چهارشنبه 10 آذر 1395

خواستن، وظیفه من است

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

خواستن، وظیفه من است

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
خواستن، وظیفه من است
زهرا حاجیلو دانش‌آموخته عمران است. او حدود 2 سال است که در روستای الفاوت در سمت دهیاری خدمت می‌کند . الفاوت یکی از روستاهای توابع جوکار ملایر در استان همدان است...
1395/09/09
 زهرا حاجیلو دانش‌آموخته عمران است. او حدود 2 سال است که در روستای الفاوت در سمت دهیاری خدمت می‌کند . الفاوت یکی از روستاهای توابع جوکار ملایر در استان همدان است. این روستا در 30 کیلومتری مسیر همدان به ملایر قراردارد. الفاوت  جزو دهستان ترک غربی و گویش مردم آن ترکی است، حدود 1500 نفر در قالب 350 خانوار جمعیت دارد و بیشتر مردم  آن کشاورز هستند.حاجیلو که اهل روستای الفاوت است، در گفت‌وگو با همشهری از فعالیت‌هایش به عنوان یک دهیار زن می‌گوید.
  •  پیش از این‌که به دهیاری الفاوت انتخاب شوید چه فعالیتی داشتید؟
پیش از این‌که به دهیاری الفاوت انتخاب شوم 2 سال در یکی از روستاهای مجاور به نام شاه کندی (شادکندی) دهیار بودم. من اولین دهیار آنجا بودم. این روستا 50 خانوار جمعیت دارد و در 3 کیلومتری الفاوت واقع شده است. وقتی من به آنجا رفتم، این روستا گاز نداشت پس از پیگیری‌های دهیاری به همت بخشدار جوکار و فرماندار ملایر بخشی از مشکلات روستا حل شد. مردم روستا وضع مالی خوبی داشتند و فقیر نبودند اما نهادی یا فردی نبود که آنها را جمع و مشکلات را حل کند. با کمک مردم مسجد تعمیر شد، قنات روستا نیز با خودیاری مردم لایروبی شد.
  • حضور یک زن در روستا به عنوان دهیار چه واکنشی از طرف مردم را در پی داشت؟
مردم روستای شاه کندی ابتدا اطمینان نداشتند که من بتوانم کارهای اجرایی انجام دهم. اما پس از این‌که چند مورد از مسائل و مشکلات روستا برطرف شد اطمینان آنان نیز جلب شد. من مدتی که آنجا بودم اعتبار خوبی برای روستا جذب کردم.
  • چه شد که به روستای الفاوت آمدید؟
من سال 1393 همزمان دهیار 2 روستای شادکندی و الفاوت بودم اما بعد از 20 اردیبهشت سال 1394 رسما تنها در روستای الفاوت مشغول به کار شدم. به دلیل این‌که اهل روستای الفاوت هستم شورا و بخشداری تصمیم گرفتند که در اینجا خدمت کنم.
  • به نظر می‌رسد الفاوت روستای مهاجرفرستی باشد علت مهاجرت مردم چیست؟
یکی از دلایل مهاجرت کمبود آب است. حدود 8 سال پیش از این سدی را در مسیر باغ‌های روستا احداث کردند که باعث شد بخشی از باغ‌های روستا خشک شود. ابتدا قرار بود از آب این سد برای آبیاری زمین‌ها و اراضی روستا استفاده شود اما وقتی آب در پشت سد قرار می‌گیرد بخار می‌شود و مردم نتوانسته‌اند تاکنون از آب این سد استفاده کنند. متاسفانه این سد باعث اختلاف بین روستای «قدیمی» و الفاوت شده است.
  • شما برای رفع چالش چه کار کردید؟
امسال تلاش زیادی کردم و بخشدار جوکار نیز همکاری کردند تا بتوانیم از سال آینده زراعی از آب این سد استفاده کنیم.
  • روستا علاوه بر سد چه منابع دیگری دارد؟ وضع قنات چگونه است؟
قنات اصلی روستا 40 حلقه چاه دارد. مسیر کانال قنات از روستا می‌گذشت. از سال 1386 که معابر روستا بهسازی و ارتفاع سطح خیابان و کوچه‌ها از چاه‌های قنات بیشتر شد،سطح قنات پایین رفته و شیب خود را از دست داده است. حالا برای این‌که آب از این مسیر هدایت شود یا باید کف خیابان را برداریم تا به حالت پیش از بهسازی برگردد یا این‌که کانال‌کشی و لوله‌کشی جدیدی انجام دهیم که بسیار هزینه‌بر است.
  • کشت زمین‌های روستا چیست؟
بیشتر محصول روستا گندم است که700 تن محصول می‌دهد. البته باغ انگور هم داشت که بیشتر آن خشک شده است.
  • امکانات تحصیلی و بهداشتی روستا چه شرایطی دارد؟
خوشبختانه خوب است. مدرسه ابتدایی و دبیرستان و هنرستان برای دخترها و پسرها داریم و روستا از نظر تحصیلی شرایط خوبی دارد خانه بهداشت آن نیز فعال است.
  • از نظر گردشگری روستا چه جاذبه‌ای دارد؟
 الفاوت در مسیر ترانزیتی است و شرایط خوبی دارد. بخشی از تپه‌های روستا برای پاراگلایدر مناسب است و به تازگی افراد زیادی برای پاراگلایدر سواری به اینجا می‌آیند. اگر اهالی راضی باشند فضایی را در اختیار این دوستان قرار می‌دهیم تا شرایط جذب گردشگر هم فراهم شود.
  • تعامل شما با اعضای شورا چگونه است؟
اعضای شورا 3 نفر هستند و ارتباط خوبی بین دهیاری و شورا وجود دارد. حاصل این همکاری اتفاقات خوبی برای روستا بوده است. روستای ما پیش از این غسالخانه نداشت اولین کار من ایجاد یک غسالخانه بود. سپس دیوارکشی آرامستان را انجام دادیم. نهال‌هایی که اهالی روستا در آرامستان می‌کاشتند از بین می‌رفت و این دیوارکشی باعث شد درخت‌ها حفظ شود. البته علی ترابی بخشدار جوکار همیشه در کنار ما بوده است.
  • به مدیریت پسماند چقدر توجه کرده‌اید؟
در مرکز روستا استخر بزرگی وجود دارد که به دلیل نرسیدن آب قنات که پیش‌تر علت آن را ذکر کردم خشک بود و اهالی فاضلاب و زباله‌ها را در آن رها می‌کردند. این کار باعث بوی تعفن در روستا شده بود و اهالی می‌خواستند آن را پرکنند. از این کار جلوگیری و حدود 800 متر در داخل روستا برای هدایت پساب‌های سطحی جدول‌گذاری کردیم. مشکل حل شد و آب‌ها موقتا به خارج از روستا منتقل شد. برای پسماند روستایی نیز محلی را خارج از روستا در نظرگرفته‌ایم که هفته‌ای 3 روز زباله‌هاجمع‌آوری و دفن می‌شود.
  • بودجه دهیاری از چه راهی تامین می‌شود؟
بودجه دهیاری از طریق استانداری تامین می‌شود. برای تامین روشنایی معابر به دلیل همکاری نکردن اداره برق مجبور شدیم از بودجه دهیاری هزینه کلاهک‌ها و سیستم روشنایی را تامین کنیم.
مشارکت مردم الفاوت رضایت‌بخش است؟
مردم معمولا همیاری و همکاری خوبی دارند به ویژه در بحث قنات بسیار کمک کردند و 60 روز کاری هر روز 15 نفر در قنات‌ها به  کار مشغول بودند و آن را لایروبی کردند.
  •  مهم‌ترین ویژگی کاری شما چیست؟
مطالبه کردن را وظیفه خودم می‌دانم و مدام از مسئولان درخواست می‌کنم به روستا بیایند و مشکلات مردم را از نزدیک ببینند. خوشبختانه مسئولان هم همکاری خوبی دارند.
  • اهالی روستا تاکنون واکنش منفی هم داشته‌اند؟
هیچ وقت با من مخالفت نمی‌کنند حتی در مورد مسأله بیمه همیشه رضایت خود را ابراز می‌کنند اما گاهی احساس می‌کنم حرف من را باور نمی‌کنند و فکر می‌کنند مشکلات را پیگیری نکرده‌ام. در این مواقع معتمدین محلی را به اداره‌ها و نهادهای مربوطه می‌برم تا بدانند کم کاری نکرده‌ام.
  • هنوز صنایع دستی در روستا رونق دارد؟
تا 8 سال پیش دار قالی در روستا زیاد بود اما امروز شاید 5 یا 6 خانواده فرش می‌بافند. البته سبدبافی و مرواربافی به تازگی رونق خوبی پیدا کرده است.
  • از وضع دامپروری هم بگویید.
وام مسکن بافت سنتی روستا را از بین برد. پیش از این خانه‌های روستایی منطقه همه 2 طبقه بود. طبقه زیرین به نگهداری حیوانات و انبار علوفه اختصاص داشت و طبقه بالا برای زندگی خودشان استفاده می‌شد اما از زمانی که برای مقاوم‌سازی، بهسازی و بازسازی خانه‌های روستایی وام پرداخت می‌شود همه خانه‌ها به صورت یک طبقه ساخته می‌شود.
 به عبارت دیگر، فضایی برای نگهداری دام در نظر نمی‌گیرند و دام‌ها را می‌فروشند. درنتیجه درآمد کاهش یافته و مهاجرت بیشتر شده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%8C-%D9%88%D8%B8%DB%8C%D9%81%D9%87-%D9%85%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، الفاوت ،

یکشنبه 7 آذر 1395

شهر را به هم ریخته‌اند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،توسعه پایدار ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،

شهر را به هم ریخته‌اند

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
شهر را به هم ریخته‌اند
در یک دهه گذشته امیر خجسته از معدود نمایندگانی بوده که در دوران نمایندگی مجلس به موضوع محیط زیست و میراث فرهنگی توجه داشته و در نطق ها و اظهارنظرهای خود مدام از نابودی باغ‌های استان و میراث فرهنگی سخن گفته و مسأله آب همدان را پیگیری کرده است....
1395/09/07
 در یک دهه گذشته امیر خجسته از معدود نمایندگانی بوده که در دوران نمایندگی مجلس به موضوع محیط زیست و میراث فرهنگی توجه داشته و در نطق ها و اظهارنظرهای خود مدام از نابودی باغ‌های استان و میراث فرهنگی سخن گفته و مسأله آب همدان را پیگیری کرده است. او همچنین رویکرد مثبتی به فعالان مدنی در حوزه های یادشده داشته و به صورت فصلی برای پیگیری دغدغه های فعالان مدنی با آنان نشست برگزار کرده است. نماینده مردم همدان، فامنین و قهاوند در گفت و گو با همشهری به پرسش هایی درباره موضوع فضای سبز شهری و فعالیت تشکل‌های غیردولتی پاسخ می‌دهد.
  • مدتی پیش اعضای شورای اسلامی شهر از ساختن برج 82 طبقه‌ای با عنوان برج سبز خبر دادند که با مخالفت فعالان محیط زیست روبه رو شد. نگاه شما به اجرای چنین طرح هایی چیست؟
ما با بلندمرتبه‌سازی و برج در شهر مخالف نیستیم. رشد عمودی شهر نه تنها بد نیست بلکه مثبت هم است. در همه جای دنیا ما با چنین پدیده ای روبه‌رو هستیم اما قرار نیست ما با بلندمرتبه‌سازی به مناظر طبیعی شهر آسیب بزنیم. مدیران شهری و شورای اسلامی شهر در همدان باید جانمایی درستی را پیگیری کنند و به الوند و چشم‌اندازهای گردشگری ما آسیب نزنند.
  •  شهرسازی امروز همدان به طور کلی چه وضعی دارد؟
در خیابان های اصلی و مرکزی شهر همدان بلندمرتبه‌سازی می کنند اما در شهرهای دیگر چنین اجازه ای را نمی دهند. شهر را به هم ریخته اند، شهر را پرترافیک کرده‌اند. این چه وضعی است؟ به فضای سبز و محیط زیست این شهر آسیب وارد کرده‌اند و من جدا با این شیوه شهرسازی در همدان مخالف هستم.
  • برای رشد عمودی شهر چه پیشنهادی دارید؟
من از شهرداری و شورای اسلامی شهر انتظار دارم برای این منظور سایتی در نظر بگیرند، تعیین تکلیف کنند و شهرکی را طراحی کنند که با بافت قدیم شهر فاصله داشته باشد. دوم این‌که از دامنه کوه های همدان از جمله الوند و عباس‌آباد فاصله داشته باشد. به طور مثال اطراف شهرک مدنی برای این طرح مناسب است.
  • با سرمایه‌گذارانی که در شرایط فعلی به همدان می آیند چه باید کرد؟
ما نباید سرمایه‌گذار و سرمایه ها را از دست بدهیم اما باید فکر هم داشته باشیم. باید بتوانیم برای 200سال آینده فکر کنیم، برنامه‌ریزی کنیم و برای دهه ها و قرن های آینده پیش‌بینی داشته باشیم نه این‌که امروز بگوییم فعلا سرمایه و پولی را دریافت کنیم و به آینده و آیندگان نیندیشیم. امروز محیط زیست نیاز به توجه ویژه در کشور دارد. در واقع همان مقداری که ما در کشور به مفاسد اقتصادی توجه می کنیم و می‌گوییم فساد اقتصادی نظام را متزلزل می کند، همان قدر هم باید به محیط زیست داشته توجه باشیم.
  • به تازگی برخی باغ‌ها با مجوز کمیسیون ماده 7شهرداری تخریب شده، صدور چنین مجوزهایی درست است؟
توجه به محیط زیست هم از اولین اولویت های ما است اما متاسفانه خیلی ها درک نمی کنند که تنفسگاه همدان را نباید نابود کنیم، باغ ها را نباید قلع و قمع کنیم. درک نمی کنند که درخت ها را نباید قطع کنیم و با فضای سبز نباید کاسبی کنیم. من می گویم با عنوان هایی مثل برج سبز و آپارتمان سبز، شهر را تخریب نکنند.
  • درباره کمبود آب شرب و کشاورزی همدان چه باید کرد؟
قنات های همدان را قربانی شهرسازی کرده اند. ما در شهر همدان صدها قنات تاریخی داشتیم که به علت عملکرد غلط مدیران یا از بین رفته یا کور شده است. شهرداری، شورای شهرو اداره آب و فاضلاب احیای قنات ها را باید در اولویت کار خود قرار دهند.
 احیای قنات‌های شهر کم‌هزینه‌ترین راه برای تامین آب است و می‌تواند بخشی از آب شرب شهروندان را تامین کند. همدان با کمبود آب روبه‌رو است و متاسفانه مسئولان حساسیت کافی و راهکار عملی ندارند.
  • مصرف عمده آب استان در زمینه صنعت و کشاورزی است. راهکار کوتاه‌مدتی برای کنترل مصرف وجود دارد؟
علاوه بر صنعت ، در حوزه کشاورزی  هم کمبود آب داریم. بارها گفته شده کشاورزی همدان باید متحول بشود، نوع کشت تغییر کند و شیوه آبیاری فعلی نیز دگرگون شود. نماینده نمی تواند برنامه بدهد. ما از وزارتخانه‌های مربوطه مطالبه می کنیم و می خواهیم.
من از وزیر کشاورزی خواسته ام  برای کشت‌هایی که مصرف زیادی دارند تعیین تکلیف کنند و کشت جایگزین داشته باشند. چاه های بسیاری را در سال‌ جاری مسدود کرده اند هرچند مخالفت هایی وجود داشت اما به صورت جدی پیگیر هستند و ما هم در مجلس دنبال می کنیم.
  • صدور مجوز برای نهادهای مدنی همچنان زمان بر است. با توجه به ارتباط مثبتی که شما با تشکل ها دارید چه راهکاری را پیشنهاد می‌کنید؟
اعضای تشکل های مدنی به ویژه تشکل های حوزه محیط زیست افراد خوب و صادقی هستند که به آینده کشور عشق دارند. آنها علاقه مند هستند تنفسگاه های شهر برای آیندگان حفظ شود و محیط زیست که ضروری برای  بشر و آیندگان است تخریب نشود. من بارها با تشکل های محیط زیستی و میراث فرهنگی همدان جلسه داشته‌ا م که بسیار از این دوستان آموخته‌ام. من فکر می کنم دستگاه های مدیریتی، امنیتی و اطلاعاتی استان اگر با این دوستان نشست و جلسه حضوری داشته باشند متوجه می شوند افراد دلسوزی هستند و عمر، وقت و سرمایه خود را گذاشته اند تا از محیط زیست دفاع کنند. ما استقبال می کنیم و همه دستگاه هایی که اشاره کردم هم باید استقبال کنند.
اگر گفت‌وگو شکل بگیرد در فعالان مدنی صداقت خواهند دید و اعتماد خواهند کرد. من همیشه تأکید کرده‌ام صدور مجوز برای سازمان های مردم نهاد در کشور باید تسهیل شود. در مجلس هم به طور جدی این مساله را  دنبال می کنیم.


برچسب ها: همشهری همدان ، گفت وگوبا امیرخجسته ، برج سازی در همدان ،

اساس فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی مشارکت مردم است

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
اساس فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی مشارکت مردم است
مسئولان ارشد استان با پیروی از سیاست‌های دولت، بهبود وضع فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی را در همدان پیگیری می‌کنند به طوری که بیش از 300 تشکل مردم‌نهاد دارای مجوز در استان فعال هستند و 23 حزب و گروه سیاسی در دوران دولت جدید مجوز فعالیت دریافت کرده‌اند...
1395/09/06
مسئولان ارشد استان با پیروی از سیاست‌های دولت، بهبود وضع فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی را در همدان پیگیری می‌کنند به طوری که بیش از 300 تشکل مردم‌نهاد دارای مجوز در استان فعال هستند و 23 حزب و گروه سیاسی در دوران دولت جدید مجوز فعالیت دریافت کرده‌اند. در گفت‌و‌گویی که با محمدابراهیم الهی‌تبار معاون سیاسی امنیتی استاندار انجام داده ایم از وضع رسانه‌ها، تشکل‌های مدنی و فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی که در استان انجام شده پرسیده‌ایم.
  • سیاست‌های فرهنگی و اجتماعی دولت چگونه پیگیری می‌شود؟
یکی از کارهایی که دولت تدبیر و امید انجام داد این بود که توجه به حوزه‌های اجتماعی و فرهنگی را به صورت عالمانه در دستور کار قرار داد و استفاده از صاحب‌نظران را به عنوان یکی از راهبردهای اصلی خود برگزید. تمام مسئولان کشور نسبت به آسیب‌های اجتماعی دغدغه‌مند هستند.وزارت کشور به نمایندگی دولت می‌گوید هر پروژه‌ای که تعریف می‌شود باید یک پیوست فرهنگی و پیوست مطالعات اجتماعی همراه داشته باشد. ما نمی‌توانیم پروژه‌ای را اجرا کنیم و توجهی به پیامدهای فرهنگی و اجتماعی نداشته باشیم.
  • چه حوزه‌هایی برای دولت اهمیت بیشتری داشته است؟
وزارت کشور با حضور صاحبنظران در 2 بخش این موضوع را دنبال می‌کند؛ در بخش سرمایه اجتماعی و بحث رصد تحولات اجتماعی جامعه. در هر 2 مورد وضعی را شاهد بودیم که جای تامل و تفکر داشت. حجم آسیب‌هایی که در جامعه وجود دارد، نگرانی که در حوزه جمعیتی وجود دارد، نگرش‌هایی که مردم در حوزه سرمایه اجتماعی دارند، پنداشت‌ها و نگرش‌هایی که مردم نسبت به آینده خود دارند این‌ها زنگ خطری بود برای همه که باید به فکر طرحی نو باشند و تغییر رویه و نگرش‌های جدیدی برای پرداختن به موضوع داشته باشند.
  •  آسیب‌ها از سوی مدیران درک و پذیرفته شده، آیا دغدغه‌ و برنامه‌ای برای حل و رفع مشکلات به صورت جدی وجود دارد؟
این دغدغه ایجاد شد. امروز با آمار و اطلاعات، مجلس نسبت به مسائل اجتماعی و فرهنگی دغدغه‌مند شده است، دولت دغدغه‌مند شده و یک تقسیم کار ملی شکل گرفته که همه بر سرآن توافق دارند و مصمم به پیگیری هستند. برخی مسائل باید به صورت اورژانسی حل شود و برخی موارد نیز نیاز به برنامه‌ریزی درازمدت دارد. من فکر می‌کنم دولت توانسته ورود خوبی به این مسائل داشته باشد. امروز شرایط خوب است و رو به جلو هستیم.
  • آیا ارتباط فرهنگی بین دولت و ملت به صورت عمیق وجود دارد؟
صحبت‌های آقای روحانی در نمایشگاه سراسری مطبوعات امسال بسیار قابل تامل است. رئیس جمهوری گفت درست است که ما دیپلماسی و توان نظامی قوی داشته باشیم، اما باید به فرهنگ هم به صورت ویژه توجه کنیم. ایشان مثال جالبی نیز عنوان کرد؛ شهر موصل را مثال زد که با آن همه تجهیزات نظامی در کمترین زمان سقوط کرد چراکه دلبستگی فرهنگی به حکومت نبود و اعتماد اجتماعی وجود نداشت.
  • منظورم این است که از ظرفیت‌های فرهنگی چقدر استفاده می‌شود؟
ما کشوری هستیم که هم هویت ملی و هم فرهنگ دینی غنی داریم. ما پایه‌گذار بسیاری از تمدن‌های بزرگ بودیم، ما پایه‌گذار بسیاری از علوم جدید بودیم اما نتوانستیم از این ظرفیت به درستی استفاده کنیم. در گذشته هم از نظر غنای نیروی انسانی و هم غنای فرهنگی بهره خوبی نبرده‌ایم.
  • در زمینه مشارکت‌های اجتماعی چه برنامه‌ای وجود دارد؟
بهترین کار مشارکت مردم است. اولین چیزی را که باید تقویت کنیم این است که مردم احساس کنند حضور و نقش آنها سرنوشت‌ساز و موثر است، باید به مردم نقش داد تا وارد کارزار شوند. آنها ممکن است اشتباه کنند. ما نباید هزینه اشتباه کار جمعی و حضور مردم در عرصه‌های مختلف را بالا ببریم چه در حوزه فرهنگی چه اجتماعی و چه سیاسی. باید تلاش کنیم این اعتماد و اعتماد به نفس را در مردم به وجود بیاوریم تا مردم احساس کنند که می‌توانند اثرگذار و نقش آفرین باشند. این عاملی برای افزایش اعتماد اجتماعی می‌شود.
  • ساز و کار دولت در این زمینه چیست؟
دولت سازوکارهای زیادی دارد. ابتدا باید به این مسأله برسیم که مجلس ما چقدر می‌تواند به معنای واقعی کلمه افکار عمومی و افراد جامعه را نمایندگی کند، شوراهای اسلامی شهر چقدر می‌توانند مردم را نمایندگی کنند، تشکل‌های مردم نهاد ما چقدر جرات و توان حضور دارند و چقدر مورد حمایت قرار می‌گیرند، احزاب سیاسی ما چقدر می‌توانند توانایی و جرات حضور داشته باشند. همه اینها می‌تواند اثرگذار باشد.
  • این سیاست‌گذاری و تصمیم‌سازی که دولت در عرصه‌های فرهنگی اجتماعی دنبال می‌کند چقدر در استان همدان نمود پیدا کرده است؟
استان همدان مانند سایر نقاط کشور در این تحولات حضور داشته و نقش‌آفرینی کرده است. بیش از 300 تشکل مردم نهاد در استان داریم و بسیاری از برنامه‌ها و کارهایی که در استان صورت می‌گیرد از سوی انجمن‌های غیردولتی انجام می‌شود. این تشکل‌ها علاقه مند هستند، با هزینه کم کار انجام می‌دهند، اثرگذاری بسیار بالایی نیزدارند و مردم هم اعتماد بیشتری به آنان دارند.
  • نسبت به دولت پیشین وضع چگونه است؟
ما به 23 حزب و گروه سیاسی مجوز داده‌ایم در صورتی که این عدد در دولت پیشین کمتر از 10 بود. فضایی که برای حضور تشکل‌های اجتماعی، سیاسی و فرهنگی وجود دارد به‌رغم نامهربانی‌هایی که وجود دارد بهتر شده است. این مسیری است که ما انتخاب کرده‌ایم و باید در آن پیش برویم.
  • آیا برای نقش آفرینی مردم و اعتمادسازی کاری صورت گرفته است؟
تجربه نشان داده هرکجا دچار مشکل بودیم و مردم وارد شدندو نقش داشتند مشکل را حل کرده‌اند اما هرکجا دچار مشکلی شدیم که برطرف نشده باید بدانیم مردم نقش خود را پیدا نکرده‌اند و انگیزه‌ای برای حضور نداشته‌اند. سمت وسوی حرکت ما باید زمینه‌سازی برای مشارکت مردم و حضور مردم باشد تا افزایش سرمایه اجتماعی، اعتماد عمومی، مشارکت اجتماعی و رضایت عمومی را فراهم کنیم.
  • در حوزه رسانه‌ها چه حرکتی صورت گرفته است؟
گفته می‌شد امسال حجم استقبال از نمایشگاه مطبوعات کمرنگ‌تر بوده. باید عرض کنم رسانه‌ها از یک مقطع زمانی عبور کرده‌اند که فضایی برای فعالیت چندان وجود نداشت، مطبوعات رونق نداشت و فعالیت در این زمینه نیز با هزینه زیادی همراه بود اما امروز نگرش و گرایش دولت این است که ظرفیت حضور رسانه‌ها را در کشور تقویت کند و این را نشان داده است. در آغاز کار این دولت به دلیل این‌که از دوره‌گذار وارد دوره جدید شده بود حضور گسترده‌تر مطبوعات را شاهد بودیم اما امروز مطبوعات ما روند طبیعی را طی می‌کنند و به یک حالت ثبات رسیده‌اند. در دولت تدبیر و امید هزینه هم داده شد تا به شرایط فعلی رسیدیم. من ازعلی جنتی وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکر می‌کنم که زحمات زیادی در این زمینه کشیدند و اثرگذار هم بودند. هرچند مخالفت‌ها و نامهربانی‌ها زیاد بود اما ایستادند و سیاست‌های دولت را پیگیری کردند.
  • آیا تفاوت دیدگاه این 2 وزیر در عرصه فرهنگ موثر خواهد بود؟
قانون اساسی ما مبتنی بر آرای مردم است و مردم دولتی را انتخاب کرده‌اند که برنامه‌ آن حمایت از رسانه و فرهنگ است. وزیر سابق هم سیاست‌های دولت را پیگیری می‌کرد. آقای صالحی امیری هم از جنس فرهنگ هستند و دیدگاه‌های خوبی دارند و امید خوبی در عرصه رسانه ایجاد کرده اند.
  • در همدان بخش خصوصی نتوانسته رسانه را مدیریت کند. سیاست‌های شما برای تقویت رسانه‌ها چیست؟
در سطح کلان باید برخی برنامه‌ها پیگیری شود اما ما در حد توان در استان از رسانه‌ها حمایت می‌کنیم. متاسفانه از نظر منابع مالی کشور شرایط خوبی ندارد و دلایل آن را همه شاهد هستند و می‌دانند. ما کارگروهی را در حوزه رسانه در استان تعریف کردیم که متولیان حوزه مطبوعات و رسانه در این مجموعه حضور دارند و تغذیه‌کنندگان و تقویت‌کنندگان مجموعه هستند. به کل دستگاه‌ها اعلام کردیم اگر رسانه نقد کرد و حتی اشتباه کرد دستگاه‌های دولتی شکایتی نداشته باشند. مواردی هم بود که به دستگاه قضایی وارد شده بود و رسانه مقصر بود اما در مسیر حمایت از رسانه قرار گرفتیم تا رضایت شاکی جلب شود. در حوزه حمایت از خبرنگاران هم از خانه مطبوعات حمایت کردیم تا دوره‌هایی در زمینه توانمندسازی آنان برگزار شود. همچنان حمایت مادی و معنوی از خانه مطبوعات انجام شده است. پیگیری نیازهای جامعه خبری از مواردی بود که استان ورود پیدا کرد. دستگاه‌ها را مکلف کردیم تا سمت و سوی سیاست‌های مدیریت استان را اعمال کنند و از هر فرصتی که بتوانند از رسانه‌ها حمایت کنند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84%DB%8C%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%A7%D8%AC%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B9%DB%8C-%D9%85%D8%B4%D8%A7%D8%B1%DA%A9%D8%AA-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، الهی تبار ، مشارکت مدنی در همدان ،

چهارشنبه 3 آذر 1395

درختان دره مراد بیک؛ زیر تیغ

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،میراث فرهنگی ،زیست بوم ،گردشگری ،

درختان دره مراد بیک؛ زیر تیغ

نویسنده: حسین زندی / خبرنگار همشهری -همدان
درختان دره  مراد بیک؛ زیر تیغ
روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه هفته گذشته ده ها اصله درخت در محوطه بند دره مرادبیک همدان قطع شد اما هیچ یک از مسئولان پاسخ قانع‌کننده‌ای در این باره نمی دهند...
1395/09/03
روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه هفته گذشته ده ها اصله درخت در محوطه بند دره مرادبیک همدان قطع شد اما هیچ یک از مسئولان پاسخ قانع‌کننده‌ای در این باره نمی دهند.

شرح ماجرا
صبح روز چهارشنبه پس از تماس یکی از شهروندان باخبرشدم که باغ های مسیر جاده قدیم دره مرادبیک واقع در کوی استادان را تخریب می‌کنند. وقتی به منطقه رفتم با 3 کامیون 18 چرخ پر از تنه درخت روبه‌رو شدم و یک دستگاه جرثقیل که در حال بارگذاری درخت ها بود و کارگران در محل مشغول قطع درخت بودند.
ابتدا با کامران گردان سخنگوی شورای اسلامی شهر تماس گرفتم. او اظهار بی‌اطلاعی کرد و گفت: از بابک اسدی رئیس کنترل نظارت و اجرائیات شهرداری سوال کنید.
 اسدی اظهار کرد: روز سه‌شنبه یکی از شهروندان پس از شنیدن صدای اره برقی در این باغ تماس گرفت و نیروهای ما با مراجعه به محل متوجه شدند قطع این درختان با مجوز سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری صورت گرفته است و ما مواردی را که دارای مجوز است پیگیری نمی کنیم.
وی در پاسخ به این پرسش که شهرداری در چه مواردی مجوز قطع درختان انبوه را صادر می کند، گفت: شهرداری یا برای ساخت‌و‌ساز یا باغی که در مسیر خیابان است یا برای ایجاد فضای سبز مجوز صادر می‌کند .

درختان خشک
در تماس با معراج عاشورلو مدیرعامل سازمان پارک ها و فضای سبز شهرداری همدان به عنوان مسئول، ماجرا را شرح داد.
عاشورلو گفت: این باغ 150 اصله درخت کاملا خشک دارد و باید قطع شود. علاوه بر این عمر درختان این باغ بیش از 15 سال است، به بهره‌وری رسیده و باید قطع شود.
وی ادامه داد: ما مجوز احیا داده ایم که یک سوم از این درختان یعنی 40 اصله درخت خشک قطع و به جای آن 80 اصله درخت کاشته شود. درخت های این باغ صنعتی است و باید قطع شود.
وقتی به مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان گفتم بر اساس مشاهدات من و عکس‌هایی که گرفته ام برخی از درختان خشک نبوده و تعداد آنها به نظر بیشتر می‌آید، پاسخ داد: این کار با مجوز اعضای کمیسیون ماده 7 است و من نمی توانم به شما توضیح بدهم.

پسخن شاهدان
فرهاد گیتی‌جمال عضو انجمن حافظان الوند که هنگام قطع درختان در محل حضور داشته گفت: من در کنار باغ 3 کامیون پر از تنه درخت دیدم و یک جرثقیل بزرگ که داخل باغ بود و افرادی در حال قطع درختان باغ.
این فعال محیط زیست همدانی در واکنش به ادعای مسئولانی که از خشک بودن درختان صحبت کرده بودند، توضیح داد: هیچ‌یک از درختان این باغ خشک نبوده و با این‌که فصل پاییز است هنوز برگ هایی روی شاخه‌های بریده درختان مشاهد می‌شد.تعداد درختان بسیار بیش از عددی است که مدیران شهرداری اعلام شده است.
گیتی‌جمال اضافه کرد: درست است مالکیت این باغ شخصی است اما وظیفه همه ما حفاظت از فضای سبز و باغ‌های شهر است. با چه رویکردی مجوز نابودی درختان کهنسال صادر می‌شود؟
وی ادامه داد: با توجه به افزایش آلودگی های خودروها این درختان هستند که هوای شهر را تصفیه و تلطیف می‌کنند. در همه جای دنیا درختان کهنسال را ثبت و شناسنامه‌دار می کنند اما متاسفانه در شهر همدان با صدور این مجوزها موضوع کمربند سبز شهر را زیر سوال می‌برند.

مرگ باغ‌های همدان
این اولین‌بار نیست که فضای سبز شهری ازبین می‌رود و راه های تنفسی همدان مسدود می‌شود. اما این بار با مجوز کمیسون ماده 7 اقدام به قطع درختان جاده قدیم دره مراد بیک همدان کرده‌اند.
در طول 4 سال گذشته متاسفانه با مجوز شورای اسلامی شهر باغ هایی همچون باغ عمارت تاریخی ذوالریاستین، باغ بدیع‌الحکما، باغ عمارت جواهری از فضای سبز کاشته شده‌اند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AF%D8%B1%D8%AE%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1%D9%87-%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AF-%D8%A8%DB%8C%DA%A9%D8%9B-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%AA%DB%8C%D8%BA?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، درختان دره مرادبیک ، نابودی باغ های همدان ،

سه شنبه 2 آذر 1395

نمایش آثار عکاس همدانی در عراق

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

نمایش آثار عکاس همدانی در عراق

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نمایش آثار عکاس همدانی در عراق
آثار محمدهادی یونسی وقار عکاس همدانی این روزها در 3 شهر اقلیم کردستان عراق به نمایش درآمده است...
1395/09/02
 آثار محمدهادی یونسی وقار عکاس همدانی این روزها در 3 شهر اقلیم کردستان عراق به نمایش درآمده است. این نمایشگاه با عنوان «ایران در قاب تصویر» با همکاری اداره‌كل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان در شهرهای اربیل، دیانا (سوران) و شهر رواندوز برگزار می‌شود.
محمدهادی یونسی‌وقار متولد ١٣٧١ درهمدان است. او فارغ‌التحصیل رشته معماری است و بیشتر عکس‌های او نیز از جاذبه‌های معماری ایران است. آخرین نمایشگاه آثار او یک نمایشگاه گروهی بود که مهرماه گذشته در آرامگاه بوعلی همدان برگزار شد.

عکاسی از زیبایی‌های معماری
یونسی وقار در پاسخ به این پرسش که چگونه به عکاسی علاقه‌مند شده می‌گوید: از كودكی در فضای فرهنگی بزرگ شدم. پدرم به عکاسی علاقه داشت و در ایام آزادسازی آزادگان، فیلم مستند تهیه می‌کرد. اینگونه بود که از كودكی با این فضا آشنا شدم و از ١٧ سالگی به طور جدی آموزش‌ها را آغاز كردم.
این عکاس همدانی ادامه می‌دهد: در عكاسی به دنبال ثبت لحظه‌هایی هستم كه به راحتی از كنارش عبور می‌كنیم. در این شاخه از هنر به دنبال معرفی هرچه بیشتر كشورم هستم و بیشتر از طبیعت و زیبایی‌های معماری عكاسی می‌كنم.
وی با اشاره به سبک و شیوه‌ای که عکاسی می‌کند می‌گوید: سبك كاری من بیشتر معماری و لنداسکیپ است و بناهای یادمانی، جاذبه‌های معماری و زیبایی‌های سرزمینم را ثبت می‌کنم.

فراتر از مرزها
یونسی‌وقار با اشاره به نمایشگاهی که در اقلیم کردستان عراق برگزار کرده می‌گوید: خوشبختانه در شهر اربیل استقبال خوبی از نمایشگاه داشتیم امیدوارم در دیگر شهرها هم همین استقبال را شاهد باشیم.
وی اضافه می‌کند: مهرماه سال‌ جاری یک نمایشگاه گروهی با محمد و رضا خداویسی به مناسبت هفته جهانی جهانگردی در همدان برگزار کردیم. این نمایشگاه با عنوان «گردشگری برای همه» به مدت ١٤ روز در آرامگاه بوعلی سینا برگزار شد. در واقع برنامه‌ریزی نمایشگاه عراق نیز از آنجا آغاز شد. نمایشگاه عكس «ایران در قاب تصویر» با حمایت رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در كردستان عراق و اداره‌كل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان در چند بخش برنامه‌ریزی شد.
این هنرمند ادامه می‌دهد: تصاویر تهیه شده برای این نمایشگاه از ١١ استان ایران است كه ٤٠ تصویر برای ارائه انتخاب كرده و از بین آن ها ١٠ تصویر را به همدان اختصاص داده‌ام. برای این نمایشگاه بسته‌هایی دربرگیرنده بروشورهای معرفی ایران و همدان به زبان انگلیسی و عربی همچنین كارت پستال‌هایی از عکس‌های خودم را ارائه كرده‌ام.

ادامه نمایشگاه
معصومه مومنی دبیر اجرایی نمایشگاه «ایران در قاب تصویر» می‌گوید: هدف از برگزاری این نمایشگاه‌ها معرفی و تبلیغ جاذبه‌های ایران در راستای رونق صنعت گردشگری است. نمایشگاه 25 آبان در شهراربیل کردستان عراق واقع در پارك شاندر آغاز شد و به مدت 4 روز در این مكان برپا بود.
وی می‌افزاید: در ادامه در روز دوشنبه و سه‌شنبه اول و دوم آذرماه در شهر دیانا (سوران) میزبان تصاویر ایران بودیم و بعد از آن در روزهای چهارشنبه و پنجشنبه شهر رواندوز این میزبانی را عهده‌دار است. قرار است بعد از این در شهر سلیمانیه نیز نمایشگاه ایران در قاب تصویر چند روزی به معرفی جاذبه‌های کشور بپردازد.
مومنی به اهمیت برگزاری چنین نمایشگاه‌هایی اشاره و اضافه می‌کند : یكی از ابزار های تبلیغ صنعت سبز و امیدبخش گردشگری برگزاری همین نمایشگاه‌ها است كه هنر، عشق و زیبایی شناسی معماری ایران را دربردارد.
دبیر اجرایی نمایشگاه «ایران در قاب تصویر» می‌گوید: امید است این نمایشگاه فرصت مناسبی باشد برای تبلیغ نقاط مختلف ایران به خصوص همدان که در مسیر سفر به کشور عراق قرار دارد. امیدواریم با این داد و ستدهای فرهنگی هنری، مردم عراق، همدان را در فهرست مقاصد گردشگری و سفر خود برگزینند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D8%A7%D8%AB%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B9%D8%B1%D8%A7%D9%82?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، عکاسی همدان ،

دوشنبه 1 آذر 1395

یک شهر؛ یک گالری

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :هنر ،روزنامه همشهری ،

یک شهر؛ یک گالری

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
یک شهر؛ یک گالری
همدان یک گالری دارد که آن هم در تمامی طول سال فعال نیست. این شهر به گالری‌های تخصصی نیاز داردکه به شاخه‌های هنری مختلف بپردازند...
1395/09/01
همدان یک گالری دارد که آن هم در تمامی طول سال فعال نیست. این شهر به گالری‌های تخصصی نیاز داردکه به شاخه‌های هنری مختلف بپردازند.
این سخنان را ساجد بابایی هنرمند طراح و نقاش همدانی می‌گوید. وی که اولین نمایشگاه آثارش شامل 50 اثر از 22 تا 27 آبان ماه در گالری استاد زنگنه مجتمع آوینی برگزار شد متولد 1368 است و از دانشگاه آزاد همدان در رشته نقاشی مدرک کارشناسی دارد. به بهانه برگزاری اولین نمایشگاهش با این هنرمند همدانی گفت‌وگویی انجام داده‌ایم که با هم می‌خوانیم.
  • طراحی و نقاشی را از چه سالی آغاز کردید؟
سال 1389همزمان با این‌که در دانشگاه آزاد همدان قبول شدم به صورت حرفه‌ای کارم را شروع کردم. البته در هنرستان گرافیک خوانده بودم و دیپلم گرافیک گرفتم اما همزمان با ورود به دانشگاه به صورت تخصصی وارد این حوزه شدم. همچنان علاقه مند به هنر هستم و می‌خواهم نگاه خالصی به هنر داشته باشم. دوست دارم آن حسی راکه پیش از ورودم به این عرصه و شناخت کامل از هنر داشتم بار دیگر تجربه کنم.
  • آموزش‌های اولیه را کجا فرا گرفتید؟
خارج از مراکز آموزشی دولتی یعنی به غیر از هنرستان و دانشگاه هیچوقت آموزش ندیده‌ام اما پدرم خوشنویس و نقاش تجربی بود و مرا تشویق کرد این رشته را انتخاب کنم.
  • با توجه به آثار این نمایشگاه به نظر می‌رسد گرایش شما بیشتر به طراحی است. این علاقه از کجا می‌آید؟
موضوعی که همیشه برای من اهمیت داشته طراحی بوده. باور دارم که طراحی دید انسان را باز می‌کند . نقاشی، مجسمه‌سازی و دیگر رشته‌های هنری بر پایه طراحی صورت می‌گیرد. طراحی راه را باز می‌کند تا هنرمند نگاه دیگری داشته باشد. در واقع طراحی پایه تمام هنرها است حتی موسیقی و سینما، یعنی اگر یک موسیقیدان یا آهنگساز طراحی را بشناسد روی کار او تاثیر خواهد گذاشت و خلق اثرش را متحول می‌کند.
  • از کارهایی که در نمایشگاه ارائه شده بگویید. به نظر می‌رسد در خلق کارها از شیوه‌های مختلف بهره گرفته‌اید؟
کارهایی که در این نمایشگاه ارائه شده حدود 50 اثر است. بیشتر آنها با مداد و زغال کشیده و به 3 بخش تقسیم شده‌اند. بخشی از کارها با زمانبندی اجرا شده بدین معنی که هر اثر در مدت زمان بین 30 ثانیه تا 90 ثانیه خلق شده است. بخش دیگر کارهایی بوده که زمان در آنها چندان اهمیتی نداشته و طراحی‌های بلند مدت است. بخش سوم کارها هم به صورت انتزاعی خلق شده‌اند. آنچه در ذهن داشتم را روی کاغذ کشیده‌ام.
  • نقدی که به کارهای شما وارد است ناهماهنگی کارهاست. این نقد را می‌پذیرید؟
بله. این نقد وارد است که کارها با هم هماهنگی ندارد. این اولین نمایشگاه طراحی‌های من است. زمانی که تصمیم گرفتم این نمایشگاه را برگزار کنم تنها هدفم انتقال یک تجربه در شهر همدان بود. دوست داشتم از هر تکنیکی که کار کرده‌ام نمونه‌هایی را در این نمایشگاه ارائه کنم اما در نمایشگاه بعدی به صورت تخصصی و تحت یک عنوان کار خواهم کرد.
  • نقاشی‌هایی که با کاردک داشتید هم به طراحی نزدیک است.این طور نیست؟
بله همین‌طور است. اینجا همه کارها طراحی است حتی آن آثاری که با رنگ کار کرده‌ام. بازدیدکنندگان فکر می‌کنند نقاشی است اما طراحی با رنگ است. شما نقاشی نمی‌بینید. طرحی است که با رنگ کارشده و از ضربه‌های آزاد و رها استفاده شده و این چیزی بوده که مدت‌ها دنبال آن بودم.
  • زمان تعیین کردن چه تاثیری بر خلاقیت دارد؟
از وقتی کارم را آغاز کردم حس کردم زمان تولید و خلق اثر باید کوتاه شود و برای خودم محدودیت وقت تعیین کردم. زمان همیشه برای من اهمیت بسیاری دارد و این مساله در نقاشی‌هایم اثر بخش بوده. فکر می‌کنم تاثیر محدودیت زمان و تکرار این شیوه روی کیفیت کار تاثیر دارد و اجازه می‌دهد احساس شما خالصانه وارد کار شود. یک بخش کار، خالق اثر است، یک بخش دیگر اتفاق است. شما آنقدر سریع کار می‌کنید که ناخودآگاه خطایی از شما بر جا می‌ماند که زیباست و شما فرصت ترمیم و برطرف کردن خطا را ندارید. گاهی این سرعت منجر به پاره شدن کاغذ می‌شود یا کار خاصی خلق می‌شود که غیرمنتظره است.
  • نگاه شما به سایر هنرمندان نقاشی همدان چگونه است؟
واقعیت این است که در همدان علاوه بر پیشکسوت‌های هنر نقاشی، هنرمندان جوان بسیار خلاق و فوق‌العاده‌ای حضور دارند اما مسأله‌ای که وجود دارد این است که همه این هنرمندان به صورت منفرد در آتلیه شخصی خود کار می‌کنند و هنرمندان هیچ هماهنگی با یکدیگر ندارند.
  • عامل این منفرد بودن چیست؟
متاسفانه فردگرایی یکی از ویژگی‌های هنرمندان جامعه امروز شده است. معمولا در شهرهای کوچک این مسأله مشهودتر است. دلایل مختلفی مانند محدودیت‌های موجود در جامعه باعث جمع گریزی هنرمندان شده است. به نظرم اولین دلیل به خود هنرمند برمی گردد. وقتی ما می‌دانیم هنرمندی در یک شهر زندگی می‌کند. اما نمی‌دانیم کجاست و کسی او را نمی‌بیند در نتیجه آثارش هم دیده نمی‌شود و نمی‌تواند با دیگران ارتباط برقرار کند.
  • فکر می‌کنید فضاهایی که برای ارائه و نمایش آثار در شهر وجود دارد جوابگوی سلایق مختلف هست؟
همدان یک گالری دارد که آن هم در تمامی طول سال فعال نیست. در این شهر گالری تخصصی که به یک شاخه هنری بپردازد نداریم. اگر گالری‌های متعدد وجود داشته باشد که  هنرمندان آثار خود را ارائه کنند، شیوه‌ها و مکتب‌های جدید شکل می‌گیرد، ارتباط به وجود می‌آید و خلاقیت وارد آثار می‌شود اما این روند و چرخه را در همدان نمی‌بینیم. همدان پیشینه خوبی در زمینه هنر دارد. دانشگاه‌ها و مراکز آموزشی نیز در این زمینه تأثیر دارند. نبود گالری خصوصی از رشد هنر جلوگیری می‌کند. علاوه بر این‌که ساختن موزه هنرهای معاصر استان منتفی شد یکی دیگر از اتفاق‌های بد در این شهر از چرخه خارج شدن گالری شهرداری بود، تغییر کاربری این گالری آسیب بزرگی به هنرهای تجسمی وارد کرد.
  • شما برطرف شدن  این ضعف‌ها را چگونه مطالبه می‌کنید؟ آیا به سمت ایجاد تشکل‌های هنری رفته‌اید تا خواست‌های صنفی خود را از این طریق پیگیری کنید؟
نه تنها من بلکه تمامی دوستانم نیز پیگیری نمی‌کنند و این پیگیری نکردن دلایل گوناگونی دارد. اگر هنرمندان در کنار هم قرار بگیرند مطمئنا فضای کوچک فعلی تبدیل به فضای بزرگ تر می‌شود. یک هنرمند نمی‌تواند اثر تولید و انبار کند بلکه نیاز به فضایی دارد که آثارش را در معرض دید مردم قرار دهد.
  • خروج و مهاجرت هنرمندان از همدان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ آیا شما هم به فکر رفتن هستید؟
واقعیت این است که در همه استان‌های ایران وقتی فردی در زمینه رشته‌های هنری رشد می‌کند به حدی می‌رسد که احساس می‌کند باید بیشتر یاد بگیرد، بیشتر بفهمد و افراد بیشتری آثار او را ببینند، اما در شهرستان این امکان فراهم نیست. طبیعی است که برای جست‌و‌جوی بیشتر به شهر بزرگ‌تری برود. فعال‌‌ترین شهر هنری ایران تهران است. مورد دیگر محدودیت‌هایی است که در شهرستان‌ها وجود دارد. تمامی دوستان من در دانشکده نتوانستند در همدان نمایشگاه برپا کنند اما در تهران این اتفاق راحت‌تر می‌افتد. همین وجود گالری‌ها جذابیتی برای هنرمندان است که در یک شهر بمانند که متاسفانه در شهر و استان همدان ما از آن محروم هستیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DB%8C%DA%A9-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%9B-%DB%8C%DA%A9-%DA%AF%D8%A7%D9%84%D8%B1%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، طراحی همدان ، نقاشی همدان ،

دوشنبه 1 آذر 1395

کارنامه همدان در نمایشگاه مطبوعات

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

کارنامه همدان در نمایشگاه مطبوعات

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
کارنامه همدان در نمایشگاه مطبوعات
بیست و دومین نمایشگاه سراسری مطبوعات کشور از تاریخ 14 تا 21 آبان ماه در مصلی تهران برگزارشد...
1395/08/29
بیست و دومین نمایشگاه سراسری مطبوعات کشور از تاریخ 14 تا 21 آبان ماه در مصلی تهران برگزارشد. در این نمایشگاه همدان علاوه بر غرفه اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، 4 نماینده داشت. خیلی افراد از جانمایی غرفه‌های همدان گلایه داشتند. محمدرضا عارف مدیرعامل خانه مطبوعات استان درباره حضور اهالی فرهنگ همدان در این نمایشگاه توضیح می دهد.
  • وضعیت نمایشگاه امسال را چگونه دیدید؟
فکر می‌کنم اهالی رسانه در بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات کشور نسبت به سال‌های گذشته بیشتر و بهتر حضور داشتند و نمایشگاه فعال تر بود. جای امیدواری است که ما در آینده نزدیک شاهد باشیم رسانه‌ها جایگاه واقعی خود را در کشور پیدا کنند.
  • ارزیابی شما از حضور استان همدان در بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات چیست و نسبت به سال گذشته چه تغییری داشته است؟
رسانه‌های استان همدان نیز نسبت به سال‌های گذشته، بیشتر فعالیت می‌کنند. سال گذشته تنها یک روزنامه حضور داشت اما امسال 3 روزنامه و یک پایگاه خبری در این نمایشگاه شرکت کردند و حضور فعالی داشتند.
  • گله‌مندیهایی از سوی برخی رسانه‌های استان وجود داشت و امسال شرکت نکرده بودند. فکر می‌کنید علت چه بود؟
البته مواردی داشتیم. در سال‌های گذشته پایگاه خبری همدان‌پرس بسیار جدی ورود پیدا میکرد و از رسانه‌های موفق استان بود اما متاسفانه به دلیل ضعفهای مالی امسال نتوانست شرکت کنند که جای تامل و تاسف دارد و باید پیگیری شود. مشکلات باید برطرف شده تا سال‌های بعدی باز هم حضور داشته باشند.
  • یکی از اعتراضهای غرفه‌داران مطبوعات محلی در بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات به شیوه قرار گرفتن غرفه‌ها بود. آنها معترض بودند که چرا رسانه‌های محلی را دور از دسترس بازدیدکنندگان قرار دارد. خانه مطبوعات چه تدبیری برای سال‌های آینده اندیشیده است؟
من هم به نحوه ترکیب قرار گرفتن غرفه‌ها اعتراض دارم. غرفه‌های رسانه‌های استانی و محلی در حاشیه قرار می‌گیرد و بازدیدکنندگان کمتری از آن دیدن می‌کنند. رسانه ادارات کل فرهنگ و ارشاد استان‌ها به ترتیب حروف الفبا تقسیم می‌شود و همدان همیشه در پایان غرفه‌ها است که توجیه شده است و ما نیز پذیرفتهایم اما رسانه‌های محلی همه ساله در حاشیه هستند و در کل نگاه خوبی نشده و ظلم شده است.
  • پیشنهاد شما چیست؟
باید حرکتی صورت بگیرد، خانه‌های مطبوعات، ادارات کل فرهنگ و ارشاد و مطبوعات محلی باید مطالبه کنند و این مظلومیت را نپذیرند تا سال‌های آینده شاهد چنین ظلمی نباشیم. این مشکل باید اصلاح شود.
  • شما از طرف خانه مطبوعات همدان اقدامی انجام دادهاید؟
خانه مطبوعات همدان پیشقدم شده تا یک متن اعتراضی را آماده کند و پس از امضای مسئولان خانه‌های مطبوعات سایر استان‌ها تقدیم وزارتخانه کنیم و صدای اعتراض خود را به گوش مسئولان برسانیم تا سال آینده این معضل حل شود.
  • حضور نشریات محلی در نمایشگاه‌های سراسری چه تاثیری بر آنها استان دارد؟
حضور رسانه و اعضای رسانه‌ها به 2 موضوع کمک می‌کند؛ خود رسانه و مدیریت رسانه به دنبال رشد هستند و با حضور در نمایشگاه در یک فضای رقابتی قرار می گیرند و تلاش می‌کنند به نقطه مطلوب برسند. کارکنان و خبرنگاران نیز در این نمایشگاه،فضا را با استان خود مقایسه می‌کنند و کمبودهای شهر خود را آگاه می‌شوند. استان ما در برخی از موارد نسبت به سایر استان‌ها پیشروتر است و گاهی این تجربه‌ها و برتری‌ها انتقال داده می‌شود. این موارد در سایه تعامل رقم می‌خورد. خارج از غرفه‌ها در حاشیه نمایشگاه اتفاقات بهتر و جدیدی میافتد که بسیار مفید است. من معتقدم این رسم و تعامل به حرکت رو به جلو رسانه‌ها کمک می‌کند.
  • تعدادی از رسانه‌های چاپی به صورت منطقه‌های منتشر می‌شوند. گاهی هفته‌نامهای در کرمانشاه منتشر می‌شود اما اخبار و رویدادهای استان‌های همجوار مانند کردستان، همدان و ایلام را نیز پوشش می دهد یا بالعکس در همدان منتشر می‌شود و دیگر استان‌های غرب کشور را پوشش می دهد. این رسانه‌ها در بلاتکلیفی به سر می‌برند و راهکاری برای ارائه خدمات و حمایت از آنها وجود ندارد. برای چنین نشریاتی چه خدماتی از سوی خانه مطبوعات ارائه می‌شود؟
تاکنون خانه مطبوعات استان همدان در این باره کاری نکرده است. متاسفانه دراین زمینه اتفاقی نیفتاده که خانه‌های مطبوعات استان‌های منطقه چارهای برای این رسانه‌ها اندیشیده باشند. خانه‌های مطبوعات در استان‌های دیگر به صورت جدی پیگیر نبوده‌اند اما ما در استان همدان استقبال میکنیم و آمادگی داریم که خانه‌های مرتبط در این زمینه گردهم بیایند و جلسه مشترک داشته باشیم تا مشکلات، نقایص و حتی نقاط قوت را بررسی کنیم و مطالبات اینگونه از رسانه‌ها را پیگیری کنیم.
  • فکر می‌کنید چنین رسانه‌هایی موفق خواهند شد یا شما تجربه موفقی در طول دوران فعالیتتان شاهد بودید؟
در زمینه نشریه‌های منطقه‌های من نمونه‌ای را در سال‌های گذشته دیدهام که تاثیر‌گذار بود. نشریه‌های به نام نسیم غرب که در کرمانشاه منتشر می‌شد اما در غرب کشور توزیع می‌شد در همدان نیز بسیار موفق بود. به نظر من موفقیت این رسانه‌ها بستگی به مدیریت مجموعه‌ها دارد.اگر مسئولانه، درست و دلسوزانه به هر پدیده و هر مجموعه های بپردازیم به نتیجه می‌رسد. ما تاکنون ورود پیدا نکرده ایم اما اگر استقبال شود استان همدان به عنوان میزبان پیگیری واز خانه‌های مطبوعات غرب کشور دعوت می‌کند تا در کنار هم مطالبات رسانه‌ها را به صورت منطقه‌های پیگیری کنند تا یک صدا با عقلانیت به نتیجه برسیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%D8%B7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D8%A7%D8%AA


برچسب ها: همشهری همدان ، نمایشگاه مطبوعات ،

دوشنبه 1 آذر 1395

بازگشت به کودکی با «قصر نه پنجره»

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

بازگشت به کودکی با «قصر نه پنجره»

نویسنده: حسین زندی / خبرنگار همشهری -همدان
بازگشت به کودکی با «قصر نه پنجره»
سالن جلسات مجتمع آوینی همدان این هفته میزبان مراسم نقد کتاب «قصر نه پنجره» نوشته «آرزو شاطاهری» نویسنده حوزه ادبیات کودک و نوجوان در همدان بود...
1395/08/26
سالن جلسات مجتمع آوینی همدان این هفته میزبان مراسم نقد کتاب «قصر نه پنجره» نوشته «آرزو شاطاهری» نویسنده حوزه ادبیات کودک و نوجوان در همدان بود.
در این مراسم علاوه برآرزو شاطاهری، جمعی از نویسندگان و علاقه مندان کتاب و کودکان و نوجوانان حضور داشتند.

سخن نویسنده
آرزو شاطاهری درباره علت همذات پنداری خوانندگان با شخصیت‌های این کتاب گفت: من از 18 سالگی کار با کودکان را آغاز کردم و شناخت خوبی از کودکان دارم. از 18 سالگی وارد کانون پرورش کودکان و نوجوانان و مهدکودک‌ها شدم و کارم را با نمایش خلاق آغاز کردم. از آن زمان این موضوع در ذهنم ماندگار شد که کودکان چه ویژگی‌هایی دارند، به چه چیزهایی علاقه دارند چه مسائلی آنها را اذیت می‌کند و چه چیزی به آنها حس خوب می دهد. این موارد همیشه به من کمک کرده است.
نویسنده کتاب قصر نه پنجره افزود: ماجرای تخیل و تکنولوژی را همیشه به این صورت دیده‌ام که برای کودکان خیال‌پردازی است یعنی مانند خیمه‌شب‌بازی و جادوگری قدیم است. البته نمی‌خواهم به جنبه روان‌شناسانه بپردازم اما کودکان به جنبه جادوگونه فناوری توجه می‌کنند همان‌طور که ما به تلویزیون اینگونه نگاه می‌کردیم.

حضور کودکان
زهرا کاردانیان از اعضای انجمن کودک همرهان در این نشست گفت: 10 ساله که بودم در جلسه نقد کتابی شرکت کردم که در آن نشست محمود دولت‌آبادی و جواد مجابی نویسندگان بزرگ کشور در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان حضور داشتند. امروز هم کودکانی را در این جمع می‌بینم که با علاقه می‌شنوند و مرا به یاد کودکی‌ام می‌اندازند.
کاردانیان ادامه داد: شاید آن زمان در آن جلسه کودکانی بودند که تحت تاثیر همان نشست و با دیدار نویسندگان کتابخوان شدند. در این نشست هم کودکان ما با حضور در مراسم قطعا ترغیب می‌شوند و بیشتر می‌خوانند. در این مسیر باید قدر افرادی مانند آرزو شاطاهری را بدانیم که سرمایه انسانی کشور ما هستند. امیدوارم در کشور ما کتاب و کتابخوانی مهجور نباشد.
وی افزود: دوستان این جمع و نویسندگان کتاب چنین نشست‌هایی را در مدرسه‌ها نیز برگزار کنند تا دانش‌آموزان ما از نزدیک با کارهای نویسندگان آشنا شوند و رویکرد بهتری به کتاب داشته باشند.

آشتی با کتاب
مجید همتی متین داستان نویس همدانی که مجری‌گری این نشست را بر عهده داشت در باره حضور نویسندگان در مدرسه‌ها گفت: باید مدرسه‌ها و در راس آن مدیران آموزش وپرورش پیش‌قدم شوند و نویسندگان را به مدرسه‌ها دعوت کنند تا دانش‌آموزان را با کتاب و کتابخوانی آشتی دهند.
ساقی نعمت‌زاده یکی از نوجوانانی که در این نشست حضور داشت با اشاره به ویژگی‌های رمان قصر نه پنجره گفت: این رمان را دوست دارم. مهم‌ترین ویژگی این کتاب برای من این است که مرا به یاد کودکی‌ام می‌اندازد چیزی که قبلا بودم اما دیگر نیستم. به نظر من این کتاب می‌توانست بهتر و جذاب‌تر باشد.

از واقعیت تا انتزاع
طاهره فضلعلی نویسنده نیز در این نشست گفت: در ادبیات کودک و نوجوان ما کتاب‌هایی مانند قصر نه پنجره کم است. کتاب‌های تخیلی و فانتزی نسبت به ادبیات رئالیستی و واقع‌گرایانه درحوزه ادبیات کودکان و نوجوانان ما بسیار کمتر است و اگر هست ترجمه آثار دیگران است. کاش نویسندگانی باشند تا کتاب‌های تخیلی بنویسند زیرا کودکان و نوجوانان تخیل خوبی دارند و از چنین کتاب‌هایی لذت می‌برند.
وی ادامه داد: این کتاب در مورد خواب است و همه ما بارها فکر کرده‌ایم که خواب از کجا می‌آید و چرا خواب می‌بینیم. از این نظر خیلی جالب توجه بود اما مهم‌تر این‌که کتاب مملو از مواردی بود که کودکان دوست دارند مانند خوراکی‌ها، بازی‌ها و کارهای مورد علاقه آنها. این مسأله که یکی از شخصیت‌ها در پایان کتاب گله می‌کند که چرا پدر و مادرها برای آنان وقت نگذاشته‌اند از خواست‌های کودکان است.
فضلعلی ادامه داد: نوجوانان برخلاف کودکان به کتاب‌هایی که قطع خشتی دارند علاقه ندارند برای این‌که خود را بزرگ‌تر و متفاوت‌تر با کودکان می‌دانند. نویسنده این موضوع را رعایت کرده است. تصاویر هم به اندازه و خوب است. اما یک مورد آزار دهنده برای من در تصویرسازی این کتاب شکل قصر بود که گویی مانند قصرهای خارجی است. به نظرم بهتر بود تصویر ایرانی استفاده می‌شد.

تلنگر
زهرا طافیان نویسنده در این نشست گفت: یکی از نیازهای کودک بازی است و اگر به این نیاز توجه نشود و خانواده وقتی برای آن زمان صرف نکند همیشه حسرتی همراه آن شخص از کودکی تا بزرگسالی باقی خواهد ماند و احساس تنهایی می‌کند. نویسنده در کتاب به این موضوع بسیار توجه کرده وکتاب پر از جذابیت بود.
وی اضافه کرد: کنجکاوی‌های کودکانه در رمان ملموس و تلنگری برای ما بزرگسالان است که زمان بیشتری برای کودکانمان صرف کنیم.

   موضوع داستان
 آرزو شاطاهری با اشاره به موضوع داستان رمان قصر نه پنجره گفت: دختری در تمام دوران زندگی به دنبال یک خواب است و فکر می‌کند تمام اوقات خوش زندگی‌اش و تصویر خوشایندی که از پدر ومادر خود دارد یک خواب است اما دختری به نام ساقی به او کمک می‌کند و عکسی از پدر مادر او را برایش می‌آورد و به او می‌گوید این تصویر سندی است که تو متوجه شوی این خواب نیست و واقعیت دارد.
شاطاهری ادامه داد: این فرد برای این‌که بداند آیا این خواب در ذهن دیگران هم هست و دیگران هم این اوقات خوش را دارند یا نه، مدام کنکاش می‌کند و این ساقی است که به او کمک می‌کند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DA%AF%D8%B4%D8%AA-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%C2%AB%D9%82%D8%B5%D8%B1-%D9%86%D9%87-%D9%BE%D9%86%D8%AC%D8%B1%D9%87%C2%BB


برچسب ها: همشهری همدان ، قصر نه پنجره ،

یکشنبه 30 آبان 1395

حضور کمرنگ همدان در نمایشگاه مطبوعات

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

حضور کمرنگ همدان در نمایشگاه مطبوعات

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری
حضور کمرنگ همدان در نمایشگاه مطبوعات
بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات کشور پس از 8 روز به کار خود پایان داد و ده‌ها موسسه رسانه‌ای و مطبوعاتی در این رویداد فرهنگی شرکت کردند...
1395/08/29
 بیست و دومین نمایشگاه مطبوعات کشور پس از 8 روز به کار خود پایان داد و ده‌ها موسسه رسانه‌ای و مطبوعاتی در این رویداد فرهنگی شرکت کردند و کارنامه یک ساله خود را در معرض بازدید مخاطبان قرار دادند. گفته می‌شد این دوره با رشد 25 درصدی حضور اصحاب رسانه همراه بود. هرچند بنا به اظهار کارشناسان و بازدیدکنندگان دائم، نمایشگاه امسال رونق سال‌های پیشین را نداشت. در این میان گروهی از رسانه‌های محلی و استانی که تعداد آنها کمتر از 100 غرفه بود در بیست دومین نمایشگاه مطبوعات کشور شرکت کردند. درحالی که مجوز رسانه‌های بیشتر استان‌ها با این تعداد برابری می‌کند. این آمار نشان می‌دهد با وجود گذشت 22 دوره هنوز استقبال قابل قبولی از نمایشگاه نمی‌‌شود. گفته می‌شود شهرستان‌ها بیشتر مواقع در حاشیه‌اند و نادیده گرفته می‌شوند، اما بخشی از این نادیده گرفته‌شدن مربوط به کارکرد دست اندرکاران و کار به ‌دستان شهرستانی است. اگر در طول سال به دکههای روزنامه‌فروشی شهر همدان توجه کنیم، می‌بینیم کمتر نشریه‌های تداوم دارد و به صورت منظم منتشر می‌شود. نتیجه این بی نظمی را در نمایشگاه نیز میتوان دید. بیشتر نمونه کارها و نشریه‌هایی که در غرفه اداره فرهنگ و ارشاد ارشاد استان عرضه شده بود، تاریخ ماه‌ها و هفته‌ای پیش را داشت و از این واقعیت خبر می داد که مدت‌هاست برخی از این نشریه‌ها منتشر نمی‌شوند. نتیجه این عملکرد چیزی جز در حاشیه ماندن نیست. از موارد دیگر در نمایشگاه امسال، غیبت هفته‌نامه‌های استان بود. به جز 3 روزنامه استان هیچ یک از هفته‌نامه‌ها، 2 هفته‌نامه هاو ماهنامه هابه صورت مستقل در این نمایشگاه حضور نداشتند. البته نمونه کارهای تاریخ گذشته این هفته نامه هادر غرفه اداره فرهنگ و ارشاد استان وجود داشت.
سال‌هاست غرفه‌هایی که از طرف برگزارکنندگان نمایشگاه به مطبوعات محلی و شهرستانی اختصاص داده می‌شود، در نقاط حاشیه‌ای نمایشگاه قرار دارد و این رویه، باعث گوشه‌گیری صاحبان رسانه در استان‌ها می‌شود. تخصیص عادلانه فضای نمایشگاهی به استان‌ها باید از مطالبات اصلی نهادهای صنفی هر استان باشد. این نهادها تاکنون چنین خواسته‌ای را مطرح نکرده‌اند. همدان در اختصاص فضای نمایشگاهی، نسبت به دیگر استان‌ها از اقبال کمتری بهره برده است. چون حرف ابتدایی نام همدان از حروف پایانی الفبای فارسی است. در نتیجه غرفهای که به اداره ارشاد این استان اختصاص می‌یابد در نقطۀ انتهایی نمایشگاه قرار می‌گیرد.
 یکی از کارکردهای نمایشگاه مطبوعات حضور و خودنمایی چهره‌های مختلف ورزشی، فرهنگی، هنری اقتصادی و سیاسی و نیز چهره‌های فراموش‌شدهای است که دهه‌های گذشته به برکت اهالی رسانه در محضر و منظر مردم قرار گرفته بودند و در سال‌های پیش از صحنه خارج شده یا حتی فراموش شده‌‌اند. از این لحاظ نیز چهره‌های استان همدان از نمایشگاه کمتر بهره بردند. با این حال گروه زیادی از مردم همدان در نمایشگاه حضور یافتند.
نمایشگاه کارکرد دیگری نیز دارد: دیدار دوباره همکاران رسانه‌ای. نمایشگاه فضایی است که روزنامه‌نگاران، خبرنگاران و صاحبان رسانه پس از یک سال هم را می‌بینند و با تجربه‌های همدیگر آشنا می‌شوند. تعدادی از خبرنگاران همدانی نیز از این نمایشگاه بازدید کردند.
 نزدیکی مسیر همدان به تهران عاملی بود که بازدید مدیران استان همدان از نمایشگاه مطبوعات نسبت به سایر استان‌ها بیشتر باشد و نیز حضور سایر اقشار همدانی مانند دانشگاهیان هنرمندان و اهالی رسانه پررنگ به نظر می‌رسید. امید است سال‌های آینده هم اداره کل فرهنگ و ارشاد و هم صاحب امتیازان و مدیر مسئولان بتوانند با آمادگی بیشتر حضور پررنگی در نمایشگاه داشته باشند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AD%D8%B6%D9%88%D8%B1-%DA%A9%D9%85%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%D8%B7%D8%A8%D9%88%D8%B9%D8%A7%D8%AA?magazineid=


برچسب ها: یادداشت ، همشهری همدان ، نمایشگاه مطبوعات ،

سه شنبه 25 آبان 1395

قصه آرش‌های سرزمین من

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،گفتگو ،

قصه آرش‌های سرزمین من

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
قصه آرش‌های سرزمین من
نمایش «آرش کمانگیر» به کارگردانی فریبا یعقوبلو از اول تا پانزدهم آذرماه ساعت 17 در کانون فرهنگی تربیتی مهدیه به روی صحنه خواهد رفت. یعقوبلو لیسانس زبان و ادبیات فارسی دارد و در حال حاضر دانشجوی کارشناسی ارشد کارگردانی در دانشگاه هنر و معماری است. وی در این گفت‌و‌گو از فعالیت‌هایش و نمایش آرش کمانگیر می‌گوید...
1395/08/25
نمایش «آرش کمانگیر» به کارگردانی فریبا یعقوبلو از اول تا پانزدهم آذرماه ساعت 17 در کانون فرهنگی تربیتی مهدیه به روی صحنه خواهد رفت. یعقوبلو لیسانس زبان و ادبیات فارسی دارد و در حال حاضر دانشجوی کارشناسی ارشد کارگردانی در دانشگاه هنر و معماری است. وی در این گفت‌و‌گو از فعالیت‌هایش و نمایش آرش کمانگیر می‌گوید.
  • نمایش آرش کمانگیر نوشته کیست و از چه آثاری الهام گرفته است؟
نمایش آرش کمانگیر برگرفته از منظومه‌ای به همین نام از سروده‌های سیاوش کسرایی با دراماتورژی بنده است.
  • نمایش پیش از این اجرا شده، چه عاملی باعث شد بار دیگر آن را اجرا کنید؟
نمایش آرش کمانگیر به سفارش دبیرستان الزهرا برای اجرا در همایش ادبی استانی سال گذشته برای کارگردانی به من پیشنهاد شد. اولین اجرای نمایش در همایش با اقبال بسیار عالی اساتید ادبیات و فرهنگ و هنر روبه‌رو شد و در چند همایش مختلف نیز به اجرا درآمد و مورد توجه مخاطبان مختلف قرار گرفت.
این نمایش در مسابقات تئاتر دانش‌آموزی ناحیه و استانی مقام اول را کسب کرد. سپس با حضور در مسابقات کشوری نیشابور در سال 1394 حائز مقام دوم اجرا و بازیگری شد.
  • این نمایش در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان که آذرماه سال جاری در همدان برگزار خواهد شد حضور دارد؟
از آنجا که 2، 3سالی است بخشی در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان به نام بخش دانش‌آموزی پایه‌ریزی و برنامه‌ریزی شده، نمایش آرش کمانگیر بعد از پشت سرگذاشتن اولین مرحله داوری از بین آثار ارسالی به دبیرخانه جشنواره، اقبال حضور در بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان را به دست آورد. نمایش آرش کمانگیر منتخب شرکت در بخش ویژه همدان نیز است که به دلیل تداخل اجرا در 2 بخش مجبور به اکتفا در اجرا در یک بخش از جشنواره است.
  • از مضمون و قصه کار بگویید.
نمایش آرش کمانگیر برگرفته از حماسه ملی و ریشه‌ای و فرهنگ ایران است. آرش و آرش‌های فراوانی از اعصار گذشته تاکنون با نثار جان خود که ارزنده‌ترین دارایی هر انسان است نام بلندآوازه ایران و ایرانی را در جای جای این کره خاکی در بلندای ابدیت و انسانیت فریاد کشیدند و با شهادت پرافتخار خود، مرزهای پاک و پرافتخار کشورمان را از تعدی و تجاوز بیگانگان مصون نگه داشتند.
 من افتخار تقدیم نمایش را به روح پرفتوح و افتخارآفرین آرش، آرش‌ها و شهدای ۸ سال دفاع مقدس و همچنین تمامی جانبازان و ایثارگران از گذشته تاکنون دارم. آرش، هویت و ملیت من به عنوان یک ایرانی است. دیدن این نمایش فاخر ملی را به همه اقشار جامعه، خانواده‌ها، دانشگاهیان، دانش‌آموزان، اساتید شعر و ادب پارسی، دانش‌آموزان از سنین ابتدایی تا دبیرستان از هر سن و موقعیت اجتماعی توصیه می‌کنم.
  • عوامل نمایش چه کسانی هستند؟
بازیگران نمایش هما زند، غزال طالبی، مریم یوسفی، مبینا امینی، پرتو پیروویسی، شیما باقراسیجان، نازنین ملکی، فاطمه صادقی، مبینا زمانیان و فاطمه بابایی هستند. نور و صدا کار سیدناصر اسدی و سیدعلیرضا اسدی، منشی صحنه سیده گلبرگ اسدی، انتخاب موسیقی فریبا یعقوبلو و نوازنده دف مبینا زمانیان هستند.
  • وضعیت تئاتر همدان در سال جاری را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
تئاتر در همدان امسال اتفاقات متفاوت و چشمگیری را نسبت به سال‌هاى گذشته تجربه نکرده و فقط ممیزی‌ها و مسائل مالی پررنگ‌تر از گذشته بود.
  •    از چه سالی وارد عرصه تئاتر شدید؟
از سال 1371 فعالیت هنری خود را در زمینه بازیگری آغاز کردم که تاکنون ادامه دارد. از سال 1387 در زمینه نویسندگی و کارگردانی به فعالیت خود ادامه دادم. من بازیگری را با حضور در نمایش‌های متفاوت در خدمت اساتید و کارگردانان بنام شهر و کشورم آموختم. حال این وظیفه را برعهده خود می‌دانم که آموخته‌ها و آموزه‌هایم را با هنردوستان کودک و نوجوان و جوانی که به این عرصه وارد می‌شوند به  اشتراک بگذارم و نقشی هرچند کوچک را در آموزش طالبان عرصه هنر ایفا کنم.
  • از کارهایی که در آنها به عنوان بازیگر و کارگردان حضور داشتید بگویید.
در جشنواره‌های مختلف داخلی و خارجی، استانی، منطقه‌ای، فجر، عاشورائیان، دفاع مقدس و غیره حضور داشته‌ام. از سال 1391 تاکنون نیز در چند دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان حضور دارم. تئاتر پرفورمنس را در همدان در سال 1392 با نمایش «زیر گنبد کبود» پایه‌گذاری و تجربه کردم. سال 1393 با نمایش «همه جا به رنگ زمین» در خدمت شهروندان بودم و در سال 1394 اولین تجربه درام مدرن را با نمایش «یه دنیای رنگی» داشتم. در حال حاضر نمایش پرفورمنسی به نام «رؤیای حوا» را آماده اجرا دارم.
همچنین اولین تجربه نمایش «تخته، حوضی» به نویسندگی احمد بگلریان را دارم که این نمایش به دلیل مشکل کاری بازیگر نقش سیاه هنوز به روی صحنه نرفته است. امیدوارم این اثر را به زودی روی صحنه ببینیم.
  • از حضورتان در جشنواره‌ها و مقام‌هایی که کسب کرده اید بگویید.
در سال 1393 اولین تجربه در زمینه نقالی را در هشتمین جشنواره نقالی و شاهنامه‌خوانی مناطق زاگرس‌نشین در شهر لردگان استان چهارمحال و بختیاری داشتم که مقام نخست در رده سنی بزرگسالان را کسب کردم. در همان سال با اجرای نمایش «زیرگنبد کبود» در شهر فرانکفورت آلمان افتخار اولین اجراى خارج از کشور را برای شهر همدان به همراه تیم اجرایی داشتم. در اسفند سال گذشته به عنوان هنرمند بین‌المللی به جشنواره اشتارک اشتوک در فرانکفورت آلمان دعوت شدم. در حال حاضر پیشنهاد انجام یک کار مشترک نمایشی را از کشور آلمان دارم که به دلیل مشکلات مالی هنوز آغاز نشده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A7%D8%B1%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%86?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، تئاتر همدان ، نمایش آرش کمانگیر همدان ،

دوشنبه 24 آبان 1395

لذت تراش سنگ

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،صنایع دستی ،

لذت تراش سنگ

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
لذت تراش سنگ
سنگ‌تراشی و جواهرسازی در همدان سابقه‌ای دیرینه دارد. در ایران باستان این شهر یکی از مهم‌ترین مراکز طلاسازی بوده و یکی از کارگاه‌های طلاسازی در منطقه تاریخی گنجنامه قرار داشته است....
1395/08/24
 سنگ‌تراشی و جواهرسازی در همدان سابقه‌ای دیرینه دارد. در ایران باستان این شهر یکی از مهم‌ترین مراکز طلاسازی بوده و یکی از کارگاه‌های طلاسازی در منطقه تاریخی گنجنامه قرار داشته است.
امروز در بازار سنگ‌های قیمتی غرب کشور نام محمدحسن صفایی فرد شناخته شده است. وی که متولد 1353 است و در رشته ادبیات درس خوانده در مدت کمتر از 10 سال فعالیت به یکی از استادان صاحبنام این حوزه بدل شده است. او خدمات زیادی به صنعت گوهرتراشی استان کرده است که شنیدن این خدمات و تجربه‌هایش از زبان خودش لذت‌بخش  است.

آشنایی با سنگ
صفایی‌فرد با اشاره به شروع فعالیت‌های هنری خود می‌گوید: کارم را با سازسازی آغاز کردم اما به چوب ساز حساسیت داشتم و چند سالی کار را کنار گذاشتم. در آن مدت به مشاغل صنعتی روی آوردم اما بار دیگر برگشتم و به صورت جدی کار نقش برجسته چوبی و مجسمه چوبی را شروع کردم و در اولین سال کارم در چند نمایشگاه عمومی سراسری شرکت کردم.
این گوهرتراش همدانی می‌گوید: سال 86 در اولین نمایشگاه سراسری که شرکت کردم با این‌که آثار چوبی ارائه کرده بودم با کارهای سنگی آشنا شدم و به آن سمت کشیده شدم.

ساخت آثار تاریخی
وی ادامه می‌دهد: یک ماه بعد به تبریز رفتم و چند تکه سنگ به امانت گرفتم. سنگ‌ها را با دستگاه برش دانشگاه بوعلی بریدم.از آنجا که به کارهای تاریخی علاقه داشتم 2 کار در این زمینه ساختم.سرعصای سلطنتی یا سر شاپور دوم ساسانی را که اصل آن در مترو پولیتن آمریکاست از سنگ یشم و سر شیر  راکه در موزه لوور پاریس است از لاجورد تراشیدم. وقتی مجسمه‌ها را به تبریز فرستادم خیلی از آن‌ها استقبال شد.
این هنرمند با اشاره به گرایش خود به سنگ می‌گوید: به خاطر ماندگاری سنگ علاقه بیشتری به آن دارم و لذت جنگیدن با سنگ را نیز دوست دارم. در ابتدا نمی‌دانستم سنگ این‌قدر سخت است و فکر می‌کردم می‌توانم آن را مانند چوب تراش بدهم.
وی به ویژگی کارهای حجیم نیز اشاره کرده و می‌گوید: از کارهای حجیم و بزرگ در نمایشگاه‌ها بیشتر استقبال می‌کنند. من هم دوست دارم اما از نظر درآمد خوب نیست چون در کشور ما برخی هنوز برای هنر ارزش چندانی قائل نمی‌شوند. آرام آرام به سمت جواهرات کشیده شدم چون به هر حال کار باید درآمد هم داشته باشد.

 سنگ یاقوت
این هنرمند به وجود سنگ‌های نیمه‌قیمتی در کوه‌های همدان اشاره می‌کند و می‌گوید: اوایل روی سنگ‌های نیمه‌قیمتی کار می‌کردم. از کوه سنگ‌هایی مانند آندولوزیت، رز کوارتز، کیانیت و گوارنت می‌آوردم و آنها را می‌تراشیدم. این‌ها سنگ‌های نیمه‌قیمتی هستند که در کوه‌های همدان یافت می‌شوند.
چند سال پیش گفته شد در همدان معدن بزرگی از سنگ قیمتی یاقوت کبود پیدا شده است. چند نفر از افراد با نفوذ شهر همدان شرکتی در کنار روستای حیدره راه‌اندازی کردند و با گرفتن وام‌های کلان در زمینی بزرگ از منابع طبیعی شروع به ساختن بازارچه جواهرات کردند اما با گذشت نزدیک به یک دهه هنوز نه از یاقوت کبود همدان خبری هست و نه از کارگاه‌ها و فروشگاه‌ها.
صفایی‌فرد در این زمینه می‌گوید: یاقوت کبود هنوز بهره‌برداری نشده است و واقعیت داشتن آن منوط به فاش شدن مکان بهره‌برداری است. در صورتی می‌توان از این ادعا دفاع کرد که بتوان سنگی را مشاهده کرد و تراشید.

شاگرد پروری
وی می‌گوید: پیش از من در همدان‌ تنها یک نفر نگین‌تراش به نام سعید فلاح بود که به صورت سنتی کار می‌کرد. آن زمان اگر کسی یک سنگ داشت باید تا قم می‌رفت تا آن را بتراشد. وقتی من وارد این کار شدم مشکل غرب کشور حل شد. بیشتر مشتری‌های من از کرمانشاه و سنندج بودند. من از این استان‌ها شاگرد گرفتم و هنوز این آموزش‌ها ادامه دارد. آنها حتی از طریق تلفن و فضای مجازی از من مشورت می‌گیرند. به بسیاری از مسافران که از استان‌های دیگر مراجعه می‌کردند کلیات کار را می‌گفتم و از طریق تلفن تماس می‌گرفتند و من به آنها آموزش می‌دادم.
این هنرمند ادامه می‌دهد: همدان حدود 10 کارگاه سنگ‌تراشی دارد که 90 درصد آنها شاگردان من هستند. هنوز با آنها ارتباط دارم و به آنها مشاوره می‌دهم. از این‌که کار یادشان داده‌ام بسیار خوشحالم، امیدوارم رشد کنند و یک سرو گردن از من بالاتر شوند.

خلاقیت
صفایی‌فرد از عشق خود به کار سنگ تراشی می‌گوید: از نظر من تراش سنگ بهترین کار دنیاست. دستگاه‌ها ظریفند. روی یک میز کوچک می‌توان کار کرد. شغل تمیزی است، هرکس می‌تواند با یک میز کار در خانه و با کمترین سرمایه یک کارگاه جواهرسازی راه بیندازد. اگر فرد خلاق باشد و یک آموزش مقدماتی ببیند موفق می‌شود.
این هنرمند همدانی در ادامه با اشاره به ظرفیت‌های این صنعت می‌گوید: این رشته آن‌قدر ظرفیت دارد که می‌تواند کشوری را نجات دهد. بخش بزرگی از درآمد کشور تایلند از جواهرتراشی است در حالی که مواد اولیه ندارد. ما علاوه بر نیروی کار، معادن زیادی هم داریم.
تایلند امروز بورس جواهر دنیاست اما ما بهترین فیروزه دنیا را داریم.
وی درباره تفاوت‌های جواهرتراشی در همدان و مشهد توضیح می‌دهد: مشهدی‌ها سری‌کار هستند. مثلا یک فیروزه‌تراش صبح تا عصر در حال تراشیدن نگین‌های یک شکل و یک قالب است اما من اگر یک سنگ فیروزه به دستم برسد تلاش می‌کنم بهترین کار عمرم را بسازم و وقت بیشتری برای آن می‌گذارم. نکته دیگر این‌که من اگر هزار سنگ بتراشم هیچ کدام با دیگری یکی نیست و تراش‌های من در هر کدام تفاوت دارد. مشهدی‌ها فیروزه و عقیق می‌تراشند اما شیراز، اصفهان، تبریز و همدان جواهرتراش هستند.

رکورد تراش سنگ
صفایی فرد به دیگر فعالیت‌های خود در این حوزه نیز اشاره کرده و می‌گوید: استاندارد تراش سنگ را برای 7 رشته نوشته‌ام که سازمان فنی و حرفه‌ای در سراسر کشور استفاده می‌کند.هر کس بخواهد در رشته‌های حکاکی، مشبک، فیروزه‌کوبی، مجسمه سازی، نقش برجسته و دیگر رشته‌ها آزمون بدهد به صورت مجزا امتحان می‌دهد.
وی ادامه می‌دهد: 1576 تراش را در یک سنگ کوارتز همدان زدم و با این رکورد نشان ملی دریافت کردم در حالی که پیش از من رکورد ایران 980 تراش بود.امروز حاضرم هرکس هر رکوردی بزند 2 برابر آن را بزنم. هدف من از این رکورد زیبایی دادن به سنگ است چون هرچه تراش بیشتر باشد زیبایی بیشتر است. در این سال‌ها ده‌ها نقشه جدید در زمینه جواهرتراشی ارائه کرده‌ام.

اختراع
این هنرمند اضافه می‌کند : 2 سال فناور برتر استان در زمینه تراش سنگ بودم و سنگی را که اندازه سر کبریت است 96 تراش زده‌ام.
وی به اختراعات خود هم اشاره کرده و می‌گوید: 2 دستگاه ساخته‌ام که در حال گذراندن مراحل ثبت است. دستگاه تراش چوب مدل خاصی از تراش چوب را ارائه می‌کند که برای تلفیق چوب و جواهر به کار می‌آید. همچنین دستگاه تراش جواهر که باعث تلالو بیشتر اثر می‌شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%84%D8%B0%D8%AA-%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B4-%D8%B3%D9%86%DA%AF?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، جواهرتراشی همدان ، سنگ تراشی همدان ،

دوشنبه 24 آبان 1395

از انگشت‌نگاری تا خوشنویسی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

از انگشت‌نگاری تا خوشنویسی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
از انگشت‌نگاری تا خوشنویسی
غلامعلی زادفر با این‌که نود و یکمین سال عمرش را می‌گذراند هنوز همه تاریخ‌ها را دقیق به یاد دارد و خاطرات گذشته را با جزئیات مرور می‌کند...
1395/08/23
غلامعلی زادفر با این‌که نود و یکمین سال عمرش را می‌گذراند هنوز همه تاریخ‌ها را دقیق به یاد دارد و خاطرات گذشته را با جزئیات مرور می‌کند . او با این‌که هنرهای تذهیب و خوشنویسی را بدون استاد آموخته اما خطی بسیار زیبا دارد.حدود 50 جلد کتاب را به خط خوش کتابت و تالیف کرده است که تعدادی علاوه بر خوشنویسی تالیف خود اوست.
البته هنوز هیچ یک از آثارش منتشر نشده است. غلامعلی زادفر ( بهمن زاد) شعر هم می‌گوید و اشعارش را با تخلص «رایز» به معنی ریاضت‌کش امضا می‌کند . او اصطلاحات قدیم همدان را به کار می‌برد.
بهمن زاد 2 سالی است که تصادف کرده و  به همین دلیل خانه نشین شده و تنها زندگی می‌کند. وی در گفت‌وگو با همشهری درباره فعالیت‌های خوشنویسی اش می‌گوید.
  • از دوران کودکی و مدرسه بگویید.
من در تاریخ یک مرداد 1303 در محله پای مصلی به دنیا آمدم. محله دوران کودکی من محله خرابه بود. من به مکتب میرزا عبدالله که نزدیک پای مصلی و کوچه نانوایی رمضان بود می‌رفتم. این مکتبخانه هم طویله بود و هم مدرسه و بهداشت و این مسائل در آن مطرح نبود. سپس به مکتب میرزا حسین و میرزا لطفعلی نزدیک بالای مسجد نظر بیک می‌رفتم. بعد از مکتبخانه دبستان اکباتان هم رفتم و تا سال 1318 در این مدرسه بودم. تا حدود 15 سالگی به مدرسه رفتم و ترک تحصیل کردم.
  • چه سالی وارد شهربانی شدید؟
بین سال‌های 1318 تا 1329 شاگرد بزاز بودم. سال 1329 پاسبان و گروهبان 3 شدم. تصدیقی که الان دارم آن زمان معادل فوق دیپلم بود. من با درجه سرگردی بازنشسته شدم.
  • خوشنویسی را از کجا یاد گرفتید؟
یک روز کارت پستالی به دستم رسید که لبه اش طلایی بود. از آن تقلید کردم. آن قدر تمرین کردم تا پیشرفت کردم. من استاد مستقیم نداشتم. البته استاد حسن زرین‌خط و استاد حسن دانشفر مرا تشویق می‌کردند و می‌گفتند خط تو شیرین است و ادامه بده.
  • استاد زرین‌خط همدانی بودند؟
خیر تهرانی بودند. من پیش وی رفتم و آموزش انگشت‌نگاری دیدم. متخصص انگشت‌نگاری بودم. تذهیب را هم خودم یاد گرفتم.
  • در همدان به جز حسن دانشفر کسی را به خاطر دارید؟
غلامحسین همایونی که پدرش منشی ناصرالدین شاه بود همدان زندگی می‌کرد و معلم خط ما در دبستان اکباتان بودو شایق هم معلم ما بود همیشه با هم رقابت داشتند. یک رسم‌الخط قدیمی با عنوان «رسم الخط همایونی» هست که کار غلامحسین همایونی است.
  • بعد از ورود به نظام خوشنویسی را ادامه دادید؟
بله ادامه دادم. از 65 سال پیش به طور مداوم کار کرده‌ام تا این‌که تصادف کردم و دیگر نمی‌توانستم ادامه دهم.
  • در شهر همدان از خط چه کسی بیشتر لذت می‌بردید؟
خط حسن دانشفر که یک استاد تمام بود. یک نمایشنامه نوشته بود که بسیار اهمیت داشت. یکبار به من گفت من خط می‌نویسم تو تذهیب کن اما متاسفانه نتوانستیم کار
 کنیم.کتاب‌های زیادی از او به جا مانده است.
  • کارها را می‌فروختید؟
عزیز طریقت‌یاب اول خیابان بوعلی دکه روزنامه‌فروشی داشت. من خط‌ها و تذهیب‌ها را به او می‌دادم و او در کنار روزنامه‌ها کارهای مرا هم می‌فروخت. مردم نگاه می‌کردند و می‌خریدند.
  • بعد از شما چه کسانی خوشنویسی می‌کردند؟
خوشنویسان زیادی داشتیم از جمله حسین رنجبران. زندگینامه خوشنویسان همدان در کتاب « زندگی خوشنویسان همدان» منتشر شده است.
  • در شهربانی کس دیگری هم مانند شما علاقه مند به هنر بود؟
کار درشهربانی سخت بود و اصلا روحیه این کارها وجود نداشت. من هم چون واحد انگشت‌نگاری بودم اگر فرصت پیدا می‌کردم به کار خط هم مشغول می‌شدم.
  • به انجمن‌های ادبی همدان هم می‌رفتید؟
نه من بیشتر به کتابفروشی‌ها می‌رفتم.
  • با کدام شاعران ارتباط داشتید؟
همدان شاعران و ادیبان زیادی دارد که بیشترشان از دنیا رفته‌اند. با عباس فیضی دوست بودم.
  • چند جلد کتاب نوشتید؟
کلیم کاشانی، باباطاهر، باورهای آل سعود، زندگی عمادالکتاب و... حدود 50 جلد کتاب است. بخشی کتابت و تذهیب است و تعدادی هم علاوه بر کتابت، تالیف خودم است.
  • چند نوع خط می‌نویسید؟
نستعلیق، نسخ، شکسته و ثلث می‌نویسم اما بیشتر کارهای من نستعلیق و نسخ است.
  • کارهای شما در چه سبک و سیاقی است؟
خوشنویسی من به سبک قدماست. علاقه من به کلهر و عماد الکتاب و به گلستانه و درویش عبدالمجید در خط شکسته است.
  • در مورد شعرهایتان بگویید.
شعرهایم زیاد است. از دوران اداره شروع به نوشتن کردم اما هنوز چاپ نکرده ام. بیشتر غزل و رباعی است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B4%D8%AA%E2%80%8C%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%AE%D9%88%D8%B4%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، خوشنویسان همدان ،

شنبه 22 آبان 1395

خانه‌ای برای آواز

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،موسیقی ،

خانه‌ای برای آواز

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
خانه‌ای برای آواز
خانه آواز استان همدان از سال 1387 فعالیت‌های خود را آغاز کرده و توانسته است علاقه‌مندان و فعالان این رشته را ساماندهی کند. خوانندگان همدانی مطالبات خود را در قالب خانه آواز پیگیری می‌کنند...
1395/08/19
 خانه آواز استان همدان از سال 1387 فعالیت‌های خود را آغاز کرده و توانسته است علاقه‌مندان و فعالان این رشته را ساماندهی کند. خوانندگان همدانی مطالبات خود را در قالب خانه آواز پیگیری می‌کنند. علی‌اصغر طاهری ترانه‌سرا، آهنگساز و خواننده پیشکسوت در همدان مسئولیت این نهاد هنری را برعهده دارد و هر هفته عصر روز شنبه علاقه‌مندان به آواز ایرانی را در اداره ارشاد شهرستان گردهم می‌آورد تا مباحث و مسائل آواز مربوط به استان را با هم در میان بگذارند. طاهری در این گفت‌وگو فعالیت‌های خانه آواز همدان را تشریح می‌کند.
  • از روند تشکیل خانه آواز بگویید.
خانه آواز همدان از اوایل تیرماه 91 به مدیریت حسین زندی تحت نظر حوزه هنری همدان به صورت رسمی تاسیس شد و برنامه‌های رسمی آن هر 2 هفته یکبار روزهای شنبه در سالن کوچک سینما قدس به مدت 2 ساعت برگزار می‌شد. بعد از 2 سال خانه آواز به مدت چند ماه تعطیل شد. لازم به یاد‌آوری است که بهروز اسلامی و دوستان وی، پیش از آن اقدام به تاسیس خانه آواز کرده بودند که متاسفانه شکل نگرفته بود.
  • این خانه از چه سالی به اداره فرهنگ و ارشاد نقل مکان کرد؟
در مرحله دوم خانه آواز با پیگیری محمدباقر (سروش) مرادی یکی از اعضای هیأت مدیره خانه آواز همدان و اخذ مجوز از اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی به مدت چند ماه هر 2 هفته یکبار به مدت 2 ساعت در سالن کنفرانس اداره ارشاد جلسه برگزار می‌کرد.ایشان بنا به دلایل کاری نتوانست به عنوان مدیر‌مسئول خانه آواز انجام وظیفه کند درنتیجه خانه آواز باز چند ماهی تعطیل شد.سپس عده‌ای از اعضای خانه آواز از من و آقای بختیاری خواستند با مراجعه به اداره ارشاد اقدام به تاسیس مجدد خانه آواز کنیم که پس از مراجعه با مدیریت من موافقت شد و از آن زمان در خدمت دوستان هستم.
  • عضوگیری در خانه آواز به چه صورت است؟
افراد با توجه به تخصص هنری که در رشته خوانندگی و نوازندگی داشته باشند در خانه آواز پذیرفته می‌شوند و مشارکت و حضور فعال آنان به معنی عضویت است.
  • چه فعالیت‌هایی در خانه آواز صورت می‌گیرد؟
در خانه آواز همدان بررسی و تحقیق در مورد ردیف و گوشه‌های موسیقی ایران از سوی اساتید و متخصصین فن انجام می‌شود و در پی آن آثار پس از توجیه و تفسیر به مرحله اجرا در می‌آید و کنسرت با همکاری نوازندگان اجرا می‌شود. همچنین سایر برنامه‌ها مانند بزرگداشت هنرمندان پیشکسوت در قید حیات و یادواره درمورد هنرمندان فقید داریم. خانه آواز مشتاق جذب هنرمندان جوان است که بتوانند به طور مستقل تشکیلاتی هماهنگ در این زمینه ایجاد کنند.
  • جایگاه آموزش آواز در این نهاد کجاست؟
آموزش کلاسی در خانه آواز نداریم اما لازم است.علاقه‌مندان در این مورد به آموزشگاه‌های موسیقی مراجعه ‌کنند. البته در خانه آواز آثار هنرمندان پس از اجرا مورد نقد قرار می‌گیرد که به نوعی آموزش نیز به شمار می‌آید.
  • آیا کارگاه‌ها مانند گذشته برگزار می‌شود؟
برگزاری کارگاه‌های پیشرفته مقطعی و اتفاقی است و قابل پیش‌بینی نیست و به شرایط اجتماعی و اقدام آموزشگاه‌ها بستگی دارد. این روزها آموزشگاه‌ها در همدان اقدام به برگزاری کارگاه می‌کنند و ما کار موازی انجام نمی‌دهیم.
  • تعامل و همگرایی بین اعضا چگونه است؟
خوشبختانه تعامل و همگرایی بین اعضای خانه آواز زیاد و روابط بسیار گرم و صمیمی است. گاهی بعضی اختلاف سلایق جزئی ممکن است پیش آید که خوشبختانه جدی تلقی نمی‌شود.
  • آیا خانه آواز در برگزاری کنسرت‌ها دخیل است یا اعمال نظر می‌کند؟
خانه آواز در برگزاری کنسرت‌ها هیچ‌گونه دخالتی و اعمال نظری در اینگونه موارد ندارد.
  • رابطه خانه آواز با اداره فرهنگ و ارشاد  اسلامی چگونه است؟ آیا همکاری وجود دارد؟
در حال حاضر خانه آواز همدان وابسته به اداره فرهنگ و ارشاد همدان است و جلسات هفتگی در محل سالن کنفرانس این اداره برگزار می‌شود که لازم است از مسئولان فرهنگ و ارشاد اسلامی کمال سپاس‌گزاری و امتنان را داشته باشم. برای بسط و توسعه خانه آواز نیازمند مساعدت بیشتری هستیم. خانه آواز همدان با مشکلاتی مثل نبود امکانات، محدودیت اقتصادی و نداشتن محل ثابت و دائمی در 6 روز هفته روبه‌رو است.
  • برنامه‌های خانه آواز برای ماه‌های آینده چیست؟
برنامه‌های خانه آواز در آینده بر قراری ارتباط مستقیم با تشکیلات هنری در دیگر شهرها و تهران است.امیدواریم در آینده نزدیک بتوانیم در قالب یک گروه از هنرمندان در برنامه‌های خانه موسیقی شرکت کنیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%88%D8%A7%D8%B2?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، خانه آواز همدان ،

مدرسه طبیعت ؛ فرصتی بزرگ برای تحول در آموزش

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
مدرسه طبیعت ؛ فرصتی بزرگ برای تحول در آموزش
مدرسه طبیعت همدان جزو 10 مدرسه اول کشور است که از سوی یکی از فعالان محیط زیست استان راه‌اندازی شده است...
1395/08/19
 مدرسه طبیعت همدان جزو 10 مدرسه اول کشور است که از سوی یکی از فعالان محیط زیست استان راه‌اندازی شده است.
با این‌که ماه‌ها از فعالیت این مدرسه در همدان می‌گذرد با اما و اگرهایی از سوی برخی کارشناسان روبه‌رو بوده تا این‌که در هفته جاری همزمان با حضور مدیرکل دفتر مشارکت‌های مردمی سازمان  حفاظت محیط زیست در همدان تعدادی از مدیران استانی در این مدرسه حاضر شدند تا در مورد مزیت‌های اینگونه فضاهای آموزشی بحث و رفع چالش کنند.
در این برنامه مدیرانی چون محمد درویش مدیرکل دفتر مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست کشور، محمدرضا محمدی مدیرکل حفاظت محیط زیست استان همدان، محمدرضا همتی مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان، جلال‌الدین امینی معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی استان همدان و نصرالله پزشکی متخصص کودکان و فعال محیط زیست و تعدادی از کارشناسان آموزش و پرورش، اداره بهزیستی، علوم پزشکی و نمایندگان تشکل‌های مدنی استان حضور داشتند و مسائل گوناگونی در مورد شیوه‌های آموزشی در مدارس طبیعت مطرح شد.

خصوصی‌سازی آموزش
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان همدان گفت: در ادوار گذشته سایه سنگین دولت اجازه استفاده از شرایط برای حرکت به سمت توسعه را نداد و این یکی از واقعیت‌هایی است که باید متولیان دولتی متوجه آن باشند اما در دولت تدبیر و امید این نگاه ایجاد شده که بسیار مثبت است.
محمدرضا محمدی ادامه داد: یکی از ابزارهای مهم رسیدن به این هدف سپردن مسأله آموزش به مردم و کاهش تصدی دولت در این زمینه است. ایجاد مدرسه‌های طبیعت یکی از مصادیق این موضوع است به این دلیل که کسانی که مبادرت به راه‌اندازی مدرسه‌های طبیعت می‌کنند علاقه‌مندان به طبیعت هستند و انگیزه‌هایی ورای آنچه در آموزش رسمی کشور وجو دارد، دارند. به‌رغم نگاه مثبتی که بوده متاسفانه باید و شایدهایی وجود داشته و از جهت مبانی قانونی و سازوکارهای آیین‌نامه‌های اجرایی توفیق لازم را در دولت شاهد نبودیم. امیدواریم با تغییراتی که در وزارت آموزش وپرورش به وجود آمده این فرایند تسریع شود و بتوانیم از این ظرفیت استفاده کنیم.

رضایت مردم از مدارس طبیعت
مدیرکل حفاظت محیط زیست استان توضیح داد: مسائلی که در جامعه با آن روبه‌رو هستیم مانند بلوغ زودرس کودکان، نداشتن فضایی برای تخلیه هیجانات، ناهنجاری‌های فزاینده‌ای که در رفتار کودکان در حال بروز است تا اختلالاتی مانند چاقی و اختلالاتی که به دلیل سبک زندگی آپارتمانی به وجود آمده و مجموعه این مسائل در مقابل تاثیرات مثبتی که مدارس طبیعت در این مدت کوتاه داشته‌اند، تجارب ارزنده‌ای که دیده شده و ابراز رضایت‌های والدین از این نوع مدرسه‌ها، این انگیزه را ایجاد می‌کند که موضوع در استان جدی‌تر دنبال شود.
محمدی افزود: تعامل بسیار خوبی که بین اداره حفاظت محیط زیست و اداره منابع طبیعی با سازمان‌های مردم نهاد در استان وجود دارد نیز فرصتی است که بتوانیم این مدارس را توسعه دهیم و خوشبختانه این مدرسه هم با سازمان‌های مردم‌نهاد گره خورده که پشتوانه خوبی است.

 2حق اساسی کودکان
یک متخصص کودکان و فعال محیط زیست که با این مدرسه همکاری می‌کند نیز گفت: مدرسه طبیعت حاصل همکاری فعالان حفظ محیط زیست و حقوق کودکان است. در حالی‌که‌ بسیاری از کودکان مناطق روستایی و محروم برای مشارکت در تامین معاش خانواده ناگزیرند از سنین کودکی پا به عرصه کار و تلاش در محیط‌های به شدت نامناسب اجتماعی بگذارند و از ابتدایی‌ترین حقوق خود محرومند،باید به این مقوله به عنوان مهم‌ترین و فوری‌ترین موضوع در عرصه حقوق کودکان به طور جدی پرداخت.
نصرالله پزشکی با بیان این‌که کودکان طبقات متوسط و مرفه نیز از 2 حق اساسی خود محرومند ادامه داد: اولین حق، بهره‌مندی از یادگیری خلاق مهارت‌های زندگی در بسیاری از حیطه‌های آموزشی است؛ از مهارت‌های شناختی گرفته تا مهارت‌های اجتماعی و حتی فیزیکی. کودکان پس از بازگشت و در واقع رهایی از کلاس‌های درس رسمی که آموزشی غیرفعال با محتوایی کاملا حفظی را به آنها تحمیل و مغز آنها را با انبوهی از اطلاعات غیرمفید پر می‌کند برای رسیدن به اهداف از پیش تعیین شده والدین و جامعه که در اکثر موارد سنخیتی با توانمندی‌ها و علایق درونی آنها ندارد باید تن به کلاس‌های کمک آموزشی گوناگون بدهند.
وی توضیح داد: اینان در بسیاری موارد حتی از تعطیلات شاد و مفرح محرومند به این علت که در تعطیلات هم برنامه تست‌زنی و امتحانات آزمایشی برای آنها گذاشته است. این‌که دانش‌آموز ابتدایی روز پنج شنبه برای امتحان آزمایشی صبح جمعه آماده شود و تمام جمعه‌اش صرف امتحان و پیگیری نتیجه و استرس و نگرانی رتبه‌اش باشد فاجعه‌ای را برای سلامتی روانی و ذهنی کودک رقم خواهد زد. کودکان امروز را چنان حصار امنیتی دربرگرفته که مهارت‌های اجتماعی و فیزیکی‌ آنها در حد فاجعه باری ضعیف است.
پزشکی افزود: دومین مورد حق پیوند و حتی آشنایی با طبیعت است. کودکان امروز نه تنها پیوندی با محیط زیست بیرونی ندارند بلکه محیط طبیعی درونی کودکان نیز با مصرف انبوهی از غذاهای مصنوعی و صنعتی به هم ریخته است به همین دلیل به‌رغم کنترل بسیاری از بیماری‌های عفونی، عصر حاضر عصر شیوع بی‌محابای بیماری‌های غیرواگیر مانند سرطان‌ها، حساسیت‌ها و بیماری‌های خودایمنی مانند دیابت است.
این فعال مدنی در همدان گفت: بانیان، حامیان و مجریان مدرسه طبیعت بر آنند که مدرسه طبیعت با بازگرداندن کودکان به دامن طبیعت و شرکت در یادگیری خلاق مهارت‌ها بدون هیچ‌گونه آموزش مستقیم به کودکان گردانده شود.

کارنامه ضعیف نظام آموزشی
مدیرکل دفتر مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست کشور نیز در این جلسه گفت: مدرسه طبیعت لوح منزه و بدون غلطی نیست اما ما راهی نداریم جز این‌که شجاعت و شهامت به خرج دهیم و راهی را انتخاب کنیم که این ضرب‌المثل معروف که در مدارس ما رواج پیدا کرده پایان پذیرد: «فتیله فردا تعطیله». این یعنی کارنامه نظام آموزش و پرورش ما ‌ مردود است و ما نتوانسته‌ایم در بهترین دوران زندگی فرزندان که قرار است شرایط خاطره‌انگیزی برای آنها به وجود بیاورد وفضایی فراهم کنیم که از دوران کودکی و نوجوانی خود لذت ببرند.
محمد درویش افزود: دچار مشکلاتی در کشور هستیم که ناشی از نبود خلاقیت وشجاعت و مهارت هایی به نام زندگی و کار گروهی است.

سیاست‌های غلط
وی با اشاره به سیاست‌های غلط توضیح داد: ما می‌گوییم حدود 700هزار میلیارد تومان در زمینه سدسازی هزینه کرده‌ایم، حدود 1000 سد با ارتفاع بیش از 15 متر ساخته‌ایم، وزارت نیرو می‌گوید ما این سدها را ساخته‌ایم که 90 درصد آب آن را به بخش کشاورزی بدهیم تا امنیت غذایی ما خدشه دار نشود. وزارت کشاورزی می‌گوید 65 درصد این آب هدر می‌رود و میزان ضایعات در بخش کشاورزی 30 درصد است، یعنی 6برابر متوسط استاندارد جهانی به علت این‌که سیستم بسته‌بندی ضعیف است.
درویش افزود: روش حمل و نقل ما اشتباه است، سردخانه به اندازه کافی نداریم و کاربر بخش کشاورزی استعداد یادگیری روش‌های جدید را ندارد. 28 میلیارد متر مکعب از آبی را که با مرارت به دست می‌آوریم به بهای خشک شدن تالاب‌ها و دریاچه‌ها در پایین دست سدها به بخش کشاورزی می‌دهیم.
وی ادامه داد: اولویت کشور نباید ساختن سدهای بسیار شود، اولویت کشور باید بالابردن و ارتقای نرم‌افزاری بخش کشاورزی باشد. اگر کشاورزی ما توانست به معدل متوسط قابل قبول برسد و آن زمان کمبود آب داشتیم آن وقت سد بسازند.

تحول
مدیرکل دفتر مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست کشور گفت: نتیجه و آسیب این است که سازمان متولی طبیعت ایران از خرید یک دستگاه خاموش‌کننده آتش جنگل عاجز است. چرا باید بودجه سازمان حفاظت محیط زیست کمتر از بودجه ناحیه 5 منطقه 2 تهران باشد؟ سازمانی که اگر می‌توانست به درستی خود را اداره کند، لازم نبود وزیر بهداشت هر سال 10 هزار و 200میلیارد تومان برای داروهای ضدسرطان هزینه کند. این تعارض‌ها و تناقض‌ها به یک موضوع مهم به نام نظام آموزش و پرورش بر می‌گردد؛ نظامی که باید دچار تحول شود.درویش اضافه کرد: من دست عبدالحسین وهاب‌زاده را می‌بوسم که مدارس طبیعت را بنیان گذاشت. همه ما موظف هستیم به این مکتب کمک کنیم. منتقدان زیادی ممکن است وجود داشته باشند اما این شیوه آموزش قابل دفاع است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%AF%D8%B1%D8%B3%D9%87-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA-%D8%9B-%D9%81%D8%B1%D8%B5%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%AD%D9%88%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، محمد درویش ، مدرسه طبیعت همدان ،

شنبه 22 آبان 1395

چراغ خاموش مغازه چراغ‌سازی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،مشاغل ،

چراغ خاموش مغازه چراغ‌سازی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
چراغ خاموش مغازه چراغ‌سازی
در روزگار قدیم و قبل از کشف نفت برای روشنایی منازل از چراغ‌هایی به نام «پی‌سوز» و برای پخت و پز نیز از وسایلی مانند اجاق و تنور استفاده می‌شد. با کشف نفت ابزار جدیدی برای پخت و پز و گرمایش به باز آمد و چراغ‌ها تولید شدند...
1395/08/16
 در روزگار قدیم و قبل از کشف نفت برای روشنایی منازل از چراغ‌هایی به نام «پی‌سوز» و برای پخت و پز نیز از وسایلی مانند اجاق و تنور استفاده می‌شد. با کشف نفت ابزار جدیدی برای پخت و پز و گرمایش به باز آمد و چراغ‌ها تولید شدند. چراغ‌سازی در شهرهای مختلف ایران رونق پیدا کرد و در همدان نیز چراغ سفید فیتیله و مانند آن ساخته شد که کاربری زیادی داشتند. از زمانی که لوله‌کشی گاز به زندگی ایرانیان وارد شد چراغ‌ها هم کنار رفتند و چراغ‌هایی که برای روشنایی مورد استفاده قرار می‌گرفتند در حاشیه قرار گرفتند.

سعید فروغی متولد اول فروردین 1313 در همدان است. او از نوجوانی به شغل چراغ سازی روی آورده و حدود 67 سال است در مغازه اش به این کار مشغول است. اگرچه این روزها کمتر کسی برای تعمیرات چراغ به او مراجعه می‌کند اما می‌گوید برای این‌که خانه نشین نشود به مغازه می آید. با سعید فروغی که یکی از قدیمی‌ترین چراغ‌سازهای همدان است در مورد شغل چراغ‌سازی گفت وگو کرده ایم.
  • در کدام محله متولد شدید؟
محل ما سر گذر بود و در محله ارامنه زندگی می‌کردیم.
  • مکتب می رفتید یا دوران تحصیل را در مدرسه گذراندید؟
آن زمان دیگر مکتب جمع شده بود. من به مدرسه 15 بهمن که در نزدیکی محله حاجی بود می رفتم. آن وقت ها خیابان شورین ساخته شده بود و ساخت خیابان بوعلی و عباس‌آباد هم تقریبا تمام شده بود. اما خیابان اکباتان امتداد پیدا نکرده بود و نزدیک هگمتانه به بن بست خورده بود.
  • تا چه سالی درس خواندید؟
سال دقیق آن  را به خاطر ندارم اما تا ششم ابتدایی درس خواندم و دیگر ادامه ندادم.
  • پس از ترک تحصیل چه کار کردید؟
پدر من خیلی اصرار می کرد که من درس را ادامه بدهم اما من تنبلی کردم و ترک تحصیل کردم. آمدم در این مغازه کنار عمویم شاگرد شدم که چراغ‌سازی می کرد. 3دانگ مغازه متعلق به عمو بود، پس از این‌که سهم او را خریدم 2 سال بعد سهم شریکش را نیز خریدم و از آن زمان چراغ‌ساز شدم.
  • پدرتان چه شغلی داشت؟
پدر من کارمند بود. او رئیس کارپردازی اداره دخانیات همدان بود به همین دلیل با ترک تحصیل من مخالف بود و دوست داشت درس بخوانم.
  • چه چیزهایی در مغازه تعمیر می کردید؟ خودتان هم چراغ تولید می‌کردید؟
انواع چراغ ها را می ساختیم و تعمیر می کردیم. از جمله چراغ تنور نانوایی، چراغ خوراک‌پزی، چراغ سه فتیله همدان، چراغ‌هایی که لوله فلزی داشت و در زمستان ها زیر کامیون ها قرار می دادند تا گرم شود و کامیون روشن شود، شاخه های مشعل کوره ای که برای حمام ها و مراکز صنعتی استفاده می شد، چراغ سه پایه و موارد دیگر.
  • چراغ خاصی هم که مخصوص همدان یا تولید همدان باشد داشتید؟
بله همه این ها را در همدان می ساختیم.
  • شغل شما در این 7 دهه چه تفاوتی کرده است؟
آن زمان نفت بود و کار ما رونق بیشتری داشت اما حالا همه این کارها با گاز انجام می‌شود. چراغ گازی هم نیاز به تعمیر چندانی ندارد و شغل ما تعطیل شده است.
  • مواد اولیه را از کجا تهیه می‌کردید؟
ورق، لوله و مواد اولیه را از تهران می آوردم.
  • در این شغل اتحادیه صنفی داشتید؟
بله اتحادیه همان سال هایی که من شروع کردم راه‌اندازی شد. من 30 سال معاون اتحادیه بودم و آقای جواد صامت رئیس اتحادیه بود.کارهای اتحادیه و کارهای صنفی همه برعهده من بود.
  • در همدان چند مغازه یا کارگاه چراغ‌سازی وجود داشت؟
آن دوران حدود 40 کارگاه و مغازه چراغ‌سازی و تعمیرکار بود. قبلا اتحادیه بخاری‌سازی، حلبی سازی، چراغ و سماورسازی وجود داشت اما حالا مشاغل دیگری را هم  اضافه و درهم ادغام کرده اند و اتحادیه مصنوعات فلزی شامل چراغ سازی، بخاری سازی، سماور سازی، حلبی سازی، مسگری، صندوق سازی، خورده سازی و تشت سازی است.
  • از ابزار کار بگویید.
چکش و انبردست و گاز بود. اما آن زمان دستگاه جوشکاری ما دیگ کاربیت بود.
  • چه چیزی باعث چسبیدن یا جوشکاری می شد؟
برای جوش زدن از ماده ای به نام تنکا استفاده می و با ترکیب سیم برنجی یا نقره صنعتی جوشکاری می کردیم. این سیم ها ذوب می شد و فضایی را که نیاز بود جوشکاری می کردیم. بعدها گاز استیلین آمد و کپسول جای دیگ را گرفت.
  • شما فروشنده مشتری‌مداری هستید. در گذشته هم چنین بودید؟
از روز اول همین برخورد را داشتم اگر کسی پول اجرت را نداشت، می گفتم بعدا بیاور. در گذشته پول و نقدینگی کم بود اما با همان پول کم زندگی مردم می چرخید. مردم نسبت به درآمد شان هزینه می‌کردند و این همه رقابت و زیاده خواهی نبود.
  • برخورد فرزندانتان با شغل شما چه بود؟ راه شما را ادامه دادند؟
من 4 پسر داشتم که 2 نفرشان در اثر تصادف مرحوم شدند. یکی استاد موسیقی و خوشنویسی بود و یکی دیگر کار مرا دنبال می کرد و مغازه داشت. پسر دیگرم به علت آتش گرفتن خانه از دنیا رفت. تنها یک فرزندم زنده است که او هم بیمار است.
  • فکر می‌کنید تا چه زمانی مردم به شما برای تعمیر چراغ مراجعه خواهند کرد؟
دیگر مردم از چراغ نفتی استفاده نمی کنند اما ضرب المثلی هست که می گوید« تاوقتی گدا هست من هم هستم». یعنی وقتی افراد فقیر هستند وصله و پینه هم هست. کار من وصله پینه است. تا وقتی کسانی که از چراغ استفاده می‌کنند هستند من هم اینجا هستم. البته من بیشتر به این خاطر که خانه‌نشین نباشم کار می‌کنم وگرنه درآمدی ندارم. از طرفی اداره دارایی هم سالی 4 میلیون تومان مالیات برای من تعیین می‌کند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%86%D8%B1%D8%A7%D8%BA-%D8%AE%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B4-%D9%85%D8%BA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%DA%86%D8%B1%D8%A7%D8%BA%E2%80%8C%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، چراغ سازی همدان ،

چهارشنبه 19 آبان 1395

غزل‌هایی از نسل امروز

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

غزل‌هایی از نسل امروز

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
غزل‌هایی از نسل امروز
«خیانت به درخت» نام اولین مجموعه شعر میرفواد میرشاه‌ولد است که پاییز 93 از سوی نشر شانی روانه بازار شد و در مدت یک سال به چاپ دوم رسیده است...
1395/08/18
«خیانت به درخت» نام اولین مجموعه شعر میرفواد میرشاه‌ولد است که پاییز 93 از سوی نشر شانی روانه بازار شد و در مدت یک سال به چاپ دوم رسیده است. خیانت به درخت مجموعه‌ای از غزل‌های عاشقانه این شاعر را در بر می‌گیرد که به کریم‌خان زند (وکیل الرعایا) تقدیم شده است. میرشاه‌ولد متولد سال 1361 در ملایر است. وی که در اهواز بزرگ شده و اکنون در همدان زندگی می‌کند، در رشته شیمی تحصیل کرده و از دانشگاه ماهشهر فارغ التحصیل شده است. میرشاه‌ولد علاوه بر شعر تجربه‌هایی در ترانه‌سرایی نیز دارد. وی در گفت‌وگو با همشهری از شعرهایش و وضع شعر در همدان می‌گوید.
  • سرودن شعر را از چه زمانی آغاز کردید؟
دوم ابتدایی اولین شعرم را بر وزن یکی از شعرهای کتاب درسی گفتم. وقتی برای پدرو مادر خواندم استقبال و تشویقم کردند و از آن به بعد ادامه دادم.
  • به صورت جدی چه زمانی شعر سرودید و برای مخاطبان خواندید؟
زمان کودکی نسل ما اوج جنگ بود. ما در اهواز بودیم که جنگ‌زده شدیم و به ملایر برگشتیم. هم‌نسلان ما اگر استعدادی هم داشتند چندان مورد توجه قرار نمی‌گرفت. همه پدرو مادرها دوست داشتند ما دکتر، مهندس یا خلبان شویم که هیچ‌کدام هم نشدیم، من هم علایقم را خودم دنبال کردم. دوره دبیرستان جدی‌تر پیگیری کردم و بزرگ‌تر که شدم به صورت حرفه‌ای شعر را ادامه دادم.
  • ادبیات چه ارتباطی به شیمی دارد؟
کسانی که شاعر هستند لزوما نباید ادبیات بخوانند.البته افرادی مانند محمد شفیعی کدکنی استثنا هستند اما گاهی رشته‌های غیرمرتبط مثل ریاضی و شیمی به سرودن شعر کمک می‌کند .
  • شیمی چه کمکی به شما در ادبیات و سرودن شعر می‌کند؟
ممکن است خودآگاه نباشد و در ناخودآگاه تاثیر بگذارد. گاهی شاعر در شعر یک کار اشتباه یا غلط دستوری انجام می‌دهد اما از نظر حسی زیبا و درست است و در واقع غلط درستی است اما اگر ادبیات بداند و رشته تخصصی او ادبیات باشد با محافظه کاری شعر می‌گوید و ممکن است به این حس زیبا نرسد. در اینجا ندانستن ادبیات یک حسن است و بدون ترس شعر می‌گوید.
  • چه زمانی به فکر انتشار کتاب افتادید؟
این روزها مد شده، دوستان شاعر در سن پایین کتاب منتشر می‌کنند. من تا 33 سالگی صبر کردم و کارم به پیشنهاد ناشر منتشر شد. من بارها در جشنواره‌های کشوری و بین‌المللی مختلف شعر شرکت کرده‌ام، مقام آورده‌ام و جایزه گرفته‌ام اما حضور در این جشنواره‌ها را موفقیت نمی‌دانم چون ممکن است شاعران برتری در جامعه باشند که در جشنواره‌ها شرکت نکنند و اگر آنان شرکت کنند من برنده نشوم. موفقیت اصلی و واقعی برای من این بود که ناشر از من خواست شعرهایم را چاپ کند، با سرمایه‌گذاری خود منتشر کرد و حق‌التالیف هم به من پرداخت شد و کتاب به چاپ دوم رسید.
  • از مجموعه شعر دوم خود بگویید.
این روزها بیشتر شاعران هزینه چاپ کتاب را خودشان پرداخت می‌کنند و این روش به صنعت نشر و شعر فارسی ضربه می‌زند. اما خوشبختانه هر 2 کتاب من از سوی ناشر منتشر می‌شود. خیانت به درخت مجموعه 32 غزل عاشقانه است که از سوی نشر شانی منتشر شده و به چاپ دوم رسیده است. مجموعه دوم نیز با 35 غزل به زودی منتشر خواهد شد. من شعرها و غزل‌های آیینی را در مجموعه جداگانه منتشر خواهم کرد چون اعتقاد دارم غزل عاشقانه با شعر آیینی نباید در یک جا چاپ شود.
  • شما ترانه هم می‌گویید. ترانه‌ها در چه سبکی است؟
ترانه‌های من همه در سبک پاپ است. حدود 100 ترانه از جمله تیتراژ برنامه به خانه برمی‌گردیم از من اجرا و پخش شده است. یک مجموعه ترانه آماده چاپ دارم که به زودی چاپ خواهد شد.
  • برای اجرای ترانه‌ها با تلویزیون همدان ارتباط دارید؟
وقتی از روزنامه همدان به من گفتید می‌خواهید گفت‌وگو کنید، تعجب کردم چون این اولین بار است که یک نشریه از همدان برای مصاحبه سراغ من آمده است در حالی که تلویزیون استان‌های خوزستان، گیلان، مرکزی و تهران از من دعوت می‌کنند برای مصاحبه و در برنامه‌های تخصصی ادبیات و شعر شرکت می‌کنم. اما با این‌که همدانی هستم و کارهایم مورد تایید صداوسیما است تاکنون از همدان کسی با من تماس نگرفته است. این گلایه را همیشه از رسانه‌های همدان داشته‌ام که مرا اصلا ندیده‌اند. در حالی که در شهرهایی که شعر می‌خوانم مرا به عنوان یک شاعر همدانی معرفی می‌کنند.
  • شما چقدر به وزن و اصول شعر متعهد هستید؟
اگر ناشر به سراغ من می‌آید برای این است که متوجه شده من به قواعد شعری پایبند هستم. به نظرم این مسأله بسیار مهم است و باید جدی گرفته شود. تا زمانی که دوستان خوب من هزینه می‌کنند تا کتابشان چاپ شود شرایط بدتر می‌شود و درست از نادرست به سختی تمیز داده می‌شود.
  • وضعیت شعر و شاعری در همدان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
اداره ارشاد ما بسیار ضعیف کار می‌کند. ضعف نهادی مانند ارشاد باعث می‌شود نهادهای دیگر رشد کنند. در حاشیه نمایشگاه‌های کتاب هر روز چند جلسه شعر خوانی تشکیل می‌شود اما در نمایشگاه کتاب همدان فقط در افتتاحیه مسئولان سخنرانی کردند و دیگر از نشست‌های ادبی خبری نبود. نتیجه چنین رویکردی دوری مردم از شعر و ادبیات است.
  • انجمن‌های ادبی چطور؟ شرایط رضایت بخشی دارند؟
 انجمن‌های همدان وضع خوبی ندارد. دلیل حرف من این است که در هیچ یک از انجمن‌ها شاعری نیست که از نسل بعد از ما یعنی دهه 70 به بعد متولد شده باشد. بیشتر دوستان از دهه 60 و قبل از آن هستند پس نتیجه می‌گیریم ما نتوانسته‌ایم نوجوانان را جذب کنیم و به نسل ما هم توجهی نمی‌شود.
  • برای بهبود این وضع چه پیشنهادی دارید؟
پیشنهاد من این است که جلسات کارگاهی برگزار شود و در دانشگاه‌ها علاقه‌مندان به شعر و ادب شناسایی و کشف شوند و استعدادیابی صورت گیرد. نباید فراموش کرد مردم ما شعر را دوست دارند اما کم کاری از طرف مسئولان است. مهم‌ترین مسأله این است که شعر به درون مردم برود. پرسش این است که صدا و سیمای همدان سالی چند بار به شعر می‌پردازد یا برنامه‌ای برای شعر دارد؟ یا رسانه‌های ما کدام یک ستونی را به شعر و ادبیات اختصاص می‌دهد؟ این مسأله در سیاست‌گذاری نهادهای دولتی مغفول مانده است. ما برای انجمن‌ها یک بولتن نداریم. معاونت اجتماعی شهرداری هم بی‌مهری می‌کند در حالی ‌که باید در محله‌های همدان فضایی را به شعر خوانی اختصاص دهند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%BA%D8%B2%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D8%B3%D9%84-%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ،

چهارشنبه 12 آبان 1395

قصه زنان رامی‌گویم

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،ادبیات ،گفتگو ،کتاب ،

قصه زنان رامی‌گویم

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
قصه زنان رامی‌گویم
«حلقه‌های درهم» نام رمانی است از مهشید شریف (فاتحی) که از سوی انتشارات آرادمان با شمارگان 1000نسخه روانه بازار شده است....
1395/08/12
«حلقه‌های درهم» نام رمانی است از مهشید شریف (فاتحی) که از سوی انتشارات آرادمان با شمارگان 1000نسخه روانه بازار شده است.
«حلقه‌های درهم» پنجمین رمان مهشید شریف است که زمستان 1394 منتشر و در نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران با استقبال خوبی روبه‌رو شد. به بهانه انتشار حلقه‌های درهم با این نویسنده همدانی درباره رویکردش به زنان گفت‌وگو کرده‌ایم که باهم می‌خوانیم.
  • ابتدا از موضوع داستان حلقه‌های درهم شروع کنیم، داستان از چه قرار است؟
رمان حلقه‌های درهم سرگذشت خانم جوان سرگشته‌ای است. این زن به همسری مردی در می‌آید که سرگذشت، پیشینه و ماجرایی عجیبی دارد و همسری دانشجو داشته که دست به خودکشی زده است. پس از مدتی در محافل دوستانه و خانوادگی با زن داستان آشنا می‌شود و در پروسه‌ای تصمیم به ازدواج می‌گیرند و ماجرا ادامه پیدا می‌کند.
  • یکی از ویژگی‌های رمان‌های شما مسائل رفتاری و روان‌شناسی است. این کتاب هم به عنوان یک رمان روان‌شناسی معرفی شده. چقدر این گفته را قبول دارید؟
من خوشحالم که این اتفاق می‌افتد. چه به رشته تخصصی من و چه به سابقه کاری من برگردیم به هر حال رفتارشناسی و آموزش عمومی بخش بنیادین حرفه من و زندگی من بوده است. حرفه‌ای که من دوست داشتم و در آن به مدارکی که از دانشگاه‌ها و مراکز علمی گرفتم اکتفا نکردم. در همه حال و همیشه در جست‌و‌جوی اضافه کردن به این دریافت و شناخت بودم و طبیعی‌ترین جایی که این حس من می‌تواند انعکاس پیدا کند رمان‌های من است، به همین دلیل خوانندگان آثار من را به عنوان رمان‌های روان‌شناسی پذیرفته‌اند.
  • شخصیت‌های رمان‌های شما زن هستند. آیا عمدی است یا نوشتن با محوریت زن‌ها راحت‌تر است؟
بله بیشتر شخصیت‌ها زن هستند اما نه تنها راحت‌تر نیست بلکه من فکر می‌کنم از جنبه‌هایی مشکل‌تر است. گاهی حس می‌شود به دلیل سانسور تاریخی که زن از گذشته در کشور ما داشته ابعاد روحی آن چندان آشکار نیست. من در رمان می‌توانم به برخی سوژه‌ها و شخصیت‌ها بپردازم. در دیگر گونه‌های نوشتاری نمی‌توانم سخنم را به گوش مخاطب برسانم. اگر چه ممکن است خودآگاه نباشد اما در جست‌و‌جوی کاراکتر و شخصیت‌هایی هستم که در عین زن بودن، دردمند و دردکشیده هستند، همچنین جست‌وجوگر و فعال هستند و این شخصیت‌ها در یک آرامش رفتاری پیش‌برنده کارهای خودشان هستند. به همین دلیل این موضوع‌ها در کارهای من انعکاس پیدا می‌کند.
  • در نوشتن به دنبال چه چیزی هستید؟ چه کمبودی در داستان دیگران و به طور کلی ادبیات ایران حس می‌کنید که دست به نوشتن داستان و رمان می‌زنید؟
هر داستان نویسی در مرحله اول به دنبال قصه‌گویی است. فارغ از این‌که شخصیت اصلی زن باشد یا مرد فراموش نمی‌کنم که اصل قصه‌گویی است و من با نوشتن در حال تعریف یک قصه و یک زندگی هستم. مرحله بعدی این است که کاراکترها زن می‌شوند و زن‌ها یک ویژگی خاص پیدا می‌کنند.
  •  البته این مسأله طبیعتا بر می‌گردد به حساسیت‌های من نسبت به مسأله زنان و آنچه هستی آنان و تاریخ زنان را شکل می‌دهد.
 نمی‌توانم عنوان کنم که من از داستان استفاده می‌کنم تا مسائل زنان را تشریح کنم، من از داستان استفاده می‌کنم که قصه زنان را بازگو کنم. اگر نوشته من در این زمینه بتواند ابعاد گسترده‌تری به خود بگیرد بر می‌گردد به توانایی من در قصه گویی.
  • پس در نوشتن مسأله زن و زنان اولویت شما نیست؟
در داستان دنبال چنین مسأله‌ای به طور مستقیم نیستم. من ده‌ها مقاله در زمینه علوم رفتاری نوشته‌ام و اگر بخواهم مسائل خاصی را در مورد زنان بدانم از طریق مقاله‌ها دنبال می‌کنم. اگر هم نظر یا انتقادی داشته باشم و موضوعی را دنبال کنم به داستان نمی‌کشم. کاری با راه‌حل‌ها ندارم و داستان را دنبال می‌کنم. کار پژوهشی متفاوت است، منبع لازم دارد اما اینجا ممکن است پرسش مطرح شود و پاسخ را هم من ندانم یا نخواهم مطرح کنم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%85?magazineid=


برچسب ها: مهشید شریف ، همشهری همدان ، نویسندگان همدان ،

چهارشنبه 12 آبان 1395

«واگویه‌های گندابی» به نجف می‌رود

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

«واگویه‌های گندابی» به نجف می‌رود

«واگویه‌های گندابی» به نجف می‌رود
نمایش «واگویه‌های گندابی» به نویسندگی و کارگردانی محمدجواد کبودراهنگی از 26 تا 28 آبان ماه در شهر نجف به روی صحنه خواهد رفت.
1395/08/12
به گزارش همشهری این نمایش به تهیه‌کنندگی حوزه هنری استان همدان به مناسبت یک فستیوال آیینی در کشور عراق حضور خواهد داشت. «واگویه‌های گندابی» در 2 ماه گذشته 2 بار در همدان و یک بار در تهران به روی جلسهه رفته و به در خواست حوزه هنری استان‌های مختلف ممکن است پس از اجرای نجف بار دیگر در برخی شهرها اجرا شود.
سیدمهرداد کاووسی حسینی که نقش داوود نوچه و جان فدای علی گندابی را در نمایش واگویه‌های گندابی بازی می‌کند، می‌گوید: ما از طریق یک فستیوال در عراق حضور خواهیم داشت. در این جشنواره حدود 60 اجرای خیابانی از سراسر کشور شرکت می‌کنند اما تنها اجرای جلسهه‌ای را نمایش علی گندابی خواهد داشت. همه این نمایش‌ها با موضوعات عاشورایی است و در مسیر کاروان زائران اجرا خواهد شد و پس از رسیدن به نجف نیز به صورت خیابانی کارهای خود را اجرا می‌کنند.کاووسی می‌افزاید: علی گندابی بر اثر یک تحول روحی به نجف رفت و در آنجا مدفون است. گروه ما نیز به مناسبت این فستیوال در کنار مزار او اجرا خواهد کرد. یکی از افتخارات من بازی در این نمایش است و افتخار دیگر اجرای آن در شهر نجف.
بازیگر نقش داوود در نمایش علی گندابی می‌گوید: در سال‌های اخیر تنها نمایشی که به صورت چرخشی در شهرهای گوناگون اجرا شده واگویه‌های علی گندابی است و خوشبختانه وقتی در تهران این نمایش را با لهجه همدانی اجرا می‌کردیم استقبال خوبی از آن صورت گرفت.
محمد جواد کبودراهنگی کارگردان همدانی نمایش «واگویه‌های گندابی» نیز می‌گوید: علی گندابی یک شخصیت لات یا لوطی همدانی بوده اما مهم‌ترین ویژگی او تحولی است که در دوره‌ای از زندگی‌اش رخ می‌دهد و چگونگی این تحول و اتفاقات بعدی در زندگی او مهم است که باعث شده این شخصیت شنیدنی و دیدنی شود.سهراب نیک‌فرجاد، سیدمهرداد کاووسی حسینی، احمد جلیلوند، سعید باغبانی نیر، یاسر محمدی، ندا هادیان، سعید محمودیان، میلاد سلوکی، اکبر اسلامی، سعید متعبد، محمد طالبی، سپهر مسافران، نگار فیروزی، محسن صلواتی، محسن رضانیا، مبین خانیان، علی پاشاپور و زهرا بختیاری بازیگران این نمایش هستند.نیما بیگلریان به عنوان مدیر تولید، نگار فیروزی منشی جلسهه و سودابه طاهری طراحی پوستر نمایش را بر عهده دارند و تهیه‌کننده آن حوزه‌ هنری استان است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%C2%AB%D9%88%D8%A7%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%A8%DB%8C%C2%BB-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D8%AC%D9%81-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%AF


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ،

سه شنبه 11 آبان 1395

قلم خوشنویسی در دست بانوان همدانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،گفتگو ،

قلم خوشنویسی در دست بانوان همدانی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
قلم خوشنویسی در دست بانوان همدانی
بانوان خوشنویس همدان در سال جاری حضور پررنگی در همایش ها و جشنواره ها داشته اند. در آخرین نمایشگاه فصلی انجمن خوشنویسان همدان که مهرماه برگزار شد بیش از نیمی از آثار به نمایش درآمده مربوط به زنان خوشنویس بود. به همین دلیل با تنی چند از خوشنویسان استان در مورد حضور زنان در این عرصه به گفت وگو نشسته ایم...
1395/08/11
بانوان خوشنویس همدان در سال جاری حضور پررنگی در همایش ها و جشنواره ها داشته اند. در آخرین نمایشگاه فصلی انجمن خوشنویسان همدان که مهرماه برگزار شد بیش از نیمی از آثار به نمایش درآمده مربوط به زنان خوشنویس بود. به همین دلیل با تنی چند از خوشنویسان استان در مورد حضور زنان در این عرصه به گفت وگو نشسته ایم.

علاقه به شکسته نستعلیق
فاطمه زارعى یکی از زنان خوشنویس همدانی است. 22 سال سن دارد و دانشجوى سال آخر کارشناسى مترجمى زبان انگلیسى است.
وی با اشاره به چگونگی ورودش به حوزه خوشنویسی می گوید: خودم در ابتدا به خوشنویسى علاقه نداشتم، اما یک روز مادرم به خانه آمد و گفت مرا در آموزشگاه خوشنویسی ثبت‌نام کرده است.با وجود اینکه کم سن و سال بودم به مادرم اعتماد کردم و فکر کردم حتما استعدادى در زمینه این هنر در من دیده است.از همان روز شروع به فعالیت در زمینه خوشنویسى کردم و با خودکار و قلم به طور همزمان کار کردم.
زارعی با اشاره به استادان خود ادامه می دهد: از ابتدا خط نستعلیق را در محضر میرعلى سرمدى شروع کردم. مدتى کوتاه شاگرد عطاءالله سرمدى بودم و براى دوره عالى تا ممتاز دوباره در محضر میرعلى سرمدى مشغول به فراگیرى شدم. بعد از سال 92 خدمت کیوان کاظمى مشغول گذراندن دوره هاى عالى و ممتاز شکسته نستعلیق شدم و در سال 93 ممتاز کامل بودم. در حال حاضر فوق ممتاز نستعلیق را در محضر مهدى غفورى و فوق ممتاز شکسته را در محضر کیوان کاظمى یاد می گیرم. رشته اصلى را براى فوق ممتاز، شکسته‌نستعلیق در نظر گرفته ام. در نمایشگاه اخیر به مناسبت هفته خوشنویسى شرکت کردم و 2 اثر ارائه دادم.

دست قوی زنان خوشنویس
این خوشنویس همدانی به پررنگ تر شدن حضور زنان در خوشنویسی همدان اشاره کرده و توضیح می‌دهد: به نظرم زنان به این دلیل فعالیت بیشترى دارند که این هنر، هنر ظریفکارى است. البته تا آنجایى که من می‌دانم در گذشته مردان زیادى در این زمینه فعالیت می کردند. اما امروزه زنان بیشترى به این هنر روی آورده‌اند که شاید به دلیل تغییر دیدگاه عمومى نسبت به این هنر است. اینکه این هنر هرچند بسیار اصیل است اما هنرى صرفا مردانه نیست و اینکه زنان هم دستان قوى دارند و هنرمندی خود را در این هنر اثبات کرده اند.وی همچنین می گوید: بانوان هنرمند بسیارى در محضر استادان بزرگ تعلیم گرفته اند اما اتفاق بسیار خوب در بین هنرجویان خانم این است که همگى با هم به نوعى رقابت سالم دارند. همین که همگى سعى مى‌کنیم به مرحله ممتاز برسیم تا بتوانیم در نمایشگاه کار ارائه دهیم و همیشه در حال به اشتراک‌گذارى کارهایمان با یکدیگر براى پیشرفت و ارتقاى دانش در این زمینه هستیم، گواه بر این مساله است که خوشنویسى جایگاه خود را در میان بانوان پیدا کرده و به عنوان هنر اصیل شناخته شده است.

ارتباط با خوشنویسان کشور
زارعی در پاسخ به این پرسش که آیا زنان خوشنویس در همدان توانسته اند با خوشنویسان شناخته‌شده زن در کشور ارتباط بگیرند، می گوید: پاسخگویى به این سوال سخت است. به این دلیل که مجالى براى ما خوشنویسان ایران نبوده که نمایشگاه، انجمن یا همایشى براى شناخت هنرمندان کشور در یک مجمع داشته باشیم.
وی اضافه می کند: نمایشگاه هاى متعددى در سراسر ایران برگزار می شود اما این که جامعه هنرمندان خوشنویس بتوانند در سطح کشورى و در کنار هم کار ارائه کنند تا همدیگر را بشناسند و سطح کار همدیگر را بسنجند تا به  حال حداقل براى بنده پیش نیامده است که ببینم.

جایگاه ویژه خوشنویسی
این هنرمند به رشد خوشنویسی در سال های اخیر اشاره می‌کند و می افزاید: در سال هاى پیش تا آنجایى که سن من اقتضا می کند این هنر در گوشه کنارهاى انجمن هاى رشته هاى هنرى جا داشت. زمانى که همه به نقاشى، موسیقى و هنرهاى گرافیکى روی می آوردند خوشنویسى جایگاه چندان مستقل و محکمى نداشت. فعالیت اساتید و هنرجویان زیاد بود اما شاید کسى قدر این هنر اصیل را نمی دانست.
وی اظهارمی کند: در همین یکى 2 سال اخیر، خوشنویسى جایگاه ویژه و قابل احترامى پیدا کرده و روز به روز حضور هنرجویان در عرصه فعالیت و حضور مردم در عرصه بازدید از نمایشگاه ها بیشتر و بیشتر می شود. هرچند داشتن آینده اى پربار براى این هنر مستلزم کار گروهى بیشتر و همکارى مضاعف اعضاى این جامعه است. اما امیدوارم در آینده شاهد فعالیت، وحدت و همکارى بیشتر هنرجویان و هنردوستان در زمینه خوشنویسى باشیم تا میراث این هنر اصیل و قدیمى به خوبى به آیندگان هم منتقل شود.

هنر خانوادگی
زهرا حیدریان متولد 1357 در همدان است که از سال 1389 خوشنویسی را در همدان آغاز کرده و سال 1393 موفق به اخذ درجه ممتازی از انجمن خوشنویسان همدان شده است.
وی با اشاره به چگونگی ورود خود به خوشنویسی می گوید: دایی های من خوشنویس بودند. یک علاقه خانوادگی به خط و خوشنویسی داشتیم که من هم به سمت این هنر رفتم. البته در رشته زیست‌شناسی تحصیل کردم که چندان ارتباطی به هنر ندارد و شغل من هم آموزگاری است اما علاقه به هنر بود که من را به سمت خوشنویسی کشید.
حیدریان می‌افزاید: پیش از این‌که به صورت حرفه ای وارد خوشنویسی شوم تمرین می کردم اما بعدها در کلاس های استادان آذرپیرا، مومنی، نجومی و حیدری نستعلیق و شکسته نستعلیق را آموختم. من در نمایشگاه ها و جشنواره ها شرکت می‌کنم و بارها رتبه کسب کرده ام از جمله در جشنواره مجمع خیران سلامت و نمایشگاه های فصلی انجمن خوشنویسان. آخرین حضور من نیز نمایشگاه مهر ماه سال جاری بود که 3 اثر از من پذیرفته شده بود.

علاقه به دیوان حافظ
وی از علاقه اش به دیوان حافظ می گوید و می افزاید: بیشتر شکسته نستعلیق کار می‌کنم اما نستعلیق و نسخ هم کار می‌کنم. بیشتر از دیوان حافظ استفاده می کنم و از میان شاعران معاصر هم به حسین منزوی علاقه دارم.این خوشنویس همدانی با تأکید بر رشد گرایش زنان به خوشنویسی در همدان می گوید: علاقه خانم ها به خوشنویسی در سال‌های اخیر بیشتر شده و به نظر من دلیل آن تشویق استادان و همین جشنواره ها و نمایشگاه نیز موثر بوده است.حیدریان با اشاره به ویژگی خوشنویسی زنان ادامه می دهد: خانم ها دقت بیشتری دارند. از نظر ظرافت هم زنان بهتر کار می‌کنند. اما باید بپذیریم آقایان قلم محکم تر و دستان قدرتمندی دارند و در نستعلیق جلوتر هستند، اما در شکسته نستعلیق زنان پیشروترند چون به ظرافت نیاز دارد.

کمبودها
این هنرمند همدانی با اشاره به کمبودهای خوشنویسی همدان به ویژ در حوزه زنان می گوید: یکی از کمبودها نبود خانه و ساختمانی برای انجمن خوشنویسان همدان است.اگر بین انجمن و نهادهای دولتی و فرهنگی همکاری صورت بگیرد این کمبودها برطرف خواهد شد. در زمینه خوشنویسی زنان در ماه های اخیر وضع بهتر بوده اما انتظارات ما برآورده نشده است. در مقایسه با استان هایی مانند قزوین و اصفهان استادان همدانی حمایت نمی شوند به همین دلیل رشد خوشنویسی ما هم کند است. آن ها نمایشگاه های دائمی دارند اما ما هنوز ساختمانی برای اعضا نداریم.
حیدریان با تأکید بر نقش زنان در همه‌گیر شدن خوشنویسی می گوید: زنان علاوه بر این که خود می‌توانند آموزش ببینند و خوشنویسان چیره‌دستی شوند، می توانند در ورود تابلوهای خوشنویسی به منازل موثر باشند. زنان می توانند در چیدمان منزل از تابلوهای خوشنویسی استفاده کنند. وی اضافه می کند: اگر خوشنویسی در مدارس و در همه مقاطع تحصیلی به عنوان واحد درسی خوشنویسی درنظر گرفته شود گرایش به آن بیشتر می شود و رشد می کند. متاسفانه دبیران ساعت هنر را به درس های دیگر مانند درس فنی واگذار می کنند یا بیشتر معلمان هنر اصلا خوشنویسی نمی دانند در نتیجه چگونه می خواهند خوشنویسی آموزش دهند؟این زمینه مدرسه، معلم و آموزش و پرورش را از همایش و جشنواره مهم تر می دانم.

زنان فعال‌تر از مردان
کیوان کاظمى مسئول فرهنگی انجمن خوشنویسان همدان و مدرس خوشنویسی که سال هاست در حوزه آموزش فعالیت دارد و شاگردان زیادی را تربیت کرده درباره وضع خوشنویسی بانوان می گوید: زن ها پشتکار بیشتری دارند، هم از نظر علاقمه‌ندی و هم این که تداوم بیشتری در آموزش دیدن دارند. نمی توان نادیده گرفت که در همه نمایشگاه ها و جشنواره ها نیز حضور دارند. تعداد قابل توجهی از زنان فارغ‌التحصیل ما در دوره جدید به موفقیت دست پیدا کردند و از بین فارغ‌التحصیلان این دوره زنان فعال تر از آقایان بودند.
کاظمی ادامه می دهد: در آخرین نمایشگاه فصلی که مهرماه برگزار شد 90 اثر از 58 هنرمند شرکت داشت که بیش از 55 درصد آثار مربوط به خانم ها بود. تعداد نسبت به گذشته بیشتر و از نظر کیفی هم بهتر بود.
این مدرس خوشنویسی در همدان می افزاید: در آموزشگاه ها نیز تعداد شاگردان دختر و زن بیشتر از پسران و آقایان است. زنان خوشنویس شرایط خوبی دارند اما مشکلات آقایان کمتر از خانم هاست. زنان بیشتر درگیر مناسبات خانوادگی هستند. به طور مثال ایاب و ذهاب و ارتباط با استادان تراز اول برای آنها مشکل تر است هرچند تعدادی از زنان به تهران و قزوین برای گذراندن دوره‌های فوق ممتاز می روند اما کار دشواری است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%82%D9%84%D9%85-%D8%AE%D9%88%D8%B4%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D8%A8%D8%A7%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، خوشنویسان همدان ،

دوشنبه 10 آبان 1395

روایتی عاشقانه از جنگ

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

روایتی عاشقانه از جنگ

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
روایتی عاشقانه از جنگ
«عاشقانه‌ای برای سایه دختر سال‌های ابری» نام نمایشنامه‌ای است که در نیمه دوم آبان ماه از سوی حسین صفی کارگردان شناخته شده تئاتر همدان با هنرمندی بازیگران همدانی به روی صحنه می‌رود...
1395/08/10
 «عاشقانه‌ای برای سایه دختر سال‌های ابری» نام نمایشنامه‌ای است که در نیمه دوم آبان ماه از سوی حسین صفی کارگردان شناخته شده تئاتر همدان با هنرمندی بازیگران همدانی به روی صحنه می‌رود. صفی در این نمایش وقایع پس از جنگ را از نگاهی نو و با ساختاری جدید روایت می‌کند. بازیگران این اثرمرتضی تحصیلی، نفیسه صالحی، محمود غفاری، کیانوش بهروز پور، فواد ابراهیمی و بابک ابراهیمیان هستند و نویسندگی اثر نیز از سوی حسین صفی صورت گرفته است. درباره این نمایشنامه با حسین صفی گفت وگو کرده ایم.
  • در مورد موضوع نمایش توضیح می‌دهید؟
این کار در حوزه اجتماعی است و گریزی به دختران جنگ دارد. نمایش نگاهی آسیب‌شناسانه به دخترانی دارد که که در زمان جنگ مورد تعدی از سوی دشمن قرار گرفته‌اند اما در همین فضای نقادانه کار من تم عاشقانه هم دارد.
  • جغرافیای نمایش کجاست و در چه منطقه‌ای اتفاق می‌افتد؟
به لحاظ تاریخی مربوط به بعد از حمله عراق است و از نظر جغرافیایی نیز تفاوتی ندارد. در هر زمان و هر نقطه‌ای از ایران ممکن است ماجرا اتفاق افتاده باشد.
  • فضای کار چگونه است؟
کار شلوغی است و به دلیل مشغله دوستان اذیت شدیم. «عاشقانه‌ای برای سایه دختر سال‌های ابری» 6 بازیگر دارد. طراحی صحنه و طراحی دکور هزینه بر و زمان بر بوده. کار پر نوری است. بخشی از داستان از سوی پیرمردی روایت می‌شود که دچار توهم است و در حوزه درام اتفاق می‌افتد.
  • با این تفسیر می‌توان گفت کار مدرنی است؟
بله. نوع روایت، مدرن است. اساس کار و شیوه اجرا و متن مبتنی بر تجربه گرایی است. خود من هم تجربه جدیدی داشتم. اگر بازبینی به مشکلی برنخورد نمایش از نیمه دوم آبان ماه به مدت 15 شب اجرا خواهد شد. از آنجاکه نمایش تراژدی است و کار شادی نیست و به معضلات عاطفی آدم‌ها در حوزه جنگ و اتفاقات دردناک عملیات کربلای 4 می‌پردازد مناسب ماه صفر است. در نمایش آسیب‌شناسانه به این حوزه نگاه شده است.
  • در زمینه متن و نمایشنامه‌های آیینی کمبود نداریم؟
در چاپ نمایشنامه‌های مناسبتی هزینه شده و در سراسر کشور از نظر متن کمبود نداریم اما اجرای تئاتر هزینه‌بر و متفاوت با هنرهای دیگر است. اصولا کار گروهی مشکل است.
  • پیش‌بینی شما  در خصوص استقبال از اجرای نمایشنامه جدیدتان چیست؟
من این سد را شکستم و این بار با تعمد خواستم در ماه‌های محرم و صفر تئاتر اجرا کنم تا سایر همکاران هم ترغیب شوند. همان‌طور که می‌دانید سال‌ها همکاران ما در ماه اسفند نمایش اجرا نمی‌کردند و نگران مخاطب بودند اما من هرسال اسفندماه کار اجرا می‌کنم و مخاطب نیز استقبال می‌کند. ما خودمان گاهی مانع می‌شویم و سد ایجاد می‌کنیم. امسال هم می‌خواهم بگویم در محرم وصفر هم می‌توان تئاتر اجرا کرد.
  • برگردیم به نمایشنامه «عاشقانه‌ای برای سایه دختر سال‌های ابری». زمان آن چقدر است؟
زمان کار حدود 70 دقیقه است. 4 اپیزود مستقل است که این اپیزودها در یک جایی ارتباط داستانی، دراماتیک و اپیزودیک پیدا می‌کنند.
  • تفاوتی با کارهای قبلی‌تان دارد و اگر دارد در متن است یا ساختار؟
بله دوست داشتم این تفاوت را لحاظ کنم هم در درونمایه این تفاوت وجود دارد. هم به لحاظ ساختار یک روایت مدرن است. به لحاظ درونمایه با تجربه‌ها و کارهای پیشین من تفاوت دارد.
  • پس چرا به یک موضوع تاریخی پرداخته‌اید؟
بحثی که همیشه مطرح کرده‌ام و در این نمایش هم می‌خواستم بگویم این است که دلمشغولی‌ها و دغدغه‌های شخصی به نام حسین صفی هنوز رفع نشده است.
در این کشور این دغدغه‌ها همچنان موجود است و این کار هم هنوز نشانی از دلمشغولی‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی من دارد که از بین نرفته و نوع روایت و شکل بیان تغییر کرده است.
  • در مراحل تمرین تا اجرا مشکل نداشتید؟
تا زمانی که مسئولان کشوری و استانی تئاتر نبینند ما به عنوان هنرمند فکر می‌کنیم ضرورتی برای هنر تئاتر وجود ندارد.
من می‌خواهم نمایش اجرا کنم اما عزا گرفته‌ام که برای تبلیغات چه ‌کار کنم؟ نه پول تبلیغات دارم، نه بیلبورد. شهرداری هیچ امکانی نمی‌دهد و صدا و سیما حمایت نمی‌کند.
چطور انتظار هست کار خوب ارائه کنم؟ هیچ‌کس متولی این امور نیست. ما پول نمی‌خواهیم، حداقل امکانات برای تبلیغات در نظر بگیرند.
  • پیشنهادتان برای بهبود وضع تئاتر استان چیست؟
اگر هر نهاد دولتی یا هر اداره‌ای در اجرای هر تئاتر 50 بلیت بخرند مشکل تئاتر استان حل خواهد شد. هم مردم به دیدن تئاتر عادت می‌کنند هم سالن‌ها خالی نمی‌ماند و هم هنرمند احساس خلأ نمی‌کند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA%DB%8C-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%D8%B2-%D8%AC%D9%86%DA%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ، «عاشقانه‌ای برای سایه دختر سال‌های ابری» ،

دوشنبه 10 آبان 1395

همدان؛ میزبان فعالان مدنی غرب کشور

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،توانمند سازی ،تسهیلگری ،

همدان؛ میزبان فعالان مدنی غرب کشور

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
همدان؛ میزبان فعالان مدنی غرب کشور
هفته گذشته سالن همایش‌های اداره‌کل حفاظت محیط زیست استان همدان میزبان فعالان مدنی حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان‌های غربی و شمال غربی کشور بود...
1395/08/09
هفته گذشته سالن همایش‌های اداره‌کل حفاظت محیط زیست استان همدان میزبان فعالان مدنی حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان‌های غربی و شمال غربی کشور بود.
این کنشگران گردهم آمده بودند تا تجربه‌های خود در زمینه حفاظت از میراث طبیعی و همچنین فعالیت‌های سالانه خود را به اشتراک بگذارند.
 در مراسم افتتاحیه این برنامه که با عنوان «کارگاه توان‌افزایی اعضای تشکل‌های مردم‌نهاد میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان‌های غرب و شمال غرب کشور» برگزار شد، علاوه بر فعالان مدنی، مدیران کشوری و استانی این حوزه از جمله کامران سبزه میدانی معاون اداره‌کل امور مجامع و تشکل‌های سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور، محمدابراهیم الهی‌تبار معاون امنیتی- سیاسی استانداری همدان، مهرداد نادری‌فر مدیرکل امور اجتماعی استانداری همدان و علی مالمیر مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان و تعدادی از معاونان او حضور داشتند.

نقش سمن‌ها در تصمیم‌گیری‌ها
مدیرکل اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان در حاشیه این کارگاه با اشاره به نقش فعالیت‌های اعضای تشکل‌های غیردولتی در تصمیم گیری و تصمیم‌سازی به همشهری گفت: امروزه در دنیا کمتر کسی را می‌توان سراغ گرفت که باور داشته باشد بدون حضور و مشارکت مردم در عرصه‌های مختلف می‌توان  کارها را به نحو مطلوبی پیش برد، به ویژه در اموری که نوعی گستردگی دارد و نیازمند جلب مشارکت مردم است. سازمان‌های مردم نهاد حلقه واسط بین مردم و دولت هستند.
علی مالمیر ادامه داد: میراث فرهنگی حوزه‌ای است که بدون حضور مردم نمی‌تواند موفقیت کسب کند. تشکل‌های مردم‌نهاد می‌توانند این فاصله را پر کنند. فعال بودن تشکل‌ها برابر است با مشارکت بیشتر مردم و ما نیز به دنبال همین شیوه هستیم. ما در استان بیش از 1800 اثر شناخته شده در حوزه میراث فرهنگی و طبیعی داریم. بضاعت اداری ما به هیچ وجه نمی‌تواند حافظ این میراث باشد مگر این‌که به عنوان دبیرخانه با استفاده از ظرفیت مردمی از این میراث محافظت کنیم.
وی توضیح داد: خوشبختانه بیشتر مردم به حوزه میراث میراث فرهنگی تعلق خاطر دارند چون دارایی همه مردم است. از طرف دیگر ما در استان همدان همواره به خود می‌بالیم که در حوزه تشکل‌های مردم نهاد انجمن‌های بسیار قوی داریم که در کشور اثر‌گذارند. این تشکل‌ها به لحاظ دغدغه‌هایی که دارند معمولا انتفاعی نگاه نمی‌کنند. آنها بسیار خاص و اثربخش‌تر از کارمندان دولت هستند و بهتر اثر می‌گذارند. امیدواریم با حمایت و برگزاری کارگاه‌های توان‌افزایی شاهد فعالیت‌های بیشتر در این عرصه باشیم.

هم‌افزایی مناسب تشکل‌ها
رابط تشکل‌های مردم نهاد اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان نیز به همشهری گفت: در طول یک سال گذشته به دنبال شناسایی و ساماندهی تشکل‌های غیردولتی حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان بودیم. این پیگیری با حمایت‌ها و هدایت‌های علی مالمیر مدیرکل میراث فرهنگی استان همدان به نتیجه رسید و پس از ارتباط و برگزاری نشست‌های مشترک بین اعضای تشکل‌ها و مدیرعامل‌های این حوزه با مدیرکل میراث فرهنگی تعداد 10 تشکل مردم‌نهاد تخصصی فعال در استان شناسایی شد.مجید جهانگیریان افزود: در مدت زمان یاد شده تعامل و هم‌افزایی مناسبی با اعضای انجمن‌ها داشته‌ایم. اداره‌کل میراث فرهنگی استان بر این باور است که اعضای تشکل‌ها بازوان پرتوان اجرایی و نظارتی مناسبی برای میراث فرهنگی هستند و در حوزه‌های تصمیم‌سازی، پایش و حتی تصمیم‌گیری می‌توانند بسیار فعال‌تر از گذشته عمل کنند. همچنین فعالان مدنی می‌توانند پشتوانه خوبی برای استفاده از ظرفیت‌ها در مواجهه با تهدیدها و چالش‌های مرتبط در دستگاه‌های اجرایی باشند.

پل ارتباطی نهادهای دولتی و جوامع محلی
وی اظهارکرد: تشکل‌ها مهم‌ترین پل ارتباطی نهادهای دولتی و جوامع محلی هستند و خوشبختانه رویکرد مدیران میراث فرهنگی درسطوح ملی و استانی مثبت است و از این الگو پیروی می‌کنند. آنها به دنبال تعامل با فعالان مدنی حوزه‌های سه‌گانه میراث فرهنگی هستند.
جهانگیریان توضیح داد: خوشبختانه تشکل‌ها ضرورت توان‌افزایی و توانمندسازی اعضای خود را به درستی دریافته‌اند و در دولت تدبیر و امید با توجه به فضای مناسبی که برای فعالیت مدنی شکل گرفته به این موضوع توجه بیشتری می‌شود. در استان همدان نیز علاوه بر فعالیت‌های معمول این تشکل‌ها بارها اقدام به برگزاری دوره‌ها و کارگاهی توانمندسازی به روش تسهیلگری و کلاسی کرده بودند.

 آخرین دوره کارگاه‌های توان افزایی
رابط تشکل‌های مردم نهاد اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان با اشاره به آخرین دوره کارگاه‌های توان افزایی در همدان تشریح کرد: در راستای توان‌افزایی اعضای تشکل‌های غیردولتی حوزه‌های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان با هماهنگی اداره کل امور مجامع و تشکل‌های مردم نهاد سازمان متبوع خود اقدام به برگزاری کارگاه‌های آموزشی برای اعضای تشکل‌های مردم نهاد استان‌های غرب و شمال غربی کرد که در این کارگاه 2 روزه فعالانی از استان‌های آذربایجان شرقی ، آذربایجان غربی، اردبیل، زنجان، مرکزی، کردستان، کرمانشاه، ایلام و همدان حضور داشتند.این کارگاه‌ها در روزهای دوشنبه و سه‌شنبه هفته گذشته با عناوین‌ شناخت میراث طبیعی و حراست از آنها از سوی انوشیروان شیروانی و علی قمی و کارگاه توان افزایی اعضای تشکل‌های حوزه میراث از سوی بابک مغازه‌ای در سالن اداره کل حفاظت محیط زیست استان برگزار شد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%9B-%D9%85%DB%8C%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%81%D8%B9%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D8%BA%D8%B1%D8%A8-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1


برچسب ها: تشکل های غیر دولتی ، همشهری همدان ، میراث فرهنگی ،

یکشنبه 9 آبان 1395

همدان؛ میزبان کتاب و کتابخوان‌ها

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

همدان؛ میزبان کتاب و کتابخوان‌ها

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
همدان؛ میزبان کتاب و کتابخوان‌ها
یازدهمین دوره نمایشگاه سراسری کتاب در همدان از امروز فعالیت خود را آغاز می‌کند...
1395/08/08
یازدهمین دوره نمایشگاه سراسری کتاب در همدان از امروز فعالیت خود را آغاز می‌کند .
یکی از راه‌های تشویق شهروندان به کتابخوانی این است که کتاب در دسترس آنان قرار گیرد و بتوانند عنوان‌های گوناگون کتاب را در یک محل ببینند و حق انتخاب داشته باشند. برگزاری نمایشگاه کتاب با حضور ناشران مخلف در حوزه‌های متعدد این امکان را فراهم می‌کند و علاقمندان می‌توانند در یک روز با بخش بزرگی از تولیدات فرهنگی کشور آشنا شوند. یازدهمین دوره نمایشگاه سراسری کتاب همدان از 8 تا13آبان ماه در محل نمایشگاه بین‌المللی همدان برگزار می‌شود. مجید فروتن معاون فرهنگی اداره فرهنگ و ارشاد استان در باره این رویداد فرهنگی توضیح می‌دهد.
  • چند دوره نمایشگاه سراسری کتاب در همدان برگزار شده است؟
این بار یازدهمین دوره است که نمایشگاه سراسری کتاب در همدان برگزار می‌شود. یکی از مسائل جامعه ما پایین بودن آمار کتابخوانی است. همچنین یکی از دغدغه‌های حوزه کتاب هم همین موضوع یعنی درصد مطالعه کم در کشور است. از راهکارهایی که می‌تواند این وضع و دغدغه را پوشش دهد برگزاری نمایشگاه کتاب است. برگزاری نمایشگاه کتاب در استان سال‌هاست پیش‌بینی و برنامه‌ریزی شده است.
  • مهم‌ترین هدف برگزاری چنین نمایشگاه‌هایی چیست؟
اصلی‌ترین هدف از برگزاری نمایشگاه کتاب آشنا شدن مردم با تازه‌های نشر است. مردم عادی که از پایتخت دور هستند و در استان‌های مختلف زندگی می‌کنند باید دسترسی بهتری به کتاب داشته باشند و راحت‌تر بتوانند با تازه‌های نشر آشنا شوند تا بتوانند کتاب مورد نظر خود را تهیه کنند.
  • چند ناشر در این نمایشگاه حضور دارند؟
نمایشگاه امسال با هفته کتاب تقارن دارد. یکی از برنامه‌های مهم هفته کتاب استان همین نمایشگاه است و حدود 500ناشر به صورت مستقل و مشارکتی در 200 غرفه در 3 سالن نمایشگاه بین المللی همدان حضور دارند.
  •  چه برنامه‌هایی برای نمایشگاه دارید؟
3 تعریف محتوایی در این نمایشگاه در نظر گرفته‌ایم. اولین بخش ناشران عمومی است، دومین قسمت ناشران آموزشی، دانشگاهی و کمک درسی و آخرین قسمت نیز به برنامه‌های جنبی اختصاص دارد. در بخش جنبی نیز 3 محور در نظر گرفته‌ایم؛ محرم و صفر، کودک و نوجوان و مفاخر.
  • سهم همدان از این رویداد فرهنگی چقدر است؟
با احتساب حوزه‌های اداری 20غرفه به همدان اختصاص دارد. همان‌طور که می‌دانید بر اساس آیین‌نامه، ناشران برای ورود به نمایشگاه باید بیش از 20 عنوان کتاب در سال منتشر کنند. اگر تعداد عنوان کتاب‌های ناشر کمتر از حد نصاب باشد می‌تواند با همکاری دیگر ناشران به صورت مشترک غرفه در اختیار بگیرند.12 غرفه مستقل از استان داریم و تعاونی ناشران، چندغرفه مشترک و ناشران دولتی هم غرفه در اختیار دارند.
  • همدان ناشر دولتی دارد؟
بله. یکی از ویژگی‌های نمایشگاه امسال حضور ناشران دولتی یا دانشگاهی است از جمله انتشارات دانشگاه بوعلی، دانشگاه علوم پزشکی و دانشگاه آزاد.بخش‌های انتشارات‌ این دانشگاه‌ها در 2 سال گذشته فعال شده‌اند.
  • حمایت دولت و مبلغ بنی که اختصاص داده شده چقدر و چگونه است؟
در نمایشگاه امسال 200میلیون تومان بن در قالب یارانه اختصاص داده شده که تقسیم و در مجموع به صورت 20 درصد تخفیف محاسبه می‌شود. همچنین 20 درصد تخفیف نیز ناشران به خریداران اختصاص داده‌اند که جمعا 40 درصد است.
  • بن تخفیف از چه طریقی در اختیار خریداران کتاب قرار می‌گیرد؟
یک غرفه بانکی در نمایشگاه مستقر است و عرضه بن از طرف بانک شهر صورت می‌گیرد. ارائه بن بر اساس مدارک تحصیلی است و سقف درنظر گرفته شده از دیپلم و فوق دیپلم و لیسانس به بالا تغییر می‌کند. بن خبرنگاران نیز بر همین منوال است. از سوی دیگر هر کس کتابی بخواهد که در نمایشگاه وجود نداشته باشد، می‌تواند از 3کتابفروشی در شهر با کارت بن نمایشگاه خریداری کند. این کار اولین بار است در استان صورت می‌گیرد. 3کتابفروشی از این طرح استقبال کرده اند که امیدواریم در دوره‌های بعد این تعداد بیشتر شود. این کتابفروشی‌ها نیز علاوه برتخفیف نمایشگاه تخفیف دیگری به خریداران در طول مدت برگزاری نمایشگاه ارائه می‌کنند.
  • گلایه کتابفروش‌های همدان این است که در طول مدت برگزاری نمایشگاه فروش آنها پایین می‌آید. در این باره چه می‌توان کرد؟
بیشتر کتابفروش‌های همدان ناشر نیز هستند. ما در خواست کردیم ناشران همدانی حضور پررنگ‌تری در نمایشگاه داشته باشند و به کتابفروشی‌ها توصیه کردیم نمایندگی ناشران مطرح را بگیرند و از طریق آنان غرفه بگیرند تا از این فرصت استفاده کنند. از طرفی دومین دوره طرح فصلی کتاب را پاییز امسال به مدت 15 روز همزمان با هفته کتاب خواهیم داشت. از طریق خانه کتاب یارانه داده می‌شود و حمایت خوبی می‌شود. هدف این است که کتاب خریداری شود. سایت خانه کتاب یک بانک اطلاعاتی دارد که کتاب‌های فروخته شده در آن ثبت می‌شود.
  • مهم‌ترین تفاوت نمایشگاه امسال با دوره‌های پیشین در چیست؟
نمایشگاه هر سال در6 ماه اول سال یا فصل تابستان برگزار می‌شد و تسهیلات بیشتری از طرف مرکز برای 6 ماه اول داده می‌شد اما ما مقاومت کردیم و در ابتدای 6 ماه دوم برگزار کردیم تا دانشجویان و دانش‌آموزان را داشته باشیم. یارانه خوبی اختصاص دادیم و سقف یارانه 200 میلیون تومان شد به دلیل این‌که به تازگی نمایشگاهی برگزار نشده بود و رقیب نداشتیم. همچنین ناشران برتر توانستند حضور داشته باشند و همدان تنها استانی است که در این ماه نمایشگاه برگزار می‌کند.
  • فکر می‌کنید استقبال مردم چگونه باشد؟
باید بپذیریم کتابی که خوب است احتیاج به نمایشگاه و تبلیغ ندارد و مردم استقبال می‌کنند. اما با توجه به حمایت و مشوق‌ها فکر می‌کنم خوب باشد.
  • تعداد ناشران همدان چقدر است؟
در استان 65 ناشر داریم که 40 ناشر فعال هستند. همدان هم از نظر چاپ کتاب وهم تعداد ناشران در غرب کشور رتبه نخست را دارد. امسال در مراسم افتتاحیه از ناشران برتر تجلیل خواهیم کرد.
  • صنعت نشر استان چقدر به سمت حرفه‌ای شدن پیش می‌رود و چقدر این مسأله در این نمایشگاه نمود دارد؟
ناشر واقعی کسی است که ویراستار علمی و صاحب‌نظر است. ناشر باید نیاز مخاطب را در نظر بگیرد، حق انتخاب داشته باشد و هر کتابی را چاپ نکند. اما به دلیل این‌که ثبت‌نام از طریق مرکز صورت می‌گیرد هر ناشری که تعداد کتاب‌هایش به حد نصاب برسد در نمایشگاه حضور پیدا می‌کند.
  • در بحث توزیع کتاب ناشران استان همدان مشکل دارند. در این زمینه اداره  کل فرهنگ و ارشاد اسلامی چه تدبیری اندیشیده است؟
در چرخه تولید تا توزیع، در بخش توزیع مشکل داریم اما به دنبال بخش خصوصی هستیم تا مجوز مراکز توزیع را دریافت و اقدام به توزیع کتاب کند و یا خود تعاونی ناشران اقدام کند اما متاسفانه تعاونی ناشران همدان فعال نیست. دوستان ناشر کمتر فعالیت می‌کنند.
  • کار صدور مجوز کتاب در استان به کجا کشید؟
امسال مجوز صدور کتاب حدود 2ماه است از طریق استان صورت می‌گیرد که در برنامه توسعه پنجم باید این اتفاق می‌افتاد. در 2 ماه گذشته مجوز حدود 37 عنوان کتاب از طریق همدان صادر شده است. این کار مسیر را کوتاه تر و راحت‌تر کرده است. البته آمار را آخر سال ارائه خواهیم کرد تا بدانیم نسبت به سال گذشته چه مقدار رشد داشته‌ایم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%9B-%D9%85%DB%8C%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%88-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%E2%80%8C%D9%87%D8%A7?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ،

یکشنبه 9 آبان 1395

او معماری همدان را زنده کرد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،میراث فرهنگی ،گفتگو ،

او معماری همدان را زنده کرد

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
او معماری همدان را زنده کرد
هفته اول آبان‌ماه سالگرد درگذشت مهندس محمد قهوه‌ای معمار برجسته همدانی است. به همین مناسبت با همسر زنده‌یاد قهوه‌ای گفت‌و‌گو کردیم.ناهید ارژنگی سال 1333 در همدان متولد شد و سال 50 با مهندس محمد قهوه‌ای یکی از مطرح‌ترین و تاثیرگذارترین معماران همدان ازدواج کرد...
1395/08/08
هفته اول آبان‌ماه سالگرد درگذشت مهندس محمد قهوه‌ای معمار برجسته همدانی است. به همین مناسبت با همسر زنده‌یاد قهوه‌ای گفت‌و‌گو کردیم.ناهید ارژنگی سال 1333 در همدان متولد شد و سال 50 با مهندس محمد قهوه‌ای یکی از مطرح‌ترین و تاثیرگذارترین معماران همدان ازدواج کرد. وی در حدود 4 دهه زندگی مشترک به عنوان همسر، همراه و دستیار یک معمار تجربه‌های زیادی کسب کرد. ساختمان استانداری، مسجد شهرک مدرس، مدرسه آمنه، رستوران تپه عباس‌آباد، ساختمان شرکت سیاحتی علیصدر و ده‌ها اثر ماندگار دیگر از یادگارهای این معمار بزرگ همدانی است.دی ماه سال 94 مدرسه آمنه به عنوان یکی از 10 اثر برتر معماری ایران از سوی انجمن مفاخر معماری انتخاب و معرفی شد. اما چنان که باید حق این معمار پیش و پس از مرگش ادا نشده است. امیررضا یوسفیان شهردار سابق همدان در مراسم گرامیداشت یاد او قول داد یک خیابان و دانشگاه آزاد همدان نیز قرار بود دانشکده‌ای را به نام او نامگذاری کنند. این 2 وعده اما هنوز عملی نشده است. ناهید ارژنگی (قهوه‌ای) از زندگی خود با مهندس محمد قهوه‌ای با ما می‌گوید.
  • چگونه با مهندس قهوه‌ای آشنا شدید و چه سالی ازدواج کردید؟
پدرم حاج محمدباقر ارژنگی سینمادار معروف همدان و مالک سینما تاج بود و از اشخاص سرشناس همدان به شمار می‌آمد. خانه ما در خیابان باباطاهر بود که بعدها پدرم با ما همسایه شد. کلاس 11 بودم که مهندس به خواستگاری من آمد. پدرم گفت محمدآقا جوان بسیار خوبی است و من نتوانستم جواب رد بدهم. آن زمان موقع خواستگاری پیش از ازدواج قند می‌شکستند. پدرم گفت باید یک سال صبر کنید تا دیپلم بگیرد. سال 50 بود که  عقد کردیم و یک سال بعد دیپلم گرفتم و بعد ازدواج کردیم.
  • نپرسیدید نام خانوادگی قهوه‌ای از کجا آمده است؟
پرسیدم، پدرم گفت چون پدرشان کامیون داشتند و در کار واردات قهوه بودند این نام خانوادگی را انتخاب کرده‌اند.
  • چند فرزند دارید؟
3 فرزند داریم. سال 53 اولین دخترم متولد شد که بعدها معماری خواند و با پدرش همکار شد. دختر دومم مهندس کامپیوتر است و سومی نیز حقوقدان است.
  • از وقتی با مهندس قهوه‌ای ازدواج کردید شغلشان معماری بود؟
حدود 2سال در تهران زندگی کردیم. مهندس در خیابان تخت طاووس(عباس‌آباد کنونی) دفتر مهندسی داشت اما همیشه می‌گفت من باید به همدان برگردم. تهران معمار زیاد دارد و باید برگردم، درسی که خوانده‌ام و زحمتی را که کشیده‌ام در همدان هزینه کنم. باید معماری همدان را زنده کنم. او علاقه خاصی به همدان داشت. وقتی به همدان برگشتیم استانداری یک خانه سازمانی به ما داد و بعد هم مهندس قهوه‌ای در همان دهه 50 خانه خودمان را ساخت. از سال 56 تاکنون در همین خانه هستیم. او بعدها می‌گفت این خانه بهترین خانه من است. آن زمان، خانه ما خیلی لوکس و خاص بود. همه می‌آمدند و نگاه می‌کردند. این خانه از اولین کارهای مهندس قهوه‌ای است و همزمان با خانه دکتر خویی ساخته شده است.
  • ایشان در همدان با چه کسانی همکار بود؟
دفتر کار همسرم در خیابان خواجه رشید بود. حاج‌محمد رنجبران معمار بود و همسرم مهندسی می‌کرد و تیمی از بناها، جوشکارها، گچکارها و کارکنان خودش را جمع کرده بود و با آنها کار می‌کرد. ایشان بسیار دقیق بودند.
  • بازگردیم به همراهی شما با مهندس، آیا در مسائل حرفه‌ای هم به ایشان کمکی می‌کردید؟
تمام مسئولیت‌های خانه و کارهای بانکی مهندس با من بود. حتی چک‌های او را من امضا می‌کردم. گاهی صدها بار نقشه را تغییر می‌داد. 5 صبح که بیدار می‌شد به من می‌گفت ناهید چای بیاور و روی نقشه‌ها کار می‌کرد. آن زمان کامپیوتر و تجهیزات مهندسی وجود نداشت. یک دفتر کروکی داشت که طرح‌ها و نقشه‌ها را روی آن می‌کشید.
  • چه تعداد اثر از مهندس برجا مانده است؟
بیش از 300 خانه ساخته اما 2 نمونه مشابه و شکل هم پیدا نمی‌کنید. همه متفاوت هستند. مهندسان دیگر وقتی یک کار خوب می‌سازند بقیه را از روی آن تکرار می‌کنند اما مهندس قهوه‌ای کار خوب و متفاوت می ساخت. از تقلید متنفر بود و وقتی از کارهای او به شکل ناشیانه‌ای کپی و تقلید می‌کردند ناراحت می‌شد. می‌گفت کاش لااقل مثل کار من بسازند، کار من را خراب می‌کنند. می‌گفت شومینه بزرگی که من در یک سالن بزرگ می‌سازم این معمارها در یک اتاق 12 متری کار گذاشته‌اند!
با توجه به تحصیلات ایشان در دانشکده هنرهای زیبا، بیشتر از معماری مدرن غربی تاثیر می‌گرفت یا معماری ایرانی؟
از معماری ایرانی الهام می‌گرفت و با آموخته‌های خودش از دانشگاه ترکیب می‌کرد. مهندس برای اجرای کارها و نقشه‌هایش بسیار وقت می‌گذاشت. طراحی خاص پله‌ها، شومینه، حوض‌خانه و آبنما از خصوصیات کارهای اوست.
  • پس از درگذشت مهندس، آیا تیم کاری ایشان به دیدار شما می‌آیند؟
مهندس قهوه‌ای همیشه در کنار ما بوده و هست. به همین خاطر هنوز در قلب ماست. استاد اکبر گچکار، استاد حاج‌رضای کاشیکار، استاد جلال جوشکار و استاد بیاض همه با معرفت هستند و به ما سر می‌زنند. حتی استاد جلال پس از درگذشت مهندس برای تعمیر خانه آمد و بسیار زحمت کشید.
  • شغل معماری بر زندگی مشترک شما سایه نمی‌انداخت؟
مهندس قهوه‌ای معماری از درونش می‌جوشید و عشق به معماری همیشه با او بود. برای زیباتر شدن گنبد مدرسه آمنه شب‌ها تا صبح نمی‌خوابید تا کار بی‌نقص و زیبایی ارائه کند. وقت می‌گذاشت، برای معماری همدان از جانش گذشت. خیلی وقت‌ها با او که صحبت می‌کردم به من می‌گفت فعلا صبر کن بعد درباره‌اش حرف می‌زنیم، فکرم جای دیگری است.
  • با سفارش‌دهندگان و کارفرمایان چه برخوردی داشت؟
بنا بر آنچه در طول 40 سال زندگی مشترک دیدم یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های شخصیتی مهندس این بود که حتی در اوج جوانی از حق شخصی خود می‌گذشت اما راضی نمی‌شد کارش مطابق نظرش اجرا نشود. با کسی قرارداد نمی‌بست، گاهی مشتریان مراجعه می‌کردند و می‌گفتند فعلا شرایط پرداخت مالی را نداریم می‌گفت اگر داشتید بدهید اگر نداشتید هم ندهید.
  • همانطور که می‌دانید معماری بومی همدان در حال نابودی است. با معماری جدید همدان خو گرفته بود؟
مالکان یکی از برج‌های همدان سراغ مهندس آمدند و گفتند که چنین برنامه‌ای داریم. شما نقشه و اجرا را بر عهده بگیرید، مشکل مالی هم نداریم. مهندس گفت این کارها از من بر نمی‌آید. او با ساخت‌وسازهایی که به صورت عمودی و بی‌قواره در شهر رشد می‌کند مخالف بود. مهندس وقتی از کنار برخی ساختمان‌ها و برج‌ها می‌گذشت، رنج می‌برد، ناراحت می‌شد و می‌گفت زحمت کشیده‌اند، مصالح را کار کرده‌اند اما خوب ساخته نشده و غصه می‌خورد. می‌گفت برخی بساز بفروش‌ها، هماهنگی معماری با همدان، گذشته همدان و طبیعت این شهر را درک نکرده‌اند.
  • چه پیشنهادی داشت؟
می‌گفت همدان نقشه شهری و طرح جامع استاندارد ندارد. بنابراین مسئولان نباید به من بگویند چه بسازم. شهر علاوه بر ساختمان‌های عمودی، بناها و ساخت و ساز افقی هم نیاز دارد.
  •  مهم‌ترین میراث مهندس قهوه‌ای برای شما چه بود؟
بچه‌های خوبی که تربیت کردیم. اخلاق و رفتار مهندس به هر 3فرزندم درست منتقل شده است.
  • با کدام یک از معمارها ارتباط داشت؟
با زنده‌یاد مهندس ضیاءالدین جاوید، مهندس سیدرضا هاشمی و دکتر سیاوش تیموری.
  • نقاشی را از کجا آموخته بود؟
نقاشی در وجودش بود. در کودکی با نقاشی روی سفال آغاز کرد. این هنر را همچنان ادامه داد به طوری‌که اکنون ده‌ها تابلو از او به یادگار مانده است.
  • چه مدت در دانشگاه حضور داشت؟
از دهه 70 مدتی در دانشگاه آزاد تدریس می‌کرد اما مدرسان این دانشگاه برخورد خوبی با او نداشتند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D9%88-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%DA%A9%D8%B1%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، مهندس محمد قهوه ای ،

چهارشنبه 5 آبان 1395

آنها ندیده دویده‌اند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

آنها ندیده دویده‌اند

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
آنها ندیده دویده‌اند
اواسط مهرماه سال‌ جاری خبری در فضاهای ورزشی شهر مبنی بر جفا به ورزشکاران نابینا و کم‌بینای همدان از سوی هیأت ورزش‌های نابینایان و کم‌بینایان استان به گوش ‌رسید و گفته ‌شد در مسابقات دوومیدانی قهرمانی کشور 13 تا 16 مهر در مشهد، استان همدان به جای نابینایان و کم‌بینایان از افراد بینا استفاده کرده است....
1395/08/05
اواسط مهرماه سال‌ جاری خبری در فضاهای ورزشی شهر مبنی بر جفا به ورزشکاران نابینا و کم‌بینای همدان از سوی هیأت ورزش‌های نابینایان و کم‌بینایان استان به گوش ‌رسید و گفته ‌شد در مسابقات دوومیدانی قهرمانی کشور 13 تا 16 مهر در مشهد، استان همدان به جای نابینایان و کم‌بینایان از افراد بینا استفاده کرده است.
روزنامه همشهری پس از گفت وگو با تعدادی از افراد نابینا و کم‌بینا (که در مراجعه به دفتر روزنامه همشهری همدان نخواستند نامی از آنها برده شود) و مسئولان مربوطه این موضوع را پیگیری کرده است.

از زبان معترضان
یکی از افراد حاضر در دفتر روزنامه ادعا می‌کند: بیشتر افرادی که در این مسابقه شرکت کرده‌اند و مقام آورده‌اند همزمان عضو هیأت دوومیدانی همدان نیز هستند.
عضو سابق هیأت ورزش‌های نابینایان و کم‌بینایان می‌گوید: برای این‌که مدال بیشتری کسب کنند و نام هیأت نابینایان و کم‌بینایان همدان برجسته شود از ورزشکارانی به این مسابقات اعزام کردند که نه تنها برخی از این افراد مشکل و ضعف بینایی ندارند بلکه در رشته‌های دیگر ورزشی قهرمان هستند. برخی حتی عینک هم نمی‌زنند. برخی از دوستان با رسول منعم مدیرکل ورزش و جوانان استان صحبت کردند اما پیگیری نشده است.
یکی دیگر از کم‌بینایان که از ورزشکاران سابق هیأت است، اظهارمی‌کند: آسیب روانی که به این قشر از توانجوها وارد شده جبران‌ناپذیر است. یکی از علت‌هایی که باعث شده برخی از ورزشکاران عادی وارد هیأت ورزش‌های نابینایان و کم‌بینایان شوند اختلافاتی است که بین ورزشکاران نابینا و کم‌بینا و مسئولان هیأت فعلی وجود دارد. ما ورزشکاران زیادی در این حوزه داریم. بیش از 30 ورزشکار داریم که بیشتر آنها قهرمان هستند اما به دلیل همین اختلاف‌ها از ورزش فاصله گرفته‌‌اند.
 مسئولان فعلی برای این‌که جای این ورزشکاران را پر کنند آمارسازی و از ورزشکاران عادی در مسابقات استفاده می‌کنند. همدان حداقل 20 نفر ورزشکار حرفه‌ای دارد که بیشتر این افراد کنار گذاشته شده‌اند.

نحوه سنجش نابینایان و کم‌بینایان
می‌پرسم چه معیاری برای سنجش بین کم‌بینا و سالم وجود دارد و او ادامه می‌دهد: در گزینش ورزشکاران کلاس‌بندی داریم که حتما باید شب مسابقه نیز این کلاس‌بندی لحاظ شود. این کلاس‌بندی به 3 رده بی1، بی2 و بی 3 تقسیم می‌شود که در رده‌بندی جهانی عدد تی 11، تی 12 و تی 13 خوانده می‌شود. بی 1 نابینای مطلق است، بی 2 کسی است که تا حدود 2 یا 3 متر دید محیطی دارد و بی 3 تا 5 یا 6 متر دید محیطی دارد. بدین معنی که دید او مفید نیست و دید کامل ندارد. نقطه ضعف در گزینش افراد در گروه بی 3 است زیرا شب مسابقه به جای استفاده از پزشک متخصص از یک اپتومتریست استفاده می‌کنند.
وی می‌افزاید: گاهی مشاهده شده کسی که در مسابقه شرکت می‌کند تظاهر به کم‌بینا بودن می‌کند و اپتومتریست نیز او را به عنوان ورزشکار کم‌بینا معرفی می‌کند. به طور مثال مشکل بینایی من را در همدان یک پزشک متخصص می‌تواند تشخیص دهد. حتی همه متخصصان هم این تبحر را ندارند. در شب مسابقه یک اپتومتریست چگونه می‌تواند این مسأله را تشخیص دهد؟
دوست دیگرش سخن او را پی می‌گیرد و می‌گوید: روش بهتری برای تشخیص این تخلف وجود دارد؛ این‌که برخی از ورزشکارانی که امسال با عنوان نابینا یا کم‌بینا  در مسابقات حضور داشته‌اند سال‌های گذشته به عنوان افراد عادی شرکت کرده‌اند. یکی از آنها حدود یک دهه سابقه ورزش قهرمانی دارد وحال چه اتفاقی افتاده که در طول چندماه نابینا شده است؟ نابیناهای ما در بهزیستی پرونده دارند. آیا این دوستان عضو بهزیستی هستند و کد معلولیت رسمی دارند؟ کدی که ما کم‌بینایان و نابینایان داریم جهانی
 است.

دفاع مدیرکل ورزش و جوانان استان
وقتی ماجرا را از مدیرکل ورزش و جوانان استان می‌پرسیم می‌گوید: طبق بررسی ضمنی که صورت گرفت موضوع واقعیت ندارد. همه این‌ها درصد دارند و به نوعی جزو کلاس نابینایان هستند. البته به علت این‌که ماموریت بودم اطلاعات دقیق‌تر را باید سوال کنم.
رسول منعم که معتقد است این موضوع به مرتضی خورشیدی رئیس هیأت دوومیدانی استان همدان ارتباطی ندارد، می‌افزاید: برخی ورزشکاران ادعا کرده بودند حسن صالحی (گلابی) نابینا نیست در حالی که او دارای رتبه و کلاس است و کم‌بینا است.
وی در پاسخ به این سوال که افرادی مانند محمدحسن حیدری یا حامد زهدی‌غلامی هم نابینا هستند که در هر 2 هیأت عضویت دارند می‌گوید: افراد معترض باید به صورت مکتوب به ما اعتراض کنند تا پیگیری کنیم. این اسامی را به یاد ندارم. حق ورزشکاران را باید ادا کرد.

نظر رئیس هیأت دوومیدانی
با مرتضی خورشیدی رئیس هیات دوومیدانی استان همدان تماس می‌گیرم. او می‌گوید: در این مسابقه از افراد سالم استفاده شده و من هم این قضیه را شنیده‌ام و در خبرها خوانده‌ام. اما این افرادی که به تازگی به عنوان نابینا در مشهد مسابقه داده‌اند سال‌هاست از طرف هیأت دوومیدانی در مسابقات قهرمانی مختلف به عنوان افراد عادی شرکت کرده‌اند. چرا امسال نابینا شده‌اند؟
خورشیدی ادامه می‌دهد: آیا ارزش دارد هیأت ورزش‌های نابینایان و کم‌بینایان با چنین حرکتی شخصیت حقوقی و آبروی خود را زیر سوال ببرد؟ این افراد را چه کسی در هیأت نابینایان تطمیع کرده است؟ البته هیأت دوو میدانی استان از این افراد پرسش خواهد کرد، کمیته انضباطی تشکیل خواهد شد، بازخواست خواهند شد و برخورد جدی صورت خواهد گرفت.
وی می‌افزاید: چگونه ممکن است یک هیأت دست به این کار خلاف بزند که از سوی همگان تقبیح شده است. توانجوها نیاز به انگیزه دارند و آسیب روانی به آنها وارد شده، چگونه می‌توان جبران کرد؟ مسلما حقوق همه نابینایان ضایع شده و به نظر من مقصر اصلی مربی است. هیأت نابینایان و کم‌بینایان بدون هماهنگی ما با مربی ما برای آموزش نابینایان قرارداد می‌بندد. این مربی‌ها مقصرند که ورزشکاران را از این هیأت به هیأت نابینایان برده‌اند. ورزشکارانی که به دنبال قهرمانی هستند همه تمرینات خود را زیر نظر مربی انجام می‌دهند.
رئیس هیات دوومیدانی استان همدان ادامه می‌دهد: این تخلف‌ها را باید اداره‌کل ورزش و جوانان پیگیری کند که زودتر باید اقدام کند. هیأت نابینایان و کم‌بینایان مستقل است و بهتر بود از ما استعلام می‌کردند.
وی می‌گوید: ناگفته نماند این افراد هرچند جزو ورزشکارانی هستند که بارها مقام کسب کرده‌اند اما چندبار نیز به کمیته انضباطی احضار شده‌اند.
خورشیدی می‌گوید: متاسفانه امروزه افراد کمی را در حوزه ورزش می‌بینیم که دارای اخلاق ورزشی هستند و بیشتر این دوستان اولویت اول را پول و مادیات می‌دانند. البته باید توجه کرد ورزشکار از وقتی که برای پول درآوردن گذاشته برای ورزش می‌گذارد و باید حمایت شود اما پول همه چیز نیست.

خصومت و حراست
اما سمیه سهیلی رئیس هیأت ورزش‌های نابینایان و کم‌بینایان استان می‌گوید: کسی شکایتی نیاورده است. البته که برخی هم عضو تیم دوومیدانی استان هستند و هم دونده ما. ما پزشک داریم و قبل از اعزام به مسابقه گواهی پزشکی می‌گیریم.
ما می‌توانستیم 8 نفر بفرستیم اما 5 نفر فرستادیم چون باید کسانی را که احتمال مدال‌آوری داشتند انتخاب می‌کردیم.
او در پاسخ به این پرسش که آیا ادعای این کم‌بینایان درست است، ادامه می‌دهد: افرادی که اعتراض دارند را به من معرفی کنید تا در دوره بعدی اعزام کنم. اینها می‌خواهند برای هیأت دردسر درست کنند. من به حراست شکایت خواهم کرد.ورزشکاران اعزام شده گواهی چشم پزشکی دارند. کسی که بی 3 باشد چشمش ضعیف است. اگر امروز من به پزشک مراجعه کنم عینک تجویز می‌کند و می‌توانم در این مسابقات شرکت کنم چون نمره کم‌بینا به من می‌هد. فدراسیون اجازه مسابقه به کسی که گواهی چشم پزشکی نداشته باشد نمی‌دهد.
سهیلی اظهار می‌کند: هیأت دوومیدانی مرا اذیت می‌کند و من این موضوع را رسانه‌ای می‌کنم.اینها حرف نادرست می‌زنند چون به عواقب کار فکر نکرده‌اند.
وی ادامه می‌دهد: ممکن است کسی که پیگیر این مسأله است خصومت یا قصد سنگ‌اندازی داشته باشد. ما فردی را داریم که در دادگاه پرونده دارد و حراست دستور داده این فرد وارد هیأت و سالن نشود. احتمالا او پیگیر است.
رئیس هیأت ورزش‌های نابینایان و کم‌بینایان استان در پاسخ به این پرسش که آیا این احتمال وجود ندارد که پزشک اشتباه کند یا تقلبی از سمت پزشکان و داوران صورت بگیرد، اظهار می‌کند : نمی‌دانم، اما وقتی پزشک معاینه می‌کند ما می‌پذیریم. مربی‌ها که برای ما گواهی نمی‌آورند.

وضعیت مناسب هیات
سهیلی با بیان این‌که همه کسانی که به علت مشکل بینایی از عینک استفاده می‌کنند می‌توانند در هیأت ورزش‌های نابینایان عضو باشند، می‌افزاید: چندبار خواستیم فراخوان بزنیم که تعداد بیشتری بیایند چون وقتی تعداد بیشتر باشد رقابت بهتر می‌شود. گاهی من در خیابان از افراد دارای عینک دعوت کرده ام که به هیأت ما بپیوندند. هر فرد سالمی را نمی‌پذیریم اما اگر پزشک گواهی دهد ما موظف هستیم استفاده کنیم. مثلا حمید اسلامی از قهرمانان ما است؛ هم برای ما می‌دود هم برای هیأت دوومیدانی.
وی اظهار می‌کند: وضع بچه‌ها بد نیست و ما سال گذشته در کشور مقام یازدهم را کسب کردیم. برنامه ما برای سال‌های بعد این است که هیأت شهرستان‌ها را فعال‌تر کنیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D9%86%D9%87%D8%A7-%D9%86%D8%AF%DB%8C%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D9%88%DB%8C%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، ورزشهای نابینایان و کم بینایان ،

چهارشنبه 5 آبان 1395

چند هنر، یک پیام

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

چند هنر، یک پیام

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
چند هنر،  یک پیام
جمشید صفاریان هنرمند همدانی در هنرهای مختلف نقاشی، موسیقی، مجسمه‌سازی و طراحی هم دستی دارد. علاوه برآن 5 مجموعه داستان در کشور هند و یک مجموعه در همدان منتشر کرده است. صفاریان معتقد است همه این هنرها یکی است و او در تمام این هنرها یک حرف می‌زند و آن هم انسانیت است...
1395/08/04
جمشید صفاریان هنرمند همدانی در هنرهای مختلف نقاشی، موسیقی، مجسمه‌سازی و طراحی هم دستی دارد. علاوه برآن 5 مجموعه داستان در کشور هند و یک مجموعه در همدان منتشر کرده است. صفاریان معتقد است همه این هنرها یکی است و او در تمام این هنرها یک حرف می‌زند و آن هم انسانیت است .

تخیل
این هنرمند همدانی توضیح می‌دهد: به کپی معتقد نیستم چراکه دوربین‌های عکاسی دیجیتال در این زمینه خیلی خوب کار می‌کنند. زمانی مرحوم کمال‌الملک استاد برجسته‌ای بود و از پیشکسوتان نقاشی محسوب می‌شود اما حالا دیگر شیوه ایشان منسوخ شده و هر کسی هم آن کار را بکند تکرار است. این‌که کسی یک عکس را بکشد به درد نمی‌خورد چون با فشار دکمه دوربین از یک زاویه مناسب می‌توان یک عکس خوب گرفت.
وی می‌افزاید: در نقاشی هم باید بتوانیم مانند داستان‌نویسی یک پیام برسانیم و به ناچار باید این داستان را با تخیل بیامیزیم.اگر فقط داستان را روایت کنیم کاری مانند دوربین عکاسی انجام داده‌ایم و ارزشی ندارد. این کار ممکن است استادانه باشد اما هنرمندانه نیست.

مجسمه‌سازی
صفاریان می‌گوید: من از نقاشی به مجسمه‌سازی رسیدم. در نقاشی علاقه داشتم کارهایم برجسته باشد و رنگ را با ضخامت بیشتری به کار می‌بردم. ششم ابتدایی به این نتیجه رسیدم که مجسمه بسازم. ابتدا چند مجسمه سوررئالیستی ساختم. کارهایم کپی نبودند. زیرزمین کوچکی داشتیم که درآنجا با گل رس و گچ مجسمه می‌ساختم.
وی اضافه می‌کند: بعدها به دلیل مشکل مکان، ساخت مجسمه‌های بزرگ را کنار گذاشتم. نمی‌توانستم به فروش مجسمه‌هایم فکر کنم چون مردم به خرید مجسمه خیلی علاقه نداشتند.
صفاریان می‌افزاید: در مجسمه‌سازی کارهای هوشنگ سیحون، صنعتی و وزینی را دوست دارم.اما در همدان مجسمه‌ساز قابلی نداریم.

 یادگیری
از صفاریان می‌پرسم نقاشی را از چه کسانی آموخته‌اید که پاسخ می‌دهد: این هنر را به شکل مستقیم از هیچ‌کس یاد نگرفتم. فقط سوال‌هایی از بعضی اساتید که با آنها دوست بودم و ارتباط داشتم می‌پرسیدم. از بعضی از آنها
 قلم‌موها و رنگ‌های فرسوده می‌خریدم، کمی راهنمایی‌ام می‌کردند و خودم ادامه کار را پیش می‌بردم.همچنین به موزه‌ها سر می‌زدم تا بتوانم به شکل تجربی کارم را ادامه دهم.
این هنرمند معتقد است نقاشی در شهرستان‌ها مانند همدان مهجور مانده و می‌گوید: دید مردم ما به نقاشی دید عکاسی است. یعنی انتظار دارند نقاش آنچه را در طبیعت می‌بیند عینا ارائه دهد. برای مثال مردم نقاشی‌های من را دوست ندارند.
به گفته وی، در شهرستان‌ها مردم مشوق نیستند. به علاوه استادی که کلاس‌های مفیدی داشته باشد و جوانان را جذب کند نداریم. نقاشی که در شهری مانند تهران زندگی می‌کند ممکن است بتواند تابلوهایش را بفروشد اما در شهرستان‌ها این کار امکانپذیر نیست.

چاپ کتاب در هند
صفاریان قصه‌نویسی را از دوران دبیرستان آغاز کرد و با نشریاتی مانند کیهان، اطلاعات هفتگی، جوانان و روزنامه اطلاعات همکاری داشت تا این‌که اولین کتابش در هند منتشر شد.
وی درباره سفرش به هند توضیح می‌دهد: وقتی فرهنگ رنگارنگ و متفاوت هند را دیدم ذوقم شکوفاتر شد.در هند زیاد سختگیری نمی‌شود و به راحتی می‌شود در مدت 15 روز کتابی را منتشر کرد. به همین دلیل تصمیم گرفتم کتابی به زبان فارسی منتشر کنم.
صفاریان می‌گوید: تعداد فارسی‌زبان‌ها که علاقه‌مند به فرهنگ ایران هستند در «بمبئی» و «پونا» زیاد است. این باعث شد با نشریات و رسانه‌های آنها هم همکاری کنم.
این هنرمند درباره هدف خود از نوشتن توضیح می‌دهد: من بیشتر دنبال تخلیه خود هستم تا به آرامش برسم، این جهان هستی را راحت‌تر بپذیرم و هشدار و پیامی هم به مخاطب بدهم.

شعر
صفاریان می‌گوید: من شعر نو را بیشتر از شعر کهن دوست دارم. در شعرهای کهن که از سوی شاعرانی مانند فردوسی، ناصرخسرو و دیگران سروده شده‌اند همه چیز گفته شده و چیزی نیست که پنهان مانده باشد.
این هنرمند همدانی که یک مجموعه شعر دارد می‌افزاید: در این مجموعه به طور کامل هرچه دلم خواسته گفته‌ام و اگر شعر دیگری بگویم تکرار است. در این مجموعه، هم شعر نو و هم شعر کهن گفته‌ام اما غزل عاشقانه ندارم. عشق زمینی در برابر این همه مسأله مهمی که در جهان داریم چیز بزرگی نیست.

موسیقی
صفاریان در مورد فعالیت‌هایش در حوزه موسیقی می‌گوید: من ساز را برای دل خودم می‌زنم.
در آواز هم تجربیاتی داشته‌ام.معتقدم هر کس باید خودش باشد. با گروه حسین زندی و علی منطقی چند کار را بازسازی کردیم که آواز و تصنیف این کارها را من خواندم.
وی داستان کوتاه را وسیله مناسبی برای ارتباط در عصر حاضر می‌داند و اضافه می‌کند: مردم این روزها حوصله رمان‌خواندن ندارند. به همین دلیل داستان کوتاه می‌نویسم؛ به این ترتیب با یک متن کوتاه پیام‌رسانی می‌کنم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/چند-هنر،-یک-پیام?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، جمشید صفاریان ، مجسمه سازی همدان ،

سه شنبه 4 آبان 1395

یک مجسمه؛ یک داستان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

یک مجسمه؛ یک داستان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
اردشیر محرابی‌اختر مجسمه ساز همدانی معتقد است زندگی در کارهایش جاری است و هر یک از آثارش داستانی دارند.
1395/08/03
اردشیر محرابی‌اختر مجسمه ساز همدانی معتقد است زندگی در کارهایش جاری است و هر یک از آثارش داستانی دارند.
وی این روزها آثار جدید خود را آماده می‌کند تا نمایشگاهی در شهر تهران برگزار کند. به همین مناسبت با این هنرمند همدانی گفت‌وگو کرده‌ایم که می‌خوانید:
  • چه شد که به هنر مجسمه‌سازی رو آوردید؟
من در یک خانواده هنری متولد شدم. ذوق هنری پدر و برادران من باعث شد به سمت کارهای هنری و صنایع دستی سوق پیدا کنم. زندگی کودکی من همراه خاطرات خوب در یک مکان بکر و طبیعت کامل بود به طوری که من بیشتر اسباب‌بازی‌های خودم و دوستانم را از گل و چوب می‌ساختم و این کار برای من بسیار لذت‌بخش بود.
متأسفانه سال‌ها بنا به دلایلی از کارهای دستی و هنری فاصله گرفتم تا این‌که در سال ۱۳۸۰ در شیراز نزد استاد ابراهیم دره‌شوریان ساخت ساز ایرانی کمانچه را فرا گرفتم و در کنار آن مجسمه‌سازی را به‌ صورت نه چندان جدی شروع کردم. به علت گرایش ذهنی من به مجسمه‌سازی کارگاه کوچک ساخت ساز کمانچه من به کارگاه مجسمه‌سازی تبدیل شد و اکنون سال‌هاست که مشغول کار حجم هستم.
  • در هنر دنبال چه چیزی هستید؟
هنر بیان احساسات است. شاعر، موسیقیدان، نقاش و هر هنرمند دیگری هر کدام به نحوی احساسات خود را در قالب هنرشان بیان می‌کنند. مجسمه‌سازی برای من یک روش ابراز احساس است. آرامش و نشاطی که من از هنر دریافت می‌کنم بسیار لذت‌بخش است، وقتی آن کار حجمی که انجام می‌دهم مطابق ذهنیتم باشد و همان چیزی که دلخواهم است به نحو احسن اجرا شود احساس زیبای آن لحظه قابل توصیف نیست. اعتقاد من بر این است که اگر یک اثر هنری برای خالق اثر دلنشین باشد لاجرم بر دل مخاطب و بیننده نیز خواهد نشست. وقتی من از مجسمه‌ای که ساخته‌ام لذت می‌برم، احساس می‌کنم بهشت اینجاست؛ آن لحظه تفاوتی ندارد در پراگ، استکهلم، پاریس یا همدان باشم. برای من مرکز زمین اینجاست. هدفم از هنر همین بوده است.
  •  از چه کسانی تاثیر پذیرفته‌اید؟
هنرستان هنرهای تجسمی،خانواده و محیط زندگی‌ام بیشترین تأثیر را در هنر من داشته اند. نخست تحت آموزش و راهنمایی‌های برادرم طیب محرابی و همین‌ طور تعالیم بی‌دریغ استاد مهربان و دوست‌داشتنی‌ام عطاءالله یوسفی قرار گرفتم.
  • به جز چوب از چه موادی در مجسمه‌سازی استفاده می‌کنید؟
بیشتر کارهای من چوبی هستند اما در برخی از فلز آهن نیز استفاده کرده‌ام. چند مجسمه گچی هم دارم که هنوز به مرحله‌ دلخواه نرسیده‌اند.
  • از چوب چه حسی می‌گیرید که بیشتر به این ماده گرایش دارید؟
به ‌طور کلی حجم کار و ایده تعیین‌کننده متریال یک مجسمه است اما چوب بیشترین احساس را به من می‌دهد. کارهای فلزی هم دارم که مستقل یا با چوب تلفیق شده‌اند اما تسلط کنونی من به تراش و شکل دادن به چوب است و گرایش من هم به این ماده بیشتر است.
  • ایده کارهایتان از خودتان است؟
به قول نظامی«عاریت کس نپذیرفته‌ام /آنچه دلم گفت بگو، گفته‌ام». تمام ایده‌ها و آثاری که ارائه شده منحصر به خودم است. در کل کارگاه و زندگی هنری من اثری کپی شده یافت نمی‌شود. من با تمام اشیای اطرافم ارتباط می‌گیرم.گاهی پیش می‌آید که با آنها صحبت می‌کنم و ایده می‌گیرم. زندگی در صندلی‌های من جاری است و هر کدام داستانی دارند.من دلم می‌خواهد داستان‌های زندگی آنها را به نمایش بگذارم. بیشتر ایده‌های من در سکوت خلوت شبانگاه همراه با موسیقی ملایم پیانو شکل می‌گیرد.
  • در مجسمه‌سازی از چه سبکی پیروی می‌کنید؟
ماجراجویی‌ و دادن حس زندگی به اشیا و جانداران و اغراق درحرکات و احساس آنها سبکی از هنر است با عنوان فراواقع گرایی یا سوررئال.گرایش ذهنی من این است و از این سبک کار نسبت به سبک‌های هنری دیگر لذت بیشتری می‌برم. دخیل دادن عناصر غیرطبیعی و فانتزی در دنیای واقعی، نفوذ به درون اشیا و اشخاص باعث به‌وجود آمدن داستان زندگی یک مجسمه در سبک کار من است.
  • حضور در نمایشگاه‌ها چه تأثیری بر آثار شما داشته است؟
اولین نمایشگاه مجسمه من چهارم اسفند ماه ۱۳۹۳ بود که به صورت انفرادی و در گالری ابن سینای همدان برگزار شد. سپس دومین نمایشگاه را در شهریور ۱۳۹۴ به ‌صورت گروهی همراه با انجمن مجسمه‌سازان همدان در گالری استاد محمود زنگنه همدان برگزار کردیم. در 3 سال گذشته بارها در نمایشگاه‌های گوناگون حضور داشته‌ام. به زودی کارهای جدیدم را در یکی از گالری‌های تهران به نمایش خواهم گذاشت. وقتی آثار عرضه می‌شود و در معرض دید مردم و منتقدان قرار می‌گیرد باعث رشد خالق اثر می‌شود.
  • از روند کارها رضایت دارید؟
آثار کنونی من نسبت به گذشته و اولین نمایشگاهی که برای من بسیار هیجان انگیز بود و به‌ صورت انفرادی برگزار کردم تفاوت بسیاری کرده و پیشرفت رضایت‌بخشی داشته است. معتقدم وقتی مخاطب و بیننده از یک اثر لذت خواهد برد که خودم از آن لذت ببرم.
  • در این رشته چه آینده‌ای برای خود متصور هستید؟
همانگونه که یک اثر به صورت دلخواه من به اتمام می‌رسد و تا از اجرای مناسب آن رضایت نداشته باشم آن را  ارائه نمی‌کنم، برای آینده نیز این تصور را دارم و امیدوارم بتوانم آثاری مناسب و درخور ارائه دهم. نکته دیگر این است که انسان به امید زنده است و من هم به آینده امیدوارم.

   زندگی نوشت
اردشیر محرابی‌اختر چهارم اسفند ۱۳۵۸در همدان متولد شد. او از کودکی علاقه زیادی به صنایع دستی داشت به همین دلیل به سمت کارهای هنری کشیده شد. او امروز یکی از شناخته‌شده‌ترین مجسمه‌سازان همدان است و مجسمه‌های چوبی این هنرمند بارها از سوی منتقدان و هنرشناسان مورد تقدیر قرار گرفته است.
برخی کارهای او به صورت مجموعه ارائه می‌شود، از جمله مجموعه صندلی‌هایش که بسیار مشهورند. محرابی اختر بارها در نمایشگاه‌های استانی و سراسری از جمله نهمین نمایشگاه مجسمه‌های کوچک انجمن مجسمه‌سازان ایران آبان‌ماه ۱۳۹۴ درگالری آران تهران و نمایشگاه گروهی با گروه هنری سنجاقک بهمن ماه ۱۳۹۴در گالری استاد زنگنه همدان شرکت کرده است.
 این هنرمند عضو انجمن مجسمه‌سازان استان همدان است و رتبه دوم ساخت تندیس‌های برفی جشنواره زمستانی همدان در سال۸۷ و رتبه نخست ساخت این تندیس‌هارا در سال 88 دارد. او داوری جشنواره زمستانی ساخت تندیس‌های برفی در سال ۱۳۹۳ را هم بر عهده داشته است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DB%8C%DA%A9-%D9%85%D8%AC%D8%B3%D9%85%D9%87%D8%9B-%DB%8C%DA%A9-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، اردشیر محرابی اختر ، مجسمه سازی همدان ، ادشیر محرابی مجسمه ساز ،

یکشنبه 2 آبان 1395

52 سال انجمن بوعلی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،ادبیات ،

52 سال انجمن بوعلی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
52 سال انجمن بوعلی
دوره اول فعالیت انجمن ادبی بوعلی از سال 1342 آغاز شد. بزرگانی چون ابراهیم دبیر قصاب (پرتو همدانی)، احمد ساجدی، سیدکاظم حسینی (داور)، علی اکبر بلالی، محمدحسین شیرین، مهدی دیجوریان، ابوالحسن آذر گنگاوری و بسیاری از شاعران و ادبیان در شکل‌گیری و ادامه یافتن این انجمن تلاش کردند اما پس از 15 سال تعطیل شد و این تعطیلی تا دهه 70 ادامه داشت....
1395/08/02
 دوره اول فعالیت انجمن ادبی بوعلی از سال 1342 آغاز شد. بزرگانی چون ابراهیم دبیر قصاب (پرتو همدانی)، احمد ساجدی، سیدکاظم حسینی (داور)، علی اکبر بلالی، محمدحسین شیرین، مهدی دیجوریان، ابوالحسن آذر گنگاوری و بسیاری از شاعران و ادبیان در شکل‌گیری و ادامه یافتن این انجمن تلاش کردند اما پس از 15 سال تعطیل شد و این تعطیلی تا دهه 70 ادامه داشت.
دوره دوم فعالیت این انجمن از سال 1372 آغاز شده و تاکنون ادامه داشته است. در دوره دوم افرادی چون احمد خلیلی شورینی، اصغر شمس‌الواعظین، ابوالحسن روح القدس، ناصر و منصور جمشید آبادی و ده‌ها نفر از شاعران، نویسندگان و فعالان فرهنگی همدان در این انجمن عضو بوده و فعالیت کرده‌اند. یکی از افرادی که بیش از 2 دهه عضو این انجمن بوده و از اوایل دهه 90 به عنوان رئیس انجمن ادبی بوعلی انتخاب شده حسن خلیلی است.
حسن خلیلی سال 1326 در همدان متولد شد. او سال 1346 پس از گرفتن دیپلم وارد دانشکده افسری شد و به استخدام ارتش درآمد. سال 1374 بادرجه سرتیپی بازنشسته شد و از همان سال فعالیت‌های فرهنگی خود را پی گرفت. حسن خلیلی در گفت وگو با همشهری درباره فعالیت‌های انجمن ادبی بوعلی همدان توضیح می‌دهد.
  • چگونه به شعر و ادبیات علاقه‌مند شدید؟
 مادر من اهل شعر و شاعری است و بخشی از آثار شاعران بزرگ از جمله حافظ، خیام و باباطاهر را حفظ است. امروز نیز با وجود این‌که حدود 90 سال دارد و 5 کلاس بیشتر سواد ندارد شعر می‌خواند. خانواده من از جمله برادرم سهراب نیز نویسنده است. از کودکی در خانواده با شعر آشنا شده و تاکنون ادامه داده‌ام.
  • خودتان شعر می‌گویید؟
من شاعر نیستم و دوستانم به من می‌گویند شعرخوان. شعرهایی را که سروده‌ام هرگز برای کسی نخوانده‌ام اما گاهی از شعر دیگران در انجمن می‌خوانم. من شاعر نیستم اما شعر را می‌فهمم، شعر را بسیار دوست ‌دارم و می‌خوانم که خوشبختانه مورد پسند دوستان است.
  • از چه زمانی وارد انجمن ادبی بوعلی شدید؟
سال 1374 پس از بازنشستگی به صورت مداوم و مستمر در انجمن‌های ادبی به ویژه انجمن ادبی بوعلی حضور داشته ام.
  • آن زمان مسئولیت اداره انجمن با چه کسی بود؟
سال 1374 که من به عرصه ادبیات شهر وارد شدم زنده‌یاد احمد خلیلی رئیس انجمن ادبی بوعلی بود و پس از ایشان زنده یاد ابوالحسن روح‌القدس ریاست انجمن را بر عهده گرفت. پس از این‌که آقای روح‌القدس از دنیا رفت من به ریاست این انجمن انتخاب شدم و در خدمت دوستان هستم. پیش از آن مجری انجمن بودم.
  • نشست‌های انجمن در چه روزهایی برگزار می‌شود؟
هر دوشنبه از ساعت 4 تا 6 بعدازظهر نشست‌های این انجمن در فرهنگسرای آوینی برقرار است. البته تابستان‌ها از ساعت 5 تا 7 بعد از ظهر دائر می‌شود.
  • در انتخاب شعر چه رویکردی دارید؟
در انجمن ادبی بوعلی شعرخوانی آزاد است. حضور همه از کودک و نوجوان تا میانسال و کهنسال آزاد است و شاعر و غیرشاعر همه می‌توانند در نشست‌های هفتگی حضور داشته باشد.
  • منظورم سبک و سیاق شاعران است. گرایش اعضا به شعر سپید است یا کهن؟
حاضران هر نوع شعری را می‌توانند بخوانند شعر سپید، نو، نیمایی و کلاسیک. حتی اشعار آذری، عربی و انگلیسی هم خوانده می‌شود. ممنوعیت و محدودیتی نداریم. انجمن حداقل حدود 20 سال است به همین منوال به فعالیت خود ادامه می‌دهد.
  • اعضا چند نفر هستند؟
ما 76 کارت عضویت شناسایی برای اعضای اصلی صادر کرده‌ایم و اعضای افتخاری هم هر هفته حضور دارند و گاهی وقت‌ها تا 100نفر در نشست‌های هفتگی انجمن شرکت می‌کنند.
  • شیوه اجرا چگونه است؟ به موضوع نقد آثار هم توجه دارید؟
کسانی که مایل هستند شعرشان نقد شود پیش‌تر به ما اعلام و شعر خود را در تعداد محدودی کپی یا تکثیر می‌کنند. ما نسخه‌ها را به دوستان منتقد می‌دهیم تا آن را نقد کنند. اگر شاعر داوطلب نشود که شعرش در این جلسه‌ها نقد شود و این کار صورت گیرد، گاهی دلخوری‌هایی پیش می‌آید که موجب رنجش اعضا می‌شود به همین دلیل در صورت رضایت شاعر، شعر نقد می‌شود. در غیر این‌ صورت پس از این‌که شعری خوانده می‌شود اگر نکته یا تذکری باشد دوستان عنوان می‌کنند اما نقد نمی‌کنند.
  • در جشنواره و همایش سالانه چطور حضور پیدا می‌کنید؟
به دلیل سابقه‌ای که انجمن ادبی بوعلی همدان دارد و به علت مسئولیتی که بنده در انجمن بوعلی، انجمن حافظ خوانی و در خانه شعر و ادب استان دارم،اداره‌های ارشاد استان و شهرستان برگزاری بیشتر مراسم را به این انجمن می‌سپارند. اگر هم قرار باشد انجمن دیگری برگزار کند انجمن ادبی بوعلی مشارکت دارد اما بیشتر اتفاق‌های ادبی، جشن‌ها و سوگواری‌ها به انجمن ادبی بوعلی محول می‌شود.
  •  چه تعداد از شاعران شناخته شده همدان در انجمن بوعلی عضو هستند؟
میانگین سنی اعضا در انجمن ادبی بوعلی از گذشته نیز بسیار بالا بوده است. ما در سال‌های گذشته حدود 17 شاعر درجه یک را از دست داده‌ایم از جمله احد مسیبی، ابوالحسن روح القدس، احمد حیدربیگی، اصغر شمس‌الواعظین، علی اکبرمحمودی وثاق، عبدالحسین شائق، علی اصغر سپاسگزار، قهرمانی، دباغ و عشقی. اما خوشبختانه شاعران خوبی عضو این انجمن هستند از جمله پژمان جمشیدآبادی، میرهاشم میری، حسن سموات اکباتان، سیاوش دیهیمی و خانم‌ها ملکی، کریمی منسوب، دکتر خنکدار، محمودی و نیکو سیاکوهی. همچنین شاعران جوانی مانند علی سلیمانی، ایمان سیدآقایی، محمد صارمی شهاب، محمدشایسته، امرائی، فواد میرشاه‌ولد و ده‌ها شاعر دیگر عضو فعال این انجمن هستند.
  • تأثیر انجمن ادبی بوعلی بر تولید ادبی شهر چگونه بوده است؟
بیشتر شاعران همدانی که امروز مشهور نیز هستند، قبلا عضو انجمن ادبی میلاد بودند. پس از میلاد انجمن ادبی بوعلی بود که توانست بیشتر این شاعران را گرد هم آورد.بیشتر شاعران همدانی که امروز چه داخل استان و چه خارج از استان فعالیت می‌کنند یک دوره عضو انجمن بوعلی بودند. در این سال‌ها انجمن به طور مستمر فعالیت داشته، بدون تعطیلی و وفقه برقرار بوده و خروجی آن تعداد زیادی کتاب و پرورش شاعران خوب در استان بوده است. همچنین بیشتر کتاب‌هایی که در همدان از شاعران منتشر می‌شود در انجمن رونمایی و معرفی می‌شود.
  • تعدد انجمن‌ها و تشکل‌ها را در همدان چگونه ارزیابی می‌کنید؟
من نظری دارم که با دیدگاه خیلی از دوستان مغایر است. زمانی که تعداد انجمن‌ها کمتر بود هم شاعران و هم انجمن پویاتر بود. تا چند سال گذشته 2 یا 3انجمن بیشتر در همدان فعال نبود اما در سال‌های اخیر به دلایلی انجمن‌های زیادی ظهور کرده‌اند. حسن زیاد شدن تعداد این بود که هر کس، هر روزی که دوست داشته باشد می‌تواند به یک انجمن برود، استفاده کند و شاعران زمان بیشتری برای خواندن شعر داشته باشند. اما اعضای بیشتر این انجمن‌ها مشترک است و افراد ثابتی هستند یعنی کسانی که در انجمن ما شرکت کنند در انجمن‌های دیگر هم عضو هستند. به غیر از انجمن پروین اعتصامی که خانم‌ها مسئول آن هستند و انجمن حافظ خوانی که تخصصی کار می‌کنند بقیه انجمن‌ها در یک راستا و مشابه هم هستند که به نظر من این یک آسیب است. اگر نشست ادبی در هر هفته یک روز باشد برای آن روز همه با هم برنامه‌ریزی می‌کنند و نتیجه بهتر و بیشتری حاصل می شود.
  • از همکاری اعضا رضایت دارید؟
بله در این انجمن همه اعضا فعال و همراه هستند. عباس فرهادی مقدم از سالی که من در انجمن ادبی بوعلی حضور پیدا کردم پا به پای من و سایر اعضا کمک کرده و یکی از اصلی‌ترین مهره‌های انجمن ما و دیگر انجمن‌هاست. البته سایر اعضا نیز کمک می‌کنند که من از آنها تشکر می‌کنم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/52-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D9%86%D8%AC%D9%85%D9%86-%D8%A8%D9%88%D8%B9%D9%84%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، انجمن ادبی بوعلی ،

یکشنبه 2 آبان 1395

سفال لالجین باید پوست‌اندازی کند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مشاغل ،روزنامه همشهری ،صنایع دستی ،

سفال لالجین باید پوست‌اندازی کند

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
سفال لالجین باید پوست‌اندازی کند
یکی از سفالگران لالجین معتقد است سفال لالجین امروز نیازمند پوست‌اندازی است....
1395/08/01
یکی از سفالگران لالجین معتقد است  سفال لالجین امروز نیازمند پوست‌اندازی است.
 ایرج گلزاری که کارشناس رنگ و لعاب سفال است، متولد لالجین است اما به دلیل بیماری مجبور شده در کیش ساکن شود. گلزاری معتقد است حالا که لالجین به عنوان شهر جهانی سفال ثبت شده است نیازمند توجه بیشتر هم از سوی مدیران ارشد استان است و هم مردم و سفالگران آن است تا بتوانند این عنوان را حفظ کنند.

لالجین جهانی
وی درباره جهانی‌شدن لالجین می‌گوید: ثبت جهانی سفال لالجین یک اتفاق بزرگ و غرورآفرین است اما نقطه مطلوب، اجرای استانداردسازی، مشارکت عمومی در ساخت زیرساخت‌ها و تشکیل اتاق فکر نخبه‌های هنری شهر است. لالجین قابلیت‌های هنری و تاریخی بالایی دارد که می‌توانست در گذشته نیز مطرح و نواقص کار حذف شود.
گلزاری می‌افزاید: به یقین بسیاری از طرح‌ها دارای هزینه است و آینده‌نگری می‌خواهد. هنرمندان لالجین ناچارند وارد هنر روز و طرح‌های نو شوند.

نقطه قوت سفالگری در لالجین
این کارشناس سفال در پاسخ به این سوال که نقطه قوت سفالگری در لالجین را در چه می‌دانید، توضیح می‌دهد: اولین مبحث مهم خاک باکیفیت لالجین است و دومین مطلب وجود چرخ کاران حرفه‌ای سفال در این شهر است که در دنیا بی‌نظیرند. قطعا مهم‌ترین دلیل انتخاب لالجین به عنوان شهر جهانی سفال سبک تولید سفال و انواع لعاب‌ها و همچنین موروثی بودن سفالگری به شکل شغل خانوادگی است.
وی ادامه می‌دهد: فرهنگسازی برای حفظ عنوان لالجین بسیار موثر است. ما به آینده لالجین متعهدیم. باید نخبه‌های هنری لالجین یک شکل منسجم گرفته و برای حفظ این عنوان اتاق فکر تشکیل دهند. در مجموع هنرمندان نقش اصلی به عهده دارند. بنده شخصا تا آخرین لحظه عمرم در کنار لالجین و هنرمندان این شهر خواهم بود.
گلزاری درباره ورود سفال چین به لالجین می‌گوید: ورود سفال چینی به لالجین، ناتوانی در ایزوله کردن واردات سفال چین و به چالش کشیدن هنر سفالگری این منطقه بسیار آسیب‌زا بوده اما در برخی موارد اندک ابعاد مثبتی نیز داشته و آن ایجاد نوآوری در هنر این منطقه برای رقابت با سفال چین است.

مشکلات سلامتی
از چند سال پیش پس از برداشتن یارانه سوخت در بخش صنعت، در لالجین هم گاهی برای این‌که حرارت کمتری هنگام پخت به کوره‌ها وارد کنند و سوخت کمتری استفاده شود ازسرب بیشتر استفاده می‌کنند. عده‌ای معتقدند همین کار عامل ابتلا به بیماری و سرطان است.
گلزاری در این‌باره توضیح می‌دهد: قبل از اعلام کارشناسان این مسأله را مطرح کردم اما نتیجه‌ای در بر نداشت. این کارشناس سفال اضافه می‌کند: موضوع مهم‌تر حفظ سلامت هنرمندان سفالگراین شهر است. من سال‌ها نسبت به معماری فضای داخلی بین خط تولید و کوره‌های سفال هشدار داده ام.متاسفانه به دلیل سنتی بودن کارگاه‌ها بسیاری از سموم حاصل از پخت در فضای کارگاهی رها می‌شود و این یعنی بروز انواع مشکلات گوارشی، ریوی و انواع سرطان‌ها.
وی می‌گوید: معماری کارگاه‌هایی که خط تولیدشان در کنار کوره‌های سنتی قرار گرفته باید تغییر کند. زیرا استنشاق مواد سمی حاصل از پخت انواع لعاب‌های سنتی و صنعتی است مهم‌ترین تهدید برای سلامت سفالگران است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B3%D9%81%D8%A7%D9%84-%D9%84%D8%A7%D9%84%D8%AC%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D8%A7%DB%8C%D8%AF-%D9%BE%D9%88%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%DA%A9%D9%86%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، سفال لالجین ،

چهارشنبه 28 مهر 1395

نگاه نرگسان؛ داستان عاشقان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،سینما ،کتاب ،

نگاه نرگسان؛ داستان عاشقان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نگاه نرگسان؛ داستان عاشقان
«نگاه نرگسان» نوشته علی اکبر تمسکی نویسنده و منتقد سینما در همدان امسال روانه بازار شده است. این کتاب دربر گیرنده 2 فیلمنامه کوتاه به نام‌های «نگاه نرگسان» و «راه صبح آفتابی است» که با شمارگان 1100 نسخه از سوی انتشارات نهالستان در تهران منتشر شده است. به همین بهانه با این نویسنده همدانی گفت‌وگو کرده ایم....
1395/07/28
«نگاه نرگسان» نوشته علی اکبر تمسکی نویسنده و منتقد سینما در همدان امسال روانه بازار شده است. این کتاب دربر گیرنده 2 فیلمنامه کوتاه به نام‌های «نگاه نرگسان» و «راه صبح آفتابی است» که با شمارگان 1100 نسخه از سوی انتشارات نهالستان در تهران منتشر شده است. به همین بهانه با این نویسنده همدانی گفت‌وگو کرده ایم.
  • نوشتن را از چه زمانی آغاز کردید؟
در دوران تحصیل، انشاهای من بچه‌ها را خوشحال می‌کرد چون یک ساعت کامل کلاس را با خواندن انشا پر می‌کردم. از همان دوران نوشتن برایم جدی‌تر شد.
  • چه شد به کتابخوانی گرایش پیدا کردید؟
بوی کاغذ کتاب‌های درسی در ابتدای سال مرا جذب می‌کرد.کتاب‌ها و مجلات تا همین امروز برای من عطر جذابی دارند و مرا وا می‌دارند آنها را ورق بزنم. ورق زدن عطر را پخش می‌کند و بعد یک کنجکاوی بی‌نام و نشان است که مرا می‌کشاند به دنیای خواندن.
  • از معلم‌ها چه تاثیری می‌گرفتید؟ فضای مدرسه شما را به کتابخوانی تشویق نمی‌کرد؟
بسیار زیاد. آن زمان بیشتر معلم‌ها کتابخوان بودند و بدون شک روی دانش‌آموزان هم تأثیر می‌گذاشتند. تمام کتاب‌هایی را که دبیران معرفی می‌کردند بدون استثنا می‌خریدم و می‌خواندم.
  • پس از دوران تحصیل رابطه شما با کتاب چگونه بود؟
هرگز به یاد ندارم رابطه‌ام با کتاب قطع شده باشد. حال و هوای عطر کاغذ کتاب و دفتر هنوز با من هست و هر کتاب خوبی که می‌بینم، جذب می‌شوم.
  • در همدان شما را به عنوان یک منتقد جدی سینما می‌شناسند، سینما چقدر در نوشتن شما نقش داشت؟
سینما اولین بود برای من. با تمام جذابیت‌هایی که داشت و دارد. از زمانی که به گوشه پرده نگاه می‌کردم که ببینم این آدم‌ها از کجا به روی پرده می‌آیند تا امروز که خیره می‌شوم به کارهای آقای عباس کیارستمی تا ببینم آیا صحنه‌ها کارگردانی می‌شوند یا نه.
  •  گرایش شما به ادبیات داستانی بیشتر است یا فیلمنامه؟
صد در صد فیلمنامه. با این اندیشه که فیلمنامه‌ای باشد برای خواندن. با گریز به فضای قصه و داستان در پرداختن سکانس‌ها می‌توان آن‌را خواندنی‌تر کرد. یعنی ایجاد یک فصل مشترک بین فیلمنامه و داستان.
  • همدان چقدر در نوشته‌های شما حضور دارد؟
من هرگز این شهر را ترک نکردم و نخواهم کرد. هر گوشه‌اش دنیایی است. محله‌ها هر کدام شبه فرهنگ خاص خود را دارند. کوچه‌ها و آدم‌ها تمام زاویه‌های باز و بسته این شهر شناور در تمدنی است که می‌توان سال‌ها از آن‌ها گفت.
  • وضعیت نویسندگان همدانی را چگونه می‌بینید؟ کارهایشان را دنبال می‌کنید؟
نویسندگان ما بیشترشان خوبند. هریک به قسمتی از فرهنگ این شهر پرداخته‌اند.من به دوستانم توصیه می‌کنم ابتدا باید کتاب همشهریان و هموطنان خود را مطالعه کنند.
  • در نوشتن از چه مکتبی پیروی می‌کنید؟
از مکتب مادرم با قصه‌هایی که برایم می‌گفت و دوستانم وقتی فیلمی را تعریف می‌کردند که من ندیده بودم. بعد که فیلم را می‌دیدم جذابیت فیلمی را که آنها تعریف کرده بودند نداشت.
  • نگاه نرگسان برآیند سال‌ها زندگی است.عشق در کوچه پس کوچه‌های خاکی و پشت بام‌های گل اندود و صحراهای گسترده با رودخانه‌های خروشان با آدم‌هایی که درخانه‌های بدون برق زندگی می‌کردند و عشق می‌ورزیدند. همان داستان ازلی و ابدی عشق. داستان عاشقانه نیست داستانی است از عشق درباره عشق.
  • ایده فیلمنامه نگاه نرگسان چگونه پدید آمد؟
راه صبح آفتابی چطور؟
ایده داستان از زندگی چندماهه در روستای تازه کند از توابع ماکو در سال 1349 شکل گرفت.
  • این نکته که اسامی شخصیت‌ها ساخته و پرداخته خود شماست و منحصر به فیلمنامه‌های شماست چه علتی دارد؟
آدم‌های خاص زندگانی خاص خودشان را دارند. اسم‌های خاص فاصله‌ای را ایجاد می‌کند برای آن‌ها در تفاوت‌هایشان با آدم‌های معمولی.
  • شما شناخت خوبی از سینما دارید. چقدر به فکر ساختن فیلم با  این فیلمنامه‌ها هستید؟
هدف اصلی من از انتشار این 2 فیلمنامه خواندن شان برای عموم است. بعدها شاید خدا خواست و یک تهیه‌کننده هم پیدا شد و فیلمی نیز تهیه شد.در واقع ساختن فیلم اولویت بعدی است.
  • در سال‌های اخیر کمتر کسی در همدان اقدام به انتشار فیلمنامه کرده است. فکر می‌کنید کار شما چه تاثیری بر فیلمنامه‌نویسی استان خواهد داشت؟
نمی‌توانم بگویم چه تاثیری دارد. ابتدا باید کتاب خوانده شود تا بازخورد آن مشخص شود. همدان نویسندگان خوبی دارد، امیدوارم در همدان شاهد انتشار فیلمنامه نیز باشیم.
  • چرا کتابتان را به ناشران همدان نسپردید؟
مدیر انتشاراتی که کتاب را چاپ کرد دوست من بود، به همین دلیل کتاب را در تهران منتشر کردم.
  • از کارهای بعدیتان بگویید.
یک مجموعه قصه آماده انتشار دارم. پس از انتشار آن فیلمنامه‌های بعدی را منتشر خواهم کرد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%86%D8%B1%DA%AF%D8%B3%D8%A7%D9%86%D8%9B-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، قیلم نامه نویسی در همدان ،

چهارشنبه 28 مهر 1395

غبار فراموشی روی آیین پرده‌خوانی همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،فرهنگ عامه ،گفتگو ،

غبار فراموشی روی آیین پرده‌خوانی همدان

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
غبار فراموشی روی آیین پرده‌خوانی همدان
پرده‌خوانی در همدان قدمت دیرینه دارد اما این روزها رو به فراموشی است و باید احیا شود....
1395/07/28
پرده‌خوانی در همدان قدمت دیرینه دارد اما این روزها رو به فراموشی است و باید احیا شود.
 قدیمی‌ها تابلوهایی را که حسین قوللر آغاسی، محمد مدبر و حسین همدانی روی پارچه‌ای می‌کشیدند و یک پرده‌خوان می‌آمد و آن پرده را تشریح می‌کرد به یاد دارند. دهه‌های 30 و 40 خورشیدی شب‌های جمعه که از راه می‌رسید مردم همدان به گورستان روی می‌آوردند. برخی به خاطر درگذشتگان خود و برای آمرزش مردگان حلوا و خرما توزیع می‌کردند اما برخی از مردم برای سرگرمی به گورستان می‌رفتند  زیرا پرده‌خوان‌ها، معرکه‌گیرها، پهلوان‌ها و مداح‌ها در آنجا بساط پهن می‌کردند. در فضای گورستان جایی که دیواری وجود داشت مانند مسجد حاج کلب‌علی که در جوار گورستان و غسالخانه بود پرده‌خوان‌ها حضورداشتند. پرده یا تابلو نقاشی پارچه‌ای را به دیوار مسجد نصب می‌کردند و برای حاضران که اطراف تابلو گردهم آمده بودند تعریف و تشریح می‌کردند.

حس و حال مردم
پژوهشگر تاریخ همدان با اشاره به حس و حال مردم در هنگام تماشای پرده‌خوانی‌ها می‌گوید: حس و حال مردم جنبه‌های متعددی داشت. برخی اعتقادات مذهبی داشتند و زمانی که فرد پرده‌خوان وقایع کربلا و رخدادهای این حادثه را شرح می‌داد این افراد تاثر خاطر پیدا کرده و گریه می‌کردند. اما عده‌ای نیز برای سرگرمی به این مراسم مراجعه می‌کردند و از تماشای نمایش پرده‌خوان و شیوه اجرای پرده‌خوانی لذت می‌بردند. پرده‌خوانی یا تابلوگردانی‌ شغل بود و منبع کسب درآمد به شمار می‌آمد.
نصرالله آژنگ می‌افزاید: تابلو شامل موضوعات مختلفی بود. به طور مثال داستان تنور خولی از این قرار بود که سر امام حسین (ع) را در یک تنور به نام خولی مخفی می‌کنند تا از دست افراد دشمن در امان باشد. در این تابلو لشکر ابن زیاد را نقاشی کرده بودند که صف‌آرایی کرده و در مقابل این تنور و لشکر امام ایستاده‌ بودند. برخی تابلوها دربرگیرنده تصویری از حضرت عباس (ع) بود و سوار بر اسب در حالی که مشک آبی در دست داشت به طرف رود فرات می‌‌رفت تا برای اردو و لشکر امام حسین (ع) آب بیاورد. علاوه بر این‌ها یک سری تابلو بود که جنبه رزمی داشت.وی می‌افزاید: تابلوهای رزمی هم که دارای اجرای متفاوتی بود طرفداران خودشان را داشت. کسانی که افسانه و داستان‌های رزمی و شاهنامه‌ای را بیان می‌کردند، تلاش می‌کردند لحن حماسی به خود بگیرند و به صورت نقالی بود اما کسانی که تابلوهای دینی را تشریح می‌کردند به صورت حزن‌انگیز بود که مردم متاثر شوند و پول بیشتری پرداخت کنند. پرده‌خوان‌های تابلوهای رزمی با تابلوهای مذهبی تفاوت داشتند. معمولا شاعران علاقه زیادی به تابلوهای رزمی و حماسی داشتند.
آژنگ درباره تابلوهای رزمی توضیح می‌دهد: این تابلوها یا پرده‌ها بیشتر از داستان‌های شاهنامه بود؛ جنگ رستم و اشکبوس، جنگ رستم و سهراب، بیژن و منیژه، در چاه کردن بیژن، آمدن برزو به ایران و جنگ با رستم. صحنه نبرد این داستان‌ها را نقش کرده و روی پارچه به تصویر کشیده بودند و شرح می‌دادند.

استقبال کودکان
این پژوهشگر تاریخ همدان به استقبال مردم همدان به خصوص کودکان از این پرده‌خوانی‌ها اشاره می‌کند و توضیح می‌دهد: بچه‌های کوچکی کنار پرده‌خوان‌ها و معرکه‌گیرها گرد می‌آمدند و گاهی شیطنت و شلوغ‌کاری می‌کردند و معرکه‌گیرها، پرده خوان‌ها و مارگیرها از دست برخی از این بچه‌ها به ستوه می‌آمدند.
وی ادامه می‌دهد: آن زمان بچه‌ها کلاه برسر می‌گذاشتند و زمانی که شلوغ می‌کردند معرکه‌گیرها کلاه آنها را برداشته و به دورترین نقطه‌ای که می‌توانستند پرتاب می‌کردند. به نظر می‌رسد ضرب‌المثلی که می‌گوید: «کلاهت پس معرکه است» هم از این جا آمده باشد.
خیلی از مردم این داستان‌ها و اشعار را به ذهن می‌سپردند و در گفت‌و‌گوهای روزانه از این داستان‌ها بهره می‌بردند. افراد اهل تحقیق هم بودند و یادداشت‌برداری می‌کردند. من هم در دوره نوجوانی از این آیین‌ها یادداشت برداری می‌کردم.
آژنگ می‌افزاید: کودکان هم از صحنه‌های رزمی تاثیر می‌گرفتند و در بازی‌ها نقش رستم یا سهراب را بازی می‌کردند و شخصیت‌ها و پهلوان‌های پرده‌ها به عنوان قهرمان در ذهن آنان نقش می‌بست.

پرده‌خوانی در گورستان
این پژوهشگر تاریخ همدان در پاسخ به این سوال که آیا پرده‌خوانی در همه گورستان‌های همدان برگزار می‌شد، می‌گوید: همدان گورستان‌های متعددی داشت اما این مراسم در مجموع در گورستان اصلی برگزار می‌شد. این گورستان در مکان فعلی دانشکده معماری بود. از جمله گورستان‌های قدیمی شهر گورستان میرزاتقی بود که بعدها روی آن دبیرستان شاهدخت سابق، ساختمان بیمارستان شیر و خورشید و فروشگاه فرهنگیان ساخته شد.
وی اضافه می‌کند: گورستان «شیدان» یا شهیدان که در محله جوادیه بود،گورستان ارامنه، کلدانی‌ها و آشوری‌ها که در محل خیابان طالقانی فعلی قرار داشت و بعدها بیمارستان اکباتان را روی آن ساختند. گورستان یهودی‌ها که درسر پل مراد و مسیر رودخانه‌ای که از روستای دیوین وارد شهر می‌شد قرار داشت بعدها از سوی یک از شهرداران همدان به پارک تبدیل شد.
گورستان «دو گوران» که در خیابان پاستور فعلی قرار داشت و دبیرستان پروین اعتصامی روی آن ساخته شد. گورستانی هم در قسمت شمالی شهر درکنار محله جولان قرار داشت. شهر چند گورستان پراکنده دیگرهم داشت. چند قبر یا تک قبر در محله‌های مختلف قرار داشت از جمله قبر «پلویی» که در نزدیکی حمام قلعه قرار گرفته بود.

احترام به پرده‌خوان‌ها
به گفته آژنگ هم پرده‌خوان‌ها از حرمت و احترام زیادی برخوردار بودند هم کسانی که نقاشی‌ها را کشیده بودند بسیار جایگاه خاصی داشتند.
این پژوهشگر می‌گوید: به خصوص کسانی که هنرشناس بودند ارزش و اعتبار خاصی برای آنان قائل بودند چون گذشته همین مردم را نشان می‌دادند و تاریخ را بیان می‌کردند چه تاریخ افسانه‌ای چه مذهبی و چه تاریخ واقعی. این‌ها بیان‌کننده تاریخ این مردم بودند به همین دلیل مردم نیز زندگی آنان را تامین می‌کردند و برخورد مناسبی با آنها داشتند.زمانی که تحت تاثیر قرار می‌گرفتند پول بیشتری می‌دادند چون زندگی این‌ها با اجرای پرده خوانی که هفته‌ای یک شب بود می‌گذشت.

هنر فراموش‌شده
وی ادامه می‌دهد: بیشتر تعزیه‌خوان‌ها در پای همین مراسم وارد تعزیه‌گردانی شدند. البته ممکن است گاهی شرایط خاصی به وجود بیاید و جرقه‌ای در زندگی کسی زده شود و درصدد این کار بربیاید. پرده‌خوانی هم نوعی آیین نمایشی است و می‌تواند موثر باشد.
 بیشتر افرادی که در همدان نقاش بودند به این پرده‌ها نیز علاقه‌مند بودند از جمله سیف الله گلپریان که  از معروف‌ترین نقاشان همدان بود.
به آژنگ می‌گویم پرده‌خوانی در حال نابودی است و دیگر اجرا نمی‌شود، برای احیا و حفظ این آیین‌ چه پیشنهادی دارید و او می‌گوید: متاسفانه از بین رفته و پیشنهاد من این است که ابتدا نقاشان علاقه‌مند به سنت‌ها کارهایی را هم در این زمینه انجام دهند تا یادآوری شود.
قدم بعدی این است که نهادهای متولی فرهنگ مانند وزارت ارشاد و سازمان میراث فرهنگی با آموزش و ارائه مشوق بتوانند افرادی را جذب کنند.
با برگزاری کلاس از سوی افرادی که شناخت دارند می‌توان این آیین نمایشی را احیا کرد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%BA%D8%A8%D8%A7%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B4%DB%8C-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%DB%8C%D9%86-%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، نصرالله آژنگ ، نقالی ،

تعداد کل صفحات: 14 1 2 3 4 5 6 7 ...
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic