ایلنا: ورکانه، روستایی با بافت خاص سنگی یکی از روستاهای هدف گردشگری است که با وجود ظرفیت‌های بسیار برای گردشگری تاکنون برای حضور گردشگران آموزش ندیده و به دلیل برقرار نشدن پیوند میان جامعه محلی و اقتصاد گردشگری در معرض آسیب قرار گرفته است.

به گزارش خبرنگار ایلنا، روستای ورکانه در استان همدان، در سال ۹۰ به عنوان روستای هدف گردشگری تعیین شده است، این روستا با قدمتی ۴۰۰ ساله ویژگی خاصی دارد که آن را در میان دیگر روستاهای کشور متمایز می‌کند و آن بافت سنگی‌اش است.

اگر ابیانه به دلیل بافت گلی سرخش شهرت یافته، ورکانه نیز با نمای منحصر به فرد سنگی خود دست کمی از این روستا ندارد.

حسین زندی؛ کنشگر مدنی حوزه میراث فرهنگی و گردشگری در این باره می‌گوید: «قبل از ۴۰۰ سال پیش نیز روستای ورکانه وجود داشته، اما به دلیل سرما و بارش برف ریزش سقف خانه‌ها چند بار جابه جا شده و از سمت کوه به دشت آمده ‌است که آخرین مکان آن همین روستای کنونی است.»

وی در ارتباط با جاذبه‌های گردشگری این روستا اظهار می‌کند: «به دلیل اینکه این منطقه بسیار پربرف است، ورکانه برای گردشگری زمستانی مناسب است و بسیاری از کوهنوردان علاقه مندند مسیر گردشگری ورکانه را طی کنند، همچنین بافت این روستا سنگی است و به همین خاطر به آن روستای رنسانی می‌گویند، خانه‌ها در این روستا معماری سنتی دارد و با مصالح نقشه و کارکرد بومی ساخته شده‌است، در روزهای بارانی نیز شاهد تلالوئی بی‌نظیر از سنگ‌هایی هستیم که خانه‌های روستا با آن‌ها ساخته شده که زیبایی خاصی به روستا می‌بخشد و به ویژه گردشگران خارجی به آن بسیار علاقه‌مند هستند.»

ورکانه محل احیای اسب اصیل ایرانی

اما علاوه بر این‌ها ورکانه دلیل محکم دیگری برای گردشگری دارد، ورکانه از گذشته‌ای دور پایگاهی برای سوارکاری بوده و قدمتی طولانی در این زمینه دارد، زندی در این باره توضیح می‌دهد: «ورکانه مرکز احیای اسب اصیل ایرانی (نژاد عرب خوزستان) است، سال‌ها پیش خانم مری لیلی قراگوزلو فرزند امیرتومان قرا‌گوزلو (از ملاکان بزرگ منطقه)‌ نژاد اسب اصیل خوزستان را در ورکانه احیا می‌کند، ایشان که سال‌هاست فوت کرده‌اند از ورکانه‌ای‌های قدیمی و شخصی بسیار معروف در صنعت اسب دنیا هستند.»

4

این پیشینه روستای ورکانه در زمینه سوارکاری و پرورش اسب سبب شده که دو بنای مهم این روستا دو اصطبل قدیمی باشند که یکی از آنها با معماری چلیپایی قدیمی‌ترین اصطبل استان همدان است. زندی ادامه می‌دهد: «هردو اصطبل اکنون مخروبه هستند، اما از آنجا که در این روستا ادوات اسب سواری مربوط به گذشته وجود دارد و با توجه به سابقه این روستا، خوب است که  موزه سوارکاری و ادوات آن در روستا ایجاد شود.

به ویژه یکی از این اصطبل‌ها که به اصطبل مهری خانم معروف است، اگر مرمت شود؛ برای ایجاد موزه بسیار مناسب است.»

3

علاوه بر همه این‌ها، فرهنگ غنی مردم روستا که به یکی از شاخه‌های زبان پهلوی یعنی لکی همدانی صحبت می‌کنند و آداب و رسوم آن‌ها از جاذبه‌های دیگر روستا است، پیشنهاد ایجاد موزه عروسک نیز توسط مدیر مدرسه ابتدایی منطقه ارائه شده که سازمان‌های مردم نهاد نیز از این پیشنهاد استقبال کردند، امیدواریم آموزش و پرورش و میراث فرهنگی نیز کمک کنند تا این موزه ایجاد شود. همچنین این روستا صنایع دستی دارد و یکی از مراکز تولید گردو نیز هست.»

ورکانه، روستای هدف گردشگری؛ گردشگران و میزبانان آماده نیستد!

ورکانه تا سال پیش جایی برای اقامت گردشگران در شب نداشت، اما اکنون یک اقامت‌گاه بوم گردی دارد و اگر گردشگری در اینجا گسترش پیدا کند، مردم محلی نیز می‌توانند؛ بخشی از خانه‌هایشان را به اقامتگاه تبدیل کنند؛ هرچند که برخی مشکلات در این زمینه وجود دارد که افزایش حضور گردشگر در این روستای بکر را با نگرانی همراه می‌کند.

این کنشگر مدنی در این باره توضیح می‌دهد: «یکی از مشکلات روستاهای هدف گردشگری این است که قبل از آموزش و آماده کردن جامعه محلی و پیوند دادن معیشت آن‌ها با گردشگری، اسم آن را روستای گردشگری می‌گذاریم، در حالی که با آموزش، ایجاد بازارچه کوچک صنایع دستی ساخت پارکینگ برای جلوگیری از آسیب رسیدن به باغات روستاییان و همچنین کسب درآمد برای آن‌ها می‌توانیم مشکلات را حل کنیم.»

 علی خاکساری؛ معاون گردشگری استان همدان نیز در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا اظهار می‌کند: « در ۱۰ سال گذشته که گردشگر به ورکانه آمده در ابتدا برخورد مردم با گردشگران چندان مطلوب نبوده، اما اکنون وضعیت فرق کرده و مردم برخورد مناسبی با گردشگران داردند.»

همچنین خانم علی‌زمانی؛ مدیر مدرسه ورکانه نیز در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا تاکید می‌کند: « مردم روستا به شدت به افزایش گردشگری در روستا علاقه‌مند شده‌اند. مردم ورکانه بسیار دوست دارند که گردشگر به روستایشان بیاید و بسیار در این زمینه همکاری می‌کنند، گاهی دانش آموزان ما مانند راهنما مکان‌های دیدنی ورکانه را به گردشگران نشان می‌دهند و مردم اجازه می‌دهند که گردشگران در باغ‌هایشان بنشینند.»

هرچند که ورود گردشگران به اقتصاد روستا رونق می‌دهد، اما این سکه روی دیگری نیز دارد؛ علی‌زمانی می‌گوید: «برخی گردشگران واقعا آسیب می‌زنند، زباله می‌ریزند و با وجود اینکه همه ماشین دارند و می‌توانند با خودشان زباله‌ها را برگردانند، اما آن‌ها را در باغات مردم‌‌ رها می‌کنند، دهیار چند سطل زباله گرفته و با تراکتور این زباله‌ها را از ده خارج می‌کنند، اما این کار گردشگران به روستا آسیب می‌زند.»

وی در برابر این سوال که آیا مردم محلی می‌توانند به لحاظ اقتصادی از حضور گردشگران منتفع شوند، پاسخ می‌دهد: «مردم می‌توانند غذای محلی یا نان‌های محلی به گردشگران بفروشند، اما تجهیزات کافی مانند یخچال و... در اختیار مردم روستا نیست که بتوانند به اندازه کافی یا با کیفیت خوب برای گردشگران چیزی درست کنند.»

تلاش برای ثبت ملی بافت روستا

علی مالمیر؛ مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان در مورد وضعیت این روستا پیش از هرچیز به آغاز فرآیند ثبت ملی بافت تاریخی روستا و همچنین اصطبل مهری خانم اشاره می‌کند و می‌گوید: «یکی از مباحث مهم در حوزه گردشگری این است که جامعه محلی باور کند، توسعه گردشگری به نفع آن‌ها است، برخی مردم ممکن است اعتقاد داشته باشند که ورود گردشگر باعث به وجود آمدن برخی مشکلات مانند آسیب رسیدن به باغات یا افزایش ترافیک روستا می‌شود و یا به لحاظ فرهنگی نگرانی ایجاد کند که هویت فرهنگی روستا را دستخوش تغییر کند، اما با برگزاری کارگاه‌های آموزشی تلاش می‌کنیم که برنامه آشناسازی جامعه محلی با گردشگری را داشته باشیم و از NGO‌ها نیز در این زمینه کمک می‌گیریم.»

بافت روستا زیر تیغ است

اما جدا از مشکلات حوزه گردشگری، مشکل بزرگ دیگری که به محض ورود به روستا به چشم می‌خورد؛ خانه‌سازی به سبک جدید است، چندیدن و چند خانه در روستا وجود دارد که دیگر در آن‌ها خبری از دیوارهای سنگی و یا درب‌های چوبی نیست و فلز و نماهای امروزی آن‌ها را پوشانده، ادامه این روند نگران‌کننده قطعا می‌تواند مرگی برای بافت بی‌نظیر روستای رنسانسی ایران به همراه داشته باشد و شاید ثبت ملی هرچه سریع‌تر آن بتواند برای حل این مشکل کمک کننده باشد.

مالمیر در این باره توضیح می‌دهد: «درحال پیگیری این مساله هستیم به دهیاری و فرمانداری نامه زدیم و پیگیر هستیم که دهیاری در زمان ارائه مجوز برای ساخت‌وساز شروطی بگذارد که مصالح سازگار با بافت اینجا استفاده شود.

وی ادامه می‌دهد: «کاری که باید کنیم این است که مردم حس کنند، می‌توانند باحفظ روستا منافع اقتصادی کسب کنند تا دست از این کار بر دارند و بافت روستا را عوض نکنند.»

 



برچسب ها: ورکانه ، گردشگری ورکانه ، اقامتگاه بومگردی ورکانه ،

غار علیصدر؛ مجموعه‌ای توریستی یا میراثی طبیعی؟

 دوشنبه 20 دی 1395 - 14:03
غار علیصدر

غار علیصدر، یکی از مکان‌هایی است که در ماه‌های اخیر بحث و جدل بر سر آن زیاد بود، غاری که بنا به اهمیت میراثی‌اش سال 87 در فهرست میراث طبیعی ملی به ثبت رسید و با توجه به ماهیتی که سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری دارد انتظار می‌رود این سازمان متولی آثاری که ثبت میراث ‌ملی شده‌اند باشد و بر آن‌ها نظارت کند، اما داستان درباره غار علیصدر اندکی متفاوت است.

ناهید منصوری، گروه فرهنگی خبرگزاری آنا: ماجرای علیصدر از جایی شروع شد که در دهه هفتاد دولت برای پرداخت بدهیهایش بحث واگذاری بخشی از اماکن خود را به بخش خصوصی مطرح کرد، مصوبه‌ای که بعد از مدتی از سوی هیات دولت لغو شد. سال 1371 یک شرکت سیاحتی و خصوصی به‌نام علیصدر، غار علیصدر را ثبت کرد و علیرغم اینکه 40درصد از سهام این شرکت متعلق به اداره میراث فرهنگی و 60درصد از آن به مجموعه شهرداری و شورای شهر اختصاص دارد، در تمامی این 24 سال میراث فرهنگی هرگز نه متولی این غار بود نه از ظرفیتهای گردشگری و میراثی آن بهره برده است.

علی مالمیر مدیرکل اداره میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان همدان با اشاره به آئین‌نامه بهره‌برداری از غارها که سال 1389 مصوب، اما کارگروه‌های آن در دولت حسن روحانی تشکیل شد گفت: « حدود سال 1373 زمانی که سازمان ایرانگردی و جهانگردی زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود، غار علیصدر که سهامداران غالبِ آن بخش عمومی یعنی شهرداری، سازمان همیاری‌ها، استانداری و وزارت ارشاد بودند، بهره‌برداری از این غار را تحویل یک شرکت خصوصی دادند. با هماهنگی‌های انجام شده با استانداری و وزارت ارشاد، آن شرکت خصوصی تشکیل شد و بهره‌برداری از غار را بر عهده گرفت.»

وی افزود: «متولی اصلی غار علیصدر باید میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری باشد، البته سازمان میراث‌فرهنگی می‌تواند در صورت نیاز، بخش خصوصی را در این زمینه دخیل کند. غار علیصدر نیز تنها جایی نیست که شرکت علیصدر از آن بهرهبرداری میکند، به عنوان مثال تپه عباس‌آباد یکی از چند موردی است که این شرکت در آنجا فعالیت میکند.»

وی همچنین با تاکید بر این‌که غار علیصدر جزو نفایس ملی است، گفت: «این غار از نظر مالکیت به هیچ‌کس واگذار نمی‌شود، فقط امکان بهره‌برداری از این اثر طبیعی می‌تواند براساس ضوابط قانونی به یک بخش عمومی یا خصوصی واگذار شود که در حدود سال 1370 تا 1373 این اتفاق رخ داد و تملک و مالکیت غار از نظر قانونی به هیچ‌کس واگذار نشد.»

مدیرکل اداره میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان همدان افزود: «40 درصد از سهام این شرکت طبق اساسنامه بهره‌برداری از این غار متعلق به شرکت ایرانگردی و جهانگردی، 40 درصد متعلق به سازمان همیاری شهرداری استان همدان و 20درصد متعلق به شهرداری همدان است البته در مقابل تمام حرف و حدیث‌ها همواره هیات مدیره غار ادعا میکنند که با مشارکت دولت از این مجموعه بهره‌برداری میکنند.»

مالمیر گفت: «در چنین شرایطی سازمان میراث فرهنگی یک طرف موضوع است. با توجه به اینکه این اثر طبیعی و ملی در 15 دی 1387 در فهرست میراث طبیعی ملی به ثبت رسیده، در چارچوب ضوابط مشخص، میراث فرهنگی موظف به نظارت بر آن بود. ما تلاش میکنیم که متولی علیصدر، سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری باشد، این بحث را در دیوان محاسبات نیز مطرح کردیم، کارگروه بهرهبرداری از غارها مصوباتی نیز در این زمینه دارد و منتظر تعیین تکلیف و نحوه بهره‌برداری هستیم. البته این مسئله قدری پیچیده است زیرا شرکت علیصدر در اطراف غار زمین خریده و هزینه‌ها را برای فراهم کردن امکانات پرداخت کرده است.»

وی با تأکید بر این نکته که اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان بحث حریم علیصدر از یک سال‌ونیم پیش دنبال می‌کند گفت: «مشاور عرصه و حریم غار علیصدر را تصویب کرده و بعد از تدوین نهایی، عرصه و حریم این غار اعلام می‌شود.»

وی با تأکید بر این نکته که دولت قصد ندارد بنگاه‌داری کند گفت: «به صلاح دولت است که بعضی از بخش‌ها را به بخش خصوصی واگذار کند. حتی پس از اینکه سامان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری متولی علیصدر شد عزم نداریم از این مجموعه به صورت دولتی بهره‌برداری کنیم، زیرا می‌خواهیم بخش خصوصی را دخیل کرده و خودمان بیشتر نگاه نظارتی داشته باشیم تا نوع خدمات به لحاظ کیفی بالا رود. کارگروه بهره‌برداری از غارها نیز نکات حفاظتی مربوط به این مجموعه را مشخص خمواهد کرد.»

مدیرکل اداره میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان همدان گفت: «این غار در سال 1387 ثبت شد، تا پیش از سال 1389 نیز قانون بهره‌برداری از غارها مصوب نشده بود، در نتیجه محدودیتی از نظر قانونی در زمینه دخل و تصرف در این غار وجود نداشت، این شرکت اوایل دهه هفتاد بهره‌برداری از علیصدر را آغاز کرده بود، اما اکنون در دستورالعمل بهره‌برداری غارها تمهیداتی برای این مسئله در نظر گرفته شده است، پیرو دستورالعمل، با تصویب طرح حفاظتی، هر نوع دخل و تصرف تحت نظارت کارگروه بهره‌بردای است.»

حسین زندی نیز به عنوان فعال میراث فرهنگی و محیط‌زیست همدان می‌گوید: «با سفر اخیر زهرا احمدی پور رئیس سازمان میراث فرهنگی به استان همدان، پیگیری برای بازپس‌گیری 40 درصدی که در اساسنامه شرکت علیصدر برای غار است در حال انجام است اما تاکنون اتفاقی رخ نداده است.»

وی ادامه داد: «شرکت سیاحتی علیصدر به مطالبات گردشگری توجه می‌‌کند و به تازگی تخلفاتی که از سال 1371 انجام داده‌ از جمله سنگفرش را قبول کرده است. این شرکت پیش از این مدعی بود که سنگفرش شدن ورودی غاز و گذرگاه‌ها مشکلی نیست اما در حال حاضر پذیرفته است که این بخش را به حالت پیشین برگرداند.»

وی همچنین در خصوص تعیین حریم و عرصه غار نیز عنوان کرد: «حریم و عرصه هنوز مشخص نشده است اما به تازگی گروهی دعوت به همکاری شده است تا هرچه زودتر این امر اجرایی شود.»

علیرغم کشوقوسهای موجود، کارشناسان میراث، فرهنگی معتقدند اگرچه که سازمان میراث فرهنگی، صنایعدستی و گردشگری فعلا متولی علیصدر نیست، اما از آنجایی‌که این اثر ثبت میراث طبیعی ملی شده است سازمان حق دارد به دلیل اهمیت میراثی این غار بر آن نظارتهای کافی را داشته باشد. از طرفی استفاده از همه ظرفیت‌های کشور برای پیشبرد اهداف اقتصاد مقاومتی یکی از بحث‌های مهمی است که در سال اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل مطرح می‌شود. در این میان بهره‌گیری از ظرفیت‌های میراثی، صنایع‌دستی و گردشگری و رسیدن به توسعه پایدار همواره یکی از موضوعاتی بود که بر آن تأکید شد. سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری نیز با توجه به نگاه فرابخشی که دارد باید بتواند نظارت و کافی بر مکان‌هایی که اهمیت میراثی دارند، داشته باشد تا بتواند از همه ظرفیت‌ها برای رسیدن به توسعه پایدار استفاده کند.

http://www.ana.ir/news/175951



برچسب ها: محیط زیست همدان ، غارعلیصدر ، مالکیت غارعلیصدر ،

دوشنبه 20 دی 1395

گورخواب های 7هزارساله در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،

گورخواب های 7هزارساله در همدان

به نظر می رسد معضل و آسیبی که این روزها عنوان گورخوبی به خود گرفته یک پدیده فراگیر در کشور است و مانند غده ای در گورستان های نصیر آباد شهریار سربازکرده و کم کم به استان ها و شهرهای دیگر نیز کشیده شده است. آخرین مورد این پدیده که رسانه ها از وجود آن پرده برداشتند بی خانمان های تپه پیسا در همدان است.
به گزارش همدان پرس؛ به نظر می رسد معضل و آسیبی که این روزها عنوان گورخوبی به خود گرفته یک پدیده فراگیر در کشور است  و مانند غده  ای در گورستان های نصیر آباد شهریار سربازکرده و کم کم به استان ها و  شهرهای دیگر نیز کشیده شده است. آخرین مورد این پدیده که رسانه ها از وجود آن پرده برداشتند بی خانمان های تپه پیسا در همدان است. 

اما در گزارش های منتشر شده تنها به  حضور بی خانمانها و چگونگی سکونت و مراوده آنان به یکدیگر اشاره شده در حالی که موارد مهم دیگری مورد غفلط قرار گرفته است. درمحوطه باستانی «پیسا»ی همدان ده ها معتاد بی خانمان سکونت دارند. ساماندهی نشدن این افراد علاوه بر تبعات اجتماعی تخریب های میراث باستانی استان و محیط زیست را نیز به دنبال داشته است. 

یک دوستدار میراث فرهنگی در همدان می گوید: تپه «پیسا» را قدیمی‌ترین سکونتگاه استان همدان می‌دانند، محوطه‌ی باستانی تپه «پیسا» سال 1377 در فهرست آثار ملی به ثبت رسید. این محوطه 18 هکتار وسعت دارد و فاصله‌ آن با تپه‌ باستانی «هگمتانه» 5 / 2 کیلومتر است. قدمت نخستین دژ همدان که بنا بر یافته‌های باستان‌شناسی آن را به قوم کاسی نسبت می‌دهند، از تپه باستانی هگمتانه بیشتر است، به همین دلیل آن را نخستین سکونتگاه همدان دانسته‌اند.

حسین زندی می گوید: در این محوطه بیش از 29 لایه‌ باستانی شناسایی شده است و نخستین‌بار «شارل دو فوسه» در سال 1913 میلادی گودبرداری‌هایی را در تپه‌ شرقی آن انجام داد. پس از او «دمورگان» به کاوش در این تپه پرداخت و آثاری از نیمه‌ هزاره‌ سوم پس از میلاد به‌دست آورد که مربوط به دوره‌ «مادی - کاسی» بودند. براساس نتایج کاوش‌های انجام‌ شده دراین تپه، اشکانیان آخرین فرمانروایان این دژ کهن بوده‌اند.


او ادامه می دهد: در سال های گذشته نیز باستان‌شناسانی مانند «محمدرحیم رنجبران»، «محمدی‌فر» و «مترجم» در این محوطه کاوش کردند که دراین کاوش‌ها 29 لایه‌ باستان‌شناسی شناسایی شد. این تپه یکی از مهم‌ترین یافته‌های بازمانده از عصر مفرغ است و می توان آن را مرکز اصلی بقایای عصر مفرغ دانست.

دبیر پویش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی همدان می گوید: این تپه تاریخی از سال‌های گذشته با مشکلات بسیاری روبه‌رو بوده است، در گذشته، حفاری‌های غیرمجاز و عشایرمعضلات زیادی را برای این تپه‌ تاریخی ایجاد کرده بودند، حضورعشایر گاهی  با چادر زدن روی این محوطه‌ تاریخی و فرو کردن میله‌ آهنی درزمین همراه بود آنان محدوده‌ استقرار خود و چادرهای‌شان را با فنس‌کشی مشخص می کنند که این اقدام آسیب‌های زیادی را به این تپه‌ تاریخی می‌زند. زمین‌های اطراف این تپه که حریم ثانویه‌ این محوطه‌ی تاریخی است، در اختیار بخش خصوصی و زیر کشت کشاورزان است و آنان نیز با تپه خواری بخشی از محوطه را نابود کرده اند.

این فعال میراث فرهنگی در همدان ادامه می دهد: نبود نیروهای حفاظتی در این تپه‌ تاریخی، آسیب زیادی به تپه وارد کرده است. مهمترین چالش در منطقه سکونت معتادان بی خانمان است. در یکی از بخش‌های تپه، تونل‌های عمیقی که برخی از آن‌ها چهار متر عمق دارند توسط معتادان ایجاد شده‌ا است متأسفانه هیچ نیروی حفاظتی و امنیتی از این محوطه‌ تاریخی حفاظت نمی‌کند تا با این مسائل برخورد کند، حتی نهادهایی مانند سازمان عشایر یا منابع طبیعی درباره‌ حق و حقوق عشایر و این‌که در چه نقاطی می‌توانند چادر بزنند، صحبت نمی‌کنند.

او با اشاره به سکونت معتادان همدان در این تپه می گوید: این موضوع ازجنبه های مختلفی قابل بررسی است یکی مسئله انسانی است، ده ها انسان معتاد در حفره های این تپه سکونت دارند و با توجه به سرمای شدید همدان احتمال مرگ تعدادی از آنان تا پایان زمستان بسیار زیاد است. من نمی دانم کدام نهاد دولتی باید به این مسئله رسیدگی کند و این بی خانمان ها که تعداد آنها نیز بسیار زیاد است را ساماندهی کند اما نباید اجازه داد فاجعه انسانی رخ دهد.

زندی می گوید: موضوع دیگر مسئله میراث و هویت تاریخی شهر است حضور افراد بی خانمان و معتاد در یک محوطه باستانی وجه مناسبی برای شهر ندارد استانداری همدان می تواند وارد شود و این افراد را ساماندهی کند چه بسا این افراد بتوانند از اعتیاد رها شوند و به آغوش خانواده برگردند. شهرداری همدان در دایر کردن گرمخانه موفق عمل نکرده است. گرمخانه گنجایش این همه معتاد را ندارد بیش از 30معتاد بی خانمان هرشب درمحوطه تپه پیسا حضوردارند، بیش از ده نفر درخرابه های اطراف امامزاده عبدالله و آرامگاه باباطاهر و گفته می شود تعدادی نیز در اطراف گورستان همدان هستند. 

او ادامه می دهد: شهرداری و مدیران دولتی نوانسته اند این پدیده را ساماندهی کنند و با انتقال آنان به تپه پیسا تنها صورت مسئله را پاک کرده اند و مسئله به جای خود باقی است. روزبه روز تعداد بی خانمان های تپه پیسا بیشتر می شود وجود چنین پدیده ای در کنار یک شهر خطرات و آسیب های مختلف اجتماعی را به دنبال دارد. امروز تپه پیسا به عنوان محل فروش مواد مخدر شناخته شده است و بسیاری از مصرف کنندگان مواد مخدر آنجا را به عنوان مکانی امن می شناسند و به آنجا مراجعه می کنند.
حضور معتادان بی خانمان باعث اعتراض کشاورزان اطراف تپه پیسا را نیز فراهم کرده است. آنها می گویند:« همدای همدان سرد است و معتادان برای گرم کردن خود، درختان باغ مار را می شکنند و می سوزانند. ما گاهی جرات نمی کنیم محصولات کشاورزی را  برداشت کنیم و یا جرات نداریم تنهایی به اراضی سر بزنیم همیشه مجبوریم دسته جمعی به اینجا بیاییم امیدواریم مسئولان فکری به حال آنها و ما بکنند.

گفته می شود بسیاری از معتادان همدان برای خرید و مصرف  مواد مراجعه می کنند و روزانه صدها معتاد به این محوطه مراجعه می کند. در این محوطه استفاده از سرنگ یا آمپول مشترک رواج دارد و متوسط سن زنان و مردانی که به آنجا مراجعه می کنند و در آن محل سکونت دارند کمتر از 25 سال است. بیشتر افراد  تحصیل کرده هستند و به دلیل اعتیاد از سوی خانواده ترد شده اند. به نظر می رسد بهزیستی و کمپ های ترک اعتیاد نتوانسته اند دراستان موفق عمل کنند و عملکرد فعالان مدنی و بنیادهای خیریه نیز نشان می دهد توان ساماندهی این آسیب اجتماعی را ندارند.


برچسب ها: گورخواب های همدان ، بی خانمان های همدان ، تپه پیسا ، میراث همدان ،

چهارشنبه 15 دی 1395

به فکر «کنیسه» همدان نیستند!

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،گردشگری ،میراث فرهنگی ،

به فکر «کنیسه» همدان نیستند!

کنیسه کلیمیان در همدان

دزدان سال پیش دندان طمع برای باقی مانده‌های «کنیسه کلیمیان» دوختند و امسال کسی به فکر ترمیم بخش‌های فروریخته‌ی دیوار این بنای تاریخی نیست، حتی اعضای انجمن کلیمیان همدان!

به گزارش ایسنا، کنیسه‌ی قاجاری «کلیمیان» در بافت تاریخی بازار همدان، خیابان باباطاهر، کوچه جراحان؛ هرچند ۱۶ بهمن سال ۸۹ درفهرست آثار ملی به ثبت رسید، اما سال‌هاست با وجود داشتن فضایی حدود ۹۰۰ مترمربع، خالی از سکنه و به حال خود رها شده است. این بی‌توجهی این بنا را رو به نابودی برده است.

حسین زندی، فعال میراث‌فرهنگی همدان در این زمینه به ایسنا می‌گوید: سال‌هاست این بنای تاریخی به حال خود  رها شده است که این بی‌توجهی باعث شده تا در طول سال‌های مختلف آسیب‌های زیادی به این بنا وارد شود و حتی بخش‌هایی از دیوار شرقی بنا فرو بریزد.

او با بیان این که هرچند مالکان بنای «کنیسه کلیمیان» این بنای تاریخی را برای فروش گذاشته‌اند، اما با توجه به قیمت بالایی که دارد کسی سمت خرید این بنای تاریخی نمی‌رود، ادامه می‌دهد: چون از یک سو بخش خصوصی باید کاربری مرتبط با میراث فرهنگی را برای این بنای تاریخی انتخاب کند، از سوی دیگر اگر کسی به جز این بخش بخواهد کنیسه را بخرد، دنبال ساخت‌وساز است و قطعا تمایل به تخریب این بنای تاریخی دارد، از سوی دیگر دستگاه‌های دولتی اعتباری برای این تملک و رسیدگی به آن را ندارند.

وی همچنین به این نکته اشاره می‌کند که نگهبان این بنای تاریخی نیز اهمیت چندانی به این بنا نمی‌دهد و حتی به تخریب‌های هرروزه‌ بنا توجهی نمی‌کند و می‌گوید: از سوی دیگر به دلیل متروکه بودن این بنا، باد به سرعت در فضا و اتاق‌های مختلف آن می‌پیچد و باعث شکسته شدن شیشه‌ها، درها و پنجره‌ها می‌شود.

دیوار شرقی تخریب شده کنیسه کلیمیان

«زندی» راهکارِ جلوگیری از تخریب این بنا را پیشنهاد اعتبار برای مرمت مشارکتی این بنای تاریخی می‌داند تا دست‌کم از طریق مشارکت با میراث فرهنگی بتوان این بنای تاریخی را حفظ کرد.

این فعال میراث‌فرهنگی همچنین با بیان این‌که میراث‌فزهنگی تا امروز قدمی برای مرمت و رسیدگی به این بنا جلو نگذاشته است، ادامه می‌دهد: از سوی دیگر انجمن کلیمیان برای تغییر کاربری این بنای تاریخی کوتاه نمی‌آید و این اتفاق باعث شده تا در توجه به این بنا کوتاهی شود.

او هزینه‌ی برآورد شده برای ساماندهی این بنای ثبت شده در فهرست آثار ملی را حدود ۶۰۰ میلیون تومان اعلام می‌کند و می‌گوید: یا مالک _انجمن کلیمیان_ باید برای کاربری بنا کوتاه بیاید یا این میزان اعتبار را خود برای مرمت «کنیسه کلیمیان» هزینه کند.

وی نابود شدن این بنای تاریخی را به نفع میراث فرهنگی، مردم همدان و حتی انجمن کلیمیان نمی‌داند و نیست، هر چند کسانی که در این بنای تاریخی زندگی می‌کردند از این شهر مهاجرت کرده‌اند، اما مساله مهم این است که خودِ بنا باقی است وبه عنوان یکی از آثار هویت‌بخش همدان هنوز وجود دارد.

اگر فرم مشارکت در مرمت را پر می‌کنند، می‌توان کنیسه را نجات داد

علی مالمیر، مدیر کل میراث‌فرهنگی استان همدان، اما درباره‌ی اقداماتی که اداره کل میراث فرهنگی استان همدان برای حفاظت از این بنای تاریخی انجام داده است، به ایسنا توضیح می‌دهد: به مالکان کنیسه‌ی کلیمیان فرم مشارکت در مرمت دادیم تا با درخواست برای مرمت این بنای تاریخی از سوی آن‌ها، بتوانیم این بنای تاریخی را به صورت مشترک با مالک مرمت کنیم.

او می‌گوید: میراث فرهنگی با توجه به این‌که مالک این بنای تاریخی نیست، فقط می‌تواند در قالب فرم مشارکتی با  مجموعه‌ی نماینده‌ی کلیمیان این بنای تاریخی را مرمت کند، حتی این اقدام می‌تواند علاوه بر کنیسه، برای «حمام کلیمیان» نیز رخ دهد. در واقع اگر مالکان این بنای تاریخی فرم مرمت مشارکتی را امضا کنند، با استفاده از اعتبارات مشارکتی از استان می‌توانیم این دو بنا را مرمت کنیم.

فضای درونی کنیسه قاجاری کلیمیان در همدان

او با تاکید بر این‌که واگذاری این بنا از نظر میراث فرهنگی بلامانع است، ادامه می‌دهد: امسال نیز پیگیری‌هایی را برای نجات این بنای تاریخی انجام داده‌ایم.

به گزارش ایسنا، با وجود اقداماتی که مالمیر می‌گوید اداره کل میراث فرهنگی استان برای حفاظت از این بنای تاریخی انجام داده است، اما صحبت‌های او نشان می‌دهد که در حال حاضر و تا زمانی‌که مالکان این بنای تاریخی _اعضای انجمن کلیمیان_ دست کم قدمی برای امضای فرم مشارکتی نکنند، حتی دیوار شرقی تخریب شده‌ی بنا مرمت هم نمی‌شود!

اما جالب است که بی‌توجهی به این بنای تاریخی به اندازه‌ای است که مرداد ماه امسال چهار دزد با حفر تونلی ۳۰ متری قصد سرقت از کنیسه کلیمیان را کرده بودند که خوشبختانه با آگاهی به موقع نیروی انتظامی این اتفاق که می‌توانست آسیب بیشتری به «کنیسه کلیمیان» وارد کند، رخ نداد.

گزارش از: سمیه ایمانیان

جداره‌ی بیرونی کنیسه کلیمیان
جداره‌ی بیرونی کنیسه کلیمیان
فضای درونی کنیسه کلیمیان
فضای بیرونی کنیسه کلیمیان در همدان
عکس از پریسا زارعی
http://www.isna.ir/news/95101509353/%D8%A8%D9%87-%D9%81%DA%A9%D8%B1-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D8%B3%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF


برچسب ها: میراث در خطر همدان ، میراث فرهنگی همدان ، کنیسه یهودیان همدان ،

مطالباتNGOهای همدان از رئیس سازمان میراث‌فرهنگی؛

کنشگران مدنی حوزه میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری همدان در دیدار با رئیس جدید سازمان میراث‌فرهنگی به طرح مطالبات خود پرداختند.

 

به گزارش خبرنگار ایلنا، زهرا احمدی‌پور (رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری) در سفر خود به همدان؛ عصر روز پنجشنبه در استانداری همدان؛ با اعضای سازمان‌های غیردولتی این استان در حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری دیدار کرد.

در این نشست که بیش ۵۰ نفر از فعالان مدنی استان همدان حضور داشتند، افرادی به نمایندگی از دیگر کنشگران مدنی این حوزه به طرح مطالبات خود با رئیس سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری پرداختند.

بابک مغازه‌ای (عضو کمیته گردشگری بنیاد مهر) در ابتدای این جلسه با اشاره به افزایش تعداد سازمان‌ها و تشکل‌های غیردولتی در این استان و برشمردن برخی اقدامات NGO‌ها در همدان همچون راه‌اندازی پویش ملی سفر پاک، برگزاری کارگاه‌های آموزشی و... گفت: گردشگری و بوم‌گردی می‌تواند با رونق فروش صنایع‌دستی، غذاهای محلی، خدمات گردشگری، گیاهان دارویی و... اثر گذار‌ترین معیشت مکمل برای جوامع محلی باشد، این درحالی است که در سازمان میراث فرهنگی کمترین اعتبار به این بخش داده شده‌ است.

 در ادامه میلاد وندایی (باستان‌شناس و کنشگر مدنی) به ضرورت توجه بیشتر به مطالعات باستان‌شناسی در استان همدان اشاره کرد و گفت: تعامل با مراکز پژوهشی خارج از کشور، بها دادن به جوانان در حوزه باستان‌شناسی و میراث فرهنگی افزایش بودجه حفاری‌های باستان‌شناسی و افزایش ثبت آثار استان همدان در فهرست میراث ملی و جهانی ازجمله مطالبات ما از سازمان میراث فرهنگی است.

محمد سلیمی (نماینده انجمن سفال لالجین) نیز با اشاره به مشکلات صنعتگران این حوزه افزود: جایی برای ایجاد کارگاه‌های سفالگری جدید در لالجین نیست و در این زمینه با مشکل روبرو هستیم.

حسین زندی (عضو پویش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی) هم ضمن انتقاد از عملکر دولت قبل در حوزه سازمان‌های مردم‌نهاد گفت: ۶۰ الی ۸۰ نفر در دولت قبل در یگان حفاظت استان استخدام شده‌اند اما بیشتر آن‌ها پشت میز نشین شدند یا سمت‌های دیگری گرفتند و نیروی کافی برای سرکشی به آثار تاریخی باقی نمانده است.

وی ادامه داد: همچنین تعداد زیادی خانه تاریخی ثبت نشده در همدان وجود دارد که اگر دوباره ساخت و ساز پس از رکود رونق پیدا کند این آثار در معرض تهدید جدی قرار می‌گیرند.

 

          91

مسیر توسعه پایدار از حفظ میراث‌فرهنگی می‌گذرد

پس از بیان مطالبات فعالان میراث فرهنگی و تعدادی از نمایندگان NGO‌ها، زهرا احمدی‌پور که به همراه معاونان گردشگری و صنایع دستی خود در این جلسه حضور داشت؛ خطاب به سازمان‌های مردم‌نهاد استان همدان گفت: سمن‌ها همانند سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری میراث‌دار هستند. آنچه به ما رسیده اصالت و هویت ماست که در قالب بنا‌ها، محوطه‌ها، آثار ناملموس و هنرهای سنتی در دسترس ما قرار گرفته و رسالت ما حفاظت و مراقبت از این آثار است.

وی ادامه داد: ما باید میراث‌بان آثار تاریخی و فرهنگی باشیم و شما سمن‌ها که دیده‌بانان خوبی هستید؛ می‌توانید مراقبت کنید تا ما در اجرای برنامه‌ها و سیاست‌گذاری‌ها دچار اشتباه نشویم، چراکه این اشتباه ما را با بحران هویت مواجه خواهد کرد.

احمدی‌پور افزود: سمن‌ها علاوه بر میراث‌داری می‌توانند میراث‌ساز نیز باشند برای نمونه با روزآمد کردن صنایع دستی می‌توانیم میراث‌بانی را به میراث‌سازی تبدیل کنیم.

رئیس سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری توضیح داد: شما سمن‌ها باید سه مسئله را در حوزه‌های سه گانه سازمان طرح کنید و از ما بخواهید در این رابطه برای استان همدان برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری کنیم و حداقل هر ماه اقدامی در این زمینه انجام دهیم. خوشبختانه در چند سال گذشته اقدامات خوبی در حوزه سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری صورت گرفته است، اما برای تحرک و استمرار این برنامه‌ها نیازمند اشکال‌یابی و در ادامه حل و فصل این مشکلات هستیم.

معاون رئیس جمهور؛ بوم‌گردی را یکی از دغدغه‌های جدی استان همدان در حوزه گردشگری دانست و گفت: وقتی یک گردشگر وارد همدان می‌شود فقط نمی‌خواهد به لالجین برود و سفال ببیند بلکه بازدید از گنجنامه هگمتانه و شهری که به عنوان محل زندگی بوعلی سینا از آن یاد می‌شود، در برنامه گردشگران قرار می‌گیرد، اما سوال اینجاست که ما چه بسته‌ای برای گردشگران آماده کرده‌ایم که وقتی از شهر همدان خارج می‌شوند تصویر اصیلی از مهد تاریخ و تمدن ایران داشته باشند؟!

 احمدی‌پور خاطرنشان کرد: ما باید از مواریث فرهنگی و تاریخی چنان مراقبت کنیم که در آینده نه‌چندان دور نسل‌های آتی از ما به شایستگی یاد کنند، اگر می‌خواهیم به توسعه پایدار دست پیدا کنیم مسیر آن از حفظ و مراقبت از میراث فرهنگی می‌گذرد و این موضوع باید به دغدغه و مسئله اصلی مدیران شهر‌ها تبدیل شود و در ادامه خواهیم دید حفظ و مراقبت از میراث فرهنگی به دغدغه و مسئله اصلی کشور تبدیل خواهد شد.


برچسب ها: میراث همدان ،

تخریب باغ‌ها به همدان رسید

تخریب باغ های همدان در آستانه برگزاری همایش شهر سبز پایدار

کراپ‌شده - تخریب باغ در همدان - حسین زندی - دره مرادبیک
شناسهٔ خبر: 3826909 - 
صدای اره برقی همچنان از باغ های همدان به گوش می‌رسد، شهری که روزی باغ شهرش می نامیدند. این اولین بار نیست به جان فضای سبز شهری افتاده اند و راه های تنفسی همدان را مسدود می کنند.

خبرگزاری مهر، گروه جامعه: قطع درختان کشور اتفاق‌ تازه‌ای نیست. و هر سال دست کم ۴۰۰ هزار هکتار زمین حاصلخیز دچار فرسایش می‌شود. ایران در ۳۰ سال اخیر ۶ میلیون هکتار جنگل را از دست داده است و تازه قطع درختان به جنگل‌ها محدود نمی‌شود. هر ساله از شهرهای مختلف خبرهایی از قطع درختان در باغ‌های قدیمی و به بهانه‌های مختلف توسعه به گوش می‌رسد و این بار تخریب باغ‌ به همدان رسیده است. شهری که البته با این پدیده شوم ناآشنا نیست.

این بار با مجوز کمیسیون ماده ۷ اقدام به بریدن و قلع و قمع درختان جاده قدیم دره مراد بیک همدان کرده اند و آن گونه که فعالان محیط زیست همدان می‌گویند به جای اینکه مانند ادوار گذشته شبانه درخت ها را ببرند در روز روشن و با اعتماد به نفس کامل، کار خود را انجام می دهند و اعضای شورای شهر هم با افتخار از آن حرف می زنند.

در طول ۴ سال گذشته با مجوز شورای شهر باغ های بسیاری در همدان نابود شده است؛ باغ و عمارت تاریخی ذوالریاستین، باغ بدیع الحکما، باغ و عمارت جواهری و چندین باغ بزرگ و کوچک در همین دوره نابود شده که از این میان باغ بدیع الحکما بیش از ۶ هکتار مساحت داشت. این بار باغ دیگری در انتهای کوی استادان و مسیر جاده قدیم دره مرادبیک که نزدیک یک هکتار مساحت داشت توسط مالک خصوصی و مجوز شهرداری نابود شد.  

حسین زندی فعال محیط زیست و دبیر پویش پاسداری از میراث طبیعی و فرهنگی در استان همدان درباره این موضوع به خبرنگار مهر می‌گوید: صبح روز ۴شنبه خبردارشدم که باغ های مسیر جاده قدیم دره مرادبیک واقع در کوی استادان را تخریب می کنند. سریع به منطقه رفتم و متاسفانه خبر واقعیت داشت و با سه کامیون ۱۸ چرخ پر از تنه درخت مواجه شدم و یک دستگاه جرثقیل که در حال بارگذاری درخت ها بود و بیش از ۱۵ کارگر در محل مشغول بریدن درخت بودند.

مدیریت فضای سبز شهری همدان اعلام کرده: درختان این باغ به درخواست مالک و با مجوز ماده ۷ بریده شده و مجوز برای احیاء دوباره باغ صادرشده است.

با این حال زندی تاکید می‌کند: پرسش اساسی این است کدام یک از درختان و باغ های مشجر همدان که با مجوز یا بدون مجوز نابود شده دوباره احیاء و باز زنده سازی شده است؟ در دوره های گذشته بیشتر باغ هایی را که با این بهانه نابود کردند تبدیل به برج های تجاری و مسکونی شده است.

اعضای شورای شهر گفته های مدیرعامل سازمان پارک ها و فضای سبز شهرداری همدان را تایید کرده و ادعا می کنند درختان این باغ خشک بود اما تصاویر ثبت شده از تخریب باغ که به دست خبرنگار مهر رسیده این ادعا را تایید نمی‌کند.

حسین زندی در این باره تصریح می‌کند: آنچه اعضای شورای شهر می گویند خلاف واقعیت است. هیچ یک از درخت های این باغ  خشک نبوده و با اینکه فصل پاییز است هنوز برگ درختان را می توان دید و بر اساس عکس هایی که از محل گرفتم تعداد درختان نیز بسیار بیش از عددی است که مدیران شهرداری اعلام می کنند.

این اتفاق در حالی رخ داده که چند هفته بیشتر نیست که مدیران شهری اعلام کردند همایش «شهر سبز پایدار» آذر ماه امسال در همدان برگزار می شود. آیا رویکرد مدیران شهری و اعضای شورای شهر همدان به شهر سبز پایدار از مسیر قطع درختان می‌گذرد؟ پرسشی که مسلما مردم همدان در انتخابات شورای شهر آینده فراموش نخواهند کرد.

http://www.mehrnews.com/news/3826909/تخریب-باغ-های-همدان-در-آستانه-برگزاری-همایش-شهر-سبز-پایدار


برچسب ها: خبرگزاری مهر ، حسین زندی ،

اگر یکی از بنیان‌ها و مؤلفه های توسعه پایدار در هر جامعه‌ای را نهادهای مدنی آن کشور بدانیم به‌طورقطعی یکی دیگر از پایه‌ها و بنیان‌های توسعه پایدار در هر کشوری رسانه‌ها و مطبوعات آزاد آن به شمار می‌آید. ارتباط جامعه مدنی و رسانه بسیار تنگاتنگ و مرتبط است و تفکیک آن کاری بسیار دشوار خواهد بود.
کد خبر:۳۲۹۷۰۳
تاریخ انتشار:۲۶ آبان ۱۳۹۵ - ۱۲:۰۲16 November 2016
اما اگر بخواهیم نقش رسانه در پیشبرد تلاش‌های مدنی و یا تأثیر متقابل این دو را بررسی کنیم ابتدا باید کاربردهای رسانه‌ها  را در همپوشانی و کمک به نهادهای مدنی اولویت‌بندی کنیم.  در این عرصه با توجه به همین اولویت، باید جنبه سرگرمی رسانه را نادیده گرفت. مهم‌ترین نقش رسانه‌ها در این زمینه  جنبه اطلاع‌رسانی، خبر، تبلیغات و آموزش است یا به قول زنده‌یاد معتمد نژاد وظایف راهنمایی و رهبری رسانه‌هاست. 

به گزارش تابناک همدان؛ ابتدا باید به وضعیت نهادهای مدنی در ایران نظری افکند. نباید فراموش کرد که نهادهای مدنی در ایران بسیار نوپا و جوان است. تشکل‌ها و انجمن‌های غیردولتی نوین پس از سال ۱۳۷۶ و روی کار آمدن دولت اصلاحات در ایران پا به عرصه وجود گذاشتند این تشکل‌ها به دلیل نظارت بیش‌ازحد دولت‌ها و صدور مجوز از طریق نهادهای حاکمیتی به‌نوعی غیردولتی محسوب نمی‌شوند. درواقع با آنچه در غرب، چه کشورهای درحال‌توسعه و چه توسعه‌یافته دیده می‌شود متفاوت است باید پذیرفت در این نهادها وابستگی به دولت مانع توسعه محور بودن این تشکل‌ها شده است. در ایران تأسیس یک نهاد غیردولتی روزبه‌روز دشوارتر می‌شود و نهادهای مختلف برای ایجاد آن مانع‌تراشی می‌کنند پس از تأسیس نیز دخالت نهادهای حکومتی مانع استقلال و فعالیت مستقل آنان می‌شود درواقع می‌توان گفت در ایران هیچ تشکل غیردولتی مستقلی وجود ندارد.

 باوجوداین مشکلات می‌توان گفت جامعه ایران در طول ۲ دهه گذشته شیوه‌ای متفاوت از نهادسازی را  خارج از چارچوب و استانداردهای بین‌المللی تجربه کرده است. بااینکه این تشکل‌ها نیمه‌دولتی به شمار می‌روند در برخی از موارد دیده‌شده به‌سوی غیردولتی شدن و استقلال پیشرفته‌اند. نکته اصلی این است که  در مسیر حرکت این نهادها به‌سوی کارکردهای صحیح اجتماعی و رسیدن به استقلال رسانه‌ها بسیار مؤثر بوده‌اند و کمک کرده‌اند.
امروزه از رسانه‌ها با عنوان ابزار و نهاد اجتماعی یاد می‌شود ولی وضعیت در ایران شاید کمی با جهان متفاوت باشد باوجود همپایی ایران با کشورهای توسعه‌یافته در روزنامه‌نگاری در عرصه‌های دیگر رسانه نتوانسته چنانکه بایدوشاید عمل کند و همین امر سبب شده از حرکت جهانی بازبماند و مسائلی مانند بومی نبودن فناوری رسانه‌ای  این عرصه را دچار برخوردی چندگانه  کند.

اما  در اینجا  موضوع گفتار این است که چگونه می‌توان از ظرفیت رسانه‌ها برای مشارکت‌پذیری نهادهای مدنی بهره جست؟  دکتر کاظم معتمد نژاد در کتاب وسایل ارتباط‌جمعی می‌نویسد: «در نظام‌های دموکراسی روزنامه‌ها، مجله‌ها، رادیوها، تلویزیون‌ها و سینماها می‌توانند درراه گسترش ارتباط بین رهبری کنندگان و رهبری شوندگان خدمات مهمی انجام دهند و به‌عنوان آینه تمام نمای افکار عمومی، در جلب همکاری مردم و مشارکت دادن آن‌ها در امور اجتماعی تأثیر فراوان به‌جا گذارند. درصورتی‌که در نظام‌های استبدادی و دیکتاتوری که بین فرمانروایان و فرمان‌برداران،  روابط آزاد و رضایت‌آمیز وجود ندارد وسایل ارتباطی معمولاً به ابزارهای تبلیغات سیاسی در جوامع دارای نظام‌های آمرانه، همه از یک طرفه بودن نقش وسایل ارتباطی منعکس ساختن آمال و افکار عمومی در این نوع جوامع ناشی می‌شود. (معتمد نژاد،1386:6) 

اگر فعالان مدنی را به‌عنوان تصمیم سازان جامعه در نظر بگیریم رسانه‌ها می‌توانند به‌عنوان آینه‌ای عملکرد آنان را بازنمایی کنند و در جلب مشارکت‌های عمومی یاری گر فعالان مدنی باشند. همچنین رسانه‌ها می‌توانند نقش مهمی در شفافیت، دیده‌بانی و نظارت در عملکرد تشکل‌های غیردولتی داشته باشند. بازتاب اخبار برنامه‌ها و کارنامه  تشکل‌ها از طریق رسانه‌ها علاوه بر مشارکت موجب اعتمادسازی نیز می‌شود.

تجربه نشان داده  فعالان مدنی بدون رسانه نمی‌توانند گامی در جهت توسعه پایدار بردارند در دولت پیشین به دلیل محدودیت‌های موجود کسانی که در عرصه مدنی فعالیت می‌کردند چاره‌ای نمی‌دیدند که خود رسانه خود باشند و اخبار برنامه‌های خود را  از راه‌های گوناگون  منتشر کنند.  درحالی‌که در یک جامعه سالم سازمان‌های مردم‌نهاد برای ارائه راهکار در جهت توسعه به یاری رسانه‌ها نیاز دارند و نهادهای مدنی نیز به‌عنوان وجدان بیدار جامعه حمایتگر رسانه‌ها خواهند بود  اگرچه موانعی مانند سانسور و محدودیت که با روش‌های گوناگون در عرصه اطلاع‌رسانی اعمال می‌شود گریبان هر دو را گرفته است. در دولت پیشین اعتقادی به فعالیت مدنی نبود اما با توجه به شعارهای دولت یازدهم ضرورت دارد هر دو عرصه با ایجاد فضای باز تقویت شوند.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/329703/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%85%DA%A9-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D9%86%D9%87%D8%A7%D8%AF


برچسب ها: تابناک ، حسین زندی ، تشکل های غیر دولتی ،

شنبه 22 آبان 1395

مالک غار علیصدر کیست؟

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گردشگری ،میراث فرهنگی ،زیست بوم ،ایسنا ،مطالب در خبر گزاری ها ،

مالک غار علیصدر کیست؟

غار علیصدر

در واگذاری و اداره غار علیصدر که از ابتدای دهه ۷۰ در اختیار بخش خصوصی قرار گرفته، مجموعه میراث فرهنگی نقش نداشته و فقط نرخ‌گذاری این مجموعه‌ طبیعی-ملی و نظارت بر کارکرد بخش خصوصی را برعهده داشته است.

به گزارش ایسنا، غار علیصدر به عنوان مهمترین برند گردشگری استان همدان این روزها حال و روز خوشی ندارد؛ متولیانش معلوم نیستند، یک‌بار صحبت از بخش خصوصی می‌شود و یک‌روز میراث‌فرهنگی مسئول نظارت بر آن است؛ درآمد سالانه‌ بازدید از آن (۳۵ هزار تومان برای گردشگر داخلی و ۷۰ هزارتومان برای گردشگر خارجی) میلیاردها تومان است، اما رسیدگی به این اثر ثبت‌ملی شده به اندازه‌ای کم است که ورودیِ آن به اندازه یک ماشین باز شده و حتی کف غار را هم سنگ‌فرش کرده‌اند.

ماجرا زمانی آغاز شد که دادستان دیوان محاسبات کشور در گفت‌وگو با یکی از رسانه‌ها اعلام کرد، "طبق تصمیمات مسئولان استان همدان، غار علیصدر به طور غیرقانونی به شرکتی سیاحتی با نام علیصدر واگذار شده و حتی شماری از مدیران دولتی نیز در آن مسئولیت دارند! آن هم با مبلغ اجاره سالانه ۷۰۰ هزار تومان! درحالیکه درآمد این شرکت خصوصی از محل فروش بلیت ورودیه غار سالانه ۱۹ میلیارد تومان است."

این صحبت‌ها در حالی مطرح شدند که محمودرضا عراقی، معاون عمرانی استاندار همدان با تأکید بر اینکه مشکلی در مجموعه غار علیصدر وجود ندارد، به ایسنا گفته است: «واگذاری غیرقانونی غار علیصدر به بخش خصوصی را به صراحت تکذیب می‌کنم.»

به گفته‌ وی، از ۲۵ سال قبل براساس اصل ۴۴ قانون اساسی، غار علیصدر از طرف دولت با بخش عمومی غیردولتی به صورت مشارکتی اداره می‌شد. ۴۰ درصد سهام این شرکت مربوط به دولت شامل سازمان ایرانگردی و جهانگردی بوده و ۴۰ درصد سازمان همیاری شهرداری‌ها و ۲۰ درصد شهرداری همدان در این شرکت سهم دارند.

و جالب‌تر این‌که رئیس هیئت مدیره شرکت سیاحتی علیصدر با بیان اینکه غار علیصدر تا چند سال پیش به طور کامل زیان‌ده بوده، می‌گوید: «غارعلیصدر سالانه ۲ میلیارد تومان سود داشته که تماما صرف هزینه‌ها شده و اگر تاکنون سودی هم داشته، حاصل دولت و شهرداری شده است.»

ورودیِ غار علیصدر را به اندازه ورود یک ماشین باز کردند

اما میراث فرهنگی و محیط زیست استان همدان نسبت به بهره‌برداریِ خصوصی از  این محوطه‌ تاریخی و نفیس تاکید می‌کنند؛ بهره‌برداری که دوستداران میراث فرهنگی معتقدند «تا کنون آسیب‌هایی را به این محوطه وارد کرده که حتی ممکن است احتمال ثبت جهانی را از آن سلب کند.»

حسین زندی، فعال میراث فرهنگی و محیط‌زیست همدان در این زمینه به ایسنا می‌گوید: فعالان مدنی استان همدان از مدیریت شهری و اجرایی این استان درخواست می‌کنند اتفاقات موجود در غار علیصدر «شفاف‌سازی» شود که چه کسی و چگونه از این غار بهره‌برداری کرده و سرمایه‌های ملی آن امروز کجا هستند؟

او ادامه می‌دهد:‌ تخریب‌هایی که گردانندگانِ غار علیصدر و مسئولانی که در ۲۰ سال اخیر از غار بهره‌برداری کردند وارد آورده‌اند، باعث شد یکی از زیباترین غارهای ایران به غار مصنوعی تبدیل شود. در طول این سال‌ها کف غار سنگ‌فرش شده و ورودیِ غار به اندازه‌ای بزرگ شد که حتی ماشین نیز می‌تواند به داخل آن برود. اقداماتی که برای یک غار طبیعی بسیار نابخردانه است.

او می‌افزاید: حتی قندیل‌های غار که همیشه از آن آویزان بودند و دست همه به آن‌ها می‌رسید، امروز نیستند و فقط قندیل‌هایی وجود دارند که به هیچ عنوان امکان کندن آن‌ها نیست.

وی با تأکید بر اینکه غار علیصدر مهمترین برند گردشگری استان همدان بود، ادامه می‌دهد: اقدامات عمرانی انجام شده در این غار برای همیشه امکان ثبت جهانی را از بین برد، چون غار علیصدر محتمل‌ترین گزینه در همدان برای ثبت جهانی بود.

غار علیصدر از دهه ۷۰ در اختیار بخش خصوصی است

علی مالمیر، مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان نیز در این زمینه به ایسنا می‌گوید: ‌در حدود سال ۷۳ زمانی که سازمان ایرانگردی و جهانگردی زیر نظر وزارت ارشاد بود، غار علیصدر که سهامداران غالبِ آن بخش عمومی یعنی شهرداری، سازمان همیاری‌ها، استانداری و وزارت ارشاد بودند، بهره‌برداری از این غار را تحویل یک شرکت خصوصی دادند. با هماهنگی‌های انجام شده با استانداری و وزارت ارشاد، آن شرکت خصوصی تشکیل شد و بهره‌برداری از غار را بر عهده گرفت.

او با تأکید بر این‌که به واسطه‌ ثبت ملی بودن غار، مدیریت آن به هیچ‌کس داده نشده است، بیان می‌کند: بهره‌برداری از غار علیصدر براساس اسناد به آن‌ها واگذار شد. از سوی دیگر میراث فرهنگی یک طرف موضوع است. با توجه به اینکه این اثر طبیعی و ملی در ۱۵ دی ۱۳۸۷ در فهرست میراث طبیعی ملی به ثبت رسیده، در چارچوب ضوابط مشخص، میراث فرهنگی موظف به نظارت بر آن بود.

وی بخش گردشگریِ اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان را متولی نظارت و نرخ‌گذاری ورودی غار می‌داند و ادامه می‌دهد:‌ از زمانی که دستورالعمل غارها مصوب شد - که بر اساس آن غارها را تقسیم‌بندی کردند - تولیت برخی از غارها در اختیار سازمان میراث فرهنگی قرار گرفت و ذیلِ آن نیز مصوبه کارگروهی بود که تحت عنوان بهره‌برداری از غارها فعالیت انجام می‌داد؛ چون دولت براساس اصل ۴۴ و برای بهتر شدن خدمات، امور را به بخش خصوصی واگذار کرد، در واقع بهره‌برداری از این موضوع نیز در چارچوب این قابلیت واگذاری به بخش خصوصی داده شد که می‌تواند از آن بهره‌برداری کند، اما تولیت همچنان در اختیار بخش عمومی است و این موضوع همچنان ادامه دارد.

غار علیصدر، جزو نفایس ملی است

«مالمیر» با تاکید بر این‌که غار علیصدر جزو نفایس ملی است، ادامه می‌دهد: به همین دلیل این غار از نظر مالکیت به هیچ‌کس واگذار نمی‌شود، فقط امکان بهره‌برداری از این اثر طبیعی می‌تواند براساس ضوابط قانونی به یک بخش عمومی یا خصوصی واگذار شود که در حدود سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۳ این اتفاق رخ داد و تملک و مالکیت غار از نظر قانونی به هیچ‌کس واگذار نشد.

مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان در ادامه اظهار می‌کند: میراث فرهنگی از هیچ کدام از هزینه‌ها اطلاعی ندارد، چون متولی واگذاری غار به بخش خصوصی نبوده است. ما حتی از قرارداد و مفاد آن نیز مطلع نیستیم. فقط براساس وظیفه‌ نظارتی خود، نحوه‌ی بهره‌برداری را نظارت می‌کنیم.

وی ادامه می‌دهد: شاید در غار علیصدر قبل از ثبت محوطه‌سازی انجام شده یا اقداماتی در ورودی‌های آن انجام شده باشد، اما معتقدم به علت حضور بهره‌بردار و وجود دوربین کمترین آسیب‌ها به محوطه و قندیل‌ها وارد شده و در واقع با آغاز کار بهره‌برداری و انجام برخی از اقدامات، آسیب‌ها بسیار کم شد.

برخی اتفاقات در غار علیصدر خوشایند محیط‌زیست نبود

محمدرضا محمدی، مدیرکل حفاظت سازمان محیط‌زیست استان همدان نیز در این زمینه به ایسنا توضیح می‌دهد: آنچه در غار اتفاق افتاده مانند برخی اقدامات عمرانی و ناهمخوانی‌هایی که با طبیعت غار ایجاد شد، - از دو دهه قبل تا چند سال پیش - اتفاقاتی است که با محیط‌زیست همراه نبوده و قطعا خوشایند فعالان محیط‌زیست نیست، اما اتفاقات سه سال اخیر رو به جلو بوده‌اند.

وی کنترل نحوه ورود افراد به غار، جلوگیری از ورود آلودگی به سبب ورود گردشگران با کفش‌ها به غار، مبارزه با رشد جلبک‌ها در داخل غار، همچنین استفاده از پروژکتورهایی که منتهی به تغییر رژیم زیستی داخل غار می‌شوند را از جمله اقدامات مفیدی می‌داند که در طول سه سال گذشته وضعیت غار را بسیار بهتر کرده‌ و ادامه می‌دهد: معتقدیم اقدامات سه سال گذشته برای توقف مشکلات سال‌های قبل بوده است.

او با تأکید بر اینکه از سال ۷۱ غار علیصدر در اختیار بخش خصوصی است، بیان می‌کند: در فرایند مدیریت به طور قاطع اهمال‌هایی وجود داشته است که شاهد به وجود آمدن برخی اقدامات در این غار بوده‌ایم.

http://www.isna.ir/news/95081913705/%D9%85%D8%A7%D9%84%DA%A9-%D8%BA%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B5%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%DB%8C%D8%B3%D8%AA


برچسب ها: ایسنا ، غار علیصدر ، حسین زندی ،

خصوصی سازی درعرصه فرهنگ یکی از مولفه های توسعه است. در کشورهای توسعه یافته نه تنها تولید وعرضه کتاب وبه طور کلی محصولات فرهنگی دراختیار بخش خصوصی است بلکه برگزاری چنین نمایشگاه هایی را نیز بخش خصوصی و دست اندرکاران تولید کتاب برعهده می گیرند.
کد خبر:۳۲۴۱۱۷
تاریخ انتشار:۱۷ آبان ۱۳۹۵ - ۰۵:۳۶07 November 2016
دومین هفته آبان ماه همزمان بود با برگزاری یازدهمین دوره نمایشگاه کتاب استان همدان؛ یکی از رویدادهایی فرهنگی سال در همدان که می‌توانست  روزهای بهتری را برای فضای فرهنگی استان به ارمغان آورد.   

به گزارش تابناک همدان؛ برگزاری نمایشگاه کتاب درهمدان سابقه طولانی دارداگرچه گاهی با وقفه برگزارشده اما در طول ۱۱دوره سال‌های پررونقی راتجربه کرده است. دهه۷۰ ازبهترین وموفق‌ترین دوره‌های برگزاری نمایشگاه کتاب دراستان بوداز ویژگی‌های این نمایشگاه‌های این دوره درهمدان می‌توان به  اطلاع‌رسانی وتبلیغات گسترده آن اشاره کرد، بخش قابل‌ توجهی از بازدیدکنندگان وخریداران کتاب ازاستان‌ها وشهرهای هم‌جواربودند نمایشگاه امسال ازنظر تبلیغات بسیار ضعیف بودو تعداد زیادی ازعلاقه‌مندان به کتاب تاروز چهارم نمایشگاه از این رویداد بی‌خبر بودندهمچنین به گفته برخی غرفه داران نیمه‌وقت بودن زمان نمایشگاه آسیب زیادی به فروش کتاب وارد کرده بود هرچند معاون اداره فرهنگ و ارشاد معتقد بود این کار به تقاضا و درخواست ناشران صورت گرفته بودوصبح‌ها نمایشگاه تعطیل‌شده بود.

یازدهمین دوره نمایشگاه  کتاب همدان با ضعف‌های زیادی در این زمینه داشت برگزارکنندگان دولتی نمایشگاه پیش از برگزاری اعلام کرده بودند علاوه بر مبلغ ۲۰۰ میلیون تومان یارانه کتاب که به‌صورت کارت تخفیف ۲۰درصدی نمایشگاه از طریق بانک عامل توزیع بن در اختیار متقاضیان  قرارمی گیرد ناشران نیز ۲۰درصد تخفیف ارائه خواهندکرد اما  هیچ‌یک از ناشران  تخفیف بیش از ۱۰درصد را قائل نبودند وبرخی ناشران مانند انتشارات سروش هیچ تخفیفی به خریداران نمی‌داد. 
به نظر می‌رسد نظارت ضعیف اداره ارشاد عامل چنین نابسامانی‌هایی بود و این روش باعث از بین رفتن اعتماد عمومی می‌شود و از مخاطبان کتاب کاسته می‌شود.

همچنین کم بودن تنوع  کتاب وحضور نداشتن برخی ناشران مطرح از دیگر گله‌مندی‌های مخاطبان بود که به نظر می‌رسد متولیان نتوانسته بودند همه ناشران را متقاعد کنند. 

دراین نمایشگاه حتی متصدیان بانک عامل نیز ازکم بودن استقبال ازخرید بن  تعجب کرده بودند و همدان را با استان گیلان مقایسه می‌کردند.درواقع اگر مبلغ عنوان‌شده ازسوی مسئولان یعنی ۲۰۰میلیون تومان درست باشد، باید یک میلیارد تومان کارت دراختیار مردم قرارگرفته باشد و بدون در نظر گرفتن فروش آزادیک میلیارد ازطریق کارت تخفیف کتاب فروخته شود اما غرفه داران چنین نظری ندارند.

خصوصی سازی درعرصه فرهنگ یکی از مولفه های توسعه است. در کشورهای توسعه یافته نه تنها تولید وعرضه کتاب وبه طور کلی محصولات فرهنگی دراختیار بخش خصوصی است بلکه  برگزاری چنین نمایشگاه هایی را نیز بخش خصوصی و دست اندرکاران تولید کتاب برعهده می گیرند.

این نمایشگاه موضوع دیگری را نیزعیان می‌کرد مدیران ارشاد دراین دوره از همدان به‌عنوان سومین پایتخت کتاب یادمی کردند و از رشد آمار تولید کتاب درهمدان صحبت می‌کردند اما به‌جز تعاونی ناشران و تعداد کمی ناشر دانشگاهی و عمومی از۶۰ناشرهمدانی در نمایشگاه خبری نبودبه نظر می‌رسد یا باید در آمارهای ارائه‌شده تجدیدنظر کنندیا رویکرد دیگری به صنعت نشر استان و تولید کتاب داشته باشند.

یکی از راه‌های ترغیب افرادجامعه به کتاب‌خوانی در دسترس قرار گرفتن کتاب است و برگزاری نمایشگاه یکی از راه‌هایی است که کتاب در دسترس همگان قرار گیرد این نمایشگاه نیز باعث شده بودبخش هرچند کوچکی از جامعه یک بار دیگر به سمت کتاب بروند.

 با همه ضعف‌های موجود این رویداد فرهنگی برای شهر و استان همدان اهمیت بسیاری دارد و امید است در دوره‌های بعدی  درتوزیع مشوق‌ها وتخفیف‌ها راه عادلانه‌تری پیش‌گرفته شود و بخش خصوصی درعرصه فرهنگ مشارکت بیشتری داشته باشند.


برچسب ها: تابناک همدان ، نمایشگاه کتاب همدان ،

زن و طبیعت نمایشگاه گروهی آثار تصویرسازی هنرجویان خسرو انصاری هنرمند همدانی است که اولین بار در تهران برگزار شد و سپس در روزهای واپسین شهریورماه در گالری فرهنگسرای آوینی همدان مورد بازدید عموم قرار گرفت مهرماه به قزوین رفت و به‌زودی در چند شهر دیگر کشور در معرض بازدید علاقه‌مندان قرار خواهد گرفت.
کد خبر:۳۲۳۶۳۶
تاریخ انتشار:۱۵ آبان ۱۳۹۵ - ۰۹:۰۷15 August 1395
در این نمایشگاه آثار17نفر از تصویرسازان جوان از جمله: هدا افشار، زهرا برهانی، آرزو پاشا، نادیا جاودانی یکتا، زهرا جهانی، عادله حسینی، مهسا حسینیان، فایزه خزایی، گلناز خطیب، رویا شیدا، مریم صاحب-دیوانی، پریسا صادقی، مهسا صدیق، پریسا ضرابی، فاطمه فرحزاد، سمیه مستوفی و شادی مددی به نمایش عمومی درآمده است.

به گزارش تابناک همدان ؛ خسرو انصاری متولد ۱۳۵۹ درهمدان  است او از دوران هنرستان شروع فعالیت هنری در زمینه گرافیک کرده و پس از اخذ لیسانس گرافیک، فوق لیسانس تصویرسازی و گرافیک از آكادمى هنرهاى زیباى میلان دریافت کرد. 

انصاری در دانشگاه آزاد هنر و معماری تهران شرق به تدریس مشغول است. وی همچنین مدرس تصویرسازی و مجسمه سازی بوده و تاکنون برگزاری بیش از ۵ نمایشگاه درخارج از کشور و برگزاری چندین نمایشگاه انفرادی تصویرسازی و مجسمه برگزاری همچنین بیش از ۲۰ نمایشگاه گروهی داخلی را در کارنامه  خود دارد. او همچنین تجربه هایی در برگزاری ورکشاپ های تصویرسازی برای کودکان و بزرگسالان  وفعالیت هایی در طراحی صحنه تئاتر دارد.

خسرو انصاری با اشاره به شکل گیری ایده نمایشگاه زن و طبیعت می  گوید: بیش از ۱۲سال تحقیق وکار درمورد پروژه درخت مقدس و درخت زندگی در ایران و جهان انجام داده ام به این علت که درخت، نماد زیبایی، نماد زندگی و زن است  ارتباط بین این دو عنصر ایده شکل گیری این پروژه را به وجود آورد.

 هدف این نمایشگاه نشان دادن جایگاه والاى زنان در جامعه و نقش پر رنگ آنها در زندگى است با این رویكرد كه طبیعت  خود بسان مادرى مهربان است كه مهر خود را بر ما ارزانى مى دارد وجا دارد این روزها نگاهى دوباره به آن داشته باشیم و مهربانانه تر با آن برخورد كنیم.
 اینكه تمامى هنر جویان هریك عضوى از جامعه زنان هستند نگاهى متفاوت از دنیایشان دارند و بسیار عمیق و ریز بینانه به جهان خود مى نگرند.

او ادامه می دهد: این نمایشگاه در شهرهاى تهران، همدان و قزوین برگزار شده است و قصد داریم آن را در شهرهاى تبریز، انزلى، خرمشهر، دامغان، لرستان و كرج برگزار كنیم و در صدد این هستیم  در تمامى استان هاى كشور این نمایشگاه را برپا كنیم.

این هنرمند همدانی همچنین با  اشاره به دلیل گروهی بودن نمایشگاه و این که هنرمندان شرکت کننده نمایشگاه در چه سطحی هستند می گوید: یکی از شیوه های من درآموزش این است که درپایان کلاس های تصویرسازی با هنرجویان، همیشه دنبال یک اتفاق خوب برای هنرجویانم هستم و با توجه به این که هنرجویان من از شهرهای مختلفی هستند فکر کردم که یک مجموعه ای شکل بگیرد و در شهرهای مختلف به صورت تور نمایشگاه برگزار کنیم در مجموع حدود ۱۵شهر دراین نمایشگاه  حضور دارند نمایشگاه از تهران شروع شده، دومین شهری که این نمایشگاه برگزار شد همدان بود و به امید خدا در فاصله زمانی کوتاه در 15 شهر یاد شده ادامه خواهد یافت.

او  می افزاید: من شخصا تجربه نمایشگاه هاى زیادى چه گروهى و چه انفرادى را داشته ام وتجربه اى كه در نمایشگاه هاى گروهى كسب كردم چه از طرف بچه هاى تیم چه از طرف مخاطب بسیار متفاوت از نمایشگاه انفرادى است چون هنر زاییده ذهن هنرمند است و هر اثر خود معرف یك دنیاست و به این صورت در نمایشگاه هاى گروهى تك تك این دنیاها در كنار هم تبدیل به یك پیكره مى شوند و با تمام تفاوت ها یك هسته مركزى ایجاد مى كنند كه هر كس به زبان دل خود راوى است.

این هنرمند همدانی در ادامه می گوید: تصویر سازى یك هنر بصرى است و دیدن نقش زیادى در خلق تصویربه هنرمند مى دهد، با دیدن است كه مخاطبى كه به دنبال بزرگ كردن جهان خویش است به دنبال چگونه انجام دادن آن ترغیب مى شود و بى شك بدون داشتن علم و عشق در هیچ كارى دراین دنیا به سر منزل مقصود نخواهد رسید من خیلى دوست داشتم تجربه اى را كه در خارج كشور كسب كردم را با مردم سرزمین خودم به اشتراك بگذارم و تكنیك هایی كه در این سال ها آموزش دیده ام و كارهاى   مختلفى را انجام داده ام را در راستاى رشد این هنر به هم میهنانم عرضه كنم.

جلوه‌ی هنر همدانی با نمایشگاه  زن و طبیعت / خسرو انصاری: قصد دارم با نمایشگاه  زن و طبیعت ایران‌گردی کنم

انصاری در مورد نمایشگاه تهران و استقبال عمومی از این رویداد  می گوید: پیش ازاین نمایشگاه در تهران برگزار شد چون هنرجوهای من بیشتر از دانشجویان رشته هنر هستند این نمایشگاه از ۸ تا ۱۸ شهریور در تهران برگزار شد و با استقبال خوبی از سوی استادان، دانشجویان و افراد عام برخوردار شد مکان برگزاری فرهنگسرای سرو در خیابان ولیعصر که همکاری خیلی زیادی با گروه ما داشتند. در مورد تفاوت نمایشگاه همدان و تهران بهتر است صحبتی نکنم اما تشکر می کنم از ریاست ارشادشهرستان که حداقل حمایت را با گروه ما داشتند.

این طراح  و تصویرسازهمدانی  ادامه می دهد: علاوه بر موضوع نمایشگاه که زن و طبیعت است با همکاری همین هنرجوها ورکشاپ ۵ روزه ای برگزارکردیم  و از اواسط مرداد ماه مقدمات حضور در نمایشگاه تصویرسازی کشور ایتالیا  فراهم شد اما متاسفانه هیچ هنرمندی از همدان در گروه ما نیست.

این مدرس دانشگاه  با اشاره به وضعیت هنر به ویژه  تصویرسازی و گرافیک در همدان می گوید: من درمورد وضعیت هنر در ایران فقط سکوت می کنم امیدوارم که بتوانیم با همکاری ارگان ها و استادان هنر اتفاقات خوبی را به وجود بیاوریم. 

درهمدان نیز هنرمندان خوبی داریم  که   نیاز به حمایت دارند عرصه هنر بدون هنرمند معنا ندارد، امیدوارم  دوستان و همشهریان همدانی از این نمایشگاه استقبال کنند، رضایت داشته باشند و پس از این نمایشگاه های بیشتری در استان ببینیم.

ظرفیت هاى زیادى مغفول مانده و امید است با فرهنگ سازى و به اشتراك گذاشتن ایده ها و كارهاى مختلف این رشته را بیشتر از پیش به در جامعه هنرى گسترش دهیم.
او در پایان می گوید: من به زودی یک نمایشگاه تصویرسازی هم از کارهای هنرجویانم در ایتالیا برگزار می کنم.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/323636/%D8%AC%D9%84%D9%88%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D9%88-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D8%AE%D8%B3%D8%B1%D9%88-%D8%A7%D9%86%D8%B5%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%82%D8%B5%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D9%85-%D8%A8%D8%A7-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%B2%D9%86-%D9%88-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D9%85


برچسب ها: تابناک ، هنرمندان همدانی ، تصویر سازی در همدان ،

چهارشنبه 12 آبان 1395

ناکارآمدی مدیریت شهری در تحقق شهرسبز پایدار

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،

مدیریت شهری همدان نیازمندخانه‌تکانی اساسی است، تا نیروهای دغدغه مند ومتخصص جایگزین مدیران فعلی شده وتهیه وبازطراحی طرح تفضیلی شهربرای توسعه پایدارشهری بدون دخالت منفعت فردی-جناحی همچنین عدم‌تغییر طرح در طول اجرا می‌تواند شهر را آشفتگی رها کند.
کد خبر:۲۵۹۶۱۷
تاریخ انتشار:۱۲ آبان ۱۳۹۵ - ۰۸:۲۳12 August 1395
ناکارآمدی تصمیم سازان و تصمیم گیران حوزه مدیریت شهری درسه دهه گذشته از باغ شهر همدان یک شهر بی قواره با یک معماری پریشان ساخته است.

به گزارش تابناک همدان، برای اثبات این ادعا می توان با مقایسه همدان با شهر جدید دوبی که درکنار شهر قدیم ساخته شده به نتیجه رسید که مدیریت درشهر ما چندان فعالیت ثمربخشی نداشته است. شهرسازان ومدیران شهر دوبی دریک بیابان،شهری را آفریده اند که امروز نه تنها جای مناسبی برای زندگی شهروندان آن است بلکه مکانی برای لذت بردن گردشگرانی ازسراسر دنیا شده است هرچند درآن شهرنیز مناسبات و الگوهای محیط زیستی با استانداردهای جهانی فاصله دارد. اما مدیران ما شهر زیبای همدان را به یک پارکینگ تبدیل کرده‌اند طنز تاریخی این‌است که امروز می خواهند باخرید چند اتوبوس همدان را به شهرسبز پایدار تبدیل کنند.

به گفته یکی ازمدیران ارشد شهری،"درشهرهمدان 14 هزار واحد پارکینگ عمومی نیاز است درحالی که اکنون سه هزار واحد پارکینگ وجود دارد."مسلما توسعه جامعه شهری نیازمند زیرساخت های رفاهی،خدماتی و تفریحی است وشهری که تقریبا نیم میلیون نفرجمعیت دارد ایجاد پارکینگ برای رفاه  شهروندان نیز ضروری است. 

اما براساس گفته همین مدیران تعداد اتومبیل-های سرگردان درشهر بسیار زیاد است و با روش های جایگزین می توان آمدوشد این حجم اتومبیل به درون شهر را تعدیل کرد به همین دلیل باید از مدیران ارشد شهری پرسید که؛ 14هزار وسیله نقلیه به چه منظوردرداخل شهربدون پارکینگ سرگردان هستند و یا تردد200 هزار دستگاه خودرو درهمدان چه ضرورتی دارد؟ عوامل و راهکارهای زیادی می تواند ازحضور این حجم عظیم وسایل نقلیه جلو گیری کند.  

ناکارآمدی مدیریت شهری در تحقق شهر سبز پایدار

اصطلاحی دربین جوانان همدانی به ویژه نسل دهه 70 رایج شده با عنوان« دور دور». این جوانان اوقات بیکاری خودرا به منظور تفریح سوار خودروشخصی شده و بدون هدف خیابان هارا می چرخند. آیا مدیران شهری برای ایجاد مراکز تفریحی و تقویت نشاط اجتماعی درجامعه کاری کرده-اند آیا می دانند ایجاد چندین سالن کوچک کنسرت، تئاتر و سینما چقدر می تواند ازبار ترافیکی و آلودگی شهر کاهش دهد و مهم تر این که از آسیب های اجتماعی جلو گیری کند؟ 

شهردارفعلی همدان درجایی گفته است: «یکی ازشاخصه‌های رسیدن به شهرسبز وجود اتوبوس‌های برقی است که باید برای خرید این نوع اتوبوس‌ها اقدام و پیگیری جدی انجام شود.»

براساس همین دیدگاه یک مدیر است که ابتدا باید پرسید آیا اولویت اصلی شهرهمدان امروز بهره گیری از وسایل آمدورفت عمومی پاک است؟ آیا اگر زیرساخت ها، فن آوری، اعتبارو بودجه اجازه دهد و ما ازاین وسایل نقلیه استفاده کنیم وحتا اگر صدها اتوبوس برقی خریداری کنیم مشکل ترافیک همدان حل خواهد شد؟

باید درنظر داشت امروز نه اعتبار و بودجه و نه فن آوری و زیرساخت اجازه بهره مندی ازسوخت پاک و وسیله نقلیه کم آلاینده را به ما نخواهد داد وبه دلیل افزایش تعداد وسایل نقلیه و میزان استفاده ای که از هریک ازآن¬ها می‌شود‌، تلاش ها بیاثر خواهد شد. پس بهتر است شرایطی ایجاد شودکه شهروندان نیاز کمتری به استفاده از این وسایل داشته باشند. دولت الکترونیک و شهر الکترونیک می تواندبه این موضوع کمک کند.

سوخت های کم آلوده کننده می‌توانند آلودگی را کاهش دهند. مسئله اصلی درخودروهای داخلی این است که سیستم حمل ونقل غیراستاندارد وفرسوده است، سوخت ها ناقص می سوزند‌ و تولید آلودگی می‌کنند اولین قدم برای کاهش آلودگی نوسازی واستاندارد سازی سیستم حمل و نقل است.

 به طوریقین سیستم های پاک بی تاثیر نیست اما بیشتر ازهمه درهمدان مسیرهای دوچرخه سواری می توانست کارآمد باشد برای اجرای هرطرحی برنامه لازم است باخرید چند دستگاه اتوبوس برقی مسئله ای حل نمی شود البته مدیران ما به جای حل مسئله عادت کرده¬اند به پاک کردن صورت مسئله چرا که موقعیت شغلی به منافع عمومی اولویت دارد. هدر رفت سوخت درترافیک و آلودگی حاصل از این موقعیت امروزه بیشتر و مهمتر از جایگزین کردن سوخت است، هرچند قطعا باید کشور به سمت سوخت های جایگزین باشد.

به نظر می رسدماهیت مدیریت شهری مسئله اصلی شهر همدان است آنچه مسلم است ما درهمدان مدیریت شهری نداریم بلکه شهر فروشی داریم. مجموعه شورای شهر و شهرداری ها کارآمدی دراین زمینه را ندارند،در واقع تخصص و دغدغه کافی برای مدیریت ندارند و توان درآمدزایی نیز درآنها دیده نمی شود پس به جای مدیریت کردن برای جبران  مخارج و هزینه های روزمره اقدام به فروش تراکم و شهرمی کنند. درسایه عملکرد این مدیران شهر به یک پارکینگ تبدیل شده است وبا روند فعلی به زودی قفل خواهد شد. 

بی توجهی مجموعه شهرداری به حقوق شهروندی را درتبدیل معابر، کوچه ها و محله ها به پارکینگ می توان دریافت که حقوق عمومی مردم را زیر پا می گذارد و برای درآمدزایی و برآورده کردن تعدادی از مالکان خودرو، مقابل دروازه منزل شهروندان را اجاره می دهد.در نهایت بافت تاریخی مرکز شهر رابرای ایجاد  پارکینگ به بخش خصوصی واگذار می کند.

ناکارآمدی مدیریت شهری در تحقق شهر سبز پایدار

شهری که حدود نیم میلیون نفر جمعیت دارد و با تحمیل ازآن به عنوان کلان شهر نام می برند می توانست این بارترافیکی را نداشته باشدبه شرطی که مدیربت شهری کارآمدی داشت و مدیران متخصص آن را اداره می کردند. مفهوم مدیریت شهری برای بسیاری از مدیران ارشد استان نامانوس است به همین دلیل اراده ای برای حل مسئله وجود ندارد.

وقتی همه  مراکز خدمات رسانی و نهادهای دولتی دریک نقطه از یک شهر تجمیع شود مسلما آمد و شد درآن به سختی صورت می‌گیرد همدان نیز دچار چنین چالشی است. استقرار همه مراکز مدیریتی، نهادهای دولتی و مراکز خدماتی ازجمله هتل ها، مراکز تفریحی و فروشگاه ها در جنوب جغرافیای شهر یا دامنه الوند قرار گرفته است.

به نظر می رسد مدیریت شهری همدان به یک خانه تکانی اساسی نیاز دارد تا نیروهای دغدغه مند ومتخصص جایگزین مدیران فعلی شوند و مسئله دیگر تهیه و بازطراحی طرح تفضیلی شهر درجهت توسعه پایدار شهری وبدون درنظر گرفتن منفعت فردی، جناحی و غیر قابل تغییر بودن آن طرح در طول مدت زمان اجرا می تواند شهر را از این بحران رها کند و همدان از دور باطل مدیریت شهری خلاص شود.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/259617/%D9%86%D8%A7%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D8%A2%D9%85%D8%AF%DB%8C-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%AD%D9%82%D9%82-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%B3%D8%A8%D8%B2-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1


برچسب ها: تابناک ، مدیریت شهری ،

نمایش «واگویه‌های گندابی» به نویسندگی و کارگردانی محمدجواد کبودرآهنگی از 26 تا 28 آبان ماه در شهر نجف به روی صحنه خواهد رفت.
کد خبر:۳۲۱۶۳۳
تاریخ انتشار:۱۱ آبان ۱۳۹۵ - ۱۲:۲۶11 August 1395
 نمایش «واگویه‌های گندابی» به نویسندگی و کارگردانی محمدجواد کبودرآهنگی از 26 تا 28 آبان ماه در شهر نجف به روی صحنه خواهد رفت.  
 
به گزارش تابناک همدان ؛ این نمایش به تهیه‌کنندگی حوزه هنری استان همدان به مناسبت یک فستیوال آیینی در کشور عراق حضور خواهد داشت. «واگویه‌های گندابی»در 2ماه گذشته 2 بار در همدان و یک بار در تهران به روی صحنه رفته و به در خواست حوزه هنری استان‌های مختلف ممکن است پس از اجرای نجف بار دیگر در برخی شهرها اجرا شود.

حضور اعتقادی در نمایش 
سیدمهرداد کاووسی حسینی که نقش داوود نوچه و جان فدایی علی گندابی را در نمایش واگویه‌های گندابی بازی می کند، می گوید: نقش داوود در این نمایش نشان‌دهنده درون علی گندابی است. در واقع علی گندابی هر خصوصیت رفتاری که دارد این نمایش آن را بازنمایی می کند. حضور در این نمایش به نوعی برای من مسأله اعتقادی نیز هست.
کاووسی با اشاره به اجرای گذشته علی گندابی می گوید: این نمایش در همدان و تهران اجرا شد و پس از اجرای دوباره در همدان از 26 تا 28 آبان ماه در نجف اجرا خواهیم داشت.
 
 علی گندابی به نجف می‌رود / داستان زندگی یک لوطی همدانی
 
حضور در نجف
وی به حضور علی گندابی در نجف نیز اشاره کرده می¬گوید: ما از طریق یک فستیوال در عراق حضور خواهیم داشت. همانطور که می دانید مزار علی گندابی در نجف است و با دعوت حوزه هنری، ما در این فستیوال شرکت خواهیم کرد که به نظرم اتفاق خوبی است. در این جشنواره حدود 60 اجرای خیابانی از سراسر کشور شرکت می کنند اما تنها اجرای صحنه ای را نمایش علی گندابی خواهد داشت. همه این نمایش ها با موضوعات عاشورایی است و در مسیر کاروان زائران اجرا خواهد شد و پس از رسیدن به نجف نیز به صورت خیابانی کارهای خود را اجرا می کنند.

کاووسی می افزاید: اتفاق خاصی که برای من اهمیت دارد این است که علی گندابی بر اثر یک تحول به نجف رفت و در آنجا مدفون شد. گروه ما نیز به مناسبت این فستیوال در کنار مزار او اجرا خواهد کرد. یکی از افتخارات من بازی در این نمایش است و افتخار دیگر اجرای آن در شهر نجف. 

بازیگر نقش داوود در نمایش علی گندابی می گوید: در سال های اخیر تنها نمایشی که به صورت چرخشی در شهرهای گوناگون اجرا می شود واگویه های علی گندابی است و خوشبختانه وقتی در تهران این نمایش را با لهجه همدانی اجرا می کردیم استقبال خوبی شد. گاهی سالن پر می شد و  تماشاگران ایستاده کار ما را تماشا می کردند به همین دلیل اجرای نمایش ما در تهران 2 روز تمدید شد. علاوه بر نجف شیراز، گرگان و قزوین درخواست کرده اند که در آن شهرها  اجرا کنیم اگر امکان آن فراهم شود پس از نجف به شیراز می‌رویم.

قصه عشق 
احمدرضا جلیلوند که در نقش سید ابراهیم یکی از لمپن‌ها و لا‌ت‌های همدان را بازی می‌کند در مورد شخصیت علی گندابی می‌گوید: واگویه‌های علی گندابی قصه عشق و ارادت زلال به اهل بیت است. قصه لاتی از دیار هگمتانه که در یک اتقاق گویی باید به آن لحظه می  رسید. او توبه می کند، زلال می شود و دیگر اوست و آستان حضرت مولا. علی گندابی همچون نام خود به علی بخشیده شد. گندابی پا را فراتر می گذارد نه تنها خود توبه می کند و زلال می شود پیرامون خود و آدم های اطراف خود را تحت تاثیر قرار می دهد مثل سیدابراهیم که بنده افتخار بازی کردن در این نمایش را دارم.

جلیلوند ادامه می‌دهد: سید ابراهیم همچون علی یک لات است اما نه با شرایط علی و شخصیت علی. طی ماجراهایی سید ابراهیم رودرروی گندابی قرار می گیرد انگار او هم باید این لحظه برایش رقم می خورد تا به واسطه گندابی او هم از چشمه زلال معرفت و اردات سیراب شود. در واقع توبه گندابی فردی نیست یک انقلاب عظیم است که همه چیز و همه کس را در چشمه جوشان عشق و دلدادگی هضم می کند سیدابراهیم هم یکی از همین موردها است او هم توبه می کند و به اقیانوس عشق می پیوندد.
 
 علی گندابی به نجف می‌رود / داستان زندگی یک لوطی همدانی

این بازیگر همدانی می افزاید: به جای شکر بود که بنده در این نمایش حضور پیدا کردم امیداوارم تلاش اینجانب و همه گروه تئاتر بوعلی توانسته باشد حق مطلب مکتب حضرت مولا و خاندان اهل بیت را ادا کرده باشد.

جلیلوند می گوید: در پایان از همه دوستان هنرمندم در گروه تئاتر بوعلی تشکر می کنم و از آقایان سید محمدجواد کبودرآهنگی کارگردان فهیم و کاربلد و شریف و سهراب نیک‌فرجاد عزیز که با تمام احترام و اخلاص تجربه های گرانقدر خود را به گروه انتقال دادند تشکر کنم. 

هزینه‌های بالای نمایش 
نیما بیگلریان مسئول واحد نمایش استان همدان می‌گوید: پیگیری ها  به نتیجه خواهد رسید  و اجرای خوبی را در نجف شاهد خواهیم شد. اجرا در تهران بسیار موفق بود و امیدواریم در نجف نیز همین روند را داشته باشیم. 
 علی گندابی به نجف می‌رود / داستان زندگی یک لوطی همدانی
 
 
وی که مسئولیت هماهنگی اجرای نمایش واگویه های علی گندابی در نجف را پیگیری می کند، ادامه می‌دهد: فستیوال نجف همایشی است که از سوی ستاد اربعین حسینی  برگزار می شود و  دفتر تئاتر مردمی  و مساجد هماهنگی ها را انجام می دهد و نمایش واگویه های علی گندابی  نیز3 شب  در این همایش اجرا می شود. من با محراب محمدزاده از مسئولان ستاد تئاتر مردمی که گفت‌و گو کردم، گفت اجرای این نمایش در نجف قطعی است و ما در حال پیگیری کارهای مالی هستیم. به دلیل اینکه گروه تعداد زیادی دارد و هزینه زیادی را در بر می گیرد.

اجرا در شهرهای مختلف 
محمد جواد کبودراهنگی کارگردان همدانی نمایش «واگویه‌های گندابی» با تاکید بر اینکه گروه آمادگی اجرای نمایش در دیگر شهرها نیز دارد می گوید: برنامه گروه پس از اجرای تهران اجرای مجدد نمایش از سوم آبان ماه در همدان بود و پیش از اجرا در دیگر استان ها شرایطی فراهم شده تا در شهر نجف نیز 3اجرا داشته باشیم. اجرا نیز  به همت حوزه هنری کشور صورت گر فته است. در اجرای نجف صحنه هایی از نمایش تعدیل می شود و با اندکی تغییر اجرا خواهد شد.

کبودراهنگی با اشاره به ایده و چگونگی اجرای این نمایش می‌گوید: علی گندابی یک شخصیت لات یا لوطی همدانی بوده اما مهمترین ویژگی او تحولی است که در دوره ای از زندگی اش رخ می دهد و چگونگی این تحول و اتفاقات بعدی در زندگی او مهم است که باعث شده این شخصیت شنیدنی و دیدنی شود. پی تر قصه زندگی او در پای منابر و سخنرانی های مذهبی شنیده شده بود. من فکر کردم می توان از طریق نمایش به آن پرداخت و پس از تحقیقات میدانی کار نوشتن را شروع کردم و حس کردم که این کار را بر روی صحنه بیاورم.

ادای دین به همدان
وی ادامه می دهد: عاملی که باعث شد این نمایش را کار کنم زنده‌یاد علی‌اکبر محمودی‌وثاق بود که بسیار اصرار داشت این کار را اجرا کنم و قرار  بود خودش نقش گندابی را بازی کند. محمودی‌وثاق منابع خوبی در مورد گندابی داشت که متاسفانه پس از مرگش آنها را از دست دادیم. اما به سفارش او عمل کردم و نمایش را نوشتم و ادامه دادم. ما دینی داریم که باید افراد شاخص استان را معرفی کنیم. به نظرم در منطقه خودمان به این موضوع کم پرداخته ایم. شخصیت های بزرگی در  همدان داریم که می تواند در  قالب داستان، نمایش و فیلم تولید شود. امیدوارم دوستان ورود پیدا کنند و این اتفاق بیفتد.

داستان زندگی یک لوطی 
سهراب نیک‌فرجاد کارگردان و بازیگر شناخته‌شده همدانی که در این نمایش نقش علی گندابی را دارد می‌گوید: تحولی که در زندگی آدمی در حد علی گندابی می افتد بسیار مهم است. او فرد لات یا لوطی بوده که می توانسته با گردن کلفتی بخشی از شهر را کنترل کند. زمان زندگی او اوایل دوره رضا شاه، اوج لوطی‌گری و به قول معروف لات بازی بوده است. او نه یک اسطوره و نه یک قهرمان است بلکه در حد یک لوطی می توان از او نام برد که مانند خیلی از جاهل های آن دوره اگر در طول سال مرتکب خلاف می‌شدند در ماه های محرم، صفر و رمضان خلاف نمی کردند و حتی کمک و دستگیری از محرومان هم می‌کردند.
 
علی گندابی به نجف می‌رود / داستان زندگی یک لوطی همدانی 

نیک‌فرجاد ادامه می دهد: خیلی از آنها در این ماه ها دعوا نمی کردند، مشروب نمی خوردند و حتی سنگین‌ترین علم ها را در مراسم محرم بر می داشتند. او نیز مانند جاهل ها و لوطی‌های آن زمان قماربازی می کرده، باج‌گیری می کرده اما به عقیده خود از پولدارها می گرفته و به فقرا کمک می کرده است. علی گندابی یک خصیصه دیگر هم داشته که نسبت به دیگران برجسته تر است؛ در دوره جوانی او، روس ها وارد خاک ایران شده بودند و تعدی، ظلم، ستم و تجاوز زیادی درشهر می کردند. علی گندابی بسیار ناموس‌پرست بوده که گفته می شود همسر خود را به همین دلیل می کشد. در زمان ورود روس ها اسلحه به دست می گیرد و با روس ها می جنگد. با برادر  خود رجبعلی در اسدآباد با روس ها درگیر می شوند و تیر می خورد اما زنده می ماند.

بازیگر نقش علی گندابی در ادامه می گوید: اما آنچه او را برجسته‌تر از دیگر لوطی ها می کند تحولی است که منجر به مرگ او هم می شود. او همه روزهای سال به غیر از محرم در حال مشروب خوری بوده است. شبی از شب ها با دوستانش درکنار دروازه شهر در حال مستی بودند که به شیخ حسن روضه‌خوان بر می خورد، شیخ به آنها می گوید لااقل حرمت محرم را نگه می داشتید و در شب اول محرم مست نمی شدید آنجاست که گندابی متوجه می شود دچار گناهی بزرگ شده و متوجه آمدن ماه محرم نشده است قسم می خورد و از شیخ می خواهد که برای آنها روضه بخواند.
 
به اصرار شیخ را وادار به روضه خواندن می‌کند و تحت تاثیر قرار می گیرد. همان کار و احساس گناه باعث می شود ترک دیار کند، به نجف برود، مجاور شود و در آنجا نیز بعد از سال ها از دنیا می رود. این دگرگونی در نجف به قدری بوده که از او یک شخصیت متفاوت می‌سازد و به یک فرد معتمد در نجف تبدیل می شود یک انسان خداجو و معتقدی که همه مردم به اعتماد داشتند. 
 

نیک‌فرجاد با اشاره به علت پذیرفتن نقش علی گندابی در این نمایش می¬گوید: باور من این است که بازیگر هر نقشی را بتواند بازی کند حال اینکه گاهی با فیزیک، جسم، قد و قواره هماهنگ نباشد موضوع دیگری است اما توانایی را نباید نادیده گرفت. هرچند من هر نقشی را نمی پذیرم و بازی نمی¬کنم که مسأله¬ای دیگر است اما از آنجا که گندابی یک شخصیت همدانی است و انسانی عیارگونه است برای من جالب بود. 

سهراب نیک فرجاد، سیدمهرداد کاووسی حسینی، احمد جلیلوند، سعید باغبانی نیر، یاسر محمدی، ندا هادیان، سعید محمودیان، میلاد سلوکی، اکبر اسلامی، سعید متعبد، محمد طالبی، سپهر مسافران، نگار فیروزی، محسن صلواتی، محسن رضانیا، مبین خانیان، علی پاشاپور و زهرا بختیاری بازیگران این نمایش هستند و نیما بیگلریان به عنوان مدیر تولید، نگار فیروزی منشی صحنه و سودابه طاهری طراحی پوستر نمایش را بر عهده دارد. تهیه کننده آن حوزه هنری است که تبلیغات را هم بر عهده گرفته است.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/321633/%D8%B9%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D8%AC%D9%81-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%D9%84%D9%88%D8%B7%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C


اسدی و بیات دو کوهنوردی هستند که برنامه‌های خود را به‌صورت مشترک اجرا می‌کنند، این دو کوهنورد همدانی به غیر صعودهای داخلی در سال ۹۲ رکورد صعود سرعتی در قله آرارات کشور ترکیه از خود به‌جای گذاشته‌اند و امسال هم با تمرینات پیاپی برای اولین بار قله کازبک در گرجستان را صعود کردند.
کد خبر:۳۱۷۵۷۹
تاریخ انتشار:۰۴ آبان ۱۳۹۵ - ۱۰:۱۶04 August 1395
محمد اسدی و محمود بیات دو کوهنوردی هستند که برنامه های  خود را به صورت مشترک اجرا می کنند، این دو کوهنورد همدانی به غیر صعودهای داخلی درسال 92یک رکورد صعود سرعتی درقله آرارات کشورترکیه ازخود به جای گذاشته اند وامسال هم با تمرینات پیاپی برای اولین بار  قله کازبک درگرجستان را صعود کردند.

به گزارش تابناک همدان ؛ محمد اسدی پیروز کوهنورد و فعال محیط زیست همدانی تابستان گذشته قله دماوند را ازجبهه غربی با موفقیت صعود کرد و به تازگی نیز به قله کازبک گرجستان را صعود کرد. 

او متولد 25 آبان 1363 است و کارشناسی ارشد روانسنجی از دانشگاه آزاد تهران شمال دارد. محمد اسدی در پاسخ به این پرسش که از چه زمانی به کوهنوردی علاقمند شدید و در چه شاخه ای از کوهنوردی فعال هستید؟ می گوید: از دوران نوجوانی به کوه می رفتم  اما به طور جدی از سال 87 کوهنوردی را آغاز کردم  و سال 92 رشته تخصصی کوهنوردی سرعتی را انتخاب کردم بعد از سال 92 بیشتر صعودهای من به صورت سرعتی بوده است.

این کوهنورد همدانی با اشاره به مقام  هایی که  در صعودهای سرعتی کسب کرده می گوید: از مقام های بدست آمده به صورت سرعتی، قله آرارات ترکیه با زمان 2 ساعت و 32 دقیقه بوده و قله کازبک گرجستان با زمان 7ساعت و 30 دقیقه صعود شد. 

صعودهایی به صورت گروهی و انفرادی به قله دماوند از جبهه های مختلف از سال 87 تا به امروز داشته ام همچنین قله سبلان درفصل های بهار، تابستان و پاییز، قله سهند و جام را به صورت سرعتی صعود کرده ام. دراین سال ها باهیئت کوهنوردی همدان، گروه کوهنوردی یاران همدان، گروه کوهنوردی پارس تهران، گروه البرز تهران، گروه دماوند تهران ، گروه باران تهران و تشکل های محیط زیستی استان همدان همکاری و همنوردی داشته ام.

این کوهنورد با اشاره به وضعیت آموزش کوهنورد درهمدان می گوید: کوهنوردی در استان همدان سابقه دیرینه و کارنامه درخشانی دارد و بیشتر مربیان و بزرگان کوهنوردی همدان تلاش زیادی در جهت آموزش نسل های پس از خود داشتند اما مدتی وضعیت کمی تغییر کرده بود و این روندمتوقف شده بود. 

 دردل های کوهنوردی از زبان قهرمانان سرعتی همدان


در گذشته می بایست برای دورهای تخصصی به تهران مراجعه می کردیم اما در حال حاضر کوهنوردی و سنگنوردی در همدان تمامی دوره ها از کوه پیمایی گرفته تا یخ، برف وسنگوردی تخصصی و حتی پزشکی کوهستان را برای علاقمندان با صدور گواهینامه اجرا می کند.

او به تغییرات جدید و انتخابات اخیرهیئت کوهنوردی همدان نیز شاره می کند و در ادامه می گوید: جا دارد تقدیر و تشکری بکنم از رئیس سابق هیئت کوهنوردی همدان به دلیل تمام تلاش هایشان برای تیم های کوهنوردی همدان، امیدوارم که با ریاست جدید آقای گوهری و تصمیمات مدیریتی جدید و خلاقانه خود گامی جدیدی برای پیشرفت و وحدت و انسجام کوهنودان استان همدان اتخاذ کنند.

 چرا که همیشه ما به دنبال بهترین ها هستیم و انتظار داریم افرادی که در راس کار قرار می گیرند تمام تلاششان را در خصوص فعالیت های خود داشته باشند.

اسدی به برنامه صعود اخیرخود نیز اشاره کرده می گوید: صعود به قله کازبک گرجستان را در سال 94  برنامه ریزی کردیم و تمرینات ما 9 ماه طول کشید برای آمادگی قله های یخچال، قزل، الوند، کلاغ لان را در همدان و برنامه دماوند، سهند و جام را برای تمرین در نظر گرفتیم. صعود قله در روز 24 مرداد سال 95 انجام شد.

او درپاسخ به این پرسش که آیا از برنامه های فرا ملی و خارج از کشور توسط هیئت کوهنوردی یا بخش خصوصی حمایت می شود می گوید: متاسفانه ما برای بیشتر ورزشکاران حرفه ای خود هیچ گونه امکاناتی نداریم.

 در کشور ما فقط برای فوتبال خوب هزینه می کنند در صورتی که دراین چند سال ازتیم فوتبال هیچ مقام چشمگیری نداشته ایم اما درسایر موارد که ما بهترین ها را داریم وهیچ گونه حمایتی از ورزشکاران نمی شود.



 مخصوصا در کوهنوردی که حتی دریغ از یک لوح تقدی، کمک های مالی چه از سمت هیئت چه از سازمان یا ارگان های دولتی هرگز نداشتیم اما امسال شرکت به پخش مرکز بخش همدان به صورت پشتیبانی از من حمایت کرد. 

جا دارد از مدیریت محترم به پخش همدان آقای داریوش پیریان و آقای مصطفی معتقد که برای صعود از هیچ کمکی دریغ نکردند تقدیر و تشکرو قدردانی کنم.

اسدی با برشمردن موانع و مشکلاتی که دراین صعود داشته، گفت: اولین و مهم ترین مشکل، هزینه های بالاست که می بایست همه هزینه ها را کوهنورد پرداخت کند مورد بعدی این است که همه ما کوهنوردها شاغل هستیم و هرکدام در سازمانی در حال خدمت هستیم و برای گرفتن مرخصی مشکلات خاص هر سازمان را داریم.

او درادامه با اشاره به اهدافش از کوهنوردی می گوید: افراد با انگیزه های مختلف جذب کوه می شوند. یکی از هدف های من از کوهنوردی است که حتی برای یک روزهم شده ازمحیط ماشینی وبسته شهری دورباشم واز زاویه های دیگربه زندگی نگاه کنم.

دردل های کوهنوردی از زبان قهرمانان سرعتی همدان

 درحقیقت کوهنوردی یک تولد دیگر است برای انسانی که در محیط بسته جامعه شهری زندگی می کند. بعضی ها به عنوان تفریح نگاه می کنند و عده ای دیگر به عنوان ورزش اما من برای ماجراجویی و نزدیک تر شدن انسان ها به یکدیگر که همان درس زندگیست این رشته را انتخاب کردم کوهنوردی برای من یعنی داشتن هدف.

این فعال محیط زیست  آینده کوهنوردی را روشن ارزیابی کرده و می گوید: آینده کوهنوردی همدان را با توجه به نبود همگرایی رو به جلو و مثبت است، امیدوارم با مدیرت های جدید تصمیم های جدی برای وحدت و انسجام کوهنوردان همدانی گرفته شود.

محمد اسدی در پایان به فعالیت های محیط زیستی خود اشاره کرده می گوید:در چند سال گذشته گروهی داشتیم که هر دو هفته برای پاکسازی کوه، جنگل و رودخانه می رفتیم که ارتباط تنگاتنگی بین محیط زیست و کوهنوردی برقرار کنیم خوشبختانه روز به روز این گروها در حال بیشترو رشد چشمگیری هستند و بیشتر از این که بخواهند پاکسازی کنند برای فرهنگ پاک بودن محیط زیست زحمت می کشند رابطه کوهنوردی با محیط زیست همیشه خوب و مثبت است.

محمود بیات کوه نورد متولد ۱۳۶۷در همدان است. او می گوید: من تنها  عضو هیئت کوهنوردی همدان هستم و بیشتر صعودها را با محمد اسدی همراه بودم در کوهنوردی همیشه باید برای صعود آمادگی داشت می توان گفت مدام  در حال تمرین هستیم و برای هر برنامه ای خود را آماده می کنیم. 

بیات در ادامه می گوید: صعودهای ما سرعتی است . صعود سرعتی ارارات را سال92 داشتیم و صعود به کازبک وکمک رسانی هم نوردان را تابستان سال جاری در صعودهای داخلی نیز صعود به بام ایران دماوند و صعودسرعتی از دانشگاه آزاد همدان به میدان میشان را سال گذشته داشتیم.

او درباره کوهنوردی استان همدان می گوید: کوهنوردان همدان از بهترین کوهنوردن ایران هستند که مسیرهای دشوار را پشت سر گذاشتند کوهنوردی همدان در گذشته نقش پررنگی داشته و ما سعی می کنیم آینده خوبی هم داشته باشیم. امیدوارم هیئت کوهنوردی همکاری کند و کوهنوردان همدانی بتوانند در کارگاه آموزشی که فدراسیون برگزار می کند شرکت کنند.


دردل های کوهنوردی از زبان قهرمانان سرعتی همدان
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/317579/دردل-های-کوهنوردی-از-زبان-قهرمانان-سرعتی-همدان


برچسب ها: تابناک ، کوهنوردی همدان ، صعود سرعتی کوهنوردان همدان ،

چهارشنبه 24 شهریور 1395

به وقت ماهی گیری با تشکل های غیردولتی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،

در استان همدان برخی از تشکل ها تلاش می کنند به عرصه توانمندسازی نیازمندان وارد شوند، اما امکانات اندک، و رویکرد سطحی دولتی ها به نهادهای مدنی که آنها را به عنوان زینت المجالس پذیرفته اند و به رسمیت شناخته نشدن سازمان های غیردولتی از سوی مردم موانعی است که هنوز به عنوان سرعت گیر پیش پای فعالان مدنی قرار دارد و این نهادها ابتدا باید موانع را برطرف کنند.
کد خبر:۲۹۵۳۰۷
تاریخ انتشار:۲۳ شهریور ۱۳۹۵ - ۱۳:۰۶23 June 1395
تشکل ها و انجمن های غیر دولتی نوین پس از سال 1377 در ایران پا به عرصه وجود گذاشتند. این تشکل ها به دلیل نظارت بیش ازحد دولت ها و  صدور مجوز از طریق نهادهای حاکمیتی به نوعی غیردولتی محسوب نمی شوند. درواقع با آنچه درغرب چه کشورهای درحال توسعه و چه توسعه یافته دیده می شود، متفاوت است. باید پذیرفت در این نهادها وابستگی به دولت مانع توسعه محور بودن این تشکل ها شد.
 
به گزارش تابناک همدان، اما به هر حال با وجود این تشکل ها می توان گفت: ایران در طول2 دهه گذشته شیوه ای از نهادسازی را تجربه کرد. با اینکه این تشکل ها نیمه دولتی به شمار می روند، در برخی از موارد دیده شده تشکل ها به طرف غیردولتی شدن و استقلال پیش رفته اند.
 
در بین انواع تشکل ها، انجمن ها و سازمان های خیریه  وابستگی بیشتری به دولت ها داشتند. در حالی که بایستی خلاف این مسئله دیده می شد، اما گاهی تشکل هایی بروز می کردند و شکل می گرفتند که در عین کارکرد صحیح اجتماعی، تلاش می کردند استقلال خود را حفظ کنند و به کمک های مردمی متکی باشند. اما این تشکل ها نیز بیشتر به عنوان واسطه ای عمل می کردند که  کمک و خدمات را از مردم گردآوری کرده و در اختیار نیازمندان قرار دهند و تنها به مایحتاج اولیه نیازمندان توجه می کردند.
 
این روند ادامه داشت تا این که اصطلاحی با عنوان توانمندسازی وارد ادبیات نهادهای مدنی شد. برگزاری کارگاه های توانمندسازی برای اعضای تشکل های غیردولتی باعث شد برخی از این تشکل ها علاوه بر دریافت امکانات و ارائه خدمات، راه دیگری نیز در پیش بگیرند، آنهم به اشتراک گذاری تجربه های خود در کارگاه های توانمندسازی با مددجوها بود. آنها یاد گرفتند علاوه بر ماهی دادن به افراد نیازمند، ماهیگیری را نیز به آنان بیاموزند تا اگر روزی به هر دلیلی نبودند یا نخواستند این خدمات را ارائه دهند، افراد نیازمند توانایی ارتزاق و درآمد زائی نیز داشته باشند.
 
در استان همدان نیز  برخی از تشکل ها تلاش می کنند به عرصه توانمندسازی نیازمندان وارد شوند، اما امکانات اندک، و رویکرد سطحی دولتی ها به نهادهای مدنی که آنها را به عنوان زینت المجالس پذیرفته اند و  به رسمیت شناخته نشدن سازمان های غیردولتی از سوی مردم موانعی است که هنوز به عنوان سرعت گیر پیش پای فعالان مدنی قرار دارد و این نهادها ابتدا باید موانع را برطرف کنند.
 
 هرچند این تجربه بیش از نیم قرن پیش ازاین توسط صاحبان سرمایه در ایران به وقوع پیوسته بود و بزرگانی همچون محمد تقی ایروانی، خانواده صنعتی زاده، خانواده برخوردار و افراد دیگری با دایر کردن یتیم خانه ها و مراکز توان بخشی علاوه بر تامین مایحتاج افراد نیازمند، آموزش هایی به آنان داده بودند تا پس از مدتی برخی از آنان به کارآفرینان موفق تبدیل شوند. اما پیگیری این روش فعالیت از سوی تشکل های غیردولتی قابل تقدیر است و امید است در استان همدان نیز با چنین پدیده هایی به طور جدی روبرو شویم.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/295307/%D8%A8%D9%87-%D9%88%D9%82%D8%AA-%D9%85%D8%A7%D9%87%DB%8C-%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D9%84-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%BA%DB%8C%D8%B1%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA%DB%8C


برچسب ها: تشکل های غیر دولتی ، خبرگزاری تابناک ، توانمندسازی ،

وقتی مشکلات روزمره را درکنار محقق نشدن مصوبات سفر سال گذشته هیات دولت به استان از جمله اعتبار 20میلیارد تومانی درحوزه میراث فرهنگی ببینیم، متوجه می شویم دولت تدبیر وامید نیازمند یک عزم جدی و قاطعیت در عرصه های فرهنگی است پس در شرایط فعلی نمی توان انتظار زیادی داشت.
کد خبر:۲۹۴۳۷۳
تاریخ انتشار:۲۱ شهریور ۱۳۹۵ - ۱۰:۲۴21 June 1395
دولت تدبیروامید به ماه های پایانی عمر خود نزدیک می شود و در حوزه های مختلف با چالش هایی روبرو است. گذشته از موضوع هسته ای که می توان گفت با رفع چالش و حل بحران توانسته کارنامه قابل قبولی داشته باشد در مسائل داخلی چندان موفق نبوده است. هرچند مهار تورم افسار گسیخته 8ساله دولت قبلی ومدیریت طرح تحول سلامت را نمی توان کار کوچکی برشمرد و از آن به راحتی گذشت. اما در سایر حوزه ها عملکرد قابل دفاعی ندارد. به خصوص حوزه فرهنگ که با چالش های اساسی روبرو است.
 
به گزارش تابناک همدان، حوزه فرهنگ با مشکل اساسی روبرو است بی تفاوتی دولت ها به مقوله فرهنگ وهنر سابقه طولانی دارد. ساده ترین مثال و نتیجه گیری را از تخصیص بودجه های فرهنگی می توان داشت به طور مثال  بودجه دو اداره کل فرهنگ و ارشاد و میراث فرهنگی دراستان سالانه کمتر از 10 میلیارد تومان است. مسلما با این اعتبار جزهزینه روزمره اداری و تبلیغات کاری نمی توان انجام داد. به همین سبب مدیرانی که با بودجه اندک کاری از پیش نمی برند به کارهای تبلیغاتی روی می آورند، تا عملکرد ضعیف خود و کارهای نکرده را در پس پشت تبلیغات کاذب پنهان کنند.
 
مورد دوم که بسیار مهم است ضعف و ناکارآمدی مدیران ارشد فرهنگی زیر مجموعه دولت است دولت تدبیر و امید به بهانه کمبود بودجه از استخدام نیرو در سه سال گذشته سر باز زده، به دنبال این رویکرد هیچ مدیر متخصصی از خارج دایره دولتی وارد بدنه دولت نشده است. بیشتر مدیران یا از دولت پیشین سکان مدیریت را در دست دارند و یا اگر تغییری صورت گرفته مدیر کلی از استانی به استان دیگر یا از نهادی به نهاد دیگر منتقل شده است. به طور مثال درمدت سه سال گذشته اداره کل میراث قرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان شاهد حضورسه مدیرکل برصندلی مدیریت این اداره بوده است. گذشته از نقد عملکرد مدیران پیشین نهادی که مدام شاهد تغییرات در حوزه مدیریتی است، نمی تواند ثبات در بدنه خود را تجربه کند.
 
هر چند مدیرکل جدید میراث نسبت به همتایان پیش از خود توانمندتر است، اما اعتبار ناچیز اداره کل میراث فرهنگی استان مانع کارهای زیرساختی دراین استان شده است درسه سال گذشته نیز مانند دولت قبلی یک اثر تاریخی ثبت ملی نشده و هیچ بنای تاریخی خریداری نشده، محوطه های باستانی شرایط خوبی ندارند و حتا یک موزه به تعداد موزه های استان اضافه نشده است. درچنین شرایطی مدیر فعلی میراث استان تمام تلاش خود را به حفاظت از آثار موجود صرف می کند و دست خود را درعملیایت اجرایی بسته می بیند. صنایع دستی استان، حتا سفال و سفالگری نیز حال و روز خوشی ندارد و گردشگری نیز درحد بنرهای تبلیغاتی باقی مانده است.
 
مشکلات اداره کل فرهنگ و ارشاد استان اما از نوع دیگری است. اگر چه در طول دوسال گذشته مدیرکل این نهاد تغییری نداشته اما بسیار ضعیف عمل کرده است. لغو کنسرت ها از جمله جلوگیری از صدورمجوز برای کنسرت شهرام ناظری، مسکوت ماندن اجرای ساختمان موزه هنرهای معاصر استان و بلاتکلیفی ساخت بنای انجمن خوشنویسان نمونه ای از بلاتکلیفی این نهاد است.
 
وقتی مشکلات روزمره را درکنار محقق نشدن مصوبات سفر سال گذشته هیات دولت به استان از جمله اعتبار 20میلیارد تومانی درحوزه میراث فرهنگی ببینیم، متوجه می شویم دولت تدبیر وامید نیازمند یک عزم جدی و قاطعیت در عرصه های فرهنگی است پس در شرایط فعلی نمی توان انتظار زیادی داشت.
 
انتظاری که مردم استان همدان از عملکرد فرهنگی و هنری دولت داشتند در این دولت برآورده نشده است. اگر پروژه یا برنامه ای پیگیری می شود روند آن چندان کند، فرسایشی و لاکپشتی است که امیدی به نتیجه بخشی دیده نمی توان داشت. دغدغه مندان این عرصه امیدوارند با ادامه همین دولت در دوره پیش رو بتوانند ثباتی را در این عرصه تجربه کنند تا شاید به حداقل ها دست یابند.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/294373/%D8%AD%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D9%84%D8%A7%DA%A9-%D9%BE%D8%B4%D8%AA%DB%8C-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D9%86%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: پروژه های فرهنگی همدان ،

یکشنبه 14 شهریور 1395

برگزاری سالگرد دکتر میرهادی در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،

مراسم سالگرد درگذشت دکتر ایراندخت میرهادی عصر روز شنبه 13 شهریور ماه بر سر مزار او در باغ بهشت همدان برگزارشد.
 مراسم سالگرد درگذشت دکتر ایراندخت میرهادی عصر  روز شنبه 13 شهریور ماه بر سر مزار او در باغ بهشت همدان برگزارشد.
 
بیست هفتمین سالگرد درگذشت این پزشک مردمی به همت اعضای تشکل های غیر دولتی «انجمن نبض سبز حیات»، «انجمن پویشگران سفر پاك» و «گروه شهر من زنده بمان» با حضور ده ها نفر از علاقمندانش برگزار شد.
 
دکتر ایران دخت میرهادی فروردین سال ۱۲۹۹ خورشیدی در تهران متولد شد. او فرزند سید فضل الله میرهادی از اولین تحصیل کردگان ایرانی در آلمان بود که اجداد او شغل دیوانی داشتند. مادر ایراندخت میرهادی آلمانی بود به همیت دلیل زبان آلمانی را از مادر خود آموخت و پس از پایان دوره تحصیل در دارالفنون تهران و مدرسه آلیانس برای ادامه تحصیل به آلمان رفت. در زمان تحصیل  در رشته پرستاری، جنگ جهانی دوم شروع شد و او در بیمارستان ها مشغول به کار شد.
 
میرهادی به دلیل علاقه اش به هنر کار و تحصیل در آلمان را رها کرد و به اتریش رفت ودر آنجا همزمان با کار به هنرپیشگی پرداخت اما پس از اینکه با فردیناند اتریشی ازدواج کرد با تشویق های همسرش رشته پزشکی را ادامه داد و پس از پایان تحصیلاتش در رشته پزشکی به همراه همسر نقاش و هنرمندش به همدان آمد.
 
 میرهادی در همدان سال ها عاشقانه طبابت کرد، به کارهای انسان دوستانه پرداخت و در روز ۱۳ شهریور ۱۳۶۸ چشم از جهان فرو بست و بنا به وصیت اش در باغ بهشت همدان و مقبره خانوادگی اش به خاک سپرده شد.
 
در مراسم بیست هفتمین سالمرگ این پزشک همدانی علاوه بر فرزند خوانده های او تعدادی از دوستانش نیز حضور داشتند که خاطرات خود را بیان کردند. علی نائینی یکی از دوستان او با اشاره به  کمک های انسان دوستانه میرهادی گفت: دکتر میرهادی در طول عمر پربارش در همدان، چندین کودک بی سرپرست را فرزند خواندگی پذیرفت و همه آنها را به سرو سامان رساند.
 
اشرف منطقی یکی از فعالان فرهنگی در همدان  به شیوه طبابت میرهادی اشاره کرد و گفت: او بسیار به حقوق بیمار توجه می کرد، ای کاش همه پزشکان ما این انسان فرهیخته را الگوی خود قرار دهند و متوجه باشند اصول و خصلت های انسانی مهم تر از مباحث مالی است.
 
معصومه مومنی عضو «گروه شهر من زنده بمان» در این مراسم گفت: منش و رفتار انسانی دکتر میرهادی باعث شده نسل جوان  و هم سن و سالهای من با اینکه از حضور او بی بهره بودیم شیفته  رفتار او شویم.
 
حسین زندی یکی از برگزار کنندگان این مراسم گفت: شخصیت دکتر ایراندخت میرهادی چندین وجه دارد. عده ای او را به عنوان پزشک می شناسند، برخی او را فردی خیر و انسان دوست می دانند که به فقرا و نیازمندان کمک می کرد، عده ای دیگر علاوه بر پزشک بودن میرهادی او را نویسنده و  بازیگر تئاتر می دانند. اما مهم ترین وجه او شیوه زندگی اش بوده که ناشناخته مانده و برخی نه تنها این جنبه را درک نمی کنند بلکه با تمسخر برخورد می کنند.
 
زندی افزود: همانطور که می دانید دکتر میرهادی چندین کتاب نوشته و سالها در عرصه تئاتر هنر نمایی کرده است بیشتر کسانی که دهه 50 خورشیدی در این شهر وارد عرصه تئاتر شدند، تحت تاثیر دکتر میرهادی با مکاتب و سبک های هنری آشنا می شوند، چون او تنها کسی بود که تجربه کارهنری در آلمان و اتریش را داشت و این تجربه را همراه شغل پزشکی و روحیه انسان دوستی به همدان ورد. من انتظار داشتم در مراسم سالگرد او حداقل یک نفر به نمایندگی از اهالی تئاتر همدان حضور داشت.
 
در پایان این مراسم  خانواده دکتر میرهادی خاطراتی از دوران زندگی با او حکایت کردند.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/290320/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D9%84%DA%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: تابناک ، دکتر ایراندخت میرهادی ، سالگرد درگذشت دکترمیرهادی ، مفاخر همدان ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

از مومیایی هگمتانه تا شیر ملایر

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،زیست بوم ،مطالب در خبر گزاری ها ،

از مومیایی هگمتانه تا شیر ملایر
انتشار سریع و مکرر متون و اخبار جعلی در فضای مجازی و بر روی گوشی های موبایل نشان می دهد که بخش عمده ای از مخاطبان فضای مجازی درعین احساساتی بودن افراد کم اطلاع و ناآگاهی هستند. ضمن این که این رویدادها نشان می دهد، جامعه چه مقدار از رسانه های رسمی فاصله گرفته است و شبکه ها و فضای مجازی خوراک خبری بخش بزرگی از جامعه را تامین می کند.
در روزهای گذشته متنی در فضای مجازی انتشار یافت که خبر از کشف تونلی درتپه باستانی هگمتانه می داد که؛ با ساروج پلمپ شده و پس از سه روز حفاری جسد مومیایی شده یکی از شاهزادگان دوران مادها در آن کشف می شود. جالب توجه اینکه برای این مومیایی خیالی نام هم برگزیده شده بود. 

به گزارش تابناک همدان، این متن خبری جعلی به سرعت درفضای  مجازی پیچید و دست به دست شد تا جایی که برخی اهالی رسانه و مدیران هم به نادرست بودن آن شک کردند. غافل از اینکه درایران سابقه کشف مومیایی وجود ندارد و شیوه های تدفین درحوزه تمدنی ایران، درعین گوناگونی ویژگی خاصی دارد و چنین تدفینی تاکنون دیده نشده است. برای قابل پذیرش شدن این خبر جعلی در پایان، به یک سابقه جعلی دیگر ارجاع داده شده بود  مبنی بر اینکه ؛«چندی قبل نیز یکی از شاهزادگان ماد در پارک سنگ شیر استان همدان کشف شد»

انتشار سریع و مکرر این متن در فضای مجازی و بر روی گوشی های موبایل نشان می دهد که بخش عمده ای از مخاطبان فضای مجازی درعین احساساتی بودن افراد کم اطلاع و ناآگاهی هستند. در حالی که ابتدا باید به متن خبر که مملو از غلط های املایی و انشایی بود توجه می کردند و پس از بررسی رسمیت داشتن منبع خبر، به درستی و نادرستی آن پی می برند حال اطلاع از شیوه های تدفین گذشتگان سرزمین خود مسئله ای است که نیاز به اندکی کتابخوانی و مطالعه دارد و درکشور ما امری مغول مانده است. موضوع  مورد توجه دیگر این بود که حرف زدن از نقشه گنج بر روی «پوست قدیمی میش» نشان از ادبیات عتیقه بازها داشت و کسانی را که آرزوی یک شبه ره صدساله رفتن هستند و مدام خواب گنج می بینند را تداعی میکرد.

با فاصله یک هفته از انتشار این متن جعلی، عکس دیگری در فضای مجازی منتشر شد که خبر از پیدا شدن  یک قلاده شیر در یکی از روستاهای ملایر می داد. کسانی که این تصویر و متن را بازنشر می کردند هرگز از خود  نمی پرسیدند که شیر دریک روستا و کنار دیوارخانه مردم چه کار می کند؟ آیا همدان زیستگاه این حیوان است.

هر چند جوابیه روابط عمومی میراث فرهنگی استان همدان نتوانست  علاقمندان به عتیقه را متقاعد کند که متن موسوم به هگمنانه شایعه بوده، اما موضع گیری رئیس حفاظت محیط زیست شهرستان ملایر آب پاکی را بر سر شایعه پراکنان و شایعه دوستان ریخت تا متوجه شوند تفاوت سگ با شیر در کجاست. 

از نیت شایعه پراکنان در فضای مجازی، به ویژه شایعه های مربوط به همدان اطلاعی نیست. این رویدادها نشان می دهد، جامعه چه مقدار از رسانه های رسمی فاصله گرفته که شبکه ها و فضای مجازی خوراک خبری بخش بزرگی از جامعه را تامین می کند. افزون بر چنین جعلیات و اخبار کذب که مدام در فضای مجازی دیده می شود مسئله جعل در حوزه ادبیات بیش از سایر حوزه ها است. منتسب کردن متون و نوشته های سطحی و سخیف به بزرگان فرهنگ، ادب و تاریخ این سرزمین بسیار متداول است و هرفردی که  به فن آوری های نوین در فضای مجازی و اینترنت دسترسی دارد روزانه با این متن ها سر و کار دارد که متونی ضعیف را به کورش کبیر، اوشو، دکتر شریعتی، حسین پناهی،  دکتر مصدق و دیگران منتسب می کنند. هرچند در همین شبکه ها گروه هایی برای مبارزه با جعلیات شکل گرفته اما عزمی جدی برای مبارزه با شایعه در فضای حقیقی نیاز است تا مردم با رسانه های رسمی آشتی کنند و دنبال شایعه را نگیرند.
حسین زندی
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/274185/%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%88%D9%85%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D9%87%DA%AF%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AA%D8%A7-%D8%B4%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%B1


برچسب ها: تابناک ، میراث همدان ، مومیایی هگمتانه ، شایعه در فضای مجازی ، حسین زندی ،

چهارشنبه 13 مرداد 1395

نگرانی برای سنگ‌نوشته‌های ۹هزار ساله همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :ایسنا ،مطالب در خبر گزاری ها ،

نگرانی برای سنگ‌نوشته‌های ۹هزار ساله همدان

سنگ‌نگاره‌های دره ماوشان

دوستداران میراث فرهنگی همدان نگران سنگ‌نگاره‌های دره باستانی «ماوشان» هستند که به اعتقاد باستان‌شناسان، حوزه‌ پیشینه‌ی منطقه را به قبل از تمدن «کاسی‌ها» می‌برد، اما اکنون در معرض جاده‌سازی در منطقه‌ی گردشگری قرار دارند.

 به گزارش ایسنا، احداث جاده از روستای "حیدره" به روستای سولان در جنوب غربی همدان نگرانی‌هایی در زمینه سرنوشت بخشی از سنگ‌نگاره‌هایی به وجود آورده که در این منطقه قرار داشته‌اند.

«حسین زندی»، فعال میراث فرهنگی استان همدان در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به ثبت ملی برخی از این سنگ‌نگاره‌ها و ندیده شدن بخش دیگر آن‌ها و در نتیجه تخریب قسمتی از آن‌ها گفت: به اعتقاد تعدادی از باستان‌شناسان پیش از تاریخ، این آثار مهمترین آثار پیش از تاریخ همدان هستند و سند هویتی همدان را باید در این سنگ‌نگاره‌ها جست‌وجو کرد نه در هگمتانه؛ چون قدمتی بالای بین هفت تا 9 هزار سال دارند و طرح‌های این سنگ‌نگاره‌ها  به درستی واضح است و می‌توان روی آن‌ها مطالعات انجام داد.

او با اشاره به این‌که در مسیر فرعی روستای حیدره در پشت شهر همدان به سمت روستای سولان و روستای امامزاده کوه یک جاده گردشگری در حال احداث است، افزود: متاسفانه تعدادی از این سنگ‌نگاره‌ها به دنبال انفجار مواد منفجره برای باز شدن مسیر تخریب شده‌اند و در حال حاضر با حضور یکی از کارشناسان میراث فرهنگی استان، کار متوقف شده است، اما نیاز به عملیات‌بخشی این سنگ‌نگاره‌ها وجود دارد.

وی با اشاره به منتهی شدن این مسیر به سمت دره «ماوشان» که یکی از دره‌های طبیعی و قدیمی همدان است، افزود: در اسناد تاریخی به طور مداوم از این دره نام برده شده است و حالا این عملیات جاده‌سازی به این دره که یکی از مناطق تفریحی همدان است، می‌رسد؛ منطقه‌ای که با وجود داشتن این شرایط برای حضور گردشگران به طور قطع با کشیده شدن این جاده، به یک منطقه گردشگری تبدیل می‌شود و ایجاد این نوع مناطق نیز، به برخی امکانات و تسهیلات گردشگری مانند اقامت، رستوران و مکان بازی نیاز دارد.

اگر منطقه گردشگری ایجاد شود، قید تاریخ همدان را بزنید

زندی در ادامه با تأکید بر اینکه این عملیات جاده‌کشی سرنوشت ده‌ها چشمه را هم با مخاطره مواجه کرده است، افزود: در این شرایط باید قید منطقه طبیعی و بکر کنونی را از نظر پوشش گیاهی و آثار تاریخی زد، به همین دلیل دوستداران میراث فرهنگی از سازمان راه همدان درخواست متوقف شدن این عملیات را دارد.

او همچنین با اشاره به حضور لودرها در حال حاضر در منطقه برای ادامه جاده‌سازی، تأکید کرد: دفتر فنی استانداری و اداره راه مجوز این پروژه را صادر کرده و اداره شهرسازی استان همدان متولی این اقدام هستند. البته معادن سنگی که در اطراف این دره و کوه الوند فعال هستند، به این میراث طبیعی آسیب زده است.

زندی با اشاره به بروز این اتفاق در چند سال گذشته در منطقه گردشگری گنج‌نامه و توقف کلی ثبت جهانی کتیبه‌های گنج‌نامه، گفت: متأسفانه مسئله تخلیه فاضلاب به رودخانه در آن منطقه وجود دارد؛ اقدامی که در صورت ایجاد منطقه گردشگری در دره «ماوشان» احتمالا در این نقطه هم شاهد آن خواهیم بود.

دره باستانی «ماوشان» یا دره «مویجین» در طول تاریخ شاهد اتفاقات مهمی بوده و نخستین ورود سپاه اسلام به همدان در این دره رخ داده است، در این دره باستانی سنگ‌نگاره‌های بسیاری پیدا شده که باستان‌شناسان و کارشناسان این حوزه پیشینه آنها را به قبل از تمدن کاسی‌ها در همدان نسبت می‌دهند. این سنگ نگاره‌ها بیشتر روی صخره‌ها در این منطقه قرار گرفته بودند که به علت عملیات جاده سازی در منطقه تا کنون تعدادی از آنها نابودشده و تنها یک تخته سنگ باقی مانده است.

http://www.isna.ir/news/95050106885/%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%86%DA%AF-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DB%B9%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: ایسنا ، میراث همدان ، سنگ نگاره های پیش از تاریخ همدان ،

نگاه دوستان ازبالا به پائین است به ما به عنوان شهرستانی می نگرند و تحقیر آمیز صحبت می کنند، مسئله ای که داریم موضوع مالی نیست مشکل این است که به تعدادی ازهنرمندان پیشکسوت همدان توهین شده است، از دنیای هنر به دور است چنین برخوردهایی با هنرمندان بشود.
مدتی است سیروس مقدم کارگردان سریال پربیننده تلویزیونی «پایتخت» درحال ساخت سریال جدیدش درهمدان است.

به گزارش تابناک همدان، «علی البدل» نام سریالی است که درروستاهای «ورکانه»، «اشتران» و شورین درهمدان تولید می شود هرچند به گفته کارگردان سریال مکان و زمان در این اثرمشخص نیست و اشاره ای به این روستاها نمی شود اما از روزی که گروه فیلم سازی سیروس مقدم برخاک همدان پا گذاشته اند آوازه این رویداد هنری دراستان پیچیده و روستاهای یادشده به ویژه ورکانه بر سر زبان ها افتاده و مردم استان برای دیدن هنرمندان به این روستاها می روند.

رویدادهای هنری درهر استانی منافع زیادی برای آن استان دارد به ویژه درمعرفی ظرفیت های فرهنگی و گردشگری استان بسیار مفید است با توجه به این که سریال علی البدل درسه روستای هدف گردشگری استان همدان ساخته می شود می توان آن را به عنوان یک سرمایه گذاری دراز مدت رسانه ای-تبلیغاتی درامر گردشگری دانست. اما درکنار این مزیت ها گاه مسائلی نیز پیش می آید که باعث رنجش خاطر جوامع محلی یا دوطرف میزبان و میهمان می شود. آنچه درمسیر ساخت این فیلم بین تعداد اندکی ازعوامل فیلم و هنرمندان بومی همدان رخ داده است از آن جمله است که هنوز این کدورت برطرف نشده و هنرمندان همدانی حتی شکایت خود را از طریق نماینده مجلس و مقامات ارشد استانی پیگیری می کنند.

داستان از آن جا آغاز می شود که عوامل پیش تولید فیلم با ده ها نفر ازهنرمندان عرصه بازیگری استان تماس می گیرند و از آن ها برای بازی درسریال «علی البدل» دعوت می کنند دراین مسیر تعدادی از بازیگران را انتخاب کرده وپس ازتوافق برسر مسائل مالی قرار ملاقات و امضاء قرارداد با دستیار اول کارگردان گذاشته می شود اما به ادعای هنرمندان انتخاب شده، دستیار کارگردان به تعهد خود عمل نمی کند و برخورد نامناسبی با آنان می کند. پس از این اتفاق هنرمندان رفتار او را توهین تلقی کرده و پیگیر این موضوع و اعاده حیثیت هستند. 

تعدادی از آنان در کفت و گو با تابناک همدان، مسائل پیش آمده را با ما در میان گذاشتند. امید است انتشار این گزارش و پاسخ عوامل سریال این کدورت را برطرف کرده و خاطره ای خوش برای میهمانان همدان و هنرمندان و بازیگران استان برجای گذارد تا شیرینی تماشای این سریال به کام هیچ بیننده ای تلخ نگردد.

مرتضی تحصیلی یکی از بازیگرانی که برای همکاری دراین سریال دعوت شده می گوید: «حدود 2ماه پیش ازاین با من تماس گرفتند که قرار است سریالی ساخته شود و ازشما هم دعوت می کنیم برای تست های اولیه به دفتر مجموعه بیایید. وقتی رفتم دیدم حدود 70 نفر از همکاران قدیمی را دعوت کرده اند سپس ازما عکس هایی گرفتند و پیشینه و رزومه ای روبه دوربین گفتیم و بازگشتیم.»

این بازیگر همدانی ادامه می دهد: «پس ازچند روز دوباره تماس گرفتند و این بار با حضور دستیار اول کارگردان آقای مصطفی تنابنده مذاکره کردند. البته دراین روز علاوه برهنرمندان همدانی عده زیادی از شهروندان علاقمند به بازیگری را ازطریق فراخوان و ثبت نام  نیز دعوت کرده بودند. باردیگر از 30 نفر از همکاران ما تستی گرفتند و سه روز بعد  یازده نفر ازما را انتخاب کردند و دعوت کردند تا قرار داد امضاء کنیم. با مذاکرات اولیه که با آقای خانی یکی ازمدیران برنامه انجام شد، قرار شد 90 روز قرار داد ببندیم و هرماه 2میلیون تومان برای هریک از بازیگران پیشکسوت همدانی قرارداد بسته شود.»


گلایه‎های هنرمندان همدانی  از عوامل «علی‎البدل»


تحصیلی ادامه می دهد:« دوروز بعد باردیگر با تک تک ما تماس گرفتند که ساعت 9 شب درهتل آرین برای عقد قرارداد حاضر باشید. همه همکاران راس ساعت 9 درلابی هتل آماده بودیم، اما پس از این که مدت زیادی معطل شدیم وقتی آقای مصطفی تنابنده وارد شد با یک برخورد غیرحرفه ای و فوق العاده بد با پیشکسوت های بازیگری روبرو شد. با اینکه دوبار با ما مذاکره کرده بود و تست گرفته بود دست درجیب خطاب به یکی از همکارانش گفت؛ «این ها هستند؟» و آقای بهنام باباخانی گفت؛ «بله» وسپس خطاب به آقای باباخانی با یک ادبیات خاص ادامه داد:«ما بهشون گفتیم نفری بیست تومن، نهایتا 50 تومن خیرشو ببینین» و راهش را گرفت که برود.»

این بازیگر همدانی ادامه می دهد: «من گفتیم جناب تنابنده ما قبلا با آقای خانی و شما صحبت کردیم و امشب طبق دعوت شما برای عقد قرارداد خدمت شما رسیدیم اما باز ادامه داد: "همین که گفتم، هستید بسم اله نیستید خوش آمدید."»

محمود حکمتی اطهر بازیگر و کارگردان همدانی نیز دراین باره می گوید: من به آقای تنابنده گفتم من سال گذشته درهمدان هرروز 270 هزار تومان دست مزد قرارداد بسته ام،  چگونه از یک کارگردان درسطح ملی چنین پیشنهادی را قبول کنم، که با لحن بدی خطاب به من گفت؛ «5 میلیون تومان کافیه».

این هنرمند ادامه می دهد: «نگاه دوستان ازبالا به پائین است به ما به عنوان شهرستانی می نگرند و تحقیر آمیز صحبت می کنند، مگر نه این که اگر بخواهند هر بازیگری را ازتهران به استان ما بیاورند  هزینه اقامت، خوراک و دستمزد بیشتری دارد. البته ما مسئله ای که داریم موضوع مالی نیست مشکل این است که به تعدادی ازهنرمندان پیشکسوت همدان توهین شده است، از دنیای هنر به دور است چنین برخوردهایی با هنرمندان بشود.»


گلایه‎های هنرمندان همدانی  از عوامل «علی‎البدل»

محسن تیما یکی دیگر ازبازیگران تئاتر درهمدان که ازرفتار دستیار کاردان «علی البدل» گه مند است می گوید: «ما با نماینده همدان آقای امیر خجسته ملاقات کردیم و موضوع را مطرح کردیم که قرار شد پیگیری کنند. یک ملاقات نیز با آقای بنی عامریان معاون سیاسی فرماندار همدان داشتیم که مسائلی را مطرح کردند و قرارشد جلسه ای با حضورعوامل سریال و به ویژه مصطفی تنابنده و هنرمندان همدانی درمحل فرمانداری داشته باشیم تا مسائل روشن شود و عذرخواهی کنند اما ظاهرا پیگیری نکرده اند.»

محسن تیما می گوید: «به ما گفتند فیلم نامه نداریم، نقش ها مشخص نیست و فیلمنامه سرصحنه نوشته می شود، من تعجب می کنم کارهای آقای مقدم که این همه بیننده دارد، یک کارگردان حرفه ای است وگروه حرفه دارد چرا باید اجازه دهد چنین برخوردی غیرحرفه ای با همکاران هنرمند بشود.»


گلایه‎های هنرمندان همدانی  از عوامل «علی‎البدل»



هنرمندی اخلاق مداری است و بهتر است آنچه از دریچه دوربین به مردم نشان می دهیم، درپشت دوربین هم رعایت کنیم، اما متاسفانه برخوردهای صورت گرفته نشان می دهد آنچه درتلوزیون می-بینیم با رفتار تولیدکنندگان متفاوت و متناقض است. هنر دکه و تجارتخانه نیست هنرمند الگوی مردم است.

حکمتی اطهردر ادامه می گوید: «ما هیچ پشتیبانی درپیگیری مطالبات نداریم، خانه تئاتر تعطیل است و اداره ارشاد کمک نمی کند. معاون سیاسی فرماندار بعد از جلسه با ما خواستار این شدند که این مسئله را پیگیری نکنیم، توصیه کرده اند که ادامه ندهیم چرا که ارزش کار هنرمندان پایین می-آید. ما این پیگری را ادامه می دهیم که نشان دهیم به ارزش های انسانی و اخلاقی پایبندیم، تا حرمت خود را حفظ کنیم و بار دیگر هنرمندان مرکز نشین به خود اجازه ندهد با دیده تحقیر به ما نگاه کنند و با پیشکسوت های هنریک شهر چنین برخوردی شود.»

تحصلی می گوید: «من گله ای از مسئولان شهر دارم  که پیش از ساختن فیلم از سازندگان درمورد جایگاه هنرمندان استان نیز جویا شوند. تعجب من این است که چرا چنین حساسیتی ازطرف مدیران فرهنگی استان وجود ندارد مسلما مدیرکل ارشاد از این اتفاق با خبر است چرا پیگیر نیست؟»

 حکمتی اطهردر پایان می گوید: «وقتی مسئولان به ما توصیه و تاکید می کنند که موضوع را پیگیری نکنیم ما مصمم می شویم که خودمان دنبال کار را بگیریم به همین دلیل ازطریق روزنامه مطالبات و خواست ها را مطرح می کنیم اگرمسئولان پیگیر مطالبات ما نشوند قصد داریم تجمع کنیم تا اعتراض ما شنیده شود انتظار داشتیم مسئولان ما را تنها نگذارند.»
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/263026/%DA%AF%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8E%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8E%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%AF%D9%84


برچسب ها: تئاتر همدان ، سریال علی البدل ، خبرگزاری تابناک ،

موزه منطقه‌ای هگمتانه نه تنها بخش بزرگی ازتپه تاریخی هگمتانه را برای همیشه نابود کرد بلکه هنگام خاک برداری به قنات‌های پرآبی برخورد که اگراین قنات‌ها را نجات می‌دادند، بخشی از هویت تاریخی شهر را حفظ کرده بودند اما این قنات‌ها با بتن‌ریزی مسدود شد.
فعالان مدنی درحوزه میراث فرهنگی از ابتدا با ساخت موزه درحریم و عرصه محوطه باستانی هگمتانه مخالف بودند. موزه ای که ساختن اش با خاک برداری وصخره برداری بخش بزرگی ازجنوب غربی هگمتانه در دولت قبلی آغاز شد، با وجود وعده‎هایی که برای تحویل زود هنگام داده شد تنها 2میلیارد تومان برای صخره برداری هزینه شد و پروژه تا اوایل دولت روحانی تعطیل شد تا این‌که  اوایل روی کار آمدن دولت فعلی بار دیگر اجرای طرح ازسر گرفته شد اما هنوز پیشرفت چندانی ندارد، با اینکه تاکنون حدو 7 میلیارد تومان هزینه شده است همچنان منتظر تغییرات معماری و اعتبار مالی است. 

به گزارش تابناک همدان، یکی ازمشکلات این پروژه بحث مکان‎یابی و استقرار آن بود. موزه منطقه‌ای هگمتانه نه تنها بخش بزرگی ازتپه تاریخی هگمتانه را برای همیشه نابود کرد بلکه هنگام خاک برداری به قنات‌های پرآبی برخورد که اگراین قنات‌ها را نجات می‌دادند، بخشی از هویت تاریخی شهر را حفظ کرده بودند اما  این قنات‌ها با بتن‌ریزی مسدود شد.

فعالان میراث فرهنگی همچنین به ارتفاع این موزه نیز بارها اعتراض کردند و خواستار کوتاه شدن ارتفاع موزه شدند اما گوش شنوایی دردوره مدیریت قبلی میراث وجود نداشت. درسفر اول سلطانی‌فر رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به استان همدان، نشست مشترکی با حضور استاندارهمدان و سلطانی فر برگزارشد. سلطانی فردرپاسخ به پرسش خبرنگاری قول داد 50 درصد از اعتبار ساخت موزه منطقه‎ای همدان را سازمان میراث فرهنگی از اعتبارات ملی تامین کند و محمد ناصر نیکبخت استاندار همدان نیز پرداخت 50 درصد دیگررا تقبل کرد تا از اعتبارات ملی وزارت کشور تامین کند اما با گذشت بیش از دوسال  پروژه پیشرفت چندانی نداشته است.

حضور دکتر محمدرضا کارگر مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی کشور در همدان اما جنبه‌های مثبتی برای این طرح برزمین مانده داشت. کارگرمسئله ارتفاع موزه را پیگیری کرد و گفت "یک یا دو طبقه از ارتفاع کم خواهد شد." همچنین تاکید کرد: "اعتبارات ملی این پروژه به زودی تامین خواهد شد." مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی کشوردراین گفت‎وگو وضعیت موزه منطقه‌ای همدان را تشریح کرد:

پیشرفت موزه منطقه‌ای همدان
 مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی با تشریح وضعیت موزه منطقه‌ای همدان می گوید: «موزه منطقه‌ای همدان که یکی از موزه‌های دوازده گانه منطقه‎ای کشور است، درمجموع از دو بخش تشکیل می‌شود یک بخش قسمت مخزن امن است و بخش دوم  قسمت موزه است. ما دربخش مخزن امن پیشرفت خوبی داشته ایم درواقع، حدود 70 درصد پیشرفت داشته ایم اما دربخش موزه‌ای پیشرفت چندانی نداشته‌ایم اگرهردو را جمع کنیم و تقسیم بردو کنیم حدود 45 درصد پیشرفت داشته‌ایم.»

دکتر محمدرضا کارگر با اشاره به دلایل کندی پیشرفت کار می گوید: «عدم پیشرفت موزه به خاطر وضعیت خود موزه بوده، ما همیشه فکر می کنیم موزه منطقه ای همدان از نظر مکان یابی مشکل داشته و ما بهتر از مکان فعلی را می‎توانستیم برای ساخت موزه درنظر بگیریم و انتخاب کنیم اما این انتخاب بدون مطالعه بود است.»

او همچنین به وضعیت قنات هایی که زیر بستر موزه وجود داشت اشاره کرده و می گوید:«حجم زیادی خاکبرداری صورت گرفته، باعث شده به سطحی که آب جریان دارد برسد و همین موضوع  نیز از مشکلات اجرای طرح به شمار می‌آید. این طرح دردولت قبل آغاز شده و ما ازنظر ساختاری با این پروژه مشکل داریم. ازطرفی هزینه و بودجه سنگینی دراین جا صرف شده و ما نمی توانیم به راحتی ازآن عبور کنیم پس ما باید فکر کنیم، ببینیم آیا ادامه کار به صرفه دولت هست یا از آن صرف نظر کنیم؟ هم شهر، هم سازمان میراث فرهنگی و اداره کل موزهها نیاز به موزه دارند اما باید منافع را درنظر بگیریم.»

کارگر با اشاره به چگونگی ادامه کار احداث موزه می گوید: «ساخت خود مخزن امن ادامه پیدا می کند و امسال به بهره برداری می رسد اما موزه با تغییراتی در ارتفاع و بنا ادامه خواهد یافت. سقفی که 5 طبقه درنظر گرفته شده بود یک یا دو طبقه کم خواهد شد که بر تپه تاریخی هگمتانه اشرافیت نداشته باشد.»

ارتفاع موزه کم می شود

یکی ازاعتراض های فعالان میراث فرهنگی دردوره قبل به موضوع  ارتفاع غیر مجاز موزه بود کارگر در این باره می گوید: «جدای از اعتراض های فعالان مدنی، ما نیز به این وضعیت اعتراض داریم درواقع اگر بتوانیم یک سطح منطقی تعریف کنیم می توانیم این طرح را به نتیجه برسانیم.»


با شرایطی که از سوی مدیران طرح مطرح می شود بنای موزه و پروژه کوچکترخواهد شد مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی کشور در مورد امکان جایگزین شدن فضای دیگر در مقابل آنچه از بنا کم می شود می گوید: «همیشه این امکان هست اما معمولا این مقدار زیربناها، هم براساس یک طراحی قبلی و کاربری تعریف نشده ازنظر ما موزه چندان متکی به گستردگی نیست و مسئله محتوا مهمتر است.»

کمبود موزه درهمدان
یکی از مسائل ما درهمدان نبود گنجینه مناسب است اوایل دهه 90 بیش از 8000 شی تاریخی را که نهادهای امنیتی ازقاچاقچیان گرفته بودند به اداره کل میراث  فرهنگی تحویل دادند این نگرانی اصلی فعالان مدنی از چگونگی نگهداری این آثار درنبود گنجینه مناسب همیشه بوده فکر این که آیا گنجینه موزه منطقه ای پاسخگوی نگرانی ها خواهد بود سوالی است که همواره مطرح بوده محمدرضا کارگر دراین باره می گوید: «درکل کشور ما مشکل مخزن داریم، استان همدان نیز با این مشکل مواجه است. من فکر می کنم، مخزن موزه منطقه ای همدان یکی ازبهترین مخازن امن کشور است که ساخته می شود و در صورت تکمیل و بهره برداری این کمبود برطرف خواهد شد.»

او در پاسخ به این پرسش که در شهرستان ها هم موزه استاندارد وجود ندارد برای شهرستان ها چه کار باید کرد؟ می گوید: «امروزه دیگر ایجاد موزه وظیفه سازمان میراث فرهنگی نیست، نهادهای دیگر از جمله شهرداری نیز می تواند وارد این حوزه شود مثلا شهرداری همدان می تواند، تاریخ شهر همدان را حفظ کند و موزه شهر را ایجاد کند. مردم باید دست به کار شوند، میراث و تاریخ خود را حفظ کنند و تمام سازمان ها، نهادها و وزارت خانه ها می توانند موزه ایجاد کنند، مثلا متولیان موسیقی می توانند موزه تاریخ موسیقی و موزه موسیقی را ایجاد کنند یا وزارت ورزش درحوزه ورزش نیز می تواند، تاریخ ورزش را درنظر بگیرد»

او همچنین به این پرسش که بحث کمبود اعتبار درکشور همیشه وجود دارد اما آقای سلطانی فر و استاندار همدان هردو قول دادند این کمبود را برطرف کنند چرا چنین اتفاقی نیفتاده است؟می گوید: «بله کمبود اعتبارمسئله همه گیر است و درسال های اخیر نیز بیشتر وجود داشته اما من فکر می کنم اگر ما پروژه ها را منطقی تعریف کنیم مشکل نخواهیم داشت و اگر حرکت کنیم و تصمیم نهایی را بگیریم کارها درست می شود استاندار هم همیشه قول همراهی و همکاری داده اند.»

طراحی شهری همدان پریشان است
کارگر وضعیت همدان را از نظر داشته های تاریخی مهم ارزیابی کرده و می گوید: «همدان یکی از شهرهای بسیار تاریخی ما است، با یک پیشینه معظم و طراحی شهری بسیار خوب در گذشته. اما طراحی شهری درسال های اخیر متاسفانه دچار پریشانی شده است، به نظر می رسد طراحی شهری دراین شهر بایستی با حساسیت بیشتر و خیلی مطالعه شده تر عمل کند، گسترش شهر را کنترل کند، بافت تاریخی که شناسنامه شهر و وجه تمایز شهر است حفظ کند چرا که روسازی و نوسازی چندان برای یک شهر ثروت محسوب نمی شود. وقتی ما یک بافت یا یک معماری را حفظ می کنیم، درواقع یک فرهنگ را حفظ می کنیم. وقتی یک زورخانه حفظ می شود به واسطه آن فرهنگ پهلوانی هم حفظ می شود اگر زورخانه نابود شود، شما فرهنگ پهلوانی را بدون معماری زورخانه ای نمی توانید داشته باشید.»

مدیرکل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی ـ تاریخی در باره چگونگی ارتباط فرهنگ و گردشگری می گوید: «وقتی ما از فرهنگ نگهداری می کنیم درواقع ازهویت شهر نگهداری می کنیم. وقتی از هویت دفاع  می کنیم، از ارزش های پایدار مردم و شهر نگهداری می کنیم، این چیزی است که گردشگر دنبال می کند و هدف اصلی گردشگر است. این که یک جامعه با ویژگی های یادشده مورد مطالعه قرار می گیرد و توجه شود بسیار مهم است اگر این را از دست بدهیم، دیگر توجهی نمی¬شود در حالی که هویت با معماری و آثار مادی به جا مانده می تواند حفظ شود.»


کارگربا اشاره به برطرف کردن ترس و لرز بخش خصوصی برای ورود به مسئله موزه داری و مجموعه داری ادامه می دهد: «ما همه درخدمت بخش خصوصی هستیم درواقع برای بخش خصوصی  امتیازهای ویژه ای درنظر گرفتیم که برای یک مجموعه دار، مجموعه اش را ثبت کنیم و حمایت کنیم. درحفاظت، مرمت  و در معرفی کمک می کنیم. اگر موزه ایجاد کند کمک بلا عوض بدهیم درکنار موزه درآمد، بلیط فروشی، رستوران، فروشگاه  برگزاری نمایشگاه رانیز داشته باشد کمک های ما بلاعوض است و ما ترجیح می¬دهیم بخش خصوصی، مردم و نهادهای مستقل عمومی وارد عرصه شوند.»

روند طولانی ساخت موزه
مهندس علی مالمیر از روزی که درسمت مدیریت اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری  استان منتصب شده، مسئله کمبود موزه را دراستان همدان پیگیری می کند؛ چه دربخش خصوصی و چه دولتی. او این روزها درگیر ساماندهی تعیین تکلیف موزه منطقه ای همدان است.

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی استان همدان با اشاره به وضعیت موزه منطقه ای همدان می-گوید: «روند ساخت موزه منطقه ای غرب کشوردرهمدان طولانی شده و درسال های اخیر تغییراتی را شاهد بوده، مشاورعوض شده، این موزه دارای ابهاماتی بوده که هنوز به بهره برداری نرسیده است. به همین دلیل درخواست ما این بود که با حضور دکتر کارگر موزه تعیین تکلیف شود.»

او ادامه می دهد: «باید توجه داشته باشیم، موزه ای که زخمی شده باید تعیین تکلیف شود. مخزن آن حدود 80 درصد پیشرفت داشته و موزه هم آماده ساخت است اما باید تعیین تکلیف شود. هم مخزن برای ما مهم است هم موزه منطقه ای همدان که وضعیت خوبی ندارد.»

 مالمیر با اشاره به تامین اعتبار ساخت موزه می گوید: «جلسه ای که با استاندارداشتیم نتیجه این شد که موزه منطقه ای که اعتبارات ملی دارد به صورت ملی دنبال شود و دکتر کارگرنیز معتقدند این موزه باید از طریق اعتبارملی پیگیری شود و استانداری و استان برای ایجاد موزه هایی که ردیف ملی ندارند کمک کنند، درشهرستانها موزه ایجاد کند و از بودجه های استانی تامین شود استاندار هم قول داند کمک کنند.»

تقویت موزه داری خصوصی
 او درادامه با تاکید برگسترش موزه داری خصوصی در استان می گوید: «موزه های بخش خصوصی از جمله زورخانه «همه کسی» از اولویت های ما است، اداره کل موزه ها هم مشتاق است در تامین تجهیزات بخش خصوصی کمک کند حتی کمک بلاعوض خواهد داشت اما ابتدا باید بخش خصوصی وارد شود و ما هم ظرفیت کارشناسی را دراختیار خواهیم گذاشت.»

مالمیر در پایان می گوید: «موزه مشاغل، موزه دبیرستان ابن سینا و موزه زورخانه «همه کسی» را نهادهای دیگر ایجاد کرده اند ما دربخش خصوصی ظرفیت بسیاری داریم اما مشکل اصلی ما این است که فضای مناسبی نداریم.»
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/265137/%DA%A9%D9%84%D9%86%DA%AF-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B4%D8%AA%D8%A8%D8%A7%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D8%B6%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%AA-%D8%A7%DB%8C%D8%AC%D8%A7%D8%AF-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86


برچسب ها: تابناک ، میراث همدان ، محمدرضا کارگر ، موزه منطقه ای همدان ،

آتش‌سوزی‌ در میدان تاریخی همدان + عکس

آتش سوزی در میدان امام همدان

منحصربفردترین میدان تاریخی ایران که شش خیابان به آن منتهی می‌شود، پیش از ظهر امروز برای ساعاتی در آتش سوخت.

حسین زندی - فعال میراث فرهنگی همدان - در گفت‌وگو با ایسنا با تائید این آتش‌سوزی توضیح داد: در این آتش‌سوزی که پیش از ظهر امروز (پنج‌شنبه 31 تیر) در میدان تاریخی امام (ره) در همدان در مجاورت خیابان بوعلی و سرپل یخچال رخ داد و خاموش کردن آن تا ساعت ۱۴ طول کشید، بخش زیادی از دو طبقه تاریخی این میدان در آتش سوخت و حتی بخش‌ی از سقف‌های تاریخی مغازه‌های قرار گرفته در اطراف میدان، فرو ریختند.

او درباره‌ی علت این آتش‌سوزی گفت: تا کنون علت این حادثه را پوسیدگی سیستم برق‌رسانی اعلام کرده‌اند، اما به گفته مسوولان ذی‌ربط تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.

وی با اشاره به کند بودن روند امدادرسانی به این بخش تاریخی همدان اظهار کرد: در این منطقه سیستم آبرسانی برای اطفای حریق شهری وجود ندارد، پیش از این نیز با رخ دادن اتفاقات مشابه، دچار این مساله بوده‌ایم و از سوی دیگر چون شهرداری کوچه‌های اطراف این میدان را برای درآمدزایی به پارکینگ تبدیل کرده است، به همین دلیل ماشین آتش‌نشانی نیم‌ساعت دیرتر توانست به مکان آتش‌سوزی برسد.

او در ادامه با اشاره به طرح پیاده‌راه کردن خیابان بوعلی‌سینا توسط شهرداری همدان افزود: این کار در شرایطی برای این منطقه مناسب است که سیستم آبرسانی و اطفای حریق برای این بخش از همدان که به قول مدیریت شهری یکی از قطب‌های گردشگری شهر نیز هست، در نظر گرفته شود.

به گزارش ایسنا، میدان مرکزی همدان میدان بزرگی است که امروزه با نام میدان امام خمینی(ره) همدان معروف است. طرح و نقشهٔ این میدان توسط مهندس معمار آلمانی «کارل فریش» تهیه و اجرا شده‌ است. با وجود قدمت تقریباً یک قرن، این میدان هنوز موقعیت ارتباطی خود را با خیابان‌ها و بازار همدان حفظ کرده‌ است.

طراحی و اصول خیابان‌کشی یا انشعاب خیابان‌ها از این میدان دایره شکل، به نحوی است که هر چه شهر گسترده‌تر می‌شود، باز غیرمستقیم زیر نفوذ همین میدان مرکزی شهر است.

این میدان مربوط به دوره پهلوی است و در همدان، محل تقاطع خیابان شهدا تختی واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۲ تیر ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۲۷۱۲ به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

‌http://www.isna.ir/news/95040118665/%D8%A2%D8%AA%D8%B4-%D8%B3%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B9%DA%A9%D8%B3


برچسب ها: میدان مرکزی همدان ، میدان امام همدان ، آتش سوزی در میدان امام همدان ، آتش سوزی میدان تاریخی همدان ،

پنجشنبه 24 تیر 1395

دور باطل مدیریت شهری در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،

مدیریت شهری همدان به یک خانه تکانی اساسی نیاز دارد تا نیروهای دغدغه مند ومتخصص جایگزین مدیران فعلی شوند و مسئله دیگر تهیه و بازطراحی طرح تفضیلی شهر درجهت توسعه پایدار شهری وبدون درنظر گرفتن منفعت فردی، جناحی و غیر قابل تغییر بودن آن طرح در طول مدت زمان اجرا می تواند شهر را از این بحران رها کند.
ناکارآمدی تصمیم سازان و تصمیم گیران حوزه مدیریت شهری در سه دهه گذشته از باغ شهر همدان یک شهر بی قواره با یک معماری پریشان ساخته است.

به گزارش تابناک همدان، برای اثبات این ادعا می توان با مقایسه همدان با شهر جدید دوبی که درکنار شهر قدیم ساخته شده به نتیجه رسید که مدیریت درشهر ما چندان فعالیت ثمربخشی نداشته است. شهرسازان ومدیران شهر دوبی دریک بیابان، شهری را آفریده اند که امروز نه تنها جای مناسبی برای زندگی شهروندان آن است بلکه مکانی برای لذت بردن گردشگرانی از سراسر دنیا شده است هرچند در آن شهرنیز مناسبات و الگوهای محیط زیستی با استانداردهای جهانی فاصله دارد. اما مدیران ما شهر زیبای همدان را به یک پارکینگ تبدیل کرده‌اند  طنز تاریخی دراین‌جاست که امروز می خواهند با خرید ده اتوبوس همدان را به شهر سبز پایدار تبدیل کنند.

به گفته یکی ازمدیران ارشد شهری، "درشهرهمدان 14هزار واحد پارکینگ عمومی نیاز است درحالی که اکنون سه هزار واحد پارکینگ وجود دارد." مسلما توسعه جامعه شهری نیازمند زیرساخت های رفاهی، خدماتی و تفریحی است و شهری که تقریبا نیم میلیون نفر جمعیت دارد ایجاد پارکینگ برای رفاه  شهروندان نیز ضروری است. اما براساس گفته همین مدیران تعداد اتومبیل-های سرگردان درشهر بسیار زیاد است و با روش های جایگزین می توان آمدوشد این حجم اتومبیل به درون شهر را تعدیل کرد به همین دلیل باید از مدیران ارشد شهری پرسید که؛ 14هزار وسیله نقلیه به چه منظوردرداخل شهربدون پارکینگ سرگردان هستند و یا تردد 200 هزار دستگاه خودرو درهمدان چه ضرورتی دارد؟  عوامل و راهکارهای زیادی می تواند از حضور 
این حجم عظیم وسایل نقلیه جلو گیری کند.  
اصطلاحی دربین جوانان همدانی به ویژه نسل دهه 70 رایج شده با عنوان« دور دور». این جوانان اوقات بیکاری خودرا به منظور تفریح سوار خودروشخصی شده و بدون هدف خیابان هارا می چرخند. آیا مدیران شهری برای ایجاد مراکز تفریحی و تقویت نشاط اجتماعی درجامعه کاری کرده-اند آیا می دانند ایجاد چندین سالن کوچک کنسرت، تئاتر و سینما چقدر می تواند ازبار ترافیکی و آلودگی شهر کاهش دهد و مهم تر این که از آسیب های اجتماعی جلو گیری کند؟ 

شهردارفعلی همدان درجایی گفته است: «یکی ازشاخصه‌های رسیدن به شهرسبز وجود اتوبوس‌های برقی است که باید برای خرید این نوع اتوبوس‌ها اقدام و پیگیری جدی انجام شود.»

 براساس همین دیدگاه یک مدیر است که ابتدا باید پرسید آیا اولویت اصلی شهرهمدان امروز بهره گیری از وسایل آمدورفت عمومی پاک است؟ آیا اگر زیرساخت ها، فن آوری، اعتبارو بودجه اجازه دهد و ما ازاین وسایل نقلیه استفاده کنیم و حتا اگر صدها اتوبوس برقی خریداری کنیم مشکل ترافیک همدان حل خواهد شد؟

باید درنظر داشت امروز نه اعتبار و بودجه و نه فن آوری و زیرساخت اجازه بهره مندی از سوخت پاک و وسیله نقلیه کم آلاینده را به ما نخواهد داد و به دلیل افزایش تعداد وسایل نقلیه و میزان استفاده ای که از هریک ازآن¬ها می‌شود‌، تلاش ها بیاثر خواهد شد. پس بهتر است شرایطی ایجاد شود که شهروندان نیاز کمتری به استفاده از این وسایل داشته باشند. دولت الکترونیک می توانست به این موضوع کمک کند.

سوخت های کم آلوده کننده می‌توانند آلودگی را کاهش دهند. مسئله اصلی درخودروهای داخلی این است که سیستم حمل ونقل غیراستاندارد و فرسوده است،  سوخت ها ناقص می سوزند‌ و تولید آلودگی می‌کنند اولین قدم برای کاهش آلودگی نوسازی واستاندارد سازی سیستم حمل و نقل است.

 به طوریقین سیستم های پاک بی تاثیر نیست اما بیشتر ازهمه درهمدان مسیرهای دوچرخه سواری می توانست کارآمد باشد برای اجرای هرطرحی برنامه لازم است با خرید چند دستگاه اتوبوس برقی مسئله ای حل نمی شود البته مدیران ما به جای حل مسئله عادت کرده¬اند به پاک کردن صورت مسئله چرا که موقعیت شغلی به منافع عمومی اولویت دارد. هدر رفت سوخت درترافیک و آلودگی حاصل از این موقعیت امروزه بیشتر و مهمتر از جایگزین کردن سوخت است، هرچند قطعا باید کشور به سمت سوخت های جایگزین باشد.

به نظر می رسد ماهیت مدیریت شهری مسئله اصلی شهر همدان است آنچه مسلم است ما در همدان مدیریت شهری نداریم بلکه شهر فروشی داریم. مجموعه شورای شهر و شهرداری ها کارآمدی دراین زمینه را ندارند، در واقع تخصص و دغدغه کافی برای مدیریت ندارند و توان درآمدزایی نیز درآنها دیده نمی شود پس به جای مدیریت کردن برای جبران  مخارج و هزینههای روزمره اقدام به فروش تراکم و شهرمی کنند. درسایه عملکرد این مدیران شهر به یک پارکینگ تبدیل شده است وبا روند فعلی به زودی قفل خواهد شد. بی توجهی مجموعه شهرداری به حقوق شهروندی را درتبدیل معابر، کوچه ها و محله ها به پارکینگ میتوان دریافت که حقوق عمومی مردم را زیر پا می گذارد و برای درآمدزایی و برآورده کردن تعدادی از مالکان خودرو، مقابل دروازه منزل شهروندان را اجاره می دهد. در نهایت بافت تاریخی مرکز شهر را برای ایجاد  پارکینگ به بخش خصوصی واگذار می کند.

شهری که حدود نیم میلیون نفر جمعیت دارد و با تحمیل ازآن به عنوان کلان شهر نام می برند می توانست این بارترافیکی را نداشته باشد به شرطی که مدیربت شهری کارآمدی داشت و مدیران متخصص آن را اداره می کردند. مفهوم مدیریت شهری برای بسیاری از مدیران ارشد استان نامانوس است به همیت دلیل اراده ای برای حل مسئله وجود ندارد.

وقتی همه  مراکز خدمات رسانی و نهادهای دولتی دریک نقطه از یک شهر تجمیع شود مسلما آمد و شد درآن به سختی صورت می‌گیرد همدان نیز دچار چنین چالشی است. استقرار همه مراکز مدیریتی، نهادهای دولتی و مراکز خدماتی ازجمله هتل ها، مراکز تفریحی و فروشگاه ها در جنوب جغرافیای شهر یا دامنه الوند قرار گرفته است.

به نظر می رسد مدیریت شهری همدان به یک خانه تکانی اساسی نیاز دارد تا نیروهای دغدغه مند ومتخصص جایگزین مدیران فعلی شوند و مسئله دیگر تهیه و بازطراحی طرح تفضیلی شهر درجهت توسعه پایدار شهری وبدون درنظر گرفتن منفعت فردی، جناحی و غیر قابل تغییر بودن آن طرح در طول مدت زمان اجرا می تواند شهر را از این بحران رها کند و همدان از دور باطل مدیریت شهری خلاص شود.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/259617/%D8%AF%D9%88%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D9%84-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D8%AA%D9%88%D8%A8%D9%88%D8%B3-%D8%A8%D8%B1%D9%82%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D8%B3%D8%A8%D8%B2-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%DA%A9%D9%86%D8%AF


برچسب ها: مدیریت شهری در همدان ،

یکشنبه 20 تیر 1395

گروکشی اراکی‌ها برای آب

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،زیست بوم ،

همدان آب نداد به آق گل حق آبه نرسید!
گروکشی اراکی‌ها برای آب

مادستان

  ملایر- سیده ساجده شوبیری- خبرنگار همدان پیام: تالاب فصلی آق‌گل ملایر كه روزگاری نه چندان دور حضور 46 گونه پرنده آبزی و کنارآبزی در آن ثبت شده بود، به گفته كارشناسان در صورت رسیدگی نكردن با وزش بادهای پاییزه موجب بروز مشکل می‎شود و نفس استان را خواهد گرفت.
امسال به لطف بارش‌های الهی آق‌گل کمی جان گرفت و از 830 هکتار مساحت آن، 80 هکتار آب‌گیری شد؛ اما برداشت بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی در دشت کمیجان و افت سالانه 15 تا 35 متر دیگر توانی برای آق‌‌گل باقی نگذاشته است.
وجود 260 حلقه چاه‌های غیرمجاز در مناطق پیرامون تالاب و نبود برخورد جدی و قاطعانه با این چاه‌ها كه به گفته مدیرکل حفاظت محیط زیست استان همدان، حدود 10 درصد در حوزه استان همدان واقع شده و 40 درصد آن غیرمجاز است. همچنین به گفته كارشناسان كشاورزی بیشترین میزان چاه‌های غیرمجاز شهرستان ملایر در روستاهای توتل و اسلام‌آباد واقع شده است.
در كنار همه این مشكلات کوتاهی شرکت آب منطقه‌ای استان مرکزی در خصوص تأمین سالانه 2 میلیون متر مکعب حق‌آبه مزید بر علت شده است تا نفس آق‌گل به شماره بیفتد.
اگر به موقع به داد آق‌گل نرسیم، چند صباحی دیگر آق‌گل خشك خواهد شد تا دیدن دوباره پرواز پرستوها، فلامینگوها و... را آرزو كنیم؛ چند صباحی دیگر از طراوت و زیبایی بزرگترین تالاب استان تنها مشتی خاك باقی خواهد ماند تا نفس مردم منطقه را بگیرد.
چند صباحی دیگر تنها می‌توان داستان كوچ پرندگان را برای فرزندانمان تعریف كنیم و دیگر آق‌گلی نخواهد بود تا رقص پرندگان را بر فراز آن به نظاره بنشینند، چند صباح دیگر دلو كه به چاه اندازیم خاك بیرون خواهیم كشید...
 سازمان برنامه‌ای برای آق‌گل ندارد!
مشاور رئیس سازمان حفاظت محیط زیست كشور در گفت‌وگو با همدان‌پیام با اشاره به اینكه این سازمان برنامه‌ای برای آق‌گل ندارد، گفت: آق‌گل از تالاب‌های كنوانسیون رامسر نیست، كنوانسیون رامسر از مجموع 252 تالاب ایران تنها 22 تالاب از بزرگترین‌ها و مهمترین‌ها را در عضویت خود دارد.
اسماعیل كهرم با اشاره به اینكه سازمان نمی‌تواند تمامی تالاب‌ها را در عضویت كنوانسیون داشته باشد، افزود: از نظر وسعت و موقعیت و پرنده‌هایی كه می‌آیند این تالاب در درجه نخست اولویت نیست و ما بیش از 22 تالاب را نمی‌توانیم به جهان معرفی كنیم.
وی بیان کرد: اداره كل محیط‌زیست استان با ارائه درخواست به سازمان حفاظت از محیط‌زیست كشور در خصوص تأمین حق‌آبه تلاش كند.
 نباید تنها حق‌آبه را برجسته كرد
یكی از فعالان مدنی و كارشناس محیط‌زیست استان همدان با اشاره به اینكه مشكل آق‌گل از حدود یك دهه قبل و از جایی آغاز شده كه حفر چاه‌های مجاز و غیرمجاز در اطراف تالاب روز‌به روز بیشتر شده است، گفت: سطح سفره‌های زیرزمینی در منطقه آق‌گل روز به روز پایین‌تر رفت تا جایی كه امروزه افت آن به طور متوسط بین 15 تا 35 متر رسیده است و این افت آب به راحتی قابل جبران نیست.
حسین زندی، سال‌های 92 و 93 را خشك‌ترین دوران آق‌گل دانست و افزود: در همان زمان فعالان مدنی و محیط زیست بارها در این منطقه حضور پیدا كردند و زنجیره انسانی تشكیل دادند.
وی عامل خشكسالی و كم‌بارشی را یكی از دلایل خشك شدن تالاب‌های همدان دانست. به گفته زندی، اما دو عامل اصلی در این زمینه جدی‌تر است، یكی حفر چاه‌های بیش از حد و برداشت بی‌رویه و دیگری جلوگیری از حق‌آبه تالاب توسط استان مرکزی.
این فعال محیط زیست استان مهمترین بحرانی كه در سال‌های آینده با آن روبه‌رو خواهیم بود را بحران آب دانست و گفت: جنگ آب در كشور ما جدی ا‌ست، در این شرایط كه كشور به سمت خشكسالی می‌رود و جنگ آب پیش‌بینی شده نباید با دامن زدن به فضاسازی‌ها جنگ را در میان مردم منطقه آورد؛ بلكه باید موضوع را مدیریت كنیم.
وی در ادامه با اشاره به اینكه در مسئولان استان عزم جدی برای برخورد و مسدود كردن چاه‌های غیرمجاز وجود ندارد، افزود: متأسفانه مسئولان جسارت چانه‌زنی ندارند، زیرا برای محیط‌زیست اهمیت زیادی قائل نیستند، اگر به موقع یك مدیریت منطقه‌ای و فرا استانی رخ می‌داد این موضوع هیچگاه به اینجا كشیده نمی‌شد.
زندی با اشاره به اینكه مشكل تنها با گرفتن حق‌آبه حل نمی‌شود، گفت: باید جوامع محلی را آگاه كنیم كه مشكل آب جدی است تا از كشت‌های پرآب جلوگیری كنند تا برداشت‌ها متوازن باشد.
وی با تأكید بر این نكته كه یك فاجعه زیست‌محیطی پیش آمده است، افزود: این حق‌آبه باید برگردد؛ اما اگر مدیریت نشود اتفاقی نخواهد افتاد، اگر حق‌آبه تالاب را بگیریم و آن آب را تبدیل به هندوانه كنیم كار نابخردانه‌ای كرده‌ایم، باید كشت جایگزین تعریف شود و عمیق‌تر به موضوع نگاه كنیم.
عضو پویش پاسداری از میراث تاریخی طبیعی در ادامه با بیان اینكه به مرور زمان این حق‌آبه‌ تأمین می‌شود، اما نیاز به مدیریت دارد؛ گفت: یك حق آب می‌دهیم و یك حق آب می‌گیریم تا جنگی در منطقه رخ ندهد.
زندی با اشاره به اینكه راه‌حل منطقی این است که علاوه بر پیگیری حق‌آبه آق‌گل بدون دامن زدن به تشنج‌های قومی و منطقه‌ای، چاه‌های غیرمجاز اطراف تالاب مسدود شود، افزود: مجوز صدها چاه‌ که در دولت پیشین صادر شده باید باطل شود در این صورت این احتمال وجود دارد که در یک دهه آینده شاهد احیای تالاب باشیم.
 آق‌گل هرگز مثل قبل نخواهد شد
یكی از فعالان محیط‌زیست ملایر هم با اشاره به اینكه متأسفانه در جامعه سواد محیط‌زیستی خیلی پایین است، گفت: كسی دغدغه محیط‌زیستی ندارد و همین امر هر روز به مشكل دامن می‌زند.
مجید تكلو كشاورزان منطقه را در خشكی تالاب دخیل دانست و افزود: كشاورزان منطقه نمی‌دانند وجود چاه غیر مجاز آنها در منطقه نه تنها تالاب؛ بلکه زمین كشاورزی خود را نیز از بین خواهد برد.
وی با بیان اینكه بومی‌ها كاری می‌كنند كه آب تالاب هرز برود دلیل این كار آنها را حاصلخیز بودن خاك زیر آب برای كشاورزی عنوان كرد. به گفته تكلو در مدتی كوتاهی این بومیان منطقه هستند كه از خشك شدن تالاب متضرر خواهند شد.
وی معتقد است این تالاب دیگر هرگز مثل قبل نخواهد شد و در بهترین حالت چون گذشته به صورت فصلی خواهد بود؛ اما وسعت كمی از آن باقی خواهد ماند.
این فعال محیط زیست با اشاره به اینكه سدهای پیاپی كل منطقه را به هم ریخته است، افزود: نجات تالاب آق‌گل نیازمند همت مسئولان هر دو استان مركزی و همدان است، زیرا هر دو استان در صورت خشك شدن تالاب دچار مشكل خواهند شد.
وی با تأكید اینكه فعالان محیط‌زیست به دنبال ایجاد تنش در منطقه نیستند، گفت: ما از كسی طلبكار نیستیم و فقط می‌خواهیم مشكل را برطرف كنیم. تكلو معتقد است در به وجود آمدن این مشكل همه مقصر هستند، از فعالان محیط‌ زیست كه در آگاهی‌رسانی كوتاهی كرده‌اند تا مسئولانی كه به كشاورزان كشت جایگزین معرفی نكرده‌اند.
این فعال محیط زیست با اشاره به اینكه در 10 سال گذشته 50 درصد تالاب‌های ایران خشك شده و خشك شدن آق‌گل طبیعی به نظر می‌رسد، گفت: اگر حق‌آبه از قره‌چای تأمین می‌شد، اگر چاه‌های غیر مجاز نبودند، اگر دانش بومی به كشاورزان منتقل می‌شد این اتفاق برای آق‌گل نمی‌افتاد.
وی لایروبی سایر رودخانه‌ها برای تسهیل در ورود آب‌های جاری، تشویق سرمایه‌گذار برای سرمایه‌گذاری و جذب توریست، نصب و تأسیس پایگاه ثابت و ارتقای منطقه از شکار ممنوع به حفاظت شده را از دیگر راهکارهای احیای تالاب دانست.
100 میلیون مترمكعب حق‌آبه از همدان به مركزی
یكی از كارشناسان حوزه آب در استان مركزی به وجود چندین سد، بند و آبخیزداری در استان همدان اشاره كرد كه در سال باید مجموعاً 100 میلیون مترمكعب حق‌آبه به استان مركزی بدهند؛ اما سال‌هاست كه به دلایلی از جمله خشكسالی و كم‌بارشی این اتفاق نیفتاده است.
وی كه در این استان مسئولیت دارد و نخواست نامی از وی برده شود با اشاره به اینكه سد ساوه با حدود 320 میلیون مترمكعب گنجایش یكی از بزرگترین سدهای مركزی ایران است، در حال حاضر تنها 30 میلیون مترمكعب آب دارد، گفت: 90 درصد آب سد ساوه باید از استان همدان تأمین شود كه این اتفاق نیفتاده، البته بحثی از طرف استان مركزی در این زمینه وجود ندارد چون هر دو استان درگیر خشكسالی بوده‌اند.
به گفته این كارشناس، با توجه به خشكسالی‌ها در چند سال اخیر حق‌آبه معنی پیدا نمی‌كند، زیرا رودخانه‌ها آبی برای پرداخت ندارند. وی برطرف شدن مشكل حق‌آبه تالاب آق‌گل و سد ساوه را در حد ملی دانست و افزود: موضوع در وزارت نیرو مطرح شده و باید با حضور وزیر نیرو برطرف شود و در استان‌ها قابل حل نیست!
این كارشناسان حوزه آب، مهمترین پروژه وزارت نیرو را طرح احیا و تعادل‌بخشی آب‌های زیرزمینی عنوان كرد و گفت: در این برنامه 20 ساله مقابله با تمامی چاه‌های غیرمجاز و اضافه برداشت چاه‌های مجاز در صدر قرار گرفته است.

http://www.hamedanpayam.com/shownews/specific/0xa704de38cc3dcf52.html



برچسب ها: تالاب آق گل ، حسین زندی ، تالاب های همدان ،

یکشنبه 13 تیر 1395

عکاسان به جای خلق، تنها ثبت می کنند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،هنر ،

عکاسان به جای خلق، تنها ثبت می کنند/ گردآمدن نورنویسان هنرعکاسی درهمدان

عکاسان به جای خلق، تنها ثبت می کنند/ گردآمدن نورنویسان هنرعکاسی درهمدان

گروه فرهنگ و هنر: کارگاه یک روزه عکاسی با موضوع نورپردازی دراستودیو ۱۹ تیرماه با حضور سعید دستوری عکاس شناحته شده کشور در همدان برگزار خواهد شد.

 

 

به گزارش “فردای همدان”، چند سالی است گرایش به رشته عکاسی در بین جوانان همدانی بیشتر شده و با فراگیر شدن دوربین های دیجیتال، ضرورت آموزش عکاسی نیز بیشتر احساس می شود. درکنار دانشکده هنر و معماری دانشگاه بوعلی و دانشگاه علمی کاربردی فرهنگ و هنر، برخی آموزشگاه های خصوصی و انجمن سینمای جوانان همدان با این مسئولیت را به دوش می کشند و به علاقمندان آموزش می دهند اما همه امکانات و فرصت های آموزشی درهمدان وجود ندارد و گاهی برخی هنرجوها برای تکمیل آموخته ها راهی تهران می شوند در این بین فرصت حضور در تهران برای همه عکاسان همدانی فراهم نیست.

اما به تازگی شاهد اتفاق دیگری درحوزه آموزش عکاسی هستیم آن هم برگزاری همایش ها، نمایشگاه ها و کارگاه هایی هستیم که با حضور مدرسان تراز اول کشور درهمدان برگزار می شود. جشنواره عکس سبز که به تازگی برگزار شد نمونه ای ازاین اتفاقها بود.

یکی دیگر ازاین رویدادها کارگاه یک روزه عکاسی با موضوع نورپردازی دراستودیو است که ۱۹ تیرماه با حضور سعید دستوری عکاس شناحته شده کشوردرهمدان برگزار خواهد شد؛ سعید دستوری دانش آموخته عکاسی با تخصص نورپردازی پرتره از کالج کامپتون کالیفرنیا ست. وی مدرس عکاسی و عضو هیئت مدیره انجمن عکاسان ایران نیز هست.

درفراخوان این برنامه آمده است؛ تمامی علاقمندان ازسراسر کشور می توانند دراین کارگاه ثبت نام کنند و تسهیلات ویژه اسکان ازسوی برگزار کننده برای کسانی که از شهرهای دیگر دراین کارگاه حضور پیدا می کنند فراهم خواهد شد و در پایان گواهینامه معتبر شرکت در کارگاه از سوی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی به شرکت کنندگان اعطا می شود.

محمدرضا سمندردبیر اجرایی این برنامه با تاکید بر اهمین نور درعکاسی می گوید: همان طور که از واژه فتوگرافی پیداست عکاسی به معنی نوشتن با نور است و عکاس به مثابه نویسنده ایست که قلمش نور است.

از دیرباز تا کنون و به دلیل نقش مهم ایران در تاریخ عکاسی و این مهم که تنها چند سال پس از اختراع و پیدایش عکاسی درجهان به همت قاجاریان عکاسی درایران شروع به رشد و تعالی کرد بسیاری از بزرگان تاریخ این هنر از ایران به جهان معرفی شدند و این روند تا اکنون نیز ادامه داشته است.

این عکاس شناخته شده همدانی در ادامه می گوید:  متاسفانه پس از ظهور عصر دیجیتال و ظهور دوربین هایی که دیگر خودکار عمل می کند و عکاس را از داشتن علم و دانش عکاسی به ظاهر بی نیاز کرده است، شاهد سیل عظیمی از تصاویر بی ارزشی هستیم که تنها نام عکس را با خود حمل می کنند تا آن جا که امروزه هر کسی که یک گوشی موبایل دارد درواقع یک دوربین عکاسی هم با خود دارد در نتیجه یک عکاس نیز هست به همین کیفیت و کمیت نیز انتشار عکس در دنیای امروز یک مسئله معمول و ساده است.

وی ادامه می دهد: آن چه که فقدان بزرگ زمانه ما دراین هنر است، این است که این سیل خروشان چه خوب ویا بد بنای هنر عکاسی را نزد عکاسان به ظاهر حرفه ای را هم با خود برده است و عکاسان در هر گروه چه صاحبان استودیوها و چه عکاسان دیگر در ژانر های مختلف قلم خود را زمین گذاشته اند و به جای خلق تنها ثبت می کنند و بهتر بگوییم درکی از نور و تاثیر شگفت انگیز و بی انتهای آن ندارند. و جمعیت شان درمقابل عکاسان آگاه و خوش خط نسبت دریا به قطره است.

سمندر می گوید: دراین میان بزرگانی چه از نسل دیروز و چه از نسل جوان هستند که همچنان این هنر را قلم زنی می کنند و بار امانت را به دوش می کشند همچنین لازم است که این جمعیت بسیار اندک همت کنند و آن چه که در دستان بارور خود دارند را به نیت زنده نگه داشتن هنر عکاسی با دیگران تقسیم کنند. دیگرانی که به زعم من نه از سر نادانی که تنها به دلیل آشنا نبودن به نوشتن با نور و سهل انگاشتن این هنر به لطف دیجیتالیزم به این ورطه گرفتار شده اند.

محمدرضا سمندر با اشاره به وضعیت آموزش عکاسی در همدان می گوید: در این راستا بی شک آموزش تنها راه برون رفت است. اما ازآنجا که اساتید فن دربیشتر موارد درپایتخت فعالیت می کنند علاقمندان و فعالان این هنر و فن در شهرستان ها به دلایل موجه ازجمله دشواری رفت و آمد راهی مثمر ثمر نمی یابند مگر اینکه مجالی دست دهد و به همت صاحبان حرفه کلاس ها و در بهترین شکل کارگاه های حرفه ای عکاسی برگزار شود؛ شهر همدان علیرغم نزدیکی به پایتخت ازاین قاعده مستثنی نیست اگرچه صاحب عکاسانی تواناست اما در زمینه آموزش بی شک به وضعیت مشابه مبتلاست.

وی در ادامه به حضور سعید دستوری درهمدان اشاره کرده، می دهد: در این جا میتوان به عکاس توانا و هنرمند شهر همدان استاد عباس عرب زاده اشاره کرد که به حق از سرآمدان نور نویسان خلاق و بی نظیر است که وی نیز در پایتخت زندگی می کنند لذا رویداد برگزاری کارگاه نورپردازی در استودیو که در تاریخ ۱۹تیر ماه پیش روی علاقمندان و هنرمندان شهر همدان قرار گرفته است نقطه عطفی است که می تواند سرآغاز گامی استوار و بی نظیر درعرصه هنر عکاسی درشهر همدان باشد. با حضور استاد توانمند و صاحب نام عکاسی ایران سعید دستوری که سال هاست بی دریغ به تعلیم و پرورش عکاسان نسل جوان همت گمارده است.

وی در پایان به حمایت عباس عرب زاده از این رویداد اشاره می کند و می گوید: استادعرب زاده قوت قلبی برای عکاسان همدان است در این کارگاه با یک پیام از حضورآقای دستوری درهمدان قدردانی خواهد کرد.

نویسنده: حسین زندی


http://fardayehamedan.ir/2016/07/03/%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%84%D9%82%D8%8C-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7-%D8%AB%D8%A8%D8%AA-%D9%85%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF-%DA%AF%D8%B1%D8%AF/


برچسب ها: سعید دستوری ، عکاسی همدان ،

 به نام برج سبز به جنگ محیط زیست می روند

حسین زندی*
به گزارش همدان پرس؛ یکی از مهارت ها و توانمندی های مدیران ارشد استان ها وشهرهایی که به دنبال توسعه هستند جذب سرمایه و سرمایه گذاری در حوزه های مختلف است به ویژه همدان که محور توسعه این استان را گردشگری تعریف کرده اند چنین ضرورتی را بیش ازپیش در احساس می کند. جذب سرمایه گذار درحوزه گردشگری، به ویژه بخش زیرساخت های این حوزه می تواند استان را به سمت و سوی گردشگرپذیری سوق دهد.

روزهای گذشته همدان شاهد حضور گروهی از سرمایه گذاران آلمانی بود تا طرح ها و پیشنهادهای خود را با پیشنهادهای همدانی ها به بررسی بنشینند و زمینه های همکاری دوطرفه را بسنجند.

براساس اخبار منتشر شده در رسانه ها؛ یکی از اعضای شورای شهرهمدان درجلسه کمیسیون اقتصاد، سرمایه‌گذاری و گردشگری این شورا درحضور نماینده هیئت سرمایه‌گذار آلمانی از ساخت برج 82 طبقه ای با عنوان «برج سبز هوشمند» پرده برداشت و اظهار کرد؛ این برج که در بلوار ارم احداث خواهد شد، ممکن است تعارضی بین توسعه شهر و حفظ باغات، فضای سبز و محیط زیست به وجود آورد اما مسئله با تکنولوژی رفع خواهد شد.

رودلف وردن‌برگ آلمانی نیز برج گردشگری سبز ارم را یک شهر کوچک هوشمند و مجهز دانست که در 80 طبقه ساخته خواهد شد که درمعماری ساختمان صرفه جویی منابع انرژی با بهره‌مندی از نیروی باد، خورشید و آب طراحی شده و به دلیل دردسترس بودن همه امکانات شهری درآن ساکنان کمترین تردد درون شهری را دارند.

این پروژه را از دو منظر می توان نگاه کرد ابتدا حضور سرمایه گذار و شریک خارجی است که با توجه به شرایط اقتصادی کشور، وضعیت بیکاری دراستان ومهاجرت سرمایه های انسانی از همدان می تواند مفید باشد و هرچه تصمیم گیران ارشد استان بتوانند سرمایه گذار جذب کنند نشان از هنر و مهارت آنان درحوزه اقتصادی است.

اما نکته مهم تر بحث مکان یابی و جانمایی این برج است که با ساختار شهری همدان سازگاری ندارد. فعالان مدنی و هنرمندان در نامه هایی که به مقامات استانی و کشوری نوشته اند و درمصاحبه بارسانه ها و نشست با مسئولان بارها ازمدیران ارشد استان خواسته اند در برنامه ها و طرح های توسعه شهری گوشه چشمی نیز به سایر نقاط شهر به ویژه شمال جغرافیایی شهر داشته باشند اما به نظر می رسد زاویه دید این دوستان درهمین مسیر بلوار ارم تا گنجنامه مسکوت مانده است و توان سر برگرداندن به سایر نقاط را ندارند. به همین دلیل می توان گفت جذب سرمایه گذار درشهراتفاق مبارکی است اگر آن را به سمت دیگر شهر سوق دهند. 

از سرمایه گذار نقل کرده اند که این پروژه ابعاد زیست محیطی دارد اما به هرحال اگر ملاحظات شهرسازی و ارزیابی زیست محیطی هم وجود داشته باشد با پیشینه تاریخی شهر همخوانی ندارد. با نگاهی به رشد عمودی شهر در سال های گذشته می توان دریافت که ملاحظات محیط زیستی و توسعه پایدار درشهر همدان لحاظ نشده است و مسلما دراین  پروژه نیز تضمینی وجود ندارد لحاظ شود.

باشنیدن ایجاد چنین طرح هایی این پرسش به ذهن می رسد که آیا همدان شهری تاریخی هست یا نیست؟ اگر هست مگر نمی توان براساس ظرفیت های تاریخی محور گردشگری برای آن تعریف کرد؟

آن چه به تازگی شاهد هستیم این است که با عنوان های محیط زیستی و رنگ و لعاب سبز به تخریب محیط زیست می پردازند ساخت و سازهای مسیر عباس آباد به گنجنامه و مجتمع تله کابین گنجنامه از این دست طرح ها است. 

نکته دیگر این است که اگر باب شود یک بنای 82 طبق با هر بعدی چه محیط زیستی یا ضد توسعه پایدار در این منطقه بنا شود بدعتی خواهد شد برای برج های 50طبقه بعدی که بدون این ملاحظات  محیط زیستی دراین مسیر ساخته خواهد شد. 

ساختن برج 250 متری تغییر مسیر وزش باد، شکستن خط آسمان شهری، آسیب به هویت تاریخی شهر و برهم زدن زیبایی بصری و منظر شهری را درپی خواهد داشت. اما درصورت جانمایی درست، تعدیل ارتفاع وفاصله گرفتن از بلوار ارم و دامنه الوند می تواند گامی برای توسعه شهری باشد.

پرسش دیگر این است که چرا پس ازنزدیک یک دهه از طرح  ایجادشهر حورا هیچ کاری درآن  صورت نگرفته اما مسئولان برای ساخت برج درهمدان همیشه پاشنه کشیده هستند؟ آیا توسعه تنها برج سازی است؟

به نظر می رسد مدیران ارشد استان نه توان جذب اعتبارات ملی را دارند و نه جذب سرمایه گذار در بخش خصوصی. به طور مثال نوش آبادی ها رئیس سازمان میراث فرهنگی را دوبار به نوش آباد که شهر بسیار کوچکی در کاشان است دعوت کرده اند و اعتبار و بودجه زیادی برای شهر زیرزمینی نوش آباد گرفته اند اما استاندار همدان در دو سفر مسعود سلطانی فر به استان که سابقه دوستی نیز باهم دارند او را به مجموعه تله کابین گنجامه می برد و بر روی تخریب های این مجموعه سرپوش می گذارد در حالی که می توانست قدم رنجه کند و مجموعه های زیرزمینی سامن، ارزانفود و یا دیگر محوطه های تاریخی و طبیعی را برای بازدید انتخاب کند و از سفر رئیس سازمان به نفع گردشگری استان استفاده کند.  

بیش از 80 سال پیش از این سیاست های توسعه ای رضا شاه برسر همدان بلایی آورد که بافت قدیم و بسیاری از بناهای کهن را دراین شهر به بهانه توسعه نابود شد هرچند امروزه برخی با به به وچه-چه از آن رویداد یاد می کنند اما آن چه ازبین رفت غیر قابل بازگشت است این روزها بار دیگر این قضیه  تکرار می شود واما این بارعلاوه بر بناهای تاریخی طبیعت استان نیز از سوی سفیران توسعه ناپایدار نشانه گرفته شده است.


برچسب ها: محیط زیست همدان ، برج سبز همدان ،

پنجشنبه 10 تیر 1395

قد موزه منطقه‌ای همدان آب می‌رود!

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،میراث فرهنگی ،

قد موزه منطقه‌ای همدان آب می‌رود!

سه شنبه ۸ تیر ۱۳۹۵
کد مطلب: 30798
چاپارسال به دوستان
 
قد موزه منطقه‌ای همدان آب می‌رود!
 
 
در حالی بیش از 4 سال از کلنگ‌زنی موزه منطقه ای همدان آن هم درعرصه تاریخی هگمتانه می‌گذرد که به علت جانمایی اشتباه نه تنها باید ارتفاع این موزه را از 5 به 3 طبقه کاهش داد بلکه با وجود قول‌های مسوولان میراثی و استانداری این موزه همچنان چشم‌به راه اعتبارات است تا بلکه از مرحله فونداسیون به مرحله بهره‌برداری برسد آرزویی که به نظر می‌رسد نه تنها در سال 97 محقق نخواهد شد بلکه با این روند باید چند دهه انتظاررا برای بهره‌برداری آن متصور شد.
مریم اطیابی-به گزارش معماری نیوز؛ اوایل سال 91 بود که از سوی اسدالله بیات -مدیر کل وقت میراث فرهنگی همدان-اعلام شد که احداث طرح موزه منطقه‌ای غرب کشور در سال 91 در شهر تاریخی و باستانی همدان آغاز می‌شود. احداث موزه منطقه ای غرب کشور با 15 هزار و 700 متر مربع زیربنا و در پنج طبقه در همدان از مصوبات دور نخست سفر هیات دولت احمدی‌نژاد بود که در عرصه تاریخی هگمتانه کلنگ احداث آن زده شد.



با این اقدام دربدترین نقطه ممکن یعنی در ضلع جنوب غربی عرصه هگمتانه خاکبرداری و صخره‌برداری برای ساخت موزه انجام شد که هزینه‌ای بالغ بر 2 میلیارد تومان در برداشت. افزون بر این که بخشی از عرصه تاریخی تپه هگمتانه تخریب شد، چند قنات زیر محوطه نیز از بین رفت. این اقدامات از دوره مدیریت بیات بر میراث فرهنگی همدان آغاز شد و  در دروه‌های  مدیریت بعدی با بتن‌ریزی و... ادامه یافت اما در نهایت در اواخر دولت دهم کار تعطیل شد. این در حالی بود که صخره‌برداری انجام شده بود و بخشی از فونداسیون هم ریخته شده بود تا این که در سفر نخست مسعود سلطانی فر– رییس  سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در دولت یازدهم- به همدان که استاندار نیز او را همراهی می‌کرد، وی در پاسخ به پرسش اصحاب رسانه مبنی بر تصمیم سازمان میراث در مورد وضعیت این موزه منتج به پیگیری وی از سروش مقدم – مدیرکل وقت میراث فرهنگی همدان- شد و در آن سفر نجفی دستور داد که 50 درصد هزینه ساخت این موزه را سازمان مرکزی متقبل شود و 50 درصد هزینه را نیز استانداری تقبل کند. استاندار نیز با این کار موافقت کرد.



حسین زندی- فعال میراث فرهنگی همدان-  ضمن ارائه این توضیحات به خبرنگار معماری نیوز می گوید: اما از آن زمان تا کنون چندان کاری انجام نشده است . فقط بخشی از اقدامات گنجینه انجام شده است و ادامه کارها منوط به دریافت اعتبارات شده است. اکنون نه استاندار باقی هزینه را تقبل کرده و نه رییس فعلی سازمان میراث فرهنگی.
این موزه چقدر بودجه می‌خواهد؟

به گزارش معماری نیوز، پیش از این سروش مقدم – مدیرکل وقت میراث فرهنگی همدان-  در 27 اردیبهشت 94 با بیان اینکه برای بازگشت آثار ارزشمند همدان باید منتظر افتتاح موزه منطقه‎‌ای غرب کشور باشیم، اظهار داشت: عملیات اجرایی موزه منطقه‌ای غرب کشور در حال اجراست ولی اعتبارات فعلی پاسخگوی نیاز آن نیست.

وی با بیان اینکه اعتبارات سالانه این پروژه بسیار اندک است، عنوان کرد: در حال حاضر مخزن موزه بیش از 80 درصد و ساختمان پروژه نزدیک به 10 درصد پیشرفت فیزیکی دارد که امیدواریم عملیات اجرایی مخزن امسال به اتمام برسد.

مدیرکل میراث فرهنگی استان همدان با اعلام اینکه تاکنون برای این پروژه نزدیک به 4 میلیارد و 500 میلیون تومان هزینه شده است، گفت: برای اتمام این پروژه 20 میلیارد تومان اعتبار نیاز است که براساس توافق صورت گرفته، 50 درصد این اعتبار توسط سازمان میراث فرهنگی و مابقی توسط استان تامین اعتبار می‎شود.



سروش مقدم با بیان اینکه مشکل اصلی این پروژه کمبود اعتبار است، اظهار داشت: اگر اعتبار موردنیاز برای اتمام این پروژه به موقع تامین شود می‎توان اعلام کرد که موزه منطقه‎ای غرب کشور سال 97 به بهره‎برداری می‎رسد.

همچنین بهرام توتونچی- معاون میراث فرهنگی استان همدان- نیز  در 15 بهمن 94 گفت: موزه منطقه‌ای همدان همچنان در انتظار اعتبار 300 میلیون تومانی برای اتمام کار است. قسمت «موزه» این پروژه پیشرفت 25 درصدی داشته و تنها در حد پی و فونداسیون اجرا شده که به دنبال اخذ اعتبار برای فعال شدن پیمانکار در آن هستیم.

از سویی در اردیبهشت 92 نیز علیرضا ایزدی -مدیرکل وقت میراث فرهنگی همدان- نیز اظهار کرد: در حال حاضر گنجینه این موزه در مرحله احداث سقف است که با وجود استحکام مطلوب، پیشرفت خوبی ندارد به طوری که گنجینه آن پیشرفت 80 درصدی و ساختمان موزه 15 درصد پیشرفت فیزیکی دارد.

ایزدی با اشاره به اعتبار در نظر گرفته شده برای این موزه، آن را زمان‌بر دانست و گفت: با توجه به وضعیت اقلیمی همدان، مدت کار کردن در همدان به لحاظ جوی محدود است؛ امسال 842 میلیون تومان برای آن در نظر گرفته شده اما برآورد کلی هزینه احداث موزه 12 میلیارد تومان است.

وی در آن زمان از وجود 13 هزار شی در گنجینه همدان خبر داده بود.
 
به گزارش معماری نیوز؛ ظاهراً کمبود بودجه و اعتبار تنها مشکل موزه منطقه‌ای غرب کشور و آمار ضد و نقیض در مورد آن نیست. بلکه ساخت این موزه در عرصه هگمتانه با مشکل ارتفاع و تعرض به حریم منظری و... هم مواجه است.
موزه‌ای که قدش کوتاه می‌شود

حسین زندی در این باره می‌گوید: قرار بود در عرصه هگمتانه یک ساختمان 5 طبقه ساخته شود که ساخت موزه با چنین ارتفاعی در عرصه تاریخی و باستانی هگمتانه فاجعه خواهد بود  و با مخالفت جدی دوستداران  و کارشناسان میراث فرهنگی رو به رو شد.



وی با اشاره به سفر چند ماه پیش حمیدرضا کارگر - مدیر کل اداره موزه‌ها و اموال منقول فرهنگی تاریخی- و قول وی مبنی بر کاهش ارتفاع موزه اظهار می‌کند: مدیر کل  موزه‌ها قول داد که ارتفاع موزه 3 طبقه شود اما در عین حال ایشان نیز بر مکان‌یابی اشتباه تأکید دارد.

این فعال میراث فرهنگی درعین حال بر ضرورت ایجاد موزه همدان تأکید می‌کند و می‌افزاید: تنها موزه‌ فعلی اشیا تاریخی همدان موزه هگمتانه است که یک مدرسه قدیمی مربوط به دهه 30 خورشیدی است که روی آن مرمت‌هایی انجام شده و به موزه فعلی اشیا تاریخی همدان تبدیل شده است. حتی در دوره مدیریت –علیرضا ایزدی- دستبردی هم به این موزه زده شد. بماند که در حال حاضر هم اگر همدان دچار لزله شود نخستین جایی که صد درصد تخریب خواهد شد همین موزه خواهد بود.

وی با اشاره به این که در طول 90 سال اخیر فعالیت‌های باستان‌شناسی گوناگونی در همدان انجام شده و اثار ذی‌قیمت فراوانی در این منطقه وجود دارد، اظهار می‌کند: بنابراین همدان نیاز مبرم به موزه دارد و خواسته همه دوستداران میراث فرهنگی و کارشناسان این است که موزه همدان هرچه سریعتر راه‌اندازی شود.

این فعال میراث فرهنگی معتقد است هرچند دیگر نمی‌توان برای این بخش از عرصه هگمتانه و صخره‌های آن کاری انجام داد اما می‌توان این مکان فعلی در عرصه هگمتانه را تبدیل به گنجینه منطقه‌ای کرد.



او به ضبط 8 هزار شی از قاچاقچیان در اوایل دهه 90 توسط نهادهای امنیتی و تحویل آن به اداره  کل میراث فرهنگی همدان اشاره می‌کند و می‌گوید: 8 هزار شی خود قابلیت ایجاد یک موزه دارد. بنابراین مکان فعلی را تکمیل و تبدیل به گنجینه منطقه‌ای کنند و برای موزه همدان یک جای جدید در نظر بگیرند که خارج از حریم هگمتانه و آثار تاریخی باشد اما در عین حال دسترسی همگان به آن آسان باشد.

وی با اشاره به تأکید استاندار بر گردشگری، وجود یک موزه در خور اشیا تاریخی همدان را بسیار مهم عنوان می‌کند و می‌گوید: خودمان را گول نزنیم واقعیت این است که همدان به عنوان یک گلوگاه تاریخی در ایران فاقد یک موزه استاندارد است. تنها موزه استاندارد همدان موزه تاریخ طبیعی آن است. پس یادمان باشد همدان به ضرورت و فوریت هم به گنجینه و هم موزه نیاز مبرم دارد. اما ارتفاع دادن به ساختمان فعلی هم نوعی تجاوز به حریم هگمتانه است.

زندی ادامه می‌دهد: از سویی هر چند با بتن‌ریزی‌ها قنات را کور کردند اما احیا قنات بسیار مهم است. همدان روزگاری 1100 قنات داشته است. همه قنات‌های آن قابل احیا شدن نیست اما قنات‌های هگمتانه قابل احیا است. بنابراین باید مسوولان ارشد شهر و میراث توجه جدی به این مقوله نیز بکنند.


به گزارش معماری‌نیوز؛استان همدان دارای 11 موزه است، که از این تعداد هفت موزه در شهر همدان و چهار موزه در شهرستان‌‌های این استان قرار دارند.موزه‌های تاریخ طبیعی همدان، هگمتانه، بوعلی‌سینا، دفاع مقدس، ‏موزه سفال، نظری، حمام قلعه، مفاخر و مشاهیر همدان و صنایع دستی همدان موزه‌های شهر همدان هستند.
 http://memarinews.com/fa/doc/news/30798/%D9%82%D8%AF-%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%A8-%D9%85%DB%8C-%D8%B1%D9%88%D8%AF


برچسب ها: موزه منطقه ای همدان ، میراث فرهنگی همدان ،

شنبه 4 اردیبهشت 1395

مسئولیت اجتماعی صاحبان سرمایه در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مشاغل ،مطالب در خبر گزاری ها ،کتاب ،

 مسئولیت اجتماعی صاحبان سرمایه در همدان

حسین زندی*
همدان پرس؛ مسئولیت اجتماعی، مجموعه وظایف و تعهداتی است که یک سازمان می باید در جهت حفظ و مراقبت و کمک به جامعه‌ای که در آن فعالیت می‌کند بر عهده بگیرد. مسئولیت اجتماعی به معنی رفتار مسئولانه اجتماعی بر حسب رعایت مسائل اخلاقی است. در ایران نیز مسئولیت اجتماعی شرکتها سابقه یکصد ساله دارد اما مهمترین دوران ورود شرکت ها و صاحبان صنایع به این حوزه از ابتدای دهه چهل و ورود صنایع نوین به ایران بود. این پدیده بعد از انقلاب نیز برای برخی شرکتها در قالب مفاهیمی چون وقف و وام های قرض الحسنه و ... نمود یافته و بیشتر فعالیت آنها در امور خیریه بوده است.

وقف درایران سابقه دور و درازی دارد و در تاریخ کشور ما سنتی است که دودسته بیشتر به آن تمایل داشتند یکی افرادی که به دلیل عدم امنیت ، زمانی که حکومتی از یک سلسله به سلسله دیگر واگذار می شد نزدیکان سلسله قبلی اموال خود را برای اینکه از دست حاکمان جدید درامان بماند وقف امور خیریه می کردند اما دسته دوم بر اساس اعتقاد و نیتی مذهبی، بخشی یا تمامی اموال خود را وقف می کردند البته میل به جاودانگی یکی از دلایل روانشناختی وقف است که بحث در مورد آن در این مقال نمی گنجد.

صاحبان سرمایه و صنعت در ایران بعد از دهه چهل در عین حالی که موضوع وقف را فراموش نکردند اما در سایر زمینه های  مسئولت اجتماعی ورود پیدا کردند به طور مثال حاج محمد تقی برخوردار پدر صنعت خانگی مدرن در ایران علاوه بر ساخت مسجد در یزد و وقف بناهای مذهبی  تعدادی از کارکنان و فرزندان کارکنان شرکت پارس الکتریک را به عنوان بورسیه تحصیلی به خارج می فرستاد و هزینه تحصیل آنان را می داد. یا زنده یاد محمد رحیم ایروانی مالک کفش ملی نیز هزینه تحصیل افراد زیادی را برعهده داشت و برادران خیامی و خانواده صنعتی زاده پرورشگاه هایی برای کودکان بی سرپرست ایجاد کرده بودند.

مسئولیت اجتماعی سرمایه داران و کارآفرینان  درغرب بیشتر  به صورت بنیاد های فرهنگی و یا اجتماعی نمود پیدا می کند. بنیاد دیل کارنگی یا ورود صاحب مایکروسافت به حوزه امور اجتماعی از این دستند.اگرچه در ایران  علاقمندان و دست اندرکاران این حوزه هنوز نتوانسته اند از حالت سنتی خارج شوند اما  در سال های گذشته نشانه ای خوبی را شاهد بودیم که در صورت تقویت آن می توان به آینده امیدوار بود. خرید خانه استاد شهریار و تبدیل آن به موزه توسط یک صاحب سرمایه در شهر تبریز از آن جمله است.

بیشترکارشناسان اقتصادی شهرهمدان را اصلی ترین مرکز سرمایه های راکد کشور می دانند اما راهکار قابل قبولی در زمینه ورود این سرمایه ها به بازار تولید ارائه نکرده اند اگر چه تنگ نظری برخی مدیران ارشد استان در گذشته را عامل اصلی آن می دانند. به همین دلیل استان همدان در زمینه برندهای موفق دست خالی است و کارخانه های که توانسته باشند راهی در بازار جهانی پیدا کنند و به یک نشان و کالای مصرفی همه گیر تبدیل شده باشند بسیار اندک است و تعداشان به انگشتان یک دست هم نمی رسد. 

در چنین وضعیتی سخن از مسئولیت های اجتماعی صاحبان سرمایه و کارآفرینان به معنای آنچه در غرب و یا حتی استان های صنعتی  کشور وجود دارد جایگاهی نمی تواند داشته باشد. اما گاهی تک چراغی روشن می شود تا نام صنعت این استان را زنده نگه دارد. شرکت تولیدی سحر همدان از آن جمله است. مدیران این شرکت که به تولید صنایع غذایی شهره است تلاش دارند در زمینه های اجتماعی و فرهنگی نیز ورود داشته باشند.

مدیران این شرکت در نوروز سال 1395 اقدام به مشارکت در تولید کتاب، یکی ازاصلی ترین و ضروری ترین کالاهای فرهنگی کرده بودند. می توان گفت این اولین بار است که یک شرکت تولیدی درهمدان در حوزه فرهنگ و تولید کار فرهنگی گام بر می دارد  که باید به آن را به فال نیک گرفت.

اگر چه عملکرد شرکت سحر در این زمینه قابل تحسین است اما  این شرکت می تواند برای برنامه ها و سال های آینده به صورت  بومی تر عمل کند. به طور مثال مشارکت در تولید و انتشار کتاب های بزرگان استان همدان مانند دکتر پرویز اذکایی می تواند اعتبار مضاعفی را برای این شرکت به ارمغان بیاورد و یا خرید خانه های تاریخی و تبدیل آن به فرهنگسرا  به نام خریدار نه تنها بزرگترین تبلیغ است بلکه برابر با مبلغ خرید می تواند مشمول معافیت مالیاتی شود.

خلاقیت در تبلیغ، الگو های بومی در کارآفرینی، کمک به استاندارد سازی و بومی سازی سبک زندگی  تنها از کارآفرینان اخلاق گرا بر می آید. مدیرانی که نامشان با رفتارهای نیکو کارانه در تاریخ می ماند.


* روزنامه نگار


برچسب ها: شرکت سحر ، مسئولیت اجتماعی ، صاحبان سرمایه در همدان ، کالای فرهنگی ،

دوستداران میراث فرهنگی مطرح کردند

اولین واکنش‌ها به تخریب میراث مادها در همدان

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
1461067273800_1.JPG

«درخواست می‌کنیم تا روشن شدن نتیجه کاوش‌ها و ارائه گزارش باستان‌شناسان، بیل‌های مکانیکی را از محوطه دور کرده و تخریب محوطه باستانی آقاجانی‌بیک را متوقف کنید و برای کاوش در این محوطه علاوه بر کارشناسان میراث فرهنگی از یک گروه بی‌طرف باستان‌شناس دعوت کنید تا شبهه‌ای برای معترضان و مجموعه مدیریت شهری باقی نماند.»

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، از روز گذشته (سه‌شنبه 31 فروردین) بیل‌های مکانیکی شهرداری همدان روی محوطه‌ی تاریخی «آقاجانی‌بیک» که به اعتقاد برخی باستان‌شناسان سند «مادی» بودن شهر همدان را در لایه‌های تاریخی خود دارد، هجوم آورده‌اند تا پارکینگی در این محوطه ساخته شود.

به دنبال این اقدام و بی‌توجهی شهرداری همدان به نامه‌هایی که از سوی میراث فرهنگی فرستاده می‌شود، حدود 50 نفر از فعالان حوزه میراث فرهنگی کشور و دبیران انجمن‌های میراث همدان، در نامه‌ای به اعضای شورای اسلامی شهر و شهردار همدان درخواست حضور یک تیم باستان‌شناس بی‌طرف برای بررسی محوطه‌ی تاریخی «آقاجانی بیک» - که گفته می‌شود احتمالا اسناد شهر مادی همدان در زیر آن قرار دارد - فرستاده شوند.

در این نامه آمده است: «همانطور که آگاهی دارید، دوستداران میراث فرهنگی و طبیعی در همدان و هنرمندان استان بارها دغدغه‌ها، مطالبات و پیشنهادهای خود را از طریق نامه، بیانیه و رسانه‌های جمعی بیان کرده‌اند و گوش مسئولان رسانده‌اند.

کُنشگران مدنی در همدان انتظار دارند به خواسته‌های برحق‌شان توجه شود و پاسخی قابل قبول از مدیران ارشد استان دریافت کنند، اما به نظر می‌رسد مدیران ارشد شهری و اعضای شورای اسلامی شهر توجهی به مطالبات مردمی در زمینه میراث فرهنگی و طبیعی ندارند.

این نادیده گرفتن خواسته‌ها را در نابودی «باغ و عمارت جواهری»، «باغ بدیع‌الحکما»، «باغ و عمارت ذوالریاستین» و از بین رفتن باغ‌های سرسبز همدان مشاهده کردیم. در روزهای گذشته نیز شاهد صخره‌برداری بخشی از تپه عباس‌آباد برای احداث هتل بودیم. همچنین ایجاد پارک‌سوار اتوبوس در بین 5 اثر ثبت شده میراثی را از به دستور مدیران شهری شاهد بودیم.

اما مهمترین اتفاق هفته جاری نابودی محوطه باستانی «آقاجانی‌بیک» است.

با اینکه بارها در رسانه‌ها به اهمیت باستانی محوطه «آقاجانی‌بیک» با اتکاء به آثار و نشانه‌های بدست آمده از این نقطه تاکید و درخواست کرده بودیم، پیش از خاکبرداری کاوش و عملیات نجات‌بخشی توسط باستان‌شناسان انجام پذیرد، اما صبح سه‌شنبه 31 فروردین‌ماه حضور ده‌ها کامیون و بیل مکانیکی در این محوطه ما را شوکه کرد و بار دیگر به این باور رسیدیم که مدیران ارشد شهری با میراث فرهنگی بیگانه‌اند.

با اینکه نمایندگان میراث فرهنگی طی نامه‌ای از شهرداری درخواست کرده‌اند تا به نتیجه رسیدن مطالعات باستان‌شناختی از خاکبرداری محوطه جلوگیری شود، اما متاسفانه تا پایان روز کاری بیل‌مکانیکی و کامیون‌ها در محوطه مشغول به کار بودند.

ما باور داریم که هرآنچه از میراث فرهنگی در دستان ماست، امانت آیندگان است، سرمایه بی‌بازگشت و شاهرگ حیاتی گردشگری ماست. پس نباید برای چاره‌اندیشی مشکلات شهری، راه حل فوری را در تاراج و تخریب میراث بی‌بازگشت دید. حفظ و حراست میراث و استفاده از آن در توسعه گردشگری می‌تواند همدان را به یکی از پر بازدیدترین نقاط دنیا تبدیل کند و نابودی آن فقط نفرین آیندگان را نصیب ما خواهد کرد.

ما مخالف توسعه معقول شهر نیستیم. ما نمی‌گوییم به طور کلی ساخت‌و‌ساز در شهر تعطیل شود، اما انتظار ما این بوده و هست که مجموعه شهرداری و شورای شهر به دلیل خاستگاه مردمی از منافع مردم در زمینه میراث طبیعی و فرهنگی دفاع کنند، اما متاسفانه تاکنون چنین نبوده است.

ما امضاء کنندگان این بیانیه ازشما اعضای محترم شورای اسلامی شهرهمدان به عنوان تصمیم‌سازان مدیریت شهری و از شهردار محترم به عنوان مجری درخواست داریم:

1 - تا روشن شدن نتیجه کاوش‌ها و ارائه گزارش باستان‌شناسان بیل‌های مکانیکی را از محوطه دورکرده و تخریب محوطه باستانی آقاجانی‌بیک را متوقف کنید.

2 - برای کاوش در این محوطه علاوه بر کارشناسان میراث فرهنگی از یک گروه بی‌طرف باستان‌شناس دعوت به عمل بیاید تا شبهه‌ای برای معترضان و مجموعه مدیریت شهری باقی نماند.

3 - از آنجا که رینگ اول و دوم شهر همدان بر روی بستر شهر کهن هگمتانه برپا شده است، همه ساخت و سازها چه دولتی و چه خصوصی با نظارت و مجوز اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری صورت بگیرد.

امید است با دستور و اقدام سریع برای حفظ میراث فرهنگی و طبیعی، حکایت نوشدارو پس از مرگ سهراب را در همدان شاهد نباشیم.»

** اسامی امضاکنندگان این نامه نزد ایسنا محفوظ است.

انتهای پیام

http://isna.ir/fa/news/95020100383/%D8%A7%D9%88%D9%84%DB%8C%D9%86-%D9%88%D8%A7%DA%A9%D9%86%D8%B4-%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%85%D8%A7%D8%AF%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: میراث همدان ، آقاجانی بیک ، تخریب میراث گذشتگان در همدان ،

سه شنبه 31 فروردین 1395

شهر منسوب به مادها در همدان زیر لودر رفت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،ایسنا ،مطالب در خبر گزاری ها ،

شهر منسوب به مادها در همدان زیر لودر رفت

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
1461066401399__DSC0401.JPG

«محوطه تاریخی «آقاجانی بیک» در رینگ اول و بافت تاریخی شهر همدان که به اعتقاد بسیاری از باستان‌شناسان «شهر مادی» همدان است و می‌تواند مهم‌ترین سند برای اثبات مادی بودن همدان باشد‌، از صبح امروز (سه‌شنبه 31 فروردین) توسط لودرهای شهرداری برای ایجاد پارکینگ در دست گودبرداری است.»

حسین زندی، یک فعال میراث فرهنگی استان همدان در گفت‌وگو با خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا‌، گفت: بسیاری از باستان‌شناسان معتقدند محوطه‌ی «آقاجانی بیک» روی بستر اصلی شهر کهن همدان قرار گرفته است. حتی مدرسان باستان‌شناسی دانشگاه بوعلی همدان نیز معتقدند اگر روی این محوطه ترانشه‌ای باز شود یا کاوش‌های آموزشی دانشجویان در این منطقه انجام شود، می‌توان تشخیص داد این محوطه متعلق به دوره ماد است یا خیر.

او با بیان این‌که شهرداری همدان پیش از این با تملک تعدادی از خانه‌های قرار گرفته روی این محوطه، زمینه را برای ایجاد پارکینگ «آقاجانی بیک» آماده کرده است، تاکید کرد: در گذشته خانه‌های قرار گرفته روی این محوطه مسطح شدند و متاسفانه از صبح امروز (سه‌شنبه) پیمانکار شهرداری، گودبرداری روی این محوطه را آغاز کرده است. این در حالیست که بسیاری از کارشناسان، باستان‌شناسان،‌ معماران و هنرمندان همدانی قبل از آغاز این پروژه در خواست بررسی منطقه‌ی «آقاجانی بیک» را داده بودند.

وی اضافه کرد: پیش از این گودبرداری‌ها و در زمان تسطیح خانه‌ها تعدادی آثار تاریخی مانند خمره و سکه به دست آمده بود که پس از بررسی‌های دقیق مشخص شد، آنها متعلق به دوره‌های پیش از تاریخی تا سلجوقی هستند.

زندی با اشاره به پیگیری‌های «علی مالمیر»، مدیرکل میراث فرهنگی استان همدان برای جلوگیری از هر نوع خاکبرداری قبل از بررسی محوطه اظهار کرد: متاسفانه پیمانکار پروژه هیچ توجهی به پیگیری‌های مدیر کل میراث فرهنگی استان نکرد.

این فعال میراث فرهنگی با اشاره به انجام کاوش‌های آزمایشگاهی و دانشگاهی در مهمترین تپه همدان «پیسا» در طول چند سال گذشته، نیز گفت: معتقدم در این سال‌ها با توجه به درخواست‌های متعدد معماران و باستان شناسان برای بررسی این محوطه،‌ می‌توانستند کاوش‌های آزمایشگاهی را روی محوطه آقاجانی بیک انجام دهند.

او همچنین از به دست آمدن تعدادی سفال در خاک‌برداری امروز (سه‌شنبه 31 فروردین) روی این محوطه که در جنوب شرقی همدان قرار دارد، خبر داد و اظهار کرد: نماینده میراث فرهنگی که در زمان خاک‌برداری در محوطه حضور داشت با دیدن این سفال‌ها اعلام کرد که «به دلیل مشکوک بودن محوطه از نظر تاریخی باید خاکبرداری متوقف شود، اما متاسفانه آنها حتی نماینده میراث فرهنگی را از سایت بیرون کردند و اجازه‌ی خارج کردن سفال‌ها که می‌توانست با آزمایش قدری از حدسیات را در زمینه‌ی مادی بودن این بخش از بافت تاریخی همدان را برطرف کند، ندادند.

وی با اشاره به وجود قنات‌های طویل (گبری) در زیر شهر تاریخی همدان، تاکید کرد: پیمانکار پروژه در زمان بیرون کرد نمیانده میراث فرهنگی اظهار کرد حتا دو قناتی که در زیر این محوطه بودند را پیش از این پُر کرده‌ایم.


تخریب محوطه تاریخی مادها

تخریب محوطه تاریخی مادها

تخریب محوطه تاریخی مادها

تخریب محوطه تاریخی مادها


برچسب ها: خبرگزاری ایسنا ، محوطه آقاجانی بیک همدان ، حسین زندی ، میراث فرهنگی همدان ،


مدیریت شهری همدان علاقه‌ای به میراث فرهنگی ندارد/مدیریت شهری درک درستی از اهمیت میراث فرهنگی ندارد

مدیریت شهری همدان علاقه‌ای به میراث فرهنگی ندارد/مدیریت شهری درک درستی از اهمیت میراث فرهنگی ندارد

گروه فرهنگ: یک فعال حوزه میراث فرهنگی با اشاره به انتقال اشتباه ایستگاه اتوبوس از خیابان شهدا به پارکینگ سرگذر، گفت: به نظر می رسد مدیریت شهری در همدان علاقه ای به میراث فرهنگی ندارد.

 

حسین زندی، فعال حوزه میراث فرهنگی در گفت‌و‌گو با خبرنگار “فردای همدان”، با اشاره به این که استاندار و مدیریت میراث فرهنگی موافق تبدیل پارکینگ سرگذر به پایانه اتوبوس های شهری نبودند، اظهار داشت: اما به نظر می رسد مدیریت شهری در همدان علاقه ای به میراث فرهنگی ندارد.

وی ادامه داد: حریم تپه باستانی هگمتانه بیش از چهل هکتار است، که تمام این چهل هکتار باید محلی برای کاوش های باستانشناسی، مطالعات علمی و جذب گردشگر از اقصی نقاط جهان باشد، اما این اداره مدیریت شهری همدان است که باید پاسخگوی این سوال باشد، آیا شهر ما ضرورت حفاظت از میراث فرهنگی را درک کرده است یا خیر؟ یا اینکه این شهر به آثار تاریخی و فرهنگی نیاز دارد یا برج و آپارتمان؟.

زندی با اشاره به مشکلات پارک سوار سرگذر، خاطر نشان کرد: این پارک سوار غیر از مشکلی که برای مردم از جهت دور شدن فاصله پیاده و سوار شدن مردم تا میدان اصلی شهر داشته، برای بازاریان هم مشکل ایجاد کرده و همچنین کارکرد سنتی بازار را از مقصد خرید مردم به محل گذر تغییر داده و شهرداری باید در این موضوع نیز پاسخگو باشد.

این فعال حوزه میراث فرهنگی با یادآوری  طرح جامع شهری، گفت: قرار بر بسته شدن شش خیابان اصلی شهر و تبدیل آنها به پیاده رو است و این طرح جامع سالهاست هر بار به بهانه ای به آینده موکول می شود و حال سوال این است شهرداری به چه بهانه ای پارک سوار را در این مکان در نظر گرفته است؟.

مبادا با کار امروزتان نفرین آیندگان را نصیب خود کنید

زندی تپه باستانی هگمتانه را شاهرگ حیات گردشگری آینده همدان دانست و گفت: باید به مدیران شهری یادآوری کرد مبادا با کار امروزتان نفرین آیندگان را نصیب خود  کنید.

این فعال حوزه میراث فرهنگی در پاسخ سوال خبرنگار فردای همدان و با اشاره به چال اسکندر خاطر نشان کرد: چال اسکندر یک افسانه است که می گوید اسکندر در این مکان کشته شده اما همین افسانه هم می تواند جذابیت گردشگری ایجاد کند.

وی در پاسخ به سوالی درباره تلاش فعالین مدنی شهر همدان برای نامه نگاری با هدف مجاب کردن شهرداری به انتقال پایانه سرگذر، ابراز کرد: تا پیش از این هنرمندان و علاقمندان میراث فرهنگی شهر و استانمان با نوشتن نامه از استاندار تقاضای کمک برای شهر زیرزمینی سامن و جلوگیری از تخریب زورخانه همه کسی در خیابان شهدا را داشتند که مشکل با پا درمیانی استاندار این بار هم حل شد؛ این بار هم جمعی از فعالین میراث فرهنگی و مدنی همدان در حال نگارش نامه دیگری هستند.

این فعال حوزه میراث فرهنگی اظهار داشت: همینطور نزدیک به ۱۵۰ نفر از بازاریان همدان با نگارش نامه ای با استاندار خواستار جابه جایی پارک سوار سرگذر شده اند.

زندی با اعلام اینکه هگمتانه ثبت جهانی نمی شود، گفت: با پیگیری های استاندار از طریق طالبیان، معاونت سازمان میراث فرهنگی کشور قرار بر این بود سال ۲۰۱۷ با ثبت جهانی هگمتانه، سال همدان باشد اما با اقدامات جدید شهرداری همدان این اتفاق رخ نخواهد داد.

http://fardayehamedan.ir/%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%82%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%81/


برچسب ها: پارک سوار سرگذر هگمتانه ، پارک سوار هگمتانه ، میراث فرهنگی همدان ،

تعداد کل صفحات: 8 1 2 3 4 5 6 7 ...
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic