دوشنبه 8 تیر 1394

گفت و گو با داوود فتحعلی بیگی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :هنر ،

گفت و گو با داوود فتحعلی بیگی

fathalibeigi.jpg

 

داوود فتحعلی بیگی کارگردان، نمایش‌نامه نویس و بازیگر نام آشنایی کشور است. فتحعلی بیگی متولد سال ١٣٢٩ در زنجان، فارغ‌‌التحصیل مقطع كارشناسی نمایش از دانشكده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران، مدرس دانشگاه و یکی از پژوهشگران و صاحب نظران نمایش‌های آیینی سنتی کشور است. تاکنون در بیش از 30 نمایش به عنوان بازیگر، نویسنده و کارگردان حضور داشته و در سال ١٣٨٠ موفق به دریافت مدرك درجه‌ی یك هنری (معادل دكتری)‌ از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی شده است. داوود فتحعلی بیگی این روزها علاوه بر تدریس به پژوهش‌هایش ادامه می‌دهد. 

با او در زمینه‌ی وضعیت نمایش آیینی سنتی در همدان به گفت‌و‌گو نشسته‌ایم:

شما دو بار برای دیدن تئاترهای سنتی به همدان آمدید، وضعیت تئاتر آیینی را در همدان چگونه ارزیابی می‌کنید؟
نسبت به دیگر شهرها و استان‌ها که در این زمینه فعالیت نمی‌کنند امیدوار کننده است. دوستان فعال در این حوزه هم دریافت خوبی از این گونه‌ی نمایشی داشتند و خوشبختانه کارها هم با استقبال خوبی از طرف مخاطبان روبه‌رو می‌شود که این مسئله جای امیدواری دارد.

برای اینکه استان‌های دیگر هم در این زمینه فعال‌تر شوند چه تدبیری باید کرد؟
یکی از مهمترین عواملی که می‌تواند به احیای این هنر یاری رساند، برگزاری کارگاه‌های آموزشی است. برای تربیت کردن کسانی که بتوانند چنین نمایش‌هایی را اجرا کنند، آموزش، بسیار ضروری است چون علی‌رغم ظاهر ساده‌ای که مخاطب می‌بیند، کار در این حوزه، مشکل است یعنی سهل و ممتنع است. متاسفانه در دانشکده‌ها‌ی تئاتر هم در زمینه‌ی این نوع نمایش، آموزش لازم داده نمی‌شود. کسانی هم که در این زمینه فعال هستند و کار می‌کنند براساس علاقه‌ی شخصی‌شان است مثلاً از طریق مطالعه‌ی کتاب یا دیدن فیلم و... وگرنه گرایش چندانی به این هنر دیده نمی‌شود.

از آنجا که نمایش‌نامه در این زمینه کمتر تولید می‌شود، کارهایی که امروز در زمینه‌ی نمایش‌های بومی و آیینی اجرا می‌شود بر اساس همان متن‌های قدیمی است که با اندکی تغییر به روی صحنه می‌رود. شما این تغییرها را چگونه می‌بینید؟
بومی شدن که هیچ ایرادی ندارد در ضمن می‌تواند زمینه‌هایی فراهم کند برای ارتباط بیشتر با تماشاگر اما مهم این است که ببینیم چقدر این امر درست اتفاق افتاده است.

تولید نمایش‌نامه‌های آیینی سنتی در چه وضعی قرار دارد؟
در این حوزه، متن بسیار کم است به دلیل اینکه نوشتن در این زمینه، بسیار کار دشواری است. شیوه‌ی نوشتن نمایش‌نامه‌ی آیینی سنتی، آموزش داده نشده است، مدون نشده و تعداد متن‌های این نوع نمایشنامه بسیار کم است به همین دلیل در جشنواره‌ی نمایش‌های آیینی سنتی تلاش می‌کنیم در هر دوره، مسابقه‌ی نمایشنامه‌نویسی برگزار کنیم. در هفدهمین دوره‌ی جشنواره نیز، دومین مرحله‌ی مسابقه‌ی نمایشنامه‌نویسی برگزار خواهد شد تا از این طریق انگیزه‌ای ایجاد شود. در نهایت هم تعدادی از کارها را منتشر خواهیم کرد تا بتواند در دسترس علاقه‌مندان قرار بگیرد.

اجرای بداهه را چگونه می‌بینید؟ اعتقادی به کار بداهه در نمایش‌های آیینی مانند سیاه‌بازی دارید؟
بداهه‌ی محض، شیرازه‌ی کار را به هم می‌ریزد حتی قدیم هم که بداهه کار می‌کردند همه چیز خلق‌الساعه نبود مسلماً پیش از اجرا، تمرین و هماهنگی وجود داشت اما طبیعتاً در نمایشی که قرار بود از ابتدای شب تا دم صبح اجرا شود، همه‌ی کارها نمی‌توانست از روی متن شکل گرفته باشد. بی تردید، بخش‌هایی از کار بداهه بوده است حتی امروزه نیز وقتی می‌گوییم بداهه کار می‌کنیم بر اساس اصول تئاتر است، باید میزانسن داشته باشد، خط و ربط‌های گفت‌و‌گوها از قبل مشخص باشد، حالا ممکن است گاهی وقت‌ها در تمرین‌ها تکه‌های بداهه پیدا شود و یا در اجرا هم به صورت استثنا بداهه‌ای شکل بگیرد.

پیش تر اشاره کردید که قدیم درعروسی‌ها، مراسم‌ها وجشن‌ها چنین برنامه‌هایی اجرا می‌شد آیا با مناسبات زندگی امروزین می‌توان از این فرصت برای عمومی‌تر شدن این نمایش استفاده کرد؟
عمومی شدن این نوع نمایش به تعدد اجرا وابسته است. هر چقدر بیشتر این نمایش‌ها اجرا گردد و مخاطب ببیند، بیشتر ارتباط برقرار خواهد کرد اما دیگر آن شکل زندگی تغییر کرده است، قدیم خانه‌ها بزرگ بود، حیاط خانه‌ها حوض بزرگی داشت، روی حوض را تخته پوش می‌کردند، اطراف آن را صندلی می‌چیدند و یا ایوانی داشت که میهمان‌ها دورتادور آن می‌نشستند. مهم‌تر این که مانند امروز وسایل ارتباط جمعی وجود نداشت، رادیو، تلویزیون و سینما نبود. امروز، صحنه‌ای که برای اجرا در یک سالن تئاتر وجود دارد حدود دو متر است. در دو متر فضا چه کار می‌توان کرد؟

درشرایط فعلی برای تداوم و ماندگاری نمایش‌های آیینی و سنتی چه می‌توان کرد؟
برای ماندگاری این‌گونه نمایش‌ها مجبوریم از مناسبتی بودن آن چشم‌پوشی کنیم و به عنوان یک پدیده‌ی نمایشی و یک گونه از تئاتر به آن اهمیت بدهیم. همچنین فرصتی برای یادگیری فراهم کنیم تا هم رونق داشته باشد و هم مردم ببینند و فراموش نکنند.

http://hmag.ir/fa/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%87%D9%86%D8%B1/259-%DA%AF%D9%81%D8%AA-%D9%88-%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%AF%D8%A7%D9%88%D9%88%D8%AF-%D9%81%D8%AA%D8%AD%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%DA%AF%DB%8C



برچسب ها: داود فتحعلی بیگی ، همگان ، نمایش روحوزی ، نمایش آیینی سنتی ، نمایش آیینی همدان ،

یکشنبه 7 تیر 1394

هر چیزی می‌تواند دلیل نوشتن باشد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،هنر ،روزنامه همشهری ،

هر چیزی می‌تواند دلیل نوشتن باشد

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
هر چیزی می‌تواند دلیل نوشتن باشد
فیلمنامه‌نویسی از حوزه‌های خاص نویسندگی است كه اگر كسی هم در این زمینه فعالیت كند تلاش می‌كند توسط ناشران پایتخت منتشر شود تا از فرصت و زمینه احتمالی ساختن فیلم بیشتر بهره‌ببرد اما گاهی برخی از نویسندگان ترجیح می‌دهند آثارشان را در زادگاه و شهر خود منتشر كنند.
1394/04/07
 «تیری در قلب یك رویا» نام فیلمنامه‌ای است كه به تازگی توسط «امیر ملكی» نویسنده جوان همدانی با شمارگان 1000 نسخه به بازار آمده است. ملكی سال 1358 در شهر همدان‌زاده شده و از علاقه‌مندان به هنر و ادبیات است. مهم‌ترین دلمشغولی او از نوجوانی نوشتن بوده اما مدتی است به‌عنوان بازیگر و صدابردار در فیلم‌هایی كه در همدان ساخته می‌شود همكاری دارد. این گفت‌و‌گو به بهانه انتشار اولین اثر این نویسنده همدانی انجام شده است كه در ادامه می‌خوانید.

عشق به نوشتن
ملكی درباره چگونگی ورودش به عرصه نویسندگی این‌گونه گفت: از كودكی عاشق نوشتن بودم، كتاب قصه‌ها را دوست داشتم، تمام ذهنم در رویاها و خیالات بود.
 دنیای من همیشه رویایی بود، در دنیای رویاها گذر می‌كردم، هر چیزی كه به ذهنم خطور می‌كرد را می‌نوشتم. من برای نوشتن به یك موسیقی خاص گوش فرا می‌دهم و كلمات مانند پازل‌های گم شده در جلوی چشمانم نمایان می‌شوند. فقط می‌نویسم، از همه‌چیز و همه‌جا و همه‌كس بهره‌می‌برم و الهام می‌گیرم.
وی نقش تخیل در كارش را بسیار مهم دانست و ادامه داد: چون تنها بودم در ذهنم آدم‌های رویایی می‌ساختم، با زندگی‌شان زندگی می‌كردم، با خوشحالی آنها خوشحال بودم و با ناراحتی‌شان، غمگین. با آنها حرف می‌زدم، راه می‌رفتم، چیز می‌خوردم.
من عاشق نوشتن بودم، تنها چیزی كه مرا راضی می‌كرد همان نوشتن بود. اولین داستانم را در 9 سالگی نوشتم.

تنوع در كاركردن
ملكی با اشاره به تنوع كارهایش در عرصه نویسندگی گفت: 2 فیلمنامه بلند نوشتم، كتابی در مورد رجال و شخصیت‌ها دارم، 3 عنوان كتاب شعر ادبی و همچنین كتابی در مورد مخترعین گردآوری كرده‌ام، كتابی نیز در مورد نویسندگان مطرح دنیا دارم. اكنون رمان بلندی را شروع كرده‌ام.
این نویسنده همدانی با اشاره به فعالیت‌هایش در حوزه سینما توضیح داد: از سال 1385 كار در سینما را با عنوان بازیگر شروع كردم و در 2 فیلم بلند و حدود 10 فیلم كوتاه برای جشنواره‌های مختلف بازی كردم. از جمله در فیلم‌های «پلك» و «سارهای زخمی» به كارگردانی «علیرضا شرانجانی» كه در سال 1386 ساخته شد، «آستیگمات» به كارگردانی «علیرضا معصومی» كه در سال 1393 ساخته شد، «پاهای ابری» كه خودم كارگردانی كردم، «زمانی برای گریستن» به كارگردانی «علی زارع‌كار» كه در سال 1388 ساخته شد و «نسیان» به كارگردانی «شاهین شیرخوانی» كه در سال 1392 ساخته شد. بیشتر این فیلم‌ها به جشنواره‌ها راه یافتند.

دغدغه‌های یك فیلمنامه‌نویس
این فیلمنامه‌نویس همدانی در پایان به دغدغه‌هایش اشاره كرد و گفت: دوست دارم یكی از فیلمنامه‌هایم را خودم بسازم اما فعلاً شرایط فراهم نیست، چون كاركردن در شهرستان بسیار دشوار است. این روزها در بعضی از فیلم‌ها به‌عنوان صدابردار و دستیار تصویر برداری همكاری می‌كنم.

جدال نیكی و بدی
فیلمنامه تیری در قلب یك رؤیا داستان جدال نیكی و بدی است كه با دستمایه قرار دادن زندگی پر فراز و نشیب شخصیتی به نام كیان پیش می‌رود.
در این درام اجتماعی ملكی تلاش كرده است با به تصویر كشیدن شخصیت‌های مختلف در قالب یك فیلمنامه، مسائل اجتماعی مردم را نشان دهد و نقش صبر، حوصله، اعتماد و ایمان به خدا را در زندگی سازنده جلوه دهد و آنچه در جامعه امروز به‌عنوان خلا و كمبود احساس می‌شود را برجسته كند.
این فیلمنامه به تازگی در كتابفروشی‌های همدان توزیع شده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D8%B1-%DA%86%DB%8C%D8%B2%DB%8C-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF-%D8%AF%D9%84%DB%8C%D9%84-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ،

سه شنبه 16 دی 1393

وقت نمایش نقاشی‌های بی‌رنگ

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،گفتگو ،


همدان

وقت نمایش نقاشی‌های بی‌رنگ

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
وقت نمایش نقاشی‌های بی‌رنگ
کمبود گالری‌ها، نمایشگاه و فضای آموزشی از موارد مورد انتقاد هنرمندان در همدان است
1393/10/16
«نینا جوادی‌قانع» متولد 1366در همدان است و با اینکه از ده سالگی نقاشی و طراحی را شروع کرده اما اولین بار است که آثارش را در معرض نمایش عموم قرار داده است. آثاری که در خلق آن تکنیک خاصی به کار رفته و تنها از دو رنگ سیاه و سفید استفاده شده است. به نظر می‌رسد این نمایشگاه در فصل زمستان با استقبال خوبی روبه‌رو شود این نمایشگاه تا 18 دی‌ماه در گالری زنگنه مجتمع فرهنگی هنری شهید آوینی برقرار است. نینا جوادی در این گفت و گو از چگونگی ورودش به عرصه هنر می‌گوید.
  • چه عاملی باعث شد به نقاشی علاقه پیدا کنی؟
حدود ده، یازده سالگی وقتی مجله‌هایی که پدرم می‌خرید را ورق می‌زدم از طرح‌ها و کاریکاتورهای سیاه و سفید  این نشریات لذت می بردم از همان زمان شروع کردم به طراحی و کاریکاتور، البته با مضمون‌های کودکانه.
  • آموختن این هنر را از چه زمانی آغاز کردی؟
بعد از اینکه وارد هنرستان شدم رشته گرافیک را انتخاب کردم و در زمینه تصویرسازی، عکاسی و نقاشی کار کردم انتخاب رشته گرافیک به علت بیان صریح و شیوه و تکنیک‌های خاص و جذاب بود ودر دانشگاه نیز این رشته را ادامه دادم، اما بعد از دوران تحصیل اوقات بیشتری را به نقاشی اختصاص دادم و این هنر شکل آگاهانه‌تری برایم پیدا کرد.
  • منظور از این شکل آگاهانه چیست؟
بیشتر به بازنمایی ضمیر ناخودآگاه و آن چه در رویاها بازخوانی می‌شود و دستیابی به ناخودآگاه خود از طریق هنر را مد نظر قرار دادم و به سمت معنا، لذت بردن و دستیابی به درون خود از طریق نقاشی رفتم.
  • از این‌که تصمیم گرفتی کارهای خود را در نمایشگاه به معرض دید و تماشا بگذاری بیشتر بگو. در واقع چه چیزی باعث شد که نمایشگاه برگزار کنی؟
البته پیش از این‌ها دوست داشتم این اتفاق بیفتد و حدود چهار سال هم پیگیر بودم اما متاسفانه در گذشته مدیران ارشاد همکاری نمی‌کردند. نمایشگاه آثار هنری ایستگاهی است که هنرمند می‌تواند مسیر رفته و نرفته را در آن رصد کند من هم به این دلیل مجموعه کارهایم را به نمایش می‌گذارم تا نظرات و نقد استادان، صاحبنظران و دوستان را دریافت کنم و از این طریق نگاه درست‌تری به هنر داشته باشم.
  • چه تعداد از کارهای شما در این نمایشگاه آمده است؟
تعداد آثاری که در این نمایشگاه ارایه شده 57 اثر است. این آثار به شیوه خودنویس روی مقوا به صورت سیاه قلم کار شده است.
چرا این شیوه را انتخاب کردی و از روش‌های دیگر که طیف رنگی بیشتری در آنها به کار می‌رود استفاده نمی‌کنی؟
به دلیل علاقه شخصی با این شیوه کار می‌کنم. البته پیش‌تر رنگ روغن و مداد رنگ هم کار کرده‌ام طیف رنگ مشخص در نقاشی اغواگر است و من برای بیان احساسات و اندیشه‌های خود این شیوه را انتخاب کردم که به صورت سبک اکسپرسیونیسم و سورئالیسم خود را نشان می‌دهد و هدف ازنمایش آثار نشان دادن ایده پردازی نو دراین مجموعه و اهمیت بازخورد آن است.
  • یعنی کمتر به واقع‌گرایی توجه می‌کنی؟
من در آثارم از سبک نمادگرایی هم به نحوی استفاده می‌کنم و از واسطه های ناهماهنگ بصورت عمدی استفاده می‌کنم. هدف این است که افکار و عواطف را با اشاره غیرمستقیم نمایش دهم و کمتر از بیان صریح بهره ببرم. عقیده‌ام این است که هر اثر هنری برای اینکه جذاب باشد باید تفاوت‌هایی را به نمایش بگذارد تا بر میزان اهمیت و تاثیر‌گذاری تاکید کند.
  • در آثار شما زن نقش بسیار پررنگی دارد. علت این کار چیست؟
درست است، البته من در آثارم علاوه بر نقش زن در بیشتر کارها طبیعتاً تصویری از خود و ذهنیتم را دارم و از نمادهایی مانند ماهی، کلاغ، پروانه و گنجشک استفاده می‌کنم.
کمبود گالری‌ها، نمایشگاه و فضای آموزشی از جمله مواردی مشخص و مورد انتقاد هنرمندان در همدان است.
  • محیط‌های آموزشی در همدان بخصوص فضای آموزش که تجربه حضور در آن را داشتی را چگونه می‌بینی؟
فضای دانشگاهی که متوسط است و چندان تعریفی ندارد و در آموزشگاه‌های خصوصی هم به جز چند نفر اگر کسی حرفی برای گفتن دارد بعد از چند وقت از همدان می‌رود.
  • وضعیت نقاشی در همدان را چگونه ارزیابی می‌کنی؟
در همدان فضای آزاد و موقعیت مناسبی برای تبادل ایده‌ها، نظرها و به طور کلی نقد هنر وجود ندارد. پیشنهادم این است که محافل و اماکنی شکل بگیرد تا فضایی برای گفت و گو پدید آید. انجمن‌های غیر‌دولتی می‌توانند در این زمینه کمک کنند. امیدوارم هنرمندان همدان پیشقدم شوند تا چنین انجمن‌ها و تشکل‌هایی شکل بگیرد. نکته مهم‌تر این است که در نبود چنین فضایی هنرمندان همدانی مجبور به مهاجرت می‌شوند همدان نقاشان بزرگی داشته اما با یک نگاه اجمالی متوجه می‌شویم که یا به خارج از استان و یا خارج از کشور رفته‌اند. باید برای جلوگیری از چنین پدیده‌ای چاره‌ای اندیشید.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%88%D9%82%D8%AA-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%D9%86%D9%82%D8%A7%D8%B4%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%E2%80%8C%D8%B1%D9%86%DA%AF?magazineid=


برچسب ها: هنر همدان ، نقاشی همدان ، همشهری همدان ،

در گفتگو با سرپرست گروه موسیقی آوای فاخته عنوان شد؛

 برگزاری دومین کنسرت گروه روشندلان آوای فاخته در همدان

حسین زندی
کنسرت آینده ما نیز به صورت خیریه است و درآمد آن به نفع روشندلان خواهد بود. از آنجا که نهادی مثل بهزیستی و انجمن روشندلان کمکی نمی کنند امیدواریم مردم همیاری کنند و در این امر مشارکت کنند | سال گذشته پس از کنسرت همدان یک اجرا در سالن برج میلاد داشتیم که با استقبال خوبی روبرو شد.
به گزارش همدان پرس؛ گروه موسیقی روشندلان آوای فاخته همدان، سال گذشته به همت رضا عباسی نوازنده و آهنگساز همدانی تشکیل شد. این گروه متشکل از چهار نوازنده و چهارده همخوان از روشندلان جوان همدانی است.

دومین کنسرت این گروه با نام «کولی» از تاریخ 18 تا 20 شهریور ماه به مدت سه شب در سالن ابن سینای همدان برگزار خواهد شد. درآمد این کنسرت که نام آن بر اساس نام یکی از قطعات انتخاب شده است،  به نفع روشندلان خواهد بود.

سرپرست گروه روشندلان فاخته می گوید: سال گذشته من به انجمن نابینایان همدان مراجعه کردم دوستان را انتخاب کردم، البته انجمن هیچ کمکی در جهت شکل گیری گروه انجام نداد و حمایتی نکرد. به دلیل اینکه کنسرت اول گروه به صورت خیریه بود مردم همدان استقبال خوبی داشتند،برای ما هم تجربه خوبی بود و تشویق شدیم کار را ادامه دهیم.

رضاعباسی ادامه می دهد: امسال دومین کنسرت است و قطعاتی که انتخاب شده با سال گذشته متفاوت است. بیشتر قطعات را از آثار گذشته موسیقی پاپ و سنتی انتخاب کرده ایم که مردم با آنها خاطره دارند. بیشتر این کارها را شنیده اند و ارتباط خوبی با آنها دارند بازخوانی این کارها را در برنامه خواهیم داشت. 

عباسی می گوید: در این برنامه علی ایرانپور نوازنده گیتار، باقر گلیان نوازنده درامز، سیاوش مسلم نوازنده جوان ویلن، پرنیان بهرامی نوازنده فلوت کلاسیک و بنده نوازنده گی پیانو را برعهده دارم. اعضای گروه روشندلان که بیشتر نابینا و کم-بینا هستند نشان داده اند که توانایی خوبی در اجرای برنامه دارند.

این نوازنده می گوید: کنسرت آینده ما نیز به صورت خیریه است و درآمد آن به نفع روشندلان خواهد بود. از آنجا که نهادی مثل بهزیستی  و انجمن روشندلان کمکی نمی کنند امیدواریم مردم همیاری کنند و در این امر مشارکت کنند.

عباسی می گوید: سال گذشته پس از کنسرت همدان یک اجرا در سالن برج میلاد داشتیم که با استقبال خوبی روبرو شد. امسال نیز یکی از مسئولان درخواست کرد که پس از اجرای همدان در برج میلاد هم برنامه ای داشته باشیم.

او در مورد تفاوت کار امسال با سال گذشته می گوید: از آنجا که سال گذشته اولین اجرای گروه بود ما قطعات ساده تری را انتخاب کرده بودیم. امسال ریتم کار تندتر و شادتر است. کارها نسبت به سال گذشته در عین زیبایی مشکل تر و قدیمی تر است.

این آهنگساز ادامه می دهد: دوستان روشندل فوق العاده باهوش هستند، اشتباه کمتری در کار آنها دیده می شود. با آنکه پیش از ورود به گروه آموزش ندیده بودند با تمرینات اولیه سلفژ در مدت چهار ماه صداها آماده شد و به مرحله خوبی رسید و روزبه روز نیز بهتر خواهند شد.
http://www.hamedanpress.ir/?p=news_show&i=1&g=2
باز انتشار در روزنامه همشهری همدان 22 شهریور ماه 1393


برچسب ها: موسیقی همدان ، کنسرت روشندلان آوای فاخته در همدان ، رضا عباسی ، همشهری همدان ،

چهارشنبه 18 تیر 1393

نمایشی که از اجرا باز ماند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،گفتگو ،

نمایشی که از اجرا باز ماند

حسین زندی

نمایش زیر گنبدکبود یکی از کارهای موفق استان همدان بود که پس از جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان برای اجرا در فرانکفورت آلمان انتخاب شد اواخر اسفندماه سال گذشته عوامل این نمایش پس از9 اجرای موفق و اسقبال تماشاگران به ایران بازگشتند.  قرار بود این نمایش بار دیگر از تاریخ 31/2/93 تا 10/3/93 در سالن پلاتوی شهید آوینی (تئاتر شهر) ساعت 18:30 بر روی صحنه برود  اما به دلایل نامعلومی  پس از 5 اجر از ادامه نمایش جلوگیری شد ، هنگام اجرای نمایش با کارگردان آن گفتگویی انجام داده ایم که در پی می آید

 

فریبا یعقوبلوفارغ التحصیل کارشناسی زبان و ادبیات فارسی است، شروع فعالیت هنری اش را از سال 1371 در رشته بازیگریآغاز کرده و سپس به کارگردانی و نویسندگی روآورده است. یعقوبلودر طول فعالیت هنری همکاری هایی با اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان صدا و سیمای همدان، حوزه هنری استان  داشته است

بازی در چندین تله تئاتر، تله فیلم، سریال تلویزیونی، حضور در جشنواره های مختلف استانی منطقه ای، فجر، عروسکی (یونیما)، اجرا در چندین دوره جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان به عنوان نویسنده ، بازیگر و کارگردان از جمله فعالیت های یعقوبلو است.

آخرین کار او به عنوان کارگردان نمایش زیرگنبدکبودبود که با بازی،امیربابا شهابی ، شهرزاد نظرپور

وبا نورپردازی گلبرگ اسدی، سعید ثمری، سید سامان باب الحوائجی، سید شهاب حسینی، سید علیرضا اسدی ، مدیر صحنه: سید سامان باب الحوائجی مدیر روابط عمومی: مهشید حنیفه مدیر گروه: سید ناصر اسدی موسیقی : سید علیرضا اسدی به روی صحنه رفت.

  فریبا یعقوبلومی گوید: مدت زمان نمایش زیر گنبد کبود حدود 41 دقیقه است این نمایش با داشتن زبانی بین المللی با استقبال بسیار خوب در فراسوی مرزها قرارگرفته است.این نمایشکاری است که با شیوه اجرایی کاملا متفاوت در ژانر نوجوان منتخب حضور در بخش ویژه بیستمین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان منتخب شرکت در جشن تئاترGrean seosse   فرانکفورت آلمان 12 اسفند 92 لغایت 20 اسفند به روی صحنه رفت و با استقبال خوبی در عرصه بین الملل مواجه شد. درحال آمادگی حضور در جشنواره های مختلف برون مرزی در سال میلادی جاری است.

این کارگردان در مورد حمایت های دولتی می گوید:

بدون هیچ گونه حمایت مالی از هیچ ارگان دولتی چه زیربط و چه غیردولتی صورت نگرفت، با وجود اینکه بودجه های فرهنگی هنری تحت اختیار بعضی از ارگان های مربوطه است هیچ نوع هزینه بابت تولید فعالیت های فرهنگی هنری (تئاتر) انجام نمی شود.

یعقوبلو در پاسخ به این سوال که وضعیت تئاتر در همدان را چگونه ارزیابی می کند ، می گوید:

تئاتر در همدان فقط در زمان برگزاری جشنواره زنده و پویا است و با استقبال عموم مواجه می شود در غیر این صورت با وجود فعالیت های فراوان همه گروه های تئاتری در طول سال تمام ژانرهای مختلف اجرای نمایش از استقبال ناچیز و بدون پشتیبانی از طرف عموم مردم مواجه می شود. به طور مثال سالن های پلاتوی مجتمع شهید آوینی( تئاتر شهر) و پلاتوی مجتمع بوعلی سینا  حدود 72 الی 100 صندلی شاید به تعداد 5الی20 صندلی در هر اجرا مخاطب نداشته باشد. حال با سالن های اصلی که حدود 200 تا 300 نفر ظرفیت پذیرش مخاطب را دارد بماند مگر این که کارهایی که در زمینه کودک انجام می شود، با تبلیغات فراوان و اسپانسرهای مختلف با استقبال مواجه شود.

 این هنرمند همدانی در ادامه می گوید: این روزها در حال تمرین یک نمایش در ژانر دفاع مقدس در سالن پلاتوی بوعلی سینا هستم. که در آینده نزدیک به روی صحنه می رود این نمایش روایت زمان آغاز جنگ با نام3/6/59 نوشته مرزبان کرامت یزدانی است که گروه اجرایی بازیگران این نمایش خانم ها لیلا کاظمی و نسا بخشی و آقایان سید مهرداد کاوسی حسینی و سید شهاب الدین حسینی است و موسیقی آن را مهدی فکور و سید مهرداد کاوسی حسینی انتخاب کرده اند همچنین مدیر و منشی صحنه خانم فریبا خاکیان و من نیزکارگردانی و بازنویسی این کاررابرعهده دارم. البته پروژه تولید دو کاررا نیز در برنامه هایم دارم ، یکی در حوزه مشاهیر و مفاخر همدان و کار بعدی جهت شرکت در جشنواره آتی بین المللی تئاتر کودک و نوجوان در ژانر نوجوان به شیوه خاص پرفرمنس در مرحله تولید است و کاری هم برای حضور در جشنواره یونیما در حال تولید دارم.

همشهری همدان


برچسب ها: فریبا یعقوبلو ، تئاتر همدان ، جلوگیری از اجرای نمایش زیر گنبد کبود ،

تعداد کل صفحات: 3 1 2 3
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic