تبلیغات
همدان نامه (همدان بلاگ) - مطالب موسیقی
پنجشنبه 5 مرداد 1396

تجلیل از صدای خوش آموزش

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :موسیقی ،

تجلیل از صدای خوش آموزش

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
جمعه 25 فروردین برنامه موسیقی شب آواز هگمتانه در تالار فجر برگزار شد. این بار این مراسم به بزرگداشت محمدرضا بختیاریان مدرس آواز و خواننده پیشکسوت همدانی اختصاص داشت....
1396/01/29
جمعه 25 فروردین برنامه موسیقی شب آواز هگمتانه در تالار فجر برگزار شد. این بار این مراسم به بزرگداشت محمدرضا بختیاریان مدرس آواز و خواننده پیشکسوت همدانی اختصاص داشت.
در این برنامه گروه موسیقی آوای فاخته به سرپرستی رضا عباسی به اجرای چند تصنیف پرداخت، سپس محمدرضا بختیاریان همراه با نوین خوشنوا و بهنام بیات  یک قطعه آوازی را به میهمانان خود ارائه کرد . همچنین نوین خوشنوا از شاگردان استاد با ارائه زندگینامه و کارنامه هنری او به سخنرانی پرداخت. بختیاریان متولد دی ماه 1323در همدان است. او در یک خانواده مذهبی به دنیا آمد و به تشویق پدرش به سمت قرائت قرآن کشیده شد و همزمان ردیف آوازی ایران را نیز آموخت و شاگردان زیادی را تربیت کرد. در گفت‌وگوی پیش‌رو کارنامه محمدرضا بختیاریان را از زبان خود او می‌خوانیم.
  • چگونه وارد عرصه موسیقی و آواز شدید؟
 پدرم با شعر و ادبیات مانوس بود و من در کنار شعر و ادب، قرائت قرآن را نیز از پدرم آموختم و این زمینه‌ای برای علاقه من به آواز شد. پدرم قماش فروش بود و در محله بختیاری‌ها زندگی می‌کردیم. بعدها خیابان میرزاده عشقی، رکنی، میدان دانشگاه و خیابان سعیدیه از آن منشعب شد.
  • از دوران تحصیل بگویید.
دوره ابتدایی را به دبستان عارف می‌رفتم که ابتدای سعیدیه قرار دارد. دبیرستان را در دبیرستان پهلوی سابق دیپلم گرفتم و وارد دانشگده دامپزشکی پزشکی دانشگاه تهران شدم. سال 1349 فارغ التحصیل شدم.
  • آموزش آواز از کجا شروع شد؟
پس از آموزش‌های مرحوم پدرم، در دوره دبیرستان با مرحوم فیضی که نام کوچکش را فراموش کرده‌ام و محسن مهاجرانی که او هم از دنیا رفته و صدای خوبی داشتند تمرین می‌کردیم. خارج از دبیرستان البته ما از بزرگانی مانند آقای مغربی بهره می بردیم که شب‌ها در صحرا می‌خواندند. آن زمان متداول بود کسانی که صدای خوبی داشتند در صحرا می‌خواندند. همزمان فلوت را نیز به صورت خودجوش یاد گرفته بودم.  آقای برق لشکری هفته‌ای یک روز به عنوان معلم موسیقی در دبیرستان به ما سلفژ یاد می دادند و سیف‌اله گلپریان معلم نقاشی ما بودند. البته بیشتر در خانواده می‌آموختم و از نوارها و صفحه‌های موسیقی آن زمان مانند  بنان تقلید می‌کردم.
  • با گروه‌های موسیقی همدان ارتباط داشتید؟
با گروه‌های مطرح همدان ارتباط نداشتم تا وقتی که رفتم تهران و اولین برنامه هنری‌ام را در دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران اجرا کردم. این کنسرت های دانشگاهی چند نوبت اتفاق افتاد که کمیته فوق برنامه دانشگاه برگزار می‌کرد.
  • از قرائت قرآن بگویید.
آن سال‌ها سازمان اوقاف هر ساله مسابقات قرآنی برگزار می‌کرد که من هم شرکت می‌کردم و هرسال مقام می‌آوردم. چند نوبت نیز به اردوهای اوقاف که در مشهد، شیراز و کردستان برگزار می‌شد، رفتم. اوقاف مسابقات بین‌المللی قرآن را برگزار می‌کرد. دوره لحن، تجوید و صوت و لحن را نزد آقای مولوی در تهران آموختم.
  • چه سالی به همدان برگشتید؟
حدود سال 50 پس از اینکه تحصیلاتم تمام شد به عنوان مسئول دامپزشکی نهاوند منصوب شدم.آن دوره از نوارهای موسیقی و قرائت استفاده می‌کردم چون استادی نبود. سال 1353 رادیو وتلویزیون از قاریان دعوت کردند که نوار کاستی پر کنند و من هم رفتم و نوار پر شد. پس از مدتی نوار من به عنوان دومین اثر آن سال انتخاب شد. مرا به تهران اعزام و تجلیل کردند و مجوزی صادر کردند. سال 61 هم به عنوان قاری ممتاز استان برگزیده شدم که ما را به مکه فرستادند.
  • در تهران به کلاس‌های آواز چه کسانی می‌رفتید؟
در تهران کلاس آواز به صورت حرفه‌ای نرفتم اما در محافلی که شرکت می‌کردم از کسانی که اهل خواندن و نواختن بودند می‌آموختم. از روی آلبوم‌ها ردیف آوازی را فراگرفتم.
  • در همدان چه برنامه‌هایی اجرا کرده‌اید؟
کنسرت‌های من در همدان بیشتر مربوط به همین اواخر است که در کنسرت‌های آموزشگاهی با جواد مرادیان شرکت داشته‌ام و به عنوان یکی از بنیانگذاران انجمن ادبی باباطاهر هر جمعه صبح در آرامگاه باباطاهر به اجرای برنامه می‌پردازم. من در 30 سال گذشته  بیشتر به آموزش مشغول بوده‌ام و همزمان به شاگردانم آواز ایرانی و قرائت قران تدریس می‌کردم. علاقه‌مند بودم مانند قاریان عرب نغمه‌های قرآنی را آموزش دهم. به طور کلی بیشتر کارهای من در محافل بود و من آواز محفلی را دوست دارم .
  • تدریس آواز چطور؟
مدت 3سال در آموزشگاه هزاردستان آواز تدریس می‌کردم اما فقط اکنون در خانه آموزش می‌دهم. معتقدم در کلاس‌های آواز نباید تعداد شاگردان بیشتر از دو یا سه نفر باشد چون جمعیت زیاد باعث می‌شود آموزش غلط شکل بگیرد و تحت تاثیر شاگردان به بیراهه رود. باید فرد فرد آموزش دهیم. این روزها در خانه آواز با علی اصغر طاهری مشغول کار هستیم.
  • سبک آموزشی شما بر اساس کدام ردیف آوازی است؟
تا پیش از انقلاب ما ردیف منسجم و تدوین‌شده‌ای نداشتیم تا اینکه ردیف عبداله خان دوامی با تار مرحوم محمدرضا لطفی منتشر و سال 1362 ردیف مرحوم محمود کریمی منتشر شد. به نظر من بهترین ردیف مربوط به استاد کریمی است. البته ردیف‌های دیگری هم آمد از جمله رضوی سروستانی، حسن گلپایگانی، ادیب خوانساری، اقبال آذر، حسن کسایی، منتشری و طاهرزاده اما کامل‌ترین آن کریمی است و من هم از این کار استفاده کرده‌ام. البته کسی که 40 سال آواز کار می‌کند باید سبک و صوت و لحن خودش را داشته باشد.
  • علاوه بر آواز چه فعالیتی در این حوزه دارید؟
مقاله‌ها و جزوه هایی در زمینه آواز نوشته‌ام که در زمینه صوت و لحن، موسیقی قرآنی و حرمت آن است. تصنیف‌ها و شعرهایی هم ساخته‌ام.
  • وضعیت آواز استان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
همدان هنرمندان خوب و از نظر هنر جایگاه خوبی دارد اما باید انسجام خوبی بین هنرمندان ایجاد شود. در شهرستان‌ها ارتباط کمتری با مرکز داریم، این ارتباط باید بیشتر شود. افرادی مانند کوثر نژاد، ناصر مهروز، جعفرپور، جمشید صفاریان، علی اصغر طاهری و اصغر بابایی از هنرمندان خوب همدان به شمار می‌روند و ارتباط خوب و خاطرات خوبی داریم. موسیقی پاپ آواز ما را تحت تاثیر قرار داده است. البته آواز میراث فرهنگی ما است و هرگز از بین نخواهد رفت. گذشتگان به ما تحویل داده‌اند ما نیز باید آن را حفظ کنیم.
  • شما ساز هم می‌نوازید؟
پس از مدتی متوجه شدم خواننده بهتر است همراه آواز به یک ساز نیز احاطه داشته باشد. حدود  15 سال پیش شروع به آموختن سه تار کردم و پس از آن همزمان با آموزش آواز، سه تار نیز می‌نوازم.
  • ارتباط قرائت  قرآن و آواز در کجاست؟
خواندن یعنی صدا و آواز دو فاکتور دارد؛ یکی لحن است و دیگری صوت. پس از این دو مورد باید به فن بیان هم آشنا باشیم. به طور مثال در قرائت تجوید مهم است که چگونه بیان می‌کنیم و در آواز شیوه و فن بیان شعر مهم است که چگونه بیان می‌کنیم. کسانی که قرآن را به درستی آموزش می‌بینند می توانند ردیف‌های آوازی را سریع‌تر یاد بگیرند چون قرآن براساس مرکب‌خوانی قرائت می‌شود  و وسعت خوبی از لحاظ صوت و لحن دارد.


برچسب ها: آواز همدان ، موسیقی همدان ،

جمعه 27 اسفند 1395

فرهنگ در کوچه‌های همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گفتگو ،صنایع دستی ،هنر ،موسیقی ،

فرهنگ در کوچه‌های همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
فرهنگ در کوچه‌های همدان
بررسی سال فرهنگی همدان از نگاه فرهنگیان اتفاق مثبتی است. در ادامه نظر برخی از این افراد را درباره اتفاقات فرهنگی سال 95 جویا می‌شویم....
1395/12/25
 بررسی سال فرهنگی همدان از نگاه فرهنگیان اتفاق مثبتی است. در ادامه نظر برخی از این افراد را درباره اتفاقات فرهنگی سال 95 جویا می‌شویم.

علی اصغر طاهری، رئیس خانه آواز همدان
به ‌طور کلی با  توجه به جو سنگینی که در حوزه موسیقی نقاط مختلف کشور به وجود آمده موسیقی همدان در سال 95 موقعیت خوبی داشت، اما کافی و صد درصد ایده‌آل نبود امیدوارم وضع مناسب‌تری دراین باره به وجودآید. از سوی مسئولان اظهار امیدواری شده که در سال آینده شرایط از سال قبل بهتر و مناسب‌تر شود اما در عین حال هیچ چیز قابل پیش‌بینی نیست.
خانه آواز در صدد است بتواند با همبستگی هنرمندان رشته موسیقی به فعالیت خود ادامه دهد، منشا اثر باشد و به جایگاه هنری خود ارتقا بخشد. این امر همفکری و همکاری اعضا را می‌طلبد تا به سوی هدفی واحد پیش روند.

کاظم مرادی، نوازنده و خواننده همدانی
ارزیابی من از وضعیت کنسرت در سال گذشته چه کمی و چه کیفی زیاد مثبت نیست و بازتاب کنسرت‌ها در میان مردم دلیل گویای این مطلب است. وقتی مردم از وضعیت کنسرت‌ها راضی نیستند یعنی ما کیفیت لازم را در نحوه اجرای کنسرت نداشتیم. گروه‌های موسیقی باید تلاش و خلاقیت بیشتری داشته باشند تا مخاطب با شوق و استقبال صندلی‌های سالن را پر کند اما متاسفانه ما این شوق را در مخاطب نمی‌بینیم. امیدوارم سال بعد شاهد بهتر شدن این فضا باشیم. کنسرتی موفق است که مخاطب و بیننده بگوید کنسرت بعدی این گروه کی و کجاست. تنوع در ملودی سازی، تنوع در ارکستراسیون واستفاده از خواننده توانمند ضروری‌ترین بخش است. در غیر این صورت رخوت و خواب مخاطب را فرا می‌گیرد.
مساله بعدی این است که بعضی از ارگان‌های متولی اخذ مجوز چندان با اجراکنندگان کنسرت همکاری نمی کنند که این امر باعث از بین رفتن انگیزه گروه‌های بومی می شود.
سرپرست‌های گروه‌ها در سال گذشته با تنش و استرس مجوز دریافت کردند. از متولیان فرهنگی شهر می‌خواهم اگر حمایتی لااقل سنگ‌اندازی نکنند.

معصومه مومنی مدرس دانشگاه و فعال گردشگری
بهره‌مندی از گردشگری که در سال‌های اخیر قدرتش را بیش از پیش نشان داده است در سال گذشته كم و بیش نصیب استان ما نیز شد و مدیران ارشد ما روی خوشی به سرمایه‌پذیری در این حوزه نشان دادند.
شاید پذیرش این صنعت برای كشورهای جهان سوم كمی زمانبر باشد اما تكیه بر اقتصاد تک‌محصولی و صادرات نفت در دراز مدت توجیه اقتصادی ندارد و جایگزینی آن با صنعت سبز كه همان گردشگری است، امری ضروری است. این مهم در بهبود اقتصاد استان ما نیز واجب‌الاجراست و اهمیت آن در سال‌های اخیر مورد توجه مسئولان قرار گرفت.
مدت‌هاست اقتصاد استان ما بر پایه‌هایی سنتی است. امروز با بحران‌های ایجاد شده این وضعیت نمی‌تواند پاسخگوی شرایط حال و كمی دورتر باشد.  با توجه به طبیعت ارزشمند و پیشینه تاریخی و فرهنگی استان كه هر كدام به نوعی ظرفیت قوی در جذب گردشگر محسوب می‌شود، با فراهم آوری بسترهای مناسب تكیه بر اقتصادی مبتنی بر صنعت گردشگری در استان قابل توجیه است. سال گذشته فراز و فرودهایی در بخش‌های مختلف گردشگری داشتیم اما در نهایت شاهد اتفاقات خوبی در این حوزه بودیم.  از جمله می‌توان به بالا رفتن آمار گردشگران خارجی نسبت به  سالِ گذشته اشاره کرد یا افتتاح اقامتگاه‌های بومگردی كه گام ارزشمندی در حوزه گردشگری پایدار بود و البته این موارد به‌تنهایی كافی نیست. ما ابتدای راه هستیم و لازم است برنامه‌ریزی‌هایی منسجم برای ارتقا و بهبود كیفیت زیرساخت‌ها داشته باشیم. هم‌افزایی در بخش‌های مختلف و مرتبط با این صنعت امری ضروری است و موفقیت در این حوزه منوط به این امر است.

مهدی کریمی منسوب، مجسمه‌ساز
شاید با پس‌زمینه رویدادهای فرهنگی که به‌ صورت تیتروار در سال گذشته از ذهن می‌گذرد در ظاهر بتوان نتیجه‌گیری مثبتی از رویدادهای فرهنگی هنری و صنایع دستی داشت، به‌خصوص با تاکیدی که برمقوله جهانی شدن سفال لالجین پدید آمد اما به‌عنوان یک فعال هنری در استان آرزوی قلبی ماست که بتوانیم اسامی اینچنینی را با صدای بلند فریاد بزنیم اما نه به‌صورتی که صدای خنده منتقدان و بدخواهان در جواب ادعای ما منطقی‌تر و رساتر شنیده شود.
متاسفانه با همه پیشرفت‌ها در سطح نگاه مسئولان هنوز شمه‌هایی از نوع نگاه صرفا غیرتخصصی وجود دارد که تنها برای پرکردن سیاهه‌ای از فعالیت فرهنگی و هنری سراغ هنر و هنرمند می‌آیند. شهر جهانی سفال عبارتی سه جزئی که شجاعت ادای آن مسئولیت‌پذیری بالایی می‌طلبد.
استانداردهای شهر، پدیده و اتفاقاتی در سطح جهانی و سفال واقعا چند دقیقه ذهن متولیان را مشغول کرد و اگر کسی در این موارد سوالی بپرسد چه کسی جوابگوست؟ تا کی می‌توان مبنای عمل سوال کننده را بر سوء‌نیت و دشمنی قرار داد؟ وقت آن نیست که خودمان خودمان را نقد کنیم تا مورد طعنه و تهمت غریبه و بدخواه نباشیم؟ فارغ از مبحث شهر و استانداردهایش و مبحث جهانی بودن و جهانی شدن فقط در گفتاری مختصر به خود سفال اگر توجه کنیم خواهیم دید مسائل آنقدر گسترده هستند که همچنان نیازمندیم دامنه را کوچک‌تر کنیم.
برای مثال تنها در مورد پدید آورنده اثریا سفالگر استانداردهای لازم فعالیت یک هنرمند واقعا و انصافا چقدر در این اتوپیای فرهنگ و هنر که دلسوزانمان خلق کردند پیش‌بینی شده؟! بطور مثال حاصل 8سال لطف و محبت مسئولان و متولیان مدعی عدالت برای هنرمند سفالگر که عمرش را خرج فرهنگ و هنر خاکش کرده بود بیمه‌ای بود که درگیر و دار سرو صدای تبلیغات بر او منت گذاشته بودند.
اما آنقدر در اختصاص همان بودجه نیز کوتاهی شد تا لاجرم صدایش در دولت فعلی به گوش رسید و بالاخره در اقدامی دردآور شروع به قطع بیمه بیمه‌شدگان گذشته به بهانه های غیرمنطقی و همچنین قطع روند بیمه‌شدگان جدید کردند. کوچک‌ترین سهم هنرمند از رفاه به آسانی به فراموشی سپرده شد و نمایندگان و مسئولان تنها تماشاچی بودند و در تدارک شهر جهانی سفال.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%88%DA%86%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، هنرمندان همدان ،

دوشنبه 25 بهمن 1395

مقام برتر موسیقی مقامی همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

مقام برتر موسیقی مقامی همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
مقام برتر موسیقی مقامی همدان
یکی از گونه‌های موسیقی ایرانی، موسیقی مقامی است. اینگونه موسیقی در همدان نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. گروه موسیقی «آیین» همدان که در حوزه موسیقی مقامی- عرفانی فعالیت می‌کند در روزهای اخیر 2 مقام کسب کرده است....
1395/11/24
یکی از گونه‌های موسیقی ایرانی، موسیقی مقامی است. اینگونه موسیقی در همدان نیز جایگاه ویژه‌ای دارد. گروه موسیقی «آیین» همدان که در حوزه موسیقی مقامی- عرفانی فعالیت می‌کند در روزهای اخیر 2 مقام کسب کرده است. این گروه در جشنواره استانی فجر همدان به مقام دوم در گروه‌نوازی و در جشنواره نیایش قزوین نیز به رتبه اول دست پیدا کرد. تصنیف «گویا و خموش» با شعر خیام و آهنگسازی پژمان رضوی، تصنیف «خِیل عشقبازان» با شعر غبار همدانی و آهنگسازی مصطفی رشیدی مطلق و تصنیف« ساقیا» با شعر حافظ و آهنگسازی مصطفی رشیدی مطلق از جمله آثاری بودند که گروه موسیقی آیین در این جشنواره اجرا کرد.
مصطفی رشیدی مطلق سرپرست گروه آیین است که امسال علاوه بر درخشش گروهش رتبه دوم تکنوازی را در رشته تنبور جشنواره استانی فجر به دست آورد. او زمستان سال گذشته نیز در جشنواره موسیقی همدان مقام اول را برای تکنوازی ساز تنبور به دست آورد و شهریورماه 1393در جشنواره سراسری موسیقی زاگرس‌نشینان مقام سوم را برای همین ساز کسب کرد.با وی درباره فعالیت‌های خودش و گروهش گفت وگو کرده ایم.
  • چگونه به موسیقی و ساز تنبور علاقه‌مند شدید؟
ساز تنبور همیشه در خانه ما بود و موسیقی به ویژه موسیقی مقامی از گذشته در خانواده ما موروثی بود، در نتیجه من هم آموختن موسیقی را با ساز تنبور شروع کردم. رفته رفته با سازهای سنتی و موسیقی سنتی آشنا شدم. وقتی سن و سالم بالاتر رفت با اهالی موسیقی آشنا شدم و ساز تار را به‌صورت تخصصی ادامه دادم. در عین حال موسیقی مقامی را ادامه می‌دادم تا این‌که رشته موسیقی در دانشکده علمی کاربردی افتتاح شد من هم وارد دانشگاه شدم و در این رشته تحصیل کردم. در تهران هم پیش استادان برجسته ساز عود و تار را آموختم. این روزها در آموزشگاه‌های موسیقی ساز تنبور درس می‌دهم.
  • از پیشینه شکل گیری گروه بگویید.
از آنجا که ساز تنبور جزئی از پیشینه فرهنگی تاریخی استان ماست و یک ساز مقامی به شمار می‌آید نام گروه را آیین گذاشتیم تا اشاره‌ای به موسیقی آیینی این منطقه داشته باشد. این گروه پس از حضور من در جشنواره موسیقی مقامی زاگرس‌نشینان شکل گرفت. شرکت در این جشنواره انگیزه‌ای پدید آورد تا بتوانم دست‌اندرکاران موسیقی مقامی همدان را با سایر استان‌ها مقایسه کنم و به این نتیجه برسم که شرایط و ظرفیت خوبی در این زمینه داریم. وقتی به دوستان و هنرمندان گرامی پیشنهاد دادم استقبال کردند.
  • گروه آیین و موسیقی شما چه شاخصه‌ای دارد؟
کاری که گروه ما ارائه می‌کند سنتی مقامی است. مهم‌ترین شاخصه گروه آیین حضور افراد شناخته شده موسیقی مقامی استان در یک گروه است. بیشتر اعضای گروه افرادی هستند که سال‌ها سرپرستی گروه‌های شناخته شده موسیقی سنتی یا مقامی را در شهر همدان داشتند و دل‌سوخته این ساز و این‌گونه از موسیقی بودند. ما در این گروه دنبال خواننده‌ای بودیم که ایده‌آل‌های مورد نظر ما را داشته باشد و بتواند لحن‌های مقامی را ارائه دهد. این گروه با این اسم اولین بار است که کنسرت و برنامه عمومی برگزار می‌کند اما با اعضای گروه سال‌ها همکاری کرده‌ایم و همان‌طور که گفتم دوستان هریک گروهی را سرپرستی می‌کنند.
  • از حضورتان در جشنواره‌های دیگر بگویید؟
ما در سال‌ جاری 2 کنسرت موفق در همدان و تهران داشتیم و در 2 جشنواره شرکت کردیم. جشنواره فجر همدان و جشنواره نیایش در قزوین. البته تمامی نوازنده‌های این گروه تجربه فراوانی برای شرکت در جشنواره‌های داخلی و خارج از استان را دارند اما با گروه آیین این دومین تجربه جشنواره‌ای است که پشت سر گذاشتیم.
  • از نحوه ارسال آثار به جشنواره استانی موسیقی فجر بگویید.
بحث حضور در جشنواره‌ها چند جنبه دارد. بحث دیده شدن، موضوع رقابت و بالارفتن کیفیت کار گروه‌ها از جمله این موارد است. آثار ابتدا به‌صورت لوح فشرده به دبیرخانه جشنواره ارائه شد و بعد از بازبینی شورای فنی مجوز نهایی اجرای صحنه را پیدا کردیم.
  • با چه آثاری در جشنواره فجر شرکت کردید و جشنواره شامل چه بخش‌هایی بود؟
ما با 3کار متفاوت شرکت کردیم. در فراخوان جشنواره گفته شده بود جشنواره شامل 2 بخش موسیقی سنتی و مقامی است. در بخش موسیقی سنتی تکنوازی، آواز و گروه‌نوازی داشتیم و در بخش موسیقی مقامی تکنوازی ساز تنبور و گروه نوازی مقامی داشتیم که گروه آیین جزو گروه مقامی بود. متاسفانه درروز و هنگام قرائت بیانیه هیأت داوران متوجه شدیم که در یک کار غیراصولی و غیرحرفه‌ای گروه‌های سنتی و مقامی را تفکیک شده داوری نکردند.
  • نحوه داوری‌ها چگونه بود؟
داوران از استادان و داوران شناخته شده و نامی کشور بودند به خصوص استاد مسلم تنبور کیخسرو پورناظری در این جشنواره حضور داشتند.
  • برای بهبود و تقویت چنین جشنواره‌هایی چه باید کرد؟
اولین نیاز موسیقی استان حمایت متولیان امر به‌خصوص اداره ارشاد استان همدان است. برگزار کردن هرچه بیشتر کنسرت‌های موسیقی در استان به خصوص با همکاری هنرمندان بومی می‌تواند راهگشاباشد و استقبال مردم و ایجاد حس انگیزه بین هنرمندان و هنرجویان تازه کار را در پی داشته باشد. جشنواره‌ها به نوبه خود حکم سکوی پرتاب را دارند. به ویژه برای هرچه بهتر دیده شدن نوازندگان مهم هستند.
  • از حضور در جشنواره نیایش بگویید؟ از همدان چه گروه‌هایی شرکت کرده بودند؟
چهارمین جشنواره کشوری نیایش چند روز پیش در استان قزوین برگزار شد. این افتخار نصیب گروه ما شد که بعد از جشنواره فجر استانی در این جشنواره شرکت کرده و به عنوان نماینده استان همدان کارهایی را که در جشنواره همدان اجرا کردیم ارائه کنیم.
تفاوت‌های جشنواره نیایش و جشنواره استانی فجر را در چه مواردی دیدید؟
جشنواره‌ای که فراخوان کشوری دارد در مقایسه با جشنواره‌ای که در استان برگزار می‌شود تفاوت‌ها و گستردگی‌های خاصی دارد. بحث کمیت و کیفیت را داریم و مهم‌تر این‌که حمایت مسئولان از نظر مادی و معنوی در جشنواره‌های کشوری بیشتر است.
  • از کارنامه یکساله گروه رضایت دارید؟
می‌توان گفت در تولد یک سالگی گروه هدیه خوبی گرفتیم. قرار گرفتن بین 3 گروه برتر استان و کسب رتبه دومی جشنواره موسیقی فجر و شرکت در جشنواره نیایش و کسب رتبه در این جشنواره و برگزاری 2 کنسرت در داخل و خارج از استان در آغاز راه امیدبخش است.
  • پیشنهاد شما برای رهایی از مسائلی که در موسیقی استان حاکم است، چیست؟
من پیشنهاد کردم به میزبانی همدان جشنواره موسیقی مقامی برگزار کنیم. سال گذشته اولین جشنواره موسیقی دانشجویی را با همکاری دانشگاه فرهنگ و هنر برگزار کردیم. ما خیلی از دانشجویان را داریم که رشته مرتبط ندارند اما نوازنده هستند باید این استعدادها شناسایی شوند و وارد عرصه شوند. جامعه به نشاط نیاز دارد و موسیقی فاخر ما بهترین ظرفیت را در این زمینه دارد.
  • در این زمینه نقش دولت را پررنگ می‌بینید یا نوازندگان را؟
کم‌کاری همکاران را نمی‌توان نادیده گرفت و این‌که نقدهای غیرمنصفانه در مورد هم دارند. البته حمایت نکردن نهادهای دولتی نیز وجود دارد.
 مثلا من در جشنواره نفر اول می‌شوم و 200 یا 300 هزار تومان به من می‌دهند. این چه مبلغی است؟ با این حمایت من چگونه انگیزه برای کار کردن داشته باشم؟
https://goo.gl/R0IC5w


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، هنرمندان همدان ،

دوشنبه 13 دی 1395

پیوند‌ نوای عاشیق‌ها با موسیقی امروزی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

پیوند‌ نوای عاشیق‌ها با موسیقی امروزی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
پیوند‌ نوای عاشیق‌ها با موسیقی امروزی
مراسم بزرگداشت علی اصغر طاهری ترانه‌سرا و خواننده همدانی که می‌توان وی را پیوند‌دهنده موسیقی عاشیقی و موسیقی امروزی در همدان دانست، روز جمعه در سالن سینما تئاتر الوند سینما فلسطین برگزار شد. این مراسم به همت حوزه هنری همدان در قالب برنامه پنجمین شب آواز هگمتانه برگزار شد....
1395/10/13
 مراسم بزرگداشت علی اصغر طاهری ترانه‌سرا و خواننده همدانی که می‌توان وی را پیوند‌دهنده موسیقی عاشیقی و موسیقی امروزی در همدان دانست، روز جمعه در سالن سینما تئاتر الوند سینما فلسطین برگزار شد. این مراسم به همت حوزه هنری همدان در قالب برنامه پنجمین شب آواز هگمتانه برگزار شد.

یادی از یاران
علی اصغر طاهری در این مراسم گفت: حوزه هنری همدان فعالیت‌های خوبی درزمینه موسیقی داشته و با برگزاری برنامه‌های مختلف سهم بسزایی در اشاعه فرهنگ وهنر این سامان دارد. در سال‌های گذشته چند برنامه کنسرت با عنوان « شب آواز هگمتانه»  برگزار کرده و از هنرمندان پیشکسوت نیز تحت عنوان بزرگداشت تقدیر به عمل آورده است.
وی با اشاره به هنرمندانی که در سال گذشته از دنیا رفته‌اند، ادامه داد: از جمله برای هنرمندان فقید همدانی زنده‌یاد ناصر مهرورز و مرحوم رضا جعفرپور که از پیشکسوتان موسیقی استان بودند، مراسم تقدیر برگزار شد اما متاسفانه این 2 هنرمند بزرگوار از میان ما رفتند و ما نتوانستیم بهره کافی از وجودشان کسب کنیم.
این هنرمند موسیقی با انتقاد از عملکرد نهادهای فرهنگی در همدان افزود: در حق این هنرمندان کوتاهی شد و قصوری از طرف نهادهای ذیربط به عمل آمد که در نتیجه از این دوستان آثار برجسته‌ای در آرشیوهای نهادهای فرهنگی همدان باقی نمانده است، هیچ آلبوم تصویری و صوتی که درخور شخصیت آنان باشد تهیه نشده است.
 تهیه چنین آثاری مستلزم حمایت‌های لازم از سوی نهادهای فرهنگی استان است و جای تاسف دارد که چنین اقدامی تاکنون صورت نگرفته است.
وی در پایان گفت: انتظار داریم از هنرمندانی که در رشته موسیقی منشأ اثر هستند و فعالیت‌های مستمر دارند از آهنگسازان، ترانه سرایان، نوازندگان، خوانندگان، تنظیم‌کنندگان و مخترعان سازهای ابداعی حمایت کنند. باید از سوی تشکیلات مربوطه توجه بیشتری را شاهد باشیم تا رشد و شکوفایی را در این زمینه ببینیم.

 برنامه
برنامه بزرگداشت علی اصغر طاهری با اجرای موسیقی آغاز شد. بخش اول با آواز مرتضی والایی و همنوازی تعدادی از هنرمندان همدانی از جمله مهدی پاک‌نیا، پریسا زارعی، محمدامین امیربیگی و علیرضا زارعی اجرا شد.
پس از معرفی کارهای استاد علی اصغر طاهری و اهدای لوح تقدیر از سوی برگزارکنندگان برنامه به این هنرمند همدانی، علی اصغر طاهری 2 قطعه از ساخته‌های خود را با همنوازی شاهین ترکمان، مرتضی حسابی و فردین قاسمی برای حاضران اجرا کرد.
 در بخش پایانی نیز ترانه‌هایی از  این  هنرمند به خوانندگی علی اصغر طهماسبی و نوازندگی حسین رضازارعی، جواد حسینقلی‌پور، مهدی بیگلری، حسن آقا محمدی و احسان آقا محمدی اجرا شد.

   نگاهی به زندگی علی اصغر طاهری
علی اصغر طاهری متولد سال 1322 در همدان است و شغل او طراحی و اجرای دکوراسیون داخلی بوده. طاهری علاوه برخوانندگی و ترانه‌سرایی ذوقی هم در نقاشی دارد. این هنرمند همدانی علاوه بر ترانه‌های فارسی به زبان‌های آذری و ترکی نیز ترانه می‌گوید و می‌خواند.
فعالیت هنری او از زمان تحصیل در دبیرستان با انجمن‌های نمایش و موسیقی و بازیگری آغاز می‌شود. سال 1342 در آزمون خوانندگی رادیو ایران شرکت می‌کند و پذیرفته می‌شود اما به دلیل مشکلات مالی پس از مدتی به همدان باز می‌گردد و نمی‌تواند کلاسها را ادامه دهد.
طاهری سال 1345 پس از پایان تحصیلات بار دیگر به تهران می‌رود و به عضویت انجمن هنرهای ملی و محلی در می‌آید. طاهری از سال 1350 فعالیت هنری را رها میکند و به حرفه و شغل اصلی خود یعنی طراحی داخلی مشغول می‌شود.
او از سال 1376 بار دیگر به دعوت رضا رهبر، مسئول واحد موسیقی صدا و سیمای همدان به رادیو تلویزیون همدان می‌رود و با این واحد همکاری میکند.
طاهری روی برخی از ملودیهای قدیمی که از آثار برجسته موسیقیدانان ایران  به شما می روند  شعر ترکی تنظیم کرده و در سال 2012 بیش از 40 اثر را در اتحادیه حرفهای صاحبان آثار موسیقی (سام) وابسته به وزارت فرهنگ و هنر ترکیه به ثبت رساند. او اکنون عضو رسمی این تشکل هنری است. طاهری علاوه بر ایران در مراکز هنری و رادیو تلویزیون کشورهای ترکیه و آذربایجان با گروه‌های مختلف برنامه اجرا کرده است. او دارای رتبه هنری از وزارت فرهنگ و ارشاد است و در حال حاضر به عنوان مدیر مسئول خانه آواز همدان فعالیت می‌کند .
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%BE%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%AF%E2%80%8C-%D9%86%D9%88%D8%A7%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D9%82%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، موسیقی همدان ، بزرگداشت علی اصغر طاهری ،

شنبه 22 آبان 1395

خانه‌ای برای آواز

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،موسیقی ،

خانه‌ای برای آواز

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
خانه‌ای برای آواز
خانه آواز استان همدان از سال 1387 فعالیت‌های خود را آغاز کرده و توانسته است علاقه‌مندان و فعالان این رشته را ساماندهی کند. خوانندگان همدانی مطالبات خود را در قالب خانه آواز پیگیری می‌کنند...
1395/08/19
 خانه آواز استان همدان از سال 1387 فعالیت‌های خود را آغاز کرده و توانسته است علاقه‌مندان و فعالان این رشته را ساماندهی کند. خوانندگان همدانی مطالبات خود را در قالب خانه آواز پیگیری می‌کنند. علی‌اصغر طاهری ترانه‌سرا، آهنگساز و خواننده پیشکسوت در همدان مسئولیت این نهاد هنری را برعهده دارد و هر هفته عصر روز شنبه علاقه‌مندان به آواز ایرانی را در اداره ارشاد شهرستان گردهم می‌آورد تا مباحث و مسائل آواز مربوط به استان را با هم در میان بگذارند. طاهری در این گفت‌وگو فعالیت‌های خانه آواز همدان را تشریح می‌کند.
  • از روند تشکیل خانه آواز بگویید.
خانه آواز همدان از اوایل تیرماه 91 به مدیریت حسین زندی تحت نظر حوزه هنری همدان به صورت رسمی تاسیس شد و برنامه‌های رسمی آن هر 2 هفته یکبار روزهای شنبه در سالن کوچک سینما قدس به مدت 2 ساعت برگزار می‌شد. بعد از 2 سال خانه آواز به مدت چند ماه تعطیل شد. لازم به یاد‌آوری است که بهروز اسلامی و دوستان وی، پیش از آن اقدام به تاسیس خانه آواز کرده بودند که متاسفانه شکل نگرفته بود.
  • این خانه از چه سالی به اداره فرهنگ و ارشاد نقل مکان کرد؟
در مرحله دوم خانه آواز با پیگیری محمدباقر (سروش) مرادی یکی از اعضای هیأت مدیره خانه آواز همدان و اخذ مجوز از اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی به مدت چند ماه هر 2 هفته یکبار به مدت 2 ساعت در سالن کنفرانس اداره ارشاد جلسه برگزار می‌کرد.ایشان بنا به دلایل کاری نتوانست به عنوان مدیر‌مسئول خانه آواز انجام وظیفه کند درنتیجه خانه آواز باز چند ماهی تعطیل شد.سپس عده‌ای از اعضای خانه آواز از من و آقای بختیاری خواستند با مراجعه به اداره ارشاد اقدام به تاسیس مجدد خانه آواز کنیم که پس از مراجعه با مدیریت من موافقت شد و از آن زمان در خدمت دوستان هستم.
  • عضوگیری در خانه آواز به چه صورت است؟
افراد با توجه به تخصص هنری که در رشته خوانندگی و نوازندگی داشته باشند در خانه آواز پذیرفته می‌شوند و مشارکت و حضور فعال آنان به معنی عضویت است.
  • چه فعالیت‌هایی در خانه آواز صورت می‌گیرد؟
در خانه آواز همدان بررسی و تحقیق در مورد ردیف و گوشه‌های موسیقی ایران از سوی اساتید و متخصصین فن انجام می‌شود و در پی آن آثار پس از توجیه و تفسیر به مرحله اجرا در می‌آید و کنسرت با همکاری نوازندگان اجرا می‌شود. همچنین سایر برنامه‌ها مانند بزرگداشت هنرمندان پیشکسوت در قید حیات و یادواره درمورد هنرمندان فقید داریم. خانه آواز مشتاق جذب هنرمندان جوان است که بتوانند به طور مستقل تشکیلاتی هماهنگ در این زمینه ایجاد کنند.
  • جایگاه آموزش آواز در این نهاد کجاست؟
آموزش کلاسی در خانه آواز نداریم اما لازم است.علاقه‌مندان در این مورد به آموزشگاه‌های موسیقی مراجعه ‌کنند. البته در خانه آواز آثار هنرمندان پس از اجرا مورد نقد قرار می‌گیرد که به نوعی آموزش نیز به شمار می‌آید.
  • آیا کارگاه‌ها مانند گذشته برگزار می‌شود؟
برگزاری کارگاه‌های پیشرفته مقطعی و اتفاقی است و قابل پیش‌بینی نیست و به شرایط اجتماعی و اقدام آموزشگاه‌ها بستگی دارد. این روزها آموزشگاه‌ها در همدان اقدام به برگزاری کارگاه می‌کنند و ما کار موازی انجام نمی‌دهیم.
  • تعامل و همگرایی بین اعضا چگونه است؟
خوشبختانه تعامل و همگرایی بین اعضای خانه آواز زیاد و روابط بسیار گرم و صمیمی است. گاهی بعضی اختلاف سلایق جزئی ممکن است پیش آید که خوشبختانه جدی تلقی نمی‌شود.
  • آیا خانه آواز در برگزاری کنسرت‌ها دخیل است یا اعمال نظر می‌کند؟
خانه آواز در برگزاری کنسرت‌ها هیچ‌گونه دخالتی و اعمال نظری در اینگونه موارد ندارد.
  • رابطه خانه آواز با اداره فرهنگ و ارشاد  اسلامی چگونه است؟ آیا همکاری وجود دارد؟
در حال حاضر خانه آواز همدان وابسته به اداره فرهنگ و ارشاد همدان است و جلسات هفتگی در محل سالن کنفرانس این اداره برگزار می‌شود که لازم است از مسئولان فرهنگ و ارشاد اسلامی کمال سپاس‌گزاری و امتنان را داشته باشم. برای بسط و توسعه خانه آواز نیازمند مساعدت بیشتری هستیم. خانه آواز همدان با مشکلاتی مثل نبود امکانات، محدودیت اقتصادی و نداشتن محل ثابت و دائمی در 6 روز هفته روبه‌رو است.
  • برنامه‌های خانه آواز برای ماه‌های آینده چیست؟
برنامه‌های خانه آواز در آینده بر قراری ارتباط مستقیم با تشکیلات هنری در دیگر شهرها و تهران است.امیدواریم در آینده نزدیک بتوانیم در قالب یک گروه از هنرمندان در برنامه‌های خانه موسیقی شرکت کنیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%88%D8%A7%D8%B2?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، خانه آواز همدان ،

سه شنبه 6 مهر 1395

نوای درمانگرسازها در برابر اوتیسم

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،موسیقی ،

نوای درمانگرسازها در برابر اوتیسم

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نوای درمانگرسازها در برابر اوتیسم
گروه موسیقی آوای فاخته در همدان با همکاری انجمن اوتیسم این شهر اقدام به برگزاری کنسرتی خیریه کرد تا ضمن گوشزد کردن وجود چنین بیماری در اجتماع عواید آن را صرف امور این بیماران کند....
1395/07/06
گروه موسیقی آوای فاخته در همدان با همکاری انجمن اوتیسم این شهر اقدام به برگزاری کنسرتی خیریه کرد تا ضمن گوشزد کردن وجود چنین بیماری در اجتماع عواید آن را صرف امور این بیماران کند.
مصطفی افشارلر  مدیرعامل انجمن اوتیسم همدان گفت: گروه فاخته زحمت بسیاری کشیدند تا این کنسرت را برگزار کردند. هدف ما این بود که از طریق هنر موسیقی مردم با اوتیسم آشنا شوند.

 هنردرمانی
وی اظهار کرد: موسیقی جزئی از درمان اوتیسم است و ما در اوتیسم معتقد به هنردرمانی هستیم. یکی از درمان های اوتیسم موسیقی است. به طور مثال ما کودکی داشتیم که نمی‌توانست با انگشت خود در خانه را باز کند یا بند کفش خود را ببندد اما امروز با 10 انگشت خود از طریق آموزش پیانو می زند.
افشارلر افزود: شما وقتی موسیقی فیلم امام علی(ع) را می شنوید اولین چیزی که به ذهن شما می رسد یاد امام علی (ع) است، این موسیقی است که ما را به یاد امام علی (ع) می اندازد و حتی موسیقی است که به فیلم روح می دهد. موسیقی مسأله ساده ای نیست. موسیقی در کشور ما سابقه زیادی دارد. فرهاد فخرالدینی  این موسیقی را از طریق حروف ابجد قرن نهم از روی آثار عبدالقادر مراغه ای بازسازی کرده است.
مدیرعامل انجمن اوتیسم همدان اظهار کرد: استفاده ازموسیقی در درمان سابقه زیادی دارد و نباید موسیقی را ساده بگیریم. موسیقی که مدنظر من است موسیقی سنتی و اصیل کشور است. به همین دلیل ما به سراغ یگ گروه سنتی رفته‌ایم.

حمایت
وی با اشاره به مشکلات افراد مبتلا به اوتیسم گفت: اصلی‌ترین مشکل افراد مبتلا به اوتیسم این است که از کودکی تا آخر عمر نیاز به پشتیبانی دارند. بیمار اوتیسم مانند بیمار های دیگر نیست که پس از طی یک دوره درمان بتواند از خودش مراقبت کند. بیمار مبتلا به اوتیسم نیاز به پشتیبانی و مراقبت دارد و نمی تواند مستقل باشد. به همین دلیل نیاز است نهادهای غیر دولتی و تشکل های مختلف شکل بگیرند و این مسئولیت را بر عهده بگیرند.
افشارلر با اشاره به نبود آمار مبتلایان به اوتیسم در همدان گفت: آمار دقیقی از شیوع اوتیسم در ایران نداریم و در همدان هم با چنین مسأله ای مواجه هستیم. اما در کشورهایی مانند آمریکا از هر 80 نفر یک نفر مبتلا به این بیماری هستند. پس باید پیشگیری کرد و این موضوع نیاز به توجه بیشتری دارد.

یک سال تلاش برای بیماران اوتیسم
رضا عباسی سرپرست گروه موسیقی آوای فاخته نیز گفت: این کنسرت حاصل یک سال تمرین و تلاش هنرمندان عزیز شهرمان در گروه آوای فاخته بود. 2 اجرا در 29 مرداد داشتیم که آن هم کار خیریه بود و به نفع کودکان بی‌سرپرست اجرا شد. این اجرای اخیر نیز در حمایت از بیماران مبتلا به اوتیسم بود که به پیشنهاد دکتر افشارلر اجرا شد. هدف از برگزاری این برنامه معرفی اوتیسم در همدان بود تا کاری انجام شود و مردم با این بیماری آشنا شوند.
عباسی ادامه داد: کنسرت 3 بخش تهیه داشت. بخش اول  اجرای آثار هنرمندان قدیمی  و خواننده تصنیف ها جواد عیلمرادی بود. بخش دوم نیز اجرای آهنگ های بی کلام بود و در بخش سوم آثاری از ساخته های خودم اجرا شد که شعر و آهنگ را من ساخته بودم و توسط هنرمند گرامی حسن زندی اجرا شد.

استفاده از هنرمندان جوان
سرپرست گروه موسیقی آوای فاخته در پاسخ به این پرسش که چرا تعداد نوازندگان در کنسرت‌هایش زیاد است، توضیح داد: یک ارکستر خوب باید از نظر بصری برای مخاطب جذاب باشد و هم آهنگساز آزادی عملی داشته باشد تا قطعات را بهتر تنظیم کند. به همین دلیل برای رنگ‌آمیزی و سازبندی بهتر از افراد بیشترو همیشه از تعدادی از هنرمندان جوان هم استفاده می‌کنم.
عباسی گفت: مراحلی که برای اخذ مجوز طی شد بسیار مشکل‌ساز بود. ما صبوری می کنیم و هدف این است که همیشه کار کنیم .
وی با اشاره به برنامه های آوای فاخته در ماه های آینده گفت: کاری را به نام «کوچه» سال گذشته اجرا کردیم که به زودی ضبط خواهد شد و یک کار ایرانی هم برای کنسرت پایان سال جاری آماده خواهد شد.

مشکلات کارهای خیریه
حسن زندی خواننده گروه آوای فاخته  که خوانندگی بخش سوم کنسرت را برعهده داشت گفت: برای اجرای کنسرت به دلیل اینکه زمان اجرا مدام جابه جا می شد با مشکل روبرو می‌شدیم. همانطور که می دانید نوازندگان از همین راه گذران زندگی می‌کنند پس با سختی هماهنگ شدیم و هدف تنها کمک به کودکان مبتلا به اوتیسم بود.
این خواننده همدانی ادامه داد: ما برای اجرای موفق برنامه در استان مشکل تبلیغات داریم. بنر و فضایی برای تبلیغات برنامه های هنری در اختیار گروه ها  قرار نمی گیرد. ما در همدان مشکل صدابرداری داریم و امیدوارم این مسأله حل شود. در این کنسرت هم  این مشکل مشهود بود. برخی صدابرداران همدان امکانات و دستگاه های خوبی دارند اما هنوز توانایی صدابرداری استاندارد در اینجا وجود ندارد.
زندی در پاسخ به این سوال که به چه دلیل  قطعه آوازی و تصنیف « خوشه چین»  مورد استقبال بیشتر مخاطبان قرار گرفت، گفت: قطعه خوشه چین از آثار استاد روح الله خالقی است و توسط استاد بنان خوانده شده و مردم از آن خاطره دارند. به دلیل اینکه شور و حال به مخاطبان کنسرت داده شود این قطعه حماسی اجرا شد. قطعه آوازی نیز در دستگاه نوا بود که با شعری از سعدی اجرا شد و خوشبختانه مورد استقبال قرار گرفت.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/نوای-درمانگرسازها-در-برابر-اوتیسم?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، موسیقی همدان ، گروه موسیقی آوای فاخته ، همشهری همدان ، اوتیسم همدان ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

از «نی» تا «نای»

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گفتگو ،موسیقی ،

از «نی» تا «نای»

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
از «نی» تا «نای»
بهروز بیگی، نوازنده همدانی، پس از ثبت ساز «یسنای» در اداره ثبت اختراعات به سراغ ساخت ساز جدیدی رفته که نام آن را «نای» گذاشته است....
1395/05/18
بهروز بیگی، نوازنده همدانی، پس از ثبت ساز «یسنای» در اداره ثبت اختراعات به سراغ ساخت ساز جدیدی رفته که نام آن را «نای» گذاشته است. اگرچه این ساز در مراحل ابتدایی است و به گفته بیگی هنوز به تکامل نرسیده اما مورد تأیید اهالی موسیقی قرار گرفته و پس از تأیید خانه موسیقی ثبت شده است. بهروز بیگی از کارآفرینان و مخترعان همدانی است. او علاوه بر اینکه نوازنده نی است بیشتر وقت خود را در سال‌های گذشته صرف ابداع سازهای جدید موسیقی کرده است. اولین ساز ابداعی او «یسنای» بود که با استقبال استادان برجسته موسیقی روبه‌رو شد و موفقیت‌های زیادی را برای بیگی به ارمغان آورد. بیگی در گفت‌وگو با همشهری از فعالیت‌های خود می‌گوید.
  •  از فعالیت‌های ساز‌سازی خود بگویید؟
من عضو کوچکی از جامعه موسیقی همدان هستم؛ فعالیت‌هایی در زمینه سازسازی در زمینه سازهای بادی داشتم. اولین ساز ابداعی من «یسنای» است که توسط استادان صاحب‌نام و برجسته مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و تأیید شد.
  •  «یسنای» چگونه سازی است؟
«یسنای» ساز بادی است که صددرصد ابداع من است؛ البته نوع و رنگ صدای آن شباهت‌هایی به بالابان و دودوک دارد اما رنگ اصلی صدای این ساز بسیار نو و جدید است که مورد توجه استادان موسیقی از جمله محمدرضا شجریان، محمدرضا درویشی، حسین علیزاده، محمد موسوی، حسن ناهید، جمشید عندلیبی، کیوان ساکت، محمدعلی کیانی‌نژاد و مجید درخشانی - که آلبومی با ایشان کار کردیم و با استاد کیوان ساکت اجرای زنده داشتیم - قرار گرفته است.
  • یعنی در کنسرت‌ها و آلبوم‌ها از این ساز استفاده می‌شود؟
هرچند فراگیر شدن آن زمان‌بر است، ساختار آن ابتدایی است و صنعتی نیست. همچنین همه کس نمی‌تواند به آسانی با آن کار کنند اما استادان به آن توجه ویژه دارند. برای فراگیر شدن این ساز نیاز به آموزش نوازندگان جدید است که فکر می‌کنم در سال‌های آینده نوازندگان خوبی در این زمینه خواهیم داشت.
  • تولید این ساز در چه مرحله‌ای است؟
من طراحی برای تولید انبوه تهیه کرده‌ام اما امکانات من اجازه نمی‌دهد تولید کنم. تنها جایی که در حد محدود حمایت می‌کند اداره کل میراث فرهنگی استان است و نهادهای دیگر هیچ حمایتی نکردند تا این ساز را تولید کنم.
  •  ساز «یسنای» از نظر صدادهی چه ویژگی‌هایی دارد؟
یسنای در محدوده‌های مختلف از جمله سوپرانو، باس، تنبور و التو ساخته شده است از این جهت نزدیک به ویولن است. به قول برخی استادان در آینده می‌تواند در ارکستر و موسیقی ما نقش و جایگاه بزرگی داشته باشد. موسیقی ما این رنگ صدا را کم داشت چون دارای گستره صوتی بسیار بمی است. موسیقی ما نیاز به این صداها دارد. صدای بم را در موسیقی ما تنها عود و گاهی نی داشت. به قول استادان ما سال‌هاست منتظر چنین صدایی بودیم. به هر حال خداوند لطف کرد و من توانستم از طبیعت و تجربه این صدا را استخراج کنم.
  • یسنای به چه‌ سازی شبیه است؟
این ساز مثل بالابان یا دودوک نیست که با انگشت نواخته شود. با دمیدن و لب فواصل ایجاد نمی‌شود. دارای قمیش پلیمری است و مثل بالابان و دودوک چوبی نیست به راحتی صدادهی دارد. من همچنان تلاش می‌کنم تا تکمیل‌تر شود.
  • برای ساخت ساز جدیدتان «نای» از کجا ایده گرفتید؟
همان‌طور که گفتم چون نوازنده نی هستم دوست داشتم روی نی هم کار کنم. بعد از ثبت یسنای به سراغ نی رفتم مدتی بعد از انواع چوب‌ها انواع نی را ساختم و صداهای گوناگون و چوب‌های مختلف را آزمایش کردم. باز هم با استادان محمد موسوی و جمشید عندلیبی و حسن ناهید در میان گذاشتم که مورد تأیید قرار گرفت. این ساز را با تشکیل پرونده در خانه موسیقی در اداره ثبت اختراعات با نام «نای» ثبت کردم و گواهی ثبت گرفتم.
  • نی چه کمبودی داشت که تصمیم گرفتید چنین ‌سازی بسازید؟
نی یکی از سازهای ایرانی بسیار خوبی است. خیلی‌ها تعصب داشتند که ساختار نی نباید تغییر کند و باید دست نخورده بماند من هم دخالتی در ساز نی نکردم. اما بیشتر نوازندگان نی این تجربه را دارند که نی بر اثر کار زیاد چون مرطوب و خم می‌شود. من به سراغ انواع چوب‌ها رفتم. من معتقدم هر چوب یک رنگ با ویژگی خاصی دارد مثلا می‌گویم صدای چوب عناب مثل صدای استاد شجریان است، صدای چوب گردو رنگ صدایی مثل استاد بنان دارد یا رنگ صدای زردآلو مثل صدای همایون شجریان است.
  • نای از نظر ساختار تکامل یافته‌تر از نی است؟
فرکانس صدایی در زمان نوازندگی افت و خیز خوبی دارد و مقاوم‌تر است. نیم‌پرده‌ای برای این ساز افزوده‌ام. پشت ساز نی یک سوراخ دارد اما من 2 سوراخ به ساز «نای» زده‌ام. نوازندگان بزرگ نی ما نابغه هستند و توان این را دارند که از یک چوب خشک هم صدای کم‌نظیر و سحرآمیز در آورند اما همه این توانمندی را ندارند. به همین دلیل که نوازندگی نی مشکل است نوازنده نی کم داریم. این ساختار چوب صدای خش‌ها و پارازیت را ندارد و صداهای اضافه را می‌گیرد.
  • نواختن آن چگونه است؟
نوازندگی آن مانند نی است وقتی می‌خواهند نت‌گردی کنند یا گام عوض کنند مجبورند با دمیدن، نیم‌پرده بالا یا پایین کنند اما در این ساز جدید نیازی نیست و سوراخ اضافی مسأله را حل کرده است. این گونه نیست که احتمالا نت قبلی یا بعدی تحت تأثیر قرار گیرد و فالشی ایجاد کند. ساختار جدید باعث شده صداسازی زودتر انجام گیرد این ساز قابلیت ساخته شدن در همه کوک‌ها را دارد و من در همه محدوده‌های صوتی ساخته‌ام.
  • چه کسانی این ساز را می‌نوازند؟
به چند نفر از استادان تقدیم کرده‌ام اما در بازار نیست و خودم هم کار می‌کنم.
  • سازی که یکی از نوازندگان در خبرگزاری مهر معرفی کردند چه شباهتی به ساز «نای» داشت که شما معترض آن هستید؟
به تازگی یکی از استادان بسیار محترم این رشته که نوازنده توانمندی است در مصاحبه‌ای که یکی از خبرگزاری‌ها منتشر کرده بود مدعی شد اخیرا ‌سازی با همین ویژگی ساخته بدون اینکه به نای اشاره‌ای کرده باشد. وی در این گفت‌وگو گفته است ساز جدیدی از چوب ساخته و نام همین ساز «نای» را «نی چوبی» گذاشته است که مورد اعتراض من قرار گرفت.
  • مگر این ساز به نام شما ثبت نشده است؟
بله، اعتراض من به همین مسأله است، در حالی که من این ساز را ثبت کرده‌ام و گواهی ثبت را دریافت کرده‌ام، خبرگزاری‌ها پس از ثبت خبر آن را منتشر کرده‌اند، استاد موسوی و محمدرضا درویشی پیشنهاد کردند من اسم این ساز را «نای» بگذارم و به پیشنهاد ایشان نام ساز را انتخاب کردم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%B2-%C2%AB%D9%86%DB%8C%C2%BB-%D8%AA%D8%A7-%C2%AB%D9%86%D8%A7%DB%8C%C2%BB?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، ابداع ساز در همدان ، سازندگان ساز در همدان ،

شنبه 2 مرداد 1395

ملودی؛ گم‌شده موسیقی ایرانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

ملودی؛ گم‌شده موسیقی ایرانی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
ملودی؛ گم‌شده موسیقی ایرانی
سروش مظفری، خواننده همدانی، به زودی در استان همدان کنسرت برگزار می‌کند...
1395/05/02
سروش مظفری، خواننده همدانی، به زودی در استان همدان کنسرت برگزار می‌کند.
 
هماهنگی شعر و ملودی
این هنرمند همدانی ادامه می‌دهد: وقتی شما «الهه ناز» یا «رسوای زمانه» را می‌خوانید یا می‌شنوید، متوجه می‌شوید ریتم آن تند نیست و متر آنچنانی نیز ندارد؛ نسل امروز هم آن را حفظ هستند. به قدری شعر، کلام و ملودی زیبایی دارد و شعر و ملودی با هم هماهنگ است که به دل می‌نشیند و در هیچ نسلی گم نمی‌شود.
مظفری اضافه می‌کند: متأسفانه از این مقوله ضربه می‌خوریم. اگر در موسیقی ایرانی بتوانیم ملودی مناسب مردم این سرزمین را پیدا کنیم و خود را به آن بسپاریم مطمئن باشید کارهای فاخر بار دیگر شکل خواهد گرفت.

کنسرت اهورایی
این هنرمند همدانی ضمن تشریح برنامه اجرای کنسرت در همدان می‌گوید: یک تور ایرانگردی را با گروه همایون خواهیم داشت و در استان‌های مختلف این کنسرت را اجرا خواهیم کرد. من اصالتا همدانی هستم و تلاش خواهیم کرد اولین برنامه پس از تهران در همدان اجرا شود. امیدواریم تا چند روز آینده زمان دقیق اجرای همدان مشخص شود. شیراز و شهرهای دیگر را هم در برنامه خواهیم داشت.
وی می‌گوید: در این کنسرت بیشتر کار‌ها از ساخته‌های استاد حسین پرنیاست که با کلام آقایان سهیل محمودی، اخلاقی و شاعران کلاسیک کشور در شور، ابوعطا و دشتی اجرا خواهد شد. مسأله مهمی که در این کنسرت بر آن تأکید کردیم، موج مثبتی است که قرار است اجرای این کنسرت به مخاطبان منتقل کند. به همین علت اسم این کنسرت را اهورایی گذاشته‌ایم.
وی با تأکید بر ویژگی‌های آهنگسازی حسین پرنیا می‌گوید: یک سری آهنگسازی‌هایی که اخیرا باب شده ملودیک نیست و احساس شعف و سبکی که باید مخاطب از یک کنسرت دریافت کند در این کار‌ها وجود ندارد. استاد پرنیا در این مقوله بسیار کار کرده است. ایشان خالق آثاری مانند تصنیف گلپونه‌هاست که زنده‌یاد ایرج بسطامی اجرا کرده است. بیشتر کارهایی که در این کنسرت اجرا می‌کنیم به گونه‌ای است که احساس، حرف اول را می‌زند و نوازندگان از کار خود در این کار‌ها بسیار راضی هستند.
مظفری می‌گوید: در آینده‌ای نزدیک با استاد مجید درخشانی برنامه‌ای را اجرا خواهیم کرد.
وی در گفت‌وگو با همشهری به ارتباط ملودی و کلام همچنین ریتم و زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید: ما در موسیقی ایران ملودی را گم کرده‌ایم نه ریتم را. ریتم مانند متری در یک آهنگ عمل می‌کند اما آنچه عامل ماندگاری در یک قطعه موسیقی است ملودی است و کلامی که در آن قطعه گنجانده می‌شود.
مظفری اضافه می‌کند: آهنگسازهای ما گاهی یک آهنگ را در ذهن خود می‌سازند یا می‌‌کارند و بعد تلاش می‌کنند به زور شعری را در آن جای دهند. ما در یک ملودی زیبا و قابل هضم فقر داریم و همین مسأله موجبات دلخوری بین علاقه‌مندان و اهالی موسیقی را فراهم کرده است.

در محضر استادان بزرگ
این خواننده همدانی با اشاره به آموخته‌هایش از استادان این حوزه می‌گوید: چندین سال در حوزه موسیقی و آواز کار کرده‌ام. در محضر استاد مسقطی در کرمانشاه آموزش دیده‌ام که بر روی صدای من بسیار کار کردند و من مدیون ایشان هستم. از استادان بزرگی مانند رامبد صدیف، کیوان ساکت، میلاد کیایی، حسین پرنیا، حسن ناهید، کامبیز روشن‌روان و استادان دیگر در تهران بسیار آموخته‌ام.
وی ادامه می‌دهد: وقتی به تهران آمدم کار‌شناس برنامه موسیقی مردان موسیقی شبکه جام‌جم ۱ و ۲ و ۳ شدم که برای هم‌زبانان و هم‌وطنان خارج از کشور پخش می‌شد. نتیجه این برنامه همکاری با استادان بزرگ موسیقی ایران از جمله استاد عباس خوشدل، استاد همایون خرم و استادان دیگر موسیقی کشور عزیزمان ایران بود.
مظفری با اشاره به گروه‌هایی که با آن‌ها برنامه اجرا کرده می‌گوید: با گروه استاد کیوان ساکت، حسین پرنیا، بیاد گل‌ها و استاد میلاد کیایی کار کردم و اجراهایی داشتم.

سبک اصفهانی
این خواننده همدانی با اشاره به سبک آوازی خود ادامه می‌دهد: سبکی که من در آواز دنبال می‌کنم و در دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌ها تدریس می‌کنم سبک آوازی اصفهان است. همان‌طور که می‌دانید سبک اصفهان، یک سبک استاندارد و کلاسیک در آوازاست.
وی اضافه می‌کند: در این سبک مقوله شعر و موسیقی، تلفیق شعر آواز و ادای تحریرهای مختلف به گونه‌ای است که هیچ یک برای هم مزاحمتی ایجاد نمی‌کنند و یک آواز کامل را ارائه می‌کند. از نظر صاحب‌نظران و دید اغلب استادان موسیقی این سبک بهترین و کامل‌ترین سبک آوازی است.

   کنسرت در تهران
سروش مظفری ۳۱ تیرماه کنسرتی با گروه همایون به سرپرستی و آهنگسازی استاد حسین پرنیا در سالن اندیشه حوزه هنری تهران برگزار کرد.
سروش مظفری متولد ۱۳۵۶ است و سال‌هاست در زمینه موسیقی به ویژه آواز فعالیت می‌‌کند. در همدان با رضا صفوی، رضا عباسی، وحید رادفر و هنرمندان دیگری کار کرده است. به ویژه ارکستر فاخته، ارکستر بامداد و فارابی از گروه‌هایی هستند که در همدان با آن‌ها همکاری کرده است.
وی همچنین مدتی سخنگوی خانه آواز در همدان بود و در شورای موسیقی استان نیز عضویت داشت. پیش از این‌که از همدان مهاجرت کند، در صدا و سیمای همدان کار‌شناس موسیقی برنامه شب غربی بود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D9%84%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%DA%AF%D9%85%E2%80%8C%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، حسین پرنیا ، سروش مظفری ،

چهارشنبه 30 تیر 1395

موسیقی کامکار‌ها به کام مردم همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

موسیقی کامکار‌ها به کام مردم همدان

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
موسیقی کامکار‌ها به کام مردم همدان
حضور گروه موسیقی کامکار‌ها پس از ۴ دهه فعالیت در همدان یک رویداد مهم هنری بود که با استقبال کم‌نظیر مخاطبان و علاقه‌مندان به موسیقی سنتی و محلی ایران روبه‌رو شد...
1395/04/30
حضور گروه موسیقی کامکار‌ها پس از ۴ دهه فعالیت در همدان یک رویداد مهم هنری بود که با استقبال کم‌نظیر مخاطبان و علاقه‌مندان به موسیقی سنتی و محلی ایران روبه‌رو شد. بسیاری از نوازندگان و هنرمندان همدانی از آموزش‌های اعضای گروه موسیقی کامکار‌ها بهره برده‌ و شاگرد آن‌ها بوده‌اند. ده‌ها نوازنده دف، کمانچه و سنتور در همدان شاگردان بیژن، اردشیر و اردوان کامکار هستند و شیوه این استادان را به هنرجوهای خود آموزش می‌دهند. علاوه بر این همدان علاقه‌مندان زیادی در زمینه موسیقی سنتی دارد و همواره از تعداد مخاطبانی که در سالن‌ها حضور پیدا می‌کنند می‌توان به شدت این علاقه و تشنگی پی برد.

برنامه فشرده
یکی از مشکلات عمده برگزاری کنسرت در همدان این است که یک گروه در یک روز ۲ کنسرت پشت سر هم برگزار می‌کند. گروه کامکار‌ها نیز روز جمعه ۲ برنامه برای ۲ گروه مخاطب ۵۰۰ نفری برگزار کردند. این اتفاق نه تنها باعث می‌شود تعدادی از مخاطبان و علاقه‌مندان از برنامه محروم شوند بلکه هنرمندان به ویژه خوانندگان توان اجرای ۵ ساعت مداوم را ندارند و به حنجره آنان فشار وارد می‌شود.
شهرام پارسا، مدیر شرکت برگزارکننده این کنسرت، به همشهری گفت: علاوه بر سالن مسأله موافقت مسئولان را نیز باید داشته باشیم که به طور مثال یک گروه بتواند چند روز مداوم در یک سالن برنامه اجرا کند چون ممکن است علاقه‌مندان بسیاری باشند که در یک روز نتوانند در کنسرت حاضر شوند.
یکی از مشکلات اجرای کنسرت در همدان سالن‌های غیراستاندارد است. نداشتن سیستم صوت استاندارد و نداشتن تهویه مطلوب است.
بلاتکلیفی مدیران فرهنگی در این نکته  برخورد و جلوگیری از عکاسی برخی عکاسان رسانه‌ای توسط کارکنان اداره ارشاد از نگاه‌هایی است که به نظر می‌رسد به فضای موسیقی استان آسیب زده است.
وی می‌گوید: برنامه بعدی ما دونوازی تار و تنبک است که توسط پویان بیگلر، نوازنده چیره‌دست همدانی، و پژمان حدادی اجرا خواهد شد. امیدواریم این برنامه ۲۲ مردادماه برگزار شود.

   اجرای کنسرت
کنسرت گروه کامکار‌ها در ۲ بخش اجرا شد؛ بخش اول با اشعار فارسی که بیشتر از دیوان حافظ انتخاب شده بود ارائه شد.
 کامکار‌ها تصنیف‌های این قسمت را با ریتم کندتری اجرا کردند. جالب است که لباس‌های گروه در این بخش تیره‌تر بود و از نشاط مخاطبان کم می‌‌کرد. در بخش دوم کنسرت، گروه با پوشش و لباس کردی در صحنه حاضر شدند و چند ترانه خاطره‌انگیز کردی را برای علاقه‌مندان اجرا کردند. خوانندگی بیشتر این ترانه‌ها برعهده استاد بیژن کامکار بود. همراهی مخاطبان با اعضای گروه در اجرا، عشق و علاقه مردم همدان به این گروه را نشان می‌داد. گویی پس از سال‌ها، این اجرا آنان را به آرزوی دیرین خود رسانده بود. یکی از نقاط قوت گروه کامکار‌ها ارائه شیوه‌های نوین در گروه‌نوازی است. در این اجرا نیز ۱۱ نفر از اعضای گروه حضور داشتند و استاد هوشنگ کامکار سرپرستی گروه را بر عهده داشت. اما تک‌نوازی کمانچه استاد اردشیر کامکار در بخش‌هایی از برنامه مخاطبان را مسحور خود کرده بود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D9%85-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی ، گروه کامکارها ،

چهارشنبه 30 تیر 1395

نوای هزاردستان برای کودکان سرطانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

نوای هزاردستان برای کودکان سرطانی

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
نوای هزاردستان برای کودکان سرطانی
گروه موسیقی هزاردستان اول مردادماه به نفع کودکان مبتلا به سرطان در تالار فجر همدان به روی صحنه خواهد رفت و با مردم همدان برای بهبود این کودکان هم‌آوا خواهد شد...
1395/04/30
گروه موسیقی هزاردستان اول مردادماه به نفع کودکان مبتلا به سرطان در تالار فجر همدان به روی صحنه خواهد رفت و با مردم همدان برای بهبود این کودکان هم‌آوا خواهد شد.
جواد مرادیان، سرپرست گروه موسیقی هزاردستان، در گفت‌وگو با همشهری از برنامه‌های این گروه و وضعیت موسیقی در همدان می‌گوید.
  • درباره اجرای کنسرت روز جمعه توضیح دهید.
کنسرت یکم مردادماه گروه هزاردستان در ۲ بخش اجرا خواهد شد؛ قسمت اول دونوازی بربط است. همان‌طور که می‌دانید ساز بربط یک ساز خیلی قدیمی است که کمتر در گروه‌ها از آن استفاده می‌شود. هدف من این است که ساز بربط را بیشتر معرفی کنم. خیلی‌ها فکر می‌کنند یک ساز عربی است اما بربط ساز کاملا ایرانی است که مورد بی‌مهری قرار گرفته است. قسمت دوم اجرای گروه ۲۴ نفری است که در این بخش بعضی از کارهای قدیمی و برخی از ساخته‌های من اجرا خواهد شد. شعر‌ها از سیاوش کسرایی، خواجه عبدلله انصاری و حافظ است.
  •  رویکرد گروه هزاردستان به امور خیریه از چه چیزی ناشی می‌شود؟
در همه جای دنیا کمک به نیازمندان مخصوصا بیماران مبتلا به سرطان مرسوم است. گروه هزاردستان هم در این راستا سومین کنسرت خود را به نفع کودکان مبتلا به سرطان اجرا خواهد کرد. ششمین کنسرت خیریه به نفع توان‌یابان و بیماران ام‌اس را نیز پس از آن خواهیم داشت.
  • برنامه‌های جدید هزاردستان به ویژه در زمینه آموزش کودکان و نوجوانان در سال جاری چیست؟
برای کودکان اجرای کلاس تخصصی داریم که از کودکان ۴ ساله شروع می‌شود و برای این منظور از معلمان تخصصی این حوزه استفاده می‌کنیم. نمونه این آموزش‌ها اجرای کنسرت کودکان در همایش فیلم و تئا‌تر کودک توسط کودکان به سرپرستی استاد فرهاد کریمی بود که به خوبی اجرا شد و با استقبال بی‌نظیری مواجه شد.
  •  گویا قرار است مرکز موسیقی‌درمانی راه‌اندازی کنید.
بیش از ۱۰ سال است که بر روی موسیقی‌درمانی و تأثیر آن تحقیق می‌کنم. به‌ دلیل همین موضوع رشته روان‌شناسی را در دانشگاه گذراندم تا به صورت تخصصی یک مرکز موسیقی‌درمانی راه‌اندازی کنم و این موارد آموزشی را در آن مرکز پیگیری کنم.
  •  کار‌ها در چه سبک و سیاقی است؟
من خیلی به موسیقی ردیفی قدیم اعتقاد دارم؛ اما در این کنسرت هم به سبک جدید و هم سبک قدیم اجرا خواهیم داشت؛ چون می‌خواهم نسل نو با آن آشنا شوند. هم از تصنیف استفاده کردم هم اعتقاد به آواز خواننده دارم.
  • به نظر شما وضعیت موسیقی همدان امسال در مقایسه با سال‌های گذشته چگونه بود؟
به نظر من اجرای کنسرت کمتر شده و با توجه به شرایط جدید شاید کمتر هم بشود. گویا در اساسنامه جدید شرایط سخت‌تر شده است؛ البته خیلی از محتوا خبر ندارم اما تغییر مثبتی را شاهد نبودیم.
در ۱۰ سال اخیر ما شاهد سخت‌گیری‌های بسیاری بوده‌ایم. قبلا فقط جهت اطلاع با اماکن نامه‌نگاری می‌شد، اما اکنون حضوری باید هنرمند برای اخذ مجوز به اماکن نیروی انتظامی برود. این پروسه نامه‌نگاری‌های زیادی خواهد داشت. برای همین کنسرت من، یک هفته رفت و آمد و نامه‌نگاری صورت گرفت.
  •  پیشنهاد شما برای بهتر شدن وضعیت موسیقی به ویژه در زمینه برگزاری کنسرت‌ها چیست؟
وزارت ارشاد با همکاری خانه موسیقی و هنرمندان موسیقی باید کار تخصصی انجام دهند، سپس اساسنامه برای همه استان‌ها ارسال شود.
  •  گروه هزاردستان برای آینده چه برنامه‌هایی دارد؟
ازآنجا که برای برگزاری برنامه این هفته خیلی خسته و اذیت شدیم بعید است به این زودی کنسرت بدهیم. انتظارم داشتم با سابقه بیش از ۲۰ سال اجرای کنسرت و خیریه بودن، تفاوتی وجود داشته باشد؛ اما به جز رایگان بودن سالن تالار فجر که آن هم با نامه‌نگاری‌ها و پیگیری‌های جلال گودرزی‌سروش انجام شد، کمک دیگری نشد. چند ماه تمرین، چندین بار حضور در اداره ارشاد و اماکن نیروی انتظامی و ساعت‌ها منتظر بودن برای من که سالیان سال است کنسرت می‌دهم دیگر خسته‌کننده شده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%D9%88%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%86%DB%8C


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، کنسرت گروه هزار دستان ،

چهارشنبه 5 خرداد 1395

طنین «آیین» در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

طنین «آیین» در همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
طنین «آیین» در همدان
گروه موسیقی سنتی- مقامی «آیین» 6 و 7 خردادماه در سالن آمفی‌تئاتر مجتمع آوینی برای همدانی‌ها برنامه اجرا خواهد کرد. پژمان رضوی (سرپرست گروه موسیقی «پریزاد»)، قادرشهسواری (سرپرست گروه «شهسواران»)، مهرداد وارسته (از گروه «آوای ترز») و مصطفی رشیدی‌مطلق (سرپرست گروه «آیین») در این برنامه هم‌زمان به روی صحنه خواهند رفت...
1395/03/05
گروه موسیقی سنتی- مقامی «آیین» 6 و 7 خردادماه در سالن آمفی‌تئاتر مجتمع آوینی برای همدانی‌ها برنامه اجرا خواهد کرد. پژمان رضوی (سرپرست گروه موسیقی «پریزاد»)، قادرشهسواری (سرپرست گروه «شهسواران»)، مهرداد وارسته (از گروه «آوای ترز») و مصطفی رشیدی‌مطلق (سرپرست گروه «آیین») در این برنامه هم‌زمان به روی صحنه خواهند رفت.

 شکل‌گیری گروه
مصطفی رشیدی‌مطلق، آهنگساز و سرپرست گروه موسیقی آیین، با اشاره به پیشینه شکل-گیری این گروه می‌گوید: از آنجا که ساز تنبور جزئی از پیشینه فرهنگی تاریخی استان ما و یک ساز مقامی است، نام گروه را آیین گذاشتیم تا اشاره‌ای به موسیقی آیینی این منطقه داشته باشد. این گروه پس از حضور من در جشنواره موسیقی مقامی زاگرس‌نشینان شکل گرفت. شرکت در این جشنواره انگیزه‌ای پدید آورد تا بتوانم دست اندرکاران موسیقی مقامی همدان را با سایر استان‌ها مقایسه کنم و به این نتیجه برسم که شرایط و ظرفیت خوبی در این زمینه داریم. وقتی به دوستان و هنرمندان گرامی پیشنهاد دادم آن‌ها هم استقبال کردند.
وی ادامه می‌دهد: کاری که گروه ما ارائه می‌کند سنتی‌مقامی است. مهم‌ترین شاخصه گروه آیین حضور افراد شناخته‌شده موسیقی مقامی استان در یک گروه است. بیشتر اعضای گروه افرادی هستند که سال‌ها سرپرستی گروه‌های شناخته‌شده موسیقی سنتی یا مقامی را در شهر همدان داشتند و دل‌سوخته این ساز و این‌گونه از موسیقی بودند. ما در این گروه دنبال خواننده-ای بودیم که ایده‌آل‌های مورد نظر ما را داشته باشد و بتواند لحن‌های مقامی را ارائه دهد. این گروه با این اسم اولین بار است کنسرت و برنامه عمومی برگزار می‌کنند.

 اجرای سنتی با ساز تنبور
این نوازنده تنبور در همدان اضافه می‌کند: از آن‌جا که ساز تنبور ویژگی خاصی دارد تلاش کردیم هم مخاطب خاص را در نظر بگیریم و هم مخاطب عام را جذب کنیم. در این برنامه با ساز تنبور اجرای سنتی خواهیم داشت. در واقع بیشتر تأکید ما بر قطعات دستگاهی موسیقی سنتی است؛ یعنی سازها مقامی، و اجرا دستگاهی است.
رشیدی‌مطلق با اشاره به استفاده از موسیقی مقامی در کنسرت پیش رو ادامه می‌دهد: لحن‌ها و مقام‌هایی را به صورت تکنوازی اجرا خواهیم کرد و لهجه اجراها مقامی خواهد بود. پیش‌تولید این کار پس از کنسرت گروه «آوای ترز» آغاز شد. وقتی ما متوجه گرایش مردم همدان به موسیقی مقامی شدیم و دیدیم سالن 500 نفری ارشاد هر روز پر می‌شود درصدد برآمدیم گروهی تشکیل دهیم که این دغدغه را دنبال کند.
وی اظهار می‌کند: ما در این کنسرت تلاش کردیم نشان دهیم برای اجرا با ساز تنبور محدودیتی وجود ندارد. برخی فکر می‌کنند تنبور حزن و اندوه را بیان می‌کند اما این برنامه شور و حال و ریتم تندی دارد چرا که نیاز مخاطب امروز شور و نشاط اجتماعی است.
او در پایان به تأثیر فضای استان بر موسیقی مقامی می‌گوید: شاید در همدان تا یک دهه پیش گرایشی به ساز تنبور نبود اما اکنون استقبال مردم بسیار خوب است چه برای آموختن این ساز چه برای شنیدن اجراهایی که با این ساز صورت می‌گیرد. ما از همین مردم انرژی و الهام می‌گیریم و قطعا حال و هوا و فضای شهر در کارها نمود پیدا می‌کند.

استقبال مردم
مهرداد وارسته، نوازنده شناخته‌شده تنبور در همدان که گروه موسیقی آیین را در کنسرت جدید همراهی خواهد کرد، با تأکید بر علاقه مردم همدان به ساز تنبور می‌گوید: خوشبختانه در زمینه موسیقی مقامی به ویژه تنبور با استقبال خوبی روبه‌رو هستیم؛ نمونه آن کنسرت اخیر گروه «آوای ترز» بود؛ در شهری که از گروه‌های استانی استقبال چندانی نمی‌شود و بیشتر مواقع صندلی‌های سالن‌ها خالی است ما هر شب به صورت کامل بلیت‌ها را فروخته بودیم. این نشان می‌دهد مردم علاقه خاصی به این ساز دارند.
وارسته با اشاره به دلایل این استقبال ادامه می‌دهد: ما دغدغه سالن نداریم. عوامل متعددی وجود دارد که مردم با ساز تنبور ارتباط برقرار می‌کنند؛ صدای ملکوتی ساز تنبور، شکل مضراب، ارتباط مخاطب با نوازنده، جذب کردن مخاطب خاص و عام به صورت هم‌زمان، ملودی‌ها، شکل زیبای ساز، موسیقی خوب و موارد دیگر همه باعث می‌شود با انبوه مخاطب مواجه شویم و مشکل جذب شنونده را نداشته باشیم.
سرپرست گروه موسیقی آوای ترز به جایگاه ساز تنبور و نوازندگی آن در همدان اشاره می‌کند و می‌گوید: از آنجا که گفته می‌شود خاستگاه تنبور غرب کشور است، ما در مقابل استان‌هایی مانند کرمانشاه، کردستان و ایلام چندان نمی‌توانستیم عرض اندام کنیم؛ اما خوشبختانه در سال-های اخیر به جرأت می‌توانم بگویم ما نوازنده‌های بسیار حرفه‌ای را در همدان داریم که سطح کار و اجرای آن‌ها با دیگر استان‌ها قابل قیاس نیست. هم از نظر تکنیک و هم از نظر احساس در نواختن شرایط خوبی داریم.

نبود تعصب
وارسته می‌گوید: حسن نوازنده‌های همدان این است که تعصبی در نواختن ندارند. در تنبورنوازی ما دو سبک مهم داریم؛ یکی سبک حوزه صحنه است و دیگری سبک حوزه گوران، که هیچ یک از پیروان این دو مکتب یا سبک، یکدیگر را به رسمیت نمی‌شناسند اما نوازنده‌های همدان به هر دو سبک، به بهترین شکل، مسلط هستند و تعصبی ندارند. به همین دلیل همدانی‌ها حرفه‌ای‌تر هستند. نکته دیگر آموزش‌ها و شیوه‌های آموزشی است که استاندارد بالایی دارد و شاهد آن، هنرجوها و گروه‌های مختلف موسیقی مقامی در استان است. من معتقدم به زودی همدان در زمینه تنبورنوازی صاحب سبک خواهد شد.
این نوازنده تنبور در همدان با اشاره به برخورد مدیران فرهنگی ادامه می‌دهد: متأسفانه مدیران فرهنگی استان هنوز این ساز را به رسمیت نمی‌شناسند. مسئولان ارشاد به ساز تنبور تحقیرآمیز نگاه می‌کنند و از ظرفیت‌های آن غافل هستند.
وی می‌افزاید: ما در همدان این مسأله را ثابت کردیم که مدرسان ارشد تنبور در استان و سرپرست‌های گروه‌های مختلف می‌توانند در کنار هم و در یک گروه نوازندگی کنند. این مسأله از ظرفیت‌های ساز تنبور و موسیقی آیینی ماست.

کار گروهی
مصطفی آزادی، خواننده گروه موسیقی آیین می‌گوید: آشنایی من با تنبور به 12 سال پیش برمی‌گردد؛ فیلمی به دستم رسید که با تماشای آن به سمت و سوی این ساز و موسیقی کشیده شدم. این موضوع ادامه داشت تا با مهرداد وارسته و شهرام میرزایی، از نوازندگان صاحب‌نام همدانی در گروه پرند، آشنا شدم.
وی ادامه می‌دهد: اگر چه فواصل موسیقی مقامی با سنتی تفاوت دارد، در همدان موسیقی مقامی با خلاقیت بیشتری همراه است و آهنگسازها و نوازنده‌ها راحت‌تر کنار هم جمع می‌شوند. خواندن در گروه مقامی لذت بیشتری دارد و حسی که خواننده از گروه و نوازنده می‌گیرد بیشتر است. می‌دانیم در همدان کار گروهی بسیار دشوار است و در فضای موسیقی سنتی این مسأله مشکل‌تر است اما در موسیقی مقامی پیوند راحت‌تر صورت می‌گیرد.
این خواننده درباره مشکلات اظهار می‌کند: بخشی از مشکلات به مسائل مالی برمی‌گردد. شش ماه تمرین کرده‌ایم اما هیچ نتیجه و منفعتی ندارد. اگر عشق و علاقه نباشد کسی سراغ این کار نمی‌رود. به همین دلیل بیشتر نوازنده‌ها و آهنگسازان به سمت تدریس می‌روند و اجرا تقریبا تعطیل شده است. نهادهای دولتی و فرهنگی هم که کمکی نمی‌کنند. تنها تلاش اعضای گروه و سرپرست‌ها، این گروه‌ها را شکل می‌دهد؛ هرچند وحدت بین گروه‌ها کم است.
آزادی در پایان به وضعیت آواز و خوانندگی در همدان اشاره می‌کند و می‌گوید: همدان از لحاظ آواز شهر غنی و خوبی است. این را از تعداد خوانندگان می‌توان متوجه شد. به طور مثال زنده‌یاد ناصر مهرورز یکی از بهترین خواننده‌های این شهر بود که ما نتوانستیم ایشان را به موسیقی کشور به درستی معرفی کنیم.

هنرمندان گروه آیین
شهرام میزایی، بهنام عبادی و مصطفی هدایتی با نواختن تنبور گروه آیین را همراهی می‌کنند. حامد ربانی (نوازنده کمانچه)، مصطفی آزادی‌مقتدر (خواننده)، فرشاد فراهانی‌دلجو (نوازنده تارباس)، معین سروندی (تنبک) و حسین احمدی (نوازنده دف) دیگر هنرمندانی هستند که در گروه موسیقی آیین حضور دارند. در این برنامه قطعه «طبیب عاشقان» با شعر مولانا، قطعه بی‌کلام «جزر و مد»، «گویا» و «خموش» برگرفته از خیام‌خوانی بوشهر، «آیین مستان» از سیدخلیل عالی‌نژاد با شعر حافظ، «ساربانه» کیخسرو پورناظری با کلامی از کلیات شمس و قطعه پایانی به نام «ساقیا» با شعر حافظ اجرا می‌شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B7%D9%86%DB%8C%D9%86-%C2%AB%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D9%86%C2%BB-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: همشهری همدان ، گروه موسیقی مقامی آئین ، هنرمندان همدان ، تنبور همدان ،

دوشنبه 13 اردیبهشت 1395

آوازی که در کوهستان جاماند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

آوازی که در کوهستان جاماند

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
جمعی از دوستان و نزدیکان ناصر مهرورز، از استادان بنام موسیقی و آواز که هفته گذشته بر اثر سانحه در کوهستان به دیار باقی شتافت، در گفت‌وگو با همشهری از وی و خاطراتش می‌گویند...
1395/02/12
جمعی از دوستان و نزدیکان ناصر مهرورز، از استادان بنام موسیقی و آواز که هفته گذشته بر اثر سانحه در کوهستان به دیار باقی شتافت، در گفت‌وگو با همشهری از وی و خاطراتش می‌گویند.
محمد حاتم، هنرمندی که اواخر دهه ۶۰ خورشیدی با زنده‌یاد ناصر مهرورز در اجرای کنسرت‌ها همکاری می‌کرد، به همشهری می‌گوید: ناصر مهرورز را از دوران مدرسه که عضو سازمان پیشاهنگی بودم می‌شناختم. مهربانی‌های این مرد در ذهن کودکانه من بود تا بعد از گذشت روز‌ها و علاقه‌مندی به موسیقی روزی در منزل یکی از دوستان به خدمت ایشان رسیدم. آنجا بود که فهمیدم چقدر برای موسیقی ما کار کرده‌اند و در آواز صاحب چه ذوق و مهارتی هستند.
حاتم ادامه می‌دهد: این افتخاری برای من جوان بود که اجازه همنوازی با آن بزرگوار را داشته باشم و این افتخار در محفل‌های کوچک ما تکرار شد. بعد از اینکه کمی فضای فرهنگی گشایش داشت افتخار داشتم ۲ کنسرت در خدمت مرحوم مهرورز اجرا کنم. فکر می‌کنم سال ۶۸ و ۶۹ بود که در گروه ساز می‌زدم و آقای مهرورز آواز می‌خواندند.

نیم‌قرن دوستی
استاد علی‌اصغر طاهری، خواننده پیشکسوت همدانی، با اشاره به سابقه دوستی خود با زنده‌یاد مهرورز، می‌گوید: آشنایی من با مرحوم ناصر مهرورز از نیم قرن پیش توسط سیاوش دیهیمی شروع شد. در آن زمان نام خانوادگی آقای مهرورز به نام عصاری‌ها بود.
طاهری ادامه می‌دهد: درآن زمان وی به‌تازگی آموزش ویولن را می‌گذراند و بعضی قطعات را به صورت مبتدی خوب می‌نواخت و هم نغمه آوازی سر می‌داد که نشان‌دهنده استعداد ذاتی ایشان بود. پس از آن با هم ارتباط داشتیم تا بعد از مدتی که وی به استخدام آموزش و پرورش درآمد و من هم همدان را به مدت ۲ سال ترک کردم.
وی می‌گوید: از اواخر دهه ۴۰ برای امرار معاش به مدت یک ربع قرن از موسیقی کناره‌گیری کردم؛ سپس در نیمه دوم دهه ۷۰ و همکاری با صداوسیمای مرکز همدان ملاقات‌های گه‌گاهی با وی داشتم. تا اینکه ۳ سال پیش رضا صفوی برنامه کنسرتی به مدت ۳ شب برگزار کرد که از مرحوم مهرورز و من به عنوان هنرمندان پیشکسوت دعوت و قدردانی کرد. بعد از آن ارتباط ما با تشکیل خانه آواز بیشتر شد و گه‌گاه در پیاده‌روی‌ها با یکدیگر ملاقات داشتیم.
حسن زندی، خواننده جوان و عضو خانه آواز همدان، نیز با ابراز تأسف از درگذشت استاد ناصر مهرورز می‌گوید: اینک تنها تسلی ما، مرور خاطرات آن عزیز از دست رفته از دهان یاران و شاگردان و گوش‌سپردن به نواهای ثبت‌شده وی است. یادآوری حضورش در جمع‌های هنری و مراسم تجلیل ایشان، شاید مرهمی بر غم از دست دادنش باشد.

کوهنوردی
نعمت اخضر، پیشکسوت کوهنوردی، که سابقه همنوردی با زنده‌یاد مهرورز را دارد، می‌گوید: مهرورز یک هنرمند بود که آوازش شبیه استاد شجریان بود. ویولن عالی می‌زد و ترانه‌های قدیمی را خیلی با احساس می‌خواند. او به کوهنوردی گرایش پیدا کرد اما مدتی پیش مشکل توده مغزی پیدا کرد. خوشبختانه عمل جراحی را با موفقیت طی کرد، گرچه زبانش به لکنت افتاد و به سختی آواز می‌خواند.
اخضری می‌گوید: آنقدر کوه آمد و خواند تا صدایش خوب شد. با آن سن و سال، ادامه کوهنوردی و صعود به قله دماوند برای او خیلی سخت بود اما تلاش می‌کرد و ادامه می‌داد. یک الگو بود و همین کوهنوردی در کنار جوانان او را سرپا نگه داشته بود.

دوستی در هنرستان دیباج
اکبر چلوییان، یکی دیگر از پیشکسوتان کوهنوردی، نیز می‌گوید: ناصر مهرورز، هنرمند خوش‌صدا و نوازنده چیره‌دست شهر همدان، در فراز و نشیب زندگی خویش مراحل بی‌شماری را گذراند و طی سال‌های اخیر به کوه و کوهستان رغبت و تمایل زیادی داشت. هرچند در ۴ سال گذشته با بیماری درگیر بود اما استوار و پایدار بر همه علت‌ها فائق آمد و توانست به دماوند، بام ایران، صعود کند.
چلوییان با اشاره به سابقه دوستی خود با مهرورز می‌گوید: آقای مهرورز را از سالیان دور به یاد دارم و ارتباط دوستی و همکاری با ایشان به سال‌های ۱۳۵۷ در هنرستان دیباج برمی‌گردد. او در اردوهای رامسر شرکت کرد و آثار خوبی را اجرا کرد که برخی از آن‌ها را در سال‌های اخیر برای دوستان بازخوانی کرد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D9%88%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D9%87%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، مهرورز ،

دوشنبه 30 فروردین 1395

همدان آموزش موسیقی برای کنترل آسیب‌های اجتماعی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،موسیقی ،


همدان

آموزش موسیقی برای کنترل آسیب‌های اجتماعی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
آموزش موسیقی برای کنترل آسیب‌های اجتماعی
این روزها گرایش به یادگیری موسیقی در همدان زیاد شده است. تعداد آموزشگاه‌های فعال نیز نسبت به دیگر استان‌ها بیشتر است و مدرسان شناخته‌شده‌ای در این آموزشگاه‌ها فعالیت می‌کنند...
1395/01/30
این روزها گرایش به یادگیری موسیقی در همدان زیاد شده است. تعداد آموزشگاه‌های فعال نیز نسبت به دیگر استان‌ها بیشتر است و مدرسان شناخته‌شده‌ای در این آموزشگاه‌ها فعالیت می‌کنند. جواد مرادیان، فعال حوزه موسیقی و مدیر یکی از آموزشگاه‌های همدان در گفت‌وگو با همشهری از فعالیت‌های خود، وضعیت موسیقی در همدان و تأثیر روحی و روانی موسیقی می‌گوید.
  • برای بهتر شدن استقبال مردم  از کنسرت‌ها چه باید کرد؟
چند عامل وجود دارد؛ یکی زمان برگزاری است که باید وقت‌شناس باشیم. تبلیغات مورد دیگر است که بدانیم چگونه و کجا تبلیغ کنیم. متاسفانه اداره ارشاد اولویت را به گروه‌های همدانی نمی‌دهد و کنسرت‌های گروه‌های تهرانی به ویژه کنسرت‌های پاپ راحت‌تر برگزار می‌شود و به این ترتیب سرمایه شهر خارج می‌شود. در نهایت محتوا موضوع دیگری است که حتما از سوی برگزارکنندگان کنسرت باید مورد توجه قرار گیرد.
  • در همدان چهره‌ای داریم که به خاطر او سالن کنسرت پر شود؟
نه متاسفانه چنین برندی نداریم. جوانانی که به چهره تبدیل می‌شوند علاوه بر توانایی، رسانه هم پشت سرشان است.
  • شما عضو خانه موسیقی هم هستید؟
بنده عضو پیوسته خانه موسیقی کشور بودم که بالاترین رده خانه موسیقی بود. سال‌های 82 تا 84 به عنوان بازرس کانون مدرسان خانه موسیقی انتخاب شدم. از سال 84 به خاطر آلودگی تهران نتوانستم ادامه دهم و دیگر نرفتم.
  •  تأثیر اجتماعی موسیقی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
اصولا اگر کودکان و نوجوانان را با موسیقی سرگرم کنیم آنها را از آسیب‌های اجتماعی حفظ می‌کنیم. مکان خوب، ساز خوب، شعر خوب و فضای خوب بهترین فرصت است. تأثیر مثبت موسیقی را نباید نادیده گرفت. باید متوجه باشیم وقتی یک هنرجو ساعت‌ها تمرین می-کند تا در یک کنسرت آموزشگاهی ساز بزند و خانواده او در کنسرت بیش از 3 ساعت می-نشیند و ساز این هنرجو را گوش می‌دهد، این اتفاق مبارکی است.
  • فعالیت‌هایی که در موسیقی‌درمانی داشتید به چه سرانجامی رسید؟
همایش‌ها و سخنرانی‌های زیادی در دانشگاه‌های مختلف در موسیقی‌درمانی داشتم. به این نتیجه رسیدم که بیش از هزار سال پیش بوعلی سینا خیلی از مسائل کاربردی را مطرح کرده است. بوعلی می‌گوید موسیقی در زمان تأثیر می‌گذارد یعنی تأثیر ظهر، عصر و صبح یک نوع موسیقی تفاوت دارد. به طور مثال بررسی کرده‌ام که چرا اذان استاد موذن‌زاده هنگام غروب این تأثیر عمیق را دارد. یا اگر اذان صبح در دستگاه چهارگاه باشد بسیار فوق‌العاده است؛ زیرا غده تالاموس مغز آندورفین ترشح و حس راحتی و آرامش ایجاد می‌کند. در مقابل گاهی زمان با نوع موسیقی هماهنگ نیست؛ مثل این است که نیمه‌شب یک نفر را بیدار کنید و بگویید چلوکباب بخور. در این حالت فرد هیچ لذتی نمی‌برد. متاسفانه مسئولان فرهنگی ما با این موضوع‌ها بیگانه هستند. صدا و سیما انواع موسیقی پخش می‌کند، اما به این موضوع توجه نمی‌کند.
  • تاثیر موسیقی در افراد مختلف متفاوت است؟
بوعلی سینا تأکید دارد موسیقی گذشته از این که هنر است نوعی علم نیز است. از نظر علمی تأثیر موسیقی بر زنان و مردان، افراد مجرد و متاهل متفاوت است. تأثیر موسیقی از خوراک بسیار سریع‌تر است. وقتی ما خوراک مصرف می‌کنیم عوامل شیمیایی در جذب آن تأثیر دارد اما موسیقی بلافاصله تأثیر می‌گذارد. در کشورهای پیشرفته تحقیق کرده‌اند وقتی کسی به دندان‌پزشکی مراجعه می‌کند بخش عمده‌ای از دردی که احساس می‌کند ناشی از صدای دریل دندان‌پزشکی است؛ به همین دلیل برخی از دندان‌پزشکان به جای صدای مته و دریل برای بیمار موسیقی پخش می‌کنند.
  • شما به تأثیر جسمانی موسیقی قائل هستید؟
تأثیر جسمانی موسیقی بیشتر است؛ اما وقتی موسیقی کار می‌کنیم زمان را از دست می‌دهیم. این تأثیر عرفانی و روحانی موسیقی است که ساعت‌ها ساز می‌زنیم و متوجه گذر زمان نمی‌شویم.
  • در همدان درصد هنرجوهای خانم‌ در آموزشگاه‌ها نسبت به آقایان چگونه است؟
هرچند فصلی است، تقریبا برابر هستند. اما معلم‌ها بیشتر آقا هستند. ما یک مشکلی در این زمینه داریم. خانم‌ها تا یک مرحله‌ای خوب می‌آیند اما از مرحله‌ای ترک می‌کنند.
  • علت ترک کلاس‌ها چیست؟
هرچند استعداد موسیقی خانم‌ها خیلی بهتر است، تحصیلات عالی و ازدواج باعث ترک آموزش است. ما فقط دو خانم معلم موسیقی در همدان داریم. خیلی از هنرجویان خانم دوست دارند معلم خانم آنها را آموزش دهد. معلم‌ها درآمد بیشتری از مدرسان دانشگاه دارند.
  • گرایش بانوان بیشتر به چه سازی است؟
بیشتر گرایش به سه‌تار و در درجه بعدی به ویولن است؛ البته پیش‌تر گیتار هم بود اما حالا کمتر شده است. موضوع گیتار البته به ضعف‌های فرهنگی بر می‌گردد. خیلی از افرادی که جعبه گیتار به دست می‌گیرند آن را یک نوع فخر و وجهه اجتماعی می‌دانند.
  • نسل جدید از چه سازی استفاده می‌کنند؟
دخترها بیشتر سازی را دوست دارند که خاص باشد و در اطرافیانشان کسی دنبال آن ساز نرود. اما پسرها وسواس کمتری دارند.
  • سازهای محلی در همدان طرفدار دارد؟
نه، در همدان خیلی استقبال نمی‌شود. در حالی که معلم هم داریم اما کسی دنبال نمی‌کند. انتظار شما از اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی چیست؟
درحال حاضر، نگاه اداره ارشاد به مقوله موسیقی و هنرمند خوب نیست. ارشاد باید هنرمندان موسیقی را جزو خود بداند و فکر کند از خانواده اداره فرهنگ و ارشاد هستند. به قول احمد مسجدجامعی، وزیر اسبق فرهنگ و ارشاد اسلامی، وقتی هنرمند را از ارشاد بگیری چیزی نمی‌ماند. اداره ارشاد باید برنامه یک ساله برای موسیقی استان تعریف کند.

مكث
فعالیت های مرادیان در عرصه موسیقی
جواد مرادیان درباره آغاز فعالیت موسیقی خود می گوید: از سال 68 آموختن موسیقی را در هنرستان آزاد اصفهان آغاز کردم و پس ازآن در تهران ادامه دادم. وقتی به همدان برگشتم یک سال هم نزد زنده‌یاد جلال دوستی کارکردم. بار دیگر که در سال 73 به تهران برگشتم ، یک روز در هفته  به همدان می‌آمدم و در آموزشگاه رودکی کلاس آموزشی داشتم و تدریس می‌کردم.
این هنرمند با اشاره به برگزاری کنسرت‌ها اضافه می کند: سال 1375 انجمن موسیقی همدان در خیابان جهان‌نما تاسیس شد. اجرای کنسرت را هم از آن سال آغاز کردم. کنسرت‌های زیادی را با گروه‌های مختلف در همدان و تهران اجرا کردم؛ سپس گروه بانوان شباهنگ را تشکیل دادم که سه اجرای فوق‌العاده در سال‌های 79، 80 و 81 داشت . در این سال‌ها کنسرت‌های زیادی خارج از کشور از جمله ترکمنستان، گرجستان و ارمنستان داشتیم که در جشنواره‌ای بین 20 کشور برتر شدیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/اموزش-موسیقی-برای-کنترل-اسیب‌های-اجتماعی?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، موسیقی همدان ، آموزش موسیقی در همدان ،


تاریخ انتشار: 19 فروردین 1395  -  12:04:03 قبل از ظهر(AM)
پرینت بگیرید

انتخاب خبر- حسین زندی: فعالیت مدنی تعطیلی ندارد و کسانی که کار داوطلبانه را برگزیده اند همیشه آماده هستند. فعالان حوزه گردشگری در همدان نیز در تعطیلات نوروزی با برنامه های گوناگون به استقبال  نوروز همدان و میهمانانش رفتند. برخی از راهنماها به صورت داوطلبانه در اماکن گردشگری همدان به راهنمایی مسافران مشغول بودند و نمایندگان تشکل ها نیزبا حضور در ستاد استقبال نوروزی در کنار نمایندگان سایر نهادهای دولتی در طول تعطیلات نوروز حضورداشتند. یکی از برنامه های آنان که توسط انجمن سعدی پژوهی همدان با همکاری اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری برگزار شد تور یک روزه همدانگردی بود.این برنامه  در دوازدهمین روز نوروز با حضور تعدادی از اعضای تشکل­های گردشگری، انجمن های ادبی و مسافران نوروزی با اجرای سعدی خوانی، شاهنامه خوانی و موسیقی همراه بود.

برگزارکنندگان این مراسم هدف خود را از چنین برنامه هایی رساندن پیام های فرهنگی به گوش مدیران ارشد شهری و آشناکردن گردشگران با ظرفیت فرهنگی و ادبی استان عنوان کردند.آنان همدان را یکی از استانهایی عنوان می کنند که برای گردشگری ادبی مناسب است.

افراد شرکت کننده در این برنامه پس از بازدید از مکان های فرهنگی شهر از جمله برج قربان، شیرسنگی، گنبد علویان، آرامگاه بوعلی و باباطاهردر جوار میدان باباطاهراز (کافه داره تا) برنامه اصلی خود را اجرا کردند.

در ابتدای برنامه محمدصالح صفری دبیر انجمن سعدی پژوهی همدان با اشاره به فعالیت های انجمن گفت:

بیا که فصل بهار است تا من و تو به هم          به دیگران بگذاریم باغ و صحرا را

به جایِ سروِ بلند، ایستاده بر لبِ جوی             چرا نظر نکنی یارِ سرو بالا را ؟

قریب به یک سال و نیم است که با تعدادی از ادب دوستان و فرهیختگان، به تشکیل جلسات سعدی پژوهی می­پردازیم و درآن به تشریح و تفسیر آثار استاد سخن اهتمام داشته­ایم. تشکیل انجمن سعدی­پژوهی دوعلت عمده داشت. اول علاقه وافر شخص بنده به حضرت سعدی و دیگر احساس جای خالی پندهای اخلاقی استاد سخن در جامعه ما.

او افزود: علاوه بر جلسات سعدی پژوهی، جلسات متعدد دیگری از قبیل شاهنامه خوانی، مثنوی خوانی و حافظ خوانی، در اقصا نقاط شهر و کشورمان برگزار می­شود. سوالی که برای حقیر و احیانا برای دیگر بزرگان پیش می آید این است که ضرورت شکل گیری انجمن های ادبی و خواندن و تشریح آثار کهن ادبیات فارسی چیست؟ چرا باید آثار کسانی مورد توجه ما قرار گیرد که بعضا هزارسال پیش می زیسته اند؟ بنده به سه مورد از دلایل و اهداف شکل گیری این جلسات می پردازم.

صفری با اشاره به این دلایل گفت: به نظر بنده اولین دلیل جلوگیری از نابودی فرهنگ و زبان پارسی است، ما در قرن 21 و عصر ارتباط و فناوری زندگی می کنیم. هرچند که تکنولوژی فواید بسیاری در بر دارد(که هرگز منکر آن نیستیم) اما امروزه به جهت استفاده نامتعارف اقشار جامعه از آن، تنها روی زشت و فرهنگ زدای خود را به ما می نمایاند. برای مثال در همین برنامه ها و فضای مجازی، بسیاری ستم و بی مهری به فرهنگ و زبان پارسی صورت می گیرد. از نوشتن فارسی با البیای انگلیسی(فینگیلیش) تا مخفف نویسی های بی مورد و به کار گیری از کلمات سخیف و بی ریشه. ادبیات ما با این ناملایمی ها بیگانه نیست. در تاریخ ادبیات فارسی دو شخص بزرگ از فروپاشی و انحطاط زبان و فرهنگ پارسی باآثار خویش جلوگیری کرده اند؛ نخست حکیم فردوسی با سرودن شاهنامه و دیگری سعدی شیرازی همزمان با تاخت و تازهای وحشیانه و افسارگسیخته مغول که میراث مادی و معنوی ما را دستخوش نابودی قرار داده بود. اما من از همین جا به همه اقشار جامعه این قول را می دهم که افرادی همچون فردوسی و سعدی دیگر نخواهند آمد تا یک تنه زبان پارسی را زنده نگه دارند. بلکه خود ما باید دست به کار شویم و دست از تخریب فرهنگ خود برداریم.  

دبیر انجمن سعدی پژوهی در بخشی از سخنرانی خود گفت: تلنگر به خانواده های ایرانی از دیگر دلایل ضرورت استفاده از آثار گرانسنگ فارسی است. آثار ادبیات کهن در بین خانواده های ایرانی به دست فراموشی سپرده شده است. گویی هیچکس به فرهنگ و ادب نیازی ندارد! گویی فرهنگ و اب پارسی که برای غیر ایرانیان ارزشمند و منبع الهامات فرهنگی است، دیگر در بین ما جایگاهی ندارد! به واقع به غفلتی عظیم فرو رفته ایم. این در حالی است که آثار ادبی ما در گذشته ای نه چندان دور به فراوانی مورد استفاده و آموزش قرار گرفته است. نخستین کتابی که به کودکان نوآموز در مکتب خانه  تدریس می شد، گلستان سعدی بود. حال از افراد جامعه در مورد آخرین اثر ادبی ای که مطالعه کرده اند بپرسید. در بهترین حالت پاسخی که به شما خواهند داد این است که دیوان حافظ را در شب یلدا باز کرده و فالی از آن گرفته اند! آیا ادبیات غنی ما تنها در دیوان حافظ خلاصه شده است؟! آیا دیوان حافظ محدود است در خرافه ای به نام فال؟!

او در ادامه گفت: ترویج تعالیم ادبیات فارسی را نباید فراموش کرد، جامعه ای که روز به روز از آموزه های اخلاقی فاصله می گیرد بیش از پیش به تعالیم اخلاقی نیازمند است. آموزه هایی لطیف از ادبیات کهن ما. به جرات می توان گفت هیچ مسئله اخلاقی وجود ندارد که حضرت شیخ اجل در گلستان یا بوستان خود به آن اشاره نکرده است. از آموزه های عمیق و عرفانی گرفته(مثلا وحدت وجود و نیست بودن همه موجودات در برابر هستی مطلق که ذات پاک باری تعالی است) تا مسائل مورد نیاز در زندگی روزمره(مثلا توجه به کاسب محل و برطرف کردن نیازهای معیشتی از او)

امید است تا باتوجه به این اهداف، نسبت به زبان و فرهنگ خویش مهربان تر باشیم و با خواندن و ترویج آثار بزرگان ادب پارسی، در حفظ و حراست از این «قیمتی درّ» کوشا باشیم.

صفری در پایان حکایتی از گلستان را برای حاضران خواند و گفت: در پایان برای تبرک  و همچنین جلب نظر حضار گرامی به تعالیم حضرت شیخ اجل، حکایاتی از گلستان خوانده می شود.

یکی روستایی سقط شد خرش        علم کرد بر تاک بستان سرش

جهاندیده پیری بر او برگذشت        چنین گفت خندان به ناطورِ دشت

مپندار جان پدر کین حمار             کند دفع چشم بد از کشتزار

که این دفع چوب از سرو گوش خویش     نمی­کرد تا ناتوان مرد و ریش

چه داند طبیب از کسی رنج برد؟      که بیچاره خواهد خود از رنج مرد!

این حکایت مبارزه ایست ادبی و لطیف در مقابل خرافه. در زمان گذشته اعتقاد بر این بوده است که سر حیوانات مرده دفع بلا کرده و از خانه و بوستان، حفاظت می کند! سعدی در این حکایت از زبان آن حکیم جهاندیده و با دلیلی کاملا منطقی به مبارزه با این باور غلط می پردازد.

حیدر زندی دبیر انجمن شاهنامه خوانی سرو سایه فکن تهران از دیگر سخنرانان این مراسم بود که به نوروز در شاهنامه پرداخت. او ابتدا به شان و جایگاه مفاخر فرهنگی اشاره کرد و گفت: ما برای توسعه گردشگری نباید به جایگاه مفاخر فرهنگی آسیب یزنیم. اگر در آرامگاه بوعلی یا باباطاهر مراسمی برگزار می شود باید با شخصیت این بزرگواران همخوانی داشته باشد این مکان ها فضای اجرای برنامه های سرگرمی وشوهای تلوزیونی نیست، بهتر است مدیران شهری فضاهای دیگری برای برنامه های تفریحی در نظر بگیرند.

او با اشاره به نوروز در شاهنامه گفت: در اساطیر ایرانی سیاوش ایزد نباتات است و با مردن او خشکسالی آغاز می شودو با زایش کیخسرو دوباره چشمه ها جوشان و دشت ها سبز می شوند، گذر سیاوش از آتش را هم می توان نمادی از زایش و ظهور دوباره او یعنی ایزد نباتی دانست. نوروز در آغاز فصل بهار و در معتدل ترین هوا جشن گرفته می شودزمانی که ایزد مهر یا میتره به اوج قدرت خود می رسدو بین گرما و سرما تعادل ایجاد می کند.

دبیر انجمن سرو سایه فکن افزود: در شاهنامه هم اعتدال مشهود است برای نمونه زمانی که بیژن در چاه افراسیاب گرفتار است گودرز از کیخسرو می خواهدبرای نجات بیژن کاری انجام دهد کیخسرو پاسخ می دهد؛

بمان تا بیاید مه فرودین             که بفروزد اندرجهان هوردین

بدانگه که برگل نشاندت باد          چو برسد همی گل فشاندت باد

بگویم تراهرکجا بیژن است          بجام اندرون این مرا روشن است

تا پیش از نوروز که همه چیز به حالت اعتدال در نیامده و هر چیزی در جای خودش قرار نگرفته کیخسرو نمی تواندبیژن را در جام جهان بین خود ببیند. سپس کیخسرو به جام نگاه می کند و در می یابد که بیژن در چاهی به نام ارژنگ زندانی است.

چونوروز فرخ فراز آمدش                  بدان جام روشن نیاز آمدش  

یکی جام بر کف نهاده نبید                 بدوی اندرون هفت کشور پدید

همه بودنی­ها بدوی اندرا                   بدیدی جهاندار افسونگرا

او در بخشی از سخنانش گفت: نوروز و روز آغاز فروردین که به نام  اورمزد نامگذاری شده روزی سپند و فرخنده است و کارهای مهم در این روز آغاز می شده است برای نمونه در شاهنامه آغاز پادشاهی کیومرث در برج بره که برابر با فروردین است آمده است.

همچنین پیدایش جشن نوروز در شاهنامه به جمشید نسبت داده شده و جمشید نیز در روز اورمزد از ماه فروردین به تخت می نشیند و دیوان او را به آسمان می برند.

به جمشیدبر گوهر افشاندند               مر آن روز را روز نو خواندند

سر سال­نو هرمز فرودین                    برآسوده از رنج روی زمین

بزرگان به شادی بیاراستند                     می و رود و رامشگران خواستند

چنین جشن فرخ از آن روزگار                 به ما ماند از آن خسروان یادگار

در پایان مراسم استاد علی اصغر طاهری خواننده پیشکسوت همدانی با اجرای بهاریه هایی برنامه را به پایان برد. 

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=7942,1

در ادامه، گزارش تصویری حسین زندی، عکاس خبرنگار انتخاب خبر از این مراسم را مشاهده کنید.



برچسب ها: تشکل های ادبی همدان ، تشکل های گردشگری همدان ، گردشگری ادبی ، سعدی خوانی در همدان ، باباطاهر ، همدان گردی ،

دوشنبه 16 فروردین 1395

هنردر همدان ؛ افق‌ها و چشم‌اندازها

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،هنر ،

هنردر همدان ؛ افق‌ها و چشم‌اندازها

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
هنردر همدان ؛ افق‌ها و چشم‌اندازها
هنر و فرهنگ استان در سال 94 روزهای پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. به سراغ نمایندگان حوزه‌های موسیقی، عکاسی، معماری و محیط زیست رفته‌ایم تا از سالی که گذشت و چشم‌انداز سال جدید در حوزه فعالیتشان بگویند...
1395/01/16
هنر و فرهنگ استان در سال 94 روزهای پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. به سراغ نمایندگان حوزه‌های موسیقی، عکاسی، معماری و محیط زیست رفته‌ایم تا از سالی که گذشت و چشم‌انداز سال جدید در حوزه فعالیتشان بگویند.


امکانات بیشتر برای اهالی موسیقی
استاد علی‌اصغر طاهری، ترانه‌سرا و خواننده پیشکسوت همدانی که بیش از نیم قرن در این حوزه سابقه دارد، می‌گوید: وضعیت موسیقی در استان در سالی که گذشت تحول چشمگیری نسبت به گذشته نداشته است. جایگاه آواز فرق آنچنانی‌ای نکرده، خواننده‌ها همان خواننده‌های سابق هستند که در مقاطع مختلف به اجرای آواز می‌پردازند.
این خواننده همدانی ادامه می‌دهد: عمده‌ترین فعالیت من در خارج استان شرکت در سی‌ویکمین جشنواره فجر و ارکستر ملی ۲۹ بهمن در تالار وحدت بوده که قرار است این برنامه بعد از تعطیلات نوروز دوباره به رهبری استاد فرهاد فخرالدینی در تالار وحدت به اجرا درآید.
او با اشاره به نقش خانه آواز در همدان می‌گوید: نقش خانه آواز ایجاد یک تشکل هنری در رشته موسیقی و آواز است که اعضای آن خوانندگان حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای هستند. در خانه آواز هر دو هفته یک‌بار جلسه‌ای برگزار می‌شود و مسائل فنی آواز مورد بررسی قرار می‌گیرد؛ در ضمن در این جلسات به اجرا نیز پرداخته می‌شود.
طاهری به انتظاراتش در سال آینده اشاره می‌کند و می‌گوید: باید در زمینه فعالیت در رشته موسیقی تلاش بیشتری شود تا دست اندرکاران بتوانند برای عرضه کارهایشان امکانات بیشتری داشته باشند و مسئولان مربوطه از برگزارکنندگان کنسرت‌ها حمایت کنند تا موجب رونق این هنر در استان شود.

موسیقی ورشکسته
راستین هستی‌پرست، آهنگساز همدانی، در این زمینه می‌گوید: در سالی که گذشت موسیقی نه‌تنها در همدان بلکه در ایران حال و روز خوبی نداشت. موسیقی ما یک موسیقی ورشکسته است؛ اگر شما به یک درخت یا نهال آب ندهید خیلی زودتر از آنچه باید، می‌خشکد و فرو می‌افتد. این قانون جهان است. به هر پدیده‌ای رسیدگی شود بی‌شک رشد خواهد کرد. مدیران و برنامه‌ریزان نگاه هدفمند و اثرگذاری به هنر و فرهنگ کشور ندارند و این بدترین شکل نگاه و برخورد با هنر و هنرمند است.
هستی‌پرست می‌گوید: موسیقی باید در دست اهلش باشد؛ کسی که دغدغه‌های فرهنگی و هنری داشته باشد. سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی موسیقی در دست کسانی است که کمتر سررشته‌ای از هنر و فرهنگ دارند؛ یا اگر سررشته‌ای هم دارند، موسیقی برای آنها ابزاری است برای پر کردن جاهای خالی برنامه‌ها یا مراسم.
این آهنگساز ادامه می‌دهد: برگزارکنندگان موسیقی در همدان کسانی هستند که کمتر سررشته از موسیقی دارند. برای آنها موسیقی کالای تجاری است. بیشتر از اینکه دغدغه جنس و کیفیت موسیقی را داشته باشند به دنبال سود و درصد فروش بلیت هستند و این بدترین رخداد در فضای موسیقی همدان در سال گذشته بوده است؛ البته در همه جای ایران وضعیت به همین شکل است.
هستی‌پرست می‌گوید: امیدوارم سال 1395 دولت امید بتواند نفسی و جانی در گلوی خشکیده و بریده موسیقی بدمد؛ با تغییر سیاست‌گذاری‌های نادرست، نگاه و افق تازه‌ای در موسیقی بیافریند و با سرمایه‌گذاری و پافشاری براین سیاست‌ها، هم دست برخوردهای خودسرانه را کوتاه کند و هم جایگاه این هنر والا را در نگاه همگان دگرگون سازد.

افراط و تفریط در ساخت‌وساز
محمد قربانی، معمار و فعال فرهنگی در همدان، می‌گوید: معماری به لحاظ رونق ساخت‌وساز در سال 94 وضعیت بسیار اسفباری را پشت سر گذاشت. همچنین شغل مهندسی به لحاظ اجتماعی نیز دچار افول زیادی شد. بی‌برنامگی صنعت ساخت‌وساز و افراط و تفریط در حجم ساخت‌وساز مزید بر علت بود.
این مدرس دانشگاه با ارزیابی معماری همدان از نظر رشد تکنیک و فناوری می‌گوید: آیین‌نامه‌های جدیدی در سازمان نظام مهندسی اعمال شد که سازه ساختمان‌ها گران‌تر و سنگین‌تر شد.
قربانی می‌گوید: به نظر می‌رسد سال 1395 رکود در عرصه ساخت‌وساز ادامه خواهد یافت و سیطره مادی و منفعت‌طلبی بر کیفیت معماری توسط قشر بسازبفروش ادامه خواهد یافت؛ اما با تغییر مباحث مقررات ملی ساختمان انتظار می‌رود صنعت ساخت به افراد شایسته سپرده شود و در کل کیفیت ساخت‌وساز افزایش یابد.

 تشکیل خانه عکاسان
رضا زراعتکار‌مقدم، عکاس مستند در همدان، می‌گوید: از مهم‌ترین موارد موفقیت هر عکاس موضوع‌شناسی، انتخاب ژانر عکاسی، ارائه و نشر کتاب، مجله و برپایی نمایشگاه است؛ اما این فرصت‌ها در سال‌های گذشته برای عکاسان همدانی فراهم نبوده است.
وی به شیوه مردم‌نگاری در عکاسی اشاره می‌کند و می‌گوید: عکاسی مستند یا عکاسی مردم‌نگاری معتبر و لمس‌شدنی است و بهتر دیده می‌شود. پارامتر مهم عکاسی مردم‌نگاری این است که سوژه‌هایش تمام نمی‌شود و روزبه‌روز و سال‌به‌سال تکمیل می‌شود به همین دلیل با توجه به موانعی که وجود دارد این روش را انتخاب کرده‌ام.
مقدم به اتفاق‌های سال 1394 در عکاسی همدان اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد: سال 1394 چند نمایشگاه عکس و یک کارگاه سه ساعته آموزش عکاسی برپا شد. همچنین دانشگاه علمی کاربردی با همکاری میراث فرهنگی نمایشگاه عکسی برپا کرد.
این عکاس می‌گوید: فرهنگسراها و گالری‌ها همگی مرتبط به دولت و زیر‌مجموعه‌هایش هستند. ما در همدان فرهنگسرای خصوصی نداریم؛ اگر فرهنگسرای خصوصی داشته باشیم کار برای نشان دادن و ارائه آثار هنری سهل‌تر است؛ به همین دلیل انتظار این است که در سال‌ جدید ابتدا خانه هنرمندان ایجاد شود.
وی می‌افزاید: شهرها و استان‌های دیگر خانه عکاسان قوی و پرکاری دارند اما همدان با این همه عکاس خوب این تشکل را ندارد. امیدوارم سال 1395 خانه عکاسان همدان ایجاد شود.

تبدیل سازمان محیط زیست به وزارتخانه
فرهاد گیتی‌جمال، فعال حوزه محیط زیست و منابع طبیعی، نیز با اشاره به وضعیت این حوزه در سال گذشته می‌گوید: وضعیت محیط زیست نسبت به سال قبل بهتر که نشد بدتر هم شد. مدیریت غلط در حفظ محیط زیست مانند عبور خط راه‌آهن ملایر از دو منطقه حفاظت‌شده، صدور مجوزهای معدن، مدیریت نادرست و ندادن هشدار به رستوران‌ها و هتل‌ها به دلیل آلوده کردن رودخانه‌های گنجنامه، وارد کردن شوینده‌ها به داخل آب‌های روان، سدسازی‌های غلط در نهاوند و مواردی از این دست را در سال‌های گذشته شاهد بودیم.
گیتی جمال می افزاید: البته در جذب محیطبان وضعیت بهتر شده و افراد متخصص جذب می‌شوند؛ این امر می‌تواند وضعیت حیات وحش استان را بهبود بخشد.
وی ادامه می‌دهد: برای بهبود وضعیت در سال‌های آینده تنها راه حل این است که سازمان حفاظت از محیط زیست به وزارتخانه تبدیل شود؛ یعنی منابع طبیعی، سازمان جنگل‌ها و آبخیزداری نیز زیر نظر سازمان حفاظت محیط زیست باشند و از حالت نظارتی بیرون بیاید. اگر این اتفاق بیفتد شرایط تغییر می‌کند. کشاورزی غلط و قدیمی، استفاده بیش از حد از آب در بخش کشاورزی، جانمایی غلط صنعت و نداشتن تعامل اداره‌های مرتبط با سازمان حفاظت از محیط زیست از مواردی است که امیدواریم در سال‌های آینده اصلاح شود.http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%86%D8%B1%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%9B-%D8%A7%D9%81%D9%82%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%DA%86%D8%B4%D9%85%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، هنر در همدان ، موسیقی همدان ، محیط زیست همدان ، عکاسی همدان ، معماری همدان ،

چهارشنبه 19 اسفند 1394

همدان؛ مرور 94 ـ افق 95

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،صنایع دستی ،هنر ،موسیقی ،

همدان؛ مرور 94 ـ افق 95

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
همدان؛ مرور 94 ـ  افق 95
سالی که گذشت رویدادهای مختلفی، خوب یا بد، در زمینه‌های فرهنگی، اجتماعی، هنری استان رخ داد. به سراغ برخی فعالان و کارشناسان حوزه‌های فرهنگی و اجتماعی همدان رفته ایم تا از آنچه در سال 94 گذشت بگویند و دورنمایی از حوزه فعالیت خود در سال آینده ترسیم کنند...
1394/12/19
سالی که گذشت رویدادهای مختلفی، خوب یا بد، در زمینه‌های فرهنگی، اجتماعی، هنری استان رخ داد. به سراغ برخی فعالان و کارشناسان حوزه‌های فرهنگی و اجتماعی همدان رفته ایم تا از آنچه در سال 94 گذشت بگویند و دورنمایی از حوزه فعالیت خود در سال آینده ترسیم کنند.

نیاز میراث فرهنگی به اعتبار
معاون گردشگری اداره‌کل میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان سال 1394 را سال رکود ارزیابی می‌کند و می‌گوید: سال 94 سال پرفراز و نشیبی برای کل کشور بود و این وضعیت در همدان نیز مانند سایر نقاط کشورحاکم بود.
علی خاکسار می‌افزاید: علی‌رغم وجود برنامه‌ها و اعلام رسمی مسئولان استانی مبنی برتوسعه گردشگری، به دلیل شرایط بد اقتصادی کشور حمایت خوبی از میراث فرهنگی و گردشگری استان صورت نگرفت و به علت رکودی که در یک دهه گذشته حاکم بود بخش خصوصی هم نتوانست در این حوزه وارد شود و درآمدزایی کند.
خاکسار ادامه می‌دهد: مهم‌ترین اتفاق سال 94، نزدیک شدن بخش خصوصی و دولتی در حوزه میراث‌فرهنگی و گردشگری بود که نمود آن‌را در نمایشگاه بین‌المللی گردشگری کشور شاهد بودیم و امیدواریم نتیجه آن را در نوروز امسال ببینیم.
وی شرایط سال آینده را مثبت پیش بینی می‌کند و می‌گوید: برای سال 1395 برنامه‌های خوبی منطبق بر برنامه توسعه‌ای کشور و برنامه‌های استانی در نظر داریم.
خاکسار اضافه می‌کند : نیاز اصلی ما برای سال آینده تزریق اعتبار است. در بخش تبلیغات، مطالعات، آموزش و ایجاد زیرساخت برای تاسیسات گردشگری نیازمند اعتبار هستیم تا هم کمبودهای سال گذشته را جبران کنیم و هم برنامه‌ها به خوبی اجرا شود.

صنایع دستی و مشکل عرضه
مریم کیانوشی فعال حوزه صنایع دستی درهمدان می‌گوید: سال گذشته صنایع دستی ازلحاظ فروش داخلی در همدان وضعیت خوبی نداشت، ولی فروش خارج از همدان بهتر بود. ما از نظر تولید در استان مشکل چندانی نداریم اما وقتی تقاضا کم باشد گرایشی به تولید نیز دیده نمی‌شود.
این کارشناس صنایع‌دستی ادامه می‌دهد: باتوجه به این‌که صنعت گردشگری درایران درحال رونق است وهمدان نیز جزو شهرهای تاریخی و توریست‌پذیر به شمار می‌آید، انتظار می‌رود در سال 1395 فروش صنایع دستی وضعیت بهتری داشته باشد.
کیانوشی که سال 94 بیشتر در حوزه نقاشی روی سفال فعال بوده، می‌گوید: در حال حاضر که بخش خصوصی کم رمق است پیشنهاد می‌کنم فروش زیرنظر اداره صنایع دستی ومیراث فرهنگی صورت گیرد تا هنرمندان دراین زمینه باخیال آسوده تراقدام به تولید کنند و دغدغه فروش نداشته باشند. در شرایط فعلی بهتر است، تبلیغات و بازاریابی هم حالت دولتی پیدا کند تا مانع سوءاستفاده افراد سودجو شود.
این هنرمند صنایع‌دستی مهم‌ترین مشکل را در حوزه عرضه می‌داند و ادامه می‌دهد: انتظار داریم سال آینده حداقل نمایشگاه‌ها به صورت رایگان برگزار شود. بخش دولتی و خصوصی باید باهم همکاری داشته باشند تا محصولات به خوبی به فروش برسد.

نبود تخصص‌گرایی در باستان شناسی
باستان‌شناس همدانی می­‌گوید: باستان‌شناسی همدان، به پیروی از وضعیت کلی باستان‌شناسی در ایران سال خوبی را پشت سر نگذاشت. عدم اختصاص بودجه کافی برای اجرای حفاری‌ها و پروژه‌های علمی، نبود برنامه‌ریزی کوتاه‌مدت و بلندمدت، نبود همکاری بین سازمان میراث‌فرهنگی با دیگر ارگان‌ها به ویژه دانشگاه‌ها و غیره منجر به درجازدن باستان‌شناسی همدان بوده و هست.
میلاد وندایی ادامه می‌دهد: مهم‌ترین مشکل، عدم تخصص‌گرایی در سازمان به ویژه مدیریت کل سازمان میراث‌فرهنگی بود.
وندایی می‌گوید: مدیریت سازمان در 2 ماه گذشته تغییر کرده و حضور مدیریت جدید، می‌تواند با شناخت و آسیب‌شناسی مناسب آینده بهتری را برای میراث‌فرهنگی و باستان‌شناسی همدان رقم بزند.

جان تازه در میراث فرهنگی
مدیرعامل انجمن پویشگران سفر پاک در همدان از رویدادهای سال 94 در حوزه میراث ابراز رضایت می‌کند و می‌گوید: خوشبختانه در سالی که گذشت میراث فرهنگی همدان جان‌ تازه‌ای گرفت و تغییر رویکرد و نگاه باعث شد قدم‌هایی برای شناخت، احیا و حفظ‌ میراث فرهنگی برداشته شود.
راحله خاکباز ادامه می‌دهد: تشکیل کارگروه‌های کاری حوزه گردشگری و میراث‌ فرهنگی و برگزاری همایش‌هایی با موضوع‌های متفاوت از جمله برگزاری همایش گردشگری ادبی آن هم برای اولین بار و دعوت از فعالانَ حوزه گردشگری و میراث فرهنگی از سراسر کشور از جمله اتفاقات مثبت سال 94 بود.
 این مردم‌شناس همدانی با اشاره به دیگر برنامه‌های این حوزه می‌گوید: برگزاری تورهای محلی و استانی در مسیر معرفی و شناخت‌ بیشتر‌ همشهریان از میراث‌ فرهنگی استان، برگزاری روز «همدان» و بسیاری دیگر از فعالیت‌های این‌چنینی حاصل دلسوزی مسئولان میراث فرهنگی بود.
وی ادامه می‌دهد: این همکاری دوسویهی تشکل‌های مردم‌نهاد و مسئولان‌ استانی با همه نقاط‌ ضعف و قدرتش بی‌شک برگ زرین و با ارزشی است که باید قدرش را دانست و خوشبختانه هردو، ضرورت این هم‌صدایی را برای مانایی میراث با ارزش شهرمان درک کرده‌اند.
خاکباز درمورد سال آینده بیان می‌کند : امیدوارم در سال‌ پیش‌رو در کنار‌ هم همچنان نگاهبانان‌ دلسوز‌ امانتی که به ما سپرده‌اند باشیم و این امر محقق نمی‌شود مگر با هم‌اندیشی و همکاری آگاهانه.

ورود بخش خصوصی به موسیقی
 جواد مرادیان کارآفرین برتر حوزه موسیقی در استان می‌گوید: سال گذشته وضعیت موسیقی نسبت به هنرهای دیگر عقب‌تر بود. در شرایط فعلی انجمن موسیقی عملا غیر فعال است، مجوز کنسرت‌ها تا دقیقه90 مشخص نیست، عوامل غیرمتخصص در اجرای کنسرت‌ها دخیل هستند و جشنواره‌های موسیقی مانند کنسرت‌های هنرجویی برگزار می‌شود.
این مدرس موسیقی برای بهتر شدن وضعیت موسیقی استان در سال آینده پیشنهاد می‌دهد دولت بخش خصوصی را تقویت کند و می‌گوید: پیشنهاد می‌کنم جلسه­ای با سرپرست‌های گروه‌ها برگزار شود و برنامه‌ها را به بخش خصوصی واگذار کنند. جشنواره موسیقی طوری برنامه‌ریزی شود که مانند تهران گروه‌های مطرح برنامه اجرا کنند.

هنرمندان در اقلیت
مدیر گروه فرهنگی هنری سنجاقک در مورد وضعیت فرهنگی و هنری استان می‌گوید: در برخی از قسمت‌ها شاهد رشد فرهنگی بودیم. در مبحث حفظ محیط زیست شاهد رشد گروه‌های مردمی بودیم. مشارکت‌های مردمی در اعتراض به تخریب آثار باستانی نیز نشان از رشد فرهنگی مردم دارد؛ هرچند در گروه‌های هنری این وضعیت را شاهد نبودیم.
مجتبی خوش‌صفت اضافه می‌کند : فشارهای اقتصادی بی تاثیرنیست و بر اخلاق جامعه تاثیر می‌گذارد. فاصله طبقاتی تاثیرات سوء فرهنگی را به دنبال می‌آورد و دیگر کار با شعار دادن حل نمی‌شود.
خوش‌صفت ادامه می‌دهد: از سهم مردم که بگذریم سهم مسئولان همچنان کمرنگ است. شاید به ظن خودشان بودجه‌ای را صرف فرهنگ می‌کنند اما این بودجه آن‌قدر اشتباه خرج می‌شود که دیده نمی‌شود.
در جامعه هنری رکود شدیدی دیده می‌شود و با توجه به مشکلات اقتصادی حتی نشانه‌های پس‌رفت را مشاهده می‌کنیم.
این کارگردان تئاتر می‌گوید: هنرمندها معمولا در اقلیت هستند اما نقش پررنگی می‌توانند داشته باشند البته اگر حمایت همه جانبه دولتی حاصل بشود.
هنرمند باید حمایت دولتی بشود اما خط مشی آزاد داشته باشد تا بتواند نقش پررنگی داشته باشد.

 تغییر نگاه به سمن‌ها
دبیر انجمن قلم همدان می‌گوید: فعالان مدنی در سالی که گذشت گرچه کارنامه پرباری نداشتند اما نسبت به سال‌های قبل شاهد فعال شدن دوباره و رویکرد همگرایانه آنها بودیم. برگزاری چند همایش و کارگاه و همچنین نگارش دونامه اعتراضی درباره وضعیت میراث فرهنگی و آب استان به ریاست جمهوری از جمله اقدام‌های مثبت و قابل دفاع فعالان استان در سال 94بوده است.
محسن قراگزلو می‌گوید: با روی کار آمدن مجلس همسو با دولت، امید به تغییر نگاه به سمن‌ها و فعالان مدنی در سال آینده و مساعد شدن فضای فعالیت برای آنها وجود
 دارد. امیدواریم سال آینده سال شکوفایی دوباره فعالیت‌های مدنی باشد که این امر بدون تلاش، ممارست و همگرایی بیشتر فعالان محقق نخواهد شد.

چند پیشنهاد
حمید نوروزی فعال محیط زیست در همدان نیز می‌گوید: در سال 94 چندان تغییری نداشتیم اما امیدوارم با تسلط بیشتر مدیر کل اداره حفاظت از محیط زیست استان و مشارکت مردمی تغییراتی را شاهد باشیم. این مهم تلاش شبانه‌روزی را از هر دو سو می‌طلبد.
وی می‌افزاید: پیشنهاد من این است که ابتدا محدودیت برای عشایر ایجاد شود تا بیش از این مراتع را نابود نکنند. دیگر این‌که از اردوها و گل‌گشت‌های غیر تخصصی حتی از سوی افراد متخصص جلوگیری شود.
این فعال محیط زیست در پایان می‌گوید: تغییر نحوه سرشماری‌های سالانه حیات وحش و امکان آموزش برای شکارچیان پروانه‌دار و جوامع محلی از مواردی است که امیدوارم سال آینده شاهد باشیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%9B-%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B1-94-%D9%80-%D8%A7%D9%81%D9%82-95?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، صنایع دستی همدان ، موسیقی همدان ، گردشگری همدان ، تشکل های مدنی در همدان ،

چهارشنبه 7 بهمن 1394

ترنم آوای فاخته در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

ترنم آوای فاخته در همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
ترنم آوای فاخته در همدان
کنسرت «کوچه» با اجرای گروه «فاخته» به سرپرستی و آهنگسازی رضا عباسی هنرمند همدانی، پنجشنبه‌شب در سالن سینما تئاتر فرهنگسرای شهید آوینی برگزار خواهد شد....
1394/11/07
 کنسرت «کوچه» با اجرای گروه «فاخته» به سرپرستی و آهنگسازی  رضا عباسی هنرمند همدانی، پنجشنبه‌شب در سالن سینما تئاتر فرهنگسرای شهید آوینی برگزار خواهد شد. عباسی از جمله آهنگسازان همدانی است که با وجود مشکلات اجرای کنسرت هر ساله گروه خود را به روی صحنه می‌برد. آخرین کنسرت این هنرمند ابتدای سال گذشته با عنوان «آهو» به نفع روشندلان برگزار شد. بیشتر کنسرت‌های این هنرمند موسیقی به صورت خیریه است و کنسرت کوچه نیز به نفع بیماران سرطانی در هفته سرطان اجرا می‌شود. با عباسی در این خصوص گفت‌و‌گوکردیم.
  • چرا فقط یک روز اجرا دارید؟ به نظر می‌رسد اجراها توسط گروه‌های موسیقی همدان کمتر از قبل شده است؟
یکی از مسائلی که در برگزاری کنسرت داریم این است که کنسرت‌های ما با برنامه‌های کنسرت موسیقی پاپ که گروه‌های تهرانی برگزار می‌کنند در یک روز و همزمان برگزار می‌شود. همین باعث خالی‌شدن سالن‌ها می‌شود. موسیقی پاپ گروه‌هایی که خارج از همدان به ویژه از تهران می‌آیند با استقبال خوبی مواجه می‌شوند چون مردم ما به این نوع موسیقی عادت کرده‌اند و گرایش آنها به موسیقی سنتی کم شده است. البته این یک موج است که در همدان شاهد آن هستیم. در 2 سال گذشته از گروه‌های استانی به دلیل حضور همین گروه‌هایی که اشاره شد و اغلب پاپ و عامه‌پسند هستند، اجرایی ندیده‌ایم.
  • از نظر شما اشکالی دارد؟
اول اینکه سطح سلیقه موسیقیایی مردم پایین آمده. دیگر اینکه موسیقی محلی سنتی ما در سایه موسیقی پاپ مهجور مانده است. البته ما مخالف موسیقی پاپ نیستیم، اما باید برابری و تساوی در بحث امکانات درنظرگرفته شود.
  • عمده‌ترین مشکل شما برای اجرای برنامه در استان چیست؟
یکی موضوع سالن است. به طور مثال مهم‌ترین سالن کنسرت استان که سالن ابن‌سینا  در محل اداره ارشاد شهرستان است، یک سالن با ظرفیت 500 نفری محسوب می‌شود. حال باید توجه داشت که سالن‌های بالای 500 نفر به کسب مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیاز دارد. بنابراین اخذ مجوز دچار فرایندی فرسایشی می‌شود. لازم است بگویم ظرفیت این سالن قبلا کمتر از 500 نفر بود. برای اینکه مسئولیت صدور مجوز را بر دوش وزارت فرهنگ و ارشاد بیندازند تعدادی صندلی به آن اضافه شد. در چنین شرایطی تنها گروه‌هایی قادر به اجرای کنسرت در این سالن هستند که مجوز لازم را از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بگیرند. یکی دیگر از مشکلاتی که ما داریم این است که سالن‌های دیگر با قابلیت اجرای کنسرت موسیقی از جمله تالار فجر اجاره بسیار سنگینی از مسئول برگزاری کنسرت اخذ می‌کنند. انتظار ما این است  سالن‌ها حداقل برای گروه‌های استانی به صورت رایگان در نظر گرفته شوند.
  • درباره مشکلات سخت‌افزاری چطور؟
ما در سالن‌ها تجهیزات صدابرداری نداریم و هزینه صدابرداری و تبلیغات برای گروه‌های استانی بسیار بالاست و توان پرداخت آن را نداریم.
  • انتظار شما از نهادهای دولتی چیست؟
انتظار ما از اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی این است که اگر به فکر حمایت از موسیقی استان هستند از گروه‌های استانی حمایت کنند و لااقل نصب بنر، تبلیغات و سالن را برای ما رایگان در نظر بگیرند. شهرداری می‌تواند سالن‌هایی را  که در اختیار دارد برای برگزاری کنسرت به گروه‌های استانی بسپارد.
  • از کنسرت کوچه بگویید؟
این کنسرت در 3 بخش مجزا در نظر گرفته شده است. بخش اول بیات اصفهان با 4 قطعه تصنیف «حالا چرا» سروده شهریار، تصنیف مولانا با عنوان «چشم جیحون»، چهارمضراب طلوع و پیش‌درآمد شهناز است. بخش دوم گروه‌نوازی و تصنیف «کوچه» فریدون مشیری که نام کنسرت نیز از این تصنیف گرفته شده و بخش سوم نیز شامل چهارمضراب «سایه مهتاب» و تصنیف «هجران» از باباطاهر در رِنگ رقص نسیم است.
  • چقدر از آواز در این کنسرت استفاده کردید؟
هم در بخش اول، ساز و آواز داریم و هم در بخش سوم.  شعر آواز بخش اول از محمدحسین شهریار است و در بخش سوم از شعر فریدون مشیری استفاده کردیم.
  • علت اینکه باز هم کنسرت خود را به صورت خیریه برگزار کرده‌اید چیست؟
سال‌هاست برنامه‌های گروه آوای فاخته را به صورت گروهی برگزار می‌کنیم و عواید این کنسرت نیز به نفع بیماران مبتلا به سرطان هزینه خواهد شد.
  • چرا از شعر سپید استفاده کرده‌اید؟
تعدادی از شعرها سپید است، به دلیل اینکه ساختار سازبندی موسیقی ایرانی ظرفیت استفاده از شعر نو را دارد و ما تلاش کردیم این نوآوری در برنامه دیده شود. البته به جز کنسرت‌های استاد شجریان استفاده از شعر نو خیلی مرسوم نیست. دیگر اینکه سعی کردیم شعرها را به صورت کامل و بدون کم‌وکاست برای احترام به شاعر به صورت تصنیف اجرا کنیم.
  • دلیل استفاده از 2 خواننده در این کنسرت چیست؟
استفاده از تنوع صدایی یکی از دلایل این موضوع بود. استان همدان خواننده‌های خوبی دارد. ما برای اینکه رنگ‌آمیزی بهتری را در صداها شاهدباشیم به سمت این موضوع رفتیم.
  • آلبوم یاد رهی در چه مرحله‌ای است؟
این آلبوم در دست انتشار است. مجوز آن از وزارتخانه اخذ شده و امیدواریم به زودی در اختیار علاقه‌مندان قرار بگیرد. کنسرت کوچه نیز قرار است پس از اجرا به صورت آلبوم ضبط شود و در اختیار مخاطبان قرار بگیرد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AA%D8%B1%D9%86%D9%85-%D8%A7%D9%88%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، رضا عباسی ، کنسرت گروه فاخته ، کنسرت کوچه ،

جمعه 25 دی 1394

هنرمند باید دیده شود

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :هنر ،روزنامه همشهری ،موسیقی ،

هنرمند باید دیده شود

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
هنرمند باید دیده شود
«جواد مرادیان»، موسیقی‌دان همدانی، عضو پیوسته خانه موسیقی كشور است كه كنسرت‌های زیادی را در خارج از كشور از جمله‌تركمنستان، گرجستان، ارمنستان و كردستان عراق برگزار كرده است...
1394/10/23
«جواد مرادیان»، موسیقی‌دان همدانی، عضو پیوسته خانه موسیقی كشور است كه كنسرت‌های زیادی را در خارج از كشور از جمله‌تركمنستان، گرجستان، ارمنستان و كردستان عراق برگزار كرده است. شرایط موسیقی همدان را در گفت‌و‌گو با او كه هم مدرس موسیقی است، هم كارآفرین بر‌تر این حوزه و هم مدیر یك آموزشگاه، جویا می‌شویم.
  • شما كه مؤسس یك آموزشگاه و یكی از كارآفرینان برتر حوزه هنر و موسیقی هستید، شرایط كار در موسیقی را چگونه ارزیابی می‌كنید؟
ما فارغ‌التحصیل هنر و موسیقی داریم اما وقتی درس دانشجویان رشته موسیقی تمام می‌شود، به جز برخی آموزشگاه‌ها جایی نیست كه این هنرمندان را جذب كند. چند سال پیش، كه به عنوان كارآفرین بر‌تر معرفی شدم، بیش از ۱۵ معلم موسیقی جذب كرده بودم اما در واقع برای كارآفرینی فقط جذب نیرو كافی نیست، باید نوآوری هم داشت. آنچه من در كار گنجانده بودم موسیقی به عنوان مكمل درمان بود و تأثیر موسیقی بر غده تالاموس مغز را بررسی كرده بودم. ما این ایده را روی چند بیمار، از جمله بیماری كه نابینا شده بود، آزمایش كردیم. همچنین در یك مركز‌ درمان اعتیاد ۱۸ ماه روی تعدادی از افراد معتاد كار كردیم. نتیجه تحقیقات گروه روان‌شناسی دانشگاه پیام نور همدان این بود كه موسیقی باعث افزایش آندروفین و در نتیجه سبب كمتر مصرف كردن مواد می‌شود. موسیقی را می‌توان به عنوان یك مكمل درمان در نظر گرفت. در آمریكا از دهه ۱۹۵۰ فارغ‌التحصیلان «موسیقی‌ـ درمانگر» فعالیت  خود را آغازكرده‌اند. این افراد در بیمارستان‌ها از موسیقی به عنوان یك درمان غیرشیمیایی استفاده می‌كنند.
  •   گفته می‌شود یكی از آسیب‌های موسیقی در آموزشگاه‌ها تداوم نداشتن آموزش است. تا چه حد این موضوع درست است و علت مهاجرت هنرجویان چیست؟
تعدادی از هنرجو‌ها كه مهاجرت می‌كنند و به تهران می‌روند به این دلیل است كه می‌خواهند از آموزش‌های استادان بزرگ موسیقی كشور بهره‌مند شوند و از امكانات تهران استفاده كنند اما خیلی از هنرجویان هم پس از پشت سر گذاشتن آموزش‌ها در تهران، برگشته‌اند.
 اگر ما برنامه به هنرجویان بدهیم تا معرفی شوند مهاجرت هم كنترل می‌شود. آنچه باعث رشد هنرمند می‌شود بازخورد و بازتاب اثر او است. اگر بازخورد را از زندگی هنرمند بگیریم انگیزه‌ای برای كاركردن نمی‌ماند. اگر هر ماه برای همین هنرجو‌ها كنسرت برگزار كنیم، حتی كنسرت رایگان، قطعا به هنرجویان بازخورد داده‌ایم.
  •   بیشتر هنرجویان شما در چه رده سنی قرار دارند؟
براساس تحقیقی كه در آموزشگاه‌ها انجام دادیم ۷۰درصد از هنرجویان كمتر از ۲۰ سال سن داشتند و جالب این است كه بهترین سن آموختن موسیقی نیز همین سن است. به همین دلیل مدارس بهترین فضا برای این موضوع هستند. خوشبختانه به تازگی جشنواره موسیقی در دبیرستان‌ها برگزار می‌شود. براساس یك پایان‌نامه كه در ایران نوشته شده دانش‌آموزان دبیرستانی كه نوازنده‌ساز هستند، ضریب هوشی بالاتری دارند.
  •   این روز‌ها جوانان خیلی به موسیقی عامه‌پسند گرایش پیدا كرده‌اند اما آموزش‌ها بیشتر بر موسیقی فاخر متمركز است. تعاملی بین آموزشگاه‌ها و نهادهای دولتی برای تغییر ذائقه جوانان وجود دارد؟
من كارهایی را كه در كنسرت‌ها ارائه می‌كنیم به سه بخش تقسیم می‌كنم؛ ابتدا موسیقی كه مورد علاقه اهل ‌فن است، دیگری برای كسانی كه اتفاقی وارد سالن شده‌اند و علاقه‌ای به این موسیقی ندارند و سوم برای خانواده نوازندگان تا بتوانند به راحتی ارتباط برقرار كنند؛ البته در كنسرت‌های حرفه‌ای‌ قضیه متفاوت است و استادان حرفه‌ای مخاطب حرفه‌ای دارند اما در كنسرت‌های آموزشی باید سلیقه‌های گوناگون را در نظر گرفت.
  •   استعدادیابی در آموزشگاه‌ها چگونه صورت می‌گیرد؟
به دلیل كمبود موضوع استعدادیابی در موسیقی، من تحصیلات دانشگاهی را در رشته روان‌شناسی پی گرفتم تا یك مركز استعدادیابی تأسیس كنم. با این روش دنبال این هستیم كه بتوانیم تشخیص دهیم هنرجویی كه به آموزشگاه مراجعه می‌كند به كدام هنر علاقه دارد و مستعد آموزش و یادگیری است یا نه؟ دیگر این‌كه اگر در موسیقی استعداد دارد كدام‌ساز و رشته موسیقی برای او مناسب‌تر است. یك سری تست‌های روان‌شناسی ساده به ما كمك می‌كند افراد برون‌گرا و درون‌گرا مشخص و هنرجو‌ها را تفكیك كنیم. همچنین نوع علاقه افراد را به‌سازها و نوع موسیقی مشخص می‌كنیم. به هنرجویان توصیه می‌كنم در كلاس همه‌سازها یك بار حاضر شوند تا با صدای واقعی‌سازها آشنا شوند و سپس سازشان را انتخاب كنند.
  •   وضعیت آموزشگاه‌ها در سطح مدیریت چگونه است؟
یكی از مشكلاتی كه در مدیریت آموزشگاه‌ها داریم این است كه بخش مدیریت فرهنگی ما ضعیف است. مسئولان مجوز ایجاد شعبه دیگری از یك آموزشگاه موسیقی را نمی‌دهند. سبزی‌فروشی و بستنی‌فروشی شعبه دوم می‌زند اما برای موسیقی نمی‌توان این كار را كرد. اگر شعبه‌هایی را در شهرستان‌ها ایجاد كنیم‌تردد هنرجو كمتر می‌شود و افراد بیشتری جذب این  هنر می‌شوند. ما از استان‌های دیگر از جمله كردستان، كرمانشاه و مركزی هنرجو داریم كه این یك امتیاز مثبت برای همدان است، بدین معنی كه وضعیت موسیقی در همدان بهتر از سایر استان‌های همجوار است.
  •   تفاوت شیوه‌های آموزشی در آموزشگاه‌ها چگونه است؟
یكی از مشكلات ما در آموزش این است كه معلم موسیقی فقط یك شیوه آموزشی برای همه سنین دارد؛ یعنی كودك ۸ ساله با نوجوان ۱۵ ساله یا جوان ۲۰ ساله برای او تفاوتی ندارد. در حالی كه بر اساس داده‌های روان‌شناسی در هر یك از این سنین نحوه آموزش باید متفاوت باشد.
  •   شما در این زمینه چه كار كرده‌اید؟
هم با معلم‌ها صحبت می‌كنیم كه تفاوت قائل شوند هم به خانواده‌ها می‌گوییم تصور نكنید فرزند شما اگر به آموزشگاه موسیقی آمد حتما سال آینده نوازنده خواهد شد؛ در درجه اول همین كه در یك فضای فرهنگی قرار می‌گیرد مثبت است. پس از این مرحله است كه كودك یا نوجوان با‌سازها آشنا می‌شود و برای یافتن علاقه خود ممكن است‌ساز تخصصی‌اش را تغییر دهد.
  •   نهادی برای پیگیری مطالبات آموزشگاه‌ها وجود دارد؟
ما یك انجمن موسیقی داریم كه چندان در این مباحث دخالت نمی‌كند.
  •   تعامل اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی چگونه است؟
اگر اداره ارشاد به این نتیجه برسد كه آموزشگاه‌ها را به دیده بنگاه اقتصادی و بنگاه اشتغال ببیند، كه تاكنون ندیده است، بسیاری از مشكلات ما حل خواهد شد. بیش از ۵۰ معلم موسیقی در سطح همدان داریم كه در آموزشگاه‌ها شاغل هستند و در هیچ نهاد خدماتی خصوصی آماری در این سطح نداریم. ۵۰ معلم موسیقی بیمه هستند و هیچ نگرانی‌ای هم برای اداره ارشاد ندارد. همه آموزشگاه‌ها اجاره‌ای است و ارشاد تسهیلاتی برای خرید فضای آموزشی در اختیار آموزشگاه‌ها نمی‌گذارد. به تازگی یك آموزشگاه موسیقی در همدان تعطیل شد و چند معلم شغلشان را از دست دادند در حالی كه با یك وام می‌توانستند از این كار جلوگیری كنند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D9%88%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، جواد مرادیان ، آموزشگاه های موسیقی همدان ،

چهارشنبه 14 مرداد 1394

صدای خوش «مهرورزی» از دامنه الوند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :موسیقی ،روزنامه همشهری ،

صدای خوش «مهرورزی» از دامنه الوند

نویسنده: حسین زندی همدان ـ خبرنگار همشهری
صدای خوش «مهرورزی» از دامنه الوند
مراسم گرامیداشت مقام استاد «ناصر مهرورز» صدای ماندگار آواز و هنر موسیقی همدان در سالن آوینی همدان برگزار شد. در این مراسم هنرمندانی از انجمن موسیقی، خانه آواز همدان و علاقه‌مندان به این هنرمند باسابقه همدانی شرکت داشتند....
1394/05/14
مراسم گرامیداشت مقام استاد «ناصر مهرورز» صدای ماندگار آواز و هنر موسیقی همدان در سالن آوینی همدان برگزار شد. در این مراسم هنرمندانی از انجمن موسیقی، خانه آواز همدان و علاقه‌مندان به این هنرمند باسابقه همدانی شرکت داشتند.
همچنین  معاون پشتیبانى و برنامه‌ریزی امورانسانی استاندار همدان و مدیر کل اداره فرهنگ و ارشاد و تعدادی از مدیران دولتی  در این مراسم حضور داشتند.

آغاز پخش آواز در صدا و سیمای همدان
«میرهاشم میری»، شاعر در این مراسم گفت: همه می‌دانند اوایل انقلاب در مورد موسیقی ابهامات اساسی وجود داشت. خیلی از اهالی موسیقی عزلت گزیده و کنار کشیده بودند و محافل، مجامع و رسانه‌ها از اجرا ی موسیقی خالی بود، به خصوص شبکه‌های محلی مقداری دست به عصاتر از شبکه مرکزی بود.
عباس الهی‌تبار، مدیر کل وقت صدا و سیمای همدان، احتیاط در حوزه موسیقی را با شجاعت شکست و حدود سال‌های 62 یا 63 بود که اولین برنامه موسیقی را با آواز «ناصر مهرورز» و تنبک «حمید عرفانی» به صورت 2 برنامه شعر و موسیقی در شبکه استانی وارد پخش کرد.

تجلیل به وقت نفس گرم هنرمند
«رضا قیاسی» معاون پشتیبانى و برنامه ریزی امورانسانی استاندار همدان ‌در این مراسم گفت: هدف این مراسم، تجلیل از یک شخص نیست. هنرمندانی مانند استاد «ناصر مهرورز» نماینده جامعه هنری هستند و جامعه مدیون ایشان است. چه خوب که در زمان حیات از هنرمندان تجلیل می‌شود.
قیاسی افزود: هنر عایدات مالی ندارد و هنرمندان زندگی متمولانه ندارند. به لحاظ مالی ممکن است مشکلاتی داشته باشند، اما به انجام رسالت هنری خود تعهد دارند.معاون پشتیبانى و برنامه ریزی امور انسانی استاندار همدان با اشاره به ناصر مهرورز گفت: آثار شماست که جامعه را حفظ می‌کند. امیدوارم بتوانیم قدردان زحمات شما باشیم.
این مقام استانی ادامه داد: ما باید از کسانی که در عرصه‌های مختلف هنری فعالیت می‌کنند قدردانی کنیم. تأثیر آن‌ها بیشتر‌ و بهتر از دولتمردان است. چرا که برای ماندگار کردن ایده، اندیشه و افکار تلاش می‌کنند. اگر امروز به تاریخ ایران کهن افتخار می‌کنیم، به خاطر آثار هنری است که از گذشته باقی مانده است. منابع عمده هر کشوری منابع انسانی است و مهمترین بخش آن نخبگانی هستند که مانند ستاره‌‌ای فروزان می‌درخشند. منابع انسانی زیر ساخت هرکشوری برای توسعه است. در بین آنها ‌تعدادی نقش مهم‌تری دارند که آثار گذشتگان را به روز می‌کنند و بر اساس نیاز جامعه فعلی به شهروندان با روشی اثر‌پذیر ارائه می‌دهند.
قیاسی در پایان سخنانش گفت: کار هنرمند کار تربیتی است. یک شاعر دردمند نیازها، چالش‌ها و موانع جامعه، حتی پیشنهادهای خود را به بهترین شیوه انتقال می‌دهد و فرزندان این آب و خاک را با اصالت پدران آشنا می‌کند. استاد «مهرورز» یکی از این ستارگان است.

حکایت از سال‌های دور آشنایی
«سیاوش دیهیمی» شاعر و نوازنده تار در همدان در این مراسم گفت: اوایل دهه 40 وقتی آقای مهرورز دانش‌آموز دبیرستانی بود، با ایشان آشنا شدم که در مسابقات آموزشگاهی موسیقی شرکت کرده بود. صدای زیبایی داشت. من اولین تجربه نوازندگی در محافل عمومی را آنجا داشتم. اگر چه وقتی آموزگار و به قروه منتقل شد، من هم از همدان به بهار رفتم و فاصله‌ای بین ما افتاد. اما سال‌ها بعد به همراه دوستانی مانند «اکبر عاقلان» نوازنده سنتور، «کریمیان» نوازنده ویلن، «یساولیان» که دارای مدرک امور هنری و معلم پرورشی شدند، گرد هم آمدیم. هنوز جای چنین معلمانی خالی است که هم موسیقی می‌دانستند، هم نقاشی و هم تئاتر.دیهیمی در ادامه گفت: بعد از انقلاب حدود 5 سال خدمت آقای مهرورز بودیم که تا سال 68 ادامه داشت در این سال به کره و چین رفتیم و 8 کنسرت برگزار کردیم. «زاهدی» عود می‌زد. «عباس شریفی» تنبک و «اسماعیل مجاهد‌نیا» قیچک می‌زد. یکی از شاخصه‌های گروه ما آقای مهرورز بود.
دیهیمی افزود: هر دوشنبه خدمت «استاد ناصح‌پور» می‌رفت. باید این نکته را هم اضافه کنم که تجربه آقای مهرورز در کار اقتصادی برای جوانان که وارد عرصه هنر شدند، باید چراغ راه شود چون تنها با کار هنری نمی‌توان زندگی راحتی داشت.

ما زنده‌ به آنیم
در این مراسم هنرمندان همدانی از جمله «محسن روح‌افزا» قطعاتی را اجرا کردند و ناصر مهرورز نیز 2 ترانه با مضمون وطن اجرا کرد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B5%D8%AF%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%B4-%C2%AB%D9%85%D9%87%D8%B1%D9%88%D8%B1%D8%B2%DB%8C%C2%BB-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%87-%D8%A7%D9%84%D9%88%D9%86%D8%AF


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، ناصر مهرورز ،

یکشنبه 4 مرداد 1394

دعوت از مسئولان برای کمک به اجرای کنسرت های خیریه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،موسیقی ،روزنامه همشهری ،

دعوت از مسئولان برای کمک به اجرای کنسرت های خیریه

نویسنده: حسین زندی‌ همدان- خبرنگار همشهری
دعوت از مسئولان برای کمک به اجرای کنسرت های خیریه
هفته گذشته سالن تالار فجر همدان میزبان گروه موسیقی «هزار دستان» به سرپرستی «جواد مرادیان» نوازنده و آهنگساز برجسته همدانی بود كه با استقبال خوبی روبه‌رو شد....
1394/05/04
هفته گذشته سالن تالار فجر همدان میزبان گروه موسیقی «هزار دستان» به سرپرستی «جواد مرادیان» نوازنده و آهنگساز برجسته همدانی بود كه با استقبال خوبی روبه‌رو شد.
سال‌هاست این هنرمند همدانی درآمد اجرای كنسرت‌های خود را به امور خیریه اختصاص داده است. در كنسرت هزار دستان كه روز جمعه و در 2 نوبت اجرا شد، مرادیان، فرشاد هیبتی، مهدی حیدریان ، مسعود كمیجانی و مسعود بابكیان‌بم نوازندگی سه‌تارو پویا موسویان و جلال گودرزی‌سروش تنبك  و همچنین کیمیا مرادیان کوزه را بر عهده داشتند. این برنامه به خوانندگی عباس آذر و سرپرستی جواد مرادیان اجرا شد. مرادیان در این گفت‌و‌گو از این رویداد هنری می‌گوید.
  • دلیل اینكه بیشتر كنسرت‌های شما به‌صورت خیریه اجرا می‌شود چیست؟
4 كنسرت خیریه كه در همدان اجرا كردیم و عواید آنها به‌ترتیب برای قربانیان زلزله بم، بیماران مبتلا به ام.‌اس، مبتلایان به سرطان بیمارستان بعثت  اختصاص یافت. در دی‌ماه سال گذشته نیز كنسرتی برگزار كردیم كه درآمد آن به كودكان بی‌سرپرست اختصاص یافت.بعد از این 4 کنسرت تصمیم گرفتیم تمامی كنسرت‌هایی كه اجرا می‌كنیم به‌صورت خیریه برگزار شود.
  • درآمد آخرین كنسرت در چه راهی هزینه می‌شود؟
در ابتدای سال جاری قرار بود كنسرتی را به نفع كودكان استثنایی اجرا كنیم، اما مشكلاتی پیش آمد و نتوانستیم ادامه دهیم. دوباره دیدیم كودكان سرطانی بیمارستان بعثت نیاز به كمك دارند. به همین دلیل برنامه‌ریزی كردیم تا كنسرتی برای این منظور اجرا كنیم.
  • چه قطعه‌هایی در این برنامه اجرا شد؟
این برنامه كنسرتی تخصصی بود كه توسط نوازندگان حرفه‌ای سه‌تار در 2 نوبت اجرا شد. در ابتدای بخش اول قطعه‌ای از استاد مسعود شعاری در دستگاه ماهور بود، سپس تصنیفی از خواننده گروه آقای آذر اجرا شد و در پی آن یك قطعه آوازی و سپس تصنیف من مستم اجرا شد. در بین 2 بخش، دونوازی سه‌تار و تنبك را داشتیم كه بسیار حرفه‌ای و از ساخته‌های استاد پرویز مشكاتیان بود. بخش دوم را با آواز افشاری از ساخته‌های مسعود شعاری آغاز كردیم؛ سپس تصنیف الایاایهاالساقی استاد مشكاتیان و تصنیف معشوق از ساخته‌های خودم اجرا شد. در پایان تصنیف دوش دوش استاد علی‌اكبر خان شیدا تقدیم حاضران شد.
  • علت اینكه در سازبندی این اجرا سه تار را پررنگ‌تر دیده بودید، چه بود؟
تخصص اصلی من سه‌تار است و در كنسرت‌های قبلی سه‌تار در حاشیه بود ،اما در این برنامه سه‌تار نقش اصلی را دارد. كمتر كسی كار گروه‌نوازی با سه‌تار انجام داده و بعد از استاد جلال ذوالفنون و مسعود شعاری كمتر كسی از این ظرفیت استفاده كرده است.
صدای این‌ساز بسیار خاص است و هماهنگ‌كردن سخت‌تر می‌شود. در حالی كه اگر یك‌ساز كششی در این برنامه استفاده می‌كردیم نقص‌ها را پوشش می‌داد، اما در هفته‌های گذشته مجبور شدیم هر شب تمرین داشته باشیم.
  • اشاره كردید به گروه‌نوازی با سه‌تار وضعیت سه‌تار در همدان را چگونه می‌بینید؟
خوب است. سه تار به دلیل اینكه نسبت به سازهای دیگر ارزان‌تر است و به نوعی می‌توان گفت‌ساز آپارتمان‌نشین‌ها هم هست برخی آن را‌ساز تنهایی می‌دانند و افراد درون‌گرا مانند استاد صبا و استاد شجریان تمایل بیشتری به این‌ساز نشان می‌دهند. در نتیجه جلب توجه به آن بیشتر است، اگرچه به دلیل ضعف صدایی كمتر در كنسرت‌ها استفاده می‌شود ما در این كنسرت تلاش كردیم با 5 سه تار حجم صدای بالایی را ارائه كنیم.
  • كنسرت‌های شما بیشتر خیریه است. دنبال چه چیزی هستید؟
فعالیت در این زمینه را دوست دارم. كودكان سرطانی باید مورد توجه قرار گیرند. در همه جای دنیا از آنها حمایت می‌شود. من آلبوم كنسرت قبلی را به شخصی  دادم که  وقتی دید به نفع امور خیریه است شماره حساب را یادداشت كرد و همچنان ماهانه كمكی به مركز واریز می‌كند.
  • نقش اجتماعی هنرمندان را چگونه می‌بینید؟
من در پوستر برنامه نوشتم «تو نیكی می‌كن و در دجله انداز». من فكر می‌كنم این یك وظیفه است و كمترین‌كاری است كه از دست من برمی‌آید. بهتر است بدون هیچ چشمداشتی هنرمندان وارد این فعالیت شوند. توجه كنید در مؤسسه محك همدان خانواده‌هایی فعالیت می‌كنند كه خیلی از آنها عزیزان خود را از دست داده‌اند. كمك به دیگران یك وظیفه است.
  • مردم از كنسرت‌های شما استقبال می‌كنند، اما در مقابل تعداد اجراها كم است. فكر می‌كنید در سال 2 كنسرت خیریه كافی است؟
وقتی كار خیریه است انتظار می‌رود که  كارها سریع‌تر صورت بگیرد. تنها 10 روز پیش از اجرا مجوز مرا صادر كردند در حالی كه اگر زودتر صادر شود راحت‌تر تبلیغ می‌كنیم. به خاطر 3 روز تعطیلات دوباره باید از اماكن مجوز می گرفتم كه این کار 2 روز طول‌كشید سپس مرا به تعاون ارجاع دادند.این روند  انرژی مرا می‌گیرد. من انتظار دارم نهادی در استان وجود داشته باشد كه این مراحل را تسریع و تسهیل كند. من به‌عنوان هنرمند نباید دنبال این مسائل بروم. در نهایت هم برای سالن فجر هزینه بالایی طلب کردند.
  • بارها مسئولان اعلام كرده‌اند تالار فجر را رایگان در اختیار برنامه‌های فرهنگی قرارمی‌دهند. پس چه اتفاقی می‌افتد که  پول می‌گیرند؟
من بارها از طریق اعضای شورای شهر همدان دنبال كرده‌ام، اما معاونت فرهنگی شهرداری همیشه درخواست پول می‌كند و در بهترین شرایط 50‌درصد تخفیف می‌دهد. من اعتقادم بر این است كه آنها باید 29 شب از ماه را در این سالن  به برنامه‌های خود و یك شب را به برنامه‌های هنری كه خیریه هم هست اختصاص دهند . من نباید به فرمانداری اماكن شهرداری ارشاد مراجعه كنم. هنرمند باید بدون دغدغه كار ارائه كند. هیچ جای دنیا چنین چیزی نداریم.
  • چه انتظاری و چه راه‌حلی وجود دارد؟
بیشتر كارها هم با رابطه و از طریق دوستان حل شد. ما می‌خواهیم كارها سریع‌تر انجام شود و كمتر مراجعه كنیم. به‌طور مثال من به‌عنوان هنرمند برای دریافت مجوز و ارائه تعهدنامه به اداره اماكن مراجعه می‌كنم.
كل بدن مرا بازرسی می‌كنند و وقتی به دایره مربوطه می‌رسم باید در كنار یك مجرم بنشینم و پاسخ دهم. اینها درد ماست.
قبلا این موارد را نداشتیم و تنها به اماكن اطلاع می‌دادیم اما اکنون  شرایط خیلی  سخت شده است.
  • برنامه آینده شما چیست؟
برنامه بعدی برگزاری  یك كنسرت آموزشگاهی از کارهای خودم  با حضور 30 هنرجو است كه باز هم به‌صورت خیریه برگزار خواهیم كرد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AF%D8%B9%D9%88%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B3%D9%8A%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%85%DA%A9-%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D8%AC%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AE%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%87?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، جواد مرادیان ،

یک آسمان آواز از گذشته تا امروز، گفتگو با علی اصغر طاهری پیشکسوت موسیقی در همدان

music-taheri.jpg

حسین زندی«علی‌اصغر طاهری» 22 بهمن ماه 1322در همدان متولد شد. دوران تحصیل را در مدارس همدان گذراند صدای خوشش او را به عرصه هنر کشاند. او 55 سال در زمینه موسیقی فعالیت کرده است. اگر چه او نقاشی و طراحی‌های زیبایی را خلق کرده است و ترانه و شعر هم می‌نویسد اما این هنرمند را با صدای منحصر به فردش می‌شناسند. علی‌اصغر طاهری چندین اختراع به نام خود ثبت کرده است و این روزها روی برخی آهنگ‌های ایرانی شعر ترکی می‌نویسد.
در این گفت‌وگو نزدیک شش دهه فعالیت هنری او را مرور می‌کنیم:

از تولدتان شروع کنیم.
من 22/11/1322 در همدان متولد شدم دوران ابتدایی و دبیرستان را در همدان گذراندم.

می‌توانید مدرسه‌های که در آن‌ها درس خواندید را نام ببرید؟
مدرسه «رازی» اولین آموزشگاهی بود که من رفتم این مدرسه در خیابان «بوعلی کوچه عبدل» واقع شده بود که «حمام عبدل» هم در آن کوچه قرار داشت.

آن زمان همدان خیابان‌کشی شده بود؟
بله خیابان‌کشی شده بود اما شهر بسیار محدود بود، دوره‌ی ابتدایی دو مدرسه دیگر هم رفتم کلاس پنجم به مدرسه «عارف» رفتم که ابتدای خیابان «سعیدیه» بود و ششم هم دبستان «نصرت» که پشت «امامزاده یحیی» بود. دبیرستان را هم تا سال چهارم در رشته ریاضی خواندم آن‌زمان دبیرستان «رضاشاه» نام داشت که بعدها نامش به دبیرستان «شریعتی» تغییر کرد من هم سال چهارم برای مدتی ترک تحصیل کردم.

در دوران تحصیل فعالیت هنری هم داشتید؟
به صورت تخصصی فعالیتی نداشتیم اما در دوران دبیرستان گروه‌های دوستانه‌ای داشتیم که دررشته‌های موسیقی و نمایش کار می‌کردیم اما سال سوم دبیرستان به رییس دبیرستان رضاشاه که آقای «عالمی» بود مراجعه کردم و انجمن موسیقی و نمایش مدرسه را فعال کردم و با فعالیت‌های نمایشی شروع کردم.
اما من به موسیقی بسیار علاقمند بودم مخصوصاً موسیقی کلاسیک را پیگیری می‌کردم آن‌زمان ما رادیو نداشتیم و ساعت یک بعد از ظهر یک قطعه موسیقی از رادیو پخش می‌شد من به قهوه‌خانه‌ها می‌رفتم تا ساعت دو این موسیقی را می‌شنیدم.

آن دوران در جامعه بیشترموسیقی سنتی و یا موسیقی کوچه بازاری متداول بود، علاقه شما به موسیقی کلاسیک از کجا ناشی می‌شد؟
من وقتی سینما می‌رفتم و فیلم‌های خارجی را می‌دیدم و موسیقی این فیلم‌ها را می‌شنیدم بسیار بر من تاثیر می‌گذاشت به همین علت وقتی به طرف موسیقی کشیده شدم رفتم به دنبال موسیقی کلاسیک غرب و اپرا را تمرین می‌کردم. پدر و مادر من ترک زبان بودند و من هم وقتی موسیقی آذربایجانی را می‌شنیدم متوجه می‌شدم و لذت می‌بردم کارهای خوانندگان کلاسیک آذربایجان را بازخوانی می‌کردم خوانندگانی مانند «رشید بهبودف» که از «رادیو باکو» پخش می‌شد بر روی من تاثیر گذاشت در نتیجه من هم به آن سمت کشیده شدم.

در دوران دبیرستان شما آموزش موسیقی هم دیدید؟
آن دوران ما موزیسین زیادی در همدان نداشتیم یکی از کسانی که در دبیرستان‌ها موسیقی آموزش می‌داد آقای «سیف‌الله گلپریان» بود که در دبیرستان ما نبود. زنده‌یاد گلپریان در دبیرستان «پهلوی» بود اما در دبیرستان رضاشاه آقای «برق لشکری» هنر و موسیقی درس می‌دادند وششم ابتدایی یک واحد موسیقی داشتیم که آقای «الله‌وردیان» از همشهریان ارمنی به ما ویلن درس می‌داد من نت را نزد ایشان یاد گرفتم. تُن صدای من بسیار بالا بود و در دبیرستان یکی از معلمان به من می‌گفت «آسمان قلمبه».

خارج از دبیرستان آموزش موسیقی را پیش چه کسانی پیگیری کردید؟
اولین کسی که من برای موسیقی مراجعه کردم استاد «کورش ابراهیمی» نقاش پرآوازه همدانی بود که علاوه بر نقاشی موسیقی هم کار می‌کرد، آقای ابراهیمی سازهای کلاویه‌ای مانند «آکاردئون» و پیانو می‌نواخت و به سازهای دیگر هم تسلط داشت پس از مدتی که پیش ایشان بودم و مقدمات موسیقی را یاد گرفتم همکاری‌هایی هم داشتیم و اولین اجراها عمومی من با آقای ابراهیمی بود.

این برنامه‌ها کجا برگزار می‌شد؟ همدان سالن کنسرت داشت؟
پیش از احداث بنای جدید آرامگاه بوعلی سینا دور آرامگاه هتلی به نام «هتل ایران» وجود داشت که امروز دیگر اثری از آن نیست هتل یک باغچه‌ای داشت که شب‌ها برای میهمانان برنامه موسیقی برگزار می‌کرد، من در آن زمان دانش‌آموز بودم. حدود سال‌های سی و نه یا چهل بود با آقای ابراهیمی اجراهایی را داشتیم و من ترانه‌های «ویگن دردریان» را بازخوانی می‌کردم.

غیر از کورش ابراهیمی در همدان چه کسانی در زمینه موسیقی فعال بودند یا شما با آنها ارتباط داشتید؟
ما موسیقیدان و نوازنده زیاد نداشتیم البته استادانی مانند «حسن دانشفر» که ردیف‌های موسیقی را آموزش می‌داد و نوازنده ویلن و استاد خوشنویسی بود پس از آقای دانشفر آقای «آسایش: مسئولیت کلاس‌ها را به عهده گرفت من هم مدتی در خدمت ایشان بودم با یکی از دوستان به نام «غلامحسین کریمی» در کلاس‌های آقای آسایش شرکت می‌کردیم کریمی بعدها موسیقی را نزد استاد «حبیب الله بدیعی» در تهران ادامه داد.

افراد دیگری را به خاطر دارید؟
بخشی از موسیقی در آن زمان موسیقی عامه‌پسند بود که افرادی مثل «عزیزخان»، «آقا نصرالله» و «سلمان ویلن‌زن» بود، «گل بهرام» خواننده بود بیشتر در عروسی‌ها و میهمانی‌ها اجرا می‌کردند موسیقی نیاز بشر است و من فکر می‌کنم موسیقی خوب انسان را به تعالی می‌رساند.

چه زمانی به تهران مهاجرت کردید؟
سال چهارم دبیرستان بودم که «رادیو ایران» اعلام کرد خواننده استخدام می‌کند بعد از عید بود که من از شوق خوانندگی درس و مدرسه را رها کردم و رفتم تهران هرچند با مخالفت پدر و مادر هم مواجه بودم. 22 اردیبهشت به تهران رفتم و 25 اردیبهشت تست صدا دادم و پذیرفته شدم مدتی آموزش دیدم اما تعطیل شدن شورای عالی موسیقی باعث شد موسیقی را نیمه‌کاره رها کنم در واقع به ما گفتند شما بروید پس از بازگشایی مرکز دوباره دعوت می‌کنیم اما پس از بازگشت به همدان با توجه به اینکه امکانات چندانی نداشتم و پدرم یک کارمند ساده بود نتوانستم ادامه بدهم در همان سال هم پدرم فوت کرد.

در تهران با چه کسانی کار کردید؟
فعالیت‌های من بیشتر جنبه آموزش داشت آقای «ایرج گلسرخی» که از آهنگسازان آن دوره بود و موسیقی کلاسیک کار می‌کرد مرا به «خانه جوانان» که یک نهاد غیر دولتی در چهار راه «امیراکرم» بود دعوت کرد
سال 1342 به همدان برگشتم تغییر رشته دادم و در رشته ادبی دیپلم گرفتم و سال 1343 دوباره به تهران رفتم و به آقای گلسرخی مراجعه کردم. آقای گلسرخی مرا به «واروژ» معرفی کرد که پیانو درس می‌داد چند کار تمرین کردیم و در کانال تلوزیون ایران به صورت زنده اجرا کردیم. آن زمان هنوز تلویزیون ملی راه‌اندازی نشده بود. تلویزیون ملی سال 1346 تاسیس شد. هنوز خوانندگانی مثل «عارف» هم نیامده بود اما من به دلیل نبود امکانات مالی نتوانستم ادامه دهم بار دیگر به همدان برگشتم. در همدان دوباره فعالیت‌ها را با «کورش ابراهیمی» از سرگرفتیم و برنامه‌هایی را به کمک آقای «محمدی» سرپرست روزنامه اطلاعات در همدان در شهر‌هایی مثل همدان، بیجار و کرمانشاه اجرا کردیم.
برادر من حسابدار شیر و خورشید که بعدها شد هلال احمر بود. شیر و خورشید یک باغ داشت سال 1345برنامه‌ای برگزار کردیم. استاد «حسین خواجه امیری (ایرج)» را به همدان دعوت کردیم که برنامه اجرا کردند همجنین استاد «علی سلیمی» رهبر ارکستر آذری و همسرشان «وارتوش» به اتفاق گروه ارکستر را دعوت کردیم که یک هفته برنامه اجرا کردند.

از آقای «جعفرپور» شنیدم که وقتی آقای ایرج به همدان می‌آمد با استاد «جمالی» برنامه اجرا می‌کردند شما چیزی به خاطر دارید؟
بله درسته اما من آن زمان از فعالیت‌های موسیقی فاصله گرفتم و همدان نبودم و به مدت 25 سال از 1350 تا 1375 فعالیت نداشتم اما پیش از آن برنامه‌هایی را با کورش ابراهیمی داشتیم.

همکاری‌های شما با صدا و سیما چگونه بود؟
آقای «رهبر» که تهیه کننده بود دعوت کرد و کارهایی را اجرا کردم که مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت اما متاسفانه بستر مناسبی در همدان نیست.

کار شما چقدر متکی به نت است؟
موسیقی یعنی نت اما در موسیقی ایران بزرگانی هم داشته‌ایم که نت نمی‌دانستند نت پس از قاجار متداول شده اما آیا می‌توانیم بگوییم موسیقی پیش از قاجار ما بی ارزش است؟ موسیقی یک قریحه ذاتی است که باید در درون انسان باشد و اگر نباشد هنرمند نمی‌تواند موفق شود.

تجربه کار در خارج از کشور را هم دارید این فعالیت‌ها از چه دوره ای شروع شد؟
سال 2013 به استانبول ترکیه رفتم و از طریق «صباح‌الدین قهرمان» مدیر رادیو «استانبول» در برنامه‌هایی شرکت کردم و یک برنامه آذری به صورت زنده اجرا کردیم. پیشنهادهایی هم دادند اما به دلیل بیماری پس از آن نتوانستم ادامه دهم از طرفی در گروه ارکستر آقای «رضا صفوی» هم در ایران به عنوان خواننده همکاری می‌کردم نتوانستم برای اجرای برنامه به ترکیه برگردم امیدوارم در سال جاری بتوانم بروم.

با صدا و سیما چه تعداد کار دارید؟
پنج یا شش کار اجرا و ضبط کردم که آهنگسازی بیشترشان از «کمال مدنی» است و یک کار آذری هم با تنظیم «شهرام خوش‌صفت» اجرا شد.

زبان مادری شما ترکی با لهجه همدانی است اما کارهایی که اجرا می‌کنید آذری است دلیل این کار چیست؟
من در آموختن زبان‌ها و گویش‌ها استعداد خوبی دارم از نوجوانی که به دنبال آهنگ‌های آذری بودم وقتی صفحه‌های گرامافون آذری را می‌خریدم می‌دیدم که نوشته‌های روی صفحه با خط روسی است و با تلاش زیاد الفبای روسی را و پس از آن زبان روسی راهم یاد گرفتم. از سال 1972 من به اروپا رفت و آمد داشتم و برخی زبان‌ها را یاد گرفتم زبان ترکی هم برای من ساده‌تر بود و به ترکی آذری و استانبولی شعر سروده‌ام و ترانه گفته‌ام ترانه‌های آذری من در مرکز اتحادیه صاحبان آثار ترکیه (مسا) ثبت شده است.

همکاری با گروه‌های ترکیه ای از چه سالی آغاز شد؟
1341 هنرمندان ترکیه به همدان آمدند آن زمان در دبیرستان‌ها هر دو هفته یک بار برنامه اجرا می‌کردیم من هم ترکی می‌خواندم و هم فارسی اجرا می‌کردم حتی شعر فارسی روی آهنگ‌های آذری می‌گذاشتم و یا بالعکس، وقتی ترکیه‌ای‌ها آمدند من در سینما «لوکس» با آنها آشنا شدم وقتی برایشان اجرا کردم تعجب کردند. اما اخیراً به صورت حرفه‌ای از سال 2010 ارتباط آغاز شد وقتی ترانه‌ها و آهنگ‌های ترکی و آذری‌ام را در اتحادیه صاحبان آثار (مسا) ثبت کردم ارتباط هم شروع شد.

چه تفاوت‌هایی بین اجرا در ایران و ترکیه وجود دارد؟
برخلاف ایران در آنجا محدودیتی برای موسیقی و اجرای موسیقی وجود ندارد. موسیقی ترکیه‌ای در ایران در ایران خیلی رواج دارد اما متاسفانه ما نتواسته‌ایم تدبیری اتخاذ کنیم که موسیقی ما هم در ترکیه شناخته شود و همه تلاش ما باید در این زمینه باشد.

شما در این زمینه چکار کرده اید؟
یکی از کارهای من این است که بر روی ملودی‌های ایرانی شعر ترکی سروده‌ام وتنظیم کرده‌ام اگر این کارها بتواند اجرا شود موسیقی ایرانی را با زبان خودشان معرفی می‌کنیم کارهایی هم ارایه کرده‌ام که مورد توجه قرار گرفته است.

وضعیت موسیقی همدان را چگونه می‌بینید؟
نسبت به سابق بسیار رشد داشته هم تعداد خواننده و نوازندگان بیشتر شده هم کیفیت کاربهتر شده اما آنچه دیده نمی‌شود حمایت است. دوست دارم در همدان یک ارکستر تشکیل دهم اما آنچه نیاز است چه هنرمند و چه امکانات دشوار فراهم می‌شود.

در همدان با چه گروه‌هایی همکاری دارید؟
عضو «خانه‌ی آواز» هستم و انجمن «ترانه‌سرایان» و «خانه موسیقی» هم می‌روم.

http://hmag.ir/fa/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%87%D9%86%D8%B1/263-%DB%8C%DA%A9-%D8%A2%D8%B3%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D9%88%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B2-%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA%D9%87-%D8%AA%D8%A7-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2%D8%8C-%DA%AF%D9%81%D8%AA%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A7%D8%B5%D8%BA%D8%B1-%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1%DB%8C-%D9%BE%DB%8C%D8%B4%DA%A9%D8%B3%D9%88%D8%AA-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: همگان ، موسیقی همدان ، علی اصغر طاهری ،

شنبه 13 تیر 1394

خاطرات 50 ساله نمایش در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :موسیقی ،هنر ،روزنامه همشهری ،

خاطرات 50 ساله نمایش در همدان

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
خاطرات 50 ساله نمایش در همدان
نمایش در همدان بیش از یك قرن سابقه دارد و هر یك از فعالان این عرصه خاطرات و صحبت‌های جذابی از دوره‌های مختلف نمایش در همدان دارند....
1394/04/10
نمایش در همدان بیش از یك قرن سابقه دارد و هر یك از فعالان این عرصه خاطرات و صحبت‌های جذابی از دوره‌های مختلف نمایش در همدان دارند. «علی‌اكبر طاهری» نیز یكی از بازیگرانی است كه نیم قرن پیش در سینما و تئاتر به‌صورت حرفه‌ای كار می‌كرد. وی در این گفت‌و‌گو خاطرات 50 ساله خود را بازگو می‌كند.
  • از كودكی خود بگویید. در كدام محله به دنیا آمدید، رشد كردید و به مدرسه رفتید؟
من متولد 14 شهریور 1317 در همدان، خیابان عباس‌آباد محله ورمزیار هستم. در 7 سالگی مادرم مرا به مدرسه زنگنه در كوچه استر برد و ثبت‌نام كرد. اما 3 یا 4 ماه بعد یك بیماری گرفتم كه این بیماری 2 سال طول كشید. آن زمان همدان در این زمینه 2 پزشك بیشتر نداشت و درمان آنها اثر نكرد ؛ پس از 2 سال و نیم با داروهای سنتی درمان شدم.
  • دوباره به مدرسه زنگنه برگشتید؟
بعد از بیماری مشكل این بود كه سن من به 10 سالگی رسیده بود و هیچ مدرسه دولتی مرا ثبت‌نام نمی‌كرد. آشنایی داشتیم كه باعث شد من بروم سواد یاد بگیرم و مرا به مدرسه شرافت در محله بین‌النهرین برد و ثبت‌نام كرد كه به مدیریت آقای محمودی و معاونشان آقای رهبر اداره می‌شد، یاد هر دو گرامی باد. اول و دوم را آنجا خواندم و سوم دبستان را تا ششم در دبستان رازی كه در خیابان بوعلی محل فعلی كوچه كنار پاساژ هما بود، ادامه دادم.
  • ورودتان به عرصه تئاتر از كجا شروع شد؟
از كودكی علاقه زیادی به هنر و نمایش داشتم و با بچه‌های همسن و سال خود كارهایی را انجام می‌دادیم. در دبیرستان ابن‌سینا با كمك همكلاسی‌ها انجمنی هنری تشكیل دادیم و شروع كردیم به كار تئاتر. ورود من به تئاتر از اینجا بود.
  • آن زمان چه كسانی با شما كار می‌كردند؟
كار در دبیرستان در سطح مقدماتی بود. از دبیران آقای گلشن كردستانی كه دبیر ادبیات ما بود خیلی همكاری می‌كرد و گاهی متن‌هایی را می‌نوشت که و من اجرا می‌كردم.
  • اجراهای عمومی شما از چه زمانی شروع شد؟
این مراحل طی شد و در همین سال‌ها یك روز فردی آمد و مرا به دبیرستان دعوت كرد. وقتی رفتم آقای محمدی- همین كسی كه مرا دعوت كرده بود- گفت قرار است ما یك نمایشنامه به نام عاطفه اجرا و شخصیت‌ها و كاراكتر‌ها را انتخاب ‌كنیم. از من هم تست گرفت و نقش اول نمایش عاطفه را به من محول كرد. پس از مدتی تمرین این كار روی صحنه رفت كه خیلی از آن استقبال شد.
  • علت استقبال چه بود؟
چون یك مشكل اجتماعی را بیان می‌كرد،از آن استقبال شد. آن زمان به دلیل مسائل بهداشتی و كمبود دارو، بیماری سل در ایران رواج داشت. این نمایش به زندگی 2 برادر می‌پرداخت كه یكی از آنها به بیماری سل مبتلا بود و پدر خانواده هم توانایی پرداختن هزینه درمان او را نداشت.
من در این نمایش برای تأمین هزینه‌های درمان دست به سرقت می‌زدم. در نهایت برادر مسلول فوت و پلیس مرا دستگیر می‌كرد. یكی از صحنه‌های جذاب و تأثیرگذار این نمایش لحظه دستگیری من بود كه مشكلات جامعه را با لحن تندی به پلیس بازگو می‌كردم.
  • نویسنده نمایشنامه كه بود؟
سروان محمدی بود كه اسم كوچكش را به خاطر ندارم. سروان ارتش بود كه هم كارگردان و هم نویسنده بود.
  • شما دبیرستانی بودید كه فعالیت حرفه‌ای را شروع كردید. پس از پایان درس فعالیتتان را ادامه دادید؟
بله . پس از دبیرستان زمانی كه وارد بازار كار شدم هم فعالیت را ادامه دادم.
  • شما در دبیرستان ابن‌سینا چه روزهایی برنامه داشتید؟
آن زمان سالن عمومی در شهر چندان نبود و بیشتر نمایش‌ها در دبیرستان‌ها برای مردم اجرا می‌شد. دبیرستان كه می‌رفتیم 3 ساعت صبح و 2 ساعت بعد از ظهر باید سر كلاس می‌نشستیم. بعداز ظهرهای پنجشنبه تعطیل بود و بیشتر مواقع این ساعت اجرا داشتیم و گاهی هم جمعه‌ها اجرا می‌كردیم.
  • علاوه بر نمایش چه فعالیت‌های هنری در دبیرستان‌ها بود؟
موسیقی هم بود؛ مثلاً حد فاصل 2 پرده برای اینكه تماشاگران سرگرم شوند، پیش‌پرده می‌خواندند.
  • بعد از دبیرستان كار نمایش را ادامه دادید؟
سرپرست و نماینده روزنامه اطلاعات در همدان به‌عنوان اسپانسر نمایش‌های ما برنامه‌هایی را برگزار می‌كرد و آقایان منزه، پرویز شكری، چاوشی و من نمایش اجرا می‌كردیم. برادر من علی‌اصغر طاهری با استاد كورش ابراهیمی اجرای موسیقی این برنامه‌ها را در گروه بر عهده داشتند. كوروش ابراهیمی آكاردئون خوبی می‌نواخت. نماینده روزنامه اطلاعات برنامه‌هایی را در شهرهای دیگر از جمله كرمانشاه  سنقر و بیجار در نظر گرفته بود كه ما رفتیم و اجرا كردیم، اما از نظر درآمد چندان قابل توجه نبود. در بیجار پس از اجرا فرماندار ما را به شام دعوت كرد و اجرا را هم تمدید كردیم.
  • در آموزش تئاتر از چه اصولی پیروی می‌كردید؟
آن زمان ما سواد تئاتری نداشتیم. نه مكاتب تئاتر را می‌شناختیم و نه با نمایشنامه‌نویسان جهان آشنا بودیم. گاهی كتابی را پیدا می‌كردیم و می‌خواندیم، حتی میكروفون نداشتیم و مدام باید با صدای بلند حرف می‌زدیم. ‌
  • به جز نمایش عاطفه چه كارهایی را روی صحنه بردید؟
با آقای محمود نیك‌انجام یكی از پیشكسوتان تئاتر همدان كه در تئاتر بوعلی به‌صورت حرفه‌ای فعالیت می‌كرد، كار كردم. در نمایش «از فرنگ‌برگشته» من به‌عنوان پسر ایشان اجرا می‌رفتم. در این نمایش پدری هزینه کرد تا پسرش به خارج رفت،اما پسر به جای درس‌خواندن ولگردی می‌کرد. پدر وقتی می‌فهمد با پسر درگیر می‌شود و مسائلی پیش می‌آید. با بیشترگروه‌های نمایشی همدان ارتباط داشتم. البته آن زمان هم یك‌سری از دوستان نمایش روحوضی اجرا می‌كردند كه من علاقه‌ای به آن نداشتم.
  • شما در تئاتر بوعلی كار نكردید؟
خیر؛ اما با زنده‌یاد رضا همراه مدیر تئاتر بوعلی دوست بودم و تا همین اواخر ارتباط خوبی داشتیم. او درمانگاهی ایجاد كرده بود و داروی گیاهی عرضه می‌كرد.
  • دوست داشتید چه نمایشی را بازی كنید كه اتفاق نیفتاده است؟
من سوژه‌هایی را دارم و نوشته‌ام اما اجرا نشده است. بیشتر كارهای من طنز انتقادی است.
  • در نمایش‌ها چقدر از موسیقی استفاده می‌كردید؟
ما موسیقی متن نداشتیم. در فاصله برنامه‌ها كورش ابراهیمی و برادرم علی‌ا‌صغر طاهری كارهایی را به فارسی و تركی اجرا می‌كردند. به گویش همدانی هم نمایشی اجرا نكردیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AE%D8%A7%D8%B7%D8%B1%D8%A7%D8%AA-50-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، علی اکبر طاهری ، تئاتر همدان ، هنر همدان ،

در من آوازیست
نگاهی بر موسیقی رپ، پاپ، راك، جاز و موسیقی ملی ایران؛
در من آوازیست
موسیقی رمانتیك و تاریخی ایران در معرض تأثیر خرد كننده ی دنیای ماشینی قرار گرفته است.
 
تاریخ : چهارشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۴ ساعت ۱۵:۳۳
آنچه كه از موسیقی جدید و متداول میشنویم به معنای این چند اصطلاح موسیقی نیستند؛
آشفتگی ذهنی و پریشانی و هذیانگویی سرایندگان و خوانندگان و مستمعان و گوشداران موسیقی سطحی.

من یكی از دوستداران موسیقی هستم و این مطلب را كه در اینجا مینویسم به معنی آگاهی كامل من از موسیقی نیست و بازبینی و داوری آن را به صاحبنظران و موسیقیدانان و اهل هنر واگذار میكنم.
آنچه كه این زمان از موسیقی در میان جوانان میشنویم كه به نام پاپ، رپ، راك و جاز شناخته شده است و به نام موسیقی جدید به بازار عرضه میكنند، بسیاری از این آثار، به معنای واقعی این چند اصطلاح موسیقی نیستند.
آنچه از موسیقی جدید و متداول میشنویم، با رجوع بر این آثار، چیزی جز، آشفتگی ذهنی و پریشانی و هذیانگویی سرایندگان و اجراكنندگان آن نیست. 
مستمعان و گوشداران آنها هم، به همان اندازه از نظر ذهنی، مشابه آوازخوانانشان هستند. 
زمینه پیدایی این پدیده، حالت انتزاعی انسان امروز و بریدن و قطع رابطه ی آنها با محیط واقعی و عدم آموزش و آشنایی آنها با موسیقی و آوازخوانی است.
و اینان اگر مروری بر سبكهای متداول از گذشته میكردند، دچار این حالت انتزاعی (سردرگمی، پادرهوا و معلق) نمیشدند.
این حالت انتزاعی و معلق و خود استاد خود شدن یا تقلیدوار و ندانسته از چیزی پیروی كردن مربوط به عصر و زمانی است كه ناشی از سرخوردگی و یأس و عصیان و پوچگرایی و به دورانی مربوط میشود كه انسان از جایگاه خود كنده شده و معلق است و هویت تاریخی و زمانی و مكانی خود را از دست داده است تمدن امروز ما، تمدن انتفاعی است كه مردم را به دنبال خواستهای آنی و روزمره و ارضای امیال و غرایز و هوسهای خود میبرد.
ماشین زمان تندتر از ما میرود ـ و زمان تابع تكنولوژی است.
دیگر ما را فرصتی نیست.
ایراد ما به نوع موسیقی نیست به نحوهی محتوا و اجرای آن است.
در موسیقی جاز و پاپ ما نوازندگان و خوانندگان خوب داشتهایم و هماكنون هم در داخل و خارج هستند و توانستهاند شادی و غم مخاطبان خود را ارضا كنند. منظور ما این موسیقی سردرگمی است كه نه استاد میخواهد و نه آموزش و كلاس، البته آموزش و كلاس میان خودشان دارند. و هر كس به دلخواه خود و تقلیدوار كاستی را پُر كرده و آلبومی به بازار میدهد. این نوع موسیقی و آوازخوانی كه در میان جوانان ما متداول شده سبب قطع رابطهی مردم با موسیقی شده است..
وقتی آشپز، خورش و غذایی بیمحتوا به خورنده میدهد، خورندهی غذا مزهی غذای خوب از یادش میرود.
این نوع موسیقی روی مردم تأثیر بد میگذارد و نخستین تأثیر بد آن است كه از جوهر خودآگاهی و ملی و اصیل خود دور میافتند.
شعور و درك فرهنگی آنها پایین میآید و آگاهیشان از موسیقی گذشته و تاریخی خود كم و كمتر میشود. هماكنون طوری شده كه نسل جوان ما به موسیقی بیمتانت روی آورده كه تركیب ترانه آن، از واژههای سبك و بیربط است كه ترسیمی از خوشبختی مصنوعی یا نقشی از بحرانزدگی است و در روح و جسم انسان اثری مخرب و نامتعادل برجا میگذارد و از نظر شادمانی و حتی غم، نمیتواند روح را ارضا كند. در این نوع موسیقی (ترانه ها) الفاظ و واژه ها، از حد تمنیات غریزی و جنسی و مغازله های روزمرگی بالاتر نمیرود یا مضمون از یأس و واخوردگی است.
پس از گذشت سالهایی از شهریور بیست به علت ارتباط ایرانیان با دنیای خارج و آشنایی با فیلمها و نمایشها و آثار خارجی، موسیقی خارجی به صورت جاز و پاپ در ایران متداول شد. سرایندگان و خوانندگان آغازین این سبكها تا مدتها، كامل و مستقل بودند كارشان اصالت داشت و آواز و ترانه به وزن و ریتم خاص اجرا میشد. آهنگ شوقافزا و با تحرك بود.
نخستین ترانه به سبك پاپ كه من به گوش خود شنیدم این بود، (دیشب تو لاله زار/ میرفتم از كنار) كه حالت والس و پرتحركی داشت. بعدها، ترانه ی شب بود و تاریك و بیابان بود، كه این ترانه نیز حالت اجرایی آن تند و رقصان بود. نظیر این ترانه ها رفته رفته بیشتر سروده شد كه تلفیقی از حضور نوای خارجی و ایرانی با هم بود.
نمونه ی خوب این آهنگها، در جاز همشهری ما، ویگن بود كه تصنیفهای او بسیار خاطره انگیز و انطباقی كامل با روح ایرانی داشت. ویگن كه در دامنه ی كوه الوند و در جلگه و در دهكـده ی شورین (شـروین) پـرورش یـافته و بـزرگ شده بود علاوه بـر آشنایی بـا موسیقی غربی، آنچنان بود كه، دل و خاطرش مملو از عشق به سرزمین و زادگاهش بود؛ و پس از آن خوانندگانی مـانند مهـرپویا و عارف و عمادرام، نوری وزن و اعتباری یافتند كـه سبكشان ارتباط زیـادی بـا موسیقی ایرانی داشت. از این پس موسیقی جاز و پاپ تحتتأثیر حوادث و رویدادهای تازهتر شكل و تركیب و آوایشان تغییراتی كرد و به شعبهها و متفرعات گوناگون رفت و با دایر شدن سازهای الكترونیكی آموخته های گذشته و صاحب صداها عوض شدند و موسیقی الكترونیكی به مجالس راه یافت و جای مطربها را گرفت و خوانندگی وارد مرحلهی هرج و مرج گردید. 

موسیقی رپ
رپ اصطلاح یا لفظی است كه از موسیقی سیاهپوستان ساكن غرب گرفته شده است. این سبك با تغییراتی وارد دیار ما شده و تشابه و مانندی با موسیقی ایرانی ندارد و متضاد با آن است. این سبك در آنجا كامل و مستقل و متعلق به سدهی اخیر است اكنون، ما حضور آن را در میان عدهای كه خواهان موسیقی جدید هستند مشاهده میكنیم. عدهای چنین ادعا دارند كه این مانند بحرطویل ایرانی است و دارای مضمون و حاوی پیامی است. در واقع كلامی كه خوانندگان مسلسلوار و هیجانزده و بیپروا به همراهی آهنگ بیان میكنند، موسیقی را مخدوش میكند. فریاد و خطابهی خواننده حالت ناهنجار دارد، هر چند كه از بار سیاسی هم برخوردار باشد. این نوع موسیقی نیز در ردیف هنر انتزاعی قرار میگیرد كه در دیگر هنرها مثل نقاشی هم سرایت كرده و این زاییدهی محیط خشونت و بریدن از مواهب طبیعی و دور شدن از محیط زیست و غلبه دنیای ماشینی است.
در محدودهی دنیایی است كه آدمهای آن وقت و حوصلهی تأمل و تعمق ندارند؛ و خطری محسوب میشود و مخرب است.
طرفداران و مدافعان این نظریه، اگر به مدرنیسم توجه دارند، باید كندوكاوی درست در مردمشناسی و انسانشناسی از فلسفهی مدرن در هنـر غـرب داشته باشند. و با ندانمكاری و ناآگاهی دستآویز علیه مدرنیسم به دست ندهند. كه شرط روشنفكری، تعادلجویی و تسلط بر نفس و آرمانجویی اخلاقی است. در موسیقی جدید كه به نامهای گوناگون شناخته شده در خیلی از موارد، الفاظ و واژهها از حد تمنیات غریزی و جنسی و مغازلهی روزمره بالاتر نمیرود و در تحلیل برخی دیگر از این آثار، زبان اندوهزده و غم حماقتبار آنست كه ناشی از عشق سطحی و دونمایه زندگی شخصی است. تبادل كلام میان عاشق محدود و محصور در تمنیات پیشِپا افتاده روزگار اجباریست.
این چه احساسی است؟ چه هویتی است كه در حد حرف زدن و شكوه كردن و ناله كردن است. از آهنگ گذشته، اگرتركیب واژههای این ترانهها را در اینجا بیاورم، از حقارت زندگی شخصی این آوازهخوانان، به خنده میافتید.
یا برعكس این، خواننده و عاشق مرد یا زنی است كه از هر كاری كه میكند فقط میخواهد لذت ببرد و وقت و زندگیاش را بالای حوائج سركش خود نهاده و گاه صحنهی خوانندگی محدود میان دو عضو جنسی است. درباره دوست داشتن و عشق حرفی نداریم، عشق پدیدهی والای انسانی است. اما این قهرمانان عصر ما، نهایت آرزوشان در چیست؟ (من تو را دوست دارم تو هم مرا، در هر جهنمی كه میخواهد باشد.) این فرم قهرمان همیشگی تصنیف عصر ما است.
خوش به حال دوران شوالیه ها، كه گرچه هر كس زندگی شخصی خودش را داشت اما، شوالیه برای عشق خود مایه میگذاشت، در دنیای حسی و رومانتیك خود قهرمانی ایدهآلیستها و صاحب آرمان بود و راه دور و دراز عشق را میباید میپیمود. كه قهرمان باید آزمایشهای بسیاری را از سر بگذراند.
خوانندهی عاشق اكنون، شخصیتی پیشپا افتاده، بازتابی است بیرحمانه و ذلیل شده از دنیای مسلط ماشینی كه حقیر است و كاستی گرفته و نوحهاش بازتاب تنهایی است و سرگردانی. و نوایش بازتاب، سبك و سیاق و حضور و حركات آدمكهای خیابانی است. كه سرنوشت خود را نمیداند و یا در پی فرار از سرنوشت است كه فقط شخصیت را در خود میبیند. و اینان را مقایسه كنید با خسرو و شیرین و فرهاد، «تفاوت ره از كجاست تا به كجا؟»

موضوع خلاقیت هنری
بعضی به این نكته اشاره میكنند كه این جریان موسیقی تازه، تلاش در جهت خلاقیت هنری است. این كارشناسان و نظریه پردازان باید بدانند كه: خلاقیت هنری به نظر پروست، ماهیتاً، به معنی تلاش برای بازیابی زمان گمشده است. ما خود را داریم از دست میدهیم. ما به زمان و مكان واقعی خود تعلق نداریم و به گفتهی پروست، هنر گونهای بازآفرینی، یگانه بازسازی ممكن جهان متلاشی شونده است كه در گرداگرد درون ماست. ما به عوض اینكه به بازآفرینی دست بزنیم، خود در متلاشی كردن جهان دور و برمان شریك و سهیم هستیم.
امپرسیونیستها، چرا و چگونه درخشیدند؟ 
چون بازتاب زمان و مكان گمشده بودند، ثبت زمان و لحظه هایی كه از دست میروند. موسیقی نیز، به هماند اندازه نقاشی متوجه رنگ و زمان و لحظه های از دست رفته است. یك برگ خزان، افتاده از بیداد زمان، مقدمهی سرودن ترانهای میشود.
حرفی نیست كه موسیقی وصفی گویا از ماهیت هر عصر است، اما موسیقی به خاطرات و تاریخ خود تكیه دارد و بیاصالت نیست. به خاطر داشته باشیم كه عصر نوین، یا تولد دوباره (رنسانس) بازگشت به احیای دوران كلاسیك بود، نهضت احیای آثار كلاسیك یا تغییرات تازه و مدرن، نكتهی دیگر اینكه، نظریه پردازی مهم نیست، قدرت تشخیص مهم است باید مستقل اندیشید. آرمان را فدای مرام نكنیم. من به همان اندازه بدبینی كه نسبت به نقایص دارم. ایمان شدید و استواری نسبت به موسیقی دارم. آشفتگی و بحرانی كه در موسیقی ما دیده میشود، اگر صادقانه بخواهیم با طرز سبك و شیوهای، میتوانیم نقایص را از میان برداریم.
بگذریم از اینكه میان سردمداران موسیقی، بر اثر استفاده از سازهای خارجی اختلاف هست، اما نمیتوانیم یكدیگر را طرد كنیم. در هر دو شیوه، آثار خوب عرضه شده است. موضوع دیگر آنكه موسیقی ایران با كلام آمیخته است و منحصراً در اختیار ابزار و آلت و ساز موسیقی نیست. موسیقی منحصراً در اختیار روشنفكران و عالمان نیست. سروده و كلام مردم خود حكایتگر قسمتی از موسیقی است. به همان اندازه كه عارفان كلام خود را با موسیقی ادا میكنند. مردم عادی نیز، نمونهها و انواع ترانهها را میسرایند. و اینها همه از جوهر تفكر ایرانی برخوردارند در جشنهای ایرانی، از ساز و دهلزنها و مطربها و در تعزیه نوحهخوانان و همسرایان در این موسیقی تاریخی شركت دارند.
صدها هزار صدا، صدا و نوای آواز، چنگ و چغانه و رباب و بربط گوشها را نوازش میداده است و هزارها شیخ و عارف عالم و عامی، لوتی و تاجر این نواها را با هم تكرار میكردهاند.
این صدای نمردنی «شیخ و شاب را عاشقوار به رقص وا میداشت» موسیقی یكی از چراغهای فرهنگ ایران است و یكی از موجبات وحدت فرهنگی ایران است. یادگاری از عشق ایرانی است. ایرانیان به این موسیقی باز شناخته میشوند. موسیقی ما بر شعر و كلمه مبتنی است و ریتم و ضرباهنگ آن توأم با شعر و ترانه است. و ردیفهای موسیقی با ردیفهای شعری مطابقت دارند.
هر چند كه عناصر سازنده موسیقی (صداها) و شیوه های پیدرپی آمدن صداها سبب ایجاد فرمهای بیانی میشود. ریتم و هارمونی موسیقی ایران با حركات فیزیكی و درهمخوانی دیده میشود.

موسیقی ایران یك موسیقی تاریخی و معنوی
موسیقی ایرانی یك موسیقی تاریخی و معنوی است و در بردارندهی عشق زوال ناپذیر است و برحسب شرایط شادیزا و غمانگیز است و غمانگیز بودن آن جانكاه و روحآزار نیست.
ترانه ها و نوحه های ما از گذشته از محتوای غنایی و مضمون دلنشین برخوردار بوده اند و حتی قسمتی از موسیقی ما در نوحه ها و سرایش و سرود عزا حفظ شده است.
بعضی چنین نظر دارند كه موسیقی ما به علت اجرای مداوم به سبك قدیم خود خسته شده و به خصوص در اركسترهایی كه از سازهای غربی برخوردار نیستند و فقط بر سازهای ایرانی تكیه میكنند، موسیقی ما را در مرحلهی درجا یا حتی پسرفتن نگه داشتهاند. در مورد این عده كه فقط میخواهند با سازهای ایرانی كار كنند، من حرفی ندارم. اما، كار این بخش تمامی موسیقی ایران نیست و موسیقی ما هنگامی كه به حد اعتلای خود رسید كه از سازهای غربی در آن استفاده شده و شكل هارمونیك آن قویتر شد و از حول و حوش محدود ایرانی هم بیرون رفته و آوایی نوین شده بود. زمانی كه ساز و ساختهایی جدید مانند جاز و پاپ متداول شد. عدهای تصور میكردند كه موسیقی ما مطرود شده و آوایی دیگر از او برنمیخیزد. اما این تصور درست نبود و وقتی كه این موضوع را در میزگرد تلویزیون به مباحثه گذاشتند، اكبر گلپا، پاسخ آنان را داد و چنین گفت: این همه آهنگ و این همه تصنیف و ترانه و آواز كه در ایران در زمان حال سروده و گفته شده، سرایندگان و گویندگان آن در چه دوره میزیستند؟ در واقع گلپا میخواست بگوید كه نه! موسیقی ما عقب ننشسته است پیشتر هم رفته. آنها كار خود را میكنند، ما هم كار خود را میكنیم. ما از آنها استمداد نمیكنیم كه نزنند، بگذار مشغول باشند. موسیقی ما متنوع است از كوچه بازاری گرفته تا پاپ و جاز و در رأس آن «موسیقی ملی ایران» قرار دارد نواخت و سبكها متنوع است.
این گفته و نقل قول را از آن جهت آوردم كه موسیقی ایران به شرطی كه از تنوع سازها برخوردار باشد، از نظر جهانی مطرح است و مطرود نیست.
گرایشها فرق میكند.یك نكته مهم دیگر این كه اكثر نوازندگان توانا از صحنه بیرون رفته و درگذشته اند و شرایط جایگزینی در میان نبوده است.
با وصف این جبران این آسیب بر میگردد به خود ما و ساختار اجتماعی و سیاسی و فرهنگی ما كه باید با استفاده از حالت ایمانی و روحی و روانی جامعه كه نگذاریم امتداد این موسیقی از گذشته قطع شود و به آینده نیز رهگشا باشد. محافل فرهنگی، اجتماعی و سیاسی تأثیر فراوان بر موسیقی دارند. 


هوشنگ جمشیدآبادی
http://honarnews.com/vdcau0na.49n6e15kk4.html


برچسب ها: هوشنگ جمشید آبادی ، موسیقی ایران ، مطالب رسیده ، هنر نیوز ،

یکشنبه 17 خرداد 1394

ساز کوک موسیقی همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :موسیقی ،روزنامه همشهری ،

ساز کوک موسیقی همدان

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
ساز کوک  موسیقی همدان
در طول چند سال گذشته گونه‌ای از موسیقی در سبک پاپ ظهور کرده که در مناسبت‌های دولتی و مذهبی اجرا می‌شود....
1394/03/17
در طول چند سال گذشته گونه‌ای از موسیقی در سبک پاپ ظهور کرده که در مناسبت‌های دولتی و مذهبی اجرا می‌شود. یکی از این خوانندگان «علی پارسا» خواننده جوان همدانی است. او معتقد است شیوه و نوع اجراهایش با دیگر خوانندگان از نظر محتوا متفاوت است و بیشتر مناسبت‌های مذهبی و رسمی را در کارهایش مورد توجه قرار می‌دهد. این خواننده همدانی امیدوار است فضایی در اختیار او و خوانندگان این گونه موسیقی قرار بگیرد تا بتوانند به صورت مداوم برای همشهریان برنامه اجرا کنند. علی پارسا در این گفت و گو از فعالیت‌های خود می‌گوید.
  • چگونه وارد عرصه موسیقی شدی؟
از 9 سالگی علاقه زیادی به خوانندگی داشتم. از همان ابتدا در گروه‌های سرود و موسیقی مدرسه توانستم چند مقام در استان و کشور کسب کنم. از سال 87 فعالیت خود را به صورت مصمم و زیر نظر استادان آواز و نوازندگی گذراندم. ساز تخصصی من گیتار است و این ساز را نزد «سامان ضیایی» آموختم. سپس در کلاس‌های سلفژ «محمدهادی‌خوشکلام» شرکت کردم. مدتی است در گروه کر آوازی باران که به سرپرستی محمدهادی خوشکلام  اداره می‌شود، مشغول هستم.
  • از چه زمانی اجراهای عمومی را آغاز کردی؟
 اجرای برنامه را از سال 90 آغاز کردم. اجرای کنسرت و نوازندگی در اداره ارشاد اسلامی، صدا و سیمای استان همدان از جمله میان برنامه شب غربی، کنسرت در حوزه هنری تهران با حضور دکتر امینی و سعید بیابانکی، اجراهای متعدد در مدارس استثنایی که به نظرم جزو بهترین اجراهایم بوده، اجرا در دانشگاه‌ها، شهرداری حوزه هنری همدان و سمینارهای مختلف استانی و کشوری از جمله فعالیت‌هایم بوده است.
  • موسیقی شما در قالب کدام سبک موسیقی قرار می‌گیرد؟
سبک خوانندگی من پاپ یا مردمی است. بیشتر کارهای من به مناسبت‌هایی خاص مانند مناسبت‌های مذهبی و یا مناسبت‌های رسمی است. اگر در زمینه‌های دیگر هم کاری را انجام دهم سعی می‌کنم دارای محتوا باشد.
  • گاهی اتفاق می‌افتد از اجرای یک کنسرت جلوگیری می شود و یا کنسرتی لغو می‌شود. در حالی که برنامه‌های شما به گفته خودتان تاییدشده است. فکر می‌کنید چرا فضایی برای اجرای مداوم برنامه ندارید؟
عامل اصلی این مشکل وزارت فرهنگ و ارشاد است. ما برای کنسرت سال 90 دردسر زیادی کشیدیم، سعی می‌کردند کنسرت ما را لغو کنند که پس از مدت ها دوندگی توانستیم برنامه‌ای اجرا کنیم. اما به تازگی فضا تغییر کرده و مسئولان ارشاد شهرستان دید بهتری نسبت به موسیقی دارند. در سال جاری خواننده‌های مطرح کشور کنسرت‌هایی در همدان اجرا کردند، اما باز هم تاکید می‌کنم مجوز از طرف اداره ارشاد صادر می‌شود و این نهاد است که باید صدور مجوزها را تسهیل کند و آسان‌تر بگیرد.
  • چه کمبودی در موسیقی وجود دارد و اداره ارشاد چه کار باید کند؟
ما باید موسیقی را رواج بدهیم و موسیقی خوب به مثلث ترانه خوب، آهنگسازی خوب و صدای خوب بر می‌گردد، اما اگر این 3 ضلع را داشته باشیم و شرایط مناسب اجرای برنامه و ارائه اثر وجود نداشته باشد، بی فایده است. اداره ارشاد باید شرایط را آماده کند تا جوانان بتوانند موسیقی خوب گوش کنند.
نیاز جوانان امروز موسیقی خوب است. به نظرم باید اداره ارشاد فضای بروز این استعدادها را ایجاد کند تا این استعدادها شناسایی شود. با ایجاد چند سالن کوچک در سطح شهر می‌توان هر روز برنامه اجرا کرد و نیاز مردم را پاسخ داد. به هر حال ما نیاز به موسیقی داریم.
  • چه عاملی باعث می شود موسیقی به سمت زیر زمینی شدن برود؟
یکی از علت‌هایی که موسیقی به سمت زیرزمینی‌شدن می‌رود هزینه‌های بالای تولید اثر است که نیاز به حمایت اداره ارشاد دارد تا نوازنده‌ها و خواننده‌های بومی همدان در استان خود بتوانند برنامه اجرا و آلبوم تولید کنند. نباید فراموش کنیم افراد با استعدادی که در حوزه موسیقی فعالیت می‌کنند، پس از مدتی یا از موسیقی فاصله می‌گیرند یا از همدان مهاجرت می‌کنند. مسئولان استان با حمایت‌‌های خود می‌توانند از این اتفاق جلو‌گیری کنند.
  • برنامه‌ای برای انتشار آثار خود دارید؟
آلبومی در دست تهیه دارم که به‌زودی در 8 بخش روانه بازار خواهد شد. آهنگسازی این آلبوم به عهده خودم بوده و ترانه‌های آلبوم را «مسعود‌آرمان» مسئول انجمن ترانه همدان سروده است. همچنین تنظیم آهنگ‌های آلبوم توسط «مهرداد‌اردلان» انجام شده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B3%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D9%88%DA%A9-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ،

یکشنبه 10 خرداد 1394

صلح، موسیقی، عکاسی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،روزنامه همشهری ،موسیقی ،

صلح، موسیقی، عکاسی

نویسنده: حسین زندی
صلح، موسیقی، عکاسی
«محمد نصرتی» از آهنگسازان جوانی است که سال‌ها با گروه‌های مختلف کار کرده است. آخرین اثر او «قلبی بزرگ‌تر از جهان» به عنوان اثر صلح ایران در یونسکو ثبت شده است...
1394/03/09
«محمد نصرتی» از آهنگسازان جوانی است که سال‌ها با گروه‌های مختلف کار کرده است. آخرین اثر او «قلبی بزرگ‌تر از جهان» به عنوان اثر صلح ایران در یونسکو ثبت شده است. نصرتی به تازگی به عکاسی روی آورده است. 3 قطعه از عکس‌های برگزیده او در یک نمایشگاه گروهی در گالری هگمتانه تهران به نمایش درآمد. این نمایشگاه بهانه‌ای شد تا در مورد فعالیت‌های عکاسی و موسیقی این هنرمند به گفت و گو بنشینیم.
  • موسیقی کجا و عکاسی کجا؟ چه رابطه‌ای با هم دارند؟
هر دو هنرند. من از کودکی عکاسی می‌کردم. مدتی بود که می‌خواستم منسجم‌تر پیش بروم. پیش از این هم تجربه عکاسی داشتم، اما احساس کردم باید این هنر را به صورت حرفه‌ای دنبال کنم.
  • این اولین تجربه نمایشگاهی شما است؟
بله. اولین تجربه است. اما تجربه‌ای که در دوره آموزش داشتیم، بسیار جالب بود. دوره‌ای آموزشی برگزار شد و از میان کارهای انجام‌شده در آن انتخاب کردیم تا در این نمایشگاه گروهی به نمایش در آیند.
  • به نظر می‌رسد این دوره‌های آموزشی به صورت کارگاهی است و در طول پروسه آموزش، تور عکاسی هم دارید.
بله. درست است، اما در کنار کلاس‌ها و کارگاه‌های آموزشی، تورهای عکاسی را تجربه می‌کنیم که به نظرم شیوه خاصی در آموزش عکاسی است.
  • نمایشگاهی که به صورت گروهی در کنار «عباس عربزاده» از عکاسان برجسته استان برگزار کردید، چه ویژگی و تمایزی دارد؟
مهم‌ترین موضوع در این نمایشگاه، دوستانی هستند که به صورت گروهی یک دوره را گذرانده و حاصل آن را ارائه کرده‌اند. شاید برای بینندگان این نمایشگاه تنها یک نمایشگاه عکس باشد اما برای کسانی که عکس‌ها را خلق کرده‌اند، یک تجربه مشترک است که فضای دوستانه‌ای پدید آورده. به نظرم این گروه در آینده عکاسان موفقی در جمع خود خواهد داشت.
 اینجا تجربه‌های خاصی شکل گرفت. وقتی آدم به صورت فردی کار می‌کند، نتیجه‌ای می‌گیرد اما وقتی گروهی کار می‌کند و تجربه جمعی فضای دوستی و همگرایی دارد، نتیجه واقعا چیزی دیگر است.
  • جالب است که آقای عرب‌زاده هم هنر را با موسیقی شروع کرده و به عکاسی رسیده است. شما هم پس از 2 دهه کار موسیقی به سراغ عکاسی رفتید. چه اتفاقی افتاد که به این سمت و سو کشیده شدید؟
ما دوست 30 ساله هستیم و با هم موسیقی را از کودکی شروع کردیم. عرب‌زاده موسیقی را رها کرد و به سراغ فیلمسازی رفت. سپس عکاسی را ادامه داد، اما من تنها در حوزه موسیقی فعالیت کردم.
  • شما سال‌ها در زمینه موسیقی کار کردید و چهره شناخته‌شده‌ای در آهنگسازی هستید. از عکاسی چه چیزی می‌خواهید که در موسیقی نیست؟
گاهی هنر را با صوت می‌توان ثبت کرد، اما گاهی تصویر مناسب‌تر است و با عکس می‌توان موقعیت و لحظه ای را ثبت کرد. به همین دلیل هر یک کارکرد خود را دارد. کارهایی را هم در زمینه موسیقی و عکس به صورت ترکیبی انجام می‌دهم.  تابلوها‌یی دارم  و در حال ساختن موسیقی روی آن تابلو‌ها هستم. البته این علاقه‌ای شخصی است و امیدوارم در نمایشگاه بعدی تجربه‌ای از عکس و موسیقی را همزمان داشته باشم.
  • از کارها و فعالیت‌های جدید در زمینه موسیقی بگویید.
اواخر سال گذشته آلبومی ارائه کردم با عنوان «قلبی بزرگتر از جهان»  که به عنوان اثر صلح ایران در یونسکو ثبت و به چندین زبان ترجمه و پخش شد. متن این اثر از «عرفان نظرآهاری» است و موسیقی آن، از من. به نظرم کار قابل توجهی شد. این آلبوم سال گذشته در موزه قصر رونمایی شد. نسخه سوئدی آن نیز به تازگی در آن کشور رونمایی شد. همچنین آلبوم‌هایی را برای خواننده‌ها کار می‌کنم و تهیه آلبوم‌های شعر و موسیقی و همکاری با ارکستر را هم ادامه می‌دهم.
  • نگاهتان به همدان و کار هنری و موسیقی در همدان چگونه است؟
اگر چه ارتباط من با هنرمندان در همدان کم شده است، اما از فعالیت‌های دوستان هنرمند باخبرم. وضعیت کمی بهتر شده و به تازگی ارکستری راه افتاده است و کارهای دیگری هم انجام می شود. من وقتی می‌شنوم کارهای خوبی صورت می‌گیرد، خوشحال می‌شوم.
  • وضعیت آموزش موسیقی را در همدان چگونه ارزیابی می‌کنید؟
سال‌ها بود دنبال آموزش‌های دانشگاهی موسیقی در همدان بودیم و از طریق دانشگاه علمی- کاربردی آن را پیگیری می‌کردیم. وقتی دیدم دانشگاه فرهنگ و هنر همدان رشته موسیقی را ارائه کرده است، خوشحال شدم. اگر چه در همدان نیستم، اما از اینکه رشته موسیقی در دانشگاه تدریس می‌شود، بسیار خوشحالم. امیدوارم در دانشگاه بوعلی هم این اتفاق بیفتد چون همدان درموسیقی، توانایی بسیاری دارد.

http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B5%D9%84%D8%AD%D8%8C-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C%D8%8C-%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، محمد نصرتی ، عکاسی ،

یکشنبه 20 اردیبهشت 1394

طنین اركستر الوند در سالن ابن‌سینا

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،موسیقی ،روزنامه همشهری ،

طنین اركستر الوند در سالن ابن‌سینا

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
طنین اركستر الوند  در سالن ابن‌سینا
اركستر الوند دومین اجرای عمومی خود را در سالن ابن‌سینای همدان به روی صحنه برد و با استقبال خوبی هم روبه‌رو شد. در این برنامه 45 نفر از هنرمندان همدانی به اجرای برنامه پرداختند و 3 نفر از خوانندگان شناخته‌شده همدان نیز با این گروه همكاری كردند. محمدباقر (سروش) مرادی یكی از خوانندگان این اركستر است كه از تجربه كار اركسترال با ما می‌گوید...
1394/02/20
اركستر الوند دومین اجرای عمومی خود را در سالن ابن‌سینای همدان به روی صحنه برد و با استقبال خوبی هم روبه‌رو شد. در این برنامه 45 نفر از هنرمندان همدانی به اجرای برنامه پرداختند و 3 نفر از خوانندگان شناخته‌شده همدان نیز با این گروه همكاری كردند. محمدباقر (سروش) مرادی یكی از خوانندگان این اركستر است كه از تجربه كار اركسترال با ما می‌گوید.
  • موسیقی را از چه زمانی آغاز كردید؟
در دوره دبیرستان یك مجموعه از نوارهای ردیف استاد كریمی توسط دوستانم به دستم رسید. اما آموزش از راه گوش‌دادن نوار معضلات خیلی زیادی داشت. در دوره سربازی به‌صورت خصوصی ردیف را نزد سرهنگ كریمی تكمیل كردم و پس از سربازی به یزد منتقل شدم و در یزد نزد مدرسان آواز این شهر از جمله استاد اصغر حسینی ادامه دادم.
  • آموزش مدرسان یزد از لحاظ سبك و ردیف موسیقی چه تفاوتی با سایر مكتب‌ها داشت؟
آنجا ردیف‌های خودشان را تدریس می‌كردند كه شبیه مكتب اصفهان بود.
  • در همدان فضای آموزش چگونه بود و نزد چه كسانی ادامه دادید؟
مدتی نزد زنده‌یاد عزیزالله قیطاسی تئوری موسیقی و سلفژ كاركردم. پیش آقای صمدپور تار و اصغر كریمی تنبك كار كردم و در سال 1379 صادق چراغی اجرایی را برای كارهای آموزشگاهی داشت. من صدای آقای آذر را شنیدم و به شیوه اجرای او علاقه‌مند شدم. ایشان به من گفت كه شیوه قدیم را بر اساس ردیف عبدالله دوامی كار می‌كنم. این شیوه روی من تأثیر زیادی داشت. البته مدتی هم در خدمت استاد ناصر مهرورز كار كرده بودم تا اینكه در نهایت صداسازی و تكنیك را نزد استاد حمیدرضا نوربخش در تهران آموزش دیدم.
  • اولین تجربه اجرای صحنه‌ای شما چه زمانی بود؟
اولین بار در سال 1383 یك كار مناسبتی را در جشنواره استانی با جواد مرادیان به روی صحنه بردیم.
  • اما بیشتر به‌صورت سنتی با تعداد نوازندگان محدود به روی صحنه رفته‌اید. اما در 2 اجرای گذشته با یك اركستر بزرگ به روی صحنه رفتید. كار اركسترال چه تفاوتی با اجراهای سنتی داشت؟
كار اركسترال اجرایی است كه به خواننده و نوازنده كمك می‌كند روی چارچوب و اسلوب حركت كنند.
 علم، آگاهی و عمل را همراه كند و دقیقاً باید تجربه و سطح اطلاعات كافی داشته باشند. چون كار گروهی است. اگر در هر بخشی كوتاهی‌ای باشند، روی كیفیت اعضای دیگر گروه تأثیر می‌گذارد. نكته دیگر این است كه ذائقه مردم تغییر كرده و از شیوه قدیم استقبال نمی‌كنند.
 از طرف دیگر ‌ساز و آوازی كه مخاطبان را 2 ساعت در سالن نگه دارد، كم است و باید به‌روز شویم. شكل‌گیری و اجرای اركستر الوند در همدان اتفاق مثبتی است، هم از این جهت كه بیش از 45 نفر در یك كار گروهی گرد هم آمدند و اثری را ارائه كردند ودیگر اینكه ضرورت چنین حركتی در شهری كه صدها نوازنده و خواننده دارد به‌صورت جدی احساس می‌شود.
  • شرایط اركستر الوند را چگونه ارزیابی می‌كنید؟
ابتدا باید از رهبر اركستر آقای حسین زندی تشكر كنم كه چنین حركتی را آغاز كرد. اینكه ما كار گروهی را یاد بگیریم، بسیار مثبت است و جوانان استقبال خوبی داشتند و كه علاقه و گرایش به یادگیری آنها قابل ستایش است . موسیقی تنها یك اتفاق در صحنه نیست حتی اگر چنین هم باشد نیاز به پیش‌زمینه دارد كه یك نوازنده یا خواننده باید مراحل آموزشی را گذرانده باشد تا در صحنه،‌كاری را خلق كند. تمام بزرگان ما اگر به‌صورت بداهه‌كاری را انجام می‌دادند ممارست در صدا، نوازندگی و در آموزش ردیف داشتند در موسیقی ایرانی باید این پیش‌زمینه را داشت.
  • در این كار شما با 2 خواننده خوش‌صدای همدانی، نوین خوش نوا و حسن زندی همكاری می‌كردید. استفاده و انتخاب صدا چگونه بود؟
تجربه بسیار خوبی برای من بود، علاوه بر اینكه از آقای خوشنوا اصول صحنه را یاد گرفتم. تعاملی كه با این 2 هنرمند گرامی داشتیم بسیار خوب بود. معمولاً 2 خواننده را در یك مجموعه كمتر دیده بودم. استفاده از رنگ صداهای مختلف در یك اركستر بسیار خوب بود؛ هرچند مسائلی به دلایل فنی برای هماهنگی با نوازندگان به‌وجود می‌آید كه اجتناب‌ناپذیر است، البته خواننده‌ها جبران كردند.
  • هماهنگ كردن بیش از 40 نفر علاوه بر آرامش خاطر، نیاز به حمایت دارد. برای تداوم این حركت چه كار باید كرد؟
 به هر حال همیشه نمی‌توان برای ادامه این كار از هزینه شخصی استفاده كرد. چشم امید ما به حمایت‌هاست.
امیدوارم همه مردم و نهادها یاری كنند. چون این اركستر به نام الوند و برای همدان و اركستر بومی است. افتخار آن هم برای این شهر و به انسجام هنرمندان كمك خواهد كرد. من از همه همكارانی كه با حداقل امكانات یك سال تمرین كردند، تا این كار انجام شود، سپاسگزارم، هر چند راضی‌نگه‌داشتن و هماهنگ‌كردن 45 نفر كار دشواری است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B7%D9%86%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B1%D9%83%D8%B3%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D9%84%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%86-%D8%A7%D8%A8%D9%86%E2%80%8C%D8%B3%DB%8C%D9%86%D8%A7?magazineid=


برچسب ها: موسیقی همدان ، ارکستر الوند ، همشهری همدان ،

گفت‌وگو با عباس نوروزی گل، مسئول دبیرخانه جشنواره موسیقی فجر در همدان

noroozigol.jpg

رویدادهای فرهنگی همیشه با برخوردهای مختلف مثبت یا منفی همراه است برخی رویکرد مثبت به این رویدادها دارند و عده‌ای هم با نگاه منتقدانه به آن می‌نگرند، «جشنواره موسیقی فجر» در همدان هم از این دست رویدادها است که در کنار طرفداران منتقدان و مخالفانی نیز دارد.

شرکت نکردن بیشتر مدرسان و هنرمندان صاحب نام موسیقی همدان در این جشنواره شاهدی بر این ادعا است. انتظار می‌رفت پس از 16 سال برگزاری جشنواره شاهد رشد محتوایی و کیفی آثار و جشنواره باشیم، اما در هفدهمین جشنواره موسیقی فجر در همدان وزنه منتقدان سنگین‌تر بود و اعتراض‌هایی را به نوع داوری‌ها، انتخاب آثار و سطح جوایز شاهد بودیم.


این گفت‌وگو صرفاً به طرح کلی انتقادات هنرمندان موسیقی می‌پردازد و مشکلات اصلی و ظاهراً لاینحل این حوزه نیاز به بررسی و تحلیل بیشتر دارد. در صورت علاقه‌مندی هنرمندان و مسئولین ذی‌ربط به طرح مساله «همگان» این آمادگی را دارد تا محلی برای تعامل و گفت‌وگو در این مورد باشد.
«عباس نوروزی گل» کارشناس موسیقی اداره کل فرهنگ و ارشاداسلامی همدان و مسئول دبیرخانه جشنواره در این گفت‌وگو به برخی از این ابهام‌ها و اعتراض‌ها پاسخ می‌دهد.

وضعیت کنسرت‌های موسیقی در همدان چگونه است؟
شهر همدان بنا بر شرایط خاص فرهنگی و اجتماعی حاکم بر اکثریت اقشار جامعه و از نظر اجتماعی دارای سطح خوبی است و با در نظر گرفتن این فضا برنامه‌ریزی‌های محتوایی اداره کل و ادارات شهرستان‌ها در سال 93 نوزده کنسرت در سطح استان همدان به اجرا در آمده 8 کنسرت پاپ و11 کنسرت سنتی برگزار شده است که نسبت به سال‌های گذشته تعداد و کیفیت بالاتری را دارا بود.

جشنواره موسیقی امسال چه وضعیتی داشت ؟
امسال اداره‌ی کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان با همکاری اداره شهرستان همدان و انجمن موسیقی هفدهمین دوره جشنواره موسیقی سنتی فجر استان همدان را برگزارکرد که در رشته تک‌نوازی 106 اثر و در رشته گروه‌نوازی 15 گروه آثار خود را به دبیرخانه جشنواره ارسال کردند پس از بررسی شورای فنی استان مرکب از 6 نفر از هنرمندان پیشکسوت موسیقی استان 65 اثر در رشته تک‌نوازی و 9 گروه در رشته گروه‌نوازی در جشنواره پذیرفته شد.

برخی از شرکت کنندگان به داوری جشنواره معترض بودند،داوری‌ها چه شرایطی داشت ؟
بر اساس سیاست‌های اداره هر ساله 2 الی 3 نفر از طریق دفتر موسیقی وزارت ارشاد و انجمن موسیقی ایران جهت داوری به جشنواره موسیقی استان اعزام می‌شوند. امسال نیز 2 نفر از اساتید برجسته‌ی کشوری به نام‌های آقای «مهدی آذرسینا» نوازنده‌ی کمانچه و ردیف‌دان و دکتر «هومان اسعدی» نوازنده‌ی سه تار و تار و موسیقی‌شناس ازسوی انجمن موسیقی ایران جهت داوری اعزام شدند و بنا بر سیاست حمایت از هنرمندان بومی، اداره کل نیز یک داور سوم بنام آقای «حسین زندی» از هنرمندان و فارغ‌التحصیلان کارشناسی ارشد آهنگسازی را در ترکیب هیات داوران قرار داد.

گفته می شود تعداد شرکت کنندگان در جشنواره نسبت به ظرفیت‌های همدان کم بود. این مسئله را شما چگونه می‌بینید؟
آن‌چه که مسلم است همدان از نظر کلیه رشته‌های هنری دارای پتانسیل‌های بالایی است شرکت در جشنواره نیز برای هنرمندان آزاد است، هیچ منعی برای شرکت هنرمندان در جشنواره نیست، این خود هنرمندان هستند که تصمیم می‌گیرند بنا بر شرایط خود در جشنواره شرکت کنند یا نه و اگر در این رابطه اجباری باشد به صورت طبیعی توقع کسب مقام بالایی از طرف هنرمندان پیش می‌آید ولی در صورت آزادی انتخاب چنین موضوعی منتفی می‌شود. جشنواره در رشته‌های مختلف صرفاً بر اساس آثار رسیده طبقه‌بندی و برگزار می‌شود.

گفته می‌شود لوح‌های تقدیر جابجا شده و برخی هنرمندان قلم‌خوردگی‌های لوح‌های تقدیر را بهانه قرار می‌دهند؟
در این رابطه باید بنده یک توضیحی خدمت شما بدهم این سوال برای من هم در رشته سنتور پیش آمد و دلیل آن را نیز از داوران جویا شدم. استدلال آن‌ها جالب و در عین حال دارای یک ریزبینی خاص بود به دلیل تنوع در سبک‌های مختلف نوازندگی سنتور، تعدادی از شرکت‌کنندگان به سبک استاد فقید زنده‌یاد «فرامرز پایور»، تعدادی نیز به سبک هنرمند فقید زنده‌یاد استاد «پرویز مشکاتیان» و تعدادی به سبک آقای «اردوان کامکار» به اجرای برنامه پرداختند. هر یک از این سبک‌ها دارای خصوصیات خاصی است که رتبه‌بندی را سخت می‌کند و از آن‌جایی که برای این موضوع لوح خاصی در نظر گرفته نشده بود با حذف کلمه‌های «اول و دوم و سوم» از لوح‌ها به نفرات برجسته هریک از سبک‌ها به عنوان منتخب آن سبک، بدون در نظر گرفتن مقام، لوح تقدیم شد.

دلیل عدم استفاده از سازهایی مانند ویلن و گیتار در جشنواره موسیقی چیست؟
از آن‌جایی که عنوان جشنواره «موسیقی سنتی استان همدان» است و در راستای حمایت از هنرمندان موسیقی سنتی برگزار می‌شود سعی کردیم بیشتر از سازهای سنتی در جشنواره استفاده شود اما اگر استفاده درست از سازهایی مانند ویلن باعث غنای بیشتر کار هنرمندان شود از نظر دبیرخانه جشنواره مانعی ندارد به طوری که دبیرخانه جشنواره در رشته تکنوازی ویلن ایرانی هر سال اقدام به برگزاری مسابقه می‌کند.

دلیل این‌که برخی از هنرمندان موسیقی در جشنواره شرکت نمی‌کنند چیست؟
شرکت در جشنواره آزاد است و هیچ منعی برای شرکت هنرمندان موسیقی استان در این برنامه وجود ندارد.

http://hmag.ir/fa/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%87%D9%86%D8%B1/129-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%B9%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%DA%AF%D9%84



برچسب ها: همشهری همدان ، همگان ، موسیقی همدان ،

سه شنبه 11 آذر 1393

روایت هنرمند همدانی از گذشته موسیقی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،موسیقی ،روزنامه همشهری ،

روایت هنرمند همدانی از گذشته موسیقی

نویسنده: حسین زندی
روایت هنرمند همدانی از گذشته موسیقی
موسیقی همدان مدیون كسانی است كه با محدودیت‌های اجتماعی مبارزه كردند و سینه به سینه حافظ این هنر شدند و راه را برای نسل امروز، علاقه‌مندان ومخاطبان این هنر هموار كردند.
1393/09/10
موسیقی همدان مدیون كسانی است كه با محدودیت‌های اجتماعی مبارزه كردند و سینه به سینه حافظ این هنر شدند و راه را برای نسل امروز، علاقه‌مندان ومخاطبان این هنر  هموار كردند. رضا جعفر‌پور همدانی از جمله این افراد است كه با وجود سختی‌ها به فعالیت خود ادامه داد و امروز یكی از خوانندگان شناخته‌شده همدان به شمار می‌رود.او سال 1316 در همدان متولد شد و با همنشینی با بزرگان این عرصه و استعداد فردی آواز ایرانی را آموخت و آثاری را در زمینه موسیقی سنتی و محلی خلق كرد. گفت‌وگویی با این خواننده همدانی انجام داده‌ایم كه در پی می‌آید.
  • آقای جعفرپورسرچشمه علاقه شما به موسیقی چیست؟
در دوران ابتدایی آقای برق لشكری معلم موسیقی ما در مدرسه محمدی بود. آن زمان مدرسه محمدی كه پشت شهرداری فعلی بود در انتهای كوچه‌ای كه امروزه به‌صورت طاقی باقی مانده و یك در آن هم از سمت محله دوگوران بود اما از سن 15 یا 16سالگی با گوش‌كردن رادیو به خواندن آواز و ترانه تشویق شدم و پس از آن هرچه آموختم با شنیدن رایو و به‌صورت خودجوش بوده است.
  • آن زمان اجرا هم داشتید؟
قبل از انقلاب من هیچ فعالیت موسیقی به‌صورت عمومی نداشتم. از نظر خانوادگی ما محدودیت د‌اشتیم و آن زمان تنها در جمع‌های خصوصی و برای دوستان می‌خواندم. بعد از انقلاب یك مدتی موسیقی مهجور ماند اما ما تشویق شدیم كه این هنر را به جامعه ارائه دهیم. اولین كنسرتی كه اجرا كردیم با همكاری صدا و سیما در سالن اجتماعات باشگاه معلمان بود كه زنده‌یادان داریوش زرگری و جلال دوستی هم از نوازندگان این برنامه بوند و آقای مهرورز هم خواننده بود. من یك ترانه محلی در این كنسرت اجرا كردم كه از ساخته‌های آقای كمال مدنی بود. اجرای این برنامه اوایل دهه هفتاد بود و اولین كنسرت بعد از انقلاب به شمار می‌آمد كه آن زمان اجرا شد.
  • رابطه شما با بزرگان موسیقی همدان مثل استاد دانشفر، استاد جمالی، آسایش و گلپریان چگونه بود؟
با آقای دانشفر دوستی نزدیكی داشتیم و چند برنامه خصوصی هم با ایشان اجرا كردیم، آقای دانشفر هم تدریس آواز داشتند و هم ویلن می‌نواختند. با آقای آسایش هم ارتباط دارم ایشان هم از نوازندگان بنام هستند اما با آقای جمالی ارتباط بسیار خوبی داشتیم به‌ویژه از سال‌های 64 تا 74 كه فوت كردند با هم كارهایی به‌صورت خصوصی اجرا می‌كردیم.
  • ویژگی كارآقای جمالی چه بود؟
آقای جمالی هم استادی نداشت و گاهی با افراد گمنام كار كرده بود اما هنرمندی در سطح استادان جلیل شهناز و فرهنگ شریف بود و در سال‌های 54 و 55 چند اجرا با آقای حسین خواجه امیری (ایرج) اجرا كرده‌اند كه 3 برنامه به دست من رسیده است. این كارها در شور، همایون، اصفهان، سه‌گاه اجرا شده است. آثار آقای جمالی در اختیار فرزندشان ساسان جمالی است و او محبت كرد چند اثر از كارهای ایشان را به من داد.
  • از خوانندگان همدان چه كسانی را می‌شناختید؟
سیدرضا شاهد كه به سید رضا عطار مشهور بود و در زمان نوجوانی من می‌خواند. آقای یوسف محبی، آقای مهرورز و آقای حسین مقربی كه تقریباً از هم‌نسلان من هستند.
  • چرا بیشتر این هنرمندان آموزش ندیده‌اند و استاد نداشتند؟
موسیقی ما گوشی و شنیداری است. هنرمندان و نوازندگان ما سینه به سینه كار می‌كردند. آموزشگاهی هم وجود نداشت. استاد می‌نشست و شاگرد هم در مقابلش به‌صورت شفاهی كار می‌كردند. پیش از كلنل وزیری كه نت را وارد ایران كرد، موسیقی ما سینه به سینه منتقل می‌شد. آواز هم از همین قاعده پیروی می‌كرد.
  • شما هیچ آموزشی ندیدید؟
من تا سال 64 آموزشی در مورد ردیف‌های موسیقی ندیده بودم اما گوشه‌ها و دستگاه‌های موسیقی ایرانی را می‌شناختم. آن سال به تشویق یكی از دوستانم به نام رضا بختیاری دوره‌های آموزشی ردیف را گذراندم.
  • تقسیم‌بندی‌هایی كه به نام مكاتب موسیقی اصفهان، تبریز و تهران وجود دارد آیا همدان را هم در بر می‌گیرد؟
همدان موسیقی محلی ندارد و سبك خاصی هم ندارد، هنرمندان بنابر علاقه خود به دنبال یكی از این مكاتب می‌روند. من هم سبك اصفهان و تاج اصفهانی را كار می‌كنم.
  • چرا تاكنون آلبومی منتشر نكرده‌اید؟
چند كار محلی دارم كه در صدا و سیمای مركز همدان اجرا كرده‌ام اما متأسفانه از پخش برخی از آنها جلو‌گیری می‌كنند. آلبوم هم منتشر نكرده‌ام و امروز هم در 78 سالگی از آن صدایی كه در 50سالگی داشتم، خبری نیست. كیفیت صدای جوانی دیگر نیست.
  • وضعیت موسیقی همدان را چگونه می‌بینید؟
موسیقی همدان خیلی خوب است. از گذشته بهتر است. جوانان مستعدی در نوازندگی و خوانندگی داریم. پیش از انقلاب چندان آموزش موسیقی معمول نبود و به اهالی موسیقی به‌عنوان مطرب نگاه می‌كردند.
  • به جز فعالیت اجرایی و خواندن آواز فعالیت دیگری هم در زمینه موسیقی داشتید؟
در سال 76 با همكاری دوستان انجمن موسیقی را در همدان راه‌اندازی كردیم در همان سال كه مهندس خرم استاندار همدان بود، توسط اداره ارشاد 2میلیون تومان به انجمن كمك كرد و از آقای بختیاری ساختمانی اجاره كردیم و به‌ ترویج موسیقی اقدام كردیم.
3 سال به‌عنوان مدیر داخلی و مسئول آموزش انجمن فعالیت كردم و با همكاری انجمن كنسرت‌های خوبی در همدان اجرا ،اما متأسفانه پس از 4سال تعطیل شد حالا حدود 6 یا 7 آموزشگاه در همدان وجود دارد و شرایط بهتر است.


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، هنرمندان همدان ،




کنسرت موسیقی آوای فاخته در همدان طنین‌انداز می‌شود

موسیقی ایرانی به صداهای جدید به خصوص در سازها دارد و خوشبختانه در سال های اخیر سازهای ابداعی در موسیقی کشورمان حضور پر رنگ تری دارند به خصوص استادان بزرگی مانند استاد شجریان و استاد علیزاده سازهای جدیدی را به موسیقی ایرانی معرفی کرده اند و آقای بیگی نیز ساز یسنا را با استفاده از ساز بالابان ابداع کرد که مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت.



به گزارش همدان پرس؛
 گروه موسیقی آوای فاخته به مدت یک شب در تاریخ 25 مهر ماه به روی صحنه خواهد رفت.

آهنگساز و سرپرست گروه موسیقی آوای فاخته با اعلام این خبر گفت: کنسرت موسیقی ایرانی آوای فاخته همدان به بهانه آلبوم در دست انتشار (یادرهی) فقط یک شب در تاریخ جمعه 25مهر1393 به اجرای برنامه خواهد پرداخت.

رضا عباسی گفت: قطعاتی که در این برنامه اجرا خواهد شد در سه بخش در نظر گرفته شده است، در قسمت اول دونوازی تارخواهیم داشت که ازآثار استاد حسین علیزاده به نام شورانگیز است و بخش دوم دونوازی یسنای اجرای قطعه دوئت آوای خفته درخاک از ساخته های خودم است.

یسنای ساز ابداعی بهروز بیگی از هنرمندان همدانی است که در این کنسرت از آن استفاده می شود، رضا عباسی در این مورد گفت: موسیقی ایرانی به صداهای جدید به خصوص در سازها دارد و خوشبختانه در سال های اخیر سازهای ابداعی در موسیقی کشورمان حضور پر رنگ تری دارند به خصوص استادان بزرگی مانند استاد شجریان و استاد علیزاده سازهای جدیدی را به موسیقی ایرانی معرفی کرده اند و آقای بیگی نیز ساز یسنا را با استفاده از ساز بالابان ابداع کرد که مورد استقبال هنرمندان و مخاطبان قرار گرفت در این کنسرت هم از این ساز استفاده می کنیم چون به رنگ آمیزی موسیقی کمک خواهد کرد در این برنامه نیز به عنوان نوازنده میزبان گروه آوای فاخته را همراهی خواهد کرد.

این هنرمند همدانی در ادامه گفت: برنامه سوم در این کنسرت گروه نوازی دردستگاه سه گاه ومخالف سه گاه خواهد بود، همچنین 6 قطعه از کارهای خودم برروی اشعاررهی معیری به نام های مقدمه بی کلام، کوچه خیال، تصنیف نیلوفر، چهارمضراب دلگشا، تصنیف قدح نوش، تصنیف گلبرگ خونین و رنگ یادصبا را اجرا خواهیم کرد.

آوای فاخته تابستان گذشته کنسرتی با عنوان کولی با هنرمندان روشندل به مدت دو شب اجرا کرد که با استقبال خوبی روبرو شد و این دومین کنسرت این گروه خواهد بود رضا عباسی گفت: در حال حاضر سرگرم کارهای نهایی آلبوم یاد رهی که بیشتر قطعات آن را در این کنسرت اجرا خواهیم کرد هستم و امیدوارم به زودی بتوانیم این آلبوم را منتشر کنیم.

نوازندگان گروه عبارتند از: حسین رضازارعی نوازنده سنتور، مهدی پاک نیا تار و بربت، سینا منتظری تار، فرشاد فراهانی دلجو تار، پریسا زارعی قانون، حامد ربانی کمانچه، افشین چوبریزیان تنبک وکوزه،رضا عباسی نی و یسنای، مینا رستگار همخوان ، بهروز بیگی نیز نوازندگی ساز یسنای و کاظم مرادی مسعود خوانندگی گروه را برعهده دارد.

کنسرت یاد رهی ساعت 8 شب بیست و پنج شهریور در مجتمع بوعلی سینای همدان اجرا خواهد شد.



گفت و گو: حسین زندی
از همدان پرس و همشهری 23 مهر 93

http://www.hamedanpress.ir/?p=news&i=1&g=2&e=5731&title=%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA%20%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C%20%D8%A2%D9%88%D8%A7%DB%8C%20%D9%81%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%87%20%D8%AF%D8%B1%20%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%20%D8%B7%D9%86%DB%8C%D9%86%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B2%20%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF


برچسب ها: موسیقی همدان ، کنسرت گروه آوای فاخته ، همشهری همدان ، رضا عباسی ،

جنگ موسیقی همچنان در همدان ادامه دارد

حمیدرضا نوربخش :توهین مدیر کل شهرستان همدان به هنرمندان را پیگیری می کنیم

حسین زندی

 به ندرت اتفاق می افتد کنسرتی در همدان اجرا شود وبا چالش روبرو نشود، هرچند هنرمندان موسیقی استان انتظار داشتند با تغییر دولت رویکرد مدیران فرهنگی نیز تغییر کند اما با اتفاقاتی که در سال جاری رخ داده است به نظر می رسد امید هنرمندان و هنردوستان دور از انتظار بوده است. لغو کنسرت شهرام ناظری و کنسرت بانوان همخوان شباهنگ و سختگیری هایی که در صدور مجوز واجرا وجود دارد باعث رنجش خاطر اهالی موسیقی شده است، اگر چه عبادی مدیر کل استان تلاش دارد این موضوع را حل کند ، مدیران شهرستان و برخی کارکنان مدام مانع تراشی می کنند.

آخرین برنامه اجرای موسیقی در همدان، کنسرت گروه قمر به خوانندگی حمید رضا نوربخش بود، که برخورد مدیر شهرستان اداره ارشاد همدان باعث واکنش شدید حمیدرضا نوربخش خواننده صاحب نام کشور و نوید دهقان آهنگساز وسرپرست گروه قمرشد.هرچند  پیروزارجمند مدیرکل موسیقی وزارت ارشاد  که در این کنسرت حضور داشت قول داد مشکلات برطرف شود اما در همان شب برخی کارکنان اداره ارشاد شهرستان سعی داشتند از برگزاری کارگاه آواز جلوگیری کنند.

 مدیر کل دفتر موسیقی وزارت ارشاد در باره لغو کنسرت ها در همدان گفت :بخشی از قصور مربوط به دفتر موسیقی است به دلیل این که آیین نامه ها و بخش نامه هایی که وجود دارد مناسب با ظرفیت های روز ظرفیت سازی نشده است و آخرین آیین نامه هایی که مربوط به برگزاری کنسرت است مصوب سال 76 است ، با توجه به اتفاقات سال های گذشته نیازمند یک بازنگری در آیین نامه ها هستیم و بخشی از این قصور مربوط به ما در وزارت ارشاد است که با ابلاغ آیین نامه ها رفع خواهد شد ،نکته دیگر حضور شرکت های تخصصی برگزار کند کنسرت و تولید آثار صوتی است که در همدان با تعاملی که با دوستان در اداره کل داشتیم معتقدیم که به زودی شاهد حضور چند شرکت رسمی خواهیم بود که فعالیت خود را شروع کند

ارجمندافزود:  جلسه ای که امروز با مدیران استان داشتیم من فکر می کنم این مسئله حل می شود و ما پس از این مشکلی با برگزاری کنسرت در همدان نخواهیم داشت

او در مورد دریافت بلیت رایگان از مجریان کنسرت ها توسط برخی نهادهای دولتی مانند اداره ارشاد و اداره اماکن گفت: به طور قطع با ما دریافت بلیت رایگان از طرف اماکن  واداره کل مخالف هستم اما تعدادی ناظر از سوی اداره ارشاد و در سالن همیشه حضور دارند که آن ها هم بر اساس تعرفه های  مشخص است نه به صورت رایگان و غیر از از این باشد، غیر قانونی است.

ارجمند همچنین در مورد وضعیت اجاره سالن ها ی کنسرت گفت: کنسرت های پاپ مخاطب بیش تری دارند و ظرفیت مالی خود را می توانند تامین کنند اما موسیقی سنتی، محلی وکلاسیک نیازمند حمایت دولت است طبق توافق قرار شد سالن ها را به صورت گردشی و برای هر کنسرتی تعرفه خاصی باشد، اما فعلا مبالغ دریافتی به هیچ وجه متناسب نیست.

 

مدیر کل دفتر موسیقی وزارت ارشاد در مورد دخالت مدیران استانی در قیمت گذاری بلیت های کنسرت ها و چگونگی واگذاری این اختیارات به کنسرت گزار گفت: بنا بر اختیاراتی که ما داریم بحث قیمت گذاری جز وظایف حاکمیتی ما در دفتر موسیقی است اما در جلسه امروز بخشی از آن اختیارات را به مدیرکل استان تفویض کردیم، کنسرت گزار باید علاوه بر خود منافع دو گروه دیگر یعنی هنرمند و منافع مردم را در نظر بگیرد و برای اینکه کنسرت به یک کالای لوکس تبدیل نشود این کار انجام نمی شود. البته استان همدان در چند ماه گذشته در برگزاری کنسرت پیشرفت خوبی داشته و استقبالی که مردم در کنسرت علیزاده و کنسرت نوربخش داشتند نشان می دهد با یک مردم هنردوست سروکار داریم و حمایت از این مردم ونگهداشتن آنها جزء وظایف ماست. در جلسه استانی بعضی از این نقایص که بر عهده ماسترا آسیب شناسی کردیم و قطعا رفع خواهد شد و به یقین آینده روشنی را برای رفع این موانع می بینم،  البته در کل کشور این مسائل وجود دارد که امروز در استان همدان این مسائل بررسی شد ومطمئنا رفع خواهد شد. 

این مدیر کشوری  درمورد طولانی بودن صدورمجوز گفت: این هم یکی از مواردی بود که بررسی شد برنامه ریزان می توانند مطمئن باشند که مدت ها قبل از اجرا برنامه ریزی کنند تبلیغات را شروع کنندتا متضرر نشوند.

او همچنین با اشاره به کمبود محل اجرای موسیقی و دعوت ازسرمایه گذاران بخش خصوصی برای احداث سالن کنسرت گفت: استفاده از ظرفیت های بخش خصوصی براساس تفاهم نامه هایی است که اداره ارشاد با شورا شهر و شهرداری ها می تواند توافق کنند و بخش خصوصی را دعوت کنند در تهران ظرفیت هایی ایجاد شده است که برای احداث مجتمع های فرهنگی ، شهرداری بخشی از عوارض را نادیده می گیرد و در مقابل مجوز تجاری صادر می کنند در استان همدان هم این ظرفیت وجود دارد بخش خصوصی می تواند برای احداث پردیس های چند منظوره وارد شود که به این منظور اداره ارشاد و بخشی از آن نیازها را می تواند به شورای شهر پیشنهاد دهد و بررسی کند. که در ازای ساخت پردیس های چند منظوره و مجتمع های فرهنگی مجوز تجاری هم به افراد داده شود با این شیوه تشویقی بخش خصوصی با اعتماد بیش تری وارد فعالیت های فرهنگی می شود اما من به طور کلی معتقدم در حال حاضر دولت امکان ساخت سالن را با توجه به وضع اقتصادی ندارد و بخش خصوصی و شهرداری ها می توانند با تعامل و حمایت ادارات ارشاد در این زمینه تلاش کنند. همین حالا 5سالن  در کشور از سالن های 1200نفره تا 5000نفر در حال احداث است وتا یک سال آینده به بهره برداری خواهد رسید امیدواریم در همدان نیز بخش خصوصی وارد شود.

 حمید رضا نوربخش هنرمند شناخته شده کشور و خواننده گروه قمر در این کنسرت با اشاره به مسائل پیش آمده گفت: آقای ارجمند که امروز شخصا به کنسرت تشریف آوردند ، با همکاری آقای عبادی تلاش کردند برخی مسائل حل شد اما مسائلی بود که ظاهرا به اداره ارشاد شهرستان مربوط است وگله های ما سرجای خود باقی است و امیدواریم پس از این با هنرمندان با احترام بیش تری برخورد شود ،رئیس اداره ارشاد شهرستان شخصا به هنرمندان توهین کرد ،متاسفانه ظاهرا برخورد خوبی در این شهرستان با هنرمندان نمی شود

نوربخش افزود: به نظر من بایستی خود هنرمندان مسائل را پیگیری کنند ازطریق نهادهای ذیربط و خانه هنرمندان و در درجه بعد مدیران ارشد فرهنگی در کشور باید بیش تر از این ها به حقوق هنرمندان توجه کنند خانه موسیقی تمام قد و محکم در مقابل توهین ها و اجحاف خواهد ایستاد و مورد همدان را نیز پیگیری خواهد کرد و در سرتاسر کشور هم دفاع خواهد کرد.

نوید دهقان سرپرست گروه قمر نیز گفت: متاسفانه یکی ازمشکلات اجرای موسیقی اجاره  سالن هاست به طور مثال اجاره ای که در تهران برای سالن تالار وحدت که سالن استانداردی است و 800نفر ظرفیت دارد دریافت می شود با مبلغی که برای سالن ابن سینای همدان با 480 نفر گنجایش برابر است و این مبلغ برای اجرا در شهرستان بسیار زیاد است.

 سرپرست گروه قمر ادامه داد : سوال من این است که مسئولان فرهنگی استان آیا یک برنامه عزمی برای پاسداری و حراست از فرهنگ دارند یا خیر؟ من اولین بار که در همدان کنسرت برگزار کردم 23سال داشتم و امروز در آستانه 30 سالگی 5کنسرت در همدان برگزار کرده ام من در این شهر بزرگ شده ام و مردم این شهر را می شناسم و بارها گفته ام همدان خانه دوم  گروه قمر است اما مسئولان به این نکته توجه نمی کنند و مدت ها برای اخذ مجوزوبرای یک نامه مدت ها وقت صرف می کنیم. 32 روز پیش مجوز صادر شده است اما دو روز قبل اجازه فروش بلیت می دهند چرا به چه دلیلی؟ هر روز می گویندپوستررا باید ببینیم ، بلیت را باید ببینیم ، من به این دوستان عرض می کنم اگر شما شان خود را نمی شناسید بنده به شان خودم آگاهم و برای خودم احترام قائل هستم. 


برچسب ها: موسیقی همدان ، نوید دهقان ، حمیدرضا نوربخش ، کنسرت گروه قمر درهمدان ،

تعداد کل صفحات: 2 1 2