پیشروی زمین های کشاورزی به تپه پیسا / کهن ترین سکونتگاه همدان در حال نابودی است
محوطه باستانی تپه پیسا که آن را نخستین سکونتگاه همدان می دانند، نه تنها تحت تاثیر مزارع کشاورزان قرار گرفته است، بلکه معتادانی که این مکان را برای خود دنج می پندارند، تراشه های باستان شناسی را به محل حفاری های غیرمجاز خود تبدیل کرده اند.

به گزارش خبرنگار مهر، محوطه باستانی تپه پیسا که سال 77 به شماره 2023 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده، در محوطه ای به وسعت 18 هکتار که هفت هکتار آن حریم اصلی است در استان همدان واقع شده که فاصله آن با تپه باستانی هگمتانه دو و نیم کیلومتر است.

نخستین دژهمدان که بنا بر یافته های باستان شناسی آن را به قوم کاسی نسبت می دهند، پیشینه آن از تپه باستانی هگمتانه نیز بیشتر است و آن را نخستین سکونتگاه همدان دانسته اند. در این محوطه بیش از 30 لایه باستانی شناسایی شده است. اولین بار شارل دو فوسه در سال 1913میلادی حفاری هایی در آن انجام داد وبخشی از تپه شرقی را گودبرداری کرد.

پس از او دمورگان به کاوش در این تپه می پردازد و آثاری از نیمه هزاره سوم پس از میلاد به دست می آورد که مربوط به دوره مادی- کاسی است. اشکانیان آخرین فرمانروایان این دژ کهن بوده-اند.سپس کاوشهایی توسط قوسی و مهریار انجام گرفت. در دهه هفتاد نیز بر اساس تفاهمنامه‌ای بین دانشگاه و پژوهشکده باستان شناسی، کاوشها به دانشکده هنر واگذار شد.

به تازگی نیز باستان شناسانی مانند محمد رحیم رنجبران، محمدی فر و مترجم در این محوطه کاوش کرده اند که منجر به شناسایی 30 لایه باستان شناسی شده است. این تپه یکی از مهمترین یافته های  بازمانده از این عصر است و می توان آن را مرکز اصلی بقایای عصر مفرغ دانست.

در این باره، حسین زندی یکی از فعالان میراث فرهنگی در استان همدان به خبرنگار مهر گفت: بیشتر اراضی این تپه جز زمینهای حصار قصابان (حصار دیزج) است و هنوز کشاورزان در کنار آن به کشت و ذرع می پردازند. همین امر یکی از عوامل تخریب تپه است. کشاورزان برای گسترش زمین های خود سعی دارند به سوی تپه پیشروی کنند. آنها همچنین از خاک تپه به عنوان کود استفاده می کنند.

وی ادامه داد: منحرف کردن جریان آب رودخانه "خاج گیر" به سمت تپه که از میان تپه شرقی و غربی می گذرد باعث شده، خاک تپه شسته شده و از طرفی کشاورزان حریم رودخانه را با کامیون-های خاک پر می کنند تا زمین کشاورزی گسترش یابد. این عمل در سال های اخیر به دلیل افزایش زمین در منطقه بیشتر شده است.

وی افزود: کاوش های آموزشی صدمه زیادی به این تپه وارد کرده است پژوهش های باستان شناسی آموزشی باید در یک محوطه کوچکتر و استقرار موقت صورت گیرد. محوطه های باستانی مهم مثل این تپه از حساسیت بالایی برخوردارند اما هربار باستان شناسان پس از کاوش و ایجاد تراشه تپه را به حال خود رها کرده اند و هیچ گونه حفاظتی صورت نمی گیرد. این تپه به مرکز حفاری های غیر مجاز قاچاقچیان تبدیل شده است.

غیر از آسیب های رودخانه و اراضی کشاورزی، احداث جاده همدان - لالجین (بیجار) در سالهای اخیر نیز در حریم این تپه صورت گرفته است. این جاده کمتر از 30 متر با تپه اصلی( شرقی) فاصله دارد. همچنین اداره آب و فاضلاب لوله اصلی انتقال آب دشت بهار به همدان را از حریم تپه پیسا انتقال داده است و بوی فاضلاب که در اطراف تپه به مشام می رسد ، آزار دهنده است.همچنین زباله های درون رودخانه صحنه زشتی را در محوطه بوجود آورده است.

با اینکه گفته می شود این تپه در سال 83 تعیین حریم شده است. اما ساخت و سازها توسط  نهادهای شهری و خصوصی ادامه دارد. کارگاه تولید بتن، ماشین شویی و تولید مصالح ساختمانی در نزدیکترین نقطه این اثر باستانی است و روز به روز به تپه نزدیکتر می شوند.

افزون بر تخریب های صورت گرفته به وسیله کشاورزان، راهسازی، آب و فاضلاب و حفاری های غیر مجاز، این تپه  مرکز تجمع و زندگی معتادان شهر است و بیشترین تخریب از جانب آنان بوده است. از آنجا که این محوطه تاریخی نزدیکترین نقطه به شهر است و هیچ گونه نظارتی به آن نیست، معتادان با امنیت کامل آنرا تصرف کرده اند. عدم نظارت وحفاظت به قدری است که دهها تونل در آن حفر کرده اند که گاهی طول آن ها به  چهار متر می رسد. این معتادان زمستان را در این تونلها سر می کنند و حتی  برخی حفاری معتادان بر روی تراشه‌های باستان شناسان انجام  شده است.

با این همه تپه پیسا با داشتن پیشینه ای کهن و ظرفیت های پژوهشی غنی می تواند به یکی از مراکز جهانی مطالعات باستان شناسی تبدیل شود. فعالان میراث فرهنگی امیدوارند هرچه زودتر این سرمایه ملی سامان داده شود و سازمان میراث فرهنگی و گردشگری توجه بیشتری به این مناطق داشته باشد.

 


برچسب ها: تپه پیسا ، باستانشناسی ،

جمعه 6 اردیبهشت 1392

گردشگری پاک برای زمین پاک

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :توسعه پایدار ،مطالب در خبر گزاری ها ،زیست بوم ،

گردشگری پاک برای زمین پاک

سفر با وسایل شخصی و به یکباره راهی جاده شدن این روزها بیش از سایر روش‌های سفر مورد توجه قرار گرفته و به تبع آموزشی که در پس آن وجود ندارد منجر به آلودگی‌های محیط زیستی می‌شود. این درحالی است که می‌توان با تورهای گروهی و آموزش گردشگران، گردشگری پاک برای زمین پاک را تبلیغ کرد.

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ‌ گردشگری ـ‌ پیش از ماشینی شدن جوامع بیشتر سفرها جنبه تجاری و زیارتی داشت وگاهی مسافرت‌ها برای آموزش و تحقیق انجام می‌شد. اما با اختراع ورشد وسائل نقلیه جدید مانند هواپیما ، قطار و اتومبیل‌های عمومی و شخصی گونه‌های نوین گردشگری نیز پدید آمد و رشد کرد. در ایران نیز سرمایه گذاری و تبلیغات بیشتر نهادها برای ترویج این نوع سفرهاست.
 
تبلیغات سفر در سال های اخیر با اقبال مردم روبرو شده است و گرایش به گردش در بین خانواده ها افزایش یافته. یکی از دلایل این اقبال ، نداشتن محل تفریح مناسب در مبدا سفر یعنی محل زندگی مسافر است. در این میان می‌توان از کمبود سالن کنسرت ، تئاتر،سینما ، سالن ورزش وبازی و نبود برنامه مناسب برای اوقات فراغت به عنوان بخشی از این کمبودها نام برد که می تواند جایگزین سفرهای بدون برنامه ریزی و از روی ناچاری باشد.
 
نتیجه این سفرها ازبین رفتن سالانه بیش از 19 هزار نفر انسان در جاده ها، برجای ماندن انبوهی از زباله در طبیعت و گاهی هدر دادن هزاران ساعت وقت با ارزش در این سفرهای بی حاصل است. باید توجه داشت همه مردم نیاز به مسافرت ندارند ، به این مسئله از رفتارهای مسافران و در واقع از طریق روانشناسی سفر می توان پی برد . لازمه سفر ابتدا آموزش است و سپس مسائل مالی و اقامتی و دیگر ملزومات در گردشگری است.
 
یکی از متداولترین وسائل نقلیه سفر در ایران ، سفر با اتومبیل شخصی است. از آنجا که از روحیه جمع گرایانه کمتربرخورداریم  و با معضلاتی چون مصرف گرایی و چشم وهم چشمی مواجه هستیم این نو مسافرت همه گیر شده است. 
 
از پدیده های که از نشانه های این نوع گردشگری در ایران است ، ریختن زباله " پوست میوه ،بطری نوشابه وآب ،کیسه چیپس و پفک، ته سیگار و... از شیشه اتومبیل به بیرون است . بارها از خود پرسیده ایم این چه رفتاریست که از انسان قرن بیست و یکمی مدعی تمدن و گذشته پربار سر می زند؟ وشگفتی اینجاست که این رفتار از سرنشینان اتومبیل های گران قیمت بیشر سر می زند. اما برخی از این افراد که تجربه سفر های خارجی نیز دارند در پاسخ به این سوال که آیا در سفرهای خارجی هم کسی این عمل را انجام می دهد ؟ می گویند" در آنجا چون همه جا تمیز است و زباله وجود ندارد ماهم نمی ریزیم . یا می گویند شان انسانی اجازه نمی دهد در یک کشور غریبه کسی این کار را انجام دهد.
 
اما این سوال مطرح است که این افراد که ادعای میهن پرستی نیز دارند آیا اتومبیل شخصی خود را بیشتر از خاک وطن دوست دارند که زباله خود را به روی این خاک می ریزند ؟ درحالی که می توان در داخل اتومبیل ها ظرفی را برای جمع آوری زباله قرارداد.
 
سوال دیگر اینکه چه تفاوتی بین خاک ایران و خاک امارات و یا مالزی و انتالیا وجود دارد که در آنجا به خود اجازه نمی دهند زباله بریزند اما خاک این سرزمین با سطل آشغال اشتباه گرفته می شود؟ و یا شان منزلت انسانی از امارات متحده عربی تا ایران دچار چه تغییر وتحولاتی می شود؟
 
کارشناسان همواره بر این مسئله تاکید کرده اند که گردشگرانی که به سفرهای خارجی می روند می توانند الگویی برای گردشگری داخلی باشند ، اما ظاهرا این اتفاق نیفتاده است. گردشگری گروهی به ویژ از طریق آژانس های گردشگری و با همراهی راهنما می تواند مردم را به سوی گردشگری بدون زباله راهنمایی کند.
 
فعالان محیط زیست براین امیدند که نهادهای متولی سفر چه دولتی وچه خصوصی پیش از تبلیغات جذب گردشگرو ترغیب مردم به مسافرت ، آنهارا با آموزش های سفر و انواع سفر آشنا کنند تا  رفتار های این چنینی از هم میهنان سرنزند به زشتی چنین کرداری پی ببرند و گردشگران سفری پاک برای پاسداشت زمین پاک داشته باشند.
 
حسین زندی


برچسب ها: نهادهای مدنی ، سمن ها ،

جمعه 6 اردیبهشت 1392

تاسیس موزه اسب در قدیمی ترین اصطبل همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،گردشگری ،گفتگو ،

 
از سوی فعالان صنعت اسب و توسعه گردشگری :

تاسیس موزه اسب در قدیمی‌ترین اصطبل همدان

همدان به عنوان یکی از مراکز قدیمی پرورش اسب در کشور این روزها خواستار تاسیس موزه اسب در قدیمی‌ترین اسطبل این استان شده‌است تا با این کار و به واسطه حضور گردشگرانی که برای دیدن اسب‌ها می‌آیند راه برای توسعه گردشگری ورزشی باز شود.

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ‌ گردشگری ـ از دیر باز ایران را به عنوان خاستگاه اسب در جهان می‌شناسند. از این رو تنوع نژادی اسب در ایران بیش از دیگر کشورهاست . همدان ازجمله مراکز قدیمی پرورش اسب در کشور است که اینروزها نیاز به توجه بیشتری دارد.
 
"وحید برقعی" رئیس فدراسیون سوارکاری همدان در مورد جایگاه پرورش اسب درهمدان به CHN گقت: «علاوه بر آنکه صنعت اسب در همدان سابقه دیرینه‌ای دارد، در یک قرن گذشته از جایگاه خاصی نیز برخوردار بوده است. از زمانی که زنده یاد "مری لیلی قراگوزلو" در روستای ورکانه پرورش اسب اصیل ایرانی (عرب خوزستان) را شروع کرد و مرحوم "مهدی مکاره چی" اولین باشگاه نخصصی در این شهر را راه اندازی کرد، شرایط ویژه ای برای همدان رقم زده‌شد.»
 
به گفته او، ورزش سوارکاری همدان در رشته پرش با اسب رغیب استان های دیگر است به خصوص اسب هایی که در مسابقات شرکت کردند بیش از دوبرابر سایر استان ها (به جز تهران و البرز) است .  
 
برقعی در ادامه افزود: «صنعت اسب استان شامل بخش های سخت افزاری و نرم افزاری است که در بخش سخت افزاری 6 باشگاه سوارکاری دارد و مراکز پرورش در شهرهای همدان ، صالح آباد ، رزن، ملایر و نهاوند فعال هستند.»
 
به گزارش CHN، صنعت اسب تعریف ویژه ای دارد. از یک منظر تولید و پرورش و دیگری تولید ادوات جانبی در این زمینه که همدان به صورت نیمه صنعتی در حال تولید ادوات و تجهیزات باشگاه های سوارکاری در حال ارائه خدمات است.
 
رئیس فدراسیون سوارکاری همدان ادامه داد: «با جایگاهی که این شهر در صنعت چرم دارد می تواند در صنایع دستی و ادوات سوارکاری نیز تاثیرگذار باشد مورد دیگر پرورش از نژادهای مختلف است که همدان خاستگاه پرورش اسب اصیل ایرانی(عرب خوزستان) است امروز نیز اسب ترکمن تولید می شود.»
 
گردشگری ورزشی نیازمند توجه مسئولان است
برقعی در پاسخ به این سوال که چرا قدیمی ترین اصطبل استان در ورکانه که در حال تخریب است بازسازی و یا تبدیل به موزه اسب نمی شود به CHN گفت: «من خواهش می کنم مسئولان به خصوص در میراث فرهنگی به این مسئله توجه کنند چرا که این منطقه با ظرفیت هایی که دارد می تواند به محل برگزاری جشنواره بین المللی اسب ایرانی تبدیل شود و فصل مشترک ورزش سوارکاری ، صنعت معدن و سازمان میراث فرهنگی اسب است و هر کدام می توانند سهم خود را در این زمینه داشته باشند.
 
به اعتقاد او، از آن جا که اسب سواری ورزشی خصوصی است می تواند با آژانس های گردشگری که کار اکوتوریسم انجام می دهند یک تفاهم نامه مشترک انجام گیرد تا بخش خصوصی با همکاری نهادهای گردشگری بتواند برای جذب گردشگر داخلی و خارجی تلاش کند.
 
برقعی در مورد برنامه های آینده فدراسیون سوارکاری همدان گفت: «از دور سوم سفر ریاست جمهوری مصوبه ای داریم که برای اولین مرکز بین المللی مسابقات ورزش های سواره تهیه شده است اما هنوز به نتیجه نرسیده است که امید داریم در سال 92 به نتیجه برسد .»
 
"ابراهیم کارخانه‌ای" نماینده مردم همدان در پاسخ به این سوال که با توجه به ظرفیت های موجود  و نیازهای استان چرا سرمایه گذاری های دولتی صورت نمی گیرد گفت: « من در جریان نیستم.»
 
اسب‌ها ممنوع الخروج، سیاحان در اندیشه اسب ایرانی
"محمد زندی" پرورش دهنده اسب ایرانی مهم ترین ویژگی اسب های ایرانی را تنوع نژادی و گونه های مختلف اسب دانست و به CHN گفت: «در هیچ کشوری ده ها گونه از نژادهای مختلف را هم زمان نخواهید یافت اما در ایران این امتیاز وجود دارد تا اسب کرد، ترکمن، کاسپین، اصیل (خوزستان) و گونه های مختلف این نژادها را در کنار هم داشته باشیم که هر یک می تواند منشاء اتفاق مثبتی برای  جذب و توسعه گردشگری کشور باشد.
 
او افزود: «علاوه بر جذب گردشگر ورزشی از طریق مسابقات سواری استقامت ، پرش ، چوگان و زیبایی اسب به عنوان حیوانی که  گذشته تاریخی  پر باری را به همراه دارد می تواند موجب جذب سیاحان شود .»
 
زندی مهم ترین مشکل را ممنوع الخروج بودن اسب و ممنوعیت صادرات دانست و گفت: «ما نه تنها با این کار ارزآوری را از دست داده ایم بلکه در هیچ مسابقه بین المللی نمی توانیم شرکت کنیم و مهم تر از همه این که نژادهای اسب ایرانی به نام دیگر کشورها ثبت می شود مانند نژاد اسب خوزستان که به نام اعراب ثبت شده و اسب کاسپین (اسبچه خزر) که انگلستان به دنبال ثبت آن است.»


برچسب ها: سوارکاری ، همدان ، موزه ،

http://www3.hamedan.irna.ir/fa/News/80625103/ا

نقش موثر تشکل های مردم نهاد در حراست از محیط زیست

همدان- تشکل های مردم نهاد و سازمان های مردمی در عرصه محیط زیست، نقش اساسی در راستای ارتقای سطح فرهنگ زیست محیطی در جامعه دارند.

به گزارش ایرنا دنیای امروز پس از گذار از عصر صنعتی و قدم گذاشتن در دنیای الکترونیک بیش از گذشته در حسرت محیط زیستی پاک و عاری از آلودگی است، از همین رو است که در سراسر جهان روزهایی در سال را برای یادآوری این عامل مهم در زندگی بشر مشخص کردند تا به یاد بشر بیندازند که چقدر مدیون زمین و آنچه بر روی آن رشد و نمو می کند، هستند.

22 آوریل مطابق با دوم اردیهشت ماه در سراسر جهان به نام روز زمین پاک معرفی شده است و مجمع عمومی سازمان ملل، طی یک قطعنامه از کشورهای عضو سازمان، نهادهای سازمان ملل، سازمان های بین المللی، منطقه ای و زیرمنطقه ای، جامعة مدنی و سازمان های غیردولتی (NGO) درخواست می کند که آگاهی افراد درباره روز جهانی زمین پاک را وسعت بخشند و محترم شمارند.

تشکل های مردم نهاد همدان نیز چند سالی است به مناسبت های مختلف برنامه هایی در راستای حفظ محیط زیست و ارتقای شاخص های زیست محیطی اجرا کرده و خواستار همکاری آموزش و پرورش با ایجاد واحد درسی مستقل برای تبیین اهمیت محیط زیست در میان دانش آموزان هستند.

یک فعال محیط زیست در گفت و گو با ایرنا با اشاره به واضح بودن نقش محیط زیست در توسعه پایدار، گفت: برنامه هایی که به مناسبت روزهای مختلف برای حفظ و حراست محیط زیست اجرا می شود با هدف آموزش کودکان برای ایجاد احساس مسوولیت نسبت به محیط زیست خود آن ها انجام می گیرد.

ˈحسین زندیˈ ادامه داد: در مراسم روز زمین پاک با دعوت کردن از برخی مهدهای کودک و مدارس ابتدایی به دنبال این هستیم که آموزش حفظ محیط زیست را از کودکی در افراد جامعه نهادینه شود.

عضو انجمن ˈدوستان زمینˈ افزود: در این برنامه یک کیسه زباله و یک پرسش نامه به افراد حاضر داده شد که هر یک را پس از پر کردن تحویل برگزار کنندگان دهند و در نهایت به چهار نفر جوایزی به رسم یاد بود اهداء شد.

زندی ادامه داد: در روز جمعه گذشته به همت تشکل های مردم نهاد، تپه عباس آباد از زباله های ریخته شده در محیط پیرامون پاکسازی شد که با استقبال خوبی از سوی مردم همراه بود.

وی تأکید کرد: البته اگر قرار باشد که دوستداران طبیعت به پاکسازی و جمع آوری زباله بپردازند و دیگران با تولید زباله آن را در طبیعت رها کنند جز یک دور باطل پدید نخواه آمد و باید امر آموزش ترویج یابد.

این فعال محیط زیست افزود: تأکید نهادهای مدنی بر آموزش همه جانبه مردم به خصوص کودکان است تا این دور تسلسل پایان یابد و نتیجه مناسب حاصل شود.

وی ادامه داد: برای نهادینه کردن این مهم باید تمامی نهادهای مسئول دولتی، به خصوص رسانه ها ورود موثر پیدا کنند.

معاون فرهنگی و اجتماعی شهرداری همدان نیز در گفت و گو با ایرنا گفت: یکی از سیاست ها و و وظایف اداره آموزش حقوق شهروندی حوزه معاونت فرهنگی و اجتماعی بحث تبلیغ و تبیین اهمیت زمین پاک و محیط زیست است.

ˈعباس صوفیˈ افزود: اداره حقوق شهروندی با هدف قرار دادن دانش آموزان دوره ابتدای به دنبال نهادینه کردن حفظ محیط زیست از کودکی در شهروندان است.

وی ادامه داد: معاونت فرهنگی شهرداری همدان با حمایت از تشکل های فعال در حوزه محیط زیست، تولیدات فرهنگی، و تبلیغات محیطی به دنبال افزایش اگاهی شهروندان است.

صوفی تأکید کرد: البته این مقوله مهم جهان امروز تنها با ورود یک نهاد یا ارگان موثر نمی افتاد و چون بحث فرهنگ سازی مطرح است رسانه ها به ویژه صدا و سیما نقش مهمی می توانند ایفا کنند.


برچسب ها: زیست بوم ، زمین پاک ، همدان ،

نسخه چاپی
 
فرسفج دومین مرکز سفال همدان

سفری برای دیدن یکی از زیباترین کاروانسراهای شاه عباس

حسین زندی

همدان را به عنوان شهری تاریخی می‌شناسیم و برای دیدن آثار تاریخی این شهر سر از پای نمی‌شناسیم. اگر گذرتان به همدان افتاد از دیدن کاروانسرای فرسفج که به کاروانسرای شاه عباسی شهرت دارد غافل نمانید چراکه می‌توانید علاوه بر بازدید از این کاروانسرا از محصولاتی همچون حبوبات، غلات ، صیفی جات ومیوه به ویژه گردو ،سیب و انگور ممتاز فرسنج بهره‌مند شوید.

 
خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گردشگری‌ ـ‌ فرسفج شهری است ازتوابع شهرستان تویسرکان در استان همدان، مرکز بخش قلقل رود که در جنوب غربی استان همدان در مسیر جاده تویسرکان به اسد آباد ، کنگاور قرار گرفته است . ارتفاع آن از سطح دریا 1620 متر است، حدود 300 خانوار جمعیت دارد که تعدادی از آنها ازروستاهای اطراف به این شهر کوچک مهاجرت کرده اند .
 
در گذشته نام فرسفج "پراسپه" بود. پسوند "فر" در فارسی کهن به معنی شکوه است چنانکه در  نام بسیاری از شهرها مانند فراهان ، فرمهین و . . . می‌توان این پسوند را دید. پسوند "فج" و "وج" نیز در نام مکان‌های بسیاری تکرار شده است مانند ساوج که امروزه ساوه تلفظ می شود . فرسفج نیز در بین ساکنان محلی "فرسفه" یا "فرسوه" خوانده می شود .
 
همان طور که از نام آن برمی آید فرسفج از روستاهای تاریخی ایران است اما پژوهشگران بر اساس یافته ها قدمت آن را به دوره صفوی نسبت داده اند . آنچه مسلم است این است که فرسفج در زمان حکومت صفویان رونق بسیار یافته است . به نظر می رسد این رونق ناشی از ثبات حکومت و گسترش بازرگانی بوده است و تاثیر و پیامد آن بر این روستا سه بنای ارزشمندی است که بر جا مانده است .
 
در گذشته اقتصاد فرسفج از راه کشاورزی ، دامپروری ، سفالگری و بازرگانی بوده است . وجود باغات سرسبز زمین مساعد و رودخانه های پرآب همچنین کارگاه های سفالگری واین که فرسفج در مسیر کاروان ها قرار داشت باعث می شد ساکنانش از این طریق کسب و کار کنند اما امروزه کشاورزی و دامپروری اصلی ترین مشاغل شهروندان فرسفج است و کارخانه ها و کارگاه های اطراف این شهر نیز با کشاورزی مرتبط است .
 
محصولات فرسفج حبوبات، غلات ، صیفی جات ومیوه به ویژه گردو ،سیب و انگور ممتاز است تا جایی که پیشنهاد شد پس از بازسازی کاروانسرای شاه عباسی فرسفج جشنواره گردو در این کاروانسرا برگزار شود .
 
مردم فرسفج به زبان لری سخن می گویند که به زبان لری تویسرکان نزدیک است و داستان ها ، متل ها و افسانه های زیبایی را این زبان روایت می کند . اگرچه در اطراف فرسفج مردم برخی روستاها به گویش لکی سخن می گویند و تنها یک روستا به نام حاجی تو به زبان ترکی با لهجه قشقایی صحبت می کنند . گفته می شود ساکنان حاجی تو در دهه های گذشته به این منطقه مهاجرت کرده وساکن شده اند .
 
در کنار فرسفج به دلیل دارا بودن اهمیت تجاری و جغرافیایی که در مسیر کاروان ها قرار داشته است پلی بر روی رود خانه قلقل رود ساخته شده است . جهت پل از شرق به غرب است و به موازات آن پلی جدید احداث شده است .این پل در زمان صفویه به طول 60 متر وعرض 8 متر بنا شده که اخیرا مرمت ودر 21 اردیبهشت 1376 به شماره 1874 در فهرست آثار ملی ثبت شده است . مصالح به کار رفته در ساختمان این پل سنگ ، آجر، ملات ساروج و گچ است .
 
کاروانسرای فرسفج از مجموعه کاروانسراهای ساخته شده در عصر صفوی است که به کاروانسرای شاه عباسی شهرت یافته است . این کاروانسرای کم نظیر سالها استراحتگاه کاروانها ، بازرگانان و زائران بوده است . سبک معماری بنا صفوی است ودر اوایل قرن یازدهم ساخته شده است . این بنا نیز در سال 1376 در فهرست آثار ملی ثبت شده است .
 
کاروانسرای فرسفج حدود 4000 متر مربع مساحت دارد و در سالهای گذشته با هدف ایجاد بازارچه صنایع دستی وگردو مرمت شده است اما تا کنون چنین اتفاقی مشاهده نشده است . اشیا کهن یافته شده در کاروانسرای فرسفج در موزه شهر همدان نگهداری می شود .
 
یکی دیگر از آثار تاریخی فرسفج حمام این شهر است که در زیر خاک مدفون است و هنوز بازسازی نشده است . گفته می شود این حمام نیز از آثاردوره صفوی است و تا اوایل دوره پهلوی دوم مرد استفاده اهالی بوده است .
 
همانطور که اشاره شد فرسفج مرکز تولید سفال منطقه بوده است و آثار کارگاه ها و کوره های سفالگری در کنار کاروانسرا بیست سال پس از تعطیلی همچنان پابرجاست . فرسفج بعد از لالجین دومین مرکز سفال استان همدان به شمار می رود ودر گذشته سفال بدون لعاب فرسفج زبانزد مردم منطقه بوده است .
 
فرسفج علاوه بر مسیر تویسرکان به کنگاور راه دیگری از طرف همدان دارا که مسیر تابستانی جاده گنجنامه است . جاذبه هایی مانند قلعه اشتران و روستاهای زیبای کوهپایه‌ای جنوب الوند در این مسیر قرار دارند .


برچسب ها: فرسفج ، تویسرکان ،

 

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=104233&Serv=2&SGr=24

زوج دوچرخه سوار برای پاسداشت زمین هم رکاب شدند

سفر با دوچرخه به منظور پاسداشت زمین و گسترش گردشگری پاک یکی از اهداف زوج دوچرخه سوار همدانی است که از روز گذشته مسیر 800 کیلومتری خود را به سوی آستارا آغاز کردند.

 
خبرگزاری میراث فرهنگی‌ ـ گردشگری ـ "آرش خزائی" و "ندا گمار" از اعضای گروه دوچرخه سواری و طبیعت­گردی آنا دانا هستند که از سال 1382 هر سال با شعار زیست محیطی، اقدام به دوچرخه­سواری برون شهری می­کنند.
 
امسال نیز در آستانه بهار سال 92، در تاریخ هجدهم فروردین ماه، برنامه خود را از شهر شاهرود به مقصد آستارا، آغاز کردند تا طی 12 روز این برنامه را با هدف پاسداشت زمین اجرا کنند.
 
"آرش خزائی" در این خصوص به CHN گفت: «هدف ما از این سفر، اطلاع­رسانی در خصوص سفرهای پاک است. یک میلیون دوچرخه سوار به اندازۀ یک خودرو تولید آلودگی نمی­کند. سفر با دوچرخه نیز روشی برای گردشگری پاک است. از این رو سفر با دوچرخه و نشان دادن انجام این کار را در زمره کارهای خود قرار دادیم تا گامی در راه گردشگری پاک برداشته باشیم.»
 
این عضو فدراسیون دوچرخه­سواری در پاسخ به این سوال که  بالاترین رکورد این زوج برای رکابزنی چقدر است گفت: «در این سفرها هدف ما رکورد و مسافت نیست و بیشتر آگاهی بخشی در زمینۀ گردشگری پاک را در نظر داریم. اما آخرین سفر ما 1700 کیلومتر بود که با شعار خلیج همیشه  فارس وحفظ محیط زیست در سال 91 انجام دادیم.»
 
خزائی با تاکید بر آنکه رسانه‌های جمعی و تلویزیون از یک سو و شهرداری­ها از دیگر سو می‌توانند در جهت گسترش و همگانی شدن دوچرخه سواری با ورزشکاران همکاری کنند یادآور شد: «ما در طول سفر حتی اگر بتوانیم تنها یک نفر را در زمینۀ پاسداشت زمین  و نریختن زباله با خود همراه کنیم، به هدف خود رسیده ایم و این کار تأثیرگذاری خوبی دارد.»
 
"ندا گمار" نیز در پاسخ به این سوال که برخورد مردم با دوچرخه سواری بانوان چگونه است گفت: «من در اولین سفر نگران جاده­ها و برخورد راننده­ها بودم. اما نه تنها مشکلی پیش نیامد بلکه مراقب ما بودند و به ما کمک هم می­کردند. در داخل شهرها نیز به جز شهرهایی که دوچرخه سواری برای بانوان ممنوع است و خانمها اجازۀ دوچرخه سواری ندارند، هیچ مشکلی نداشتیم. حتا گاهی تشویق هم می­شویم.»
 
به گزارش CHN، این برنامه با 800 کیلومتر مسافت، از تاریخ هجدهم فروردین آغاز  و از مسیرهای شاهرود، جنگل ابر، استان گلستان، علی آباد کتول ادامه خواهد یافت و در نهایت در آستارا پایان می­پذیرد. در این برنامه نهادهای مدنی همدان از این ورزشکاران حمایت می­کنند.
 


برچسب ها: دوچرخه سواری ، رکاب زدن ،

 

 

وضعیت خانه دو اژدهای زنجان خوب نیست

معبد صخره‌ای داش‌کسن یکی از سایت‌های تاریخی زنجان است که بدون هیچگونه رسیدگی به حال خود رها شده‌است؛ میزان توجه به این سایت که دو تصویر سنگ تراش اژدها دارد به‌قدری اندک بوده که گویی با معدن سنگ در حال برداشت مواجه هستیم نه محوطه تاریخی!

 
خبرگزاری میراث‌فرهنگی ـ گروه میراث‌فرهنگی ـ معبد صخره‌ای داش کسن حالا دیگر تبدیل به معدن سنگ داش حسن شده، معبدی که به‌دلیل حجاری‌های اژدها به معبد چین هم شهرت یافته اما این سایت تاریخی از ساماندهی و حفاظت مناسبی برخوردار نیست.  
 
به‌گزارش CHN، معبد زیبا و صخره‌ای، اما نیمه‌کاره داش‌کسن در 15 کیلومتری جنوب‌شرقی شهرستان سلطانیه در نزدیکی روستای قرار گرفته است. می‌گویند تاکنون نمونه‌‌ای از آن در ایران مشاهده نشده، با این حال، محلی‌ها از آن به‌عنوان معبد اژدها و  داش کسن نام می‌برند.
 
«حسین زندی» یکی از فعالان میراث‌فرهنگی طی بازدیدی که از معبد داش‌کسن داشته می‌گوید:« داش کسن در زبان ترکی به معنای« سنگ بر» و «محل سنگ بری» است. دیوارهای مقابل این معبد برخوردار از دو سنگ نگاره زیبا است که تصویر دو اژدهاست در طول 3/5 متر را به‌نمایش می‌گذارد».
 
با این حال زندی معتقد است، این روزها این معبد زیبا روزگار خوشی را سپری نمی‌کند. سنگ نگاره‌های آن در معرض باد و باران مورد تهدید واقع‌شده‌اند و محافظ شیشه ای روی سنگ نگاره‌ها نتوانسته از ورود باران جلوگیری کند.
 
این فعال میراث‌فرهنگی ادامه می‌دهد، محوطه معبد در بیشترماه‌های سال محل جمع شدن آب حاصل ازبارندگی است. عاملی که فرسایش سنگ‌ها را به‌دنبال داشته، این درحالی است که این معبد می‌تواند مرکزی برای مطالعات باستان‌شناسان  برای شناسایی ارتباط فرهنگ ایران وچین  در دوره ایلخانان باشد.  
 
درحال‌حاضر، حفاظت و مسقف کردن محوطه داش‌کسن از گزند تخریب‌ها یکی از مهمترین وظایف میراث‌فرهنگی به‌شمار می‌رود چراکه این معبد هر روز با تخریب و گزند بیشتری مواجه می‌شود.
 
گفته می‌شود در اطراف این سنگ نگاره‌‌ها، سه طاق سنگی بزرگ و محراب‌های زیبایی با تزئینات مقرنس وجود دارد. البته دررابطه با چگونگی و زمان ساخت این اثر کم نظیر روایت‌های مختلف شنیده می‌شود اما برخی باستان شناسان معبد داش‌کسن را مربوط به دوره ایلخانان وارغون شاه پدر سلطان محمد خدابنده (الجایتو) نسبت می‌دهند.
 
در منابع آمده است، پیش از آنکه این خانوداده الجایتو به اسلام روی بیاورند، به آیین شمنیزم گرایش داشتند. در این میان برخی نیز معتقدند این سازه عظیم مربوط به پیش از اسلام است. اما به نظر می‌رسد این بنا پیش از اسلام هم وجود داشته و با ورود ایلخانان مغول به ایران و در زمان سلطان محمد خدابنده مورد تغییرات قرار گرفته است.به‌ویژه علامت هایی که روی سنگ‌ها وجود دارد نشانه‌هایی است که در معبد آناهیتا کنگاور روی سنگ‌های معبد توسط معماران بنا ایجاد شده است.
 
 
داش‌کسن، در سال 1353 شناسایی و در دهه 70 خورشیدی کاوش شد. این کاوش‌ها تا سال 73 ادامه داشت. این محوطه درتاریخ3/12/1353 به شماره 1026 به ثبت آثارملی رسیده است . این معبد 600 متری تلفیقی از طرح های اسلیمی هنر ایرانی و هنر چینی است . همچنین وجود سه غار در این معبد بر زیبایی های آن افزوده است. 
 
 
 
 


برچسب ها: زنجان ، معبد داشکسن ،

کد خبر : ۱۰۴۱۳۳ زمان مخابره: ۱۹ : ۲۸ -- ۱۳۹۲/۱/۶ه  | نسخچاپی

سفرهای بدون برنامه ریزی با مشوق‌های دولتی

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=104133&Serv=2&SGr=24

 

انجام سفرهای بدون برنامه ریزی تبدیل به مد جدید نوروز شده‌اند چراکه مشوق‌های دولتی و اختصاص بنزین سفر از یک سو و تعطیلات نوروزی از دیگر سو سبب جمع کردن بارو بونه سفر می‌شود. ولی تا چه اندازه زیرساخت‌های سفر آماده شده و آگاهی‌های لازم به مردم داده‌شده‌است تا چه اندازه گردشگران با برنامه‌ریزی سفر می‌کنند؟

 
خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گردشگری ـ افزون بر بخش خصوصی و برگزارکنندگان تورهای مسافرتی که همواره بنابر رسالت خود، برگسترش گردشگری تلاش و تبلیغ می‌کنند؛ در چند سال گذشته نهادهای دولتی هم علاوه بر تبلیغات رسانه‌ای مشوق هایی در اختیار عده‌ای از شهروندان قرار می‌دهند تا افراد بیشتری برای مسافرت ترغیب شوند.
 
مشوق‌هایی مانند اختصاص بنزین سفر یا حمایت از سفرهای زیارتی در آستانه نوروز شدت می‌گیرد چنانکه 50 لیتر بنزین سفر از امروز 27 اسفند ماه به کارت سوخت مردم اضافه می‌شود. این خبری است که "محمد شریف ملک‌زاده" رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و معاون رئیس جمهور اعلام کرد. براساس این خبر، طبق موافقت رئیس جمهور از امروز با هماهنگی به عمل آمده با وزیر نفت و ستاد حمل و نقل سوخت کارت سوخت مردم 50 لیتر شارژ می‌شود.
 
البته برخی فعالان حوزه میراث و گردشگری معتقد هستند این فعالیت‌ها نه تنها تاثیر مثبتی در رونق گردشگری ندارد بلکه بیهوده ومخرب نیز هست.
 
"حسین زندی" فعال گردشگری همدان در این خصوص به CHN‌ گفت: «دعوت ازمردم برای سفر کردن درشرایط فعلی، جز تولید زباله، ایجاد ترافیک و افزایش قربانیان رانندگی نتیجه‌ای در برندارد.»
 
او با تاکید بر آنکه پیش از دعوت مردم به سفر، باید زمینه‌ها و زیرساخت‌های مسافرت را آماده کنیم خاطرنشان کرد: «تنها با اختصاص 50 یا 60 لیتر بنزین نمی‌توان گردشگری را توسعه داد. با این کار گویی شما مهمانی را دعوت می‌کنید، هزینه رفت و آمد را هم می‌پردازید اما اگر جای سکونت و پذیرایی در اختیار مهمان قرار ندهید و مهمان در پارک بخوابد می‌توان گفت گردشگری را رونق داده‌اید؟ تا چه زمانی باید شاهد چادر خواب بودن مسافران نوروزی باشیم یا از مدرسه‌ها به جای مسافر خانه استفاده کنیم؟»
 
این فعال گردشگری معتقد است: «به جرات می‌توان گفت بیشتر کسانی که با 50 لیتر بنزین بار سفر می‌بندند و درفاصله 500 کیلومتری محل سکونتشان چادر می‌زنند، شهر و استان خود را نمی‌شناسند و جاذبه‌های گردشگری آنرا ندیده‌اند. این درحالی است که می‌توان با معرفی جاذبه‌های محل سکونت به شهروندان، تشویق شرکت‌های گردشگری برای برگزاری تورهای یک روزه درون شهری و توسعه تورهای پیاده‌روی، استفاده از ظرفیت‌های بخش خصوصی به مرور زمان، وضعیت گردشگری کشور را به سمت بهتر شدن و توسعه سوق داد.»
 
البته مسئله دیگری نیز درخصوص اختصاص بنزین سفر برای رونق گردشگری مطرح می‌شود. آیا همه مردم با خودرو شخصی سفر می‌کنند؟ سهم کسانی که با تور یا وسایل نقلیه عمومی مسافرت می‌کنند از این مشوق‌ها چه مقدار است؟
 
زندی در این خصوص یادآور شد: «تجربه نشان داده، ارائه خدمات در مقصد مفیدتر از در نظر گرفتن چنین تشویق‌هایی است. امکانات نامناسب رفاهی، نبود راهنمای محلی، غیربهداشتی بودن غذاخوری‌های بین راهی، نبود خدمات مناسب در سرویس‌های بهداشتی بین راهی و کمبود نقشه و بروشور در بیشتر مراکز گردشگری همواره از معضلات سفرهای نوروزی بوده و هست. به طور مثال از نیمه دوم سال در بیشتر مراکز و جاذبه‌های گردشگری نقشه و برشور وجود ندارد و متصدیان وعده نوروز را می‌دهند.»
 
این فعال گردشگری با اعتقاد بر آنکه یکی از مهمترین مسائل حوزه گردشگری، آموزش پیش از سفر است تصریح کرد: «آگاهی دادن به گردشگران درخصوص انواع گردشگری می‌تواند بخشی از مشکلات این حوزه را که به گردشگر ارتباط پیدا می‌کند مرتفع کند چراکه بیشتر گردشگران تفاوت بین گردشگر مذهبی و زیارتی را با گردشگر فرهنگی و تاریخی یا تجاری نمی‌دانند. حتا تفاوتی بین طبیعت گردی یا سفر از اماکن تاریخی را نمی‌دانند این درحالی است که هریک از آنها نیازهای خاص خود را می‌طلبد.»
 
به گزارش CHN، می‌توان با بسترسازی مناسب و تفکیک گردشگر و اختصاص خدمات مناسب و تخصصی شدن سفر بیش از اختصاص مشوق‌های لحظه‌ای به توسعه گردشگری کمک کرد. در واقع باید گفت آموزش برنامه ریزی برای سفر بیش از ارائه مشوق‌های دولتی می‌تواند توسعه و رونق گردشگری را به همراه داشته باشد.


برچسب ها: نوروز ، گردشگری ، بنزین سفر ،

 
 
 مهمترین آثار تاریخی کشور نگهبان و راهنما ندارند
 

حفظ و نگهداری بناهای تاریخی از وظایف سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و صنایع دستی کشور است اگر چه مسئولیت پذیری شهروندان در سایه آموزش را نمی توان نادیده گرفت اما این سازمان در انجام وظیفه خود همواره ضعیف عمل کرده و نگرانی دوستداران میراث فرهنگی را به دنبال داشته است .

 
خبرگزاری میراث فرهنگی‌ ـ میراث فرهنگی‌ ـ‌ بازدید از اماکن تاریخی و باستانی از جمله گزینه‌هایی است که معمولا هر گردشگر با ورود به یک شهر یا منطقه در لیست مقاصد سفر خود قرار می‌دهد. این بازدید در صورتی می‌تواند دلنشین و نوید دهنده بازدیدی مجدد باشد که راهنمایی مجرب با اطلاعات دقیق بتواند نیازها و کنجکاوی‌های گردگشر را نسبت به آن جاذبه پاسخ دهد.
 
از دیگر سو سپردن نگهبانی و حفاظت از مجموعه‌ها و آثار و بناها نیز از اهمیت بالایی برخوردار است با این وجود  شاهد حضور سربازان بدون آموزش کافی در مکان‌های تاریخی و باستانی هستیم.
 
"حسین زندی" فعال حوزه گردشگی و میراث فرهنگی معتقد است: «اگرچه داشتن نگهبان بهتر از نداشتن آن است اما بهره جستن از حضور سربازان در صورتی مفیدتر خواهد بود که سرباز به صورت داوطلبانه و از روی علاقه به این کار گمارده شود . باید آموزش کافی برای آشنایی نگهبانان با ارزش‌های تاریخی فرهنگی نسبت به این آثار اعمال شود و خدمات کافی و امتیازاتی در اختیار این سربازان قرار گیرد.»
 
او با اشاره به آنکه در سال گذشته به موارد زیادی برخورد کرده‌است که نگرانی درخصوص عدم محافظت از آثار باستانی را افزایش می‌دهد به CHN گفت: «در سه روز متوالی به کاروانسرای روستای رسول آباد همدان مراجعه کردم و با در بسته روبه رو شدم . تپه باستانی حسنلو در نقده که مهم ترین مرکز عصرآهن است و قدمت آن به بیش از ده هزار سال می رسد نیز در فصل زمستان راهنما ندارد.»
 
به گفته این فعان میراث و گردشگری، این مهم درخصوص سایر مجموعه‌ها نظیر مجموعه سه گنبد در شهر ارومیه نیز صدق می‌کند چراکه این مجموعه نیز راهنما محلی ندارد و سربازان هم همیشه در محل حضور ندارند. این درحالی است که مجموعه سه گنبد به عنوان موزه سنگ ارومیه دارای آثار قدیمی و مولاژهایی از کتیبه و سنگ نگاره های آذربایجان است. باید توجه کرد نگهبانی که بر اساس علاقه و از روی عشق کارخود را انتخاب کرده باشد محل خدمت را ترک نمی‌کند.
 
به گزارش CHN، از این دست موارد بسیار می‌توان نام برد که جاذبه‌های گردشگری و آثار تاریخی بدون محافظ و بدون راهنما به حال خود رها شده‌اند. چنین وضعیتی ارائه راهکارهای نوین را می‌طلبد تا سازمان متولی در کنار مردم بتواند از آثار تاریخی و فرهنگی این سرزمین پاسداری کند و به جذب گردشگر بپردازد. گردشگری که یکی از سرمایه‌های اصلی کشور است و باید حقوق آن محترم شمرده شود .
 
زندی معتقد است: «یکی از دلایلی که گردشگران میل کمتری نسبت به رجوع به راهنمایان و دریافت اطلاعات از آنها نشان می‌دهند عدم شایسته سالاری و برخورد نامناسب برخی راهنمایان است این درحالی است که راهنمای آموزش دیده و تحصیل کرده مانند معلم است و می‌تواند به علاقمند کردن گردشگران کمک کند چراکه این روزها راهنمایان گردشگری و فارغ التحصیلان مدیریت جهانگردی ازبیکاری رنج می‌برند.»


برچسب ها: همدان ، ارومیه ، تپه حسنلو ، سه گنبد ،

http://chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=103981&Serv=3&SGr=7

 

 توجه به گردشگری می‌تواند صنایع دستی روستاها را نجات دهد

صنایع دستی در کنار کشاورزی یکی از راه‌های درآمدزایی روستایی به شمار می‌رود. در این راستا با توسعه گردشگری و حضور گردشگران به واسطه تولیدات صنایع دستی روستایی می‌توان درعین رونق گردشگری روستایی در حفظ صنایع دستی گامی بزرگ برداشت.

 
خبرگزاری میراث فرهنگی‌ ـ‌ گردشگری ـ کارشناسان معتقد هستند کشاورزی مهمترین منبع درآمد مناطق روستایی است. البته در روستاها و مناطقی که پیشه کشاورزی اصلی‌ترین عامل ارتزاق و درآمد مردم است، صنایع و هنرهای دیگری نیز به عنوان تولیدات ثانویه موجب شده زن و مرد، پیر و جوان در تولید داخلی، بویژه صنایع دستی مشارکت داشته باشند و از این طریق درآمدزایی برای خود ایجاد کنند.
 
از یک سو به موجب تولیدات صنایع دستی و آثار هنری گردشگران به این مناطق جذب می‌شوند و از دیگر سو همدلی و همکاری که در تولید صنایع دستی وجود دارد موجب سرزندگی در این مناطق می‌شود.
 
چشمه منتش روستایی با معماری دویست ساله  و یکی ازمراکز تولید فرش بیجار است. این روستا در 35 کیلومتر جنوب غربی بیجار واقع شده است روستایی با بیش از 300 خانوار جمعیت و حدود 300 دستگاه دار قالی که عامل تمایز این روستای زیبا با سایر روستاهای همجوار خود است.
 
روستای چشمه منتش نسبت به روستاهای اطراف آبادتر و دارای امکانات بیشتری است درمانگاه، مدرسه راهنمایی، مخابرات و خدماتی که از سوی نهادهای دولتی ارائه شده است موجب رونق اقتصادی روستاست.
 
اولین چیزی که هنگام ورود به این روستا متوجه می‌شوید زندگی است، کودکان مشغول بازی، جوانان سرگرم ورزش، زنان در آستانه در دوک به دست پشم ریسی(تشئی) می‌کنند و دختران پای دار قالی تار و پود هنر این سرزمین را نقش می‌زنند. مردان نیز به پیشه پیشینیان کشاورزی و دامداری را ادامه می‌دهند.
 
اگرچه این روستا نیز از آسیب مهاجرت در امان نبوده اما بیجار و روستاهای اقماریش از مهم ترین مراکز تولید فرش ایران هستند. نقش‌های بیجار، روبی دار گل، گل سرخ، ماسی درهم (ماهی درهم)، شاه عباسی، ترنج و ناترنج، داستان، لاله چکان، شکار و... در این مناطق بافته می‌شود .
 
با این که صنعت قالی بافی در روستای چشمه منتش هنوز نفس می‌کشد و زندگی می‌بخشد اما بدان معنا نیست که همه مسائل بسامان و رضایت بخش است. گرانی مصالح فرش، نابسامانی بازار فروش و نبود مدیریت کارآمد دراین صنعت و مشکلات صادرات باعث شده بافندگان رغبت کمتری برای ادامه کار داشته باشند. 
 
یکی از آسیب‌های این صنعت از میان رفتن نقشه‌های اصلی منطقه است به طور مثال نقشه‌های دیگر نقاط ایران و تابلوفرش‌هایی که در کاشان یا تبریز بافته می‌شد به سفارش شرکت‌ها در این مناطق هم بافته می‌شود این درحالی است که نقشه‌های بومی را دچار آسیب کرده است. البته بافندگان تمایل بیشتری به نقشه‌های محلی دارند .
 
در این میان بافندگان از مشکلاتی مانند فقدان سرمایه و عدم حمایت از سوی مسئولان گله مند هستند.
 
چشمه منتش دارای معماری خاصی است بیشتر خانه‌ها از خشت و چوب است اما زاغه (بئر)های دستکند در مرکز روستا قرار دارد که قدمت آن را بیش از 200 سال تخمین می‌زنند. در ورودی زاغه‌ها با شیبی ملایم از راهرو به داخل اتاقک ادامه پیدا می‌کند.
 
هریک از اتاقک‌ها کاربرد خاصی دارد. نگهداری آذوقه ، انبار خوراک دام و طویله از جمله موارد استفاده این اتاق‌هاست. گفته می‌شود پیش‌تر کاربری مسکونی هم داشته است گاهی این زاغه‌ها به صورت تودرتوست و ارتفاع آن ها تا 40 متر می‌رسد و سقف گنبدی شکلی دارد که از خشت ساخته شده و سقف این بناها هم‌سطح کوچه و درزیر کوچه هاست.
 
دمای داخل بئرها درزمستان گرم و در فصل تابستان خنک است. این پدیده‌های معماری بیننده را به یاد شهرهای زیرزمینی می‌اندازد. در دیگر روستاهای بین بیجار و قروه از این گونه معماری وجود دارد که از جاذبه‌های منطقه است.
 
با اندکی تدبیر توسط سازمان میراث فرهنگی می‌توان از ظرفیت گردشگری این روستاها بازاری برای نجات صنعت فرش پدید آورد.  دیدن معماری خاص روستا شیوه فرش بافی که از پشم چینی و پشم ریسی تا رنگرزی و فرش بافی در یک مکان صورت می‌گیرد از امتیازهای این روستاست که گردشگران بسیاری را می‌تواند جذب کند.
 
در عین حال، ثبت معماری روستا باعث حفظ و نگهداری بناهای آن خواهد شد ومی‌تواند حامی فرش بافی، این هنر ملی، در این نقطه از ایران زمین باشد تا این آثار و سرمایه‌ها برای آیندگان باقی بماند.
 
حسین زندی


برچسب ها: گردشگری ، فرش بیجار ، چشمه منتش ،

 
خودنمایی سیم برق‎های باستانی روی اماکن تاریخی

سواد بصری در اماکن تاریخی صفر است

عکاسی از اماکن تاریخی و جاذبه های گردشگری این روزها تبدیل به یکی از مخاطره انگیزترین کارها شده است. چنانکه سیم های برق و لوله پلیکا از یک سو، سطل های زباله و مرمت های نادرست از دیگر سو منتظر بصری بناهای تاریخی را با نازیبایی های بسیار همراه کرده و دیگر کادری زیبا برای عکاس باقی نگذاشته اند.

 
خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه فرهنگ و هنر ـ یکی از بزرگان عکاسی کشور می‌گوید "عکاسی کردن در ایران از دشوار ترین کارهاست." شاید در ابتدای امر این جمله خنده دار به نظر آید و یا ذهن را به سوی تابلوهای هشدار "عکاسی ممنوع" ببرد اما افرادی که در حوزه عکاسی از میراث فرهنگی و محیط زیست فعال هستند مفهوم این گفته را کاملا درک می‎کنند.
 
با اینکه صنعت عکاسی طی سال‌های اخیر پیشرفت قابل توجهی داشته و دوربین‌های دیجیتال با لنزهای مدرن و پیشرفته همه روزه تولید و وارد عرصه عکاسی می‌شود و هر روز شاهد افزایش تعداد عکاسان هستیم، اما در کشور ما این هنر یکی از مشکل‎ترین فنون است.
 
البته این دشواری کار، به ویژه در حوزه‌های عکاسی از اماکن تاریخی و باستانی بیش از سایر حوزه‌ها رخ نشان می‎دهد چراکه به ندرت مکانی را پیدا خواهید کرد که از سیم‎کشی‎های عجیب و غریب، کابل‎های فشار قوی و ضعیف در امان باشد.
 
در یک روستای هدف گردشگری زیبا که میلیاردها ریال هزینه بازسازی آن شده به غیر از کابل برق شما چیزی نمی‎بینید. شاید نمونه بارز برای این قضیه همان روستای اورامانات باشد که خبرهای بسیاری نیز در این خصوص منتشر شد.
 
اورامانات روستای هدف گردشگری
یا به طور مثال شما در هیچ جای این کره خاکی نخواهید دید بر دیوارهای یک اثر مقدس مذهبی یا یک مکان تاریخی برای نصب پرده و پلاکارد میخ‎های فلزی در اندازه‎های مختلف کوبیده باشند ولی این اتفاق نامبارک در اماکن مذهبی، امامزاده‎ها، مساجد و بقاع متبرکه ایران بیش از سایر مکان‎ها دیده می‎شود.
 
البته نصب این پلاکاردها در ایام نوروز بیش از سایر فصول می‎شود که مطمئنا  بنا را متحمل تخریب‎های بسیار می‌کند. نظیر این مثال نیز در بسطام و بقعه امامزاده محمد کاملا مشهود است.
 
بقعه امامزاده محمد در بسطام
علاوه بر سیم کشی‎ها و پرده کوبی‎ها، اتفاقات ناخوش‎آیند دیگری هم در مکان‎های تاریخی می‎افتد. مثلا دور تا دور امامزاده را می‎کنند و جاکفشی نصب می‎کنند یا تاسیسات آبرسانی و... را در ورودی یک بقعه نصب می‎کنند، یا یک گوشه از یک مسجد قدیمی را بدون مشورت با اهل فن و یا کارشناسان میراث فرهنگی بتن‎ریزی می‎کنند و 10‎ها مورد دیگر که همه روزه شاهد آن هستیم.
 
به همین علت بیشتر بناها ظاهر زیبای خود را از دست داده‌اند به طوری که نمی‎توان یک عکس زیبا بدون وجود عناصراضافه در تصویر گرفت چنانکه این عناصر اضافه برجسته‎تر از سوژه اصلی هستند.
 
مجموعه قلعه فلک الافلاک
اگر از عکاسی حرفه‎ای بگذریم باز این سوال مطرح می‎شود که  اگر فردی بخواهد با گرفتن یک عکس یادگاری، تصویر خود را در کنار یکی از آثار تاریخی یا طبیعی جاودانه کند چه حسی نسبت به سطل زباله‎ای خواهد داشت که با چنان تبحری و به طورشگفت‌انگیزی درمحل نصب شده که هر جور کادر را در نظر بگیری باز در تصویر جای می‎گیرد! یا این شخص چه حسی می‌تواند نسبت به  نیت و هدف مرمتگر و بازساز اماکن باستانی داشته باشد که  لوله گاز یا سیم برق را در منظر و چشم انداز بناهای تاریخی کار می‎‌گذارند؟
 
کاش ما هم اندکی از آنچه بدان سواد بصری و زیبایی شناسی گفته می‌شود بهره می‌‍بردیم. کاش متولیان امر در سفرهای خارجی به شیوه‌های مرمت دیگر کشورها کمی توجه داشته باشند. کاش تمدن هزار ساله امان را با سیم برق و لوله پلیکا نازیبا نمی‌کردیم. کاش با توجه به همین نکات کوچک درس‌های بزرگی به مردم خود می‌دادیم تا شاهد یادگاری نویسی‌ها بر اماکن تاریخی نباشیم. کاش...
 
البته سیم و لوله پلیکا و سایر عناصر مزاحم در اماکن تاریخی در حوزه آثار طبیعی و کوه‌ها ،جنگل و دریا جای خود را به زباله داده‌اند چنانکه از هرمنطقه طبیعی بخواهید عکاسی کنید خودنمایی زباله‌ها را خواهید دید. امید آن می‌رود با نزدیک شدن نوروز که نظافت و زیبایی از نشانه‌های آن است کمتر پرده و بنر تبلیغاتی بر دیوار اماکن تاریخی و جاذبه‌های گردشگری نصب شود و شهروندان مسئولانه باسرمایه های فرهنگی و طبیعی برخورد کنند و شاهد رها شدن زباله در طبیعت نباشیم.
حسین زندی
 


برچسب ها: عکاسی ، سواد بصری ،

 

 
پیراهنی از جنس دریا بر تن پیر محیط زیست ایران
اشک های کهرم به سوی دریاچه ارومیه روان شد
پیراهنی از جنس دریا بر تن پیر محیط زیست ایران
دکتر کهرم خطاب به کسانی که شرایط آب و هوایی را مقصر خشک شدن دریاچه ارومیه می دانند، گفت: من در سفری که به اروپا رفتم از روی دریاچه ارومیه گذشتم که یکپارچه سفید بود پس از آن به دریاچه وان ترکیه برخورد کردم. همان آبی فیروزه ای که توی ذهن من از دریاچه ارومیه است را داشت پس قبول کنیم دلیل خشکی شرایط آب و هوایی نیست.»

 

 

ششمین جشنواره راهنمایان گردشگری سراسر کشور از تاریخ 30 دی تا دوم بهمن ماه 1391 در استان آذربایجان غربی با حضور 700 نفر از راهنمایان گردشگری، هتلداران، مدرسان و پیشکسوتان این حوزه برگزار شد.

 

برگزاری 11 کارگاه توانمندسازی گردشگران به شیوه تسهیلگری، تشکیل کانون سراسری راهنمایان گردشگری، نشست خبری با حضور بیش از سی خبرنگار، سخنرانی اساتید و مسئولان و تقدیر از بزرگان صنعت گردشگری از جمله برنامه‌های این جشن بود. پیش از برگزاری جشن به پیشنهاد مسعود شکرنیا و لیلا کشاورز لباسی که نقشه کوچک دریاچه بر آن نقاشی شده بود در اختیار راهنمایان قرار گرفت و 700 امضا توسط راهنمایان بر روی آن نقش بست با تکمیل شدن امضاها گویی آب به دریاچه بازگشته و نقش آبی دریا بر روی لباس نمایان شده و امضاها قالب دریاچه را پر کرد. در مراسم اختتامیه اثر هنری که 700 تن در خلق آن مشارکت داشتند به کسی اهدا شد که شایستگی آن را دارد به دکتر اسماعیل کهرم. تقدیر از دکتر کهرم موجب برانگیختن احساسات مهمانان شد کهرم که هنگام پوشیدن این لباس با تشویق ممتد حاضران همراه بود برای دریاچه ارومیه اشک شوق ریخت. در این مراسم دکتر کهرم خطاب به مردم گفت: "من به آینده امیدوارم من خدمتتان عرض کردم که شما هستید که همه چیز به دست شما درست می شود و دریاچه ارومیه را برمی گردانید به حالت روز اول. من به آینده امیدوارم می دانید چرا؟" دکتر اسماعیل کهرم سخنانش را با این بیت ادامه داد: " بی چاره نیستم من در فکر چاره ام / بیچاره آنکسی است که در فکر چاره نیست". و روبه حاضران گفت:" به خاطر اینکه مردان مملکت ما همچین افرادی هستند و جوانان آن همچین جوانانی و خدمتگزارشان منم... "

 

دکتر کهرم در بخشی از سخنانش دریاچه ارومیه را با دریاچه وان ترکیه که از شرایط آب و هوایی یکسانی برخوردارند مقایسه کرد و گفت : « ای کسانی که شرایط آب و هوایی را مقصر ( خشک شدن دریاچه ) می دانید من در سفری که به اروپا رفتم از روی دریاچه ارومیه گذشتم که یکپارچه سفید بود پس از آن به دریاچه وان ترکیه برخورد کردم. همان آبی فیروزه ای که توی ذهن من از دریاچه ارومیه است را داشت پس قبول کنیم دلیل خشکی شرایط آب و هوایی نیست.»  او ادامه داد « دریاچه ارومیه را بچه های خود ارومیه نجات خواهند داد من از چند صد کیلومتر آن طرف تر می آیم اگر چه همه جای ایران سرای من است و همه باید کمک کنیم.» کهرم خطاب به مردم ادامه داد : "این بچه ها زندگی را برمی گردانند به دریاچه ارومیه حس من، قلب من می گوید با تقاضا و خواست شماست که این گوشه پرافتخار از مملکت ما آباد خواهد شد . ارومیه باید برای 75 میلیون ایرانی حالا و 175 میلیون ایرانی آینده و نسل های بعد از آن برگردد به حالت طبیعی چون باز هم آب فیروزه ای و پرواز پلیکان های ایرانی را بر فراز آن ببینیم.
جشن راهنمایان گردشگری هرسال هم زمان با روز جهانی گردشگری در یکی از استان های کشور برگزار می شود.از ویژگی های جشن امسال حضور دومیهمان خارجی در جشن بود خانم میدیچی نقاش استرالیایی همزمان با جشن نمایشگاهی با موضوع صلح جهانی در آذربایجان غربی برگزار کرد.ودکتر مارچلو نتاریانی تسهیلگر یکی از کارگاه های جشن بود.

 

 

 

 

http://mihanblog.com/blog/post/new

http://www.honarnews.com/vdcexo8n.jh8eei9bbj.html

 


برچسب ها: آذربایجان غربی ، گردشگری ، جشن راهنمایان گردشگری ، محیط زیست ، دریاچه ارومیه ،

 

 

استان آذربایجان غربی میزبان جشن راهنمایان گردشگری سال 91

استان آذربایجان غربی میزبان جشن راهنمایان گردشگری سال ۹۱

دوم اسفندماه هرسال را روزجهانی راهنمایان گردشگری نامگذاری کرده اند به همین مناسبت راهنمایان گردشگری ایران نیز مدت شش سال است برای گرامیداشت چنین روزی گردهم می آیند تادر کنار برگزاری جشن به مسائل صنفی خود نیز بپردازند. برنامه امسال با شعار"راهنمای گردشگری،حافظ منابع طبیعی ،حامی انرژی پایدار" آغاز خواهد شد وتوسعه پایدار از اهداف فعالان حوزه گردشگری عنوان شده است.
ششمین جشن راهنمایان گردشگری سراسر کشور که بزرگ ترین اتفاق و همایش تورلیدرهای کشور است امسال در ارومیه برگزار می شود . این جشن با حضور بیش از ششصد تن از راهنمایان گردشگری و سی تن از خبرنگاران این حوزه و یکصد نفر مهمان بین المللی و نمایندگان سازمان اکوهمچنین فعالان عرصه جهانگردی وگردشگری مانند هتلداران از تاریخ 30 بهمن تا دوم اسفند 91 در استان آذربایجان غربی و شهر ارومیه برگزار خواهد شد . برگزاری دوازده کارگاه آموزشی وتوانمندسازی به شیوه تسهیلگری با موضوعات مختلف در زمینه گردشگری ازجمله گردشگری خلاق،دیپلماسی گردشگری،توسعه پایداروگردشگری،وگردشگری جامعه محور توسط 21 تسهیلگرداخلی و سه تسهیلگربین المللی وهمکاری تسهیلگران گروه همیاران توسعه پارس، برگزاری انتخابات صنفی سراسری اصناف استان ها ، نشست خبری و واکاوی وضعیت صنعت گردشگری در کشور از جمله برنامه های این جشن است که در مدت سه روز در مجتمع باری و هتل پارک ارومیه برگزار خواهد شد . مهم ترین مسئله ای که در مورد توجه راهنمایان گردشگری در این جشن است دیدار وارتباط با همکاران و مطرح شدن مسائل صنفی راهنمایان است که سعی خواهند کرد به آن بپردازند هر سال جشن راهنمایان گردشگری تندیس نشان جشن توسط میزبان سال گذشته به میزبان سال جدید واگذار می شود و از راهنمایان و فعالان نمونه کشوری در حوزه گردشگری تجلیل می شود . امسال نیز راهنمایان گردشگری از 25 استان کشور در این جشن حضور خواهند داشت و استان هایی که اقدام به تشکیل انجمن صنفی کرده اند تعدادشان بیش از سال گذشته است.همچنین مهمانانی از کشورهای خارجی در این جشن حضور خواهند داشت .همچنین در روز راهنمایان گردشگری از سایت کانون راهنمایان گردشگری کشور رونمایی خواهد شد.

حسین زندی

 

 http://www.honarnews.com/vdcaemnm.49nyy15kk4.html


برچسب ها: گردشگری ، آذربایجان غربی ، جشن راهنمایان گردشگری ،

شنبه 18 آذر 1391

گشایش نخستین نگارخانه خصوصی همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،گفتگو ،

 

با آثاری از مینا آذر افشان انجام شد:
گشایش نخستین نگارخانه خصوصی همدان
گشایش نخستین نگارخانه خصوصی همدان
گالری گلستانه آثار نقاشی و طراحی هنرمند توان جو «مینا آذر افشان » با حضور علاقمندان و اصحاب رسانه در همدان گشایش یافت .

به گزارش هنرنیوز، مینا آذرافشان – از هنرمندان توان‌جو کشور است که بیش از ۱۸ سال به خلق آثار هنری مشغول بوده و در کنار نقاشی و طراحی سرودن شعر را نیز در کارنامه خود دارد. 

نخستین مجموعه شعر او با عنوان « یاد ستاره » درآستانه افتتاح نگارخانه منتشر شد که اشعار عاشقانه او را دربرمی‌گیرد. این توان‌جو از ۳ سالگی به بیماری میوپاتی ( تحلیل عضلانی ) دچار شد و قادر به حرکت نیست.
در گشایش این نمایشگاه او با اشاره به موانع و شرایط خاص راه اندازی این نگارخانه گفت: حدود ۶۰ اثر آماده نمایش است که در مرحله نخست کمتر از ۳۰ اثر در معرض دید عموم قرار گرفت.
 آذرافشان در ادامه درباره انتشار مجموعه شعر « یاد ستاره » گفت: بیش از یکسال این کتاب درانتظار مجوز بوده است.

او اظهار کرد: در سرودن شعر تحت تاثیر فروغ، سهراب سپهری، فریدون مشیری بوده است.

وی هم اکنون با مادرش که او را همراه و مشوق همیشگی خود می‌داند، زندگی می‌کند.آذرافشان دانشجو ترم آخر ادبیات است و بخشی از محل زندگی خود را به این گالری اختصاص داده است.

محمد علی فرجی رییس اداره فرهنگ و ارشاد شهرهمدان در مراسم گشایش این نگارخانه در پاسخ به این پرسش که علت وقفه ۲ ساله در صدور مجوز کتاب این هنرمند چیست و چنین رفتاری با توان‌جو چه توضیحی دارد؟ گفت: کسی که برای نخستین بار کتاب می‌نویسد با اصطلاحات و مواردی آشنا نیست و ممکن است چیزهایی بنویسد که برای چاپ کتاب مناسب نباشد و از آنجا که ما یک مرجع برای چاپ کتاب داریم که آن هم در تهران است، در نتیجه ما در شهرستان تصمیم گیرنده نیستیم.
 از سویی مهمترین وظیفه مسوولین ایجاد فضای مناسب برای هنرمندان بخصوص هنرمندان توان‌جو است درحالیکه بیشتر کتابخانه‌ها و تنها گالری ارشاد در مرتفع‌ترین نقطه شهر همدان قرار دارد.

فرجی در پاسخ به این پرسش که با توجه به اینکه هنرمندان ناچار خود باید اقدام به ایجاد چنین فضاهای هنری بکنند، پس مسوولیت شما در این بین چیست؟ اظهار کرد: در بحث نگارخانه‌ها و در بیشتر شهرهای پیشرفته و کشورهای منطقی، دولت ارتباطی با آثار هنری ندارد و نگارخانه‌ها توسط بخش خصوصی ایجاد می‌شود. ما به روزی امیدواریم که دولت هیچ گونه دخالتی نداشته باشد و وابستگی هنرمندان به دولت کم شود.
 
وی در مورد رفع موانع موجود در ایجاد نگارخانه‌های خصوصی گفت: کسانی که علاقمند به ایجاد گالری خصوصی هستند، مطمئناً با سد و مانعی مواجه نیستند. آیین‌نامه‌های مختلفی در این زمینه داریم حتا اگر مانعی وجود داشته باشد، ما برای رفع این موانع اعلام آمادگی می‌کنیم و همکاری لازم را برای ایجاد نگارخانه خصوصی را انجام می‌دهیم.

به گزارش هنرنیوز، علاقمندان با هماهنگی قبلی می‌توانند به آدرس همدان ۳۰ متری سعدیه – خیابان فاطمیه -۱۸ متری محمدیه – پلاک ۳۸ مراجعه و از این نمایشگاه بازدید به عمل آورند.


برچسب ها: هنرهای تجسمی ، نگارخانه ها ،

سه شنبه 25 مهر 1391

َورکانه روستایی سنگی از دوران کهن

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،گردشگری ،میراث فرهنگی ،

َورکانه روستایی سنگی از دوران کهن

حسین زندی

 

در فاصله 24کیلومتری شرق شهر همدان در کوهپایه الوند طبیعت زیبا، همراه با میراث فرهنگی غنی و دست هنرمند انسان به یاری هم بهشتی ساخته است به نام «ورکانه» که نگین گردشگری همدان اش می خوانند.

نام ورکانه:

پسوند و پیشوند «کانی» و «کانه» زینت بخش تعداد زیادی از روستاها و محله های قدیمی ایران است مانند «کانی سپی»، «هزار کانی»،«کانی دینار» و ... کانی یا کانه در زبان پهلوی و کردی امروز به معنی چشمه آمده است در اینجا نیز ورکانه را کنار چشمه معنی کرده اند این روستا دارای چشمه های بسیار زیباست که در هر چهار فصل طبیعت منطقه را سیراب می کنند.

پیشینه تاریخی روستا:

اغلب پژوهشگران قدمت این روستا را تا 400 سال تخمین زده اند اما در باور عامه مردم روستا روایت هایی از جابه جایی محل روستا وجود دارد مردم روستا معتقدند محل این روستا دوبار جابه جا شده است ابتدا این روستا در محلی با 2کیلومتر فاصله به نام «یه کانی» که باز پسوند کانی داشته است قرار داشته همچنین به محل دیگری به نام «مردوردی» اشاره می کنند (مر در زبان پهلوی به معنی غار است) و بر این باورند که روستاهای اشاره شده در اثر بارش بیش ازسنگین برف تخریب شده و چون خانه ها تحمل برف بیش از حد را نداشته است به محل پایین تری مهاجرت کرده اند هنوز این روستا بیش ترین حجم بارش برف را در بین روستاهای همدان دارد . در سال های پربارش ارتفاع برف در هر نوبت به بیش از یک متر می رسد . همچنین مردم روستا به سنگ قبرهایی اشاره می کنند که با خطی نامتعارف حکاکی شده است که توسط قاچاقچیان به سرقت رفته است.

 وجود نام جاهای باستانی در اطراف روستا شاهدی بر پیشینه کهن ورکانه است .

معماری روستا:

ورکانه یکی از روستاهای سنگی ایران است که در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است. خانه های روستا با سنگ های لاشه ای ساخته شده و با تابش نور درخشندگی خاصی پیدا می کنند و با بارش باران تغییر رنگ می دهند به نظر می رسد استفاده از سنگ در معماری روستایی بی ارتباط با بارش سنگین برف نیست و تنها دیوارسنگی می تواند سنگینی برف را تحمل کند . در درون برخی خانه ها زاغه ها و غارهای دستکند زیبایی وجود دارد که پیش تر برای انبار آذوقه و نگهداری حیوانات استفاده می شده است . با اینکه این روستا در فهرست آثار ملی قرار گرفته است اما به دلیل عدم نظارت صحیح ساخت و ساز با مصالح جدید، معماری بوم آورد روستا دچار آسیب جدی شده است در سال های اخیر بر اساس تفاهم نامه سازمان میراث فرهنگی و بنیاد مسکن در جهت حفظ معماری سنتی و سنگفرش روستاها تلاش هایی انجام شده است اما همچنان مصالح غیربومی و عناصری مانند تیربرق،سیم کابل و... به زیبایی و چشم انداز محله ها آسیب زده است .

 

محصولات روستا:

مهم ترین تولید کشاورزی روستا گردو است که گونه های مختلف آن در این روستا به عمل می آید و  بیش تر باغ های اطراف روستا به این محصول اختصاص دارد اما سیب،انگور،زردآلو و دیگر میوه ها نیز در این باغ ها وجود دارد .

زبان مردم روستا:

مردم روستا به  دو لهجه از دو زبان صحبت می کنند عده ای به فارسی با لهجه خاص که گفته می شود از بقایای زبان پهلوی است و زمانی زبان فراگیر منطقه بوده صحبت می کنند که به زبان لری شباهت دارد و بخشی از مردم روستا به زبان کردی با لهجه لکی صحبت می کنند هر دو گویش در روستا رواج دارد و عناصر زبانی و ضرب المثل ها را در خود حفظ کرده است .

 

جاذبه های دیگر ورکانه:

علاوه بر دره های طبیعی  اطراف روستا و چشمه های روستا که گردشگران را به سوی خود فرا می خواند این روستا یکی از مسیرهایی است که کوهنوردان از سراسر ایران برای صعود به کوه های الوند انتخاب می کنند.

این روستا زادگاه پرفسور توفیق موسیوند سازنده نخستین قلب مصنوعی جهان است و خانه اجدادی او همچنان از جاذبه های دیدنی روستا است .

ورکانه خواستگاه اصلاح نژاد اسب اصیل ایرانی:

یکی از جاذبه های مهم این روستا این است که اصلاح نژاد اسب ایرانی (نژاد خوزستانی) از این روستا شروع شده است .

در اواخر دهه چهل خانم مری لیلی قراگوزلو (چهره جهانی پرورش اسب) اصطبلی یا معماری منحصر به فرد با مصالح سنتی و سنگی در جنوب این روستا ساخت و تا آغاز انقلاب به پرورش و اصلاح نژاد اسب مشغول بود اما در سال های اخیر به دلیل بی توجهی این بنای زیبا تخریب شده است همچنین قلعه اربابی امیر طومان قراگوزلو جد مری لیلی قراگوزلو با پلان چلیپایی و مربوط به دوره قاجار در میان باغی زیبا قرار دارد که متاسفانه متروکه شده است و اصطبل قدیمی روستا مربوط به دوره قاجار است و توسط یکی از اهالی مورد استفاده قرار می گیرد .

اما با تدبیر و برنامه ریزی صحیح می توان از ظرفیت های ورکانه بهره برد ،اصطبل را پس از مرمت به موزه اسب ایران تبدیل کرد و هرساله به یاد زنده یاد مری لیلی قراگوزلو جشنواره اسب اصیل ایران را در این روستا برگزار کرد و در کنار جذب گردشگر نام و یاد گذشتگان را نیز زنده نگه داشت تا نام ورکانه مانند نگین بدرخشد .

برای رفتن به روستای ورکانه از ابتدای جاده همدان به سمت ملایر راهی به سمت جنوب شرقی منشعب می شود پس از گذشتن از کنار دریاچه سداکباتان و روستاهای سرسبز یلفان ، شمس آباد و علی آباد به نگین گردشگری استان همدان خواهید رسید .  

 

این گزارش درسی و یکمین شماره ماهنامهء جهانگردان منتشر شده است

    


برچسب ها: گردشگری ،

َگزارشی از عملکرد سازمان های مردم نهاد در مناطق زلزله زده

حسین زندی

با ورود اولین کاروان کمک های غیر نقدی ارسالی از سوی نهادهای مدنی استان های تهران، همدان،مرکزی، البرز و زنجان به منطقه، صبح روز جمعه کمپین امدادی سازمان های مردم نهاد در بخش ورزقان تشکیل شده و آغاز به کار کرد.این کمپین با امکاناتی نظیر انبار، تیم پزشکی و روانپزشکی ، با کمک های غیر نقدی مانند مواد غذایی ،بهداشتی و دارویی اقدام به امداد رسانی کرد .

همکاری این کمپین با سازمان های غیر دولتی استان های آذربایجان شرقی و اردبیل در زمینه عمرانی از جمله نصب توالت های صحرایی ،تهیه تانکر آب و... ادامه دارد.

نهاد های مدنی استان های یزد، کرمانشاه و اصفهان روز شنبه و یکشنبه به این کمپین پیوستند.  روان­ همچنین شناسان و روان­پزشکان همراه این گروه هم اکنون در روستاها مشغول ارائه خدمات هستند.

اقدام بعدی این کمپین ایجاد ستاد بازسازی غیردولتی خواهد بود. تلاش های اولیه در این زمینه صورت گرفته است و نخستین نشست این گروه هفته آینده در تهران تشکیل برگزار خواهد شد.

بابک مغازه ای ؛دبیرانجمن ایرانشناسی کهن دژ و مسئول هماهنگی کمپین، از همۀ انجمن ها ،گروه ها ،افراد متخصص و علاقمند در زمینه های زمین شناسی ، نقشه برداری ، عمران و معماریدرخواست کرد برای بازسازی منطقه به این کمپین بپیوندند

مغازه ای همچنین نیاز عمدۀ مردم را کمک های نقدی خواند و مهمترین مسئله را آرامش روانی آسیب دیدگان و بازسازی منطقه عنوان کرد. و از مردم درخواست کرد به جای کمک های غیر نقدی و حضور در منطقه کمک های نقدی خود را به حساب های اعلام شده توسط سازمان های مردم نهاد واریز کنند. وی همچنین از روانشناسان خواست برای تقویت روحیه زلزله زدگان با هماهنگی به منطقه اعزام شوند.

علاقمندان به همکاری می توانند بابابک مغازه ای؛ مسئول هماهنگی سازمان های غیر دولتی با شمارۀ 09188126025  تماس بگیرند.

 

گزارش تصویری از محمدرضاسمندر

 


برچسب ها: زلزله ، گزارش ، سازمانهای غیر دولتی ،

جمعه 9 تیر 1391

جلوگیری از کنسرت سالار عقیلی در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،

جلوگیری از کنسرت سالار عقیلی در همدان

ممانعت از فعالیت های فرهنگی وهنری همچنان ادامه دارد

حسین زندی

 

سالهاست مدیریت سلیقه ای و فقدان شایسته سالاری در بخشی از نهادهای دولتی باعث لطمات جبران ناپذیری در کشور شده و تبعات و فرصت سوزی فراوانی در پی داشته است . در بخش فرهنگی نیز کژفهمی و درک نادرست برخی مدیران فرهنگی از هنر و فرهنگ آسیب جدی به سرمایه های فرهنگی و مخاطبان وارد کرده است . جلوگیری از برگزاری کنسرت به ویژه موسیقی سنتی،موجب ناشناخته ماندن سازهای سنتی،زیرزمینی شدن موسیقی و خانه نشینی و مهاجرت هنرمندان کشور شده است .

مهمتر اینکه سیاست های فرهنگی غلط در سال های اخیر موجب هجوم جمعی از مردم تشنه موسیقی به کشورهای حاشیه خلیج فارس،ترکیه،ارمنستان،آذربایجان و حتی مالزی  شده است.  به طوری که طبق آمارهای رسمی در طول تابستان سال 90 ،هر هفته پنج هزار گردشگر ایرانی به ترکیه سفر می کنند وبنا برشواهد اکثریت برای شرکت درکنسرت های خوانندگان ایرانی در آنتالیا به ترکیه سفر می کنند.

 در حالی که با مدیریت و حسن نیت می توان خیل عظیم طرفدار هنر را به سوی موسیقی فاخردر داخل کشور سوق داد،از خروج آن ها جلوگیری کرد و از تاثیرپذیری و گرایش به فرهنگ غیر ایرانی نیز در امان ماند .نباید فراموش کرد هنرمندانی که در داخل کشور اقدام به برگزاری کنسرت می کنند به حد اقل امکانات بسنده می کنند.

در روزهای اخیر (4و5و6تیر ماه)کنسرت گروه قمر به سرپرستی نوید دهقان و خوانندگی سالار عقیلی در همدان در حال برگزاری بود که استقبال بیش از حد مردمی باعث شد کنسرت گزار به فکر تمدید برنامه باشد و پس ازهماهنگی های لازم اقدام به فروش بلیط در سانس فوق العاده کرد اما یک ساعت قبل از برگزاری کنسرت مدیر اداره فرهنگ و ارشاد شهرستان همدان از اجرای کنسرت جلوگیری کرد این درحالی است که به گفته امیر برجیان مسئول برگزاری کنسرت اجاره سالن که متعلق است به اداره فرهنگ و ارشاد پیش تر پرداخت شده بود و ردیف های جلو نیز توسط مسئولین این اداره دریافت شده بود . برجیان می گوید به دلیل استقبال مردمی و درخواست هایی که ازطرف ادارات و دانشگاه ها داشتیم برنامه را تمدید کردیم مدیر کل اداره ارشاد استان همدان و معاونت فرهنگی نیز موافقت و همراهی داشت اما مدیریت "شهرستان" علاوه بر دریافت اجاره تقاضای 240 بلیط از 480 بلیط را کرد یعنی پنجاه درصداز بلیط ها را .وازآنجا که درخواست این مقام هیچ توجیه عقلانی نداشت وبیشتربه باج خواهی می ماند نپذیرفتیم. حال با توجه به غیراستاندارد بودن سالن و وضعیت بد صدا و مشکلات دیگر گروه با از خودگذشتگی به اجرای برنامه می پردازند زمانی که مدیری چنین برخوردی به ویژه با هنرمندان دارد غیر از استرس و ناامیدی برای گروه وبرگزارکننده چه سودی دارد برجیان ادامه می دهد: ما مجبور شدیم بلیط هارا پس بگیریم حتا کسانی که از شهرستان ها و استان های اطراف با برنامه ریزی به کنسرت آمده بودند ناچار برگشتند. متاسفانه این برخوردها وحتی نوع دیالوگ این مدیران در شان یک مدیر نیست و توهین به شعور مردم است و در پایان می گوید:اما حمایت مردم همه این مسائل را جبران می کند.وعلاقه مردم به هنر والای ایرا همه راه هارا باز خواهد کرد.


برچسب ها: موسیقی سنتی ، کنسرت ،

تخریب قلعه باستانی شاه تهماسب همدان

حسین زندی دبیر پژوهشی انجمن ایرانشناسی  کهن دژ       درکنار عواقب جبران نا پذیر به بار آمده ازبرنامه هایی     مانند خروج آثار  از ثبت  ملی ،سدسازی های بی رویه درکنار محوطه های تاریخی و....که خود حدیثی مفصل است ؛                یکی از نگرانی ها و دل مشغولی های نهادهای مدنی و فعالان میراث فرهنگی آسیب رساندن و تخریب اماکن ، محوطه ها و تپه های تاریخی و باستانی ثبت نشده است. مکان هایی که سازمان میراث فرهنگی و نهادهای دولتی هیچ گونه نظارتی به روی آن ها ندارند و از طرفی در صورت رسانه ای کردن ویرانی های به بار آمده و پرداختن به تخریب های طبیعی و غیر طبیعی که از سوی مردم بومی   به دلیل عدم آگاهی و یا منفعت  طلبی و سودجویی شخصی صورت می گیرد   نه تنها سودی ندارد  بلکه کار را خراب تر می کند و موجب معرفی این محوطه ها به حفاران غیرمجاز می شود . قاچاقچیان عتیقه که به حمدا... تعدادشان در چند سال گذشته با در اختیار داشتن فلزیاب و معدن یاب ها صد چندان شده است و   نتیجه  اش این شده است که  حملات، ویرانی ها و غارت محوطه های باستانی روز به روز بیشتر   شود.  

- یکی از این موارد محوطه شاه تهماسب در چند کیلومتری شرق شهرستان همدان است که بارها با باستان شناسان و کارکنان میراث فرهنگی در باب موقعیت و اهمیت اش سخن گفته ا م اما...  .

-این تپه اوایل دهه ی هشتاد اولین بار از سوی افراد ناشناس به وسیله ی «لودر» و «بیل مکانیکی» تخریب شد و تاج تپه به طور کلی نابود شد و  به دنبال  آن بقایای قلعه که  معروف  است به شاه تهماسب و در زیر خاک پنهان بود نمایان شد و چند مورد گودال توسط قاچاقچیان   بر  روی آن حفر شد.   در پی آن خشت های دیوار قلعه نیز آسیب دیدند خشت ها در اندازه های چهل در بیست ودو در چهارده  سانتیمتر است از آنجا که رگه های سفید رنگ در بین خشت ها وجود دارد به نظر میرسد با ملاط   ساروج کار شده است  و دوستان باستان شناس پس از مشاهده بقایای سفال هایی که در اطراف قلعه وجود دارد احتمال میدهند محوطه متعلق به دوره سلجوقیان باشد  و برخی  حتی آن را به دوره اشکانی نسبت می دهند و البته تا کاوش علمی بروی تپه صورت نگیرد نمی توان با قطعیت از تاریخچه آن سخن گفت وعلت نامگذاری اش را دانست.

-اما مسئله اصلی این است که گودال ها و حفرهای ایجاد شده بر قلعه و اطراف آن در یک سال گذشته به شدت افزایش یافته به طوری که دیگر نمی توان سخنی نگفت  و سکوت کرد  چرا که کار از تخریب گذشته و تپه مبدل شده است به ده ها گودال بزرگ و روز به روز هم بر تعدادشان افزوده می شود .-شخم زدن گورستان کنار تپه توسط کشاورزان و سودجویان موجب از بین رفتن سنگ قبرها شده است و از سویی گسترش شهر و خانه سازی ها نیز این محوطه ها را تهدید می کند.اما به راستی چه می توان کرد تا مورد لعن ونفرین آیندگان قرار نگرفت ؟ سال ها پیش از سوی کار شناسان پیشنهاداتی شدمبنی برحفاظت محوطه های تاریخی توسط سربازان ونیرو های انتظامی به نام یگان حفاظت از میراث فرهنگی که توجهی بدان نشد . اما امروز انتظار می رود حداقل پیش از ویرانی کامل موارد این چنینی کاوشی اساسی بر روی ان ها صورت بگیرد. یا بدین پرسش پاسخ داده شود که از تخصص این همه فارغ التحصیل رشته ی باستان شناسی ومرمت آثار تاریخی که سر مایه های این کشورهستند چه روزی استفاده خواهد شد.


 تبدیل بخشی از بازاربزرگ فرش همدان به سبزه میدان          حسین زندی

بدون تردید فرش دستباف با هویت مردم ایران گره خورده و به عنوان هنری مردمی برخاسته از باورها و تاریخ ایرانیان است. سابقه هزاران ساله ی فرش  ایرانی بر هیچ کسی پوشیده نیست هرجا دامپروری و کشاورزی رواج داشته این هنر نیز رشد کرده و به طوری که فرش را شناسنامه هنر ایرانی می دانند چرا که تجلی هنر دستان زنان و مردان هنرمند در تارپود فرش ایرانی است.گذشته این مردمان را می توان در نقش های قالی ها وقالیچه ها(ترنج، گل وبلبل ، شاه عباسی ، بته جقه ، شکار ، قجری ، لچک و...) به تماشا نشست غم  ، شادی، شکوه ،عشق وغرور وهنر جملگی درفرش ایرانی متبلور است. قالی درطول تاریخ به صورت یک ظرفیت و سرمایه فرهنگی در باورها وزندگی مردم از ترانه های قالی بافان ،ضرب المثل ها، شعرها،قصه هاو افسانه ها تا نوع اندیشه وتفکرتاثیر گذاشته است . اگر به جنبه های اقتصادی آن بنگریم می بینیم در نقش ومشارکت اقتصادی زنان ومعیشت ورفاه مردم نقش مستقیم داشته است .

- فرش همدان نیز مانند دیگر مناطق کشور از ویژگی های خاصی برخوردار است که ریشه در خصوصیات فرهنگی ساکنان منطقه دارد فرش حتی در دیگر صنایع دستی مانند گلیم، جاجیم،جوراب و دستکش نیز تاثیر گذاشته و نقشه های این اقلام از فرش گرفته شده است بیشتر نام گذاری ها که به صورت شناسنامه فرش است با توجه به نام روستا و شهری که قالی در آن بافته شده صورت گرفته است مانند فرش درگزین، مهربان، انجلاس، فس، اسدآباد، گنده جین، ملایر، کبودرآهنگ و ... که هر یک دارای تفاوت ها و ویژگی هایی در نقش، طرح و اندازه است.

-بازار فرش همدان از قرن های گذشته مرکز مبادله و دادوستد بازرگانان داخلی و خارجی و قالی بافان دیگر شهرهای همجوار مانند زنجان، کرمانشاه و سنندج بوده و محصولات مرتبط با فرش مانند خامه، رنگ، نقشه ، دارقالی و ابزار قالی بافی در راسته بازارها، سراها، تیمچه های گوناگون خریدوفروش می شد و هزاران نفردر مشاغل مرتبط با این صنعت از دامداری تا رفوگری ، چله کشی ، مقراض کاری و کارگاه های متعدد قالی بافی فعالیت می کردند . اما امروز با غفلت مدیران و عدم حمایت صحیح، صنعت فرش در حال نابودی است . تولیدات بی رویه فرش ماشینی، پایین آوردن سطح سلیقه مردم در سایه تبلیغات مفرط رسانه ها به ویژه  تلویزیون، مهاجرت و به هم ریختگی بافت جمعیتی و رشد شهرنشینی کشور در دسترس نبودن فرش دستباف ، ضعف در بازاریابی جهانی تا جایی که فرش هندی و پاکستانی جای فرش دستباف ایرانی  را می گیرد اقبال از مصرف گرایی و موارد بسیار دیگر که باعث شده صنایع دستی کشور به خصوص فرش کم کم نه تنها از زندگی مردم بلکه از حافظه مردم نیز حذف شود اما مهم ترین مسئله مدیریت و برنامه ریزی نادرست است که از نوع نگرش برنامه ریزان ناشی می شود و به نظر می رسد  نگاه درستی به هنر و صنعت این مرز و بوم ندارند در سایه همین نگرش بازارهای سنتی که به شکل گیری ساختار وهویت شهری پیوند دارد یک به یک از بین می رود؛ دباغ خانه قدیمی شهر به دلایل بهداشتی به خارج از شهر انتقال یافت (که حرکت درستی بود ) اما این بازار می توانست به محل فروش فراورده های همین صنعت وصنایع چرم تبدیل شود اما امروز شاهد آنیم که به جای آن مصالح فروشی دایر شده واگرچه از بوی آزار دهنده دباغی خبری نیست اما آسیب آلودگی فروشگاههای گچ وسیمان کمتر از گذشته نیست وهمچنین بخش بزرگی از بازار فرش و فرآورده های فرش که روزی هر یک دارای هویت خاصی بوده تغییر کاربری پیدا کرده است .

-بازار خامه فروشان تبدیل شده به مرکز فروش برنج پاکستانی و کارگاه های دارقالی به انبار اجناس چینی مبدل شده است و بازار سرگذر که روزی پررونق ترین و بزرگ ترین بازار فرش غرب کشور بود امروز جایگزین سبزه میدان شده و درآن بادنجان و هویج فروشی دایر شده است و تره بار شهر را تامین می کند. درحالی که با تاسیس بازارهای محلی در دیگر نقاط شهر هم می توان بازارهای قدیمی را حفظ کرد وهم از بار ترافیکی مرکز شهربه ویژه اطراف بازارکاست.

-با بحران های پیش آمده در حوزه ی صنایع دستی کشور اگر حمایت صحیح صورت نگیرد یا بایستی فراموش کنیم چنین صنعت و هنری داریم و یا مانند موارد دیگر به گذشته این صنایع افتخار کنیم . حمایت های صورت گرفته نیز تاثیر عکس داشته است به طور مثال تعداد وام های پرداخت شده از فرش های تولید شده بیشتر است . روش های حمایتی باید تغییر کند و نهادهای حمایت کننده باید فرش را پیش خرید کنند و مواد اولیه را در اختیار بافندگان قرار دهند و دستمزد پرداخت کنند .

- امروز فرش دستباف به عنوان کالایی تزئینی به کار می رود و می توان با کوچک تر کردن اندازه فرش ها به صورت تابلو فرش به بافندگان کمک کرد .حتا به باور من با تقویت قالی بافی روستایی  می توان از مهاجرت بی رویه روستاییان به شهر جلو گیری کرد. آموزش و بازاریابی تبلیغات درست ،دردسترس قرار دادن کالا در کنار مدیریت صحیح می تواند این صنعت را نجات دهد.   



در گفتگو با مهر عنوان شد:

نخستین کتابخانه کوهستانی ایران در همدان راه اندازی می شود

همدان - خبرگزاری مهر: دبیر پژوهشی انجمن ایرانشناسی کهن دژ گفت: نخستین کتابخانه کوهستانی ایران در قله یخچال همدان راه اندازی می شود.

حسین زندی در گفتگو با خبرنگار مهر اظهار داشت: این کتابخانه تخصصی در زمنه محیط زیست و کوهنوردی است که به همت انجمن ایران شناسی کهن دژ تأسیس می شود.

زندی گفت: همزمان به برگزاری برنامه صعود قلم در قله یخچال که با حضور وبلاگ نویسان کوهنورد برگزار شده بود، فضای پناهگاه این قله برای ایجاد یک کتابخانه در نظر گرفته شد.

فراخوان همکاری برای130 کوهنورد ارسال شده است

حسین زندی ادامه داد: در پی موافقت مسئولان پناهگاه با این اقدام، فراخوان همکاری به صورت ایمیل به 130 نفر از کوهنوردان وبلاگ نویس در تمام نقاط کشور ارسال شد.

زندی با بیان اینکه راه اندازی این کتابخانه یک اقدام داوطلبانه است، عنوان کرد: کتابخانه ملی نیز از این اقدام استقبال کرده و حمایت خود را در این زمینه اعلام کرده است.

وی تأکید کرد: عمده کتاب های این کتابخانه در زمینه کوه نوردی، زیست بوم، میراث فرهنگی و تاریخ همدان است و تاکنون بنده 100 جلد از کتاب های شخصی خود را در این کتابخانه قرار داده ام.

زندی ضمن درخواست از داوطلبان برای اهدا کتاب به این کتابخانه اظهار داشت: مهر این کتابخانه به نام کتابخانه کوهستانی قله یخچال تهیه شده است و کتاب های اهدایی با نام اهدا کننده به ثبت خواهد رسید.

کوهنوردان یک روز در قله یخچال توقف می کنند

وی در خصوص اهداف ایجاد این کتابخانه نیز گفت: قله یخچال به علت موقعیت جغرافیایی آن در محلی واقع شده که کوهنوردان حداقل یک روز در پناهگاه آن توقف می کنند، از این رو ایجاد این کتابخانه فرصت مطالعه در کوهستان را به کوهنوردان می دهد که امیدوارم این اقدام در آینده نزدیک در سایر پناهگاه ها نیز صورت بگیرد.

شایان ذکر است علاقمندان به اهدا کتاب به این کتابخانه می توانند کتب اهدایی خود را به آدرس همدان خیابان بوعلی، پاساژ شهر شب، طبقه دوم، کتاب فانوس ارسال کنند.

 


سه شنبه 15 آذر 1390

راه‌اندازی کتابخانه در ارتفاع سه هزار متری

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،کتاب ،

  راه‌اندازی کتابخانه در ارتفاع سه هزار متری

کتابخانه کوهستان با 500 جلد کتاب در ارتفاع سه هزار و 300 متری قله یخچال استان همدان توسط گروه کوهنوردان صعود قلم، هیئت کوهنوردان همدان و انجمن ایرانشناسی کهن دژ افتتاح و راه اندازی شد.

 مهر- اعضای گروه صعود قلم که متشکل از کوهنوردان تمام شهرهای ایران هستند سالی یک بار برنامه صعود به یکی از قله های بلند کشور را با شعارهای محیط زیستی برگزار می کنند امسال نیز برنماه صعود خود را با شعار کوهستان پاک اجرا کردند اما در قالب این برنامه، کتابخانه کوهستان در پناهگاه کوه یخچال همدان نیز افتتاح و راه اندازی شد.

این کوهنوردان قصد دارند تا کتابخانه کوهستان را در پناهگاه قله های دیگر نیز راه اندازی کنند تا گروههای کوهنوردی که به قله صعود می کنند وقت استراحت خود را با خواندن کتاب به نحو احسنت بگذرانند.

حسین زندی، مسئول راه اندازی کتابخانه کوهستان به خبرنگار مهر گفت: قصد داشتیم تا این کتابخانه مملو از کتابهای تخصصی حوزه محیط زیست باشد اما متاسفانه نتوانستیم حتی صد جلد کتاب در حوزه محیط زیست در بازارهای کتاب پیدا کنیم گویا نویسندگان چندان علاقه ای به نوشتن کتابهای تخصصی این حوزه ندارند!


دبیر پژوهشی انجمن ایرانشناسی کهن دژ گفت: ورود کالاهای خارجی و سیاست گذاری‌های اشتباه عامل اصلی مشکلات موجود در حوزه صنایع است.

۱۳۹۰ دوشنبه ۲۳ خرداد ساعت 12:44

حسین زندی در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی برنا با بیان این که مهم‌ترین صنعت استان همدان سفال لاله جین است، گفت: سفال لاله جین با مشکلات بسیاری روبروست کارگاه ها در بافت اصلی شهر ها قرار دارند و کم کم تبدیل به فروشگاه می شوند.

وی ادامه داد: در کارگاه های سفال به دلیل نامرغوب بودن مواد اولیه ضایعات زیادی وجود دارد و این ضایعات در اطراف شهرها ریخته می شود که خود مشکل مهمی است.
 
زندی گفت: ورود بی رویه کالاهای خارجی و چینی هم یکی دیگر از معضلات صنایع دستی است. این کالا ارزان تر از محصولات داخلی به دست فروشنده و مصرف کننده می رسند و اگرچه کیفیت آن ها هم کمتر است، اما به دلیل ارزان قیمت بودن مردم استقبال بیشتری از آن ها می کنند، چون همه به فکر سود کوتاه مدت هستند.
 
وی درباره اجرای قانون جلوگیری از فروش محصولات خارجی در اماکن تاریخی گفت: متاسفانه این قانون چندان اجرا نمی شود و ما همچنان در اماکن تاریخی همدان شاهد فروش محصولات خارجی هستیم.

وی ادامه داد: قانون تصویب می شود اما چون تعامل دستگاه ها با یکدیگر خوب نیست و سازمان میراث فرهنگی هم قدرت اجرایی ندارد، در عمل به درستی اجرا نمی شود.

وی با بیان این که بازار فروش فرش در استان همدان از بین رفته است، گفت: فروش و عرضه باید در دست بخش خصوصی باشد، این در حالی است که سازمان میراث فرهنگی به جای این که فقط نقش حمایتی داشته باشد، متولی فروش شده و این امر باعث از بین رفتن رقابت می شود.

زندی گفت: شهری مانند همدان که جمعیت آن روز به روز در حال افزایش است، نیاز به بازارهای جدید دارد. این در حالی است که چنین مکان هایی در نظر گرفته نشده است و ما شاهد تبدیل شدن بازارهای سنتی به بازارهای روز هستیم.

وی ادامه داد: در گذشته کاروانسراها و راسته های بازارها پر از محصولات صنایع دستی و دارقالی و غیره بود، اما امروز بیشتر آن ها از بین رفته و جای خود را به انبار داده اند.

دبیر پژوهشی انجمن ایرانشناسی کهن دژ گفت: در برخی موارد گردشگری میراث فرهنگی، صنایع دستی و محیط زیست را تحت الشعاع قرار می دهد و حتی به آن ها آسیب می رساند.

وی با بیان این که ورود بی رویه گردشگر به منطقه و روستای خاص باعث تخریب می شود، گفت: به طور مثال میراث فرهنگی، روستای ورکانه در همدان را مرمت کرد و این جا به یک روستای گردشگری تبدیل شد. اما روستاییان در این زمینه هیچ آموزشی ندیدند و امروز ورکانه محل فروش چیپس و پفک و غیره است و این امر هویت روستا را تحت تاثیر قرار می دهد و کم کم محصولات محلی و صنایع دستی آن ها از بین می رود.

وی با اشاره به این که منافع دراز مدت روستاییان باید با منافع گردشگری پیوند داده شود، گفت: با برنامه ریزی و آموزش، روستاییان می توانستند در این روستا محصولات و غذاهای محلی و صنایع دستی بفروشند تا هم روستاییان درآمدی داشته باشند و هم از صنایع دستی و محصولات محلی حمایت شود.

 

 

http://62.193.12.134/Pages/News-56733.aspx


برچسب ها: صنایع دستی گردشگری ، صنایع دستی همدان ، لالجین ،

 

مصاحبه ی دبیرپژوهشی انجمن ایران شناسی کهن دژ (حسین زندی) با خبرگزاری میراث فرهنگی درباره ی آرامگاه بوعلی‌سینا، عرصه جولان معتادان و مواد فروشاندرتاریخ 15 فروردین 1390

چاپ شده در روزنامه جام جم و تهران امروز

 

http://www.chn.ir/news/?section=2&id=52257

 

آرامگاه بوعلی‌سینا، عرصه جولان معتادان و مواد فروشان

آرمگاه بوعلی‌سینا یکی از مهمترین نقاط گردشگری همدان است. با این‌حال مجاورت این اثر ملی عرصه جولان معتادان و مواد فروشان شده و علی‌رغم برخورد نیروی انتظامی، همچنان این محل گریبانگیر معضلات اجتماعی خاصی است. هرچند تصور می‌شد در ایام تعطیلات نوروز از حضور این قبیل ناهنجاری‌های اجتماعی در کنار آرامگاه بوعلی‌سینا کاسته شود، اما همچنان مواد فروشان و معتادان در نزدیکی این اثر دیده می‌شدند.

 

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه میراث فرهنگی ـ آرامگاه بوعلی سینا،‌ پزشک،‌ فیلسوف و دانشمند عهد سامانیان در حالی یکی از مهمترین نقاط گردشگری شهر همدان محسوب می‌شود که به گفته فعالان و دوستداران میراث فرهنگی در استان همدان، طی 6 سال گذشته تجمع معتادان و فروشندگان مواد مخدر در پارک و محدوده اطراف این بنای تاریخی و فرهنگی افزایش یافته است. آرامگاه بوعلی سینا در فهرست میراث ملی کشور به ثبت رسیده است.

 

به گزارش CHN آرامگاه بوعلی سینا در سال 1330 به مناسبت هزارمین سال تولد این دانشمند عهد سامانیان، با الگویی از معماری برج بلند گنبد قابوس، توسط هوشنگ سیهون طراحی و ساخته شد. این اثر امروز یکی از مفاخر معماری ایران است و در هم‌آمیختن پیچیده‌گی‌های معماری اثر با شخصیت فرهنگی و علمی بوعلی سینا، این آرامگاه را به اثری منحصر به فرد بدل کرده است. با این‌حال، از سال‌ها قبل تجمع فروشندگان مواد مخدر و معتادان در مجاورت این بنا، مشکلات فرهنگی بیشماری برای آن به همراه داشته است.

 

بر اساس مشاهدات خبرنگار CHN، با وجود تعطیلات نوروزی و حضور گسترده گردشگران در محدوده و داخل آرامگاه بوعلی‌سینا، فروشندگان مواد مخدر در پارک مجاور این اثر همچنان مشغول فروش مواد مخدر بودند. این در حالی است که گفته می‌شود طی چند سال گذشته نیروی انتظامی چندین بار با فروشندگان مواد مخدر در این منطقه برخورد کرده‌است.

 

به گفته یکی از اهالی شهر همدان که در نزدیکی آرامگاه بوعلی سینا زندگی می‌کند، سال‌ها قبل به دلیل جایگاه علمی این دانشمند ایرانی که از داروهای گیاهی برای درمان بیماران خود استفاده می‌کرده، عده‌ای در کنار آرامگاه داروهای گیاهی می‌فروختند. به مرور زمان فروش داروهای گیاهی جای خود را به مواد مخدر داد و امروز فروشندگان این قبیل مواد، محدوده آرامگاه را به تجارت خود اختصاص داده‌اند.

 

از سوی دیگر خریداران و مصرف‌کنندگان مواد مخدر هم این محدوده را به عنوان محل تهیه مواد خود می‌شناسند و همین امر چهره فرهنگی محدوده اثر ملی آرامگاه بوعلی‌سینا را مخدوش کرده‌است.

 

«حسین زندی»، دبیر پژوهشی انجمن دوستداران میراث فرهنگی کهن‌دژ همدان با بیان این مطلب که طی سال‌های اخیر تجمع معتادان در کنار آرامگاه بوعلی‌سینا افزایش داشته است به CHN گفت: «در 5 یا 6 سال گذشته تجمع معتادان در کنار آرامگاه بوعلی‌سینا افزایش داشته و این درحالی است که در محدوده این اثر ملی دوربین‌های مدار بسته نسب شده‌است.»

 

وی در ادامه گفت: «آرامگاه بوعلی‌سینا در محله خوب همدان واقع شده و معمولا دو قشر بازنشستگان و جوانان در این منطقه با هم برخورد دارند. از سوی دیگر یکی از مراکز مهم همدان برای استفاده خانواده‌ها نیز محسوب می‌شود؛ با این‌حال زمانی که هوا تاریک می‌شود، اطراف آرامگاه دیگر برای گردشگران و خانواده‌ها امن نیست و این موضوع یکی از معضلات آرامگاه بوعلی‌سینا محسوب می‌شود.»

 

زندی همچنین گفت: «یکی از دلایل انتخاب این محل برای تجمع خرده فروشان مواد مخدر، تردد عمومی در منطقه به‌ویژه حضور جوانان است.»

 

وی با بیان این‌که تلاش‌هایی برای حذف معتادان و مواد فروشان از محدوده آرامگاه بوعلی‌سینا صورت گرفت اما نتیجه نداشت گفت: «چند سال قبل تقاضای برگزاری نمایشگاه کتاب در پارک مجاور آرامگاه داشتیم که همزمان با ما گروهی هم درخواست برگزاری نمایشگاه مبارزه با مواد مخدر داشتند. آن‌ها نمایشگاه‌شان را برپا کردند که البته بیشتر شبیه روش‌های استفاده از مواد مخدر بود. از آن زمان تا امروز هیچ تغییری در کاهش عرضه‌کنندگان و مصرف‌کنندگان مواد مخدر در مجاورت آرامگاه به وجود نیامده‌است.»

 

دبیر پژوهشی انجمن دوستداران میراث فرهنگی کهن‌دژ همدان با انتقاد از برخی کارهای صورت گرفته در آرامگاه بوعلی‌سینا گفت: «آرامگاه بوعلی سینا پدیده‌ای در معماری معاصر ایران است. با این حال وجود تصاویر و تابلوهایی از داروهای گیاهی در دیوار چندضلعی محل تدفین بوعلی‌سینا باعث می‌شود، شگفتی‌های معماری این اثر به درستی دیده نشود.»

 

وی همچنین با انتقاد از برگزاری مراسم‌های ویژه از جمله اجرای موسیقی و حرکات موزون سنتی روی سقف آرامگاه گفت: «اجرای این قبیل برنامه‌ها در مکان‌های تاریخی خوب است اما نه روی سقف آرامگاه بوعلی‌سینا؛ این امر باعث می‌شود که سقف آرامگاه با تجمع بیش از حد گردشگران مواجه شده و به مرور زمان دچار آسیب شود.»

 


چهارشنبه 4 خرداد 1390

پایتخت سفال ایران دیگر لالجین نیست

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،مطالب در خبر گزاری ها ،

 

 گفتگو حسین زندی دبیر پژوهشی انجمن ایران شناسی کهن دژ در خبرگزاری میراث فرهنگی درباره ی پایتخت سفال ایران در تاریخ 4 خرداد 1390

80 کارگاه سفال‌گری نیمه فعال که به روش سنتی مشغول به فعالیت هستند در لالجین سندی است بر اینکه لالجین دیگر پایتخت سفال ایران نیست. طبق آمار موجود تا اواخر دهه 60، 600 کارگاه سفالگری سنتی در لالجین فعال بود که هم اکنون از آن تعداد کمتر از 80 کارگاه سنتی، باقی مانده و در این میان تنها نام  2 کارگاه ثبت شده و کارگاه های چند صد ساله کاملا تخریب و تبدیل به آپارتمان شده‌اند.

خبرگزاری میراث فرهنگی_گروه صنایع دستی: وقتی پایتخت سفال ایران را به نام لالجین زدند، سفال لالجین جهانی بود. طبق آمار ارائه شده تا دهه60 ، لالجین برخوردار از 600 کارگاه سفالگری بود و بیش از 75 درصد از مردم در این رشته فعال بودند و مخارج زندگی شان را تامین می‌کردند. اما حالا از نام و شهرت جهانی لالجین تنها یادی باقی مانده درخاطره همان 80 کارگاه سفالگری سنتی که به زحمت مخارج زندگی روزمره شان را تامین می کنند و کارگاه های چندصد ساله را تبدیل به رستوران و آپارتمان می کنند.

 

حسین زندی دبیر پژوهشی انجمن ایران شناسی کهن دژ همدان با بیان این مطلب بهCHN گفت: از آنجایی که کارگاه های ثبت شده در لالجین به تعداد انگشتان دست نمی رسد و تنها 2 کارگاه در لالجین ثبت شده و در این راستا هیچ قانونی هم برای حفظ بافت های سنتی و کارگاه ها وجود ندارد از 600 کارگاهی که در اواخر دهه شصت گزارش شده است،امروز کمترازهشتاد کارگاه باقی مانده است.

 

وی با بیان اینکه این کارگاه ها در درون شهر قرار دارند و با رشد جمعیت شهر و تغییرات بافت ها دچار دگرگونی محسوسی شده اند ادامه داد: از یک سو مدیران شهری نتوانسته اند نیاز های مسکونی مردم را مدیریت کنند واز سوی دیگر نبود حمایت های دولتی، مالکان را ترغیب به تخریب اماکن و کارگاه های سنتی سفالگری کرده است درحال حاضر آپارتمان و رستوران به جای کارگاه هایی را گرفته است که  به گفته یکی از اعضای شورای شهر تنها دو کارگاه ثبت شده است در حالی که کارگاه های با سابقه چهارصد ساله در این شهر شناسایی شده است.

 

حسین زندی با اعتقاد براینکه یکی از تدابیری که در جهت حفظ و حراست از میراث تاریخی ، طبیعی و معنوی صورت می گیرد ثبت آثار در فهرست آثار ملی است تا گامی در جهت حفظ و نگهداری برداشته شود و از گزند تخریب و تغییر در امان بماند افزود: تجربه نشان داده است که با ایجاد تحول در صنعت گردشگری،بافت تاریخی ازساخت آپارتمان و فضاهای تجاری درآمدزایی بیشتری به دست می آورد این در حالی است که کارشناسان و فعالان میراث فرهنگی بارها پیشنهاد داده اند این مکان ها ثبت ملی شوند و تبدیل به فرهنگسرا و موزه سفال شوند. اما غالب شدن منافع کوتاه مدت فعالیت کارگاه های سفال را به حداقل رسانده است.

دبیر پژوهشی انجمن ایران شناسی کهن دژ همدان ادامه داد: با اینکه سفال لالجین شهرتی جهانی دارد و صادرات سفال از منابع اصلی درآمدزایی مردمان این شهر محسوب می شود اما در سال های اخیر مسائل و معضلات عدیده ای آن را ازرونق انداخته و ورود سفال ارزان قیمت چینی تهدید جدی این صنعت به شمار می رود.

 

وی افزود:این درحالی است که برداشت بی رویه از خاک اطراف شهر باعث کمبود وتامین مواد اولیه خواهد شد و از آنجا که حجم تولیدات بسیار بالاست و کیفیت روز به روز تنزل می کند ضایعات و پسماندهای سفال ها هر روز افزون تر می شود. در واقع سفالگران جدید خاک لالجین را تبدیل به سفال شکسته و زباله می کنند که در گرداگرد شهر تلنبار شده و چهره زشتی به این شهر می بخشد.

 

به اعتقاد زندی با ثبت این آثار و استفاده از نیروهای داوطلب و برانگیختن حس مسئولیت پذیری شهروندان و آموزش آنها می توان به نگهداری و حفظ این آثار کمک کرد. همچنین با شهرک سازی در اطراف شهر قدیم و انتقال اماکن مسکونی و اداری به خارج از شهر می توان از تخریب بیشتر خانه ها و کارگاه های قدیمی جلوگیری کرد و از این فضاها به عنوان موزه سفال و آموزشگاه سفالگری استفاده کرد.

 

این درحالی است که کارگاه های سنتی سفالگری شهرستان لالجین در استان همدان به لحاظ سازه و بنای کارگاهی وهمچنین ابزارها ، وسایل و دستگاه های سفالگری از قدمت تاریخی برخوردارند و می توانند به عنوان جاذبه ای فرهنگی و تاریخی مورد توجه قرار گیرند اما به دلیل عدم برنامه ریزی و مدیریت شهری آسیب های جدی بر پیکره شهر وارد شده است و نگرانی دوستداران و فعالان میراث فرهنگی را به دنبال داشته است گفته می شود شیوه سفالگری سنتی نه تنها به عنوان میراث تاریخی بلکه به درحوزه میراث معنوی جایگاه ویژه ای به خود اختصاص می دهد چرا که بدون فناوری روز و ابزارهای برقی و ماشین های مدرن انجام می شد و قدمت اش به سالیان دراز می‌رسد.


 حسین زندی

خنیاگر وطن با «نغمه ی نوروز» مردم همدان را به پیشواز بهار برد.

دومین شب کنسرت سالار عقیلی و گروه قمر به سرپرستی و آهنگ سازی نوید دهقان برگزار شد.

این کنسرت که با استقبال خوبی روبه رو شده است از روز شنبه 14 اسفند ماه در مجتمع فرهنگی هنری ابن سینا شهر همدان به همت امبر برجیان مدیر شرکت تبلیغاتی اهورا برپا شده است و تا 16 اسفند ادامه خواهد یافت اعضای گروه قمر عبارت اند از : شهریار نظری دف ، کامران منتظری تنبک ، بها الدین توکلی تار ، حامود فکوری تار ، حسین محمد حسینی نی ، نوید دهقان کمانچه ، نسیم اربابی کمانچه ، علی رضا گرانفر سنتور ، علی خشتی نژاد تار ، شیوا قهرمان نژاد بم تار ، امین گلستانی عود ،که در این برنامه سالار عقیلی را همراهی می کنند. نوید دهقان در آغاز برنامه خاطر نشان کرد همدان خانه ی دوم گروه قمر است ، چرا که این گروه بیشترین اجرای کنسرت را در این شهر داشته است .

این برنامه شامل دو قسمت بود. قسمت اول با مقدمه دشتی و آوازی با شعر هوشنگ ابتهاج آغاز شد :

حکایت از چه کنم سینه سینه درد این جا است              هزار شعله سوزان و آه سرد این جا است

این خواننده صاحب نام سپس با تصنیف« نغمه نوروزی» « رهی معیری» نوید بهار را داد و با شعری از سایه سرود آزادی سر داد :

بهار آمد بیا تا داد عمر رفته بستانیم            به پای سرو آزادی سر و دستی بیافشانیم

این بخش از برنامه با تک نوازی دف که با ابراز احساسات تماشاگران مواجه شد و تصنیف در« پرده خون» اثر هوشنگ ابتهاج «سایه» ادامه یافت و در نهایت با اجرای چهار مضراب بیات ترک از ساخته های زنده یاد پرویز مشکاتیان و تصنیف« نوروز و نرگس » از فریدون مشیری بخش اول به پایان رسید .

قسمت دوم با حرکات نمایشی تنبک توسط کامران منتظری شروع شد و تصنیف زیبای« آواز کرک » یا «سوخته بال» مهدی اخوان ثالث ادامه یافت

(...ره هر پیک و پیغام و خبر بسته است/ نه تنها بال و پر، بال نظر بسته است/ قفس تنگ است و در بسته است ... ) هم چنین تصنیف «وطن یا سپاه عشق» از سیاوش کسرایی شور و حالی به گروه و تماشاگران بخشید :

کنون به گوش می رسد من این سرود نا شنیده را به خون خود سروده ام/ وطن وطن وطن وطن  تو سبز و جاودان بمان

پس از اجرای آخرین بخش آوازی برنامه نوبت به تصنیف «پرنده»  از سروده های سیاوش کسرایی رسید . اما در پایان بر اثر ابراز احساسات تماشاگران تصنیف به یادماندنی وطنم اجرا شد که تشویق ممتد حاضران را در پی داشت .

از ویژگی های این کنسرت انتخاب هوشمندانه اشعار شاعران معاصر بود که با تنظیم و اجرای مناسب بر روز آمد بودن و تازگی قطعات می افزود و شنونده را راضی و خوشحال می کرد و دیگر این که به نظر می رسد تند شدن ریتم زندگی بر تند شدن ریتم موسیقی تاثیر گذاشته است که به شاد بودن قطعات کمک کرده است و نهایتا این که ، به ویژه در قسمت دوم ، قطعات در گوشه ها ، مایه ها و دستگاه های گوناگون موسیقی مانند دشتی، بیات ترک،سه گاه و شور اجرا می شد و به نظر می رسید گونه ای از مرکب خوانی و مرکب نوازی به گوش می رسد.

اما این همه ضعف هایی مانند استاندارد نبودن سالن کنسرت و عدم وجود امکانات صدا برداری و... را نمی توان از خاطر برد .         


گفتگوی منتشر نشده با شادروان دکتر پرویز ورجاوند

حسین زندی

زنده یاد دکتر پرویز ورجاوند در سال 1313 به دنیا آمد و نوزدهم خرداد 1386 در تهران درگذشت . زندگی پرتلاطم او از جنبه های گوناگون علمی ، فرهنگی و سیاسی درخور اهمیت است .

پایه گذاری اولین روزنامه ی دانش آموزی ایران به نام «دانش آموز» در نوجوانی ، انتشار روزنامه ی «ایران آزاد» در اروپا، مسئولیت بخش مردم شناسی و ایلات و عشایر موسسه ی  تحقیقات علوم اجتماعی دانشگاه تهران ، مسئولیت مرکز آموزش برنامه ریزی خدمات جهان گردی، مشاور عالی و مشئول بخش تربیت کادر حفظ مرمت آثار باستانی سازمان ملی حفاظت آثار باستانی ، انتشار مجله های باستان شناسی و هنر، فرهنگ و معماری ،عضو هیئت تحریریه مجله ی هنرو معماری و هنر و مردم، افزودن پژوهش های میدانی و برنامه های رشته ی باستان شناسی در سطح کارشناسی و کارشناسی ارشد، کاوش های باستان شناسی در هفت تپه ،بیشابور، تخت سلیمان و رصدخانه ی مراغه و دها سایت باستان شناسی دیگر ،بازگشایی سینما بعد از انقلاب ،ثبت تخت جمشید ،نقش جهان وچغازنبیل در یونسکو به عنوان میراث جهانی (با همکاری شهریار عدل)، همکاری با دایره المعارف ایرانیکا ، دایره المعارف تشیع، دانش نامه ی بزرگ فارسی ، دانش نامه ی زنان، دایره المعارف اسلامی ، وزارت فرهنگ و هنر دولت موقت ، نوشتن صدها مقاله و کتاب هایی چون 1-یادنامه ی دکتر صدیقی 2-پیشرفت و توسعه بر بنیاد هویت فرهنگی 3-روش بررسی و شناخت ایلات و عشایر 4-بامدی طایفه ای از بختیاری 5-ایران و قفقاز اران و شروان 6-میراث تمدن های ایرانی در سرزمین های آسیایی اتحاد شوروی 7-آثار ایرانی در موزه های اتحاد شوروی 8- سرزمین قزوین بررسی آثار و بناهای  باستانی و تاریخی قزوین 9-هنر معماری در سرزمین های اسلامی 10-خراسان و ماوراالنهر(آسیای میانه) 11-کاوش رصدخانه ی مراغه نگاهی به دانش ستاره شناسی ایران 12-سیمای تاریخ و فرهنگ قزوین در سه جلد 13-سفرنامه ی جنوب 14-فهرست انتشارات  دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی....

فعالیت در نهضت ملی و جبهه ی ملی از 15 سالگی و از اولین فعالان کنفدراسیون دانشجویی در فرانسه، او سالها از عمرش را هم پیش و هم پس از انقلاب در زندان گذراند از سال 1329به جبهه ی ملی پیوست و تا پایان زندگی از چهره های تاثیرگذار این تشکل سیاسی بود بعد از انقلاب نیز سخنگوی جبهه ی ملی بود .

بزرگ ترین نگرانی زندگی پربارش ایران بود و جوانان و دانشجویان سرزمین اش . پس از انقلاب با همه ی پشتوانه ی علمی از دانشگاه  و دانشجو دور نگه داشته شد اما همواره در کنار هر فعالیتی با دانشجویان و فرزندان سرزمین اش همگام و همراه بود گفتگوی کوتاهی که در پی می آید از دلبستگی هایش به دانشجویان و دانشگاه حکایت دارد .

روانش شاد و یادش گرامی  

سوال:جناب دکتر شما در گفتگویی فرموده بودید که نهضت مقاومت ملی جریانی است که پس از شانزده آذر سال سی و دو به وجود آمد آیا معتقدید که این نهضت تحت تاثیر جنبش دانشجویی بوده ؟

پاسخ :نهضت مقاومت ملی را که من اشاره کرده ام همیشه ،بر اساس اسناد و مدارک موجود از فردای 28 مرداد شروع می شود در این جریان نیروی موثر در کنار بازار ونیروی محلات نیروی دانشجویی و دانش آموزی است یعنی در واقع فعالان میدانی ،آنهایی که در کار تظاهرات شرکت کردند،در برنامه های مختلف حضور پیدا کردند. به طور مثال در 30 تیر 1333تظاهرات گسترده ای که در شهر ری صورت گرفت عمده ی این تظاهرکنندگان را دانش آموزان و دانشجویان تشکیل دادند با توجه به شانزده  آذر در تمام مراسم بعد از این فاجعه ی ملی یعنی  سوم و هفتم و چهلم این حضور گسترده نیروهای دانش آموزی بود و بنابر این می شود گفت موتور جریان نهضت مقاومت ملی در ابعاد گسترده اش را نیروهای دانشجویی و دانش آموزی تشکیل می دادند که با همگامی قابل ملاحظه ی نیروهای محلات و نیروهای بازار توانستند نهضت مقاومت ملی را برای مدت قابل ملاحظه ای در توانمندترین وضعیت خودش روی پا نگه دارند .

سوال:پس بنابراین ورود نیکسون به ایران در آستانه شانزده آذر هم برای حاکمیت هم برای مردم یک مسئله فرعی بوده . دانشجویان همراه بازاریان و مردم از مدتی قبل در اعتراض به دادگاه دکتر مصدق فعالیت خود را آغاز کرده بودند حکومت نیز بدون توجه به عواقب این عمل وحشیانه با حمله به دانشگاه مرتکب چنین فاجعه ای شد و سه نفر از جوانان دانشجو (قندچی ،شریعت رضوی و بزرگ نیا)  را به شهادت رساند.

پاسخ:من این را همیشه توضیح داده ام چون یک عده برآنند که تنها پدیده ی شانزده آذر آن هم در آستانه ورود مقام خارجی را به عنوان یک واکنش در مقابل مسئله ی آمدن نیکسون تلقی بکنند. در حالی که دانشگاه تهران از چندین روز قبل در دو زمینه واکنش های فراوانی نشان داد. گردهمایی هایی داشت و تظاهراتی در دانشگاه صورت داد یکی در مورد محاکمه دکتر مصدق بود یکی در زمینه ی مسئله ی  تجدید رابطه با انگلستان ، که در مورد هر دو زمینه دانشگاه تهران موضع [گیری] داشت و تظاهرات می کرد و در آن روزی که این ها یورش بردند به دانشگاه تهران در شانزده آذر[ یک]در واقع حرکت گوشمالی دهنده بود برای این که فردا [که] نیکسون به ایران پا می گذارد با توجه به تظاهرات و گردهمایی های دانشجویان جلوی هر نوع اعتراض و جلوی هر نوع اقدام و تشنج را گرفته باشند و شرایطی به وجود بیاورند که دانشگاه تهران از یک موضع گیری گسترده در مسیر حرکت این آدم بر کنار باشد .

سوال:با توجه به گذشته ی جنبش دانشجویی (پیش از انقلاب) وضعیت دانشجویان را بعد از انقلاب چگونه ارزیابی می کنید و آینده ی این جنبش را در رابطه با حاکمیت  چگونه می بینید؟

پاسخ:این جنبش به هر حال در دوران بعد از انقلاب با همه  اینکه حاکمیت تمهیدات فراوانی را به کار برد تا بتواند محیط های دانشگاهی را از به اصطلاح فعالیت های سیاسی و موضع گیری در مقابل خودش دور بدارد توفیق پیدا نکرد . دست به حتی کار ساختن انجمن های اسلامی[موازی] کرده برای این که بتواند این ها را از نظر مالی و غیره زیر پوشش خودش نگه دارد اما سرانجام این توفیق به دست نیامد و ما شاهد این هستیم که طی چندین سال گذشته اکثریت انجمن ها تبدیل شدند به جریانی که بالاخره در قالب تحکیم وحدت توانستند یک نیروی موثر را در دانشگاه ها به وجود بیاورند .تلاش مجدد دستگاه حاکم برای متلاشی کردن تحکیم وحدت هم به جایی نرسید و نیروی اقلیت طیف شیراز نتوانست نیرویی باشد که قدرت چالش کردن [که] با اکثریت طیف علامه را به دست بیاورد در وضع موجود نیز شکی نیست که روند آینده ایران با حضور نیروی جوان و به ویژه جنبش دانشجویی گره خورده و این نیرو از توانمندی های فراوان برخوردار خواهد بود برای اینکه بتواند هوشمندانه در مسیری که منجر به این بشود که حاکمیت را وادار به تمکین از خواست های ملت بکند بتواند فعالیت کند .

سوال:با تشکر، در پایان اگر ناگفته ای در رابطه با شانزده آذر باقی مانده بفرمایید؟

پاسخ:هیچ ،جز اینکه شانزده آذر از نظر همه نیروهای دانشجویی باید به عنوان یک روز فراموش نشدنی و [یک] به اصطلاح نقطه عطف مورد توجه قرار بگیرد و به اعتبار بزرگداشت این روز باید نیروی دانشجویی تلاش بکند که این همبستگی و این یکپارچگی را که تا به حال علی رغم فشارهای حاکمیت توانسته حفظ بکند از این به بعد به صورت چشم گیرتری حفظ کند و بداند که رسالت بزرگی را به عهده دارد .

               با سپاس از زمانی که در اختیار ما قرار دادید.


                                            حسین زندی

               

چهارمین جشن روز جهانی  راهنمایان گردشگری با شعار" راهنمای گردشگری، تنوع زیستی،مسئولیت" با حضور بیش از چهارصد تن از پیشكسوتان  و فعالین حوزه های گردشگری و محیط زیست پس از سه روز در شهر رامسر به كار خود پایان داد.

این جشنواره كه از روز شنبه یكم اسفند ماه با تكیه بر حفاظت از محیط زیست آغاز به كار كرده بود  برنامه های متنوعی را در خود جای داده بود. روز نخست همایش به كارگاه های آموزشی و نشستهای تخصصی با موضوعات مختلف در زمینه گردشگری در ابعاد گوناگون اختصاص داشت. یكی از این گارگاه ها به همت نماینده استان همدان، بابك مغازه ای (دبیر انجمن ایرانشناسی كهن دژ)برپاشد، وی به نقاط ضعف و قوت گردشگری در ایران اشاره نموده و نقش ویژه  گردشگران در متحول كردن این صنعت را  مورد بررسی قرار داد. كارگاه های دیگری نیز توسط نمایندگان دیگر استانها از جمله مازندران ،تهران،خوزستان،آذربایجان غربی وآذربایجان  شرقی و... برپا شد اما برگزاری همه كارگاه ها در یك زمان همچنین مدت زمان اندك نشست ها ازبازدهی بیشتر این برنامه كاسته بود.

در این برنامه علاوه بر راهنمایان گردشگری ،انجمن های صنفی گردشگران،هتل داران، رستوران داران،روزنامه نگاران، اساتید و كنشگران مدنی حوزه میراث فرهنگی و زیست بوم از هجده استان كشور حضور داشتند.اما جای خالی نماینگان برخی استان هامانند كرمانشاه،قزوین،مركزی،چهار محال بختیاری و... همچنان احساس می شد.

در روز دوم جشن ابتدا از مجتمع تله كابین رامسربازدید شد.سپس برنامه های متنوعی در گردشگاه"چال دره" برپاشد، از جمله اجرای موسیقی محلی توسط هنرمند مازندرانی"رستم جمشیدی" ،مسابقه كشتی،و مسابقات ورزشی. در پایان شركت كنندگان به پاك سازی طبیعت پرداختند. برنامه بعدی بازدید از كاخ موزه رامسر بود، همزمان با این برنامه در مجتمع نگین نشست مطبوعاتی با حضور مهندس دره شوری،دكتر كرمی، دكترمیلانی، مجتبا گهستونی، حسین ستوده،آرش نورآقایی و بابك مغازه ای بر پاشد.

بابك مغازه ای به نقش سازنده  نهادهای مدنی در كنار نهادهای دولتی در حفاظت از منابع طبیعی، زیست بوم و میراث فرهنگی پرداخت.آرش نورآقایی در پاسخ به چگونگی فعالیت های موازی، به این مسئله اشاره كرد كه فعالیت های موازی در زمینه ی گردشگری باید تبدیل به اتحادی های گردشگری شود و انجمن های صنفی نیز می بایست اتحادی های صنفی خود را تشكیل دهند.او از اینكه برخی استان ها و شهرستان ها هنوز انجمن های صنفی خود را معرفی نكرده  یا تشكیل نداده اند انتقاد كرد.

دكتر كرمی چیستی  نقش تكنولوژی در طبیعت را چنین پاسخ گفت كه در ایران دچار طبیعت سوزی هستیم،در سه سال گذشته واگذاری زمین جهت ساخت مسكن به اندازه ده ها سال بوده است، وی به مدیریت صحیح در امر توسعه اشاره كرد و راه توسعه را جایگزینی اكوتوریسم سالم  به جای طبیعت سوزی دانست. مهندس دره شوری نیز به مدیریت صحیح پس ماند های صنعتی و خانگی و به روز شدن و پیشرفت صنعت اشاره كرد.

روز سوم و پایانی جشن با پخش فیلمی از كارنامه ء سال های پیشین این مجموعه آغازشد . سپس نماینده تبریز (محل برگزاری جشن در سال 1388) نشانه یا نماد جشنواره را همراه با دف نوازی به برگزار كنندگان جشنواره تقدیم كرد. سپس حسین ستوده دبیر جشنواره، اهداف برگزاری همایش در سالهای گذشته را برای حاضران خواندو همچنین اهداف امسال را اینگونه بیان كرد:

"1- احترام و تاكید بر اهداف سال های گذشته

2- مركز زدایی(غیراستا نی شدن یا شهرستانی شدن)

3- همگام شدن با مردم

4- همسو شدن با اهداف جهانی گردشگری

5- توجه به میراث طبیعی و تلاش برای ثبت منطقه ء جنگل های هیركانی در میراث جهانی

6- اعلام ساعت  نه و پنجاه و هفت دقیقه به عنوان برند زمانی جشن"

وی با تقدیر از محمد حسین یزدانی و آرش نورآقایی در خواست كرد كه خیابان یا میدانی به نام "گردشگری" در رامسر به عنوان شهرستان نمونه گردشگری ،نامگزاری شود.

رییس میراث فرهنگی رامسر نیز یادآور شد: "ثبت كردن اثر هنر نیست،حفظ و صیانت  مهمتر است."

 دكتر كرمی در سخنان خود گفت:  "باتوجه به اینكه كنوانسیون حفاظت از تالاب ها ،چهل سال پیش در رامسر تاسیس شده و امسال نیز قرار است اجلاس آن در رامسر برگزار شود خواهش می كنم دستی به سر این شهر بكشید،زباله هایی كه در جنگل های رامسر رها شده آزار دهنده است" وی در ادامه خاطرنشان كرد: "دو مسئله مهم وجود دارد ،اول مسئولیتی است كه راهنمای گردشگری دارد و به عنوان تورپاك یا تورسبز مطرح است. دوم اینكه اعتبار مالی برای زیستگاه ها نداریم ودیگر اینكه روشن كردن آتش چه تاثیری بر روی جانوران دارد؟ آثاری كه آلودگی محیط دارد؟رابطه ء گردشگری و توسعه ئ پایدار؟و اخلاق گردشگری مسائلی است كه باید توجه كرد و عمده توقع از دولت باید در زمینه ء تبلیغات خارجی باشد.مثلا دولت می تواند خبرنگاران گردشگری را به كشور دعوت كند امایك مسئله اخلاقی در گردشگری وجود دارد، یك جمله: محیط را به گونه ای ترك كنیم كه انگار اصلا به آن مكان پای نگذاشته ایم."

سخنران بعدی مهندس دره شوری سخنان خویش را اینگونه آغاز كرد: "انسان موجود خیلی جدیدی در روی كره ء زمین است و موثرترین هم بوده كه در صد سال گذشته همزمان با صنعتی شدن تاثیرش در تخریب زمین پیشرفت های زیادی داشته است.  سلاح های دور برد پیشرفت كرده و اروپاییان با این ابزار جهان را تصرف كرده اند،امپراتوری عثمانی را به بیست كشور تقسیم كرده اند،خود ما هم صدمه دیده ایم، تلفات جنگ جهانی دوم پنجاه میلیون نفر بود. انقراض گونه ها در اثر دخالت انسان در صد سال گذشته كه دانش و محیط زیست به اوج رسیده باور نكردنی است،وضعیت به حد بحران رسیده  و باید جلوی تخریب را گرفت، جنگل ها روز به روز كاهش پیدا میكنند اما امروز اروپاییان جنگل ها را كاهش نمی دهند كه افزایش می دهند،منابع آبی را كاهش نمی دهند و كنترل می كنند،پس ماند ها را مدیریت میكنند. رها كردن پس ماندها در طبیعت مانند این است كه آشغال را در خانه یا در زیر فرش مخفی كنیم پس از چند روز چه اتفاقی می افتد ؟

وی ادامه داد:" سرزمین خودمان سرزمین شگفت انگیزی  در جهان است هر چیز خوبی  كه فكر كنید در جهان وجود دارد وارد سرزمین ما شده، جنگل های هیركانی ،یادگار دوره ء سوم زمین شناسی است. گونه های بسیاری از اروپا از راه آذربایجان وارد سرزمین من شده ، بسیاری از سمت بصره  كه آفریقایی است وارد شده تنوع حیاتی ایران بی نظیر است،تك تك ما باید سرافراز و شاد از داشتن چنین سرزمینی باشیم.ولی آیا با طبیعتمان خردمندانه برخورد كرده ایم؟آیا برداشتمان از كهن سرزمینمان خردمندانه بوده است؟آیا طبیعت را خوب حفظ  می كنیم؟ در عین حالی كه به آینده فكر می كنیم اگر برنامه ریزی كوتاه مدت و بلند مدت نداشته باشیم نمی توانیم پیشرفت داشته باشیم.

نقش دولت خیلی زیاد است اما نقش مردم هم مهم است.دولت ها عوض می شوند اما اگر مردم آگاه شوند آن خواسته ها در كشور می ماند،اما اگر مدیریت نباشد و دولت هم مدیریتش قوی و خردمندانه نباشد این بلا ها به سرمان می آید،دریاچه ها خشك می شوند، چند سال دیگر خلیج فارس مطرح می شود. هزاران مشكل وجود دارد. كشتی صنعتی وقتی میآید تور 2000متری می اندازد ملت باید چكار كند؟ به همین منظور باید در گروه های كوچك متشكل شویم، طبیعت را بشناسیم ،مملكت را شناسایی كنیم تا بشناسانیم ، اطلاعات مان را دقیق كنیم و یك روز باید حرف های قشنگ تر و بهتر از این بشنویم.

تعدادمان كم است اما باید از دشمنی بپرهیزیم، دقیق باشیم، به همدیگر كمك كنیم و توی بحث مودب باشیم. از آخرین هنر جهان به نحو اكمل استفاده كنیم تا وقتی تصمیم گرفتیم طبیعت را حفظ كنیم هر حكومتی بیاید مجبور است از خواسته ء ما تبعیت كند و اگر نكرد عوضشان می كنیم. امیدوارم در این فعالیت ها خسته نشویم ممكن است فلان مكان را نتوانیم حفظ كنیم اما من اعتقاد دارم خوشبختی ، به دنبال آن بودن و در جستجوی خوشبختی بودن است و این عین خوشبختی است."

در ادامه از پنج دهه فعالیت استاد دره شوری تقدیر و تجلیل شد و با پخش نماهنگی از قربانیان و جان باختگان عرصه ء محیط بانی  توسط شكارچیان،از برگزیدگان استان ها كه بیشتر از طبیعت گردها بودند تقدیر شد و این برنامه ی سه روزه با سرود " ای ایران" پایان پذیرفت.


تعداد کل صفحات: 8 ... 5 6 7 8
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic