%B1/263-%DB%8C%DA%A9-%D8%A2%D8%B3%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B2-%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2%D8%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1-%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%B3%D9%88%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: همگان ، موسیقی همدان ، علی اصغر طاهری ،

دوشنبه 15 تیر 1394

ركاب‌زنی تا مزار میرسیدعلی همدانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گردشگری ،روزنامه همشهری ،

ركاب‌زنی تا مزار میرسیدعلی همدانی

نویسنده: حسین زندی همدان -خبرنگارهمشهری
ركاب‌زنی تا مزار میرسیدعلی همدانی
سال 94 از سوی مسئولان استانی در همدان به نام «میرسید‌همدانی» نامگذاری شده و قرار است پاییز امسال یك همایش بین‌المللی با حضور پژوهشگران بین‌المللی در همدان برگزار شود....
1394/04/15
سال 94 از سوی مسئولان استانی در همدان به نام «میرسید‌همدانی» نامگذاری شده و قرار است پاییز امسال یك همایش بین‌المللی با حضور پژوهشگران بین‌المللی در همدان برگزار شود. به همین مناسبت مدیران ارشد استان و فعالان فرهنگی هركدام به فراخور توان خود، در تدارك برگزاری این همایش هستند.
«سعید حیدری» ركورددار ركاب‌زنی و سایكل‌توریست و عضوكمیته ورزشی اداره گاز همدان نیز تصمیم گرفته این‌بار تا مزار میرسیدعلی در تاجیكستان ركاب بزند.
 این دوچرخه‌سوار همدانی انتظار داشت در این سفر فرهنگی و معنوی، معاونت فرهنگی شهرداری همدان به‌عنوان یكی از متولیان برگزاری همایش از او حمایت كند.امید است این حرکت ورزشی- فرهنگی مورد توجه مسئولان شهری قرار بگیرد. حیدری در این گفت‌وگو علاوه بر تشریح برنامه سفر از برخورد مسئولان شهرداری می‌گوید.
  • دوچرخه چه چیزی به شما داده است؟
حس آزادی است. وقتی سوار می‌شوم و ركاب می‌زنم فكر می‌كنم آزاد و رها هستم. البته جنبه ورزشی هم هست، اما چون در ورزش برد و باخت مطرح است برای من گوارا نیست و دوست دارم از این ورزش همه لذت ببرند و میل و علاقه به سفر هم خیلی لذت‌بخش است.
  • دوچرخه‌سواری حرفه‌ای را از چه زمانی آغاز كردید؟
از سال 89 ركاب‌زنی جاده‌ای را آغاز كردم و برنامه‌های اول من بیشتر در قالب گشت‌وگذار و سفرهای تفریحی بود یعنی سفرها ماهیت فرهنگی نداشت چون هنوز خودم را محك نزده بودم. اولین برنامه از  گیلان به مازندران بود كه حدود 520 كیلومتر مسافت داشت و سال‌های بعد برنامه‌های مختلفی داشتم، از جمله سنندج به پاوه و قزوین تنكابن را ركاب زدم. سال 91 سفر بستان‌آباد به مشهد را داشتم كه مسافتی تقریباً 1700 كیلومتر داشت.
  • با چه شعاری سفر می‌كردید؟
بعد از سفر بستان‌آباد به مشهد در سال 91 سعی كردم برنامه‌ها هدفمند باشد و هر بار با یك شعار خاص و موضوع هدفمند ركاب بزنم.
  • كدام نهاد در این برنامه‌ها از شما حمایت می‌كند؟
سال 93 كه سفر همدان به شیراز را داشتم سفرم را از زادگاه كورش تا آرامگاه كورش برنامه‌ریزی كردم و فكر می‌كردم معاونت فرهنگی و اجتماعی شهرداری همدان بنابر رسالت فرهنگی خود از این برنامه حمایت خواهد كرد.
  • اردیبهشت 93 بود كه به آنجا مراجعه و كارنامه خودم را ارائه و این موضوع را عنوان كردم كه چنین برنامه‌ای دارم و با توجه به اینكه سایكل‌توریسم یا دوچرخه‌سواری جاده‌ای می‌تواند بهترین مبلغ باشد، می توانید شعار برنامه من را شما تعیین كنید.
چندین‌بار مراجعه كردم، نامه نوشتم و درخواست دادم، اما موفق به دیدار معاون فرهنگی شهرداری نشدم.
در نهایت تنها پاسخشان این بود كه ما یك دست لباس به شما می‌دهیم و هر شهری كه می‌رسی باید بسته‌های فرهنگی مجموعه ما را توزیع كنی. من هم به شوخی گفتم من «پت پستچی» نیستم، كار فرهنگی تعریف دیگری دارد.
  • در سال جاری چه برنامه‌ای را اجرا كردید؟
در سال جاری نیز همزمان با 14 خرداد از همدان تا مرقد بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران را ركاب زدم.
  • تاكنون چه مسافتی را ركاب زده‌اید؟
در مجموع 11 برنامه بیرون از استان انجام داده‌ام كه در مجموع  در11 برنامه، مسافتی بیش از 5500 كیلومتر را  ركاب زده‌ام. علاوه بر برنامه‌های یادشده برنامه‌های تمرینی هم كه پیش از این داشته‌ام بیش از 5000 كیلومتر بوده است. به‌طور مثال برای اینكه برنامه‌ها را راحت‌تر اجرا كنم بارها مسافت بین همدان تا شهرهای اطراف مانند رزن و اسدآباد را به‌صورت رفت‌و برگشت ركاب شده زده‌ام.
  • ایده سفر به تاجیكستان از كجا آمد؟
با توجه به اینكه سال 94 در همدان به نام عارف عالیقدر میرسیدعلی همدانی نامگذاری شده است امسال تصمیم گرفتم مسافت ایران تا تاجیكستان وتا  مقبره میرسیدعلی را  ركاب بزنم، اما همان‌طور كه می‌دانید سفرهای خارجی دشوار است. موضوع هماهنگی با كشورهایی كه در مسیر قرار دارند را داریم و مسأله هزینه هم مطرح است.
 بالاخره چنین‌كاری در همه جای دنیا علاوه بر حامیان بخش خصوصی با حمایت‌های نهادهایی مثل شهرداری‌ها صورت می‌گیرد.
چراكه ورزشكاران هر شهری به‌عنوان سفیر فرهنگی آن شهر در شهرهای مقصد محسوب می‌شوند
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B1%D9%83%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C%D8%B2%D9%86%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%AF%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C


برچسب ها: همشهری همدان ، دوچرخه سوار همدانی ، میرسید علی همدانی ، سایکل توریست ، سعید حیدری ،

تاریخ انتشار: 15 تیر 1394  -  12:19:40 بعدازظهر(PM)
پرینت بگیرید

انتخاب خبر: اولین همایش تشکل های غیر دولتی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان گلستان با رویکرد توسعه مشارکت های اجتماعی برگزار شد.

به گزارش خبرنگار انتخاب خبر، پایان هفته گذشته استان گلستان میزبان تعدادی از نمایندگان تشکل های غیر دولتی حوزه گردشگری سراسر کشور بود. همایشی دو روزه که با همکاری گروه کاری تشکل های غیر دولتی حامی گردشگری و توسعه پایدارکشور و انجمن های غیر دولتی استان گلستان برگزار شد.

صبح روز نخست این  همایش نمایندگان گروه کاری با سمیع اله حسینی مکارم معاون پشتیبانی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشورابراهیم کریمی مدیر کل میراث فرهنگی  استان گلستان، تجری معاون سرمایه گذاری و گردشگری استان و برخی از نمایندگان تشکل های استان دیدار کردند.

 در این روز همچنین خانه تشکل های گردشگری استان گلستان با حضور حسین اله بداشتی مدیر کل دفتر امور مجامع سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور وسمیع اله حسینی مکارم  معاونت توسعه مدیریت و منابع انسانی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشورگشایش یافت این نهاد سومین خانه تشکل های گردشگری کشور محسوب می شود.

برای توانمند سازی تشکل ها در سطح  عمومی  نیازمند حمایت و پشتیبانی ویژه سازمان های غیر دولتی هستیم
در این نشست ابتدا بابک مغازه ای، اکرم موقری، عباس غمخوار، رضا ملاحسینی وحر منصوری عبدالملکی از طرف گروه کاری تشکل های غیر دولتی حامی گردشگری و توسعه پایدار سوال ها و و پیشنهادهایی را بیان کردند.

مغازه ای خطاب به حسینی مکارم گفت: آیا سازمان میراث فرهنگی برای حمایت از فعالیت های مدنی در این حوزه ردیف مالی را نیز در نظر گرفته است که در اختیار امور مجامع و تشکل های مردم نهاد خود بگذارد تا بتوانند از توانمند سازی و برنامه های تشکل ها حمایت کنند؟

او ادامه داد: برای توانمند سازی تشکل ها در سطح  عمومی  نیازمند حمایت و پشتیبانی ویژه سازمان های غیر دولتی هستیم در مورد واسپاری برخی از کارها به تشکل ها همکاری کنید.

در ادامه سمیع اله حسینی مکارم با اشاره ای به لزوم توجه به رعایت توسعه پایدار در گردشگری و توجه به حفظ محیط زیست به سوال ها پاسخ داد.

در این جلسه، ابراهیم کریمی مدیر کل میراث فرهنگی استان گلستان  به ضرورت همکاری اداره کل استان با مورد  تشکل های غیر دولتی به ویژه انجمن های گردشگری تاکید کرد و به برنامه های آینده اداره میراث استان از جمله ثبت دیوار بزرگ گرگان در آینده ای نه چندان دور اشاره کرد.

مهمترین بخش این همایش عصر روز 5 شنبه در سالن کنفرانس استانداری گرگان با حضور بیش از 150 نفر از فعالان مدنی و مسئولان کشوری و مدیران ارشد استان از جمله استاندارگلستان، مدیر کل میراث فرهنگی، فرمانداران و مدیران برخی اداره ها برگزار شد.

در ابتدای برنامه، بابک مغازه ای به عنوان نماینده گروه کاری تشکل های غیر دولتی حامی گردشگری و توسعه پایدارکشور گزارشی از شش برنامه  پیشین این گروه کاری ارایه کرد و گفت: ما می کوشیم تا به جای اینکه برای مردم و جامعه محلی تصمیم بگیریم در کنار آنها و با آنها برنامه ریزی کنیم.

استان گلستان می تواند پایلوت الگوی مدیریت مشارکتی در کشور باشد
او در ابتدا با اشاره به واقعه تلخ درگذشت زنده یاد دکتر شهریار عدل از حاضران تقاضا کرد به یاد او چند ثنیه سکوت کنند. سپس با پخش کلیپی به همین مناسبت از تلاش برای راه اندازی بنیاد شهریار عدل برای حمایت از میراث فرهنگی پروژه های پژوهشی در این زمینه و گردشگری پایدارخبر داد.

سپس به نقش و جایگاه تشکل ها  در توسعه پایدار، و پایداری منابع فرهنگی و محیط زیست همچنین نقش و جایگاه تشکلها در مدیریت مشارکتی عرفی و بومی در ایران اشاره کرد و گفت: خرسندیم که در این برنامه پس از برگزاری شش گردهمایی کشور در مناطق مختلف مهمان تشکل های استان گلستان هستیم تا علاوه بر تشکل های گردشگری و میراث در کنار فعالان دیگر حوزه ها هم باشیم.

سپس حسن صادقلو، استاندارگلستان  بر لزوم حمایت از میراث فرهنگی وبه دنبال آن حمایت  اداره کل میراث در استان از فعالان مدنی این حوزه در گلستان اشاره کرد و گفت: در استان گلستان نهادهای دولتی در کنار تشکل های مدنی می توانند تجربه ای از مدیریت مشارکتی را ارایه کنند و این استان می تواند پایلوت چنین الگویی در کشور باشد.

استاندار افزود: تشکل ها از جایگاه مهمی در اسناد بالادستی برخوردار هستند این اسناد نگاه ویژه ای به تشکل های مردم نهاد دارد در آموزه های مذهبی ما هم اشاره مهمی به نقش مشورت و تشکل ها شده است.

صادقلو ادامه داد: در برنامه ششم توسعه ما باید شاخص ها توسعه و مشارکت اجتماعی را ارتقاء بدهیم و شاخص های حضور سازمان های مردم نهاد را باید رشد کند. امروز افتتاح خانه تشکل ها مقدمه کاری است که بعد از آن باید افق کار و نقشه راه ترسیم شود اگر نتوانیم نقشه راه را ترسیم کنیم می شود تشریفات. شما پشتیبانی حاکمیتی را از دست می دهید و ما هم مشارکت اجتماعی را از دست خواهیم داد.

استاندار گلستان در پایان گفت: بهتر است که در برخی موارد هم تشکل ها از انتقاد صرف دوری بگیزند تشکل ها و اندام دولت باید ظرفیت تعاملی خود را در یک اندام میزگردی تبیین کنند تا تفرق ایجاد نشود.ما دنبال جمعیت سازی از تشکل ها نیستیم.

معرفی طرح زنان، گردشگری پایدار و توسعه جامعه محلی
اکرم موقری، دبیر اجرایی همایش نیز در این نشست  از مسئولان حاضر درخواست کرد تا با حمایت های لازم گلستان را به پایلوت طرح  تبدیل کنند و طرحی با عنوان  زنان، گردشگری پایدار و توسعه جامعه محلی را معرفی کرد گفت: اهمیت نقش سازمان های غیر دولتی در ارتباط با توانمند سازی جوامع محلی، معرفی طرح زنان، گردشگری پایدار و توسعه جامعه محلی، نقش و جایگاه و برنامه های گروه کاری و آمادگی این گروه در تعامل با تمامی بخش ها به عنوان یک نهاد قدرتمند اجتماعی در این طرح درنظر گرفته شده است.

فرهاد عزیزی، مدیر کل پایگاه های جهانی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشورگفت: کمپین آگاهی رسانی برنامه های آتی، افزایش مشارکت های اجتماعی و امکان شکوفایی اقتصادی بر میراث جهانی تاثیر دارد در این فرآیند متقابلا بر جامعه محلی اثر دارد، پس دخیل نمودن جامعه محلی نقش مهمی بر حفظ میراث فرهنگی دارد.

عزیزی ادامه داد: مدیران دولتی بر رفاه زندگی مردم محلی باید توجه داشته باشند آنها باید زمینه آموزش را فراهم کنند ما به زودی یک نشست تخصصی با نمایندگان تشکل ها برای تدوین برنامه عملی برای همکاری در زمینه ارتباط با تشکل ها با پایگاه را برگزار خواهیم کرد.

نماینده تشکل های غیردولتی استان گلستان در این نشست گفت: در استان گلستان بیش از 200 تشکل داریم که 30 تشکل در حوزه گردشگری و میراث فعالیت می کند، در دو سال اخیر با نگاه مثبت مسئولان کارهای مثبتی در این حوزه اتفاق افتاده است امیدواریم که مسئولان و نمایندگان با قوانین آسان،  فعالیت تشکل ها را تسریع کنند.

پس از ارایه گزارش عملکرد تشکل های غیر دولتی استان گلستان توسط امیر کابلی، فاطمه کیقبادی ادامه داد: ما تشکل ها گرد هم آمدیم و با حضور نمایندگانی که از میراث فرهنگی کشور حضور دارند  در خانه تشکلها می کوشیم تا با دیگر بخش ها در ارتباط باشیم و تعامل کنیم. همانطور که می دانیم در دوبند از برنامه ششم توسعه نقش تشکل ها دیده شده است پس توجه به این نکته بسیار مهم است.

استان گلستان در حوزه گردشگری پتانسیل های زیادی دارد
دکتر مرتضی طالع ماسوله رییس دبیرخانه شورای عالی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور گفت: در استانی هستیم که از تاریخ مهمی برخوردار است. در استانی که 200 سال نوروز را حفظ کردند و دو قرن سکوت را پشت سرگذاشتند. در این استان در حوزه گردشگری پتانسیل های زیادی داریم.

وی افزود: درسال 1948 جنگ آلمان تمام شد و بعد از 15 سال ما از آلمان بنز می خریدیم و پشت فرمان می نشستیم تا ایران می آمدیم بدون این که نگران خراب شدن آن باشیم اما امروز ما خودرویی می سازیم که مطمئن نیستیم تا تبریز ما را به سلامت خواهد رساند.

 طالع ادامه داد: وضعیت صنعت کشاورزی و آب خوب نیست اما صنعت گردشگری در صورت برنامه ریزی درست می تواند چاره ساز باشد. امروزه 16 میلیون و نیم مسافر از این استان عبور می کنند اگرکاری کنیم که یک شب دراستان اقامت کنند چه چیزی می تواند چنین در آمدی را نصیب این استان کند.

 او ادامه داد: اگر اصفهان، نگین جنوب ایران است گرگان هم نگین شمال ایران است اما مسئولان خوب کار نکرده اند. روستای زیارت که می توانست روستای نمونه باشد را تخریب کردیم اگر من امروز کاری برای گرگان نکنم خیانت کرده ام.

 برج سازی  غربی برگرفته از معماری گنبد کاووس است اما معماری امروز این استان، کاریکاتور گونه است و ارزشی ندارد. امروز بیش از 120 میلیارد درآمد ملی ژاپن است چون هر قدمی که برای توسعه برمی دارند با توجه به فرهنگ است. ستون خیمه توسعه ژاپن فرهنگ بوده است اگر پدرها ی ما به پله های پیروزی رسیدند به خاطر اصالت آنها بوده است.

در سند سیاست های کلی نظام به محور گردشگری، میراث فرهنگی و صنایع دستی توجه شده است
سمیع اله حسینی مکارم نیز در این جلسه گفت: تشکر می کنم از کسانی که این برنامه را تشکیل دادند؛ از مدیرکل استان، از نمایندگان تشکل ها که برای تشکیل این جلسه تلاش کردند واز آقای مغازه ای و خانم موقری سپاسگزارم.  ما در پیشرفت دو مفهوم داریم یک مفهوم کمی که رشد هست و یک مفهوم کیفی که توسعه هست آیا می توان هم توسعه پیدا کرد و هم به میراث فرهنگی توجه کرد ما می توانیم کره جنوبی را با کشور خود مقایسه کنیم؟

 کره جنوبی در سال گذشته 1000 میلیارد دلار  تولید ناخالص داخلی داشته است وقتی مقایسه می کنیم در سه دهه پیش ما خیلی جلوتر بودیم اما آنها ضمن توسعه، عناصر فرهنگی را نیز حفظ کرده اند. کشور ما و استان گلستان ظرفیت هایی که دارد با خیلی کشورهای دیگر قابل مقایسه نیست.

حسینی مکارم افزود: در سند سیاست های کلی نظام به محور گردشگری، میراث فرهنگی و صنایع دستی توجه شده و بیان شده است که گردشگران خارجی باید طی 5 سال به بیست و پنج میلیون نفر برسد و هر گردشگر در کشور ما 1500 دلار هزینه کند  1500 دلارمعادل چندین بشکه نفت درآمد دارد؟

او با اشاره به توسعه پایدار در گردشگری گفت: اگر بتوانیم زمینه ها را فراهم کنیم ما زمینه مثل میراث معنوی داریم که هم می تواند گردشگری پایداررا ایجاد کند و هم فرهنگ منطقه را حفظ کند. توسعه پایدار یعنی اینکه من جامعه محلی احساس کنم که معیشت من  با حفظ طبیعت آیین و میراث فرهنگی من گره خورده است و باید حفظ شود در این زمینه تشکل ها که واسط دولت و جامعه محلی هستند می توانند در توانمند سازی جوامع محلی کمک کنند به ویژه در زمینه اموزش به کودکان که مسئله بسیار مهمی است تشکل ها می توانند همکاری کنند.

در پایان این نشست، پنلی در خصوص راهکارهای تعامل سازمان های غیردولتی با سازمان میراث فرهنگی و گردشگری برگزار شد. در این بخش، حاضرین سوالات و مشکلات خود را بیان کردند و حسین اله بداشتی مدیر کل دفتر امور مجامع سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری  به مسائلی در این خصوص اشاره کرد و گفت: سازمان آمادگی حمایت از تشکل ها را دارد اما مشکل صدور مجوز به وزارت کشور ارتباط دارد و در حال حاضر قانون تشکل ها در حال بررسی و تصویب نهایی است.

روز دوم همایش، همزمان با سالروز ثبت گنبد کاووس، نمایندگان تشکل های گردشگری کشور که در این همایش حضور داشتند ضمن گرامیداشت این رویداد از سه روستای گردشگری گرگان به نام های «زیارت»، «چینو» و« بالا چلی» بازدید کردند و ظرفیت های گردشگری و صنایع دستی این روستاها را مورد بررسی قرار دادند.

خبرنگار: حسین زندی

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=3286,1


برچسب ها: استان گلستان ، تشکل های مدنی ، سازمان های مردم نهاد ،

نقش و جایگاه تشکل‌ها در توسعه پایدار منابع فرهنگی و محیط زیست

کد خبر: ۲۸۹۸۲۹



اولین همایش تشکل های غیر دولتی میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری استان گلستان با رویکرد توسعه مشارکت های اجتماعی برگزار شد.
در این همایش دو روزه که تعدادی از نمایندگان تشکل های غیر دولتی حوزه گردشگری سراسر کشورحضور داشتند نمایندگان گروه کاری با سمیع اله حسینی مکارم معاون پشتیبانی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشورابراهیم کریمی مدیر کل میراث فرهنگی استان گلستان، تجری معاون سرمایه گذاری و گردشگری استان و برخی از نمایندگان تشکل های استان دیدار کردند.
بر اساس این گزارش همچنین خانه تشکل های گردشگری استان گلستان با حضور حسین اله بداشتی مدیر کل دفتر امور مجامع سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور وسمیع اله حسینی مکارم معاونت توسعه مدیریت و منابع انسانی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشورگشایش یافت این نهاد سومین خانه تشکل های گردشگری کشور محسوب می شود.
در این نشست بابک مغازه ای از اعضای کاره گروه تشکل های غیر دولتی گفت: آیا سازمان میراث فرهنگی برای حمایت از فعالیت های مدنی در این حوزه ردیف مالی را نیز در نظر گرفته است که در اختیار امور مجامع و تشکل های مردم نهاد خود بگذارد تا بتوانند از توانمند سازی و برنامه های تشکل ها حمایت کنند؟
او ادامه داد:برای توانمند سازی تشکل ها در سطح عمومی نیازمند حمایت و پشتیبانی ویژه سازمان های غیر دولتی هستیم در مورد واسپاری برخی از کارها به تشکل ها همکاری کنید.


۱۴


در این جلسه ابراهیم کریمی مدیر کل میراث فرهنگی استان گلستان به ضرورت همکاری اداره کل استان با مورد تشکل های غیر دولتی به ویژه انجمن های گردشگری تاکید کرد وبه برنامه های آینده اداره میراث استان از جمله ثبت دیوار بزرگ گرگان در آینده ای نه چندان دور اشاره کرد.


مهمترین بخش این همایش در سالن کنفرانس استانداری گرگان با حضور بیش از ۱۵۰نفر از فعالان مدنی و مسئولان کشوری و مدیران ارشد استان از جمله استاندارگلستان، مدیر کل میراث فرهنگی، فرمانداران و مدیران برخی اداره ها برگزار شد.
در ابتدای برنامه بابک مغازه ای به عنوان نماینده گروه کاری تشکل های غیر دولتی حامی گردشگری و توسعه پایدارکشور گفت: ما می کوشیم تا به جای اینکه برای مردم و جامعه محلی تصمیم بگیریم در کنار آنها و با آنها برنامه ریزی کنیم .
او در ابتدا با اشاره به واقعه تلخ درگذشت زنده یاد دکترشهریار از تلاش برای راه اندازی بنیاد شهریار عدل برای حمایت از میراث فرهنگی پروژه های پژوهشی در این زمینه و گردشگری پایدارخبر داد.
او به نقش و جایگاه تشکل ها در توسعه پایدار ، و پایداری منابع فرهنگی و محیط زیست و نقش و جایگاه تشکلها در مدیریت مشارکتی عرفی و بومی در ایران اشاره کرد و گفت: خرسندیم که در این برنامه پس از برگزاری۶ گردهمایی کشور در مناطق مختلف مهمان تشکل های استان گلستان هستیم تا علاوه بر تشکل های گردشگری و میراث در کنار فعالان دیگر حوزه ها هم باشیم.
در این همایش حسن صادقلو استاندارگلستان بر لزوم حمایت از میراث فرهنگی وبه دنبال آن حمایت اداره کل میراث در استان از فعالان مدنی این حوزه در گلستان اشاره کرد و گفت:در استان گلستان نهادهای دولتی در کنار تشکل های مدنی می توانند تجربه ای از مدیریت مشارکتی را ارایه کنند و این استان می تواند پایلوت چنین الگویی در کشور باشد.


۱۵
استاندارگلستان افزود: تشکل ها از جایگاه مهمی در اسناد بالا دستی برخوردار هستند این اسناد نگاه ویژه ای به تشکل های مردم نهاد دارد در آموزه های مذهبی ماهم اشاره مهمی به نقش مشورت و تشکل ها شده است.
صادقلو ادامه داد: در برنامه ششم توسعه ما باید شاخص ها توسعه و مشارکت اجتماعی را ارتقاء بدهیم و شاخص های حضور سازمان های مردم نهاد را باید رشد کند. امروز افتتاح خانه تشکل ها مقدمه کاری است که بعد از آن باید افق کار و نقشه راه ترسیم شود اگر نتوانیم نقشه راه را ترسیم کنیم می شود تشریفات. شما پشتیبانی حاکمیتی را از دست می دهید و ما هم مشارکت اجتماعی را از دست خواهیم داد.
اکرم موقری دبیر اجرایی همایش نیز در این نشست از مسئولان حاضر درخواست کرد تا با حمایت های لازم گلستان را به پایلوت طرح تبدیل کنند و طرحی با عنوان زنان ، گردشگری پایدار و توسعه جامعه محلی را معرفی کرد گفت: اهمیت نقش سازمان های غیر دولتی در ارتباط با توانمند سازی جوامع محلی، معرفی طرح زنان ، گردشگری پایدار و توسعه جامعه محلی، نقش و جایگاه و برنامه های گروه کاری و آمادگی این گروه در تعامل با تمامی بخش ها به عنوان یک نهاد قدرتمند اجتماعی در این طرح درنظر گرفته شده است.
فرهادعزیزی مدیر کل پایگاه های جهانی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشورگفت: کمپین آگاهی رسانی برنامه های آتی، افزایش مشارکت های اجتماعی و امکان شکوفایی اقتصادی برمیراث جهانی تاثیر دارد در این فرآیند متقابلا بر جامعه محلی اثردارد و دخیل کردن جامعه محلی نقش مهمی بر حفظ میراث فرهنگی دارد
نماینده تشکل های غیر دولتی استان گلستان در این نشست گفت: در استان گلستان بیش از ۲۰۰ تشکل داریم ۳۰ تشکل در حوزه گردشگری و میراث فعالیت می کند، در دوسال اخیر با نگاه مثبت مسئولان کارهای مثبتی در این حوزه اتفاق افتاده است امیدواریم که مسئولان و نمایندگان با قوانین آسان، فعالیت تشکل ها را تسریع کنند.
فاطمه کیقبادی ادامه داد: ما تشکل ها گرد هم آمدیم و با حضور نمایندگانی که از میراث فرهنگی کشور حضور دارند در خانه تشکلها می کوشیم تا با دیگر بخش ها در ارتباط باشیم و تعامل کنیم. همانطور که می دانیم در دوبند از برنامه ششم توسعه نقش تشکل ها دیده شده است پس توجه به این نکته بسیار مهم است.
دکتر مرتضی طالع ماسوله رییس دبیرخانه شورای عالی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور گفت: استانی که ۲۰۰ سال نوروز را حفظ کرده و ۲ قرن سکوت را پشت سرگذاشتند در حوزه گردشگری پتانسیل های زیادی داریم.


IMG_2777[1]
طالع گفت : درسال ۱۹۸۴ جنگ آلمان تمام شد و بعد از ۱۵ سال ما ازآلمان بنز می خریدیم و پشت فرمان می نشستیم تا ایران می آمدیم بدون این که نگران خراب شدن آن باشیم اما امروز ما خودرویی می سازیم که مطمئن نیستیم تا تبریز مارا به سلامت خواهد رساند.
او ادامه داد: وضعیت صنعت کشاورزی و آب خوب نیست اما صنعت گردشگری در صورت برنامه ریزی درست می تواند چاره ساز باشد. امروزه ۱۶ میلیون و نیم مسافر از این استان عبور می کنند اگرکاری کنیم که یک شب دراستان اقامت کنند چه چیزی می تواند چنین در آمدی را نصیب این استان کند.
او ادامه داد: اگر اصفهان نگین جنوب ایران است گرگان هم نگین شمال ایران استاما مسئولان خوب کار نکرده اند. روستای زیارت که می توانست روستای نمونه باشد را تخریب کردیم اگر من امروزکاری برای گرگان نکنم خیانت کرده ام.
ما در پیشرفت دو مفهوم داریم یک مفهوم کمی که رشد هست و یک مفهوم کیفی که توسعه هست آیا می توان هم توسعه پیدا کرد و هم به میراث فرهنگی توجه کرد ما می توانیم کره جنوبی را با کشور خود مقایسه کنیم؟
کره جنوبی در سال گذشته 1000 میلیارد دلار تولید ناخالص داخلی داشته است وقتی مقایسه می کنیم در سه دهه پیش ما خیلی جلوتر بودیم اما آنها ضمن توسعه ،عناصر فرهنگی را نیز حفظ کرده اند. کشور ما و استان گلستان ظرفیت هایی که دارد با خیلی کشورهای دیگر قابل مقایسه نیست
حسینی مکارم افزود: در سند سیاست های کلی نظام به محور گردشگری، میراث فرهنگی و صنایع دستی توجه شده و بیان شده است که گردشگران خارجی باید طی 5 سال به بیست و پنج میلیون نفر برسد و هر گردشگر در کشور ما 1500 دلار هزینه کند 1500 دلارمعادل چندین بشکه نفت درآمد دارد؟
او با اشاره به توسعه پایداردر گردشگری گفت: اگر بتوانیم زمینه ها را فراهم کنیم ما زمینه مثل میراث معنوی داریم که هم می تواند گردشگری پایداررا ایجاد کند و هم فرهنگ منطقه را حفظ کند. توسعه پایدار یعنی اینکه من جامعه محلی احساس کنم که معیشت من با حفظ طبیعت آیین و میراث فرهنگی من گره خورده است و باید حفظ شود در این زمینه تشکل ها که واسط دولت و جامعهمحلی هستند می توانند در توانمند سازی جوامع محلی کمک کنند به ویژه در زمینه اموزش به کودکان که مسئله بسیار مهمی است تشکل ها می توانند همکاری کنند.


IMG_2724[1]


در پایان این نشست حسین اله بداشتی مدیر کل دفتر امور مجامع سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گفت: سازمان آمادگی حمایت از تشکل ها را دارد اما مشکل صدور مجوز به وزارت کشور ارتباط دارد و در حال حاضر قانون تشکل ها در حال بررسی و تصویب نهایی است.
روز دوم همایش هم زمان با سالروز ثبت گنبد کاووس نمایندگان تشکل های گردشگری کشور که در این همایش حضور داشتند ضمن گرامیداشت این رویداد از سه روستای گردشگری گرگان به نام های «زیارت»، «چینو» و« بالا چلی» بازدید کردند و ظرفیت های گردشگری و صنایع دستی این روستاها را مورد بررسی قرار دادند.

http://www.iscanews.ir/news/289829/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D9%88-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%85


برچسب ها: ایسکا نیوز ، تشکل های مدنی ، گردشگری استان گلستان ، نهادهای مدنی ، توسعه پایدار ،

مرمت غیراصولی؛ بلای جان بازار همدان

نویسنده: حسین زندی همدان -خبرنگارهمشهری
مرمت غیراصولی؛ بلای جان بازار همدان
بازار تاریخی همدان این روزها حال خوشی ندارد. از طرفی شرایط كلان اقتصادی بر آن سایه انداخته است و از سوی دیگر تغییر كاربری كه در كل مجموعه بازار در سال‌های گذشته صورت گرفته، بازار سنتی را به بازار مكاره مبدل كرده است....
1394/04/14
بازار تاریخی همدان این روزها حال خوشی ندارد. از طرفی شرایط كلان اقتصادی بر آن سایه انداخته است و از سوی دیگر تغییر كاربری كه در كل مجموعه بازار در سال‌های گذشته صورت گرفته، بازار سنتی را به بازار مكاره مبدل كرده است. اصنافی كه در گذشته هریك در راسته‌ای از بازار حضور داشتند، امروز پراكنده شده‌اند. اما نكته‌ای كه علاوه بر هویت بازار كالبد و ساختار بازار را تحت تأثیر قرار داده، مرمت و بازسازی غیراصولی در این مجموعه است.
استفاده از مصالح غیربومی و ناهمگون در بازسازی‌های صورت‌گرفته آسیب جدی به فضای بصری بازار وارد كرده است. این تخریب‌ها در یك دهه گذشته به دلیل بی‌توجهی اداره میراث فرهنگی و منفعت‌طلبی شهرداری سرعت بیشتری به خود گرفته و نبود مدیریت یكپارچه در شهر به این مسأله دامن زده است.
با توجه به اینكه نماینده دولت در استان به موضوع توسعه گردشگری توجه بیشتری نشان می‌دهد و یكی از عناصر رونق گردشگری حفظ بافت‌ها و بناهای تاریخی است. توجه به معماری بومی شهر و حفظ بازار تاریخی می‌تواند در توسعه گردشگری استان كارساز باشد.

مجموعه بی‌نظیر بازار همدان
«معصومه مؤمنی» مدرس دانشگاه و دانشجوی دكترای جغرافیا و برنامه‌ریزی گردشگری در این زمینه به همشهری گفت: بازارهای ایرانی هویت و شناسنامه فرهنگ و معیشت شهری این دیار است. بازار همدان به لحاظ طراحی و معماری جزو زیباترین بازارهای ایران است. سازه‌هایی به یادگار مانده از دوران صفویه و قاجار در قلب تپنده شهر برجذابیت‌های این مجموعه افزوده است. وجود مسجد جامع و كاروانسراهای زیبایی چون میرزاكاظم، شریفی، حاج صفرخان و گلشن و تعدادی راسته بازارها در اطراف آن و البته همجواری با تپه باستانی هگمتانه تنها بخشی از زیبایی‌های آن به شمار می‌رود.
مؤمنی با تأكید به ویژگی‌های بازار همدان ادامه داد: به سهولت می‌توان با پای پیاده در شهر قدم زد و از جاذبه‌های اطراف بازار مانند گنبد علویان، استر و مردخای، خانه پوستی‌زاده و بسیاری اماكن تاریخی دیگر بازدید كرد. اما متأسفانه آن‌طور كه باید و شاید مدیریت گردشگری و یا برنامه گردشگری مدونی برای بازار وجود ندارد.

تخریب‌های آزاردهنده
این مدرس دانشگاه به تخریب‌های صورت گرفته در بازار همدان اشاره كرد و گفت: تخریب‌ها صورت می‌گیرند و بدون اینكه اهمیتی برای مرمت آن قائل شوند، رها می‌شود. هر كدام از راسته‌های این بازار در دوران گذشته به شغل‌ها و پیشه‌های خاصی متعلق بوده كه متأسفانه امروزه كمرنگ شده است و بعضا مانند راسته پالان‌دوزها به كلی فراموش شده و امروز دیگر خبری از این پیشه موجود نیست. مغازه‌های زیادی به صنایعی چون چرم قالی و طراحی قالی تعلق داشتند كه می‌توانست تبدیل به جاذبه‌ای خاص برای شهر شود.
یكی از آسیب‌هایی كه به چهره بازار وارد شده استفاده از مصالح غیربومی در مرمت و بازسازی مغازه‌ها و حجره‌هاست. به‌ویژه این مشكل در مصالحی كه برای نماكاری‌ها استفاده می‌شود بیشتر دیده می‌شود.
مؤمنی با اشاره به این معضل گفت: نمای مغازه‌ها و دیوار و كف آنها تعمیر و با مصالح جدید پوشانده می‌شود كه چهره بازار را خراب كرده و حس قدیمی بودن آن را از بین می‌برد. به‌طور مثال نمای آجر برای بیرون مغازه‌ها مصوب شده اما نوع آن متفاوت است و دیده می‌شود 2 مغازه كنار هم یكی از آجر زردرنگ استفاده كرده و دیگری قرمز تیره.

فرصت برای احیا
این استاد دانشگاه در پایان تأكید كرد: اما این بازار هنوز هم فرصت احیا دارد و با یك برنامه و پشتیبانی دستگاه‌های مرتبط می‌تواند با حفظ فضای سنتی به لحاظ گردشگری به فضای قابل توجهی تبدیل شود. بهتر است قدر آن را بدانیم و به‌صورت امانتی به آیندگان بسپاریم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%B1%D9%85%D8%AA-%D8%BA%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%9B-%D8%A8%D9%84%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، بازارتاریخی همدان ، مرمت آثار تاریخی همدان ،

شنبه 13 تیر 1394

خاطرات 50 ساله نمایش در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :موسیقی ،هنر ،روزنامه همشهری ،

خاطرات 50 ساله نمایش در همدان

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
خاطرات 50 ساله نمایش در همدان
نمایش در همدان بیش از یك قرن سابقه دارد و هر یك از فعالان این عرصه خاطرات و صحبت‌های جذابی از دوره‌های مختلف نمایش در همدان دارند....
1394/04/10
نمایش در همدان بیش از یك قرن سابقه دارد و هر یك از فعالان این عرصه خاطرات و صحبت‌های جذابی از دوره‌های مختلف نمایش در همدان دارند. «علی‌اكبر طاهری» نیز یكی از بازیگرانی است كه نیم قرن پیش در سینما و تئاتر به‌صورت حرفه‌ای كار می‌كرد. وی در این گفت‌و‌گو خاطرات 50 ساله خود را بازگو می‌كند.
  • از كودكی خود بگویید. در كدام محله به دنیا آمدید، رشد كردید و به مدرسه رفتید؟
من متولد 14 شهریور 1317 در همدان، خیابان عباس‌آباد محله ورمزیار هستم. در 7 سالگی مادرم مرا به مدرسه زنگنه در كوچه استر برد و ثبت‌نام كرد. اما 3 یا 4 ماه بعد یك بیماری گرفتم كه این بیماری 2 سال طول كشید. آن زمان همدان در این زمینه 2 پزشك بیشتر نداشت و درمان آنها اثر نكرد ؛ پس از 2 سال و نیم با داروهای سنتی درمان شدم.
  • دوباره به مدرسه زنگنه برگشتید؟
بعد از بیماری مشكل این بود كه سن من به 10 سالگی رسیده بود و هیچ مدرسه دولتی مرا ثبت‌نام نمی‌كرد. آشنایی داشتیم كه باعث شد من بروم سواد یاد بگیرم و مرا به مدرسه شرافت در محله بین‌النهرین برد و ثبت‌نام كرد كه به مدیریت آقای محمودی و معاونشان آقای رهبر اداره می‌شد، یاد هر دو گرامی باد. اول و دوم را آنجا خواندم و سوم دبستان را تا ششم در دبستان رازی كه در خیابان بوعلی محل فعلی كوچه كنار پاساژ هما بود، ادامه دادم.
  • ورودتان به عرصه تئاتر از كجا شروع شد؟
از كودكی علاقه زیادی به هنر و نمایش داشتم و با بچه‌های همسن و سال خود كارهایی را انجام می‌دادیم. در دبیرستان ابن‌سینا با كمك همكلاسی‌ها انجمنی هنری تشكیل دادیم و شروع كردیم به كار تئاتر. ورود من به تئاتر از اینجا بود.
  • آن زمان چه كسانی با شما كار می‌كردند؟
كار در دبیرستان در سطح مقدماتی بود. از دبیران آقای گلشن كردستانی كه دبیر ادبیات ما بود خیلی همكاری می‌كرد و گاهی متن‌هایی را می‌نوشت که و من اجرا می‌كردم.
  • اجراهای عمومی شما از چه زمانی شروع شد؟
این مراحل طی شد و در همین سال‌ها یك روز فردی آمد و مرا به دبیرستان دعوت كرد. وقتی رفتم آقای محمدی- همین كسی كه مرا دعوت كرده بود- گفت قرار است ما یك نمایشنامه به نام عاطفه اجرا و شخصیت‌ها و كاراكتر‌ها را انتخاب ‌كنیم. از من هم تست گرفت و نقش اول نمایش عاطفه را به من محول كرد. پس از مدتی تمرین این كار روی صحنه رفت كه خیلی از آن استقبال شد.
  • علت استقبال چه بود؟
چون یك مشكل اجتماعی را بیان می‌كرد،از آن استقبال شد. آن زمان به دلیل مسائل بهداشتی و كمبود دارو، بیماری سل در ایران رواج داشت. این نمایش به زندگی 2 برادر می‌پرداخت كه یكی از آنها به بیماری سل مبتلا بود و پدر خانواده هم توانایی پرداختن هزینه درمان او را نداشت.
من در این نمایش برای تأمین هزینه‌های درمان دست به سرقت می‌زدم. در نهایت برادر مسلول فوت و پلیس مرا دستگیر می‌كرد. یكی از صحنه‌های جذاب و تأثیرگذار این نمایش لحظه دستگیری من بود كه مشكلات جامعه را با لحن تندی به پلیس بازگو می‌كردم.
  • نویسنده نمایشنامه كه بود؟
سروان محمدی بود كه اسم كوچكش را به خاطر ندارم. سروان ارتش بود كه هم كارگردان و هم نویسنده بود.
  • شما دبیرستانی بودید كه فعالیت حرفه‌ای را شروع كردید. پس از پایان درس فعالیتتان را ادامه دادید؟
بله . پس از دبیرستان زمانی كه وارد بازار كار شدم هم فعالیت را ادامه دادم.
  • شما در دبیرستان ابن‌سینا چه روزهایی برنامه داشتید؟
آن زمان سالن عمومی در شهر چندان نبود و بیشتر نمایش‌ها در دبیرستان‌ها برای مردم اجرا می‌شد. دبیرستان كه می‌رفتیم 3 ساعت صبح و 2 ساعت بعد از ظهر باید سر كلاس می‌نشستیم. بعداز ظهرهای پنجشنبه تعطیل بود و بیشتر مواقع این ساعت اجرا داشتیم و گاهی هم جمعه‌ها اجرا می‌كردیم.
  • علاوه بر نمایش چه فعالیت‌های هنری در دبیرستان‌ها بود؟
موسیقی هم بود؛ مثلاً حد فاصل 2 پرده برای اینكه تماشاگران سرگرم شوند، پیش‌پرده می‌خواندند.
  • بعد از دبیرستان كار نمایش را ادامه دادید؟
سرپرست و نماینده روزنامه اطلاعات در همدان به‌عنوان اسپانسر نمایش‌های ما برنامه‌هایی را برگزار می‌كرد و آقایان منزه، پرویز شكری، چاوشی و من نمایش اجرا می‌كردیم. برادر من علی‌اصغر طاهری با استاد كورش ابراهیمی اجرای موسیقی این برنامه‌ها را در گروه بر عهده داشتند. كوروش ابراهیمی آكاردئون خوبی می‌نواخت. نماینده روزنامه اطلاعات برنامه‌هایی را در شهرهای دیگر از جمله كرمانشاه  سنقر و بیجار در نظر گرفته بود كه ما رفتیم و اجرا كردیم، اما از نظر درآمد چندان قابل توجه نبود. در بیجار پس از اجرا فرماندار ما را به شام دعوت كرد و اجرا را هم تمدید كردیم.
  • در آموزش تئاتر از چه اصولی پیروی می‌كردید؟
آن زمان ما سواد تئاتری نداشتیم. نه مكاتب تئاتر را می‌شناختیم و نه با نمایشنامه‌نویسان جهان آشنا بودیم. گاهی كتابی را پیدا می‌كردیم و می‌خواندیم، حتی میكروفون نداشتیم و مدام باید با صدای بلند حرف می‌زدیم. ‌
  • به جز نمایش عاطفه چه كارهایی را روی صحنه بردید؟
با آقای محمود نیك‌انجام یكی از پیشكسوتان تئاتر همدان كه در تئاتر بوعلی به‌صورت حرفه‌ای فعالیت می‌كرد، كار كردم. در نمایش «از فرنگ‌برگشته» من به‌عنوان پسر ایشان اجرا می‌رفتم. در این نمایش پدری هزینه کرد تا پسرش به خارج رفت،اما پسر به جای درس‌خواندن ولگردی می‌کرد. پدر وقتی می‌فهمد با پسر درگیر می‌شود و مسائلی پیش می‌آید. با بیشترگروه‌های نمایشی همدان ارتباط داشتم. البته آن زمان هم یك‌سری از دوستان نمایش روحوضی اجرا می‌كردند كه من علاقه‌ای به آن نداشتم.
  • شما در تئاتر بوعلی كار نكردید؟
خیر؛ اما با زنده‌یاد رضا همراه مدیر تئاتر بوعلی دوست بودم و تا همین اواخر ارتباط خوبی داشتیم. او درمانگاهی ایجاد كرده بود و داروی گیاهی عرضه می‌كرد.
  • دوست داشتید چه نمایشی را بازی كنید كه اتفاق نیفتاده است؟
من سوژه‌هایی را دارم و نوشته‌ام اما اجرا نشده است. بیشتر كارهای من طنز انتقادی است.
  • در نمایش‌ها چقدر از موسیقی استفاده می‌كردید؟
ما موسیقی متن نداشتیم. در فاصله برنامه‌ها كورش ابراهیمی و برادرم علی‌ا‌صغر طاهری كارهایی را به فارسی و تركی اجرا می‌كردند. به گویش همدانی هم نمایشی اجرا نكردیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-50-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، علی اکبر طاهری ، تئاتر همدان ، هنر همدان ،

شنبه 13 تیر 1394

درگذشت یکی از کاشفان غار علیصدر

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

درگذشت یکی از کاشفان غار علیصدر

درگذشت یکی از کاشفان غار علیصدر
یوسف نجایی غارنورد باسابقه و پیشکسوت ورزش اسکی استان درگذشت. به گزارش همشهری، مجتبی جوادیه مربی اسکی گفت: بسیاری همدان را پیشگام کوهنوردی نوین ایران می‌دانند جایی که یک قرن سابقه فعالیت حرفه‌ای این ورزش را دارد....
1394/04/10
 یوسف نجایی غارنورد باسابقه و پیشکسوت ورزش اسکی استان درگذشت. به گزارش همشهری، مجتبی جوادیه مربی اسکی گفت:  بسیاری همدان را پیشگام کوهنوردی نوین ایران می‌دانند جایی که یک قرن سابقه فعالیت حرفه‌ای این ورزش را دارد. وجود بزرگانی چون محمود اجل، فریدون اسماعیل زاده و یوسف نجایی باعث رشد شاخه‌های مختلف این ورزش در همدان بوده است.
این کوهنورد ادامه داد: دیروز یکی دیگر از این ستارگان خاموش شد و جامعه کوهنوردی و غارنوردی ایران و همدان را اندوهگین کرد. یوسف نجایی کوهنورد، غارنورد و پیشکسوت ورزش اسکی همدان پس از سال‌ها فعالیت و برجا‌گذاشتن کارنامه‌ای درخشان به دیار باقی شتافت.  یوسف نجایی سال 1319در همدان متولد شد و از سال  1336 با صعود به قله توچال فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد. او در سال 1342 جزء تیم 4 نفره اکتشاف غار علیصدر بود و از اولین افرادی محسوب می‌شود که وارد این غار شده است. نجایی در کشف غارهای سراب همدان و غار دود‌زا شرکت کرد و بارها همراه سایمون بروکس به نقشه برداری غارهای ایران پرداخت.  مراسم بزرگداشت وی چهارشنبه 10 الی 11/30 شب در حسینیه بختیاری‌ها برگزار می‌شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA-%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%BA%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B5%D8%AF%D8%B1

پاسخ آقای علی نجایی به این خبر
علی نجائی
دوشنبه 15 تیر 94 13:03
nejaei@yahoo.com
یوسف عزیزمان در تاریخ 9/4/1394 رفت، او که هیچ زمستانی یاران باز نگاه داشتن او از رفتن را نداشت این بار رفت تا دیگر پائیز را نبیند رفت تا د ل غمدیده ما را با کوله باری از خاطرات شیرینش تنها بگذارد،او به همراه نسیم عصر گاهی دامنه های الوند تا از فراز الوند پر شکوهش شاهد غرور آفرینی فرزندان این مرزوبوم باشد. بر خود وظیفه میدانم تا به نمایندگی از خانواده نجائی از تمامی مردم فهیم و همنوردان عزیزی که در مراسم تشیع، خاکسپاری و ختم پدر عزیزمان قبول زحمت نموده و موجبات تسلی دل غمدیده خانواده نجائی گردیدند کمال سپاس را دارم . قد ردان زحمات شما سروران گرامی هستیم 

ضمن تشکر از دوست عزیزمان آقای جوادیه خواهشمند است متن خبر به صورت زیر اصلاح گردد
بر اساس مستندات موجود وارائه شده به شرکت سیاحتی علیصدر ، سازمان گردگشگری و میراث فرهنگی و سازمان اسناد ملی ایران گروه 4 نفره آقایان زنده یاد محمد طاهر همایونی، زنده یاد یوسف نجائی ، عین ا.. بختیاری فر و عباس رئوفی در زمینه کشف غار علیصدر محق شناخته شده اند خواهشمند است به منظور ارج نهادن به زحمات این عزیزان متن خبر اصلاح گردد


برچسب ها: همشهری همدان ، کوهنوردی همدان ، یوسف نجایی ،

شنبه 13 تیر 1394

ثبت کانون تئاتر کودک و نوجوان همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،هنر ،روزنامه همشهری ،

ثبت کانون تئاتر کودک و نوجوان همدان

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
ثبت کانون تئاتر کودک و نوجوان همدان
كانون تئاتر كودك و نوجوان همدان تشكلی است كه از سال گذشته فعالیت خود را آغاز كرده و در برخی رویدادهای هنری شهر از جمله جشنواره بین‌المللی تئاتر كودكان و نوجوانان با اداره كل ارشاد همدان همكاری كرده است....
1394/04/13
كانون تئاتر كودك و نوجوان همدان تشكلی است كه از سال گذشته فعالیت خود را آغاز كرده و در برخی رویدادهای هنری شهر از جمله جشنواره بین‌المللی تئاتر كودكان و نوجوانان با اداره كل ارشاد همدان همكاری كرده است. این كانون هفته گذشته به ثبت رسید و فعالیت رسمی خود را آغاز كرد.
مسئول كمیته ارتباطات كانون كودك و نوجوان استان همدان به همشهری گفت: كانون كودك و نوجوان استان همدان از طریق یك انتخابات رسمی كار خود را آغاز كرد. این كانون از 5 نفرهیأت مدیره و یك بازرس تشكیل شده است و از بدو شروع فعالیت این نهاد نوپا، عضوگیری آغاز شد و یك‌سری كارهای پایه‌ای نیز از جمله ارتباط‌گیری ارگان‌ها، نهادهای اداری و خصوصی انجام پذیرفت. در كنار این قضایا یك‌سری كارگاه‌ها و ورك‌شاپ‌های آموزشی نیز درباره اصول نمایشنامه‌نویسی، بازیگری و كارگردانی نمایش خلاق را برگزار كردیم.
«فریبا یعقوبلو» ادامه داد: بعد از گذراندن یك دوره 6 ماهه كانون به تولید نمایش كودك رسید كه خوشبختانه 6 نمایش صحنه‌ای و یك نمایش خیابانی به مرحله اجرا رسید . همچنین  در پروسه جشنواره بین‌المللی كودك 2نمایش در بخش رقابت صحنه‌ای و یك نمایش در بخش رقابت خیابانی حضور داشت. همچنین 3نمایش در بخش ویژه همدان و یك نمایش دربخش جنبی به اجرا درآمد.
این كارگردان همدانی ادامه داد: به‌رغم تمام مشكلات و سختی‌هایی كه جشنواره كودك در سال گذشته داشت و با تمام كمبودها ، نواقص و كاستی‌ها، تعیین كمیته داوران كودك و نوجوان و برگزاری مراسم اختتامیه به كانون كودك محول شد. در واقع كانون مجری این برنامه‌ها بود.
ایجاد ظرفیت بالا در استان
مسئول كمیته ارتباطات كانون كودك و نوجوان استان با اشاره به اهداف این تشكل افزود: هدف از تشكیل كانون كودك ایجاد ظرفیت بالا و توانمند در استان است. اینجا در زمینه تولید آثار خلاق و ارزشمند نیاز به یك كانون تخصصی تئاتر كودك و نوجوان واقعا احساس می‌شد. خوشبختانه به یاری دوستان این امر محقق شد و اكنون فعالیت‌ها آغاز شده است.
وی در ادامه به اعضای كانون اشاره كرد و گفت: اعضای هیأت مدیره شامل «نوشین بیگلریان» مدیر كانون،« فرزاد لباسی» نایب‌رئیس و همچنین سعید باغبانی، محسن پورقاسمی و نیما بیگریان عضو هیأت مدیره و صابر دارپوی بازرس كانون است. تعدادی از اعضا وابسته و برخی دیگر پیوسته هستند. به این معنی كه وابسته‌بودن بستگی به مدرك تحصیلی مرتبط دارد و پیوسته‌بودن چنین نیست. ما در زمینه بازیگری، كارگردانی نویسندگی و پژوهشگری عضو می‌گیریم.
یعقوبلو در پایان با اشاره به مراحل ثبت كانون گفت: این كانون 14 اردیبهشت امسال به‌طور رسمی ثبت شد و دبیر جشنواره بین‌المللی تئاتر كودكان و نوجوانان همدان در به ثبت رسیدن كانون نقش مهمی داشت .همچنین اداره ارشاد حمایت خوبی از كانون داشته است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AB%D8%A8%D8%AA-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%AA%D9%8A%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D9%88-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، کانون تئاتر کودک و نوجوان همدان ، تئاتر همدان ،

انتخاب خبر: هنرمندان همدانی بار دیگر در اعتراض به تخریب میراث طبیعی و تاریخی همدان به استاندار نامه نوشتند.

به گزارش حسین زندی، خبرنگار انتخاب خبر، یکی از راه هایی که کنشگران مدنی و فرهنگی برای بیان خواسته ها و پیگیری مطالبات برمی گزینند نامه نگاری و گفت و گوی مکتوب با نهادهای قدرت است چرا که از این راه فرصت تامل و تعمق را به طرف گفت و گو می دهند. چه بسا چنین روشی موثر تر و نتیجه بخش تر از راه های اعتراضی باشد. فعالان فرهنگی استان همدان نیز در طول سال های گذشته برای بیان مطالبات خود بارها به مسئولان نامه نوشته اند.

در طول دو ماه گذشته این دومین بار است که هنرمندان، پژوهشگران، فعالان مدنی و فرهنگی همدان نماینده دولت دراستان را مورد خطاب قرار می دهند و با نگاشتن نامه خواسته های عمومی جامعه در زمینه  حفظ میراث تاریخی و طبیعی را مطرح می کنند. اولین نامه هنرمندان و فعالان مدنی در اعتراض به اقدام شهرداری همدان  بود که با ایجاد پارک سوار باعث تخریب  بخشی از بافت تاریخی شهر در محوطه سر گذر شده بود. هر چند هنوز پارک سوار پا برجاست اما اعتراض هنرمندان و اقدام استاندارو مدیریت میراث فرهنگی از تخریب زورخانه تاریخی همه کسی جلو گیری کرد. پاسخ استاندار به نامه مذکور باعث دلگرمی فعالان فرهنگی استان شد اما آنان همچنان نگران هستند و بخشی از این نگرانی را در نامه دوم بیان کرده اند. دراین نامه که به امضاء بیش از یکصد نفر از هنرمندان، فعالان مدنی، پزشکان و پژوهشگران رسیده است چنین آمده است:

جناب آقای مهندس نیکبخت

استاندار محترم استان همدان

با سلام و احترام

با سپاس از توجه حضرتعالی به مطالبات فعالان فرهنگی، هنرمندان و علاقه‌مندان به تاریخ و محیط‌زیست این دیار، نظرات ارزشمند شما که نشان‌گر پاسخگویی و مسئولیت عالی‌ترین مقام دولت تدبیر و امید در استان است، را به فال نیک می‌گیریم.

 امید است همان‌طور که در پیامتان فرمودید همه مسئولان دولتی مرتبط به‌ ویژه شهرداری‌های محترم استان توجه ویژه‌ای به ماندگاری عناصر فرهنگی، طبیعی داشته باشند. ما نیز خواهیم کوشید تا به عنوان نمایندگانی از وجدان بیدار جامعه، کماکان رسالت خویش را در پایش عملکردها و پاسداری از داشته‌های فرهنگی و طبیعی سرزمین‌مان ادامه دهیم.

نظر به اهمیت این موضوع آمادگی داریم تا در صورت فراهم شدن شرایط توسط جنابعالی، نشست‌های دوره‌ای به منظور هم‌اندیشی و ارائه‌ی راهکارهای عمومی در خصوص موارد مشابه را برگزار نماییم. تا با در نظر گرفتن جمیع شرایط، زمینه‌ی کاهش این‌گونه اقدامات عاری از توجه به اصول توسعه پایدار در استان تامین شود.

بر کسی پوشیده نیست استاندار محترم در بسیاری از موارد و سخنرانی‌های خویش، بر صنعت گردشگری به عنوان مهمترین رکن و راهکار توسعه‌ی استان همدان تاکید داشته‌اند.

ضمن سپاس از نگاه مسئولانه‌ی شما، نگرانی خود را از توسعه‌ی مظاهر گردشگری بدون توجه به پایداری منابع ابراز می‌داریم. چرا که تجربه‌های پیشین گواهی است بر این که توسعه‌ی بی‌رویه و سریع اقتصادی، می‌تواند زمینه‌ساز نابودی منابع فرهنگی و محیطی هر منطقه‌ای باشد.

به عنوان مثال بنا بر اظهارات کارشناسان، جانمایی پارکینگ در جوار محوطه‌ی تاریخی هگمتانه، احداث هتل‌ها، اقامت‌گاه‌ها و اماکن تفریحی در منطقه مشرف به تپه عباس‌آباد و گنجنامه، اعطای مجوز بلندمرتبه‌سازی در محور بلوار بعثت و بلوار ارم نیز محور پرترافیک همدان از جمله خیابان بوعلی، میدان جهاد و بیمه اشتباه بوده و خسارات جبران ناپذیری را به تاریخ و طبیعت شهر وارد کرده است. این اتفاق در مناطق محروم شهر مانند شهرک‌های خضر، مدنی، اندیشه و ولیعصر متاسفانه به اشکال مختلف رخ داده است.

همانطور که مستحضر هستید در 2 دهه گذشته بیشترین آسیب به فضای سبز شهری همدان از درون و بیرون  وارد شده و از این «باغ‌شهر تاریخی» یک شهرِ بدون قواعد معماری پدید آمده است. باغ‌های نابود شده‌ی کوهپایه الوند، هیچ جایگزینی ندارند. بیشتر این تخریب‌ها با مجوز شهرداری‌ها و کمیسیون ماده 5 صورت گرفته است.

از شما تقاضا داریم حتی‌المقدور آن‌چه از عناصر قدیمی و بافت شهر باقی مانده و یا در حال نابودی است را نجات دهید. بازیابی و مرمت ساختمان‌های قدیمی، چمن‌ها، محله‌ها و قنات‌های تاریخی شهر، در کنار حفظ باغ‌های باقیمانده می‌تواند به حفظ هویت شهری همدان کمک کند.   

نکته مهم، این‌که با عنایت به تاکید جنابعالی در خصوص ایجاد زمینه‌های سرمایه‌گذاری، تایید می‌فرمایید که این مهم باید به شکل پایدار صورت گیرد نه مقطعی و گذرا.

به همین دلیل خواستار توجه حضرتعالی بر رعایت اصول گردشگری پایدار هستیم تا با حفظ  سرمایه‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی استان شاهد توسعه همه جانبه استان همدان باشیم.

از آن جا که بیشتر فضاها و بناهای تاریخی در مرکز شهر قرار دارد برای حفظ این آثار درخواست ما به عنوان اولین گام، بستن رینگ اول شهر، جلو گیری از هرگونه ساخت و ساز در این نقطه و اجرای طرح پیاده راه در خیابان های اصلی است. طرحی که سال هاست مسکوت مانده است.

 

امضاکنندگان:

پرویز اذکایی (پژوهشگر- مورخ)

امیرشهاب رضویان (سینماگر)

مسعود احمدی (ساعد) (نویسنده)

پرویز پرستویی (بازیگر)

هانیه توسلی (بازیگر)

احمدرضا درویش (کارگردان سینما)

مجید برزگر (سینماگر)

امین جعفری (هنرمند)

امیر لطفیان (عکاس)

پرویز شکری (چهره پرداز)

فرزاد سپهر (روزنامه‌نگار، معمار)

حسن گوهرپور (شاعر)

فخرالدین حیدریان (دندانپزشک)

مهرداد مدرکیان (دندانپزشک)

پژمان خطیبیان (پزشک)

افشین فرهانچی (پزشک)

حیدر زندی (پژوهشگر)

بابک مغازه‌ای ( فعال مدنی)

مهدی به خیال (پژوهشگر)

عباس عربزاده (عکاس)

رضا مقدم (عکاس)

احمدرضا گنجه‌ای ( فیلمساز)

حسین زندی (روزنامه نگار- فعال مدنی)

جلال حجتی (پژوهشگر)

علی بیات (فعال محیط زیست)

یاسر ساکی‌مهر (آهنگساز)

حسن همه‌کسی (معلم بازنشسته، فعال مدنی)

باقر عباسی (فعال محیط زیست)

مهدی همه‌کسی (فعال مدنی)

سهراب نیک فرجاد (کاردان تئاتر)

بهرنگ مجیدی (معمار- موسیقیدان)

عباس فرهادی مقدم ( فعال فرهنگی)

علی نائینی ( فعال فرهنگی)

مصطفی صدقی ( کوهنورد)

حسین شیری ( کوهنورد)

جمشید رستمی ( کوهنورد)

ناصر ارجمند (کوهنورد)

اصغر قادری (کوهنورد -فعال محیط زیست)

جمشید منطقی (نوازنده- آهنگساز)

مهدی طاهری (خبرنگار)

راحله صمدی (خبرنگار)

حمیدرضا معصومی (خبرنگار)

اعظم معصومی (خبرنگار)

مروارید مهیمنی (خبرنگار)

محمد صباغیان ( فعال محیط زیست)

پرویز محمدی (روزنامه نگار)

سحر شاملو (فعال عرصه تئاتر)

سعید ایپکی (فیلمساز)

مجتبی جوادیه (فعال گردشگری)

نقی موسیوند (فیلمساز)

وحید به خوش (مستند ساز)

عباس شیخ بابایی (سینماگر)

علی معصومی (پژوهشگر)

اشرف (فروغ) موسی خانی (نویسنده- فیلمساز)

مجید مرادی (عکاس- مستندساز)

زری رنجبران (کارشناس دانشگاه بوعلی)

بهرام عرب وند (آهنگساز -روزنامه نگار)

مریم رشیدی (دبیر آموزش پرورش)

محمد قربانی (مهندس معمار- عکاس)

شیوا شرفی (مدرس عکاسی- دبیر آموزش پرورش)

مجید عزیزیان ( مستند ساز)

مریم خاکیان (روزنامه نگار)

نوید لطیفی (روزنامه نگار)

کاظم سبزی (روزنامه نگار)

حسین ابولفتحی (روزنامه نگار)

اشرف منطقی (فعال مدنی)

سلمان زند (روزنامه نگار)

محمد بیاتی (روزنامه نگار)

حسین مددی (فعال مدنی)

امیر بختیاریان (روزنامه نگار)

راهله خاکباز (خبرنگار- فعال گردشگری)

اردشیر محرابی (مجسمه ساز)

سیامک فتاحی (فعال محیط زیست)

علیرضا بهرامی (شاعر- روزنامه نگار)

پوریا گلمحمدی (شاعر- پژوهشگر)

فرهاد گیتی جمال (فعال محیط زیست)

علی اکبرکرمی (فعال محیط زیست)

سعید پورعظیمی(پژوهشگر)

امیر برجیان (فعال فرهنگی)

حمید نوروزی (فعال محیط زیست)

حسین ناصرخیریان (فعال گردشگری)

فیروز بنی بیات (فعال فرهنگی)

محمد اسدی (کوهنورد- فعال محیط زیست)

مجتبی خوش صفت ( کارگردان- بازیگر)

سعید دینی (فعال محیط زیست)

فاطمه کاظمی (خبرنگار)

زهره رحیمی (فعال مدنی)

علیرضا سبزه‌واری (شاعر- روزنامه‌نگار)

http://entekhabkhabar.ir/visitorpages/show.aspx?ItemId=3142,%201&isdetaillist=true



برچسب ها: نامه هنرمندان همدان ، اعتراض به تخریب میراث ، میراث طبیعی همدان ، میراث تاریخی همدان ، پرویز پرستویی ، هانیه توسلی ،

مدتی است شهروندان همدانی با چرای دامهای عشایر و گوسفندداران در خیابان ها و محله های شهر روبرو هستند

پایتخت تاریخ و تمدن ایران محل زندگی شهروندان است یا تردد احشام؟

کد خبر: ۲۸۷۶۲۵



حسین زندی *



مدتی است شهروندان همدانی با چرای دامهای عشایر و گوسفندداران در خیابان ها و محله های شهر روبرو هستند و تاکنون پاسخی برای دلیل ورود احشام به مناطق مسکونی شهری پیدا نکرده اند .به اعتقاد آنها فاتحه پاسخگویی سال‌ها پیش از این در پایتخت تاریخ و تمدن خوانده شده و اگر از متولیان امور عشایر استان علت همزیستی شهروندان پایتخت نشین و احشام را بپرسید بدون شک پاسخشان جزء ارایه آمار و تبلیغاتی که ارتباطی هم به موضوع ندارد نخواهد بود.


۲


چندی است اطلاق عنوان های پرطمطراق و دهان پر کن برای شهرها در ایران متدوال شده است همدان هم از این نمد کلاهی برای خود ساخته است ابتدا بر اساس اینکه همدان قدیمی ترین پایتخت شناخته شده کشور است عنوان پایتخت تاریخ و تمدن را برآن برگزیدند بدون آن که به آثار تمدنی حوزه مادها توجهی داشته باشند هنوز نتوانسته اند محوطه ای را از این دوره تاریخی در همدان شناسایی کنند و بر پایتخت نشینان این شهر کهن معرفی کنند و بشناسانند. تپه ها و محوطه هایی که گمان می رفت ممکن است آثار تمدنی ماد درآن باشد را مانند تپه مصلا یا ارگ تپه نابود کردند همچنین یکی از دستاوردهای مجلس و دولت گذشته این بود که بدون در نظر گرفتن استانداردها و زیر ساخت ها، همدان را کلان شهر نامیدند.از سوی دیگر این تبلیغات توخالی و پوشالی بدون واکنش و پاسخ شهروندان ماند و حتی موجب خوشحالی و مسرت آنان را فراهم کرد از این روی که ساکن پایتخت تاریخ و تمدن و کلانشهر همدان هستند.هیچ مطالبه ای از سوی شهروندان همدانی صورت نگرفت مبنی بر اینکه با حلوا حلوا دهان شیرین نمی شود کلان شهر دارای مولفه و تعریف خاصی است و برای کلا شهرشدن یا پذیرش هر عنوانی باید شرایط، مظاهرو امکانات مناسبی فراهم شود.
همین بی توجهی مردم و بی تدبیری مدیران استانی در گذشته باعث شد امروز اصلی ترین نقطه شهر که یک بافت تاریخی کم نظیر است محل تجمع دستفروشان، مرغ فروشان و بدتر از همه فروشندگان مواد مخدر باشد تا جایی که این بزرگواران به موفقیتی دست یافته اند که خدمات خود را به صورت شبانه روزی ارایه می کنندتا مراجه کنندگان رضایت کامل داشته باشند. یا وقتی حضور گاو وگوسفند در معابر عمومی شهر و بلوارها پررنگ تر می شود چاره ای جز تحسین مدیران برای شهروند پایتخت نشین باقی نمی ماند!
اما حال پرسش اساسی این است که این کلان شهر و پایتخت تاریخ و تمدن محل زندگی شهروندان است یا احشام؟ خوشبختانه مواردی از این دست آنقدر ملموس و قابل مشاهده است که مسئولان محترم نمی توانند انکار کنند.


۳
بیماری های مشترک انسان و احشام مانند تب مالت در استان هرگز ریشه کن نشده و ورود گوسفندان در کنار رودخانه ها به تشدید این بیماری در بین شهروندان دامن خواهد زد.
با شروع فصل بهار کوچ عشایر کشور به مناطق ییلاقی آغاز می شود و به طبع همدان به دلیل شرایط آب و هوایی ویژه‌ای که دارد یکی از استان‌های میزبان آنهاست افزون بر آن ده ها تیره از عشایر کشور در چراگاه های استان همدان حق چرا دارند. . در چند سال اخیر با گسترش مناطق شهری و محدود شدن چراگاه های استان عشایر با ورود به همدان با مشکلاتی مانند محدودیت اسکان مواجه می‌شوند. حتی سال گذشته به دلیل اسکان موقت آنها در تپه باستانی پیسا جنجال‌هایی هم به پا شد امسال به دلیل شرایط ویژه و بروز مشکلاتی مانند خشکسالی و گرمای طاقت‌فرسا که در مناطق قشلاقی وجود داشت کوچ عشایر به استان زودتر از سال های پیش آغاز شد. رفع همه این مشکلات نیاز به برنامه‌ریزی‌های جدی در این زمینه دارد.
گاهی عشایر برای این که احشام خود را از نقطه ای به نقطه دیگر انتقال دهند از راه های مال رو و متداول استفاده نمی کنند و از درون محوطه های شهری و مسکونی عبور می کنند که این مستلزم آموزش عشایر است با از بین‌رفتن ایل‌راه‌ها شرایط برای آمد و شد عشایر دشوارشده است و نیاز به ایل راه های جایگزین است تا موجب آزار و اعتراض شهروندان فراهم نشود.
اما اسکان عشایر درکنار رودخانه منطقه تاریک دره که روزانه صدها نفر کوهنورد و گردشگراز آن عبور می کنند و یا برای استراحت از آن استفاده می کنند خطرناک است و یا حضور احشام در اطراف شهرک امیرکبیر، حصار حاج شمسعلی، شهرک فرهنگیان، شهرک بهشتی و دیگر مناطق شهری بارها باعث دردسر هایی برای شهروندان شده است. به طور مثال شهروندان به دلیل اینکه گوسفندان گل‌ها و درختان جلو منزل آنها را خورده است با عشایر درگیر شده اند. درست است که میزان مراتع کاهش پیدا کرده و به دشواری زندگی عشایر دامن زده است اما با ایجاد تناسب بین مرتع و دام اندکی از مشکلات حل خواهد شد اگر چه چاره کار در اسکان دائم عشایر و مکانیزه کردن پرورش دام است.


حسین زندی



فعال محیط زیست *

http://www.iscanews.ir/news/287625/%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%AE%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D9%88-%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%AD%D9%84-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%B4%D9%87%D8%B1



در من آوازیست
نگاهی بر موسیقی رپ، پاپ، راك، جاز و موسیقی ملی ایران؛
در من آوازیست
موسیقی رمانتیك و تاریخی ایران در معرض تأثیر خرد كننده ی دنیای ماشینی قرار گرفته است.
 
تاریخ : چهارشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۴ ساعت ۱۵:۳۳
آنچه كه از موسیقی جدید و متداول میشنویم به معنای این چند اصطلاح موسیقی نیستند؛
آشفتگی ذهنی و پریشانی و هذیانگویی سرایندگان و خوانندگان و مستمعان و گوشداران موسیقی سطحی.

من یكی از دوستداران موسیقی هستم و این مطلب را كه در اینجا مینویسم به معنی آگاهی كامل من از موسیقی نیست و بازبینی و داوری آن را به صاحبنظران و موسیقیدانان و اهل هنر واگذار میكنم.
آنچه كه این زمان از موسیقی در میان جوانان میشنویم كه به نام پاپ، رپ، راك و جاز شناخته شده است و به نام موسیقی جدید به بازار عرضه میكنند، بسیاری از این آثار، به معنای واقعی این چند اصطلاح موسیقی نیستند.
آنچه از موسیقی جدید و متداول میشنویم، با رجوع بر این آثار، چیزی جز، آشفتگی ذهنی و پریشانی و هذیانگویی سرایندگان و اجراكنندگان آن نیست. 
مستمعان و گوشداران آنها هم، به همان اندازه از نظر ذهنی، مشابه آوازخوانانشان هستند. 
زمینه پیدایی این پدیده، حالت انتزاعی انسان امروز و بریدن و قطع رابطه ی آنها با محیط واقعی و عدم آموزش و آشنایی آنها با موسیقی و آوازخوانی است.
و اینان اگر مروری بر سبكهای متداول از گذشته میكردند، دچار این حالت انتزاعی (سردرگمی، پادرهوا و معلق) نمیشدند.
این حالت انتزاعی و معلق و خود استاد خود شدن یا تقلیدوار و ندانسته از چیزی پیروی كردن مربوط به عصر و زمانی است كه ناشی از سرخوردگی و یأس و عصیان و پوچگرایی و به دورانی مربوط میشود كه انسان از جایگاه خود كنده شده و معلق است و هویت تاریخی و زمانی و مكانی خود را از دست داده است تمدن امروز ما، تمدن انتفاعی است كه مردم را به دنبال خواستهای آنی و روزمره و ارضای امیال و غرایز و هوسهای خود میبرد.
ماشین زمان تندتر از ما میرود ـ و زمان تابع تكنولوژی است.
دیگر ما را فرصتی نیست.
ایراد ما به نوع موسیقی نیست به نحوهی محتوا و اجرای آن است.
در موسیقی جاز و پاپ ما نوازندگان و خوانندگان خوب داشتهایم و هماكنون هم در داخل و خارج هستند و توانستهاند شادی و غم مخاطبان خود را ارضا كنند. منظور ما این موسیقی سردرگمی است كه نه استاد میخواهد و نه آموزش و كلاس، البته آموزش و كلاس میان خودشان دارند. و هر كس به دلخواه خود و تقلیدوار كاستی را پُر كرده و آلبومی به بازار میدهد. این نوع موسیقی و آوازخوانی كه در میان جوانان ما متداول شده سبب قطع رابطهی مردم با موسیقی شده است..
وقتی آشپز، خورش و غذایی بیمحتوا به خورنده میدهد، خورندهی غذا مزهی غذای خوب از یادش میرود.
این نوع موسیقی روی مردم تأثیر بد میگذارد و نخستین تأثیر بد آن است كه از جوهر خودآگاهی و ملی و اصیل خود دور میافتند.
شعور و درك فرهنگی آنها پایین میآید و آگاهیشان از موسیقی گذشته و تاریخی خود كم و كمتر میشود. هماكنون طوری شده كه نسل جوان ما به موسیقی بیمتانت روی آورده كه تركیب ترانه آن، از واژههای سبك و بیربط است كه ترسیمی از خوشبختی مصنوعی یا نقشی از بحرانزدگی است و در روح و جسم انسان اثری مخرب و نامتعادل برجا میگذارد و از نظر شادمانی و حتی غم، نمیتواند روح را ارضا كند. در این نوع موسیقی (ترانه ها) الفاظ و واژه ها، از حد تمنیات غریزی و جنسی و مغازله های روزمرگی بالاتر نمیرود یا مضمون از یأس و واخوردگی است.
پس از گذشت سالهایی از شهریور بیست به علت ارتباط ایرانیان با دنیای خارج و آشنایی با فیلمها و نمایشها و آثار خارجی، موسیقی خارجی به صورت جاز و پاپ در ایران متداول شد. سرایندگان و خوانندگان آغازین این سبكها تا مدتها، كامل و مستقل بودند كارشان اصالت داشت و آواز و ترانه به وزن و ریتم خاص اجرا میشد. آهنگ شوقافزا و با تحرك بود.
نخستین ترانه به سبك پاپ كه من به گوش خود شنیدم این بود، (دیشب تو لاله زار/ میرفتم از كنار) كه حالت والس و پرتحركی داشت. بعدها، ترانه ی شب بود و تاریك و بیابان بود، كه این ترانه نیز حالت اجرایی آن تند و رقصان بود. نظیر این ترانه ها رفته رفته بیشتر سروده شد كه تلفیقی از حضور نوای خارجی و ایرانی با هم بود.
نمونه ی خوب این آهنگها، در جاز همشهری ما، ویگن بود كه تصنیفهای او بسیار خاطره انگیز و انطباقی كامل با روح ایرانی داشت. ویگن كه در دامنه ی كوه الوند و در جلگه و در دهكـده ی شورین (شـروین) پـرورش یـافته و بـزرگ شده بود علاوه بـر آشنایی بـا موسیقی غربی، آنچنان بود كه، دل و خاطرش مملو از عشق به سرزمین و زادگاهش بود؛ و پس از آن خوانندگانی مـانند مهـرپویا و عارف و عمادرام، نوری وزن و اعتباری یافتند كـه سبكشان ارتباط زیـادی بـا موسیقی ایرانی داشت. از این پس موسیقی جاز و پاپ تحتتأثیر حوادث و رویدادهای تازهتر شكل و تركیب و آوایشان تغییراتی كرد و به شعبهها و متفرعات گوناگون رفت و با دایر شدن سازهای الكترونیكی آموخته های گذشته و صاحب صداها عوض شدند و موسیقی الكترونیكی به مجالس راه یافت و جای مطربها را گرفت و خوانندگی وارد مرحلهی هرج و مرج گردید. 

موسیقی رپ
رپ اصطلاح یا لفظی است كه از موسیقی سیاهپوستان ساكن غرب گرفته شده است. این سبك با تغییراتی وارد دیار ما شده و تشابه و مانندی با موسیقی ایرانی ندارد و متضاد با آن است. این سبك در آنجا كامل و مستقل و متعلق به سدهی اخیر است اكنون، ما حضور آن را در میان عدهای كه خواهان موسیقی جدید هستند مشاهده میكنیم. عدهای چنین ادعا دارند كه این مانند بحرطویل ایرانی است و دارای مضمون و حاوی پیامی است. در واقع كلامی كه خوانندگان مسلسلوار و هیجانزده و بیپروا به همراهی آهنگ بیان میكنند، موسیقی را مخدوش میكند. فریاد و خطابهی خواننده حالت ناهنجار دارد، هر چند كه از بار سیاسی هم برخوردار باشد. این نوع موسیقی نیز در ردیف هنر انتزاعی قرار میگیرد كه در دیگر هنرها مثل نقاشی هم سرایت كرده و این زاییدهی محیط خشونت و بریدن از مواهب طبیعی و دور شدن از محیط زیست و غلبه دنیای ماشینی است.
در محدودهی دنیایی است كه آدمهای آن وقت و حوصلهی تأمل و تعمق ندارند؛ و خطری محسوب میشود و مخرب است.
طرفداران و مدافعان این نظریه، اگر به مدرنیسم توجه دارند، باید كندوكاوی درست در مردمشناسی و انسانشناسی از فلسفهی مدرن در هنـر غـرب داشته باشند. و با ندانمكاری و ناآگاهی دستآویز علیه مدرنیسم به دست ندهند. كه شرط روشنفكری، تعادلجویی و تسلط بر نفس و آرمانجویی اخلاقی است. در موسیقی جدید كه به نامهای گوناگون شناخته شده در خیلی از موارد، الفاظ و واژهها از حد تمنیات غریزی و جنسی و مغازلهی روزمره بالاتر نمیرود و در تحلیل برخی دیگر از این آثار، زبان اندوهزده و غم حماقتبار آنست كه ناشی از عشق سطحی و دونمایه زندگی شخصی است. تبادل كلام میان عاشق محدود و محصور در تمنیات پیشِپا افتاده روزگار اجباریست.
این چه احساسی است؟ چه هویتی است كه در حد حرف زدن و شكوه كردن و ناله كردن است. از آهنگ گذشته، اگرتركیب واژههای این ترانهها را در اینجا بیاورم، از حقارت زندگی شخصی این آوازهخوانان، به خنده میافتید.
یا برعكس این، خواننده و عاشق مرد یا زنی است كه از هر كاری كه میكند فقط میخواهد لذت ببرد و وقت و زندگیاش را بالای حوائج سركش خود نهاده و گاه صحنهی خوانندگی محدود میان دو عضو جنسی است. درباره دوست داشتن و عشق حرفی نداریم، عشق پدیدهی والای انسانی است. اما این قهرمانان عصر ما، نهایت آرزوشان در چیست؟ (من تو را دوست دارم تو هم مرا، در هر جهنمی كه میخواهد باشد.) این فرم قهرمان همیشگی تصنیف عصر ما است.
خوش به حال دوران شوالیه ها، كه گرچه هر كس زندگی شخصی خودش را داشت اما، شوالیه برای عشق خود مایه میگذاشت، در دنیای حسی و رومانتیك خود قهرمانی ایدهآلیستها و صاحب آرمان بود و راه دور و دراز عشق را میباید میپیمود. كه قهرمان باید آزمایشهای بسیاری را از سر بگذراند.
خوانندهی عاشق اكنون، شخصیتی پیشپا افتاده، بازتابی است بیرحمانه و ذلیل شده از دنیای مسلط ماشینی كه حقیر است و كاستی گرفته و نوحهاش بازتاب تنهایی است و سرگردانی. و نوایش بازتاب، سبك و سیاق و حضور و حركات آدمكهای خیابانی است. كه سرنوشت خود را نمیداند و یا در پی فرار از سرنوشت است كه فقط شخصیت را در خود میبیند. و اینان را مقایسه كنید با خسرو و شیرین و فرهاد، «تفاوت ره از كجاست تا به كجا؟»

موضوع خلاقیت هنری
بعضی به این نكته اشاره میكنند كه این جریان موسیقی تازه، تلاش در جهت خلاقیت هنری است. این كارشناسان و نظریه پردازان باید بدانند كه: خلاقیت هنری به نظر پروست، ماهیتاً، به معنی تلاش برای بازیابی زمان گمشده است. ما خود را داریم از دست میدهیم. ما به زمان و مكان واقعی خود تعلق نداریم و به گفتهی پروست، هنر گونهای بازآفرینی، یگانه بازسازی ممكن جهان متلاشی شونده است كه در گرداگرد درون ماست. ما به عوض اینكه به بازآفرینی دست بزنیم، خود در متلاشی كردن جهان دور و برمان شریك و سهیم هستیم.
امپرسیونیستها، چرا و چگونه درخشیدند؟ 
چون بازتاب زمان و مكان گمشده بودند، ثبت زمان و لحظه هایی كه از دست میروند. موسیقی نیز، به هماند اندازه نقاشی متوجه رنگ و زمان و لحظه های از دست رفته است. یك برگ خزان، افتاده از بیداد زمان، مقدمهی سرودن ترانهای میشود.
حرفی نیست كه موسیقی وصفی گویا از ماهیت هر عصر است، اما موسیقی به خاطرات و تاریخ خود تكیه دارد و بیاصالت نیست. به خاطر داشته باشیم كه عصر نوین، یا تولد دوباره (رنسانس) بازگشت به احیای دوران كلاسیك بود، نهضت احیای آثار كلاسیك یا تغییرات تازه و مدرن، نكتهی دیگر اینكه، نظریه پردازی مهم نیست، قدرت تشخیص مهم است باید مستقل اندیشید. آرمان را فدای مرام نكنیم. من به همان اندازه بدبینی كه نسبت به نقایص دارم. ایمان شدید و استواری نسبت به موسیقی دارم. آشفتگی و بحرانی كه در موسیقی ما دیده میشود، اگر صادقانه بخواهیم با طرز سبك و شیوهای، میتوانیم نقایص را از میان برداریم.
بگذریم از اینكه میان سردمداران موسیقی، بر اثر استفاده از سازهای خارجی اختلاف هست، اما نمیتوانیم یكدیگر را طرد كنیم. در هر دو شیوه، آثار خوب عرضه شده است. موضوع دیگر آنكه موسیقی ایران با كلام آمیخته است و منحصراً در اختیار ابزار و آلت و ساز موسیقی نیست. موسیقی منحصراً در اختیار روشنفكران و عالمان نیست. سروده و كلام مردم خود حكایتگر قسمتی از موسیقی است. به همان اندازه كه عارفان كلام خود را با موسیقی ادا میكنند. مردم عادی نیز، نمونهها و انواع ترانهها را میسرایند. و اینها همه از جوهر تفكر ایرانی برخوردارند در جشنهای ایرانی، از ساز و دهلزنها و مطربها و در تعزیه نوحهخوانان و همسرایان در این موسیقی تاریخی شركت دارند.
صدها هزار صدا، صدا و نوای آواز، چنگ و چغانه و رباب و بربط گوشها را نوازش میداده است و هزارها شیخ و عارف عالم و عامی، لوتی و تاجر این نواها را با هم تكرار میكردهاند.
این صدای نمردنی «شیخ و شاب را عاشقوار به رقص وا میداشت» موسیقی یكی از چراغهای فرهنگ ایران است و یكی از موجبات وحدت فرهنگی ایران است. یادگاری از عشق ایرانی است. ایرانیان به این موسیقی باز شناخته میشوند. موسیقی ما بر شعر و كلمه مبتنی است و ریتم و ضرباهنگ آن توأم با شعر و ترانه است. و ردیفهای موسیقی با ردیفهای شعری مطابقت دارند.
هر چند كه عناصر سازنده موسیقی (صداها) و شیوه های پیدرپی آمدن صداها سبب ایجاد فرمهای بیانی میشود. ریتم و هارمونی موسیقی ایران با حركات فیزیكی و درهمخوانی دیده میشود.

موسیقی ایران یك موسیقی تاریخی و معنوی
موسیقی ایرانی یك موسیقی تاریخی و معنوی است و در بردارندهی عشق زوال ناپذیر است و برحسب شرایط شادیزا و غمانگیز است و غمانگیز بودن آن جانكاه و روحآزار نیست.
ترانه ها و نوحه های ما از گذشته از محتوای غنایی و مضمون دلنشین برخوردار بوده اند و حتی قسمتی از موسیقی ما در نوحه ها و سرایش و سرود عزا حفظ شده است.
بعضی چنین نظر دارند كه موسیقی ما به علت اجرای مداوم به سبك قدیم خود خسته شده و به خصوص در اركسترهایی كه از سازهای غربی برخوردار نیستند و فقط بر سازهای ایرانی تكیه میكنند، موسیقی ما را در مرحلهی درجا یا حتی پسرفتن نگه داشتهاند. در مورد این عده كه فقط میخواهند با سازهای ایرانی كار كنند، من حرفی ندارم. اما، كار این بخش تمامی موسیقی ایران نیست و موسیقی ما هنگامی كه به حد اعتلای خود رسید كه از سازهای غربی در آن استفاده شده و شكل هارمونیك آن قویتر شد و از حول و حوش محدود ایرانی هم بیرون رفته و آوایی نوین شده بود. زمانی كه ساز و ساختهایی جدید مانند جاز و پاپ متداول شد. عدهای تصور میكردند كه موسیقی ما مطرود شده و آوایی دیگر از او برنمیخیزد. اما این تصور درست نبود و وقتی كه این موضوع را در میزگرد تلویزیون به مباحثه گذاشتند، اكبر گلپا، پاسخ آنان را داد و چنین گفت: این همه آهنگ و این همه تصنیف و ترانه و آواز كه در ایران در زمان حال سروده و گفته شده، سرایندگان و گویندگان آن در چه دوره میزیستند؟ در واقع گلپا میخواست بگوید كه نه! موسیقی ما عقب ننشسته است پیشتر هم رفته. آنها كار خود را میكنند، ما هم كار خود را میكنیم. ما از آنها استمداد نمیكنیم كه نزنند، بگذار مشغول باشند. موسیقی ما متنوع است از كوچه بازاری گرفته تا پاپ و جاز و در رأس آن «موسیقی ملی ایران» قرار دارد نواخت و سبكها متنوع است.
این گفته و نقل قول را از آن جهت آوردم كه موسیقی ایران به شرطی كه از تنوع سازها برخوردار باشد، از نظر جهانی مطرح است و مطرود نیست.
گرایشها فرق میكند.یك نكته مهم دیگر این كه اكثر نوازندگان توانا از صحنه بیرون رفته و درگذشته اند و شرایط جایگزینی در میان نبوده است.
با وصف این جبران این آسیب بر میگردد به خود ما و ساختار اجتماعی و سیاسی و فرهنگی ما كه باید با استفاده از حالت ایمانی و روحی و روانی جامعه كه نگذاریم امتداد این موسیقی از گذشته قطع شود و به آینده نیز رهگشا باشد. محافل فرهنگی، اجتماعی و سیاسی تأثیر فراوان بر موسیقی دارند. 


هوشنگ جمشیدآبادی
http://honarnews.com/vdcau0na.49n6e15kk4.html


برچسب ها: هوشنگ جمشید آبادی ، موسیقی ایران ، مطالب رسیده ، هنر نیوز ،

شنبه 13 تیر 1394

خداحافظی کاشف غارعلیصدر از دنیا

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،گردشگری ،مطالب در خبر گزاری ها ،

قله یخچال سال 1342 
در این عکس عربعلی شروه پژوهشگر مطرح کتاب های هنر هم حضور دارد
یوسف نجایی هم رفت
خداحافظی کاشف غارعلیصدر از دنیا
یوسف نجایی کاشف غارعلیصدر از دنیا رفت.
 
تاریخ : چهارشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۴ ساعت ۰۹:۴۹
حسین زندی- با وجود کوهستان الوند در همدان و کوهنوردان با اخلاق و حرفه ای، این شهر پیشگام ورزش کوهنوردی در ایران به شمار می آید. به همین سبب در طول یک قرن اخیر افراد برجسته ای در رشته‌های کوهنوردی، اسکی، غارنوردی و سنگ نوردی از همدان ظهور کرده اند.

زنده یاد محمود اجل، اولین کسی بود که در ایران آموزش ورزش حرفه ای کوهنوردی را پایه گذاری کرد و پس از او زنده یاد فریدون اسماعیل زاده، نجاح و دیگر کوهنوردان ادامه دادند و کوهنوردی همدان را به رشد قابل قبولی در این ورزش رساندند. یکی از افراد تاثیر گذار در نیم قرن اخیر زنده یاد یوسف نجایی بود. 

نجایی سال ۱۳۱۹در همدان متولد شد و از سال ۱۳۳۶ با صعود به قله توچال فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد ودر اولین صعود گروه کوهنوردی کشور به قله دماوند از جبهه شمالی حضور داشت. او در سال ۱۳۴۲ جزو تیم ۱۴ نفره اکتشاف غار علیصدر بود و ازاولین افرادی محسوب می شود که همراه گروه کوهنوردی سینای همدان وارد این غار شده است. 

نجایی در کشف غارهای «سراب» همدان و غار «دود زا» شرکت کرد و بارها همراه سایمون بروکس به نقشه برداری غارهای ایران پرداخت. او یکی از پیشگامان هیمالیا نوردی در کشور محسوب می شود و در اولین تیم صعود ایرانیان به هیمالیا حضور داشت. او به عنوان مربی رشته‌های مختلف کوهنوردی بیش از ۵ دهه به آموزش کوهنوردی، غار نوردی و اسکی در همدان مشغول بود. فعالیت حرفه‌ای این کوهنورد در ۱۸ سالگی با صعود به قله توچال آغاز شد و پس از استخدام در آموزش و پرورش همچنان به فعالیت‌های خود ادامه داد سپس درکلاس کارآموزی مرحوم نجاح ۱۳۴۳،کلاس مربیگری زیر نظر نوشل ۱۳۴۴ ،کلاس برف و یخ زیر نظر پیتر‌هابلر وکلاس امداد و نجات زیر نظر سپ مایر شرکت کرد تا بتواند اندوخته‌های خود را به درستی در اختیار شاگردانش قرار دهد.

کمتر کوهنورد حرفه ای را در همدان می توان سراغ گرفت که از آموزش‌های او بهره نبرده باشد. در دوران جوانی و میانسالی بارها در مسابقات مختلف شرکت کرد و به مقام‌های شاخصی دست یافت؛ از جمله در مسابقات کنگره کوهنوردی دو بار به مقام اول و دوم دست یافت. نجایی چندین سال دبیر هیات کوهنوردی استان بود و در این سال‌ها خدمات بزرگی را به کوهنوردی و کوهنوردان استان ارایه کرد. نجایی در سال ۱۳۴۸ به عضویت بنیاد هیمالیا درآمد و یکی ازتاثیر گذارترین افراد در هیمالیا نوردی به شمار می رود.

او یکی از کسانی است که در سال ۱۳۴۵ در احداث پناهگاه اول میدان میشان الوند مشارکت کرد. 

او از فعالان انجمن غار نوردان ایران محسوب می شد و در پیمایش، نقشه برداری و ثبت غارها ی ایران با افردای مانند مصطفی سلاحی ، جواد نظام دوست و دیگر غار نوردان باسابقه کشور همکاری می کرد.

درگذشت این پیشکسوت غار نوردی برای جامعه ورزشی همدان ضایعه ای جبران ناپذیر است. پیکر این غارنورد باسابقه کشور پیش از ظهر روز سه شنبه در باغ بهشت همدان به خاک سپرده شد و تعداد زیادی از کوهنوردان، ورزشکاران و شاگردان او حضور داشتند. مراسم بزرگداشت زنده یاد یوسف نجایی از ساعت ۲۲ تا ۲۳:۳۰ دقیقه امروز چهارشنبه در حسینه بختیاری‌های همدان برگزار می‌شود.

http://honarnews.com/vdcb0zbw.rhb8gpiuur.htm


برچسب ها: هنر نیوز ، یوسف نجایی ، کاشف غار علیصدر ، علی سرد ، غار نوردی همدان ،

شنبه 13 تیر 1394

کاشف غار علی‌صدر از دنیا رفت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،روزنامه ها ،


کاشف غار علی‌صدر از دنیا رفت
حسین زندی

 با وجود کوهستان الوند در همدان و کوهنوردان با اخلاق و حرفه ای، این شهر پیشگام ورزش کوهنوردی در ایران به شمار می آید. به همین سبب در طول یک قرن اخیر افراد برجسته ای در رشته‌های کوهنوردی، اسکی، غارنوردی و سنگ نوردی از همدان ظهور کرده اند.
زنده یاد محمود اجل، اولین کسی بود که در ایران آموزش ورزش حرفه ای کوهنوردی را پایه گذاری کرد و پس از او زنده یاد فریدون اسماعیل زاده، نجاح و دیگر کوهنوردان ادامه دادند و کوهنوردی همدان را به رشد قابل قبولی در این ورزش رساندند. یکی از افراد تاثیر گذار در نیم قرن اخیر زنده یاد یوسف نجایی بود. نجایی سال 1319در همدان متولد شد و از سال  1336 با صعود به قله توچال فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد ودر اولین صعود گروه کوهنوردی کشور به قله دماوند از جبهه شمالی حضور داشت. او در سال 1342 جزو تیم 14 نفره اکتشاف غار علیصدر بود و ازاولین افرادی محسوب می شود که  همراه گروه کوهنوردی سینای همدان وارد این غار شده است.  نجایی در کشف غارهای «سراب» همدان و غار «دود زا» شرکت کرد و بارها همراه  سایمون بروکس  به نقشه برداری غارهای ایران پرداخت. او یکی از پیشگامان هیمالیا نوردی در کشور محسوب می شود و در اولین تیم صعود ایرانیان به هیمالیا حضور داشت.  او به عنوان مربی رشته‌های مختلف کوهنوردی بیش از 5 دهه به آموزش کوهنوردی، غار نوردی و اسکی در همدان مشغول بود. فعالیت حرفه‌ای این کوهنورد در 18 سالگی با صعود به قله توچال آغاز شد و پس از استخدام در آموزش و پرورش همچنان به فعالیت‌های خود ادامه داد سپس درکلاس کارآموزی مرحوم نجاح 1343،کلاس مربیگری زیر نظر نوشل 1344 ،کلاس برف و یخ زیر نظر پیتر‌هابلر وکلاس امداد و نجات زیر نظر سپ مایر شرکت کرد تا بتواند اندوخته‌های خود را به درستی در اختیار شاگردانش قرار دهد.کمتر کوهنورد حرفه ای را در همدان می توان سراغ گرفت که از آموزش‌های او بهره نبرده باشد. در دوران جوانی و میانسالی بارها در مسابقات مختلف شرکت کرد و به مقام‌های شاخصی دست یافت؛ از جمله در مسابقات کنگره کوهنوردی دو بار به مقام اول و دوم  دست یافت. نجایی چندین سال دبیر هیات کوهنوردی استان بود و در این سال‌ها خدمات بزرگی را به کوهنوردی و کوهنوردان استان ارایه کرد.  نجایی در سال 1348 به عضویت بنیاد هیمالیا درآمد و یکی ازتاثیر گذارترین افراد در هیمالیا نوردی  به شمار می رود. اویکی از  کسانی است که در سال 1345 در احداث پناهگاه اول میدان میشان الوند مشارکت کرد. او از فعالان انجمن غار نوردان ایران محسوب می شد و در پیمایش، نقشه برداری و ثبت غارها ی ایران با افردای مانند مصطفی سلاحی ، جواد نظام دوست و دیگر غار نوردان باسابقه کشور همکاری می کرد.
درگذشت این پیشکسوت غار نوردی برای جامعه ورزشی همدان ضایعه ای جبران ناپذیر است. پیکر این غارنورد باسابقه کشور پیش از ظهر روز سه شنبه  در باغ بهشت همدان به خاک سپرده شد و تعداد زیادی از کوهنوردان، ورزشکاران و شاگردان او حضور داشتند. مراسم بزرگداشت زنده یاد یوسف نجایی از ساعت 22 تا 23:30 دقیقه چهارشنبه در حسینه بختیاری‌های همدان
 برگزار می‌شود.

http://ghanoondaily.ir/News/53646/%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D9%81-%D8%BA%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8C%D8%B5%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7-%D8%B1%D9%81%D8%AA



برچسب ها: روزنامه قانون ، درگذشت یوسف نجایی ، کاشف غار علیصدر ، کوهنوردی همدان ، غارنوردی همدان ،

سه شنبه 9 تیر 1394

چوب تاك زیر دست هنرمند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،گفتگو ،

چوب تاك زیر دست هنرمند

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
چوب تاك زیر دست هنرمند
«محمدسعید چاپاریان» چوب تاك را زیر دستان خود دارد. وی متولد سال 44 در همدان و فارغ‌التحصیل رشته افسری است. چاپاریان عضو انجمن مجسمه‌سازان همدان است....
1394/04/09
«محمدسعید چاپاریان» چوب تاك را زیر دستان خود دارد. وی متولد سال 44 در همدان و فارغ‌التحصیل رشته افسری است. چاپاریان عضو انجمن مجسمه‌سازان همدان است. فعالیت‌های هنری او در قالب هنر محیطی در فضاهای باز شهری است. این هنرمند همدانی تاكنون چندین نمایشگاه از جمله نمایشگاه انفرادی با عنوان «بیوین‌و بگو» برگزار كرده است. نكته مهم كار او در این است كه خیلی به بدنه چوب دست نمی‌زد مجسمه‌هایش را رنگ‌آمیزی نمی‌كند و آنها را صیقل نمی‌دهد. او فقط خوب نگاه می‌كند و همین نگاه دقیق به او می‌گوید با یك تكه چوب چه بسازد. چاپاریان در گفت‌و‌گو با همشهری از هنر خود می‌گوید.
  • دانشكده افسری كجا؟ هنر كجا؟
من متعلق به دهه 40 هستم. آن زمان جنگ بود به همین دلیل به محض بزرگ‌شدن جای ورود به اجتماع به سربازی رفتم و وارد نیروی هوایی شدم. بچه‌های دهه 40 دوره‌هایی طی كردند كه بسیار فراز و نشیب داشت. ما در دوران جنگ تحمیلی زندگی کردیم، اما من ركود را قبول ندارم. معتقدم كسی كه چهار فصل را ببیند می‌تواند درباره سال صحبت كند. من از اول اهل هنر بودم و موسیقی را بیشتر به‌صورت خودآموز یاد می‌گرفتم. بعدها توجه من به این هنر و خاصه به چوب تاك جلب شد و كار اصلی من با این چوب است.
  • چرا چوب تاك؟
برای من سؤال بود با وجود اینكه این چوب ظرفیت بالایی دارد اما كسی به طرفش نرفته است. استادان روی چوب‌های سخت كار می‌كردند و این چوب فقط زغال خوبی می‌داد. وقتی وارد كار با این چوب شدم به خاصیت‌های این چوب بیشتر پی بردم. حدود 4 هزار كار از این چوب ساخته‌ام اما یكی از آنها رنگ‌آمیزی نشده است. از‌تردی و شكنندگی با آتش محكم می‌شود. كارهای من تلفیقی از واقعیت و تخیل بدون صدمه‌زدن به طبیعت است.
  • آیا این هنر را از كسی آموخته‌اید؟
خیر. خودآموخته ام و خیلی هم تلاش كردم. من معتقدم هنرمند اصلی خداوند است و ذره‌ای از این هنر را به من هدیه داده است.
  • همدان مجسمه‌های سنگی همچون شیرسنگی دارد كه دارای قدمت زیادی هستند، اما متأسفانه به آنها توجه نشده است. چقدر نیاز داریم از چنین هنری در المان‌های شهری استفاده شود؟
من 7 سال همدان را قدم‌به‌قدم گشتم؛ آنقدر تمثیل و تمثال و سنگواره موجود است كه هیچ نیازی به تلاش نیست. در این شهر سنگ‌های زیادی هستند كه هنرمندان می‌توانند روی آنها  کارکنند.
در سال 92 این مجوز به من داده شد كه در بلوار ارم روی درختان زنده كار كنم. این كار یك كار كارگاهی بود و من به دنبال فرصتی برای نشان‌دادن آن در بیرون بودم. درخت موجودی عزیز است. ما خیلی دم از حفاظت از محیط‌زیست می‌زنیم، اما اگر واقعاً می‌خواهیم به این مسأله توجه كنیم باید فرهنگسازی و روی بچه‌ها كار كنیم تا 10 سال دیگر بتوانیم درخت بیشتری داشته باشیم.
بعضی بخش‌های درخت بعد از مدتی فرسوده می‌شود و باید بریده شود. اما ما می‌توانیم رنگ و لعابی به آن بدهیم و شكل‌های زیبایی از آنها در بیاوریم. اگر این كار من به سرانجام برسد بی‌نظیر خواهد بود. من بضاعت این را ندارم كه چند میلیون تومان بابت این موضوع خرج كنم، اگر صدا‌و‌سیما كمك كند می‌توانیم این شكل‌ها را به مردم نشان دهیم.
  • وضعیت مجسمه‌سازی همدان را چگونه می‌بینید؟
با توان و تلاش‌هایی كه از هنرمندان همدانی می‌بینیم، وضعیت خیلی خوب است. همدان در سنگواره‌ها حرف اول را در دنیا می‌زند. اگر حمایت بشویم این هنر در استان‌های دیگر هم دیده می‌شود.
  • برگزاری این جشنواره‌ها چقدر در پذیرش مجسمه سازی  از سوی مسئولان به‌عنوان هنر كمك خواهد كرد؟
ما هرچه می‌خواهیم در طبیعت داریم. مجسمه‌سازی نیاز به معرفی ندارد. این هنر از ابتدا كه بشر در غارها زندگی می‌كرد وجود داشت. اما وظیفه سنگین مدیران هنری و شهری همدان است كه در این زمینه فرهنگسازی كنند. لازم است در زمینه حرفه‌ای‌تر شدن هنرمندان تلاش كنیم و برخوردمان به‌صورت موضوعی باشد. این هنر را باید به دل مردم برد.
  • صحبت پایانی...
باید كار كنیم. اگر از ما حمایت نشود انگیزه‌مان كم می‌شود. در بهمن‌ یك نمایشگاه گذاشتم كه 3‌میلیون تومان هزینه برداشت و این هزینه‌ها من را دچار مشكل کرد. برگزاری نمایشگاه‌ها باید ساده‌تر شود تا هنرمندان بهتر بتوانند در این نمایشگاه‌ها شركت كنند.

http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%86%D9%88%D8%A8-%D8%AA%D8%A7%D9%83-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، محمد سعید چاپاریان ، انجمن مجسمه سازان همدان ، مجسمه سازی در همدان ،

دوشنبه 8 تیر 1394

گفت و گو با داوود فتحعلی بیگی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :هنر ،

گفت و گو با داوود فتحعلی بیگی

fathalibeigi.jpg

 

داوود فتحعلی بیگی کارگردان، نمایش‌نامه نویس و بازیگر نام آشنایی کشور است. فتحعلی بیگی متولد سال ١٣٢٩ در زنجان، فارغ‌‌التحصیل مقطع كارشناسی نمایش از دانشكده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران، مدرس دانشگاه و یکی از پژوهشگران و صاحب نظران نمایش‌های آیینی سنتی کشور است. تاکنون در بیش از 30 نمایش به عنوان بازیگر، نویسنده و کارگردان حضور داشته و در سال ١٣٨٠ موفق به دریافت مدرك درجه‌ی یك هنری (معادل دكتری)‌ از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شده است. داوود فتحعلی بیگی این روزها علاوه بر تدریس به پژوهش‌هایش ادامه می‌دهد. 

با او در زمینه‌ی وضعیت نمایش آیینی سنتی در همدان به گفت‌و‌گو نشسته‌ایم:

شما دو بار برای دیدن تئاترهای سنتی به همدان آمدید، وضعیت تئاتر آیینی را در همدان چگونه ارزیابی می‌کنید؟
نسبت به دیگر شهرها و استان‌ها که در این زمینه فعالیت نمی‌کنند امیدوار کننده است. دوستان فعال در این حوزه هم دریافت خوبی از این گونه‌ی نمایشی داشتند و خوشبختانه کارها هم با استقبال خوبی از طرف مخاطبان روبه‌رو می‌شود که این مسئله جای امیدواری دارد.

برای اینکه استان‌های دیگر هم در این زمینه فعال‌تر شوند چه تدبیری باید کرد؟
یکی از مهمترین عواملی که می‌تواند به احیای این هنر یاری رساند، برگزاری کارگاه‌های آموزشی است. برای تربیت کردن کسانی که بتوانند چنین نمایش‌هایی را اجرا کنند، آموزش، بسیار ضروری است چون علی‌رغم ظاهر ساده‌ای که مخاطب می‌بیند، کار در این حوزه، مشکل است یعنی سهل و ممتنع است. متاسفانه در دانشکده‌ها‌ی تئاتر هم در زمینه‌ی این نوع نمایش، آموزش لازم داده نمی‌شود. کسانی هم که در این زمینه فعال هستند و کار می‌کنند براساس علاقه‌ی شخصی‌شان است مثلاً از طریق مطالعه‌ی کتاب یا دیدن فیلم و... وگرنه گرایش چندانی به این هنر دیده نمی‌شود.

از آنجا که نمایش‌نامه در این زمینه کمتر تولید می‌شود، کارهایی که امروز در زمینه‌ی نمایش‌های بومی و آیینی اجرا می‌شود بر اساس همان متن‌های قدیمی است که با اندکی تغییر به روی صحنه می‌رود. شما این تغییرها را چگونه می‌بینید؟
بومی شدن که هیچ ایرادی ندارد در ضمن می‌تواند زمینه‌هایی فراهم کند برای ارتباط بیشتر با تماشاگر اما مهم این است که ببینیم چقدر این امر درست اتفاق افتاده است.

تولید نمایش‌نامه‌های آیینی سنتی در چه وضعی قرار دارد؟
در این حوزه، متن بسیار کم است به دلیل اینکه نوشتن در این زمینه، بسیار کار دشواری است. شیوه‌ی نوشتن نمایش‌نامه‌ی آیینی سنتی، آموزش داده نشده است، مدون نشده و تعداد متن‌های این نوع نمایشنامه بسیار کم است به همین دلیل در جشنواره‌ی نمایش‌های آیینی سنتی تلاش می‌کنیم در هر دوره، مسابقه‌ی نمایشنامه‌نویسی برگزار کنیم. در هفدهمین دوره‌ی جشنواره نیز، دومین مرحله‌ی مسابقه‌ی نمایشنامه‌نویسی برگزار خواهد شد تا از این طریق انگیزه‌ای ایجاد شود. در نهایت هم تعدادی از کارها را منتشر خواهیم کرد تا بتواند در دسترس علاقه‌مندان قرار بگیرد.

اجرای بداهه را چگونه می‌بینید؟ اعتقادی به کار بداهه در نمایش‌های آیینی مانند سیاه‌بازی دارید؟
بداهه‌ی محض، شیرازه‌ی کار را به هم می‌ریزد حتی قدیم هم که بداهه کار می‌کردند همه چیز خلق‌الساعه نبود مسلماً پیش از اجرا، تمرین و هماهنگی وجود داشت اما طبیعتاً در نمایشی که قرار بود از ابتدای شب تا دم صبح اجرا شود، همه‌ی کارها نمی‌توانست از روی متن شکل گرفته باشد. بی تردید، بخش‌هایی از کار بداهه بوده است حتی امروزه نیز وقتی می‌گوییم بداهه کار می‌کنیم بر اساس اصول تئاتر است، باید میزانسن داشته باشد، خط و ربط‌های گفت‌و‌گوها از قبل مشخص باشد، حالا ممکن است گاهی وقت‌ها در تمرین‌ها تکه‌های بداهه پیدا شود و یا در اجرا هم به صورت استثنا بداهه‌ای شکل بگیرد.

پیش تر اشاره کردید که قدیم درعروسی‌ها، مراسم‌ها وجشن‌ها چنین برنامه‌هایی اجرا می‌شد آیا با مناسبات زندگی امروزین می‌توان از این فرصت برای عمومی‌تر شدن این نمایش استفاده کرد؟
عمومی شدن این نوع نمایش به تعدد اجرا وابسته است. هر چقدر بیشتر این نمایش‌ها اجرا گردد و مخاطب ببیند، بیشتر ارتباط برقرار خواهد کرد اما دیگر آن شکل زندگی تغییر کرده است، قدیم خانه‌ها بزرگ بود، حیاط خانه‌ها حوض بزرگی داشت، روی حوض را تخته پوش می‌کردند، اطراف آن را صندلی می‌چیدند و یا ایوانی داشت که میهمان‌ها دورتادور آن می‌نشستند. مهم‌تر این که مانند امروز وسایل ارتباط جمعی وجود نداشت، رادیو، تلویزیون و سینما نبود. امروز، صحنه‌ای که برای اجرا در یک سالن تئاتر وجود دارد حدود دو متر است. در دو متر فضا چه کار می‌توان کرد؟

درشرایط فعلی برای تداوم و ماندگاری نمایش‌های آیینی و سنتی چه می‌توان کرد؟
برای ماندگاری این‌گونه نمایش‌ها مجبوریم از مناسبتی بودن آن چشم‌پوشی کنیم و به عنوان یک پدیده‌ی نمایشی و یک گونه از تئاتر به آن اهمیت بدهیم. همچنین فرصتی برای یادگیری فراهم کنیم تا هم رونق داشته باشد و هم مردم ببینند و فراموش نکنند.

http://hmag.ir/fa/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%87%D9%86%D8%B1/259-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%AF-%D9%81%D8%AA%D8%AD%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%DA%AF%DB%8C



برچسب ها: داود فتحعلی بیگی ، همگان ، نمایش روحوزی ، نمایش آیینی سنتی ، نمایش آیینی همدان ،

اعتراض پرویزپرستویی، هانیه توسلی، امیرشهاب رضویان به تخریب میراث همدان

تخریب بناهای تاریخی و میراث طبیعی در استان همدان ادامه دارد

کد خبر: ۲۸۵۹۷۴


تخریب باغ های همدان همچنان ادامه دارد هزاران اصله درخت و چندین باغ قدیمی در این سال ها نابود شده است. این تخریب هاگاهی با ریختن نفت و آهک پای درختان و گاهی با آتش زدن باغ صورت می گیرد و گاه صدای اره برقی زمینخواران در همدان طنین انداز می شود.
به گزارش ایسکانیوز بناهای تاریخی شهر نیز وضعیت بهتری ندارد و تخریب ها ادامه دارد آخرین مورد تخریب آثار تاریخی با ایجاد پارک سوار در حریم تپه تاریخی هگمتانه توسط شهرداری همدان صورت گرفت که با واکنش فعالان میراث فرهنگی، هنرمندان و پژوهشگران مواجه شد.

2
عمارت ذواریاستین با مجوز کمیسیون ماده ۵ تخریب شد
تخریب بناهای تاریخی و میراث طبیعی در استان همدان حرف تازه ای نیست و این اولین بار نیست که فعالان فرهنگی، نویسندگان و هنرمندان این استان به تخریب های صورت گرفته اعتراض می کنند در دو سال گذشته در پی تخریب عمارت ها وباغ های ذوالریاستین و بدیع الحکما بارها با مسئولان استان و نمایندگان نامه نگاری کردند ،بیش از ۱۵۰ نفر از هنرمندان با انتشار نامه سرگشاده ای از نابودی فضای طبیعی و تاریخی استان انتقاد کردند حتی بارها در مقابل این باغ ها تجمع کردند و برای جلو گیری از این فجایع تا مجلس هم رفتند. اما در نهایت عمارت ذواریاستین با مجوز کمیسیون ماده ۵ تخریب شد و باغ های بدیع الحکما و ذوالریاستین به دست زمینخواران نابود شد.
در طول یک ماه گذشته این دومین بار است که هنرمندان، نویسندگان و فعالان فرهنگی همدان با نامه نگاری به تخریب میراث تاریخی و طبیعی اعتراض می کنند.


جواهری ۵
جلوگیری  از تخریب قدیمی ترین زورخانه شهر
نخستین نامه هنگامی نوشته شد که شهرداری همدان قصد داشت برای ایجاد معبر پارک سواری که در حریم هگمتانه احداث کرده است، قدیمی ترین زورخانه شهر را تخریب کند. پس از انتشار این خبر بیش از ۱۵۰ تن از هنرمندان، فعالان مدنی و نویسندگان استان از جمله دکتر پرویز اذکایی، پرویز پرستویی، حسین لقمانیان، احمدرضا درویش، هانیه توسلی و امیرشهاب رضویان با انتشار نامه ای خواستار توقف احداث پارک سوار در حریم تپه باستانی هگمتانه شدند و به اقدامات شهرداری در دو دهه گذشته اعتراض کردند. پس از چند روز استاندار همدان با انتشار نامه ای از هنرمندان دلجویی کرد و از تخریب زورخانه جلو گیری کرد اما همچنان پارک سوار برجای خود باقی است.
در پی انتشار نامه استاندار همدان ، بار دیگرهنرمندان، پزشکان، فعالان محیط زیست و میراث فرهنگی با انتشار نامه ای از استاندار خواستند برای حفظ بافت قدیم شهر همدان و میراث تاریخی شهر رینگ اول را ببندد و از هرگونه ساخت و ساز جلوگیری کند.
لازم به ذکر است در طرح تفضیلی شهر آمده است که ۶ خیابان اصلی منتهی به رینگ دوم باید به پیاده راه تبدیل شود اما شهرداری سال هاست این طرح را مسکوت گذاشته است.
متن نامه هنرمندان به استاندار همدان


به نام خداوند جان و خرد ،جناب آقای مهندس نیکبخت، استاندار محترم استان همدان
با سلام و احترام
با سپاس از توجه حضرتعالی به مطالبات فعالان فرهنگی، هنرمندان و علاقه‌مندان به تاریخ و محیط‌زیست این دیار، نظرات ارزشمند شما که نشان‌گر پاسخگویی و مسئولیت عالی‌ترین مقام دولت تدبیر و امید در استان است، را به فال نیک می‌گیریم.
امید است همان‌طور که در پیامتان فرمودید همه مسئولان دولتی مرتبط به‌ ویژه شهرداری‌های محترم استان توجه ویژه‌ای به ماندگاری عناصر فرهنگی، طبیعی داشته باشند. ما نیز خواهیم کوشید تا به عنوان نمایندگانی از وجدان بیدار جامعه، کماکان رسالت خویش را در پایش عملکردها و پاسداری از داشته‌های فرهنگی و طبیعی سرزمین‌مان ادامه دهیم.
نظر به اهمیت این موضوع آمادگی داریم تا در صورت فراهم شدن شرایط توسط جنابعالی، نشست‌های دوره‌ای به منظور هم‌اندیشی و ارائه‌ راهکارهای عمومی در خصوص موارد مشابه را برگزار کنیم تا با در نظر گرفتن جمیع شرایط، زمینه‌ کاهش این‌گونه اقدامات عاری از توجه به اصول توسعه پایدار در استان تامین شود.
بر کسی پوشیده نیست استاندار محترم در بسیاری از موارد و سخنرانی‌های خویش، بر صنعت گردشگری به عنوان مهمترین رکن و راهکار توسعه‌ی استان همدان تاکید داشته‌اند.
ضمن سپاس از نگاه مسئولانه‌ی شما، نگرانی خود را از توسعه‌ مظاهر گردشگری بدون توجه به پایداری منابع ابراز می‌داریم. چرا که تجربه‌های پیشین گواهی است بر این که توسعه‌ بی‌رویه و سریع اقتصادی، می‌تواند زمینه‌ساز نابودی منابع فرهنگی و محیطی هر منطقه‌ای باشد.
به عنوان مثال بنا بر اظهارات کارشناسان، جانمایی پارکینگ در جوار محوطه‌ی تاریخی هگمتانه، احداث هتل‌ها، اقامت‌گاه‌ها و اماکن تفریحی در منطقه مشرف به تپه عباس‌آباد و گنجنامه، اعطای مجوز بلندمرتبه‌سازی در محور بلوار بعثت و بلوار ارم نیز محور پرترافیک همدان از جمله خیابان بوعلی، میدان جهاد و بیمه اشتباه بوده و خسارات جبران ناپذیری را به تاریخ و طبیعت شهر وارد کرده است. این اتفاق در مناطق محروم شهر مانند شهرک‌های خضر، مدنی، اندیشه و ولیعصر متاسفانه به اشکال مختلف رخ داده است.
همانطور که مستحضر هستید در۲ دهه گذشته بیشترین آسیب به فضای سبز شهری همدان از درون و بیرون وارد شده و از این «باغ‌شهر تاریخی» یک شهرِ بدون قواعد معماری پدید آمده است. باغ‌های نابود شده‌ی کوهپایه الوند، هیچ جایگزینی ندارند. بیشتر این تخریب‌ها با مجوز شهرداری‌ها و کمیسیون ماده ۵ صورت گرفته است.
از شما تقاضا داریم حتی‌المقدور آن‌چه از عناصر قدیمی و بافت شهر باقی مانده و یا در حال نابودی است را نجات دهید. بازیابی و مرمت ساختمان‌های قدیمی، چمن‌ها، محله‌ها و قنات‌های تاریخی شهر، در کنار حفظ باغ‌های باقیمانده می‌تواند به حفظ هویت شهری همدان کمک کند.
نکته مهم، این‌که با عنایت به تاکید جنابعالی در خصوص ایجاد زمینه‌های سرمایه‌گذاری، تایید می‌فرمایید که این مهم باید به شکل پایدار صورت گیرد نه مقطعی و گذرا.
به همین دلیل خواستار توجه حضرتعالی بر رعایت اصول گردشگری پایدار هستیم تا با حفظ سرمایه‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی استان شاهد توسعه همه جانبه استان همدان باشیم.
از آن جا که بیشتر فضاها و بناهای تاریخی در مرکز شهر قرار دارد برای حفظ این آثار درخواست ما به عنوان اولین گام، بستن رینگ اول شهر، جلو گیری از هرگونه ساخت و ساز در این نقطه و اجرای طرح پیاده راه در خیابان‌های اصلی است. طرحی که سال هاست مسکوت مانده است.


حسین زندی- سرویس اجتماعی

http://www.iscanews.ir/news/285974/%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D9%88-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3




برچسب ها: ایسکا نیوز ، نامه هنرمندان به استاندار همدان ، تخریب میراث همدان ،

یکشنبه 7 تیر 1394

درخواست دوباره هنرمندان برای نجات تاریخ همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،ایسنا ،

درخواست دوباره هنرمندان برای نجات تاریخ همدان

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
1431260123322_IMG_2064.JPG

«در دو دهه گذشته بیشترین آسیب به فضای سبز شهری همدان از درون و بیرون وارد شده و از این «باغ‌شهر تاریخی» یک شهرِ بدون قواعد معماری پدید آمده است. باغ‌های نابود شده‌ی کوهپایه الوند، هیچ جایگزینی ندارند. بیشتر این تخریب‌ها با مجوز شهرداری‌ها و کمیسیون ماده 5 صورت گرفته است.»

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، حدود 10 سال پیش، شهرداری در طرحی برای ساماندهی بخش تاریخی همدان که به «رینگ اول» معروف است، تصویب کرد با پیاده‌راه کردن این رینگ، قدری جلوی ساخت و سازها در این محوطه تاریخی گرفته شود، اما شنیده می‌شود با توجه به درآمدی که شهرداری همدان از این رینگ به دلیل حضور برخی مشاغل مانند ساختمان پزشکان به دست می‌آورد، حاضر به اجرایی کردن آن نیست!

البته در طرح تفضیلی شهر همدان آمده است که شش خیابان اصلی منتهی به رینگ دوم باید به پیاده‌راه تبدیل شود، اما شهرداری سالهاست این طرح را مسکوت گذاشته است.

و حالا هنرمندان، نویسندگان و فعالان فرهنگی همدان همدانی که کمتر از یک ماه پیش در نامه‌ای به استاندار، درخواست توجه و حفاظت از بافت تاریخی همدان را داشتند، بار دیگر در نامه‌ای جداگانه به محمدناصر نیکبخت، استاندار همدان از وی خواستند تا برای حفظ بافت قدیم شهر، رینگ اول را ببندد.

نخستین نامه هنگامی نوشته شد که شهرداری همدان قصد داشت برای ایجاد معبر پارک سواری که در حریم هگمتانه احداث کرده است، قدیمی‌ترین زورخانه شهر را تخریب کند. پس از انتشار این خبر بیش از 150 تن از هنرمندان، فعالان مدنی و نویسندگان استان از جمله دکتر پرویز اذکایی، پرویز پرستویی، حسین لقمانیان، احمدرضا درویش، هانیه توسلی و امیرشهاب رضویان با انتشار نامه‌ای خواستار توقف احداث پارک سوار در حریم تپه باستانی هگمتانه شدند و به اقدامات شهرداری در دو دهه گذشته اعتراض کردند. پس از چند روز استاندار همدان با انتشار نامه‌ای از هنرمندان دلجویی کرد و از تخریب زورخانه جلو گیری کرد اما همچنان پارک سوار برجای خود باقی است.

این‌بار نیز آن‌ها با انتشار نامه‌ای به هنرمندان، نویسندگان و فعالان فرهنگی همدان از استاندار خواستند برای حفظ بافت قدیم شهر همدان و میراث تاریخی شهر رینگ اول را ببندد و از هرگونه ساخت و ساز جلوگیری کند.

در این نامه که به امضای هنرمندان همدانی مانند پرویز پرستویی و هانیه توسلی رسیده، آمده است: «با سپاس از توجه حضرتعالی به مطالبات فعالان فرهنگی، هنرمندان و علاقه‌مندان به تاریخ و محیط ‌زیست این دیار، نظرات ارزشمند شما که نشان‌گر پاسخگویی و مسئولیت عالی‌ترین مقام دولت تدبیر و امید در استان است، را به فال نیک می‌گیریم.

امید است همان‌طور که در پیام‌تان گفته‌اید همه مسئولان دولتی مرتبط به‌ ویژه شهرداری‌های محترم استان توجه ویژه‌ای به ماندگاری عناصر فرهنگی، طبیعی داشته باشند. ما نیز خواهیم کوشید تا به عنوان نمایندگانی از وجدان بیدار جامعه، کماکان رسالت خویش را در پایش عملکردها و پاسداری از داشته‌های فرهنگی و طبیعی سرزمین‌مان ادامه دهیم.

نظر به اهمیت این موضوع آمادگی داریم تا در صورت فراهم شدن شرایط توسط جنابعالی، نشست‌های دوره‌ای به منظور هم‌اندیشی و ارائه‌ راهکارهای عمومی در خصوص موارد مشابه را برگزار کنیم، تا با در نظر گرفتن جمیع شرایط، زمینه‌ کاهش این‌گونه اقدامات عاری از توجه به اصول توسعه پایدار در استان تامین شود.

بر کسی پوشیده نیست استاندار محترم در بسیاری از موارد و سخنرانی‌های خویش، بر صنعت گردشگری به عنوان مهمترین رکن و راهکار توسعه‌ی استان همدان تاکید داشته‌اند.

با سپاس از نگاه مسئولانه‌ شما، نگرانی خود را از توسعه‌ی مظاهر گردشگری بدون توجه به پایداری منابع اعلام می‌کنیم، چرا که تجربه‌های پیشین گواهی است بر این که توسعه‌ بی‌رویه و سریع اقتصادی، می‌تواند زمینه‌ساز نابودی منابع فرهنگی و محیطی هر منطقه‌ای باشد.

به عنوان مثال بنابر اظهارات کارشناسان، جانمایی پارکینگ در جوار محوطه‌ی تاریخی هگمتانه، احداث هتل‌ها، اقامت‌گاه‌ها و اماکن تفریحی در منطقه مشرف به تپه عباس‌آباد و گنجنامه، اعطای مجوز بلندمرتبه‌سازی در محور بلوار بعثت و بلوار ارم نیز محور پرترافیک همدان از جمله خیابان بوعلی، میدان جهاد و بیمه اشتباه بوده و خسارات جبران ناپذیری را به تاریخ و طبیعت شهر وارد کرده است. این اتفاق در مناطق محروم شهر مانند شهرک‌های خضر، مدنی، اندیشه و ولیعصر متاسفانه به اشکال مختلف رخ داده است.

همانطور که مستحضر هستید، در دو دهه گذشته بیشترین آسیب به فضای سبز شهری همدان از درون و بیرون وارد شده و از این «باغ‌شهر تاریخی» یک شهرِ بدون قواعد معماری پدید آمده است. باغ‌های نابود شده‌ی کوهپایه الوند، هیچ جایگزینی ندارند. بیشتر این تخریب‌ها با مجوز شهرداری‌ها و کمیسیون ماده 5 صورت گرفته است.

از شما تقاضا داریم حتی‌المقدور آن‌چه از عناصر قدیمی و بافت شهر باقی مانده و یا در حال نابودی است را نجات دهید. بازیابی و مرمت ساختمان‌های قدیمی، چمن‌ها، محله‌ها و قنات‌های تاریخی شهر، در کنار حفظ باغ‌های باقیمانده می‌تواند به حفظ هویت شهری همدان کمک کند.

نکته مهم، این‌که با عنایت به تاکید جنابعالی در خصوص ایجاد زمینه‌های سرمایه‌گذاری، تایید می‌کنید که این مهم باید به شکل پایدار صورت گیرد نه مقطعی و گذرا.

به همین دلیل خواستار توجه حضرتعالی بر رعایت اصول گردشگری پایدار هستیم تا با حفظ سرمایه‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی استان شاهد توسعه همه جانبه استان همدان باشیم.

از آن جا که بیشتر فضاها و بناهای تاریخی در مرکز شهر قرار دارد برای حفظ این آثار درخواست ما به عنوان اولین گام، بستن رینگ اول شهر، جلو گیری از هرگونه ساخت و ساز در این نقطه و اجرای طرح پیاده راه در خیابان های اصلی است. طرحی که سال هاست مسکوت مانده است.»

به گزارش ایسنا، اسامی حدود 90 هنرمندان، شاعران، نویسندگان و بازیگرانی که پای این درخواست را امضا کرده‌اند، نزد ایسنا محفوظ است.


برچسب ها: نامه هنرمندان ، تخریب میراث فرهنگی همدان ،

یکشنبه 7 تیر 1394

هر چیزی می‌تواند دلیل نوشتن باشد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،هنر ،روزنامه همشهری ،

هر چیزی می‌تواند دلیل نوشتن باشد

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
هر چیزی می‌تواند دلیل نوشتن باشد
فیلمنامه‌نویسی از حوزه‌های خاص نویسندگی است كه اگر كسی هم در این زمینه فعالیت كند تلاش می‌كند توسط ناشران پایتخت منتشر شود تا از فرصت و زمینه احتمالی ساختن فیلم بیشتر بهره‌ببرد اما گاهی برخی از نویسندگان ترجیح می‌دهند آثارشان را در زادگاه و شهر خود منتشر كنند.
1394/04/07
 «تیری در قلب یك رویا» نام فیلمنامه‌ای است كه به تازگی توسط «امیر ملكی» نویسنده جوان همدانی با شمارگان 1000 نسخه به بازار آمده است. ملكی سال 1358 در شهر همدان‌زاده شده و از علاقه‌مندان به هنر و ادبیات است. مهم‌ترین دلمشغولی او از نوجوانی نوشتن بوده اما مدتی است به‌عنوان بازیگر و صدابردار در فیلم‌هایی كه در همدان ساخته می‌شود همكاری دارد. این گفت‌و‌گو به بهانه انتشار اولین اثر این نویسنده همدانی انجام شده است كه در ادامه می‌خوانید.

عشق به نوشتن
ملكی درباره چگونگی ورودش به عرصه نویسندگی این‌گونه گفت: از كودكی عاشق نوشتن بودم، كتاب قصه‌ها را دوست داشتم، تمام ذهنم در رویاها و خیالات بود.
 دنیای من همیشه رویایی بود، در دنیای رویاها گذر می‌كردم، هر چیزی كه به ذهنم خطور می‌كرد را می‌نوشتم. من برای نوشتن به یك موسیقی خاص گوش فرا می‌دهم و كلمات مانند پازل‌های گم شده در جلوی چشمانم نمایان می‌شوند. فقط می‌نویسم، از همه‌چیز و همه‌جا و همه‌كس بهره‌می‌برم و الهام می‌گیرم.
وی نقش تخیل در كارش را بسیار مهم دانست و ادامه داد: چون تنها بودم در ذهنم آدم‌های رویایی می‌ساختم، با زندگی‌شان زندگی می‌كردم، با خوشحالی آنها خوشحال بودم و با ناراحتی‌شان، غمگین. با آنها حرف می‌زدم، راه می‌رفتم، چیز می‌خوردم.
من عاشق نوشتن بودم، تنها چیزی كه مرا راضی می‌كرد همان نوشتن بود. اولین داستانم را در 9 سالگی نوشتم.

تنوع در كاركردن
ملكی با اشاره به تنوع كارهایش در عرصه نویسندگی گفت: 2 فیلمنامه بلند نوشتم، كتابی در مورد رجال و شخصیت‌ها دارم، 3 عنوان كتاب شعر ادبی و همچنین كتابی در مورد مخترعین گردآوری كرده‌ام، كتابی نیز در مورد نویسندگان مطرح دنیا دارم. اكنون رمان بلندی را شروع كرده‌ام.
این نویسنده همدانی با اشاره به فعالیت‌هایش در حوزه سینما توضیح داد: از سال 1385 كار در سینما را با عنوان بازیگر شروع كردم و در 2 فیلم بلند و حدود 10 فیلم كوتاه برای جشنواره‌های مختلف بازی كردم. از جمله در فیلم‌های «پلك» و «سارهای زخمی» به كارگردانی «علیرضا شرانجانی» كه در سال 1386 ساخته شد، «آستیگمات» به كارگردانی «علیرضا معصومی» كه در سال 1393 ساخته شد، «پاهای ابری» كه خودم كارگردانی كردم، «زمانی برای گریستن» به كارگردانی «علی زارع‌كار» كه در سال 1388 ساخته شد و «نسیان» به كارگردانی «شاهین شیرخوانی» كه در سال 1392 ساخته شد. بیشتر این فیلم‌ها به جشنواره‌ها راه یافتند.

دغدغه‌های یك فیلمنامه‌نویس
این فیلمنامه‌نویس همدانی در پایان به دغدغه‌هایش اشاره كرد و گفت: دوست دارم یكی از فیلمنامه‌هایم را خودم بسازم اما فعلاً شرایط فراهم نیست، چون كاركردن در شهرستان بسیار دشوار است. این روزها در بعضی از فیلم‌ها به‌عنوان صدابردار و دستیار تصویر برداری همكاری می‌كنم.

جدال نیكی و بدی
فیلمنامه تیری در قلب یك رؤیا داستان جدال نیكی و بدی است كه با دستمایه قرار دادن زندگی پر فراز و نشیب شخصیتی به نام كیان پیش می‌رود.
در این درام اجتماعی ملكی تلاش كرده است با به تصویر كشیدن شخصیت‌های مختلف در قالب یك فیلمنامه، مسائل اجتماعی مردم را نشان دهد و نقش صبر، حوصله، اعتماد و ایمان به خدا را در زندگی سازنده جلوه دهد و آنچه در جامعه امروز به‌عنوان خلا و كمبود احساس می‌شود را برجسته كند.
این فیلمنامه به تازگی در كتابفروشی‌های همدان توزیع شده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%84-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ،

یکشنبه 7 تیر 1394

جوانه‌های زعفران در مزارع همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،روزنامه همشهری ،

جوانه‌های زعفران در مزارع همدان

نویسنده: حسین زندی همدان -خبرنگارهمشهری
جوانه‌های زعفران در مزارع همدان
«گیتی سالاری» از كارآفرینان موفق استان همدان است. او در طول 15 سال توانسته یگ گیاه نادر را پس از حدود 6 دهه در همدان بازیابی و كشت كند....
1394/04/06
«گیتی سالاری» از كارآفرینان موفق استان همدان است. او در طول 15 سال توانسته یگ گیاه نادر را پس از حدود 6 دهه در همدان بازیابی و كشت كند. تاریخچه كشت زعفران در همدان به گذشته‌های دور می‌رسد، اما در 6 دهه گذشته به‌طور كلی از چرخه كشاورزی استان خارج شده بود. این زن توانمند نهاوندی با تلاش خود توانست زعفران همدان را بار دیگر به شهرت جهانی برساند و مرغوب‌ترین زعفران ایرانی را تولید كند.
سالاری پس از اتمام تحصیلاتش وارد آموزش و پرورش شد و 25 سال در آموزش و پرورش به تدریس درس عربی اشتغال داشت.او برای ادامه تحصیل به همدان آمد و در كنار تدریس از دوران جوانی كشاورزی می‌كرد و مسئولیت امور كشاورزی پدر هم با او بود . در ادامه گزارش همشهری را با او می خوانید.

احیای كشت زعفران در همدان
وی به همشهری گفت: من مدت 27 سال است كه كشاورزی می‌كنم، اما پس از بازنشستگی به‌طور جدی به كشاورزی رو آوردم. 15سال پیش تصمیم گرفتم كشت زعفران را در منطقه احیا كنم. در روزگاران قدیم استان همدان و منطقه «رودآورد» (بین نهاوند و تویسركان) از مناطق كشت زعفران به شمار می‌رفت.
همان 15سال پیش این كار را به‌صورت آزمایشی در یك زمین 4000 متری آغاز كردم. از سال‌های دوم و سوم با موفقیت روبه‌رو شدم و برداشت خوبی داشتم. در سال چهارم از 4000متر 4كیلو زعفران خشك برداشت كردم. موضوع رسانه‌ای شد و از بیشتر شبكه‌ها نیز پخش كردند.
سالاری افزود: كارآفرینی زعفران را حدود 15 سال است شروع كرده‌ام از زمانی كه 45 سال داشتم. زمین موروثی بود و مالك زمین خودم بودم. سرمایه هم داشتم، متكی به حمایت‌های دولتی مثل وام و بانك نبودم و در واقع از طرف جهاد كشاورزی و بانك‌ها حمایتی نشدم.
وی ادامه داد: برداشتمان به‌طور معمول 7كیلو در هكتار است، اما ما 10كیلو در هكتار برداشت كردیم.
پس از این موفقیت شروع به افزایش كشت كردم و 3 هكتار را زیر كشت بردم.
 این كار هم نوعی كارآفرینی است و هم از نظر اقتصادی بسیار خوب است. این كارآفرینی مربوط به خانم‌هایی است كه در فصل بیكاری مشغول كار می‌شوند.

استفاده از خانم‌ها در روند كار
این بانوی كارآفرین توضیح داد: به‌صورت فصلی 20 تا 30 نفر كارگر داریم كه بیشتر خانم هستند. برای چیدن و پاك كردن از خانم‌ها استفاده می‌كنیم. این كار به ظرافت زیادی نیاز دارد. خانم‌ها هم حوصله بیشتری به خرج می‌دهند هم دستانشان ظریف‌تر است. برای كار آبیاری از آقایان استفاده می‌كنیم. بیشتر خانم‌ها از فارسبان و و روستاهای اطراف می‌آیند. اما كار بسته‌بندی را خودم انجام می‌دهم. چون فراوری کمی مشكل است. خشك كردن و بسته‌بندی حساس است. شركتم را به تازگی به ثبت رسانده‌ام. دنبال استاندارد و برندی با نام «زعفران‌سالار» هستم. اگر كد بهداشتی و استاندارد بگیرم می‌توانم حرفی برای گفتن داشته باشم.
سالاری درباره نحوه فروش محصولات خود گفت: بخشی را به‌صورت تلفنی در مزرعه می‌فروشیم. محلی در نهاوند داریم و به وسیله پست و حمل‌ونقل شهری به كل استان همدان و استان‌های همجوار می‌فرستیم. در تمام ایران خریدار داریم. صادرات هم به‌صورت چمدانی است و بیشتر  دوستان از ما زعفران می خرند،زیرا  و تا حالا كد بهداشتی و استاندارد نگرفتم برای همین صادرات رسمی نداشته‌ایم که  امیدوارم به‌زودی این امكان به وجود بیاید.

هزینه‌های كاشت زعفران
سالاری در پاسخ به این سؤال كه هزینه هر هكتار كشت چقدر است، توضیح داد: برای هر هكتار اگر بخواهیم بازدهی خوبی داشته باشیم 30 میلیون تومان هزینه می‌كنیم. این كشت زودبازده نیست اگر امسال بكاریم 3 سال بعد به بهره‌برداری می‌رسد و 7تا10سال دوام دارد. سال اول برداشت بسیار كم است. سال دوم، دوسوم از هزینه را و سال سوم از هر هكتار8تا 10‌كیلو زعفران خشك می‌کنیم. قیمت امروز زعفران ایران قیمت خوبی ندارد و برخلاف اروپا بسیار پایین است. هر‌كیلو زعفران 6تا 7 میلیون است. البته در اروپا به دلار فروخته می‌شود. این بانوی همدانی درباره كشت زعفران در استان همدان گفت: خوشبختانه زعفران در همدان جا افتاده و در تمامی شهرها كشت می‌شود. به‌خصوص شهر بهار كه از من پیاز آن را تهیه می‌كنند. این محصول  در كنگاور قروه، سنندج، كرمانشاه و اراك كشت می‌شود، اما در استان همدان بزرگ‌ترین مزرعه، مزرعه ماست. اگر افراد بیشتری به كشت این محصول علاقه نشان دهند رقابت آسان‌تر است. وقتی كشت زیاد می‌شود كیفیت محصول بهتر خواهد شدو می‌توانیم كارگاه فراوری را در استان راه‌اندازی ‌كنیم تا صادرات هم از استان صورت ‌گیرد.

حمایت جهاد كشاورزی
سالاری تأكید كرد: اگر كسی بخواهد وارد این كار شود، بدون سرمایه می‌تواند شروع كند. جهاد كشاورزی 2 سال است وارد این حوزه شده است. اگر كسی پیگیری كند حمایت می‌كنند به شرطی كه كار را انجام دهد. سال اول كه من این كار را شروع كردم مروجان و مهندسان جهاد فکر می‌كردند كه این كار در استان ما امكان‌پذیر نیست. حدود سال 78 بود و آنها اطلاعی از كشت زعفران نداشتند. من با مطالعاتی كه داشتم گفتم زیستگاه اولیه زعفران همدان بوده و از اینجا به وسیله تجار به خراسان برده شده است همان‌گونه كه امروزه به افغانستان می‌برند. پیشتر در این منطقه برنج كشت می‌شد، اما به خاطر تغییرات آب و هوایی دیگر نمی‌كارند. در شهر همدان باغی به نام جهاد وجود دارد وقتی جهادكشاورزی شروع به كار در این باغ كرد پیازهایی كه از سال‌ها پیش در این باغ وجود داشتند دوباره شروع به رشد كردند.
وی به سفرهایی كه در طول سال دارد اشاره كرد و گفت: سفرهایم بیشتر تحقیقاتی است. به هر استان و هر كشوری می‌روم تلاش می‌كنم به بحث كشاورزی بپردازم. تمام مزارع زعفران استان خراسان را رفته‌ام و دیده‌ام. همچنین مزرعه‌های زرشك بسیار مورد توجه من بوده است. چون قرار است در اینجا زرشك هم بكارم که  امسال فعلا آزمایشی كاشته‌ام. سفر تحقیقی به خوزستان برای كشت گل رز داشتم اما اقدام نكردم، كشت موز را دنبال كردم، اما به این نتیجه رسیدم كه در همدان تنها به‌صورت گلخانه‌ای می‌توان كشت كرد. روی مارچوبه كار كرده‌ام و در اینجا كاشته‌ام که  بسیار پولساز و اقتصادی است. دنبال گیاهان دارویی گوناگون نیز هستم.

مشكلات كشاورزی استان
سالاری در پایان گفت: در كشاورزی باید به سمت برندسازی پیش برویم، اما درست كار نكرده‌اند و حمایت نیز  نمی‌كنند. محیط‌زیست آلوده است. كشاورزی آلوده است. كارهای بسیاری انجام می‌شود. من با پرورش ماهی در این منطقه بسیار مخالفم. بزرگ‌ترین لطمه به محیط‌زیست و كشاورزی از طرف پرورش‌ دهندگان ماهی است كه به‌صورت غیرعلمی و غیر‌كارشناسی انجام می‌گیرد. مدیریت آب صورت نگرفته و كسانی كه وارد این حوزه شده‌اند آگاهی چندانی ندارند. به‌طور مثال به‌صورت غیر‌اصولی از دبی آبی كه برای كشاورزی باید استفاده شود برای پرورش ماهی بهره‌می‌گیرند. برای تغذیه ماهی با كامیون در آب نمك تخلیه می‌كنند و دبی آب كم می‌شود. هدررفت آب بسیار زیاد است. من به‌صورت علمی ثابت می‌كنم آب شور به كشاورزی وارد می‌شود. آلودگی‌هایی كه وارد آب شده باعث تولید قارچ درختان شده و آب كاملا آلوده است و حساسیت پوستی مردم منطقه نیز ناشی از همین آلاینده‌هاست.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%D8%B9%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B9-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: همشهری همدان ، گیتی سالاری ، زعفران همدان ، زعفران ،

شنبه 6 تیر 1394

از مجلسی‌ها هم آبی گرم نشد !

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،

اعتراض مدرسان حق التدریس دانشکده‌های فنی در مقابل مجلس

از مجلسی‌ها هم آبی گرم نشد !

کد خبر: ۲۸۴۹۷۶




مدرسان حق التدریس دانشکده‌های فنی حرفه ای آخرین بار دوم تیرماه امسال درمقابل مجلس اعتراض کردند و ۱۵ نفر از نمایندگان آنان موفق شدند وارد صحن مجلس شوند و با نمایندگان گفتگو کنند اگر چه نمایندگان قول همکاری داده اند اما این مدرسان امیدی به نمایندگان ندارند.
به گزارش ایسکانیوز به گفته اعتراض کنندگان مدرسان بارها برای تعین تکلیف دست به دامان مجلسیان شده اند اما از طرف اهالی بهارستان هم آبی گرم نشده است و به نظر می‌رسد نماینده‌ها بیشتر به دنبال مطالبات سیاسی خودهستند.


unnamed (2)
بهنام خانیان یکی از اعتراض کنندگان با اشاره به حضور مکرر در مقابل مجلس می‌گوید: ما جمعی از مدرسان حق التدریس در راستای احقاق حقوق خود تا به حال بار ها مقابل مجلس شورای اسلامی تجمع‌هایی داشته ایم و سال‌ها نامه نگاری و جمع‌آوری امضا هیچ کمکی به ما نکرده است امسال طی دو تجمع در تاریخ ۲۲ اردیبهشت و ۲ تیرماه توانستیم و صحن علنی مجلس راه پیدا کنیم که در هر بار با نماینده‌های مختلف شهرها گفتگو کرده ایم که در این میان نماینده محترم شهر همدان آقای خجسته زحمت های بسیاری برای ما کشیدند.
این مدرس دانشگاه در مورد وضعیت مدرسان حق التدریس دانشکده‌های فنی و حرفه ای می‌گوید: در فرایند این انتقال- مطابق با قانون(ماده ۲۳) از ابتدای سال ۹۰ به وزارت علوم- متاسفانه چندین سال است که این نیروهای زحمت کش در وضعیت بلا تکلیفی به سر می برند.


unnamed (1)
او می‌گوید: نه وزارت علوم و نه آموزش و پرورش نمی‌خواهند به وضع سخت معیشتی و شغلی این نیروها رسیدگی کنند.وزارت علوم مدارک تحصیلی فوق دیپلم، لیسانس و فوق لیسانس را نمی‌پذیرد و آموزش و پرورش هم می‌گوید تمام این نیروها و ساختمان‌های اداری و آموزشی را انتقال داده است.
خانیان ادامه می‌دهد: حالا نیز با وعده تعیین تکلیف معلمان حق التدریس آموزشکده‌های فنی وحرفه ای توسط دکتر زاهدی و بند(واو)اصلاحیه ماده ۱۷ قانون تعیین تکلیف استخدامی معلمان حق التدریس مصوب سال ۱۳۸۹ ما هنوز هم محق استخدام شدن هستیم ،و مسئولان ضمن محق دانستن ما می‌گویند کاری برای ما نمی‌توانند انجام دهند.
خانیان به آخرین ملاقات با نماینده ها اشاره می‌کند و می‌گوید: روز دوم تیر ، پنج نفر از نماینده‌های حق التدریسان توانستند به جلسه کار گروه‌های مجلس راه پیداکنند در این دیدار در پی هماهنگی دکتر خجسته با کمیسیون آموزش توانستیم در ابتدا با رئیس کار گروه فنی و حرفه ای دکتر منظری توکل در خصوص مشکلات صحبت کنیم که او در جریان ریز مسائل قرار داشتند و عدم همت لازم در مسؤلان و سردرگمی آنان در خصوص حل این معضل را بیان کردند او بر محق بودن جهت استخدام تاکید کردند در حالیکه اعتقاد داشتند باید به دنبال مراجعه مکرر حق التدریسان به مجلس، دولت و به ویژه به سازمان مدیریت و دانشگاه فشار وارد کرد. سپس با دکتر زاهدی رئیس کمیسیون صحبت کردیم که دقیقا در جریان تمام مشکلات و تلاش های انجام شده قرار داشتند اما او نیز از ناتوانی در حل مشکل مزبور خبر دادند.
این مدرس ادامه می دهد: سپس با نائب رئیس کمیسیون ، جبار کوچکی نژاد و معاون پارلمانی دانشگاه فنی دکتر میردامادی به طور همزمان ملاقات کردیم که در این خصوص پیشنهادی ارائه کردند که دانشگاه تمام افرادی را به صلاح خود جذب کند و با ارائه آمار دقیق مشخص شود چه تعداد از این افراد باقی می‌مانند تا در خصوص انتقال آنها به آموزش و پرورش تصمیم گیری کنند. در ادامه نیز با دکتر شفیعی دیدار داشتیم که نیز قسم یاد کردند که در پی یافتن راهی جهت برون رفت از این مشکل هستند و نیاز به زمان دارند. دکتر منظری توکل از استنکاف دولت طبق ماده ۲۳۶ گفتند که در صورت عدم توجه به حقوق تضییع شده افراد به قوه قضائیه شکایت برده شود.


unnamed (3)
خانیان در پایان با ابراز نا امیدی از دولت و مجلس می‌گوید: در نهایت آخرین تحلیل جمعی از نمایندگان حق التدریس این بود که هیچ یک از مسئولان واقعا واز صمیم قلب نمی‌خواهد یا نمی‌تواند قدمی برای این نیرو ها بر دارد بنابر این همچنان این مشکل پا بر جاست و ما از مسئولان رسانه های کشور تقاضا داریم این ظلم را که برما رفته است را به گوش دیگران برسانند.
مشکلات مدرسان حق التدریسی یکی از گره های بازناشدنی در سال های اخیر بوده است. چه بسیار آموزگاران و استادانی که با کمترین حق الزحمه وبه امید استخدام شدن سال ها رنج پیمودن راه‌های طولانی شهرها و روستاها را به جان خریدند و هرگزموفق نشدند. مدرسان حق التدریس دانشکده‌های فنی و حرفه ای نیروهایی هستند که قبل از سال ۱۳۹۰ زیر نظر وزارت آموزش و پرورش بودند. این نیروها پس از چند سال کار و خدمت درسال ۱۳۹۰به استخدام آموزش و پرورش در آمدند اما همچنان در مسیر وزارت علوم و آموزش پرورش سرگردانند.


حسین زندی- سرویس اجتماعی

http://www.iscanews.ir/news/284976/%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D8%A2%D8%A8%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D9%85-%D9%86%D8%B4%D8%AF



برچسب ها: مشکلات حق التدریسی ها ، مجلس ، ایسکانیوز ، اعتراض ،

تخریب میراث فرهنگی و طبیعی همدان را پایان دهید

گروهی از هنرمندان، فعالان مدنی و روزنامه‌نگاران کشور در نامه‌ای به استاندار همدان خواستار پایان دادن به تخریب‌های گوناگون میراث فرهنگی  و طبیعی همدان شده‌اند. 
در این نامه كه نسخه‌ای از آن برای «قانون» فرستاده شده آمده است: «استاندار محترم در بسیاری از موارد و سخنرانی‌های خویش، بر صنعت گردشگری به عنوان مهم‌ترین رکن و راهکار توسعه استان همدان تاکید داشته‌اند. ضمن سپاس از نگاه مسئولانه شما، نگرانی خود را از توسعه مظاهر گردشگری بدون توجه به پایداری منابع ابراز می‌داریم. چرا که تجربه‌های پیشین گواهی است بر این که توسعه بی‌رویه و سریع اقتصادی، می‌تواند زمینه‌ساز نابودی منابع فرهنگی و محیطی هر منطقه‌ای باشد.»
در میان امضاکنندگان نام‌هایی چون پرویز اذکایی، امیرشهاب رضویان، پرویز پرستویی، هانیه توسلی، احمدرضا درویش، حسن گوهرپور، بابک مغازه‌ای، حسین زندی، حیدر زندی، حسن همه‌کسی، حسین ابوالفتحی وعلیرضا بهرامی به چشم می‌خورد.
متن کامل این نامه به شرح فوق است: 
جناب آقای مهندس نیکبخت
استاندار محترم استان همدان
با سلام و احترام
با سپاس از توجه حضرتعالی به مطالبات فعالان فرهنگی، هنرمندان و علاقه‌مندان به تاریخ و محیط‌زیست این دیار، نظرات ارزشمند شما که نشانگر پاسخگویی و مسئولیت عالی‌ترین مقام دولت تدبیر و امید در استان است، را به فال نیک می‌گیریم.
 امید است همان‌طور که در پیام‌تان فرمودید همه مسئولان دولتی مرتبط به‌ ویژه شهرداری‌های محترم استان توجه ویژه‌ای به ماندگاری عناصر فرهنگی، طبیعی داشته باشند. ما نیز خواهیم کوشید تا به عنوان نمایندگانی از وجدان بیدار جامعه، کماکان رسالت خویش را در پایش عملکردها و پاسداری از داشته‌های فرهنگی و طبیعی سرزمین‌مان ادامه دهیم.
نظر به اهمیت این موضوع آمادگی داریم تا در صورت فراهم شدن شرایط توسط جنابعالی، نشست‌های دوره‌ای به منظور هم‌اندیشی و ارائه راهکارهای عمومی در خصوص موارد مشابه را برگزار نماییم تا با در نظر گرفتن جمیع شرایط، زمینه کاهش این‌گونه اقدامات عاری از توجه به اصول توسعه پایدار در استان تامین شود.
بر کسی پوشیده نیست استاندار محترم در بسیاری از موارد و سخنرانی‌های خویش، بر صنعت گردشگری به عنوان مهم‌ترین رکن و راهکار توسعه استان همدان تاکید داشته‌اند.
ضمن سپاس از نگاه مسئولانه شما، نگرانی خود را از توسعه مظاهر گردشگری بدون توجه به پایداری منابع ابراز می‌داریم. چرا که تجربه‌های پیشین گواهی است بر این که توسعه بی‌رویه و سریع اقتصادی، می‌تواند زمینه‌ساز نابودی منابع فرهنگی و محیطی هر منطقه‌ای باشد.
به عنوان مثال بنا بر اظهارات کارشناسان، جانمایی پارکینگ در جوار محوطه تاریخی هگمتانه، احداث هتل‌ها، اقامتگاه‌ها و اماکن تفریحی در منطقه مشرف به تپه عباس‌آباد و گنجنامه، اعطای مجوز بلندمرتبه‌سازی در محور بلوار بعثت و بلوار ارم نیز محور پرترافیک همدان از جمله خیابان بوعلی، میدان جهاد و بیمه اشتباه بوده و خسارات جبران ناپذیری را به تاریخ و طبیعت شهر وارد کرده است. این اتفاق در مناطق محروم شهر مانند شهرک‌های خضر، مدنی، اندیشه و ولیعصر متاسفانه به اشکال مختلف رخ داده است.
همان‌طور که مستحضر هستید در دو دهه گذشته بیشترین آسیب به فضای سبز شهری همدان از درون و بیرون  وارد شده و از این «باغ‌شهر تاریخی» یک شهرِ بدون قواعد معماری پدید آمده است. باغ‌های نابود شده کوهپایه الوند، هیچ جایگزینی ندارند. بیشتر این تخریب‌ها با مجوز شهرداری‌ها و کمیسیون ماده5 صورت گرفته است.
از شما تقاضا داریم حتی‌المقدور آن‌چه از عناصر قدیمی و بافت شهر باقی مانده یا در حال نابودی است را نجات دهید. بازیابی و مرمت ساختمان‌های قدیمی، چمن‌ها، محله‌ها و قنات‌های تاریخی شهر، در کنار حفظ باغ‌های باقیمانده می‌تواند به حفظ هویت شهری همدان کمک کند.   
نکته مهم، این‌که با عنایت به تاکید جنابعالی در خصوص ایجاد زمینه‌های سرمایه‌گذاری، تایید می‌فرمایید که این مهم باید به شکل پایدار صورت گیرد نه مقطعی و گذرا.
 به همین دلیل خواستار توجه حضرتعالی بر رعایت اصول گردشگری پایدار هستیم تا با حفظ  سرمایه‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی استان شاهد توسعه همه جانبه استان همدان باشیم.
از آن جا که بیشتر فضاها و بناهای تاریخی در مرکز شهر قرار دارد برای حفظ این آثار درخواست ما به عنوان اولین گام، بستن رینگ اول شهر، جلو گیری از هرگونه ساخت و ساز در این نقطه و اجرای طرح پیاده راه در خیابان های اصلی است. طرحی که سال‌هاست مسکوت مانده است.

http://ghanoondaily.ir/News/53209/%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%87%DB%8C%D8%AF



برچسب ها: روزنامه قانون ، نامه هنرمندان به استاندار ، تخریب میراث طبیعی و تاریخی همدان ،

سه شنبه 2 تیر 1394

نقش ترنج؛ نشان رنج بافندگان همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

نقش ترنج؛ نشان رنج بافندگان همدان

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
«نقش ترنج» آخرین فیلم «هاشم علیایی‌مقدم» این روزها در مراحل پایانی تولید است و به‌زودی از شبكه استانی و سراسری سیما پخش خواهد شد. این فیلم داستان مبارزه یك دختر جوان است كه می‌خواهد شغل آبا و اجدادی خود یعنی فرش‌بافی را حفظ كند، اما با موانعی روبه‌رو می‌شود....
1394/04/02
«نقش ترنج» آخرین فیلم «هاشم علیایی‌مقدم» این روزها در مراحل پایانی تولید است و به‌زودی از شبكه استانی و سراسری سیما پخش خواهد شد. این فیلم داستان مبارزه یك دختر جوان است كه می‌خواهد شغل آبا و اجدادی خود یعنی فرش‌بافی را حفظ كند، اما با موانعی روبه‌رو می‌شود.
در این فیلم روح‌الله امیری تهیه‌كننده، هاشم علیایی‌مقدم نویسنده و كارگردان‌، سعید كرمی عكاس، مسلم تهرانی تصویربردار، علی میرزایی صدا‌بردار، محمد عمرانی، سیما خضرآبادی، ‌منوچهر علی‌پور، آرش علی‌پور، مهدی چایانی، مریم رازانی، احمد بیگلریان، نیما بیگلریان، آرزو ابی‌زاده، محمدعلی ساربان و محمد قاسمی به‌عنوان بازیگر ایفای نقش می‌كنند. مجری طرح سعید شریفی‌نیا، مدیر‌تولید رسول نظری، طراح گریم مسعود اسكویی و طراح صحنه مهدی یوسفی هستند. به همین بهانه با نویسنده و كارگردان «نقش ترنج» گفت‌وگویی داشتیم.
  • ایده نقش ترنج چگونه شكل گرفت؟
كار به سفارش اداره صنعت و معدن و اداره فرش ساخته شده است.‌كاری در مورد فرش همدان است تا بار دیگر این هنر صنعت معرفی شود و دوباره به زندگی مردم بازگردد و جایگاه قدیم و فضای سنتی خود را باز یابد. ابتدا قرار بود كار مستندی ساخته شود اما وقتی با تهیه‌كننده فیلم صحبت شد، تصمیم گرفتیم به‌صورت تله‌فیلم كار را جلو دوربین ببریم.‌كاری داستانی كه جذابیت بصری داشته باشد و در عین حال مخاطب عام بتواند بنشیند و فیلم را ببیند. در خلال ماجراهای این داستان و فیلم آنچه در هدف اولیه بود نشان داده شود.
  • نام فیلم چگونه انتخاب شد و مدت فیلم چند دقیقه است؟
بر اساس طرح و فیلمنامه اولیه و پس از بازبینی و بازنویسی عنوان «فرش و عرش» انتخاب شد. در ادامه تصمیم گرفتیم با نام «نقش ترنج» نمایش داده شود. فیلم در زمان 90 دقیقه به‌صورت تله فیلم و در ژانر اجتماعی است.
  • موضوع داستان فیلم چیست؟
 قصه در مورد دختری به نام ترنج است كه پدرش از تصویرگران و نقاشان قدیم فرش همدان بوده است. پس از فوت پدر، دختر به دانشگاه می‌رود، در رشته طراحی فرش فارغ‌التحصیل می‌شود و به دنبال گرفتن مجوز و وام از اداره فرش است تا راه پدر را ادامه دهد. یكی از سرمایه‌گذاران با دیدن طرح‌ها و نقشه‌های این دختر تصمیم می‌گیرد با او مشاركت و كارگاهی راه‌اندازی كند. این قصه ادامه پیدا می‌كند تا روز افتتاح كارگاه كه باقی ماجرا را پس از نمایش فیلم می‌بینیم.
  • تنوع نقشه‌های فرش همدان چقدر در این كار نمود پیدا می‌كند؟
ساختن این كار با ثبت جهانی فرش همدان همزمان شد. در متن فیلم همه نقشه‌ها وجود دارد و انواع فرش‌های همدان تبلیغ می‌شود.
بیننده ما چه استانی و چه غیربومی با این اسم‌ها، طرح‌ها و فرش‌ها از جمله نقشه انجلاس، مهربان، شاهنجرین، گنده‌جین، سوزن و موارد دیگر آشنا می‌شود. درون‌مایه كار به این نكته توجه دارد كه نگاه مخاطب عام جامعه، با فرش دستباف و سنتی آشنا شود. بافندگان و طراحان درآمد داشته باشند و رونق اقتصادی برای شهر به ارمغان آورند.
  • فكر می‌كنید فیلم شما چه اندازه بتواند در رونق بازار فرش استان مفید باشد؟
فرش همدان علاوه بر اینكه در داخل كشور معروف است در بازار‌های بین‌المللی هم شناخته شده است. امیدواریم این كار كمك كند دوباره بازارهای بین‌المللی را به‌دست آورد. امید است با توجه به هدف‌گذاری دولت برای رونق اقتصادی، این اتفاق در بازار همدان شكل بگیرد و صادرات آغاز شود.
  • به نظر شما این كار ممكن است؟
بله به‌طور مثال تابلو فرش در زندگی مدرن وارد شده است. باید فضایی ایجاد شود تا نقشه‌های همدان تبدیل به تابلو فرش شود فضایی كه این هنر در كنار تابلو‌های نقاشی می‌تواند بر دیوار خانه‌ها نقش ببندد.
  • همه طرح‌ها و نقشه‌های استان در این كار وجود دارد؟
با اینكه از همه نقشه و فرش‌های همدان نام برده شده اما به‌صورت كلی به فرش همدان نگاه شده است و نقشه خاصی را برجسته نكرده‌ایم. جوزان، مهربان، حاج‌خانمی، عشوند و چارچنگ همه آمده است.
  • یكی از آسیب‌هایی كه متوجه فرش همدان است و نقشه‌های همدان را از دور خارج می‌كند حضور سرمایه‌گذارانی است كه در روستاهایی مانند سوزن و تاج‌آباد فعالیت می‌كنند و به جای نقشه همدان نقشه تبریز را به بافندگان همدانی سفارش می‌دهند، به چنین آسیب‌هایی در فیلم شما اشاره شده است؟
بازیگران نقش منفی كه در فیلم حضور دارند گروهی دارند كه بافنده‌ها را با دستمزد كم و حقوق ماهانه اندك استثمار كرده‌اند در حالی كه آنان فرش‌های گرانبهایی می‌‌بافند‌و چشم و جوانی خود را می‌گذارند. اما دیگران یعنی سرمایه‌گذاران بهره‌و سود اصلی را می‌برند. به این شكل قطعاً آسیب‌شناسی شده است. مثلاً به تأثیر تحریم‌ها كه بازار جهانی را متحول كرده اشاره شده است. بافنده‌های چین و پاكستان طرح و نقشه‌های كاملاً ایرانی تولید می‌كنند. این معضلی است كه بازار ایران را تحت تأثیر قرار داده است. یا سدی كه در راه صادرات است و تنوعی كه در فرش ماشینی بود استقبال از فرش دستباف را كم كرد. بازار در دست استثمارگران داخلی است كه بازار را هدایت می‌كنند. تا جایی كه می‌توانستیم نمایش و نشان داد‌ه‌ایم.
  • فكر می‌كنید فیلم چه زمانی پخش خواهد شد؟
تصمیم با صدا و سیمای مركز همدان است. ابتدا در سیمای مركز همدان سپس در شبكه‌های سراسری از جمله شبكه 2 و شبكه شما پخش خواهد شد. در این مورد گفت‌وگوهایی صورت گرفته است و ما هم منتظر هستیم.
  • و حرف آخر؟
امیدوارم مسأله فیلم‌سازی در همدان با حضور دوباره جشنواره‌هایی مثل كودك و نوجوان رونق بگیرد. اگر تلاش‌های تهیه‌كننده نبود این فیلم ساخته نمی‌شد.

http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AA%D8%B1%D9%86%D8%AC%D8%9B-%D9%86%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D9%86%D8%AC-%D8%A8%D8%A7%D9%81%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، هاشم علیایی ، فرش بافی همدان ، فیلمسازی در همدان ،

سه شنبه 2 تیر 1394

امیدواریم این فیلم موثر باشد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

امیدواریم این فیلم موثر باشد

به تازگی در همدان فیلمی با نام «نقش ترنج» تولید شده كه نقش فرش همدان را به تصویر می‌كشد. این كار مراحل پایانی تولید را پشت سر می‌گذارد و به‌زودی از شبكه استانی پخش خواهد شد...
1394/04/02
 به تازگی در همدان فیلمی با نام «نقش ترنج» تولید شده كه نقش فرش همدان را به تصویر می‌كشد. این كار مراحل پایانی تولید را پشت سر می‌گذارد و به‌زودی از شبكه استانی پخش خواهد شد...روح‌الله‌امیری كه تهیه کنندگی نقش ترنج را برعهده داشته است در گفت و گو با همشهری چگونگی تولید فیلم را تشریح  می‌كند. او از تهیه کنندگان با سابقه همدان است.
  • «نقش ترنج» به میراث همدان و فرش همدان می‌پردازد. چه عاملی باعث شد چنین انتخابی داشته باشید و پدیده‌ای یا میراثی كه در خطر است را انتخاب كردید؟ چه تفاوتی با كارهای قبلی شما دارد؟
این كه چرا فرش دستباف را انتخاب كردیم به این دلیل است كه وقتی كسی با فرش آشنا می‌شود نمی‌تواند از این هنر دل بكند. وقتی كارگردان فیلم چنین پیشنهادی داد با جان و دل پذیرفتم تا قدمی برای این هنر ماندگار بردارم. یكی از اصلی‌ترین مشوق‌هایی كه باعث شد من و همكارانم این كار را تهیه كنیم خود فرش همدان بود. همدان در زمینه فرش دستباف و نقاط مختلفی كه هر یك نقش و شكل خاصی را ارائه می‌كنند و می‌بافند، بسیار اهمیت دارد، امیدوارم بتوانیم حق مطلب را ادا كنیم و گامی در این زمینه برداریم.
  • چقدر به میزان اثرگذاری این فیلم امیدوار هستید؟
ما تلاش خود را داریم. با توجه به نظرهای كارشناسی، دغدغه‌های نویسنده و پیشنهادهای مسئولان اداره فرش، فكر می‌كنم بتواند اثرگذار باشد. اگر این فیلم یك‌درصد تماشاگر داشته باشد ما به نتیجه رسیده‌ایم. مهم این است كه ما چگونه كار را به پایان برسانیم.
  • حضور و نمایش فرش در این فیلم به چه صورت است؟
معمولاً تله‌فیلم‌ها، لوكیشن‌های كمی دارند. اما باتوجه به رنگارنگ بودن فرش لوكیشن‌های زیادی در نظر گرفتیم كه با رنگارنگی فرش همخوان باشد. فرش را در فضاهای گوناگون نشان داده‌ایم. از یك پلانی كه مادر‌بزرگ فرش را به‌عنوان سجاده به زیر پا می‌اندازد و نماز می‌خواند تا یك خانواده‌ای كه برای جهیزیه دخترشان حتماً باید فرش دستباف هم در نظر بگیرند. همه اقشار را نشان داده‌ایم. درحدود یك سال تحقیق داشتیم تا این هنر را به نمایش بگذاریم.
  • نمایش فرش در این فیلم ملموس و مستقیم است، یا به‌صورت‌لایه پنهانی از فیلم آمده است؟
این فیلم یك قصه ساده و روان دارد كه فرش در مرحله دوم است و به‌صورت غیر‌مستقیم به فرش می‌پردازد.  در قصه دختری كه با همه مبارزه می‌كند تا فرش را نشان دهد.
  • نقشه فرش‌های همدان تنوع عجیبی دارد، این گوناگونی را در فیلم چگونه دیدید؟
گوناگونی این نقش‌ها و طرح‌ها مانند دریایی است كه مسلماً در یك فیلم  که چگونه قدیم قالی تولید می‌شد و امروز چگونه بافته می‌شود به‌طور كامل نمی‌توانست بیاید اما تلاش كردیم به‌طور غیر‌مستقیم فرش در این فیلم حضورداشته باشد.
  • در مراحل پایانی تولید هستید، علاقه‌مندان فرش همدان چه زمانی می‌توانند به تماشای این كار بنشینند؟
فیلم از یك اردیبهشت كلید خورده  كه 20 روز در همدان، یک روز در تهران و 4 روز در استانبول تركیه تصویربرداری شده است. با توجه به بافت سنتی استانبول و بازار سنتی این شهر، لوكیشن‌هایی را در آنجا داشتیم. در استان‌های مجاور استان نیز كم پیش آمده، فیلمی با قصه‌ای در مورد فرش ساخته شده باشد. ‌این فیلم تلویزیونی اهمیت فرش همدان را به‌صورت غیر‌مستقیم نشان می‌دهد.
  • قصه مربوط به چه دوره زمانی است؟
قصه تاریخی نیست و مربوط به زمان حال است. یك موضوع مهمی كه در این فیلم آمده مسأله كارآفرینی و اشتغالزایی است كه افراد با اندكی سرمایه و حمایت‌های دولتی می‌توانند در آمدزایی كنند و با بازار آن هم آشنا می‌شوند.

http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D9%85%DB%8C%D8%AF%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%A7%DB%8C%D9%86-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D9%85%D9%88%D8%AB%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF


برچسب ها: همشهری همدان ، فیلمسازی در همدان ، روح اله امیری ، فرش همدان ،

دوشنبه 1 تیر 1394

نگاه منطقی به گردشگری خلاق

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گردشگری ،گفتگو ،

نگاه منطقی به گردشگری خلاق

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
نگاه منطقی به گردشگری خلاق
گردشگری با سرعتی عجیب در حال توسعه و تحول است. نگرش‌های نوین به این صنعت هر روز با‌گونه‌ها و شیوه‌های نوین گردشگری نمود پیدا می‌كند. گردشگری خلاق یكی از این زمینه‌هاست....
1394/04/01
گردشگری با سرعتی عجیب در حال توسعه و تحول است. نگرش‌های نوین به این صنعت هر روز با‌گونه‌ها و شیوه‌های نوین گردشگری نمود پیدا می‌كند. گردشگری خلاق یكی از این زمینه‌هاست.
«معصومه مؤمنی» مدرس دانشگاه در همدان و دانشجوی دكترای جغرافیا و برنامه‌ریزی گردشگری در تاجیكستان است. او این روزها در حال مطالعه روی زمینه‌های گردشگری خلاق در همدان است. مؤمنی در گفت‌و‌گویی اختصاصی با ما چگونگی وضعیت و ظرفیت‌های همدان را تشریح می‌كند.
  • ارتباط گردشگری و خلاقیت چگونه شكل می‌گیرد؟
صنعت گردشگری در جهان پیشرفت چشمگیری داشته و به سوی افق‌های تازه و نو در حركت است. در چنین حالتی این صنعت به عرصه‌ای پویا برای خلاقیت و ابتكار متخصصانی تبدیل شده است كه با داشتن فضای مناسب در حوزه گردشگری توانسته‌اند به ابتكارها و نوآوری‌هایی دست یابند. این نوآوری‌ها نه تنها برای این صنعت، بلكه برای تحول پیشرفت جامعه جهانی هم مفید بوده است.
  • چه ارتباطی بین اوقات فراغت، گردشگری و حقوق جامعه محلی وجود دارد؟
گردشگری در سال‌های دور برای گذران اوقات فراغت و دوری از همهمه‌ دنیای صنعتی به اوج رسید و به دلیل مراودات اقتصادی فراوان نام صنعت به خود گرفت. پس از آن دغدغه‌های فرهنگی به یكی از پر طرفدارترین انگیزه‌های سفر مبدل شد.
همچنین بازدید از آثار معماری مورد توجه بیشتر گردشگران قرار گرفت. در كنار آن گردشگری طبیعت و اكوتوریسم نیز پیشرفت چشمگیری داشت.
 اما چند سالی است كه گردشگران از مرز تاریخ و طبیعت فراتر رفته اند و خواهان حضور در جامعه میزبان و درك عمیق‌تری از آن هستند. اینان به نسل سوم گردشگران شهرت یافتند كه «شهروندگردشگر» نیز نامیده می‌شوند. این قبیل گردشگران سفر را با انجام فعالیت‌های تجربی و ایجاد رابطه عمیق با جامعه مقصد سپری می‌كنند.
به عبارتی دیگر مهمان نیستند، بلكه برای مدتی مانند جامعه مقصد رفتار می‌كنند و تجربه عملی زندگی آنان تبدیل به انگیزه سفر گردشگر می‌شود.
  • خلاقیت در گردشگری و یا به عبارت دیگر گردشگری خلاق چگونه در‌گونه‌های مختلف این صنعت خود را نشان می‌دهد؟
گردشگری خلاق گستره‌ای از انگیزه‌های سفر را در بر می‌گیرد كه یك امر مشترك میان آنها وجود دارد و آن همراهی جامعه میزبان در فعالیت‌های روزمره است. به‌عنوان مثال در گردشگری غذا، گردشگر با میزبان خود در تهیه غذا همراه می‌شود و چگونگی طبخ آن همچنین تهیه مایحتاج آن را از نزدیك لمس می‌كند و دیگر مانند گذشته به خوردن آن اكتفا نمی‌كند . همچنین تولید صنایع‌دستی را از ابتدا مشاهده می‌کند و به خرید آن اكتفا نمی‌كند.
زندگی در روستا برای مدتی كوتاه، رفتن به مزارع و باغات و تجربه‌كاری كوتاه در یك مزرعه، موسیقی محلی و آیین‌های سنتی، حضور در مراسم خاص آنها، پوشیدن لباس محلی و حس استفاده از ابزار‌آلات ابتدایی مورد استفاده در روستاها و بسیاری موارد دیگر جاذبه‌های جدید گردشگری هستند كه نسل سوم گردشگران علاقه‌مند به آن شده‌اند.
  • جایگاه ایران در توسعه گردشگری خلاق چگونه است؟
گردشگری با سرعتی عجیب در حال توسعه و تحول است. نگرش‌های نوین به این صنعت هر روز با‌گونه‌ها و شیوه‌های نوین گردشگری نمود پیدا می‌كند. گردشگری خلاق یكی از این زمینه‌هاست.ایران كشوری پهناور و با فرهنگ‌های گوناگون و غنی به لحاظ اقلیم چهارفصل یكی از بازارهای بزرگ در گردشگری خلاق به شمار می‌رود. این‌گونه از گردشگری در ایجاد موازنه میان بازار و حضور گردشگر در تمامی نقاط كشور نقش مهمی دارد و در امر مهم كارآفرینی و اشتغال‌زایی در جوامع كوچك بسیار پر اهمیت است كه می‌طلبد در این مورد برنامه‌ریزان توسعه پایدار این صنعت و این نوع از گردشگری را بیشتر مورد توجه قرار دهند.
  •  وضعیت همدان را در جذب این نوع گردشگری چگونه ارزیابی می‌كنید؟
همدان در پس چهره كوهستانی‌اش مغفول واقع شده است. این استان مستعد گردشگری خلاقانه است. فرصت‌های جذب توریست خارجی در استان به وفور یافت می‌شود. گردشگری استان حلقه گم‌شده‌ای است كه نیازمند توجه ویژه است‌.
  • همدان چه ظرفیت‌هایی برای توسعه گردشگری خلاق دارد؟
سال‌هاست دم از نداشتن غذای خاص و محلی در این منطقه می‌زنیم. در صورتی كه از تنوع نان‌ها، آش و انواع آبگوشت غافل ماندیم. نماد‌سازی برای صنایع‌دستی كه خود یكی از بهترین سفیران تبلیغی محسوب می‌شود را فراموش كردیم. موسیقی، ادبیات و معماری استان مظلوم و در معرض تهدید واقع شده و تمامی این عناصر گنجینه‌های ناب در زمینه گردشگری خلاق در حال محو‌شدن است.
  • برای رسیدن به گردشگری خلاق در همدان چه باید كرد؟
با نگاهی كارشناسانه و فراهم آوردن بستر مناسب می‌توان به حفظ و احیای داشته‌ها پرداخت و میزان ماندگاری گردشگران را افزایش داد و سهم ناچیز اشتغال را در استان بالا برد.

گردشگری خلاق
گردشگری مجموعه تغییرات مكانی انسان‌ها و فعالیت‌هایی منتج از آن تعریف شده است. خلاقیت، پیدایی و تولید ایده، اندیشه و فكری نو و نوآوری، عملی‌کردن آن ایده و فكر است. گردشگری خلاق نسل جدید گردشگری بعد از نسل اول (گردشگری ساحل، سفر، اوقات فراغت و استراحت) و نسل دوم (گردشگری فرهنگی، متمایل به فرهنگ و موزه‌ها) است. گردشگری خلاق با شعار «موزه‌های كمتر، میدان‌های بیشتر» بر انجام فعالیت‌های تجربی و تعامل عمیق‌تر با زندگی واقعی فرهنگی در شهرها تمركز می‌كند. گردشگری خلاق به شهر مقصد اجازه می‌دهد تا مزایای رقابتی نسبت به جاهای دیگر پیدا كند. محصولات خلاقانه كارآفرین‌ها و افرادی را از بخش‌های فرهنگی جذب می‌کنند. می‌توان تعبیر گردشگری پژوهشی را برای گردشگری خلاق به كار برد. میراث ناملموس شامل سنت‌های شفاهی، هنرهای نمایشی، آیین‌ها و رویدادها دانش و تجربیات مرتبط با طبیعت، جهان و صنایع دستی سنتی با بن‌مایه‌های گردشگری خلاق پیوند دارند.

http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82


برچسب ها: گردشگری خلاق ، گردشگری همدان ، همشهری همدان ،

دوشنبه 1 تیر 1394

مسجد پیغمبر؛ میراث پیامبران و ادیان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گفتگو ،گردشگری ،میراث فرهنگی ،

مسجد پیغمبر؛ میراث پیامبران و ادیان

نویسنده: حسین زندی همدان‌ـ ‌ خبرنگار همشهری
مسجد پیغمبر؛ میراث پیامبران و ادیان
یكی از مظاهر مذهبی تاریخی كهن‌شهر همدان وجود مساجد، تكیه‌ها، بقعه‌ها و سقاخانه‌هایی است كه نشان از حال‌وهوای تاریخی و معنوی شهر دارند...
1394/03/24
یكی از مظاهر مذهبی تاریخی كهن‌شهر همدان وجود مساجد، تكیه‌ها، بقعه‌ها و سقاخانه‌هایی است كه نشان از حال‌وهوای تاریخی و معنوی شهر دارند. می‌توان گفت این اماكن بهتر از سایر بناها حفظ شده‌اند و خوشبختانه پس از دهه‌ها و سده‌ها همچنان پابرجا هستند.  امروزه مساجد و مكان‌های مذهبی افزون بر كاربری اعتقادی كه محل برگزاری مناسك محسوب می‌شود، یكی از جاذبه‌های گردشگری هستند. این مكان‌ها در همه جای دنیا از جاذبه‌های مهم گردشگری مذهبی و گردشگری فرهنگی تاریخی به حساب می‌آیند.
همدان نیز از این بابت بسیار غنی است و همه ساله صدها گردشگر ایرانی و خارجی از جاذبه‌های تاریخی مذهبی این استان بازدید می‌كنند. یكی از این جاذبه‌های زیبای همدان، مسجد پیغمبر است. وجود بزرگان و پیروان ادیان و مذاهب مختلف باعث شده همدان یكی از شهرهایی باشد كه معتقدان ادیان و مذاهب گوناگون در طول تاریخ به‌صورت مسالمت‌آمیز در کنار هم زندگی كنند.
  • میعادگاه علمای بزرگ همدان
یكی از اعضای هیأت امنای مسجد كه بیش از 30 سال سابقه خدمت به نمازگزاران آن را دارد به همشهری گفت:  قدما مساجد محل شور و مشورت و تصمیم‌گیری در امور مهم بود، به همین دلیل تعداد زیادی مسجد در بازار تاریخی همدان ساخته شده است.  «حسین شیرانی» كه مردم همدان با نام «حاج حسن» او را می‌شناسند ادامه داد: شیخ جواد انصاریان از عرفای بنام همدان، محمدتقی عالمی و آقای وحیدی موسوی اصفهانی از نوادگان دختری سید ابوالحسن اصفهانی ـ كه جزو مراجع تقلید آن زمان بود ـ سیدحیدر وفایی و سیداحمد حسنی از ائمه جماعات این مسجد در طول سالیان دراز بوده‌اند.
وی ‌افزود: افرادی مانند مرحومان سیدعلی‌آقا حسینی، حاج آقا سپهری، مسكین، حاج مهدی مساجدی و حاج علی‌اصغر محمدی نیز مداحانی بودند كه همه عمرشان را در این مسجد وقف خدمت به امام حسین(ع) كردند. در این چند سال هم در این مسجد از صبح به سوی نمازگزاران باز است؛ به جز شب‌ها كه بازار تعطیل است. در ماه رمضان برنامه‌های سخنرانی و نماز جماعت برقرار است و از اول ماه محرم تا آخر ماه صفر نیز روضه سیدالشهدا(ع) را داریم.
  • تاریخ مسجد
«مجتبی جوادیه» دبیر مؤسسه نبض سبز حیات و راهنمای گردشگری در همدان با اشاره به اهمیت این مسجد گفت: حضور آرامگاه پیامبری به نام «حجی» در این مسجد باعث شده نام مسجد و راسته بازار به نام پیغمبر مزین شود.  این راهنمای گردشگری در همدان افزود: حجی پیامبری هم‌عصر هخامنشیان است. او در بین‌النهرین تبعید بود و پس از تسخیر این منطقه توسط ایرانیان آزاد شد و به اورشلیم بازگشت. گفته می‌شود معبد اورشلیم یا مسجدالاقصی به دست یونانیان تخریب شده و سال‌ها به همین وضعیت می‌ماند و حجی یهودیان را ترغیب به بازسازی این معبد می‌كند و پس از چند سال موفق می‌شود این معبد را مانند گذشته فعال كند. او به دلیلی نامشخص به ایران مهاجرت می‌كند و در هگمتانه زندگی می‌کند و نهایتاً در همین شهر از دنیا می‌رود.
دبیر مؤسسه نبض سبز حیات ادامه داد: به احتمال فراوان دانیال نبی، حبقوق نبی، ارمیا نبی و بسیاری از شخصیت‌های مذهبی قوم بنی اسرائیل ـ كه در ایران با احترام فراوان به خاك سپرده شده‌اندـ  با دلیل مشابهی به شرق مهاجرت كردند و هم‌عصر با پادشاهان هخامنشی و با حمایت آنها به حیات خود ادامه دادند. حجی یا حكی در میان مسیحیان و یهودیان از احترام بسیاری برخوردار است. برخی او را پیامبر كوچك می‌خوانند. به دلیل اینكه كتاب وی در عهد عتیق كوچك‌ترین بخش است اما كار بزرگ وی از اهمیت زیادی برخوردار است.
  • اهمیت مسجد
این فعال حوزه گردشگری گفت: مسجد پیغمبر  آرامگاه او نیز هست و در بین مردم همدان از احترام بسیاری برخوردار است. افرادی كه در این مسجد عبادت می‌كنند همواره زیارت این پیامبر را به جا می‌آورند. ساختمان مسجد در سال‌های گذشته به شكل كاملاً نامانوس با بافت بازار تعمیر شد. و نمای این مسجد به هیچ‌وجه نشان‌دهنده قدمت آن و گوهری كه در آن آرمیده نیست.  جوادیه در مورد اهمیت گردشگری مسجد پیغمبر گفت: این مسجد و آرامگاه به لحاظ تاریخی و مذهبی می‌توانست جاذبه باارزش گردشگری برای این شهر محسوب شود اما هیچ برنامه و فعالیتی برای آن صورت نگرفته است. جای سؤال دارد كه چرا به بازار همدان و اماكنی از این دست با قابلیت‌های جذب گردشگر فراوان بی‌توجهی می‌شود و شاهد تخریب نمای كاروانسراها و مغازه‌ها هستیم. یك نمونه پوشش‌های سقفی كه اخیراً در برخی راسته بازارها استفاده شده فضای سنتی این مكان‌ها را تغییر داده و با تابش نور خورشید رنگ قرمز پلاستیك پوشش سقف كل محوطه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. نبود تابلوهای راهنمای بازار و بسته‌بودن كاروانسراها در روزهای تعطیل تنها گوشه‌ای از معضلات موجود گردشگری در بازار همدان است كه توجه بیشتر مسئولان مربوطه را می‌طلبد.
  • اهمیت گردشگری
این راهنمای گردشگری در پایان گفت: گردشگری مذهبی یكی از انواع پررونق و پرطرفدار گردشگری در دنیاست. ما در همدان ظرفیت‌های خوبی در این زمینه داریم. امیدوارم با تدبیر مسئولان نهادهایی مانند اوقاف، میراث فرهنگی و شهرداری بتوانیم از این امكان بهتر و بیشتر استفاده كنیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D8%BA%D9%85%D8%A8%D8%B1%D8%9B-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86


برچسب ها: همشهری همدان ، مسجد پیغمبر همدان ، میراث فرهنگی همدان ، گردشگری همدان ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات