تاریخ انتشار: 19 فروردین 1395  -  12:04:03 قبل از ظهر(AM)
پرینت بگیرید

انتخاب خبر- حسین زندی: فعالیت مدنی تعطیلی ندارد و کسانی که کار داوطلبانه را برگزیده اند همیشه آماده هستند. فعالان حوزه گردشگری در همدان نیز در تعطیلات نوروزی با برنامه های گوناگون به استقبال  نوروز همدان و میهمانانش رفتند. برخی از راهنماها به صورت داوطلبانه در اماکن گردشگری همدان به راهنمایی مسافران مشغول بودند و نمایندگان تشکل ها نیزبا حضور در ستاد استقبال نوروزی در کنار نمایندگان سایر نهادهای دولتی در طول تعطیلات نوروز حضورداشتند. یکی از برنامه های آنان که توسط انجمن سعدی پژوهی همدان با همکاری اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری برگزار شد تور یک روزه همدانگردی بود.این برنامه  در دوازدهمین روز نوروز با حضور تعدادی از اعضای تشکل­های گردشگری، انجمن های ادبی و مسافران نوروزی با اجرای سعدی خوانی، شاهنامه خوانی و موسیقی همراه بود.

برگزارکنندگان این مراسم هدف خود را از چنین برنامه هایی رساندن پیام های فرهنگی به گوش مدیران ارشد شهری و آشناکردن گردشگران با ظرفیت فرهنگی و ادبی استان عنوان کردند.آنان همدان را یکی از استانهایی عنوان می کنند که برای گردشگری ادبی مناسب است.

افراد شرکت کننده در این برنامه پس از بازدید از مکان های فرهنگی شهر از جمله برج قربان، شیرسنگی، گنبد علویان، آرامگاه بوعلی و باباطاهردر جوار میدان باباطاهراز (کافه داره تا) برنامه اصلی خود را اجرا کردند.

در ابتدای برنامه محمدصالح صفری دبیر انجمن سعدی پژوهی همدان با اشاره به فعالیت های انجمن گفت:

بیا که فصل بهار است تا من و تو به هم          به دیگران بگذاریم باغ و صحرا را

به جایِ سروِ بلند، ایستاده بر لبِ جوی             چرا نظر نکنی یارِ سرو بالا را ؟

قریب به یک سال و نیم است که با تعدادی از ادب دوستان و فرهیختگان، به تشکیل جلسات سعدی پژوهی می­پردازیم و درآن به تشریح و تفسیر آثار استاد سخن اهتمام داشته­ایم. تشکیل انجمن سعدی­پژوهی دوعلت عمده داشت. اول علاقه وافر شخص بنده به حضرت سعدی و دیگر احساس جای خالی پندهای اخلاقی استاد سخن در جامعه ما.

او افزود: علاوه بر جلسات سعدی پژوهی، جلسات متعدد دیگری از قبیل شاهنامه خوانی، مثنوی خوانی و حافظ خوانی، در اقصا نقاط شهر و کشورمان برگزار می­شود. سوالی که برای حقیر و احیانا برای دیگر بزرگان پیش می آید این است که ضرورت شکل گیری انجمن های ادبی و خواندن و تشریح آثار کهن ادبیات فارسی چیست؟ چرا باید آثار کسانی مورد توجه ما قرار گیرد که بعضا هزارسال پیش می زیسته اند؟ بنده به سه مورد از دلایل و اهداف شکل گیری این جلسات می پردازم.

صفری با اشاره به این دلایل گفت: به نظر بنده اولین دلیل جلوگیری از نابودی فرهنگ و زبان پارسی است، ما در قرن 21 و عصر ارتباط و فناوری زندگی می کنیم. هرچند که تکنولوژی فواید بسیاری در بر دارد(که هرگز منکر آن نیستیم) اما امروزه به جهت استفاده نامتعارف اقشار جامعه از آن، تنها روی زشت و فرهنگ زدای خود را به ما می نمایاند. برای مثال در همین برنامه ها و فضای مجازی، بسیاری ستم و بی مهری به فرهنگ و زبان پارسی صورت می گیرد. از نوشتن فارسی با البیای انگلیسی(فینگیلیش) تا مخفف نویسی های بی مورد و به کار گیری از کلمات سخیف و بی ریشه. ادبیات ما با این ناملایمی ها بیگانه نیست. در تاریخ ادبیات فارسی دو شخص بزرگ از فروپاشی و انحطاط زبان و فرهنگ پارسی باآثار خویش جلوگیری کرده اند؛ نخست حکیم فردوسی با سرودن شاهنامه و دیگری سعدی شیرازی همزمان با تاخت و تازهای وحشیانه و افسارگسیخته مغول که میراث مادی و معنوی ما را دستخوش نابودی قرار داده بود. اما من از همین جا به همه اقشار جامعه این قول را می دهم که افرادی همچون فردوسی و سعدی دیگر نخواهند آمد تا یک تنه زبان پارسی را زنده نگه دارند. بلکه خود ما باید دست به کار شویم و دست از تخریب فرهنگ خود برداریم.  

دبیر انجمن سعدی پژوهی در بخشی از سخنرانی خود گفت: تلنگر به خانواده های ایرانی از دیگر دلایل ضرورت استفاده از آثار گرانسنگ فارسی است. آثار ادبیات کهن در بین خانواده های ایرانی به دست فراموشی سپرده شده است. گویی هیچکس به فرهنگ و ادب نیازی ندارد! گویی فرهنگ و اب پارسی که برای غیر ایرانیان ارزشمند و منبع الهامات فرهنگی است، دیگر در بین ما جایگاهی ندارد! به واقع به غفلتی عظیم فرو رفته ایم. این در حالی است که آثار ادبی ما در گذشته ای نه چندان دور به فراوانی مورد استفاده و آموزش قرار گرفته است. نخستین کتابی که به کودکان نوآموز در مکتب خانه  تدریس می شد، گلستان سعدی بود. حال از افراد جامعه در مورد آخرین اثر ادبی ای که مطالعه کرده اند بپرسید. در بهترین حالت پاسخی که به شما خواهند داد این است که دیوان حافظ را در شب یلدا باز کرده و فالی از آن گرفته اند! آیا ادبیات غنی ما تنها در دیوان حافظ خلاصه شده است؟! آیا دیوان حافظ محدود است در خرافه ای به نام فال؟!

او در ادامه گفت: ترویج تعالیم ادبیات فارسی را نباید فراموش کرد، جامعه ای که روز به روز از آموزه های اخلاقی فاصله می گیرد بیش از پیش به تعالیم اخلاقی نیازمند است. آموزه هایی لطیف از ادبیات کهن ما. به جرات می توان گفت هیچ مسئله اخلاقی وجود ندارد که حضرت شیخ اجل در گلستان یا بوستان خود به آن اشاره نکرده است. از آموزه های عمیق و عرفانی گرفته(مثلا وحدت وجود و نیست بودن همه موجودات در برابر هستی مطلق که ذات پاک باری تعالی است) تا مسائل مورد نیاز در زندگی روزمره(مثلا توجه به کاسب محل و برطرف کردن نیازهای معیشتی از او)

امید است تا باتوجه به این اهداف، نسبت به زبان و فرهنگ خویش مهربان تر باشیم و با خواندن و ترویج آثار بزرگان ادب پارسی، در حفظ و حراست از این «قیمتی درّ» کوشا باشیم.

صفری در پایان حکایتی از گلستان را برای حاضران خواند و گفت: در پایان برای تبرک  و همچنین جلب نظر حضار گرامی به تعالیم حضرت شیخ اجل، حکایاتی از گلستان خوانده می شود.

یکی روستایی سقط شد خرش        علم کرد بر تاک بستان سرش

جهاندیده پیری بر او برگذشت        چنین گفت خندان به ناطورِ دشت

مپندار جان پدر کین حمار             کند دفع چشم بد از کشتزار

که این دفع چوب از سرو گوش خویش     نمی­کرد تا ناتوان مرد و ریش

چه داند طبیب از کسی رنج برد؟      که بیچاره خواهد خود از رنج مرد!

این حکایت مبارزه ایست ادبی و لطیف در مقابل خرافه. در زمان گذشته اعتقاد بر این بوده است که سر حیوانات مرده دفع بلا کرده و از خانه و بوستان، حفاظت می کند! سعدی در این حکایت از زبان آن حکیم جهاندیده و با دلیلی کاملا منطقی به مبارزه با این باور غلط می پردازد.

حیدر زندی دبیر انجمن شاهنامه خوانی سرو سایه فکن تهران از دیگر سخنرانان این مراسم بود که به نوروز در شاهنامه پرداخت. او ابتدا به شان و جایگاه مفاخر فرهنگی اشاره کرد و گفت: ما برای توسعه گردشگری نباید به جایگاه مفاخر فرهنگی آسیب یزنیم. اگر در آرامگاه بوعلی یا باباطاهر مراسمی برگزار می شود باید با شخصیت این بزرگواران همخوانی داشته باشد این مکان ها فضای اجرای برنامه های سرگرمی وشوهای تلوزیونی نیست، بهتر است مدیران شهری فضاهای دیگری برای برنامه های تفریحی در نظر بگیرند.

او با اشاره به نوروز در شاهنامه گفت: در اساطیر ایرانی سیاوش ایزد نباتات است و با مردن او خشکسالی آغاز می شودو با زایش کیخسرو دوباره چشمه ها جوشان و دشت ها سبز می شوند، گذر سیاوش از آتش را هم می توان نمادی از زایش و ظهور دوباره او یعنی ایزد نباتی دانست. نوروز در آغاز فصل بهار و در معتدل ترین هوا جشن گرفته می شودزمانی که ایزد مهر یا میتره به اوج قدرت خود می رسدو بین گرما و سرما تعادل ایجاد می کند.

دبیر انجمن سرو سایه فکن افزود: در شاهنامه هم اعتدال مشهود است برای نمونه زمانی که بیژن در چاه افراسیاب گرفتار است گودرز از کیخسرو می خواهدبرای نجات بیژن کاری انجام دهد کیخسرو پاسخ می دهد؛

بمان تا بیاید مه فرودین             که بفروزد اندرجهان هوردین

بدانگه که برگل نشاندت باد          چو برسد همی گل فشاندت باد

بگویم تراهرکجا بیژن است          بجام اندرون این مرا روشن است

تا پیش از نوروز که همه چیز به حالت اعتدال در نیامده و هر چیزی در جای خودش قرار نگرفته کیخسرو نمی تواندبیژن را در جام جهان بین خود ببیند. سپس کیخسرو به جام نگاه می کند و در می یابد که بیژن در چاهی به نام ارژنگ زندانی است.

چونوروز فرخ فراز آمدش                  بدان جام روشن نیاز آمدش  

یکی جام بر کف نهاده نبید                 بدوی اندرون هفت کشور پدید

همه بودنی­ها بدوی اندرا                   بدیدی جهاندار افسونگرا

او در بخشی از سخنانش گفت: نوروز و روز آغاز فروردین که به نام  اورمزد نامگذاری شده روزی سپند و فرخنده است و کارهای مهم در این روز آغاز می شده است برای نمونه در شاهنامه آغاز پادشاهی کیومرث در برج بره که برابر با فروردین است آمده است.

همچنین پیدایش جشن نوروز در شاهنامه به جمشید نسبت داده شده و جمشید نیز در روز اورمزد از ماه فروردین به تخت می نشیند و دیوان او را به آسمان می برند.

به جمشیدبر گوهر افشاندند               مر آن روز را روز نو خواندند

سر سال­نو هرمز فرودین                    برآسوده از رنج روی زمین

بزرگان به شادی بیاراستند                     می و رود و رامشگران خواستند

چنین جشن فرخ از آن روزگار                 به ما ماند از آن خسروان یادگار

در پایان مراسم استاد علی اصغر طاهری خواننده پیشکسوت همدانی با اجرای بهاریه هایی برنامه را به پایان برد. 

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=7942,1

در ادامه، گزارش تصویری حسین زندی، عکاس خبرنگار انتخاب خبر از این مراسم را مشاهده کنید.



برچسب ها: تشکل های ادبی همدان ، تشکل های گردشگری همدان ، گردشگری ادبی ، سعدی خوانی در همدان ، باباطاهر ، همدان گردی ،

سه شنبه 17 فروردین 1395

راه جهانی شدن هگمتانه را بستند؟!

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،میراث فرهنگی ،

راه جهانی شدن هگمتانه را بستند؟!

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
1459772501270_IMG_0938[1].JPG

درست یک سال پیش هشدارها را آغاز کردند... از احتمال بروز اتفاقی که «هگمتانه» را از جهانی شدن بازمی‌داشت و حالا آن هشدارها رنگ واقعیت به خود گرفتند؛ و این یعنی حتی آرزوی استاندار همدان نیز برآورده نمی‌شود، چه رسد به یک خواست عمومی.

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، با پیگیری‌های مکرر استاندار همدان تلاش‌هایی برای ثبت جهانی «هگمتانه» در دست انجام بود، اما حالا با ایجاد یک «پارک‌سوار» در ضلع شرقی این شهر دوران مادها، هر نوع تلاشی برای ثبت جهانی این مجموعه بی‌فایده است.

در چند قدمی محوطه‌ تاریخی هگمتانه، شهرداری همدان قدم‌های آخر را برداشت و بخش شرقی حریم درجه یک این محوطه باقیمانده از دوره‌ی مادها به پارک سوار تبدیل کرد.

کلیسای «استپانوس مقدس» و حمام «ارامنه» دو بنای تاریخی قرار گرفته در عرصه‌ محوطه‌ تاریخی هگمتانه، یا واضح‌تر، دیوار به دیوار این سه بنای تاریخی و چه بسا ارزشمند، پارک‌سواری برای تردد تاکسی‌ها و اتوبوس ایجاد شد تا مرور زمان آن‌چه از مادها باقی مانده را تخریب کنند.

حسین زندی، فعال میراث فرهنگی همدان، در این زمینه به خبرنگار ایسنا توضیح داد: در ضلع شرقی هگمتانه و کنار زورخانه، کلیسا، مسجد، حمام و درست روی محوطه «چال اسکندر»، در واقع با پر کردن آن، پارک سوار ایجاد کرده‌اند.

او با اشاره به تردد روزانه بیش از یکصد وسیله سنگین در این پارک‌سوار اظهار کرد: قطعا این ترددها و حرکت ماشین‌های سنگین که بیشتر شامل اتوبوس‌های سنگین هستند، آسیب‌های زیادی به هگمتانه وارد می‌شود.

وی با اشاره به پیگیری‌های استاندار همدان برای ثبت جهانی محوطه تاریخی «هگمتانه» افزود: با این اقدام شهرداری که حتی استانداری همدان نیز نتوانست از آن جلوگیری کند، قطعا این ثبت جهانی اتفاق نمی‌افتد.

به گزارش ایسنا، اردیبهشت سال گذشته نیز ریحان سروش مقدم، مدیرکل وقت میراث فرهنگی استان همدان موافقت با این اقدام را مربوط به 4 سال پیش دانست.

او در این زمینه به خبرنگار ایسنا گفته بود: در دوره‌ی مدیریت قبلی در این اداره کل و در سال 89 پس از انجام بررسی‌های باستان‌شناسی که نشانه‌ تاریخی را به دنبال نداشته است، سوابق بررسی و در سال 90 براساس برنامه‌ شورای عالی شهرسازی و معماری همدان این مصوبه تصویب شد تا رینگ اول همدان به پیاده‌راه تبدیل شود.

وی توضیح داد: با توجه به این‌که همدان دایره‌ای شکل است، به خیابان آن یک رینگ گفته می‌شود، بنابراین براساس آن مصوبه، پیشنهاد شد رینگ نخست همدان در بافت تاریخی که ‌171 هکتار دارد، به پیاده راه تبدیل و از ورود خودرو به آن مجموعه جلوگیری شود و با احداث پار‌ک‌سوار فقط تاکسی و ون از این محدوده تردد کنند.

سروش مقدم ادامه داد: من به عنوان مدیرکل میراث فرهنگی استان در صورتی با این پروژه موافق هستم که با بهره‌برداری از پارک سوار ماشین سنگینی در این محدوده تردد نکند و فقط ماشین‌های کنترل شده در این رینگ رفت و آمد داشته باشند، تا دست‌کم لرزشی ایجاد نشود و آسیبی به بافت تاریخی همدان و تپه‌ هگمتانه وارد نشود.

در همان محدوده‌ زمانی حتی تعدادی از هنرمندان و سینماگران همدانی در نامه‌ای به «محمدناصر نیکبخت»، استاندار همدان، از او خواستند تا از تخریب بناهای تاریخی توسط شهرداری جلوگیری کند.

و این‌بار این مسئول در پاسخ به نامه‌ی آن‌ها که 26 اردیبهشت 94 منتشر شده بود، خرداد ماه 94 جواب داد: «اینجانب از همه‌ی شما عزیزان که جزو ارزش‌های بیدار، هوشیار و فهیم این مرز و بوم هستید کمال تشکر و امتنان را داشته، ضمن ابزار تأسف از قصور و کاستی‌های رخ داده‌ی گذشته و با احترام به دغدغه‌ها و نگرانی‌های فرهنگی ارزشمندِ شما سرمایه‌ها و مفاخر ملی این استان، با قاطعیت اعلام می‌کنم که حفظ همه‌ی ارزش‌ها و هویت‌های تاریخی، طبیعی و فرهنگی بر همگان ضروری است و با توجه به دیدگاه عمیق دولت تدبیر و امید در حفظ ارزش‌های این مرز و بوم، تلاش همه جانبه‌ کلیه‌ ادارات و سازمان‌های دولتی و مردم‌نهاد این استان در راستای توجه و تأکید بر حفاظت همه جانبه از آثار تاریخی، طبیعی و محیط زیست متمرکز بوده و هرگونه تخریب و نابودی آثار تاریخی، باغات و فضای سبز را محکوم کرده و اجازه نخواهیم داد که تعرضی به این سرمایه‌های ارزشمند ملی صورت گیرد.»

و حالا تابلوی «به طرف پایانه اتوبوسرانی سر گذر» نبش کوچه‌های منتهی به این پایانه و به یادگار مادها «هگمتانه» خودنمایی می‌کند و اتوبوس‌ها دو سه روزی است کارشان را از این پایانه آغاز کرده‌اند. به نظر می‌رسد حالا دیگر «هگمتانه» راهی برای جهانی شدن ندارد.http://isna.ir/fa/news/95011704948/%D8%B1%D8%A7%D9%87-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86-%D9%87%DA%AF%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF


برچسب ها: میراث همدان ، ثبت جهانی هگمتانه ، پارک سوار هگمتانه ، پارک سوار سرگذر ،

           تاریخ انتشار: 12 فروردین 1395  -   9:37:59 قبل از ظهر(AM)
پرینت بگیرید
برای نجات آثار تاریخی سخت حساس هستیم

انتخاب خبر: سعید شیرکوند معاون برنامه ریزی و سرمایه گذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور در سفر نوروزی خود به همدان پس از بازدید از ستاد استقبال از مسافران نوروزی و بازدید از چند طرح گردشگری با نمایندگان تشکل­های میراث فرهنگی و گردشگری استان دیدار کرد.

به گزارش خبرنگار انتخاب خبر، نشست فعالان میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان و معاون برنامه ریزی و سرمایه گذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور با حضور سعید شیرکوند، علی مالمیرمدیر کل اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان، علی خاکسارمعاون گردشگری، احمد ترابی معاون سرمایه‌گذاری اداره کل میراث فرهنگی همدان و مجتبی جوادیه، حامد شهسواری، حسین زندی، بابک مغازه ای، علی احمدیان، سحرشاملو و تعدادی از نمایندگان فعالان مدنی حوزه میراث فرهنگی در محل ستاد استقبال از مسافران نوروزی همدان برگزار شد.

بابک مغازه ای مسئول هماهنگی گروه کاری تشکل­های گردشگری کشور در این نشست با ارائه گزارشی از وضعیت فعالان میراث فرهنگی در استان همدان گفت: ما درنمایشگاه های سال 1394 تلاش کردیم سرمایه گذارها را دعوت کنیم که با تشکل­ها وارد گفت وگو شوند و از فعالان استان­های مختلف به عنوان مشاور در طرح­های خود استفاده کنند چون ارتباط  سرمایه اجتماعی و سرمایه مالی می تواند منجر به تسریع روند توسعه پایدار در این حوزه شود.

مغازه­ای ادامه داد: کارگروه­های فعالان میراث و گردشگری در استان شکل گرفته که امیدوراریم بتواند در تصمیم سازی ها کمک کند. در طول دوسال گذشته از 11 گردهمایی سراسری در این حوزه داشته ایم که 4 گردهمایی را در همدان برگزار کرده­ایم، همدان از نظر فعالیت های میراث فرهنگی و گردشگری استانی نمونه است.

حسین زندی یکی دیگر از فعالان حوزه میراث فرهنگی در همدان گفت: تشکل­های حوزه میراث از نظر فعالیت و ظرفیت وضعیت خوبی در استان دارند اما بستر فعالیت چندان مناسب نیست که امیدوارم نگاه مثبت معاونت برنامه ریزی و سرمایه گذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور این شرایط را برطرف کند. پیش از این فعالان حوزه­های میراث فرهنگی و گردشگری با مسئولان استانی چالش اساسی داشتند چراکه ارتباطی بین مدیران میراث فرهنگی و اعضای تشکل­های غیردولتی وجود نداشت اما خوشبختانه به تازگی با تغییر مدیریت رویکرد اداره بهتر شده و باب گفت وگو بین مدیران میراث فرهنگی استان و فعالان مدنی باز شده و همین رویکرد باعث شده  بیشتر فعالان از منش و رفتار انتقادی به سمت و سوی کنش پیشنهادی گام بردارند و برای حل مشکلات گردشگری و میراث در استان به گفت و گو بنشینند.

زندی ادامه داد: ما همچنین برای رفع مشکلات واثبات پیشنهادهایی که گاهی مدیران ارشد نمی پذیرند تلاش کرده ایم از سرمایه های اجتماعی، هنرمندان، پژوهشگران و افراد صاحب­نام استان یاری بگیریم و این موضوع را در ایجاد کمپین­هایی که در مقابل تخریب اماکن و محوطه های تاریخی در استان ایجاد کرده ایم می توان دید، حتی در پاکسازی محوطه های تاریخی از هنرمندان و سرمایه های اجتماعی کمک می گیریم.

این فعال حوزه میراث فرهنگی درهمدان خطاب به شیرکوند افزود: تشکل­ها نمی توانند وارد حوزه سرمایه گذاری شوند اما در شناسایی و پیشنهاد مناطقی که اولویت بیشتری دارند می­توانند پیشقدم شوند در همدان مواردی که اورژانسی تر است و نیاز هست سرمایه گذاری­ها به این جهت سوق داده شود بسیارند یکی از آنها مجموعه دستکند سامن است. من پیشنهاد می­کنم شما در این سفر از شهر سامن بازدید کنید این شهر از مهمترین سازه­های دستکند خاورمیانه است علاوه بر اینکه شرکت مخابرات شهر در مرکز این شهر زیر زمینی قرار گرفته به تازگی اداره آب و فاضلاب شهر تصمیم گرفته برای ایجاد تاسیسات فاضلاب معابر شهر را حفاری کند که در این صورت  باید قید این مجموعه بی نظیر را زد و به طورکلی آن را نادیده گرفت چرا که با این اقدام شهر زیرزمینی سامن نابود خواهد شد.

اما این شهر ظرفیت­هایی دارد که می­تواند به عنوان مهم­ترین جاذبه گردشگری منطقه معرفی شود اما مستلزم این است که سرمایه گذاری بیشتری در این شهر اتفاق بیفتد  تشکل­ها طرح هایی برای آزادسازی عرصه و حریم شهر دارند همچنین پیشنهادهایی برای توانمندسازی  جوامع محلی و احیاء صنایع دستی دارند که پس از تعظیلات نوروز با مدیران این شهر وارد مذاکره خواهند شد.

علی خاکسارمعاون گردشگری اداره کل میراث استان و سرپرست کاوش های شهر زیر زمینی سامن گفت: مجموعه دستکند سامن مجموعه منحصر به فردی است که در یک بستر سنگی از جنس گرانیت گل پنبه ای ایجاد شده است. سال 1384 بر اثر حفاری های مخابرات به صورت اتفاقی کشف شده و  حدود 5 هکتار از آن را شناسایی کرده ایم  بیش از 60 اتاق در عمق 5 متری زیر زمین  آماده شده، مردم روی این شهر زندگی می کنند و بخش هایی که معارض نداشته و یا در زیر خیابان ها قرار گرفته بود کاوش شده است.

خاکسار گفت: تاسیسات شهری آسیب بسیاری به این اثررسانده و اگر حفاری شرکت آب و فاضلاب آغاز شود آسیب بسیاری به این شهر خواهد زد و بخش اعظم شهر نابود می شود. سال 94 آخرین بخش کاوش های من در این مجموعه بود که به دلیل نبود بودجه ادامه پیدا نکرد اما پس از پایان کاوش­ها بررسی و مستندنگاری انجام دادم و تمامی املاک را شناسایی کردم و قیمت منطقه ای را برآورد کارشناسی کردیم که اگر بودجه و اعتبار ملی در نظر گرفته شود مجموعه آزاد سازی شود. این مجموعه جزء 6 اثری است که برای ثبت جهانی از طرف استان پیشنهاد شده است.

سعید شیرکوند معاون برنامه ریزی و سرمایه گذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور در این نشست گفت:  با توجه به توضیحات بهتر است مدیران استان با مخابرات و شهرداری وارد مذاکره شوند، موضوع را دنبال کنند وما هم از طرف وزارتخانه ها پیگیری خواهیم کرد و اگر بودجه برای جابه جایی لازم باشد بودجه را تامین خواهیم کرد.

 شیرکوند گفت: ما موظف هستیم میراث فرهنگی را حفظ کنیم و وظیفه ما نیز همین است. باید مسئولان استانی بررسی کنند و اگر این قابلیت را دارد قطعا وارد می شویم. شرکت آب و فاضلاب حق ندارد در این مجموعه حفاری کند.

او افزود: بهتر است مسئولان استان تلاش خود را برای زمینه سازی ثبت جهانی بگذارند چون اگر آثاری از استان همدان به ثبت جهانی برسد از این وضعیت خارج خواهد شد. اگر همه ما یعنی فعالان مدنی و دولتی ها به نجات آثاری مانند شهر زیر زمینی سامن تاکید کنند معنی دار و درست است ما سخت حساسیت داریم که چنین آثاری حفظ شود.

معاون برنامه ریزی و سرمایه گذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشوردر پایان گفت: در همه حوزه ها تقسیم نقش شده و هر گروه و جریان و نهادی نقش خود را دارد و هیچوقت بازیکن فوتبال در یک مسابقه جای داور تصمیم نمی گیرد در همه فعالیت­ها اینگونه است جایگاهی که یک سازمان اداری دارد را نمی توان به نهادهای مدنی داد و یا جایگاه سرمایه گذار جدا است در کشور ما گاهی این نقش ها قاطی می شود که ما به مشکل بر می خوریم.

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=7868,1


برچسب ها: تشکل های گردشگری همدان ، سعیدشیرکوند ، میراث فرهنگی همدان ، انتخاب خبر ،

خیز آب و فاضلاب همدان برای «شهرزیرزمینی سامن»

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
44-27.JPG

«شرکت آب و فاضلاب حق ندارد در مجموعه‌ی «شهرزیرزمینی سامن» در همدان حفاری کند. اگر همه ما یعنی فعالان مدنی و دولتی‌ها به نجات آثاری مانند این شهر دست‌کند ارزشمند تاکید کنیم، معنی‌دار و درست است. ما سخت حساسیت داریم که چنین آثاری حفظ شوند.»

به گزارش خبرنگار میراث فر هنگی ایسنا، حدود یک سال است که مرکز سایت تاریخی شهر زیرزمینی «سامن» را ‌یک ساختمان اداری مخابرات، تهدید می‌کند، ساختمانی که نه تنها امکان هرگونه پیشرفت در کاوش‌ها را می‌گیرد، بلکه همه‌ی تاسیسات مخابراتی مانند سیم‌های تلفن و فیبر نوری این شرکت از زیرِزمین، یعنی درون مجموعه‌ دستکند «سامن» می‌گذرد!

دست‌کم از شش ماه گذشته یکی از اورژانسی‌ترین کارها برای این شهر دوره اشکانی، آزادسازی عرصه و محوطه‌ی آن بوده است، اقدامی که باید با ضرب‌العجل هم انجام می‌شد.

در میان این هشدارها؛ به تازگی اداره آب و فاضلاب شهر نیز تصمیم گرفته برای ایجاد تاسیسات فاضلاب معابر شهر را حفاری کند که در این صورت باید قید این مجموعه بی نظیر را زد و به طورکلی آن را نادیده گرفت، چون با این اقدام شهر زیرزمینی سامن نابود می‌شود.

اگر بخش اعظم شهر زیرزمینی سامن، نابود شود...

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا؛ علی خاکسار، معاون گردشگری اداره کل میراث استان و سرپرست کاوش‌های شهر زیر زمینی سامن در نشستی با مسئولان و فعالان میراث و گردشگری استان همدان در حضور «سعید شیرکوند»، معاون برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری سازمان میراث فرهنگی و گردشگری ضعیت نامناسب و در حال تخریب «شهرزیرزمینی سامن» را کملا تشریح کرد.

او نخست به توضیح وضعیت این محوطه‌ی تاریخی پرداخت و گفت: مجموعه دستکند «سامن» مجموعه منحصر به فردی است که در یک بستر سنگی از جنس گرانیت گل پنبه‌ای ایجاد شده است، ‌اما سال 1384 بر اثر حفاری‌های مخابرات به صورت اتفاقی کشف شده و حدود 5 هکتار از آن را شناسایی کرده‌ایم و بیش از 60 اتاق در عمق 5 متری زیر زمین آماده شده است.

وی در ادامه با بیان این‌که مردم روی این شهر زندگی می‌کنند و بخش‌هایی از این شهر زیرزمینی که معارض نداشته یا در زیر خیابان‌ها قرار گرفته بود، کاوش شده‌اند، تاکید کرد: تاسیسات شهری آسیب بسیاری به این اثر رسانده و اگر حفاری شرکت آب و فاضلاب آغاز شود، آسیب بسیاری به این شهر خواهد زد و بخش اعظم شهر نابود می شود.

خاکسار با بیان این‌که سال 94 آخرین بخش کاوش‌ها در این مجموعه به دلیل نبود بودجه متوقف شد، اضافه کرد: اما پس از پایان کاوش‌ها بررسی و مستندنگاری روی محوطه انجام شد و همه‌ی املاک شناسایی شدند و قیمت منطقه‌ای برآوردِ کارشناسی شد که اگر بودجه و اعتبار ملی در نظر گرفته شود، می‌توان مجموعه را آزادسازی کرد. این مجموعه جزو شش اثری است که برای ثبت جهانی از طرف استان پیشنهاد شده است.

شرکت آب و فاضلاب حق ندارد، در «سامن» حفاری کند

سعید شیرکوند، معاون برنامه ریزی و سرمایه گذاری سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کشور نیز در این زمینه اظهار کرد: بهتر است مدیران استان با مخابرات و شهرداری وارد مذاکره شوند، موضوع را دنبال کنند وما نیز از طرف وزارتخانه‌ها پیگیری می‌کنیم و اگر بودجه برای جابه جایی لازم باشد بودجه را تامین خواهیم کرد.

وی ادامه داد: ما موظف هستیم میراث فرهنگی را حفظ کنیم، وظیفه ما نیز همین است. باید مسئولان استانی بررسی کنند. اگر این قابلیت را دارد قطعا وارد می شویم. شرکت آب و فاضلاب حق ندارد در این مجموعه حفاری کند.

او افزود: بهتر است مسئولان استان تلاش خود را برای زمینه‌سازی ثبت جهانی بگذارند، چون اگر آثاری از استان همدان به ثبت جهانی برسد، از این وضعیت خارج خواهد شد. اگر همه ما یعنی فعالان مدنی و دولتی‌ها به نجات آثاری مانند «شهر زیر زمینی سامن» تاکید کنیم، معنی‌دار و درست است. ما سخت حساسیت داریم که چنین آثاری حفظ شوند.

معاون برنامه ریزی و سرمایه گذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور تاکید کرد: در همه‌ی حوزه ‌ها تقسیم‌بندی انجام شده و هر گروه و جریان و نهادی نقش خود را دارد. هیچ‌گاه بازیکن فوتبال در یک مسابقه جای داور تصمیم نمی‌گیرد، در همه فعالیت ‌ها اینگونه است. جایگاهی که یک سازمان اداری دارد را نمی‌توان به نهادهای مدنی داد، یا جایگاه سرمایه‌گذار جداست. در کشور ما گاهی این نقش‌ها قاطی می‌شود، که ما به مشکل بر می‌خوریم.

درد دل‌های فعالان میراثی با معاون سرمایه‌گذاری

به گزارش ایسنا، در این نشست همچنین بابک مغازه‌ای، مسئول هماهنگی گروه کاری تشکل‌های گردشگری کشور در این نشست با ارائه گزارشی از وضعیت فعالان میراث فرهنگی در استان همدان گفت: ما درنمایشگاه های سال 1394 تلاش کردیم سرمایه گذارها را دعوت کنیم که با تشکل‌ها وارد گفت‌وگو شوند و از فعالان استان‌های مختلف به عنوان مشاور در طرح‌های خود استفاده کنند چون ارتباط سرمایه اجتماعی و سرمایه مالی می‌تواند منجر به تسریع روند توسعه پایدار در این حوزه شود.

او ادامه داد: کارگروه‌های فعالان میراث و گردشگری در استان شکل گرفته که امیدواریم بتواند در تصمیم سازی‌ها کمک کند. در طول دوسال گذشته از 11 گردهمایی سراسری در این حوزه 4 گردهمایی را در همدان برگزار کرده‌ایم، همدان از نظر فعالیت های میراث فرهنگی و گردشگری استانی نمونه است.

تشکل‌ها نمی‌توانند سرمایه‌گذاری کنند؛ اما اورژانسی‌ها را معرفی می‌کنند

همچنین حسین زندی یکی دیگر از فعالان حوزه میراث فرهنگی در همدان گفت: تشکل‌های حوزه میراث از نظر فعالیت و ظرفیت وضعیت خوبی در استان دارند، اما بستر فعالیت چندان مناسب نیست که امیدوارم نگاه مثبت معاونت برنامه ریزی و سرمایه گذاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور این شرایط را برطرف کند.

پیش از این فعالان حوزه‌های میراث فرهنگی و گردشگری با مسئولان استانی چالش اساسی داشتند، چون ارتباطی بین مدیران میراث فرهنگی و اعضای تشکل‌های غیردولتی وجود نداشت، اما خوشبختانه به تازگی با تغییر رویکردها بیشتر فعالان از منش و رفتار انتقادی به سمت و سوی کنش پیشنهادی گام برمی‌دارند و برای حل مشکلات گردشگری و میراث در استان به گفت‌و‌گو می‌نشینند.

او خطاب به شیرکوند افزود: تشکل‌ها نمی توانند وارد حوزه سرمایه گذاری شوند اما در شناسایی و پیشنهاد مناطقی که اولویت بیشتری دارند، می‌توانند پیشقدم شوند در همدان مواردی که اورژانسی‌ترند و نیاز است تا سرمایه گذاری‌ها به این جهت سوق داده شود. یکی از آنها مجموعه دستکند سامن است.

زندی تاکید کرد: همدان ظرفیت‌هایی دارد که می‌تواند به عنوان مهم‌ترین جاذبه گردشگری منطقه معرفی شود اما مستلزم این است که سرمایه گذاری بیشتری در این شهر اتفاق بیفتد. تشکل‌ها طرح‌هایی برای آزادسازی عرصه و حریم شهر دارند. همچنین پیشنهادهایی برای توانمندسازی جوامع محلی و احیاء صنایع دستی دارند که پس از تعطیلات نوروز با مدیران این شهر وارد مذاکره خواهند شد.

انتهای پیام


برچسب ها: شهر زیرزمینی سامن ، میراث همدان ، گردشگری همدان ، سعیدشیرکوند در همدان ، تشکل های گردشگری همدان ،

دوشنبه 17 اسفند 1394

فرصت سوزی تاریخی اصلاح طلبان همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،

 فرصت سوزی تاریخی اصلاح طلبان همدان

حسین زندی*
به گزارش همدان پرس؛ دهمین دوره انتخابات مجلس اگرچه در تهران و برخی شهرهای دیگر کام شهروندان اصلاح طلب را شیرین کرد اما در همدان به شکست بزرگی تبدیل شد که خود اصلاح طلبان آن را رقم زدند.

شرایط سیاسی 8ساله ی پیش از روحانی باعث فرو پاشی تشکل های سیاسی اصلاح طلب شده بود و هنوز به ویژه در همدان این تشکل ها نتوانسته اند خود را بازسازی کنند. تنها افراد، تشکل ها، محافل و احزاب کوچکی وجود دارد که هنوز خود و تفکر سیاسی خود را متعلق به طیف و جریان اصلاح طلبی می دانند.

کنشگری سیاسی در همه کشورها به ویژه جوامع توسعه یافته ابزار و عناصر مشخصی دارد که سرمایه اجتماعی، تشکیلات، برنامه و رسانه ازجمله اولین و ضروری ترین این عناصر است. گاهی در نبود  برخی از این عناصر رسانه ها و تبلیغات  کمک می کند یک فرد کمتر شناخته شده به یک چهره تاثیرگذار مبدل شود، به کرسی پارلمان تکیه زند و یا در نبود تشکل و حزب رهبران اجتماعی و سیاسی به عنوان یک نماد و شخصیتی تاثیرگذار می توانند نقش قابل قبولی داشته باشند.

عملکرد اصلاح طلبان در انتخابات گذشته این گمان را به یقین نزدیکتر می کند که گویی فعالان این جریان سیاسی اعتقادی به داشتن تشکیلات، برنامه و رسانه ندارند و این طیف فعالیت سیاسی را بیشتر در دوره زمانی انتخابات خلاصه کرده اند و پس از انتخابات مهمترین فعالیت آنان در اختلافات درون جناحی خلاصه می شود.

همزمان با دهمین دوره انتخابات مجلس درهمدان کسی که خود و بسیاری از مردم او را نماد اصلاح طلبی می دانند به عنوان یک سرمایه اجتماعی نتوانست از ظرفیت خود استفاده کند و ظرفیت بالقوه خود را به بالفعل تبدیل کند. بسیاری از مردم انتظار داشتند این چهره سیاسی شهر علاوه بر حل اختلاف دو طرف دعوا، نقش بهتری در انتخابات داشته باشد.

به نظر می رسد یکی از آفت های برخی بزرگان اصلاح طلب که از چنین ظرفیتی برخوردارند و بنا بر ضرورت های تاریخی تبدیل به نماد های اصلاح طلبی شده اند فاصله گرفتن از مردم درطول 8 سال حاکمیت اصولگرایان و حضور نیافتن در بین مردم است چرا که آنان نتوانسته اند رابطه پیشین را با بدنه اصلاح طلبی ترمیم کنند تا نسل جدید را نیز با تفکر خود همراه کنند.

در دهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی اصلاح طلبان شهر همدان به دو گروه تقسیم شدند و دو فهرست دونفره ارائه کردند با این حرکت نشان دادند قائل به کار گروهی و تشکیلاتی نیستند. 

این دوپاره شدن سرخوردگی شدیدی در بدنه اصلاح طلبی استان، به ویژه شهر همدان ایجاد کرد اما با این حال تعداد زیادی از شهروندان تلاش کردند از این دو فهرست و یا حتی از افراد دیگری از اصوالگراهای میانه رو دو نفر را انتخاب کنند که شانس و اقبال بیشتری دارند و به آنها رای دادند پرسش اینان به ویژه نسل جوانتراین بود که اولا چرا از بزرگان اصلاح طلب در کشور پیروی نشده دیگر این که وقتی اصلاح طلبان شهرزبان یک دیگر را متوجه نمی شوند و سخن هم را نمی پذیرند چه دلیلی دارد مردم سخن آنان را بپذیرند و ازآنان پیروی کنند؟

عده ای از رای دهندگان براین باوربودند که درفهرست شورای راهبردی فرد اصلاح طلب اقبال کمتری دارد و نامزد میانه رو نیز اصلاح طلب نیست همچنین در فهرست دوم اصلاح طلبان نیز هیچ یک از دو نامزد رای در خور توجهی نخواهند داشت. با توجه به رد صلاحیت ها، دربین نامزدها فردی نیست که بتواند هم عنوان اصلاح طلبی را با خود داشته باشد و هم از اقبال عمومی برخوردار باشد در عین حال اگر اصلاح طلبان با یک لیست وارد عرصه انتخابات می شدند و به جای اختلاف داخلی و رقابت با خود، با جناح مقابل رقابت می کردند، احتمال پیروزی با تلاش بیشتر و استفاده از تمام ظرفیت ها ممکن می نمود.

مورد اصلی در معادلات سیاسی و اجتماعی و هرمعادله ای این است که فرد در مقابل آنچه پرداخت می کند و ارائه می کند چه چیزی دریافت می کند. با این دیدگاه و رویکرد کسانی که معتقد به رای اصلاح طلبی و تاثیرگذار بودند، می دانستند درمقابل رائی که به صندوق خواهند انداخت، نماینده اصلاح طلب به دست نخواهند آورد و در بهترین صورت یک نماینده اصولگرای میانه رو خواهند داشت آنان معتقد بودند باید از بازگشت به دوره احمدی نژاد جلو گیری کرد اما رهبران اصلاح طلبی همدان گوش شنوایی برای حرف طرفداران خود نداشتند.

اصلاح طلبان به داشتن رسانه و استفاده از رسانه در معادلات سیاسی نیز معتقد نیستند روزهای پیش از انتخابات در حالی که جناح مقابل ازهمه ابزارهای رسانه ای و اطلاع رسانی استفاده می کرد اصلاح طلبان نه تنها هزینه ای برای تبلیغات حتی در چند نشریه مستقل وهم طیف خود درنظر نگرفتند بلکه نتوانستند محتوایی برای این نشریات تولید کنند. 

اصلاح طلبان رسانه را درتخلیه روانی خود در فضای مجازی و تلگرام خلاصه کردند، زمانی که جناح مقابل در حاشیه شهر فعالیت انتخاباتی می کرد و رای جمع می کرد بیشتر نیروهای اصلاح طلب در فضای مجازی مشغول خودزنی بودند و به هم جناحی ها ناسزا می گفتند و یکدیگر را متهم می کردند.

بیشتراحزاب اصلاح طلب همدان فاقد برنامه ی حزبی هستند اگر نهادی و جریانی برنامه کاری داشته باشد دچار روزمرگی و درگیری داخلی نمی شود. برنامه، تقسیم مسئولیت را به دنبال دارد و انسانی که مسئولیتی بردوش دارد وزنه عملکردی او بیشتر از سخن گفتن است. به طور مثال ارز این دوستان باید پرسید برای نیازهای اصلی جامعه شهری همدان مانند فقر، محیط زیست ونیازهای فرهنگی چه برنامه ای تاکنون ارائه کرده اند؟ و اگر برنامه ای ندارند چه انتظاری از شهروندان دارند؟  

اصلاح طلبان همدان به دلیل منش غیرتشکیلاتی و خودخواهی نتوانستند پیروز این انتخابات شوند و فرصتی طلائی را از دست دادند. 

اما امید است گذشته را چراغ راه آینده قرار دهند و از این اشتباه تجربه کسب کنند تا در سال ها و روزهای پیش رو منافع استان و کشور را بر منفعت فردی ترجیح ندهند و مفهوم اصلاح طلبی را بیش از این تقلیل ندهند.

آیا گذشته چراغ راه آینده است؟

حسین زندی*
روزنامه نگار


برچسب ها: اصلاح طلبان همدان ، یادداشت ، انتخابات مجلس در همدان ، دهمین دوره انتخابات مجلس ،

به بهانه نمایش سوء تفاهم صورت گرفت؛

 گفت وگو با استاد نصرالله عبادی پدرتئاتر نوین همدان

نمایش سوء تفاهم نوشته آلبر کامو از 6 بهمن به مدت 15 شب در سالن پلاتو مجتمع آوینی همدان به روی صحنه رفته است | یکی از شاخصه های این نمایش، حضور استاد نصرالله عبادی پدرتئاتر نوین همدان به عنوان بازیگراست که در نهمین دهه زندگی خود بازی متفاوتی را ارائه می کند نصرالله عبادی بیش از 7دهه تجربه بازیگری، نویسندگی و کارگردانی در همدان دارد.
به گزارش همدان پرس؛ نمایش سوء تفاهم نوشته آلبر کامو از 6 بهمن به مدت 15 شب در سالن پلاتو مجتمع آوینی همدان به روی صحنه رفته است. 

یکی از شاخصه های این نمایش، حضور استاد نصرالله عبادی پدرتئاتر نوین همدان به عنوان بازیگراست که در نهمین دهه زندگی خود بازی متفاوتی را ارائه می کند. 

نصرالله عبادی بیش از 7دهه تجربه بازیگری، نویسندگی و کارگردانی در همدان دارد. حضور این هنرمند پیشکسوت در این نمایش بهانه ای برای این گفت وگو شد.

چه شد که بار دیگر به صحنه تئاتر برگشتید؟
آقای سهراب نیک فرجاد تماس گرفتند و گفتند نقشی دراین نمایش هست و من خود ایشان را وکیل قرار دادم و گفتم نمی توانم تصمیم بگیرم و با پیشنهاد ایشان پذیرفتم.

نقش شما در این نمایش چیست؟
قدیم ها درتئاتربرخی ها  نقشی را برعهده می گرفتند که به آن «نقش مردی» گفته می شد  

«نقش مردی» در واقع آزمایشی بود برای کسانی که علاقمند بودند بیایند به کار بازیگری و تئاتر. یک بار در یک نمایش دوستی، بسیار علاقمند بود که سر صحنه بیایدو بازی کند، یک نقشی داشتیم که فردی می آمد و پیرمردی را کول می کرد و از یک سوی صحنه به سوی دیگری می برد این دوست آن قدر علاقمند بود که یک «سور» یا هدیه ای به بازیگر این نقش داده بود تا به جای بازیگر ما پیرمرد را درهنگام اجرای تئاتر خودش حمل کند. خیلی جاها این نقش مردی وجود داشت و من هم در نمایش سوء تفاهم نقش مردی دارم.

چه کار می کنید؟
شخصیتی را دارم که فرد مرموزی است و اصلا دیالوگ ندارد  تنها حرکت است. البته دوستان سوری به من نداده اند.

یعنی از نقشتان در این نمایش رضایت ندارید؟
می دانید این موضوع را نمی توان کتمان کرد که من از حضور در این نمایش احساس غبن نمی کنم دیگران، تماشاچیان وهرکس درمورد من هرنظر و ظن مثبت یا متفی دارد در جای خود محفوظ است اما برای من واقعا لذت بخش است که بازهم در صحنه ای با تماشاچی هایی که با آن ها انس گرفته ام، هستم این با مردم بودن برای من بسیار لذت بخش است.

بازخورد کارهای شما در جامعه چگونه است؟ 
گاهی وقت ها که برای خرید یا کاری به بیرون از خانه می روم، افرادی احوالپرسی می کنند و می گویند مرا می شناسی؟ می گویم نه متاسفانه. می گوید فلان تماشاخانه یا فلان نمایش یادت هست؟ این ها یک نیرو و انرژی خاصی به من می دهد. حال که چهره در چهره تماشاگر هستم برای من بسیار با ارزش است و این لذت برای من کافی است.

اهالی تئاتر همکاری با شمار را یک سرمایه و تجربه گران بها می دانند نگاه شما به این قضیه چگونه است؟
آنچه همکاران تئاتری من و دیگران در مورد من فکر می کنند مقوله جدایی است و خود من آن لذت واقعی که یک لذت معنوی است از صحنه می برم.

خیلی از افرادی که سال های دور تئاتر می دیدند و دوستاران قدیمی تئاتر هنوز انتظارحضور پیشکسوت ها را بر روی صحنه می کشند حضور شما چه تاثیری بر آشتی مردم با تئاتر دارد؟
البته این برداشت ایشان است و اگر چنین مساله ای در کانون فکری ایشان برای حضور من و امثال من بوده حداقل یکی از آنان جامه عمل پوشیده و من روی صحنه هستم حال آنها چه خواهند کرد و چه پاسخی به حضور من خواهند داد، آیا در این شب در سالن حضور خواهند داشت؟ البته همانطور که گفتم همشهریانم همیشه به من لطف دارند.

این چهره در چهره شدن چه ویژگی هایی دارد؟
جدای از لطف این دوستان، در شب های نمایش این تماشاچی است که خود را نشان خواهد داد. لااقل اگر ما چیزی تجربه نکرده باشیم این تجربه را از تماشاگر آموخته ایم که نگاه او چه می گوید، حرکت و رفتارش چه می گوید، خوب است، بد است، طعنه آمیزاست یا بیراهه رفته ایم این ها را بدون این که حرفی بزند از حرکت اش متوجه می شویم و به ما القا می کند. همچنان آیا کارمن هم توانسته، آنچه منظور متن بوده را به آنها القا بکند. هرچند به زعم خودم کارم را انجام داده ام اما از این تاثیر فعلا بی خبرم.

فضای تمرین ها چگونه بود؟
تمرین ها بی نهایت جالب است هرچند نقش من حرکت های به ذهن سپرده ای دارد و به سان رباطی آمدورفت می کند اما من از حرکت و بازی همراهانم لذت می برم.

اینکه چهارنسل تئاتر همدان در کنارهم بازی می کنند و حضوردارند چه تاثیری می تواند در الگوپذیری سایر گروهای تئاتری داشته باشد؟
به نظر من کم هست. باید خیلی بیشتر حتی علاقمندان و افرادی که در لیست تئاتر همدان هستند،بیایند و تبادل افکار و اندیشه داشته باشند. دادن و ستاندن فرهنگ خود به خود عامل پیشرفت فرهنگ است  پس خیلی بیشتر و برتر با تفکری عمیق تر برای کسب تجربه، چه در برنامه و چه خارج از برنامه لازم است حضور داشته باشند و ارتباط بگیرند. اگر چنانچه این ارتباط نباشد و هرکس راه خودش را برود یک جدایی، تفرقه و انشقاق به وجود می آید که حاصل مثبتی ندارد.

----------------
حسین زندی
----------------


برچسب ها: همشهری همدان ، همدان پرس ، نصرالله عبادی ، تئاتر همدان ، پدرتئاتر نوین همدان ،

تاریخ انتشار: 26 بهمن 1394  -   6:18:42 قبل از ظهر(AM)
پرینت بگیرید
راهبرد پویش پاسداری از محیط زیست و میراث فرهنگی در انتخابات مجلس دهم

انتخاب خبر: یک فعال شبکه سازمان های غیردولتی با اشاره به لزوم شکل گیری کمپینی تحت عنوان پویش پاسداری از محیط زیست و میراث فرهنگی در استان همدان گفت: کمپین پویش همدان در قالب پویش سراسری که حدود دوسال از عمر فعالیت های آن می گذرد آغاز به کار کرده است.

حسین زندیحسین زندی در گفتگو با خبرنگار انتخاب خبر افزود: البته بیشتر دوستانی که امروز در پویش همدان همکاری می کنند مطالبات و خواست های خود را از مدت ها پیش با یکی از نمایندگان استان با حضور در مجلس مطرح کرده اند، اما نکته مهمی که ما در پویش همدان پیگیری می کنیم مطالبه محوری و پیگیری خواسته های فعالان مدنی از کاندیداها و نمایندگان مجلس و شورای شهر است.

وی ادامه داد: در واقع پیگیری خواست ها از معرفی نامزد و شرکت در انتخابات مهمتر است چه بسا با هیچ نامزدی در زمینه حمایت به نتیجه نرسیم اما این حق را بر خود قائل هستیم که به عنوان شهروند و فعال مدنی بر این خواست ها پافشاری کنیم.

اما در استان همدان در راستای فعالیت هر چه بهتر پویش چه اقداماتی انجام گردیده است؟ زندی در پاسخ به این سؤال گفت: در استان همدان علاوه بر دیدار با یکی از نمایندگان وقت که از دیدگاه ها، برنامه ها و مطالبات این مجموعه استقبال می کرد، در دو سال گذشته با شناسایی افراد مشخصی که  فکر می کردیم در انتخابات مجلس یا شورا می توانند نقش آفرینی کنند نشست هایی را برگزار کردیم؛ هر چند از آنجایی که متاسفانه این افراد برنامه درازمدتی نه برای خود و نه برای انتخابات نداشتند به نتیجه مطلوب نرسیدیم.

مسئول کارزار انتخاباتی پویش در استان همدان در ارزیابی خود از فضای استان از لحاظ پرداختن به مسایلی مانند میراث فرهنگی و محیط زیست گفت: به دلیل اینکه در شهر همدان فعالان باسابقه و شناخته  شده ای در حوزه های محیط زیست و میراث فرهنگی  حضور دارند، در دو دهه اخیر این مسئله بسیار پر رنگ بوده و به طور مداوم در صدر اخبار بوده، اما  از آنجا که مدیران ارشد استان درک درستی از این دو مقوله نداشتند، فعالان نتواسته اند موفق عمل کنند.

وی تصریح کرد: متاسفانه صدها چشمه و قنات نابود شده، باغ های اطراف همدان توسط زمینخواران و با موافقت شهرداری ها از بین رفته، بافت قدیم شهر نابود شده و تنها تک بناهای تاریخی در این شهر باقی مانده است.

زندی گفت: مسئولان به موضوع گردشگری هم به عنوان یک مقوله تبلیغاتی نگاه می کنند و برنامه ای برای توسعه گردشگری ندارند.

اما نحوه مواجهه نماینگان همدان در مجلس با حامیان میراث اعم از طبیعی و فرهنگی و تاریخی چگونه بوده است و چه نقاط قوت و ضعفی وجود داشته است؟ مسئول کارزار انتخاباتی پویش در استان همدان در همین رابطه گفت: هر دو نماینده شهر همدان از یک جناح هستند؛ یکی از آنها  که به جناح میانه رو جریان اصول گرا وابسته است در گفتار فعالان میراث و محیط زیست راهمراهی کرده و نشست های ما نیز با این نماینده برگزار شده، اما در عمل چندان کارنامه ای از او نمی توان سراغ گرفت. نماینده دیگر نیز از جناح تند رو اصوالگرایان بود که نه تنها با فعالان مدنی رابطه ای نداشت بلکه ارتباطی  با مردم  نیز نداشت.

وی با اشاره به ویژگی های نمایندگان دوره بعدی از حوزه انتخابیه همدان از حیث برنامه های پویش گفت: آنچه در مورد نمایندگان آینده، ما متصور بودیم با افراد تایید صلاحیت شده تفاوت بسیاری دارد.

زندی افزود: با توجه به نشست هایی که اعضای کمپین پویش با کاندیداها داشت تنها دو کاندیدا برنامه و طرحی در زمینه میراث و گردشگری داشتند که آنها نیز اقبال پیروزی ندارند.

این فعال شبکه سازمان های مردم نهاد استان همدان تصریح کرد: بیشتر کاندیداها از یک طیف فکری و جناحی هستند و دغدغه ای در این زمینه ندارند؛ هرچند ما طی نشست هایی که با این نامزدها داشته ایم، خواسته ها و مطالبات را طرح کرده ایم و قطعا پس از انتخابات نیز این روند را ادامه خواهیم داد.



برچسب ها: انتخابات همدان ، کمپین پویش ، پویش برای پاسداری محیط زیست و میراث فرهنگی ، حسین زندی ، پویش همدان ،

«کاسه چه کنم چه کنم» فعالان سیاسی همدان در انتخابات

حسین زندی*
همدان پرس؛ انتخاب کردن حق انسان است و حق انتخاب نکردن نیز یکی از حقوق اولیه آدمی درهر جامعه‌ای است. حال ممکن است این انتخاب کردن و نکردن در مورد گزینه‌ای مانند انتخاب یک دوست باشد یا یک کالای ضروری زندگی مانند لباس و یا انتخاب در باورداشت شخصی در مورد یک پدیده خاص و حتی انتخاب موطن.

انتخاب قانون‌گزار و ناظر بر قانون که این روزها موعد آن است، یکی از این انتخاب‌هاست انتخاب نماینده‌ای که بتواند مطالبات و خواسته‌های قانونی موکلان خود را پیگیری کند. اما سوال اصلی این است که آیا این موکلان مطالبه‌ای دارند؟

اگر دارند چه نوع مطالباتی است و چگونه باید این خواسته‌ها را پیگیری کنند؟

در کشورهای توسعه یافته احزاب سیاسی  سیاست‌مدارانی را از اعضای حزب خود تربیت می‌کنند تا خود و طرفدارانشان عده‌ای را به عنوان نماینده مجلس انتخاب کرده و عده‌ای از این افراد سیاسی به عنوان دولتمرد وارد نظام کلان اداری و اجرایی کشور شوند. به دنبال همین روش مطالبات شهروندان و موکلان نیز پیگیری می‌شود. اما در استان همدان با اینکه تعدد احزاب وجود دارد چنین نیروهای سیاستمدار و سیاست پیشه‌ای ساخته نشده است و به نظر می‌رسد ضرورت چنین پدیده‌ای از طرف بزرگان احزاب احساس نمی‌شود. هر چند بیشتر احزاب، حزب‌های تک نفره هستند و در حد یک محفل کوچک عنوان حزب را یدک می‌کشند. اما همین احزاب یک‌نفره گاه می‌توانند منشا اثر و امضائی برای یک بیانیه یا تجمیع کنش فعالان سیاسی باشند.

نداشتن برنامه حزبی

بازهم اگر از ممالک توسعه یافته وام بگیریم متوجه می‌شویم احزاب آنان برای هر موضوع و پدیده‌ای چه اجتماعی فرهنگی و چه سیاسی و اقتصادی برنامه و نقشه راه دارند و گاهی این برنامه‌ها در قالب یک حزب تخصصی در یک زمینه خاص نمود پیدا می‌کند مانند احزاب سبز اروپا که بیشتر تلاش خود را در به نتیجه رساندن مطالبات محیط زیستی شهروندان معطوف می‌کنند. اما اگر از بزرگان احزاب در ایران بپرسید که برنامه محیط زیستی حزب شما چیست مسلما با کلی گویی و بازی‌های لفظی وقت شما را خواهند گرفت.

فعالان مدنی حق ورود به احزاب را ندارند چرا که اگر عضو یک حزب شوند باید آنان را به عنوان فعال سیاسی شناخت، اما حق ورود به عرصه انتخابات به جهت انتخاب نامزد نمایندگی را دارند.

مسلما بیشتر فعالان مدنی به ویژه در حوزه‌های محیط زیست، منابع طبیعی، میراث فرهنگی و گردشگری با توجه به محدودیت هایی که در دو دولت قبلی نسبت به نهادهای مدنی وجود داشت به نامزدهای شناخته شده و وزرای دولت پیشین رای نخواهند داد. و با در نظر گرفتن رویکرد دولت تدبیر و امید به حقوق شهروندی و نهادهای مدنی به نامزدهای حامی دولت گرایش بیشتری خواهند داشت.

اما هنوز هیچ یک از کاندیداهای تائید صلاحیت شده در دور اول به صراحت موضع خود را بیان نمی‌کنند و بیشتر با عنوان گنگ و ناشناخته‌ی «نامزد مستقل!» وارد کارزار انتخاباتی شده‌اند. هنوز کسی برنامه‌ای برای حفاظت از محیط زیست و میراث طبیعی و فرهنگی بیان نکرده.

پیش‌بینی این است که در شرایط فعلی رهبران احزاب طرفدار دولت و اصلاح‌طلبی که در همدان حضور دارند، نه فعالیت؛ و گفته می‌شود تعداشان بیش از 15 حزب است، همچنان درگیر اختلافات داخلی شده که حاصل آن پیروزی جناح مقابل در انتخابات خواهد بود.

نوعی از احزاب اصلاح طلب میانه‌رو که هنگام تقسیم قدرت وارد کارزار انتخاباتی می‌شوند و از آنجا که تشکیلات منسجمی ندارند، به دلیل عملکرد غیر قابل دفاع که در سال‌های گذشته از خود نشان داده‌اند، نه تنها در جهت نیروسازی هیچ اقدامی نکرده‌اند، بلکه برنامه درازمدت و نقشه راهی هم نداشته‌ و مسئولیت همه ناکامی‌ها و عافیت طلبی‌ها را متوجه جناح رقیب و حاکمیت می‌کنند. لذا بعید می‌نماید که چندان اقبالی در این انتخابات داشته باشند.

اما اگر روزهای آینده در کنار ائتلاف با یک کاندیدای میانه‌رو و معرفی تنها یک کاندیدای همسو، وارد این کارزا شوند، هم می‌توانند با کاندیدای میانه‌رو مطالباتی را مطرح کنند، هم از ورود یک نیروی تندرو مخالف اصلاحات به مجلس جلوگیری نمایند و مهم‌تر این که از وزن و توان سیاسی خود در جامعه شناخت پیدا می‌کنند و متوجه می‌شوند افراد جامعه چه نگاه و چه اقبالی به آنها دارند.

بازسازی تشکیلاتی و نهادسازی به دور از اختلافات داخلی اصلی‌ترین قدم این جناح سیاسی است که به دنبال آن می‌توانند برنامه‌های حزبی را در جهت توسعه همه جانبه پیش بگیرند و بار دیگر با اعتمادسازی به عرصه فعالیت‌ها بازگردند.

در غیر این‌صورت اگر روند فعلی را پیش بگیرند نه تنها نهادهای مدنی رویکرد مثبتی به آنها نخواهند داشت بلکه جناح مقابل هم کرسی‌های مجلس را تصاحب خواهد کرد و هم از طریق نمایندگانش به تغییر مدیران ارشد استان و جایگزینی مهره‌های خود اقدام خواهند کرد که در این صورت بازی دوسر باخت برای حامیان دولت و اصلاح‌طلبان است.



* روزنامه نگار



برچسب ها: همدان ،

تاریخ انتشار: 30 دی 1394  -   1:02:43 بعدازظهر(PM)
پرینت بگیرید

انتخاب خبر- حسین زندی: سابقه شکل گیری تشکل­های دانشجویی در دانشگاه ها به زمان تاسیس اولین دانشگاه کشور بر می­گردد اما بیش از 8 دهه از این تاریخ می­ گذرد و تحولی درساختار این تشکل­ها ایجاد نشده است.اما این که چه عواملی باعث شده تشکل­ های دانشجویی نه در محیط دانشگاه و نه پس از فارغ ­التحصیلی در زمینه مشارکت­های مدنی موفق نباشد بسیار پیچیده است. در این نوشتار کوتاه نیز نمی­ توان ریشه یابی کرد چراکه چنین مسئله مهمی نیاز به پژوهش­های گسترده دارد.

تشکل­های غیر دولتی با ساختار و شکل و شمایل امروزین پس از روی کار آمدن دولت اصلاحات در سال 1376  وارد عرصه اجتماع شدند. این پدیده با بهره گیری از ساختارهای غربی اما با یک تفاوت عمده  بروز کرد. تشکل های غیر دولتی در غرب بر اساس قوانین هر کشور توسط افراد حقیقی که هدف و برنامه مشخصی دارند بوجود می ­آید و پس از ثبت در دفاتر مربوطه رسمیت یافته و فعالیت را آغاز می­کند این فعالیت بدون دخالت هیچ نهاد دولتی ادامه می ­یابد. اما در ایران تاسیس یک نهاد غیردولتی روزبه روز دشوارتر می­ شود و نهادهای مختلف برای ایجاد آن مانع ­تراشی می­ کنند و پس از تاسیس نیز دخالت نهادهای حکومتی مانع استقلال و فعالیت مستقل آنان می­شود در واقع  می توان گفت در ایران هیچ تشکل غیردولتی مستقلی وجود ندارد و اتفاقا حاکمیت نیز به دنبال همین موضوع است.

از قضا با این­که جامعه ­شناسان­ مردم همدان را شهروندانی محافظه­ کار می­دانند اما آنها در مواجهه با این پدیده اجتماعی، یعنی  تشکیل نهادهای غیردولتی و پیوستن به این تشکل­ها نسبت به سایر استان ها پیش­قدم بودند. از سال 1376 تا 1384 نزدیک به 300 تشکل در حوزه های گوناگون فعال بودند و با روی کارآمدن دولت نهم رفته­ رفته این وضعیت رو به افول گذاشت به ­طوری که در سال 1392تشکل­های عضو معاونت جوانان وزارت ورزش به کمتر از 30  نهاد رسیده بود بیشتر آنها نیز در دو حوزه خیریه و مذهبی فعالیت می­کردند.

فعالیت تشکل­های دانشجویی نیز بر این منوال است که پس از شکل­گیری در چارچوب دانشگاه فعالیت­ها نیز آغاز می­شود این تلاش­ها گاهی با توجه به یک رویداد و اتفاق در جامعه پررنگ تر می­شود و گاهی با تغییراتی در وزارت علوم یا بدنه دولت مدت ها به محاق می­رود. تفاوتی ندارد؛ چه تشکل­های علمی دانشجویی چه سیاسی و فرهنگی در دانشگاه همه مشمول چنین روندی هستند.

از دل این گروه­ها و تشکل­ها گاهی به نام­هایی بر می­ خوریم که با آن­ها «فعال دانشجویی» اطلاق می­شود و به عنوان فرد نتیجه تلاش های خود در دانشگاه(همانطورکه گفته شد چه فرهنگی چه اجتماعی یا علمی و سیاسی)  را به افراد جامعه اعلام می­کند اما این تلاش­ها پس از پایان دوره تحصیلی این افراد تمام می­شود  دیده می­شود فردی که در دانشگاه بسیار فعال است پس از دوران تحصیل نه تنها هیچ فعالیتی ندارد بلکه افسرده و منفعل می­شود.

استان همدان با دارا بودن ده ها هزار دانشجو ظرفیتی بالقوه در زمینه فعالیت­های دانشجویی و دانشگاهی دارد و می­تواند این ظرفیت را بالفعل کند اما با وجود اینکه تشکل­های زیادی در داخل دانشگاه مانند انجمن­های علمی، ادبی، سیاسی وموارد دیگر شکل گرفته، در عمل نتوانسته به موفقیت قابل قبولی دست یابد. از سوی دیگر خلاء ارتباط بین تشکل های دانشجویی و مدنی خارج از دانشگاه نیز به این ضعف دامن زده است به طور مثال حدود 13 تشکل حوزه محیط ­زیست در استان همدان فعال است و در تعدادی از دانشگاه­های استان از جمله دانشگاه بوعلی و دانشگاه آزاد در رشته محیط­ زیست همه ساله صدها دانشجو تحصیل می­ کنند اما تشکل های محیط زیستی خارج از دانشگاه نتوانسته ­اند با دانشجویان تعامل قابل قبولی داشته باشند.

حال پرسش این است که چه عاملی باعث این مسئله مهم است و چگونه می­توان از ظرفیت دانشگاه و فعالان دانشجویی و نهادهای درون این فضای آموزشی بهره برد؟ آیا تشکل های غیردولتی درایران چنین توانایی های را دارند که در باززنده سازی     تشکل­های دانشجویی در خارج از دانشگاه نقش ایفا کنند؟

همان­گونه که اشاره شد پاسخ گفتن به این پرسش ها مستلزم کاری تحقیقی است تا براساس ریشه شناسی و تاریخچه نهادهای دانشگاهی و وضعیت جامعه ایران بتوان به نتایجی رسید اما تجربه جوامع دیگر می تواند در کوتاه مدت راهگشا باشد. در این کشورها نهادهایی تخصصی در زمینه توانمندسازی  تشکل­های غیر دولتی وجود دارد که در داخل مدارس و دانشگاه­ها نیز فعالیت می­کنند و با استعدادیابی، آموزش و توانمندسازی، دانش آموزان و دانشجویان مستعد و علاقمند را آماده حضور در تشکل های مدنی بیرون از دانشگاه می­کنند.

توانمندسازی دانشجویان ایران در زمینه فعالیت­های مدنی می تواند این نگرانی را برطرف کند تلاش­های نهادهای غیر دولتی تداوم خواهد داشت وا ز حالت مقطعی بودن خارج می­شود. علاوه بر دخالت­های دولت در فعالیت های نهادها و سازمان­های غیردولتی در ایران آسیب دیگری وجود دارد، آن­هم تداوم نداشتن عضوگیری و جذب نیروهای داوطلب است که منجر به تداوم نداشتن فعالیت­ها می­شود به طور مثال کمتر تشکلی را می­ توان سراغ گرفت که یک پروژه و برنامه طولانی مدت داشته باشد و چندین سال یک برنامه را پیگیری می­کند و به نتبجه برساند. بهره گیری از توان و ظرفیت دانشگاه و جذب فارغ­ التحصیلان علاقمند در تشکل­های غیردولتی این معضل را برطرف می­ کند و به تقویت جامعه مدنی در ایران کمک خواهد کرد.

http://entekhabkhabar.ir/visitorpages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=6827,1



برچسب ها: تشکل های مدنی ، پیوند تشکل های دانشگاهی با نهادهای مدنی ، همشهری همدان ،

کشورهای همسایه رقیب اصلی همدان در حوزه گردشگری

30 دی 1394 - 12:00 کد خبر : dsfr-4351 dsfr.ir/dx71m

کشورهای همسایه رقیب اصلی همدان در حوزه گردشگری
حسین زندی
تودیع و معارفه مدیر کل میراث همدان

عصر روز دوشنبه سالن اجتماعات استانداری همدان شاهد مراسم تودیع ریحان سروش مقدم مدیرکل سابق میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان و معارفه علی مالمیر به عنوان جانشین او در این سمت بود.

در این مراسم که عده ای از مقامات کشوری و استانی از جمله اسدالله درویش امیری معاون امور مجلس، حقوقی و استان های سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور، محمد ناصر نیکبخت استاندار، طه محمدی امام جمعه همدان و تعدادی از مدیران استانی، کارکنان اداره میراث فرهنگی، اهالی رسانه و اعضای تشکل های مدنی حوزه میراث و گردشگری حضور داشتند بیش از آن که به حوزه میراث فرهنگی همدان پرداخته شود اتفاقات هفته گذشته کشور، یعنی رد صلاحیت نامزدهای انتخابات آینده و به نتیجه رسیدن برجام در سخنان سخنرانان نمود داشت.

کشورهای همسایه رقیب اصلی همدان در حوزه گردشگری

سروش مقدم ضمن تقدیر از مدیران ارشد استان، فعالان عرصه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و همکاران خود گفت: نمی خواهم در این مراسم آمار ارائه کنم، در این مدت اگر اتفاقی در حوزه کاری من افتاده باشد تلاش زنجیره ای همه همکاران و همراهان من بوده است، همچنین فرصت و فضایی که دولت تدبیروامید با تدبیر کم نظیر در اختیار عرصه گردشگری و میراث قرار داده، سبب شد آرزویی که سال ها در این حوزه وجود داشت به یک هدف تبدیل شود. رویایی که در حوزه گردشگری داشتیم از حالت امنیتی خارج شده و به یک هدف فرهنگی، اقتصادی تبدیل شد این وضعیت را مدیون دولت تدبیر امید هستیم.

سروش مقدم به فعالیت تشکل های حوزه میراث و گردشگری در استان اشاره کرد و گفت: استان بسیار فعالی در حوزه تشکل های غیردولتی داشتیم در این حوزه هم دولت فضای باز و آزادی را در اختیار فعالان این حوزه قرار داد و هم این تشکل ها با کم ترین هزینه برنامه های بسیار خوبی را برگزار کردند.

سروش مقدم همچنین به توسعه گردشگری تاکید کرد و گفت: رقیب ما در گردشگری، استان های دیگر کشور عزیزمان نیست بلکه رقیب ما استانبول، قاهره، دوبی و شهرهای گردشگرپذیر کشورهای همسایه است کشورهایی که گردشگری ما را به سرقت برده اند. ما باید این شرایط را به وجود آوریم تا گردشگران منطقه را به ایران بیاوریم در این صورت هم اعتبار و سرمایه برای کشورمان خواهد آورد و هم فرهنگ ایران را معرفی می کنیم.

توصیه به تغییر در اداره میراث فرهنگی

او در پایان به دلایل استعفایش اشاره کرد و با توصیه مدیر جدید به تغییر در مدیریت این اداره گفت: پوزش می خواهم که به دلایل برخی مشکلات نتوانستم بیشتر در خدمت مردم شریف همدان باشم امیدوارم در این مسیر یک مدیر جوان که از جنس فرهنگ است نوید دهنده یک تیم جوان در مدیریت میراث استان باشد. امیدوارم سال 2016 و 2017 برای همدان سال ثبت جهانی باشد. این فرهنگ هگمتانه آن قدر غنی هست که می خواهم عشق هگمتانه در قلب و ذهنم بماند و قلب و ذهنم را زباله دان کینه نکنم. سروش مقدم با خواندن دو شعر از میرسیدعلی همدانی و احمد شاملو با مردم همدان بدرود گفت.

حسین زندیحسین زندی
ریحان سروش مقدم در حال سخنرانی

اشتباه در رد صلاحیت

محمد ناصر نیکبخت استاندار همدان در این مراسم با اشاره به موضوع برجام گفت: مسئله برجام به نتیجه رسید و توفیقی نصیب ملت ایران شد که بعد از 12 سال تحریم ظالمانه و مطمئنا شکننده که برای کشور ایران تصویب شد و هر یک از این تحریم ها برای از پا درآوردن یک کشور کافی بود با تدبیر بسیار ارزشمند و عاقلانه دولت تدبیر و امید و شخص جناب دکتر روحانی که گفت «دنیای عاری از خشونت را می خواهیم» به نتیجه رسید این نتیجه حمایت ملت خستگی ناپذیر ایران را به همراه داشت. به نظر من بعد از رخداد انقلاب اسلامی هیچ رخدادی را به این اهمیت نداشتیم.

نیکبخت با اشاره به رد صلاحیت نامزدهای انتخاباتی ادامه داد: انتظار ما این است که زمینه را برای حضور حداکثری مردم فهیم فراهم کنیم اما با رویه ای که مشاهده شد من فکر می کنم اشتباهاتی رخ داده است و انتظار داریم شورای محترم نگهبان ورود کند و در این رد صلاحیت ها تجدید نظر شود و شاهد اعاده حقوق نضیع شده بعضی داوطلبان باشیم.

نیکبخت گفت: انتظار داریم دقت نظری را در نظر بگیرند و فقهای شورای نگهبان که به مسائل دین و دنیا واقف هستند ورود پیدا کنند و شاهد تجدیدنظر باشیم به نظر حقیر اشتباهی صورت گرفته به طور مثال از 60 نامزد رد صلاحیت شده 51 مورد را به اتهام بند یک قانون رد کرده اند یعنی 85 درصد با این اتهام رد شده اند و یا گفته اند صلاحیت 72 نفر احراز نشده، یعنی نشناختیم در یک استان نه خیلی بزرگ مثل همدان این مسئله قابل قبول نیست انتظار داریم خدایی ناخواسته تصویری برای مردم ایجاد نشود که این عدم احراز را به مهندسی انتخابات نسبت دهند امیدواریم با بررسی دوباره شرایطی فرهم شود که صحنه های حماسی ایجاد شود.

گردشگری اولویت اول

استاندار همدان بار دیگر به اولویت اول توسعه استان تاکید کرد و گفت: میراث و گردشگری جزء اولویت های اول توسعه استان ماست، شرایط طبیعی و خدادادی و باستانی وجود دارد اگر چیزی کسر داریم فعالیت های ماست سیستم اداری باید ورود پیدا کند و از برنامه ها و راه حل ها استفاده کند.

او افزود: کشورهای دنیا یکی پس از دیگری سبقت می گیرند تا به ایران بیایند و سرمایه گذاری کنند با توجه به این که در اقمار ما و خاورمیانه همه جا ناامنی است ایران مقصد گردشگری مناسبی است این ها در نتیجه مقاومت مردم و به نتیجه رسیدن برجام است.

کمبود اعتبار

نیکبخت در این مراسم با تاکید بر کمبود اعتبار میراث استان گفت: همه کمک کنند به آقای مامیر مدیرکل جدید چون میراث برای من مهم است و یک آجر از بناهای همدان نباید آسیب ببیند. با این اعتبارات و کادر اداری آن قله و افقی را که در نظر داریم را نمی توانیم محقق کنیم امیدوارم سازمان به استان کمک کند تا برنامه ها را پیش ببریم.

او با تقدیر از مدیرکل سابق گفت: در دوره آقای سروش مقدم کارهای زیربنایی خوبی انجام شد و ایشان با آن همه مسائل و مصائب زحمت زیادی کشیدند طرح سراب ها و غار علیصدر در دوره ایشان پیگیری شد.

تغییر نیاز اصلی میراث

نیکبخت خطاب به مالمیر از تغییر و توسعه گفت و ادامه داد: آقای مالمیر انتخاب بنده هست، بر ایشان تعصب دارم و معتقدم می تواند موفق شود اما خط قرمز من میراث است و تمامی توجهی که باید به توسعه استان داشته باشیم در همین حوزه گردشگری است. رویکرد شما باید تغییر و توسعه باشد هیچ گونه کم کاری و سکونی بخشودنی نیست انتظار داریم در این حوزه تحول بیشتری را شاهد باشیم.

انتظار برجام

اسدالله درویش امیری معاون امور مجلس، حقوقی و استان ها نیز سخنان خود را با موضوع تحریم ها آغاز کرد و گفت: جا دارد به وزیر امور خارجه با درایت و با کفایت و تدبیر خسته نباشید بگوییم و تشکر کنیم. 12 سال در سخت ترین و بدترین شرایط جهانی و بین المللی قرار داشتیم که با تدبیر ایشان و دولت تدبیر به ثمر نشست.

درویش امیری گفت: من بسیار متاسفم که از کنار این دستاورد بسیار بزرگ که جهانیان را مات و مبهوت کرد به سادگی گذشتیم یکی از دستاوردها این بود که یک مقام آمریکایی اعتراف کرد 50 میلیارد دلار از دارایی های بلوکه شده ایران در دسترس ایران قرار خواهد گرفت چیزی که سال ها ملت بزرگ ایران منتظرش بودند و 400 فرد و شرکت از فهرست تحریم خارج خواهند شد. من عرض می کنم جناب آقای ظریف وزیر خارجه با تدبیر، تیم مذاکره کننده و رئیس جمهور، شیخ دیپلمات خسته نباشید.

او ادامه داد: امروز ما افتخار می کنیم که ایرانی هستیم و باید در این کشور جشن سرور و شادی برگزار می شد اما با کمال تاسف به این دستاورد بزرگ دولت و ملت نگاهی نمی کنیم.

حسین زندیحسین زندی

معاون امور مجلس، حقوقی و استان های سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور ادامه داد: گردشگری ما چوب تحریم را بر شانه خود احساس کرد. ببینید در شهرهای بزرگ گردشگری چه تحولی رخ داده است سال گذشته لندن 18 میلیون و 800 هزار گردشگر با 20 میلیارد دلار درآمد داشته، پاریس 16 میلیون و 100 هزار نفر با 16 میلیارد درآمد، سئول 10 میلیون نفر گردشگر با 15 میلیار دلار درآمد، شهر دوبی 14 میلیون نفر و 11 میلیارد دلار و هنگ کنک که اندازه یک شهر کوچک ایران است 8 میلیون توریست با 7 میلیار و 400 میلیون دلار درآمد در سال 2015 بوده است. حالا از شما، از خودم و از همه ایرانیان سوال می کنم ایران با تمدن 10 هزار ساله و صدها هزار اماکن تاریخی و آثار با ارزش نمی تواند منبع بزرگی برای ایران بعد از نفت باشد؟ بیایید لااقل گذشته را جبران کنیم، موانع حوزه گردشگری را برداریم و مشکل اساسی جامعه که اشتغال جوانان است را حل کنیم.

او افزود: پس از تحریم و پس از برجام چند اتفاق دیگر برای ما افتاد؛ ورود سرمایه گذاران برای زیرساخت های گردشگری و ساخت هتل که همین روزها ما با تیم های مختلفی از کشورهای درجه یک خارجی برای مذاکره مواجه بودیم. دیگری توسعه حمل و نقل هوایی که اخبارآن را متاسفانه صدا و سیما لااقل برای دلخوشی مردمی که ساعت ها در فرودگاه معطل می مانند یک بار بیشتر پخش نکرد و محدودیت های بانکی که در حوزه گردشگری خارجی داشتیم و هر گردشگر باید به جای کارت اعتباری پول نقد با خودش می آورد و 1500 دلار بیشتر هم حق نداشت بیاورد. کدام عقل سلیم می گوید که حقوق کارمندان سفارتخانه را باید در چمدان بریزی و ببری به آنان بدهی؟

درویش امیری گفت: این نتیجه تحریم بود آن هایی که فریاد می زدند آن قدر قطعنامه صادر کنید تا قطعنامه دانتان پر شود. امروز کجا است آن مرد؟ امروز هم طوری رفتار می کنند که انگار در این کشور مردم نباید خوشحالی کنند.

درویش امیری در پایان سخنانش به اهمیت همدان اشاره کرد و گفت: همدان جزء 5 استان گردشگری ما است که داری شناسنامه تاریخی است قابلیت های استان در صنایع دستی میراث و گردشگری بسیار زیاد است. از جمله شهر سفال، غار علیصدر و هگمتانه که دنیایی از تاریخ را در خود جای داده است امیدوارم که با کمک مدیریت استان و استاندار همدان و همکاری بخش خصوصی همچنین سهیم شدن دیگر دستگاه های اجرایی استان سهم گردشگری ما که کمتر از 13 را بالا ببریم.

این مراسم با قرائت حکم انصاب علی مالمیر که از سوی مسعود سلطانی فر ارسال شده بود پایان یافت.



Read more: http://www.donyayesafar.com/n/4351#ixzz3xolGj2Kn

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=6812,1


برچسب ها: تودیع و معارفه مدیرکل میراث همدان ، سروش مقدم ، علی مالمیر ، میراث فرهنگی همدان ، اسدالله درویش امیری ،

در مراسم تودیع مدیر جدید میراث همدان مطرح شد

گردشگری چوب تحریم را بر شانه‌اش احساس کرد

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی

ریحان سروش‌مقدم که در تاریخ یکم خردادماه سال گذشته به مدیر کلی میراث فرهنگی استان همدان رسیده بود، پس از 19 ماه، روز گذشته صندلی خود را ترک کرد.

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، «ریحان سروش مقدم»، مدیرکل سابق میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان 4 ماه پیش استعفای خود را به ریاست سازمان میراث فرهنگی داد و با گذشت این مدت روز گذشته (دوشنبه 28 دی) سرانجام مدیر جدید انتخاب و به استان معرفی شد.

به گفته حسین زندی، فعال میراث فرهنگی این استان که در جلسه تودیع و معارفه مدیران سابق و جدید میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان حضور داشت، صندلی مدیرکل میراث فرهنگی استان همدان روز گذشته به «علی مالمیر» رسید.

در مراسم تودیع و معارفه­ که عصر روز دوشنبه در سالن اجتماعات استانداری همدان برگزار شد، عده­‌ای از مقامات کشوری و استانی از جمله اسدالله درویش امیری معاون امور مجلس، حقوقی و استان­‌های سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور، محمد ناصر نیکبخت استاندار، «طه محمدی»، امام جمعه همدان و تعدادی از مدیران استانی، کارکنان اداره میراث فرهنگی، اهالی رسانه و اعضای تشکل های مدنی حوزه میراث و گردشگری حضور داشتند.

قلبم را زباله‌دان کینه میراث فرهنگی نمی‌کنم

در ابتدای مراسم، «ریحان سروش مقدم»، مدیرکل سابق میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان بدون اشاره به چالش‌هایی که موجب استعفایش شدند گفت: نمی‌خواهم در این مراسم به ارائه آمار بپردازم، از کسی کینه به دل ندارم، فرهنگ هگمتانه آن­قدر غنی هست که می­خواهم عشق هگمتانه در قلب و ذهنم بماند و قلب و ذهنم را زباله‌دان کینه نکنم.

سروش مقدم با از مردم همدان، مدیران استانی و فعالان حوزه میراث فرهنگی عذرخواهی و علت استعفای خود را پاره‌ای مسایل و مشکلات شخصی عنوان کرد، در حالیکه از چند ماه گذشته «فشارهای موجود در حوزه مدیریت خود» و «کمبود اعتبار» را علت انصراف از این سمت عنوان می‌کرد.

به گفته زندی، «محمدناصر نیکبخت»، استاندار همدان نیز بدون پرداختن به موضوع اصلی مراسم تودیع و معارفه، از اصل موضوع گذشت و به بررسی صلاحیت نامزدهای انتخاباتی پرداخت.

در ادامه این مراسم، «اسدالله درویش امیری»، معاون امور مجلس، حقوقی و استان­‌ها نیز سخنان خود را به سمت رفع تحریم‌ها برد و گفت: به وزیر امورخارجه بادرایت و با کفایت خسته نباشید گفته و تشکر می‌کنیم. 12سال در سخت­‌ترین و بدترین شرایط جهانی و بین­‌المللی قرار داشتیم که با تدبیر ایشان و دولت تدبر به ثمر نشست.

وی اظهار کرد: گردشگریِ ما چوب تحریم را بر شانه خود احساس کرد. ببینید در شهرهای بزرگ گردشگری چه تحولی رخ داده است. سال گذشته لندن 18 میلیون و 800 هزار گردشگر با 20 میلیارد دلار درآمد داشته، پاریس 16 میلیون و 100 هزار نفر با 16 میلیارد دلار درآمد، سئول 10 میلیون نفر گردشگر با 15 میلیارد دلار درآمد، شهر دوبی 14 میلیون نفر و 11 میلیارد دلار و هنگ‌کنگ که اندازه یک شهر کوچک ایران است، 8 میلیون توریست با 7 میلیار و 400 میلیون دلار درآمد در سال 2015 داشتند. حالا از شما، از خودم و از همه ایرانیان سوال می­‌کنم ایران با تمدن 10 هزار ساله و صدها هزار اماکن تاریخی و آثار با ارزش نمی­‌تواند منبع بزرگی برای ایران بعد از نفت باشد؟ بیایید لااقل گذشته را جبران کنیم، موانع حوزه گردشگری را برداریم و مشکل اساسی جامعه که اشتغال جوانان است حل کنیم.

او افزود: پس از تحریم و پس از برجام چند اتفاق دیگر برای ما افتاد؛ ورود سرمایه‌گذاران برای زیرساخت­‌های گردشگری و ساخت هتل که همین روزها ما با تیم­‌های مختلفی از کشورهای درجه یک خارجی برای مذاکره مواجه بودیم. دیگری توسعه حمل و نقل هوایی که اخبار آن را متاسفانه صدا و سیما لااقل برای دلخوشی مردمی که ساعت‌ها در فرودگاه معطل می­‌مانند یک‌بار بیشتر پخش نکرد و محدودیت‌های بانکی که در حوزه گردشگری خارجی داشتیم و هر گردشگر باید به جای کارت اعتباری، پول نقد با خودش می‌آورد و 1500 دلار بیشتر هم حق نداشت بیاورد. کدام عقل سلیم می­‌گوید که حقوق کارمندان سفارتخانه را باید در چمدان بریزی و ببری به آنان بدهی؟

«درویش امیری» در پایان سخنانش به اهمیت همدان اشاره کرد و گفت: همدان جزو 5 استان گردشگری ماست که دارای شناسنامه تاریخی است. قابلیت‌های استان در صنایع دستی، میراث و گردشگری بسیار زیاد است. از جمله شهر سفال، غار علیصدر و هگمتانه که دنیایی از تاریخ را در خود جای داده است. امیدوارم که با کمک مدیریت استان و استاندار همدان و همکاری بخش خصوصی، همچنین سهیم شدن دیگر دستگاه‌های اجرایی استان سهم گردشگری‌مان را بالا ببریم.

http://isna.ir/fa/news/94102917734/%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%DA%86%D9%88%D8%A8-%D8%AA%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%85-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D8%B4-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%DA%A9%D8%B1%D8%AF


برچسب ها: تودیع و معارفه مدیرکل میراث همدان ، علی مالمیر ، سروش مقدم ، میراث همدان ، اسدالله درویش امیری ،

بگذارید حسینیه خانگی همدان عزاداری کند

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
1451397700451_IMG_7863.JPG

یکی از معدود خانه‌های تاریخی دارای حسینیه که فقط 8 سال در فهرست آثار ملی ثبت بود، متاسفانه در معرض نابودی است.

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، اشعار مذهبی محتشم کاشانی هنوز روی دیوارهای خانه «نراقی‌ها» در ابتدای خیابان شریعتی (عباس‌آباد) به عنوان تنها حسینیه خانگی در همدان خودنمائی می‌کند. یکی از مهمترین بناهای تاریخی و متعلق به یکی از خاندان‌های معروف این شهر تاریخی که بخش‌هایی از آن در دهه 20 و به دنبال خیابان‌کشی‌ها تخریب شد و البته هنوز تیزی تخریب‌ها به سوی این بنا کمانه نکرده‌اند.

حسین زندی، فعال میراث فرهنگی همدان درباره‌ی آخرین وضعیت این بنای تاریخی به خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، توضیح داد: «زمستان‌نشین» این خانه که هفتم مهر 1381 با شماره ثبت6141 در فهرست آثار ملی ثبت شد، اواخر سال 89 با رای دیوان عدالت اداری به عنوان یکی از مهمترین بناهای همدان از فهرست آثار ملی خارج شد، در زمان خیابان‌کشی‌های دهه 20 شمسی تخریب شد، اما هنوز بنای اصلی آن باقی مانده است.

او با بیان این که خانه «نراقی‌ها» در اواخر دوره قاجار ساخته شده و بیش از یک قرن قدمت دارد، گفت:‌ این بنا یکی از خانه‌های اعیانی دوره قاجاریه و یکی از معدود خانه‌های تاریخی دارای حسینیه‌ی خانگی در همدان است که پلان آن دارای سه حیاط مرکزی و دو ورودی است و به طور کلی مجموعه کاملی از معماری سنتی مناطق سردسیر است و البته هنوز اشعار مذهبی که به صورت گچبری روی دیوارهای این حسینه نقش بسته است، وجود دارند.

وی با اشاره به این نکته که گفته می‌شود اتفاقات تاریخی و سیاسی مهمی هم در این خانه رخ داده است، ادامه داد:‌ تا دهه 70 شمسی یکی از نزدیکان مالک در این خانه زندگی می‌کرد و از آنجا که این بنا به مرمت و بازسازی اساسی نیاز داشت، خالی از سکنه شد و ورثه نیز با توجه به گران بودن قیمت زمین در این محدوده، قصد فروش آن را داشتند، اما هیچ نهادی برای خرید آن پیشقدم نشد، بنابراین اواخر دهه 80 پیش از آنکه از ثبت خارج شود، بخشی از دیوار حیاط آن توسط میراث فرهنگی مرمت شد اما کمبود بودجه و خروج آن از فهرست آثار ملی مرمت را نیمه تمام گذاشت.

آن‌قدر به خانه آب‌بستند که درخت در زیرزمین رشد کرد

خانه «نراقی‌ها» در همدان

زندی با بیان این که در حال حاضر مالکان این بنا قصد تخریب آن را دارند، بیان کرد:‌ در سال‌های گذشته با رها کردن آب به زیرزمینِ بنا، پایه‌های آن آسیب دیده ودر زیرزمین آن درخت رشد کرده است. به دلیل همکاری نکردن مالکان، این خانه اکنون حالت نیمه متروکه به خود گرفته است و احتمال تخریب و جایگزین شدن مجتمع تجاری به جای این خانه نیز وجود دارد، از سوی دیگر با بودجه اداره کل میراث فرهنگی خرید آن توسط این اداره بعید به نظر می‌رسد.

او به کارگیری روش‌های تشویقی و مکانیزم‌هایی برای حمایت از اینگونه بناهای تاریخی را ضروری دانست و اظهار کرد: به نظر می‌رسد به کارگیری اهرم‌های تشویقی برای مالکان که آنها را در حفاظت از بنا مشارکت دهد و همچنین حمایت‌های مالی از آنان توسط نهادهای دولتی، شرایط را بهتر می‌کند.

خروج 30 خانه از فهرست ثبت ملی در دولت قبل

این فعال میراث فرهنگی ادامه داد: متاسفانه در حالی که مردم همدان میلیون‌ها تومان در محرم هزینه می‌کنند، اما یک حسینه تاریخی در حال تخریب را نجات نمی‌دهند. برخی نهادها، شورای شهر و شهرداری نیز برای یک اثر تاریخی و مذهبی کاری انجام نمی‌دهند، این در حالی است که با نگاه حفظ هویت و اعتبار ملی ارگان‌ها و سازمان‌های دیگر می‌توان برای نجات بناهای تاریخی تلاش کرد تا بتوان در آینده این میراث غنی را حفظ کرد.

وی در ادامه با بیان این نکته که در دولت گذشته بیش از 30 خانه در سایه مدیریت دولتمردان از فهرست ثبت ملی خارج شد و در معرض تخریب قرار گرفت، گفت: اکنون با ناتوانی سازمان میراث فرهنگی در تامین هزینه خرید این املاک خطر نابودی خانه‌های خارج شده از فهرست آثار ملی بیش از پیش احساس می‌شود. اگر شهرداری‌های شهرهای مختلف رویه و روش شهرداری تهران را الگو قرار دهند و این خانه‌ها را خریداری کنند، کارنامه درخشانی را از خود به جا می‌گذارند.

سرنوشت خانه «نراقی‌ها» را مثل «اتحادیه» تغییر دهید

وی خرید خانه‌ی «اتحادیه» در تهران را نمونه‌ای دانست که اگر برای خانه‌ی «نراقی‌ها» در همدان رخ دهد، شهرداری همدان از جمله نهادهایی است که می‌تواند آن را خریداری کند و برای آن کاربری فرهنگی و مذهبی تعریف کند.

زندی ادامه داد: به گفته مدیران شهری، معاونت اجتماعی- فرهنگی شهرداری همدان هر سال بیش از 30 میلیارد تومان بودجه در اختیار دارد.

وی اضافه کرد: این اعتبار در صورت صحت، چیزی 10 برابر بودجه‌ی سالانه‌ی سازمان میراث فرهنگی کشور است.

زندی با اشاره به این مساله که استاندار همدان بارها به توسعه گردشگری در استان تاکید کرده است، اظهار کرد: یکی از راه‌های توسعه گردشگری فرهنگی حفظ و معرفی میراث فرهنگی بویژه خانه‌های تاریخی است، اما متاسفانه اخیرا نه تنها هیچ بنای تاریخی ثبت نشده، بلکه قبلی‌ها هم محافظت نمی‌شوند. خانه‌ی «نراقی‌ها» حالا قابل بازسازی و مرمت است و پیش از آنکه به طور کامل تخریب شود، بهتر است فکری به حال آن شود.

او همچنین به برخی از قول‌ها و تعهدهای مدیران شهری همدان اشاره کرد که «رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهر همدان سه سال پیش از این اعلام کرد شهرداری 35 فرهنگسرا را در سطح شهر همدان خواهد ساخت، فعالان مدنی در جلسه‌ای پیشنهاد دادند بخشی از بودجه را به خرید خانه‌های تاریخی برای تبدیل به فرهنگسرا اختصاص دهند» و اظهار کرد: با وجود این حرف‌ها و این‌که قول مساعد داده شد اما هیچ‌کدام از آن‌ها هیچ‌گاه عملی نشدند.

خانه «نراقی‌ها» در همدان

اجازه هیچ تخریبی را نمی‌دهیم

همچنین ریحان سروش‌مقدم، مدیر کل اداره میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان که مدتی پیش به دلیل کمبود بودجه عمرانی از سمت خود استعفا داده اما هنوز به استعفای وی جوابی داده نشده؛ مدتی پیش درباره‌ی وضعیت این بنای تاریخی به خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا تاکید کرد: هر چند متاسفانه زمانی که برخی از بناهای تاریخی توسط برخی از مالکان آن‌ها و با همکاری برخی از اشخاص از ثبت ملی خارج می‌شود، قدرت نظارتی میراث فرهنگی پائین می‌آید؛ با این وجود تا زمانی‌که ما هستیم هیچ‌گاه اجازه نمی‌دهیم چنین بناهای تاریخی که ثبت ملی شده یا به عنوان آثار واجد ارزش شناخته شده‌اند مورد ساخت و ساز قرار گیرند.

وی ادامه داد: با توجه به این‌که مالکیت و ثبت بناهای تاریخی شرایط جدیدتری پیدا کرده است و رضایت مالکان بناهای تاریخی برای ثبت آن بناها الزامی است قدری کارها سخت‌تر شده است، بنابراین ما نیز باید سیاست‌های تشویقی برای ترغیب مردم برای ثبت خانه‌ها و بناهای خود داشته باشیم.

او کشور ترکیه را نمونه‌ای در این اتفاق دانست و افزود:‌ سیاست‌های تشویقی در این کشور آن‌قدر زیاد است که مردم آن کشور حتی به زور تلاش می‌کنند تا خانه‌های خود را معیارها تطابق داده و آن‌ها را در فهرست آثار خود ملی کنند، اما متاسفانه این اتفاق در ایران برعکس است و مردم ما اعتراض می‌کنند که چرا خانه آن‌ها ثبت شده است!

وی بروز این نوع اتفاقات را یک نوع مردم‌گریزی دانست و ادامه داد: امیدوارم در برنامه ششم توسعه راهکاری برای این معضل هم در نظر گرفته شود و اشتیاق مردم به سمت ثبت بناهای خود برود نه خروج از قبت و تخریب آن‌ها.

واجد ارزش بودن بنا یک نوع اصل است

سروش مقدم بیان کرد: با معضلات کنونی ثبت هر بنای تاریخی به معنای افت قیمت و افت ارزش آن بناست، در حالی که از نظر معنوی و مادی باید این نوع نگاه را فرهنگ‌سازی کرد و بپذیریم و یاد بگیریم که واجد ارزش بودن بناهای تاریخی یک نوع اصل است و در نگاه مردم زمانی که آن‌ها یک بنای تاریخی را می‌بینند ارزش افزوده آن بنا بالا برود تا خود مردم نیز اشتیاق داشته باشند.

وی نبود چنین نگاهی را یک حلقه مفقوده دانست و تاکید کرد: باید همگی روی آن کار کنند و به یک نتیجه برسند.

به گزارش ایسنا، استان همدان دارای یک هزار و 800 اثر تاریخی و باستانی است که حدود هزار اثر آن در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌اند، اما تعداد خانه‌های مشابه خانه «نراقی‌ها» در همدان بسیار کم است، که متاسفانه در سایه توسعه شهری بیشتر خانه‌های تاریخی استان در دست نابودی هستند.

انتهای پیام

http://isna.ir/fa/news/94101205836/%D8%A8%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86%DB%8C%D9%87-%D8%AE%D8%A7%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AF

خانه «نراقی‌ها» در همدان

خانه «نراقی‌ها» در همدان


برچسب ها: خبرگزاری ایسنا ، میراث فرهنگی همدان ، خانه نراقی ها ، خانه نراقی ها همدان ،

شنبه 5 دی 1394

پرسش های بی پاسخ جشنواره تئاتر

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،

پرسش های بی پاسخ جشنواره تئاتر

حسین زندی

هفته گذشته بیست و دومین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان درهمدان به کار خود پایان داد اما همچنان پرسش های بی پاسخی را در اذهان برجا گذاشت.

این رویداد فرهنگی و هر اتفاقی که موجب برداشتن گامی در راه توسعه فرهنگی شود مثبت است اما انتظار می­رود پس از بیست و دو دوره برگزاری این جشنواره که بخش عمده ای از آن در همدان برگزار شده، پاسخی به برخی پرسش ها داده شود اما گویی عزمی برای پاسخگویی وجود ندارد و حتی روحیه پرسشگری نیز از میان رفته است.

این­که بین المللی بودن جشنواره را تا چه اندازه می توان پذیرفت؟ چرا توجهی به کمبود سالن نمایش در همدان نمی­شود؟ تاثیرجشنواره برتوسعه گردشگری  چه میزان است؟ چقدر کار پژوهشی برای بررسی تاثیر حضور جشنواره در روحیه، اقتصاد و فرهنگ مردم همدان انجام شده است؟ سوال های بی پاسخی است که هیچ نهاد و مسئولی در صدد پاسخ گفتن آن نیست. یا هزینه های جشنواره با نتیجه آن همخوانی دارد؟ مهمتر این­که به طور کلی ما تئاتر می خواهیم یا نه؟ این­ها تنها بخشی از پرسش هایی است که  متولیان و برگزار کنندگان هر جشنواره­ای ابتدا باید از خود بپرسند و در صدد پاسخ گفتن آن باشند. به قول استاد ابراهیمی دینانی توانایی در سوال کردن هنر است و پاسخ دادن به پرسش علاوه بر هنر دانش نیز می خواهد. به طور مثال هربار از مسئولان فرهنگی استان پرسیده می شود که آیا سالن های تئاتر همدان برای برگزاری یک جشنواره بین المللی جوابگو و کافی هست؟ پاسخ این است که کدام استان را سراغ دارید که 8 سالن و آمفی تئاتر داشته باشد. اما شهر نیم میلیون نفری همدان را هرگز با شهرهای کوچک کشورهای در حال توسعه مانند هند، ترکیه و ارمنستان مقایسه نمی کنند که آیا تعدادسالن های همدان  با این شهرها برابر است؟ یا اصلا حق این مقایسه را داریم؟

سابقه تئاتر مدرن درهمدان به بیش از یک قرن  پیش می­رسد، به زمانی که میرزاده عشقی «پیس» هایش را در همدان می نوشت و اجرا می کرد، بعدها مشفق همدانی و دیگران راه او را ادامه دادند تا شش ده پیش نوبت به رضا همراه، سیف الله گلپریان، حسن بیابانی، نصرالله عبادی، کهنمویی، نعمت الله گرجی، برادران باب الحوایجی و هنرمندان دیگر رسید. این روند تا اواخر دهه 60 ادامه داشت و همدان جزء چند شهر اول تئاتر کشور بود.هر چند گاهی با افت و خیز هایی مواجه می شد اما آثار به نمایش درآمده و تداوم اجراها در طول سال  نشان از این رونق ورشد هنرتئاتر در همدان داشت.

امروز با این­که چندین جشنواره هنری در همدان برگزار می شود و دبیرخانه دائمی یکی از پرآوازه ترین جشنواره های تئاترایران یعنی جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان در همدان است اما تاثیر هنر تئاتر را در رفتار مردم به ویژه  کودکان نمی توان دید و حضور جشنواره نتوانسته بر معیشت مردم همدان اثرگذار باشد.

اجرای و تماشای تئاتر به یک ماه پیش از جشنواره و زمان جشنواره محدود شده است در طول سال به بهانه های مختلف تئاتر تعطیل است  این موضوع بیانگر تبلیغاتی بودن جشنواره است و نشان می دهد مسئولان برنامه ای برای رشد این هنر متعالی در استان ندارند و بیشتر شعار توسعه فرهنگی را در گفتار دارند، چراکه اگر قرار برعملی شدن آن بود، هرسال حداقل یک سالن به فضاهای نمایشی شهر اضافه می شد، پژوهشکده تئاتر در همدان ایجاد می شد و گامی در جهت تداوم اجرای نمایش در این شهر برداشته می شد و مهمتر از همه این­که دبیرخانه جشنواره در طول سال فعال بود.

همدان بیش از 600 نفر فعال و هنرمند در حوزه تئاتر دارد اما از این سرمایه انسانی هرگز به درستی استفاده نشده است. بیشتر پیشکسوت های این عرصه و هنرمندان قدیمی یا خانه نشین شده اند شغل دیگری را برای معاش خود انتخاب کرده اند، جوان تر ها نیز پس از چند سال فعالیت سرخورده می شوند و عطای نمایش همدان را به لقایش می بخشند چرا که فضای  کار کردن محدود است.

در حوزه ای فرهنگی مقوله ای با عنوان خصوصی سازی در عرصه فرهنگ وجود دارد یعنی فرهنگ را باید به اهلش واگذار کرد. اگر متولی گری جشنواره و به طور کلی هنر را به هنرمندان این شهر واگذار کنند مطمئنا وضعیت بدتر نخواهد شد.

 

 


برچسب ها: تئاتر همدان ،

انتخاب خبر- حسین زندی: جمعه و شنبه گذشته نخستین نشست شورای هماهنگی سازمان‌های غیردولتی محیط‌زیست و منابع طبیعی کشوردر همدان با حضور نمایندگان استان ها برگزار شد جلسه های روز نخست تنها با حضور نمایندگان این شورا از استان های مختلف بود و روز دوم علاوه بر این نمایندگان، تعدادی از فعالان محیط زیست استان از تشکل های مختلف و مدیرکل های حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی استان نیز حضور داشتند.

  این نشست با برنامه های مختلفی همراه بود از جمله؛ یکی از برنامه‌های جذاب این مراسم تقدیر از یک فعال ‌محیط‌زیست بود. «اردشیر محرابی‌اختر» هنرمند مجسمه‌سازی که سالهاست با تشکل‌های زیست‌محیطی فعالیت می‌کند. هنگام سفر ریاست سازمان محیط زیست در بدو ورود «معصومه ابتکار» اسلحه شکاری که جزء آثار و مجموعه خانوادگی بود زیر پای این این مقام دولتی  شکست. این اتفاق تاثیر خوبی در افکار عمومی استان داشت و استاندار همدان و مدیر کل حفاظت از محیط زیست استان به این بهانه  در این نشست از اردشیر محرابی اختر تقدیر کردند.

در این مراسم اردشیر محرابی اختر گفت: سالهاست با گروه‌های محیط‌زیستی همدان همکاری می‌کنم و در تشکل‌های این حوزه عضو هستم. مدت‌ها بود به دنبال بهانه‌ای بودم که مردم محلی و شکارچیان را متوجه آسیب‌های شکار کنم و دوست داشتم اسلحه تاریخی که از نیاکان و اجدادم به ارث رسیده بود در یک فضای عمومی بشکنم. آمدن معصومه ابتکار بهانه‌ای شد تا بتوانم این پیام را به گوش مردم میهنم به خصوص شکارچیان برسانم.

محرابی اختر ادامه داد: با این حرکت نمادین خواستم بگویم، ما با کمبود گونه‌های جانوری مواجه هستیم و بهتر است با جانوران و حیوانات مهربان‌تر برخورد کنیم و نشان‌ دهیم ایرانی‌ها مردم مهربانی هستند. امیدوارم این حرکت تاثیری هر چند کوچک  در این زمینه داشته باشد.

«محمدرضا محمدی» مدیر‌کل حفاظت از محیط‌زیست استان همدان در این مراسم گفت: در مقطعی هستیم که جمع‌بندی مباحث مربوط به برنامه ششم انجام شده و در آستانه رفتن به مجلس است.  ما باید مروری بر فرآیند بحث محیط‌زیست در برنامه‌های اول تا پنجم داشته و نقاط ضعف و قوت را بررسی می‌کردیم و دلایل نبود توفیق در برنامه‌های تعریف‌شده را اشاره می‌کردیم. برای اینکه می‌توانست در روحیه دانش‌گری و مطالبه‌گری موثر باشد. در طول اجرای برنامه ششم با اعمال پیگیری لازم می‎توانست انگیزه بیشتری ایجاد کند تا به اهداف برنامه ششم برسیم و از فضای ویترینی و تزئینی بودن برنامه‌ها بیرون بیائیم.

دکتر محمدی ادامه داد: درصدهایی که برای توفیق برنامه‌ها ذکر می‌کنیم درصدهای مایوس کننده‌ای است که قطعا حضور سازمان‌های مردم‌نهاد می‌تواند به این بحث کمک کند.

او در این برنامه گفت: با توجه به اینکه روز 14 آذر ماه به عنوان روز آشنایی با تغییرات آب و هوایی نام‌گذاری شده و تاکید شده است ما باید به تعمیق دانسته‌ها  خود درباره این موضوع کمک کرده و به سمتی برویم که بتوانیم با این پدیده مخرب و نابودکننده حیات بشری مواجه دقیق‌تر و اصولی‌تر داشته باشیم.

مدیر کل حفاظت از محیط زیست افزود: درباره فعالیت در سازمان‌های مردم‌نهاد ذکر چند نکته ضروری است. نکته اول این است که هر چقدر به وزن دانسته‌ها و اشراف به موارد مرتبط با فعالیت‌ها اضافه کنید به همان میزان قدرت چانه‌زنی را بالا می‌برید و هرچقدر وزن تشکل‌ها را بالا ببرید می‌تواند شرایط را ایجاد کند تا حرف‌شنوی بیشتری از طرف مخاطبین نسبت به شما صورت گیرد و طبیعتا روحیه مطالبه‌گری که باید در سازمانهای مردم‌نهاد وجود داشته باشد می‌تواند با این ویژگی‌‌ها و تحقق آن صورت عینی بهتر و نتیجه پربارتر بگیرد و همراه داشته باشد. خواهش بنده این است که به این نکات دقت کنند و با لحاظ این ویژگی‎ها بتوانیم شرایط بهتری برای این فعالیت‌ها رقم بزنیم.

دومین جلسه تبیین برنامه‌های بخش محیط‌زیست در برنامه ششم توسعه کشور

یکی دیگر از بخش های این نشست دومین جلسه تبیین برنامه‌های بخش محیط‌زیست در برنامه ششم توسعه کشور با حضور «سیاوش آقاخانی» و «بابک مغازه‌ای» نمایندگان سازمان‌های غیر دولتی برگزار شد.

سیاوش آقا خانی گفت: بحث برنامه ششم توسعه کشور اولین برنامه‌ای بود که نماینده سازمان‌های مردم‌نهاد به صورت مستقیم در عالی‌ترین سطح حضور و همکاری داشتند. در این نشست ما برابر با معصومه ابتکار، جلالی ریاست سازمان جنگل‌ها و حتی بیشتر از این عزیزان حق رای در جلسات داشتیم. سازمان محیط‌زیست و سازمان جنگل‌ها 1 حق رای داشتند ولی ما دو نفر 2 حق رای داشتیم و این در حالی بود که خیلی از مراکز تاثیرگذارتر عمل کنیم. مهم‌ترین موردی که سعی کردیم در برنامه ششم توسعه تغییری ایجاد کنیم، ایجاد تغییر در نگاه دولت به حوزه سازمان‌های مردم‌نهاد و مشارکت مردمی بود. متاسفانه سازمان‌های مردم‌نهاد را بازوی دولت می‌دانند در صورتی که دولت بازوی اجرایی ملت است و سازمان‌های مردم‌نهاد چشم ناظر بر عملکرد دولت و شرکا دولت در بحث توسعه هستندو باید تلاش شود تا این نقش احیا شود.

نماینده تشکل های غیر دولتی در بخش محیط‌زیست برنامه ششم توسعه کشورافزود: در دوره‌های مختلف سیاست‌های مختلف در کشور در حوزه حضور مردم وجود داشته است. یک دوره دولت کنار بود و برای مردم برنامه‌ریزی می‌کرد و همه کارها را در اختیار گرفته بود و دولتی‌سازی الگوی مدیریت کشور بود. در دوره‌ای دیگر خصوصی‌سازی شد که در بدترین حالت ممکن و کارهای انجام شده نمونه بارز آن در شرکت‌های فراوانی که ورشکست شدند و متاسفانه شکست خصوصی‌سازی در کشور را دیدیم. دوره دیگری به سراغ مردمی‌سازی رفتند که این حسن شروع فعالیت‌ها در حوزه مشارکت مردم بود و خوشبختانه امروز برنامه‌ریزی مردمی یکی از اولویت‎های در دستور کار دولت است. تفاوتی بین سازمان‌های مردم‌نهاد و دولت‌ها است. ویژگی عمده سازمان‌های مردم‌نهاد پایداری آنها است. دولت‌های زیادی آمدند و رفتند اما این سازمان‌ها همچنان پابرجا هستند و پایداری سازمان‌های مردم‌نهاد یکی از ویژگی‌های آنها است و می‌تواند نقش نظارتی سازمان‌های مردم‌نهاد را اجرایی کند.

«بابک مغازه‌ای» با اشاره به حضور در نشست و موارد تصویب شده در برنامه ششم توسعه بیان کرد: این جلسه اولین حضور سازمان‌های مردم‌نهاد با حق رای در تدوین برنامه‎های پنج ساله بود از ماده 15 به بعد اتفاق افتاد. از ماده 16 و حضور در جلسات تدوین تلاش کردیم تا برنامه استراتژیکی را برای حضور تدوین کنیم. در مرحله اول تاکید بر تغییر دو ماده اول و ماده سوم که اختصاص به بحث آموزش و بعد بحث اساسی سازمان‌های غیر دولتی است را در دستور کار قرار دادیم.

مغازه ای افزود: خوشبختانه ماده سوم که اختصاص به سازمان‌های غیر دولتی بود در آخرین جلسه و با حضور معصومه ابتکار با  تصویب رای قاطع 16 نفر عضو شورا به تصویب رسید و در بحث ماده 1 موفق شدیم بحث آموزش مدارس محیط‌زیستی را اضافه کنیم. از ماده 16 تا 19 سعی کردیم تا ارتباط با دیگر نمایندگان حاضر از وزارت‌خانه‌های مختلف و معاونان وزرا افزایش دهیم و تاثیراتی در ماده‌ها گذاشتیم.

در ادامه این نشست «محمدرضا همتی» مدیر‌کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان با اشاره به نقش سازمان‌های مردم‌نهاد افزود: سازمان‌های مردم‌نهاد بهترین مرجع در امر آموزش و توانمند‌سازی در بین مردم هستند. بحث ارزیابی زیست‌محیطی بسیار مهم است و باید فعالیت‌های مختلفی در این راستا انجام شود. تشکل‌ها انرژی و پتانسیل قوی دارند و گسترده هستند و در مجموعه دولت می‌توانند تاثیرگذار باشند. در بحث محیط‌زیست هدف دولت و سازمان‌های مردم‌نهاد یکی است و باید با همکاری با یکدیگر برای ارتقا زیست‌محیطی استان به اتفاق‌نظر برسیم.

رونمایی از کتاب با موضوع آب

در پایان مراسم از کتاب «آب» اثر «شهلا خاورزمینی» رونمایی شد. نویسنده با معرفی کتاب گفت: هدف این است که با زبانی ساده به خواننده بگوییم آب چقدر اهمیت دارد و هر شهروند باید در آب صرفه‌جوئی کند و وظیفه خود را در قبال این شریان حیاتی زندگی انجام دهد. مسئله آب اینقدر دارای اهمیت است که در بعضی مناطق به خاطر آن جنگ رخ می‌‎دهد. در بحث کشاورزی باید نگاه سنتی اصلاح شده و به سمت مکانیزه شدن و صرفه‌جویی در مصرف آب پیش برویم.

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=6163,1



برچسب ها: محیط زیست همدان ،

خشک شدن ۴۰۰ هکتار از باغات با انتقال آب از دره مرادبیک همدان

چندیست خبرهایی از روستای هدف گردشگری مرادبیک به گوش می‌رسد. خبرهایی که ممکن است با تحقق آن بیش از 400 هکتار از باغ های دره مرادبیک خشک شود و جمعیت 8000 نفری آن با بحران بیکاری روبرو شوند چراکه درآمد 80 درصد مردم روستا از راه باغداری است.

خبرگزاری میراث فرهنگی – محیط زیست – دره مرادبیک که از جمله روستاهای هدف گردشگری است در جنوب شهر همدان و در نزدیکی قله الوند یخچال قرار دارد. این منطقه نه تنها از نظر جاذبه‌های طبیعی بلکه از نظر میراث فرهنگی نیز غنی است چنانکه سنگ نگاره‌های پیش از تاریخ و سنگ نگاره معروف میترا در این منطقه قرار دارد که چندی پیش توسط قاچاقچیان آسیب دید.
 
در این منطقه رودخانه‌ها و سرچشمه‌‌ّهای بسیاری وجود دارد چنانکه اداره امور آب همدان برای انتقال آب سرچشمه رودخانه سیلوار و دره مرادبیک اقداماتی را انجام داده‌است. در این راستا اهالی دو روستا با نگارش نامه‌ای به «محمد ناصر نیکبخت» استاندار همدان تبعات این عمل را به او گوشزد کردند و از او خواستند جلو انتقال آب را به تصویه خانه‌های شهر بگیرد.
 
رونوشت متن این نامه پس از ارائه به محمد ناصر نیکبخت به مدیران ارشد سیاسی و امنیتی استان از جمله امام جمعه همدان ارسال شد و حدود 200 نفر از نمایندگان و اهالی روستا آن را امضاء کرده‌اند.
 
«محمد افتخاری» یکی از امضاء کنندگان این نامه با اشاره به علت نگارش نامه می‌گوید : «اداره امور آب در نظر دارد بدون هماهنگی با اهالی محل و بررسی علمی، آب دره مراد بیگ را از سرچشمه رود سیلوار به تصویه خانه شهید بهشتی انتقال دهد، آنها توجه ندارند که این عمل چه اثرات مخربی بر زیست مردم و طبیعت منطقه خواهد گذاشت.»
 
افتخاری ادامه می‌دهد: «مردم دره مراد بیگ و سیلوار صد درصد با این طرح مخالف هستند اما ظاهراً نظر مردم برای مسئولان اهمیت ندارد و بدون موافقت مردم محلی در پی اجرای این طرح نادرست هستند. در زمان مهندس خرم قرار بود توسط دو جوی مجزا آب رودخانه را از فاضلاب جدا کنند و آب توسط آب نماها و آبشارها تا انتهای شهر همدان از طریق همین رودخانه جاری شود و شهر را خنک کند، هوای شهر را تصویه کند و همه مردم از این آب بهره مند شوند اما این طرح برای همیشه مسکوت مانده است.»
 
او می‌گوید: «فضای سبز همدان به جز باغ‌های گنجنامه و دره مراد بیگ کجاست؟ اگر قرار باشد این فضا نابود شود همه مردم استان آسیب می‌بینند. در گذشته گفته می‌شد باغ های دره مراد بیگ ریه‌های شهر همدان هستند چرا می‌خواهند این ریه‌ها را نابود کنند؟»
 
به اعتقاد افتخاری، مسئولان دولتی وظایف خود را انجام نمی‌دهند و وقتی با بحران روبرو می‌شوند دنبال آسان‌ترین راه می‌گردند در حالی که آسیب‌های این طرح بدون مطالعه جبران ناپذیر است. هشتاد در صد مردم این منطقه از راه باغداری امرار معاش می‌کنند متاسفانه مسئولان با مردم شفاف و درست صحبت نمی‌کنند. طرحشان این است که باغهای منطقه را بخشکانند آنها اگر به فکر مردم‌اند فاضلاب منطقه را سامان‌دهی کنند توجه داشته باشید اگر در این رودخانه آب جاری نداشته باشیم فاضلاب جاری خواهد شد همه مردم این منطقه و همدان را تحت تاثیر قرار خواهد داد.
 
افتخاری در پایان می گوید: مردم سرسختانه با این طرح مخالفند. ما مردم دره و سیلوار به هیچ وجه اجاره نمی‌دهیم آب دره را انتقال دهند با این کار هشت هزار نفر مردم دره بیکار می شوند و بیش از 400 هکتار باغ نابود خواهد شد.
 
در ابتدای این نامه آمده است: «شنیده ها و اقدامات حاکی از اجرای برنامه ای دیگر برای تامین آب شرب است یعنی استفاده از آبهای سطحی شهر همدان چون هم سهل ترین گزینه است و کم هزینه چندانی ندارد، ولیکن به عواقب آن توجه نداریم و فقط امروز را می بینیم! لذا یکی از گزنیه ها انتقال آب نهر جاری منطقه دره مراد بیگ به محل ذخائر شهر است و البته نکته مهم آن نیز انتخاب بهترین مسیر در محل است تا به سهولت بتوان در دراز مدت و در تمامی ماه های سال و هر زمان که موقعیت ایجاب نمود برای تمامی ایام سال مورد بهره برداری قرار گیرد.»
 
در بخشی از نامه خطاب به استاندار همدان آمده است: «جناب آقای نیکبخت: آیا از مدیران زیر دست و تحت امر خود سوال شده است که اجرای اینگونه طرحها اگر چه نسخه ای مسکن باشد اما چه اثرات نامطلوب و جبران ناپذیری به همراه خواهد داشت؟ آیا با این تدبیرها که موجب خسران و نابودی بخشهای دیگر است، سهمی از منابع خدادادی را برای آیندگان خواهیم داشت؟ آیا به هر قیمت یکی فدای دیگری است؟ آیا سوال شده است چه مقدار از فضای سبز منطقه با اجرای این طرح برای همیشه از بین خواهد رفت حتی اگر در فصول غیر استفاده باغات باشد؟ آیا هیچ توجه شده است که با اجرای این طرح، نفوذ فعلی آب رودخانه از جنوب تا شمال شهر به منابع زیرزمینی از بین خواهد رفت؟ آیا به از بین رفتن استعداد توریستی محل که هم اکنون بدون هیچگونه امکاناتی قدم به این منطقه می گذارد و بهره خود را می برند و اگر قرار باشد در آینده اقدامی برای ایجاد امکانات و زمینه سازی برای حضور بیشتر و اشتغال در دستور کار برنامه ریزان قرار گیرد و اینم طرح از هم اکنون آن را خنثی نموده فکر شده است؟»
 
اهالی منطقه در ادامه به استاندار گوشزد کرده اند: «قطعا آن روز دیر است و هر ایده ای بر باد خواهد بود و مسئولین بعد از شما عمل مدیران تحت امرتان را ناپسند و غیر حرفه ای می دانند، لذا در آن روز دعای خیر را در پشت سر ندارید و در پیشگاه خداوند و ملت مسئول. پرسشها در این وادی فراوان است، لذا با عرض پوزش از اینکه قدری با احساس بیان نمودیم چون همه از سوز دل است و از آنجا که ما و شما همه فرزند این مرز و بوم بوده و مردم شما را معتمد خود می دانند، بنابراین با عنایت به شرح موصوف و موارد ذیل خواهشمند است دستور توقف طرح در نظر گرفته شده و توجه به پیشنهادات ارائه شده را صادر فرمائید.»
 
نویسندگان نامه با برشمردن مهمترین اثرات، خسارات، دغدغه ها نوشته اند: «هیچگونه ضمانت اجرائی در عدم استفاده ار این آب و انتقال آن به ذخائر آب شرب در فصول زراعی و زمانی که باغات و مزارع نیازمندند، در میان مدت و بلند مدت وجود ندارد و ساکنین محل بخوبی بر این امر واقف و آگاهند، حتی اگر تعهد و قراردادی ما بین طرفین باشد. قبل از طرح این موضوع، پروژه دیگری از محل روستای خاکو( با شرایط اقلیمی و جمعیتی متفاوت با دره مراد بیگ) رقم خورده است پس مشهود است که ظاهراً هر زمان که مشکل پیش آید آبهای سطحی در دسترس و بدون در نظر گرفتن منافع ساکنین بومی اینگونه طرحها مصوب میگردد، بنابراین دیگر هیچ تضمینی برای عدم استمرار و استفاده تمام وقت وجود ندارد.»
 
در این نامه به وضعیت معیشت مردم محلی اشاره کرده و نوشته اند: «دره مرادبیگ با توجه به مهاجرپذیری آن طی ده سال گذشته قریب به ده هزار نفر جمعیت دارد که درآمد 80درصد ساکنین آن بویژه در فصل برداشت و یا از محل فروش محصولات باغی یا درآمدهای حاشیه ای آن به سبب استفاده از این آب می‌باشد، همانند حمل و نقل و کارگران دائمی و فصلی، عمده فروش و خرده فروش محصولات، صنایع چوب و ... است، که اجرای این طرح بیکاری و نابهنجاری اجتماعی، کشمکش های محلی بر روی دیگر منابع آبی و غیره را در پی دارد.»
 
همچنین به محدود بودن فضای سبز اشاره شده و آورده‌اند: «همدان علیرغم قرار گرفتن در دامنه الوند، شهری است با فضای سبز بسیار محدود چرا که گسترش شهر همواره به سمت فضای سبز بوده است چه بسا که اگر در برهه ای از زمان جلوگیری مسئولین از اجرای نقشه های شهری نبود هم اکنون چیز ی از فضای سبز باقی نمانده بود و حالا که خوشبختانه مقام معظم رهبری پیرو تاکیدات مکرر گذشته خود به دولتمردان درباره حفظ جنگلها، مراتع بیان داشته بود، اخیراً نیز سیاستهای کلی حفظ محیط زیست را نیز درابعاد مختلف به روسای قوا ابلاغ نمودند که با اندکی تامل به تک تک بندهای این سیاست مشاهده می گردد اجرای این طرح (بویژه بدین روش) مخالف ایت سیاست گذاری است».
 
 دره مرادبیک یکی از جاذبه های گردشگری استان است در این نامه نیز به اثرات مخرب طرح بر گردشگری استان تاکید شده و آمده است: دره مراد بیگ با وجود کوهسارها، و چشمه سارها و باغات از کم نظیر ترین مناطق توریستی شهر همدان است که در سطح کشور برای کسانیکه مطلعند زیانزد است و همواره در فصول مختلف مکانی برای گردشگردان اعم از وزرشکاران، مسافرین و دیگر اقشار از اقصی نقاط کشور بوده است( اجرای این طرح اثرات مخرب بسیاری در این رابطه دارد حتی اگر این آب در فصول غیر استفاده برای باغات انتقال داده شود) که البته این مهم از دید و نظر مسئولین امر، جامعه ورزشی، دوستداران محیط زیست، انجمنهای مرتبط و دیگر گروه ها مغفول نخواهد ماند و به طریق اولی اقدامات خود را جهت جلوگیری به عمل می آورند. مردم دره مراد بیگ با تقدیم 80شهید و اخیراً نیز در دفاع از حرم ائمه پیکر فرزندی دیگر را در آغوش کشید و همواره همراه با نظام و انقلاب بوده اند، لذا اینگونه اقدامات نسنجیده بدبینی آنان را به مسئولین در پی خواهد داشت.»
 
در پاین پیشنهادهایی برای ساماندهی وضعیت رودخانه شده و نوشته اند: «قریب دو سال است که دیوار کشی رودخانه ای که ا زمحل سکونت مردم عبور می کند در حال اجراست، لذا ضمن اجرای الباقی مسیر رودخانه و همچین جداسازی و هدایت فاضلاب که هم اکنون به داخل رودخانه میریزند به دو طرف حاشیه آن تا ابتدای ورودی به دره مراد بیگ که به بند معروف است، انتقال آب مورد نظر از این نقطه به محل ذخائر صورت پذیرد چون هم حساسیتهای به حق مردم مدیریت می شود و هم خسارتهای شمرده شده وجود نخواهد داشت. همواره مهار آبهای سطحی در پیش بینی ها و برنامه ها مورد توجه بوده، پس بهتر است دراین مسیر قدم بردارید که هم درازمدت است و تداوم دارد، هم کشاورزی توسعه می یابد، هم نیاز آب شرب، هم اشتغال، هم حفظ منابع خدادادی، هم فضای سبز، هم سلامت جامعه و در نهایت جلوگیری از هر رخداد منفی و ایجاد هر رخداد مثبت را در پی دارد.»
 
پس از امضای بیش از دویست نفر از نمایندگان باغداران و اهالی محل، علاوه بر استاندار همدان، رونوشت این نامه به مسئولان ارشد استان و مدیران سیاسی، امنیتی و متولیان این طرح ارسال شده است.
 
حسین زندی
http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=116250&Serv=2&SGr=25



برچسب ها: دره مرادبیک ، همدان ، محیط زیست ،

جمعه 13 آذر 1394

کنسرو لوبیا قرمز هندی در جشنواره همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،هنر ،

انتخاب خبر- حسین زندی: نمایش  کنسرو لوبیا قرمز یکی از کارهای کشور هند بود که در بیست دومین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان در همدان حضور داشت و یکی از پرطرفدار ترین کارهای جشنواره بود که با استقبال مردمی مواجه شد. این کار نوشته بالاسوبرامانیان و به کارگردانی کریشنا کومار بود که در هندوستان  به او مستر کی کی می گویند. داستان نمایش از این قرار است که در اثر یک اتفاق تمامی مردم جهان نابود می شود و پسرنوجوانی زنده می ماند این پسر یک کنسرو لوبیا پیدا می کند اما نمی تواند در آن را باز کند. او معتقد است اگر در کنسرو را باز کند می تواند جهان را نجات دهد. در این گفت و گو مستر کی کی از تجربه حضور در ایران می گوید.

نظربرخی  مخاطبان این بود که نمایشنامه کنسرو لوبیا قرمز مقداری طولانی تراز حد معمول بود، به طور مثال می توان همین کار را به جای یک ساعت و بیست دقیقه در نیم ساعت اجرا کرد.

ما نمونه های مختلفی از اجرا را آزمایش کردیم این نمایش را در زمان نیم ساعته و یک ساعته هم اجرا کردیم اما بهترین بازخورد را در این اجرا داشتیم وقتی هم روی صحنه هستیم به مخاطب توجه می کنیم و وقتی متوجه می شویم بازخورد خوب است و مخاطب آماده پذیرفتن کار است اجرا را طولانی تر می کنیم و اگر بازخورد وجود نداشت  اجرا را کوتاه تر می کنیم.

یکی از ویژگی های این کار باز بودن پایان بندی و مشارکت تماشاگران بود  و کار به سبک «پی رنگ باز بود» این کار برای شما چه ویژگی و برتری خاصی داشت؟

البته  خیلی نمی توان گفت که «پیرنگ باز» بود و اگر دقت کرده باشید دیالوگ هایی پایانی نمایش  در همه اجراها مشترک بود و بازیگر می گفت« ای کاش یک نفر بودتا من کنسرو را با او تقسیم می کردم ما باید قدر آن چیزی را که داریم بدانیم نه آن چیزی که از دست دادیم»  در این نمایش هدف ما این بود که مخاطب را متوجه این موضوع کنیم که با پیشرفت تکنولوژی ما خلاقیت خود را از دست می دهیم اجرایی که مخاطب مشارکت می کند این خلاقیت را زنده می کند.

اما وقتی تماشاگران را به روی صحنه دعوت می کردید تا بازی کند احتمال هر عکس العملی وجود داشت و ممکن بود کار شما خراب شود؟

خاصیت این نوع نمایش همین است که هربار یک فرد متفاوتی را به روی صحنه دعوت می کنیم رفتار متفاوتی با نفر قبل داشته و گاهی با افرادی برخورد می کنیم که رغبتی به همراهی در نمایش ندارد.البته بچه ها همیشه دوست دارند با ما بازی کنندو این عکس العمل متفاوت جذاب است.

از کدام شهر به ایران آمده اید؟

از شهر جنی یکی از ایالات هند است.

وضعیت نمایش در آنجا چگونه است؟

در شهر ما نمی توان مقایسه ای بین نمایش ها و تئاترها انجام داد چون نمایش ها بر اساس سلیقه ها خصوصیت خود را دارد.

 هر گروهی کار می کنند، مخاطب خود را دارد و تئاتر خیلی پر طرفدار است.

این جشنواره را چطور ارزیابی می کنید؟

در مرحله اول این است که فرصتی پیش می آید تا ما هنرمندان کشورهای دیگر را ببینیم و به همدیگر احترام بگذاریم. فضای دوستانه ای در همدان دیدم و در همدان چون مردم رفتارصمیمانه ای داشتند برای من لذت بخش بود.

در مورد کارهایی که در جشنواره از ایران به روی صحنه رفته چطور؟ نظری ندارید؟

به نظرم  غیر منصفانه است که سطح کارهای کشورهای مختلف را با هم مقایسه کنیم هر کشوری برای خود امکانات خاصی دارد و نیزمحدودیت های خاصی دارد من اهل گلایه کردن نیستم و سعی می کنم با هر امکاناتی کارم را اجرا کنم.

خلاقیت خاصی را در طراحی دکور این نمایش دیدیم که ما در ایران کمتر داریم آیا همه نمایش های هندی اینگونه است؟

یک روش جدیدی است که در هند هم خیلی از آن استفاده می کنند.

روند تولید کار نمایشی در هند چگونه است نقش بخش خصوصی و دولتی در این روند چیست؟

در هندوستان کمک های دولتی بسیار کم است و بیشتر حامیان مالی کمک می کنند و اگر کاری موفق باشد کمپانی های بزرگ فیلم سازی وارد کار می شوند و تهیه کنندگی کار را برعهده می گیرند.

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=6096,1


برچسب ها: تئاتر ، نمایش لوبیای قرمز ، نمایش هند ، تئاتر در هند ،

جمعه 13 آذر 1394

گفت و گو با کارگردان نمایش دختر گوجه فرنگی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،هنر ،

گفت و گو با کارگردان نمایش دختر گوجه فرنگی

آژانس خبری تهران: دختر بوته گوجه فرنگی یکی از نمایش های پذیرفته شده در جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان بود که به مقابله خیروشر و مسایل تربیتی از نگاه یک شخصیت خوب و یک شخصیت بد می پرداخت.


حسین زندی

بازیگرهای نمایش دختر بوته گوجه فرنگی ملیحه مقیمی، پریا علیمحمدی مریم اکبری بودند. سعید صادقی مدیر اجرایی، فرزاد سلیمانی مدیر صحنه، ساناز رضائیان منشی صحنه، روشنک کریمی طراح لباس، فرید نوایی آهنگسازی نمایش را برعهده داشتند و آواهای کار را رامین کهن و روشنک کریمی اجرا کردند.مریم اکبری کارگردان  این نمایش از وضعیت تئاتر می گوید.
کار شما در کدام بخش جشنواره پذیرفته شده؟
بخش کودک و مسابقه هست.
سال گذشته هم همدان بودید؟
من پارسال بازی می‌کردم. سر کار استخوان ماهی جادویی به کارگردانی آقای احسان مجیدی.
همدان را چطور دیدید؟
همدان مردمانی بسیار مهربان دارد. آدم‌های همدان خیلی خوش برخورد هستند،خیلی مهربان هستند،خیلی معاشرت بلدند و این به نظر من خیلی خوب هست.
از کارهای بچه‌های همدان دیده‌اید؟
سال‌های قبل بله. ولی امسال متاسفانه ندیدم.
ارزیابی شما از تئاتر همدان با توجه به اینکه جشنواره در همدان برگزار شده چه هست؟
این خیلی خوب هست که بچه‌های همدان جشنواره را بهانه کرده‌اند و دارند کار می‌کنند. این بهانه، بهانه خوبی هست. و مداوم کار می‌کنند، کار تولید می‌کنند. اما من غصه ام از این است که خوب بالاخره مثل همه شهرها یکروزی این جشنواره هم از این شهر برداشته می‌شود اتفاقی که در اصفهان افتاد اینجا نیفتد، به محض اینکه از آنجا برچیده شد و به همدان آمد، بچه‌های اصفهان نشستند و در سالن‌ها را بستند و دیگر کار نمی‌کنند. جشنواره نباید بهانه بشود.
یکی از مسائلی که ما در همدان داریم این هست که در واقع همین موردی که فرمودید، تئاتر کودک و در کل تئاتر در همین یک ماه خلاصه شده است.
این خیلی بد هست.
چطوری می‌شود این مشکل را حل کرد، شما انتقاد کردید حالا پیشنهادی دارید؟
اعتقاد خودم این هست که بچه‌هایی فعال هستند، بچه‌هایی که دلشان می‌خواهد در تئاتر کودک کار کنند، در تمام مدت سال چه جشنواره‌ای باشد و چه نباشد ادامه دهند. جشنواره مهم نیست، جشنواره در واقع یک دور همی هست که همه می‌خواهند با همدیگر آشنا بشوند، همین هست و چیز بیشتری از نظر من نیست. تئاتری های همدان کار تولید کنند خودشان برای شهر خودشان استارت بزنند و در این روند باشند. باورکنید هیچ‌‍ کس به اندازه خود بچه‌های شهر به شهر خودشان نمی‌توانند کمک کنند. هیچ کس نمی‌آید دل بسوزاند. این یک واقعیت است. به امید این نمانند که حالا ما جشنواره داریم کاری می‌کنیم که در فستیوال شرکت بکنیم. نه، شاید از سال بعد این جشنواره غیر رقابتی بشود. یعنی باید بچه‌ها به خاطر یک جایزه علاقه‌شان کم شود یا از بین برود؟ جایزه‌ای که اصلا ملاک خوب بودن یا بد بودن از نظر من نیست. جایزه یک بهانه است. اینها همه یک بهانه است. بچه‌ها باید کار بکنند.
چیزی که من دیدم از نمایش دیدم همه صحنه از بافتنی تشکیل شده است و اینکه کف صحنه سبز است، زمین، محیط زیست و توجه به محیط زیست  موج می زند. از گنجاندن این موضوع در نمایش چه هدفی داشتید؟
کلا جریان قصه ما در دو باغچه می¬گذرد. البته دو باغچه نیست، در متن نمایشنامه ما دو تا بچه‌ای را می‌دیدیم که در دوتا خانه کنار هم زندگی می‌کنند و بعد رفت و آمد اینها را به باغچه‌هایشان می‌دیدیم. این دو بچه که همسایه هم هستند دائم داخل خانه می‌روند و باز به باغچه برمی‌گردند. من گفتم خوب کلا  کار را در باغچه می‌گیریم. فقط می‌بینیم که اینها به خانه‌هایشان می‌روند ولی داخل خانه را نمی‌بینیم. و درواقع چون بچه‌ها عموما خاله‌بازی‌ها و بازی‌هایشان در کوچه هست، در حیاط است، کنار دل هم هستند و خیلی کم پیش می‌آید اگر حیاط نداشته باشند داخل خانه می‌روند. بچه‌ عاشق فضای سبز است. وکلا می‌طلبید به خاطر نمایشنامه که مثلا ما این گل و گیاه را داشته باشیم. درباره دکور اعتقاد من بر این هست که بافتنی خیلی فضای فانتزی زیادی دارد و اینکه در ایران و می‌توانم بگویم در دنیا چنین اتفاقی نیفتاده بود، ما می‌خواستیم در گینس ثبت کنیم که یک مبلغ خیلی زیادی از ما پول می‌خواستند و پول نداشتیم که ثبت کنیم، هیچ تئاتری کار نشده که صددرصد آن بافتنی باشد و من کلا یونولیت دوست ندارم.   
درباره محیط زیست هم یک مقدار توضیح دهید.
دختری که شخصیت بد نمایش بود اصلا به هیچ چیزی توجهی نمی‌کرد، روی حیوان می‌رفت و می‌ایستاد. بوته‌اش خشکیده بود، آبیاری نمی‌کرد. چون فقط به تجملات ظاهری خودش می‌رسیدد ولی آن دختر خوب نمایش با حیوانات رابطه بسیار مناسبی داشت. گل و گیاهانش همه مرتب بود، آبیاری می‌کرد،بوته‌اش خیلی خوشگل و مرتب شده بود. ما در تهران وقتی اجرا می‌رفتیم آخر نمایش به بچه‌ها گلدان و بذر گوجه می‌دادیم.
چند روز در تهران اجرا داشتید؟
بیست و نه یا سی شب.
داستان اصلی نمایش بر اساس  قصه بود یا نمایشنامه ؟
این نمایشنامه بود اما چیزی نیست که من برای اجرا آوردم، خیلی تغییر داشت.
دقیقا می‌خواستم همین را بپرسم چون شعرها، ترانه‌ها خیلی ایرانیزه شده بود؟
اول اینکه متن ترجمه اصلا شعر نداشت. من خودم شعر گذاشتم چون بچه ایرانی شعر دوست دارد. شعرها کار آقای مجتبی مهدی است. که از شاعران بسیار قدیمی کودک هستند. تمام ترانه‌ها کار آقای مجتبی مهدی بود و اینکه در ترجمه خیلی از ادبیات مستهجن استفاده شده بود یعنی این دختر بدجنس به دختر خیلی فحش می‌داد، بعد ما دیدیم تنها چیزی که می‌توانیم انجان دهیم به جای فحش کلماتی که بچه ها در دعواها ابه کار می برند استفاده کنیم. در آخر ترجمه متن اصلی وقتی دختر بد می‌رفت هیچوقت بازگشتی نداشت و به انزوا می‌رفت که من خودم این را دوست ندارم. چون از نظر من هیچ بچه‌ای نباید طرد بشود. بچه‌ها اخلاق بد دارند، بچه‌ها بد نیستند به خاطر محیطی که در آن تربیت می‌شوند. صدای مادر در متن اصلی آنقدر پررنگ نبود، من پررنگ کردم ولی دلم نمی‌خواست هیچ تصویری از مادر بدهم برای اینکه ناخودآگاه شاید شبیه یک مادری می‌شد.
بحث ضعف نمایشنامه در ایران را چگونه می توان برطرف کرد؟
بله نمایشنامه‌ها ضعیف است. کارگاه‌های تخصصی نیاز است، ما نویسنده‌های خوبی که داریم عموما کار بزرگسال می‌نویسند. چون کار کودک را خیلی حقیر می‌بینند. از نظر من چه بازیگرهای کار بزرگسال و چه کارگردان‌های کار بزرگسال و چه نویسندگان جرات کار کودک کردن ندارند. چون کار کودک تحرک زیادی دارد. شما با روان یک بچه سه ساله درگیر هستی که هر چیزی به گونه دیگری می بیند.
فکر نمی کنید خیلی از نویسنده‌های حوزه کودک دولتی شده‌اند و مستقل نیستند؟ در گذشته محمود کیانوش را در شعر داشتیم ولی الان اکثرا وابسته به حوزه هنری هستند.
باز هم می‌بینیم که آن ها هم ضعیفهستند. یعنی من خودم حسرت به دلم مانده است که یک نمایشنامه بخوانم که نخواهم دائم آنرا عوض کنم، بالا و پایین آنرا قیچی کنیم و پر و بال بدهیم و بعد روی صحنه ببریم. این خیلی بد است.
موردی درباره مادر و تربیت داشتید بیشتر توضیح می‌دهید؟
دختر بد الگویش مادرش بود. چون جایی که مادرش می‌گفت «وگرنه من می‌دانم و تو...» به دختر هم بازی اش همین را می‌گفت. یک سلسله مراتب بود. بزرگ ما مادر بود بعد دختر بد داستان، بعد آن دختر مهاجر بود و بعد بچه خردسال یعنی بوته گوجه فرنگی بود. بعد می‌دیدیم این هم ناخودآگاه به او زور می‌گوید.
آیا این آگاهانه هست، تماشاگر تئاتر کودک که همراه با بزرگسال و مادر است. چقدر تاثیر می پذیرد؟
من عمدا خواستم که این بزرگسال هم  باشد، خواستم این را ببینند. در اجرای تهران، در پایان نمایش یک بنر را می‌آوردیم روی آن می‌نوشتیم من از مامانم فحش دادن یاد گرفتم. من از بابام کتک زدن یاد گرفتم.
این خیلی مستقیم و کلیشه‌ای می‌شود؟
در آخر برای اینکه مامان‌ها و بابا‌ها ی که می‌گویند ما که اصلا کار بد نمی‌کنیم،  دختر بد نمایش می‌گفت می¬خواهم خوب باشم مثل شماها، چون شماها مامان و باباهای خوبی دارید. به شما فحش نمی‌دهند. کتک نمی‌زنند. تنبیه نمی‌شوید. شماها خوب هستید چون مامان و باباهای خوبی دارید. آن مامان و بابا هم انشاالله می‌فهمید که ما چه داریم می‌گوییم.

http://tehrannewsagency.com/Home/Single/8956
    


برچسب ها: تئاتر ، نمایش دختر گوجه فرنگی ،

نمایشنامه نویسی همدان در گفت و گو با مهدی شادمانی روشن

آژانس خبری تهران: بیست دومین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان در حال برگزاری است و آثار نمایشی گوناگونی از سراسر ایران و ۸ کشور خارجی در این رویداد مهم فرهنگی حضور دارند اما یکی از پایه های اصلی اجرای نمایش متن یا نمایشنامه است به گفته بسیاری از کارشناسان نمایشنامه نویسی کشور به اندازه نمایش رشد نکرده است برای بررسی وضعیت نمایشنامه نویسی درهمدان با «مهدی شادمانی روشن» نویسنده جوان همدانی که نمایش«اکوان» اوبه این جشنواره راه یافته است به گفت و گو نشسته ایم.

حسین زندی
بیست دومین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان در حال برگزاری است و آثار نمایشی گوناگونی از سراسر ایران و 8 کشور خارجی در این رویداد مهم فرهنگی حضور دارند اما یکی از پایه های اصلی اجرای نمایش متن یا نمایشنامه است به گفته بسیاری از کارشناسان نمایشنامه نویسی کشور به اندازه نمایش رشد نکرده است برای بررسی وضعیت نمایشنامه نویسی درهمدان با «مهدی شادمانی روشن» نویسنده جوان همدانی که نمایش«اکوان» اوبه این جشنواره راه یافته است به گفت و گو نشسته ایم.
نوشتن را از چه زمانی آغاز کردید؟
بیش از بیست سالی هست که شعر می نویسم. یعنی تقریبا ازسال هفتاد و یک تا همین چند روز پیش که آخرین شعرم را نوشتم.
علاوه بر شعر در حوزه های دیگر مانند نقد و یا داستان هم وارد می شوید؟
نقد خیر. چون به نظر من نقد خودش یه هنر دیگری است و ابزار خاص خودش را می خواهد ومن این هنر را ندارم. در زمینه ی داستان و نمایشنامه فعالیت هایی داشته ا‌م اما این‌ها با شعر تفاوت زیاد دارند. در زمینه‌ی داستان نویسی فعالیت مختصر و پراکنده‌ای داشته‌ام. به طور کلی شاید بیست داستان نوشته باشم اما خواننده‌ی پر و پا قرص داستان و رمان هستم. هم ایرانی هم ترجمه. چند سال پیش با همکاری آقای آرش رضاپور یک فیلمنامه‌ی انیمیشن نوشتیم به اسم «عمو کیان وبازی خطرناک» که با کارگردانی آقای محمد رضا زهاب ساخته شد و در جشنواره ی فیلم کودک و نوجوان هم به نمایش درآمد. چند پروژه ی دیگر هم بود که متاسفانه یا قبول نشدند یا منابع مالی تامین نشد.
تحصیلات شما با این حوزه مرتبط است؟
من در دانشکده ی هنر و معماری تئاتر خوانده ام با گرایش ادبیات نمایشی.
با توجه به رشته تحصیلی به نظر می رسد به صورت تخصصی در زمینه نمایشنامه نویسی فعالیت می کنید؟
در واقع باید بگویم که در زمینه ی نمایشنامه نویسی هنوز تازه کار و جوان محسوب می شوم. جوان نه از نظر سن شناسنامه‌ای بلکه از نظر تجربه‌ی نوشتن نمایشنامه. تقریبا ده تا نمایشنامه نوشته‌ام ودوبار در نمایشنامه خوانی اردیبهشت همدان شرکت داشته‌ام.نمایش «اکوان» اولین کار من است که در یک جشنواره‌ی مهم پذیرفته شده است.
در زمینه اجرا چه فعالیت هایی داشته اید؟
در زمینه‌ی اجرا فعالیت بیشتری داشته‌ام. برای مثال همکاری با آقای حمید پورآذری به عنوان مدیر صحنه در نمایش آندرانیک یا در نمایش مرگ و دختر جوان به عنوان دستیار کارگردان همکاری می کردم.
کارهایی که نوشته اید در حوزه کودکان است یا بزرگسالان؟
گرایش من بیشتر به سمت تئاتر بزرگسال هست تا کودک. در واقع نمایش کودک ظرافت‌های خاص خودش را می‌خواهد که نیاز به تجربه و تمرین خاصی هم دارد.
ویژگی نمایشنامه نویسی برای کودکان چیست؟
ببینید به نظر من یک هنرمند تئاترباید همان اندازه که مخاطب بزرگسال را جدی می‌گیرد همان اندازه هم مخاطب کودک و نوجوان را جدی بگیرد. با خودش نگوید: ای بابا کار کودک است دیگر. چهار تا ترانه و دوتا موزیک شاد می‌گذاریم. یک پند و نصیحت هم می کنیم که مسواک بزن تا دندان هات تمیز بشه و خلاص.
در چندسال گذشته کارهای نمایشی استان به سمت کار کودک رفته شما از این وضع راضی هستید؟
نه خیر. هنرمند واقعی در درجه ی اول باید و باید مخاطب خود را با اندیشه و شعور بالا فرض کند بعد اقدام به آفرینش هنری کند در غیر این صورت نتیجه اش می شود خیلی از تولیداتی که داریم در زمینه های مختلف می بینیم. از تئاتر کودک و نوجوان بگیرید تا شعر و ترانه ی مد روز و موارد دیگر.
وضعیت امروز نمایشنامه نویسی در همدان را چگونه می بینید؟
بهتر است به این سوال جواب ندهم چون ممکن است برخی دوستان ناراحت شوند. در مورد سوال قبلی همین را بگویم که هفت ماه از سال در همدان صرف تولید نمایش کودک می‌شود. این زمان خیلی زیادی است. به قول یک دوست شاید بعضی ها دل شان بخواهد بیایند کار بزرگسال تماشا کنند. وخروجی این هفت ماه می‌شود سیزده چهارده تا کار که دارید می بینید سه چهار تایش بیشتر قابل توجه نمی شود و بقیه اش می‌شود همان چهارتا ترانه و موزیک شاد.
ایده نوشتن نمایشنامه «اکوان» چگونه شکل گرفت؟
فکر اولیه ی نوشتن یک کار از شاهنامه برای محاطب کودک و نوجوان را آقای امید انصاری مطرح کرد. بعد من به شاهنامه مراجعه کردم. چند داستان را انتخاب کردم و در نهایت حس کردم داستان کوتاه نبرد رستم و اکوان دیو مناسب تر است. داستانی کوتاه که کمتر به آن پرداخته شده و چند مقاله هم پیدا کردم در مورد این داستان که کمک زیادی به من کردند.
از کارخودتان راضی هستید؟
بله دروغ چرا؟ راضی هستم. زحمت زیادی برد به خصوص که اغلب دیالوگ ها و روایت راویان به صورت موزون و ریتمیک است این ریتمیک بودن کار وقت و انرژی زیادی می برداما لذت بخش است.
استفاده از متون کهن چه دلیلی دارد؟
من در بخش های آغازین نمایشنامه کاملا آگاهانه و برجسته و حتا شاید کمی هم شعاری به این موضوع اشاره کرده‌ام. این که شاهنامه‌ی فردوسی یک کتاب معمولی نیست بلکه هویت زبان فارسی است و مرزهای زبان فارسی خیلی گسترده تر از مرزهای جغرافیایی است. نمی‌گویم همه باید همه‌ی متون کهن را بخوانند. می‌گویم کودک من باید بداند چرا با وجود هجمه‌های مختلف نظامی و فرهنگی، هنوز که هنوز است به زبان فارسی تکلم می‌کند نه یک زبان تحمیلی دیگرهمین که گروه ما از من نمایشنامه نویس گرفته تا سعید باغبانی کارگردان و بازیگران نوجوان کار بتوانیم یک علامت سوال ایجاد کنیم و یک جرقه در ذهن مخاطب بزنیم فکر می کنم موفقیت باشد.

http://tehrannewsagency.com/Home/Single/8961



برچسب ها: نمایشنامه نویسی همدان ، مهدی شادمانی ، نمایش در همدان ، تئاتر همدان ،

فرهنگ چیست که به آن دل بسوزانند

خیال می کنید برج سازی آبادانی است!؟

حسین زندی

مدتی پیش نشست شناسایی و حفظ میراث ناملموس در همدان با حضور و سخنرانی میهمانان و استادانی در رشته های مختلف برگزار شد. از جمله مردم شناس برجسته دکتر محمد میرشکرایی، معاونت میراث فرهنگی کشور محمد حسن طالبیان ، رئیس دفتر مطالعات منطقه ای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس آسیای غربی  یونسکو یدالله پرمون ، استاندار همدان  محمدناصر نیکبخت ، مدیر کل دفتر ثبت آثار تاریخی کشوردکتر فرهاد نظری  و مورخ برجسته و نسخه شناس همدانی دکتر پرویز اذکایی در این نشست به ایراد سخنرانی پرداختند. دکتر اذکایی با رویکرد تاریخی به تحلیل میراث فرهنگی پرداخت و از وضعیت تخریب آثار تاریخی و معنوی انتقاد کرد به دلیل اهمیت موضوع بتهر دیدیم بخش هایی از متن این سخنرانی را در نویسار منتشر کنیم تا خوانندگان با شرایط میراث همدان بیشتر آشنا شوند.

دکتر پرویز اذکایی مورخ و نسخه شناس همدانی در آغاز سخنان خود گفت: عرض سلام دارم خدمت اساتید معظم، علما و فضلای فرهنگ مدار که اینجا خطابات بلیغ فرمودند بالاخص دوست دیرین چهل پنجاه ساله آقای دکترمحمد میرشکرایی. واقعا مستفیض شدیم، بنده عرضی ندارم که بر مطالب ایشان علاوه کنم. تنها برای امتثال امر آقای زندی و مهندس سروش اینجا هستم. نمی­دانم چه بگویم؛ چند کلمه عرض ­می­کنم. بنده طلبه تاریخ هستم و میراث فرهنگی ملموس یا ناملموس، معنوی یا مادی را آموخته ام که از منظر تاریخی به آن نگاه کنیم. دوستان فاضل دانشمند اینجا چیزهایی گفتند که جگرم کباب شد و دلم به درد آمد میراث معنوی و مادی تقریبا نابود شده است و چیزی از آن نمانده. به قول همدانی­ها «میراث همدان یی قرته­ای بود بچه­ها خوردن رفتن صحرا تمام شد». فقط می­خواستم عرض کنم که در باب این مسائل ردیابی نشد.

این مورخ همدانی در بخشی از سخنرانی خود گفت: از میراث گرانبار دوره ساسانی صحبت شد و دوره آل بویه و مخصوصا دوره پارتها(اشکانیان) یعنی همان دوره پهلوانی. بنده یک جا در مقدمه کتاب رازی نوشته‌ام: «این ملت کهنسال در دو دوره تاریخش روز خوش دیده است، یکی همان دوره پهلوانی و دیگری دوره آل بویه که از قضا شبیه دوره پهلوانی است » موقع تفوق نژاد ایرانی، چرا که هر دوی اینها ایرانیان با نژادی بودند. تفوق فرهنگی بر مبنای عنوان روبنا-به قول آن فیلسوف- بر حسب صورت­بندی های اقتصادی اجتماعی است. اگر در تاریخ می­خوانید و می­بینید که اقوام ترک و تازی به ما حمله کردند و باز هم فرهنگ ما بر قرار است علت این است که آنها از لحاظ صورت بندی های اجتماعی یک مرحله یا دو مرحله از ما عقب تر بودند. حتی امپراطوری روم هم نتوانست بر ما برتری فرهنگی پیدا کند چرا که ما دارای صورت بندی اجتماعی اقتصادی به نام زمین داری آرمنده بودیم و آنها از ما یک مرحله مهم تاریخی عقب تر بودند و در مرحله برده داری قرار داشتند.

اذکایی با اشاره به سخنان سخنرانان پیش از خود گفت:  تمام سخنانی که امروز فرمودند تحلیل تاریخی دارد، البته اینجا جای تحلیل تاریخی نیست فقط نقل قولی می­کنم از یک فیلسوف قرن چهارم به نام ابوالحسن عامری، او کسی است که بر ابن سینا تاثیر گذاشته است. این فرد از دست حکام و فقهای زمانه به خاطر تکفیرشدن فراری بوده و در نهایت از ترس تکفیر و تحریم حکام، سلاطین وفقهای وابسته به آنها کتابی نوشت به نام مناقب اسلام که در مطاوی کتاب مطلب بسیار مهمی را بیان کرده است. بنده این مطلب را چند جا نقل کرده­ام ولی برای اولین بار استاد شهید مطهری مطلب را بیان کرده است. می­گوید: « ایرانی ها که در مورد عناصر عمران و آبادانی، فرهنگ و تمدن و اینها شهره جهانند و خلاصه در مورد شکوفایی فرهنگی و عمران و آبادانی هیچ چیز کم نداشتند، فقط گرفتار دو بلای بسیار ویرانگر بودند. بلای اول استبداد شاهنشاهی و سلطنتی ودوم استبداد موبدان دینی» و توضیح می­دهد چرا که شخصی نظریه پرداز بوده است. برای اینکه مانع تحرک اجتماعی می­شده وانسان نمی­توانسته از یک طبقه اجتماعی به طبقه اجتماعی دیگر فرایازی و ارتقا پیدا کند. داستانش را اهل علم و فضلا می دانند مثلا کفشدوزی می­خواست پسرش جزء طبقه دبیران شود انوشیروان بسیار عادل! حتی در برابر تامین مخارج جنگ­هایش توسط کفشدوز این امر را نپذیرفت. بلای دوم به قول عامری استبداد دینی و موبدانی است که مرحوم مطهری از آن به عنوان-عین کلمه را عرض می­کنم- رژیم موبدانی یاد می کند. آن طور که عامری می­گوید مانع از ترقی فکری، اعتلای روحانی، رسیدن مردم به حکمت الهی و توجه به فلسفه می­شده است.

این پژوهشگر با اشاره به تاریخ ساسانیان افزود: بسیاری از شما، شاید شما نه ولی خیلی ها هستند خمیازه می­کشند برای دوره ساسانی که، آوخ دوره ساسانی چه دوره ای بود!، انوشیروان عادل چه بود و چه بود! ولی اصلا توجه ندارند که در آن دوره موبدان و مغان و اینها - آنطور که عامری می­گوید (بنده از خودم چیزی ندارم اهل سیاست هم نیستم طلبه تاریخم) چه استبدادی حاکم کرده بودند، تمام عناصر فرهنگی را نابود کردند البته ایرانی های دلیر و گندآور قیام­هایی کردند. قیام مزدک سرکوب شد. یک مکتب جهانی از این مبارزات ملت ایران در زمان ساسانیان یک مذهب جهانی بزرگ شکل گرفت مانویت، از بهرام اول گرفته تا بهرام پنجم تمام را سرکوب کردند، مزدکی ها را سرنگون کردند در خاک اینها، در هر صورت مشکل ما استبداد بوده است. بله این مشکل ما بوده است هر کس می­خواهد، به سمع جان گوش کند به ما می­گویند کشور استبداد شرقی. ویت فوگل کتابی نوشته وآنجا این مساله را ثابت کرده است. استبداد که شاخ و دم ندارد. آنطور که عامری می­گوید« یک وجهش استبداد سلطنتی بوده است» همین که عرض کردم از لوله تفنگ بیرون می­آید و یک وجهش هم از جانب موبدان و مذهب و اینها بوده است. حالا هی کاسه وای چه کنم دست بگیریم. فرهنگ ما از بین رفت تخریب شده محیط زیست تخریب شده است. چیزی از آن نمانده است. این همه از همدان تعریف می کنید بنده که خوش خوشانم نمی­شود. همدان 30 سال پیش را شما ندیده بودید. یکی از جنات اربعه بود حالا تخریب شده خیال می­کنید برج سازی آبادانی است؟ نه خیر اینها تخریب است. حرص و شره و طمع و آز بشری عامل این تخریب است، اینجا مردم هم مقصرند، مردم مقصرند یعنی آن طور که مولا علی می­گوید: «کیف ما تکونوا یولی علیکم» هر طور که باشید همان طور بر شما حکومت می کنند. مردم هم استبداد پذیرند. حرص و شره و آز، دیو آز که مانی می گوید در وجودشان مخمر شده دست از منافع آنی مادی برنمی­دارند. فرهنگ چیست؟ که دل بسوزانند ......  

از هفته نامه نویسار شماره 2


برچسب ها: میراث همدان ، دکتر پرویز اذکایی ، میراث ناملموس ،

انتخاب خبر: پنج شنبه گذشته در حاشیه همایش میرسید علی همدانی سالن اجتماعات نمایشگاه بین المللی همدان شاهد برگزاری نشستی با عنوان «ادبیات کهن، میراث ماندگار» بود.

انجمن بی ادبی

به گزارش خبرنگار انتخاب خبر، این نشست که با حضور علاقمندان به ادبیات کهن فارسی برگزارشده بود با قرائت شعری از دکتر شفیعی کدکنی درباره فردوسی توسط سعید محمدی آغاز شد. سپس آ صالح صفری مسئول انجمن سعدی خوانی مسایلی درمورد جلسات ادبی خانگی و لزوم برگزاری این جلسات و نیز نقاط قوت و ضعف آنها بیان کرد.او به ضرورت  اشاعه گروه های خانگی کتابخوانی به ویژه متوان کهن اشاره کرد و گفت: این نشست ها می تواند جلوه هایی از میراث کهن این سرزمین را برای نسل جدید و آیندگان بازنمایی کند ما بیش از یک سال است گروه هایی در زمینه شاهنامه خوانی، مثنوی خوانی و سعدی خوانی راه اندازی کرده ایم که خوشبختانه نتایج خوبی گرفته ایم.

سپ علی اصغر بشیری دکترای ادبیات فارسی و مدرس دانشگاه  درباره سنت شاهنامه خوانی و نقالی سخنرانی کرداودر آغاز سخنانش با اشاره به لزوم استفاده از منابع کتبی برای انجام تحقیق در این مورد گفت: براساس اسناد و مدارکی که موجود است کهن­ترین جلسات شاهنامه خوانی در همدان برگزار می شده است و بعنوان منبع این صحبت  می توانم به کتاب راحته الصدور (مربوط به قرون پنجم و ششم میلادی) اشاره کنم.

بشیری در ادامه سخنانش به این موضوع اشاره کرد که شواهد معتبری وجود دارد شاهنامه فردوسی پس از سروده شدن در دربار شاهان خوانده می شده است و بعنوان یکی از شواهد این امر را از یکی حکایات گلستان سعدی نام برد که در آن در دربار شاهییکی از داستان های شاهنامه خوانده می شود. دکتر بشیری به گزارش های مورخین و نقل داستان های شاهنامه در آنها نیز بعنوان یکی دیگر از شیوه های انتقال شاهنامه اشاره کرد و گفت: کتاب جوامع الحکایات بعنوان مهمترین کتابی که داستان­هایی از شاهنامه در آنها ذکر شده است اشاره می کنم. متون و طومارهای نقالی نیز یکی دیگر از شیوه های گزارش شاهنامه است.

انجمن بی ادبی

اواز انعکاس داستان های شاهنامه در مینیاتورها و نقاشی ها را نیز بعنوان یکی دیگر از شیوه های گزارش داستان های شاهنامه عنوان کرد . دکتر بشیری در بخش دیگری از سخنان خود به تلخیص­های شاهنامه اشاره کرد و راحتی حمل و نقل این خلاصه ها را دلیل برای این کار عنوان کرد.

این مدرس دانشگاه ادامه داد: برگردان­های نثر شاهنامه نیز بعوان یکی دیگر از راه های گزارش داستان های آن است از آقای مهدی آذری یزدی بعنوان یکی از پیشگامان این امر می توان نام برد. ابشیری در پایان صحبت های خود به تلخیص­های منظوم شاهنامه اشاره کرده و به کتاب همایون نامه از حکیم زجاجی تبریزی بعنوان یکی از نمونه های این نوع اشاره کرد و گفت امروز نیز می توان با خلاصه کردن داستان های این اثر بزرگ و استفاده در سینما و تئاتر و هنرهای دیگر می توان در روزآمد کردن متون کهن و آشتی دادن نسل جدید با شاهنامه تلاش کرد.

حیدر زندی یکی دیگر از سخنرانان این نشت بود که با جایگاه نام در شاهنامه اشاره کرد. او در این زمینه گفت: یکی از جهان بینی های مهم در متون حماسی بویژه شاهنامه نام است (در کنار خرد و شادی و داد) که این اهمیت در جای­جای شاهنامه به چشم می خورد. بی جهت نیست که فردوسی در آغاز شاهنامه می گوید به نام خداوند جان و خرد، نام در این بیت تنها به معنی اسمی که روی کسی یا چیزی گذاشته می شود نیست، نام برابر است با «هستی» در برابر نیستی. تمام آفرینش، چون آنچه هست نامی دارد و هرآنچه نامی دارد هست، موجودی نیست که باشد ولی نام نداشته باشد پس نام یعنی هستی و چیستی و هویت.

انجمن بی ادبی

زندی ادامه داد: در گذشته مردم هم به این باور داشتند که نام هر کسی با منش، کنش، هستی و هویت آن شخص پیوند ذاتی دارد. گاهی تا بزرگ شدن کودکانشان، تا زمانی که خردسال بودند نامی نمی گذاشتند، برای نمونه در شاهنامه زمانی که پس از آنکه فریدون پسرانش را می آزماید آنها را بنا به شایستگی هایشان نامگذاری می کند.

او همچنین به رزم های رستم در شاهنامه اشاره کرد و اینکه رستم  چه بهره هایی از نام برده را بیان کرد و گفت: در آیین پهلوانی از برملا کردن نام برای یک پهلوان برابر بود با مرگ او به همین دلیل در بیشتر رزم ها پهلوانان نام خود را عنوان نمی کردند.

سپس کیخسرو دهقانی بخشی از گذر سیاوش از آتش در شاهنامه را با نوای زیبایی برای حاضران خواند که مورد استقبال قرار گرفت. پس از این اجرا دکتر فرزانه بابایی سرور به نقش زبان در ادبیات اشاره کرد وهمراه با محمد افشار دبیر انجمن شاهنامه خوانی همدان بخش هایی از داستان سیاوش را برای حاضران خواندند. در پایان مهدی چایانی نقال برجسته همدانی شرکت کنندگان این نشست را به اجرایی زیبا میهمان کرد.

خبرنگار: حسین زندی

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=6011,1



برچسب ها: شاهنامه خوانی ، میراث کهن ،

تخریب سنگ‌نگاره اشکانی در همدان + عکس

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
1446881479566_50.jpg

یک فعال میراث فرهنگی استان همدان از تخریب سنگ‌نگاره اشکانی یخچال همدان توسط قاچاقچیان خبر داد.

حسین زندی در گفت‌وگو با خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، اظهار کرد: تاج تخته سنگی که سنگ‌نگاره روی آن حک شده نابود، و بخش زیرین سنگ‌نگاره به عمق 2.5 متر کنده شده است. به نظر می‌رسد قاچاقچیان قصد داشته‌اند سنگ را بتراشند و تمام نقش برجسته را از آن جدا کنند.

او با بیان این‌که قسمت فوقانی سنگ‌نگاره از دو تکه سنگ که به نظر می‌رسید چندین تن وزن دارد تشکیل شده بود، افزود: بنابراین احتمال این‌که سنگ را با مواد منفجره نابود کرده باشند، وجود دارد.

وی قرار گرفتن صورت سنگ‌نگاره به طرف جنوب که شدیدترین باد همدان از آن سمت می‌وزد را از دیگر دلایل تخریب تدریجی این سنگ‌نگاره دانست و افزود: این نقش‌برجسته در طول قرن‌های گذشته دچار فرسایش بادی شده و آسیب دیده است. همچنین ضربه‌ای به سر آن خورده و بخشی از کلاه نیز نابود شده است.

وی اضافه کرد: از سوی دیگر اطراف آن به جز بقایای چند مورد حفاری غیرمجاز هیچ علامت، نوشته یا نشانه یا غاری به دست نیامده است.

به گفته‌ او، سنگ‌نگاره‌ ارتفاعات کوه یخچال همدان،‌ مانند اغلب آثار باستانی این منطقه، میان مردمی که به این آثار به چشم عتیقه و زیرخاکی نگاه می‌کنند و حتی از دید برخی متولیان، مهجور مانده، کم‌اهمیت جلوه می‌کند.

زندی این اثر را نقش مردی دانست که «یله‌داده بر دیوار، با ساغری در دست راست، جامی در دست چپ، کلاهی مهری بر سر و با کمربند، لباس و ریشی که مختص مُهر است» و افزود: سنگ نگاره‌ی «مهری» کوه یخچال تصویر فردی است که مانند مجسمه هرکول در بیستون، نشسته است. ساغری در دست راست در حال ریختن و جامی (ریتون) یا (شاخ) در دست چپ. دارد. دارای کلاه مهری که کمتر در ایران مشاهده شده و همچنین کمربند و لباس مهرپرستان است. پای راست را روی پای چپ انداخته صورتش تمام رخ به روبه رو نگاه می‌کند. اما برخلاف دیگر تصاویر میترایی، دارای ریش و سبیل است .

سنگ‌نگاره اشکانی همدان

او ادامه داد:‌ این اثر ارزشمند که به‌ نظر می‌رسد یکی از یادگارهای مهرپرستان و مربوط به آیین ساغرریزی در منطقه بوده، در قرن‌های گذشته، دچار فرسایش شده و از آسیب‌های دست بشر در امان نمانده بود.

این دوستدار میراث فرهنگی و گردشگری همدان با بیان این که این نقش برجسته در سه کیلومتری جنوب روستای «دره مرادبیگ» در مسیر قله‌ یخچال است افزود: این شیوه نشستن نمونه‌های دیگری به جز هرکول در ایران دارد، از جمله نقش برجسته روستای «باجول» خوزستان که در سال‌های اخیر کشف شد.

زندی توضیح داد: پیش از این کارشناسان میراث فرهنگی این سنگ‌نگاره را بی‌ارزش می‌دانستند و معتقد بودند آن را چوپانان کنده‌اند، اما در دی‌ماه سال 1393 این اثر باستانی و ارزشمند در فهرست آثار تاریخی فرهنگی کشور ثبت شد. پس از آن «این سنگ‌نگاره با عنوان نقش برجسته سلوکی، اشکانی که مربوط به تمدن الیمایی است ثبت شد؛ در حالیکه حوزه‌ تمدنی الیمایی‌ها در خوزستان و لرستان است و ارتباطی به همدان ندارد.»

او همچنین درباره‌ی وضعیت این اثر دست‌کند بیان کرد: در بیشتر قسمت‌های نقش با عمق ۸ میلیمتر تا ۱سانتیمتر و در برخی از قسمت‌ها تا ۸.۱ سانتیمتر است، البته به نظر می‌رسد عمق آن بیشتر بوده و در اثر فرسایش بادی تسطیح شده و عمق آن کاهش پیدا کرده است. این سنگ‌نگاره اگرچه شباهت زیادی به نقش برجسته الیمایی، لالی مسجد سلیمان، نقش برجسته سنگ ماهی اندیکا در مسجد سلیمان، نقش هرکول (بیستون) کرمانشاه و نقش‌کنده ایذه خوزستان دارد اما از آثار بی نظیر مهر پرستی دوره اشکانیان در همدان است.

این دوستدار میراث فرهنگی همدان فاصله‌ی این سنگ‌نگاره را تا پناهگاه یخچال در منطقه تقریبا 200 متر بیان کرد و با تاکید بر این‌که این سنگ‌نگاره بین کوهنوردان به نام «سنگ عقرب» شناخته می‌شود، ادامه داد: از مدتی پیش حفاری غیر مجاز در این منطقه زیاد شده و در منطقه خط الراس کوه‌های همدان که بالاتر از پناهگاه یخچال قرار دارد و تقریبا روبروی این سنگ نگاره است چندین مورد حفاری غیر مجاز دیده می‌شود.

وی افزود:‌ به گفته یکی از فعالان مدنی روستای «دره مراد بیگ» احتمال این‌که یکی از روستاییان با قاچاقچیان همکاری کرده باشد، وجود دارد.

زندی همچنین این اثر را مربوط به یکی از آیین‌های مهرکیشان منطقه به نام ساغر ریزی دانست و با بیان این‌که نشانه‌های آن را در جرعه فشانی آثار شاعران می توان دید،‌ افزود: لازم است برای معرفی بیشتر و تثبیت این گفته به مفهوم ساغرریزی و چگونگی این مراسم پرداخته شود و سپس، سیر دگرگونی آن، در بین اقوام و فرهنگ‌های مختلف و در آثار به ‌جای‌مانده، بررسی شود اما با اتفاق کنونی انجام این پژوهش غیرممکن به نظر می‌رسد.

انتهای پیام

سنگ‌نگاره اشکانی همدان
منطقه پناهگاه یخچال

سنگ‌نگاره اشکانی همدان

برچسب : قاچاق تخریب  همدان

http://www.isna.ir/fa/news/94081609078/%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D8%B3%D9%86%DA%AF-%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%A7%D8%B4%DA%A9%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B9%DA%A9%D8%B3

1445953973591_telisna3.jpg


برچسب ها: سنگ نگاره اشکانی یخچال همدان ، میراث در خطر همدان ، میراث فرهنگی همدان ، نشانه های میترایی در همدان ،


انتخاب خبر- حسین زندی: یکی از زیباترین و پرآب‌ترین سرآبهای استان همدان  سراب گیان است. این چشمه در شهرستان نهاوند و ۱۸ کیلومتری جنوب غربی شهر نهاوند و ۲ کیلومتری تپه باستانی گیان و در شمال این شهر قرار گرفته‌است درختان چنار کهن و جنگلی زیبا ی گیان و این سراب پر آب هر سال هزاران نفر از مردم روستاها و شهرهای اطراف  را به سوی خود می خواند. یکی دیگر از جاذبه های منطقه تپه باستانی گیان است که در ۲ کیلومتری سراب گیان و در کنار شهری به همین نام قرار گرفته‌است این اثر به عنوان یکی از قدیمی‌ترین آثار تاریخی منطقه است. باستان شناسان قدمت این منطقه هزاره سوم پیش از میلاد نسبت می دهند مورخان معتقدند ۵۵۰۰ تا ۵۷۰۰ سال قبل در این تپه مردمانی می‌زیسته‌اند که از اقوام بومی ایران بوده‌اند. کاوش‌هایی در سال ۱۳۱۰ انجام شد و نتیجه مطالعات آنها در کتاب «کاوش در تپه گیان نهاوند» منتشر شده است.

به گزارش انتخاب خبر، سرآب گیان سی‌ویکمین اثر طبیعی ملی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۶ اسفند ۱۳۸۷ در فهرست میراث طبیعی ایران ثبت شده است اما این روزها وضعیت خوبی ندارد ورود انبوه گردشگر به این منطقه و تخریب جنگل و رها سازی زباله سراب و جنگل گیان را در معرض نابودی قرار داده است. برای جلو گیری از این اتفاق یک بازبینی در گردشگر پذیری گیان باید صورت بگیرد تا بیش از این این بهشت زیبا تخریب نشود.

در این بین گاهی تشکل های غیر دولتی دغدغه مند تلاش می کنند محوطه گیان را پاکسازی کنند اما چند روز پس از پاکسازی بازهم انباشت زباله گیان را تهدید می کند و متولیانی که مدیریت این منطقه را برعهده دارند کمترین توجه را به آلودگی محیط زیستی گیان دارند.روز گذشته اعضای تشکل های غیر دولتی حافظ محیط زیست دراستان همدان، از جمله؛ کانون قلم، انجمن پویشگران سفرپاک، انجمن توسعه محلی بهارستان و نبض سبز حیات از همدان و سمن پاک نهاوند اقدام به پاکسازی محوطه سراب و جنگل گیان کردند.ابتدا کارگاهی با موضوع «روش های سفر پاک» برگزار شد و اعضای تشکل ها شروع با پاکسازی زباله کردند. در این برنامه دو اتفاق مثبت روی داد که می تواند الگویی برای برنامه های پاکسازی طبیعت باشد. همراهی دکتر محمد رضا محمدی مدیر کل حفاظت از محیط زیست همدان و گیلانه رئیس اداره محیط زیست نهاوند یکی از نقاط قوت این برنامه بود اگر در همه برنامه ها مدیران دولتی تشکل ها را همراهی کنند اقبال مردمی و تاثیر گذاری بیشتری خواهد داشت همچنین همراه شدن ده ها نفر از گردشگرانی که برای تفرج و تفریح به گیان آمده بودن این برنامه را پربار تر کرد.   

منطقه حفاظت شده گیان پاکسازی شد

حمید گودرزی عضو سمن پاک نهاوند در این برنامه گفت:  تشکل های محیط زیستی و کسانی که دغدغه تمیزی و پاکسازی محیط زیست را دارند کوچکترین و کمترین کاری که می توانند انجام دهند پاکسازی طبیعت است، هرچند ارزش فیزیکی چندانی ندارد  چرا که اگر تغییر رفتار و فرهنگ را در پشت سر نداشته باشد امروز که ما منطقه ای را پاکسازی می کنیم فردا دیگران زباله های خود را رها می کنند و نتیجه ای نخواهد داشت. ما باید در تغییر رفتار شهروندان هم کار کنیم. باید رسانه های جمعی به ویژه صدا و سیما برنامه های مارا پوشش دهند تا تاثیر داشته باشد اما متاسفانه صدا و سیما برای همه چیز برنامه دارد الا محیط زیست وبرنامه هایی هم که در این زمینه تهیه می کنند بسیاراندک است.

گودرزی افزود: مشکل دیگری که داریم  رفتار نهادهای دولتی و شهرداری ها است که گویی دغدغه ای در این زمینه ندارند به طور مثال در سراب گیان شهرداری این شهر از هر اتومبیل مبلغ قابل توجهی هزینه ورودی دریافت می کند اما نه تنها خدماتی نمی دهد بلکه عدالت رعایت نمی شود مثلا ماشین های تک سرنشین با ماشینی که 5 سرنشین دارد یا یک مینی بوس تفاوت ندارد.

محمد رضا شهبازی یکی دیگر از اعضای سمن پاک نهاوند گفت: به طور مثال کارکنان شهرداری گیان می توانند کیسه زباله ای به کسانی که به گیان وارد می شوند بدهند و از مسافران بخواهند زباله های خود را در آن بریزند و با تحویل آن یک جایزه کوچک یا هدیه تشویقی دریافت کنند که حتما تاثیر گذار خواهد بود.و آموزش پرورش هم باید وارد این فعالیت ها شود چه ایرادی دارد در هر مدرسه هر هفته یک ساعت در مورد زباله و محیط زیست آموزش داده شود؟

سمیرا حسینی عضو انجمن توسعه محلی بهارستان  همدان با اشاره به فعالیت هایش در مدارس گفت: چند دوره در مدارس ابتدایی به کودکان به صورت داوطلبانه کارگاه­های محیط زیستی برگزار کردیم و متوجه شدیم بهترین سنین دوران کودکی است از طرف دیگر امروز دوران فرزند سالاری است اگر آموزش پرورش با همکاری تشکل های غیر دولتی آموزش های محیط زیستی را در مدارس و مراکز آموزشی اعمال کند حتما تاثیر گذار خواهد بود و ما می توانیم امیدوار باشیم در سال های آینده با این مشکلات کمتر مواجه شویم. حتی کودکان می توانند پدر و مادرها را آموزش دهند و مجبور کنند بهداشت محیطی را راعایت کنند.

منطقه حفاظت شده گیان پاکسازی شد

لیلا فریاد رس عضو هیات موسس سمن پاک نهاوند نیز گفت:  ما حدود 3000 عضو داریم و در خصوص برنامه های این انجمن باید بگویم توانستیم به  بیشتر حوزه های محیط زیستی وارد شویم، آزمایش­هایی را انجام دهیم و راهکارهای اصلی را پیدا کنیم. تجربه هایی که از آموزش دانش آموزان در دورافتاده ترین نقاط نهاوند داشتیم متوجه شدیم کودکان چه استعداد شگرفی در یادگیری دارند و بر اساس نقاشی هایی که در زمینه محیط زیست کشیدند دریافتیم که برای نجات محیط زیست ورود به مدارس بهترین راه حل است. امیدواریم یک نشریه از طرف اداره محیط زیست تاسیس شود تا فعالیت های تشکل ها در آن منعکس شود و نهادهایی مانند آموزش پرورش از این فعالیت ها درس بگیرند.

مدیر کل حفاظت از محیط زیست استان همدان در این برنامه گفت: فرصت خوبی است که ما تلاش کنیم و در عرصه حفاظت از محیط زیست اثرگذار باشیم چرا که امروز آقای رئیس جمهور، خانم ابتکار، استاندارن و بدنه دولت بر این اعتقادند که اگر قرار باشد اتفاقی بیفتد از رهگذر گروه های اجتماعی است. اداره کل حفاظت از محیط زیست استان 130 نفر پرسنل دارد که حدود 70 نفر از آنان درگیر حیات وحش هستند، تنها 60 نفر در ستاد و شهرستان ها نیرو داریم تا محیط زیست را حفظ کنیم یعنی اداره نهاوند با سه نفر نیرو باید پساب های شهری، روستایی و صنعتی، وضعیت پسماند، وضعیت آب، شرکت در کارگروه ها و جلسات، پاسخگویی به استعلام ها و موارد دیگررا انجام دهند درنتیجه معلوم است که محیط زیست حفظ نمی شود.

دکتر محمدرضا محمدی ادامه داد: نکته دیگر اینکه اگر قرار بود محیط زیست با سازمان و ادارات محیط زیست حفظ شود ما باید از سال 1351 تا حال همه مشکلات را برطرف می کردیم اگر قرارباشد اتفاقی در محیط زیست بیفتد از طرف ادارات نیست پس این تشکل ها هستند که می توانند در این زمینه کمک کنند. هوشیاری تشکل ها این است که همه مسایل را باهم پایش می کنند. فضا را هم خود تشکل ها باید ایجاد کنند و خوشبختانه البته این فضا وجود دارد و باید فعالیت کرد.

محمدی افزود: خانم دکتر ابتکار پیش از سفر به همدان به من گفتند که با دعوت شما به همدان نمی آیم و با دعوت تشکل ها آمدند. حتی نمایندگان مجلس دعوتنامه فرستادند اما در نهایت با دعوت شما آمد پس این فرصت ها را باید مغتنم بدانیم.

مدیر کل حفاظت از محیط زیست استان در پایان گفت: در دوماه گذشته هماهنگی های خوبی با آموزش پرورش داشتیم و تفاهم­نامه ای با این نهاد آموزشی منعقد کردیم همکاران همه همراه هستند خوشبختانه امسال استاندار و فرمانداران توجه خوبی به محیط زیست داشتند زمینه فراهم است و تنها باید ببینیم تشکل ها از این فضا چگونه استفاده می کنند. همه اداره های شهرستان ها در مورد تشکل ها باید به من پاسخگو باشند استان ها هم به سازمان باید گزارش دهند. همه دستگاه های اجرایی، دستگاه قضایی محیط زیستی هستند و مدیریت ارشد استان همراه است پس باید تلاش کنیم.

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=5393,1



برچسب ها: پاکسازی گیان نهاوند ، حسین زندی ، محمدرضا محمدی ، تشکل های غیر دولتی نهاوند ، تشکی های غیر دولتی همدان ،

رکاب‌زنی جانباز 65 درصدی برای ثبت‌جهانی "هگمتانه"

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
1444812503054_IMG_7309.JPG

جانباز 65 درصدی در اقدامی فرهنگی از سال 1382 به ایرانگردی و جهانگردی با پای پیاده و رکاب‌زدن پرداخته و مسیرهای تهران - قم، قم - کربلا، تهران - مشهد، ایران به ترکیه مسیرهای اولیه‌ای هستند که به صورت انفرادی و گروهی طی شده‌ است.

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا،‌ سید مسعود طباطبایی در مرحله اول رکاب‌زدن داخلی سال 1390 همزمان با روز ملی خلیج فارس دوچرخه‌سواری داخلی از شلمچه را آغاز کرده و در طول سه سال 51 شهر را رکاب‌ زده است.

در مرحله دوم در سال 1394 به عنوان عضوی از دوچرخه‌سواران ایران مسیر پاسارگاد تا بوشهر و خلیج پارس را رکاب زده و در مراسم اختتامیه، تندیس یادمان حماسه سازان تاریخ‌ساز را دریافت کرد.

رکاب‌زدن مسیر طوس تا شلمچه با کاشت یک درخت و شعارهای همچون «ترویج فرهنگ ایثار و شهادت»، «بحران‌های محیط زیستی را جدی بگیریم»، «اهدای عضو و اهدای خون تبلور انسانیت»، کاشت 133 درخت در آرامگاه شهدای گمنام و مراکز تاریخی کشور مانند تخت جمشید، پاسارگاد، آرامگاه فردوسی، معبد آناهیتا کنگاور و هگمتانه همدان، آزاد کردن 2 پرنده شکاری و 2 کبوتر به نماد صلح و دوستی از فعالیت‌های فرهنگی پرداخته است.

آخرین برنامه سفر این رکورددار رکابزنی ایران از مبدا هگمتانه آغاز و تا پاسارگاد ادامه دارد. او هدف از این سفر را رساندن پیام ثبت جهانی هگمتانه بیان کرد.

در آئین بدرقه سید مسعود طباطبایی تعدادی از خبرنگاران، فعالان مدنی و مسئولان اداره کل میراث فرهنگی استان همدان حضور داشتند. در این مراسم پیراهنی با نقش هگمتانه از طرف ریحان سروش مقدم، مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری استان به این دوچرخه‌سوار اهدا شد.

سید مسعود طباطبایی درباره برنامه سفر هگمتانه، پاسارگاد و شلمچه گفت: در راستای قولی که برای ثبت جهانی هگمتانه داده شده، سفر خود را آغاز می‌کنم. در واقع هدفم اعلام ثبت جهانی میراث فرهنگی و تاریخی «هگمتانه» به ایران و کشورهای دیگر است.

او در رابطه با انتخاب هگمتانه برای آغاز سفر فرهنگی خود نیز گفت: تمامی میراث کهن ما جزئی از سرمایه فرهنگی ماست که باید حفظ شود. اینجا «هگمتانه» قسمتی از میراث نیاکان ماست، قسمتی از تاریخ تمدن ماست. اشیاء کشف‌شده نشان‌دهنده تمدن نیاکان ماست. کاوش، حفظ و ثبت این میراث از ارزش‌های والا محسوب می‌شود.

طباطبایی افزود: سفر من یک سفر پاک و محیط زیستی برای ترویج فرهنگ ایران است. باید این بحث از کودکی آموزش داده‌ شود چون کودکان پاک و آموزش‌پذیر هستند. بهتر است ترویج فرهنگ و بحران‎های محیط‌ زیست در مدارس و کلاس‌های ابتدایی در قالب مباحث درسی وارد شده و آموزش داده شود تا تاثیرگذار باشد.

علی خاکسار، معاون گردشگری استان همدان درباره وضعیت گردشگری در محوطه‌ تاریخی هگمتانه بیان کرد: وضعیت گردشگری در هگمتانه به عنوان اثر شاخص در همدان و کشور از اولین مقاصد گردشگری در همدان است. از آنجا که این اثر تاریخی در مرکز شهر و پویا و زنده قرار گرفته، برای گردشگری تاثیرگذار است.

وی با اشاره به اهمیت ثبت جهانی هگمتانه نیز گفت: با توجه به اینکه هنوز هیچ اثر ثبت شده‌ای از همدان در فهرست جهانی نداریم، هگمتانه از این نظر که در مسیر گردشگری عبور از همدان قرار گرفته می‌تواند به عنوان مقصد گردشگری در ایران و دنیا معرفی شود. بازدید از تپه تاریخی هگمتانه بر ماندگاری این اثر تاریخی تأثیرگذار است.

محمدرحیم رنجبران، رئیس پایگاه هگمتانه نیز در رابطه با وضعیت فعلی محوطه هگمتانه گفت: خوشبختانه محوطه باستانی هگمتانه سایت، کلیسا و موزه مجموعه جذاب در دل شهر همدان به شمار می‌آید که از سوی گردشگران استقبال خوبی از آن شده است، همچنین در سال جاری به دلیل کیفیت و جذابیت‌های موجود در محوطه سایت هگمتانه 200 هزار نفر گردشگر بازدید داشته‎ایم.

او درباره‌ی وعده‌های داده شده از سوی استانداری در راستای وضعیت ثبت محوطه باستانی هگمتانه افزود: از سوی مسئولان استان قول 2 سال آینده برای ثبت داده شده است. در حال

پیگیری هستیم مطالعات اولیه تدوین شود. مشکلاتی هم وجود دارد همچون تملک عرصه‌های باستانی، مشکلات بصری حریم محوطه که امیدواریم این مشکلات با پیگیری‌ها رفع شود.

وی ادامه داد: در بازدیدهایی که از سوی مسئولان انجام می‌شود، مشکلات هم مطرح می‌شود تا با همکاری مسئولان استانی برطرف شده و هرچه زودتر این اثر ارزشمند ملی به ثبت جهانی برسد. همچنین از طرف شهرداری نیز بحث خرید از مالکان خصوصی و تخصیص اعتبارات را داریم. چهارهکتار از محوطه‌ی تپه، به اعتبار نیاز دارد، تا این عرصه خریداری شود.

رئیس پایگاه هگمتانه به اهمیت حرکت فرهنگی این جانباز که سفر به هگمتانه، پاسارگاد و شلمچه است و تأثیر آن در ثبت جهانی محوطه باستانی هگمتانه است، تاکید کرد و گفت: در راستای آماده کردن اذهان عمومی، شناساندن میراث به مردم و اینکه یک حرکت مردمی است مثبت تلقی می‌شود. با انعکاس این خبر در روزنامه‌ها و رسانه‌ها این حرکت پررنگ شده و پیش‌زمینه سرعت بخشیدن به ثبت این اثر ملی خواهد بود.

رنجبران اظهار کرد: در روند ثبت جهانی محوطه باستانی هگمتانه، استانداری پیگیری‎های لازم را انجام می‌دهد. این اتفاق خواست مجموعه استان، میراث فرهنگی و استانداری است که اگر با خواست مردم همدان همراه شود تأثیرگذاری بیشتری خواهد داشت و در دلگرمی و مشارکت بیشتر و مؤثرتر دستگاه‌های دولتی نیز تأثیرگذار خواهد بود.

http://www.isna.ir/fa/news/94072515936/%D8%B1%DA%A9%D8%A7%D8%A8-%D8%B2%D9%86%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%D9%86%D8%A8%D8%A7%D8%B2-65-%D8%AF%D8%B1%D8%B5%D8%AF%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AB%D8%A8%D8%AA-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%DA%AF%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%87


برچسب ها: ثبت جهانی هگمتانه ، دوچرخه سوار ، گردشگری پاک ، میراث همدان ،


انتخاب خبر- حسین زندی:

عجب است پیش بعضی که تر است شعر سعدی          ورق درخت طوبی است چگونه تر نباشد؟

مراسم جشن ثبت جهنی کلیات سعدی و مسالک الممالک در همدان برگزار شد.

برگزاری مراسم ثبت جهانی کلیات سعدی در همدان

به گزارش خبرنگار انتخاب خبر، 12 تا 14 مهرماه مصادف بود با ثبت کلیات سعدی و مسالک الممالک  دواثرارزشمند ایرانی در فهرست میراث مستند جهانی. دوازدهمین نشست شورای مشورتی بین المللی برنامه حافظه جهانی یونسکو امسال در ابوظبی امارات متحده عربی برگزار شد و هر دو اثر ایرانی معرفی شده در کمیته حافظه جهانی ثبت شد. سال های گذشته نیز آثاری از جمله التفهیم، مسایل الممالک، خمسه نظامی، شاهنامه بایسنقری و وقفنامه ربع رشیدی در این فهرست ثبت شده بود.

مسالک الممالک از اولین  و مهمترین کتاب های جغرافیای ممالک اسلامی است که در سده چهارم هجری قمری توسط  ابو اسحاق ابراهیم ابن محمد فارسی اصطخری نگاشته و در آن به صراحت از خلیج فارس  نام برده شده است.به همین دلیل می توان آن را سندی بر حقانیت خلیج فارس دانست.

همچنین نسخه منحصربه فرد کلیات سعدی در کتابخانه ملی اثر دیگری بود که در فهرست حافظه جهانی ثبت شد. به همین مناسبت روز گذشته گروه سعدی خوانی همدان با همکاری اعضای تشکل های غیر دولتی مراسمی را برگزار کردند و از مقام ارزشمند سعدی و اثر گرانسنگ او تجلیل کردند.

برگزاری مراسم ثبت جهانی کلیات سعدی در همدان

در ابتدای این مراسم محمد صالح صفری مسئول انجمن سعدی خوانی همدان به  زبان آثار سعدی اشاره کرد و گفت: هریک از آثار این حکیم گرانقدر ویژگی خاصی دارد و کم نظیر است به طور مثال گلستان سعدی را می توان نثر منظوم و بوستان را شعری روان به مانند نثردانست . هیچ کتابی اعم از نظم و نثر به جامعیت گلستان و بوستان و با حفظ ایجاز و رعایت نکات لفظی و معنوی درگنجینه ادبی دنیا وجود ندارد.سعدی برترین شاگرد عشق و بهترین معلم اخلاق است آنچنان که می گوید؛ همه قبیله من عالمان دین بودند/ مرا معلم عشق تو شاعری آموخت.

صفری ادامه داد: سخن از ویژگی های شعری و بیان سعدی دشوار است، سعدی  به لحاظ فن شعری شاعری است جامع یعنی  سخن او برای جامع افراد بشر است و  هر عالی و هر دانی، هر عارف و هرعامی کلام او را به جان درک می کند.  دیگر اینکه این شاعرعلاوه برگلستان که زیبا ترین نثر فارسی به شمار می رود درتمامی قوالب شعری دستی چیره و هنرمند دارد. بوستان او در قالب مثنوی، حکمت روان است وعالم حکمت عملی سعدی به شمار می رود به عبارتی  از آنجا که سخن از بایدها و نباید ها می راند می توان این اثر را آرمان شهر او دانست. غزلیات سعدی عالم عشق و عرفان اوست و غزل عاشقانه را به حد کمال رسانده است  به قول شیخ اجل؛ «همه گویند ولی گفته سعدی دگر است».

او افزود: سعدی مضامین حکمی و اخلاقی را برای القای بهتر به مخاطب در قالب حکایات ساده  و موجز بیان می کند مثلا در باب ششم از بوستان  برای بیان ارزش و عظمت قناعت و ترک حرص، از گربه ای در خانه پیر زنی حکایت می کند که به قصد پاسخ به حرص خود ویرانه پیرزن را ترک می کند تا از خوان مهمانسرای امیربهرمند شود اما در نهایت جان خود را در خطر دیده و از کرده خود پشیمان می شود؛

یکی گربه در خانه زال بود/ که برگشته ایام و بد حال بود

روان شد به مهمانسرای امیر/ غلامان سلطان زدندش به تیر

چکان خونش از استخوان می دوید/ همی گفت از هول جان می دوید

اگر جستم از دست این تیرزن/ من و موش و ویرانه پیر زن

نیرزد عسل، جان من، زخم نیش/ قناعت نکوتر به دوشاب خویش

خداوند از آن بنده خرسند نیست/ که راضی به قسم خداوند نیست.

همچنین در باب نخست از گلستان با آوردن گفت و گویی کوتاه بین انوشیروان و پیام آور او ما را به عبرت آموزی وا می دارد و فنا پذیری انسان را یادآوری می کند؛

کسی مژده پیش انوشیروان عادل آورد که شنیدم فلان دشمن تو را خدای عزوجل برداشت. گفت هیچ شنیدی که مرا بگذاشت؟!

اگر بمرد عدو جای شادمانی نیست/ که زندگانی ما نیز جاودانی نیست.

صفری در پایان به اهمیت  و فایده ثبت این اثر سترگ در حافظه جهانی اشاره کرد و گفت: ثبت این اثر از دستبرد و تحریف  مدعیان جلو گیری می کند دیگر اینکه سعدی و آثار اورا بیش از پیش به مردمان جهان می شناساند. حتی اگر این اثر جاودان در حافظه جهانی ثبت نمی شد از آنجا که در دل و خاطر ادب دوستان و فرهنگ پروران ثبت است هرگز به جاودانگی و بقای آن خللی وارد نمی شود. اکنون  ما نیز ا این فرصت را مغتنم شمرده و از این رهگذر در حفظ و معرفی آثار گرانسنگ ادبیات فارسی  تلاش می کنیم.

در ادامه مراسم، حاضران نمونه هایی از آثار سعدی از جمله حکایت هایی از گلستان و بوستان و نمونه هایی از قصاید، غزلیات و قطعات را خواندند. در پایان نیز هنرمندان همدانی استاد علی اصغر طاهری و اردشیر محرابی قطعات آوازی  را از اشعاری سعدی  برای حاضران اجرا کردند.


برچسب ها: ثبت جهانی ، کلیات سعدی ، مسالک الممالک ، انجمن سعدی ،

انتخاب خبر: همدان علاوه بر کاروانسراهایی که در مسیر راه های و خارج از شهر داشته تعدادی کاروانسرا در  کنار دروازه های شهر و داخل بافت شهری داشته است. یکی از کاروانسراهای  زیبایی که زمانی در حاشیه شمال شرقی  شهر واقع شده بود و امروز در بافت شهری قرار گرفته  کاروانسرای زغالی­ها است. این اثر در تاریخ ۲۷ مرداد ۱۳۸۲ باشماره  ۹۶۶۴ به‌ عنوان یکی ازآثار ملی  به ثبت رسیده است.

کاروانسرای زغالی های همدان همچنان بلاتکلیف است

به گزارش انتخاب خبر، کاروانسرای زغالی­ها در حاشیه میدان پروانه ها و در ضلع شمال غربی  تپه مصلا(ارگ تپه قدیم) واقع شده است. گفته می شود این اثر متعلق به دوره قاجاریه است. نمای بیرونی کاروانسرا با کاشی کاری و آجرکاری زیبا تزیین شده اما بخش اصلی كاروانسرا تخریب شده وتنها سردر و هشتی ورودی آن سالم مانده و به محل تجمع معتادان تبدیل شده است.

 در سال های گذشته کاربری این کاروانسرا انبار چوب بود اما این روزها مالکیت آن با دانشگاه بوعلی است. به دلیل این­که مرمت و بازسازی بر روی این اثر انجام نشده و حفاظتی هم از این بنای قدیمی صورت نمی گیرد  روز بروز تخریب ها بیشتر می شود.

فعالان حوزه میراث فرهنگی در همدان معتقدند این بنا هرچه زودتر باید در اختیار سازمان میراث فرهنگی قرار گیرد و بازسازی شود اما مالکان آن پیشنهاد دیگری دارند آنها می گویند این بنا بهتر است با مشارکت خیرین و میراث فرهنگی به موزه علم استان تبدیل شود.

محمود تعجبی، مشاور رئیس دانشگاه در حوزه ریاست و روابط عمومی با اشاره به طرح عقب افتادن طرح مرمت و بازسازی کاروانسرای زغالی ها گفت: برای این کاروانسرا طرحی با عنوان استادیوم علمی داشتیم، که در­این طرح هم طرح موزه دیده شده بود از جمله موزه جمعیت شناسی، موزه علم، موزه تاریخ طبیعی و موزه پزشکی و طرحی هم برای پروژه های علمی داشتیم. آن طرح در سفر دولت دهم تصویب شد اما متاسفانه سازمان مدیریت دوباره آن را پس از سفر ملغی کرد و بودجه و اعتبار لازم نداد دوسال است دوباره تلاش می کنیم این طرح احیا شود قطعا جایی برای چنین برنامه ای داریم اما اهرم ها یی که بتوان تامین اعتبار کرد فعلا وجود ندارد.

کاروانسرای زغالی های همدان همچنان بلاتکلیف است

مشاور رئیس دانشگاه بوعلی در حوزه ریاست ادامه داد: ما برای کاروانسرای زغالی ها در درجه اول به دنبال ایجاد موزه علم هستیم تا آثار و مجموعه هایی که از گذشتگان در این زمینه وجود دارد را گردآوری کنیم و در معرض دید عموم قرار دهیم و بتوانیم دستاوردهای علمی، پزشکی و پژوهشی استان را جمع کنیم. البته هنوز این طرح در حد تئوری است و برای اجرای آن نیاز به اعتبار و بودجه داریم.

تعجبی در گفت: پیشنهاد دیگری هم که مطرح شده، بحث فروش کاروانسرای زغالی ها است که آن هم به دلیل حساسیت های میراث فرهنگی باید کسی خریداری کند که هم اثر را حفظ کند و هم مرمت و کاربری آن با ضوابط میراث فرهنگی سازگار باشد. این کاروانسرا یک سرمایه استانی و ملی است و باید حفظ شود واگذاری آن مشروط به اجازه قوانین و میراث فرهنگی است.

تعجبی پیشنهادی را در زمینه ورود خیرین به حوزه مرمت میراث تاریخی ارایه کرد و گفت: همانطور که می دانیم هرم جمعیتی ما روبه پایین است وتعداد دانش آموزان و دانشجویان ما امروز از فضاهایی که برای آموزش در اختیار داریم مانند مدرسه ها و دانشگاه ها کمتر است مسئولان این نهادها می توانند خیرین را به ساختن پژوهشگاه سوق دهند و در مور بازسازی آثار و اماکن تاریخی از این عزیزان کمک بگیرند. اگر خیرین به این طرف سوق پیداکنند و موزه ایجاد کنند و یا خوابگاه و پژوهشکده بسازند ماندگارتر خواهد بود و یادگاری برای چندن نسل باقی خواهد ماند.

او افزود: اگر مدیران استانی شرایط را آماده کنند خیرین هم وارد شوند ­و کمک کنند این کاروانسرا مرمت و بازسازی شود، مکان خوبی برای موزه علم است ما از خیرینی که در حوزه آموزش پرورش و آموزش عالی فعال هستند دعوت می کنیم در این امر خیر شرکت کنند.

مشاور رئیس دانشگاه در حوزه ریاست و روابط عمومی دانشگاه بوعلی در پایان گفت: امروز برای دانشگاه بوعلی به تنهایی امکان پذیر نیست تا مجموعه را مرمت کند ما امیدواریم این طرح را به صورت مشارکتی با همکاری اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در کنار دیگر نهادها از جمله آموزش پرورش و خیرین انجام شود. اما مهمترین مسئله ما این است که این کاروانسرا حفظ شود و میراث فرهنگی هم راضی شود.

خبرنگار: حسین زندی

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=5299,1



برچسب ها: کاروانسرای زغالی های همدان ، میراث فرهنگی همدان ،



به گزارش روابط عمومی اداره کل حفاظت محیط زیست استان همدان در این برنامه مدیرکل حفاظت محیط زیست استان و انجمن های مردم نهاد کانون قلم، نبض سبز حیات ، توسعه محلی بهارستان و پویشگران سفر پاک از مرکز استان و انجمن مردم نهاد حامیان زمین از نهاوند حضور فعال داشتند.

عضو انجمن مردم نهاد توسعه محلی بهارستان در این خصوص بیان کرد: پاکسازی مناطق طبیعی استان در دستور کار سمن های زیست محیطی قرار دارد و این اقدام با همکاری اداره کل حفاظت محیط زیست استان و سازمان های مردم نهاد انجام شد.

حسین زندی، افزود: طبیعت گردان و دوستداران طبیعت که در منطقه حضور داشتند با دیدن آغاز عملیات پاکسازی توسط سمن ها در فرایند کار قرار گرفتند و اقدام به پاکسازی منطقه کردند که در این میان جمع 35 نفره تبدیل به جمعیتی بالغ بر 60 نفر شد که کمر همت به پاکسازی طبیعت سرسبز گیان بستند.

زندی با تاکید بر اینکه انجام عملیات پاکسازی طبیعت توسط دوستداران محیط زیست به تغییر رفتار جامعه منجر می شود بیان کرد: در حال حاضر قبح مساله جمع کردن زباله در طبیعت شکسته شده و نریختن زباله به یک ارزش تبدیل شده است که این رفتار باید فراگیر شود.

وی خاطرنشان کرد: پاکسازی، قدم اول است و طبیعت گردان باید سعی کنند غذایی به همراه خود ببرند که زباله کمتری داشته باشد و از پلاستیک و وسایلی که تجدید ناپذیر است استفاده نکنند.

وی در پایان گفت: در فرایند طبیعت گردی باید ضمن خودداری از ریختن زباله، چیزی به طبیعت اضافه نکرده و چیزی هم از آن کم نکنیم.




برچسب ها: محیط زیست ، پاکسازی سراب گیان ،

انتخاب خبر: اولین نمابشگاه توانمندی های روستاییان صبح روز سه شنبه با حضور دکتر مسعود سلطانی فر معاون ریئس جمهورو رئیس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و سید ابوالفضل رضوی معاون توسعه روستایی مناطق محروم رئیس جمهور در نمایشگاه بین المللی تهران افتتاح شد.

به گزارش خبرنگار انتخاب خبر، مسعود سلطانی فر در آغاز ورود به نمایشگاه از غرفه گروه کاری سازمان های غیر دولتی حامی گردشگری و توسعه پایدار بازدید کرد و با تیریک راه اندازی پایگاه اطلاع رسانی این گروه به نقش تشکل های غیر دولتی در توانمندسازی روستاها تاکید کرد.

در این نمایشگاه ده ها غرفه از  31 استان کشور حضوردارند و علاوه بر کارآفرینان و تولید کنندگان روستایی تشکل های غیر دولتی حوزه گردشگری  نیز در این نمایشگاه توانمندی های خود را به معرض نمایش گذاشته اند.

یکی از غرفه هایی که در این نمایشگاه حضوردارد «گروه کاری سازمان های غیر دولتی حامی گردشگری و توسعه پایدار» است که کارگاه های گلیم بافی، سرمه دوزی، گلابتون دوزی، حنا ریزی، عروسک سازی، زیورآلات، نقاشی روی سفال،ملکین دوزی و شالبافی در این غرفه فعال است.

علی احمدیان  یکی از اعضای گروه کاری و طراح دکوراین غرفه که غذفه را به صورت اقامتگاه روستایی طراحی کرده است  گفت: تلاش ما این است بازدیدکنندگان با شیوه زندگی و تولیدات، صنایع و مشاغل روستایی آشنا شوند و آموختن برخی از این حرفه ها رابه صورت عملی تجربه کنند.

احمدیان ادامه داد: در این غرفه کارگاه های آموزشی ساخت اقامتگاه های بومی محلی برای کودکان در طول نمایشگاه برگزار خواهد شد.همچنین مراجعه کنندگان در این غرفه با شیوه های  نمدمالی، حصیربافی، نقاشی روی سفال و قالی بافی آشنا می شوند.

گروه کاری سازمان های غیر دولتی حامی گردشگری و توسعه پایدار  مجموعه ای از 70 تشکل غیر دولتی از 25 استان کشور است که در جهت ترویج فرهنگ گردشگری پایدار و بررسی تاثیر آن بر حفظ فرهنگ و معیشت جامعه محلی تلاش کنند.

بابک مغازه ای مسئول هماهنگی این گروه در این زمینه گفت: این گروه تا کنون 8 گردهمایی تخصصی در استان های مختلف با هدف ارتباط با جامعه محلی و معرفی زمینه های نوین گردشگری برگزارکرده است و در شش نمایشگاه ملی به صورت مشترک و یکپارچه مشارکت داشته است

مغازه ای افزود: در حال حاضر این گروه غرفه به متراژ 80 متر در اولین نمایشگاه توانمندی های روستاییان که توسط  نهاد ریاست جمهوری برگزار می شود در اختیار دارد که در این برنامه،  تشکل های مختلف از استان های گوناگون نمونه هایی از مشاغل و معیشت بومی و محلی ایران را به بازدید کنندگان نشان می دهند و امکان تجربه عملی این فعالیت ها را فراهم کرده اند.

این کارشناس گردشگری در مورد طراحی غرفه افزود: معماری این غرفه بر مبنای مدل بوم آورد و سبک محلی طراحی و اجرا گردیده و وسایل کشاورزی روستایی به نمایش گذاشته شده است و در مجموع تلاش شده است تا سبک معماری زندگی و معیشت محلی به عنوان زمینه های مهم برای توسعه گردشگری پایدار بومی معرفی شود و بازدید کنندگان می توانند از توضیحات راهنمایان موجود در غرفه به منظور برنامه ریزی سفر در مناطق بومی و یا سرمایه گذاری پایدار در این حوزه بهره ببرند

مغازه ای با اشاره به مسئله آموزش در این نمایشگاه گفت: در بخش دیگری از فضای غرفه نیز تیم آموزشی گروه کاری تشکل های حامی گردشگری پایدار با آماده ساختن امکانات و مواد  اولیه لازم امکانی را فراهم کرده اند تا کودکان و نوجوانان بتوانند ماکت هایی از خانه های روستایی را بسازند و در فرآیند این امر با معماری مناطق مختلف و تفاوت های موجود در این بناها و دلایل این تفاوت ها آشنا شوند. دبیرخانه گروه کاری نیز به طور دائمی در غرفه گروه کاری مستقر است تا ضمن ارتباط و ارئه اطلاعات لازم به مخاطبان و تشکل های مراجعه کننده ، مشاره لازم در خصوص تاسیس تشکل های جدید در این حوزه را نیز ارائه کنند.

این غرفه همزمان با اولین نمایشگاه توانمندی های روستایی از تاریخ 14 تا 17 مهرماه در سالن 25 دایر خواهد بود.

خبرنگار: حسین زندی

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=5239,1





برچسب ها: گردشگری ، توسعه پایدار ،

چهارشنبه 15 مهر 1394

خاستگاه جشن مهرگان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،گفتگو ،میراث فرهنگی ،

خاستگاه جشن مهرگان

انتخاب خبر- حسین زندی: جشن هاو آئین های ایرانی در گذر زمان دچار دگرگونی فراوانی شده است. امروز افزون بر دگرگونی برآمده از رخدادهای اجتماعی، اقتصادی و صنعتی، فاصله گرفتن از هویت ایرانی نیز بر فراموشی برخی از این آئین ها دامن زده است. یکی از مهمترین جشن های ایرانی مهرگان است که با توجه به اهمیت آن دو پرسش عمده را پیش روی ما نهاده است؛ خاستگاه و سرچشمه این جشن کجا و چه زمانی بوده دیگر اینکه آینده چنین جشنی چگونه خواهد بود؟ برای باز پرسیدن این پرسش ها و پرسش های دیگر، خبرنگار انتخاب خبر گفت و گویی با دکتر شروین وکیلی، پژوهشگر حوزه جامعه شناسی و تاریخ داشته است که در پی می آید.

 دکتر مهرداد بهار معتقد است پیش از آریایی ها جشن مهرگان در بین النهرین رواج داشته در آنجا مردوک خدای بابل غولی که مادر همه غول هاست به نام تیامت  را می کشد و از تن این غول جهان را می سازد این جشن، جشن بنا نهادن جهان است و آریایی ها این جشن را به یک آیین ایرانی بدل کرده اند. چقدر به چنین باوری می توان باور داشت؟

چنین می‌نماید که بزرگداشت اعتدال بهاری امری عمومی و دیرینه باشد که بسیاری از فرهنگ های مستقر در ایران زمین با آن آشنا بوده و برایش آیین هایی داشته‌اند. در میان این فرهنگها، منابع نوشتاری میانرودان باستان از همه شناخته شده‌تر و مشهورتر است و استاد بهار بر این مبنا جشن بابلی آکیتو را معیار این آیین ها گرفته است. به نظر من شکل کنونی و دقیق جشن نوروز که بر اعتدال بهاری تاکید دارد و آشکارا به تقویمی خورشیدی مربوط می‌شود، در فرهنگهای مقیم ایران شرقی ریشه داشته است. چون نظام گاهشماری میانرودان قمری است و ساختار منظم و معقولی برای تشخیص ابتدای بهار نداشته‌اند. این نظام گاهشماری خورشیدی تازه در ابتدای دوران هخامنشی و با چیرگی پارس ها بر بابل رسمیت می‌یابد. پیش از آن هم در بابل مفاهیمی که به اخترشناسی مربوط می‌شود و دوازده برج فلکی را در نظر می‌گیرد، در دوران ورود کاسی‌ها و زمامداری پانصد ساله‌شان بر میانرودان دستخوش جهشی می‌شود و کاسی‌ها نیز از شرق زاگرس و اقلیم ایران مرکزی به آن سو کوچیده بودند. بنابراین چنان که در کتاب «اسطوره‌ی آسمان شبانه» به تفصیل اسنادش را آورده‌ام، به نظرم شالوده‌ی تقویمی نوروز و ساز و کارهای علمی و نجومی تشخیص آغاز سال نو در ایران شرقی ریشه دارد و تنها دیرتر و در فاصله‌ی قرن هشتم تا ششم پیش از میلاد به میانرودان وارد شده است. در عین حال میان مراسم سال نوی بابلیان که آکیتو نامیده می‌شده و نوروز ایرانی شباهت هایی دیده می‌شود که مهمترینش دوازده روز جشن گرفتن و خروج از شهر در روز سیزدهم بوده است. به نظرم سخن استاد بهار درباره‌ی این بخش درست است، هرچند باز مراسمی شبیه به شبیه‌خوانی انوماالیش در آیین های ایرانی غایب است و اصولا آن چارچوب چندخدایی میانرودانی را در رمزگذاری بهار و آیینهای نوروزی نمی‌بینیم.

شروین وکیلی دو برداشت مهم در چنین جشن هایی وجود دارد یکی نگاه اسطوره ای  به این جشن ها است و دیگری کاربری نجومی و این اعتقاد که پدید آمدن این جشن ها بر اساس باورهای نجومی است اما در هردو باور موضوع آفرینش بسیار پر رنگ است این موضوع را چگونه می توان بررسی کرد؟

چنان که گفتید هر آیینی از این دست دو لایه‌ی متمایز دارد. یکی اسطوره‌ها و باورها و گاه دانش هایی (مانند اخترشناسی و گاهشماری) که در انحصار نخبگان و کاهنان بوده و چارچوب عمومی آیین را و ریزه‌کاری‌های رمزپردازانه‌اش را سازمان می‌داده است. دیگری خودِ آیین که به شکلی زنده و پویا با مشارکت توده‌ی مردم انجام می‌شده و کارکردی جامعه‌شناختی (همبستگی اجتماعی، مشروعیت بخشیدن به نظم سیاسی حاکم، نشانه‌گذاری دوره‌های پیاپی کشت و کار) را به انجام می‌رسانده است. درباره‌ی بخش دوم چون فرهنگی نانویسا بوده، داده‌هایی بسیار اندک داریم و در نتیجه باید توجه کنیم که تحلیل‌هایمان همواره به سطحی فرهنگی و لایه‌ای نخبه‌گرایانه محدود می‌شود که شکلی نوشتاری به خود می‌گرفته و می‌توانسته تا دوران ما باقی بماند. در آیینهای ایرانی نوروز و مهرگان آشکارا با یک دستگاه نظری منسجم و اسطوره‌های کلان و بسیار پیچیده‌ای روبرو هستیم که هم ساز و کار آفرینش جهان و مسئله‌ی شر را در چارچوبی زرتشتی توضیح می‌دهد، و هم جایگاه انسان در هستی و پیوندش با امر قدسی را با مضمونی مهرپرستانه صورتبندی می‌کند. یعنی به نظرم از زاویه‌ی دستگاه نظری، باید این دو جشن را ترکیبی از دستگاه فلسفی زرتشت با نظام اساطیری و روایی مهرپرستان دانست. آکیتو و سایر جشنهای بومی‌ای که بی‌شک پیشتر از عصر هخامنشی در ایلام و گوتی و ماننا و شهرسوخته رواج داشته به این بدنه‌ی نظری افزوده شده و همچون زیرسیستمی در دل آن تداوم یافته‌اند، اما از نظم و عمق نظری‌ای که بتواند بدنه‌ی آن را  دستکاری کند، برخوردار نبوده‌اند.

اسطوره هایی که جشن های کهن ایرانی به همراه دارد مانند کشته شدن ضحاک به دست فریدون در جشن مهرگان را چگونه می توان بررسی کرد؟

در کل چنین می‌نماید که جشن مهرگان و نوروز دو مرحله‌ی متفاوت از تاریخ اساطیری هستی را در دید ایرانیان رمزگذاری کرده باشد. نوروز که با ماه فروردین آغاز می‌شود و به فروشی/ فروهر (یعنی نیرویی در روان انسان) اشاره دارد، به فرشگرد و نوسازی هستی در آخرالزمان اشاره می‌کند و نوروز و احیای زندگی گیاهی را نمادی و سرمشقی از آن در نظر می‌گیرد. در مهرگان با چیرگی تدریجی سرما بر گرما و تاریکی بر نور و پایان تابستان و آغاز پاییز روبرو هستیم. اصولا در اسطوره‌ی مهر زایش نور از دل ظلمت اهمیت دارد و این همان است که باعث شده جشن زادروز مهر را در تاریک‌ترین شب سال برگزار کنند. مهری که در تاریکترین شب سال زاده می‌شود و به تدریج نیرومندتر می‌شود، به فریدونی شبیه است که در تیره‌ترین برش تاریخ بر ضحاک غلبه می‌کند، و به همین ترتیب اینها با اسطوره‌های مشابه دیگری مثل چیرگی کیخسرو بر افراسیاب یا غلبه‌ی اردیبهشت بر آز در آخرالزمان شباهت دارند. یعنی ما دو اسطوره‌ داریم: یکی نوروز که هستی‌شناختی و آخرالزمانی و فلسفی است و روان انسانِ کامل و نقش فرشگردسازی او تاکید دارد، و دیگری مهرگان که حماسی و جنگاورانه و اخلاقی است و به چیرگی نیروهای نور بر ظلمت در نامحتمل‌ترین شرایط اشاره می‌کند.

ارتباط جشن مهرگان و آئیین مهر را چگونه می بینید؟

تردیدی نیست که آیین مهرگان از جریان دینیِ مربوط به ایزد مهر برای ما به یادگار مانده است. رمزگذاری‌های آن، نام‌های منسوب بدان، و آیینهای کهنش همگی این حدس را تایید می‌کنند. اما باید توجه داشت که آیین مهر در دوران یشازرتشتی دینی مستقل نبوده و تنها جریانی در دل دین چندخدایی کهنسال ایرانیان محسوب می‌شده است. یعنی مهر در دوران پیشازرتشتی هرگز ایزد یکتا نبوده و تنها نزد طبقه‌ی جنگاور نیرومندترین ایزد در میان شبکه‌ای از خدایان قلمداد می‌شده است. چنان که در نوشتارهای دیگری مفصل شرح داده‌ام، آنچه امروز از آیین مهر می‌بینیم شکلی دگرگون شده از آن است که همچون گرایشی عرفانی در دل دین زرتشتی باقی مانده و به کلی از نظر چارچوب نظری با فلسفه‌ی زرتشتی گره خورده است. یعنی آیین مهرگان یا هر رمزپردازی دیگر مهر را نمی‌تواند از کیش زرتشتی جدا ساخت. هرچند شاید بتوان تبارنامه‌هایی برای برخی از عناصر آن به دست داد. مثلا می‌دانیم که زمان برگزاری این  که در مهرروز مهرماه است و حدس من در کتاب «داریوش دادگر» آن است که در ابتدای کار هفتمین روز از هفتمین ماه سال خورشیدی بوده و بعدتر با افزوده شدن ایزدان زرتشتی به ابتدای ماه سی روزه، به روز شانزدهم منتقل شده است. همچنین تقدس عدد هفت که خاستگاهی مهری دارد و در جشن مهرگان زیاد تکرار می‌شود خود در مفهوم هفت اختر ریشه دارد و میراثی اخترشناسانه است که به نظرم در ایران شرقی ابداع شده و کهنترین متنی که بدان اشاره دارد برخی از یشت‌های اوستاست.

گاهی می توان رد پای مهرگان را در مناسک باورها و جشن ها یی که امروز هم برگزار می شود جستجو کرد مانند آیین قالیشویان مشهد اردهال کاشان یا جشن انگور در ارومیه، تاكستان، ملایر و جشن انار با چنین برداشتی موافق هستید؟

تردیدی نیست که بسیاری از این آیینها پیشینه‌ای بسیار طولانی دارند. اما با توجه به مردمی بودن‌شان و این که طی فرهنگی نانویسا تداوم یافته‌اند، به نظرم باید درباره‌ی پیوند دادن الگوهای امروزین و دیرینه احتیاط به خرج داد. چون به دلایلی سیستمی و کارکردی اصولا شباهتهایی عمومی میان مراسم جمعی وجود دارد و این را نباید با هم‌تباری و پیوستگی تاریخی یکی دانست. عناصر و نمادها و آیینهایی که منحصر به فرد باشند و غیرعادی و غیرهنجارین بنمایند و در متون کهن بدان اشاره شده باشد، اگر در مراسم امروزین هم مشاهده شود می‌توان تا حدودی به تداوم و پیوستگی آیینی کهن حکم کرد. خارج از آن احتیاط علمی به نظرم سزاوارتر است.

چه بپذیریم و چه قبول نکنیم بخش عمده ای از جشن ها و آیین های ایرانی را در کتاب ها باید جستجو کرد مردم امروز کمتر به برگزاری آن می پردازند از جمله جشن مهرگان که البته سابقه رکود و به حاشیه رفتن این جشن به دوره مغول ها برمی گردد و در سال های اخیر اتفاق نیفتاده برای بازشناسی و بازیابی این جشن ها چکار می توان کرد؟

راستش فکر می‌کنم طی بیست سال گذشته نوعی نوزایی نمایان و پرشور جشنهای کهن ایرانی را می‌بینیم و چنین دگرگونی‌ای در زمانی چنین کوتاه را در دورانهای تاریخی پیشین سراغ ندارم. یعنی چنین می‌نماید که ایرانیان در همین نسلی که همه‌ی ما به آن تعلق داریم، به نوعی بازاندیشی و بازسازی ریشه‌دار آیینها و مراسم و جشنهای دیرینه‌ی خود دست گشوده‌اند و دستاوردها و نتایج آن هم چشمگیر و جالب توجه می‌نماید.

در اهمیت این جشن همین بس که اعراب به جای واژه جشن از مهرگان (مهرجان) استفاده می کنند، اما در ایران قرن هاست این جشن به صورت عمومی برگزار نمی شود علاوه بر فشار مغول ها چه دلیل دیگری می توان بیان کرد؟

منسوخ شدن تدریجی جشن مهرگان از آن روست که این جشن بر خلاف نوروز که از همان ابتدای کار در اسلام پذیرفته شد، در ایران بیشتر به زرتشتیان منسوب می‌شده است. این را هم باید در نظر داشت که احتمالا تا عصر ایلخانی یعنی تا قرن هفتم هجری همچنان بخش عمده‌ی جمعیت ایران زمین از کشاورزان و دهقانانی تشکیل می‌شده که بیشترشان زرتشتی بوده‌اند. یعنی داده‌هایی هست که نشان می‌دهد تا حمله‌ی مغول دین اسلام دین اقلیتی شهرنشین بوده و توده‌ی جمعیت روستایی همچنان زرتشتی بوده‌اند. جشن مهرگان هم به این گروه مربوط می‌شده و تا حدودی در مقابل جشنهای اسلامی فطر و قربان قرار می‌گرفته، و البته با نوروز پیوند داشته که جشن ملی و عمومی همه‌ی ادیان ایرانی بوده است. پس از حمله‌ی مغول است که شیرازه‌ی کهنسال زندگی اجتماعی در ایران دریده می‌شود و قبایل متحرک بر روستاها نیز چیره می‌شوند. از همین دوران زوال تدریجی زبان پارسی در مناطقی مثل آذربایجان و عراق عرب و آناتولی و آسیای میانه و پاکستان امروزین را می‌بینیم و این به خاطر کشتار سخت مغولان است و جایگزین شدن جمعیت بومی ایران با مهاجرانی که مغول و ترک و تاتار هستند. در این هنگامه است که بسیاری از آیینهای دیرین از جمله مهرگان نیز منسوخ می‌شود.

آنچه از سروده های شاعران بر می آید این است که مهرگان را جشن شاهان و خسروان دانسته اند اما بر اساس داشته ها و یافته های اساطیری و تاریخی این جشن به صورت عمومی در بین مردم و کشاورزان هم برگزار می شده چگونه می توان این موضوع ها و تقسیم بندی هارا تمیز داد؟

چنان که گفتم جشن مهرگان جنبه‌ای مردمی داشته و به ویژه با کشاورزان زرتشتی پیوند داشته است. اما چون این طبقه جمعیت بزرگی از ایران را تشکیل می‌داده‌اند، شاهان هم این جشن را با شکوه فراوان برگزار می‌کرده‌اند. طوری که انگار جنبه‌ی شادخوارانه و خوشباشی مهرگان از نوروز جدی‌تر بوده و به همین خاطر در زبان عربی جشن را مهرجان می‌نامند و نه نوروز. نوروز انگار ماهیتی بیشتر آیینی و درباری و ملی داشته و وحدت اقوام ایرانی را نشان می‌داده، در حالی که مهرگان مردمی‌تر و رهاتر بوده و تا حدودی بازمانده‌ی آیینهای کهنسال خسروان باستانی قلمداد می‌شده است.

بهره گیری از جشن های ایرانی برای تقویت روحیه شادمانی و نشاط اجتماعی در جامعه امروز چگونه می تواند اتفاق بیفتد؟

تردیدی در این نکته نیست که ایرانیان امروز با نوعی قحطی شادمانی روبرو هستند و از سردرگمی و بی‌بنیادیِ ساختهای اجتماعی تولید شادی رنج می‌برند. روی آوردن‌شان به آیینها و جشنهای باستانی یکی از راهبردهایی است که چنین نقصی را بر طرف می‌کند و بر خلاف وامگیری‌های سطحی از جشنها و مراسمی که از راه سینما و ماهواره تبلیغ می‌شوند، کوشش برای بازسازی این مسیرهای بومی و دیرینه‌ی شادمانی جمعی که معنایی چشمگیر و رمزگانی غنی را در خود نهفته‌اند، اندیشیده و درست و خردمندانه می‌نماید.

http://entekhabkhabar.ir/visitorpages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=5235,1



برچسب ها: جشن مهرگان ، شروین وکیلی ، حسین زندی ،

دوشنبه 6 مهر 1394

سینما فلسطین همدان بازگشایی شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،هنر ،میراث فرهنگی ،

انتخاب خبر: سینما فلسطین همدان یکی از قدیمی ترین سینماهای کشور است که حوادث زیادی را در 90 سال گذشته از سر گذرانده است. این سینما به بهانه تعمیر و باز سازی حدود یک دهه تعطیل بود اما یک شنبه گذشته همزمان با دومین روز برگزاری بیست و نهمین جشنواره فیلم های نوجوانان در همدان بازگشایی شد.درآئین گشایش این سینما امیرشهاب رضویان سینماگر و کارگردان همدانی به پیشینه تاریخی این سینما و وقایع رخداده در آن اشاره کرد.

به گزارش خبرنگار انتخاب خبر، امیرشهاب رضویان در مراسم گشایش سینما فلسطین با اشاره به نام قدیم این سینما گفت: سینما الوند،«سینما پارادیزو» همدان است. سینما الوند حدود سال های 1310 و 11 افتتاح می شود برای افتتاح این سینما قمرالملوک وزیری به همدان دعوت می شود و در همین سینما کنسرت برگزار می کند. عارف قزوینی که آن زمان سال های تبعید خود را در همدان می گذراند به کنسرت دعوت می شود و گلدانی که توسط یکی از مدیران شهربه او اهدا می شود را به عارف قزوینی تقدیم می کند عارف با این که شرایط مالی خوبی نداشته این گلدان نقره را  پس از مراسم به فقرا می دهد. عارف آن زمان در همین عمارت و باغ بدیع که سال گذشته تخریب شد رفت و آمد می کرد و چندی هم آنجا ساکن بود.

این سینماگر همدانی به آتش سوزی های سینما فلسطین اشاره کرد و گفت: این سینما یک بار در سال 1347 آتش می گیرد و بار دیگر در سال 1352 آتش سوزی رخ می دهد که من هم به خاطر دارم. یکی از دوستان تعریف می کرد که سال 1347 وقتی سینما آتش گرفت و ماشین آتش نشانی سر رسید، متوجه شدند منبع آب ماشین خالی است وشلنگ آب را به حوض میدان می اندازد و ماهی قرمز های وسط حوض را همراه آب به روی آتش پمپاژ می کند.

رضویان ادامه داد: تا سال 1333سینما الوند تنها سالن سینمای همدان بود سپس سینما تاج ساخته می شود سینما هما احداث سال 1335می شود سینما لوکس 1337 ساخته می شود بعدها سال 1354هم سالن  باشگاه معلمان ساخته شد. سینما تاج سابق بعد از انقلاب تعطیل شد اما امیدوارم آقای استاندار بودجه ای اختصاص دهد تا این سینما  بازسازی شود. پیش از انقلاب جمعیت همدان یک سوم جمعیت امروز بود ما 5 سینمای فعال داشتیم اما امروز شهر با بیش از 500 هزار نفر جمعیت دو سینما داریم. همیشه سینما الوند یکی از مهم ترین سینماهای همدان بوده  و هست.

رضویان به درگذشت زنده یاد هما روستا اشاره کرد ودر ادامه گفت: مرحوم محمد تقی کهنمویی هنرمند و بازیگرتئاتردر دهه 20 و 30 بارها به همدان می آید و تئاتر اجرا می کند و در دهه 60 فوت می کند خوشبختانه نام قدیم سینما را بار دیگر بر روی سالن شماره 1 سینما گذاشته اند پیشنهاد می کنم نام سالن شماره 2 را به نام مرحوم محمد تقی کهنمویی بگذارند.

او افزود: این سینما حدود 83 سال تاریخ این شهر را شاهد بوده است. دوبار سقوط مجسمه شاه در مقابل در این سینما اتفاق افتاده است وقایع روز 25 مرداد 1332 را شاهد بوده و بهمن 57 را دیده است این سینما نمادی برای این شهر است.

این هنرمند همدانی افزود: آرزوی دیگری که بارها با مسئولان شهر مطرح کرده ام این است که رینگ اول شهر بسته شود و تبدیل به پیاده راه شود بیشتر اماکن تاریخی شهر در همین رینگ اصلی قرار دارد و باید آنها را حفظ کنیم امیدوارم این طرح اجرا شود.

رضویان به عملکرد استاندار همدان اشاره کرد و گفت: من به خاطر اینکه استاندارهمدان کمک کرد این سینما بار دیگر بازگشایی شود از ایشان سپاسگزارم به خاطر بازگرداندن جشنواره از ایشان تشکر می کنم استاندار همدان بهار امسال از تخریب زورخانه تاریخی همه کسی جلو گیری کرد و اولین مدیری است در طول 35 سال گذشته وقتی ما 400 نفر معترض به تخریب میراث فرهنگی شهر نامه نوشتیم پاسخ داد.

این کارگردان سینما در پایان به شهدای هنرمند اشاره کرد و افزود: این شهر شهدای زیادی داشته است از عین القضات همدانی تا آقا عبدالرزاق حکاک که در مشروطیت شهید می شود میرزاده عشقی که گفته می شود به دست عوامل رضا شاه شهید می شود، مرتضی کیوان در سال 1332 شهید می شود و یک شهیدی داریم به نام سعید یوسفی که فیلم بردار بود و با گلوله مستقیم تانک شهید شد اما دوستان هنرمند همدانی نامی از او نمی برند یاد و خاطره اورا هم گرامی می داریم.

خبرنگار: حسین زندی

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=5070,1



برچسب ها: امیر شهاب رضویان ، سینما الوند همدان ، سینما فلسطین ،

هم‌زمان با روز جهانی غار پاک

غارهای کوه خورزنه همدان پاکسازی شد‌

علاقه‌مندان به محیط زیست و اعضای تشکل‌های غیر دولتی همدان پنج غار از غارهای کوه خورزنه را پاکسازی و زباله‌های جمع‌آوری شده را به مراکز تجمیع پسماند شهری حمل کردند.

صاحب‌خبر -

به گزارش خبرگزاری تسنیم از همدان، سازمان‌های زیست محیطی استان همدان از جمله انجمن توسعه محلی بهارستان، کمیته محیط زیست کانون قلم همدان، نبض سبز حیات و انجمن پویشگران سفر پاک به مناسبت روز جهانی غار پاک، پنج غاز از غارهای کوه خورزنه شهر همدان را پاکسازی و زباله‌های آن را جمع‌آوری کردند.

مدیرکل محیط زیست استان همدان درباره کوه خورزنه اظهار داشت: این کوه در سه کیلومتری شرق همدان، در میان چهار روستای حصار آقا شمسعلی، مزدقینه، کشین و تفریجان واقع شده است که ارتفاع این کوه از سطح دریا تقریبا 2200 متر است.

محمدرضا محمدی افزود: این کوه با غارهای پیدا و پنهان و طبیعت کم نظیر و نیز منطقه‌ای که تا دهه 70 جزء منابع طبیعی بوده است، زیستگاه و پناهگاه گونه‌های جانوری بسیاری بود اما با رشد سکونتگاه‌های شهری و روستایی اطراف و تهدید و تصاحب اراضی توسط زمین‌خواران، این سرمایه ملی و زیستگاه طبیعی و همچنین گونه‌های جانوری آن مورد تهدید قرار گرفته است.

وی با اشاره به تنوع زیستی کوه خورزنه تصریح کرد: اکنون دو تیره جغد، عقاب، خرگوش، روباه، شغال، جوجه تیغی، تشی یا خارپشت، قمری و انواع پرندگان و خزندگان و گونه‌های مختلف آفتاب پرست در این زیستگاه وجود دارد.

مدیرکل محیط زیست استان همدان با اشاره به وجود سنگواره و فسیل اطراف کوه خورزنه بیان کرد: حضور عشایر و شکارچیان تهدید دیگری است که زندگی این جانوران را در معرض خطر قرار داده است.

نماینده مؤسسه توسعه علمی بهارستان نیز به عنوان یکی از تشکل‌های مردم نهاد زیست محیطی در برنامه پاکسازی غار شرکت داشت در این باره اظهار داشت: هر سال هم زمان با روز جهانی غار پاک، غارنوردان و علاقمندان به طبیعت تلاش می‌کنند زباله‌های غارهای را پاکسازی کنند و اهمیت پاکیزگی و پاسداری از غارها را به گوش دیگران برسانند.

حسین زندی افزود: دلیل انتخاب غارهای کوه خورزنه برای پاکسازی از طرف تشکل‌های غیر دولتی این است که تعرض‌ها روز به روز به محوطه باستانی و طبیعی خورزنه بیشتر می‌شود و کوه خواری و زمین خواری عرصه این محوطه را هر روز تنگ‌تر و کوچکتر می‌کند.

وی گفت: با این اقدام علاوه بر پاکسازی و توجه به اصول توسعه پایدار، تلاش ما این است که مسئولان به اهمیت و حفظ این محوطه توجه کنند و برای ثبت ملی آن اقدام کنند.

انتهای پیام/

R41405/Pne


برچسب ها: کوه خورزنه همدان ، غارهای خورزنه همدان ، پاکسازی غار های همدان ، روزجهانی غار پاک ،

تعداد کل صفحات: 8 1 2 3 4 5 6 7 ...
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic