جمعه 29 مرداد 1395

نسخه جدید کتاب «بی‌شعوری» در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

نسخه جدید کتاب «بی‌شعوری» در همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نسخه جدید کتاب «بی‌شعوری» در همدان
سمیرا بیات مترجم ساکن همدان امسال ترجمه جدیدی از کتاب پرفروش «بیشعوری» به نام «بیشعوری تا کی» ارائه کرده که یکی از کتاب‌های موفق سال 95 در نمایشگاه بین‌المللی بود...
1395/05/27
سمیرا بیات مترجم ساکن همدان امسال ترجمه جدیدی از کتاب پرفروش «بیشعوری» به نام «بیشعوری تا کی» ارائه کرده که یکی از کتاب‌های موفق سال 95 در نمایشگاه بین‌المللی بود.
وی پیش از این کتاب «قدم زدن با خدا» را منتشر کرده بود که با استقبال خوبی روبه‌رو شد. بیات متولد سال 1360 در تهران است. وی در رشته مترجمی زبان انگلیسی از دانشگاه آزاد همدان فارغ‌التحصیل شده است. او اکنون ساکن همدان است و آثاری را ترجمه و منتشر کرده است. به بهانه انتشار ترجمه جدیدش با این مترجم همدانی گفت‌‌وگو کرده‌‌ایم.
  • آیا به ‌جز ترجمه در حوزه‌های دیگری هم فعال هستید؟
خیر؛ در حوزه دیگری فعالیت ندارم و تمام تلاشم را روی کار ترجمه معطوف کرده‌ام.
چه انگیزه‌ای شما را ترغیب به ترجمه مجدد کتاب «بی‌شعوری تا به کی» کرد؟ با توجه به این‌که ترجمه دیگری از این کتاب سال‌هاست در دسترس خوانندگان قرار دارد، نگران نبودید که ترجمه‌تان با استقبال مواجه نشود؟
این کتاب متن خاص و فوق‌العاده‌ای دارد. هنگامی‌که متن انگلیسی آن‌ را مطالعه کردم به این نتیجه رسیدم که می‌توانم با ترجمه مجدد آن (با توجه به این‌که این کتاب بارها تجدید چاپ شده است) سهمی در تعریف نوع روابط بین افراد جامعه بر اساس انتظارات اصولی و غیراصولی که از یکدیگر دارند، داشته باشم. نگران استقبال از کتابم نبودم؛ چون تمام تلاشم را کردم تا با وفاداری به متن حق مطلب را ادا کنم و امیدوار بودم به نتیجه دلخواه برسم.
  • ترجمه کتاب چه مدت طول کشید و در ترجمه با چه مشکلاتی مواجه شدید؟
با توجه به مشغله‌های دیگر، ترجمه کتاب حدود 2 ماه طول کشید که با همکاری ناشر (انتشارات تمیشه) و کمک همسرم کارها به ‌خوبی پیش رفت.
  • چه بازخوردهایی از انتشار کتاب داشتید و ترجمه این کتاب چه تجربه خاصی برای شما داشت؟
انعکاس ترجمه کتاب در بین دوستان، آشنایان و اطرافیانم برایم بسیار جالب بود. نام کتاب به تنهایی بسیار بحث‌برانگیز است و واکنش اطرافیان از دیدن نام کتاب بسیار جالب بود. فکر می‌کنم ترجمه این کتاب باعث شد از خودم شروع کنم و در مراوده‌های اجتماعی‌ام نسبت به بعضی اصول دقت بیشتری داشته باشم.
  • چرا جلد کتابی که شما ترجمه کرده‌اید مشابه ترجمه‌های دیگر است؟
 جلد کتاب اصلی این طرح را دارد. به همین دلیل همه نسخه‌های ترجمه شده از جمله ترجمه من هم با این طرح چاپ شده است.
  • اثر ترجمه چنین آثاری در جامعه ما چه می‌تواند باشد؟
اگر هر کسی در هر جایگاهی خود را ملزم به رعایت مواردی کند یقیناً سوء‌تفاهم‌ها، مشکلات و درگیری‌ها به حداقل می‌رسد.
  • الگوی شما در ترجمه چه فرد یا افرادی هستند؟
قاعدتاً در ترجمه این کتاب نمی‌توانستم کسی را الگوی خودم قرار دهم و در نتیجه نوع رفتار خود با اطرافیانم را معیار کار قرار دادم.
  • ترجمه «سمیرا بیات» چه ویژگی‌هایی دارد؟ و به نظر شما مهم‌ترین ویژگی یک مترجم خوب چیست؟
ویژگی‌های یک ترجمه خوب را خواننده متن باید تعیین کند. بنده تمام تلاشم را کردم که با وفاداری به متن حق مطلب را ادا کنم و کتاب صرفاً یک کتاب معمولی نباشد. در تمام مدتی که متن را ترجمه می‌کردم به این فکر بودم که باید کاری کنم تا خط به خط این کتاب بر روابط اجتماعی افراد تأثیر گذارد.
  • درباره کارهای گذشته و آتی‌تان صحبت کنید.
کتاب «قدم زدن با خدا» را قبل از این کتاب ارائه کرده‌ام و در حال حاضر مشغول انجام پروژه‌ای هستم که در برگیرنده چندین عنوان کتاب روان‌شناسی روز است.
  • به ترجمه چه کارهایی علاقه‌مند هستید؟
ترجمه کتاب‌های روان‌شناسی اولویت کاری بنده است؛ چون احساس می‌کنم در شرایط فعلی و با توجه به اصول فکری حاکم بر جامعه ما، مطالعه کتاب‌های روان‌شناسی خیلی توانسته به استحکام روابط اجتماعی بین افراد کمک کند.


برچسب ها: همشهری همدان ، کتاب ، بیشعوری ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

گیان مدیریت یکپارچه می‌خواهد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،توسعه پایدار ،زیست بوم ،گردشگری ،

گیان مدیریت یکپارچه می‌خواهد

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری
گیان مدیریت یکپارچه می‌خواهد
حاصل کم توجهی به حوزه‌های گردشگری را می‌توان در چهره کلان این حوزه در استان همدان دید. مناطق گردشگرپذیر پیش از آنکه زیرساخت مناسبی داشته باشند یا برای گردشگر امکانات کافی فراهم کنند، به محل تجمیع گردشگران بلاتکلیف مبدل شده...
1395/05/18
حاصل کم توجهی به حوزه‌های گردشگری را می‌توان در چهره کلان این حوزه در استان همدان دید. مناطق گردشگرپذیر پیش از آنکه زیرساخت مناسبی داشته باشند یا برای گردشگر امکانات کافی فراهم کنند، به محل تجمیع گردشگران بلاتکلیف مبدل شده.
 بیشتر محوطه‌ها و مناطقی که در این مدت به عنوان مناطق هدف گردشگری معرفی شده، امکانات کافی برای گردشگر ندارند. ضابطه، چارچوب و قانونی برای حضور گردشگران وجود ندارد تا محوطه ها دچار آسیب کمتری شوند. معرفی این مناطق به گردشگران و دعوت از آنان برای حضور در این محوطه‌ها مثل این است که مهمان را در فصل سرد زمستان به خانه‌ای دعوت کنیم که نه فقط وسایل گرمایشی مناسب ندارد، بلکه در و پنجره نیز نداشته باشد.
گیان نهاوند در استان همدان نمونه‌ای از این مناطق است که با داشتن جذابیت‌های طبیعی و تاریخی مناسب، در حال نابودی است. جنگل و درختان این منطقه در سال‌های گذشته بارها آتش گرفته که در آخرین آتش‌سوزی حدود 20 هکتار از اراضی و جنگل این منطقه طعمه حریق شد.
تپه باستانی گیان نهاوند از جمله آثار کم‌نظیر تمدنی پیش از تاریخ و دوره تاریخی است که بر اثر کم‌توجهی  قربانی حفاری‌های غیرمجاز قاچاقچیان عتیقه و تپه‌خواری شده است. آب چشمه‌های منطقه و سراب گیان به دلیل برداشت بیش از حد از سفره‌های زیرزمینی به سبب حفر چاه‌های کشاورزی به پایین ترین حد خود نزول کرده است. منطقه گردشگری و پارک جنگلی گیان مملو از زباله شده و  آتش زدن درختان کهنسال به دست گردشگران از اتفاقات همیشگی گیان نهاوند است.
مسئولیت محدوده جنگلی گیان در اختیار منابع طبیعی است که اکنون فقط می‌تواند آتش‌های روزمره را که بخشی از آن را گردشگران ایجاد می‌کنند، مهار کند. شهرداری و نهادهای دیگر نقش پررنگی در منطقه ندارند. هنوز پس از گذشت 2 سال، وعده یک ماهه استاندار مبنی بر سامان‌دهی و توسعه منطقه طبیعی گیان نهاوند عملی نشده و ریشه این خلف وعده در نداشتن طرح جامع و طرح تفصیلی است که بدون مدیریت یکپارچه نمی‌تواند عملی شود.
مدیریت پسماند، ساخت سرویسهای بهداشتی، نظارت بر جلوگیری از آتش‌زدن درختان و ایجاد فضاهای مناسب برای اتراق گردشگران بدون تخریب جنگل شاید تسکینی بر درد گیان باشد. آموزش افراد محلی به عنوان جامعه میزبان می تواند کمک یشتری به حفظ و توسعه منطقه کند.
درخبرها آمده بود که مدیریت منطقه گیان نهاوند به شهرداری گیان واگذار می‌شود. تجربه نشان داده هرگاه چنین منطقه‌ای بدون حضور و مشارکت میراث فرهنگی، محیط زیست و منابع طبیعی به شهرداری‌ها واگذار می‌شود، از حالت طبیعی خارج و رفته‌رفته شکل خود را از دست می‌دهد. از پیشنهاد شهرداری گیان می‌توان دریافت که در نظر دارد منطقه طبیعی گیان را به شهربازی، پاساژ و رستوران تبدیل کند .
فراموش نکنیم منطقه گیان از ظرفیت‌های گردشگری طبیعی مانند کوه، جنگل، سراب و رود گیان برخوردار است که در نزدیکی تپه باستانی گیان قرار گرفته‌اند. در این مناطق می‌توان با برنامه‌ریزی گردشگری فرهنگی و طبیعی را توسعه داد و برای ایجاد شهربازی و بازار به طرحی جایگزین در نقطۀ دیگر شهر اندیشید که به طبیعت و جنگل آسیب نزند و با توسعه پایدار در تضاد نباشد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%DB%8C%DA%A9%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DA%86%D9%87-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، گردشگری همدان ، تپه گیان ، سرای گیان ، یادداشت ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

از مومیایی هگمتانه تا شیر ملایر

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،زیست بوم ،مطالب در خبر گزاری ها ،

از مومیایی هگمتانه تا شیر ملایر
انتشار سریع و مکرر متون و اخبار جعلی در فضای مجازی و بر روی گوشی های موبایل نشان می دهد که بخش عمده ای از مخاطبان فضای مجازی درعین احساساتی بودن افراد کم اطلاع و ناآگاهی هستند. ضمن این که این رویدادها نشان می دهد، جامعه چه مقدار از رسانه های رسمی فاصله گرفته است و شبکه ها و فضای مجازی خوراک خبری بخش بزرگی از جامعه را تامین می کند.
در روزهای گذشته متنی در فضای مجازی انتشار یافت که خبر از کشف تونلی درتپه باستانی هگمتانه می داد که؛ با ساروج پلمپ شده و پس از سه روز حفاری جسد مومیایی شده یکی از شاهزادگان دوران مادها در آن کشف می شود. جالب توجه اینکه برای این مومیایی خیالی نام هم برگزیده شده بود. 

به گزارش تابناک همدان، این متن خبری جعلی به سرعت درفضای  مجازی پیچید و دست به دست شد تا جایی که برخی اهالی رسانه و مدیران هم به نادرست بودن آن شک کردند. غافل از اینکه درایران سابقه کشف مومیایی وجود ندارد و شیوه های تدفین درحوزه تمدنی ایران، درعین گوناگونی ویژگی خاصی دارد و چنین تدفینی تاکنون دیده نشده است. برای قابل پذیرش شدن این خبر جعلی در پایان، به یک سابقه جعلی دیگر ارجاع داده شده بود  مبنی بر اینکه ؛«چندی قبل نیز یکی از شاهزادگان ماد در پارک سنگ شیر استان همدان کشف شد»

انتشار سریع و مکرر این متن در فضای مجازی و بر روی گوشی های موبایل نشان می دهد که بخش عمده ای از مخاطبان فضای مجازی درعین احساساتی بودن افراد کم اطلاع و ناآگاهی هستند. در حالی که ابتدا باید به متن خبر که مملو از غلط های املایی و انشایی بود توجه می کردند و پس از بررسی رسمیت داشتن منبع خبر، به درستی و نادرستی آن پی می برند حال اطلاع از شیوه های تدفین گذشتگان سرزمین خود مسئله ای است که نیاز به اندکی کتابخوانی و مطالعه دارد و درکشور ما امری مغول مانده است. موضوع  مورد توجه دیگر این بود که حرف زدن از نقشه گنج بر روی «پوست قدیمی میش» نشان از ادبیات عتیقه بازها داشت و کسانی را که آرزوی یک شبه ره صدساله رفتن هستند و مدام خواب گنج می بینند را تداعی میکرد.

با فاصله یک هفته از انتشار این متن جعلی، عکس دیگری در فضای مجازی منتشر شد که خبر از پیدا شدن  یک قلاده شیر در یکی از روستاهای ملایر می داد. کسانی که این تصویر و متن را بازنشر می کردند هرگز از خود  نمی پرسیدند که شیر دریک روستا و کنار دیوارخانه مردم چه کار می کند؟ آیا همدان زیستگاه این حیوان است.

هر چند جوابیه روابط عمومی میراث فرهنگی استان همدان نتوانست  علاقمندان به عتیقه را متقاعد کند که متن موسوم به هگمنانه شایعه بوده، اما موضع گیری رئیس حفاظت محیط زیست شهرستان ملایر آب پاکی را بر سر شایعه پراکنان و شایعه دوستان ریخت تا متوجه شوند تفاوت سگ با شیر در کجاست. 

از نیت شایعه پراکنان در فضای مجازی، به ویژه شایعه های مربوط به همدان اطلاعی نیست. این رویدادها نشان می دهد، جامعه چه مقدار از رسانه های رسمی فاصله گرفته که شبکه ها و فضای مجازی خوراک خبری بخش بزرگی از جامعه را تامین می کند. افزون بر چنین جعلیات و اخبار کذب که مدام در فضای مجازی دیده می شود مسئله جعل در حوزه ادبیات بیش از سایر حوزه ها است. منتسب کردن متون و نوشته های سطحی و سخیف به بزرگان فرهنگ، ادب و تاریخ این سرزمین بسیار متداول است و هرفردی که  به فن آوری های نوین در فضای مجازی و اینترنت دسترسی دارد روزانه با این متن ها سر و کار دارد که متونی ضعیف را به کورش کبیر، اوشو، دکتر شریعتی، حسین پناهی،  دکتر مصدق و دیگران منتسب می کنند. هرچند در همین شبکه ها گروه هایی برای مبارزه با جعلیات شکل گرفته اما عزمی جدی برای مبارزه با شایعه در فضای حقیقی نیاز است تا مردم با رسانه های رسمی آشتی کنند و دنبال شایعه را نگیرند.
حسین زندی
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/274185/%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%87%DA%AF%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%A7-%D8%B4%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%B1


برچسب ها: تابناک ، میراث همدان ، مومیایی هگمتانه ، شایعه در فضای مجازی ، حسین زندی ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

از «نی» تا «نای»

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گفتگو ،موسیقی ،

از «نی» تا «نای»

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
از «نی» تا «نای»
بهروز بیگی، نوازنده همدانی، پس از ثبت ساز «یسنای» در اداره ثبت اختراعات به سراغ ساخت ساز جدیدی رفته که نام آن را «نای» گذاشته است....
1395/05/18
بهروز بیگی، نوازنده همدانی، پس از ثبت ساز «یسنای» در اداره ثبت اختراعات به سراغ ساخت ساز جدیدی رفته که نام آن را «نای» گذاشته است. اگرچه این ساز در مراحل ابتدایی است و به گفته بیگی هنوز به تکامل نرسیده اما مورد تأیید اهالی موسیقی قرار گرفته و پس از تأیید خانه موسیقی ثبت شده است. بهروز بیگی از کارآفرینان و مخترعان همدانی است. او علاوه بر اینکه نوازنده نی است بیشتر وقت خود را در سال‌های گذشته صرف ابداع سازهای جدید موسیقی کرده است. اولین ساز ابداعی او «یسنای» بود که با استقبال استادان برجسته موسیقی روبه‌رو شد و موفقیت‌های زیادی را برای بیگی به ارمغان آورد. بیگی در گفت‌وگو با همشهری از فعالیت‌های خود می‌گوید.
  •  از فعالیت‌های ساز‌سازی خود بگویید؟
من عضو کوچکی از جامعه موسیقی همدان هستم؛ فعالیت‌هایی در زمینه سازسازی در زمینه سازهای بادی داشتم. اولین ساز ابداعی من «یسنای» است که توسط استادان صاحب‌نام و برجسته مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و تأیید شد.
  •  «یسنای» چگونه سازی است؟
«یسنای» ساز بادی است که صددرصد ابداع من است؛ البته نوع و رنگ صدای آن شباهت‌هایی به بالابان و دودوک دارد اما رنگ اصلی صدای این ساز بسیار نو و جدید است که مورد توجه استادان موسیقی از جمله محمدرضا شجریان، محمدرضا درویشی، حسین علیزاده، محمد موسوی، حسن ناهید، جمشید عندلیبی، کیوان ساکت، محمدعلی کیانی‌نژاد و مجید درخشانی - که آلبومی با ایشان کار کردیم و با استاد کیوان ساکت اجرای زنده داشتیم - قرار گرفته است.
  • یعنی در کنسرت‌ها و آلبوم‌ها از این ساز استفاده می‌شود؟
هرچند فراگیر شدن آن زمان‌بر است، ساختار آن ابتدایی است و صنعتی نیست. همچنین همه کس نمی‌تواند به آسانی با آن کار کنند اما استادان به آن توجه ویژه دارند. برای فراگیر شدن این ساز نیاز به آموزش نوازندگان جدید است که فکر می‌کنم در سال‌های آینده نوازندگان خوبی در این زمینه خواهیم داشت.
  • تولید این ساز در چه مرحله‌ای است؟
من طراحی برای تولید انبوه تهیه کرده‌ام اما امکانات من اجازه نمی‌دهد تولید کنم. تنها جایی که در حد محدود حمایت می‌کند اداره کل میراث فرهنگی استان است و نهادهای دیگر هیچ حمایتی نکردند تا این ساز را تولید کنم.
  •  ساز «یسنای» از نظر صدادهی چه ویژگی‌هایی دارد؟
یسنای در محدوده‌های مختلف از جمله سوپرانو، باس، تنبور و التو ساخته شده است از این جهت نزدیک به ویولن است. به قول برخی استادان در آینده می‌تواند در ارکستر و موسیقی ما نقش و جایگاه بزرگی داشته باشد. موسیقی ما این رنگ صدا را کم داشت چون دارای گستره صوتی بسیار بمی است. موسیقی ما نیاز به این صداها دارد. صدای بم را در موسیقی ما تنها عود و گاهی نی داشت. به قول استادان ما سال‌هاست منتظر چنین صدایی بودیم. به هر حال خداوند لطف کرد و من توانستم از طبیعت و تجربه این صدا را استخراج کنم.
  • یسنای به چه‌ سازی شبیه است؟
این ساز مثل بالابان یا دودوک نیست که با انگشت نواخته شود. با دمیدن و لب فواصل ایجاد نمی‌شود. دارای قمیش پلیمری است و مثل بالابان و دودوک چوبی نیست به راحتی صدادهی دارد. من همچنان تلاش می‌کنم تا تکمیل‌تر شود.
  • برای ساخت ساز جدیدتان «نای» از کجا ایده گرفتید؟
همان‌طور که گفتم چون نوازنده نی هستم دوست داشتم روی نی هم کار کنم. بعد از ثبت یسنای به سراغ نی رفتم مدتی بعد از انواع چوب‌ها انواع نی را ساختم و صداهای گوناگون و چوب‌های مختلف را آزمایش کردم. باز هم با استادان محمد موسوی و جمشید عندلیبی و حسن ناهید در میان گذاشتم که مورد تأیید قرار گرفت. این ساز را با تشکیل پرونده در خانه موسیقی در اداره ثبت اختراعات با نام «نای» ثبت کردم و گواهی ثبت گرفتم.
  • نی چه کمبودی داشت که تصمیم گرفتید چنین ‌سازی بسازید؟
نی یکی از سازهای ایرانی بسیار خوبی است. خیلی‌ها تعصب داشتند که ساختار نی نباید تغییر کند و باید دست نخورده بماند من هم دخالتی در ساز نی نکردم. اما بیشتر نوازندگان نی این تجربه را دارند که نی بر اثر کار زیاد چون مرطوب و خم می‌شود. من به سراغ انواع چوب‌ها رفتم. من معتقدم هر چوب یک رنگ با ویژگی خاصی دارد مثلا می‌گویم صدای چوب عناب مثل صدای استاد شجریان است، صدای چوب گردو رنگ صدایی مثل استاد بنان دارد یا رنگ صدای زردآلو مثل صدای همایون شجریان است.
  • نای از نظر ساختار تکامل یافته‌تر از نی است؟
فرکانس صدایی در زمان نوازندگی افت و خیز خوبی دارد و مقاوم‌تر است. نیم‌پرده‌ای برای این ساز افزوده‌ام. پشت ساز نی یک سوراخ دارد اما من 2 سوراخ به ساز «نای» زده‌ام. نوازندگان بزرگ نی ما نابغه هستند و توان این را دارند که از یک چوب خشک هم صدای کم‌نظیر و سحرآمیز در آورند اما همه این توانمندی را ندارند. به همین دلیل که نوازندگی نی مشکل است نوازنده نی کم داریم. این ساختار چوب صدای خش‌ها و پارازیت را ندارد و صداهای اضافه را می‌گیرد.
  • نواختن آن چگونه است؟
نوازندگی آن مانند نی است وقتی می‌خواهند نت‌گردی کنند یا گام عوض کنند مجبورند با دمیدن، نیم‌پرده بالا یا پایین کنند اما در این ساز جدید نیازی نیست و سوراخ اضافی مسأله را حل کرده است. این گونه نیست که احتمالا نت قبلی یا بعدی تحت تأثیر قرار گیرد و فالشی ایجاد کند. ساختار جدید باعث شده صداسازی زودتر انجام گیرد این ساز قابلیت ساخته شدن در همه کوک‌ها را دارد و من در همه محدوده‌های صوتی ساخته‌ام.
  • چه کسانی این ساز را می‌نوازند؟
به چند نفر از استادان تقدیم کرده‌ام اما در بازار نیست و خودم هم کار می‌کنم.
  • سازی که یکی از نوازندگان در خبرگزاری مهر معرفی کردند چه شباهتی به ساز «نای» داشت که شما معترض آن هستید؟
به تازگی یکی از استادان بسیار محترم این رشته که نوازنده توانمندی است در مصاحبه‌ای که یکی از خبرگزاری‌ها منتشر کرده بود مدعی شد اخیرا ‌سازی با همین ویژگی ساخته بدون اینکه به نای اشاره‌ای کرده باشد. وی در این گفت‌وگو گفته است ساز جدیدی از چوب ساخته و نام همین ساز «نای» را «نی چوبی» گذاشته است که مورد اعتراض من قرار گرفت.
  • مگر این ساز به نام شما ثبت نشده است؟
بله، اعتراض من به همین مسأله است، در حالی که من این ساز را ثبت کرده‌ام و گواهی ثبت را دریافت کرده‌ام، خبرگزاری‌ها پس از ثبت خبر آن را منتشر کرده‌اند، استاد موسوی و محمدرضا درویشی پیشنهاد کردند من اسم این ساز را «نای» بگذارم و به پیشنهاد ایشان نام ساز را انتخاب کردم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%B2-%C2%AB%D9%86%DB%8C%C2%BB-%D8%AA%D8%A7-%C2%AB%D9%86%D8%A7%DB%8C%C2%BB?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، ابداع ساز در همدان ، سازندگان ساز در همدان ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

مردی که با روزنامه خواندن باسواد شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

مردی که با روزنامه خواندن باسواد شد

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
مردی که با روزنامه خواندن باسواد شد
حوزه رسانه‌های چاپی چرخه به هم پیوسته بزرگی را تشکیل می‌دهد که باید همه عناصر این چرخه را با هم دید. اگر یکی از آن‌ها درست کار نکند این چرخه از هم می‌پاشد...
1395/05/17
حوزه رسانه‌های چاپی چرخه به هم پیوسته بزرگی را تشکیل می‌دهد که باید همه عناصر این چرخه را با هم دید. اگر یکی از آن‌ها درست کار نکند این چرخه از هم می‌پاشد. خبرنگار، عکاس، حروفچین، چاپخانه، توزیع‌کننده و دکه‌دار هر کدام نقشی اساسی دارد. در این حوزه یکی از تأثیرگذارترین مشاغل روزنامه‌فروشان یا دکه‌داران هستند. در همدان نیز ده‌ها دکه‌دار در سرما و گرما این رسالت را بر عهده داشته‌اند.
علی‌اصغر یزدانی متولد 1326 در همدان است. او حدود 47 سال است در ابتدای خیابان تختی این شهر دکه روزنامه‌فروشی دایر کرده است و هنوز از 6 صبح تا 10 شب وقتش را در دکه خود می‌گذراند. یزدانی در گفت‌و‌گو با همشهری از سرگذشت خود می‌گوید:
  • چه شد که وارد عرصه روزنامه‌فروشی شدید؟
سال 48 تازه از سربازی برگشته بودم. دور میدان مرکزی ابتدای خیابانی بوعلی یک دکه روزنامه‌فروشی به نام غلام کاظمی بود. یک روز روزنامه‌ای از پیشخوان برداشتم، در حال نگاه کردن بودم که گفت بگذار زمین. به شخصیتم برخورد و بعد از ظهر آن روز رفتم یک دکه روزنامه‌فروشی خریدم و شروع کردم به روزنامه‌فروشی. البته بعدها دوست شدیم و این دوستی همیشه ادامه داشت.
  • چه روزنامه‌هایی را در دکه می‌فروختید؟
آن زمان 2 روزنامه سراسری بیشتر نبود. فقط کیهان و اطلاعات در همدان توزیع می‌شد. من یک روز صبح رفتم روزنامه‌ها را تحویل بگیرم، گفتند کجا دکه‌داری گفتم دور میدان بین خیابان سیروس (تختی) و بوعلی. روزنامه‌ها را گرفتم و از آن روز در همین شغل هستم.
  • آن زمان چه نهادی مجوز صادر می‌کرد؟
سازمانی بود که بلیت‌های بخت‌آزمایی و سازمان شاهنشاهی را توزیع می‌کرد. همان سازمان مجوز روزنامه‌فروشی هم صادر می‌کرد.
  • بیمه هستید؟
متأسفانه نه دنبال بیمه رفتم نه اتحادیه و خانه مطبوعات ما را بیمه کرد. امروز من با 69 سال سن باید 6 صبح بیدار شوم به اینجا بیایم و ساعت 10 شب هم از اینجا بروم. هیچ حمایتی وجود ندارد.
  • مسائل صنفی شما را چه نهادی پیگیری می‌کند؟
ما اتحادیه قرص و محکمی نداریم. خانه مطبوعات هم کاری برای دکه‌دارها انجام نمی‌دهد.
  • درس خواندن را ادامه ندادید؟
حدود 63 سال پیش من یک شب، یک ساعت رفتم مدرسه اکابر و دیگر نرفتم. خودم خواندم و یاد گرفتم. سواد یادگرفتن من از طریق روزنامه‌خوانی بود.
  • کتاب هم می‌خوانید؟
نه بیشتر مجله و روزنامه می‌خوانم.
  • خودتان بیشتر چه روزنامه‌ای می‌خوانید؟
ایران، همشهری و جام‌جم. همشهری روزنامه پرباری است.
  • رابطه شما با مشتری‌ها چگونه است؟
فروشنده باید اخلاق خوبی داشته باشد تا مردم و مشتری را جذب کند. به نظرم خوشبختانه من این اخلاق را داشته‌ام. مردم‌داری در کار ما خیلی مهم است. با خیلی از مشتری‌ها دوستی ده‌ها ساله دارم.
  • فکر می‌کنید روزنامه‌فروشان چقدر در بالارفتن سرانه مطالعه تأثیر دارند؟
به نظر من خیلی زیاد، چون ما روزنامه‌های خوب را به مردم معرفی می‌کنیم و آنان تشویق می‌شوند که مطالعه کنند.
  •  همکارانتان چند نفر هستند؟ شما کدام روزنامه‌ها را بیشتر می‌فروشید؟
در سطح شهر 42 دکه داریم. پر فروش‌های ما جام‌جم، همشهری، ایران و اطلاعات است. بقیه خیلی کم فروش می‌روند و بین 10 تا20 درصد هم برگشت می‌خورند.
  • این شغل خانوادگی شماست. چقدر رضایت دارید؟
چاره‌ای نیست. هیچ کدام از فرزندانم بیمه نیستند اما مجبور هستیم.
  •  با اینکه مشکلاتتان زیاد است پس چرا 5 دهه این کار را ادامه دادید؟
من به خاطر خواندن، این شغل را دوست دارم. از ویژگی‌های کار ما این است که هیچ حرامی در این کار نیست. چون قیمت‌ها روی نشریه و روزنامه درج شده است. یکی دیگر از فرصت‌هایی که روزنامه‌فروشی و روزنامه‌خواندن به ما می‌دهد این است که اطلاعات و اخبار را هر روز مرور می‌کنیم و این باعث شده گاهی مسائل سیاسی را تحلیل کنیم؛ مثلا من همیشه در انتخابات‌ها پیش‌بینی می‌کنم چه کسی رئیس جمهوری می‌شود و همیشه پیش‌بینی من درست در می‌آید.
  • با توزیع‌کنندگان چه رابطه‌ای دارید؟
خوشبختانه همه همکاران من انسان‌های سالم و خوبی هستند و من هم ارتباط خوبی با آن‌ها دارم.
  • به جز روزنامه تنقلات و سیگار هم می‌فروشید. از درآمدتان راضی هستید؟
اگر فروش تنقلات نباشد باید کار را تعطیل کنیم. امروز درآمد ما با هزینه ما نمی‌سازد. ما درآمد بخور و نمیر داریم. درآمد آن‌قدر نیست که بتوانیم برویم رستوران غذا بخوریم. تنها هزینه‌های روزمره تأمین می‌شود.
  • از همکاران قدیمی کسی را به خاطر دارید؟
عزیز طریقت‌یاب که در خیابان بوعلی دکه دارند و خوشبختانه در قید حیات هستند. اما همکاران قدیمی مانند مهرپاک، غلام کاظمی که دور میدان بودند و احمد پورانجلاسیان که در خیابان باباطاهر بود همه رفته‌اند و همکاران جدید جای آن‌ها را گرفته‌اند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D8%AF


برچسب ها: همشهری همدان ، دکه روزنامه فروشی همدان ،

چهارشنبه 13 مرداد 1395

مبارزه با مطالب جعلی در فضای مجازی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،ادبیات ،گفتگو ،

مبارزه با مطالب جعلی در فضای مجازی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
مبارزه با مطالب جعلی در فضای مجازی
کمپین مبارزه با جعلیات» به همّت جمعی از دانشجویان ادبیّات فارسی، تاریخ و جامعه‌شناسی دانشگاه تهران و فارغ‌التحصیلان دانشگاه بوعلی همدان تشکیل شده است...
1395/05/13
«کمپین مبارزه با جعلیات» به همّت جمعی از دانشجویان ادبیّات فارسی، تاریخ و جامعه‌شناسی دانشگاه تهران و فارغ‌التحصیلان دانشگاه بوعلی همدان تشکیل شده است. هسته مرکزی این گروه را دانشجویانی تشکیل می‌دهند که از نشر جعلیات در فضای مجازی نگران و از عواقب فرهنگی آن آگاه هستند. وظیفه اصلی این گروه، جمع‌آوری آثار منسوب به بزرگان ادبیات و شخصیت‌های تاریخی در فضای مجازی و بررسی صحت انتساب آن‌هاست. در صورتی که نادرستی اثری محرز شود، آن اثر با مهر جعلی منتشر می‌شود؛ همچنین در صورت مشخص‌شدن صاحب اصلی اثر، متن مورد نظر در قالبی با مهر اصلی قرار می‌گیرد. این کمپین با وجود اینکه در آغاز راه فعالیت‌های خود است توانسته گام‌های مثبتی برای مبارزه با جعلیات بردارد.برای مثال اگر متن یا شعری از نویسنده یا شاعری در فضای مجازی منتشر شده باشد که مورد تحریف قرار گرفته یا متعلق به نویسنده نباشد، اعضای این کمپین بنری از آن متن ساخته و روی آن مهر جعلی می‌زنند و به انتشار گسترده آن در فضای مجازی می‌پردازند. مخاطبان با دیدن چنین بنرهایی متوجه جعلی‌بودن متن شده و از انتشار آن خودداری می‌کنند.چندی پیش شهرداری یکی از شهرها با نصب بنرهایی در سطح شهر به معرفی چند کتاب به شهروندان پرداخته بود که عناوین یا اسم نویسنده‌ها در آن به اشتباه درج شده بود. اعضای این کمپین با نوشتن نامه به شهرداری، زمینه جمع‌آوری بنرها را از سطح شهر فراهم کردند.این گروه برای بهتر و فراگیرشدن فعالیت‌های خود جلسات هفتگی و ماهیانه برگزار می‌کنند و تصمیم دارند در نگارش چند پایان‌نامه با موضوع مبارزه با جعلیات به دانشجویان کمک کنند.

استقبال از کمپین
دکتر علی‌اصغر بشیری، پژوهشگر همدانی که عضو این کمپین است، در این باره به همشهری می‌گوید: پیامدهای مخرب جریان جعل را بارها کمپین گوشزد کرده است؛ امیدواریم با فعالیت‌های کمپین، حساسیت به نام مؤلف در مخاطبان فضای مجازی ایجاد و حق مؤلف به رسمیت شناخته شود.
وی ادامه می‌دهد: فعالیت کمپین کاملاً خودجوش و داوطلبانه و محتویات آن حاصل کار گروهی و شبانه‌روزی اعضاست. این کمپین تاکنون مورد استقبال طیف قابل توجهی از طرف اهل هنر و فرهنگ قرار گرفته است. علاوه بر دانشجویان، استادان برجسته دانشگاه، شاعران، روزنامه‌نگاران و نمایندگان برخی زرگان ادبی به این گروه پیوسته‌اند.

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
حسن گوهرپور، شاعر و پژوهشگر همدانی که عضو کمپین مبارزه با جعلیات است، می‌گوید: بازار جعلیات در جهان مصادیق و محسوسات روزانه بسیار گسترده و پر طرفدار است! جهان مجازی هم البته که تابعی است از جهان واقعی؛ متأسفانه در هر دو گروه این‌قدر بساط جعل گسترده است که یافتن حق و حقیقت در آن کاری است بسیار دشوار؛ در این میان اما نباید فراموش کرد وظیفه انسانی ما طلب حقیقت است؛ تلاش برای یافتن حقیقت و جدا کردن سره از ناسره به تعبیر سعدی علیه‌‌الرحمه «به راه بادیه رفتن است»؛ و گذر کردن از «نشستن باطل». در این مسیر اگر به‌اندازۀ کمال مطلوب «مراد نیابیم» دست‌کم «به قدر وسع بکوشیم». این را هم در جهان مصادیق باید سر لوحه قرار داد هم در جهان مجازی.
گوهرپور ادامه می‌دهد: شبکه‌های مجازی امروز در سطح گسترده‌ای دست به انتشار مطالبی می‌زنند که اغلب منبع و اساس مشخصی ندارد؛ در این میان به دلیل علاقه عمومی مردم به ادبیات، جعلیات این حوزه بیش از باقی حوزه‌ها خود را نمایان ساخته است. در این آشفته‌بازار اما گروهی همت گمارده‌اند که اصل را از جعل بازشناسند و به اشتراک گذارند. این کار بسیار ستودنی و انسانی است.
 اگرچه تعداد دوستان اندک است آسیب‌ها و جعلیات بزرگ؛ اما همین که پا به این گستره گذاشته‌اند جای امید و تشکر دارد.

کتاب نخواندن عامل جعل متون
حیدر زندی دبیر انجمن سرو سایه‌فکن در این باره می‌گوید: این روزها شمار بسیاری از مردم وقت خود را در فضای مجازی صرف می‌کنند، گروهی به پخش طنز، جوک و نماهنگ‌های خنده‌دار می‌پردازند، گروهی بنا به علاقه خود به موضوعات گوناگونی مانند ادبیات، گردشگری، پزشکی، روان‌شناسی و دیگر موضوع‌ها مشغول‌اند اما در این میان گروهی هم هستند که در راستای «جعل مطالبی به نام بزرگان فرهنگ و ادب» تلاش می‌کنند. این پدیده نوظهور شاید رابطه‌ای مستقیم با آگاهی و مطالعه کم کاربران داشته باشد و البته شاید گروهی هم به عمد متون یا اشعاری را به نام بزرگان جعل می‌کنند و در گروه‌های مجازی به اشتراک می‌گذارند.
این پژوهشگر همدانی ادامه می‌دهد: دلیل این جعلیات هرچه باشد با ارزش‌های اخلاقی سازگار نیست. گاهی متن سستی را به نام بزرگی جعل می‌کنند و گاهی متنی استوار را به نام شخصی بی‌نام و نشان. گاهی هم دست در متن می‌برند و آن را چنان آشفته می‌کنند که تشخیص اصلی یا جعلی بودن آن کار خود پدیدآورنده اثر هم نیست. وی اضافه می‌کند: اگر گوشزدی مؤدبانه هم کرده باشید که این متن یا شعر از فلان کس نیست به برخی کاربران برمی‌خورد و پاسخی می‌دهند که از کرده خود پشیمان شوید. مثلا می‌گویند: مهم نیست این سخن را چه کسی گفته، مهم این است که چه چیزی گفته! البته در این میان کسانی هم هستند که با ابراز ادب و سپاس برخورد می‌کنند و می‌گویند ما فقط کپی کردیم و از اصلی یا جعلی بودنش خبر نداریم و تشکر هم می‌کنند که تذکر داده شود.

مبارزه با جعل
زندی ادامه می‌دهد: پس از اینکه این امر فراگیر شد و شمار بسیاری به جعل متون و کپی کردن آن‌ها پرداختند چند تن از دوستان علاقه‌مند و دلسوز فرهنگ و ادب ایران برآن شدند تا کمپینی را تشکیل دهند و مطالب یادشده را بررسی کنند و اصلی یا جعلی بودنشان را در کانالی به نام کمپین مبارزه با جعلیات قرار دهند. وی با بیان اینکه از خانواده بزرگانی که آثارشان بیشتر مورد جعل قرار می‌گیرد هم با این گروه همکاری دارند، می‌افزاید: امید که با پیوستن به این پویش با نشر جعلیّات به نام بزرگان فرهنگ و ادب ایران‌زمین مبارزه کنیم.

 خبر جعلی کشف مومیایی
در روزهای گذشته متنی در فضای مجازی انتشار یافت که خبر از کشف تونلی در تپه باستانی هگمتانه می‌داد. در این خبر آمده بود: پس از 3 روز حفاری، جسد مومیایی‌شده یکی از شاهزادگان دوران مادها کشف شده است.
غافل از اینکه در ایران سابقه کشف مومیایی وجود ندارد و شیوه‌های تدفین در حوزه تمدنی ایران، در عین گوناگونی ویژگی خاصی دارد و چنین تدفینی تاکنون دیده نشده است. این متن خبری جعلی پس از آن که به سرعت در فضای مجازی پیچید و دست به دست شد از سوی میراث فرهنگی همدان تکذیب شد.
افزون بر چنین جعلیات و اخبار کذب که مدام در فضای مجازی دیده می‌شود، مسأله جعل در حوزه ادبیات بیش از سایر حوزه‌هاست. منتسب کردن متون و نوشته‌های سطحی و سخیف به بزرگان فرهنگ، ادب و تاریخ این سرزمین در فضای مجازی بسیار متداول است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8-%D8%AC%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%B2%DB%8C


برچسب ها: همشهری همدان ، کمپین مبارزه با جعلیات ،

چهارشنبه 13 مرداد 1395

منطقه حفاظت‌شده نشر؛ 7 هزار هکتار و 6 محیط‌بان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

منطقه حفاظت‌شده نشر؛ 7 هزار هکتار و 6 محیط‌بان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
منطقه حفاظت‌شده نشر؛ 7 هزار هکتار و 6 محیط‌بان
منطقه حفاظت‌شده نشر کنار روستای نشر در بخش شراء همدان قرار دارد.د ر این منطقه 7 هزار هکتاری فقط 6 محیط‌بان خدمت می‌کنند...
1395/05/13
منطقه حفاظت‌شده نشر کنار روستای نشر در بخش شراء همدان قرار دارد.د ر این منطقه 7 هزار هکتاری  فقط 6 محیط‌بان خدمت می‌کنند که معمولا در شبانه‌روز 2 یا 3 نفر از آنان در منطقه حضور دارند. منطقه حفاظت‌شده نشر با فرصت‌ها و تهدیدهایی روبه‌رو است که مهدی عبدالمحمدی، سرمحیط‌بان و جانشین ریاست محیط‌بانی این منطقه، آن‌ها را با همشهری در میان گذاشته است.
  • گونه‌های منطقه را معرفی می‌کنید؟
گونه‌های جانوری شامل قوچ، میش، گرگ، شغال، کفتار، روباه و خرگوش است و پرندگان ما نیز فاخته، کبک، تیهو و کبوترند.
  • سرشماری امسال چه وضعیتی را نشان می‌داد؟
امسال خیلی بهتر از سال‌های پیش بود و علت این وضعیت زحمت‌های بچه‌های ماست. هم از سال‌های گذشته و هم نسبت به مناطق دیگر شرایط بهتری داریم.
  • ارتباط شما با جامعه محلی چگونه است؟
منطقه ما مردم بسیار خوبی دارد. در عین حال رسانه‌ها هم اطلاع‌رسانی خوبی دارند و تأثیر برنامه‌ها و مطالب محیط زیستی بر جوامع محلی خیلی خوب بوده است. گاهی برخی مردم محلی محیط زیست را دشمن خود می‌دانند. نمی‌دانم چه دلیلی دارد در صورتی که محیط‌بانان برای مردم خدمت می‌کنند تا گونه‌های گیاهی و جانوری را برای نسل آینده نگهداری کنند. آموزش از سال‌های دور باید صورت می‌گرفت تا اطلاع‌رسانی و آگاهی درستی در اختیار محلی‌ها قرار گیرد. برخی فکر می‌کنند ما می‌خواهیم زمین‌های آنان را بگیریم البته تعداشان کم است. با هریک برخورد می‌کنیم، گفت‌وگو می‌کنیم که وظیفه ما خدمت است.
  • درگیری با کسی ندارید؟
درگیری همیشه وجود دارد اما نسبت به گذشته کمتر است. همیشه یک عده افراد سودجو می‌آیند اما مردم محلی همکاری خوبی دارند. هم گزارش می‌دهند هم محیط‌بانی را کمک می‌کنند. همه گزارش‌های آتش‌سوزی، تخلف، شکار و قاچاق را محلی‌ها گزارش می‌کنند.
  • از استان‌های دیگر موارد تخلف در منطقه مشاهده می‌کنید؟
بله از استان‌های دیگر هم هستند اما معمولا رفع می‌شود. نیروهای ما دلسوز هستند و مشکلات را برطرف می‌کنند. ما نسبت به مناطق دیگر و سال‌های دیگر شرایط خوبی داریم. سال‌های گذشته شبانه‌روز کوه بودیم و آسایش نداشتیم اما با تلاش نیروها و کمک اهالی محل بسیاری از مشکلات ما برطرف شده است.
  • عمده‌ترین مطالبه شما از مرکز استان چیست؟
مهم‌ترین خواسته و کمبود ما نیروی انسانی است. منطقه ما 7هزار هکتار مساحت دارد اما 6 نفر نیرو داریم برای هر هزار هکتار یک نیرو که آن هم از 5 روز 2 روز را باید به مرخصی برود. تعداد محیط‌بانان ما بسیار کم است؛ البته در زمینه وسایل نقلیه هم کمبود داریم. از سمت روستای حیران تا روستاهای علوی و تجک جزو حوزه منطقه ماست که باید کنترل کنیم.
  • خواسته شما از رئیس سازمان حفاظت محیط زیست کشور چیست؟
خواسته ما بیشتر در زمینه تجهیزات و امنیت محیط‌بانان است؛ البته حق نگهداری اسلحه و جیره غذایی محیط‌بان‌ها نیز مهم است. ما درخواست فردی و شخصی نداریم. بیشتر منافع و خواسته‌های عمومی محیط‌بانان و منطقه را پیگیری می‌کنیم. مثلا بیشتر گشت‌های ما موتوری و خودرویی است و سهمیه بنزین ما بسیار کم است. این یکی از خواسته‌هاست.
  • چند روز در هفته کار می‌کنید؟
ما 3 روز و 3 شب از خانه و خانواده دور هستیم و 2 شبانه‌روز به خانه می‌رویم. در واقع خانه اول محیط‌بانان مناطق حفاظت‌شده است.
  • از شغل‌تان رضایت دارید؟
وسعت منطقه زیاد است و نیروهای ما کم. در نتیجه برای حفاظت از منطقه ناچار هستیم مشکلات را تحمل کنیم، نمی‌توانیم نسبت به طبیعت و گونه‌های منطقه بی‌تفاوت باشیم. هر روز گزارش داریم و در کوه هستیم و هر لحظه با موارد متعددی روبه‌رو می‌شویم. منطقه نشر در بین مناطق استان وضعیت خوبی دارد. ما گاهی 9 ماه منطقه را با 3 نفر نیرو اداره کرده‌ایم و از تمام مرخصی‌ها گذشته‌ایم و استراحت نداشته‌ایم چون نمی‌توان منطقه را رها کرد.
  • سال گذشته شایع شده بود بیماری‌های دامی از سمت زنجان و استان مرکزی در حال شیوع است. شما مشکلی نداشتید؟
در استان همدان چنین بیماری‌هایی مشاهده نشده است.
  • مجوزهای اسلحه که اوایل دهه 90 صادر شد چقدر در این منطقه بر گونه‌های جانوری تأثیر گذاشت؟
در این منطقه افراد متخلف بیشتر اسلحه غیرمجاز نگهداری می‌کنند. هرچند اسلحه مجوزدار هم زیاد است. خیلی‌ها به بهانه باغ و دامداری مجوز می‌گیرند اما اسلحه قاچاق از طرف غرب کشور زیاد وارد می‌شود.
  • وقتی خبر شهادت یک محیط‌بان را می‌شنوید چه حالی به شما دست می‌دهد؟
ما صبح که از خانه خارج می‌شویم، رفتنمان با خودمان است و بازگشتمان با خدا. خانواده هم باید این مسأله را بپذیرند چون هر لحظه امکان درگیری وجود دارد. اینجا باید از شهید عبدالله یاری یاد کنم که ماه رمضان قبل از اینکه افطار کند متخلفان به او شلیک کردند. وقتی چه در استان خود و چه در استان‌های دیگر چنین اتفاقی می‌افتد تأثیر زیادی روی ما دارد چون می‌دانیم چه شرایطی برای یک محیط‌بان شهید وجود دارد. هر لحظه امکان دارد برای ما هم این اتفاق بیفتد.
  •  در محیط‌بانی از چه کسانی الگو می‌گیرید؟
همکارهای قدیمی زیاد بودند که تجربه‌های خود را در اختیار ما قرار داده‌اند از جمله حمید نوری، محمد محمدیان، مرحوم حسام‌زاده و دیگر همکاران که بازنشسته شدند، افرادی بودند که من بسیار از آن‌ها آموختم.
  • معادنی که در منطقه وجود دارد چه تأثیری برگونه‌ها دارد؟
معادن زیاد آسیب می‌زنند. علاوه برآلودگی‌هایی که ایجاد می‌کنند در زمان زادآوری گونه‌های جانوری صدای انفجارهایی که مالکان معادن در منطقه ایجاد می‌کنند باعث ترس گونه‌ها و حیوانات می‌شود و زایمان ناقص صورت می‌گیرد یا حیوان تلف می‌شود.
  • عشایر چه تهدیدی ایجاد می‌کنند؟
ما از 15 اردیبهشت با عشایری روبه‌رو می‌شویم که منطقه را دچار خطر می‌کنند. علاوه بر بیماری‌های مشترک بین احشام اهلی و گونه‌های جانوری، عشایر با روشن کردن آتش و شلیک گلوله ایجاد ترس می‌کنند. حیوانات منطقه از ترس به نوک کوه پناه می‌برند و گاهی از صخره پرتاب می‌شوند. آنجا خطر بیشتری تهدیدشان می‌کند. بارها از امور عشایری استان درخواست کرده‌ام تا 30 اردیبهشت اجازه ندهند عشایر وارد منطقه شوند اما گوش شنوایی نیست. ورود عشایر منفعت شخصی دارد اما دولت برای هر گونه که در منطقه وجود دارد بیش از 150 میلیون تومان هزینه می‌کند که متعلق به همه مردم است.
  • گردشگری مناطق حفاظت‌شده یک فرصت است. تهدیدها را برشمردید حال از فرصت‌ها بگویید.
 مردم ما هنوز با منافع گردشگری این مناطق آشنا نیستند. اگر به طور مثال منطقه نشر به یک منطقه گردشگری تبدیل شود همه ساکنان روستاهای اطراف منطقه از سود و منافع گردشگری بهره‌مند می‌شوند. اگر گردشگر خارجی برای دیدن قوچ و میش به اینجا بیاید نیاز به خوراک دارد، راهنمای محلی گردشگری لازم خواهد داشت، مکان خواب نیاز دارد، وسیله نقلیه نیز می‌خواهد و ممکن است از صنایع دستی و تولیدات محلی این جا هم خرید کند. ساکنان منطقه بهترین راهنماهای محلی هستند و می‌توانند با دریافت مبالغی آنان را راهنمایی کنند یا با ایجاد خانه‌های بومی محلی مسأله اقامت را نیز برعهده بگیرند و درآمدزایی کنند. در حالی که سود حضور عشایر فقط برای یک عده خاص است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/منطقه-حفاظت‌شده-نشر؛-7-هزار-هکتار-و-6-محیط‌بان


برچسب ها: همشهری همدان ، محیطبانان همدان ، منطقه حفاظت شده نشر ،

چهارشنبه 13 مرداد 1395

نگرانی برای سنگ‌نوشته‌های ۹هزار ساله همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :ایسنا ،مطالب در خبر گزاری ها ،

نگرانی برای سنگ‌نوشته‌های ۹هزار ساله همدان

سنگ‌نگاره‌های دره ماوشان

دوستداران میراث فرهنگی همدان نگران سنگ‌نگاره‌های دره باستانی «ماوشان» هستند که به اعتقاد باستان‌شناسان، حوزه‌ پیشینه‌ی منطقه را به قبل از تمدن «کاسی‌ها» می‌برد، اما اکنون در معرض جاده‌سازی در منطقه‌ی گردشگری قرار دارند.

 به گزارش ایسنا، احداث جاده از روستای "حیدره" به روستای سولان در جنوب غربی همدان نگرانی‌هایی در زمینه سرنوشت بخشی از سنگ‌نگاره‌هایی به وجود آورده که در این منطقه قرار داشته‌اند.

«حسین زندی»، فعال میراث فرهنگی استان همدان در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به ثبت ملی برخی از این سنگ‌نگاره‌ها و ندیده شدن بخش دیگر آن‌ها و در نتیجه تخریب قسمتی از آن‌ها گفت: به اعتقاد تعدادی از باستان‌شناسان پیش از تاریخ، این آثار مهمترین آثار پیش از تاریخ همدان هستند و سند هویتی همدان را باید در این سنگ‌نگاره‌ها جست‌وجو کرد نه در هگمتانه؛ چون قدمتی بالای بین هفت تا 9 هزار سال دارند و طرح‌های این سنگ‌نگاره‌ها  به درستی واضح است و می‌توان روی آن‌ها مطالعات انجام داد.

او با اشاره به این‌که در مسیر فرعی روستای حیدره در پشت شهر همدان به سمت روستای سولان و روستای امامزاده کوه یک جاده گردشگری در حال احداث است، افزود: متاسفانه تعدادی از این سنگ‌نگاره‌ها به دنبال انفجار مواد منفجره برای باز شدن مسیر تخریب شده‌اند و در حال حاضر با حضور یکی از کارشناسان میراث فرهنگی استان، کار متوقف شده است، اما نیاز به عملیات‌بخشی این سنگ‌نگاره‌ها وجود دارد.

وی با اشاره به منتهی شدن این مسیر به سمت دره «ماوشان» که یکی از دره‌های طبیعی و قدیمی همدان است، افزود: در اسناد تاریخی به طور مداوم از این دره نام برده شده است و حالا این عملیات جاده‌سازی به این دره که یکی از مناطق تفریحی همدان است، می‌رسد؛ منطقه‌ای که با وجود داشتن این شرایط برای حضور گردشگران به طور قطع با کشیده شدن این جاده، به یک منطقه گردشگری تبدیل می‌شود و ایجاد این نوع مناطق نیز، به برخی امکانات و تسهیلات گردشگری مانند اقامت، رستوران و مکان بازی نیاز دارد.

اگر منطقه گردشگری ایجاد شود، قید تاریخ همدان را بزنید

زندی در ادامه با تأکید بر اینکه این عملیات جاده‌کشی سرنوشت ده‌ها چشمه را هم با مخاطره مواجه کرده است، افزود: در این شرایط باید قید منطقه طبیعی و بکر کنونی را از نظر پوشش گیاهی و آثار تاریخی زد، به همین دلیل دوستداران میراث فرهنگی از سازمان راه همدان درخواست متوقف شدن این عملیات را دارد.

او همچنین با اشاره به حضور لودرها در حال حاضر در منطقه برای ادامه جاده‌سازی، تأکید کرد: دفتر فنی استانداری و اداره راه مجوز این پروژه را صادر کرده و اداره شهرسازی استان همدان متولی این اقدام هستند. البته معادن سنگی که در اطراف این دره و کوه الوند فعال هستند، به این میراث طبیعی آسیب زده است.

زندی با اشاره به بروز این اتفاق در چند سال گذشته در منطقه گردشگری گنج‌نامه و توقف کلی ثبت جهانی کتیبه‌های گنج‌نامه، گفت: متأسفانه مسئله تخلیه فاضلاب به رودخانه در آن منطقه وجود دارد؛ اقدامی که در صورت ایجاد منطقه گردشگری در دره «ماوشان» احتمالا در این نقطه هم شاهد آن خواهیم بود.

دره باستانی «ماوشان» یا دره «مویجین» در طول تاریخ شاهد اتفاقات مهمی بوده و نخستین ورود سپاه اسلام به همدان در این دره رخ داده است، در این دره باستانی سنگ‌نگاره‌های بسیاری پیدا شده که باستان‌شناسان و کارشناسان این حوزه پیشینه آنها را به قبل از تمدن کاسی‌ها در همدان نسبت می‌دهند. این سنگ نگاره‌ها بیشتر روی صخره‌ها در این منطقه قرار گرفته بودند که به علت عملیات جاده سازی در منطقه تا کنون تعدادی از آنها نابودشده و تنها یک تخته سنگ باقی مانده است.

http://www.isna.ir/news/95050106885/%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%86%DA%AF-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DB%B9%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: ایسنا ، میراث همدان ، سنگ نگاره های پیش از تاریخ همدان ،

چهارشنبه 13 مرداد 1395

حفظ میراث محیط‌زیست وظیفه امروز ماست

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،توسعه پایدار ،زیست بوم ،

حفظ میراث محیط‌زیست وظیفه امروز ماست

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
حفظ میراث محیط‌زیست وظیفه امروز ماست
در سال‌‌های اخیر یکی از جریان‌‌هایی که برای جلوگیری از تخریب بیشتر فضاهای سبز شهری و تپه عباس‌آباد تلاش کرده‌‌اند، فعالان مدنی و اعضای تشکل‌‌های غیردولتی هستند...
1395/05/12
در سال‌‌های اخیر یکی از جریان‌‌هایی که برای جلوگیری از تخریب بیشتر فضاهای سبز شهری و تپه عباس‌آباد تلاش کرده‌‌اند، فعالان مدنی و اعضای تشکل‌‌های غیردولتی هستند. آنان بارها با نوشتن نامه و بیانیه، تجمع اعتراض‌آمیز و ارائه راهکار به نهادهای تصمیم‌ساز، خواستار توقف  ساخت و ساز در تپه‌‌ها بودند و همچنان در تلاش‌اند تا شاید به نتیجه برسند. این افراد به تازگی پس از صدور مجوز هتل‌‌ها و مراکز تفریحی در اطراف تپه عباس‌‌آباد نیز بارها با اعضای شورای شهر، معاون عمرانی استاندار و مدیرکل محیط زیست و میراث فرهنگی استان دغدغه‌‌های خود را بیان کرده‌‌اند.
نماینده تشکل‌‌های محیط‌ زیست در تدوین فصل محیط ‌زیست برنامه ششم توسعه می‌‌گوید: توسعه، اتفاق بدیهی و طبیعی تمامی ملت‌‌هاست؛ اما در میان سرعت گرفتن رشد اقتصادی و بهره‌‌گیری و حتی در نگاهی وسیع‌‌تر، بهره‌کشی از منابع موجود برای افزایش ظاهری تولید و سود، بخش‌‌هایی از جوامع که نیروهای داوطلب و علاقه‌مند آن هستند در قالب سازمان‌‌های غیردولتی می‌‌کوشند حافظ و ضامن پایداری باشند.
بابک مغازه‌‌ای ادامه می‌‌دهد: در همدان هم همواره تلاش تشکل‌‌ها بر ترویج این مفهوم بوده است که توسعه اقتصادی به شرطی می‌‌تواند آینده روشنی را ترسیم کند که منابع جبران‌ناپذیر ما را نابود نکند؛ اما در استان عملا این اتفاق افتاده و برخی سرمایه‌‌های طبیعی مانند کوه‌‌ها و تپه‌‌ها برای توسعه ناپایدار مورد بهره‌برداری قرار گرفته است.
دبیر کمیته محیط ‌زیست، گردشگری و توسعه پایدار بنیاد مهر همدان با تأکید بر تأثیر تشکل‌های غیردولتی استان همدان در محافظت از کیان محیط ‌زیستی الوند و عباس‌آباد می‌گوید: تأثیر تشکل‌‌های غیردولتی تاکنون ناچیز بوده، برای این کار بهترین راه، ارائه پیشنهادها و برنامه‌‌های مشخص کاربردی و طراحی یک برنامه با اقدام درست و اولویت حفظ منافع طولانی‌مدت و پایدار است. وی می‌‌افزاید: فقط با بیان دغدغه‌‌ها نمی‌‌توان کاری کرد، بهتر است در این زمینه مشارکت‌های اجتماعی را به سرمایه‌‌های اجتماعی اثرگذار تبدیل کنیم. موضوع تبدیل مشارکت‌‌ها به سرمایه اجتماعی موضوع مهمی است که تا بحال یا نتوانستیم این مشارکت را جذب کنیم یا ساختارمند نیست. باید توجه داشته باشیم مردم به طور کلی به حفظ محیط‌ زیست علاقه‌‌مند هستند. بهتر است با افزایش اعتماد و ارتباط بین آن‌ها یک سرمایه متمرکز اجتماعی ایجاد کنیم؛ برای مثال جامعه محلی را متمرکز کنیم و در قالب آن یک برنامه پیشنهادی ارائه دهیم.

 نماد سرمایه‌داری
سیدافشین ابراهیمی، حقوقدان و فعال مدنی در همدان، نیز می‌‌گوید: ساخت‌وسازها به منفعت تعدادی از مردم است. ما نباید در نقطه‌‌ای طبیعی از شهر که متعلق به تمام جمعیت همدان است نمادی از سرمایه‌داری درست کنیم و ساکنان حاشیه شهر که ایشان نیز مالیات پرداخت می‌کنند، به شورای شهر رأی می‌‌دهند، عوارض می‌‌دهند و دود خودروها را می‌‌خورند، فقط تماشاکننده این فضا باشد. وی با اشاره به رونق هتل‌‌سازی در منطقه عباس‌آباد ادامه می‌‌دهد: ما با این ساخت‌وسازها مرغوبیت شهر را که متعلق به همه مردم است تا ابد واگذار می‌‌کنیم؛ مثلا به یک عده سرمایه‌گذار یا سرمایه‌دار می‌گوییم بهترین نقطه شهر و مرغوب‌‌ترین فضا را در اختیار شما قرار می‌‌دهیم تا شما در آن برج و هتل بسازید در حالی که منفعت این مناطق طبیعی باید برای همه مردم باشد. این فعال محیط‌زیست می‌‌افزاید: سرمایه‌گذار باید توانایی داشته باشد از فضاهای نامرغوب یا کمتر مرغوب هم درآمدزایی کند. این لقمه آماده است که به یک عده خاص واگذار می‌‌شود. باید برای سرمایه‌پذیری، هویت‌سازی کنیم و خدمات و امکانات در اختیار سرمایه‌گذار بگذاریم که بدون تخریب و آسیب‌زدن به محیط زیست، ساختار اجتماعی و ساختار شهری برای توسعه پایدار درآمدزایی کند. ابراهیمی تصریح می‌کند: ما با ساخت هتل در همدان هرگز مخالف نبودیم؛ ما با جانمایی این بناها مخالف هستیم. اگر می‌‌خواهید سرمایه‌گذار وارد شهر کنید باید منطقی باشد. اگر این ساخت و سازها را به طرف شهرک مدنی، کوی خضر و اطراف آن سوق دهیم بر رفتار اجتماعی مردم هم تأثیر گذاشته‌ایم. وقتی بیمارستان بعثت را در منطقه‌‌ حاشیه مزدقینه ساختند هویت منطقه تحت تأثیر این بنا قرار گرفت. پس بهتر است در یک نقطه شهر آن هم دامنه عباس‌آباد متمرکز نشویم.

 میراث‌دار تاریخ همدان
محمد سوزنچی، مسئول شبکه محیط زیست همدان، می‌‌گوید: عباس‌آباد همدان به عنوان یک اثر دست‌کاشت، که سابقه تاریخی منحصر به فردی دارد، میراث‌دار تاریخ شهر همدان است.
 امکان ندارد یک همدانی خاطره‌ای از کوچه‌باغ‌‌های عباس‌آباد نداشته باشد. این فعال محیط زیست در همدان می‌‌افزاید: اغلب باغ‌‌ها توسط باغدارانی ایجاد شده‌اند که از شهروندان سطح متوسط هستند، نه ثروتمندانی که ارزش باغ و محیط زیست را نشناسند.
 از طرف دیگر باغ‌های عباس‌آباد ذخیره ژنی خاصی دارند. تنوع حشرات و گیاهان دارویی و جانوری و کاهش آلودگی ذرات گردوغبار از تأثیرات مثبت باغ‌های عباس‌آباد است که حفاظت از کیان آن وظیفه هر همدانی است و فعالان محیط زیست در همدان همواره به حفاظت از آن تأکید کرده‌‌اند.

تشکل‌ها؛ حلقه گمشده
حمیدرضا حق‌نظری، یکی دیگر از فعالان محیط زیست در همدان، که پیگیر ساخت و سازهای منطقه عباس‌آباد است می‌‌گوید: تشکل‌‌ها حلقه‌‌های گمشده ارتباط مسئولان با مردم هستند. آنان بدون اینکه نفع شخصی داشته باشند، فعالیت می‌‌کنند. پس انتقال دوسویه اطلاعات از طرف تشکل‌‌ها از مهم‌ترین مسئولیت‌های آنان است.
وی معتقد است: استفاده از کارشناس‌‌های اهل فن و دلسوز و آموزش شهروندان می‌‌تواند از بروز چنین تخریب‌هایی جلوگیری کند. زمانی که شهروند به منافع درازمدت خود و منافع جمعی آگاه می‌شود و مسئولیت‌پذیری را تجربه می‌‌کند، اجازه نمی‌‌دهد عده‌‌ای سودجو منافع بخش بزرگی از جامعه را نادیده بگیرد. در حریم تپه عباس‌آباد نیز ما دست یاری به سوی مردم دراز می‌‌کنیم تا دست سودجویان از این منطقه طبیعی کوتاه شود.


برچسب ها: همشهری همدان ، محیط زیست همدان ،

دوشنبه 11 مرداد 1395

بازوی تشکل‌های غیردولتی؛ حافظ اصلی محیط زیست

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،

بازوی تشکل‌های غیردولتی؛ حافظ اصلی محیط زیست

نویسنده: فاطمه کاظمی خبرنگار همشهری -همدان
بازوی تشکل‌های غیردولتی؛ حافظ اصلی محیط زیست
به مناسبت روز جهانی محیط‌بان، نشست تخصصی با موضوع «بررسی جایگاه و نقش تشکل‌های غیردولتی در حفاظت از محیط زیست» در سالن اجتماعات اداره‌ کل محیط زیست استان برگزار شد....
1395/05/10
به مناسبت روز جهانی محیط‌بان، نشست تخصصی با موضوع «بررسی جایگاه و نقش تشکل‌های غیردولتی در حفاظت از محیط زیست» در سالن اجتماعات اداره‌ کل محیط زیست استان برگزار شد. در این نشست که به همت کمیته محیط زیست، گردشگری و توسعه پایدار بنیاد مهر و با حمایت اداره‌ کل محیط زیست استان برگزار شد، از حسین زندی، خبرنگار روزنامه همشهری، به عنوان خبرنگار فعال در حوزه محیط زیست تقدیر به عمل آمد. اساسی‌ترین سؤال این نشست این بود که آیا تشکل‌های غیردولتی و دولت تعامل مناسبی برای حفاظت از محیط زیست داشته‌اند؟

چالش با مفهوم مشارکت
مدیرکل محیط زیست استان در این نشست گفت: مسأله مشارکت به معنای عام آن هنوز در کشور ما جا نیفتاده است. ما فقط 37 سال است که مبتنی بر شعارهایی با عنوان تعیین حق سرنوشت که برخاسته از مفهوم مشارکت است، با سابقه مشارکت آشنا شده‌ایم. در این سال‌ها نیز مشکلاتی از جمله جنگ تحمیلی مانع از تحقق برخی خواسته‌ها شد؛ حتی بعد از پشت سر گذاشتن بحران‌ها نیز برای عینیت بخشیدن به مفهوم مشارکت دچار محدودیت‌هایی بودیم.
محمدرضا محمدی ادامه داد: بنابراین ما پیشینه خیلی موفقی در زمینه مشارکت نداریم؛ حتی در فعالیت‌های روزانه تشکل‌های غیردولتی نیز با این مسأله مواجه هستیم. ما به دنبال برگزاری نشستی با موضوع نقد عملکرد تشکل‌های غیردولتی هستیم تا به این سؤال جواب دهیم که چرا تشکل‌های غیردولتی با چالش‌های جدی در حوزه کارگروهی مواجه هستند؟
وی افزود: یکی از مشکلات اساسی تشکل‌های غیردولتی برای انجام فعالیت‌های مفید و اینکه نمی‌توانند تعامل مناسبی با دولت داشته باشند، نبود پردازش قدرتمند در زمینه مطالباتی است که مطرح می‌کنند. استفاده از ادبیاتی که رعایت شرایط طرف مقابل را نمی‌کند یا مشکلات فرهنگی نیز مزید بر علت است. یکی دیگر از عوامل، مطالبات کارشناسی‌نشده و همراه با هیجانات زودگذر است. نمونه آن تشکیل کمپین 2 هزار نفری حمایت از احیای تالاب آق‌گل بود که حالا دیگر کسی آن را دنبال نمی‌کند.

حجم بالای درخواست‌ها
رئیس اداره محیط زیست شهرستان همدان نیز در این نشست گفت: بعد از باز شدن فضا برای فعالیت‌ تشکل‌های غیردولتی، ما با انبوهی از درخواست‌ها از سوی تشکل‌های غیردولتی مواجه شدیم. این حجم درخواست‌ها با منابع انسانی و منابع مالی اداره محیط زیست همخوانی نداشت. به علاوه مشکلاتی که از سوی تشکل‌های غیردولتی وجود داشت باعث شد ما در زمینه اجرایی با مشکلاتی مواجه شویم.
بهاره نوری‌صفا ادامه داد: علاوه بر درخواست‌های تشکل‌های غیردولتی، اداره محیط زیست روزانه با شکایت‌های مردمی بسیاری در زمینه محیط زیست مواجه است که باید به آن‌ها هم رسیدگی کند؛ بنابراین کار کمی با کندی پیش می‌رود.

تشکل‌ها در شرایط استقرار
دبیر کمیته محیط زیست، گردشگری و توسعه پایدار بنیاد مهر نیز گفت: بیش از 2 دهه از فعالیت‌های منظم در حوزه حمایت از محیط زیست می‌گذرد اما این 2 دهه با افت و خیزهای فراوانی مواجه بوده است. در دولت قبل ما محدودیت‌ها و کاستی‌های زیادی در زمینه فعالیت‌های محیط زیستی داشتیم و فضا برای کنش‌ها نسبت به امروز محدود بود؛ اما حالا با فضای مناسبی در حوزه فعالیت‌های مدنی مواجه هستیم. تشکل‌های غیردولتی در شرایط استقرار و استحکام هستند اما در این شرایط نتوانسته‌اند وارد مرحله احیای محیط زیست شوند و فقط در مرحله حمایت از آن هستند.
بابک مغازه‌ای افزود: ما برای اینکه نیروهای حرفه‌ای‌تر و کارآزموده‌تری داشته باشیم باید گام‌های اساسی‌تری برداریم و دانش لازم را داشته باشیم و این دانش را به مهارت تبدیل کنیم. تشکل‌های غیردولتی برای جذب مشارکت عمومی باید به آموزش‌های عمومی بپردازند. مردم سرمایه اجتماعی تشکل‌های غیردولتی هستند و بدون سرمایه اجتماعی نمی‌توان فعالیت‌های مدنی کرد.
وی ادامه داد: در کشورهای در حال توسعه که به سمت حکمرانی بر اساس توسعه پایدار گام برمی‌دارند، شاید خیلی‌ها نخواهند تشکل‌های غیردولتی در جای خود قرار بگیرند اما ما باید تلاش کنیم به جایگاه لازم برسیم و وارد فرآیند تصمیم‌سازی شویم.

افزایش تشکل‌های محیط زیستی
مدیرعامل انجمن حیات سبز سرزمین در این نشست گفت: چند سال بود فضا برای فعالیت‌های تشکل‌های غیردولتی فراهم نبود و البته فضایی حاکم بود که تشکل‌های غیردولتی فعالیت نکنند اما حالا فضا عوض شده است.
محمد سوزنچی توضیح داد: در استان همدان تعداد تشکل‌های غیردولتی محیط زیستی از 14 تشکل به 28 تشکل رسیده است.
این یعنی مردم ما باید علاقه‌مند شوند هر کاری را با همدیگر انجام دهند. این با هم بودن باعث شده چالش‌ها مطرح شوند تا راه‌حلی برای آن‌ها در نظر گرفته شود.

تقدیر از خبرنگار همشهری
در این مراسم از حسین زندی، خبرنگار روزنامه همشهری، به دلیل تهیه گزارش‌های مفید و مستمر در حوزه محیط زیست تقدیر شد.
زندی به تازگی مستندی در خصوص محیط‌بانان همدان نیز ساخته که در این نشست به نمایش درآمد.
خبرنگار روزنامه همشهری بعد از دریافت تقدیرنامه خود گفت: فعال محیط زیست کسی است که رفتار و باور و عملش یکی باشد.
اگر من فعال محیط زیست بودم شبی که گیان نهاوند در آتش می‌سوخت باید به آنجا می‌رفتم. می‌خواهم بگویم با در خانه نشستن، کمپین درست کردن و موبایل بازی نمی‌توان فعال محیط زیست شد.
زندی توضیح داد: یک فعال و خبرنگار محیط زیست باید در موقعیت‌ها و رویدادهای محیط زیستی حضور داشته باشد.
 ما در این شهر فعالان بسیاری داشتیم و داریم که حرفشان و عملشان یکی است و من از ایشان آموخته‌ام.


برچسب ها: تشکل های غیر دولتی ،

پنجشنبه 7 مرداد 1395

برج ۳۰۰ متری در سایه تالاب آق گل پنهان شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،گردشگری ،میراث فرهنگی ،

فعالان محیط زیست همدان از همان سال ها، مدام با حضور در تالاب ها و با نوشتن مقالات یا در قالب گفت و گو با رسانه ها، اعتراض خود را به سیاست های غلط دولت پیشین ابراز کرده بودند اما آن زمان هیچ گونه همراهی از طرف دوستانی که امروز مدعی کنشگری هستند دیده نشد.
هفته های گذشته فضای رسانه ای همدان شاهد موج اعتراض های برخی اهالی رسانه وشهروندانی بود که نگرانی خود را از طریق ایجاد کمپین و کارزار درفضای مجازی و انتشار گزارش و خبر درفضای مکتوب رسانه ای ابراز می کردند. پس از ایجاد این موج اعتراضی، نامه  ای نیز به رئیس جمهور نوشته شد که نام هنرمندان دغدغه مند استان نیز که همواره نگران میراث طبیعی و تاریخی شهر هستند، در ذیل آن آمده بود.

به گزارش تابناک همدان، وقتی موجی بدون پشتوانه کارشناسی ایجاد می شود، درواقع وقتی پشتوانه آن برانگیختن احساسات شهروندان باشد، در کمترین زمانی پس ازموج سواری عده ای، افول کرده و فراموش می شود. آنچه پیش بینی می شد، این بود که کارزار و پویش صورت گرفته نیز پس از برگزاری چند نشست با مسئولان و انتشار اخبار آن، به بایگانی سپرده شود که متاسفانه این اتفاق افتاد. در حالی که وقتی اعتراضی بر اساس فعالیت مدنی مداوم و حساب شده صورت می گیرد، بیشتر می توان به نتیجه بخش بودن آن امیدوار بود.

 البته نباید فراموش کرد که بحران های محیط زیستی درکشورجدی است و شهروندان و افراد زیادی نسبت به این وقایع حساس هستند بیشتر کسانی که به این  پویش و کارزار پیوسته بودند از روی عشق و علاقه آن را دنبال می کردند و حضور آنها حتا به صورت مجازی، قابل تقدیر است.

نکته ای که دراین کارزار برآن تاکید می شد موضوع حق آبه ای بود که از طرف استان مرکزی نادیده گرفته شده بود. با صحت وقابل پیگیری بودن این موضوع باید توجه داشت، مهمترین عامل خشک شدن تالاب آق گل و تالاب  های دیگر استان، افزون بر مسئله خشکسالی برداشت از چاه هایی است که یا غیرمجاز حفاری شده یا دردولت پیشین بدون درنظرگرفتن ظرفیت های طبیعی منطقه برای آنها مجوز صادرشده بود. فعالان محیط زیست همدان از همان سال ها، مدام با حضور در تالاب ها و با نوشتن مقالات یا در قالب گفت و گو با رسانه ها، اعتراض خود را به سیاست های غلط دولت پیشین ابراز کرده بودند اما آن زمان هیچ گونه همراهی از طرف دوستانی که امروز مدعی کنشگری هستند دیده نشد.

موضوع پرسش برانگیز در وقایع هفته های گذشته این بود که چگونه است درزمانی که فعالان محیط زیست همه نگاه و تلاش خود را معطوف به برج سبز کرده بودند یک مرتبه چنین موجی ایجاد می شود و برج سبز 300 متری در سایه این موج پنهان می ماند؟

فعالان محیط زیست استان بر این باورند؛ «اگر برج سبز 300 متری در منطقه بلوار ارم همدان ساخته شود، بدون شک باید فاتحه الوند را خواند و با نابودی منظر طبیعی این موهبت کم نظیر هویت همدان نابود خواهد شد. در اینجا اعتراض دوستداران محیط زیست و فعالان مدنی همدان به ساخت برج نیست، آنها به جانمایی برج معترضند و معتقدند مدیران ارشد شهری باید چنین سازه هایی را به شمال جغرافیایی شهر انتقال دهند و کوهپایه الوند را برای آیندگان حفظ کنند. نکته دیگر این است که اگر باب شود یک بنای 82 طبقه با هر بعدی چه محیط زیستی یا ضد توسعه پایدار دراین منطقه بنا شود، بدعتی خواهد شد برای برج های 50طبقه بعدی که بدون ملاحظات محیط زیستی دراین مسیر ساخته خواهد شد.» 

 آنها براین باورند؛ «که ساختن برج 300 متری تغییر مسیر وزش باد، شکستن خط آسمان شهری، آسیب به هویت تاریخی شهر و برهم زدن زیبایی بصری و منظر شهری را درپی خواهد داشت. اما درصورت جانمایی درست، تعدیل ارتفاع وفاصله گرفتن از بلوار ارم و دامنه الوند می تواند گامی برای توسعه شهری باشد.»

نکته ای که نباید فراموش کنیم این است که ابتدا باید تکلیف خود را روشن کنیم که آیا طرفدار محیط زیست هستیم یا این که هرگاه خطری تهدید نکرد یا مطمئن بودیم که هیچگونه وقت و هزینه ای صرف نمی کنیم تنها در فضای مجازی با نوشتن پیامی و امضای نامه  ای خود را فعال این حوزه قلمداد کنیم.

باور به حفاظت از محیط زیست فراتراز احساسات آنی و زودگذر است و از روی عافیت طلبی و خالی نبودن عریضه نمی توان بدان پرداخت. هم تالاب آق گل که از سال 88 خشک شده جزئی از محیط زیست است هم چندین تالاب دیگر استان که به آنها نمی پردازیم.  همچنین  الوند پرصلابت ایران زمین که قرار است با احداث برج 82 طبقه دیگر آن را نبینیم گوشه از زیست بوم این سرزمین است. پس اگر قرار است، خود را فعال محیط زیست بدانیم، نباید فراموش کنیم که نه تنها حق آبه تالاب آق  گل از سوی استان مرکزی باید رعایت شود و قابل پیگیری است بلکه ما حق نداریم آب زنجان را از طریق سد تالوار به همدان منتقل کنیم یا آب سد آزاد کردستان را از کردستان زیبا بگیریم. پس نباید با برجسته کردن یک موضوع مشکلات دیگر را در سایه آن پنهان کنیم.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/267825/%D8%A8%D8%B1%D8%AC-%DB%B3%DB%B0%DB%B0-%D9%85%D8%AA%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%A2%D9%82-%DA%AF%D9%84-%D9%BE%D9%86%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%AF%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%DB%8C%E2%80%8C%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D9%81%D8%B8-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7%E2%80%8C%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA


برچسب ها: تالاب آق گل ، تابناک ، برج سیز هوشمند همدان ،

چهارشنبه 6 مرداد 1395

همراه گردشگران با جیب خالی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گردشگری ،

همراه گردشگران با جیب خالی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
همراه گردشگران با جیب خالی
مشکلات فارغ‌التحصیلان دانشگاهی گردشگری و راهنمایان تور و مدیران فنی دفاتر گردشگری بسیار است. بیشتر آنان بر اساس علاقه وارد این رشته می‌شوند تا در موزه‌ها، مراکز تاریخی طبیعی و شرکت‌های مسافرتی مشغول به کار شوند...
1395/05/06
مشکلات فارغ‌التحصیلان دانشگاهی گردشگری و راهنمایان تور و مدیران فنی دفاتر گردشگری بسیار است. بیشتر آنان بر اساس علاقه وارد این رشته می‌شوند تا در موزه‌ها، مراکز تاریخی طبیعی و شرکت‌های مسافرتی مشغول به کار شوند اما معمولا چنین اتفاقی نمی‌افتد. در همدان سالانه بیش از 150 نفر این دوره‌ها را می‌گذرانند یا از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند اما بیشتر آنان بیکار هستند یا در مشاغل غیرمرتبط کار می‌کنند.

مشکلات شغلی
حامد شهسواری، مدرس گردشگری و مدیر یکی از آموزشگاه‌های گردشگری در همدان، با اشاره به مشکلات فراگیران و فارغ‌التحصیلان این رشته می‌گوید: امروزه در خیلی از شهرهای کشور این فارغ‌التحصیلان با مشکلات زیادی روبه‌رو هستند و حل مشکلات آن‌ها بیش از پیش توجه مسئولان را نیاز دارد.
شهسواری با انتقاد از وضع موجود ادامه می‌دهد: برای ورود به این حوزه، داشتن حداقل مدرک لیسانس، انجام آزمون جامع نه چندان استاندارد، انجام مصاحبه زبان و در نهایت انتظار طولانی تا صدور مدرک لازم است. اشخاص ابتدا با اشتیاق فراوان وارد دوره‌های گردشگری می‌شوند و مجبورند هفت‌خوان رستم را طی کنند تا مدرک بگیرند؛ اما بعد از فارغ‌التحصیلی با برخورد زیاد خوبی روبه‌رو نمی‌شوند.

 سوءاستفاده
این مدرس حوزه گردشگری در همدان با اشاره به برخی سوءاستفاده‌های کاری در این رشته اظهارمی‌کند: هیچ یک از مشاغل مربوطه همچون آژانس‌ها و سایر صاحبان مشاعل نه تنها از راهنمایان گردشگری حمایت نمی‌کنند بلکه به آن‌ها دلسردی زیادی می‌دهند. یکی از مشکلات جذب نیرو در این حوزه بهره‌برداری و سوءاستفاده شغلی از فراگیران و فارغ‌التحصیلان است.
وی که مدیر یک آموزشگاه گردشگری نیز است ادامه می‌دهد: در برخی موارد دیده شده نهادی که اقدام به جذب نیرو می‌کند در ابتدا از متقاضیان درخواست می‌کنند فرمی را پر کنند، بعد از مدت زیادی و در زمانی که آژانس‌ها مشتری زیاد دارند با آن‌ها تماس می‌گیرند و می‌گویند ما فعلا کارآموز می‌خواهیم تا این که شما کار یاد بگیرید، بعد در مورد جذب شما تصمیم خواهیم گرفت. در نهایت پس از گذشته دوره پیک کاری هم با بیشتر آن‌ها خداحافظی می‌کنند.

وضعیت شغلی نامناسب
این فعال گردشگری همدان می‌گوید: اگر هم درصد اندکی از راهنماها را جذب کنند خبری از بیمه، قرارداد و حقوق بر اساس قانون کار نیست. این مسائل از عوامل اصلی ضعیف شدن گردشگری در کشور و به تبع آن در همدان است. کسی که دوره تخصصی را گذارنده باید یا بیکار و خانه‌نشین شود یا مشغول به کار غیرمرتبط با رشته خود شود که این مشکل در همدان به تکرار دیده می‌شود.
شهسواری ادامه می‌دهد: گاهی دیده می‌شود این افراد زیردست شخصی که هیچ تخصصی ندارد مشغول به کار می‌شوند. بحث اصلی اینجاست که اگر یک آژانس مسافرتی به نیرو نیاز دارد باید از نیروی متخصص و با ضوابط کار استفاده کند نه سوءاستفاده از نیاز افراد به کار با هر شرایط و دستمزدی. در شرایطی که همان آژانس ممکن است سه، چهار نیروی غیرمتخصص و غیرمرتبط ثابت داشته باشد.

نظارت
شهسواری اضافه می‌کند: این مسأله قطعا توجه زیاد مسئولان را می‌طلبد که حداقل‌هایی را برای جذب نیرو در ارگان‌های گردشگری معرفی کنند و با بازرسی از آن‌ها مانع هرگونه قانون‌شکنی و سوءاستفاده شوند.
این مدرس گردشگری می‌گوید: مدیران ما باید در مرحله اول به کارمند و کارآموز احترام بگذارند زیرا آن‌ها افرادی متخصص و آموزش‌دیده هستند و گردشگری این کشور را توسعه می‌دهند. در مرحله بعد سازمان‌های دولتی مربوطه باید با بازرسی و گذاشتن فیلترهایی مدیران را ملزم به استفاده از نیروی متخصص و آموزش‌دیده کنند.
وی ادامه می‌دهد: فرآیندی که می‌تواند این نیروها را همچنان مشتاق نگه دارد بیمه کردن راهنمایان گردشگری کشور از سوی انجمن مربوطه است که سالیان پیش مطرح بود و این روزها به دست فراموشی سپرده شده است. این مسأله نیاز به پیگیری جدی و دلسوزانه مسئولان و انجمن‌های مربوطه دارد.

انجمن صنفی نیمه‌تعطیل
رضا مقدم یکی از راهنماهای گردشگری در استان همدان است. او با اینکه دوره‌های راهنمای گردشگری را در تهران گذرانده و تحصیلات دانشگاهی‌اش هم در رشته گردشگری است شغل غیرمرتبطی را برگزیده است.
وی می‌گوید: نهادهایی که نیروهای تحصیل‌کرده و آموزش‌دیده را جذب می‌کنند یا دولتی هستند مانند اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری یا غیردولتی مانند آژانس‌های مسافرتی. اداره میراث فرهنگی به دلیل کمبود اعتبار و اینکه در سال‌های اخیر اجازه جذب نیرو نداشته، نتوانسته از این راهنماها استفاده کند.
این کارشناس گردشگری ادامه می‌دهد: آژانس‌های همدان هم هر یک چند بازاریاب دارند و از راهنماهای حرفه‌ای بهره نمی‌برند. از آنجا که نظارتی بر این زمینه صورت نمی‌گیرد، انجمن یا نهادی که خود را متولی مطالبات و امور صنفی راهنماها در همدان می‌داند نیمه‌تعطیل و در حد یک محفل است و گویی مطالبات یک نفر را پیگیری می‌کند. در نتیجه امید چندانی نیست که راهنماها بتوانند وارد بازار کار شوند.
مقدم می‌گوید: راه‌های زیادی برای جذب نیرو وجود دارد اما اراده‌ای برای این کار دیده نمی‌شود؛ به طور مثال اداره‌ها و نهادهایی که موزه دارند، می‌توانند این نیروها را جذب کنند. موزه آموزش و پرورش راهنما ندارد و تعطیل است. وقتی وارد موزه تاریخ طبیعی استان می‌شوید هیچ کس شما را راهنمایی نمی‌کند. مراکز تاریخی مانند شیرسنگی و گنجنامه راهنما ندارند و برج قربان همچنان تعطیل است. گویا مسئولان ارشد استان فقط شعار توسعه گردشگری را می‌دهند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%D8%AE%D8%A7%D9%84%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: گردشگری همدان ، همشهری همدان ،

نگاه دوستان ازبالا به پائین است به ما به عنوان شهرستانی می نگرند و تحقیر آمیز صحبت می کنند، مسئله ای که داریم موضوع مالی نیست مشکل این است که به تعدادی ازهنرمندان پیشکسوت همدان توهین شده است، از دنیای هنر به دور است چنین برخوردهایی با هنرمندان بشود.
مدتی است سیروس مقدم کارگردان سریال پربیننده تلویزیونی «پایتخت» درحال ساخت سریال جدیدش درهمدان است.

به گزارش تابناک همدان، «علی البدل» نام سریالی است که درروستاهای «ورکانه»، «اشتران» و شورین درهمدان تولید می شود هرچند به گفته کارگردان سریال مکان و زمان در این اثرمشخص نیست و اشاره ای به این روستاها نمی شود اما از روزی که گروه فیلم سازی سیروس مقدم برخاک همدان پا گذاشته اند آوازه این رویداد هنری دراستان پیچیده و روستاهای یادشده به ویژه ورکانه بر سر زبان ها افتاده و مردم استان برای دیدن هنرمندان به این روستاها می روند.

رویدادهای هنری درهر استانی منافع زیادی برای آن استان دارد به ویژه درمعرفی ظرفیت های فرهنگی و گردشگری استان بسیار مفید است با توجه به این که سریال علی البدل درسه روستای هدف گردشگری استان همدان ساخته می شود می توان آن را به عنوان یک سرمایه گذاری دراز مدت رسانه ای-تبلیغاتی درامر گردشگری دانست. اما درکنار این مزیت ها گاه مسائلی نیز پیش می آید که باعث رنجش خاطر جوامع محلی یا دوطرف میزبان و میهمان می شود. آنچه درمسیر ساخت این فیلم بین تعداد اندکی ازعوامل فیلم و هنرمندان بومی همدان رخ داده است از آن جمله است که هنوز این کدورت برطرف نشده و هنرمندان همدانی حتی شکایت خود را از طریق نماینده مجلس و مقامات ارشد استانی پیگیری می کنند.

داستان از آن جا آغاز می شود که عوامل پیش تولید فیلم با ده ها نفر ازهنرمندان عرصه بازیگری استان تماس می گیرند و از آن ها برای بازی درسریال «علی البدل» دعوت می کنند دراین مسیر تعدادی از بازیگران را انتخاب کرده وپس ازتوافق برسر مسائل مالی قرار ملاقات و امضاء قرارداد با دستیار اول کارگردان گذاشته می شود اما به ادعای هنرمندان انتخاب شده، دستیار کارگردان به تعهد خود عمل نمی کند و برخورد نامناسبی با آنان می کند. پس از این اتفاق هنرمندان رفتار او را توهین تلقی کرده و پیگیر این موضوع و اعاده حیثیت هستند. 

تعدادی از آنان در کفت و گو با تابناک همدان، مسائل پیش آمده را با ما در میان گذاشتند. امید است انتشار این گزارش و پاسخ عوامل سریال این کدورت را برطرف کرده و خاطره ای خوش برای میهمانان همدان و هنرمندان و بازیگران استان برجای گذارد تا شیرینی تماشای این سریال به کام هیچ بیننده ای تلخ نگردد.

مرتضی تحصیلی یکی از بازیگرانی که برای همکاری دراین سریال دعوت شده می گوید: «حدود 2ماه پیش ازاین با من تماس گرفتند که قرار است سریالی ساخته شود و ازشما هم دعوت می کنیم برای تست های اولیه به دفتر مجموعه بیایید. وقتی رفتم دیدم حدود 70 نفر از همکاران قدیمی را دعوت کرده اند سپس ازما عکس هایی گرفتند و پیشینه و رزومه ای روبه دوربین گفتیم و بازگشتیم.»

این بازیگر همدانی ادامه می دهد: «پس ازچند روز دوباره تماس گرفتند و این بار با حضور دستیار اول کارگردان آقای مصطفی تنابنده مذاکره کردند. البته دراین روز علاوه برهنرمندان همدانی عده زیادی از شهروندان علاقمند به بازیگری را ازطریق فراخوان و ثبت نام  نیز دعوت کرده بودند. باردیگر از 30 نفر از همکاران ما تستی گرفتند و سه روز بعد  یازده نفر ازما را انتخاب کردند و دعوت کردند تا قرار داد امضاء کنیم. با مذاکرات اولیه که با آقای خانی یکی ازمدیران برنامه انجام شد، قرار شد 90 روز قرار داد ببندیم و هرماه 2میلیون تومان برای هریک از بازیگران پیشکسوت همدانی قرارداد بسته شود.»


گلایه‎های هنرمندان همدانی  از عوامل «علی‎البدل»


تحصیلی ادامه می دهد:« دوروز بعد باردیگر با تک تک ما تماس گرفتند که ساعت 9 شب درهتل آرین برای عقد قرارداد حاضر باشید. همه همکاران راس ساعت 9 درلابی هتل آماده بودیم، اما پس از این که مدت زیادی معطل شدیم وقتی آقای مصطفی تنابنده وارد شد با یک برخورد غیرحرفه ای و فوق العاده بد با پیشکسوت های بازیگری روبرو شد. با اینکه دوبار با ما مذاکره کرده بود و تست گرفته بود دست درجیب خطاب به یکی از همکارانش گفت؛ «این ها هستند؟» و آقای بهنام باباخانی گفت؛ «بله» وسپس خطاب به آقای باباخانی با یک ادبیات خاص ادامه داد:«ما بهشون گفتیم نفری بیست تومن، نهایتا 50 تومن خیرشو ببینین» و راهش را گرفت که برود.»

این بازیگر همدانی ادامه می دهد: «من گفتیم جناب تنابنده ما قبلا با آقای خانی و شما صحبت کردیم و امشب طبق دعوت شما برای عقد قرارداد خدمت شما رسیدیم اما باز ادامه داد: "همین که گفتم، هستید بسم اله نیستید خوش آمدید."»

محمود حکمتی اطهر بازیگر و کارگردان همدانی نیز دراین باره می گوید: من به آقای تنابنده گفتم من سال گذشته درهمدان هرروز 270 هزار تومان دست مزد قرارداد بسته ام،  چگونه از یک کارگردان درسطح ملی چنین پیشنهادی را قبول کنم، که با لحن بدی خطاب به من گفت؛ «5 میلیون تومان کافیه».

این هنرمند ادامه می دهد: «نگاه دوستان ازبالا به پائین است به ما به عنوان شهرستانی می نگرند و تحقیر آمیز صحبت می کنند، مگر نه این که اگر بخواهند هر بازیگری را ازتهران به استان ما بیاورند  هزینه اقامت، خوراک و دستمزد بیشتری دارد. البته ما مسئله ای که داریم موضوع مالی نیست مشکل این است که به تعدادی ازهنرمندان پیشکسوت همدان توهین شده است، از دنیای هنر به دور است چنین برخوردهایی با هنرمندان بشود.»


گلایه‎های هنرمندان همدانی  از عوامل «علی‎البدل»

محسن تیما یکی دیگر ازبازیگران تئاتر درهمدان که ازرفتار دستیار کاردان «علی البدل» گه مند است می گوید: «ما با نماینده همدان آقای امیر خجسته ملاقات کردیم و موضوع را مطرح کردیم که قرار شد پیگیری کنند. یک ملاقات نیز با آقای بنی عامریان معاون سیاسی فرماندار همدان داشتیم که مسائلی را مطرح کردند و قرارشد جلسه ای با حضورعوامل سریال و به ویژه مصطفی تنابنده و هنرمندان همدانی درمحل فرمانداری داشته باشیم تا مسائل روشن شود و عذرخواهی کنند اما ظاهرا پیگیری نکرده اند.»

محسن تیما می گوید: «به ما گفتند فیلم نامه نداریم، نقش ها مشخص نیست و فیلمنامه سرصحنه نوشته می شود، من تعجب می کنم کارهای آقای مقدم که این همه بیننده دارد، یک کارگردان حرفه ای است وگروه حرفه دارد چرا باید اجازه دهد چنین برخوردی غیرحرفه ای با همکاران هنرمند بشود.»


گلایه‎های هنرمندان همدانی  از عوامل «علی‎البدل»



هنرمندی اخلاق مداری است و بهتر است آنچه از دریچه دوربین به مردم نشان می دهیم، درپشت دوربین هم رعایت کنیم، اما متاسفانه برخوردهای صورت گرفته نشان می دهد آنچه درتلوزیون می-بینیم با رفتار تولیدکنندگان متفاوت و متناقض است. هنر دکه و تجارتخانه نیست هنرمند الگوی مردم است.

حکمتی اطهردر ادامه می گوید: «ما هیچ پشتیبانی درپیگیری مطالبات نداریم، خانه تئاتر تعطیل است و اداره ارشاد کمک نمی کند. معاون سیاسی فرماندار بعد از جلسه با ما خواستار این شدند که این مسئله را پیگیری نکنیم، توصیه کرده اند که ادامه ندهیم چرا که ارزش کار هنرمندان پایین می-آید. ما این پیگری را ادامه می دهیم که نشان دهیم به ارزش های انسانی و اخلاقی پایبندیم، تا حرمت خود را حفظ کنیم و بار دیگر هنرمندان مرکز نشین به خود اجازه ندهد با دیده تحقیر به ما نگاه کنند و با پیشکسوت های هنریک شهر چنین برخوردی شود.»

تحصلی می گوید: «من گله ای از مسئولان شهر دارم  که پیش از ساختن فیلم از سازندگان درمورد جایگاه هنرمندان استان نیز جویا شوند. تعجب من این است که چرا چنین حساسیتی ازطرف مدیران فرهنگی استان وجود ندارد مسلما مدیرکل ارشاد از این اتفاق با خبر است چرا پیگیر نیست؟»

 حکمتی اطهردر پایان می گوید: «وقتی مسئولان به ما توصیه و تاکید می کنند که موضوع را پیگیری نکنیم ما مصمم می شویم که خودمان دنبال کار را بگیریم به همین دلیل ازطریق روزنامه مطالبات و خواست ها را مطرح می کنیم اگرمسئولان پیگیر مطالبات ما نشوند قصد داریم تجمع کنیم تا اعتراض ما شنیده شود انتظار داشتیم مسئولان ما را تنها نگذارند.»
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/263026/%DA%AF%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8E%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8E%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%AF%D9%84


برچسب ها: تئاتر همدان ، سریال علی البدل ، خبرگزاری تابناک ،

چهارشنبه 6 مرداد 1395

جایزه عشق در دست نوجوان همدانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

جایزه عشق در دست نوجوان همدانی

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
جایزه عشق در دست نوجوان همدانی
حسین قاسمی‌هنر، بازیگر نوجوان همدانی، به تازگی جایزه بهترین بازیگر جوان را از «جشنواره عشق» که در شهر لس‌آنجلس آمریکا برگزار شد دریافت کرد...
1395/05/05
حسین قاسمی‌هنر، بازیگر نوجوان همدانی، به تازگی جایزه بهترین بازیگر جوان را از «جشنواره عشق» که در شهر لس‌آنجلس آمریکا برگزار شد دریافت کرد. جشنواره فیلم عشق توسط بنیاد خیریه عشق به کودکان جهان در شهر لس‌آنجلس برگزار می‌شود. از سینمای ایران علاوه بر شیر تو شیر فیلم فصل فراموشی فریبا (عباس رافعی) و فیلم کوتاه « سیم مس» (حسن نجم‌آبادی)  نیز در این رویداد حضور داشتند. حسین قاسمی‌هنر متولد 1379 در همدان است. وی از سال 86 که کودکی 7 ساله‌ بود وارد عرصه تئاتر شد و سال 88 اولین تجربه بازیگری خود در سینما را پشت سر گذاشت. قاسمی‌هنر بارها در جشنواره بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان حضور داشته است؛ همچنین سال 1390 به عنوان بهترین بازیگر دانش‌آموز کشور در بیست‌وپنجمین جشنواره فیلم کودکان و نوجوان در اصفهان معرفی شد.
وی با سریالی از علی‌شاه حاتمی وارد تلویزیون شد و در سریالی از سعید ابراهیمی‌فر که سال 90 از شبکه 2 تلویزیون پخش شد حضور خود در تلویزیون را تثبیت کرد. قاسمی‌هنر تاکنون در 10 فیلم کوتاه بازی کرده است.
کسب این جایزه برای بازی در فیلم «شیر تو شیر» بهانه‌ای شد تا با این بازیگر نوجوان همدانی گفت‌وگویی داشته باشیم که با هم می‌خوانیم.
  • فیلم شیر تو شیر ماه اخیر در جشنواره‌ای با عنوان عشق در امریکا شرکت کرد و شما برنده جایزه بهترین بازیگر جوان شدید. در این باره توضیح می‌دهید؟
اولین دوره جشنواره فیلم از 22 تا 30 تیر در لس‌آنجلس امریکا برگزار شد و فیلم شیرتو شیر هم یکی از آثاری است که در این جشنواره حضور داشت. هدایت هاشمی نامزد بهترین بازیگر مرد، لیلا اوتادی نقش مکمل زن و من هم نامزد بهترین بازیگر جوان بودم که خوشبختانه این جایزه نصیب من شد. در جشنواره عشق، ابراهیم فروزش به عنوان بهترین فیلمنامه‌نویس و بهترین کارگردان جایزه برد و لیلا اوتادی هم جایزه بازیگر نقش مکمل زن را نصیب خود کرد و در واقع 3 جایزه از این جشنواره گرفت.
  • جشنواره عشق اولین جشنواره‌ای است که فیلم شیرتوشیر شرکت کرده است؟
این فیلم پیش از این در جشنواره‌های متعدد از جمله جشنواره غذای هلند و اسپانیا شرکت داشته و 19 تا 26 آذرماه امسال به یونان خواهد رفت تا در یک جشنواره دیگر شرکت کند.
  • این جایزه چقدر روی زندگی شما تأثیر داشته است؟
من در فیلم شیر تو شیر نقش پسری روستایی را دارم که ابتدا وضعیت درسی خوبی ندارد اما تلنگری می‌خورد و وضعیت بهتر می‌شود. تأثیری که گرفتم این است که از لحاظ درسی بهتر عمل کنم و این جایزه به من امید بیشتری خواهد داد که مدارج علمی را نیز با دلگرمی بیشتر دنبال کنم.
  • موضوع داستان فیلم شیر تو شیر چیست؟
من در این فیلم نقش شخصیتی به نام امیرعلی را بازی می‌کنم که آقای هدایت هاشمی نقش پدر من را دارد. داستان از این قرار است که مادر امیرعلی هنگام زایمان فوت می‌کند و امیرعلی شیر حیوان نمی‌خورد. آقای هدایت هاشمی مجبور می‌شود از مادر کودکان هم‌سن و سال او شیر بخرد که گاهی به چند برابر قیمت می‌فروشند. در این فیلم من نوجوانی امیرعلی را بازی می‌کنم. وقتی امیرعلی درس نمی‌خواند همه مادرانی که امیرعلی شیر آنان را خورده به همدیگر اتهام می‌زنند که تقصیر شیر شماست اما وقتی بر اساس اتفاقی شخصیت امیرعلی متحول می‌شود و آدم موفقی می‌شود همه آن‌ها می‌گویند این پسر من است و به خاطر شیر من موفق شده است.
  • با ابراهیم فروزش چگونه آشنا شدید؟
پیش‌تر سابقه همکاری با آقای فروزش را داشتم تا اینکه سال 1390 از من دعوت کردند در فیلم جدیدشان بازی کنم. یک جلسه صحبت و توافق کردیم من همکاری داشته باشم.
  • اولین‌بار چگونه وارد تئاتر شدید؟
سال 1388 فراخوانی برای بازی در فیلم پرواز مرغابی‌ها پخش شده بود که من مراجعه کردم. چندین مرحله تست گرفته شد و پذیرفته شدم که در این کار حضور داشته باشم. بازیگردان این سریال کیهان ملکی بود که به من بسیار کمک کرد. من بازیگر نقش اصلی بودم و آن سال نامزد بهترین بازیگر کودک در جشنواره فجر شدم.
  • برنامه بعدی شما در حوزه بازیگری چیست؟
در سریال بعدی ابراهیم فروزش به نام زیر نور شمع بازی خواهم کرد که موضوع آن طنز اجتماعی است. این سریال در حال پیش تولید است که احتمالا در همدان ساخته خواهد شد و از شبکه دوم پخش خواهد شد.


برچسب ها: همشهری همدان ،

دوشنبه 4 مرداد 1395

قاب‌هایی از طاق‌ها و رواق‌ها

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

قاب‌هایی از طاق‌ها و رواق‌ها

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
قاب‌هایی از طاق‌ها و رواق‌ها
لیلا یوسفی، عکاس همدانی و دبیرخانه عکاسان همدان درباره این نمایشگاه و فعالیت‌های هنری خود توضیح می‌دهد...
1395/05/04
لیلا یوسفی،  عکاس همدانی و دبیرخانه عکاسان همدان درباره این نمایشگاه و فعالیت‌های هنری خود توضیح می‌دهد.
  •   هفته گذشته شما نمایشگاه عکس بازار را برگزار کردید که حدود 20 عکاس در آن شرکت کردند. چرا در این نمایشگاه سراغ بازار رفتید؟
پروژه عکاسی از بازار را از 2 سال پیش آغاز کردیم و از آنجایی که دوستان عکاس دید بازی نسبت به بازار نداشتند و نمی دانستند از چه چیزهایی در بازار باید عکاسی کنند این پروژه را به صورت هفتگی ادامه دادیم. هم فصول سرد و هم بهار، تابستان و مناسبت هایی مانند عاشورا به بازار رفتیم، دوستان رویدادهای بازار را به تصویر کشیدند و حاصل آن در این نمایشگاه به نمایش درآمد. قصد داریم این پروژه را ادامه دهیم. با برگزاری اینگونه کارگاه ها، نمایشگاه ها و همکاری با نهادهای مختلف تلاش داریم عکاسی مستند را در همدان قوی تر کنیم تا دوستان به سمت عکاسی مستند بروند. عکاسی طبیعت و ماکرو هرچه زیبا باشد از آن زیباتر هم وجود دارد اما در درازمدت ممکن است به چشم نیاید. عکاسی مستند به نحوی است که سوژه شما یک ثانیه پس از عکاسی وجود ندارد. مکان عکاسی منحصر به فرد است و می توان با یک نگاه موشکافانه و زیبابین این موضوع را به تصویر کشید و آرشیوی برای آیندگان ایجاد کرد.
  •  آیندگان چگونه با این عکس ها ارتباط پیدا می‌کنند؟
بناها در حال تغییر است، کاروانسراها در حال نابودی است، سقف های چوبی هر روز از بین می‌رود و این جنب و جوش و تکاپو مدام در حال تغییر است. ساختار جدید جای بازار قدیم را می‌گیرد. پس این عکس‌ها همه این اتفاق‌ها و عدم ثبات را ثبت می‌کنند و برای آیندگان حفظ می کنند تا آنان به عنوان یک میراث از گذشته به عکس‌ها بنگرند.
  •  ملاک انتخاب عکس ها چه بود؟ آیا عکس های انتخاب‌شده در یک سطح هستند؟
عکس هایی که در این نمایشگاه حضور داشتند و انتخاب شدند از بین 800 عکس انتخاب شده که از 20 عکاس بود و 32 قاب را در برمی گرفت. این عکس‌ها در پروژه عکاسی بازار خلق شده بودند که بر اساس قابلیت و ریتم یکسان بودند. همچنین قابلیت چیدمان یکسان داشتند.
 ریتم و روندی که در عکس های این نمایشگاه وجود داشت، نمای کلی بازار، نگاره بازاری ها، جنب و جوش بازاری ها و مسجد جامع را به عنوان محور بازار در تصاویر آورده بودند.
  •  از برگزاری نمایشگاه راضی بودید؟
این پروژه کاملی نیست، برای ما یک نوع آزمون و خطاست. این نمایشگاه قصد داشت دوستان انگیزه بیشتری پیدا کنند و روی افردی که استعداد بیشتری دارند بیشتر کار شود.
وحدت و انسجامی بین عکس ها به وجود بیاید تا متوجه شویم سلیقه دوستان به کدام سمت وسو است و ریتم و روند کارهای بعدی ما مشخص شود.
 به زودی مرحله دوم عکس بازار را آغاز خواهیم کرد. امیدوارم این نمایشگاه و تلاش های دوستان باعث شود این عکس ها در دهه های آینده ارزش بیشتری پیدا کنند.
  • چطور شد به عکاسی علاقه‌مند شدید؟
از دوران دبیرستان دوربین عکاسی داشتم و زیاد عکس می گرفتم. پس از تحصیلات متوسطه در انجمن سینمای جوان مشهد عضو شدم و عکاسی را در فضایی مناسب و هنردوست با علاقه‌مندان عکاسی ادامه دادم.
 حضور در نمایشگاه های متعدد و برپایی جشنواره های گوناگون کشوری و منطقه ای و بودن در کنار استادان بزرگِ عکاسی ایران مرا بیش از پیش به سوی عکاسی سوق داد و باعث علاقه روز افزون من به عکاسی شد.
  •  در عکاسی چه هدفی را دنبال می‌کنید؟
عکاسی هنر زیبایی است که شامل همه چیز و همه هنرها می شود. عکاسی بیان روح و نهان زیبای آدمی است که هر چقدر زیباتر باشد، جهان را زیباتر به تصویر می کشد یا نهان ها را بهتر به پیش چشم می آورد. عکاسی در نهان و پنهان خود موسیقی، نقاشی، ادبیات و دیگر هنرهای بزرگ را پنهان دارد و از آن‌ها جان‌مایه می گیرد. آدمی را می پرورد و باعث رشد و تعالی فرد می شود و در نهایت او را از نهان خویش به در می آورد و دیدی جهان‌بینانه به او می بخشد. من نیز چنین چیزی را دنبال می کنم.
  •  از فعالیت های خودتان در سال های گذشته بگویید؟
حضور در چندین نمایشگاه گروهی عکاسی، نمایشگاه‌گردانی چندین نمایشگاه گروهی، تدریس عکاسی، دبیری جشنواره کشوری وقف، دبیری انجمن دوسالانه عکس و مسئولیت دبیرخانه چندین جشنواره فیلم و عکس را برعهده داشته ام اما عکاسی کردن اصلی ترین دغدغه من است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%82%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D8%A7%D9%82%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%82%E2%80%8C%D9%87%D8%A7?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، عکاسی در همدان ،

موزه منطقه‌ای هگمتانه نه تنها بخش بزرگی ازتپه تاریخی هگمتانه را برای همیشه نابود کرد بلکه هنگام خاک برداری به قنات‌های پرآبی برخورد که اگراین قنات‌ها را نجات می‌دادند، بخشی از هویت تاریخی شهر را حفظ کرده بودند اما این قنات‌ها با بتن‌ریزی مسدود شد.
فعالان مدنی درحوزه میراث فرهنگی از ابتدا با ساخت موزه درحریم و عرصه محوطه باستانی هگمتانه مخالف بودند. موزه ای که ساختن اش با خاک برداری وصخره برداری بخش بزرگی ازجنوب غربی هگمتانه در دولت قبلی آغاز شد، با وجود وعده‎هایی که برای تحویل زود هنگام داده شد تنها 2میلیارد تومان برای صخره برداری هزینه شد و پروژه تا اوایل دولت روحانی تعطیل شد تا این‌که  اوایل روی کار آمدن دولت فعلی بار دیگر اجرای طرح ازسر گرفته شد اما هنوز پیشرفت چندانی ندارد، با اینکه تاکنون حدو 7 میلیارد تومان هزینه شده است همچنان منتظر تغییرات معماری و اعتبار مالی است. 

به گزارش تابناک همدان، یکی ازمشکلات این پروژه بحث مکان‎یابی و استقرار آن بود. موزه منطقه‌ای هگمتانه نه تنها بخش بزرگی ازتپه تاریخی هگمتانه را برای همیشه نابود کرد بلکه هنگام خاک برداری به قنات‌های پرآبی برخورد که اگراین قنات‌ها را نجات می‌دادند، بخشی از هویت تاریخی شهر را حفظ کرده بودند اما  این قنات‌ها با بتن‌ریزی مسدود شد.

فعالان میراث فرهنگی همچنین به ارتفاع این موزه نیز بارها اعتراض کردند و خواستار کوتاه شدن ارتفاع موزه شدند اما گوش شنوایی دردوره مدیریت قبلی میراث وجود نداشت. درسفر اول سلطانی‌فر رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به استان همدان، نشست مشترکی با حضور استاندارهمدان و سلطانی فر برگزارشد. سلطانی فردرپاسخ به پرسش خبرنگاری قول داد 50 درصد از اعتبار ساخت موزه منطقه‎ای همدان را سازمان میراث فرهنگی از اعتبارات ملی تامین کند و محمد ناصر نیکبخت استاندار همدان نیز پرداخت 50 درصد دیگررا تقبل کرد تا از اعتبارات ملی وزارت کشور تامین کند اما با گذشت بیش از دوسال  پروژه پیشرفت چندانی نداشته است.

حضور دکتر محمدرضا کارگر مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی کشور در همدان اما جنبه‌های مثبتی برای این طرح برزمین مانده داشت. کارگرمسئله ارتفاع موزه را پیگیری کرد و گفت "یک یا دو طبقه از ارتفاع کم خواهد شد." همچنین تاکید کرد: "اعتبارات ملی این پروژه به زودی تامین خواهد شد." مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی کشوردراین گفت‎وگو وضعیت موزه منطقه‌ای همدان را تشریح کرد:

پیشرفت موزه منطقه‌ای همدان
 مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی با تشریح وضعیت موزه منطقه‌ای همدان می گوید: «موزه منطقه‌ای همدان که یکی از موزه‌های دوازده گانه منطقه‎ای کشور است، درمجموع از دو بخش تشکیل می‌شود یک بخش قسمت مخزن امن است و بخش دوم  قسمت موزه است. ما دربخش مخزن امن پیشرفت خوبی داشته ایم درواقع، حدود 70 درصد پیشرفت داشته ایم اما دربخش موزه‌ای پیشرفت چندانی نداشته‌ایم اگرهردو را جمع کنیم و تقسیم بردو کنیم حدود 45 درصد پیشرفت داشته‌ایم.»

دکتر محمدرضا کارگر با اشاره به دلایل کندی پیشرفت کار می گوید: «عدم پیشرفت موزه به خاطر وضعیت خود موزه بوده، ما همیشه فکر می کنیم موزه منطقه ای همدان از نظر مکان یابی مشکل داشته و ما بهتر از مکان فعلی را می‎توانستیم برای ساخت موزه درنظر بگیریم و انتخاب کنیم اما این انتخاب بدون مطالعه بود است.»

او همچنین به وضعیت قنات هایی که زیر بستر موزه وجود داشت اشاره کرده و می گوید:«حجم زیادی خاکبرداری صورت گرفته، باعث شده به سطحی که آب جریان دارد برسد و همین موضوع  نیز از مشکلات اجرای طرح به شمار می‌آید. این طرح دردولت قبل آغاز شده و ما ازنظر ساختاری با این پروژه مشکل داریم. ازطرفی هزینه و بودجه سنگینی دراین جا صرف شده و ما نمی توانیم به راحتی ازآن عبور کنیم پس ما باید فکر کنیم، ببینیم آیا ادامه کار به صرفه دولت هست یا از آن صرف نظر کنیم؟ هم شهر، هم سازمان میراث فرهنگی و اداره کل موزهها نیاز به موزه دارند اما باید منافع را درنظر بگیریم.»

کارگر با اشاره به چگونگی ادامه کار احداث موزه می گوید: «ساخت خود مخزن امن ادامه پیدا می کند و امسال به بهره برداری می رسد اما موزه با تغییراتی در ارتفاع و بنا ادامه خواهد یافت. سقفی که 5 طبقه درنظر گرفته شده بود یک یا دو طبقه کم خواهد شد که بر تپه تاریخی هگمتانه اشرافیت نداشته باشد.»

ارتفاع موزه کم می شود

یکی ازاعتراض های فعالان میراث فرهنگی دردوره قبل به موضوع  ارتفاع غیر مجاز موزه بود کارگر در این باره می گوید: «جدای از اعتراض های فعالان مدنی، ما نیز به این وضعیت اعتراض داریم درواقع اگر بتوانیم یک سطح منطقی تعریف کنیم می توانیم این طرح را به نتیجه برسانیم.»


با شرایطی که از سوی مدیران طرح مطرح می شود بنای موزه و پروژه کوچکترخواهد شد مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی کشور در مورد امکان جایگزین شدن فضای دیگر در مقابل آنچه از بنا کم می شود می گوید: «همیشه این امکان هست اما معمولا این مقدار زیربناها، هم براساس یک طراحی قبلی و کاربری تعریف نشده ازنظر ما موزه چندان متکی به گستردگی نیست و مسئله محتوا مهمتر است.»

کمبود موزه درهمدان
یکی از مسائل ما درهمدان نبود گنجینه مناسب است اوایل دهه 90 بیش از 8000 شی تاریخی را که نهادهای امنیتی ازقاچاقچیان گرفته بودند به اداره کل میراث  فرهنگی تحویل دادند این نگرانی اصلی فعالان مدنی از چگونگی نگهداری این آثار درنبود گنجینه مناسب همیشه بوده فکر این که آیا گنجینه موزه منطقه ای پاسخگوی نگرانی ها خواهد بود سوالی است که همواره مطرح بوده محمدرضا کارگر دراین باره می گوید: «درکل کشور ما مشکل مخزن داریم، استان همدان نیز با این مشکل مواجه است. من فکر می کنم، مخزن موزه منطقه ای همدان یکی ازبهترین مخازن امن کشور است که ساخته می شود و در صورت تکمیل و بهره برداری این کمبود برطرف خواهد شد.»

او در پاسخ به این پرسش که در شهرستان ها هم موزه استاندارد وجود ندارد برای شهرستان ها چه کار باید کرد؟ می گوید: «امروزه دیگر ایجاد موزه وظیفه سازمان میراث فرهنگی نیست، نهادهای دیگر از جمله شهرداری نیز می تواند وارد این حوزه شود مثلا شهرداری همدان می تواند، تاریخ شهر همدان را حفظ کند و موزه شهر را ایجاد کند. مردم باید دست به کار شوند، میراث و تاریخ خود را حفظ کنند و تمام سازمان ها، نهادها و وزارت خانه ها می توانند موزه ایجاد کنند، مثلا متولیان موسیقی می توانند موزه تاریخ موسیقی و موزه موسیقی را ایجاد کنند یا وزارت ورزش درحوزه ورزش نیز می تواند، تاریخ ورزش را درنظر بگیرد»

او همچنین به این پرسش که بحث کمبود اعتبار درکشور همیشه وجود دارد اما آقای سلطانی فر و استاندار همدان هردو قول دادند این کمبود را برطرف کنند چرا چنین اتفاقی نیفتاده است؟می گوید: «بله کمبود اعتبارمسئله همه گیر است و درسال های اخیر نیز بیشتر وجود داشته اما من فکر می کنم اگر ما پروژه ها را منطقی تعریف کنیم مشکل نخواهیم داشت و اگر حرکت کنیم و تصمیم نهایی را بگیریم کارها درست می شود استاندار هم همیشه قول همراهی و همکاری داده اند.»

طراحی شهری همدان پریشان است
کارگر وضعیت همدان را از نظر داشته های تاریخی مهم ارزیابی کرده و می گوید: «همدان یکی از شهرهای بسیار تاریخی ما است، با یک پیشینه معظم و طراحی شهری بسیار خوب در گذشته. اما طراحی شهری درسال های اخیر متاسفانه دچار پریشانی شده است، به نظر می رسد طراحی شهری دراین شهر بایستی با حساسیت بیشتر و خیلی مطالعه شده تر عمل کند، گسترش شهر را کنترل کند، بافت تاریخی که شناسنامه شهر و وجه تمایز شهر است حفظ کند چرا که روسازی و نوسازی چندان برای یک شهر ثروت محسوب نمی شود. وقتی ما یک بافت یا یک معماری را حفظ می کنیم، درواقع یک فرهنگ را حفظ می کنیم. وقتی یک زورخانه حفظ می شود به واسطه آن فرهنگ پهلوانی هم حفظ می شود اگر زورخانه نابود شود، شما فرهنگ پهلوانی را بدون معماری زورخانه ای نمی توانید داشته باشید.»

مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی در باره چگونگی ارتباط فرهنگ و گردشگری می گوید: «وقتی ما از فرهنگ نگهداری می کنیم درواقع ازهویت شهر نگهداری می کنیم. وقتی از هویت دفاع  می کنیم، از ارزش های پایدار مردم و شهر نگهداری می کنیم، این چیزی است که گردشگر دنبال می کند و هدف اصلی گردشگر است. این که یک جامعه با ویژگی های یادشده مورد مطالعه قرار می گیرد و توجه شود بسیار مهم است اگر این را از دست بدهیم، دیگر توجهی نمی¬شود در حالی که هویت با معماری و آثار مادی به جا مانده می تواند حفظ شود.»


کارگربا اشاره به برطرف کردن ترس و لرز بخش خصوصی برای ورود به مسئله موزه داری و مجموعه داری ادامه می دهد: «ما همه درخدمت بخش خصوصی هستیم درواقع برای بخش خصوصی  امتیازهای ویژه ای درنظر گرفتیم که برای یک مجموعه دار، مجموعه اش را ثبت کنیم و حمایت کنیم. درحفاظت، مرمت  و در معرفی کمک می کنیم. اگر موزه ایجاد کند کمک بلا عوض بدهیم درکنار موزه درآمد، بلیط فروشی، رستوران، فروشگاه  برگزاری نمایشگاه رانیز داشته باشد کمک های ما بلاعوض است و ما ترجیح می¬دهیم بخش خصوصی، مردم و نهادهای مستقل عمومی وارد عرصه شوند.»

روند طولانی ساخت موزه
مهندس علی مالمیر از روزی که درسمت مدیریت اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری  استان منتصب شده، مسئله کمبود موزه را دراستان همدان پیگیری می کند؛ چه دربخش خصوصی و چه دولتی. او این روزها درگیر ساماندهی تعیین تکلیف موزه منطقه ای همدان است.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی استان همدان با اشاره به وضعیت موزه منطقه ای همدان می-گوید: «روند ساخت موزه منطقه ای غرب کشوردرهمدان طولانی شده و درسال های اخیر تغییراتی را شاهد بوده، مشاورعوض شده، این موزه دارای ابهاماتی بوده که هنوز به بهره برداری نرسیده است. به همین دلیل درخواست ما این بود که با حضور دکتر کارگر موزه تعیین تکلیف شود.»

او ادامه می دهد: «باید توجه داشته باشیم، موزه ای که زخمی شده باید تعیین تکلیف شود. مخزن آن حدود 80 درصد پیشرفت داشته و موزه هم آماده ساخت است اما باید تعیین تکلیف شود. هم مخزن برای ما مهم است هم موزه منطقه ای همدان که وضعیت خوبی ندارد.»

 مالمیر با اشاره به تامین اعتبار ساخت موزه می گوید: «جلسه ای که با استاندارداشتیم نتیجه این شد که موزه منطقه ای که اعتبارات ملی دارد به صورت ملی دنبال شود و دکتر کارگرنیز معتقدند این موزه باید از طریق اعتبارملی پیگیری شود و استانداری و استان برای ایجاد موزه هایی که ردیف ملی ندارند کمک کنند، درشهرستانها موزه ایجاد کند و از بودجه های استانی تامین شود استاندار هم قول داند کمک کنند.»

تقویت موزه داری خصوصی
 او درادامه با تاکید برگسترش موزه داری خصوصی در استان می گوید: «موزه های بخش خصوصی از جمله زورخانه «همه کسی» از اولویت های ما است، اداره کل موزه ها هم مشتاق است در تامین تجهیزات بخش خصوصی کمک کند حتی کمک بلاعوض خواهد داشت اما ابتدا باید بخش خصوصی وارد شود و ما هم ظرفیت کارشناسی را دراختیار خواهیم گذاشت.»

مالمیر در پایان می گوید: «موزه مشاغل، موزه دبیرستان ابن سینا و موزه زورخانه «همه کسی» را نهادهای دیگر ایجاد کرده اند ما دربخش خصوصی ظرفیت بسیاری داریم اما مشکل اصلی ما این است که فضای مناسبی نداریم.»
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/265137/%DA%A9%D9%84%D9%86%DA%AF-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86


برچسب ها: تابناک ، میراث همدان ، محمدرضا کارگر ، موزه منطقه ای همدان ،

شنبه 2 مرداد 1395

ملودی؛ گم‌شده موسیقی ایرانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

ملودی؛ گم‌شده موسیقی ایرانی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
ملودی؛ گم‌شده موسیقی ایرانی
سروش مظفری، خواننده همدانی، به زودی در استان همدان کنسرت برگزار می‌کند...
1395/05/02
سروش مظفری، خواننده همدانی، به زودی در استان همدان کنسرت برگزار می‌کند.
 
هماهنگی شعر و ملودی
این هنرمند همدانی ادامه می‌دهد: وقتی شما «الهه ناز» یا «رسوای زمانه» را می‌خوانید یا می‌شنوید، متوجه می‌شوید ریتم آن تند نیست و متر آنچنانی نیز ندارد؛ نسل امروز هم آن را حفظ هستند. به قدری شعر، کلام و ملودی زیبایی دارد و شعر و ملودی با هم هماهنگ است که به دل می‌نشیند و در هیچ نسلی گم نمی‌شود.
مظفری اضافه می‌کند: متأسفانه از این مقوله ضربه می‌خوریم. اگر در موسیقی ایرانی بتوانیم ملودی مناسب مردم این سرزمین را پیدا کنیم و خود را به آن بسپاریم مطمئن باشید کارهای فاخر بار دیگر شکل خواهد گرفت.

کنسرت اهورایی
این هنرمند همدانی ضمن تشریح برنامه اجرای کنسرت در همدان می‌گوید: یک تور ایرانگردی را با گروه همایون خواهیم داشت و در استان‌های مختلف این کنسرت را اجرا خواهیم کرد. من اصالتا همدانی هستم و تلاش خواهیم کرد اولین برنامه پس از تهران در همدان اجرا شود. امیدواریم تا چند روز آینده زمان دقیق اجرای همدان مشخص شود. شیراز و شهرهای دیگر را هم در برنامه خواهیم داشت.
وی می‌گوید: در این کنسرت بیشتر کار‌ها از ساخته‌های استاد حسین پرنیاست که با کلام آقایان سهیل محمودی، اخلاقی و شاعران کلاسیک کشور در شور، ابوعطا و دشتی اجرا خواهد شد. مسأله مهمی که در این کنسرت بر آن تأکید کردیم، موج مثبتی است که قرار است اجرای این کنسرت به مخاطبان منتقل کند. به همین علت اسم این کنسرت را اهورایی گذاشته‌ایم.
وی با تأکید بر ویژگی‌های آهنگسازی حسین پرنیا می‌گوید: یک سری آهنگسازی‌هایی که اخیرا باب شده ملودیک نیست و احساس شعف و سبکی که باید مخاطب از یک کنسرت دریافت کند در این کار‌ها وجود ندارد. استاد پرنیا در این مقوله بسیار کار کرده است. ایشان خالق آثاری مانند تصنیف گلپونه‌هاست که زنده‌یاد ایرج بسطامی اجرا کرده است. بیشتر کارهایی که در این کنسرت اجرا می‌کنیم به گونه‌ای است که احساس، حرف اول را می‌زند و نوازندگان از کار خود در این کار‌ها بسیار راضی هستند.
مظفری می‌گوید: در آینده‌ای نزدیک با استاد مجید درخشانی برنامه‌ای را اجرا خواهیم کرد.
وی در گفت‌وگو با همشهری به ارتباط ملودی و کلام همچنین ریتم و زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید: ما در موسیقی ایران ملودی را گم کرده‌ایم نه ریتم را. ریتم مانند متری در یک آهنگ عمل می‌کند اما آنچه عامل ماندگاری در یک قطعه موسیقی است ملودی است و کلامی که در آن قطعه گنجانده می‌شود.
مظفری اضافه می‌کند: آهنگسازهای ما گاهی یک آهنگ را در ذهن خود می‌سازند یا می‌‌کارند و بعد تلاش می‌کنند به زور شعری را در آن جای دهند. ما در یک ملودی زیبا و قابل هضم فقر داریم و همین مسأله موجبات دلخوری بین علاقه‌مندان و اهالی موسیقی را فراهم کرده است.

در محضر استادان بزرگ
این خواننده همدانی با اشاره به آموخته‌هایش از استادان این حوزه می‌گوید: چندین سال در حوزه موسیقی و آواز کار کرده‌ام. در محضر استاد مسقطی در کرمانشاه آموزش دیده‌ام که بر روی صدای من بسیار کار کردند و من مدیون ایشان هستم. از استادان بزرگی مانند رامبد صدیف، کیوان ساکت، میلاد کیایی، حسین پرنیا، حسن ناهید، کامبیز روشن‌روان و استادان دیگر در تهران بسیار آموخته‌ام.
وی ادامه می‌دهد: وقتی به تهران آمدم کار‌شناس برنامه موسیقی مردان موسیقی شبکه جام‌جم ۱ و ۲ و ۳ شدم که برای هم‌زبانان و هم‌وطنان خارج از کشور پخش می‌شد. نتیجه این برنامه همکاری با استادان بزرگ موسیقی ایران از جمله استاد عباس خوشدل، استاد همایون خرم و استادان دیگر موسیقی کشور عزیزمان ایران بود.
مظفری با اشاره به گروه‌هایی که با آن‌ها برنامه اجرا کرده می‌گوید: با گروه استاد کیوان ساکت، حسین پرنیا، بیاد گل‌ها و استاد میلاد کیایی کار کردم و اجراهایی داشتم.

سبک اصفهانی
این خواننده همدانی با اشاره به سبک آوازی خود ادامه می‌دهد: سبکی که من در آواز دنبال می‌کنم و در دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌ها تدریس می‌کنم سبک آوازی اصفهان است. همان‌طور که می‌دانید سبک اصفهان، یک سبک استاندارد و کلاسیک در آوازاست.
وی اضافه می‌کند: در این سبک مقوله شعر و موسیقی، تلفیق شعر آواز و ادای تحریرهای مختلف به گونه‌ای است که هیچ یک برای هم مزاحمتی ایجاد نمی‌کنند و یک آواز کامل را ارائه می‌کند. از نظر صاحب‌نظران و دید اغلب استادان موسیقی این سبک بهترین و کامل‌ترین سبک آوازی است.

   کنسرت در تهران
سروش مظفری ۳۱ تیرماه کنسرتی با گروه همایون به سرپرستی و آهنگسازی استاد حسین پرنیا در سالن اندیشه حوزه هنری تهران برگزار کرد.
سروش مظفری متولد ۱۳۵۶ است و سال‌هاست در زمینه موسیقی به ویژه آواز فعالیت می‌‌کند. در همدان با رضا صفوی، رضا عباسی، وحید رادفر و هنرمندان دیگری کار کرده است. به ویژه ارکستر فاخته، ارکستر بامداد و فارابی از گروه‌هایی هستند که در همدان با آن‌ها همکاری کرده است.
وی همچنین مدتی سخنگوی خانه آواز در همدان بود و در شورای موسیقی استان نیز عضویت داشت. پیش از این‌که از همدان مهاجرت کند، در صدا و سیمای همدان کار‌شناس موسیقی برنامه شب غربی بود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D9%84%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%DA%AF%D9%85%E2%80%8C%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، حسین پرنیا ، سروش مظفری ،

جمعه 1 مرداد 1395

پس از 4 دهه، موسیقی کامکارها در همدان جاری شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    

پس از 4 دهه، موسیقی کامکارها در همدان جاری شد

30 تیر 1395 - 14:10dsfr.ir/7o5s1

پس از 4 دهه، موسیقی کامکارها در همدان جاری شد
امین بصیری پارسا
کنسرت کامکارها در همدان

حضور گروه موسیقی کامکارها پس از 4 دهه فعالیت در همدان یک رویداد مهم هنری بود که با استقبال کم نظیر مخاطبان و علاقمندان به موسیقی سنتی و محلی ایران روبرو شد.

با این که همدان فاصله زیادی با تهران پایتخت کشور ندارد اما از بیشتر رویدادهای فرهنگی هنری که در پایتخت اتفاق می افتد محروم است. بیشتر گروه های هنری از جمله موسیقی، تئاتر، نمایشگاه ها و جشنواره های هنری در تهران استقرار دارند حتا هنرمندان همدانی که به رشد قابل توجهی در رشته خود می رسند و شناخته می شوند به پایتخت مراجعه می کنند، به عبات دیگر می توان گفت تهران علاوه بر پایتخت سیاسی و اقتصادی، پایتخت فرهنگی نیز به شمار می آید و بیشتر فرصت ها در این استان است.

گاهی گروه های هنری پایتخت به همدان دعوت می شوند و شهروندان این شهر که فرصت دیدن آنان در تهران برایشان فراهم نیست، غنیمتی به شمار می رود اما همچنان اجرای برنامه های هنری به ویژه کنسرت ها در همدان با اما و اگرهایی همراه است به طور مثال با اینکه مدتهاست از شهرام ناظری و گروهش دعوت شده تا در همدان به اجرای برنامه بپردازند و موافقت استانداری نیز برای اجرای کنسرت در سالن بیش از 500 نفری اخذ شده، هنوز اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان با آن موافقت نکرده است. با این حال هر از چند گاهی همدانی ها میزبان هنرمندان پایتخت نشین شده و مایه خشنودی آنان فراهم می شود. جمعه گذشته نیز همدان میزبان دو رویداد مهم هنری بود؛ برگزاری کارگاه «سعید دستوری» عکاس و نورپرداز شناخته شده کشور در مجتمع آوینی و برگزاری کنسرت گروه کامکارها در مجتمع ابن سینا دو برنامه ای بود که همدانی ها را در یک روز تعطیل گرم به سالن ها کشاند.

حضور گروه موسیقی کامکارها پس از 4 دهه فعالیت در همدان یک رویداد مهم هنری بود که با استقبال کم نظیر مخاطبان و علاقمندان به موسیقی سنتی و محلی ایران روبرو شد. بسیاری از نوازندگان و هنرمندان همدانی از آموزش های اعضای گروه موسیقی کامکارها بهره برده اند و شاگرد آنها بوده اند ده ها نوازنده دف، کمانچه و سنتور در همدان شاگردان بیژن، اردشیر و اردوان کامکار هستند و شیوه این استادان را به هنرجوهای خود آموزش می دهند علاوه بر این همدان علاقمندان زیادی در زمینه موسیقی سنتی دارد و همواره از تعداد مخاطبانی که در سالن ها حضور پیدا می کنند می توان به شدت این علاقه و تشنگی پی برد.

کنسرت در دو بخش اجرا شد بخش اول با اشعار فارسی که بیشتر از دیوان حافظ انتخاب شده بود ارائه شد کامکارها تصنیف های این قسمت را با ریتم کندتری اجرا کردند جالب است که لباس های گروه در این بخش تیره تر بود و از نشاط مخاطبان کم می کرد. در بخش دوم کنسرت گروه با پوشش و لباس کردی در صحنه حاضر شدند و چند ترانه خاطره انگیز کردی را برای علاقمندان اجرا کردند خوانندگی بیشتر این ترانه ها بر عهده استاد بیژن کامکار بود. همراهی مخاطبان با اعضای گروه در اجرا نشان از عشق و علاقه مردم همدان به این گروه را نشان می داد گویی پس از سال ها، این اجرا آنان را به آرزوی دیرین خود رسانده بود.

 یکی از نقاط قوت گروه کامکارها ارائه شیوه های نوین در گروه نوازی است در این اجرا نیز 11 نفر از اعضای گروه حضور داشتند و استاد هوشنگ کامکار سرپرستی گروه را بر عهده داشت اما تکنوازی کمانچه استاد اردشیر کامکار در بخش هایی از برنامه مخاطبان را محسور خود کرده بود.

«شهرام پارسا» مدیر شرکت ترانه پرداز همایون که برگزار کننده این کنسرت بود می گوید: کنسرت در دو سانس برگزار شد که سانس اول ساعت شش و نیم آغاز شد و تا حدود هشت و نیم ادامه داشت و سانس دوم ساعت نه و نیم تا یازده و نیم شب بود که خوشبختانه با استقبال خوب همشهریان روبرو شد.

او ادامه می دهد: کنسرت سنتی فضا و ویژگی خاصی دارد که برگزاری آن باعث طراوت در جامعه می شود اما مشکلاتی مانند هزینه گزاف سالن اجرا و مسائل دیگر وجود دارد که در صورت برطرف شدن می توان ادامه داد. داشتن یک سالن بزرگ تر استاندارد که به منظور برگزاری کنسرت طراحی شده و گنجایش هزار نفری داشته باشد کار ما را آسانتر می کند.

یکی از مشکلات عمده برگزاری کنسرت در همدان این است که یک گروه در یک روز دو کنسرت پشت سرهم برگزار می کند گروه کامکارها نیز روز جمعه دو برنامه برای دو گروه مخاطب 500 نفری برگزار کردند. این اتفاق نه تنها باعث می شود تعدادی از مخاطبان و علاقمندان از برنامه محروم شوند بلکه هنرمندان به ویژه خوانندگان توان اجرای 5 ساعت مداوم را ندارند و گفته می شود به حنجره آنان فشار وارد می شود. شهرام پارسا در این مورد می گوید: علاوه بر سالن مسئله موافقت مسئولان را نیز باید داشته باشیم که به طور مثال یک گروه بتواند چند روز مداوم در یک سالن، برنامه اجرا کند چون ممکن است علاقمندان بسیاری باشند که روز جمعه نتوانند درکنسرت حاضر شوند.

او در پایان می گوید: برنامه بعدی ما دونوازی تار و تنبک است که توسط پویان بیگلر نوازنده چیره دست همدانی و پژمان حدادی است اجرا خواهد شد. امیدواریم این برنامه 22 مرداد ماه برگزار شود.

یکی دیگر از مشکلات اجرای کنسرت در همدان سالن های غیر استاندارد است. نداشتن سیستم صوت استاندار و یا باد زدن هنرمندان با برگه های نت در این کنسرت که به دلیل نداشتن تهویه درست همه را کلافه کرده بود از مسائلی است ضرورت دارد توجه بیشتری به آن شود.

همانطور که اشاره شد بلاتکلیفی مدیران فرهنگی در این نکته که آیا موسیقی می خواهند یا نه، در این کنسرت نیز خود را نشان داد. برخورد و جلوگیری از عکاسی برخی عکاسان رسانه ای توسط کارکنان اداره ارشاد و برخورد نامناسب با یکی از شاگردان اعضای گروه کامکار در پایان برنامه که قصد داشت دسته گلی به استاد خود اهدا کند از این دست نگاه هایی است که به نظر می رسد به فضای موسیقی استان آسیب زده است.

بهنام مردای یکی از این هنرجوها می گوید: ما می دانیم که برگزار کردن کنسرت در استان همدان چقدر دشوار است و اداره ارشاد هزینه بالایی را برای اجاره سالن از برگزار کننده دریافت کرده است. آیا اگر نیم ساعت بیشتر مخاطبان و شاگردان این هنرمندان بزرگ بتوانند به استادان خود خوش آمد گویی داشته باشند دنیا به آخر می رسد؟ متاسفانه نگاه این نهاد به مقوله هنر بسیار غیرتخصصی و غیرحرفه ای است چون کارشناسان و متولیان افرادی هستند که چندان با هنر آشنایی ندارند و بیگانه هستند.

او در ادامه می گوید: ما می خواستیم دسته گلی را به استاد تقدیم کنیم که یکی از کارکنان اداره ارشاد با برخورد نامناسبی ما را بیرون کرد حداقل به رسم میهمان نوازی ما باید به استادمان خوش آمد می گفتیم. این دوستان در اداره ارشاد نمی دانند ارتباط مستقیم هنرمند و مخاطب چه قدر مهم است متاسفانه این اتفاق مهم را به کام خیلی ها تلخ کردند چون به هنرمندان و مردم اعتماد ندارند و از هنر نیز شناخت ندارند.

او در پایان می گوید: تعدادی از صندلی ها را به کارکنان اداره ارشاد اختصاص می دهند و سروصدای افردای که در این صندلی ها می نشینند باعث حواس پرتی هنرمندان هنگام اجرای برنامه می شوند چون هزینه ای پرداخت نکرده اند و از رانت دولتی استفاده می کنند.

http://www.donyayesafar.com/n/7346


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic