جمعه 27 اسفند 1395

از شاعری تا روزنامه‌نگاری

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گفتگو ،ادبیات ،

از شاعری تا روزنامه‌نگاری

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
از شاعری تا روزنامه‌نگاری
نصرالله آژنگ از نویسندگان شناخته‌شده کشور است که از دوران جوانی به تهران مهاجرت کرده و در کنار آموزگاری به نویسندگی و روزنامه‌نگاری نیز مشغول بوده است. او 23 عنوان کتاب منتشرشده دارد و سابقه کار در نشریات گوناگون را نیز در کارنامه خود دارد. در این گفت وگو از فعالیت ها و خاطراتش می پرسیم....
1395/12/23
نصرالله آژنگ از نویسندگان شناخته‌شده کشور است که از دوران جوانی به تهران مهاجرت کرده و در کنار آموزگاری به نویسندگی و روزنامه‌نگاری نیز مشغول بوده است. او 23 عنوان کتاب منتشرشده دارد و سابقه کار در نشریات گوناگون را نیز در کارنامه خود دارد. در این گفت وگو از فعالیت ها و خاطراتش می پرسیم.
  • در کدام محله به دنیا آمدید؟
سال 1317خورشیدی در کوچه چشمه عبدالعظیم محله «چمن چوپانان» به دنیا آمدم. دوره ابتدایی را در چند مدرسه طی کردم و بعد به تهران آمدم و ضمن ادامه تحصیل در دبیرستان با مشفق همدانی در مجله کاویان همکاری داشتم.
  • چه کار می‌کردید؟
مشفق همدانی در اوایل اعتماد چندانی نداشت که نوجوانی 13 ساله بتواند کارهای مطبوعاتی انجام دهد. طی انجام کار، رفته‌رفته اطمینان خاطر حاصل شد و تصحیح فرم های چاپی در اختیار من گذاشته شد. در همان زمان با کسی که از من 10 سال بزرگ‌تر بود و کارهای سنگین تری به او محول می شد، یعنی هوشنگ ابتهاج (سایه) همکار شدم.
  • مشفق همدانی آثار ترجمه نیز بسیار دارد...
مشفق همدانی کارهایی انجام می داد که همه کسی نمی توانست از پس آنها برآید. آن زمان کتاب‌های داستایوفسکی از جمله «برادران کارامازوف» را ترجمه می کرد که برای همه میسر نبود. با زبان روسی هم آشنا بود اما نه به حدی که بتواند ترجمه کند. چندین کتاب را ترجمه کرد. کتابی را هم به نام «تحصیل‌کرده ها» که نوشته خودش بود منتشر کرد.
  • تا چه زمان با او همکار بودید؟
تا مرداد 1332 که کودتا شد پیش او بودم. بعد از آشفتگی اوضاع، جای دیگر از جمله چاپ میهن همدان و چاپ تجدد ایران در تهران مشغول شدم که کار تصحیح انجام می دادم.به خودم جرات دادم که به عنوان روزنامه‌نگار در مجلات کار کنم. مطالبی با عنوان انگولک را با نام مستعار در مطبوعات می نوشتم.
  • چگونه به سمت نوشتن رفتید؟
دبیری در دبیرستان مولوی تهران به نام دکتر حسن سادات ناصری داشتیم که بعدها استاد دانشگاه شد. ایشان به من جرات داد که بتوانم کتاب شعرم را چاپ کنم. اولین کتاب شعرم به نام «محکوم بی‌گناه» در سال 1335 چاپ شد و به تدریج در راه تالیف و تحقیق قدم برداشتم. در حال حاضر 23 تالیف چاپ‌شده دارم. نام خانوادگی من باب‌الحوائجی بود که به  علت طولانی‌بودن برای روی جلد کتاب با پیشنهاد چندین نام به آژنگ تغییر یافت.
یکی از کتاب های من هم با عنوان باب الحوائجی و هم آژنگ چاپ شده است. به این ترتیب بود که دیپلم را در سال 1336 در دبیرستان مولوی گرفتم و وارد دانشگاه ادبیات شدم. ضمن ادامه تحصیل به همدان رفتم و به‌عنوان آموزگار استخدام شدم. بعدها که مدرک گرفتم از سال 1338 تا 1347 در همدان بودم. چند سال به عنوان معلم در مدارس تدریس کردم و 3 سال به عنوان مسئول نگارش و انتشارات و تبلیغات در آموزش و پرورش کل همدان مشغول به کار شدم. سال 47 به تهران منتقل و در منطقه 12 و 6 و 5 مشغول به تدریس شدم.
  • از خاطرات تحصیل در تهران بگویید.
من در تهران به 3 دبیرستان رفتم. 3 سال اول و دوم و سوم را در دبیرستان نوشیروان طی کردم و سال چهارم و پنجم را در دبیرستان بهبهانی. سال ششم را در دبیرستان مروی گذراندم که یکی از معتبرترین دبیرستان‌های تهران بود.
رئیس دبیرستان هم آقای همایونی برادر آقای همایونی بود که خطاط بود. مدیر زبده و برنده ای بود و استادان خوبی را هم جمع کرده بود که اکثرا نویسنده کتاب های درسی بودند.
  • از دانشگاه بگویید.
من در دانشکده حقوق و علوم سیاسی تحصیل کردم. با دانشجوهایی هم که اهل کتاب بودند کار می کردم. کتاب پرویز علوی را که دکترای علوم سیاسی، استاد دانشگاه و نویسنده کتابی به نام «چه کسانی در آمریکا حکومت می کنند» بود به انتشارات خرد دادم و در لاله‌زار پاساژ اخوان چاپ شد. چون من با ناشرین آشنا بودم، سعی می‌کردم راهگشا باشم.
  • علت مهاجرت به تهران چه بود؟
دوره تدریس و تحصیلات در تهران بودم و علت تهران رفتنم هم به‌خاطر منتقل شدن خانواده بود. ما هم به ناگزیر باید می آمدیم. برای تامین بهتر معاش مجبور به کار شدم و با مطبوعات آغاز کردم و در گردونه چاپ و نشر افتادم.
  • در آموزش وپرورش تنها در کار تدریس بودید یا مشاغل دیگری هم داشتید؟
در وزارت آموزش و پرورش یک اداره‌کل به نام اداره‌کل نگارش وجود داشت که برادر ذبیح‌الله صفا، دکتر فضل‌الله صفا ریاست این اداره را به عهده داشت.
شعبه هایی در استان ها و شهرستان ها داشت که هرازگاهی سمیناری تشکیل می‌شد و مسئولان اداره‌کل نگارش و ادارات نگارش را در دانشسرای عالی جمع می‌کردند وتبادل افکار و نظر و مشورت و ارائه طریق می کردند. حدود 3 سال در آن اداره مشغول به‌ کار بودم .
  • در دانشگاه هم تدریس داشتید؟
در دبیرستان تدریس می کردم و در فواصل مختلف وقتی که دانشگاه آزاد دایر شد ادبیات تدریس کردم.در دانشکده های علمی کاربردی هم تدریس داشتم. در آنجا ادبیات تدریس می کردم اما اکنون به علت بیماری همسرم تدریس را رها کرده‌ام و تمام کارهای منزل را من انجام می دهم.
  • وقتی همدان بودید با زنده‌یاد قاسم برنا که از روزنامه‌نگاران قدیم بود همکاری داشتید؟
ایشان از دوستان صمیمی من و نویسنده بود. چندین کتاب نوشت و اهل مطالعه بود و کتابخانه بسیار بزرگی هم داشت. ارتباط کاری که با وی پیدا کردم در اولین انجمنی بود که در کتابخانه عمومی همدان سال 1346 شکل گرفت. ما به‌عنوان اعضای انجمن کتابخانه همدان برگزیده شدیم .آن زمان قرار بر این بود که شهرداری‌ها یک و نیم درصد از درآمد خود را برای خرید کتاب و توزیع کتاب اختصاص دهند. 70هزار تومان در اختیار ما قرار دادند که پول زیادی بود. من، ابوالحسن آذری کنگاوری و قاسم برنا چند روز به تهران آمدیم تا کتاب تهیه کنیم. من هم که با کتاب‌فروش‌های تهران آشنا بودم هر جا که ممکن بود با بیشترین تخفیف بهترین کتاب ها را خریداری می‌ کردیم.
  • علاوه بر شهرداری با چه نهادهای دیگری همیاری می‌کردید؟
سراغ ایرج افشار که رئیس کتابخانه دانشگاه تهران و رئیس انتشارات دانشگاه بود، رفتیم و گفتیم قضیه از این قرار است. ما بودجه‌ای نداریم و اگر ممکن است کمکی به ما کنید. ایشان دست خطی نوشتند که هرچه خواستیم از انتشارات دانشگاه نصف قیمت برداریم. گفت اگر پولتان نرسید یا پرداخت نکنید یا دوست داشتید بعد بیاورید. بهترین کتاب ها را به همدان آوردیم. آن زمان کتابخانه در سر رودخانه ای بود که در محل میدان دانشگاه فعلی بود و حالا خراب شده است. سالن و میز مطالعه درست کردیم. من در سال 47 به تهران آمدم و کارها را به عباس زند محول کردم.
  • سرنوشت آذری کنگاوری چه شد؟
آذری کنگاوری در همدان کارمند فرمانداری بود و به‌خاطر همین مقیم همدان بود. کتاب های زیادی نوشت اما چاپ نشد. فهرست کتاب هایش را برای من فرستاد که با ناشرها صحبت کنم که چنانچه تمایل دارند چاپ شود. آذری کنگاوری شعر بی‌نقطه ای درباره هفت سین و عید دارد که برای من فرستاده بود.
  • از کتابخانه های خصوصی همدان بگویید.
کتابخانه های مهمی در همدان بود. آقایی به نام پنبه‌چی بود که کتابخانه بسیار بزرگی داشت و در کوچه استرمردخای زندگی می کرد. بعد از فوت ایشان فرزندانش کتاب ها را نگهداری نکردند. من از چند نفری در همدان که کتابخانه داشتند بهره گرفتم. یکی آقایی به نام نقوی دبیر دینی و فقه و مردی روحانی بود. آقایی هم در روستای یعقوب شاه بود که نامش را فراموش کردم. از کتابخانه برنا و کتاب های آرامگاه بوعلی و اوقاف هم استفاده کردم.


برچسب ها: همشهری همدان ، هنرمندان همدان ،

جمعه 27 اسفند 1395

عرصه تنگ فرهنگ

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

عرصه تنگ فرهنگ

نویسنده: حسین زندی روزنامه نگار
عرصه تنگ فرهنگ
اگرچه انتقادات فراوانی به جریان فرهنگی استان وارد است اما در یک نگاه کلی می‌توان از عملکرد مدیران فرهنگی دفاع کرد و اگر واقع‌نگر باشیم زبان تمجید از زبان نقد کوتاه‌تر است....
1395/12/25
اگرچه انتقادات فراوانی به جریان فرهنگی استان وارد است اما در یک نگاه کلی می‌توان از عملکرد مدیران فرهنگی دفاع کرد و اگر واقع‌نگر باشیم زبان تمجید از زبان نقد کوتاه‌تر است. شهر همدان در جشنواره تئاتر فجر سال 59 مانند سال‌های گذشته حضور نداشت و یکی از غایبان اصلی مهم‌ترین رویداد نمایش کشور بود. جشنواره بین‌المللی تئاترکودک و نوجوان همدان ضعیف‌ترین سال برگزاری را پشت سر گذاشت و انتقادهای علیه برگزارکنندگان منتشر شد.  چندین متن در انتظار مجوز ماندند یا مجوز نگرفتند. گرچه نمایش همدان همیشه از ضعف‌های همیشگی رنج می‌برد.شرایط برای موسیقی، موسیقیدانان و نوازندگان در همدان دشوارتر از سایر هنرها است. چه آنانی که به عنوان هنرمند میهمان به همدان می‌آیند و چه کسانی که در همدان به فعالیت‌های موسیقی می‌پردازند. سختگیری‌ها  در مواجهه با کنسرت‌های موسیقی سنتی بیشتر است. با این حال کنسرت‌های حسین علیزاده و کیهان کلهر از برنامه‌های موفق سال گذشته بود.
یکی از اتفاقات بازگشایی سینما فلسطین و سینما تئاتر الوند بود که حق انتخاب مردم همدان در زمینه تماشای فیلم بیشتر شد. اما همچنان همدان با کمبود سالن سینما درگیر است. شهری که زمانی با 012 هزار نفر جمعیت 6 سینما داشت امروز با 4سینما روزگار می‌گذراند.  در زمینه تولیدات آثار سینمایی نیز همدان هنوز حرفی برای گفتن ندارد اما اتفاق خوبی نیز در این زمینه افتاد آن هم اینکه به نظر می رسد حضور و رفت و آمدهای سینماگران نسل قبل به همدان و برگزاری کارگاه‌های آموزشی بتواند تاثیری در تولید آثار سینمایی شهرداشته باشد.
با اینکه در همدان افراد زیادی در زمینه‌های مختلف هنرهای تجسمی فعالیت می‌کنند اما موفق‌ترین هنرمندان همدانی در این حوزه خارج از همدان زندگی می‌کنند. گالری‌هایی که در آنها آثار هنری به نمایش در می‌آید معمولا دور از دسترس هستند و بیشتر کسانی که کارهای خود را به نمایش می‌گذارند چندان در قید و بند مخاطب و بازخورد عمومی نیستند. اما سال‌جاری نمایشگاه‌های مختلفی با آثار متفاوت در همدان دیده شد و هنرجویان و هنرمندان از هر فرصتی برای ارائه آثار استفاده کردند. اتفاق خوب این حوزه افتتاح  گالری شهر کتاب بود که اولین نمایشگاه آن با نمایش آثار استاد احمد فتوت برگزار شد. اما با اینکه از مراسم کلنگ‌زنی ساختمان انجمن خوشنویسان همدان سال گذشته زمین باعث شده کلنگ این مجموعه همچنان بر زمین بماند.
در شرایطی نه چندان خوب مدیران میراث استان تمام تلاش خود را برای حفاظت از آثار موجود به کار می‌گیرد اما دست خود را در عملیات اجرایی بسته می‌بیند. صنایع دستی استان، حتی سفال و سفالگری، حال و روز خوشی ندارند.


برچسب ها: همشهری همدان ، هنرمندان همدان ،

جمعه 27 اسفند 1395

فرهنگ در کوچه‌های همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گفتگو ،صنایع دستی ،هنر ،موسیقی ،

فرهنگ در کوچه‌های همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
فرهنگ در کوچه‌های همدان
بررسی سال فرهنگی همدان از نگاه فرهنگیان اتفاق مثبتی است. در ادامه نظر برخی از این افراد را درباره اتفاقات فرهنگی سال 95 جویا می‌شویم....
1395/12/25
 بررسی سال فرهنگی همدان از نگاه فرهنگیان اتفاق مثبتی است. در ادامه نظر برخی از این افراد را درباره اتفاقات فرهنگی سال 95 جویا می‌شویم.

علی اصغر طاهری، رئیس خانه آواز همدان
به ‌طور کلی با  توجه به جو سنگینی که در حوزه موسیقی نقاط مختلف کشور به وجود آمده موسیقی همدان در سال 95 موقعیت خوبی داشت، اما کافی و صد درصد ایده‌آل نبود امیدوارم وضع مناسب‌تری دراین باره به وجودآید. از سوی مسئولان اظهار امیدواری شده که در سال آینده شرایط از سال قبل بهتر و مناسب‌تر شود اما در عین حال هیچ چیز قابل پیش‌بینی نیست.
خانه آواز در صدد است بتواند با همبستگی هنرمندان رشته موسیقی به فعالیت خود ادامه دهد، منشا اثر باشد و به جایگاه هنری خود ارتقا بخشد. این امر همفکری و همکاری اعضا را می‌طلبد تا به سوی هدفی واحد پیش روند.

کاظم مرادی، نوازنده و خواننده همدانی
ارزیابی من از وضعیت کنسرت در سال گذشته چه کمی و چه کیفی زیاد مثبت نیست و بازتاب کنسرت‌ها در میان مردم دلیل گویای این مطلب است. وقتی مردم از وضعیت کنسرت‌ها راضی نیستند یعنی ما کیفیت لازم را در نحوه اجرای کنسرت نداشتیم. گروه‌های موسیقی باید تلاش و خلاقیت بیشتری داشته باشند تا مخاطب با شوق و استقبال صندلی‌های سالن را پر کند اما متاسفانه ما این شوق را در مخاطب نمی‌بینیم. امیدوارم سال بعد شاهد بهتر شدن این فضا باشیم. کنسرتی موفق است که مخاطب و بیننده بگوید کنسرت بعدی این گروه کی و کجاست. تنوع در ملودی سازی، تنوع در ارکستراسیون واستفاده از خواننده توانمند ضروری‌ترین بخش است. در غیر این صورت رخوت و خواب مخاطب را فرا می‌گیرد.
مساله بعدی این است که بعضی از ارگان‌های متولی اخذ مجوز چندان با اجراکنندگان کنسرت همکاری نمی کنند که این امر باعث از بین رفتن انگیزه گروه‌های بومی می شود.
سرپرست‌های گروه‌ها در سال گذشته با تنش و استرس مجوز دریافت کردند. از متولیان فرهنگی شهر می‌خواهم اگر حمایتی لااقل سنگ‌اندازی نکنند.

معصومه مومنی مدرس دانشگاه و فعال گردشگری
بهره‌مندی از گردشگری که در سال‌های اخیر قدرتش را بیش از پیش نشان داده است در سال گذشته كم و بیش نصیب استان ما نیز شد و مدیران ارشد ما روی خوشی به سرمایه‌پذیری در این حوزه نشان دادند.
شاید پذیرش این صنعت برای كشورهای جهان سوم كمی زمانبر باشد اما تكیه بر اقتصاد تک‌محصولی و صادرات نفت در دراز مدت توجیه اقتصادی ندارد و جایگزینی آن با صنعت سبز كه همان گردشگری است، امری ضروری است. این مهم در بهبود اقتصاد استان ما نیز واجب‌الاجراست و اهمیت آن در سال‌های اخیر مورد توجه مسئولان قرار گرفت.
مدت‌هاست اقتصاد استان ما بر پایه‌هایی سنتی است. امروز با بحران‌های ایجاد شده این وضعیت نمی‌تواند پاسخگوی شرایط حال و كمی دورتر باشد.  با توجه به طبیعت ارزشمند و پیشینه تاریخی و فرهنگی استان كه هر كدام به نوعی ظرفیت قوی در جذب گردشگر محسوب می‌شود، با فراهم آوری بسترهای مناسب تكیه بر اقتصادی مبتنی بر صنعت گردشگری در استان قابل توجیه است. سال گذشته فراز و فرودهایی در بخش‌های مختلف گردشگری داشتیم اما در نهایت شاهد اتفاقات خوبی در این حوزه بودیم.  از جمله می‌توان به بالا رفتن آمار گردشگران خارجی نسبت به  سالِ گذشته اشاره کرد یا افتتاح اقامتگاه‌های بومگردی كه گام ارزشمندی در حوزه گردشگری پایدار بود و البته این موارد به‌تنهایی كافی نیست. ما ابتدای راه هستیم و لازم است برنامه‌ریزی‌هایی منسجم برای ارتقا و بهبود كیفیت زیرساخت‌ها داشته باشیم. هم‌افزایی در بخش‌های مختلف و مرتبط با این صنعت امری ضروری است و موفقیت در این حوزه منوط به این امر است.

مهدی کریمی منسوب، مجسمه‌ساز
شاید با پس‌زمینه رویدادهای فرهنگی که به‌ صورت تیتروار در سال گذشته از ذهن می‌گذرد در ظاهر بتوان نتیجه‌گیری مثبتی از رویدادهای فرهنگی هنری و صنایع دستی داشت، به‌خصوص با تاکیدی که برمقوله جهانی شدن سفال لالجین پدید آمد اما به‌عنوان یک فعال هنری در استان آرزوی قلبی ماست که بتوانیم اسامی اینچنینی را با صدای بلند فریاد بزنیم اما نه به‌صورتی که صدای خنده منتقدان و بدخواهان در جواب ادعای ما منطقی‌تر و رساتر شنیده شود.
متاسفانه با همه پیشرفت‌ها در سطح نگاه مسئولان هنوز شمه‌هایی از نوع نگاه صرفا غیرتخصصی وجود دارد که تنها برای پرکردن سیاهه‌ای از فعالیت فرهنگی و هنری سراغ هنر و هنرمند می‌آیند. شهر جهانی سفال عبارتی سه جزئی که شجاعت ادای آن مسئولیت‌پذیری بالایی می‌طلبد.
استانداردهای شهر، پدیده و اتفاقاتی در سطح جهانی و سفال واقعا چند دقیقه ذهن متولیان را مشغول کرد و اگر کسی در این موارد سوالی بپرسد چه کسی جوابگوست؟ تا کی می‌توان مبنای عمل سوال کننده را بر سوء‌نیت و دشمنی قرار داد؟ وقت آن نیست که خودمان خودمان را نقد کنیم تا مورد طعنه و تهمت غریبه و بدخواه نباشیم؟ فارغ از مبحث شهر و استانداردهایش و مبحث جهانی بودن و جهانی شدن فقط در گفتاری مختصر به خود سفال اگر توجه کنیم خواهیم دید مسائل آنقدر گسترده هستند که همچنان نیازمندیم دامنه را کوچک‌تر کنیم.
برای مثال تنها در مورد پدید آورنده اثریا سفالگر استانداردهای لازم فعالیت یک هنرمند واقعا و انصافا چقدر در این اتوپیای فرهنگ و هنر که دلسوزانمان خلق کردند پیش‌بینی شده؟! بطور مثال حاصل 8سال لطف و محبت مسئولان و متولیان مدعی عدالت برای هنرمند سفالگر که عمرش را خرج فرهنگ و هنر خاکش کرده بود بیمه‌ای بود که درگیر و دار سرو صدای تبلیغات بر او منت گذاشته بودند.
اما آنقدر در اختصاص همان بودجه نیز کوتاهی شد تا لاجرم صدایش در دولت فعلی به گوش رسید و بالاخره در اقدامی دردآور شروع به قطع بیمه بیمه‌شدگان گذشته به بهانه های غیرمنطقی و همچنین قطع روند بیمه‌شدگان جدید کردند. کوچک‌ترین سهم هنرمند از رفاه به آسانی به فراموشی سپرده شد و نمایندگان و مسئولان تنها تماشاچی بودند و در تدارک شهر جهانی سفال.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%88%DA%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، هنرمندان همدان ،

یکشنبه 22 اسفند 1395

کتاب نگاه نرگسان با حضور دو کارگردان همدانی رونمایی شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :سینما ،

کتاب نگاه نرگسان با حضور دو کارگردان همدانی رونمایی شد
ادبیات در خدمت تاریخ شفاهی

نویسنده : حسین پارسا

فرهنگی

اغراق نیست اگر اتفاق روز پنج شنبه شهر کتاب همدان را نقطه عطفی در کارنامه هنرمندان و فرهنگ دوستان شهر دانست که این بار بدون حمایت بخش دولتی برنامه ای  را با حضورجمع زیادی از مردم و فعالان فرهنگی برقرار کردند. چند روز پیش بود که پوستر مراسمی با عنوان  جشن امضا و رونمایی از کتاب "نگاه نرگسان"  فیلمنامه ای نوشته علی اکبر تمسکی به طور رسمی منتشر شد. مهمانان این مراسم امیرشهاب رضویان و مجید برزگر دو کارگردان  همدانی تراز اول سینمای ایران بودند. علاوه بر این دو نفر حضور گسترده بسیاری از چهره های شناخته شده فرهنگ و ادب همدان نشان می داد اثری که علی اکبر تمسکی خلق کرده آن مقدار مهم است که بسیاری از بزرگان را دور هم گرد آورده است. نگاه نرگسان دو فیلمنامه دارد که در فضایی سورئال قصه هایی را روایت می کند: قصه هایی برای نخوابیدن.
 استقبال و قدردانی
جشن امضا و رونمایی کتاب نگاه نرگسان با حرفهای حسین زندی به عنوان هماهنگ کننده و مسئول برگزاری مراسم آغاز شد. پیش از او هم علی غضنفری نوازنده گیتار قطعه ای را برای حاضران نواخت.زندی با تشکر از همه کسانی که در این مراسم حضور دارند گفت:" چاپ کتاب در ایران  کار دشواری است و اگرمولف خود قصد نشر کتاب را هم داشته باشد مشکلات دوچندان می شود.در این مورد خاص، علی اکبر تمسکی رنج بسیاری برای چاپ این اثر برده و این رنج ناشی از تعهدی است که به مخاطب دارد.بنابراین برای احترام به این تعهد و حرمت به مخاطب، هنرمندان درجه اول همدان همچون امیرشهاب رضویان و مجید برزگر در جشن رونمایی از این کتاب شرکت می کنند." عزت اله الوندی هم چند دقیقه ای صفحاتی از نگاه نرگسان را برای حضار خواند و بعد نوبت رسید به یکی از میهمانان اصلی این مراسم: امیرشهاب رضویان.
  رضویان و نگاه به تاریخ
رضویان کارگردان آثاری مثل تهران ساعت 7 صبح، مینای شهر خاموش و یک دزدی عاشقانه از اهمیت ثبت تاریخ همدان حرف زد. تاریخی که در سینه بسیاری از بزرگان شهر جا دارد و بسیاری از آنها هنوز گفته و نوشته نشده است. وی درباره نگاه نرگسان گفت:" این کتاب در قالب استانداری نوشته و چاپ شده است و من آن را دوسال پیش خواندم و دوست داشتم. اما موضوع مهمتر از دوست داشتن یا نداشتن من و در واقع اهمیت اصلی این کتاب این است که متوجه باشیم در این شهر بسیاری افراد وجود داشتند که زمانی راویان تاریخ این شهر بودند اما حالا اثری از آنها به جا نمانده است. یعنی منابع مکتوبی از این راویان به جا نمانده است." وی به تاریخ همدان و نقش این شهر در مشروطیت اشاره کرد:" در این شهر اتفاقات زیادی در عصر مشروطه اتفاق افتاده اما تفاوت ما با تبریزیان این بود که آنها بعضی تاریخ نویسان بزرگ را داشتند که تاریخشان را مکتوب کند و ما نداشتیم.خیلی از دوستانی که تجربه های خاصی از همدان دارند مثل آقای تمسکی تاریخ گویای این شهر هستند و باید آن را بنویسند و حتی اگر حوصله نوشتن ندارند آن را به صورت صوتی ضبط کنند." رضویان حرف های خود را اینگونه به پایان برد:" میراث فرهنگی فقط ساختمان و کتاب های خطی نیستند، بخشی از میراث فرهنگی قصه ها و روایات قدیمی هم هستند که باید ثبت شوند و این موضوع یکی از علل مهم بودن کتاب نگاه نرگسان است."
 نویسنده زندگی کردن را بلد است
مجید برزگر دیگر سخنران این مراسم بود. او سال گذشته فیلم یک شهروند کاملا معمولی را ساخت و پرویز مهمترین اثر او به مدت دو سال یکی از بهترین آثاری بود که از سینمای ایران در جشنواره های خارجی تقدیر می شد. برزگر با ابراز  خوشحالی از حضور در جمع هنرمندان و فرهنگ دوستان همدانی گفت:" در سالهای دور وقتی ارتباطات جمعی انقدر وجود نداشت پاتوق های کوچک می توانست ادمها را دور هم جمع کند و من شخصا خودم را محصول یکی از آن پاتوق های در همدان می دانم. در همان پاتوق های دوستی من با آقای تمسکی آغاز شد، زمانی که یک نوجوان بودم." این کارگردان درباره کتاب نگاه نرگسان گفت:" علی اکبر تمسکی همواره سلیقه ای منحصر به فرد دارد. نثر پاکیزه و مرتب و ویراست درستی که این کتاب دارد و توصیفات درخشانی که در آن هست نتیجه همین سلیقه نویسنده است." برزگر افزود:" نوع زندگی و رفاقت آقای تمسکی و شناختی که از کوهنوردی و گیاه و گل و انتزاعی که در مواجهه با دنیای اطراف دارد همیشه بر من تاثیر گذاشته است. بنابراین فکر می کنم علی اکبر تمسکی بیش از داستان و سینما، زندگی کردن را بلد است و همین باعث می شود از او بخواهم که نوشتن را، از تک نگاری ها تا نامه هایی که برای من سالها می نوشت، ادامه دهد و چاپ کند زیرا می تواند نگاه جذابش را به دنیا و زندگی و آدم ها، با همه به اشتراک بگذارد."
پایان این مراسم  حرف های علی اکبر تمسکی نویسنده کتاب بود، سرشار از سپاس و قدردانی از کسانی که به این جشن آمدند و بعد، امضای کتاب نگاه نرگسان برای علاقه مندان.


برچسب ها: نگاه نرگسان ،

یکشنبه 22 اسفند 1395

دریای بی کران زبان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،ادبیات ،

دریای بی کران زبان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
دریای بی کران زبان
دکتر حسین وحیدی پژوهشگر همدانی ساکن تهران، دانش‌آموخته اقتصاد و حقوق است اما عشق بی‌حد و مرز او به فرهنگ ایرانی باعث شده لحظه لحظه عمرش را در راه پژوهش‌ صرف کند و آثار بسیاری در زمینه‌های تاریخ، ادبیات، زبان‌شناسی و فرهنگ خلق کند....
1395/12/15
دکتر حسین وحیدی پژوهشگر همدانی ساکن تهران، دانش‌آموخته اقتصاد و حقوق است اما عشق بی‌حد و مرز او به فرهنگ ایرانی باعث شده لحظه لحظه عمرش را در راه پژوهش‌ صرف کند و آثار بسیاری در زمینه‌های تاریخ، ادبیات، زبان‌شناسی و فرهنگ خلق کند.
یکی از تخصص‌های وحیدی واژه‌گزینی است و سال‌ها با مجموعه فرهنگستان قدیم همکاری کرده که حاصل آن افزودن صدها واژه جدید به فرهنگ واژگانی فارسی است. وی در این گفت‌وگو از همدان می‌گوید.
 از خودتان بگویید، از کودکی، کوچه‌ها و محله‌های همدان آن روزگار.
من 13 فروردین 1310 در همدان زاده شدم. پدرم محمود وحیدی وکیل دادگستری بود و مادرم صدیقه سجادی از خانواده سجادی‌های همدان بود. بعد از گذران کودکی به مدرسه شرافت رفتم که در خیابان کولانج آن زمان بود. شرافت از مدارس ملی به شمار می‌رفت. منزل ما در منطقه کبابیان بود. باغی داشتیم در نزدیکی فقیره و خورزنه که 3 ماه تابستان را به آنجا می‌رفتیم.
  • در دوره‌ای که همدان بودید تفریح شما چه بود؟
در دوره نوجوانی بیشترسینما بود.
  • موسیقی چطور؟ کسانی که موسیقی را زنده اجرا می‌کردند در خاطرتان هستند؟
کسانی بودند که ویلن یا نی می‌زدند اما اسامی‌شان در خاطرم نیست. در مدارس وقتی جشن می‌گرفتند کسانی برای نواختن تار، نی و ویلن می‌آمدند. در عروسی‌ها و جشن‌ها نیز بودند اما به جز آن چیزی به یاد ندارم.
  • به انجمن‌های ادبی و محافل فرهنگی رفت و آمد داشتید؟
آن موقع من فقط دانش‌آموز بودم و اگر هم از این محافل بود من خاطرم نیست.
  • مشاغلی که درآن زمان مثلا در چمن کبابیان بود خاطرتان هست ؟
کبابیان میدانی بود که دور آن دکان‌هایی مثل نانوایی و خرده‌فروشی بود. آنجا مرکز بازی بچه‌ها هم بود. اما من از آن میدان خاطره تلخی دارم و آن اینکه جنگ جهانی دوم شده بود و بچه‌ها که پسرخاله‌های من هم جزو آنها بودند در آن میدان بازی می‌کردند.
 یکباره هواپیمایی در آسمان همدان پیدا شد و بمبی انداخت و این بمب به میدان کبابیان خورد و پسرخاله من رضا درجا فوت کرد و سایر بچه‌ها هم زخمی شدند. آن موقع حدود 10 یا 12 ساله بودم.
  • برای همدان تا به حال کاری کرده‌اید؟ نوشته یا کتابی دارید؟
خیر. تاکنون کتابی منتشر نکرده‌ام اما مد نظرم هست و مشغول هستم.
  • با توجه به اینکه به شهرهای زیادی سفر کرده‌اید، همدان را چگونه شهری می‌بینید؟
در قدیم تمام اطراف همدان باغ بود اما امروز تمام باغ‌ها ساختمان شده و شهر بزرگ‌تر شده است.
  • در همدان که بودید کوه می‌رفتید؟
بله بیشتر خورزنه می‌رفتم و گاهی گروهی به الوند می‌رفتیم.
  •  حس شما امروز به طبیعت همدان چگونه است؟
آن زمان یکی از زیباترین شهرها همدان بود برای اینکه تمام اطرافش باغ بود. درختان بادام، گردو، مو، سنجد و ده‌ها گونه دیگر که امروز تخریب شده است.
  • خاطره خوش از همدان چه دارید؟
دوران کودکی،فامیل  و بستگان، همه خاطرات خوش من هستند.
  • علاقه شما به کتاب و نوشتن چه زمانی و از کجا سرچشمه گرفت؟
در مدرسه شرافت دبیر ادبیات ما شخصی بود به نام هدایتی که وقتی من انشا می‌خواندم خیلی خوشش می‌آمد طوری‌که همه بچه‌ها را در حیاط جمع می‌کرد و من برای همه انشا می‌خواندم. در دبیرستان پهلوی دبیر ادبیات ما آقای ادبی بود که ایشان هم استاد بزرگی بودند و زبان فرانسه تدریس می‌کردند. ایشان هم انشاهای من را می‌بردند کلاس ششم ادبی می‌خواندند.
  • چه زمانی به تهران مهاجرت کردید؟
فقط تا ششم متوسطه همدان بودم و بعد از آن به تهران آمدم. چون پدرم وکیل دادگستری بود گفتم من هم باید وکیل دادگستری شوم و به دانشکده حقوق رفتم و لیسانس حقوق قضایی گرفتم. 2 سال هم کارآموزی وکالت کردم و جواز وکالت گرفتم. بعد شروع کردم به وکالت اما در دوران دانشجویی موقتا ترک تحصیل کرده و به خدمت وظیفه رفتم. بعدها در وزارت آموزش و پرورش در فیروزکوه استخدام شدم و به تهران آمدم و دبیر شدم.  وکالت هم کردم تا اینکه اتفاقی برایم افتاد که باعث شد کار وکالت را رها کنم و دوباره دبیر شوم. وقتی دکترای اقتصاد در دانشکده حقوق تأسیس شد، من هم آزمون دادم و قبول شدم. پس از گرفتن دکترا از مدرسه قلهک به مدرسه عالی بازرگانی آمدم و استاد آنجا شدم و تا بازنشستگی آنجا بودم.
  • در تهران خبرنگاری هم کردید. درست است؟
روزنامه کیهان آن وقت خبرنگار استخدام می‌کرد. من رفتم و خبرنگار کیهان شدم و در دوره جوانی مدتی با آنها همکاری کردم.
  • آنچه در همدان به آن گفت‌وگو می‌شود گویش است یا لهجه؟
ما همدانی‌ها یک گویش خاص و یک سری واژه‌های مخصوص داریم.
  • افعالی داریم که بین همدان و کرمانشاه مشترک است، برای مثال «گرفتیتمان». اینها را چطور تفسیر می‌کنید؟
همدان از نظر جغرافیایی یک سری ویژگی دارد و آن این که سر راه کرمانشاه و کردستان و مناطق دیگر است.
در طول تاریخ در حملاتی که به ایران شده همدان هم در معرض خطر بوده است. در نتیجه لهجه ما آمیخته‌ای از ترکی، کردی، پهلوی و موارد دیگر است. یکی از شگفتی‌های تاریخ این است که همدان به‌‌رغم همه تهاجمات، همدان باقی ماند.
  • تا چه حد می‌شود از این گویش‌ها و لهجه‌ها در واژه گزینی استفاده کرد؟
ما می‌توانیم ریشه‌ها را پیدا کرده و از ریشه‌ها واژه درست کنیم. مثلا از واژه ایر واژه‌های ایران، ایرلند، ایروان و موارد دیگر درست شده است. من یک کتاب به نام واژگان اقتصادی انگلیسی، عربی و فارسی دارم که برای تجدید چاپ رفته است. چون رشته تخصصی من اقتصاد است در این کتاب تمام واژگان علم اقتصاد را به فارسی و عربی و انگلیسی آورده‌ام.
مثلا همین اقتصاد، «اُی کُنُمُس» است یعنی قانون فرمانروا برخانه که چون واژه پلیس در ابتدایش است یعنی قانون فرمانروا بر شهر. در فارسی قدیم معادل آن تدبیر منزل بود که من به جای آن «کدیوری» را انتخاب کرده‌ام. کدیوری یعنی اقتصاد. یا مثلا واژه رکود که من نوشته‌ام «ارمست» یعنی آرام ایستاده. من تمام واژه‌ها اقتصاد را فارسی کرده‌ام.
  • و گویش همدانی؟
در همدان ما  گویش‌های محلی پرمعنا و زیبای زیادی هست که اینها را باید گردآوری کرد. نه‌تنها همدان بلکه فرهنگ کردستان، کرمانشاه، مازندران، افغانستان و تاجیکستان و ... را هم بایستی رویشان کار کرد و کنار هم گذاشت آن وقت می‌بینیم که این زبان فارسی یک دریای بیکران است.


برچسب ها: همشهری همدان ، حسین وحیدی ،

یکشنبه 22 اسفند 1395

تاریخ در اعماق زمین

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،میراث فرهنگی ،

تاریخ در اعماق زمین

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
تاریخ در اعماق زمین
با نزدیک شدن نوروز بیشتر هموطنان و هم‌استانی‌‌ها به فکر سفر و مقصد سفر هستند....
1395/12/16
 با نزدیک شدن نوروز بیشتر هموطنان و هم‌استانی‌‌ها به فکر سفر و مقصد سفر هستند.
 برای همدانی‌‌ها این فرصت هست که در سفر‌های یک روزه از شهرستان‌‌های اطراف و مناطق دیدنی استان بازدید و  آن‌ها را به مسافران نیز معرفی کنند. یکی از نقاط بکر و دیدنی استان شهر کوچک سامن و آثار کم‌نظیر آن است.
سامن شهر کوچکی است که بین سه شهرستان ملایر، نهاوند و بروجرد قرار گرفته است. سامن از سال  1332 به شهر تبدیل شده و قدمت زیادی دارد اما یک شهر مهاجرفرست است. جمعیت آن چندان رشدی نداشته و حدودا بین 4000 تا 5000 نفر در نوسان است.

درباره سامن
سامن جزو شهر‌های جنوب استان همدان به شمار می‌آید و مراسم شادی، جشن و سوگواری خاص خود را دارد. محصولات محلی این شهر صنایع دستی، سوغات، خشکبار، عسل، خیارشور و شیره است.
سامن از نظر جغرافیایی و آداب و رسوم به ملایر نزدیک است، اما از نظر گویش تفاوت‌‌هایی دارد، اگرچه همخوانی‌‌هایی با فرهنگ ملایر دارد.
آثار تاریخی سامن نشان از قدمت این شهر دارد. علاوه بر شهر زیرزمینی سامن، یک برج قدیمی به نام خانقلی در مرکز شهر قرار دارد و یک امامزاده که قدمت بنای آن به دوره ایلخانی بازمی‌گردد و به نظر می‌رسد دارای سرداب‌‌های تاریخی است؛ بنای سنتی با ضریح گره­‌چینی که حدود سال 1100 بازسازی شده،  یک امامزاده دوقلو به نام‌‌های سام و حام که به باور ا‌هالی فرزندان حضرت نوح هستند. دو سند مربوط به 200 سال پیش به نام خواب‌نامه وجود دارد که در آنها از این امامزاده ‌ها نام برده شده است. برخی گفته‌اند وجه تسمیه سامن امامزاده‌‌ها هستند. گفته می‌شود سلمن همان سامین یا دو سام بوده که بعد‌ها به شکل سامن درآمده است.
مردم محلی افسانه­‌های زیادی را به شهر زیرزمینی سامن نسبت می­‌دهند. از جمله معتقدند در زیر مجموعه باستانی سامن کانال‌‌هایی بوده که از طریق آنها با اسب تا نهاوند می‌رفته‌اند و راهی زیرزمینی از سامن تا کوه یزدگرد که خرابه‌‌هایی از دوران گذشته در آن وجود دارد و مشرف به منطقه است . در گویش محلی به مجموعه زیرزمینی سامن زاغه گفته می‌شود.

شهر زیرزمینی
درباره ویژگی­‌ها و جاذبه­‌های شهر زیرزمینی سامن بار‌ها شنید‌‌ه‌ایم اما تا کسی از این مجموعه بازدید نکند به عظمت و ویژگی­‌های آن پی نمی‌­برد. مجموعه سامن سال 1384 در یکی از حفاری­‌های شرکت مخابرات به طور اتفاقی شناسایی شد. ابتدا راهرو باریکی کشف شد که پر از خاک بود. از همان زمان با حضور زنده‌یاد مسعود آذرنوش محل ایجاد ترانشه که در وسط خیابان قرار داشت مسدود و ایمن‌سازی شد و ورودی به سمت پیاده‌رو انتقال داده و کارگاه اول کنار مخابرات برپا شد.
امروز بخش مرکزی محوطه باستانی شهر زیرزمینی سامن  کاوش شده است و هرچند بدون هماهنگی مسئولان میراث فرهنگی بازدید از آن امکان‌پذیر نیست و عموم مردم نمی‌توانند از این محوطه بازدید کنند اما برای گروه­‌های علمی قابل بازدید است. شهر زیرزمینی سامن مجموعه‌ای شگفت انگیز است.
معماری هزار توی دستکند که از گذشته­‌ها و آیین­‌های آن حکایت می­‌کند، اتاق‌‌ها و فضا‌هایی تودرتو که همگی به هم راه دارند و شبیه هم هستند.
بازدیدکنندگان بدون راهنما گاهی راه را گم می‌کنند و به دلیل شباهت فکر می‌­کنند یک مسیر همان مسیر قبلی است. به نظر می­‌رسد برخی مجموعه‌‌ها قرینه هستند.
مجموعه‌‌ها از طریق تونل‌‌هایی که به زحمت می‌شود در آن ها راه رفت به هم متصل است که باید به صورت نشسته از آن‌ها گذشت. برای مسدود کردن مجموعه­‌ها دریچه‌هایی وجود دارد که مانند تنور است. گفته می‌شود اگر در یک مجموعه روی دریچه یک درپوش سنگی قرار داده شود به هیچ وجه قابل نفوذ نیست. به نظر می­‌رسد برای تامین امنیت، ورود و
 خروج اضطراری از این نقاط صورت می‌گرفته است. این دریچه‌ها مجموعه‌های  بالا را به طبقه پایین وصل می­‌کنند و نقطه تلاقی دو بخش محسوب می‌شوند.

فاضلاب
در کنار بیشتر اتاق‌‌ها سازه‌‌هایی وجود دارد که شباهت زیادی به آخور احشام دارند و اگرچه شبیه آخورند اما هیچ اثری از فضولات حیوانی تاکنون در آن‌ها به‌دست نیامده تا دلیلی بر این مدعا باشد. به درستی نمی‌توان گفت از این سکو‌ها چه استفاد‌‌ه‌ای می­‌شده است.در بخشی از مجموعه بوی رطوبت و فاضلاب بازدیدکنندگان را آزار می‌­دهد. مهم‌ترین کشف در این مجموعه که در سال 1394اتفاق افتاده کشف قنات و وجود آب در زیر زمین است. این مجموعه قنات بسیار سالمی دارد اما متاسفانه فاضلاب شهری را درون این قنات پرآب ر‌ها کرد‌‌ه‌اند و بوی تعفن درزیر زمین پیچیده است. گاهی در برخی اتاق‌‌ها و راهرو‌های کهن با لوله‌‌های فلزی و سیم‌‌های پیچ درپیچ روبه‌رو می­‌شوید که تناسب و زیبایی این فضای کهنه و زیبا را به هم زده‌اند. این عناصر زائد مربوط به سیستم آبرسانی و مخابرات شهر هستند که آسیب بسیاری به این مجموعه زده‌اند. گفته می‌شود محوطه زیرزمینی سامن بیش از 10 هکتار است و به طور کامل شناسایی نشده است.


برچسب ها: همشهری همدان ، سامن ،

یکشنبه 22 اسفند 1395

رونمایی از «نگاه نرگسان» در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،

رونمایی از «نگاه نرگسان» در همدان

نویسنده: فاطمه كاظمی
رونمایی از «نگاه نرگسان» در همدان
کتاب «نگاه نرگسان»، اولین کتاب فیلمنامه در همدان نوشته علی‌اکبر تمسکی در شهر کتاب با حضور جمعی از فرهنگ‌دوستان همدانی رونمایی شد....
1395/12/21
کتاب «نگاه نرگسان»، اولین کتاب فیلمنامه در همدان نوشته علی‌اکبر تمسکی در شهر کتاب با حضور جمعی از فرهنگ‌دوستان همدانی رونمایی شد.
به گزارش همشهری، امیرشهاب رضویان کارگردان همدانی در این مراسم گفت: بخشی از کتاب «نگاه نرگسان» را خوانده‌ام و خوشحالم که این کتاب در یک قالب استاندارد به چاپ رسیده است.
وی افزود: در همدان افرادی بوده‌اند که خاطرات زیادی داشتند و راویان تاریخ این شهر محسوب می‌شدند اما نوشته‌ای از آنها باقی نمانده است. افرادی هم بوده‌اند که این تاریخ را نوشته‌اند اما چیزی که تبدیل به فرهنگ مکتوب این شهر شود، نوشته نشده است.
رضویان ادامه داد: کاری که علی‌اکبر تمسکی کرده ثبت تجربه‌های خاص از همدان است، چون این افراد تاریخ گویای شهر هستند و باید بنویسند و حتی ضبط کنند. اما عده‌ای هم هستند که تاریخ این شهر را به غلط نگاشته و حتی گزینشی کار کرده‌اند. خاطراتی در این شهر وجود دارد که روی کاغذ نیایند و ضبط نشوند، امکان نابودشدن آنها وجود دارد.
این کارگردان همدانی اضافه کرد: امروز به واسطه فناوری‌های نوین حتی لازم نیست این نوشته‌ها چاپ شوند بلکه می‌توان در فضای مجازی نیز آنها را منتشر کرد و باید گفت در این زمینه می‌توان کارهای خوبی انجام داد.کتاب «نگاه نرگسان» برای کسانی که قصد نوشتن فیلمنامه دارند الگوی خوبی است.

 زندگی‌کردن
مجید برزگر مهمان ویژه این مراسم نیز گفت: قصد نقد کتاب را ندارم چون منش و رویه زندگی نویسنده آن را می‌شناسم. فکر می‌کنم چیزی که تمسکی بیش از هر چیزی بلد است، زندگی کردن است. امیدوارم وی تک‌نگاری‌ها و خاطره‌نگاری‌های خود را ادامه دهد چون موارد خیلی خوبی می‌توان در آنها پیدا کرد.
حسین زندی از نویسندگان و روزنامه‌نگاران همدان نیز در این مراسم گفت: انتشار کتاب در ایران اتفاق خوبی است، حالا اگر کتابی منتشر شود که مورد اقبال همشهریان نویسنده قرار بگیرد، اتفاق بسیار بهتری است. اهل نوشتن می‌دانند نوشتن چقدر سخت است و وقتی نویسنده تصمیم بگیرد خودش کتاب‌هایش را منتشر کند، این سختی بیشتر می‌شود. در گذشته انتشاراتی‌هایی بودند که انتشار کتاب حرفه‌ای عمل می‌کردند اما در حال حاضر انتشاراتی‌ها با موضوع چاپ کتاب خیلی حرفه‌ای برخورد نمی‌کنند.
وی ادامه داد: خالق «نگاه نرگسان» حساس است و این حساسیت به دلیل تعهد او به مخاطب است. به نظر من این کتاب می‌تواند احترامی را که تمسکی برای مخاطب قائل است به خواننده منتقل کند.

 کتابخانه در ورکانه
کتابخانه روستای هدف گردشگری ورکانه که به همت جمعی از اعضای تشکل‌های غیردولتی در این روستا راه‌اندازی شده بود، روز پنجشنبه با حضور امیرشهاب رضویان و مجید برزگر افتتاح شد.
به‌گزارش همشهری، رضویان به کودکان روستای ورکانه قول داد تعدادی از عروسک‌هایی را که خودش ساخته به این کتابخانه هدیه کند و چند نسخه از فیلم‌هایش را به کتابخانه اهدا کرد. عباس عرب‌زاده عکاس شناخته‌شده همدانی نیز قفسه‌های کتابخانه را اهدا کرد  و قول داد یک تابلو از عکس‌های خودش را که 10 میلیون تومان قیمت دارد به این کتابخانه هدیه کند. این کتابخانه نام پروفسور توفیق موسیوند سازنده اولین قلب مصنوعی جهان که زاده روستای ورکانه است به خود گرفته است. همزمان با افتتاح این کتابخانه عزت الله الوندی نویسنده کتاب کودکان اولین باشگاه کتابخوانی همدان را در روستای ورکانه راه‌اندازی کرد.


برچسب ها: نگاه نرگسان ،

یکشنبه 22 اسفند 1395

تمرکززدایی از مراکز درمانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

تمرکززدایی از مراکز درمانی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
تمرکززدایی از مراکز درمانی
تبدیل 6 خیابان اصلی در رینگ مرکزی همدان به پیاده‌راه، ماه گذشته با بازگشایی خیابان بوعلی آغاز شد و قرار است به مرور هر 6خیابان به پیاده‌راه تبدیل شود....
1395/12/22
تبدیل 6 خیابان اصلی در رینگ مرکزی همدان به پیاده‌راه، ماه گذشته با بازگشایی خیابان بوعلی آغاز شد و قرار است به مرور هر 6خیابان به پیاده‌راه تبدیل شود. اما در همین گام اول بسیاری از مشاغل و حرفه‌های این خیابان از جمله پزشکان با چالش روبه‌رو شده‌اند.تعداد بسیاری از مجتمع‌های پزشکی و درمانی در 85سال گذشته در  خیابان بوعلی مستقر بوده‌اند و با پیاده‌راه‌شدن این خیابان خدمات‌رسانی به بیماران به سختی صورت می‌گیرد. در کنار رویکرد مثبت بسیاری از شهروندان و مدیران به این پروژه، یکی از انتقادها به این اتفاق نبود برنامه برای جایگزینی این مجتمع‌ها است. تعدادی از پزشکان زمانی که متوجه اجرای این طرح شدند به مکان دیگری نقل مکان کردند اما بسیاری از آنان در نقاط پرترافیک شهر یا به اصطلاح بالای شهر مستقر شدند. کارشناسان و منتقدان، درمان این معضل را در ایجاد یک شهرک سلامت در کنار پایانه‌های شهر می‌دانند. آنان معتقدند برای تسریع خدمات‌رسانی، دوری گزیدن از مشکلات ترافیک شهر و خدمات‌رسانی به مسافران درمانی بهتر است شهرکی با عنوان سلامت در همدان ایجاد شود تا در کنار ارائه خدمات به همشهریان از ظرفیت پزشکی و درمانی استان برای گردشگرپذیری نیز بهره‌گیری شود.

ظرفیت همدان
رئیس دانشگاه علوم پزشکی همدان معتقد است باید شهرداری و شورای اسلامی شهر کمک کنند تا این اتفاق بیفتد. وی به همشهری می‌گوید: ظرفیت همدان در مقوله گردشگری سلامت بسیار بالا است. به دو دلیل مهم می‌توان بر این موضوع پافشاری کرد؛ یکی اینکه متخصصان بسیار خوبی داریم، سبد ارائه خدمات ما کامل است و تقریبا هیچ کمبودی نداریم. دومین علت این است که همدان یک استان گردشگرپذیر است و جاذبه‌های خوبی دارد، آب وهوای آن مساعد است، فرودگاه دارد، راه‌آهن آن در حال راه‌اندازی است و این همه ظرفیت‌های خوبی برای همدان است. اما کمبودهای موجود مهم‌تر است. ما با اینکه همین حالا نیز گردشگری سلامت را در استان داریم اما عملا در این زمینه اقدامی نمی کنیم.
حبیب‌الله موسوی‌بهار می‌افزاید: اگر بخواهیم آماری از بیماران بستری و درمان شده استان ارائه کنیم شاید 40 درصد بیماران ما از استان‌های دیگری هستند که به دلیل وجود امکانات، پزشکان قدیمی و باتجربه که مهاجرت نکرده‌اند و متخصصان خوب استان، همدان را انتخاب می‌کنند. این موارد سرمایه‌های مهمی هستند که خیلی موثر در جذب بیمار است.
وی ادامه می‌دهد: در این زمینه باید از ظرفیت‌های بخش خصوصی استفاده کرد. من قول می‌دهم و تضمین می‌کنم هرکس از بخش خصوصی و تعاونی‌ها وارد این حوزه شود و سرمایه‌گذاری کند درآمد خوبی خواهد داشت چون نیروی انسانی داریم وپزشکان خوبی در استان هستند که آماده خدمات‌رسانی‌اند. ما استقبال می‌کنیم.

شهرک سلامت
به موسوی‌بهار می‌گویم یکی از مشکلات شهری همدان این است که ساختمان‌های پزشکان در مرکز شهر استقرار دارند و همه روزه بیماران استان‌های دیگر برای پیدا کردن نشانی دچارسردرگمی هستند. همچنین ترافیک مرکز شهر باعث ایجاد اختلال در خدمات‌رسانی به بیماران می‌شود، برخی جایگزین‌کردن شهرک‌های پزشکی در بیرون شهر را چاره کار می‌دانند، موسوی معتقد است:  مشابه این طرح را من جایی ندیده‌ام. از طرفی این مسأله دردسرهای خودش را هم دارد. اگر به شیوه بیمارستان میلاد تهران باشد معضلاتی دارد که زمان ورود و خروج کادر بیمارستان ترافیک‌زا می‌شود. اکنون در دنیا تشویق می‌شود بیمارستان‌ها بین 500 تا 1000 تختخوابی باشند اما ساخت شهرک بزرگی که همه کلینیک‌ها، بیمارستان‌ها، رادیولوژی‌ها و آزمایشگاه‌ها در آن یکجا جمع شوند باید کارشناسی شود. از نظر استراتژیک و پدافند غیر عامل هم توصیه نمی‌شود که همه امکانات یک طرف شهر تجمیع شود. رئیس دانشگاه علوم پزشکی استان اضافه می‌کند: با انتقال مطب پزشکان و خارج شدن ساختمان‌های پزشکان از مرکز شهر من به شدت موافق هستم. در این زمینه پیشگام بوده‌ام و مطبم را به حاشیه شهر در رینگ سوم انتقال داده‌ام تا مراجعان راحت‌تر به آن دسترسی داشته باشند.
وی در پاسخ به این سوال که برای همه‌گیرشدن موضوع و متقاعد کردن پزشکان چکار می‌توان کرد، توضیح می‌دهد: باید شهرداری و شورای اسلامی شهر کمک کنند تا این اتفاق بیفتد. ما در سازمان نظام پزشکی و دانشگاه علوم پزشکی آمادگی داریم و در صورت همراهی شورا و شهرداری استقبال می‌کنیم. اگر پزشکان از رینگ‌های اول و دوم خارج شوند، مخصوصا  اگر از خیابان بوعلی و خیابان‌هایی که جزو میراث فرهنگی شهر هستند دور شوند، هم پزشکان راحت‌تر خدمات‌رسانی می‌کنند و هم مردم و بیماران راحت خواهند شد.موسوی‌بهار اظهار می‌کند: برای تاسیس این مجموعه پزشکی باید مشوق‌هایی از طرف شورای شهر و شهرداری در نظر گرفته شود تا پزشکان با رغبت بیشتری موضوع را پیگیری کنند.

یک گام درست
یکی از شهروندان که برای درمان به پیاده‌راه بوعلی مراجعه کرده می‌گوید: تمرکز مطب پزشکان در مرکز شهر مشکلات زیادی را برای مردم ایجاد کرده است. با ایجاد پیاده‌راه بهتر است مطب‌ها به مکان دیگری منتقل شود.علیرضا قدیمی یکی از پزشکانی است که سال‌ها در خیابان بوعلی داروخانه داشته اما به دلیل مشکلات یادشده به حاشیه شهر نقل مکان کرده است. او از طرفداران طرح شهرک سلامت است و خود نیز برای به نتیجه رسیدن این طرح تلاش می‌کند.وی به همشهری می‌گوید: من مدت‌هاست پیگیر این طرح و به شدت موافق گردشگری سلامت هستم، اما معتقدم باید درست عمل کنیم. اگر به اشتباه گام برداریم تجربه ناموفقی خواهیم داشت و برای همیشه باید قید این طرح را بزنیم و کسی جرات نخواهد کرد وارد این عرصه شود. در گام اول باید پزشکان خوب را جذب و متقاعد کنیم وارد چنین فعالیتی شوند. قدیمی ادامه می‌دهد: متاسفانه در سال‌های گذشته بسیاری از پزشکان  ما از همدان مهاجرت کردند و به دلیل بی‌مهری‌ها و مشکلاتی که حل آنها بسیار هم ساده بود از این شهر رفتند. پس در این زمینه اولین داشته‌ها سرمایه‌های انسانی است که باید آنان را در این شهر حفظ کنیم. بیشتر پزشکان در خیابان بوعلی متمرکز هستند و با پیاده‌راه‌شدن این خیابان دسترسی به ساختمان‌ها و مراکز درمانی مشکل شده است. پس پزشکان باید از این خیابان خارج شوند و به مکانی بروند که بیماران و همراهانشان به راحتی اتومبیل خود را پارک کنند.

تصویب شورا، انتخاب پزشکان
این پزشک می‌گوید: شورای شهر باید طرحی را تصویب کند و قطعاتی زمین را در اختیار پزشکان قرار دهد. من فکر می‌کنم همکاران من استقبال می‌کنند. امروز ساده‌ترین راه و در دسترس‌ترین گزینه آپارتمان‌های داخل شهر است و پزشکان نیز این راه را انتخاب می‌کنند. اما اگر امکان انتخاب گزینه دیگری مانند فعالیت در شهرک سلامت را داشته باشند حتما تعدادی زیادی از آنان این گزینه را نیز انتخاب خواهند کرد.
دراین باره که اگر شورای اسلامی شهر به چنین درکی برسد کدام منطقه را برای ایجاد شهرک سلامت مناسب می‌دانید، قدیمی توضیح می‌دهد: ما 3 مسیر ورودی مهم به همدان داریم؛ ملایر به همدان، تهران به همدان و کرمانشاه به همدان و بهتر است شهرک سلامت در تقاطع این 3 مسیر ساخته شود. مسیر ملایر در دسترس‌تر است اما کارشناسان باید در این حوزه اظهارنظر کنند.
وی درباره فواید راه‌اندازی شهرک سلامت می‌گوید: اگر شهرک سلامت ایجاد شود بخشی از بیکاری شهروندان نیز حل خواهد شد. بیمارانی که از شهرستان‌ها و استان‌ها به همدان مراجعه می‌کنند، خیلی وقت ها جایی برای استراحت و اقامت ندارند. اما در شهرک خدمات‌رسانی درست صورت می‌گیرد و  این افراد می‌توانند در مکان‌هایی که کنار شهرک ساخته می‌شود اقامت کنند. این اقامت درآمدزایی دارد و شغل ایجاد می‌کند. از قدیمی می‌پرسم از نظر فناوری چقدر می‌توانیم با کشورهایی مثل ترکیه که در حوزه گردشگری سلامت فعال هستند رقابت کنیم و وی پاسخ می‌دهد: به نظر من ترکیه از نظر فناوری چندان جلوتر از ما نیست. اما آنها از نظر تسهیل خدمات‌رسانی جلوتر هستند و با سرمایه‌گذاری راحت‌تر برخورد می‌کنند .کشورهای توسعه‌یافته یک موضوع را رعایت می‌کنند آن­ هم اعتماد به سازمان‌های مردم‌نهاد است. اگر تولید علمی و پیشرفتی صورت می‌گیرد یا دانشگاهی فعالیت می‌کند، تحت نظارت سازمان‌های مردم نهاد است.سیستم‌های دولتی کارآمدی چندانی ندارند و خصوصی‌سازی اصلی‌ترین راه حل مشکلات در حوزه سلامت است.
https://goo.gl/rp6veB


برچسب ها: همشهری همدان ،

یکشنبه 22 اسفند 1395

نوشتن داستانی که همه آن را بخوانند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،ادبیات ،کتاب ،

نوشتن داستانی که همه آن را بخوانند

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
نوشتن داستانی که همه آن را بخوانند
مرضیه سعوه از نویسندگانی است که کارش را در همدان شروع کرده و قصد دارد آن را ادامه دهد. اولین کتاب او با عنوان «برایم بمان» سال 1393 از سوی انتشارات گوهر منظوم به بازار آمده و دومین داستان بلند او نیز به زودی روانه بازار خواهد شد. سعوه در این گفت‌وگو از داستان عامه پسند می‌گوید....
1395/12/18
مرضیه سعوه از نویسندگانی است که کارش را در همدان شروع کرده و قصد دارد آن را ادامه دهد. اولین کتاب او با عنوان «برایم بمان» سال 1393 از سوی انتشارات گوهر منظوم به بازار آمده و دومین داستان بلند او نیز به زودی روانه بازار خواهد شد. سعوه در این گفت‌وگو از داستان عامه پسند می‌گوید.
  • ابتدا از خودتان بگویید.
متولد مرداد ماه سال 69 در همدان هستم. فرزند پنجم و آخر یک خانواده 7 نفره و در حال حاضر دارای مدرک کارشناسی حقوق هستم.
  • اولین کتاب‌هایی را که خوانده‌اید به خاطر دارید؟
از سنین کودکی و نوجوانی علاقه زیادی به مطالعه داشتم. مطالعه جدی من با کتاب‌های رویای سبز، برباد رفته و ربه کا از دافنه دوموریه آغاز شد.
  • نوشتن را از کجا آغاز کردید؟
نوشتن را از سن 12- 13 سالگی شروع کردم که مصادف بود با دوره راهنمایی. همان سال‌ها بابت نوشتن چند داستان کوتاه موفق به دریافت جوایزی شدم اما نوشتن جدی را از سن 20 سالگی شروع کردم. در واقع از همان اوایل احساس می‌کردم نوشتن روحم را آرام می‌کند تا اینکه در سن 20 سالگی تصمیم به نوشتن رمان «برایم بمان» را گرفتم.
  • در نوشتن از چه کتاب‌هایی تاثیر گرفته‌اید؟
کتاب‌های بسیاری برمن تاثیرگذار بودندو مرا به نوشتن رمان «برایم بمان» ترغیب کردند. مهم‌ترین آن‌ها کتاب «دالان بهشت» از نازی صفوی و ربه‌کا بود. این علاقه کم‌کم من را به سمت نوشتن سوق داد.
سوژه کار از کجا آمده؟
طرح اصلی داستان الهامات کاملا ذهنی است اما قسمت‌هایی نیز هست که با نگرشی به زندگی افراد نوشته شده است.
  • ایده‌آل شما در نوشتن چیست؟
از سن نوجوانی احساس می‌کردم نوشتن تاثیر فوق‌العاده‌‌ای بر آرامش روحم دارد. گاهی احساس می‌کنم نوشتن التیام‌بخش تشویش درونی‌ام است.
  • بازخورد کار اول شما چگونه بوده است؟
بازخورد اطرافیان اعم از دوستان و خانواده از خواندن این رمان به اندازه‌ای خوب بود که من را ترغیب به چاپ کتاب کرد اما پروژه چاپ این رمان متاسفانه بسیار طولانی و نفس‌گیر بود. بارها و بارها از چاپ ناامید و پشیمان شدم اما بعد از 2 سال دوندگی پی در پی موفق به چاپ آن شدم. البته تشویق خانواده و دوستانم بعد از اتمام نوشتن باعث شد که ترغیب به چاپ نوشته‌هایم شوم.
  • مکان اتفاق‌ها در کتاب واقعی است؟
مکان اتفاق‌ها واقعی است اما به دلیل اینکه اولین تجربه جدی من در نوشتن بود به خوبی نتوانستم  نظر خواننده را تامین کنم.
  • دنبال ادامه راه هستید؟
 بله، حتی اگر بعد از سال‌ها گوشه خانه‌ام پر از دست نوشته‌های چاپ نشده باشد دست از نوشتن برنمی‌دارم. البته تمام سعی خودم را برای چاپ کارهایم خواهم کرد.
  • چه کارهایی در دست انتشار دارید؟
در حال حاضر کار بعدی‌ام یک رمان است که 2 سال پیش کار ویرایش آن را به اتمام رسانده‌ام اما از همان موقع مدام در حال تغییر نوشته‌ها هستم.
  • داستان کتاب برایم بمان چیست؟
داستان کتاب اول من در مورد دختری به نام گلساست که در یک موقعیت نسبتا خوب قرار دارد. طی یک‌سری اتفاقات پیش پا افتاده عاشق پسرخاله خود به نام امیر می‌شود و بدون هیچ مشکلی به عقد هم در می‌آیند اما با بی‌تدبیری هر دو در همان نخستین ماه‌های عقدشان دچار مشکلات زیادی می‌شوند که زندگی و خوشبختی‌شان تا مرز نابودی کشانده می‌شود.
  • چرا به سراغ موضوع عاشقانه رفتید؟
در اصل چیزی فراتر از موضوع عاشقانه فکر من را به خودش معطوف کرده بود. متاسفانه امروز جامعه ما دچار نوعی بی‌خیالی و خوشبختی کاذب شده که تمام جوانب زندگی را در بر می‌گیرد. من قصدم از انتخاب موضوع عاشقانه صحبت درباره مسائل کوچک و پیش پا افتاده اما معضل‌ساز بین همسران بود.
  • دوست دارید به جای کدام نویسنده باشید؟
با احترام به تمام نویسندگان، بنده بسیار دوست دارم که به جای محمود دولت‌آبادی و خالد حسینی باشم. نویسندگان توانایی که بسیار خوب موفق به ترسیم مشکلات زمانه و جامعه خود بودند. به نظر من نویسنده در آثار خود باید درد جامعه را بگنجاند.
  • تا به حال شده سوژه یا داستانی را شروع کنید اما نتوانید تمام کنید؟
بله. نزدیک به یک سال پیش شروع به نوشتن داستانی کردم در مورد دختری که به زور پدر و خواهرش همسر مردی کویتی می‌شود و سالیان دراز به دیدار خانواده‌اش نمی‌آید. ایده جالبی برای ادامه داستان نداشتم و داستان را در چند صفحه اول رها کردم. همیشه براین باورم که هر شکست پله‌ای است برای موفقیت پیش رو.
  • داستان رمان دومتان چیست؟
داستان رمان دوم در مورد دختری است خیرخواه و با تدبیر که به اعضای خانواده‌اش کمک‌های زیادی می‌کند. در پی خواستگاری پسر عمه‌اش مشکلاتی برای این دختر به وجود می‌آید که به گذشته مربوط می‌شود.
  • آثار نویسندگان همدانی را دنبال می‌کنید؟
تمام سعی خودم را می کنم که آثار نویسندگان همشهری را نیز مطالعه کنم.
  • همدان چقدر در آثار شما حضور دارد؟
در رمان اول تقریبا هیچ نقشی ندارد اما در رمان دوم سعی خودم را کرده‌ام که نقش نسبتا خوبی داشته باشد.


برچسب ها: همشهری همدان ، نویسندگان همدان ،

شنبه 14 اسفند 1395

از تماشاخانه اکباتان تا تئاتر بوعلی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،فرهنگ عامه ،روزنامه همشهری ،گفتگو ،

از تماشاخانه اکباتان تا تئاتر بوعلی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
از تماشاخانه اکباتان تا تئاتر بوعلی
منصور جمشید آبادی متولد 1316 در همدان است. پدر او حیدر جمشیدآبادی از بازاریان بنام همدان بود. او از مشروطه‌خواهان تبریز و از دوستان سردار ملی بود که به همدان مهاجرت کرده بود. جمشیدآبادی در یک خانواده فرهنگی بزرگ شد و از نوجوانی با تئاتر و ادبیات آشنایی یافت...
1395/12/14
منصور جمشید آبادی متولد 1316 در همدان است. پدر او حیدر جمشیدآبادی از بازاریان بنام همدان بود. او از مشروطه‌خواهان تبریز و از دوستان سردار ملی بود که به همدان مهاجرت کرده بود. جمشیدآبادی در یک خانواده فرهنگی بزرگ شد و از نوجوانی با تئاتر و ادبیات آشنایی یافت.
این شناخت تا امروز ادامه داشته و افزون بر کار تئاتر و سرودن شعر یکی از کسانی است که فرهنگ عامه همدان را خوب می‌شناسد.وی در این گفت‌‌‌وگو از خاطراتش از تئاتر همدان می‌گوید.
  • دلبستگی به تئاتر از کجا شروع شد و به کجا ختم شد؟
تئاتر در همدان از اول خیابان عباس‌آباد جایی که الان بانک صادرات است، آغاز شد. در زمانی که من حدودا ده ساله بودم یعنی سال‌‌‌های 27 یا 28 که تئاتر سعدی در تهران فعالیت داشت، عده‌ای از شاگردان عبدالحسین نوشین به همدان آمدند. یکی از آنها کهنمویی بود، مشعشعی و نویدی نیز آمدند و آنجا را نمایش‌خانه اکباتان نامگذاری کردند.
  • مالک نمایش‌خانه اکباتان چه کسی بود؟
بانی آن را اطلاع ندارم اما می‌دانم که این سه بزرگان هنر بودند. من از اینکه چه کسی از این افراد خواست که به همدان بیایند اطلاعی ندارم اما شاید به علت گستره تئاتر بوده یا فردی خواسته که من بی‌اطلاع هستم. فکر می کنم آقایی که نام خانوادگی‌اش نویدی و اهل همدان بود و نامش را به خاطر ندارم، این افراد را به همدان آورد.
سیف‌الله گلپریان و امیر ساسان دهگان هم با این گروه تئاتر هم بازی و همنوازی می‌کردند. اینها آمدند و در همدان تئاتر را شروع کردند. پدرم من و برادرانم را گاهگاهی برای تماشای تئاتر می‌آورد.
  • چه سالی بود؟ نام نمایش را به خاطر دارید؟
من متولد 1316هستم و در آن موقع 10 ساله بودم. چون در آن زمان من سن کمی داشتم خوب به یاد ندارم که موضوع نمایش چه بود. زنده‌یاد مشعشعی، گریمور پرقدرتی بود و چهره‌‌‌ها را طوری تغییر می‌‌‌داد که به هیچ وجه کسی شخص را نمی‌‌‌شناخت.
  • تئاتر اکباتان تا چه سالی برپا بود؟
دقیقا اطلاع ندارم اما فکر می‌کنم دو یا سه سالی بیشتر نبود. بعد از اینکه آن تئاتر به هر دلیلی جمع شد آن مکان به زغال‌فروشی تبدیل شد. مدت‌ها طول کشید تا برای بار دوم همان محل زغال‌فروشی به تئاتر بازگشت. این بار بنیانگذار این تئاتر زنده‌یاد سیدرضا همراه بود که با چند نفر شراکت کرد از جمله مرحوم زین العابدین شاملو که دبیر ریاضی بود و برادران علی و اصغر باب الحوائجی و  تئاتر را شروع کردند.
  • در دوره دوم تئاتر اکباتان چه کارهایی روی صحنه می‌رفت؟
از آنجایی که تئاتر در همدان پایه نداشت ابتدا از هنرمندان سایر نقاط ایران به‌‌‌ خصوص تهران دعوت می‌کردند که  نمایشنامه‌‌‌هایی اجرا کنند. یکی از آن نمایشنامه‌‌‌ها «ماهی طلایی» بود که حدود  سال1334 اجرا شد. این اتفاق همزمان با وقفه 5 ساله در تئاتر همدان بود. نمایش ماهی طلایی برنامه تقریبا کمدی و شیرینی بود که دربار خلیفه و آنچه  را در آنجا می‌‌‌گذشت نشان می‌داد.
  • بازیگران را به خاطر دارید؟
عزیز گرجی برادر نعمت گرجی آن زمان به همدان آمد. زنده‌یاد سیف الله گلپریان در آنجا برنامه تئاتر گذاشت که برنامه زیبایی بود و برای اجرای آن نمایشنامه از همه هنرمندان همدان استفاده کرد. من نبودم اما برادر بزرگ‌ترم پژمان بود و علی بهاری و  نصرالله عبادی و زنده‌یاد جلالی هم بازی می کردند. نمایشنامه بسیار قشنگی بود، موضوع اجتماعی داشت و استقبال شایانی از آن شد.
سیف الله گلپریان نقش بسزایی در تئاتر همدان دارد و اگرچه زنده‌یاد امیرساسان دهگان علاقه فراوانی به تئاتر داشت اما علاقه گلپریان چیز دیگری بود و با تمام وجود برای تئاتر تلاش می‌‌‌کرد. معمولا کارگردان گلپریان بود و دهگان بازی نداشت. من بازی ایشان را ندیدم. گلپریان هم نقش بازی نمی‌کرد و فقط کارگردان بود. آنجا هم به دلایلی تعطیل شد.
  • آقای همراه فقط در راه اندازی تئاتر نقش داشت یا کار نویسندگی و بازی هم می کرد؟
زنده‌یاد رضا همراه هم مترجم بود و هم نویسنده. اما در زمینه تئاتر و نمایشنامه‌نویسی و بازیگری من چیزی از ایشان ندیدم.
  • بعد از تعطیلی دوباره اکباتان، سرنوشت این گروه چه شد؟
تئاتر در آن مکان تعطیل شد و به اول خیابان بوعلی آمد که مکان فعلی باشگاه بانک تجارت است. طبقه بالا و نمایش‌خانه اکباتان شد تئاتر بوعلی. دیگر گلپریان همکاری نداشت. عده‌‌‌ای که در آن مکان بودند   با مالک آنجا مشکل داشتند و مجبور شدند مکان را عوض کنند و به اول خیابان بوعلی منتقل شدند. رضا همراه ، شاملو و برادران باب‌الحوائجی ادامه تئاتر را در پیش گرفتند و زنده‌یاد امیرساسان دهگان کارگردانی را به عهده گرفت.
در ابتدا که آمده بودند برای انجام برنامه‌‌‌های تئاتر از تهران هنرپیشه می‌‌‌آورند ما که آنجا بودیم اعتراض کردیم و گفتیم اساس تئاتر را به خطر می‌اندازند.
  • مصطفی اسکویی یا کهنمویی آمده بود؟
خیر. مصطفی اسکویی جزو هنرمندان خیلی قدرتمند، همسر مهین اسکویی و از شاگردان مهین اسکویی بود.  مصطفی اسکویی شاید به نمایش‌خانه اکباتان آمده بود که من به خاطر ندارم اما در تئاتر بوعلی نبود.
  • حقوق شما چقدر بود؟
در آن زمان من شبی 2 تومان می‌گرفتم و نقش بازی می‌‌‌کردم. روزهای جمعه که مجبور بودیم 3 سئانس بازی کنیم دستمزدمان 3 تومان می‌شد. نصرالله عبادی هم این طور بود. ما گله می‌‌‌کردیم و آنها هم می‌گفتند که نمی‌چرخد، راست هم می‌گفتند. روز جمعه بعدازظهر و شب شنبه بیننده زیاد می‌شد .در روزهای دیگر بیننده کم بود. هنوز هنر تئاتر در ذهن مردم شکل نگرفته بود و با توجه به اینکه سینما هم در آن زمان تازه داشت پا می‌گرفت، به سینما هم مردم آنچنان گرایشی نداشتند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7-%D8%AA%D9%8A%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%D8%A8%D9%88%D8%B9%D9%84%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، تئاتر همدان ، منصور جمشیدآبادی ،

چهارشنبه 11 اسفند 1395

پیمانکاری؛ بلای جان میراث فرهنگی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مشاغل ،روزنامه همشهری ،گردشگری ،میراث فرهنگی ،

پیمانکاری؛ بلای جان میراث فرهنگی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
پیمانکاری؛ بلای جان میراث فرهنگی
روزهای گذشته در بدنه مدیریتی اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان تغییراتی رخ داده است. یکی از تغییرات جایگزینی احمد ترابی با بهرام توتونچی در معاونت میراث فرهنگی این اداره بود....
1395/12/11
روزهای گذشته در بدنه مدیریتی اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان تغییراتی رخ داده است. یکی از تغییرات جایگزینی احمد ترابی با بهرام توتونچی در معاونت میراث فرهنگی این اداره بود. تخصص توتونچی معماری بود اما بر اساس سال‌ها حضور در این معاونت یکی از نیروهای کارشناس و با تجربه این حوزه به شمار می‌آمد. ترابی نیز باستان‌شناس است اما از معاونت سرمایه‌‌گذاری آمده است. حال این نیروی تازه نفس می‌‌تواند به کارهای زمین مانده میراث فرهنگی جامه عمل بپوشاند یا نه؟ یا برای جلوگیری از بلندمرتبه‌سازی در رینگ اول شهر چه برنامه‌ای دارد؟ زمان مشخص خواهد کرد. او در این گفت‌وگو به طور مشخص از برنامه‌های خود برای مرمت میراث فرهنگی می‌گوید.
  • از شرایط فعلی معاونت میراث فرهنگی بگویید.
من از خدمات گذشته مهندس بهرام توتونچی تشکر می‌کنم. همانگونه که آگاهی دارید در چند سال گذشته اعتبارات معاونت میراث فرهنگی بسیار بسیار محدود بوده و هرکسی به غیر از مهندس توتونچی با این وضعیت اعتبارات کار خاصی از دستش بر نمی‌آمد.
  •  از مشکلات حوزه مرمت در استان بگویید.
میراث فرهنگی زیرساخت گردشگری تاریخی است. دولت موظف است در جهت توسعه بخش فرهنگی هزینه و بعد بهره‌برداری کند. یکی از ضربه‌هایی که در سال‌‌های اخیر به میراث فرهنگی به ویژه در بحث مرمت وارد شد، پیمانی کردن اجرای پروژه‌ها بود. بدین معنی که پروژه‌های مرمتی را به پیمانکار سپردند، به افرادی که تخصص کافی نداشتند در حالی که باید آثار تاریخی و باستانی توسط کارشناسان زبده خود میراث فرهنگی به صورت امانی مرمت شود و پیمانکاری در میراث فرهنگی سم است.
  • نیروهای امانی چه تفاوتی با نیروهای پیمانی این حوزه دارند؟
برای اینکه کار مرمت به کارشناسان به صورت امانی سپرده ‌شود اداره میراث فرهنگی باید نیروهای انسانی متخصص جذب کند. در گذشته میراث فرهنگی در زمینه مرمت نیروهایی را آموزش داده بود و از آنها استفاده می‌کرد و نظارت درستی هم انجام می‌داد. 4نفر بین نیروهای پیمانی پیدا نمی‌کنید که بتوانند ساروج را که یکی از مصالح قدیمی است تهیه کنند. متاسفانه با پیمانی کردن، نیروهای باتجربه کنار رفتند و جایگزین ندارند.
  • مزیت اصلی کار امانی چیست؟
پیمانکاران از طریق مزایده پروژه‌ای را می‌گیرند و کار می‌کنند و می‌روند. اما وقتی به صورت امانی انجام شود نیروهای متخصص مرمت آثار مردم شناس و باستان‌شناس را در مراحل مرمتی به کار می‌گیرند. کار مرمتی را نمی‌توان به دست غیر داد. حتی من که حدود 27 سال است در میراث خدمت می‌کنم و علاقه بسیاری به این حوزه دارم اگر پس از بازنشستگی بروم دنبال پیمانکاری به سود نگاه می‌کنم و ارزش اثر مد نظر من نیست.
  • شما که 27 سال است در میراث فرهنگی هستید، چرا وقتی اجرای پروژه‌ها از امانی به پیمانی تغییر می‌کرد اعتراض نکردید؟
آن زمان همراه تعدادی از کارشناسان این حوزه نامه‌نگاری و اعتراض کردیم که این کار صورت نگیرد اما متاسفانه ترتیب اثر ندادند. کار فرهنگی را نمی‌توان فروخت، کار فرهنگی را باید دولت برعهده بگیرد. در این سال‌ها ضربه بزرگی به بدنه میراث وارد شده و من با رگ و پوستم آن را لمس می‌کنم. با این روش تا دو دهه بعد نه نیروی متخصص خواهیم داشت نه بنای قدیمی. همه از بین خواهد رفت.
  • برنامه شما در معاونت چیست؟
یکی از مشکلات مهم میراث فرهنگی استان ما در شهرستان‌هایی است که بافت تاریخی داریم.در 4شهرستان دارای بافت تاریخی ما طرح جامع مرمتی نداریم و بر اساس نظر شورای فنی تصمیم می‌گیریم. اما اگر طرح جامعی تهیه شود هر مدیر و معاونی که به این نهاد بیاید بر اساس طرح جامع تصمیم می‌گیرد. یکی از اولویت‌‌های کاری من این است که علاوه بر تهیه طرح جامع مرمتی برای بناها نیز طرح مرمتی داشته باشیم. اگر به طور مثال طرح مرمتی برای بنای آرامگاه بوعلی داشته باشیم هر مسئولی بخواهد آن را مرمت کند بدون اعمال سلیقه شخصی و بر اساس طرح کار خواهد کرد. این طرح در شورای فنی استان تهیه و تایید می‌شود سپس در شورای فنی مرکز تایید و سپس کاربردی می‌شود.
  • در حال حاضر طرح‌های در حال اجرا را چگونه مدیریت خواهید کرد؟
برای اینکه کار دوباره از شیوه پیمانی به شیوه امانی برگردد زمان زیادی لازم است اما تلاش خواهیم کرد بر اساس ظرفیت‌های موجود پروژه‌های خاص را امانی انجام دهیم. به طور مثال گنبد علویان بنای بسیار شاخصی است. این بنا را نمی‌توان به هر مرمتگری سپرد و باید نظارت بسیار دقیقی صورت بگیرد و نیروهای متخصص مورد اعتماد کار کنند. برنامه من این است که معماران حوزه مرمت را به دو بخش مشاوران و معماران باتجربه تقسیم کنیم و بر اساس نیاز پروژه‌ها را به اینان بسپاریم. باز هم دست ما بسته است که از طریق مناقصه پروژه‌ها را واگذار می‌کنیم و هر کس قیمت پایین‌تری داد پیروز می‌شود و کیفیت چندان در این روش مهم نیست. بناهای ما مانند هندوانه نبریده است، وقتی بریده شد و وارد بنا شدیم متوجه می‌شویم چه ویژگی‌هایی دارد و بدون ورود و کار کردن نمی‌توان به نتیجه مطلوب رسید.
  • پایش و نظارت شما بر پروژه چگونه خواهد بود؟
با مدیرکل میراث فرهنگی استان صحبت کرده‌ایم که قرار است چند نیروی باتجربه که در حوزه مرمت تخصص دارند به معاونت ما افزوده شود و هم ناظر و هم کارشناس مرمت در هر شهرستان داشته باشیم.
  • بناهایی که خطر تخریب آنها را تهدید می‌کند و مالکان همراهی نمی‌کنند چه آینده‌ای دارند؟
از لحاظ قانونی بخش حقوقی ما وارد خواهد شد تا بناهایی را که برای آنها احتمال خطر وجود دارد با حکم قضایی مرمت کنیم. البته به دنبال این هستیم که تعامل بیشتری با مالکان داشته باشیم تا این اتفاق نیفتد. همانطور که گفتم نیاز به اعتبار دارد و دولت باید اعتبارات میراث فرهنگی را فرهنگی ببیند و به عنوان زیرساخت به آن توجه کند. بناهای تاریخی از زیرساخت‌های گردشگری هستند و باید توجه بیشتری به آن‌ها شود.
  • برای افزایش تعامل با شهرداری و استانداری چه برنامه‌هایی دارید؟
ما تعامل کمتری با این نهادها داریم و همراه نیستند. ما تلاش می‌کنیم شهرداری بافت شکل بگیرد تا بسیاری از مشکلات حل شود. اما شهرداری می‌گوید در چارت ما پیش‌بینی نشده است. اگر این اتفاق بیفتد تعامل بیشتر می‌شود و بناها نجات پیدا می‌کند. باید شهرداری به مسائل درآمدی کمتر توجه کند تا میراث حفظ شود. میراث فرهنگی متعلق به همه مردم و همه نهادهاست. اداره ما وظیفه برنامه‌ریزی و نظارت دارد اما برای حفظ میراث همه نهادها باید دست به دست هم بدهند.
https://goo.gl/T8jPhx


برچسب ها: همشهری همدان ، میراث در خطر همدان ، معاونت میراث فرهنگی همدان ،

چهارشنبه 11 اسفند 1395

گردشگران به « امزاجرد» می‌روند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،میراث فرهنگی ،گردشگری ،

گردشگران به « امزاجرد» می‌روند

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
گردشگران به « امزاجرد» می‌روند
به زودی دومین اقامتگاه بومگردی استان همدان در روستای امزاجرد راه اندازی می‌شود. روستای امزاجرد یکی از روستاهای دهستان هگمتانه از بخش مرکزی شهرستان همدان و در فاصله 15 کیلومتری این شهر است. شهرام اسماعیل زاده از علاقه‌مندان به گردشگری، خانه پدری خود را به اقامتگاه بومگردی تبدیل کرده است که از نوروز 1396 به بهره برداری خواهد رسید. به بهانه راه‌اندازی دومین اقامتگاه بومگردی استان با این جوان کارآفرین گپ و گفتی داشتیم که در پی می‌آید....
1395/12/10
به زودی دومین اقامتگاه بومگردی استان همدان در روستای امزاجرد راه اندازی می‌شود. روستای امزاجرد یکی از روستاهای دهستان هگمتانه از بخش مرکزی شهرستان همدان و در فاصله 15 کیلومتری این شهر است. شهرام اسماعیل زاده از علاقه‌مندان به گردشگری، خانه پدری خود را به اقامتگاه بومگردی تبدیل کرده است که از نوروز 1396 به بهره برداری خواهد رسید. به بهانه راه‌اندازی دومین اقامتگاه بومگردی استان با این جوان کارآفرین گپ و گفتی داشتیم که در پی می‌آید.
  • تاریخچه روستا بگویید.
از تاریخ روستا مدرکی در دست نیست اما به گفته قدیمی‌ها قدمت این روستا به زمان یزدگرد سوم برمی‌گردد که در آن زمان نام روستا مزداگرد بوده، مزدا به معنی خدای خوبی‌ها و گرد در زبان پارسی باستان به معنای شهر است.
  • ظرفیت‌های گردشگری روستا از لحاظ تاریخی و طبیعی چه مواردی هست؟
از لحاظ تاریخی پل قدیمی آق کرپی، حمام قدیمی، مسجد کهنه و بناهای کوره‌های پخت آجر در ورودی روستا و نیز جاذبه‌هایی طبیعی همچون باغ‌های مرغوب، طبیعت و دشت زیبا در فصل بهار جذابیت ویژه‌ای دارد.
  • پدیده اقامتگاه بومگردی در ایران مسأله جدیدی است. شما چگونه با آن آشنا شدید؟
من قبلا طرحی مشابه اقامتگاه بومگردی را داشتم. در مرحله تحقیق بودم که با اقامتگاه‌های بومگردی روستایی آشنا شدم. از آنجا که علاقه زیادی به این نوع زندگی داشتم و از زندگی کردن در طبیعت لذت می‌بردم این علاقه باعث شد بتوانم به احیای بنا و ایجاد اقامتگاه که کار بسیار پرزحمتی هم هست وارد شوم.
  • چه شد که به فکر ایجاد اقامتگاه بومگردی در امزاجرد افتادید؟
از آنجا که روستای امزاجرد روستای پدری‌ام بود یکی از گزینه‌های اصلی من بود. من روستاهای زیادی را گشتم اما خانه‌ یا روستایی را که با معیارهای من همخوانی داشته باشد در آنها پیدا کردم.
  • این دومین اقامتگاه بومگردی استان است. فکر می‌کنید برای توسعه این نوع اقامتگاه چه ضرورت‌هایی وجود دارد؟
البته اولین مساله تامین سرمایه است. از آنجا که این طرح در خانه‌های قدیمی روستایی اجرا می‌شود نیاز به هزینه زیادی برای بازسازی، بهسازی و مقاوم‌سازی دارد و مورد دیگر تسهیل گرفتن مجوز است که بسیار زمانبر است. پرداخت تسهیلات کمک بسیار مهمی است.
  • مراحل و مشکلاتی که در گرفتن مجوز داشتید چه بود؟
طبییعتا مراحلی هست که باید از لحاظ قانونی طی و انجام شود اما زمانبر بودن و ناهماهنگ بودن اتوماسیون اداری باعث طولانی‌تر شدن کار در بعضی ادارات می‌شود که امید است با حمایت‌های مسئولان گرفتن مجوز نیز تسهیل شود.
  • به کسانی که می‌خواهند به دنبال ایجاد خانه بومگردی بروند چه پیشنهادی دارید؟
اگر علاقه دارند وارد این کار بشوند باید برنامه‌ریزی دقیقی داشته باشند. مثلا مراحل گرفتن مجوز من بیشتر از 6 ماه طول کشید که باعث به‌ هم خوردن برنامه‌های من و ایجاد مشکلاتی شد. به دوستانی که می‌خواهند وارد این کار بشوند این توصیه را دارم که حتما قبل از شروع کار درباره مراحل آن تحقیق کنند و با مسئولان و متخصصان مشورت کنند.
  • فکر می‌کنید مشتریان شما بیشتر گردشگران داخلی هستند یا خارجی؟
در سال‌های اول البته داخلی اما چشم‌انداز ما در کنار گردشگران داخلی جذب گردشگران‌ خارجی نیز هست.
  • آیا استان همدان برای چنین اقامتگاه‌هایی مناسب است؟ چه تفاوت‌هایی با سایر استان‌ها دارد؟
البته. بسیار مناسب است، مشکلاتی هم نسبت به شهرهای دیگر وجود دارد؛ مثلا سرمای زمستان باعث فصلی شدن این صنعت در همدان شده است. برنامه‌ها و زیرساخت‌ها نیز همت و برنامه‌ریزی مدیران شهر را می‌طلبد؛ مثلا برگزاری جشنواره‌ها و جشن‌هایی مثل جشن برداشت محصول که باعث جذب گردشگر می‌شود.
  • تعامل شما با خانه بومگردی ورکانه چگونه است؟
همکاری نزدیکی داریم مثلا در نمایشگاه بین‌المللی گردشگری غرفه مشترک داشتیم و در آینده نزدیک قرار است همکاری‌های زیادی داشته باشیم.
  • جامعه محلی مردم روستا چه برخوردی با شما دارند؟
برخوردهای دوگانه‌ای وجود دارد. مسئولان روستا (دهیار و شورا‌) بسیار استقبال و کمک‌های فراوانی به من کردند. همچنین خیلی از اهالی روستا کمک و حمایت و در زمینه بازسازی یاری کردند. اما عده‌ای با این صنعت غریبه هستند. البته به رسم روستا بسیار مهمان نوازند و کمک‌های شایانی می‌کنند اما امید است که با تلاش مسئولان و مردم این روستا تبدیل به روستای گردشگری شود.
  • ویژگی اقامتگاه شما چیست؟
ساختمان اقامتگاه بنایی قدیمی و بسیار زیبا است که در محله قدیمی روستا  قرار دارد. بیشتر بناهای قدیمی در روستا حفظ شده است. فاز دوم طرح راه‌اندازی بازارچه محلی است تا محصولات صنایع دستی روستا را مستقیم به ‌فروش برسانیم. ایجاد کارگاه‌های خانگی صنایع دستی در روستا را هم مدنظر داریم که البته در خود اقامتگاه نمونه‌ای برای بافت گلیم ایجاد کرده‌ایم.
  • فکر می‌کنید گردشگران از چه چیز در خانه شما استقبال کنند؟
جنبه‌های متفاوتی وجود دارد؛ مثل نقالی، شاهنامه‌خوانی و برگزاری مراسم‌، چیدن گیاهان دارویی و گرفتن عرقیات گیاهی که هر کدام به تنهایی خود جذابیتی خاص را داراست.
  • خانه بومگردی امزاجرد چقدر می‌تواند در معرفی روستا مفید باشد؟
بسیار موثر است. کسی از من نشانی بخواهد اول اسم روستا را می‌گویم بعد اقامتگاه را معرفی می‌کنم و هر کس یک‌بار به این اقامتگاه بیاید نمونه‌ای از مهمان‌نوازی کل روستا را تجربه می‌کند.
  • آیا ایجاد اقامتگاه در روستا می‌تواند اشتغال‌زایی کند؟
بله، ایجاد یک اقامتگاه در روستا نیازمند نیروهای محلی برای انجام کارهای اقامتگاه است و همچنین در بیرون اقامتگاه اشتغال غیرمستقیم ایجاد می‌کند. به این صورت که یک گردشگر وقتی به روستا می‌آید برخی از نیازهای خود را از بیرون از اقامتگاه تهیه می‌کند مانند سوغاتی و صنایع دستی یا برای گشت و گذار از خودروهای محلی استفاده می‌کند و موارد بسیار زیاد دیگر.
  • در چشم‌انداز شما اقامتگاه بومگردی مزداگرد در کل چند شغل به صورت مستقیم و غیرمستقیم ایجاد می‌کند؟
پیش‌بینی ما پس از اجرای فاز دوم اقامتگاه ایجاد بیش از 20 شغل در قالب کارهای مربوط به اقامتگاه و صنایع دستی است که به‌ صورت کارگاه‌های خانگی صنایع دستی و ایجاد بازارچه فروش محصولات و مانند اینها است.
https://goo.gl/hVIYqy


برچسب ها: همشهری همدان ، دومین اقامتگاه بومگردی همدان ،

یکشنبه 8 اسفند 1395

دستی بر نقش فرش

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مشاغل ،روزنامه همشهری ،میراث فرهنگی ،صنایع دستی ،

دستی بر نقش فرش

نویسنده: حسین زندی /خبرنگار همشهری -همدان
دستی بر نقش فرش
یکی از هنرمندان عرصه فرش همدان که همچنان حرفه خود را رها نکرده محمود گیلانی طراح و نقشه‌کش فرش است. او فرزند «محمد گیلانی» و متولد21مهر 1336 در همدان است...
1395/12/08
یکی از هنرمندان عرصه فرش همدان که همچنان حرفه خود را رها نکرده محمود گیلانی طراح و نقشه‌کش فرش است. او فرزند «محمد گیلانی» و متولد21مهر 1336 در همدان است. بیش از 30 سال است در حجره کوچک خود در بازار همدان به این پیشه مشغول است. گیلانی نه‌تنها با مشکلات کنار آمده و درحال نقش آفرینی و نقشه کشی است بلکه تلاش می‌کند شاگردانی را آموزش دهد تا کار او را ادامه دهند. گفت‌وگوی همشهری با این طراح فرش را می‌خوانید.
  • چگونه به این هنر وارد شدید؟
من پدر این  پیشه هستم و 30 سال است در این کار مشغولم.
  • چرا به شما گیلانی می‌گویند؟
ریشه و اصالت ما همدانی است، حال چرا به ما گیلانی می‌گویند، نمی‌دانم اما نسل‌هاست در همدان هستیم.
  • از ابتدا در کار طراحی بودید؟
من طراحی را از کودکی آموختم. به مدت 7 سال از سال 60 تا 67 به صورت حق‌التدریس و مدتی هم پیمانی کار کردم. اما معلمی را رها کردم و به پیشه پدر برگشتم. بعدها مدتی هم از سال 1380تا 84 در دبیرستان دخترانه فرزانگان فامنین طراحی و نقوش درس دادم.
  • هنوز شاگرد دارید؟
دانش‌آموزان هنرستان‌ها باید 120 ساعت کار عملی بگذرانند. تابستان‌ها دانش‌آموزان را به اینجا می‌فرستند تادوره را در اینجا بگذرانند. همکاری با هنرستان تجسمی همدان را ادامه دادم و آنها دانش‌آموزان خود را به اینجا می‌فرستند. من طراحی سنتی می‌کنم و تعدادی شاگرد و کارآموز دارم که به صورت رایگان به آنها آموزش می‌دهم. به شرطی آموزش می‌دهم که بعد از یادگیری برای من کارکنند و حقوق دریافت کنند.
  • پدرتان در همین حجره کار می‌کرد؟
پدر من 50 سال در همین حجره بود. اولین کسی که برق را به این کاروانسرا آورد پدر من بوده است. جدم هم بازاری بوده است.
  • از استادان قدیم این کار یا از استادان پدر کسی را به خاطر دارید؟
استادان پدر من میرزا شهاب کوثری و میرزا اسحاق ایرانپور بودند. پدرم در شرکت فرش هم کار کرده است. وی زمان مستر سیمون آمریکایی در شرکت فرش بود. آن زمان میرزا شهاب کوثری طراح بود و پدر من نقشه‌کشی و رنگ می‌کرد و نقطه چین ماهری بود.پدرم پس از اینکه از شرکت فرش بیرون می‌آید به نزد میرزا اسحاق ایرانپور می‌رود و طراحی، رنگ‌آمیزی و نقطه چینی را نزد او کامل یاد می‌گیرد و مستقل می‌شود. پس از آن افراد زیادی را آموزش می‌دهد، نقشه‌کش‌های معروف همدان از جمله آصادق، علی‌اصغر ملکی که دایی من بود، احمد رحیمی و چند نفر دیگر.
  • منظور از نقطه‌چین در نقشه فرش چیست؟
پس از این که طرح و کسی که مسئول رنگ‌آمیزی است کارش را انجام داد، نقطه‌چین عیب طراح را می‌گیرد. یعنی تمامی خط‌های اضافه را رفع می‌کند و گل و برگ‌ها را به چارچوبی به نام ایلمه هدایت می‌کند تا بافنده بتواند راحت ببافد.
  • از دوران کار با  پدر چه خاطره‌ای دارید؟
آنقدر کار زیاد بود که شاگردها در شب‌های بهار و تابستان به خانه ما می‌آمدند و تا 12 شب کار می‌کردند. خانه ما در محله قاشق‌تراشان بود و حیاط قدیمی و بزرگی به مساحت حدود 300 متر داشت. مادرم پیش از آمدن پدر و شاگردها حیاط را آب‌پاشی می‌کرد، میز پدر را می‌چید و رنگ‌ها را روی میز قرار می‌داد، شام آنها را می‌داد و تا نیمه شب کار می‌کردند. فردا صبح که به کاروانسرا می‌آمدیم مقابل در حجره مثل مطب دکترها مشتری‌ها صف می‌کشیدند تا نقشه ببرند. ماه بهمن که می‌شد مشتری‌ها را جواب می‌کردیم و برای سال بعد سفارش قبول می‌کردیم. اسامی مشتری‌ها را در دفتر جدیدی می‌نوشتیم و سفارش می‌گرفتیم و سال بعد می‌آمدند و کارها را می‌بردند.
  • خودتان هم فرش می‌بافتید؟
آنقدر کار زیاد بود که در هر خانه یک یا چند دار قالی برپا بود. در خانه ما 2 دار قالی بود و مستاجرها هم فروش  می‌بافتند. در روستاها هم که تقریبا همه قالیباف بودند. فرش همدان بنام بود. امروز فقط اسم فرش همدان مانده است. امروز شما نمی‌دانید درجایی که دار قالی برپا شده به چه منظور است. امکان دارد خانمی برای بیمه ثبت‌نام کرده و برای اینکه بیمه او قطع نشود باید دار قالی برپا کند آن ‌هم نه نقشه بزرگ بلکه تابلو فرش یا پشتی یا نیم‌زرع و دو زرعی می‌بافد.
  • علت کمرنگ شدن فرش دستباف همدان چیست؟
چند دلیل باعث شد فرش دستباف از بین برود. آپارتمان‌نشینی و فرش ماشینی مهم ترین آنهاست. دیگر کسی وقتش را برای بافت فرش صرف نمی‌کند، چرا که نتیجه‌اش نخریدن است. من 16 دار فعال دارم که در روستاهای مهدی آباد، برفجین و قهرد سفلی می‌بافند. هرچه بافته اند جمع کرده‌ام و خانه‌ام مثل سمساری شده است.
  • چه طرح‌هایی را می‌بافید؟
نقشه‌ها را خودم طراحی می‌کنم. بیشتر نقشه‌های گلدانی است. هر طرحی می‌زنم 2 تا قالی هم براساس طرح سفارش می‌دهم می‌بافند. نقشه‌های مختلفی از جمله بیجار و نقشه‌های بته کردستانی نیز کار کرده‌ام.
  • مهم‌ترین کارتان از نظر خودتان چیست؟
نقشه فرش پازیریک را کار کردم. فرش پازیریک سال‌ها پیش از زیر برف در شوروی پیدا شد. حالا هم در موزه نگهداری می‌شود. بخشی از این فرش پاره شده و از بین رفته است. از آلمان به من سفارش دادند و عکس فرش را برای من فرستادند. ابعاد آن 2 مترو 5 در 2 متر و 10 سانتی‌متر به صورت مربع است و روی 110 رج بافته شده است. پس از اینکه طراحی کردم، فرستادم مورد قبول واقع شد سپس رنگ‌آمیزی کردم. این اتفاق سال 1372همزمان شد با جشنواره‌ای در موزه فرش تهران که‌من هم کار فرستاده بودم و برگزیده شد. با دخترم به جشنواره رفتیم چشمم به فرشی افتاد که از روی پازیریک توسط تبریزی‌ها بافته شده بود اما ریزبافت بود و اندازه پازیریک نبود. نمی‌توانستیم عکس بگیریم. من و دخترم مشخصات را نوشتیم برگشتیم و نقشه را تکمیل کردم.
  • بافت آن هم در همدان بود؟
این فرش را سفارش دادم گفتند چله آن هم باید پشم باشد. رفتم سراغ حاج آقا ملونی که قدیم ریسندگی هم داشت. چله‌کشی کردند و در محله جوادیه همدان بافتند. تقریبا شبیه پازیریک اصلی شد و فرستادم آلمان بعدها طرح پازیریک را به صورت گرد و مدور کشیدم که در روستای برفجین بافتند و هنوز آن را  نگه داشته‌ام.
  • به جز پازیریک طرح قدیمی دیگری کار کرده اید؟
یک بار تکه‌ای از فرش زرع و نیم قم برای من آوردند که از مواد گیاهی رنگرزی شده بود اما صاحبانش ارزشش را نمی‌دانستند و چون بین وراث افتاده بود تکه‌تکه شده بود. یکی از وارثان این تکه را برای من آورده بود که من نقشه آن را بکشم من طراحی کردم و در اندازه 2 زرع کشیدم که اندازه آن 1/20 در2/20  سانتی‌متر می‌شود. من یک نقشه هم برای خودم کشیدم و سفارش دادم برایم بافتند. معمولا از طرح‌های کمیاب یک نمونه هم برای خودم می‌بافم.

   گذشته فرش همدان
شهر همدان یكی از مراكز اصلی تجارت فرش در منطقه غرب ایران بوده و بسیاری از فرش‌های مركز و غرب ایران به‌ویژه بافته‌های نواحی مختلف استان همدان از این شهر روانه كشورهای عربی و اروپایی می‌شد. به دلیل وجود چنین بازاری هزاران نفر از مردم استان از راه مشاغل مرتبط با فرش بافی و فراورده‌های این صنعت روزگار می‌گذراندند. اما در 3دهه گذشته فرش دستباف همدان در سایه مدیریت و برنامه‌ریزی نادرست در معرض تهدید و تقریبا در حال نابودی است. در سایه همین نگرش بازارهای سنتی كه با شكل‌گیری ساختار و هویت شهری پیوند داشته از بین رفته است.
دوران اوج فرشبافی در همدان روبه فراموشی است.اگر در خانه‌ای روستایی یک دارقالی برپا باشد بر اساس نقشه‌های جدید فرش تبریز و مصالح غیربومی بافته می‌شود که این در کنار فرش ماشینی از اصلی‌ترین دلایل از بین رفتن فرش دستباف همدان است. با کمرنگ شدن صنعت فرش استان حرفه‌های مرتبط با آن نیز در حال از بین رفتن است؛ ریسندگی، چله کشی و نقشه کشی از آن جمله است.
https://goo.gl/fUpXZP


برچسب ها: همشهری همدان ، هنرمندان همدان ، فرش همدان ، نقشه فرش همدان ،

شنبه 7 اسفند 1395

«باز باران» در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،کتاب ،روزنامه همشهری ،

«باز باران» در همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
«باز باران» در همدان
حسین صفی را در همدان به عنوان مدرس و کارگردان تئاتر می‌شناسند. اما او از نویسندگان پرکار این استان نیز به شمار می‌آید. رمان پرحجم «و اما آن شب برفی»، کتاب تحلیلی «ناشناخته‌های حیوانی در درام مدرن» و نمایشنامه «جاده لغزنده است» آثار اوست. کتاب «بازباران» سه‌گانه نمایشی که شامل نمایشنامه‌های «باز باران»، «بارون میاد شرشر» و «اون شب که بارون اومد» است،نام تازه‌ترین اثر نمایشی صفی است که از سوی انتشارات نگیما به بازار آمده است. به همین بهانه با او به گفت‌وگو نشسته‌ایم....
1395/12/07
حسین صفی را در همدان به عنوان مدرس و کارگردان تئاتر می‌شناسند. اما او از نویسندگان پرکار این استان نیز به شمار می‌آید. رمان پرحجم «و اما آن شب برفی»، کتاب تحلیلی «ناشناخته‌های حیوانی در درام مدرن» و نمایشنامه «جاده لغزنده است» آثار اوست. کتاب «بازباران» سه‌گانه نمایشی که شامل نمایشنامه‌های «باز باران»، «بارون میاد شرشر» و «اون شب که بارون اومد» است،نام تازه‌ترین اثر نمایشی صفی است که از سوی انتشارات نگیما به بازار آمده است. به همین بهانه با او به گفت‌وگو نشسته‌ایم.
  • از نمایشنامه « باز باران»  بگویید.
مجموعه نمایشنامه « باز باران»  یک سه‌گانه نمایشی یا تریلوژی است که می‌توان به صورت جداگانه  نیز خواند و اجرا کرد. به این دلیل که هر نمایشنامه ظرفیت اجرای مستقل را دارد و هم می‌تواند به دنبال هم اجرا شود.
  • این نمایشنامه‌ها با چه سبک و سیاقی نوشته شده است؟
به نظرم این 3نمایشنامه تجربه‌ای فرمالیستی در آثار درام نویسی من است. به دلیل این‌که سال‌ها در ژانر اسطوره و حماسه کار کرده بودم و مدت‌ها درباره اساطیر نوشته بودم. مثلا کتاب «جاده لغزنده است» مجموعه 5 نمایشنامه را شامل می‌شود که متاثر از شاهنامه فردوسی است.
در کتاب «باز باران» هم تلاش کردم در فرم، کار متفاوتی کرده باشم. در نوع نگاه نیز منتقدانه به آسیب‌های اجتماعی پرداخته‌ام. این آسیب‌ها از سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی جامعه را در بر می‌گیرد تا آدم‌ها به عنوان الگوهای این جامعه.
  • کدام یک از کارها پیش از این اجرا شده است؟
هرسه نمایشنامه به صورت جداگانه در همدان اجرا شده است.
  • در اجراها از چه الگویی پیروی می‌کردید؟
در اجراهای خودم تلاش کردم نگاه فرمالیستی بر نگاه محتوایی و متنی اثر غالب شود و خود را نشان دهد. تلاش کردم تجربه‌ای از روایت مدرن را ارائه کنم و فکر می‌کنم کم و بیش موفق بوده ام. البته من قاطعانه نمی‌توانم نظری ارائه کنم.
  • تاکید بر فرم به زیبایی آسیب نمی‌زند؟
در حوزه درام نویسی تلاش شده ساختار و استاتیک کار در نظر گرفته شود و عنصر زیبایی‌شناسانه چاشنی کار بوده است. هرچند حرف‌هایی که در قالب نمایشنامه زده می‌شود اهمیت خود را دارد اما باز هم تأکید می‌کنم بحث فرم برای من مهم‌تر بود.
  • نمایشنامه «باز باران»  چه چیزی را به حوزه نمایشنامه‌نویسی اضافه می‌کند؟
حس کردم با توجه به شرایط جدیدی که به صورت طبیعی به‌وجود آمده و چالش‌های فرهنگی موجود در حوزه رسانه‌ای که در تمامی دنیا حاکم شده و گریبان جامعه ما را هم گرفته است، با قالب‌های قدیمی و ساختار کلاسیک نمی‌توان تاثیرگذار بود پس در این کار نیز تلاش کردم با توجه به شکاف و گسستی که بین نسل‌ها به وجود آمده کار کنم. همیشه یکی از مباحثی که برای من مهم بوده شکاف بین نسل‌ها بوده است و همیشه بر این باور بودم که کشمکش‌های بین نسلی را در قالب نمایشنامه بیاورم. با وجود این شکاف ارتباط به‌سختی برقرار می‌شود. در این کار ساختار ارسطویی و کلاسیک دستکاری شده و همان‌طور که گفتم تجربه جدیدی برای من بوده است.
  •  بازخورد اجراها در همدان چگونه بود؟
خوشبختانه در اجراها بازخورد خوب بود اما هنوز بازخورد چندانی از نمایشنامه‌خوان‌ها ندیدم. در اجرا ما توانستیم آدم‌هایی را برای تماشای این کارها به سالن‌ها بیاوریم که تئاتر را به عنوان یک رسانه اصلا قبول نداشتند. اولین اجرا که در سالن بوعلی بود کف سالن هم پر شد.
  • جذب مخاطب به نمایش از طریق نوشتن چگونه اتفاق می‌افتد تا نمایش از مخاطب‌گریزی فاصله بگیرد؟
عنصری که هنر مدرن امروز به آن می‌پردازد عنصر آشنایی‌زدایی است که به آن غریب‌نمایی یا برجسته‌سازی هم می‌گویند.
 اگر نویسنده و درام‌نویس ما این جسارت را نداشته باشد که از پوسته خود خارج شود نمی‌تواند اثری را ارائه کند که مورد نظر مخاطب قرار بگیرد. مخاطب امروز دنبال آشنایی‌زدایی است و مسائل متعارف و آشنا او را جذب نمی‌کند، این ویژگی هنر مدرن و هنر پسامدرن است. الگوهای کهنه چندان پاسخگوی او نیست به دلیل این‌که مخاطب امروز با حجم زیادی از رسانه‌ها و اطلاعات روبه‌رو است و در واقع مورد هجوم اطلاعات است پس به راحتی نمی‌تواند با الگوهای قدیمی ارتباط برقرار کند و جذب شود. یک نمایش معمولی را به راحتی نمی‌پذیرد.
  • نویسنده باید چه کاری انجام دهد؟
نویسنده باید این جسارت را داشته باشد هرچند این جسارت هزینه هم دارد و ممکن است در گام اول مخاطب نپذیرد اما به هر حال تجربه‌گرایی بهترین ویژگی هنر است که هنرمند جسور می‌تواند داشته باشد.
  • دیالوگ‌های نمایش شما بسیار عامیانه است. علت انتخاب این سبک چه بوده است؟
وقتی شما به حوزه‌های تاریخی وارد می‌شوید طبیعتا زبان شما هم باید کلاسیک باشد آدم‌های شما همان آدم‌های جامعه‌ای است که در آن زندگی می‌کنید. باید« باز باران» با همان مردم حرف بزند تا باور کنند و همذات‌پنداری شکل بگیرد پس برای باورپذیری زبان باید هماهنگ باشد.
  • برای این‌که نویسنده به دام عوام‌زدگی نیفتد چه باید کرد؟
این موضوع متفاوتی است و ارتباطی به زبان یا دیالوگ ندارد.بحث نوع استفاده ادبیات و نوع استفاده از زبان محاوره‌ای یا کلاسیک نیست، بیشتر به دلیل پرداخت و انتخاب موضوع یا درونمایه است. سال‌های گذشته این عوام‌فریبی بسیار اتفاق افتاده است. برخی به جای پرداختن به عمق جریان‌های اجتماعی با استفاده از احساسات مردم و ارزش‌های جامعه به مسائل سطحی می‌پردازند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%C2%AB%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86%C2%BB-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، هنرمندان همدان ، تئاتر همدان ، نویسندگان همدان ،

جمعه 6 اسفند 1395

حیات در قنات‌های همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،میراث فرهنگی ،گردشگری ،

حیات در قنات‌های همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
حیات در قنات‌های همدان
مدیر مركز بین المللی قنات و سازه‌های آبی ایران هفته گذشته در سفر به همدان از قنات قدیمی روستای قاسم‌آباد بازدید کرد. علی‌اصغر سمساریزدی در این بازدید عنوان کرد همه قنات‌های همدان که در چند سال گذشته کور شده‌اند قابل احیا هستند اما این اتفاق مهم نیاز به عزم مسئولان و همکاری شهروندان دارد....
1395/12/04
 مدیر مركز بین المللی قنات و سازه‌های آبی ایران هفته گذشته در  سفر به همدان از قنات قدیمی روستای قاسم‌آباد بازدید کرد. علی‌اصغر سمساریزدی در این بازدید عنوان کرد همه قنات‌های همدان که در چند سال گذشته کور شده‌اند قابل احیا هستند اما این اتفاق مهم نیاز به عزم مسئولان و همکاری شهروندان دارد.
سمساریزدی مولف کتاب« قنات زارچ»  است که به تازگی برگزیده بخش بزرگسال در شاخه تاریخ، جغرافیا و باستان‌شناسی جشنواره خوارزمی شد و جایزه خود را از دست رئیس جمهوری دریافت کرد. تلاش‌های سمسار یزدی موجب شد تا پشتوانه لازم برای ثبت قنات زارچ یزد و 10 رشته قنات دیگر در ردیف میراث جهانی فراهم شود.
مسئولان روستای قاسم‌آباد نیز امیدوار هستند با استفاده از تجربه‌های این دانشمند ایرانی شرایط ثبت ملی قنات قاسم آباد فراهم شود. او بر این باور است که قنات قاسم‌آباد ظرفیت خوبی برای گردشگری دارد.گفت‌و‌گوی ما با سمساریزدی را در ادامه می‌خوانید.
  • مرکز بین‌المللی قنات و سازه‌های آبی ایران تنها مربوط به یزد است یا در سایر نقاط هم شعبه دارد و خدمات‌رسانی می‌کند؟
برای آوردن مرکز بین‌المللی قنات و سازه‌های آبی به ایران سال‌ها تلاش کردیم تا یونسکو را متقاعد کردیم این مرکز به ایران بیاید چون مدعیان زیادی از جمله عمان دنبال آن بودند، پول هم خرج می‌کردند اما با پیگیری ما یونسکو پذیرفت که به ایران بیاید. سپس متقاعدشان کردیم مرکز را به یزد ببریم چون در یزد فناوری‌های مرتبط با قنات بیشتر وجود دارد.
  • تفاوت قنات‌های کویری و کوهستانی در چیست؟
چند تفاوت عمده بین قنات‌های کوهستانی با قنات‌های دشتی یا کویری وجود دارد. در قنات‌های دشتی به دلیل این‌که شیب زمین کم است و سطح آب زیرزمینی در عمق بیشتر است، معمولا قنات نیز طول بیشتری دارد. مثلا قنات زارچ در استان یزد که به ثبت جهانی رسیده بیش از 85 کیلومتر طول دارد اما قنات‌های کوهپایه‌ای یا کوهستانی معمولا به علت این‌که زودتر به سفره‌های زیرزمینی می‌رسیدند و شیب بیشتری داشتند، طول کمتری دارند. قنات‌هایی که عمق بیشتری دارند در زمان حفر نیازمند فناوری پیشرفته‌تر و بیشتری بودند اما قنات‌های کوهستانی از نظر سازه ساده‌تر بودند و زودتر به بهره‌برداری می‌رسیدند.
  • در همدان قنات‌هایی داریم که به آنها قنات گبری می‌گویند. این عنوان به دلیل پیشینه و قدمت قنات است؟
 قنات‌های گبری در نقاط دیگر کشور هم وجود دارد و با همین نام از آنها یاد می‌شود به این دلیل که قدمت آنها را به پیش از اسلام منتسب می‌کنند. یکی از ویژگی‌های قنات‌های گبری این است که میله چاه‌هایی با مقطع مستطیلی دارند در حالی که قنات‌های جدید دایره‌ای است. آن زمان هنوز فناوری جهت‌یابی زیرزمین را نداشتند برای این‌که راستای حفاری را از طریق تونل درست تشخیص دهند و درست حفاری کنند چاه‌ها را به صورت مستطیل می‌کندند. بعدها که فناوری‌ها پیشرفت کرد چاه‌ها را به صورت گرد می‌کندند. برای این‌که در حفاری به صورت گرد و مدور مقدار مواد حاصل از حفاری هم کاهش می‌یابد.
  • در همدان تعدادی از قنات‌ها به صورت 2 طبقه بودند. 2 طبقه بودن قنات چه کاربردی دارد؟
 این‌که قناتی به صورت 2 طبقه حفر می‌شده دلایل مختلفی داشته است. یکی از دلایل این بوده که بتوانند بر اساس وضعیت سفره‌های زیرزمینی آب استحصال کنند. یکی دیگر این بوده که ممکن است قنات را با این روش به 2 سفره آبی مجزا می‌رساندندیکی سفره عمیق و دیگری سفره سطحی. در واقع قنات دارای 2 مظهر بوده و از هر 2 مظهر آب خارج می‌شده است. قنات‌هایی نیز وجود دارد که استنباط می‌شود 2 طبقه هستند اما در واقع وقتی سطح آب پایین می‌رفته قنات دیگری در زیر همان قنات حفر می‌کردند و از همان میله چاه‌ها استفاده می‌کردند.
  • در همدان بیشتر قنات‌ها با بتن ریزی و ساختمان‌سازی کور شده‌اند. آیا امکان احیای این قنات‌ها وجود دارد؟
اگر مردم تمایل و همکاری داشته باشند و اگر مسئولان علاقه داشته باشند شدنی است، حتی می‌توان جاهایی  را که بتن‌ریزی شده درست کرد یا مسیری را در کنار نقطه بتن‌ریزی شده و مسدود شده ایجاد کرد. بیشتر اراده و همت نیاز دارد، یعنی مسئولان به این باور برسند که قنات باید احیا شود. به سازه‌ای که امکان دسترسی مردم را از زیر زمین به آب قنات آسان می‌کرده پایاب می‌گفتند و اکنون برخی از پایاب‌ها وجود دارند.
  • در گذشته زمانی که جمعیت همدان حدود 150 هزار نفر بوده آب شرب و کشاورزی تمامی مردم از چشمه‌ها و قنات‌ها بوده است. اکنون هم می‌توان چنین بهره‌ای از آب قنات‌ها برد؟
در سفرنامه ژوبرپاسا آمده که در دوره قاجار همه جمعیت همدان آب شرب خود را از قنات تامین می‌کردند. امروز باید پس از احیای  قنات‌ها فکری برای استفاده از آب آنها بشود. یکی از راه‌ها، استفاده برای فضای سبز شهری است یا اگر قنات آلوده نشده می‌توان از آن برای آب شرب استفاده کرد. همزمان با احیا باید برای مصرف هم فکر کرد.
  • با توجه به بازدیدی که داشتید قنات‌های همدان را چگونه دیدید؟
من قنات قاسم‌آباد را دیدم. لازم است از دهیاری این روستا و عواملی که دهیاری را یاری کردند تا این قنات احیا شود تشکر کنم. کار فوق العاده ارزشمندی است. اما به دلیل این‌که در کوهپایه سطح آب چندان پایین نرفته، امکان احیای اکثریت قنات‌ها وجود دارد.
  • قنات قاسم‌آباد می‌تواند برای جذب گردشگر موثر باشد؟
یکی از بهترین قنات‌هایی است که می‌تواند بدین منظور مورد استفاده قرار گیرد. این قنات معبر بزرگی دارد، آمد و شد  در آن به سهولت انجام می شود و دسترسی به آن هم نسبت به قنات‌های کویری آسان‌تر است. یکی از کارهایی که باید انجام شود این است که  از باستان شناسان دعوت شود تا قدمت آن را تشخیص دهند.
https://t.me/ruoydadha/231


برچسب ها: همشهری همدان ، قنات های همدان ، قنات قاسم آباد ، گردشگری قنات ،

جمعه 6 اسفند 1395

نهادی برای همدان شناسی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،باستان شناسی ،روزنامه همشهری ،

نهادی برای همدان شناسی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نهادی برای همدان شناسی
محسن جانجان کارشناس ارشد باستان‌شناسی و رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان نهاوند است. اما این بار نه سراغ میراث نهاوند را از او گرفتیم و نه مباحث باستان‌شناسی را....
1395/12/04
 محسن جانجان کارشناس ارشد باستان‌شناسی و رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان نهاوند است. اما این بار نه سراغ میراث نهاوند را از او گرفتیم و نه مباحث باستان‌شناسی را. جانجان مدتی است به سمت ریاست شعبه بنیاد ایرانشناسی همدان منتصب شده است. این بنیاد به تازگی مجوز گرفته و به زودی فعالیت رسمی خود را در همدان آغاز می‌کند .به همین بهانه سراغ او رفته‌ایم تا از چند و چون این رخداد با خبر شویم، اتفاقی که هم مردم استان و هم پژوهشگران سال‌ها انتظارش را می‌کشیدند.
  • وظیفه بنیاد ایرانشناسی چیست؟
بنیاد ایرانشناسی با هدف معرفی ایران در زمینه‌های مختلف از جمله تاریخ، باستان‌شناسی، زبان‌شناسی، فرهنگ، آداب، رسوم و سنن اقوام مختلف تاسیس شده است. به تبع آن با شکل‌گیری شعب استانی و با استفاده از ظرفیت پژوهشگران بومی و منطقه‌ای که در زمینه‌های پیش گفته فعالیت داشته و دارند،برای معرفی استان مربوطه که به عنوان پازلی از کشور محسوب می‌شود، فعالیت می‌کند.
  • چه عاملی باعث شد پیگیر شعبه بنیاد ایرانشناسی در همدان باشید؟
با توجه به این‌که استان همدان یکی از استان‌های تاریخی کشور بوده و دارای ظرفیت‌های فراوانی در این زمینه است، وجود شعبه بنیاد ایرانشناسی در این استان ضروری بود. در طول سال‌های گذشته بارها پیگیر شده بودند و به نتیجه نرسیده بودند.
  • چند وقت است پیگیر این موضوع هستید؟
خوشبختانه با همت محمدناصر نیکبخت استاندار همدان، محمدابراهیم الهی‌تبار معاون سیاسی امنیتی استاندار و مهرداد نادری‌فر مدیرکل دفتر امور اجتماعی و فرهنگی استانداری که اراده بر تاسیس این شعبه در همدان داشتند، کار پیگیری از طریق بنیاد ایرانشناسی کشور از اواخر سال 93 کلید خورد. خوشبختانه با پیگیری‌های مستمر در نیمه دوم سال 95 مجوز تاسیس این بنیاد در همدان صادر شد.
  • شعبه همدان در چه مرحله‌ای است و چگونه اداره خواهد شد؟
بعد از صدور مجوز تاسیس بنیاد با پیگیری مجدد معاون سیاسی امنیتی استاندار مکانی در خیابان سعیدیه برای فعالیت شعبه به بنیاد ایرانشناسی همدان اختصاص یافت. اکنون مشغول تجهیز این ساختمان هستیم و اواخر سال 95 یا اول سال 96 به بهره‌برداری خواهد رسید.
  • چه کسانی بنیاد ایرانشناسی همدان را اداره می‌کنند؟
بنیاد ایرانشناسی به صورت هیأت امنایی اداره می‌شود. رئیس هیأت امنا استاندار بوده و نماینده ولی فقیه، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، مدیرکل آموزش و پرورش، رئیس صداوسیما، رئیس برنامه و بودجه، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی و رئیس دانشگاه بوعلی سینا به عنوان اعضای حقوقی و 3نفر از شخصیت‌های مطرح استان در زمینه علمی به عنوان اعضای حقیقی از اعضای هیأت امنا هستند.
  • شهرستان‌ها چه جایگاهی دارند؟
با توجه به این‌که فعالیت بنیاد مربوط به کل استان بوده بنابراین از کلیه ظرفیت‌های شهرستان‌ها نیز در این زمینه بهره خواهیم برد.
  • چه تعاملی با سایر نهادهای پژوهشی و دانشگاهی خواهید داشت؟
 در این زمینه دانشگاه‌ها به عنوان یکی از بازوهای بنیاد خواهند بود. به دلیل داشتن سرمایه‌های گرانقدر در زمینه‌های علمی و پژوهشی متکی به دانشگاه هستیم و از آنها نیز نهایت بهره را خواهیم برد.
  • بنیاد ایرانشناسی برای استفاده از ظرفیت‌ها و سرمایه‌های انسانی و پژوهشگران و پیشکسوتان چه برنامه‌ای دارد؟
بعد از افتتاح بنیاد ایرانشناسی در همدان از ظرفیت همه پژوهشگران در زمینه‌های مختلف در چهارچوب برنامه‌های ارسالی از سوی بنیاد ایرانشناسی کشور استفاده خواهیم کرد و تمام تلاش ما معطوف به معرفی هرچه بهتر استان تاریخی همدان خواهد بود. تعیین اولویت‌های مطالعاتی و تحقیقاتی در زمینه تاریخ، فرهنگ، آداب و رسوم، گویش و پوشش مردم استان، تعیین عناوین مهم پژوهشی مناسب رسانه‌های دانشگاهی، تمهیدات و تدارک مقدمات، امکانات و تدوین برنامه‌های لازم پژوهشی و غیره از جمله مهم‌ترین فعالیت‌های این بنیاد است.
  • ارتباط این نهاد با نهادهای پژوهشی دیگر چگونه خواهد بود؟
تمام تلاش من این است که با تمام نهادهای پژوهشی در راستای اهداف بنیاد ایرانشناسی همکاری داشته باشیم تا هم از موازی کاری جلوگیری شود هم تمام عقب‌ماندگی‌های این چند سال به واسطه نبود این بنیاد ارزشمند درهمدان جبران شود. ما در بنیاد ایرانشناسی با کمال میل از همه ظرفیت‌ها به شرط دارا بودن شرایط علمی استفاده می‌کنیم و تمایل داریم همه حضور پررنگ داشته باشند.
  • در حوزه همدان‌شناسی کدام موضوع برای شما اولویت دارد؟
البته همه حوزه‌ها مهم هستند اما ابتدا باید بررسی کنیم هرجا کمبود کار پژوهشی صورت گرفته در اولویت بگذاریم. هرچند چهارچوب برنامه‌های سال 96 استان از طریق بنیاد ایرانشناسی کشور به ما ابلاغ شده که باید همگام با سایر استان‌ها انجام شود.
  • وضعیت پژوهش استان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
ما با وجود این همه ظرفیت از استان‌های مجاور خیلی عقب هستیم برای مثال تاریخ تاسیس این بنیاد در لرستان به سال 77 بر می‌گردد یا در کرمانشاه چند سال پیش اما همدان متاسفانه تازه مجوز گرفته است. باز هم امیدواریم به زودی پژوهشگاه رونق بگیرد. ما برای شناساندن و معرفی بنیاد ایرانشناسی به حمایت اصحاب رسانه و تشکل‌های غیردولتی به شدت نیازمندیم.
https://t.me/ruoydadha/232


برچسب ها: همشهری همدان ، بنیاد ایرانشناسی همدان ، همدانشناسی ،

سه شنبه 3 اسفند 1395

یک کلاغ به کلاغ‌های ایران اضافه شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،گفتگو ،

یک کلاغ به کلاغ‌های ایران اضافه شد

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
  یک کلاغ به کلاغ‌های ایران اضافه شد
کمتر کسی را در استان همدان می‌توان یافت که جعفر علیزاده بنیانگذار موزه‌های تاریخ طبیعی همدان و موزه مردم شناسی و تاریخ طبیعی آمادای را نشناسد. آوازه تلاش‌های او فراتر از مرزهای استان و کشور است....
1395/12/03
 کمتر کسی را در استان همدان می‌توان یافت که جعفر علیزاده بنیانگذار موزه‌های تاریخ طبیعی همدان و موزه مردم شناسی و تاریخ طبیعی آمادای را نشناسد. آوازه تلاش‌های او فراتر از مرزهای استان و کشور است. او یکی از زیست‌شناسان و گونه‌شناسان برجسته کشور است که ده‌ها گونه جدید گیاهی، جانوری و معدنی را به جامعه علمی کشور معرفی کرده است. آخرین موردی که این دانشمند همدانی شناسایی کرده است پرنده‌ای به نام «کلاغ ابلق سفید» است که در منطقه هویزه استان خوزستان کشف کرده است. با شناسایی این کلاغ تعداد پرنده‌های کشور به 514 گونه رسید. علیزاده از چند و چون این رویداد می‌گوید.
  • نام گونه‌ای که شناسایی کرده‌اید چیست؟
نام انگلیسی آن pied crow، نام خانوادگی پرنده corvidue، نام علمی corvus albus و نام فارسی این گونه کلاغ ابلق سفید یا کلاغ پیسه است.
  • از مشخصات آن بگویید.
طول بدن 46 تا 52 سانتی‌متر، طول بال‌ها 85 تا 98 سانتی مترو  وزن  آن520 گرم است. پرنده‌ای است آفریقایی که شکل ظاهری آن تقریبا شبیه کلاغ ابلق معمولی است اما جایگزین رنگ کلاغ ابلق معمولی خاکستری در این گونه رنگ سفید است. پشت گردن تا نزدیک دم و هم در سینه پیشرفتگی رنگ سفید تا حد دم است. در زیر گردن تا منطقه سینه همانند کلاغ ابلق معمولی قطعه‌ای سیاه رنگ وجود دارد.
  • تفاوت آن با سایر کلاغ ها در چیست؟
اندازه آن به اندازه کلاغ بغدادی است اما نوک آن بلند و کمی روشن است. دم، بال و پاها نیز بلندتر از آن گونه است. غیر از قسمت‌های سفید توضیح داده شده، تمام بدن کلاغ سیاه  است. چشمان گونه بالغ قهوه‌ای تیره و پرهای سفید در پرندگان نابالغ با رنگ سیاه مخلوط می‌شود.
  • طبقه‌بندی این گونه در قالب چه تیره‌هایی است؟
کلاغ ابلق برای اولین‌بار در سال 1776 توسط Stalius Muler توضیح داده شده  و همان طور که از نام علمی آن مشخص می‌شود Albus به معنی سفید است. پراکندگی جهانی این گونه بیشتر در آفریقا گسترده است و در دسته کلاغ‌ها قرار می‌گیرد.
  • پراکندگی آن در کدام نقاط است؟
بیشترین پراکندگی این گونه در کشورهای جنوب صحرای آفریقا و به طور خاص سنگال، سودان، سومالی، اریتره تا دماغه امید نیک، جزیره ماداگاسکار، جزایر کومور، جزایر گروه Aldubra ، زنگبار، پمبا و فرناندویل دیده می‌شود.
  • از نظر رفتاری چه ویژگی‌هایی  دارد؟
کلاغ ابلق به طور کلی به صورت جفت‌جفت با گروه‌های کوچک دیده می‌شود. در صورت وفور غذا، جمعیت این گونه نیز بیشتر می‌شود.
  • رژیم غذایی کلاغ ابلق چگونه است؟
تمام مواد غذایی از زمین تهیه می‌شود. بیشتر از حشرات، بی‌مهرگان کوچک، خزندگان کوچک، پستانداران کوچک، پرندگان جوان و تخم پرندگان تغذیه می‌کند. به بادام زمینی علاقه نشان می‌دهد، از مردار جانوران، میوه و قارچ و گاهی نیز از خفاش‌ها تغذیه می‌کند.
  • تولید مثل آن به چه شکل است؟
لانه‌اش اغلب در بلندی ساخته می‌شود. اصولا از درختان منفرد و به ندرت از درختان کوچک و همچنین از تیر برق و دیرک‌ها هم استفاده می‌کند و هر 2 جنس نر و ماده در ساختن لانه دخالت می‌کنند. تعداد تخم‌ها 3 تا 6 عدد است و از سپتامبر تا نوامبر که بستگی به عرض جغرافیایی دارد تخم‌گذاری می‌کند.رنگ تخم نیز سبز کمرنگ خال‌خال با سایه قهوه‌ای است. مدت زمان خوابیدن روی تخم 18 تا 19 روز است و در نهایت بعد از 45 روز جوجه های جوان پرواز داده می شوند.
  • پراکندگی این کلاغ در ایران به چه شکل است؟
مطالعه این پرنده در ایران احتیاج به فرصت بیشتری دارد و برای اولین بار در هویزه توسط اینجانب دیده شده است. حال آیا این گونه مهاجر است یا خیر و یا با اکوسیستم خوزستان عادت کرده نیز احتیاج به مطالعه بیشتری دارد. در فرصت‌های بعدی امید است با تحقیق بیشتر بتوانیم اطلاعات  بیشتری جمع آوری کنیم اما مسلما با حمایت اداره کل حفاظت محیط زیست استان خوزستان امید است برنامه‌های حفاظتی و مراقبتی بیشتری برای حفظ این گونه در نظر گرفته شود.
  • مهم‌ترین ویژگی این گونه چیست ؟
همان‌طور که گفتم مشخصات اصلی این پرنده پراکندگی آن است. این گونه در قسمت زیرین منطقه بیابانی آفریقا یعنی در منطقه استوایی زندگی می‌کند. از ادیتره، سومالی و سودان تا زنگبار و سنگال پراکنده است. این گونه با کلاغ‌های معمولی تفاوت دارد و دور از مردم زندگی می‌کند، ممکن است روی پسماند و فضولات انسانی هم بنشیند.
  • چه مشترکاتی بین ایران و آفریقا وجود داردکه این پرنده دراینجا هم دیده شده است؟
تنها نقطه مشترک منطقه هویزه با آفریقا گرمای هواست، منطقه نیزار است و درختان منطقه گرمسیری هم وجود دارد.
  • از مراحل شناسایی پرنده بگویید؟
اولین‌بار که من یکی از این پرنده‌ها را دیدم فکر کردم کلاغی است که دچار عارضه آلبینی است. آلبینی یعنی عارضه سفیدی یا زالی که در انسان هم وجود دارد و برای من جالب بود. وقتی عکس می‌گرفتم متوجه شدم 2 قطعه  هستند و 2 ساعت و نیم زمان برد تا من عکس آنها را گرفتم. متوجه شدم نر و ماده این پرنده شبیه هم هستند.
  • فکر می‌کنید این گونه بومی ایران است؟
ما در دنیا 2 نوع کلاغ شبیه این گونه داریم که در آسیای جنوب شرقی و اروپا زیست می‌کنند اما این گونه متفاوت است. من با ترس می‌توانم بگویم بومی ایران است. بومی بودن این گونه بر اساس تعدد آن است که تعداد بسیاری داشته باشیم. در این باره 2 نظر می‌توان داد یکی اینکه از تنگه باب‌المندب و آفریقا عبور کرده باشند و از طریق عراق وارد ایران شده باشند.
  • چگونه تغییر زیستگاه رخ می‌دهد؟
تغییر زیستگاه سابقه دارد. قمری‌های خانگی قبلا تنها در تهران بودند اما حالا در همه جا وجود دارند. معمولا پرنده‌ها یا بومی هستند یا عبوری یا مهاجر. من در فاصله جغرافیایی 15 کیلومتری 2 گروه از این پرنده‌ها را دیدم که به نظر می‌رسد تعداد آنها در ایران کم است. این احتمال می‌رود که صدها سال است این گونه درایران زندگی می‌کند و کسی اهمیتی به آن نداده است . این پرنده بسیار زیبا و صدای آن با کلاغ متفاوت است.
  • برای حفاظت از آن چه باید کرد؟
خوشبختانه شکارچیان اقبالی به این گونه کلاغ نشان نمی‌دهند وآن را نمی‌شناسند اما با وضعیتی که در هویزه هست باید نگران باشیم. ضرب‌المثلی هست که می‌گوید: «همیشه دزد جلوتر از پاسپان است». ماموران محیط زیست دلسوز هستند و امیدوارم برای حفظ این گونه احتیاط لازم و کافی را داشته باشند.
  • سازمان چه کار‌هایی باید بکند؟
یکی از مشکلات محیط زیست صدور بیش از حد مجوز اسلحه شکاری است. به همان اندازه که اسلحه و جمعیت زیاد و تکنولوژی جدید شده است تجهیزات مقابله با شکار کم شده است و سازمان محیط زیست به روز نشده است. در تمامی ادارات کمبود هست اما در محیط زیست بیشتر است وقتی شکارچی با اتومبیل شاسی بلند 250 کیلومتر راه می‌رود و از سرعت بالا هم ابایی ندارد، یک لندرور محیط زیست نمی‌تواند آن را دنبال کند. حداقل سازمان باید به هلی کوپتر مجهز شود.
  • وضعیت پرنده‌نگری در ایران چگونه است؟
برای ایجاد تشکل‌های غیردولتی موانع زیاد است، تورهای گردشگری هم که گران و هزینه‌بر است. طبقه متمول ما دنبال این مسائل نیست، طبقه پایین هم توانایی ندارد. این تورهای جدید هم چندان برای طبقه متوسط جذابیت ندارد و زیربناهای فرهنگی اجازه نمی‌دهد به طرف پرنده نگری برویم. در شیرین سو بیش از 50 گونه عکاسی کرده‌ام اما کسی قدر نمی‌داند.
http://yon.ir/247V


برچسب ها: همشهری همدان ، شناسایی یک پرنده جدید ،

دوشنبه 2 اسفند 1395

« اکو» به سوره رفت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،

« اکو» به سوره رفت

نویسنده: حسین زندی /خبرنگار همشهری -همدان
« اکو» به سوره رفت
امید انصاری متولد ١٣٦٣ درهمدان است...
1395/12/01
 امید انصاری متولد ١٣٦٣  درهمدان است. او به عنوان كارگردان، طراح صحنه و لباس در این شهر فعالیت می‌کند . آخرین اثر نمایشی انصاری در جشنواره سوره پذیرفته شده و از 26 بهمن تا ٣ اسفند در تهران در حال برگزاری است. نمایش «اكو» ساعت 12روز ٢ اسفند در سالن استاد مشایخی به روی صحنه خواهد رفت. در این گفت‌وگو از حضور انصاری در جشنواره‌ها می‌پرسیم.
  • از چگونگی ورودتان به عرصه نمایش بگویید.
بیش از ١٠ سال است فعالیت هنری دارم و كارم را با بازی در چند مجموعه تلویزیونی آغاز كردم.
  • امروز از این‌که وارد عرصه نمایش شدید راضی هستید؟
بارها اتفاق افتاده كه پشیمان شده‌ام اما بار دیگر ناخودآگاه خودم را در محیط هنری دیده‌ام. این نشان‌دهنده علاقه شدید من به تئاتر است. با تمام كاستی‌ها و محدودیت‌ها همچنان مشغول فعالیت هنری هستم.
  • به تئاتر به عنوان شغل نگاه می‌کنید ؟
قطعا درآمدی وجود ندارد و اگر به چشم درآمد وارد شویم چیزی جز شكست نصیب ما نمی‌شود. با این‌که تلاش زیادی می‌كنیم  اما در مقایسه با همكاران تهرانی درآمد بسیار كمتری داریم.
  • کدام شاخه از هنر تئاتر برای شما مهم‌تر است، کارگردانی، طراحی لباس یا صحنه؟
به دلیل علاقه به رشته فیلمسازی بعد از ١٠ سال دوری از تحصیلات دوباره شروع به تحصیل در رشته فیلمسازی كردم. تخصص اصلی من فیلمسازی بود اما به دلیل اینكه بازگشت مالی نداشت و ناچار به اكران رایگان بودم ترجیحا فاصله گرفتم اما هر ٢ سال یک فیلم می‌سازم. طراحی صحنه و لباس علاقه اصلی من است. در بیش از ٣٠ مجموعه تلویزیونی، فیلم و تئاتر طراحی صحنه و لباس کار كردم و جوایز متعددی گرفتم اما به دلیل اینكه رفتار مناسب و حرفه‌ای در همدان با این شاخه از هنر نبود تصمیم گرفتم حرفم را در ساخت تئاتر بزنم كه هم تا حدودی بازگشت مالی داشته باشد و هم نتیجه بهتری برایم داشته باشد.
  • در تئاتر به دنبال چه هستید؟
به دلیل علاقه و اهمیتی كه تئاتر برای من دارد به دنبال این هستم كه حرفم را در قالب نمایش و به صورت زنده عرضه كنم و ارتباط مستقیم با مخاطبانم داشته باشم.
  •  همدان در کجای آثار شماست؟
من در فیلم‌هایی كه ساختم با رویكرد به گویش همدانی و لوكیشن‌های اطراف شهر سعی در نشان دادن توانمندی‌های شهرم به لحاظ گویش و زیبایی محیط داشته ام و برای خلق یک اثر هنری تمام تلاشم را در این زمینه می‌کنم. اما در آثار تئاتری شرایط بسیار متفاوت است و سعی در بیان سخنم به صورت جهانی دارم به‌ طوری كه در ساخت نمایش«اکو» نیز با رایزنی‌هایی كه با كشورهای متعدد داشتم استقبال خوبی از سبک و پیام نمایش داشتند و دنبال اجرای آن در نقاط مختلف هستیم.
  • تحلیل شما از وضع نمایش استان چگونه است؟
نمایش همدان پیشینه‌ای قوی در كشور دارد و اکنون نیز در برخی از بخش‌ها حرف‌های زیادی برای گفتن دارد اما به دلیل نبودن همدلی و همبستگی بین اهالی تئاتر این امر اتفاق نیفتاده و این بسیار ناراحت‌كننده است.
 تا زمانی كه این همدلی رخ ندهد وضعیت به همین شكل باقی می‌ماند. مشكل دیگر ما این است كه بسیاری از افراد در جایگاه خود فعالیت نمی‌كنند و این باعث شده كیفیت برخی كارها بسیار پایین باشد. به‌ طور مثال افرادی كه عمر فعالیت هنری آنها به یک سال هم نرسیده بدون تجربه و گذراندن مراحل ابتدایی روی صحنه می‌روند وحتی اقدام به كارگردانی می‌كنند.

1-1.jpg
  •    از نمایش « اکو»  بدانید
نمایش«  اكو»  بعد از پذیرش متن در جشنواره بین‌المللی تهران مبارک از اسفند سال گذشته تاکنون سومین جشنواره است كه تجربه می كند. بعد از حضور موفق در جشنواره تهران مبارک انتظار می‌رفت كه در جشنواره همدان در بخش رقابت قرار بگیرد كه بنا به ناملایمت‌ها و نامهربانی‌ها به ناحق در بخش جنبی روی صحنه رفت  و مانند  قبل مورد استقبال چشمگیر تماشاچیان قرار گرفت. این بار و در سومین جشنواره یعنی جشنواره تئاتر دانشجویی سوره تهران پذیرفته شده كه یكی از جشنواره‌های معتبر دانشجویی ایران است. امیدوارم نماینده خوبی برای شهر همدان باشیم.
  • داستان این نمایش چیست؟
اسم نمایش اكو و برگرفته از واژه اكوسیستم است و موضوع آن درباره حفاظت از محیط زیست است و به صورتی خلاق و متفاوت روی صحنه می‌رود. این نمایش كاملا به ‌صورت بی‌كلام و به‌ صورت سایه فیزیكال و عروسكی و بازیگری است و به مدت ٣٢ دقیقه با تصاویری زیبا ارائه می‌شود.
  • برای اجرای عمومی در همدان چه برنامه‌ای دارید؟
امیدواریم بتوانیم در آینده نزدیک این نمایش را در شهر همدان به اجرا بگذاریم. این مسأله نیاز به كمک مسئولان و همچنین وجود حامی دارد. امیدواریم محقق شود و قطعا این 2 مورد می‌تواند كمک شایانی برای ساخت نمایش‌های دیگر كند و زیربنای ساخت اثر بعدی من نیز باشد.
https://goo.gl/GWpvW8


برچسب ها: همشهری همدان ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic