«الوند» را هم بتراشند،‌ دیگر چه می‌ماند؟

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
1428130532700_alvand.jpg

«این روزها افتخار مدیران شهری این است که کوه «الوند» را بتراشند، درختان را ببرند و هتل 5 ستاره بسازند و با برج سازی مردم شهر را از دیدن ستاره‌های آسمان محروم کنند.»

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، کوهستان الوند فراروی شهر همدان، کوهستان منفردی از شاخه‌های خاوری زاگرس مرکزی با عرصه‌ای به وسعت ۱۳۷۵ کیلومتر مربع، بزرگ‌ترین پدیده‌ی گرانیت‌زائی از دوران چهارم زمین‌شناسی بر اثر نفوذ توده‌های آذرین در نهشته‌های بازمانده از دوران پیشین است که در شمال غرب به کوه خدابنده‌لو سنندج و کوه چهل‌چشمه کردستان و از جنوب شرق به بلندی‌های راسوند و کوه وفس اراک متصل است.یال آن، حد طبیعی بین شهر همدان و تویسرکان و بلندترین قله‌ی آن موسوم به الوند در ۱۸ کیلومتری جنوب شهر قرار دارد. جهت این کوهستان از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده و استان همدان را به دو نیمه شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند.

کوهستان الوند ۱۱۱اُمین اثر طبیعی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت. اما حالا در برنامه‌ریزی‌های مدیریت شهری همدان، می‌خواهند این میراث طبیعی را هم از طبیعی بودن‌اش خارج کنند و فقط به آن زخم بزنند!

حسین زندی، فعال میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان در یادداشتی که در اختیار ایسنا قرار داده، به تصمیم‌های جدید مدیریت شهری همدان در این زمینه پرداخته است.

«جای زخم‌هایی که مدیران شهری همدان در سه دهه گذشته بر پیکر الوند و طبیعت همدان وارد کرده‌اند، هرگز التیام نخواهد یافت و این ننگ پرآوازه بر پیشانی برخی مسئولان تا همیشه باقی خواهد ماند، تنها ماترک این مسئولان برای آیندگان تخریب و نابودی است.

هنوز صدای اره برقی‌ها از باغ‌های همدان به گوش می‌رسد ظاهرا برخی تصمیم گرفته‌اند تا بریدن آخرین درخت مقاومت کنند. مسئولان همدان سال گذشته در مقابل نابودی باغ‌ها و عمارت‌های کهن «ذوالریاستین»، «جواهری» و باغ «بدیع الحکما» نه تنها مقاومتی نکردند بلکه مجوز تفکیک و ساخت آپارتمان و ویلا هم صادر کردند.

این روزها افتخار مدیران شهری این است که زخمی دیگر بر زخم‌های الوند بیفزایند و کوه را بخراشند، درختان را ببرند و هتل 5 ستاره بسازند و با برج سازی مردم شهر را از دیدن ستاره‌های آسمان محروم کنند. شهردار همدان که اواخر سال گذشته در مراسم کلنگ‌زنی هتل شادی در بلوار کولاب (مسیر گنجنامه) سخن می‌گفت از احداث ده هتل در همدان خبر داد که بیشتر این هتل‌ها در مقابل چشم‌انداز کوهستان‌های الوند و در مسیر عباس‌آباد و گنجنامه به طرف الوند خواهد بود.

معمولا اجرای پروژه‌های ساختمانی که برخلاف توسعه پایدار و منافع دراز مدت عموم مردم است تا لحظه‌ی اجرا و روز کلنگ‌زنی از مردم پنهان نگهداشته می‌شود، مبادا که در معرض کارشناسی درستی قرار گیرد و با مخالفت شهروندان منافع برخی افراد به خطر بیفتد.

مناطقی که برای احداث هتل‌های ستاره‌دار در نظر گرفته‌اند از نقاط پرترافیک شهر همدان است که در حل این معضل درمانده‌اند. سوال این است که آیا به این نکته توجه کرده‌اند که پس از ساختن این هتل مشکل پارکینگ مسافران را چگونه حل خواهند کرد؟ این روزها شهرداری کوچه‌ها و مقابل منازل شهروندان را به عنوان پارکینگ اجاره می‌دهد و آسایش را از ساکنان محله‌های مرکزی شهر گرفته است، این شهر نیاز به پارکینگ دارد یا هتل 5ستاره؟

فکر نمی‌کنم در این شهر کسی با ساخت هتل و توسعه‌ی گردشگری پایدار مخالف باشد اما از مدیران ارشد استان باید پرسید؛ اتاق‌های هتل‌های فعال در شهر همدان چند روز از سال رزرو است؟ مدام در آمارها از ورود میلیون‌ها گردشگر به همدان سخن گفته‌اند، از تعداد یک میلیون نفر مسافری که وارد همدان می‌شود چند نفر در هتل اقامت می‌کنند؟ در طول یک ماه جشنواره زمستانی که قاعدتا باید گردشگر زیادی وارد همدان شود بیشتر اتاق‌های هتل‌ها خالی بود بیشتر مسافران ورودی همدان یا در چادر می‌خوابند یا در خانه _ مسافرهایی که بدون نظارت فعالیت می‌کنند. بهتر نیست خانه مسافرها و خانه‌های تاریخی شهر را برای اقامت گردشگران آماده کنند؟

به نظر می‌رسد مدیران این شهر زاویه دیدشان را از الوند نمی‌توانند تغییر دهند و تصمیم خود را برای نابودی کامل این منطقه گرفته‌اند یا این‌که توانایی ایجاد فرصت جدید برای سرمایه پذیری و سرمایه گذاری در این شهر را ندارند چرا که اگر نقاط دیگر شهر که خالی از جذابیت‌های طبیعی است را برای ساخت هتل و مراکز تفریحی و گردشگری در نظر بگیرند نیاز به زیر ساخت‌های گردشگری دارد و زمان زیادی برای به نتیجه رسیدن آن لازم است.

در کشور ما متاسفانه برخی مدیران یاد گرفته‌اند راحت‌ترین کار را انتخاب و از لقمه‌ی آماده استفاده کنند،‌ در حالی که مدیر توانا کسی است که بتواند از فضاهای بدون امکانات در جهت توسعه استفاده کند، اما چنین توانایی‌هایی از مدیران در طول چند سال گذشته دیده نشده است. همانگونه که اشاره کردم کسی مخالف ساخت هتل نیست اما نه بدون نیازسنجی، امکان سنجی و مکان یابی درست.

شهرداری همدان با صدور مجوزهای غیر کارشناسی در سال‌های گذشته نه تنها باعث تخریب و نابودی میراث طبیعی و تاریخی شهر شده بلکه منظر طبیعی شهر را نیز نابود کرده است .

کسانی که در همدان بر طبل توسعه گردشگری می‌کوبند به این نکته توجه نکرده‌اند که همدان مقصد گردشگری نیست و تاکنون مسیر گردشگری بوده است این شهر مهمترین نقطه‌ی آمد و شد مسافران از غرب کشور به شمال است، یعنی در مسیر استان‌های ایلام، کرمانشاه، کردستان و بخشی از کشور عراق به خصوص کربلا و از طرف خروجی شمالی نیز استان‌های تهران، قزوین، زنجان ، مرکزی و شهرهای شمال و شمال شرقی است.

بیشتر گردشگرانی که گفته می‌شود تعدادشان به میلیون‌ها نفر می‌رسد از یک سو وارد همدان می‌شوند و از سوی دیگر خارج می‌شوند. مسافران در همدان ماندگار نیستند تا برای آن‌ها هتل ساخته شود بهانه‌ای و جاذبه‌ای هم که بتواند گردشگران را روزها و هفته‌ها در همدان نگه دارد وجود ندارد یا معرفی نشده است.

اگر قرار است هتل و اماکن اقامتی و تفریحی ساخته شود بهتر است درکنار این مسیرایجاد شود و تخریب آثار طبیعی و تاریخی شهر متوقف شود.»

http://isna.ir/fa/news/94011503085/-%D8%A7%D9%84%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%B1%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D8%A8%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B4%D9%86%D8%AF-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%DA%86%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF


برچسب ها: هتل سازی در همدان ، تخریب الوند ، خبرگزاری ایسنا ، گردشگری همدان ، میراث طبیعی همدان ،

چهارشنبه 12 فروردین 1394

چگونه همدان را به مقصد گردشگران تبدیل کنیم

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گردشگری ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،


همدان

چگونه همدان را به مقصد گردشگران تبدیل کنیم

نویسنده: حسین زندی همدان‌ـ خبرنگار همشهری
چگونه همدان را به مقصد گردشگران تبدیل کنیم
خانه تشكل‌های میراث فرهنگی و گردشگری همدان شاهد جلسه‌ای بود كه نمایندگان تشكل‌های مدنی حوزه میراث فرهنگی برای اولین بارتوانستند رودر‌رو مشكلات گردشگری استان را به حضور مدیركل برسانند و انتقادات چندین ساله خود را با این مقام مسئول در میان بگذارند.
1393/12/27
خروجی كار تشكل‌ها باید مشخص شود
مدیركل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در ابتدای این نشست با تأكید بر نقش تشكل‌های گردشگری در گردشگر‌پذیری استان گفت: خروجی كار تشكل‌ها باید مشخص شود تا جامعه ‌متوجه شود که  این تشکل‌هادر حوزه گردشگری چه كارهای بزرگی انجام داده‌اند. در سازمان میراث فرهنگی علاوه بر این می‌خواهیم از ظرفیت‌های تشكل‌ها در تعطیلات نوروز و هنگام ورود گردشگران نوروزی به استان استفاده كنیم. از شما خواهش می‌كنم در مباحث نظر‌سنجی، توسعه ارائه خدمات به میهمانان، ارتباط با ستاد خدمات سفر و راهنمایی گردشگران كمك كنید. ما در زمینه پرهیز از حضور كارتن به‌دست‌ها و خانه‌های غیرمجاز از ظرفیت‌های تشكل‌ها استفاده خواهیم كرد و امیدوارم امسال به كمك شما از سال‌های پیش بهتر عمل كنیم.
«ریحان سروش مقدم» ادامه داد: با ورود اعضای تشكل‌های غیر‌دولتی در ستاد استقبال از میهمانان نوروزی می‌توانیم امیدوار باشیم گردشگران حرمت اماكن را رعایت كنند.

تشكل‌ها چقدر از سوی مسئولان جدی گرفته می‌شوند
«مریم خندان» نماینده انجمن دوستان زمین گفت: در ابتدا پیش از ورود تشكل‌ها به موضوع همكاری با اداره میراث فرهنگی باید ببینیم كه اعضای تشكل‌ها از سوی مدیران این اداره چقدر جدی گرفته می‌شوند؟ این جلسه چنان با تأخیر برگزار شد كه ما نا ‌امید شدیم.
«آرش خزایی» دبیر انجمن سایكل توریسم و طبیعت‌گردی آنادانا نیز افزود: ما در زمینه سفر پاك فعالیت می‌كنیم و شهروندان را تشویق می‌كنیم برای سفرهای پاك، در دوره مدیركل قبلی با ما همكاری نشد، امیدواریم این بار شاهد همكاری این اداره باشیم.

اهمیت تبلیغ شفاهی
«غلامرضا سماوات» نماینده انجمن خانه‌های بوم‌گردی همدان گفت: پیشنهاد من این است كه بیاییم با  محوریت همدان كار كنیم و تلاش را برای معرفی و رشد همدان معطوف كنیم‌. تبلیغات سینه به سینه و شفاهی یكی از اركان تبلیغاتی مهم كشور ماست. یكی از عاملان این نوع تبلیغات گردشگران هستند. باید جذابیت‌های گردشگری همدان را به گردشگران بشناسانیم و خدماتی را در اختیار آنها قرار دهیم تا با خاطره‌ای خوش دیگران را هم به این شهر دعوت كنند. چرا خانه نقلی كاشان یكی از سوژه‌های كتاب مرجع گردشگری بین‌المللی است؟ چرا در این كتاب تنها اشاره‌ای كوتاه به استان همدان شده است؟ ما باید از تجربه‌های موفق الگوبرداری كنیم.
«محمد افشار» نماینده انجمن قلم همدان نیز با اشاره به حفاظت از میراث ناملموس گفت: انتقادی كه بنده به سازمان میراث فرهنگی وارد می‌دانم این است كه این نهاد خود را به‌عنوان نگهبان ابنیه و اماكن تاریخی محدود كرده است در حالی كه بخش عمده میراث فرهنگی ما در سایه موضوعی كه اشاره كردم نادیده گرفته شده است چه میراث مكتوب ما و چه میراث معنوی از هزاران سال گذشته وجود دارد،اما مورد غفلت واقع شده است. رئیس‌جمهوری به اقتصاد دانش‌بنیان تكیه دارد. خواهش ما این است كه به فرهنگ دانش‌بنیان هم توجه شود.

سودجویان همچنان در سودای تخریب محیط‌زیست همدان
«محمد سوزنچی» نماینده مؤسسه حیات سبز سرزمین با اشاره به نقش تشكل‌های غیر‌دولتی در توسعه پایدار گفت: من از مدیركل محترم تقاضا دارم جایگاه تشكل‌های گردشگری را از نظر سازمان میراث فرهنگی به‌طور مشخص بیان كنند كه آیا صرفا جایگاه تبلیغاتی دارند یا جایگاه مشورتی و تأثیرگذار هم می‌توانند داشته باشند؟پیشنهاد می‌كنم یك تیم مشاوره از اعضای خانه تشكل‌ها داشته باشید تا در چنین مواردی بتوانند كمك كنند.

جای خالی اقامتگاه‌های بوم‌گردی در همدان
این فعال مدنی ادامه داد: ساخت هتل علاوه بر هزینه بسیار زیاد اثرات فرهنگی منفی هم دارد. درحالی كه با اقامتگاه‌های بوم‌گردی در همدان می‌توان هزاران گردشگرخارجی را به این شهر كشاند. پیشنهاد می‌كنم هزینه‌های اقتصادی را به سمتی سوق دهید كه زمینه سرمایه‌گذاری و بازدهی دارد. اگر كاروانسراها را احیا كنیم هم اقامتگاه نیاز نداریم و هم جذابیت‌های تاریخی را بازسازی و حفظ كرده‌ایم.
«بابك مغازه‌ای» نماینده گروه‌كاری تشكل‌های گردشگری كشور با اشاره به نبود حضور معاونت گردشگری میراث در برنامه‌ها گفت: در صحبت‌های استاندار و سایر مسئولان این نكته به گوش می‌رسد كه همدان قرار است به پایگاه گردشگری تبدیل شود. این نكته خوبی است، اما امیدواریم تنها نگاه اقتصادی به گردشگری نباشد. چون سونامی در گردشگری را به دنبال خواهد داشت. بهتر است به دنبال گردشگری پایدار باشیم و برنامه‌ریزی درستی هم صورت بگیرد. در 2 سال گذشته هرجا طرحی آغاز شده سند بالادستی مهمی برای آن پروژه تعریف نشده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D9%82%D8%B5%D8%AF-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D9%84-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85


برچسب ها: گردشگری همدان ، همشهری همدان ، نهادهای مدنی درهمدان ، میراث فرهنگی درهمدان ، خانه تشکل های میراث فرهنگی همدان ،

سرویس بهداشتی مهم‌تر است یا ساخت هتل؟

» سرویس: فرهنگی و هنری - گردشگری و حج
4-183.JPG

همدان اقامتگاه مناسب ندارد و هتل‌هایش ارزان قیمت‌اند، پس نمی‌تواند گردشگر حرفه‌ای جذب نمی‌کند.»

به گزارش خبرنگار سرویس گردشگری ایسنا، مجتبی جوادیه، راهنمای گردشگری همدان، این عوامل را برای گردشگرپذیری همدان آفت دانست و افزود: متاسفانه ضعف مدیریت در زمینه‌ی اقامت گردشگران باعث تشدید پدیده‌ی چادرخوابی در پارک‌های همدان شده، به گونه‌ای که بیشتر مسافرانی که وارد این شهر می‌شوند، گرایشی به اقامت در هتل ندارند و حتا در روزهای شلوغ مانند تعطیلات نوروز هم بخش عمده‌ای از اتاق هتل‌های شهر خالی است و مسافران در مدارس یا چادرها می‌خوابند که این مسئله هم خود باعث مشکلاتی برای شهروندان همدانی و مدیران شهری همدان است.

این عضو انجمن نبض سبز حیات ادامه داد: در این شرایط هفته‌ی گذشته کلنگ هتل پنج ستاره‌ای در مسیر گنجنامه (بلوار کولاب) توسط مسئولان شهر همدان به زمین زده شد که با مخالفت فعالان محیط زیست و گردشگری همدان همراه شد. آن‌ها به به نابودی و تخریب محیط زیست طبیعت الوند اعتراض دارند و معتقدند که ادامه‌ی ساخت‌وسازها در این مسیر منظر طبیعی منطقه را نابود و همدان را با چالش‌های مدیریت شهری روبرو می‌کند.

وی اظهار کرد: اعضای تشکل‌های غیر دولتی در کنار اعتراض‌ها و انتقادها پیشنهادهایی هم دارند و معتقدند در همدان پیش از آنکه ضرورت ساخت هتل احساس شود، کمبود سرویس بهداشتی و پارکینگ احساس می‌شود! آنان می‌گویند گردشگرانی که به همدان می‌آیند به دنبال اقامتگاه‌های ارزان قیمت‌اند، بنابراین بهتر است وضعیت هتل‌ها پیش از اقامتگاه‌های بوم‌گردی و هتل‌های سنتی تقویت شوند.

گردشگران خارجی برای هتل‌های شش ستاره هم تره خرد نمی‌کنند

به گزارش ایسنا، محمد سوزنچی، نماینده‌ موسسه حیات سبز سرزمین نیز با اشاره به مجوزهایی که برای هتل‌سازی در همدان صادر شده به خبرنگار ایسنا گفت: چند وقتی است هتل سازی در شهر بوعلی سینا و هگمتانه رونق گرفته است، حتی آمارها می‌گوید بیش از هفت هتل در همدان احداث می‌شود.

وی یکی از معضلات گردشگری همدان را کمبود هتل دانست و ادامه داد: آمار ضعیف 12500 تخت برای همه‌ی ظرفیت هتل‌های همدان در روزهای پرتراکم مسافر بسیار کم است، ولی

همین ظرفیت اندک در ایام غیر انبوه تعطیل است.

او اظهار کرد: شنیده شده که قرار است در محدوده‌ی بلوارهای «ارم»، «کولاب»، «عباس آباد» و «گنجنامه» هتل‌هایی احداث شود، به همین دلیل وظیفه داریم به عنوان فعالان حوزه‌ی گردشگری و محیط زیست پیش بینی اثرات سوء این پیشرفت را اعلام کنیم و راهکارهای به روز شده را پیشنهاد دهیم.

این کارشناس گردشگری با انتقاد از هتل‌سازی در همدان گفت: امروز میل به هتل‌های لوکس پنج ستاره در شهرهای لوکس و سواحل شهرهای ساحلی خاص، خواهان فراوانی دارد، چون با صرف هزینه‌ی فراوان، از لذت‌های منطقه‌ای که آن‌ها هم گران هستند استفاده می‌کنید، ولی نه در شهری مانند همدان که گردشگران داخلی‌اش اغلب به دنبال خانه‌ی مسافر، چادر و کمپ هستند و اتفاقا گردشگران خارجی آن هم که با معیارهای هتلینگ ایران آشنا هستند، تره‌ای برای پنج یا حتی شش ستاره بودن هتل خرد نمی‌کنند و اهمیتی به آن نمی‌دهند، آنها به دنبال فرهنگ بومی منطقه هستند و مسلما در خانه‌های بوم‌گردی و اقامتگاه‌های سنتی بیشتر لذت می‌برند.

سوزنچی گفت: به عنوان مثال اگر یک همدانی در پنج هتل شهر همدان که عنوان‌های 2 تا 5 ستاره را یدک می‌کشند بخوابد به راحتی می‌تواند وجه تمایز را ببیند و آنگاه که در اصفهان یا مشهد نیز ستاره‌دارها را بررسی کند ممکن است بهت‌زده شود.

http://isna.ir/fa/news/93122615089/%D8%B3%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B3-%D8%A8%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D9%87%D9%85-%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%DB%8C%D8%A7-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA-%D9%87%D8%AA%D9%84


برچسب ها: گردشگری همدان ، هتل سازی درهمدان ، ایسنا ،

نگذارید امسال محوطه‌های تاریخی همدان آتش بگیرند

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
23-534.jpg

«ما در مکان‌های تحت اختیار سازمان میراث فرهنگی مختار هستیم تا نمایشگاه صنایع‌دستی برگزار کنیم، اگر بخواهیم از این اماکن خارج شویم نیاز به همکاری شهرداری است که آن‌هم منوط به پرداخت میلیون‌ها تومان پول است.»

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، اداره‌کل میراث فرهنگی استان همدان چند سالی است که برگزاری نمایشگاه صنایع‌دستی در نوروز را جزو اولویت‌های خود قرار داده است، نمایشگاهی که برای برگزاری آن به جز بناهای تاریخی جای دیگری ندارند، و هر سال هم در کنار این نمایشگاه‌ها اتفاقاتی نه چندان مناسب برای آن بناهای تاریخی رخ می‌دهد.

نمونه‌ی بارز آن را می‌توان در برگزاری نمایشگاه نوروز سال گذشته در محوطه‌ی ارزشمند «هگمتانه» و در کنار آرامگاه «باباطاهر» دید که با آتش گرفتن چادرهای نمایشگاه در محوطه‌ی هگمتانه بخش‌هایی از این محوطه‌ی تاریخی نیز آسیب دیدند و نمایشگاه میدان باباطاهر نیز به دلیل طوفانی که در نوروز در همدان وزیدن گرفت، چند چادر از غرفه‎‌های نمایشگاه در محوطه‌ی آرامگاه افتادند.

با این وجود به نظر می‌رسد یا نباید دیگر نمایشگاهی از این صنعت کهن اما مهجور در همدان برپا کرد، یا هر سال برای محوطه‌های تاریخی دوران مادها همین آش و همین کاسه است!

حسین زندی، فعال میراث فرهنگی همدان در این زمینه به خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا گفت: یکی از عناصر و فرصت‌هایی که می‌تواند درخدمت توسعه گردشگری باشد و به گردشگری پایدار کمک کند، صنایع دستی است، اما در ایران متاسفانه از این فرصت و ظرفیت به درستی استفاده نشده است و گاهی روش بهره‌گیری از آن به دلیل نادرست بودن، باعث آسیب‌های جبران ناپذیری شده است.

وی با تاکید بر حمایت نشدن فعالان صنایع‌دستی این استان و نبود مکان و فرصت مناسب برای عرضه تولیدات و محصولات آنها، اظهارکرد: بازار سنتی همدان دستخوش مشاغل جدید شده است و جایگزینی هم نداشته که به صورت بازارچه‌های دایمی صنایع دستی، بتوانند آن چه تولید می‌کنند به دست خریداران برسانند، بنابراین تنها زمان برای عرضه صنایع دستی در نمایشگاه‌هاست که بیشترتولیدکنندگان هم منتظر می‌مانند تا تعطیلات نوروز از راه برسد شاید بتوانند بخشی از کارهای خود را به فروش برسانند.

هجوم افراد به نمایشگاه‌ها، محوطه‌های تاریخی را تخریب می‌کند

او ادامه داد: مسلما زمانی‌که فرصت عرضه محصول نباشد، انگیزه‌ای هم برای تولید نیست و کیفیت کارها نیز افت می‌کند. به نظر می‌رسد اصلی‌ترین نیاز فعالان صنایع دستی ایجاد بازارچه‌های دایمی برای فروش این محصولات است و با شعار نمی‌توان از این سرمایه‎ها دفاع کرد و مدافع تولید داخلی به ویژه صنایع دستی شد.

زندی در ادامه درباره‌ی اتفاقاتی که درطول چندسال گذشته در فضاهای نمایشگاهی که معمولا در بناهای تاریخی بوده، نیز توضیح داد: در چند سال گذشته فضایی که به عنوان غرفه فروش صنایع دستی توسط معاونت صنایع دستی استان در اختیارتولید کنندگان و هنرمندان این حوزه قرار می‌گیرد، فضاهای در داخل اماکن تاریخی شهر همدان مانند آرامگاه «باباطاهر»، «بوعلی»، تپه «هگمتانه» و گنبد «علویان» بوده که عواقب بسیار بدی برای این آثار داشته است. آتش‌سوزی بازارچه صنایع دستی محوطه هگمتانه در نوروز 1393 نمونه‌ای از این آسیب‌هاست. هجوم همزمان افراد به نمایشگاه‌های موقتی که در اماکن تاریخی برپا می‌شود نیز باعث تخریب آثار می‌شود و عواقب پیش‌بینی نشده‌ای را به دنبال دارد.

این فعال میراث فرهنگی همدان افزود: نباید این نکته را از ذهن دورداشت، گردشگرانی که به شهرهای مختلف کشور سفر می‌کنند علاقمند به تهیه‌ی سوغات محلی هستند و چه بهتر که این سوغات هنرهای دستی مردم محلی آن مناطق باشد تا به راحتی در دسترس گردشگران قرار گیرد، اما شایسته نیست مزارعارف بزرگی مانند «باباطاهر» یا تپه تاریخی «هگمتانه» تبدیل به مرکز خرید و فروش اجناس شود، به ویژه که در این نمایشگاه‌ها غرفه‌های اجناس چینی بیشتر از صنایع دستی خودنمایی می‌کند.

او درباره‌ی دلایل اصرار میراث فرهنگی برای برگزاری نمایشگاه در بناهای تاریخی نیز گفت: معمولا بهانه‌ای که از سوی مدیران میراث فرهنگی همدان مطرح می‌شود این است که ما در مکان‌های تحت اختیار سازمان مختار هستیم تا نمایشگاه برگزار کنیم و اگر بخواهیم از این اماکن خارج شویم، نیاز به همکاری شهرداری است. ظاهرا همکاری شهرداری منوط به پرداخت میلیون‌ها تومان پول است که ازیک سو از عهده میراث فرهنگی خارج است و ازسوی دیگر فعالان و تولید کنندگان صنایع دستی قدرت پرداخت چنین مبالغی را ندارند.

30 میلیارد بودجه دارند، اما فقط تبلیغات می‌کنند!

وی اضافه کرد: گفته می‌شود بودجه فرهنگی شهرداری همدان بیش از 30 میلیارد تومان است و در سال 93 هفتاد درصد افزایش داشته است، اما معاونت فرهنگی- اجتماعی شهرداری فعالیت ملموس و ماندگاری انجام نداده است و بیشتر کارهای انجام شده تبلیغاتی بوده است.

وی ادامه داد: مجموعه‌ی شهرداری در سال‌های گذشته به نیازها و ضرورت‌های مدیریت شهری توجه نکرده است و به جز مجوزهای برج سازی چیزی در کارنامه‌ی این نهاد نمی‌توان یافت. به طورمثال سال‌هاست میدان تاریخی همدان و خیابان‌های منشعب از این میدان با چالش دست‌فروشان روبه‌روست، اما شهرداری هنوز نتوانسته برای دستفروشان که جمعیت زیادی را در همدان شامل می‌شوند، چاره‌ای بیندیشد و مکانی دایمی در اختیار آنها قرار دهد، در حالی که پدیده دستفروشی با این حجم عظیم در مرکز یک شهر تاریخی که از آن به عنوان پایتخت تاریخ و تمدن یاد می‌شود، ضد اهداف گردشگرپذیری است که مدیران ارشد استان به دنبال آن هستند.

زندی در پایان اظهار کرد: معاونت فرهنگی اجتماعی شهرداری و شورای شهر همدان می‌توانند فضاهای مناسبی را به نمایشگاه‌های صنایع دستی در نزدیک‌ترین نقاط به اماکن پربازدید تاریخی و طبیعی اختصاص دهند. شهرداری نیز در یک برنامه‌ی دراز مدت می‌تواند انتظار چندین ساله تولیدکنندگان صنایع‌دستی را برآورده کند و با ایجاد بازارچه‌ی دایمی برای فروش صنایع دستی در همدان این مشکل را برای همیشه حل کند.

http://isna.ir/fa/news/93122615323/%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AD%D9%88%D8%B7%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%AA%D8%B4


برچسب ها: ایسنا ، محوطه های تاریخی همدان ، صنایع دستی همدان ،

توصیه های شیرکوند به تشکل های فرهنگی و اقتصادی: مرتبط شوید

shirkavand1.jpg

سخنان صریح سعید شیرکوند در رابطه با نقش انجمن های دوستی و اتاق های بازرگانی

حسین زندی

بیش از 70انجمن دوستی  در ایران فعال است که با هدف معرفی ظرفیت های فرهنگی  ایران درسایر کشورها فعالیت می کنند اما همچنان ناشناخته اند در نشست تخصصی مشترک مسئولان دفتر امور مجامع و تشکل‌های سازمان میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری با انجمن های دوستی ایران و سایر کشورها که با حضوردکترسعید شیرکوند، معاون برنامه ریزی و سرمایه گذاری سازمان، ویدا توحدی، مدیر کل دفترامور مجامع،زهرا احمدی زاده، مشاور رئیس سازمان در امور زنان، سیدان نایب رئیس شبکه شورایعالی ، روسای انجمن های دوستی و بابک مغازه ای نماینده گروه کاری تشکل های گردشگری کشوربرگزار شد دکترسعید شیرکوند در سخنانی به ضرورت ارتباط اتاق های بازرگانی  و انجمن های دوستی بین ایران و سایر کشورها تاکید کرد

معاون سرمایه گذاری و برنامه ریزی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گفت: ما به دنبال این هستیم که آرزوی ملت ایران را برآورده کنیم این آرزوچیزی نیست جز سپردن امور به دست مردم. این آرزو به صد زبان گفته می شود که دولت پای خود را از اموری که باید به دست مردم سپرده شود کناربکشد دولت یک وظیفه حاکمیتی دارد و تا حدودی هم وظیفه برنامه ریزی به عهده دولت است بقیه کارها باید به دست تشکل های غیر دولتی و بخش خصوصی سپرده شود.

دکتر سعید شیرکوند در ادامه گفت: اگر انجمن های دوستی را یک تشکل غیرانتفاعی ببینیم که معتقدند باید یک مجموعه از آرمان و برنامه ای را بین دوکشوری که به عنوان انجمن دوستی از آن نام برده می شود اجرا کنند در کنار این تشکل های غیر انتفاعی تشکل هایی داریم که انتفاعی هستند مانند اتاق های مشترک بین دوکشور و اتاق های بازرگانی. اتاق های بازرگانی مدام به دولت می گویند از صحنه تجارت کنار برو و این امور بازرگانی را به ما بسپارما امروز می گوییم حق با این تشکل ها است و باید دولت امکانی ایجاد کند که داد و ستد ها تسهیل شود، مرزها باز شود تعرفه گمرک ها تعدیل شود، زمان ترخیص کالا کاهش پیدا کند و بقیه کارها به دست بازرگانان انجام می شود انجمن های دوستی هم عملکردی شبیه اتاق های بازرگانی دارد اما از نوع غیر انتفاعی که مراودات فرهنگی را پیگیری می کنند

شیرکوند افزود: فرض کنید انجمن دوستی ایران و سریلانکا می خواهد در آن کشور کنسرت برگزار کند اینجا دولت نباید دخالت کند حتا برای تامین منابع مالی باید از بخش خصوصی کمک بگیرند و چه بهتر که با کمک اتاق بازرگانی  این برنامه ها برگزار شود ما به عنوان دولت توانایی برگزاری کنسرت را نداریم، مابه عنوان دولت نمی توانیم نمایشگاه برگزار کنیم ،مابه عنوان دولت نمی توانیم شب شعر و شب کتاب برگزارکنیم اما شما انجمن های دوستی می توانید این کارهارا انجام دهید واز دولت بخواهید با دولت های دیگر مذاکره کند و راه را برای شما باز کند ، هویت دولت ما در گرو این انجمن ها است .

معاون سرمایه گذاری و برنامه ریزی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ادامه داد: انجمن های دوستی و اتاق های بازرگانی نباید دوگانه عمل کنند از طرفی بگویند دولت نباید حضور داشته باشد و از طرف دیگر بگویند دولت چرا کمک مالی نمی کند، اگرقرار باشد من به عنوان دولت در کشور هند نمایشگاه برگزارکنم، کالا ببرم  می شود یک کار دولتی، کاری که 30 سال انجام داده ایم و دیده ایم شکست خورده است در هیچ یک از نمایشگاه هایی که دولت شرکت کرده نتوانسته موفق عمل کند کارمندان دولت به دنبال دریافت حقوق ودرپی تفریح هستند و برایشان تفاوتی ندارد که یک کالا بفروشند یا صدکالا، بازدید کننده داشته باشند یا اصلا نداشته باشند کسی که تاجر است و تولید خود را می برد برایش تفاوت دارد، بازاریابی می کند، ارتباط برقرار می کند و موفق هم می شود انجمن های دوستی هم چنین وضعیتی دارند ما در نظر داریم تنها راه را برای فعالیت شما باز کنیم حتی بنا نداریم به شما کمک مالی بکنیم پس بهتر است نوع ارتباط خود را با دولت بازتعریف و مشخص کنید.

شیرکوند ادامه داد: به همه سفارتخانه ها هم توصیه کردیم که این ارتباط را تسهیل کنندو سفیران ما از حقوق تاجران دفاع کنند و در مذاکرات آنها را همراهی کنند و انجمن های دوستی را هم به درستی بپذیرند، ارتباط اتاق بازرگانی و انجمن دوستی بین دوکشور باید تحکیم یابد مثلا اگر انجمن دوستی ایران و فرانسه کنسرت برگزار کرد اتاق بازرگانی و تاجر ایرانی از آن حمایت کند و انجمن دوستی هم کالا و برند تاجر را معرفی کند.

او در مورد تعامل دیگر دولت ها بافعالان اقتصادی و فرهنگی گفت: امروز اگر اردوغان به یک کشور دیگر سفر می کند مگر می تواند تاجران ترکیه را همراه خود نبرد؟ اگر شش وزیر خود را هم نبرد مهم نیست اما حتما 200 تاجر و بازرگان ترکیه را همراه خود می برد در همه کشورها اینگونه است البته تاجران باید کاری کنند که دیده شوند و دولت احساس نیاز کند.

سعید شیرکوند در پایان گفت: این فعالیت ها باید از حالت غیر حرفه ای و سرگرمی بودن خارج شود مگرتا حالا در دولت همین کارها را نکردیم اما چون هدفمند عمل نکرده ایم موفق نبوده ایم و خروجی نداشته ایم.

http://hmag.ir/fa/%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF-%D9%88-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87/124-%D8%AA%D9%88%D8%B5%DB%8C%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DA%A9%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D9%84-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D9%82%D8%AA%D8%B5%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AA%D8%A8%D8%B7-%D8%B4%D9%88%DB%8C%D8%AF


برچسب ها: سعید شیرکوند ، میراث فرهنگی ، همگان ، انجمن های دوستی ، اتاق بازرگانی ،


نویسنده: حسین زندی
اختتامیه نخستین جشنواره زمستانی همدان
جشنواره زمستانی همدان پس از یك ماه به كار خود پایان داد.
1393/12/12
جشنواره زمستانی همدان پس از یك ماه به كار خود پایان داد. این جشنواره 8 سال پیش با هدف معرفی جاذبه‌های گردشگری همدان و جذب گردشگر در این استان آغاز به كار كرد، اما پس از سال‌ها هنوز نتوانسته است به اهداف خود نزدیك شود و در حد یك كارناوال محلی خود را تثبیت كرده است. این در حالی است كه مدیركل میراث فرهنگی صنایع‌دستی و گردشگری استان نوید بین‌المللی‌شدن جشنواره زمستانی در سال‌های آینده را می‌دهد. در سال‌های گذشته مدت زمان این جشنواره حدود یك هفته بود، اما با اینكه جشنواره زمستانی امسال به مدت یك ماه طول كشید موفق عمل نكرد. خالی‌بودن هتل‌ها و نیمه‌تعطیلی اماكن تاریخی همدان شاهدی بر این مدعاست؛  همچنین برنامه‌های تبلیغی این جشنواره نیز نتوانست از چارچوب رادیو و تلویزیون استان فراتر رود  به همین دلیل نمود بیرونی و جنبه سراسری آن نمایان نشد.در برنامه اختتامیه هشتمین جشنواره زمستانی همدان كه در سالن اجتماعات آوینی اداره ارشاد همدان برگزار شد، تعدادی از مقامات استانی، عكاسان و فعالان گردشگری استان حضور داشتند. در ابتدای مراسم مدیركل میراث فرهنگی صنایع‌دستی و گردشگری استان گزارشی از عملكرد ستاد برگزاری جشنواره ارائه كرد و از همكاران و دست‌اندركاران برگزاری جشنواره تشكر كرد. «ریحان سروش‌مقدم» گفت: ما با ختم جشنواره زمستانی به استقبال برنامه‌های نوروزی خواهیم رفت و عملا ستاد استقبال از مهمانان نوروزی كار خود را آغاز خواهد كرد.سروش مقدم ادامه داد: استان كاملاآماده پذیرایی از مهمانان نوروزی است و اداره میراث فرهنگی هم در كنار سایر دستگاه‌ها از امروز به استقبال این برنامه‌ها خواهد رفت و برنامه‌های نوروزی ستاد كلید خواهد خورد.سنگ بنای جشنواره زمستانی همدان را با تكیه بر بازی‌های زمستانی و برف گذاشتند، اما خشكسالی و كمبود بارش برف این برنامه را تحت‌الشعاع قرار داد. مدیركل میراث فرهنگی همدان با اشاره به این موضوع گفت: ما در برنامه‌های امسال تلاش كردیم وابستگی جشنواره را به برف كم كنیم و عناصر فرهنگی را جایگزین آن كنیم. هرچند برف خود فراتر از یك عنصر فرهنگی است، اما این مسأله كه ما صرفا وابسته به بارش برف در استان باشیم، نمی‌تواند صحیح باشد.  سروش‌مقدم با برشمردن عناوین تعدادی از برنامه‌های جشنواره زمستانی در همدان ادامه داد: امسال جشنواره به خانه شهرستانی‌ها رفت؛ با برگزاری جنگ‌های شادی برنامه‌های خوبی را شاهد بودیم و شادكردن مردم به غنای جشنواره افزود.
مدیركل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری با اشاره به نامگذاری سال آینده توسط یونسكو گفت: سال 2015 توسط یونسكو به نام عارف والا مقام« میرسید علی همدانی» مزین شده است، با توجه به اهمیت این موضوع در استان ما نیز سال 1394 به نام این عارف جلیل‌القدرنامگذاری شده است و سال آینده در تمام برنامه‌های ما جایگاه میرسیدعلی همدانی به‌صورت ویژه در نظر گرفته خواهد شد. یكی از بخش‌های مهم برنامه اختتامیه جشنواره زمستانی همدان رونمایی از كتاب «همدان در گذر ایام» اثر محمدمهدی استعدادی عكاس پیشكسوت همدانی بود كه به تازگی وارد بازار كتاب شده است. همدان در گذر ایام مجموعه 255 قطعه از عكس‌های مستند محمدمهدی استعدادی است كه بیشتر آنها در دهه 40 و 50 به ثبت رسیده است و شامل مكان‌های تاریخی، محله‌ها خیابان‌ها وموارد دیگر است. در مراسم رونمایی كتاب این عكاس پیشكسوت، حاضران با تشویق و برخاستن از صندلی‌ها به او ادای احترام كردند. استعدادی متولد 1323 در شهر همدان است و بیش از 50 سال در این شهر عكاسی كرده است. او در دهه 40 و 50 با رسانه‌ها و روزنامه‌های مختلف در زمینه عكس‌های خبری و مستند همكاری كرده است.
چاپ
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%AA%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D9%85%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: جشنواره زمستانی ، همشهری همدان ،

گزارش و نقد و نقب و تجلیل در یازده اپیزود به بهانه‌ی عنوان «گردشگری ادبی»

علیرضا سبزواری

علیرضا سبزواری

دبیر سرویس فرهنگ و هنر

gardashgariadabi.jpg

اپیزود اول، گزارش:
دیرتر از ساعت مقرر به جلسه رسیدم. احتمالاً جلسه هم طبق معمول، دیرتر شروع شده بود. یکی دو شاعر و مقام دولتی! و تعداد زیادی از شاعران و دوستان قدیمی و دیگرانی که نمی‌شناختم در سالن بودند. سالن پر بود. شعرخوانی بسیار منظم و با سلیقه و دور از احساسات به انجام رسید. میهمانِ آمده از تهران، در مقام «حسن گوهرپور» سخنرانی کرد و از سفر گفت و تاثیر آن بر شعر. در فیلمی کوتاه، گوهرپور از ادبیات و روزگار رفته بر خودش و دلتنگی‌های متداول شهرستانی‌های به تهران کوچ کرده سخن گفت.

باقی جلسه، بیرون از سالن به صحبت با دوستان گذشت، جلسه که تمام شد تمام پچپچه‌ها به لبخندهای عمیق! مبدل شد و روبوسی و ذکر خاطرات دور!

اپیزود دوم، یک جهان تنها:
بی شک اضافه شدن هر کلمه‌ای به ادبیات تحت هر عنوان و ذیل هر دلیلی که باشد اگر به قصد سو استفاده نباشد به هر حال باعث خسران ادبیات خواهد بود. این عبارت علی‌الخصوص در کشورهای در حال توسعه نمود بیشتری دارد.
مثال، «ادبیات سیاسی» این ترکیب بیشتر از آن‌که به سود ادبیات بوده باشد همه در جهت منافع قسمت دوم بوده است. هم به لحاظ فنی و تخصصی در شعر و هم به لحاظ موانعی که برای قسمت اول ایجاد شده است. و آن زمان است که کلمه‌ی اضافه شده چون سرطان در جان و خون و رگ و ریشه‌ی ادبیات رخنه می‌کند و سهم خود را می‌خواهد. (در این باب با یاری دوستان و به زودی پرونده‌ای تشکیل خواهد شد.)

اپیزود سوم، فلاش بک به دویدنِ مدام
قرار بود برای کتاب تازه چاپ شده‌ی گوهرپور جلسه‌ای گرفته شود. رونمایی. بعد از مدتی هم که از چاپ کتاب گذشت نقد هم بشود تا از این رهگذر واکنش‌های در گوشی و بعضاً کج و کوله و عمدتاً از سر دوستی و بر طبق اصول نقد در جلسه‌ای عمومی عنوان شود. که هم برای شاعر بهتر است و هم برای همبستگی عمومی. این قرار به بهانه‌ی «گردشگری ادبی» به هم خورد. احساس مثبتی به این عنوان نداشتم. تصورم چرخیدن در سطح شهر بود و توقف‌های کوتاه برای شعرخوانی!

اپیزود چهارم، یک موسیقی بی کلام:
در این سکانس دوربین‌هایی در چند نقطه‌ی شهر، مثلاً مقابل ساختمان‌های «سازمان میراث فرهنگی»، «استانداری»، «تالار فجر»، «اداره‌ی فرهنگ و ارشاد اسلامی» و خانه‌ی «حسین زندی» ثابت کاشته شده است. زندی در حال ورود و خروج به این اماکن دیده می‌شود باکیف دستی پر و پیمانش و البته صداقت و صفای وجود.

اپیزود پنجم، فلاش بک به اپیزود سوم:
عصر روز قبل از برگزاری جلسه کذایی با دبیر محترم همایش دیداری داشتم. با صداقت داستان را توضیح داد که واجب کفایی را بردوش گرفته است. توجیه معقولی بود. برای رفتن به برنامه مجاب شدم ساعت مقررِ روز پنجشنبه را خالی کردم و به جلسه رفتم. برای من که دنبال شعر بودم همان دو ساعت شعرخوانی و دیدار دوستان قدیم لذت بخش بود.

اپیزود ششم، حسن گوهرپور
در این‌که گوهرپور قسمت اعظم زندگی ادبی خود را جدا از تولید شعر و خواندن کتاب به فعالیت اجرایی در این حوزه صرف کرده است، شکی نیست، مدارک کافی هم موجود است در جلسه هم به نمایش درآمد. که این خود یک بزرگداشت جداگانه می‌طلبد. اما کتاب و رونمایی کتاب حدیث دیگری دارد. یک جلسه‌ی رسمی و صرفاً ادبی می‌خواهد. فارغ از مجیز و تکفیر. مثل خیلی از کتاب‌های دیگر که باید برای آن‌ها رونمایی گرفته می‌شد و نشد، و خیلی از کتاب‌های دیگر که باید برای آن‌ها جلسات معرفی و تحلیل و رونمایی گرفته شود که به یاری خدا به همت دوستان ادبیاتی برگزار خواهد شد.

اپیزود هفتم، پریدن، بیرون پریدن، دنیای مجازی
اگر در مقابل تاثیر مهم اینترنت و شبکه‌های اجتماعی بر زندگی بیرونی و واقعی مردم جبهه بگیریم و تاثیر آن را انکار کنیم کاری سخت بیهوده انجام داده‌ایم. حتی اگر از تاثیر زیاد آن هم قصد چشم‌پوشی داشته باشیم باز هم متهم به تعصب و یکسونگری خواهیم شد.
با گسترش شبکه‌های اجتماعی بی شک مرز بین دنیای مجازی و (مثلاً) واقعی کمرنگ شده است. به طوری که به راحتی با سیر و سیاحت در صفحات شخصی دوستان در شبکه‌ی فخیمه‌ی «فیسبوک» و حتی «اینستاگرام» به روش زندگی و منش اجتماعی و بعضاً شخصی ایشان پی خواهیم برد.
اما باید اعتراف کرد که این صفحات مجازی هرگز در انتقال انرژی افراد موفق نبوده‌اند. در غیاب لحن و سوی چشم، ارتباط یک امر ناتمام و عقیم خواهد بود. ممکن است سرعت انتشار یک اثر را بالا برده باشند اما هرگز عمق و اصالت یک لبخند پس از شنیدن یک شعر را با خود به همراه ندارند. این ضعف نیست، یک خاصیت است.

اپیزود هشتم، حضور:
این درست که اصل معنای حضور در تولید و خواندن خلاصه می‌شود. اصلاً معنای اصیل حضور در عرصه، خواندن و تولید محتواست. همین که این دو فعل انجام شد یعنی حضور به هم رسانده شده است. تجربه نشان داده است که به هر دلیلی (محافظه‌کاری همراه و عمومی اطرافیان و خود ما، دلایل شخصی، آگاه نبودن از نیات یک دیگر، اعلام مخالفت با یک موضوع و خیلی از دلایل دیگر ) عدم حضور فیزیکی (بخوانید تحریم) مانع از انجام بسیاری از اتفاقات نشده است. این سخن به این معنی نیست که باید در هر مکان مربوط به حوزه‌ی علاقه شرکت کرد و تحت هر شرایطی از برنامه به دلیل همراستا بودن با علاقه‌ی شخصی حمایت کرد. اتفاقاً به این معنی‌ست که گاهی برای اعلام مخالفت با یک موضوع و یک اتفاق و از منظر انصاف در آن جلسه و یا برنامه حضور به هم رسانده شود و البته همراه شعر و خاطرات خوب گذشته انصاف و صداقت را نیز به همراه داشت، همراه با موضع اعتقادی مشخص و محکم. اما گاهی یکی از این لوازم جا می‌ماند، یا شعر یا انصاف و گاهی کلاً حضور که گویا فقط در تولید خلاصه می‌شود.
فارغ از این برنامه که همراه خود نظرات متفاوتی داشت اما بنده معتقدم که برای رساندن صدای اصیل اما کم رمقِ شعر و هنر امروز ایران باید در کنار تولیدات هنری زمانی هم برای تبادل نظر و مشورت و شنیدن و گفتن در اجتماعات دوستانه گذاشت. اگرچه این اجتماعات باید حداقلِ مشخصات یک اجتماع محترم را داشته باشد. که فرصت کوتاه است و سفر جانکاه.
در این باب همیشه پیشنهادهایی وجود داشته است. گاهی به خاطر موانع بیرونی به انجام نرسیده و گاهی به دلیل اختلاف سلیقه سرانجام خوبی نداشته است.

اپیزود نهم، دویدن؛ نه رسیدن؛ یا «باید که سپر باشد پیش همه پیکان‌ها»
در این اپیزود فلاش بکی کوتاه به ابتدای اپیزود قبل زده خواهد شد. این درست که اصل معنای حضور در تولید و خواندن خلاصه می‌شود. اصلاً رکن رکین حضور در عرصه، خواندن و تولید محتواست.
در ادبیات معاصر ما کم نبودند انسان‌هایی که زندگی خود را وقف معرفی و بسترسازی برای انتشار و خوانده شدن و دیده شدن آثار هنری کرده‌اند. این کار سختی خود را دارد. نوعی دیگر از تولید محتواست. [مکث، دوربین ثابت] [از سال 70 تا 92 به صورت تیتروار تصاویری برای خواننده پخش می‌شود.]
هدف رسیدن به نقطه‌ای مشخص نیست که حتماً نامی شنیده شود یا یادی بماند از آن‌که دویده است، کافی‌ست شروع شود و بعد حمایت، نقص‌ها با همکاری و تعامل از بین می‌رود و فرصت‌ها از دل تهدیدها متولد خواهند شد. این خاصیت کار اجرایی‌ست. وظیفه‌ای مهم اما بی صدا و صد البته پر حرف و حدیث. این‌جا دیگر تمام مساله اعتقادات شخصی در حوزه‌ی مربوطه نیست باید کمی به اصطلاح عامیانه «کوتاه آمد» تا بتوان سنگ را بلندتر پرتاب کرد. باید سنگ زیرین آسیا بود. حتی گاهی تولید را فدا کرد.
در شرایط فعلی باید فعالیت اجرایی در حوزه‌ی هنر ذیل اسامی هنرها آورد شود.
«طاهباز بزرگ‌ترین افتخار زندگی‌اش را کار روی آثار نیما می‌دانست، در روزهای جنگ و زیر بمباران، تهران را ترک نکرد چرا که اعتقاد داشت، «اگر قرار است دست‌نوشته‌های نیما که در خانه‌ی‌ ماست نابود شود، همان بهتر که من هم با آن‌ها بروم.»
چه خوب که پاره‌ای از اعتقادات هر چند محترم خود را نه در حوزه تولید که در عرصه‌ی حضور فیزیکی تا حد امکان ندیده بگیریم و آستین همت را برای هموار کردن مسیری که خود قرار است در آن نفس بکشیم بالا بزنیم.

اپیزود دهم، گردشگری ادبی:
ادبیات یک حوزه‌ی کاملاً تخصصی است. به قول «ژرژ باتای» «ادبیات یا همه چیز است یا هیچ چیز.» وقتی با یک همه چیز رو به رو هستیم لاجرم باید احتیاط را نیز رعایت کنیم. چه در معرفی آن و برای حضور در قلب ماجرا و چه برای ترکیب با سایر حوزه‌های دیگر.
عنوان «گردشگری ادبی» را همین چند وقت شنیدم. شاید خیلی از دوستان هم این ترکیب برایشان تازه باشد اما اگر نوشته‌ی آقای مغازه‌ای را ملاک قرار دهیم که گردشگری ادبی مفهومی دیرپاست ای کاش برای شیوه‌ی اجرایش که طبق ادعای ایشان شیوه‌ای نوپا بوده است، دوستان متخصص را نیز دخیل می‌کردند تا از اشکالات احتمالی کاسته شود. و یا دست کم این نکته را نیز در نظر می‌گرفتند که یک شیوه‌ی نوپا نیاز به تحلیل و بررسی زیاد دارد آن هم وقتی پای ادبیات در میان است وقتی پای شعر در میان است که «شعر گوهر بنیادین هستی و اساس هر چیز است.»
معرفی مقبره‌های شاعران و نویسندگان بزرگ، یا آشنایی با خانه و محل کار بزرگان ادبیات و کارهایی از این دست در وضعیت فعلی ادبیات ایران یک حرکت ادبی نیست. اگر ژستی مصلحانه نباشد یک حرکت عقیم و نیمدار است. اصلاً گردشگری در نظر عموم شامل دیدار از این اماکن و دیگر اماکن تاریخی می‌شود. گاهی این ترکیب‌سازی‌ها اگر با هدف سو استفاده نباشد، قطعاً در نهایت به ضرر ادبیات خواهد بود و اگر هم ضرری در کار نباشد لزوماً باعث رشد هم نخواهد شد.
فرض که این همایش همه در مسیر ادبیات بوده است، این سوال این‌جا به ذهن می‌رسد که آیا این اولین همایش گردشگری ادبی که با بازدید از اماکن تاریخی و شاهنامه‌خوانی و شعرخوانی و رونمایی کتاب برگزار شد تداوم خواهد داشت؟ آیا صرف معرفی اماکن تاریخی و ادبی یک حرکت تخصصی ادبیات است؟ آیا مشکلات حوزه ادبیات (سانسور، نشر کتاب، نگاه غیر تخصصی متولیان ادبیات به ادبیات و . . . ) را می‌توان با نگاه غیر تخصصی بررسی و حل و فصل کرد؟ آیا انتقال انرژی فعالین محترم گردشگری به بخش و حوزه‌ی تخصصی خود نتایج بهتری را برای ایشان به همراه نخواهد داشت؟ آیا این تقسیم‌بندی به زعم بنده ناشیانه و احساسی باعث در هم آمیختگی سایر حوزه‌ها با هم نخواهد شد؟ اگرچه شاهنامه‌خوانی و تحلیل ابتدایی آن هنوز هم می‌تواند جذاب و شیرین باشد اما ادبیات متخصص هیچگاه به دنبال طعم شیرین نبوده و اگر بوده هیچ گاه نرسیده است.
اگر منصفانه و با کمی تخفیف به ماجرا نگاه شود شاید بهتر بود و باشد که بعد از تعامل دوستان حوزه‌ی گردشگری و محیط زیست و . . . با دوستان ادبیاتی انرژی و امکانات خود را به امانت به دوستانشان در حوزه‌ی مذکور می‌سپردند و از این رهگذر هم صداقت خود را علنی نشان می‌دانند و هم کمکی بزرگ به جمع پراکنده اما با اصالت شاعران می‌کردند. آن‌گونه که بنده در مورد پیوند «گردشگری» با سایر حوزه‌های دیگر از سلامت گرفته تا ادبیات و سلامت و . . . دریافت کرده‌ام و طبق برداشت شخصی این نوع پیوند بیشتر از آن‌که فعالیتی تخصصی داشته باشد بیشتر تلاش خود را برای بارور کردن حوزه‌ی خود صرف می‌کند و تنها وقتی می‌تواند در این سطح و در حوزه مورد نظر، حتی اثر گذار باشد که فعالیت‌ها از طریق گروه‌های غیر دولتی (NGO) ها برگزار شود. مستقل و بی حضور و تاثیر نهادهای دولتی.
همان‌طور که عرض شد نفس برگزاری جلسه‌ی شعرخوانی بسیار عالی و قابل تقدیر بود. اما آن‌چه که از تبلیغات و حرف‌های عموماً دهان پر کن این عبارت می‌شد بیرون کشید دست کم در حوزه‌ی اجرایی، نیاز به واکاوی و تامل بیشتر داشت. باید حساسیت‌ها در نظر گرفته می‌شد. اگر چه در صحبت با دوستان منصف، همه متفق‌القول بودند که گوهرپور و تیم ادبیاتی و اجرایی این برنامه نیز باید با حساسیت و نگاه ویژه، سین برنامه را تنظیم می‌کردند.

اپیزود یازدهم، روزنه
در این اپیزود محیط تاریکی تصویر می‌شود که گاهی صدای جیر جیر در به گوش می‌رسد. صدای باد و پرندگان از دور و بسیار آرام شنیده می‌شود. [انتظار و التهاب] در زمان مناسب و بعد از چند دقیقه، از گوشه‌ی صحنه و سقف گردی نرم به پایین می‌بارد، فضا کمی روشن می‌شود. دوربین به سمت نور می‌رود. از روزنه‌ی کوچکی، نوری داخل محیط بسته و تاریک تابیده است.
نور راه نفوذ خود را پیدا می‌کند. از هر روزنه‌ای که باشد. باید مسیر درست را پیدا کرد.

http://hmag.ir/fa/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%87%D9%86%D8%B1/121-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%A8-%D9%88-%D8%AA%D8%AC%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B2%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%C2%AB%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%C2%BB


برچسب ها: همگان ، گردشگری ادبی ، کلید کوچک جهان ، حسن گوهر پور ،

مسیر گردشگری ادبی همدان تدوین می شود
نمایشنامه خوانی و شاهنامه خوانی در همایش ادبی گردشگری همدان؛
مسیر گردشگری ادبی همدان تدوین می شود
 
تاریخ : چهارشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۳ ساعت ۱۲:۱۸
آغازین روز اسفند ماه همزمان بود با برگزاری اولین همایش گردشگری ادبی غرب کشور درهمدان .در این همایش چهره هایی از فعالان عرصه ادبیات، گردشگری و تشکل های غیر دولتی از ۱۱ استان کشور حضور داشتند و رویدادها و برنامه های گوناگونی را شاهد بودند از جمله برنامه های این همایش دوروزه رونمایی ازکتاب کلید کوچک جهان آخرین اثر حسن گوهر پور بود که با حضور علیرضا بهرامی شاعر و مستند ساز نام آشنای کشور برگزار شد اما یکی ازبخش های متفاوت این همایش اجرای برنامه های شاهنامه خوانی و نمایشنامه خوانی در سالن نمایشگاه بین المللی همدان بود که با استقبال خوبی روبرو شد.
اولین بخش این برنامه ارائه مقاله هایی در ارتباط گردشگری و ادبیات بود که توسط تعدادی از پژوهشگران به صورت سخنرانی ارائه شد .محمد طاهر خوانی شاهنامه پژوه و دبیر انجمن شاهنامه خوانی تاکستان به نقش شاهنامه در بازشناسی و تقویت هویت ایرانی اشاره کرد و گفت بهره گیری از ظرفیت های این اثر بزرگ می تواند در بازشناسی هویت ایرانی به ویژه برای گردشگران مفید باشد همچنین دکترمحمد بشیری مدرس دانشگاه در این برنامه جنبه های اسطوره ای شاهنامه را مورد بررسی قرار داد و به تحلیل لایه های پنهان داستان مرگ سیاوش پرداخت.
در این برنامه بخش هایی از داستان سیاوش توسط دوگروه از انجمن های شاهنامه خوانی شهرهای تهران و همدان برای حاضران خوانده شد سپس اعضای گروه نمایش گلبرگ بخش هایی از نمایشنامه مرگ یزدگرد بهرام بیضایی را خواندند مجتبی خوش صفت دلیل انتخاب این اثر را جنبه های تاریخی آن عنوان کرد و گفت:ما در گردشگری ادبی باید آثاری که کاملا ایرانی است را ارائه کنیم و مرگ بزدگرد علاوه براین که با شاهنامه خوانی در این همایش بی ارتباط نیست بلکه یکی از آثار ماندگار ادبیات این سرزمین است. 
فریبا یعقوبلوسرپرست گروه نمایش گلبرگ گفت: این نمایش را که دوستان ما به صورت خوانش و یا نمایشنامه خوانی اجرا کردند تلاش کردیم تا با جنبه ای دیگر از اجرا تماشاگران را آشنا کنیم و امیدوارم تماشاگران و میهمانان ما درهمایش گردشگری ادبی با گوشه هایی از تاریخ دوران ساسانی آشنا شوند و ادبیات نمایشی ما هم بتواند نقشی در گردشگر پذیری این سرزمین داشته باشد.
دبیر اجرایی نخستین همایش گردشگری ادبی غرب کشور درهمدان گفت: گروه هایی را در شهرهای مختلف کشور داریم که به صورت محفل های کوچک و خانگی گردهم می آیند و آثار شاعران بزرگی مانند فردوسی، حافظ، مولوی، سعدی و.. را می خوانند اما از آنجا که این گروه ها بیشتر جنبه محفل به خود می گیرند امکان رشد و بالندگی در آنها کمتر است ما در این همایش تصمیم گرفتیم با شناسایی و دعوت از برخی گروه های شاهنامه خوانی از شهرهای مختلف ازجمله تهران، تاکستان، همدان و کرج تلاش کنیم برنامه های مشترک برای آنها تعریف کنیم.
حسین زندی ادامه داد: مسئله دیگر این است که برنامه های این گروه های کوچک بتواند نمود بیرونی هم داشته باشد بطور مثال شاهنامه خوانان بتوانند در فضاهای عمومی و بزرگتر برنامه های خود را اجرا کنند تا افراد بیشتری با ادبیات کلاسیک ایران آشنا شوند.
زندی با اشاره به رابطه گردشگری و ادبیات گفت: گردشگری ادبی یکی از زمینه های نوین گردشگری فرهنگی است که با تکیه برعناصر ادبی مانند رویدادهای ادبی، اماکن تاریخی که مربوط به بزرگان ادبیات این سرزمین است مانند آرامگاه شاعران، گردشگران را برای بازدید از این جاذبه ها دعوت می کند. در این همایش رویداد هایی مانند رونمایی از کتاب کلید کوچک جهان، نمایشنامه خوانی، شاهنامه خوانی و بازدید از اماکن ادبی تاریخی همدان را بهانه قرار دادیم و میهمانان همایش را در قالب دو تور گردشگری به همدان دعوت کردیم تا گوشه هایی از جاذبه های ادبی استان را معرفی کنیم .

زندی در پایان گفت: این همایش دستاوردهای خوبی برای فعالان حوزه های گردشگری و ادبیات داشت از جمله قرار شد مسیر گردشگری ادبی همدان تدوین شود و برنامه های شاهنامه خوانی بصورت مشترک در هر فصل بین شهرهای مختلف برگزار شود.

http://www.honarnews.com/vdccspqm.2bqos8laa2.html


برچسب ها: گردشگری ادبی ، همایش گردشگری ادبی همدان ،

جمعه 8 اسفند 1393

مشکلات طراحی شهری همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،

مشکلات طراحی شهری همدان

مهشید حنیفه

گفت و گوی همگان با مهشید حنیفه

چند سالی است که طراحی فضای شهری در همدان مورد انتقاد کارشناسان است. ساخت و سازهای بی قاعده هم مزید بر علت شده و از هم گسیختگی و مخدوش شدن هویت شهر را در آینده نه چندان دور زنهار می دهد. به نظر می رسد ادامه روند فعلی در معماری شهری همدان مشکلات جدید تر و بیشتری را به دنبال آورد و آیندگان را با چالش هایی مواجه نماید. مهشید حنیفه کارشناس معماری و فعال فرهنگی به تازگی طرحی پیشنهادی برای جایگزینی المان میدان مرکزی همدان (میدان امام خمینی) به شورای شهر ارائه کرده است. او دراین گفت و گو مشکلات طراحی شهری همدان را با ما در میان می گذارد.

شما به عنوان یک کارشناس چگونه به هویت شهری همدان نگاه می کنید؟

هر شهر دارای فضاهایی است که اجتماعات شهری را شکل می دهد و شهروندان درآن به آمد و شد، داد و ستد و گفت و گو می پردازند، همدیگر را ملاقات می کنند، باهم راه می روند و ارتباط برقرار می کنند، این فضاها برگرفته از هویت جمعی ساکنان یک شهر است، اما آیا در همدان این مسیر ها و فضاها دارای این مشخصات هستند که بیشترین ساعات ما در آن سپری شود؟ آیا از پیاده روی و دیدن فضای شهر یا مشاهده بافت ساختمان ها و جداره ها لذت می بریم؟ آیا با آرامش در بازارها قدم زده و خرید می کنیم؟ آیا پس از خستگی می توانیم بر روی نیمکتی در سطح شهر با آسایش بنشینیم و لختی استراحت کنیم؟

وضعیت فعلی معماری یا به طور کلی شهرسازی در همدان را چگونه می بینید؟

همدان از معدود شهرهای دنیا و تنها شهر ایران است که به صورت مدور طراحی شده و دارای قدمتی بسیار طولانی است که پیشینه برخی آثار به دست آمده در شهر به حدود 1100 سال پیش از میلاد مسیح باز می گردد. چنین شهری می بایست نه تنها مامنی مناسب برای شهروندان خود باشد، بلکه در جذب گردشگر هم حرف اول را بزند. حال آنکه متاسفانه این پتانسیل ها رفته رفته مورد بی توجهی قرار گرفته و شاخص ها دچار افت شده اند.

علت اصلی این که از ظرفیت های بومی در شهرسازی همدان استفاده نمی شود چیست؟

به نظر من این ناشی از ناهماهنگی سازمان های مختلف است. با توجه به مشاهدات و تجربیاتم به این نتیجه رسیده ام. زمانی به سازمان برنامه و بودجه رفتم و در بحث شهرسازی منطقه ای سوالی پرسیدم، اما پاسخی که دریافت کردم این بود که سازمان میراث فرهنگی چنین اجازه ای نمی دهد. وقتی به سازمان میراث فرهنگی مراجعه کردم، مدیریت میراث فرهنگی به من پاسخ داد این قسمت از شهر اصلا مهم نیست اگر هم باشد ما اجازه می دهیم اما مشکل در شهرداری است و.... این مسئله برای من کلافی گره خورده بود که دست آخر متوجه نشدم سر این کلاف را در کدام اداره و سازمان می توانم بیابم و بگشایم. امیدوارم روزی این مسئولیت ها و اختیارات به صورت شفاف و در هماهنگی با هم در خدمت توسعه شهر قرار گیرند.

پس شما فکر می کنید نبود مدیریت یکپارچه و هماهنگ دلیل اصلی این نابسامانی است؟

بله همینطور است.

راه حل رفع این معضل چیست؟

اگر بخواهیم از ابتدا مشکلات و نیازهای شهر را بررسی کنیم بهتر است از قلب این شهر خاک خورده شروع کنیم؛ از میدان مرکزی شهر، میدانی که هر روز و در زیر فشار افراد و ماشین هایی که هرکدام فقط می خواهند راه خود را باز کنند و منظره ای می آفرینند همچون جدال و کشمکشی میان آدم ها و ماشین ها که میدان شهر بسان موجودی زنده که ریه هایش فشرده می شود، یا همچون ساختمانی که دیوارهایش فرسایش یافته و رو به زوال است آنقدر پیر و سالخورده شده که دیگر هزاران آدم سواره و پیاده ای که هر روز از آنجا عبور می کنند نگاهی به آن نمی اندازند و از سر بی اعتنایی و عادت به راه خود ادامه می دهند.

مشکلات این میدان چیست؟

مشکلات که زیاد است؛ آبی راکد در حوض وسط میدان که پر است از زباله، فواره هایی که گاه شاید یک یا دوبار در سال به کار می افتند، سنگ های شکسته کف و جداولی که دیگر به کلی از بین رفته اند، راه آب هایی که در تابستان هم کارآیی ندارند چه رسد به زمان بارندگی و زمستان، جداره ها و ساختمان هایی که آجرهایشان ریخته است و هر مغازه دار برای تبلیغات بهتر خود بی توجه به ساختمانی که هویت دارد و برای فروش و دید بیشتر تابلوهای خود را بالاتر و بالاتر نصب می کند و من دلم می سوزد برای ساختمانی که تنش زخمی است از حفره هایی که هر کس به دلخواه برای رفع نیاز خود ایجاد می کند. مغازه دارانی که شکایت می کنند از بیرون انداختن هر روزه موش ها از مغازه های خود به دلیل عدم رسیدگی به مسیرهای فاضلابی و شکستگی ها و خرابی هایی که هیچ کس مسئولیت بازسازی آن را به عهده نمی گیرد. و از همه بدتر المان و مجسمه مرکزی این میدان که به قدری مبهم است که عملا یادآور چیزی نیست؛ نوستالژی و خاطره ای بر نمی انگیزد و یادی را زنده نمی کند. طراحی و اجرا به قدری ضعیف است که چیزی که در نگاه اول به چشم می آید توده ای قهوه ای رنگ و سنگین است و شاید تقلیدی کودکانه از میدان انقلاب تهران در سال های دور. این قلب خاک خورده و بیمار نیاز تیمار دارد محتاج بازنگری دوباره است و اگر روزی هویت آن احیا و بازسازی شود یقینا بهترین مکان جذب توریست و محل اجتماع مردم خواهد شد.

چه پیشنهادی دارید؟

نیاز همدان به همین منحصر نمی شود بازارهای همدان نیازمند ساماندهی و مرمت اند. بازارهایی که از ارکان هویت این شهر محسوب می شوند. کمی اگر ذهن را در ارتفاع مجال پروواز دهیم درخواهیم یافت که کمبود فضاهای سبز و بوستان های کوچک در شهر به شدت محسوس است. فضاهایی جهت استراحت و ارتباط مردم اما در حال حاضر بوستان های همدان به صورت متمرکز و در چند منطقه محدود قرار دارند.

در سال های گذشته برتعداد المان ها اضافه نشده است؟

چندین المان شهری در سال های اخیر ساخته و در شهر نصب شده است اما همچنان فضاهای خالی در شهر موجود است و بهتر است بر جنبه هنری و زیبایی شناسانه المان ها بیشتر توجه شود.

برای این منظور چه کار می توان کرد؟

خوشبختانه در شهر همدان تعداد فارغ التحصیلان رشته های هنری از جمله معماری، شهرسازی، نقاشی، گرافیک و مجسمه سازی کم نیستند که می توان از دانش و تجربه آن ها برای بهبود کیفیت المان ها و نشانه های شهری بهره گرفت. قطعا استفاده از متخصصان در پیشبرد مسائل راهگشاست.

تا جایی که می دانیم یکی از انتقادات گردشگران ورودی های شهر همدان است. چرا به ساماندهی این ورودی ها توجه نمی شود؟

شیراز به دروازه قرآن آن معروف است بدان معنی که وقتی به شیراز می رسید ابتدا از این دروازه عبور می کنید که طلیعه شهر شیراز است. اما متاسفانه یکی از نقاط ضعف در همدان ورودی های شهر است که هیچ تعریف درست و درمانی ندارند و ضروری است تا رسیدگی به این موضوع در دستور کار قرار بگیرد.

برای بازیابی هویت شهری همدان چه پیشنهادی دارید؟

حفظ بافت های سنتی و وضع و تصویب قوانین و مقرراتی جهت حفظ ماهیت این مناطق درهمدان لازم الاجراست. امید دارم روزی رسد که اتاقی برای هم اندیشی و هماهنگی بین تمام دستگاه های متولی تاسیس شود تا با فراخواندن کارشناسان و متخصصین بتوان در این مسیر گام های اساسی برداشت.

http://hmag.ir/fa/%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C/%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA-%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AD%DB%8C-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86



برچسب ها: همگان ،

کلید کوچک گردشگری ادبی در همدان چرخید+تصاویر

در اولین روز این همایش که 70 نفر از فعالان گردشگری چند استان کشور از جمله ایلام، یزد، اردبیل، تهران، البرز، کرمانشاه، خراسان، گیلان و حضور داشتند، مهمانان با حضور در آرامگاه بوعلی‌سینا و باباطاهر به مقام این بزرگان و آرامگاه عارف قزوینی و مفتون دو شاعر بزرگ همدان با اهدای گل ادای احترام کردند.
به گزارش همدان پرس؛ در آستانه روز جهانی راهنمایان گردشگری نخستین همایش دو روزه گردشگری ادبی غرب کشور توسط تشکل‌های غیردولتی در همدان برگزار شد.

در اولین روز این همایش که 70 نفر از فعالان گردشگری چند استان کشور از جمله ایلام، یزد، اردبیل، تهران، البرز، کرمانشاه، خراسان، گیلان و حضور داشتند، مهمانان با حضور در آرامگاه بوعلی‌سینا و باباطاهر به مقام این بزرگان و آرامگاه عارف قزوینی و مفتون دو شاعر بزرگ همدان با اهدای گل ادای احترام کردند. یکی از بخش‌های مهم این همایش مراسم رونمایی از کتاب «کلید کوچک جهان» سروده «حسن گوهرپور» شاعر و نویسنده همدانی بود که با استقبال گسترده شاعران، نویسندگان و علاقمندان به شعر و ادبیات مواجه شد.

حمایت از تشکل‌های غیردولتی
در ابتدای این مراسم مدیرکل دفتر امور جوامع و تشکل‌های غیردولتی سازمان میراث فرهنگی کشور گفت: در روزهای آغازین که وارد کار در مجموعه تشکل‌های غیردولتی شدم اعتقاد به تغییر و اصلاح قوانین داشتم یعنی اگر ما بخواهیم از تشکل‌های غیردولتی حمایت کنیم که همین کار را هم خواهیم کرد، لازم است چارچوب قانونی این حمایت تعریف درستی داشته باشد. بنابراین اولین قدم ما برای تشکل‌های غیردولتی دعوت از نمایندگان این تشکل‌ها برای بیان چالش‌ها و معضلات مرتبط با حوزه‌هایشان بود تا بتوانیم آنها را به راهکار تبدیل کنیم و بعد بر اساس آنها احکامی در برنامه ششم تدوین کنیم تا بتوانیم از تشکل‌های مردم‌نهاد حمایت کنیم.


«ویدا توحدی» افزود: هدف من استفاده از بضاعت تشکل‌های غیردولتی برای توانمندسازی آنهاست تا آنها مانند یک زنجیره به هم وصل و مکمل یکدیگر باشند و نیازهای مختلفشان بیان و حل شوند. با توجه به شناسایی‌های انجام‌شده تعداد 900 تشکل غیردولتی مرتبط با حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در کشور فعال هستند آن هم در شرایطی که در جامعه ما فعالیت‌های مدنی گستردگی خاص خودش را ندارد. در موضوع آموزش و اطلاع‌رسانی سعی در مطالعه بر روی قابلیت‌های تشکل‌های غیردولتی داریم و در این زمینه درگاه اخبار و اطلاعات بین‌المللی ایجاد کرده‌ایم تا به وسیله آن تشکل‌های غیردولتی کشورمان را به اطلاعات و اخبار تشکل‌های غیردولتی فعال در سراسر دنیا وصل کنیم.

نقش پررنگ تشکل‌های غیردولتی همدان
وی توضیح داد: در بحث تسهیل در ارتباط هیچ کوتاهی نخواهیم کرد و از همه کسانی که طرح یا برنامه خاصی دارند تقاضا داریم آن را با ما در میان بگذارند و من با تمام قوت آنها را پیگیری خواهم کرد. قصد داریم در رابطه با اتفاقاتی که در حوزه‌های سه‌گانه در حال رخ دادن است، اطلاع‌رسانی خوبی داشته باشیم تا تشکل‌های غیردولتی نیز بتوانند در آنها حضور داشته باشند.


توحدی گفت: استان همدان با توجه به قابلیت‌های تاریخی که دارد، 17 تشکل فعال در این حوزه‌ها دارد که تأثیر سازمان میراث فرهنگی و مجموعه استانداری این استان را نشان می‌دهد. برگزاری همایش روز همدان توسط تشکل‌های غیردولتی که گزارش آن نشان می‌دهد چه اتفاق بزرگی بوده و نشست کارگروه تخصصی تشکل‌های غیردولتی از برنامه‌های خاص برگزار شده در همدان بوده است. حضور فعال تشکل‌ها در کارگروه‌های تخصصی دفتر امور مجامع، حضور و همکاری فعال نمایندگان تشکل‌ها در تهیه و تدوین پیش‌نویس لایحه سازمان‌های غیردولتی که اخیرا توسط هیأت دولت به تصویب رسید و حضور در نشست‌های حاشیه‌ای همایش فرصت‌های سرمایه‌گذاری و حضور فعال در نشست‌های سالیانه تشکل‌های غیردولتی نیز از برنامه‌هایی است که برگزاری آن در همدان بسیار قابل توجه است.

توحدی تأکید کرد: همراهی و حضور گرم تشکل‌های غیردولتی باعث قوت و انگیزه ما برای ادامه کار می‌شود. امیدواریم با توجه به نامگذاری سال 93 بتوانیم با کمک این تشکل‌ها بحران تک‌محصولی را از مملکتمان دور کنیم.

غفلت از ظرفیت‌های گردشگری همدان
در ادامه دبیر اجرایی این همایش به سخنرانی پرداخت و گفت: این همایش بهانه‌ای برای شناسایی هرچند اندک ظرفیت‌های گردشگری ادبی همدان بود و ما در این همایش تلاش کردیم مواردی را برای آغاز کار مطرح کنیم و چه بهتر که رویدادی را با این کار پیوند دهیم که خالق آن یعنی حسن گوهرپور خود از فعالان تشکل‌های غیردولتی همدان در طول سالیان مختلف بوده است.


«حسین زندی» ادامه داد: ظرفیت‌های گردشگری همدان مورد غفلت قرار گرفته است. برای مثال اولین رمان تاریخی کشور ما در همدان و توسط «شیخ موسی نثری» نوشته شده اما ما هیچگاه او را نشناخته‌ایم. یا اماکنی مانند عمارت بدیع‌الحکما در همدان وجود دارند که ثبت میراث فرهنگی شده که رویدادهای ادبی این شهر در آنها شکل گرفته و افرادی مانند عارف قزوینی، سپنتا و تاگور شاعر هندی به آن رفت و آمد می‌کرده‌اند اما متأسفانه خیلی شناخته شده نیست و تلاش چندانی برای حفاظت از آن نشده است.

وی افزود: خوشبختانه رویکرد مدیرکل سازمان میراث فرهنگی به این مسائل مثبت است و ما امیدواریم بتوانیم در زمینه گردشگری ادبی حرفی برای گفتن داشته باشیم و به این موضوع توجه بیشتری بکنیم.


در ادامه مراسم زندی با همراهی جمعی از مسئولان از تعدادی از فعالان گردشگری استان و کشور تقدیر کرد. «حامد شهسواری» و «محمد پیری» از راهنمایان گردشگری همدان، «مریم مقدم» روزنامه‌نگار و فعال گردشگری و «معصومه محمدزاده» دبیر انجمن راهنمایان گردشگری استان کرمانشاه از جمله افرادی بودند که در این مراسم مورد تقدیر قرار گرفتند. به علاوه کلیپی از شاعر بزرگ همدان مرحوم «احمد حیدربیگی» پخش شد و تعدادی از شاعران استان به شعرخوانی پرداختند.

کتابی با مضامین حکمت و عرفان
«علیرضا بهرامی» روزنامه‌نگار، مستندساز و شاعر که مهمان ویژه این مراسم نیز بود گفت: وقتی به سفر می‌روم از خودم می‌پرسم من اینجا چه می‌کنم و حالا این سوال را در این مراسم از خودم می‌کنم. در طول سالیان گذشته نام‌های زیادی از همدان برای ما آشنا بوده است که شاید سرنوشت خیلی از آنها را نمی‌دانم. اما افتخار آشنایی با حسن گوهرپور را داشته‌ام و با او دوستی طولانی دارم.


وی توضیح داد: برای من نتیجه دوبار خوانش کتاب کلید کوچک جهان پاسخ به سوال‌های هستی‌گرایانه‌ای است که همیشه از خودمان می‌کنیم. این مجموعه از نام و شکل و طراحی‌های صورت‌گرفته تا محتوی آن بیشتر در حوزه عرفان و حکمت وارد شده است. فکر می‌کنم این کتاب به عنوان یک گنج خواستنی و قابل دستیابی است.
http://hamedanpress.ir/?p=news&i=1&g=2&e=6908


برچسب ها: گردشگری ادبی ، همدان ،

دوشنبه 15 دی 1393

پل بعثت روی دست مسئولان ماند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،


پل بعثت روی دست مسئولان ماند
http://ghanoondaily.ir/News/39463/%D9%BE%D9%84-%D8%A8%D8%B9%D8%AB%D8%AA-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF

حسین زندی - فعالان مدنی ساخت پل بعثت در همدان را  عامل تخریب قدیمی‌ترین قنات‌های همدان می‌دانند و تغییر مسیر رودخانه دره‌مرادبیک را خطرناک عنوان می‌کنند اما مسئولان از طرح نیمه کاره خود دفاع می‌کنند.
شهردار منطقه یک همدان می‌گوید: «پروژه پل بعثت تا خرداد ماه سال آینده تکمیل خواهد شد و اکنون  حدود 55 درصد از کار پیشرفت فیزیکی داشته است. شهروندان نیزخوشبختانه راضی هستند.» 
مهدی مجیدی  در پاسخ به مخالفت کارشناسان می‌گوید: «اگر به حرف منتقدان توجه کنیم اصلا نباید در این شهر عملیات عمرانی داشته باشیم و پل بسازیم. رکوردی که شهرداری در این سال‌ها در زمینه پل سازی زده است در هیچ شهری وجود ندارد.»
اما کارشناسان و فعالان مدنی موافق شهردار نیستند. مهندس بهرنگ مجیدی مدرس 
دانشگاه آزاد در همدان می‌گوید: «برخی فکر می‌کنند اگر چند برج بلندمرتبه و چند پل در یک شهر بسازند مدرن می‌شوند اما مدرن شدن با پل ساختن نیست. اگر کشورهای دیگر توسعه یافته اند و حتی شهرهای دیگر ایران در حال پیشرفت هستند به خاطر این است که رفتار بهتر داشته‌اند و به زیرساخت‌ها توجه کرده‌اند نه به منافع شخصی.»
اشرف منطقی از فعالان فرهنگی همدان نیز می‌گوید: «ما فعالان مدنی کاملا با این طرح مخالف هستیم. بهتر بود بودجه‌ای که برای پل‌سازی صرف می‌شود برای احیاء قنات‌ها، چشمه‌ها و استیل‌ها (استخرهای) تاریخی همدان هزینه شود که در اثر شهرسازی جدید نابود شدند. شهر دستخوش منافع برخی از مهندسان شده است و تمامی‌چشمه‌های طاقی و گبری باستانی نابود شده است. »
منطقی با بیان اینکه «هر کاری در تهران انجام می‌شود ما هم تقلید می‌کنیم» می‌گوید: «در پل‌سازی هم ظاهرا الگوی مسئولان ما تهران است، مگر آن همه اتوبان و پل مشکل ترافیک تهران را حل کرده است؟ منطقه بعثت صبح‌ها قیامت است. اینها به اعصاب و روان مردم آسیب می‌زنند و به آلودگی و گرد و خاک این پل توجه نمی‌کنند. رودخانه دره مراد بیک دقیقا عمود بر این پل است. اگر طغیان کند چه کار خواهند کرد»
مهندس مهرداد خضریان می‌گوید: 
«در طرح تفضیلی همدان شعاع یا رینگی که بلوار بعثت را هم در بر می‌گیرد یک بزرگراه به عرض 75 متر تعریف شده است. این شعاع حلقه بزرگراهی همدان را تشکیل می‌دهد و چنین طرحی تنها در همدان پیش‌بینی شده است. طبق قواعد شهرسازی باید دسترسی سواره در این بزرگراه بدون توقف صورت بگیرد. به همین دلیل ساخت پل پس از تکمیل بزرگراه لازم است اما اینکه جانمایی پل چگونه باشد بسیار حساس است.»
این مدرس دانشگاه می‌گوید: «یکی از مشکلات، برخورد رودخانه دره مرادبیک با آن است. باید توجه داشته باشیم که بالاخره یک روز این رود زنده خواهد شد و ممکن است طغیان کند. پس باید پیش از ساخت پل به این نکته و جانمایی پل توجه می‌شد.»
خضریان ادامه می‌دهد: « پل‌هایی که در همدان ساخته شده است هیچ زیبایی ندارند. سابقه پل‌سازی ما در ایران به بیش از دو هزار سال پیش بر می‌گردد. در همین منطقه همدان و غرب کشور پل‌هایی از دوره ساسانیان، صفویه و قاجار داریم. پل‌سازی یک پدیده وارداتی نیست که از غرب آمده باشد. یک فناوری بومی‌و کهن است به همین دلیل اگر امروز ما پل می‌سازیم باید به جنبه زیبایی‌شناسانه هم توجه کنیم و ارزش‌های معماری را در آن ببینیم.»
با همه این انتقادها و مخالفت‌ها، پل بعثت احداث خواهد شد و قرار است تا بهار سال آینده به پایان برسد. اما آیا پس از این مسئولان و مدیران شهری همدان به خواست شهروندان توجه خواهند کرد یا در طرح‌های کلان شهری یکسویه تصمیم خواهند گرفت؟


برچسب ها: روزنامه قانون ، پل بعثت همدان ، شهرسازی همدان ،

ملهمدره؛ مخملی سبز بر بستر دیار سید جمال‌الدین

ملهمدره؛ مخملی سبز بر بستر دیار سید جمال‌الدین
امكانات روستا متناسب با ظرفیت های گردشگری آن نیست، باید از سرمایه‌گذاران بخش خصوصی برای پیشرفت روستا حمایت شود .
1393/09/16
روستای ملهمدره در فاصله هفت كیلومتری اسدآباد همدان واقع و چند سالی می‌شود كه به‌عنوان روستای هدف گردشگری معرفی شده است. از ویژگی‌های آن معماری پلكانی و باغ‌های یكپارچه است. ملهمدره به‌عنوان مركز برگزاری جشن آلو در فصل برداشت میوه مهمانان زیادی را در خود جای می‌دهد. این روستا 120 خانوار با 420 نفر جمعیت و  و 45 كیلومتر با مركز استان فاصله دارد.
زبان مردم ملهمدره تركی است، دارای آیین‌ها و باورهای محلی هستند كه معرفی این آیین‌ها و جشن‌ها می‌تواند وضعیت گردشگری روستا را به سامان برساند در این روستا 200 هكتار باغ وجود دارد كه بیش از 60 هكتار آن آلو و 100 هكتار باغ گردو است. فراورده‌های آلو، رب آلو، ترشی، آلوی خشك، مربا، لواشك و مواردی از این دست است كه بیشتر مردم روستا از فروش این محصولات امرار معاش می‌كنند.
مشكل زیرساخت‌ها
«حسین زارعی» دهیار روستا می‌گوید: ملهمدره روستای بكر و زیبایی است و ظرفیت‌های مثبت بسیاری دارد كه نیازمند توجه بیشتر از طرف مسئولان است از جمله زیرساخت‌های روستا، بهداشت و روشنایی وضعیت مناسبی ندارد. به‌طور مثال وقتی مهمانان برای بازدید به ملهمدره مراجعه می‌كنند در جاده منتهی به روستا هیچ تابلو راهنمایی وجود ندارد. وی ادامه می‌دهد: ما اگر بتوانیم سرمایه‌گذاران بخش خصوصی را به این روستا دعوت كنیم گام مؤثری در توسعه گردشگری منطقه برمی‌داریم. در طول سال با توجه به مراسم‌ و جشن‌هایی كه در روستا برگزار می‌شود گردشگران زیادی به روستا وارد می‌شوند اما هنوز منافعی برای روستا نداشته است.
زارعی می‌گوید: یك سرمایه‌گذاری خصوصی با همكاری میراث فرهنگی در این روستا انجام شده و ما امیدواریم سرمایه‌گذاران بیشتری دعوت شوند تا بازارچه‌های محلی، اقامتگاه و اماكن تفریحی توسعه پیدا كنند و گردشگران بتوانند با امنیت بیشتر در اینجا اقامت داشته باشند. محصولاتی كه در روستا تولید می‌شوند باید در همین روستا عرضه شود.
كشاورزی و كمبود آب
«نورالدین زارعی» یكی از اعضای شورا نیز می‌گوید: اولین مشكل مردم روستا در بحث كشاورزی است. جهاد كشاورزی همیشه از كمبود بودجه می‌گوید. ما در باغ‌های این روستا 25 جوی آب داریم كه در هر كدام دو ساعت هدررفت آب وجود دارد و مردم روستا توانایی بازسازی این جوی‌ها را ندارند.
وی می‌افزاید: اگرچه گردشگری روستا خوب است اما امكانات روستا متناسب با آن نیست. قطعاً ما از سرمایه‌گذاران بخش خصوصی حمایت می‌كنیم. ما از وزارت كشور، سازمان مسكن و شهرسازی و سازمان میراث فرهنگی انتظار داریم وقتی روستایی با عنوان روستای هدف معرفی می‌شود مشكلات آن را رفع كنند.
«كرمعلی امامیان» دیگر عضو شورای روستای ملهمدره می‌گوید: لوله‌های آب آشامیدنی پوسیده است و باید تعویض شود، همچنین جوی آب قدیمی است و هدررفت آب كشاورزی زیاد است و هنوز گازكشی در آن صورت نگرفته در حالی كه فاصله روستا تا اسدآباد كمتر از هفت كیلومتر است. او می‌گوید: این روستا 25 هكتار باغ انگور، 70 هكتار آلو و 100 هكتار گردو دارد. اقتصاد روستا با تكیه بر باغداری تأمین می‌شود. گردو، آلو، بادام، انگور، زردآلو از محصولات باغ‌های روستا است كه جزء مرغوب‌ترین محصولات منطقه به شمار می‌رود وگیاهان دارویی منطقه منحصربه‌فرد است.
«فرامرز پایور» كارشناس اداره میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری اسدآباد نیز با اشاره به ظرفیت‌های ملهمدره توضیح می‌دهد: روستای ملهمدره از قدیمی‌ترین روستاهای اسدآباد است.
در اشعار رودكی از ملهم نام برده شده كه به معنای پارچه سبزرنگ مخمل است. در گذشته ملهمدره مخمل‌بافی داشته و به خاطر سرسبزبودن روستا این نامگذاری صورت گرفته است.
روستایی آرام با مردم سازگار
پایور می‌گوید: ملهمدره اولین پایگاه گردشگری اسدآباد است كه بیش از 700 نوع گیاه دارویی در آن یافت می‌شود. اگر مسئولان بودجه‌ای اختصاص دهند و التفات و توجه بیشتری به مناطق هدف گردشگری داشته باشند، سازمان میراث فرهنگی برنامه و طرح‌های مناسبی برای این مناطق دارد كه جذب گردشگر اولین اولویت میراث فرهنگی است. در این زمینه البته تكیه بر بخش خصوصی بیشتر است كه به‌عنوان سرمایه‌گذار در زمینه گردشگری بهره‌خواهیم برد. اهالی ملهمدره‌ها سازگار و این روستا آرام‌ترین روستاست. این كارشناس میراث فرهنگی در پایان می‌گوید: گمانه‌زنی‌هایی بر روی بقایای قلعه روستا انجام شده اما هنوز به‌طور قطع نمی‌توان گفت كه متعلق به چه دوره‌ای است.
 یكی از مشكلات روستا فاضلاب است كه وارد رودخانه می‌شود و آن را آلوده می‌كند و زیبایی روستا را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد،ضمن این که مدیریت پسماند ضعیف است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Hamedan/Contents/%D9%85%D9%84%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%87%D8%9B-%D9%85%D8%AE%D9%85%D9%84%D9%8A-%D8%B3%D8%A8%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1-%D8%AF%D9%8A%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D9%8A%D8%AF-%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%84%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%AF%D9%8A%D9%86


برچسب ها: همشهری همدان ، ملهمدره اسد آباد ، روستاهای هدف گردشگری همدان ، اسد آباد ، جشن آلو ،


الوند در خطر

یک راهنمای گردشگری عجیب برای گنجنامه





مسئولان مجموعه تفریحی- توریستی گنجنامه آبشار و کتیبه‌های گنجنامه را در اختیار خود گرفتند. در حال حاضر تابلوهایی در ورودی گنجنامه نصب شده که مسیر دسترسی به آبشار و کتیبه گنجنامه را تغییر داده‌، به نحوی که بازدیدکنندگان ابتدا باید از رستوران و بازارچه این مجموعه دیدن کنند و سپس به محل کتیبه‌ها و آبشار برسند








خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه میراث فرهنگی- مسئولان مجموعه تفریحی- توریستی گنجنامه آبشار و کتیبه‌های گنجنامه را در اختیار خود گرفتند. در حال حاضر تابلوهایی در ورودی گنجنامه نصب شده که مسیر دسترسی به آبشار و کتیبه گنجنامه را تغییر داده‌، به نحوی که بازدیدکنندگان ابتدا باید از رستوران و بازارچه این مجموعه دیدن کنند و سپس به محل کتیبه‌ها و آبشار برسند.
 
این تصویر نشان می‌دهد که تابلوهای راهنمای گردشگری جدیدی که برای گنجنامه نصب شده، به جای راهنمایی درست گردشگران به سمت گنجنامه آن‌ها را به سمت رستوران و بازارچه و پارکینگ  هدایت می‌کند.
 




مجتبی جوادیه، عضو انجمن نبض سبز حیات در این باره به chn می‌گوید: جانمایی محور گنجنامه برای این مجموعه تفریحی اشتباه است و باید مسیر دیگری را انتخاب می کردند، این محور به خودی خود گردشگر‌پذیر است در حالی که اکنون مسیر تعیین شده برای گردشگران گمراه کننده است.
 
همانطور که در این عکس دیده می‌شود، جهت گنجنامه به سمت رستوران و بازارچه زده شده در حالی که مسیر اصلی و کوتاهتر در جهت عکس آن است
 



جوادیه می‌گوید: نه تنها مشکل تعیین مسیر برای گردشگران به وجود آمده بلکه کتیبه ها در سایه تبلیغات پنهان شده و دیده نمی‌شود و فاجعه این است که تبلیغات این شرکت باعث شده مسیر کتیبه ها تغییر کند و بازدید کنندگان از مسیر خارج شده و به سمت سازه های این مجموعه بروند و ساخت و ساز در اطراف کتیبه ها و آبشار آنقدر زیاد شده که جاذبه اصلی پنهان شده است.
محیط زیست گنجنامه در خطر
از طرف دیگر صخره‌برداری بخشی از کوه برای ساخت اقامتگاه و پارکینگ در سال گذشته موجب اعتراض فعالان مدنی و کوهنوردان شد. اما مسئولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در این زمینه واکنشی نشان ندادند.
 
 فاضلاب این مجموعه به رودخانه گنجنامه سرازیر می‌شود که بیش از شش کیلومتر می‌رود و باغ‌های اطراف از آن سیراب و آب شرب برخی از باغ‌ها نیز از آن تأمین می‌شود. پیگیری‌های اداره حفاظت از محیط زیست استان همدان پس از اعتراض‌های فعالان محیط زیست و کوهنوردان باعث تشکیل پرونده قضایی شد و گفته می‌شود به محکومیت مجموعه تفریحی- توریستی گنجنامه انجامید اما همچنان بخش بزرگی از فاضلاب این مجموعه به رودهای اطراف سرازیر می‌شود و بخشی از زباله‌ها و پسماند مجموعه منطقه کیوارستان الوند را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
 
به گفته جوادیه،   اگر مدیران ارشد استان همچنان در این زمینه بی‌تفاوتی پیشه کنند و برای جلوگیری از این تعرض‌ها اقدام نکنند بزودی این مجموعه تفریحی تمامی الوند را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و جاده‌سازی و خیابان ‌کشی تا قله الوند ادامه می‌یابد.
جوادیه می‌گوید در حال حاضر فعالیت‌های این مجموعه گردشگری، کوهستان الوند را به خطر انداخته، نابودی میدان میشان، آبشارها و رودهای منتهی به گنجنامه، پوشش گیاهی، جانوری و تخریب منطقه را به دنبال داشته است و باعث تغییر مسیر رودها، لوله گذاری و برداشت آب چشمه موجب نبودی پوشش گیاهی و جانوری منطقه شده است. توسعه سازه­ها و بناهای ناموزون و ناهماهنگ که حتی درآن از مصالح بوم آورد استفاده نشده، بخش بزرگی از کوهستان را نابود کرده است.
 
حسین زندی



برچسب ها: گردشگری همدان ، خبرگزاری میراث فرهنگی ، کتیبه های گنجنامه ، میراث در خطر همدان ،

چهارشنبه 5 آذر 1393

قدیمی ترین آجرتراش همدانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،میراث فرهنگی ،روزنامه همشهری ،

قدیمی ترین آجرتراش همدانی

نویسنده: حسین زندی‌
قدیمی ترین آجرتراش همدانی
قدیمی ترین آجرتراش همدانی
غلامعلی حسن‌زادگان سال 1314 در محله قدیم ما كوچه بابا‌طالب نزدیك مسجد شالبافان و استیل چارباغ به دنیا آمد و در 12 سالگی همراه خانواده به تهران مهاجرت كرد و از همان كودكی به حرفه آجرتراشی و نماكاری روی آورد.
1393/09/05
قدیمی ترین آجرتراش همدانی: هیچ‌كس سراغم را نمی گیرد
غلامعلی حسن‌زادگان سال 1314 در محله قدیم ما كوچه بابا‌طالب نزدیك مسجد شالبافان و استیل چارباغ به دنیا آمد و در 12 سالگی همراه خانواده به تهران مهاجرت كرد و از همان كودكی به حرفه آجرتراشی و نماكاری روی آورد.آجرتراشی حرفه‌ای است كه در نماكاری ساختمان كاربرد دارد، تا دو دهه پیش از استادكاران این فن آجر را با تیشه و چرخ‌دستی برای اجرای نماهای آجری می‌تراشیدند و در نمای ساختمان‌ها استفاده می‌كردند این شیوه از هزاران سال پیش در ایران متداول بوده است اما با فراگیر شدن نماهای جدید مانند آلومینیوم نمای آجری روبه فراموشی است.
غلامعلی حسن‌زادگان پس از 6 دهه آجرتراشی و نماكاری این روزها در بستر بیماری است و از نداشتن بیمه تأمین اجتماعی رنج می‌كشد از او در مورد چگونگی فعالیتش در این رشته پرسیدیم.
  • چگونه وارد حرفه آجر‌تراشی شدید؟
ابتدا در تهران شاگردی می‌كردم، اما چون استعداد خوبی داشتم زود به استادكاری رسیدم، در كار هنری تنها نقشه كافی نیست هوش هم لازم است.در قدیم بیشتر با استعداد و هوش كار می‌كردیم در گذشته ما آجر را با تیشه می‌تراشیدیم تیشه من2كیلو وزن داشت.
  • در تهران روی چه بناهای كار كرده‌اید؟
 من تا اواخر دهه 60 در تهران مشغول بودم. مسجد دماوند را با استاد غلامحسین تفرشی ولرنژاد كار كردم. مسجد مروی درخیابان ناصر خسرو‌، مرمت مسجد سپهسالار، كاخ نیاوران را كار كرده‌ام، حدود 50 سال پیش استاد حسن قمی، كاخ گلستان را مرمت می‌كرد و من هم شاگردی می‌كردم.
  • در شهر همدان چند ساختمان اجرا كرده‌اید؟
اسامی همه در خاطرم نیست اما در همدان سر در تلفنخانه خیابان شریعتی، طاق بیرونی مسجد مهدیه كه به «طاق آهن گم» معروف است، مسجد امیر‌المؤمنین(ع) خیابان صدف، آجرتراشی حسینیه امام، اداره برنامه بودجه، محراب حسینیه شالبافان، مسجد كولانج، آجرهای اداره جهاد و كشاورزی كه خرابش كردند، ستون‌های عمارت اعتمادیه، اداره مخابرات چراغ قرمز، پاساژشاهرضایی، مرمت برخی بناهای دور میدان، بازار زغالی‌ها‌، خانه حبیبی‌ها، عمارت سوخته‌، بنای قدیم امامزاده عبدالله و موارد دیگری را آجر‌تراشی و نما‌كاری كرده‌ام.
  • «آهن گم» چه شیوه‌ای است؟
پنج سانتی‌متر از سقف آویزان می‌شود وبه‌صورت تخت از بالای آن پنج سانتی‌متر آجر، باید‌كاری كرد كه آهن داخل آن پنهان شود و مشخص نشود.
  • هیچ وقت از طرف نهادهای دولتی دعوت به كار شده‌اید؟
 یك زمان مهندس فرزانه از مدیران سابق میراث فرهنگی از من خواست با آنها همكاری كنم. آن زمان كار زیاد داشتم اما پس از آن هیچ‌كس سراغی از من نگرفته است.
  • از چه آجری در نماهای همدان استفاده می‌كردید؟
حمام‌های قدیمی را خراب می‌كردند و آجرهای آن را می‌آوردند ما می‌تراشیدیم و مسجدها را مرمت می‌كردیم،برای مسجد نظر‌بیك هم از همین آجرهای كهنه حمام‌ها استفاده می‌كردیم چون نه پولك می‌كند، نه خراب می‌شود، این آجرها دیگر مرگ ندارد. اما تراشیدن آنها خیلی سخت است.
  • از استادانی كه با شما كار می‌كردند كسی را به خاطر دارید؟
استاد عباس كه اهل علی‌آباد بود، استاد سیف‌الله و برادرش استاد محسن، استاد عبدالله مرزبان كه با هم دانش‌سرای تربیت معلم را به شیوه «خفته بیدا» یا «خفته راستا» كار كردیم.
  • وقتی می‌بینید كه كار شما نابود می‌شود و جایگزین خوبی ندارد چه حسی پیدا می‌كنید؟
برخی خانه‌هایی را كه من آجرتراشی و نماكاری كردم تخریب كردند و آپارتمان ساختند وقتی این بناها خراب می‌شود انگار بچه‌های من را می‌كشند وقتی نماهای جدید را می‌بینم، می‌گویم هنر كشته شده است.
  • به غیر از شما در خانواده كسی بود كه این حرفه را ادامه دهد؟
برادرم مهدی حسن‌زادگان از استادان این حرفه بود و پس از مرمت كاخ صاحبقرانیه او را بردند در پایتخت كانادا برای ایران نمایشگاه ساخت، در كاخ گلستان و صاحبقرانیه من آجر می‌تراشیدم و او كار می‌كرد. متأسفانه فوت كرد، كاخ گلستان را وقتی مرمت می‌كردند، خیلی تغییر دادند.
  • چه تفاوتی بین شیوه‌ها و سبك‌های شهر‌های مختلف ایران وجود دارد؟
 در خیلی از شهرها كار كرده‌ام، در كرمانشاه نمای بازارچه زیرگذر را كار كرده‌ام. سینما و بیمارستان این شهر را كار كردم، در كرج یك بانك را نماكاری كرده‌ام. اما سبك كرمانشاه بهتر و پیچیده‌تر است و بیشتر می‌پسندیدند. اما كارهای متفاوت زیاد است مثلاً كنار در هنرستان دیباج را به شیوه حصیری كار كرده‌ام از دور كه نگاه كنید فكر می‌كنید روی دیوار حصیر كشیده‌اند.http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Hamedan/Contents/%D9%82%D8%AF%D9%8A%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D8%B1%D9%8A%D9%86-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B4-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D9%8A%DA%86%E2%80%8C%D9%83%D8%B3-%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%BA%D9%85-%D8%B1%D8%A7-%D9%86%D9%85%DB%8C-%DA%AF%D9%8A%D8%B1%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: مشاغل قدیم همدان ، آجر تراشی در همدان ، نما کاری با آجر ، همشهری همدان ،

خانه تشكل‌های میراث فرهنگی استان به‌زودی تأسیس می شود

نویسنده: حسین زندی‌
خانه تشكل‌های میراث فرهنگی استان به‌زودی تأسیس می شود
مدتی است مدیران ارشد استان همدان در سخنانشان راه توسعه این استان را در گرو توسعه گردشگری قلمداد می‌كنند و به ضرورت سرمایه‌پذیری و سرمایه‌گذاری در این حوزه تأكید دارند.
1393/09/03
مدتی است مدیران ارشد استان همدان در سخنانشان راه توسعه این استان را در گرو توسعه گردشگری قلمداد می‌كنند و به ضرورت سرمایه‌پذیری و سرمایه‌گذاری در این حوزه تأكید دارند. همدان میزبان مهمانانی از كشورها و استان‌های مختلف بود. این نشست یا هدف بررسی بستر و وضعیت سرمایه‌گذاری و سرمایه‌پذیری استان برگزار شد تا شاید گره‌ای از مشكلات اقتصادی استان باز شود. در این بین برخی مسئولان فرهنگی كشور نیز هیأت‌های سرمایه‌گذاری را همراهی می‌كردند. از جمله این مدیران معاونت سرمایه‌گذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری بود كه ضمن حضور درنشست‌های این همایش چند طرح استانی را نیز افتتاح كرد.
ابلاغ دستور ایجاد خانه
دكترسعید شیركوند؛ معاون برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری كشور در آیین گشایش خانه صنایع‌دستی همدان، با تأكید بر توسعه سرمایه‌گذاری و امكانات صنایع‌دستی در كشور گفت: دستور ایجاد خانه تشكل‌های غیر‌دولتی حوزه میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری را به مدیران كل استان‌ها اعلام و ابلاغ كرده‌ایم تا پیگیری كنند. ما به ایشان اعلام كرده‌ایم كه اگر این امكان وجود دارد در تمام اداره‌های كل كشور مكانی را به خانه تشكل‌های غیر‌دولتی اختصاص دهند. حتی اگر محدودیت مكان دارند باید یك فرد را به‌عنوان رابط و هماهنگكننده بین استان و مركز، در تهران معرفی كنند تا تشكل‌ها بلاتكلیف نمانند. در همدان از طریق مدیركل محترم میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری موضوع را دنبال می‌كنیم. امیدواریم به‌زودی خانه تشكل‌های همدان ایجاد شود. شیركوند در مورد نبود ارتباط درست بین تشكل‌های غیردولتی و حوزه میراث فرهنگی با سرمایه‌گذاران بخش خصوصی و سازمان میراث فرهنگی گفت: متأسفانه سرماگذاران بخش خصوصی هنوز نتوانسته‌اند هویت‌یابی شوند و تشكل پیدا كنند. در حالی كه تشكل‌های غیر‌دولتی چه از لحاظ علاقه و اشتیاق و چه فعالیت وضعیت بهتری دارند و متشكل شده‌اند. اما سرمایه‌گذاران به دلیل پراكنده بودنشان هنوز موفق نشده‌اند.
برنامه‌ریزی برای توسعه طرح جدید
معاون برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری افزود: گردشگری در كشور ما امر مغفولی بوده است و سرمایه‌گذاری سازمان یافته در این زمینه نداشته‌ایم. تلاش ما این است كه این تشكل‌ها را ساماندهی كنیم كه هم ما با آنها ارتباط بهتری داشته باشیم و هم آنها بتوانند با تشكل‌های غیر‌دولتی تعامل داشته باشند. جلال تاجیك مدیركل دفتر مناطق نمونه و زیرساخت‌های گردشگری در مورد وضعیت روستاهای هدف گردشگری گفت: ما بودجه این حوزه را افزایش خواهیم داد و تلاش خواهیم كرد در برنامه توسعه طرح جدیدی به آن بیفزاییم. تاجیك بیشتر افزایش بودجه‌ها را در زمینه زیرساخت‌ها اعلام كرد و گفت: ما بودجه زیرساخت‌های روستاهای هدف، كمپ‌های بین راهی و مناطق نمونه گردشگری را تقویت خواهیم كرد. در همدان نیز بیشتر روستاهای هدف مورد توجه است. تاجیك افزود: ما به تازگی یك برنامه با حوزه شهرداری‌ها و دهداری‌های وزارت كشور، بنیاد مسكن، مركز مناطق محروم ریاست جمهوری و استانداری‌ها پیگیری می‌كنیم و این موضوع را از مبدأ شروع كرده‌ایم تا با همكاری و همافزایی مسائل روستای هدف را پیگیری كنیم. همدان ظرفیت‌های خوبی دارد كه امیدواریم با تلاش دوستان به نتایج دلخواه برسیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Hamedan/Contents/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%B4%D9%83%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%8A%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87%E2%80%8C%D8%B2%D9%88%D8%AF%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B3%D9%8A%D8%B3-%D9%85%DB%8C


برچسب ها: خانه تشکل های میراث فرهنگی ، خانه تشکل های همدان ، میراث فرهنگی همدان ، سعید شیرکوند ، همایش سرمایه گذاری همدان ،

یکشنبه 2 آذر 1393

پیگیری تخریب میراث فرهنگی و طبیعی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،میراث فرهنگی ،گردشگری ،روزنامه همشهری ،


پیگیری تخریب میراث فرهنگی و طبیعی
حساسیت مردم مسئولان را وادار خواهد کرد تا بیشتر به میراث این کشور توجه کنند..
1393/09/02
امیر خجسته نماینده همدان و فامنین در مجلس شورای اسلامی و  از جمله نمایندگانی است که موضوع میراث فرهنگی را به صورت جدی پیگیری می‌کند. سال گذشته نیز در مخالفت با تخریب باغ‌ها و خانه‌های تاریخی همدان، فعالان مدنی و روزنامه‌نگاران را همراهی کرد و پیگیری‌هایی برای جلوگیری از این تخریب‌ها انجام داد.
با گذشت بیش از یک سال از این پیگیری‌ها و تلاش ها، در همین زمینه گفت‌و گویی با این نماینده مجلس انجام داده‌ایم که در پی می‌آید.
  •  با اینکه بیش از یک سال از تلاش‌ها و پیگیری‌های امیر خجسته و همراهانش در مقابل نابودی محیط زیست و میراث فرهنگی می گذرد، اما نتیجه قابل قبولی را شاهد نبوده‌ایم و همان‌طور که می‌دانیم اعضای شورای شهر نیز قول دادند در این زمینه مساعدت کنند و برخی از خانه‌های تاریخی را پس از تملک به فرهنگسرا تبدیل کنند، اما این اتفاق نیفتاد. اگرچه نهاد مالک باغ به حفظ عمارت در محدوده‌ای کوچک‌شده رضایت داده است بفرماییدچگونه می‌توان از وقوع چنین رخدادهایی جلوگیری کرد؟
باید توجه داشته باشیم، میراث طبیعی و فرهنگی سرمایه‌های ملی ما هستند و این سرمایه ملی مربوط به این نسل یا نسل بعدی نیست، متعلق به تمامی نسل‌های آینده است. همان‌گونه که می‌دانید یک روز نفت و گاز ما تمام خواهد شد. اما میراث فرهنگی به عنوان سرمایه ملی خواهد ماند.
اگر ما به گردشگری و توریسم فکر می‌کنیم باید این سرمایه‌ها را حفظ کنیم. حتی اگر کشورهای دیگر را نادیده بگیریم، ما در همدان نسبت به استان‌هایی مانند اصفهان که سابقه تاریخی کمتری دارند و بیشتر آثار شان مربوط به 400 سال گذشته است، ضعیف عمل کرده‌ایم.  با اینکه در استان همدان شرایط خوبی داریم، متاسفانه این  میراث را رها کرده‌ایم.
مسئولان استان به این موضوع توجه نکرده‌اند. من پس از تخریب باغ‌ها از تمامی مسئولان خواستم با قدرت از میراث فرهنگی هم دفاع کنند. ما در برابر آیندگان مسئول هستیم. نباید حق نسل آینده را تضعیف کنیم و از بین ببریم و نابود کنیم. امروز بسیاری از این میراث در روستاها قرار گرفته‌اند و در حال نابودی هستند.
  • تعامل شما با دیگر مسئولان دولتی برای حفظ این میراث چگونه است؟
با معاون محترم رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث‌فرهنگی صحبت کردیم و از ایشان خواستیم با جدیت وارد عمل شود.
در همدان 2 هزار جاذبه گردشگری و تاریخی داریم. اما تاکنون نتوانسته‌ایم آن را مدیریت کنیم.
 امیدوارم مدیران ارشد استان و مسئولان میانی، برنامه و ساماندهی مناسبی برای این موضوع داشته باشند. مخصوصاً شورای اسلامی شهر که امروز به عنوان نمایندگان مردم در شهر تصمیم‌سازی و مدیریت می‌کنند. میراث برای ما بسیار مهم است و مسئولان باید آن را به نحو احسن حفظ کنند.
  • چه‌قدر موضوع میراث برای شما جدی است؟
ما نگرانیم و نگرانی ما هم جدی است. کسانی که عمق مسأله‌را درک کنند، احساس نگرانی می‌کنند. من به هنرمندان و جوانانی که سال گذشته در اعتراض به تخریب‌ها به مجلس آمدند، گفتم: بدا به حال مسئولانی که به این قضیه بی‌تفاوت باشند. بحث میراث یک مسأله‌ جدی است و من هم به عنوان نماینده مردم آن را پیگیری می‌کنم.
  • مجلس چه تدابیری برای این موضوع اندیشیده است؟
ما در مجلس از قوه نظارتی استفاده می‌کنیم. از طریق ریاست جمهوری، هیأت دولت و معاون رئیس جمهور موضوع را مطرح می‌کنیم و این موارد را تذکر می‌دهیم.  نمایندگان به عنوان زبان مردم باید از میراث دفاع کنند.
  • شنیده شده این تخریب‌ها مانند بریدن درختان با مجوز صورت می‌گیرد. چه ابزار بازدارنده‌ای در این زمینه وجود دارد؟
حساسیت مردم مسئولان را وادار خواهد کرد تا بیشتر به میراث این کشور توجه کنند. من در استان با هیچکس تعارف ندارم تنها به مردم پاسخگو هستم. زمانی که از این موارد اطلاع داشته باشم برخورد می‌کنم.
از استاندار، شهردار، اعضای شورای شهر و سایر مسئولان هم می‌خواهم که با زیاده‌خواهی برخورد کنند و  از  تعرض افرادی که به دنبال منافع شخصی هستند جلوگیری کنند. مسئولان که نباید به این مسأله ‌دامن بزنند. این‌ها تنفسگاه شهر ما را از بین برده‌اند و من بارها به استاندار و شورای اسلامی  شهر تذکر داده‌ام.
  • یکی از مسایلی که وجود دارد نبود احساس مسئولیت مردم و مدیران دولتی است. چه پیشنهادی در این زمینه دارید؟
این نکته را در مجلس مطرح کردیم تا در زمینه تغییر رفتار و فرهنگ‌سازی برای حفظ میراث فرهنگی تلاش کنیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Hamedan/Contents/%D9%BE%DB%8C%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%DB%8C?magazineid=


سه شنبه 27 آبان 1393

خانه‌های تاریخی همدان فرهنگسرا می شوند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،




همدان

استاندار همدان در نمایشگاه مطبوعات:

خانه‌های تاریخی همدان فرهنگسرا می شوند

خانه‌های تاریخی همدان فرهنگسرا می شوند
استاندار همدان: ادامه ساخت موزه منطقه‌ای غرب كشور به‌زودی آغاز خواهد شد .
1393/08/27
همدان ‌ـ حسین زندی ـ خبرنگار همشهری: استاندار همدان با حضور در بیستمین نمایشگاه مطبوعات و خبرگزاری‌های ایران برضرورت سرمایه‌گذاری در حوزه‌های گردشگری و فرهنگی تأكید كرد.
محمد ناصر نیكبخت با تأكید بر این‌كه رسانه‌ها به‌عنوان ركن اصلی مردمسالاری و دموكراسی نیاز جامعه امروز ایران هستند، گفت: در عصر ارتباطات و اطلاعات باید به رسانه‌ها و مردم اعتماد كرد و ما نیز باید با هم همكاری كنیم تا مسیر را برای برای رسانه‌ها بازكنیم و در استان همدان با تعامل دوسویه بتوانیم اخبار صحیح را در اختیار مخاطبان قرار دهیم.
وی با اشاره به این‌كه همدان می‌تواند به پایلوت رویدادهای ادبی و هنری به‌ویژه در حوزه كودك و نوجوان تبدیل شود گفت: ما تلاش می‌كنیم بار دیگر جشنواره فیلم كودك و نوجوان به همدان باز گردد. من با جناب وزیر در این خصوص صحبت كرده‌ام و اداره كل استان نیز موضوع را دنبال می‌كند اما بستگی دارد به شرایطی كه وزارت ارشاد ایجاد خواهد كرد.
البته جشنواره تئاتر كودك و نوجوان را داریم اما از دیگر رویدادهای فرهنگی نیز غافل نیستیم نمایشگاه تخصص كودك و نوجوان را دنبال می‌كنیم و امیدواریم بتوانیم یك جشنواره ادبی بین‌المللی برای كودكان و نوجوانان در همدان پیریزی كنیم. رویدادهایی مانند جایزه باباطاهر را هم در استان داریم.
همدان با توجه به سابقه علمی و پایه‌های فرهنگی همدان، این استان شایستگی و ظرفیت این را دارد تا بتواند به پایلوت فرهنگی تبدیل شود.
نماینده دولت در همدان ایجاد فضاهای جدید برای فعالیت‌های فرهنگی از جمله سالن‌های استاندارد كنسرت را ضروری دانست وگفت: ما اولویت اول برای استان را توسعه گردشگری تعریف كرده‌ایم.
 یكی از ضرورت‌های توسعه گردشگری تو‌سعه فرهنگی است و فضاهای فرهنگی استان باید به گردشگران معرفی شود. اگرچه سالن‌های خوبی در همدان داریم اما 2 سالن بزرگ‌تر در حال ساخت است و برای توسعه این حوزه از همه ظرفیت‌ها استفاده می‌كنیم و تلاش خواهیم كرد از سرمایه‌گذاران بخش خصوصی در این زمینه بهره‌ببریم.
محمد‌ناصر نیكبخت در مورد مسكوت ماندن طرح تبدیل خانه‌های تاریخی همدان به فرهنگسرا گفت: این طرح مدتی مسكوت بود و با پیگیری‌هایی كه صورت گرفت دوباره به جریان افتاد و اكنون همكاران موضوع را بررسی می‌كنند تا این اتفاق در همدان بیفتد. من هم پیگیر موضوع هستم.
نیكبخت در پاسخ به این سؤال كه چرا با توجه به قولی كه سلطانی‌فر رئیس سازمان میراث فرهنگی‌، صنایع‌دستی و گردشگری و او به‌عنوان مسئول استانی برای ادامه ساخت موزه منطقه‌ای غرب كشور هنوز اقدامی صورت نگرفته است و این پروژه همچنان متوقف شده است گفت: شما تاكنون از من قولی شنیده‌اید كه عملی نشده باشد؟ این پروژه قرار است به‌صورت 50-50  ادامه پیدا كند. امیدوارم بزودی توافقی با سازمان میراث برای چگونگی ادامه كار صورت گیرد تا بتوانیم اقدام را نهایی كنیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Hamedan/Contents/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%8A%D8%AE%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%D8%B3%D8%B1%D8%A7-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D9%86%D8%AF?magazineid=


همایش گردشگری و توسعه جوامع محلی در یزد برگزار شد
با حضور بیش از ۵۰ نماینده تشکل های غیردولتی حوزه گردشگری؛
همایش گردشگری و توسعه جوامع محلی در یزد برگزار شد
این همایش با حضور بیش از ۵۰ نماینده تشکل های غیردولتی حوزه گردشگری از ۲۰ استان ۱۰تا۱۳ آبان در استان یزد برگزار شد.
 
تاریخ : شنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۳ ساعت ۲۲:۱۸

 به گزارش هنرنیوز،همایش گردشگری و توسعه جوامع محلی با هدف ارتباط فعالان تشکل های غیردولتی وجوامع محلی با حضور مسئولان استانی و محلی از جمله؛محمود ابوالقاسمی رئیس شورای اسلامی خرانق، مجتبی خالصی بخشدار شهر خرانق، مرتضی کاظمی معاون مدیر کل امور اجتماعی استانداری استان یزد، احمدرضا موحد رئیس انجمن صنفی گردشگری یزد، دکتر مرتضی طالع ماسوله مشاور رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی کشور، محمدمهدی شرافت مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری یزد و نمایندگان تشکل های غیردولتی حوزه گردشگری موضوع گردشگری مذهبی و گردشگری زمین شناختی در استان یزد را مورد بررسی قرار دادند. 

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری یزد دخالت انسان را مهم ترین عامل تخریب میراث فرهنگی و طبیعی دانست و گفت: ما زمانی دچار انحطاط شده ایم که از گذشته خود دور شده ایم همین دوری باعث فاصله ما با توسعه پایدار شد . 

محمد مهدی شرافت ادامه داد: یزدی ها عزاداری سنتی را به عنوان یک میراث ناملموس حفظ کرده اند ادب و آداب جزء فرهنگ عاشورایی سنتی یزد است و در این راه وارد بدعت های جدید نشده اند در معماری نیز که تجلی هنر جامعه است در سال های اخیر هیچ نمونه قابل قبولی را نداشته ایم معماری یزد بر پایه خشت پایه گذاری شده است در ۴۰ سال اخیر تمام آن سنت را کنار گذاشته ایم و مصالح مدرن استفاده کرده ایم متاسفیم که در یزد با معماری خاک فاصله گرفته ایم . 

مجتبی خالصی بخشدار شهر خرانق تقویت و توسعه زیرساخت های جوامع محلی را ضروری برشمرد و گفت: ما در استان ظرفیت های بسیاری داریم اما نیازمند به زیرساخت در امر خدمات رسانی و گردشگری هستیم خرانق و روستاهای اطراف نیز از همین قاعده پیروی می کند. 

دکتر مرتضی طالع ماسوله مشاور رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی کشور به تجربه های موفق در روستاهای هدف اشاره کرد و گفت: در ماسوله که بیشتر مردم مهاجرت کرده بودند با اقدامات کوچکی در زمینه گردشگری در سال۱۳۷۶ مردم بار دیگر به ماسوله بازگشتند و ماسوله به یکی از مناطق نمونه گردشگری تبدیل شد. 

طالع گفت: بیشترین آسیب در دولت های نهم و دهم از سوی نهادهای برنامه ریز بود امیدواریم با ورود نهادهای مدنی در جوامع محلی شرایط بهبود پیدا کند. 

ابوالقاسم میرزایی دبیرانجمن گردشگری حافظان طبیعت یزد و میزبان برنامه به مشکلات اجرای این همایش اشاره کرد و ازهمراهی نکردن برخی نهادهای دولتی گله کرد و افزود: علت اینکه برنامه از مرکز استان به شهرها و روستاهای اطراف مانند خرانق و نیر انتقال یافت این بود که رابطه نزدیک تری با مسائل و مشکلات جوامع محلی داشته باشد و موانع موجود در مورد توسعه گردشگری را از نزدیک لمس کنیم . 

بابک مغازه ای که مدیریت محتوایی همایش را برعهده داشت نیز اظهار کرد: این برنامه سومین گردهمایی تشکل های غیر دولتی حامی گردشگری و توسعه پایدار کشور بود که در ادامه تجربه هایی کرمانشاه و همدان برگزار می شود،ما از برنامه آینده از جمله برنامه ای که در خوزستان برگزار خواهد شد تلاش خواهیم کرد تا به سوی کاربردی تر شدن برنامه ها پیش رفته و نمایندگان تشکل های حاضر در نشست ها ضمن ارائه پیشنهادات کاربردی بتوانند به بهبود وضعیت گردشگری پایدار در منطقه کمک کنند. 

در این همایش چهار روزه برنامه هایی از جمله مباحث توانمندسازی و آموزشی برگزار شد فاطمه توقیری که آموزشگری کارگاهی با موضوع تجربه های مشارکتی در جوامع محلی را برعهده داشت گفت: تجربه های کوچک نهادهای مدنی در جوامع محلی می تواند روزنه ای را برای اجرای برنامه ها و ارایه طرح های ملی بگشاید. 

همچنین افراد شرکت کننده در این همایش بازدید هایی ازآثارتاریخی در روستاهای اطراف یزد و کویر زرین داشتند و با حضور در مراسم عزاداری از جمله مراسم "شده برداری"،" نخل برداری" وتعزیه و همراهی با عزاداران یزدی به بررسی ظرفیت های آیین های مذهبی منطقه در زمینه گردشگری پرداختند. 
http://honarnews.com/vdcivzay.t1aqy2bcct.html


رهاسازی دومین رودک در منطقه آلمابلاغ همدان

حسین زندی

دومین رودک ،گونه شاخصی از پستانداران که توسط کشاورزان صید شده بود این هفته با تلاش محیط بانان و فعالان محیط زیست همدان رهاسازی شد.

رودک که در مناطقی از همدان به آن "پرسوق" می گویند جز گونه های نادری است که تعداد آن در سال های اخیر روبه کاهش بوده است و وضعیت زیست آن در معرض خطر است، در هفته های گذشته دو سر از این گونه زنده گیری و در منطقه حفاظت شده المابلاغ همدان رها سازی شد

احمد یاری کارشناس نظارت بر امور زیستگاه های اداره محیط زیست استان همدان گفت :دلیل این موضوع این است که زیستگاه این گونه تلاقی پیدا کرده است با سکونتگاه های انسانی و فعالیت های مانند جاده سازی ،توسعه شهری، توسعه اراضی مرتعی، کاهش منابع آبی، شخم زدن بی رویه اراضی ، تخریب پوشش گیاهی مجموعا دلیلی شده که این مورد با کاهش جمعیت روبه رو شود، مسئله دیگر این است که وضعیت مسئله شکار در همدان روزبه روز بدتر می شود و به همان نسبت جمعیت گونه های مختلف  وگونه های زیستی اعم از رودک، کبک، قوچ، میش و کل کاهش پیدا می کند به همین دلیل سازمان محیط زیست نیاز به یاری و کمک جوامع محلی ، رسانه ها و فعالان محیط زیست دارد.

این کارشناس افزود: در پی تماس تلفنی یکی از باغداران همدان مبنی بر این که این جانور به محصولات باغ آسیب می زند ما به باغ ایشان مراجعه کردیم اما نتوانستیم ایشان را مجاب کنیم که با اینگونه کنار بیاید ومجبور شدیم هفته گذشته جفت ماده را تحویل گرفتیم و در منطقه آلمابلاغ رهاسازی کردیم و این هفته نیز جفت نر را زنده گیری کردیم و در همین منطقه رهاسازی کردیم.

یاری گفت: فاصله منطقه ای که حیوان زنده گیری شد از جایی که رهاسازی می شود حدود 20 کیلومتر است و از نظر زیستگاهی تفاوت چندانی با هم ندارند. اما این منطقه زیستگاه امن تری است امیدواریم این گونه شریک زندگی خود را پیدا کنند .

یاری درمورد امکان پیگیری وضعیت این جفت توسط اداره محیط زیست برای این که بداند همدیگر را پیدا کرده اند و چه سرنوشتی خواهند داشت و آیا این جفت و زادآوری می کند یا نه گفت: ما متاسفانه از نظرامکانات سال ها از کشورهای توسعه یافته عقب هستیم ولی به کمک دوستان محیط بانی می توانیم امیدوار باشیم و این خبر خوش را از دوستان بشنویم.

مهدی ضرغامی مسئول منطقه حفاظت شده آلما بلاغ که مدت سه سال در این منطقه حضور دارد درمورد منطقه حفاظت شده آلمابلاغ گفت: مساحت منطقه 8000هکتار است و گونه  های شاخص آن قوچ و میش است ، تعداد آن ها حدود 20  راس در این زیستگاه است همچنین عقاب طلایی، کبک، خرچنگ، روباه، خرگوش و... از جمله مواردی است که در این منطقه وجود دارد چند گزارش هم درمورد سیاهگوش داشتیم .

ضرغامی گفت: به جزمردم دو روستا همه روستاها با ما همکاری بسیار خوبی دارند اما مشکل عمده این منطقه عشایر است که باید این مسئله پیگیری شود چرای بیش از حد آسیب جدی به منطقه وارد کرده است.

این محیط بان گفت: موردی که در منطقه رهاسازی می شودریشه خوار است و ما قبلا در این منطقه مواردی مشاهده کرده ایم اما بدون امکانات و ابزارفنی مشاهده این گونه ها بسیار سخت است چون شبگرد است. مشکل عمده ای که درمنطقه داریم که  مشکل مشترک در تمام کشور است مسئله کمبود نیرو است منطقه آلمابلاغ براساس استاندارد جهانی باید 8نیروی محیط بانی داشته باشد اما ما در این منطقه سه نفر هستیم.

ضرغامی سال هاست در این منطقه فعالیت می کند رابطه خوبی با جوامع محلی دارد و به صورت چهره به چهره تعدادی از مردم منطقه را آموزش داده است ، او در زمینه آموزش  گفت: وقتی به این روش با مردم ارتباط برقرار کردیم متوجه شدیم آن ها مشتاق تر از ما هستند به خصوص دانش آموزان منطقه ارتباط خوبی با محیط بانان دارند وتخلف ها را گزارش می کنند ما در مناطق آزاد که در حیطه منطقه حفاظت شده نیست  ده هاهمیار محیط بان از دانش آموزان داریم.

ضرغامی منطقه را از نظر اهمیت زیستگاهی بسیار مهم برشمرد و با اشاره به پوشش گیاهی آن گفت : یکی از ویژگی های منطقه این است که گونه های مختلف گیاهی در این جا دو باربه گل می نشینند در ارتفاعات یک بار در فروردین ماه و یک بار شهریور ماه گیاهان گل می دهند.

این گزارش در روزنامه همشهری همدان منتشر شده


برچسب ها: همشهری همدان ، آلما بلاغ ، مناطق حفاظت شده همدان ، محیط زیست ،



تنها عضو زن شورای مانیزان از موانع و مشکلات می گوید

در اجرای طرح هادی دو مشکل وجود دارد یکی این است که مردم روستا از نظر مالی وضعیت مناسبی ندارند و نمی توانند همزمان عقب نیشینی خانه ها را انجام دهند وهم ساختمان ها را بازسازی کنند و از سوی دیگر بودجه ای که به عنوان یک روستای هدف گردشگری اختصاص داده می شود بسیار ناچیز است.





به گزارش همدان پرس؛
 مانیزان در فاصله سی کیلومتری مسیر ملایر به اراک واقع شده است، حدود 300 خانوار در آن زندگی می کنند وبیشتر مردم از راه باغداری و کشاورزی روزگار می گذرانند. با اینکه زبان مردم منطقه لری و فارسی ملایری است، ساکنان مانیزان ترک زبان هستند که گفته می شود از مهاجران قشقایی اند. نبود شغل مناسب باعث مهاجرت جوانان به شهرهای ملایر، همدان، اراک و تهران  شده و سالخوردگان ساکنان اصلی روستا هستند.

بیش از یکصد هکتار باغ انگور در روستا وجود دارد،به سخن دیگر می توان گفت محصول اصلی روستا آنگور است، انواع شیره، باسلق، حلوا، آبغوره، مویز،سرکه، انگور سایه خشک از مشتقاتی است ساکنان روستا از انگور بدست می آورند هرسال بیش از 90 تن کشمش سبز تحویل خارخانه های اراک می شود،اما این روستا را به خاطر مرغوبیت شیره سفید می شناسند.

چند سال است که مانیزان  به عنوان روستای هدف گردشگری در استان همدان مورد توجه مسئولان قرار گرفته است اما مردم روستا چندان راضی به نظر نمی رسندو انتظار دارند پیش از اینکه مسافری وارد روستا شود مشکلات آن رفع شود.

این سال ها مهمترین آئین دهقانی منطقه یعنی جشن شیره پزان در این روستا برگزار می شود، در روز جشن شیره پزان صدها نفر از مردم شهرها و استان های مختلف و مسئولان استانی ومنطقه ای به مانیزان می آیند اما برگزاری این مراسم و حضور مسئولان هم نتوانسته گره ای از مشکلات مردم روستا بگشاید.

نازی فخار مانیزانی تنها عضو زن شورای روستا که جوانترین عضو نیز به شمار می آید  در مورد پیشینه روستا می گوید: قدمت روستا بسیار زیاد است، مانیزان در گذشته به دلیل قرار گرفتن در مسیر بازرگانان یک شهر پر رونق و گذرگاه تجاری بوده و پیشینه آن به دوره مادها برمی گردد ودر قرن اخیر نیز بعد از ملایر دومین روستایی بود که مدرسه در آن ساخته شده است.

بقایای یکی از مهمترین قلعه های منطقه به نام قلعه مانیزان درکنار این روستا واقع شده است  که نشان از گذشته آباد و پر رونق مانیزان دارد، فخار می گوید: محلی ها معتقدند یکی از نوادگان بهرام چوبین در این روستا و قلعه ای به نام خرخب یا حصارحاتم خانی حکومت می کرده است، همچنین مسیرهای زیر زمینی در روستا وجود دارد که بازگشائئ نشده است.

فخاربه چگونگی انتخاب در شورای روستا اشاره می کند و می گوید: در انتخابات نامزدهای مرد که هم جوان بودند و هم تحصیلکرده ثبت نام کردند  اما مردم روستا محبت داشتند و مرا انتخاب کردند و خوشبختانه مردم روستا با مشارکت زنها در امور جاری و کارهای اجرائی مشکلی ندارند و استقبال خوبی نشان می دهند.

اگرچه این روستا به عنوان یک روستای هدف گردشگری در نظر گرفته شده اما راه زیادی تا گردشگر پذیری آن وجود دارد، مشکلاتی چون اجرا نشدن طرح هادی روستا، نبود مدیریت پسماند و کمبود آب از اصلی ترین مشکلات آن است.

عضو شورای مانیزان  در این رابطه می گوید: در اجرای طرح هادی دو مشکل وجود دارد یکی این است که مردم روستا از نظر مالی وضعیت مناسبی ندارند و نمی توانند همزمان  عقب نیشینی خانه ها را انجام دهند وهم ساختمان ها را بازسازی کنند و از سوی دیگر بودجه ای که به عنوان یک روستای هدف گردشگری اختصاص داده می شود بسیار ناچیز است  و در 30 سال گذشته اعضای شورا و دهیاری کارچندانی در این زمینه انجام نداده است. 

در این روستا یک چاه عمیق حفر شده است که استفاده از آن دو منظوره است؛ هم آب آشامیدنی مردم روستا را تامین می کند و هم بخشی از آب کشاورزی روستا از این چاه تامین می شود، اما به تازگی اداره آب فشارمی آورد که تنها باید برای آشامیدن از این آب استفاده شود که در این صورت باغ ها به دلیل کم آبی خشک خواهند شد اودراین مورد می گوید مهمترین مشکل مانیزان کمبود آب است، قنات های روستا خشک شده است و نیازمند لایه روبی است، امسال نامه نگاری ها انجام شده و با پیگیری اعضای شورا و دهیار و حمایت مسئولان امیدوارم بودجه آن تامین شودتا بتوانیم یکی از قنات ها را احیاء کنیم ، البته قنات ها به دلیل حفر چاه های عمیق در بالادست روستا خشک شده است اما به هر حال لایه روبی بخشی از مشکل را حل می کند.

فخار در مورد برخورد جامعه محلی با گردشگران می گوید: در گذشته برخورد مناسبی از طرف مردم روستا صورت نمی گرفت  از سال گذشته که اجرای بخشی از برنامه  جشن شیره پزان به مردم سپرده شد و مردم با فوائد حضور گردشگر در روستا پی بردند امسال خوشبختانه ما شاهد هستیم که چه استقبال خوبی از گردشگران می شود.

ما کمتر از یک سال است که در شورا فعال هستیم به همین علت در اجرا چندان موفق نبوده ایم و بیشتر فعالیت ما در برنامه ریزی، تصمیم سازی و هماهنگی بوده است البته باز تاکید می کنم کمبود بودجه مهمترین عامل است، یکی از برنامه های ما این است مکان های دولتی مانند مدارسی که دیگر از آن استفاده نمی شود تغییر کاربری داده شود و به مراکزی مانند اقامتگاه و بازارچه محلی و کارگاه تولید صنایع دستی تبدیل شود این مورد امکان پذیر است به شرطی که موانع از سر راه برداشته شود بیشتر موانع از سوی نهادهای دولتی است و با وجود این مشکلات بخش خصوصی نیز به سختی همکاری می کند و اقبالی نشان نمی دهد.

در روستا هایی مانند مانیزان ورود گردشگر متکی به اجرای مراسم خاصی است که هر سال یک بار انجام می شود ، به نظر می رسدآثار تاریخی روستا به عنوان جاذبه گردشگری تاکنون مورد توجه نبوده است، فخاربه عوامل پایدار بودن حضور گردشگران و تداوم این مراسم اشاره می کند و می گوید: هر سال تلاش می کنیم روزهای بیشتری به اجرای مراسم اختصاص یابد علاوه بر این مانیزان ظرفیت های دیگری برای چهار فصل شدن حضور گردشگران دارد مانند آئین های برداشت گندم، آبغوره گیری و مهمتر از همه مراسم ناقارلی است که در شبهای زمستان و همزمان با جشن یلدا برگزار می شود که خبر از آمدن زمستان می دهد و ما تلاش می کنیم بستر آماده تر شود و خانه ها و اقامتگاه های مناسبی برای گردشگران آماده شود و این موارد مستلزم حمایت های مالی دولت است.

او در پایان به یکی از نیازهای اصلی روستا یعنی  بهداشتی شدن وسایل شیره پزی تاکید می کند و می گوید: نظارت بر شیوه پخت بهداشتی شیره صورت نمی گیرد که باید هرچه زودتر این مشکل برطرف شود.

نازی فخار مانیزانی فارغ التحصیل رشته طراحی لباس است و در کنار فعالیت در شورای روستا به کارهای هنری مشغول است او با همکاری اداره میراث فرهنگی تلاش کرده است پوشش محلی و لباس هایی که فراموش شده بود را بازشناسی و طراحی کند، در جشن شیره پزان امسال تعدادی از مردان و زنان روستا پس از شش دهه با لباس محلی درمراسم ظاهر شدند، او می گوید: با کمک تصاویر قدیمی و مشورت سالخوردگان روستا تلاش کردیم باردیگر این لباس هارا تولید کنیم و خوشبختانه مورد استقبال قرار گرفت.

مانیزان علاوه بر تولیدات کشاورزی و باغداری و دارا بودن طبیعت زیبا یک منطقه تاریخی است، افزون برتپه های تاریخی و قلعه های اربابی سازه های زیر زمینی در آن وجود دارد که گفته می شود مربوط به دوران مغولان است، بازگشائی و مرمت این مسیرهای زیر زمینی و محوطه های و بناهای تاریخی می تواند به پایداری گردشگرپذیری مانیزان تضمین کند.(گفت و گو: حسین زندی)
http://www.hamedanpress.ir/?p=news&i=1&g=19&e=5646&title=%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%20%D8%B9%D8%B6%D9%88%20%D8%B2%D9%86%20%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C%20%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D9%86%20%D8%A7%D8%B2%20%D9%85%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B9%20%D9%88%20%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%D9%85%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%AF


برچسب ها: جشن شیره ، روستای مانیزان ، روستاهای هدف گردشگری همدان ،

ظرفیت گردشگر پذیری جشنواره ها مورد غفلت مسئولان

حسین زندی

بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی تئا‌تر کودک و نوجوان از ۱۵ تا ۲۱ مهرماه در همدان برگزار خواهد شدو به سنت سال های پیشین گروه های نمایشی زیادی از سراسر ایران همراه گروه های خارجی در این جشنواره حضور خواهند داشت.

مسئله مهمی که در برگزاری جشنواره ها مورد غفلت واقع شده است موضوع گردشگر پذیری جشنواره ها است ، وقتی جشنواره ای در یک استانی برگزار می شود می تواند ظرفیت عظیمی برای جذب گردشگر ایجاد کند، یکی ازتفاوت های مهم جشنواره هایی که در ایران برگزار می شود به ویژه جشنواره تئاتر کودک و نوجوان که عنوان بین المللی را نیز همراه دارد با جشنواره های خارجی همین موضوع است ، در جشنواره های خارجی چه محلی و چه بین المللی این موضوع بسیار مهم است و توانسته اند موفقیت چشمگیری داشته باشند، با نگاهی به کارنامه جشنواره هایی مانند کن و حضور گردشگرانی که باهدف این جشنواره به محل برگزاری آن سفر می کنند می توان به موفقیت آن واهمیت موضوع پی برد.

اماباید از مدیران فرهنگی استان پرسید به غیر از مهمانان دعوت شده به جشنواره آیا کسی به منظور دیدن کارهای و اجراها در این جشنواره به همدان سفر می کند؟ مسئولانی که توسعه استان را در گرو توسعه گردشگری می دانند تاکنون از این ظرفیت بالقوه چه بهره ای برده اند؟ مسلما به این نکته در همدان هیچ توجهی نشده است و یا دربرنامه ریزی کلان استان جایگاهی برای گردشگری هنری  وجود ندارد در حالی که گردشگری هنری یکی از زیر شاخه های مهم گردشگری فرهنگی است و کسانی که در زمینه گردشگری فعالیت می کنند هرگز نمی توانند ازفواید آن چشم پوشی کنند.

معمولا در حاشیه جشنواره ها گاهی برنامه  های جانبی از محتوا و اصل جشنواره جذاب تر است واما در جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان ، جز برنامه افتتاحه که چند صد نفر مخاطب دارد و نسبت به جمعیت نیم میلیون نفری شهر همدان بسیار ناچیز است برنامه ی جذابی دیده نمی شود

برگزاری جشنواره در هرشهری می تواند آن را از لحاظ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی متحول کند و همه شهروندان  می توانند از این فرصت بهره ببرنداما آیا ازمدیران فرهنگی همدان تاکنون از خود پرسیده اند این جشنواره چه تاثیری بر معیشت مردم محله های مختلف داشته است؟ و یا در این زمینه  برنامه ای داشته اند؟

پیشینه تئاتر مدرن در همدان به اجراهای میرزاده عشقی و پیش از مشروطه باز می گردد، برگزاری جشنواره تئاتر پس از انقلاب از همدان آغاز شد اما ردپایی از این گذشته درخشان کمتر دیده می شود ، هنوز موزه تئاتر در همدان وجود ندارد و هیچ یک از سالن های قدیمی حفظ نشده است، ایجاد موزه تخصصی اولین گام برای دعوت از گردشگراست.

-         حضور هنرمندان برجسته کشورو حتا هنرمندان خارجی فرصتی است که می تواند در زمینه آموزش های کوتاه مدت در طول جشنواره هنردوستان و هنرمندان را به سوی همدان بکشاند

-         اگر شرایطی ایجاد شود تا هنرمندان همدانی که در مرکز و خارج از استان فعالیت می کنند بتوانند در زادگاه خود هنرآفرینی کنند و کار تولید کنند زمینه ساز حضور دائمی دیگر هنرمندان خواهد شد و همدان را به سمت یک شهر هنر آفرین خواهد برد.

-          در سال های اخیر سالن های جدیدی احداث شده است اما کافی نیست و باید مجموعه سالن های جدیدی ساخته شود ، در این زمینه می توان از بخش خصوصی استفاده کرد، اگر سالن کافی در استان وجود داشته باشد می توان همه اقشار جامعه را با تئاتر و به طور کلی با مقوله هنر آشنا کرد.

آنچه مشخص است مسئولان از جشنواره تنها  به عنوان یک پدیده تبلیغاتی استفاده کرده اند وبه ارئه آمار در رسانه ها اکتفا می کنند به همین دلیل جشنواره گامی به جلو برنداشته و به یک برنامه سالانه یکنواخت تبدیل شده است ،درحالی که با ایجاد بستر مناسب و بهره گیری از بخش های مختلف به ویژه بخش خصوصی می توان همدان را به یکی از شهرهای مقصد گردشگری فرهنگی- هنری تبدیل کرد

 


برچسب ها: جشنواره بین المللی تئاتر کودک ونوجوان همدان ، جشنواره ، تئاتر همدان ، جشنواره های همدان ، گردشگری ، گردشگرپذیری ،

یکشنبه 30 شهریور 1393

اینجا سنگ ها را به جرم زیبایی و سکوت می کُشند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،زیست بوم ،گردشگری ،

روستای کهنوش در محاصره معادن

نابودی کهنوش در سایه معدن کاوی

اینجا سنگ ها را به جرم زیبایی و سکوت می کُشند

حسین زندی

پوریا گل محمدی کارشناس ارشد مردم شناسی ، شاعر و پژوهشگر مردم شناس است. تاکنون دو مجموعه شعر با عناوین "اینجا هیچ خیابانی بیطرف نیست"(نامزد دریافت جایزه کتاب سال شعر ایران - خبرنگاران) و "شب باش اما کسی را سیاه نکن" از وی به منتشرشده است. همچنین کتابی با عنوان"شعر و شاعری در ایران باستان ومیانه" شامل گفت وگویی بلند با دکتر ابوالقاسم اسماعیل پور اسطوره شناس و متخصص ادبیات مانوی را منتشر کرده است. در زمینه مردم شناسی نیز کتابی با عنوان "مردم نگاری روستای کهنوش" نوشته است که هم اکنون در دست ویرایش و دو کتاب دیگر با عناوین "فرهنگ لغت لری کهنوشی"،"دستور زبان لری کهنوشی"  درحال نگارش است. او هنگام تحقیقاتش در مورد روستای کهنوش به معدن های سنگی برخورد کرد که در حال از بین بردن طبیعت بکر این روستا است. به اعتقاد او کهنوش از روستاهای استثنایی درایران است که چندین ویژگی جذاب برای گردشگران را یکجا در خود جمع کرده است. کوه، سنگهای تراش خورده و طبیعی، چشمه، گیاهان کوهی، باغات درخت با میوه های متنوع، قنات صخره ای، رودخانه، خانه های قدیمی و کاه گلی، کوچه ها و راههای و خانه خانه های سنتی، گردو و آلوی و عسل شناخته شده در سطح کشور و مردمی مهمان نواز و فرهنگ دوست.

روستای کهنوش در جنگ تحمیلی24 شهید تقدیم  کرده است که مقبره آنها در کوه های همین روستا قرار دارد.  برای همین دست به کار شد تا با کمک اهالی و کهنوشی های ساکن دیگر نقاط و علاقه مندان به محیط زیست این روستا را که ظرفیت مناسبی برای تبدیل شدن به روستایی گردشگری دارد مهیا کند.  در ادامه گفت و گویی با او درمورد این روستا و دلایل مهم بودنش انجام داده ایم که می خوانید.

 

نام روستای مورد نظر کهنوش است ، کهنوش یعنی چیه؟

اهالی روستا سخنان متفاوتی درباره وجه تسمیه نام این روستا ارایه کرده اند که برخی از آنها جالب است.

برخی معتقدند کهنوش سرزمین دوران کودکی کورش کبیر است و نام کهنوش نام تغییر یافته کورُش است. برخی از روستاییان می گویند کورش کبیر دوران کودکی خود را تا سن 12 سالگی در کوهستانهای این روستا به همراه یک چوپان گذرانده است.اهالی می گویند زمانی که کورش بچه بوده است برای آنکه مورد خشم پادشاه قرار می گیرد می آورند اینجا بکشندش که این کار اتفاق نمی افتد. کورش در این کوه ها زندگی می کند تا زمانی که بزرگ می شود و به پادشاهی می رسد. چندین وجه تسمیه دیگر هم دارد مثلا اینکه کهنوش ملک نوش آفرین دختر یزدگر یا امیر ارسلان است ، کهنوش ده عسل،  کهنوش کهن دژ، کهنوش  منطقه ای براق و غیره .

اما مهم ترین دلیل این نام به نظر کوههای پر چشمه است. کهنوش به معنای کوهی که پر از چشمه برای نوشیدن است. کوه های روستا چشمه های زیادی در نقاط مختلف دارد که آبهای آشامیدنی آن خاصیت دارویی هم دارند. حتا در کوههای آن چشمه ای دارد که آن را به نام حضرت علی(ع) چشمعلی نامگذاری شده و برای اهالی مقدس است . 

 

این روستای کهنوش در کجای کوهستان الوند قرار گرفته ؟ چقدر جمعیت دارد و از نظر موقعیت جغرافیای و محدود آن برایمان بگویید؟

کهنوش که در گویش محلی کونوش kunuš گفته می شود، روستایی کوهستانی با جمعیتی 1500 نفری است که در جنوب غربی استان همدان و شمال غربی شهرستان تویسرکان در ارتفاع 2020متری از سطح دریا، در دامنه های رشته كوه"الوند" است. کهنوش شمالی ترین آبادی دهستان خرم رود است که در یک بن بست کوهستانی قرار گرفته و نزدیک ترین همسایه یی که از راه ماشین رو و آسفالته می تواند با آن رفت و آمد داشته باشد در جنوب روستا واقع شده که کُنِر- koner (کُندُر) نام دارد.  کهنوش از شمال به وسیله کوه اُجار- öjâr(آب جاری) با روستای وِینُ- veyno (وهنان)، از شرق به وسیله کوه الیسُ-  eliso(سرزمین آلو) با وَردِوَ بالا-vardeva bâlâ (وردآورد بالا) و از غرب به وسیله کوه کُلو- kolo با شیرَزیلی-širazili (ویرایی) هم مرز و همسایه است. کهنوش تنها به وسیله سه راه آسفالته پر پیچ و خم کوهستانی که همچون مار بر بدن کوهستان الوند حر کت می کند، با استان همدان، شهرستان سعوا-sava (اسدآباد) و شهرستان تویسرکان ارتباط دارد. فاصله کهنوش با نزدیکترین شهرستان یعنی تویسرکان 32 تا 35كیلومتر و با نزدیک ترین استان یعنی همدان40 كیلومتر است. فاصله کهنوش با اسد آباد که بیشتر تردد اهالی در زمستان برای رفتن به همدان از آنجا صورت می گیرد، 50 کیلومتر است. کهنوش بزرگترین و پرجمعیت ترین  روستای دهستان خرم رود است که مردم آن به گویش لری صحبت می کنند و مهمترین منبع در آمد آنها باغداری است که در کنار آن کشاورزی و دامداری ، زنبورداری نیز دیده می شود. فکر می کنم این معرفی برای شناخت کافی باشد.

 

یعنی ما با یک روستا که در محاصر کوه و باغ ها قرار گرفته روبه رو هستیم؟

بله ، دقیقا. این روستا شکلی پلکانی دارد که ازیک طرف در دامنه کوه و ازطرف دیگر به وسیله رودخانه و باغها محاصره شده است. تقریبا در منطقه خرمرود از نظر جایگاه قرار گرفتن خاص است.

 

بیشتر بگویید. یعنی چه که خاص است؟ مگر چه ویژگی هایی دارد که می تواند آن را خاص کند. اینطور که شما می گویید باید برای گردشگران هم خیلی جذاب باشد!

 ببینید شما وقتی می گویید روستا به جایی فکر می کنید که هنوز مردم از چشمه آب آوردند و لباس هایشان را کنار رودخانه و چشمه می شویند. جایی که صبح با طلوع خورشید گله ها راهی کوهستان می شوند و غروب بر می گیرند. صبح صدای پرندگان تو را بیدار می کند و می بینی مردان بیل به دست راهی باغ و مزرعه می شوند. زنان دارند حیاط خاکی را آب و جارو می کنند. سرت را که بلند می کنی کوه می بینی و باغ و آسمانی صاف.  خانه ها گاهگلی و کوچه هنوز خاکی هستند. دالانهایی که وقتی وارد آنها می شوی نمی دانی به خانه دیگری راه پیدا می کنی یا کوچه.

امروزه روستاهای کمی هستند که هنوز این ویژگی ها را در خود نگه داشته باشند. اینها بخشی از ویژگیهای کهنوش است. اما اینها باعث خاص شدن کهنوش نشده است. کهنوش روستایی در بن بست کوهستانی است که چندین ویژگی را باهم دارد. کوه، صخره، سنگ های طبیعی، چشمه های زیاد، رودخانه، باغ ها و درخت های متنوع، حشرات و حیوانات متعلق به منطقه، قنات صخره ای، خانه های قدیمی و سنتی و خشتی، عسل و شیر و پنیر محلی. اینها همه را یکجا داشتن است که باعث می شود کهنوش خاص باشد. شما چند روستا می شناسید که در یک بن بست کوهستانی باشد و همه اینها را یکجا داشته باشد. گردشگری که به منطقه می  آید دنبال هتل نیست. او نمی آید به طبیعت که پیتزا و چلو مرغ بخورد. گردشگر می آید که در یک محیط کوهستانی از سکوت و زیبایی طبیعت و خوراک بومی لذت ببرد. از دیدنی هایی مانند سنگ و صخره  و رودخانه و چشمه و غیره که دست طبیعت برایش فراهم کرده لذت ببرد. اما ما در حال نابود کردن این زیبایی های طبیعی هستیم.       

 

به نظر شما گردشگر پذیر شدن این روستا می تواند در زندگی اهالی هم تاثیر بگذارد؟

صددرصد. نه تنها در زندگی مردم روستا بلکه در منطقه، استان و شهرستان هم تاثیرگذار است. ما هنوز در مورد اهمیت گردشگر روستایی چیز زیادی نمی دانیم. در آمدی که توریست به یک منطقه می آورد خیلی زیاد است. گردشگر از همان لحظه که وارد منطقه می شود برای اقتصاد سود است. گردشگر علاوه بر در آمدی که برای شغل های مختلف می آورد، در برگشت خود اگراز جایی خوشش آمده باشد مثل یک رسانه تبلغاتی عمل می کند. متاسفانه یک انتقاد وارد است به مسوولان استان همدان که بحث گردشگری برای آنها در غارعلیصدر، گنجنامه و چند نقطه تاریخی خلاصه می شود. آنها فکر می کنند گردشگر باید بیاید اینجا ها و در خانه یا هتلی که امکانات مدرن شهری دارد ساکن شود. گویی کسی چیزی از گردشگر طبیعت و روستایی اطلاعی ندارد. گردشگر روستا و طبیعت نیازی به وسایل مدرن و زندگی امروزی ندارد بلکه از این زندگی فرار کرده که دور از هیاهو مدتی را در سکوت و آرامش به خصوص کوهستان استراحت و تفریح کند. او دوست دارد درست مثل یک انسان روستایی در خانه یک روستایی ساکن شود و شاهد فعالیت های او باشد و مدتی را با او زندگی کند. گردشگر علاقه مند به طبیعت و روستا دنبال سکوت می گردد و مناطق کوهستانی سکوت خوبی دارد. این سکوت در روستای کهنوش که یک بن بست کوهستانی است به خوبی وجود دارد. سکوت در کوه های این روستا آرامشی به انسان می دهد که شما در کمتر جایی می توانید به دست بیاورید. می خواهم بگویم گردشگرامروز با توجه به دنیای پر هیاهوبه دنبال سکوت می گردد. او برای سکوت پول می دهد. ما این سکوت را داریم اما آمده ایم به جای اینکه از آن پول در بیاوریم داریم با تخریب طبیعت و ایجاد سرو صدا این سکوت را نابود می کنیم.

چه اتفاقی در کهنوش افتاده است که شما اینقدر نگران شده اید؟

نگوید اتفاق بگویید چه فاجعه رخ داده. نابودی سنگهایی که قرن ها و میلیونها سال برای تولدشان زمان نیاز است در یک یک لحظه و طی چندسال اتقاق نیست، فاجعه  است. عده ای به نام معدن افتاده اند به جان کوهستان و با شکستن سنگهای که در سطح کوهستان هستند می گوید ما داریم سنگ استخراج می کنیم. نمی دانم از کی تا حال نابود کردن سنگ ها و صخره های سطح کوهستان اسمش شده استخراج. آن هم سنگ هایی که زیبایی خاصی به منطقه داده است. سنگهایی که باید گفت شناسنامه روستا محسوب می شود. کوهستانهای کهنوش بدون این سنگ ها یک تپه بیشتر نیست. نابود کردن این صخره ها و سنگهایی که برای مردم روستا شکلی هویتی و گاهی مقدس دارد مساوی نابود کردن روستا است . این خیلی ناراحت کننده است.

وقتی مواد منفجره و مواد شیمیایی برای نفجار یک صخره و کوه استاده می شود حواشی نابود کننده زیادی برای طبیعت و محیط زیست دارد. 1-  تخریب طبیعت بکر و زیبایی صخره ای کوهستانی که ساخته دست طبیعت در طول میلیون ها سال گذر زمان است 2-  تغییر مسیر آب­های زیر زمینی و فرو ریختن کانال برخی قنوات و خشک شدن چشمه ها بر اثر انفجارها و استخراج سنگ­ها 3- آلوده شدن آبها بر اثر مواد حاصل از برش سنگ‌های معدنی که با بارش برف باران وارد چرخه آب می‌شود و در طولانی مدت موجب غیر قابل شرب شدن آب چشمه ‌ها خواهد شد 4-  به خطر افتادن زندگی جانوری و فرار جانوران و پرندگان از محیط طبیعی روستا 5-  خاکه و پودر سنگ حاصل از برش سنگ ها به صورت گرد و غبار بر روی گیاهان و درختان روستا اثر گذاشته و نه فقط باعث خشک شدن درختان باغات و مزارع مجاور شده بلکه سبب ناباروری آنها می شود 6- شکل غارتگرانه استخراج سنگ نه تنها مناظر زیبای روستا را نابوده کرده، بلکه با ایجاد راه­های موقت برای حمل سنگ با ماشین­های سنگین خاک­های طبیعی را به خاک­های مرده تبدیل می کند 7- بسیاری از این معادن نه تنها در بهبود وضع معیشتی مردم کوچکترین نقشی نداشته بلکه باعث ایجاد اختلاف بین مدیران روستایی و مردم و مهاجرت برخی از اهالی از روستا می شود 8- فعالیت شرکت‌های معدنی با تخریب مراتع و امکانات زیست محیطی منطقه پتانسیل‌های دامداری، کشاورزی، گردشگری، منابع غنی و مثمر‌ثمر طبیعی را به ویرانه تبدیل کرده و می کنند
9-  انفجار، سرو صدای بولدزرها و لودر و چکش‌های ضربه زن موجب سلب آسایش و امنیت روحی و روانی ساکنان می شود 10- آلودگی این معادن باعث کاهش و نابودی مشاغل بومی مانند دامداری و زنبور داری می شوند 11- فعالیت غیر استاندارد این معادن گاهی باعث مرگ و آسیب دیدگی کارگران آن می شود.

این نکاتی که اشاره کردم همگی در روستای کهنوش اتفاق افتاده است.

 

پیشنهاد شما برای استفاده بهتر از فضای موجود چیست؟

اول باید معدن را تعطیل کنیم. بعد روستا را با توجه به ظرفیت بالایی که دارد به عنوان روستای هدف گردشگری معرفی کنیم. آن وقت به جای اینکه از شکستن سنگ ها و نابودکردنشان پول در بیاوریم، پول را از سکوت سنگها و زیبایی آنها به دست بیاوریم. این کوهستان و سنگها بسیار برای گردشگری محیط مناسبی است. نکته قابل توجه در این زمینه توجه به آموزش اهالی است. ما باید همراه با تهیه زیرساختهای فیزیکی روستا به آموزش مردم روستا هم توجه کنیم. کشور چین پیش از المپیک چین در یک دوره ای داشت به مردمش آموزش لبخند زدن می داد. چرا ؟ برای اینکه وقتی ورزشکاران با روی خندان میزبان روبه شوند فردا برای دوباره سفر کردن به این کشور مشتاق می شوند. مردم ایران به خصوص همدان و تویسرکان مهمان نواز هستند، اما این به تنهایی کافی نیست. باید به اهالی آموزش های بیشتری بدهیم. این خیلی مهم است.  

 

 

 


تجمع تشکل‌های محیط‌زیستی همدان در اعتراض به خشک شدن تالاب شیرین سو
تالاب «شیرین سو» قربانی کشت خیار و سیب زمینی
با خشک‌شدن شیرین سو، ١٥٠ گونه پرنده و پوشش گیاهی و جانوری منطقه از بین خواهد رفت

|  حسین زندی |  

 تالاب شیرین سویکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های پرندگان استان همدان است که درهر فصل بیش از ١٥٠ گونه پرنده در آن زندگی می‌کند. علاوه برآلودگی‌هایی که از طریق احشام، دام‌ها، زباله‌ها و پسماندهای شهری وارد دریاچه تالاب می‌شود در ‌سال زراعی جاری، شرکت آب منطقه‌ای استان همدان، بخش عمده این آب را به کشاورزان فروخته است که با هر پمپ آب در ثانیه شش‌اینچ آب از تالاب خارج می‌شود. برداشت آب توسط کشاورزان باعث خشک شدن آب تالاب شده است و زندگی گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری را تهدید می‌کند.  

تالاب شیرین سو
جمعه گذشته نمایندگان و اعضای سازمان‌های غیردولتی حوزه محیط‌زیست و گردشگری استان همدان از جمله اتاق‌فکر تشکل‌های محیط‌زیستی همدان، انجمن دوستان زمین همدان، کمیته محیط‌زیست بنیاد مهر، حیات سبز سرزمین، پویشگران سفرپاک، سبز پژوهان الوند، نبض سبز حیات، فردای سبز کبودرآهنگ و دو انجمن  محلی با تشکیل زنجیره انسانی در کنار تالاب شیرین‌سو و مقابل فرمانداری کبودرآهنگ به این موضوع اعتراض کردند، در این گردهمایی که بخشدار شیرین‌سو نیز حضور یافت اعضای تشکل‌ها ازمقام‌های استانی درخواست کردند هرچه سریع‌تر از ادامه برداشت آب دریاچه جلوگیری کنند و مخالفت خود را با این بحران اعلام کردند.   
مهدی سعادتمند، بخشدار شیرین‌سو دراین‌باره می‌گوید: به علت مراجعه کشاورزان منطقه به آب منطقه‌ای استان و نیازی که به آب این تالاب داشتند، «آب منطقه‌ای» نیز اقدام به این کار کرده است. از ابتدای این امر و زمان عقد قرارداد وقتی مطلع شدیم با ایشان وارد مکاتبه و مناظره شدیم تا از این کار صرف‌نظر کنند اما چون قراردادی توسط یک نهاد دولتی با بخش خصوصی منعقد شده بود این کار عملی نشد و مجبور شدند تا ٢٠ مهرماه و پایان عقد قرارداد این کار ادامه پیدا کند.   
مهدی سعادتمند می‌گوید: مجوز سه موتور برداشت آب توسط آب منطقه‌ای استان همدان صادر شده   است. با پیگیری‌هایی که از طریق کشاورزان صورت گرفته است نشان می‌دهد که آب این تالاب به جهت تحولات طبیعی که در تالاب انجام شده است برای کشاورزی مناسب نیست، از لحاظ کیفی مناسب محصولات کشاورزی نیست و مجبورشده‌اند از کود و مواد شیمیایی استفاده کنند. ما به اتفاق فرمانداری شهرستان و مسئولان محلی مخالفت خود را اعلام کردیم اما دوستان آب منطقه‌ای به بهانه فلسفه تشکیل سد مخزنی که در کنار تالاب   برای تأمین آب کشاورزی احداث شده است، پاسخ روشنی به ما نداده‌اند. حرف ما در مقابل موضع‌گیری دوستان این بود که باید دقت‌نظر بیشتری داشته باشند و باید کارشناسی درستی برای این موضوع انجام می‌گرفت.   
اما نکته مهم این است که مجوز آبیاری زمین‌های کشاورزی را جهاد کشاورزی صادر می‌کند. چون آن‌جا زمین‌های زیرکشت سابقه کشت آبی نداشته و همه زمین دیم بوده است آیا از جهاد کشاورزی برای کشت این محصولات مجوزی اخذ شده است،  یا آزمایش‌های اولیه برای استفاده از این آب برای کشت محصول به عمل آمده است. آیا براساس روابط خاص، شرکت آب منطقه‌ای استان اقدام  به فروش آب تالاب شیرین سو کرده است؟ اینها پرسش‌هایی است که مهدی سعادتمند بخشدار شیرین‌سو درباره آن می‌گوید: هرگونه مجوز برای کشاورزی باید توسط جهاد کشاورزی صادر شود، در این مورد هم زمین‌های زیرکشت هرگز مجوز حفر چاه نداشته‌اند و پیگیری‌هایی که انجام دادیم مشخص شد، این اقدام از طرف شرکت آب منطقه‌ای صورت گرفته و مهندس عزالدین مدیرعامل این نهاد در مکاتبه‌ای اعلام کردند که این قرارداد برای‌سال جاری بوده و در سال‌های بعد تکرار نخواهد شد و پس از ٢٠مهر دیگر آبی برداشت نخواهد شد.    اما براساس برآورد کارشناسان کشاورزی در هر ثانیه نیم اینچ آب از هر چشمه وارد تالاب می‌شود و با هر پمپ ٦ اینچ آب در هر ثانیه خارج می‌شود، اگر این روند ادامه داشته باشد تا پایان مهر امسال آب تالاب کاملا خشک خواهد شد و بیش از ١٥٠گونه پرنده و انواع جانوران و پوشش گیاهی نابود خواهند شد. مهدی سعادتمند در این‌باره می‌گوید: یک بخش از آب تالاب تبخیر می‌شود و در کل تالاب‌های کشور به جهت گرمای هوا این روند وجود دارد، اما براساس پیگیری‌های ما قرار است در هفته جاری نهاد‌های مرتبط در جلسه‌ای موضوع را بررسی کنند. تالاب شیرین سو به‌عنوان یک فرصت بسیار ارزشمند در جهت گردشگری استان مطرح است و در طول١٠ ‌سال گذشته براساس تحولات طبیعی که در آن اتفاق افتاد به یک محیط و زیستگاه ارزشمند زیست‌محیطی برای گونه‌های کمیاب و نادر تبدیل شده است. از نظر تعداد پرندگان و گونه‌های گیاهی و جانوری کم نظیر است و در دو، سه‌سال گذشته اقدام بسیار خوبی برای شناساندن این ظرفیت به هموطنان صورت گرفته است. محل استقرار هیأت قایقرانی شهرستان در کنار ساحل این تالاب است و علاقه‌مندان بسیاری را جذب کرده است و ما شاهد حضور چشمگیر گردشگران و مسافران   به دلیل وجود مسیر جاده استان همدان به زنجان هستیم.   
او گفت: این قول را به دوستانی که نگران محیط‌زیست هستند می‌دهیم که این موضوع دیگر این‌جا تکرار نخواهد شد و ما به شدت حافظ و مسئول حراست مجموعه تالاب شیرین‌سو خواهیم بود. با تشکیل کارگروه گردشگری برنامه‌هایی برای توسعه تالاب داریم. 

 تالاب شیرین سو
 یکی از مشکلات تالاب شیرین‌سو این است که مدیریت واحدی ندارد و نهادهایی مانند اداره میراث فرهنگی، محیط زیست، جهاد کشاورزی، شرکت آب منطقه‌ای، منابع طبیعی و شهرداری مدعی متولی‌گری در این تالاب هستند و هیچ‌یک تاکنون برای نجات تالاب و گونه‌های زیستی آن کاری انجام نداده‌اند. بخشدار شیرین‌سو در این مورد می‌گوید: ما سعی کردیم یک نهاد برای مدیریت واحد معرفی کنیم و قصد داریم مسئولیت آن را به شهرداری شیرین‌سو واگذار و سرمایه‌گذارانی از مناطق مختلف کشور را در این‌جا جذب کنیم اما لازمه این اقدام وجود آب است که متأسفانه وضع خوبی ندارد و حتی برای احیای آن اقدام خواهیم کرد.  
مقام‌های استانی و شهرستانی از تالاب شیرین‌سو به‌عنوان یک ظرفیت گردشگری نام می‌برند، اماهیچ اقدامی برای جلوگیری خشک شدن تالاب، نابودی و مهاجرت پرندگان انجام نداده‌اند و آنچه امروز دیده می‌شود زباله‌هایی است که در اطراف تالاب وجود دارد این زباله‌ها هم پوشش گیاهی و جانوری را تهدید می‌کند و هم فضا و منظر تالاب را تخریب کرده است.  
 سعادتمند می‌گوید: همان‌طور که اشاره شد این دریاچه متولی خاصی نداشت و دستگاه‌های مختلف ادعای مدیریت آن را داشتند. در آخرین جلسه کارگروه گردشگری مصوب کردیم که ما شهرداری شیرین‌سو را به‌عنوان متولی واحد به فرماندار معرفی کنیم و از طریق فرمانداری به معاونت عمرانی استاندار معرفی شد که اگر نتیجه مثبت اعلام شود بلافاصله یکسری سرمایه‌گذاری‌های اولیه برای حاشیه تالاب انجام خواهیم داد و اداره محیط‌زیست استان هم قول همکاری را به ما داده‌اند. 

http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=45&pageno=16


تالاب شیرین سو

http://iscanews.ir/news/73186/%D8%AA%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%88-%D9%82%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D8%B4%D8%AA-%D8%B3%DB%8C%D8%A8-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C



برچسب ها: تالاب شیرین سو ، محیط زیست همدان ، روزنامه شهروند ، خبرگزاری ایسکا نیوز ، خشک شدن تالاب شیرین سو ،

پنجشنبه 13 شهریور 1393

برگزاری بزرگترین همایش استانی تشکل های غیر دولتی در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،

وقتی همه آمدند

برگزاری بزرگترین همایش استانی تشکل های غیر دولتی در همدان

همدان الگوی گردشگری پایدارو مسئولانه

بهمن مشکینی مشاور وزیر کشور: مشارکت اجتماعی درمان یک درد تاریخی در ملت ایران است

دکتر فرهاد نظری: پدید آمدن انجمن های غیر دولتی محصول بلوغ جامعه و محصول دور اندیشی جامعه است و حضور انجمن ها در جامعه و تشکیل آنها با فرهنگ و مدنیت نسبت مستقیم دارد

حسین زندی

دوم تا چهارم شهریور ماه، شهر همدان میزبان تشکل های غیر دولتی حوزه های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری از سراسر کشور بود تا همزمان با هفته فرهنگی همدان، این استان را به عنوان الگوی گردشگری پایدار و مسئولانه معرفی کند.

پس از 8 سال فشار و محدودیت این اولین گردهمائی بود که تشکل های مستقل همدان توانستند طعم امید را درحاکمیت دولت تدبیر و امید تجربه کنند و نشان دهند هرگاه به فعالان مدنی اعتماد شود ،توانمندی در گروه ها بروز می کند. حضور گسترده فعالان مدنی در این همایش نشان دهنده نقش تعیین کننده آنان در مشارکت های اجتماعی است واین سرمایه اجتماعی درسایه بی اعتمادی محکوم به نابودی است، تشکل های غیر دولتی با بضاعت اندک ، سرمایه کم توانمدی بالای خود اتفاق بزرگی را در استان همدان رقم زدند تا الگوئی برای سایر استان ها باشند . این اتفاق بسیاری از مسئولان را شگفت زده کرد، دریچه ای از نور امید را برای اعضای انجمن های غیر دولتی گشود ، روحیه همبستگی و شادمانی را برای شهروندان به ارمغان آورد وفریاد مخالفان شکل گیری تشکل هارا بلند کرد، فریاد همانانی که فعالیت های مدنی راخطری برای منافع شخصی خود تلقی می کنند و جزء به خواسته های جناحی و فردی نمی اندیشند البته می توان این مخالفت ها را به فال نیک گرفت چرا که داشتن مخالف نشان دهنده زنده بودن هر پدیده وجریانی است.

دوم شهریور روز نخست این همایش مراسمی با حضور نمایندگان 60 انجمن از سراسر کشورو بیش از 200 تشکل استانی و با شرکت 700 فعال مدنی ، مسئولان کشوری و استانی در سالن اجتماعات باشگاه معلمان همدان برگزارشد، این برنامه پس از همایش ملی سازمان های مردم نهاد که ماه گذشته باحضور رئیس جمهور ، در سالن همایش های وزارت کشور برگزار شد، بزرگترین گردهمائی فعالان مدنی به شمار می رودهمچنین در حاشیه این مراسم نمایشگاهی از کارهای دستی و آثار هنری فعالان مدنی با هدف نمایش توانمندی های این افراد در 45 غرفه ارائه شده بود که با استقبال خوبی مواجه شد.

در ابتدای برنامه مهندس سروش مقدم مدیرکل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری استان همدان ضمن تبریک هفته فرهنگی همدان، با اشاره به حضور انبوه جمعیت گفت: این همایش مرا هیجان زده کرده است چرا که یک حرکت ناب و ارزشمندی است که بنده به عنوان نماینده دولت در حوزه های میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری تبریک می گویم و به مهمانان عزیز خیرمقدم عرض می کنم .

مدیر کل میراث فرهنگی همدان در ادامه گفت: انحرافاتی که در طول سه یا چهارسال گذشته ، به جای ماموریت های اصلی سازمان در حوزه های سه گانه صورت گرفت باعث شد به جای کارهای زیر بنائی مسائل روبنائی انجام شود و وارد حاشیه های سیاسی شود، اما برای اینکه ما بتوانیم از این سه ضلع سازمان های مردم نهاد ، دولت و جوامع محلی بهره ببریم هدف گذاری سازمان تا افق 1404 این است که درسال 20 میلیون ورود گردشگر داشته باشیم و این صنعت جایگزین درآمدهای نفتی شود در نتیجه نگاه شما ، حمایت های شما ، نقد و مشاوره شما به ما در این مسیر بزرگ می تواند بسیار کمک کند ، ما دست در دست هم می توانیم از این ظرفیت برای توسعه کشور استفاده کنیم.

دکتر فرهاد نظری مدیرکل ثبت آثار میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری کشور گفت: با خود عهد کرده بودم که این سه روز را در کنار نمایندگان تشکل های مدنی باشم و مشکلات سازمان را مطرح کنم چرا که برای هرمسئله و موضوعی بتوانید مارا دستگیری کنید و کمک کنید دریغ نکنید و مارا در خدمت گذاری ایران عزیزیاری کنید

نظری افزود: من وقتی این مسئولیت را پذیرفتم عهد کردم که در سه مورد هرگز کوتاه نیایم یکی از حضور در کنار انجمن ها کوتاهی نکنم و مراجعات را مشمول زمان و قدرت نکنم ، مانند جمع امروز دیگراینکه پاسخگویی به نیازهای دانشجویان را در اولویت قرار دهم و سوم مصاحبه با خبرنگاران را مغتنم بشمارم.

مدیر کل ثبت میراث فرهنگی ادامه داد: من عمیقا معتقدم پدید آورنده فرهنگ این سرزمین مردم هستند که شما نمایندگان آن هستید و پاسدارنده و نگهدارنده واقعی همه مظاهر فرهنگی اعم از ملموس ، ناملموس و طبیعی نیزشما هستید, اعتقاد دارم که دولت نباید نگاه قیم مابانه به فرهنگ داشته باشد ، دولت حتما باید از حضور شما به نحو احسن و به وجه اکمل استفاده کند تا آنچه شما پدید آورنده اش بوده اید نگهداری کنید. اگرچه با تغییر رویکردها در سازمان میراث فرهنگی این صحبت ها زیاد شنیده می شود که در آینده ناگزیر مجبور خواهیم شد صنعت گردشگری را جایگزین صنعت نفت کنیم ، پس باید رویکرد ما به فرهنگ ومشتقات آن باشد من هم این سخن را می پذیرم اما  باور دارم این حجم آثاری که در کشور وجود دارد بدون کمک شما تا امروز باقی نمی ماند و از امروز به بعد هم باقی نخواهد ماند، از این رو من دست به دامان شما شده ام .

نظری  سپس به سابقه فعالیت های مدنی در ایران اشاره کرد و گفت:سابقه فعالیت های مدنی در ایران همواره با فراز و نشیب همراه بوده است اصولا پدید آمدن انجمن های غیر دولتی محصول بلوغ جامعه و محصول دور اندیشی جامعه است و حضور انجمن ها در جامعه و تشکیل آنها با فرهنگ و مدنیت نسبت مستقیم دارد، به همین دلیل بیشتر این تشکل ها در مجامع شهری شکل گرفته اند. در طول تاریخ هر اثری حفظ شده توسط مردم بوده و در دوران جدید هم به همین صورت است در ایران فکر پرداختن به میراث فرهنگی همپای مدرن ترین کشورهای جهان است به طور مثال قانونی که در ایران برای حفظ آثار ملی ثبت شده مصوب شد شد مربوط به سال 1309 است در حالی که اولین منشور جهانی که نمایندگان سراسر دنیا برای حفظ آثار تاریخی در آتن تدوین کردند پس از تصویب قانون در ایران بود. در اوایل قرن حاضر انجمنی در ایران شکل گرفت به نام انجمن آثار ملی که شاید اگر آنرا پیشینه انجمن های شما ذکر کنم بیراه نگفته ام ، هرچند تشکیل دهندگان آن از مفاخر و رجال سیاسی بودند اما کارهایی انجام دادند که در این شهر همدان آثاری از کارنامه آنان را می توانید ببینید، ساختن آرامگاه مثل مقابر بوعلی سینا و باباطاهر ، چاپ نشر آثار ماندگاربزرگان این سرزمین از دستاوردهای این انجمن است ، همه کارهای انجمنی است و هیچ دولتی نیامده که مقبره حافظ را تجدید کند بنابراین نقش شما انجمن ها در حفظ و اشاعه میراث فرهنگی به مراتب فراتر از آنچه ما فکر می کنیم است ، تردید نکنید که اگر شما به نمایندگی از کل مردم نخواهید، آثار تاریخی با پول نفت و در آمد آن حفظ نخواهد شد.

پس از سخنرانی دکتر نظری ، زهره رحیمی پیام فعالان محیط زیستی استان همدان را در مورد تخریب تالاب شیرین سو توسط کشاورزان که آب آن را به تاراج می برندقرائت کرد که از شهروندان و فعالان محیط زیستی درخواست شده بود حساسیت بیشتری به این مشکل نشان دهند و در ادامه برنامه گروه موسیقی فاخته به سرپرستی رضا عباسی و به خوانندگی شریفی به اجرای برنامه پرداخت.

محمد ابراهیم الهی تبار معاونت سیاسی – امنیتی استانداری همدان ضمن گرامیداشت هفته دولت گفت: دوست داشتم در خصوص عملکرد دولت در یک سال گذشته با شما صحبت کنم اما فرصت کم است وبه آنچه با موضوع امروز و نهادهای مدنی ارتباط دارد اشاره می کنم، همانطور که عزیزان مستحضر هستند و قتی دولت روی کار آمد وضعیت اقتصادی مناسبی در کشورحاکم نبود، وقتی رشد اقتصادی منفی 3 و تورم بیش از40 درصد را داشتیم همه نشان دهنده این بود که وضعیت مناسبی نداریم اما همانطور که ریاست محترم جمهوری اشاره کردند دولت اهتمام خود را براین قرار داده بودکه با استفاده از افراد با تجربه و دانشمند مسائل کشور را رصد کند و تصمیم سازی و تصمیم گیری کند ، ما شاهد یک اتفاق در حوزه اقتصاد بودیم که تورم به کمتر از 30 درصد برسد و یک ثبات دراقتصاد را شاهد باشیم.

معاون سیاسی امنیتی استانداربا تاکید بر توسعه صنعت گردشگری در کشور گفت: ما از نظر جاذبه های گردشگری جزء 10 کشور اول دنیا هستیم اما رتبه 75 را در بین 150 کشور کسب کرده ایم و سهم ناچیزی از درآمد جهانی این صنعت نصیب کشور ما می شود، 8درصد جمعیت جهان در صنعت گردشگری فعال است و عنوان می کنند این صنعت می تواند رقیب جدی صنعت خودرو سازی و نفت باشد و با می گویندهر 5تا 10 نفرگردشگر که وارد کشور می شود می تواند 1 شغل ایجاد کند و این صنعت ، صنعتی پاک است حال ما مقایسه کنیم پتانسیل و ظرفیتی که کشور دارد و جایگاه آن در بین کشورهای دنیا.

الهی تبار افزود :دولت و مسئولان اهتمام خود را به کار گرفته اند تا یک حرکت جدی در تحول حوزه گردشگری بوجود بیاید ، این امر ممکن نیست مگر با حضور گسترده مردم ، ممکن نیست مگر با حضور همه جانبه تشکل ها و سازمان های شکل گرفته با هدف مشخص، گردهمائی امروزشما می تواند پیاممشخص و مبارکی برای کارگزاران استان و کشور داشته باشد که شما آمادگی دارید تا هرامکانات بالقوه کشور را بالفعل تبدیل کنید.

سپس بابک مغازه ای به نمایندگی از انجمن های حاضر در همایش سندی را که سازمانهای مردم نهاد به مناسبت برگزاری این همایش تدوین کرده بودند قرائت کرد ، این سند به تفسیر و توانمندی های نهادهای مدنی حوزه گردشگری می پرداخت و چشم انداز گردشگری را با رویکرد بهره گیری از سه ضلع نهادهای مدنی ،بخش دولتی و جوامع محلی ترسیم می کرد.

سخنران دیگر این همایش بهمن مشکینی مشاور وزیر کشور و معاون امور نهادهای مدنی و مشارکت های اجتماعی وزارت کشور بود که با اشاره به موضوع همایش و تاثیر آن در مشارکت اجتماعی ابرازامیدواری کرد در تهران نیز فرصتی فراهم شود تا در گروه های کوچکتر با فعالان مدنی گفتگو کند.

مشکینی گفت:من و تک تک شما پیش از آنکه مسئول اکنون باشیم مسئول آینده هستیم در حوزه مشارکت اجتماعی اگر نهادی که در حال اداره کردن آن هستیم، به درستی مراقبت کنیم ثمره آن هیچ نیست جزء اصلاح یک درد تاریخی در ملت ایران درمان آن هم مشارکت نهادینه اجتماعی و کار جمعی و گروهی است، ما اگر بخواهیم به دروازه های پیشرفت کشور برسیم چاره ای نداریم جزء اینکه واحد انسانی را به واحد گروهی تبدیل کنیم و واحد گروهی باید محلی برای تربیت و توسعه یافتگی آحاد ملت و جامعه باشد در غیر این صورت ایران هیچ وقت نمی تواند یک کشور توسعه یافته باشد.

معاون وزیر کشور در ادامه گفت: موضوع مشارکت اجتماعی برای ما هم مسئله دینی است،هم درمان کننده یک درد تاریخی است ، هم وجوه علمی موید آن است و هم در نگاه جهانی زبان مشترک امروز دنیاست.درمان ،حضور همه درصحنه به صورت نهادینه و کارگروهی، از بین رفتن من ها و هضم شدن در ماست به همین سبب بخش قابل توجهی از تشکل ها می توانند به دنبال کارگروهی بروند .تشکل  هم باید کارگروهی انجام دهد،هم چرخش مسئولیت داشته باشد ،هم نظام دوسویه ی بالا به پائین و پائین به بالا داشته باشدوهم عضوگیری کند چون اگر کار تشکیلاتی در حوزه کار مردمی شکل نگیرد خود آفات فراوانی را در درون جامعه به بار می آورد ، تشکل ها بناست خود محوری را در حاکمیت از بین ببرند و راهکار آن بازگشت به این است که ما اخلاق کارجمعی را به عنوان یکی از محور های توانمند سازی تشکل ها در دستور کار قرار دهیم.

مشکینی در ادامه گفت: من اینجا عرض می کنم سال 1394 سال بهار فعالیت های تشکل های اجتماعی خواهد بود به شرط آنکه تا پایان سال 1393 گام های اسسی را باهم و با دقت و همدلی برداریم ، در بهار فعالیت تشکل های اجتماعی باید شاهد باشیم که شوراهای شهر و روستا متاثر از تشکل های اجتماعی باشند و حتا تشکیل شده از تشکل ها باشند.

درادامه برنامه مهرانگیز قلاوند و اردوان بیرگانی زوج نقال خوزستانی اجرایی زیبا را از طرف انجمن میراث فرهنگی تاریانا در خوزستان تقدیم حاضران کردند

پس از برنامه نقالی ، حمید خاورزمینی یکی از فعالان اجتماعی همدان به ایراد سخنرانی پرداخت ، این دانش آموخته جامعه شناسی با یک نگرش جمعیت شناختی سنت و مدرنیته در جامعه امروزایران و نقش فعالان مدنی را بررسی کرد.

آخرین سخنران این برنامه دکتر مرتضا رمضانی مدیرکل امور مجامع و سازمان های مردم نهاد سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری کشور بود که از تاسیس اتاق فکر و خانه تشکل ها درسازمان خبر داد.

روز دوم همایش

دومین روز همایش با برگزاری نشست کارگروه های تخصصی چهارگانه با حضور بیش از 60 نماینده از تشکل های کشور، دکتر مرتضا رمضانی مدیرکل امور مجامع و سازمان های مردم نهاد سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری کشور،مدیر کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی وگردشگری، دکتر علی یلفانی رئیس شورای راهبردی ورزش های پهلوانی و زورخانه ای کشور، سید حسن قشمی نماینده سازمان های غیر دولتی در هیات نظارت استان ، فخار کارشناس سازمان های مردم نهاد اداره کل امور اجتماعی استانداری همدان برگزار شد.

دکترمرتضا رمضانی در ابتدای نشست گفت: این اولین همایشی است  که در آن کارگروه های چهارگانه سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی ، گردشگری و ارتباطات و اطلاع رسانی خارج از استان تهران و در یکی از استان ها برگزار می شود به همین مناسبت تشکر ویژه دارم از انجمن پویشگران سفرپاک ، انجمن دوستان زمین همدان و کمیته گردشگری بنیادمهر که در برگزاری این همایش به عنوان میزبا و مجری نقش ویژه دارند.

 رمضانی ادامه داد: هدف از برگزاری کارگروه های تخصصی بسط دادن به این کارگروه ها در استان ها است ، در یک سال اخیر کارگروه هایی در سطح ملی داشته ایم و خوشبختانه اولین برنامه استانی هم به خوبی برگزار می شود، برنامه های من این بود که اداره کل های استانی را متقاعد کنیم که کارگروه های استانی تشکیل شود همچنین روابط حسنه بین تشکل ها زودتر محقق شود

رمضانی پس از اعلام دستور کار نشست با سه موضوع ارائه گزارش عملکرد دفتر مشارکت های اجتماعی سازمان ، بررسی نحوه مدیریت خانه تشکل های مردم نهاد و چگونگی اعطای مقام مشورتی سازمان به فعالان مدنی از حاضران خواست پیش از اینکه طرح ها در جلسه معاونان سازمان مطرح شود توسط نمایندگان نهادهای مدنی بررسی شود.سپس افراد شرکت کننده در این نشست به طرح مواضع خود پرداختند و در پایان جلسه مهندس سروش مقدم مدیر کل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری همدان با جمع بندی مسائل طرح شده در این نشست ،برنامه های خود برای ارتباط بهتربا فعالان مدنی در استان تاکید کرد وگفت: سیاست های مادر استان در راستای سیاست های کلی سازمان است ما تلاش خواهیم کرد دغدغه هایی که فعالان مدنی در همدان دارند به نحو مطلوب جبران کنیم.

بعد از ظهر این روز نمایندگان تشکل های غیر دولتی از جاذبه های تاریخی همدان بازدید کردند، در بازدید از آبشار و کتیبه های گنجنامه دکتر فرهادنظری گروه را همراهی کرد و پس از بازدید از آرامگاه ابن سینا و عارف قزوینی سروش مقدم در محل برج قربان به آنان پیوست ، اما هنگام ورود نمایندگان تشکل ها به محوطه تپه هگمتانه مشاهده تخریب های صورت گرفته در زمان دولت دهم و دوره مدیر کل سابق همه را متاثر کرد.آخرین برنامه این روز حضور شرکت کنندگان در زورخانه دانشکده هنر و معماری دانشگاه بوعلی سینا بود که به دعوت دکتر علی یلفانی صورت گرفت.

برنامه سومین روز همایش

در سومین روز همایش «همدان الگوی گردشگری پایدار مسئولانه» نمایندگان سازمان های غیردولتی سازمان میراث فرهنگی، مردم روستای ورکانه و مقامات استانی از جمله دکتر مهرداد نادری فر معاونت اجتماعی استانداری همدان، سید فریدون عربی مدیر کل امور روستایی استانداری همدان، مهندس سروش مقدم مدیر کل سازمان میراث فرهنگی گردشری و صنایع دستی استان همدان، جواد سیفی بخشدار بخش مرکزی همدان، سید حسن قشمی نماینده سازمان های غیر دولتی در هیات نظارت استان، علی فخار و لیلی عسگری کارشناسان سازمان های مردم نهاد اداره کل امور اجتماعی استانداری حضور داشتند. هدف از برگزاری برنامه­های این روز معرفی روستای ورکانه به عنوان روستای نمونه گردشگری با اسب و همچنین تقویت روحیه مشارکت در سازمان های غیر دولتی، جوامع محلی و بخش دولتی بود که در توسعه گردشگری پایدار نقش دارند. پس از صرف صبحانه در یکی از باغ های روستای ورکانه تاریخچه و ظرفیت های ورکانه توسط یکی از راهنمایان گردشگری انجمن دوستان زمین به بازدیدکنندگان معرفی شد و هنگام بازدید نمایندگان تشکل ها توانستند با نمایندگان جامعه محلی و روستا ارتباط مثبتی را ایجاد کنند سپس سوارکاران انجمن اسب همدان به سرپرستی مهدی بختیاری و سوارکاران روستا در کنار اصطبل تاریخی روستا به هم پیوستند و به همراهی نمایندگان تشکل ها، مردم روستا و نمایندگان دولت تا اصطبل مری لیلی قراگوزلو راهپیمایی کردند. همچنین  یک مسابقه طناب کشی در داخل اصطبل قراگوزلو بین تیم های روستاهای مسیر ورکانه و تشکل های غیردولتی برگزار شد.

در پایان مراسم مهندس سروش مقدم با توجه به اهمیت و نقش روستای ورکانه در صنعت پرورش اسب و صنعت گردشگری قول داد به زودی برای مرمت و بازسازی اصطبل های ورکانه اقدام کند.

 

 

    

  


برچسب ها: تشکل های غیر دولتی ، روز گرامیداشت همدان ، هفته فرهنگی همدان ،

شنبه 8 شهریور 1393

همدان، الگوی گردشگری پایدار و مسئولانه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،

از سوی تشکل‌های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور مطرح شد:

همدان، الگوی گردشگری پایدار و مسئولانه

کد خبر: ۶۴۸۵۴


همایش همدان


تهران- ایسکانیوز: دوم تا چهارم شهریور ماه، شهر همدان میزبان تشکل های غیر دولتی حوزه های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری از سراسر کشور بود تا همزمان با هفته فرهنگی همدان، این استان را به عنوان الگوی گردشگری پایدار و مسئولانه معرفی کند.
دوم شهریور روز نخست این همایش مراسمی با حضور نمایندگان 60 انجمن از سراسر کشور و بیش از 200 تشکل استانی و با شرکت 700 فعال مدنی ، مسئولان کشوری و استانی در سالن اجتماعات باشگاه معلمان همدان برگزارشد.


این برنامه پس از همایش ملی سازمان های مردم نهاد که ماه گذشته باحضور رئیس جمهور ، در سالن همایش های وزارت کشور برگزار شد، بزرگترین گردهمائی فعالان مدنی به شمار می رود. در حاشیه این مراسم نمایشگاهی از کارهای دستی و آثار هنری فعالان مدنی با هدف نمایش توانمندی های این افراد در 45 غرفه ارائه شده بود.


در ابتدای برنامه سروش مقدم، مدیرکل میراث فرهنگی ،صنایع دستی و گردشگری استان همدان با تبریک هفته فرهنگی همدان، گفت: انحرافاتی که در طول سه یا چهارسال گذشته ، به جای ماموریت های اصلی سازمان در حوزه های سه گانه صورت گرفت باعث شد به جای کارهای زیر بنایی، مسائل روبنایی انجام شود و وارد حاشیه های سیاسی شود، اما برای اینکه ما بتوانیم از این سه ضلع سازمان های مردم نهاد ، دولت و جوامع محلی بهره ببریم هدف گذاری سازمان تا سال 1404 این است که در سال 20 میلیون ورود گردشگر داشته باشیم و این صنعت جایگزین درآمدهای نفتی شود.


در ادامه برنامه، فرهاد نظری، مدیرکل ثبت آثار میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری کشور گفت: «من عمیقا معتقدم پدید آورنده فرهنگ این سرزمین مردم هستند و خبرنگاران نمایندگان و پاسدارنده و نگهدارنده واقعی همه مظاهر فرهنگی اعم از ملموس ، ناملموس و طبیعی هستند و اعتقاد دارم که دولت نباید نگاه قیم مابانه به فرهنگ داشته باشد.»


نظری سپس به سابقه فعالیت های مدنی در ایران اشاره کرد و گفت: «سابقه فعالیت های مدنی در ایران همواره با فراز و نشیب همراه بوده و پدید آمدن انجمن های غیر دولتی محصول بلوغ و دور اندیشی جامعه است و حضور انجمن ها و تشکیل آنها با فرهنگ و مدنیت نسبت مستقیم دارد و به همین دلیل بیشتر این تشکل ها در مجامع شهری شکل گرفته اند.»


او با اشاره به قانون حفظ آثار ملی ثبت شده گفت: «این قانون مربوط به سال 1309 است، در حالی که اولین منشور جهانی که نمایندگان سراسر دنیا برای حفظ آثار تاریخی در آتن تدوین کردند، پس از تصویب قانون در ایران بود.»
پس از این، زهره رحیمی، پیام فعالان محیط زیستی استان همدان را در مورد تخریب تالاب شیرین سو توسط کشاورزان که آب آن را به تاراج می برند خواند و در این پیام، از شهروندان و فعالان محیط زیستی درخواست شده بود حساسیت بیشتری به این مشکل نشان دهند.


در ادامه، محمد ابراهیم الهی تبار معاونت سیاسی امنیتی استانداری همدان گفت: «در زمان آغاز به کار دولت جدید رشد اقتصادی منفی 3 و تورم بیش از40 درصد را داشتیم و این همه نشان دهنده این بود که وضعیت مناسبی نداریم اما دولت اهتمام خود را براین قرار داده بودکه با استفاده از افراد با تجربه و دانشمند مسائل کشور را رصد کند و تصمیم سازی و تصمیم گیری کند، ما شاهد یک اتفاق در حوزه اقتصاد بودیم که تورم به کمتر از 30 درصد برسد و یک ثبات در اقتصاد را شاهد باشیم.»


الهی تبار با تاکید بر توسعه صنعت گردشگری در کشور گفت: «ما از نظر جاذبه های گردشگری جزء 10 کشور اول دنیا هستیم اما رتبه 75 را در بین 150 کشور کسب کرده ایم و سهم ناچیزی از درآمد جهانی این صنعت نصیب کشور ما می شود، 8درصد جمعیت جهان در صنعت گردشگری فعال است و عنوان می کنند این صنعت می تواند رقیب جدی صنعت خودرو سازی و نفت باشد و هر 5تا 10 نفرگردشگر که وارد کشور شود می تواند یک شغل ایجاد کند و این صنعت ، صنعتی پاک است.»


پس از آن، بابک مغازه ای به نمایندگی از انجمن های حاضر در همایش سندی را که سازمانهای مردم نهاد به مناسبت برگزاری این همایش تدوین کرده بودند قرائت کرد. این سند به تفسیر و توانمندی های نهادهای مدنی حوزه گردشگری پرداخت و چشم انداز گردشگری را با رویکرد بهره گیری از سه ضلع نهادهای مدنی ،بخش دولتی و جوامع محلی ترسیم کرد.


سخنران دیگر این همایش بهمن مشکینی، مشاور وزیر کشور و معاون امور نهادهای مدنی و مشارکت های اجتماعی وزارت کشور بود که با اشاره به موضوع همایش و تاثیر آن در مشارکت اجتماعی گفت: «در حوزه مشارکت اجتماعی، اگر از نهادی که در حال اداره کردن آن هستیم، به درستی مراقبت کنیم ثمره آن هیچ نیست جزء اصلاح یک درد تاریخی در ملت ایران و درمان آن هم مشارکت نهادینه اجتماعی و کار جمعی و گروهی است.»


معاون وزیر کشور در ادامه گفت: «تشکل ها بناست خود محوری را در حاکمیت از بین ببرند و راهکار آن بازگشت به این است که ما اخلاق کارجمعی را به عنوان یکی از محور های توانمند سازی تشکل ها در دستور کار قرار دهیم.»
آخرین سخنران این برنامه، مرتضی رمضانی، مدیرکل امور مجامع و سازمان های مردم نهاد سازمان میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری کشور بود که از تاسیس اتاق فکر و خانه تشکل ها درسازمان خبر داد.


حسین زندی- سرویس اجتماعی

http://www.iscanews.ir/news/64854/%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%8C-%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%88-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%86



برچسب ها: همدان ،

بزرگداشت همدان، فرصتی برای شناخت مردم دیگر مناطق

کد خبر: ۵۷۲۴۰


همدان-ایسکانیوز: یکم شهریورماه روز بزرگداشت همدان نام گرفته است. بزرگداشت همدان مختص گروه و فرهنگ خاصی نیست و تمامی مردم منطقه میهمان و میزبان این روز هستند. سازمان‌های مردم نهاد تلاش می‌کنند در این روز همدان را به میهمانان معرفی کنند. در این باره با بابک مغازه‌ای، فعال سازمان‌های مردم‌نهاد در همدان، به گفتگو نشستیم.

 

 

  • در ابتدا دلایل و انگیزه انتخاب این روز و پیشینه برگزاری آن از سوی سازمان­های غیر دولتی را بفرمایید؟


چند سالی است که با اجماع فرهنگ دوستان و اندیشه­ورزان این دیار یکم شهریورماه همزمان با زادروز بوعلی‌سینا، که همدانیان افتخار میزبانی همیشگی­اش را دارند، به عنوان روز همدان پذیرفته شده است.

در طول این سال­ها در کنار برنامه­های دولتی این روز که گاه با روز پزشک نیز همپوشانی داشته است، سازمان­های غیردولتی کوشیده­اند تا با هر امکان و در هر مکانی که مقدور بود برنامه‌ای را به این مناسبت برگزار نمایند. به ویژه از سال قبل گروهی از فعالان مدنی و تشکل­های غیر دولتی در قالب کمیته­ای گرد هم آمدند و یک تیم کاری به منظور تصمیم­گیری، برنامه­ریزی و هدایت برنامه­های سالیانه مرتبط با آن تشکیل شد. این تیم  عبارت است از زهره رحیمی، افشین فرهانچی، حسین زندی و بنده، که در تلاشیم با همکاری دیگر اعضای سازمان­های غیردولتی و علاقه­مندان به فرهنگ همدان برنامه سالیانه­ای را برای این روز اجرا کنیم.

گرامیداشت روز همدان در سال گذشته به همت انجمن­های «پویشگران سفرپاک»، «دوستان زمین»، «بنیاد مهر»، «موسسه آموزشی-پژوهشی آوید» و «گروه تسهیل‌گری همیاران توسعه پارس» در سالن دانشگاه عمران توسعه، با حضور بیش از 200 نفر از شهروندان برگزار شد که نقطه عطفی در این راستا بود.

در این مراسم بزرگانی چون دکتر «پرویز اذکایی» به سخنرانی پرداختند و تشکل­ها توانستند در فضاهای جانبی در نظر گرفته شده به معرفی خود و توانایی­های هنری اعضا خویش بپردازند.

 

  • از دیدگاه شما مزیت اساسی برنامه سال قبل چه بود؟


این برنامه با وجود کاستی­هایی که گاه به دلیل کمبود امکانات با آن روبرو بودیم توانست اعتماد به نفس لازم را در تشکل­های مجری به شکلی فراهم سازد که امسال بتوانند برنامه گسترده­تری را برای این روز در نظر بگیرند.

تا کنون تجربه ثابت کرده است حضور پر رنگ تشکل­های غیر دولتی این استان، در روزی که در حقیقت متعلق به مردم و برای مردم است، توانسته از یک سو حساسیت بیشتری را در بدنه جامعه فرهنگی استان همدان ایجاد کند و از سوی دیگر انجمن‌های دیگر شهرها را نیز که گزارش­ها و خبرهای این برنامه را دریافت نمودند، ترغیب نماید تا برای مناسبت­های مشابه در شهر‌های  خود وارد عمل شوند.

 

  • امسال چه برنامه­هایی دارید و فضای لازم برای آن­ها را چطور ارزیابی می­کنید؟


همان­طور که عرض کردم برنامه نسبتاً موفق سال گذشته انگیزۀ بیشتری را در کمیته برگزاری ایجاد نمود تا با عزمی راسخ­تر گام بلند­تری را در پاسداشت این روز بردارد. از سویی در حال حاضر شرایط محیطی و عمومی نیز برای اجرا با شکوه­تر این روز فراهم است. چرا که بخش­های مختلف دولتی ذی ربط برنامه­ها و امکانات مختلفی را در نظر گرفته­اند و شرایط به گونه­ای است که علاوه بر شهر همدان در تمام مناطق استان نیز برنامه­هایی برای این روز در نظر گرفته شده است. می­توان گفت این مناسبت به هفته فرهنگی استان بدل شده است.

با توجه به این شرایط کمیته برگزاری تصمیم گرفت به منظور  برگزاری هر چه باشکوه‌تر این روز، پس از رایزنی­های صورت گرفته یکی از بهترین سالن­های اجتماعات استان، یعنی باشگاه و تالار معلمان را که سابقه طولانی در برگزاری مراسم فرهنگی دارد برای برنامه اصلی در نظر بگیرد. تلاش این گروه بر این است که در حد امکان علاوه بر سخنرانان سال­های قبل، از دیگر شخصیت­های علمی و فرهنگی داخل و خارج از استان همچون؛ معاونان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کل کشور و مدیرکل ستادی این سازمان و نیز استادان دانشگاه بهره گیرد و بخش­های جانبی این برنامه را نیز ارتقاء دهد. در این میان خرسندیم که توانستیم دیگر انجمن­های علاقمند به میراث فرهنگی و گردشگری پایدار و برخی از فعالان و موسسات بخش خصوصی و حتی جوامع محلی را نیز در کنار بخش­های دولتی مرتبط به همراهی دعوت نموده و با یاری تمامی بخش­ها ، مجموعه­ای از برنامه­های مختلف را برای این روز برنامه­ریزی نماییم.

  • آیا بجز برنامه اصلی در سالن تالار معلمان برنامه­های دیگری نیز در نظر گرفته­اید؟


بله. از آنجا که هدف تشکل­های غیر دولتی ارتباط  هر چه بیشتر مردم با این روز و معرفی استان همدان به دیگر مناطق کشور است، دو برنامه دیگر را نیز برای این هفته مد نظر قرار دادیم که امیدوارم با همراهی متولیان امر به انجام برسد.

برنامه اول در روستای تاریخی  ورکانه، که یکی از مناطق ارزشمند به جهت گردشگری روستایی است، در نظر گرفته شده است. این برنامه شامل انجام برنامه گردشگری، اسب­سواری و اجرای کارگاه آموزشی در خصوص نقش گردشگری با اسب و گردشگری روستایی در حفظ معیشت جوامع محلی و توسعه پایدار مناطق روستایی و آشنایی هر چه بهتر مخاطبین برنامه و فعالان شرکت­کننده از دیگر استان­ها با توانایی­ها و مزیت­های این روستای هدف گردشگری و توجه به زمینه­های نوین و ارزشمند گردشگری در استان همدان خواهد بود.

در کنار این برنامه از آنجا که انجمن­های حامی گردشگری پایدار استان همدان از فعال‌ترین تشکل­های این حوزه در سطح کشور هستند، با هماهنگی دستگاه دولتی مربوط همچون اداره کل امور مجامع و تشکل­های مردم نهاد سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور، اداره کل میراث فرهنگی استان و استانداری همدان، بر آن شدیم تا برای اولین بار کارگروه تشکل­های گردشگری سراسر کشور را در خارج از مرکز، همزمان با مناسبت­های این هفته برگزار نماییم. شرکت کنندگان که نمایندگان فعالان حوزه میراث فرهنگی و علاقه­مندان به گردشگری پایدار از  استان­های مختلف کشور هستند ضمن حضور در این برنامه­ها، به نحو بهتری با ظرفیت­های فرهنگی و گردشگری استان همدان آشنا می­شوند.

 

  • تفاوت این مناسبت با دیگر برنامه­ها و مناسبت­ها چیست؟ انتخاب یک روز خاص برای یک شهر و یا استان چه کاربردی دارد؟


در طول سال مناسبت­ها و روزهای مختلفی وجود دارد که هر یک ارزش و اهمیت خاصی دارند و در جای خود ارزشمند هستند اما انتخاب یک روز و در شکلی بهتر یک هفته فرهنگی برای یک منطقه خاص جغرافیایی، مزایای بسیاری دارد که مهمترین آن ایجاد جو همدلی و ارتباط هر چه بیشتر مردمان آن منطقه و جلب توجه آنان به ارزش‌ها و خصوصیات فرهنگی و اجتماعی خود و نیز لزوم حفظ و توسعه پایدار این مزیت­ها است.

از آنجا که این روزها متعلق به تمام مردم است، می­تواند به زمانی ارزشمند برای وحدت فرهنگی و پرهیز از تنش­های اجتماعی بدل گردد و زمینه توسعه پایدار منطقه را فراهم نماید.

این روز زمانی است که متعلق به هیچ گروه، قشر و تفکر خاصی نیست .تمامی مردم منطقه میزبانان و میهمانان این روز خواهند بود و این خود مزیتی است که ممکن است در برخی مناسبت­های دیگر نباشد.

 

  • به نظر شما نقش سازمان­های غیر دولتی در بزرگداشت این روز چیست؟


یکی از مهمترین ظرفیت­ها در راستای توسعه پایدار هر جامعه­ای، بهره­گیری از سرمایه­های اجتماعی و پتانسیل­های موجود است. در این راه سازمان­های غیر دولتی به عنوان بارزترین شکل سازمان­یافته، متشکل و هدفمند نیروهای اجتماعی می­توانند ضمن هدف­گزاری همراه با نظامندی، زمینه جریان یافتن کارآمد امکانات و خواسته­های عموم مردم را فراهم نمایند، تا حداکثر بهره­وری با حداقل امکانات را به دنبال داشته باشند.

این سازمان­ها می­توانند به عنوان نمایندگان وجدان اجتماعی نیز در پایش و ارزیابی درجه تاثیر گزاری و اثر بخشی هر یک از فعالیت­ها در کنار دیگر بخش­ها باشند.

 

  • سازمان­های غیر دولتی همدان چه نقشی در توسعه اجتماعی و فرهنگی همدان دارند؟


همان­طور که عرض کردم سازمان­های غیردولتی بخش هدفمند و نظامند هر اجتماعی هستند که از بیشترین ارتباط با بخش­های مختلف جامعه برخوردارند.

استان همدان نیز با سابقه دیرینه­ای که در خصوص مشارکت­های مدنی و یاری‌گری اجتماعی برخوردار است، دارای بستر تاریخی خوبی برای فعالیت­های داوطلبانه اجتماعی است و سازمان­های غیردولتی در این منطقه همواره کوشیده­اند تا در قالب برنامه­های مختلف فرهنگی و اجتماعی و  در مناسبت­هایی همچون روز همدان نقش خود را ایفا نمایند.

مشخصه­های فرهنگی این دیار را پاس بدارند و زمینه ایجاد فضای وحدت اجتماعی، نزدیکی بخش­های مختلف به هم و آشنایی هر چه بیشتر با مزیت­های منطقه را به انجام رسانند.

 

  • ارتباط تشکل­ها با روز همدان چیست؟


تشکل­های غیر دولتی به ویژه انجمن­هایی که شناخت و حفظ میراث فرهنگی، محیط زیست و گردشگری پایدار را به عنوان موضوع محوری خود در نظر گرفته­اند ارتباط تنگاتنگی با مناسبت­هایی چون روز همدان دارند. این روز و هفته فرهنگی همدان به عنوان مناسبتی که به این منطقه اختصاص دارد، فرصتی است که تمامی استان­ها بیشترین توجه را به این شهر و استان داشته باشند و نمایندگان بخش­های اجتماعی، یعنی تشکل­های غیر دولتی می­توانند با استفاده از آن زمینه بروز مزیت­های استان را فراهم نمایند. ارتباط خود با جامعه هدف را گسترده­تر ساخته و زمینه کنش­های بعدی خود در طول سال را تسهیل نمایند.

 

  • جامعه هدف شما بیشتر چه بخش­هایی است و برای امسال چه هدف­گزاری خاصی داشتید؟


به طور کلی تشکل­های غیر دولتی بر عکس انجمن­های صنفی و یا علمی، جامعه هدف محدودی ندارند و تمامی طبقات، سنین و اقشار جامعه بر حسب مورد و با توجه به هر یک از پروژه­های انجام شده و یا با در نظر گرفتن تعریف هر سازمان خاص برای گستره و موضوع فعالیت خود می­تواند جامعه هدف این سازمان­ها باشد.

در موضوعی همچون روز همدان نیز که مربوط به تمامی بخش­های جامعه است، جامعه هدف تمامی ساکنان این مناطق و علاقه­مندان به فرهنگ و تمدن دیرین آن است.

ضمن این که این برنامه و بزرگداشت چنین روزی می­تواند به عمومی و مردمی­تر شدن مناسبت­های مختلف کمک شایانی کند.

در همین راستا کمیته تشکل­های غیر دولتی برگزارکننده این روز کوشیده­اند سه برنامه متوالی را در سه روز به صورتی برنامه­ریزی نمایند. یک برنامه با حضور عموم شهروندان و همراه با سخنرانی­های علمی، برنامه دوم به منظور معرفی هرچه بهتر استان به دیگر مناطق کشور با حضور نمایندگان تشکل­های گردشگری کشور خواهد بود. در برنامه سوم فعالان و علاقمندان به فرهنگ و گردشگری این استان با حضور در روستای دیدنی و تاریخی ورکانه همگام با جامعه محلی، مسئولین دولتی و بخش خصوصی در یک حرکت نمادین ضمن پاسداشت ارزشهای طبیعی و معماری کهن این منطقه و با احترام به فرهنگ و معیشت در خور تقدیر آن، به صورتی یک پارچه اعلام نمایند که توسعه زمانی ارزشمند و پایدار خواهد بود که همراه با حفظ تاریخ، فرهنگ و محیط زیست منطقه باشد.

 حسین زندی-سرویس اجتماعی
http://www.iscanews.ir/news/57240/%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B5%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85

 


برچسب ها: انجمن های غیر دولتی ، همدان ، تشکل های غیر دولتی ،

شنبه 8 شهریور 1393

تشکل های مردمی در پیشبرد امور اجتماعی راهگشا هستند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،میراث فرهنگی ،ایرنا ،

تشکل های مردمی در پیشبرد امور اجتماعی راهگشا هستند

همدان-ایرنا- مدیرکل امور مجامع سازمان های مردم نهاد سازمان میراث فرهنگی کشور گفت:تشکل های مردم نهاد با مشارکت در امور اجتماعی و دولتی می توانند همواره راهگشا باشند.

به گزارش ایرنا ˈمرتضی رمضانیˈ روز دوشنبه در کارگروه مشترک حوزه های چهارگانه تشکل های غیردولتی سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در همدان از رویکرد مثبت این سازمان نسبت به تشکل های مردم نهاد در پیشبرد اهداف و برنامه ریزی ها ی توسعه اجتماعی خبر داد.

وی افزود: این سازمان در این رابطه با بیش از 921 تشکل غیردولتی فعال در حوزه های داخلی و خارجی مشارکت دارد.

وی ادامه داد: در نتیجه همکاری های تشکل های داخلی و خارجی و انجمن ها ، زمینه همکاری در حوزه های گردشگری ،صنایع دستی و میراث فرهنگی ایجاد شده و ارتباط میان این تشکل ها، امکانی مناسب برای پیشبرد برنامه های توسعه اجتماعی در مقیاس ملی را فراهم کرده است.

مدیرکل امور مجامع سازمان های مردم نهاد میراث فرهنگی کشور در ادامه گفت: در هفته دولت اتاق فکر و خانه تشکل سازمان میراث فرهنگی راه اندازی و به مرور در استان ها نیز تشکیل می شود.

رمضانی افزود: در سازمان میراث فرهنگی کشور اتاق فکر و خانه تشکل ها راه اندازی می شود تا تشکل ها بتوانند در این مرکز، ایده ها و افکار خود در خصوص فعالیت هایی که در راستای میراث فرهنگی وجود دارد را دنبال کنند.

وی اظهار کرد: اتاق فکر سازمان میراث فرهنگی، فضایی برای تفکر و اندیشه فراهم کرده و کارهای مردم در این زمینه پی گیری می شود.

وی همچنین گفت: استفاده از تجارب نخبگان، جوانان و زنان، تقویت مشارکت عمومی و نهادهای مدنی، ارتقای دیپلماسی فرهنگی، حمایت از توسعه کمی و کیفی صنف های فرهنگی و تلاش برای از بین بردن نگاه امنیتی به تشکل های مردمی به عنوان بخشی از برنامه های رییس جمهوری برای تشکل ها در حال پی گیری و تحقق است.

وی همچنین گفت: این پنجمین کارگروه چهارگانه تشکل های دولتی کشور است که برای نخستین بار، خارج از مرکز و در استان همدان برگزار می شود.

مدیر کل امور مجامع سازمان های مردم نهاد میراث فرهنگی کشور گفت: مجموعه پیشنهادات و نکته نظرات این نشست ها تاکنون در قالب 54 عنوان موضوع بررسی شده که 27 عنوان از این پیشنهادات محقق شده و مابقی در دست اقدام است.

رمضانی اظهار کرد:قانون تشکل ها و مجوزهای آنها از جمله این موارد است که پیشنهاد شده تشکل ها از این پس به صورت هیات امنایی اداره شوند.


عضو انجمن ˈدوستان زمینˈ به عنوان هماهنگ کننده برگزاری این کارگروه نیز از حضور تشکل های مردم نهاد حوزه های میراث فرهنگی، گردشگری، صنایع دستی و اطلاع رسانی 22 استان کشور در همدان خبر داد.

ˈحسین زندیˈ افزود: 45 نفر در قالب این تشکل ها برای شرکت در این کارگروه که با هدف ساماندهی انجمن ها، پیگیری مطالبات سمن ها و جهت دهی و تخصصی کردن فعالیت ها تشکیل شده شرکت کردند.

وی گفت: این کارگروه همواره در تهران برگزار می شده و همدان نخستین استانی است که این جلسه در آن برگزار می شود.

921 تشکل مردم نهاد در حوزه میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در کشور فعال هستند.

کارگروه مشترک حوزه های چهارگانه تشکل های غیردولتی سازمان میراث فرهنگی روز دوشنبه با حضور تشکل های مردم نهاد حوزه های میراث فرهنگی، گردشگری، صنایع دستی و اطلاع رسانی 22 استان کشور در همدان برگزار شد.

7521/576

انتهای پیام /* 
http://www7.hamedan.irna.ir/fa/News/81285991/%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB_%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C_%D9%88_%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C/%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D9%84_%D9%87%D8%A7%DB%8C_%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85%DB%8C_%D8%AF%D8%B1_%D9%BE%DB%8C%D8%B4%D8%A8%D8%B1%D8%AF_%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B1_%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C_%D8%B1%D8%A7%D9%87%DA%AF%D8%B4%D8%A7_%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF


برچسب ها: حسین زندی ، میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری ، انجمن های غیر دولتی ، همدان ،

 
همدان؛ شهری که زیرساخت گردشگری ندارد!
اما و اگرهای سفر به شهر مادها؛
همدان؛ شهری که زیرساخت گردشگری ندارد!
بیشتر مراکز گردشگری، تفریحی، اقامتی و تجاری مانند پارک‌ها، هتل‌ها، رستوران‌ها، مراکز خرید و شهربازیها در بخش کوچکی از شهر همدان یعنی دامنه الوند جانمایی شده که به نظر می‌رسد افق دید مدیران بیشتر از این منطقه نیست.
 

تاریخ : چهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۳ ساعت ۱۲:۵۲
حسین زندی- تعطیلات پایان ماه رمضان امسال با ورود کم سابقه گردشگران به استان همدان همراه بود. این اتفاق نه تنها شهروندان را دچار شوک کرد بلکه؛ مدیریت شهری را نیز با چالش روبه‌رو کرد. رسانه‌ها نیز مواردی چون گرانی بیش از حد خانه‌های استیجاری، کمبود سرویس بهداشتی، نبود راهنما و... را به عنوان مصداق‌های نارضایتی مسافران مطرح کردند. 

بدون شک باید پذیرفت با اینکه مدیران ارشد شهری در برنامه‌ها و سخنرانی‌های خود بر توسعه گردشگری تاکید می‌کنند، اما وضعیت گردشگری همدان چندان قابل دفاع نیست. سوال مهمی که مطرح می‌‌شود این است که آیا این وضعیت و شرایط یک شبه به وجود آمده است؟ یعنی آنچه به عنوان نقص زیرساخت‌های توسعه گردشگری استان مطرح است در یک دوره زمانی بسیار کوتاه تعطیلات سه روزه پدید می‌آید؟ 

رشد آمار ورود گردشگران به همدان دلایل گوناگونی دارد. پرداخت یارانه بنزین و تشویق مسافران به سفرهای بدون برنامه و دردسرساز در سال‌های گذشته، عده‌ای از مردم را با چنین مسافرت‌های نابه‌سامانی آشنا کرد. سفرهایی که باعث رشد آمار قربانیان جاده‌ای، آلودگی محیطزیست و... شده و در سایه روحیه مصرف‌گرایی و خرید اتومبیل توسط همه اقشار جامعه دامن زده شد. 

آنچه درباره همدان و مشکلات پیش آمده می‌‌توان گفت قرار گرفتن این استان در مسیر تجاری غرب کشور (کردستان) با دیگر نواحی ایران است. اما حلقه مفقوده این مسئله در همدان را باید در ترافیک سنگین مسیرهای تهران به شمال جستجو کرد. تجربه نشان داده هرگاه تعطیلات دو سه روزه در پیش است جاده‌های شمال دچار ترافیک سنگینی می‌شود و آمد و شد به سختی انجام می‌‌گیرد و بخش بزرگی از زمان گردشگران در راه هدر می‌شود. کسانی که چنین تجربه‌ای دارند تلاش می‌کنند مسیر جدیدی را انتخاب کنند. بزرگراه تهران-ساوه یکی از اصلی‌ترین انتخاب‌های مسافران است که توانسته عده زیادی از علاقه‌مندان سفر را به خود جذب کند. 

سئوالی که ذهن‌ها را مشغول کرده این است: مگر مدیران همدان آرزوی توسعه گردشگری را در سر نمی‌‌پرورانند؟ مگر نمی‌‌خواهند همدان به عنوان قطب گردشگری کشور معرفی شود و آمار ورود گردشگران افزایش پیدا کند؟ باید پرسید برای برآورده شدن چنین آرزویی چه تلاشی کرده‌اند؟
یکی از ویژگی‌های برخی از مردم که به مدیران نیز سرایت کرده است این است که لقمه را دور چرخانده و سپس در دهان می‌گذارند! در این مورد نیز ابتدا استانی را با اطلاق عنوان‌های پرطمطراقی مانند «همدان پایتخت تاریخ و تمدن» «همدان پایلوت گردشگری غرب کشور» و... معرفی می‌کنند. انبوه گردشگران را به این شهر دعوت می‌‌کنند و پس از ورود گردشگران به فکر ساختن سرویس بهداشتی می‌افتند! در حالی که تجربه ممالک متمدن و نیمه متمدن حتی کشورهایی مانند امارات، ترکیه، مالزی و... نشان می‌دهد پیش از اینکه تبلیغاتی را برای جذب گردشگر آغاز شود، اقدام به ایجاد زیرساخت‌های گردشگری کرده و مسیر ورود و اقامت گردشگران را هموار کرده‌اند. با توجه به موارد اینچنینی می‌توان به تفاوت مدیریتی ایران و کشورهای یاد شده پی برد. 

ریشه یکی از مواردی که چنین وضعیتی را در همدان به وجود آورده و همچنان نیز ادامه دارد این است که بیشتر مراکز گردشگری، تفریحی، اقامتی و تجاری مانند پارک‌ها، هتل‌ها، رستوران‌ها، مراکز خرید و شهربازیها در بخش کوچکی از شهر یعنی دامنه الوند جانمایی شده است. به نظر می‌رسد افق دید مدیران بیشتر از این منطقه نیست. در طول ۲۵ سال گذشته افزون بر مراکز یاد شده، اغلب اداره‌ها و نهادهای دولتی نیز در این منطقه قرار گرفته و گویی شهر در همین یک نقطه خلاصه شده است.
نبود عدالت در توزیع امکانات شهری در آینده مشکلات بیشتری از جمله ناهنجاری‌های اجتماعی برای شهروندان در پی خواهد داشت. اما اگر در دیگر مناطق شهر از جمله شهرک مدنی، کوی خضر، شهرک فرهنگیان و شمال جغرافیایی شهر امکانات کافی در نظر گرفته می‌شد مدیریت شهری کمتر با چنین چالش‌هایی رو به‌ رو بود. 

مسایل عمیق‌تری مانند آموزش اصول گردشگری به شهروندان، در نظر گرفتن اولویت‌‌ها و ضرورت‌های سفر، آموزش میزبان در برخورد با مسافران از جمله مواردی است که در تمام کشور مورد غفلت قرار گرفته و همدان نیز با چنین چالش‌هایی رو به‌روست. به نظر نمی‌رسد با شرایط امروز همدان و رویکرد فعلی مدیران بتوان افق روشنی را پیش رو ترسیم کرد و همدان را به عنوان پایلوت گردشگری غرب کشور بر شمرد مگر اسباب گردشگری همه آماده کنیم! 

اما با ایجاد یک نهاد کار‌شناسی و یک ستاد با همکاری نهادهایی مانند معاونت گردشگری اداره میراث فرهنگی، معاونت فرهنگی و گردشگری شهرداری، ستاد اسکان فرهنگیان، هلال احمر، نیروی انتظامی می‌‌توان به صورت موقت شرایط فعلی را مدیریت کرد. 

این روز‌ها از پروژه چهارصد میلیارد تومانی گردشگری در محل باغ میوه همدان سخن بسیار گفته می‌‌شود. ایجاد اشتغال، جذب گردشگر، توسعه گردشگری، مواردی است که مدام از زبان مسئولان ارشد استان به گوش می‌رسد. اما اگر در چنین پروژه‌هایی مطالعه و کار‌شناسی درستی صورت نگیرد موفقیت واقعی در پی نخواهد داشت. تاکنون در پس ذهن مدیران مقوله‌ای به نام توسعه پایدار گردشگری جایی نداشته است. این روزها با تغییراتی که در مدیریت کلان استان و شهر صورت گرفته است امید می‌رود، استان همدان وضعیت به سامان‌تری را تجربه کند و مسئولان راه مدیران پیشین را ادامه ندهند.
http://www.honarnews.com/vdcjvvea.uqexazsffu.html


برچسب ها: گردشگری همدان ، گردشگر پذیری همدان ،

«ژاک موساز»؛ معمار انجمن مرمت شهر لیون فرانسه گفت:

نخست‌ وزیر هم روی حرف مرمتکاران در فرانسه حرف نمی‌زند

ژاک موساز معمار انجمن شهر لیون فرانسه می‌گوید:«مرمتکاران در فرانسه اگر بگویند؛ نباید بنائی تخریب یا نباید یک رنگ در یک ساختمان تاریخی استفاده شود، هیچ کس حتی نخست وزیر نمی‌تواند برخلاف حرف آن‌ها سخنی بگوید.»

حسین زندی

ژاک موساز مهندس ساختمان با گرایش مرمت بناهای تاریخی از فرانسه است، شغل او مشاوره در مرمت بناهای تاریخی شهر لیون است. ژاک موساز سه روز از سفر خود به ایران را به دیدار و مطالعه آثار تاریخی همدان گذراند. در این بازدیدها گروهی از فعالان فرهنگی شهر همدان او را همراهی کردند. او در پایان روز سوم اندوخته­های خود را در قالب کارگاهی با حضور اعضای انجمن­های «دوستان زمین همدان» و «پویشگران سفر پاک» ارائه کرد . موساز ابتدا به بیان تاریخچه مرمت آثار تاریخی در فرانسه اشاره کرد و سپس به تقسیم بندی و تشریح انواع بناها و آثار تاریخی پرداخت. او همچنین تفاوت­های ملموس در شیوه­های مرمت دو کشور را تشریح کرد.

خبرگزاری میراث فرهنگی – گروه میراث فرهنگی - ژاک موساز مهندس ساختمان با گرایش مرمت بناهای تاریخی از فرانسه است. شغل او مشاوره در مرمت بناهای تاریخی شهر لیون بوده و اکنون سه روز از سفرش به ایران و مطالعه آثار تاریخی همدان می‌گذرد.
 
موساز در کارگاهی که در همدان برگزار شد: اولین بار که در فرانسه به بازسازی و مرمت ساختمان های نفیس و منحصربه فرد اقدام کردند حدود سال های 1850 میلادی، یعنی حدود 170 سال پیش بود، انقلاب فرانسه بیشترین آسیب را به ساختمان های تاریخی این کشور وارد کرد. زیرا بناهای تاریخی را نابود کردند، آثار آن را به سرقت بردند، بیشتر کلیساها و قصرها نیز تخریب شد.
 
او در پاسخ به این سوال که در فرانسه آموزش مرمت کاران چگونه است؟ گفت: در فرانسه کسانی که بازسازی و مرمت را برعهده دارند، در ابتدا معماری می‌خوانند. سپس اقدام به گرفتن تخصص می کنند، ورود به آموزش این دوره  تخصصی، پس از گذراندن کنکوری است که هزاران نفر داوطلب دارد اما تعداد بسیار کمی پذیرفته می شوند، پس از فارغ التحصیلی دولت آن ها را استخدام می کند. آن ها حق ندارند به جز کار مرمت شغل دیگری داشته باشند چون شغل بسیار حساسی است و دولت هم نمی تواند بگوید که " بالای چشمشان ابروست" .
 
این معمار فرانسوی در ادامه گفت:وقتی این‌ها می گویند اجازه نمی‌دهیم بنائی تخریب شود و یا فلان رنگ در یک ساختمان تاریخی استفاده شود. هیچ کس حتی نخست وزیر نمی تواند برخلاف حرف آن ها سخنی بگوید. آن ها قدرت بسیار زیادی در تصمیم گیری دارند و اگر برخلاف حرف آن ها به طور مثال مصالحی در یک ساختمان تاریخی استفاده شود باید تخریب شود و هر چه آن ها می گویند باید استفاده شود.
 
دو نوع ساختمان و بنای تاریخی وجود دارد. یکی بناهای خارق العاده و کهن مانند هگمتانه که واقعا مهم هستند و باید به شدت از آن ها حفاظت کرد. دوم بناهایی که نسبت به گروه اول از اعتبار کمتری برخوردارند؛ مانند خانه های روستایی ورکانه در همدان که در درجه دوم اهمیت قرار دارند.
 
به گفته او، در فرانسه قصرها اهمیت بیشتری دارد. اگرچه هر دو را باید حفظ و مرمت کرد اما اولویت با آثار قدیمی تر و مهم تر است. نهایت تلاش ما در فرانسه برای مرمت قصرها، این است که عین مصالحی را استفاده کنیم که در گذشته برای ساختن بنا کاربرد داشته است یعنی اگر سنگی استفاده شده که نمونه آن را امروز نداریم جستجو می کنیم، می گردیم، پیدا می کنیم و مانند همان را ساخته و جایگزین می کنیم. به سخن دیگر تلاش می کنیم شبیه آنچه در گذشته به کار رفته را بسازیم هر چند بودجه زیادی را نیاز داشته باشد.
 
موساز افزود: امروزه برای معماران ایرانی اصلا مهم نیست که چه مقدار برای شوفاژ و کولر انرژی مصرف می شود. بیشتر ساختمان های جدید شما نمای سنگی دارد معمولا نباید بلافاصله سنگ را به روی ساختمان چسباند. در بین دیوار نما و سنگ باید عایق کار شود که معمولا به هم دوخت می زنند. چون سنگ گرما و سرما را جذب می کند و عایق در صرفه جویی انرژی بسیار کمک می کند. بدترین مصالحی که متاسفانه استفاده از آن به تازگی در ایران بسیار متداول شده پلی استر بوده که بسیار خطرناک است.
 
مشاور انجمن مرمت شهر لیون با انتقاد از استفاده مصالح غیربومی در ایران گفت:در همدان دیدم که از نماهای بسیار زشت برای خانه های کاهگلی استفاده یا در نمای ساختمان های داخل شهر از آلومینیوم استفاده کرده اند. این کار با معماری بومی ایران هیچ گونه همخوانی ندارد. در ایران به زیبایی بصری توجه نمی شود و منظر شهری کاملا برهم خورده است. به نظر می رسد معماران تخصص کافی ندارند.
 
تاثیر یک برنامه تلویزیونی روی مرمت بناهای تاریخی
او در مورد همکاری رسانه ها با میراث فرهنگی و فعالان این حوزه گفت: در سال‌های 1950 و 60 تعدادی از ساختمان های قدیمی از بین رفته بود یکی از اقدام ها این بود که یک برنامه تلویزیونی گذاشتند. افراد مختلف و آدم هایی مثل من و شما در شهر شروع به صحبت کردند مبنی بر این که این ساختمان ها مهم هستند و ما به آن ها علاقه داریم پس باید جلوی تخریب آن ها گرفته شود. ذره ذره به کمک تلویزیون از مردم هزینه مرمت را جمع آوری کردند و خانه ها را بازسازی کردند. تلویزیون به آن ها گفته بود من به شما کمک می کنم و گزارش تهیه می کنم و کارها و اقدامات شما را به مردم معرفی می کنم. حتی آبونمان برنامه های تلویزونی در اختیار مردم قرار گرفت تا بناها را ترمیم کنند. شاید برای مرمت آثار تاریخی در ایران این یک راه حل باشد.
 
او در پاسخ به این سوال که معماری ایران چه تاثیری بر معماری فرانسه داشته است، افزود: تاثیر معماری ایران بر فرانسه چندان ملموس نیست. البته به تازگی به دلیل گرمایش زمین در خانه های جدید از فن آوری بادگیرهای یزد استفاده می شوددر معماری ایران هدررفت انرژی بیشتر از طریق سقف هاست که باید عایق شود. خانه های قدیمی ایران سیستم خوبی داشت که از کاهگل استفاده می شد. شما ایرانی ها جزء آدم های بسیار با استعداد جهان هستید که این یک امتیاز بسیار مهم محسوب می شود. با این امتیاز آینده ایران را خواهید ساخت.
 
موساز گفت: اولین باری که من به همراه چهار فرانسوی به تخت جمشید رفتم در سال 1348 بود، من هنوز آن غروب باشکوه تخت جمشید را فراموش نمی کنم و هنوز احساساتم را نمی توانم مخفی کنم. آنچه در ایران امروز احساس می‌شود، این است که تک تک شماها و علاقه­مندان به کشور وقتی نزدیک مکانی زندگی می کنید که ارزش تاریخی دارد، باید مردم محلی را متقاعد کنید که آدم ها باید نسبت به آنچه دارند مسئولیت پذیر باشند.


برچسب ها: مرمت در ایران و فرانسه ، مرمت آثار تاریخی ، معماری همدان ، مرمت در همدان ،

کد خبر :۱۱۱۱۹۲زمان مخابره:۱۴ : ۸ -- ۱۳۹۳/۴/۱۶|نسخه چاپی
خیرین آب را به روی طبیعت بستند

«ایستگاه صلواتی» جان چشمه «پونه» را گرفت

چشمه پونه الوند از سوی عده‌ای ناشناس که خود را به عنوان خیر معرفی می‌کنند، تخریب و آب آن با لوله‌هایی به سمت یک ایستگاه صلواتی در کنار جاده هدایت شده است.

خبرگزاری میراث فرهنگی – گروه میراث فرهنگی – چشمه پونه الوند از سوی عده‌ای ناشناس که خود را به عنوان خیر معرفی می‌کنند، تخریب و آب آن با لوله‌هایی به سمت یک ایستگاه صلواتی در کنار جاده گنجنامه به سمت پیست اسکی هدایت شده است. این اقدام موجب خشک شدن پوشش گیاهی منطقه شده است.
 
به گفته دوستداران میراث فرهنگی و محیط زیست در همدان، این اولین بار نیست که با استفاده از باورهای مردمی اقدام به تخریب میراثی از این سرزمین می‌شود و اولین مورد نیست که در همدان چشمه‌ای نابود و منطقه‌ای طبیعی خشک می‌شود؛ این‌ روزها احداث سازه‌های تله کابین که تا نزدیک کتیبه‌های گنجنامه رسیده و نابودی بخش بزرگی از کوهستان الوند را سبب شده به همراه تخریب چشمه ها، باغ‌ها و طبیعت همدان بخشی از برخورد با میراث این استان است.
 
آب چشمه پونه از مسیر طبیعی‌اش جدا شده و حالا به سمت یک ایستگاه صلواتی کشیده شده است
 
پس از تخریب چشمه «پونه» الوند، 10‌ها تن از کوهنوردان، طبیعت دوستان و فعالان محیط زیست همدان با نگارش و امضاء نامه‌ای سرگشاده خطاب به مسئولان استانی خواستار توقف تخریب‌ها و بازگرداندن این چشمه به صورت اولیه و سپردن عاملان این تخریب به مجاری قانونی شدند .
 
سال گذشته پس از اعتراض فعالان مدنی به تخریب چشمه ملک، به حکم مقامات قضائی استان این چشمه که توسط اهالی روستای دیوین تخریب شده بود، به صورت اولیه بازگردانده شد که اتفاق خوبی بود، اکنون فعالان محیط زیست استان بار دیگر چنین برخوردی را از مسئولان انتظار دارند.
 
ایستگاه صلواتی یک چشمه طبیعی تخریب شده
 
«محمدحسین مقدم»، مدیر گروه کوهنوردی پویان همدان می‌گوید: «چشمه پونه در ارتفاعات مسیر جاده گنجنامه به پیست اسکی تاریک دره قرار داشت و کوهنوردان و خانواده‌ها در کنار این چشمه چادر زده و استراحت می‌کردند. آب این چشمه مسافت طولانی را از سرچشمه تا داخل تاریک دره را سیراب می‌کرد که بعد از قطع آب سرسبزی منطقه از بین رفته است. گیاهان داروئی و صنعتی و پوشش گیاهی منطقه با آب این چشمه سیراب می‌شدند و جانوران و حیات وحش کوهستان الوند نیز از آب آن مصرف می‌کردند. اخیرا کسانی پیدا شدند، چشمه را کور کردند آب چشمه را با صدها متر لوله کشی به سازه ناهمگونی در کنار جاده ایجادکرده، انتقال دادند و اسم آن ‌را گذاشتند، ایستگاه صلوات که باعث تخریب طبیعت می‌شود.
 
لوله‌های آب مانع اصلی رسیدن آب به پوشش گیاهی منطقه
 
این عضو فدراسیون کوهنوردی ادامه می‌دهد: «این روزها کسانی که روزانه از این آب استفاده می‌کنند بیشتر برای شستن ماشین هایشان است و کف و مواد شوینده که داخل محیط طبیعی پخش می‌شود، آلاینده های است که آب های سطحی و سفره های زیرزمینی را آلوده می‌کند، جالب است همین آب را شرکت آب و فاضلاب کیلومترها پائین‌تر در منطقه تقسیم آب گنجنامه فراوری و تسویه کرده و به شهروندان همدانی می دهد. لازم است که تمامی نهادها و مردم به این موضوع توجه کنند، پیش از اینکه حیوانات کوهستان بر اثر تشنگی از بین بروند و پوشش گیاهی منطقه به دلیل بی آبی خشک شود و قبل از اینکه آلاینده‌ها بیشتر از این داخل آب‌های جاری شود از این کار جلوگیری کنند، لوله ها را جمع‌آوری کنند و آب به مسیر طبیعی خود بازگردد و کسانی که قبلا در کنار این چشمه تفریح می‌کردند و از زیبائی‌های آن لذت می بردند باز هم از این محیط استفاده کنند.
 
آبی که دیگر به کار طبیعت نمی آید به کار ماشین شویی می آید
 
مقدم در پاسخ به این سئوال که آیا انجمن شما از طریق نهادهای رسمی و اداره‌های مرتبط و متولی پیگیری کرده است که چه کسانی عامل این تخریب هستند؟ می‌گوید: «کسانی که در این امور شاغل هستند، مسئولیت دارند و وظیفه رسیدگی به این کارها را دارند بی توجه هستند و کسانی که دلسوز طبیعت هستند و در مورد طبیعت علم دارند و روی این قضایا واکنش نشان می‌دهند دستشان کوتاه است. ما به هر مرجعی که مراجعه می کنیم مسئولیت را به گردن دیگری می‌اندازند، یکی می گوید آب و فاضلاب موافقت کرده ، یکی می‌گوید از دست منابع طبیعی خارج شده و مسکن و شهرسازی مسئول است به هر حال هر کسی مجوز صادر می‌کند باید به این کارها علم و آگاهی داشته باشد، پیامدها را بررسی و سپس مجوز صادر کند به دلیل پاسخگو نبودن مسئولان، طبیعت دوستان و کوهنوردان همدان مجبور شدند نامه سرگشاده منتشر کنند تا شاید عامل و یا عومل این تخریب مشخص شود.»
 
این دوستدار طبیعت در مورد نصب تابلو به نام خیرین روی منبع آب می‌گوید: ما به کار خیرین احترام می‌گذاریم اما انتظار داریم به عنوان "خیر" به کارهای سطحی دست نزنند و سطحی عمل نکنند و بنیادی ویران نکنند. با این عمل نه تنها طبیعت و چشمه تخریب شده،بلکه حقوق عمومی مردم نیز نادیده گرفته شده ، طبیعت متعلق به همه مردم بوده و میراثی ملی است و نباید اگر کسی معتقد به کار نیک است از کیسه دیگران خرج کند.
 
حسین زندی
http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=111192&Serv=3&SGr=22


برچسب ها: چشمه پونه الوند ، تخریب چشمه پونه همدان ، نابودی طبیعت ، پیست اسکی تاریک دره ،

تعداد کل صفحات: 10 ... 3 4 5 6 7 8 9 ...
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic