دوشنبه 18 شهریور 1392

تفاوت حق‌التدریس و اعضای هیات علمی/بخش پایانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه ها ،تهران امروز ،گفتگو ،

روزنامه تهران امروز

 

http://tehrooz.com/1392/6/18/TehranEmrooz/1263/Page/13/

 

کد خبر: 138143

تاریخ خبر: دوشنبه, 18 شهریور 1392

 

«تهران امروز‌» مشكلات استادان حق‌التدریسی همدان را بررسی می‌كند

تفاوت حق‌التدریس و اعضای هیات علمی

اما مسئله اصلی این قشر از جامعه كه خود را قربانی سیاست‌های غلط وزارت علوم می‌دانند  استخدام است. احمدی در پاسخ به این سوال كه چه شرایطی برای استخدام وجود دارد؟ می‌گوید: شرایط استخدامی بیشتر رقابتی است، البته در دانشگاه پیام نوریكی از قوانین استخدام این است كه  باید مدرك دانشگاه دولتی داشته باشید، در استخدام هیات علمی داشتن مدرك دكترا در اكثر رشته‌ها و مقاله و سابقه كار هر كدام امتیاز جداگانه دارند كه در مصاحبه علمی و عمومی- عقیدتی مشخص می‌شوند

 

ادامه از صفحه اول:

میزان حق‌التدریس

یك مدرس حق‌التدریس دانشگاه پیام نور در پاسخ به این سوال كه هرمدرس در یك دانشگاه (پیام نور،غیرانتفاعی،آزاد، علمی كاربردی ودولتی) بابت یك ساعت حق‌التدریس چقدر حقوق می‌گیرد؟می‌گوید، مبلغ حق‌التدریس در دانشگاه پیام نور 6780 تومان ولی در دانشگاهای دیگر مثل دانشگاه آزاد، چون تعداد ساعت‌های تدریس استاد برای یك درس خیلی بیشتر از ساعات تدریس همان درس در دانشگاه پیام نور است این مبلغ كمتر است.

از احمدی می‌پرسم گفته می‌شود اگر مدرسی از ساعات قرارداد بیشتر تدریس كند مبلغی دریافت نمی‌كند اگر چنین موضوعی واقعیت دارد علت چیست، پاسخ می‌دهد: بله واقعیت دارد با توجه به نكاتی كه اشاره كردم در دانشگاه پیام نور واحدها با ضرب و تقسیم در تعداد دانشجو و تعداد ساعات تدریس به‌دست می‌آید.البته تا 5 سال پیش این قانون نبود. در رشته‌هایی مثل علوم انسانی تعداد ساعات مجاز به تدریس برای استاد نباید بیش از 127ساعت در ترم باشد حتی اگر در دو، سه تا مركز دانشگاه پیام نور هم تدریس داشته باشد با هم محاسبه می‌شوند. یكی از دلایل، صرفه‌جویی در هزینه است كه برای خود دانشگاه منافع زیادی دارد اما برای اساتید خیر.

مشكلات پیش روی حق‌التدریسی‌ها

یكی دیگر از دلایل هم می‌تواند جذب بیشتر نیروی حق‌التدریس در دانشگاه‌ها باشد كه از این طریق افراد بیشتری جذب می‌شوند. قاسمی نیز گفته‌های احمدی را تایید می‌كند و می‌گوید: هدف داشتن كنترل و ایجاد محدودیت برای مدرسان حق‌التدریس است به نحوی كه درصورت صلاحدید مسئولان موسسه مذكور به‌راحتی و بدون پیش آمدن خللی در برنامه‌های آموزشی امكان قطع همكاری با مدرس فراهم می‌شود.

یكی از مسئولان دانشگاه علمی كاربردی شهرستان همدان می‌گوید: این دانشگاه استاد استخدامی و هیات علمی ندارد و از نیروهای دانشگاه‌های دیگر استفاده می‌كند و از 130 نفر مدرس كه در این مركز مشغول تدریس هستند هیچ یك استخدام نشده‌اند.

وی در پاسخ به این سوال كه هر مدرس همزمان در چند دانشگاه می‌تواند تدریس كند؟ ادامه می‌دهد: در همه دانشگاه‌هایی كه نیرو نیاز داشته باشند می‌تواند تدریس كند اگر وقت داشته باشد یا دانشگاه به رشته او نیاز داشته باشد. قاسمی در مورد وضعیت بیمه می‌گوید:از طرف دانشگاه آزاد اسلامی بیمه تامین اجتماعی هستم كه بسته به واحدهای هر ترم تعداد روزهایی كه بیمه رد می‌شود متغیراست و البته نمی‌توان چنین بیمه‌ای را بیمه حقیقی دانست.

اما احمدی می‌گوید: در دانشگاه پیام نور اساتید حق‌التدریس اصلا بیمه نمی‌شوند.وقتی مدرسی بدون بیمه دائم از شهری به شهری در آمدوشد است با توجه به امنیت جاده‌ها و اینكه تعدادی از آنان زن هستند با خطراتی هم روبه‌رو می‌شوند احمدی براین باور است كه: خطرات بسیار است خصوصا در جاده‌های غیراستاندارد و كوهستانی در زمستان این خطرات چند برابر می‌شود. چند مورد تصادف چند سال پیش برای چند نفر از اساتید در جاده مسیر رسیدن به دانشگاه شهر مجاور اتفاق افتاد و باعث شد قید تدریس در آن دانشگاه را بزنند. مشكلات و خطرات جاده‌ای و نداشتن بیمه باعث بی‌انگیزگی خیلی از اساتید مجرب در این دانشگاه‌ها شده است.قلی‌زاده نیز كه در یكی از واحدهای دانشگاه پیام نور تدریس می‌كند می‌گوید: با توجه به آمار تصادفات جاده‌ای كار پرخطری محسوب می‌شود. علاوه بر این در صورت نداشتن وسیله نقلیه شخصی، رفت و آمد در ساعات نامناسب شبانه روز خطرات دیگری را نیز متوجه مدرسان خانم می‌كند.

اساتید با سابقه هم جذب نمی‌شوند

اما مسئله اصلی این قشر از جامعه كه خود را قربانی سیاست‌های غلط وزارت علوم می‌دانند استخدام است.

احمدی در پاسخ به این سوال كه چه شرایطی برای استخدام وجود دارد؟ می‌گوید: شرایط استخدامی بیشتر رقابتی است، البته در دانشگاه پیام نوریكی از قوانین استخدام این است كه باید مدرك دانشگاه دولتی داشته باشید، در استخدام هیات علمی داشتن مدرك دكترا در اكثر رشته‌ها و مقاله و سابقه كار هر كدام امتیاز جداگانه دارند كه در مصاحبه علمی و عمومی- عقیدتی مشخص می‌شوند. اما اساتیدی هستند كه نزدیك 7سال یا حتی بیشتر در دانشگاه تدریس داشته‌اند و با این وجود هنوز جذب نشده‌اند و در نهایت ناامید از استخدام دانشگاه، استخدام سازمان‌های دیگر شده‌اند.

او ادامه می‌دهد: در حال حاضراز طریق ثبت‌نام در سامانه مربوطه در وزارت علوم و سپس مصاحبه علمی، عمومی صورت می‌گیرد. «بنفشه.ح» مدرس دانشگاه آزاد واحد همدان نیز می‌گوید: بیشتر روابط بر ضوابط حاكم است به نحوی كه حتی در صورت گذراندن همه مراحل استخدام، شركت در فراخوان سراسری و انجام مصاحبه علمی و عمومی، چنانچه مسئولان دانشگاه مایل نباشند روند استخدام كامل نمی‌شود.

مشكلات فراوان حق‌التدریسی‌ها

مسائل و مشكلات اساتید حق‌التدریس بسیار زیاد است. متاسفانه در پایین‌ترین سطح سازمان از نظر حقوق و مزایا و امنیت شغلی قرار دارند. كارگران سطح عملیاتی یك كارخانه امنیت شغلی بیشتری نسبت به اساتید حق‌التدریس دانشگاه‌ها دارند. این مدرسان پس از هفت سال خود را با كسانی مقایسه می‌كنند كه با مدرك دیپلم یا فوق دیپلم در یك نهاد دولتی استخدام شده‌اند و حقوق یك ماه آنان برابر با یك ترم تدریس است. درحالی كه مدرسی با مدارج عالی كارشناسی ارشد و دانشجوی دكترا سال‌هاست منتظر استخدام نشسته است. در خیلی از دانشگاه‌های غیردولتی نیز با تغییر رئیس دانشگاه، اساتید حق‌التدریس نیز تغییر می‌كنند و با وجود سابقه شغلی زیاد اخراج می‌شوند. هیچ حق و حقوقی برای اعتراض هم ندارند. این مورد مشكلات در سازمان‌های دیگر مثل آموزش و پرورش هم وجود داشته اما در چند سال اخیر اكثریت معلمان حق‌التدریس به‌وسیله آزمون و با توجه به سابقه كار استخدام شدند اگر وزارت علوم به استخدام نیروهای حق‌التدریس در ابتدا به صورت قراردادی و پیمانی اقدام كند خیلی از مشكلات اساتید حق‌التدریس حل خواهد شد. انتظاری كه پس ازروی كار آمدن دولت یازدهم بیشتر شده است.

 

روزنامه تهران امروز


برچسب ها: استادان حق التدریسی ، اعضاء هیات علمی دانشگاه ، نظام آموزش ، وزارت علوم ،

دوشنبه 18 شهریور 1392

تفاوت حق‌التدریس و اعضای هیات علمی/ بخش اول

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تهران امروز ،روزنامه ها ،گفتگو ،

http://tehrooz.com/1392/6/18/TehranEmrooz/1263/Page/13/

 

روزنامه تهران امروز

 

کد خبر: 138149

تاریخ خبر: دوشنبه, 18 شهریور 1392

 

«تهران امروز‌» مشكلات استادان حق‌التدریسی همدان را بررسی می‌كند

تفاوت حق‌التدریس و اعضای هیات علمی

مدرس دانشگاه پیام نورهمدان در پاسخ به این سوال كه تفاوت‌های تدریس نیروهای هیات علمی و حق‌التدریسی در چیست، می‌گوید: تفاوتی در نوع تدریس وجود ندارد چه بسا در خیلی از موارد نیروهای حق‌التدریس به دلیل نبود امنیت شغلی كیفیت تدریسشان بهتر نیز هست، اما نمی‌توان این مورد را به همه تعمیم داد

 

حسین زندی- همدان: یكی از چالش‌هایی كه نظام آموزشی كشور با آن دست به گریبان است وضع نیروهای حق‌التدریس است. سیاستگذاری و عملكرد نهادهای آموزشی و در سطح كلان، وزارت علوم و آموزش و پرورش در زمینه جذب مدرس باعث افت تحصیلی در بین دانش‌آموزان ودانشجویان شده و در بین مدرس‌ها انتظار استخدام و تبعیض بار روانی و اجتماعی عظیمی بر دوش آنان گذاشته است. این موضوع آینده هر دو قشر را تحت تاثیر قرار داده است. این مسئله در دانشگاه‌ها پر رنگ‌تر است. استادی كه از آینده شغلی خود اطمینان كافی ندارد و خود را با همكاران هیات علمی مقایسه می‌كند، مادام درگیر این سوال است كه چه تفاوتی بین تدریس او و همكارش است؟ گاهی این كمبود‌ها موجب كم‌كاری می‌شود و در نتیجه دود آن به چشم دانشجو می‌رود.

در سال‌های اخیر شاهد بودیم كه تحصیل در كشور با افت كیفی همراه بوده است و فارغ‌التحصیلان كم سوادتر از گذشته بوده‌اند. همچنین انگیزه‌ای برای پژوهش و تحقیق در دانشگاه‌ها دیده نمی‌شود. این مسئله را از خرید و فروش پایان نامه و تحقیق در بازار می‌توان دریافت. در نهایت اگر نیرویی هم جذب می‌شود نه بر اساس شایستگی و توانایی، كه تنها مسائل عقیدتی ملاك قرار گرفته است. اما همواره این سوال وجود دارد كه اگر نیروهای حق‌التدریس سست عقیده‌اند، چرا تدریس می‌كنند؟ و تفاوت‌های دریافتی این نیروها به اندازه‌ای است كه جز استثمار چیزی به یاد انسان نمی‌آورد.

شیوه تدریس ربطی به حق‌التدریس بودن ندارد

خانم «م احمدی» مدرس دانشگاه پیام نورهمدان در پاسخ به این سوال كه تفاوت‌های تدریس نیروهای هیات علمی و حق‌التدریسی در چیست، می‌گوید: تفاوتی در نوع تدریس وجود ندارد چه بسا در خیلی از موارد نیروهای حق‌التدریس به دلیل نبود امنیت شغلی كیفیت تدریس‌شان بهتر نیز هست، اما نمی‌توان این مورد را به همه تعمیم داد. سرفصل‌های دروس دانشگاه پیام نور كاملا مشخص است و بر حسب كتاب‌های اعلام شده توسط سازمان تدریس انجام می‌شود، اما در سایر دانشگاه‌های غیر دولتی سرفصل كتاب خارج از سرفصل‌های سازمان مربوطه نیست، بنابراین سرفصل‌ها تا حدود زیادی مشخص است و در این مورد معمولا تفاوت زیادی وجود ندارد. شیوه تدریس بستگی به درسی كه تدریس می‌شود دارد و چه بسا به دلیل ایجاد انگیزه در دانشجویان، توسط اساتید، روش‌های قدیمی در حال تغییرند و به طرف روش‌های نوین و پیشرفته تدریس و استفاده از مشاركت كامل دانشجویان میل می‌كند. در این مورد نیز اساتید حق‌التدریس سعی بیشتری در تغییر نحوه تدریس‌شان برای افزایش كیفیت تدریس‌شان دارند.

نمره محور بودن دانشگاه‌های غیرانتفاعی

«قاسمی» مدرس دانشگاه آزاداسلامی همدان نیز در این زمینه می‌گوید: با توجه به نمره محور شدن دانشگاه‌های غیرانتفاعی و آزاد كه درصد بزرگی از دانشجویان را پوشش می‌دهند، حق‌التدریس بودن مدرس ابزاری است برای تحت فشار قرار دادن وی برای نمره دادن به دانشجویانی كه به نظر مسئولان آموزشی دانشگاه سرمایه‌های موسسه هستند و به هر قیمت باید نظرشان را جلب كرد. در همین راستا مدرس حق‌التدریس كه در اعمال نمره محدود و مجبور می‌شود بعضا از تدریس ناامید می‌شود و همه توان خود را به امر تدریس اختصاص نمی‌دهد. از نظر من تنها تفاوت موجود همین است. احمدی ادامه می‌دهد: حقوق‌ها اصلا قابل مقایسه نیست. تفاوت خیلی زیاد است اگه بخواهیم دانشگاه پیام نور را در نظر بگیریم دروس تدریس شده یك استاد با توجه به سقف واحدهای تدریسی اگر سقف واحدهایش پر شده باشد حقوق یك ترم ایشان به اندازه حقوق یك ماه استاد هیات علمی این سازمان است و سایر دانشگاه‌ها هم به همین صورت. قاسمی ادامه می‌دهد: تفاوت‌ها بسیار زیاد است! من رقم دقیقی از دریافتی‌های اعضای هیات علمی در رشته‌های مختلف ندارم، اما دانشجویان دوره دكترا را سراغ دارم كه تنها بورس یك دانشگاه شده‌اند و هنوز شروع به كار نكرده‌اند و دریافتی‌شان ماهانه بالغ بر چند میلیون تومان است كه قابل قیاس با ساعتی چهار پنج هزار تومان حق‌التدریسی‌ها نیست.

 

روزنامه تهران امروز


برچسب ها: استادان حق التدریس ، اعضای هیات علمی ،

روزنامه تهران امروز

 

کد خبر: 136591

تاریخ خبر: ﺳﻪشنبه, 29 مرداد 1392

 http://tehrooz.com/1392/5/29/TehranEmrooz/1247/Page/14/

آموزش سفال در لالجین پاسخگوی هنرمندان نیست

آموزش؛ فوت فراموش شده كوزه‌گری در لالجین

از آنجا كه سفالگری بسیار گسترده است و پوشش دادن همه ابعاد آن مستلزم تلفیق سال‌ها تجربه در كنار مطالعات گسترده و تحقیق مستمر محققان است و از حدود توانایی افراد معمولا خارج است، بهترین راه برای بهره گیری كامل از توانایی علمی و عملی استفاده از هنرمندان سنتی و بومی در كنار محققان و تحصیلكردگان رشته‌های هنری است. اگرچه تا به حال آموزش در این زمینه به صورتی سطحی و رفع تكلیفی اعمال شده است، اما می‌توان با برنامه‌ریزی دقیق در این زمینه به نتایج خوبی رسید. در سال‌های گذشته فارغ‌التحصیلان زیادی در رشته صن

 

حسین زندی - همدان: سفال وسفالگری در همدان به‌‌ویژه لالجین شهر سفال مشكلات متعددی دارد. چرا كه برای توسعه صحیح صنعت سفال در همدان، علاوه بر حمایت نهادهای دولتی، آگاهی مردم، آموزش سفالگران، تولیدكنندگان و حتی فروشندگان مسئله‌ای مهم وضروری به نظر می‌رسد. اكنون، شیوه‌های سنتی آموزش با ابزار و فن‌آوری فعلی همخوانی ندارد و دانشگاه علمی- كاربردی شهر هم نتوانسته موفقیت چندانی در آموزش به‌دست آورد. از سوی دیگر شیوه آموزشی آموزشگاه‌های خصوصی هم پاسخگوی سفالگران شهر لالجین نیست و به نظر می‌رسد كه فقط گاهی برای رفع تكلیف خود را نشان دهد. از این رو،د برای رشد و نجات سفالگری لالجین تغییر وتحول در امر آموزش بسیار ضروری به نظر می‌رسد.

ظلم به آموزش سفالگری

«مهدی كریمی‌منسوب» مدرس دانشگاه و كارشناس سفال در پاسخ به این سوال كه چه نهادهایی رسالت و وظیفه آموزش سفالگری در همدان را به عهده دارند، گفت: به‌رغم اینكه سفال و سفالگری از صنایع دستی این استان است و لالجین پایتخت همیشگی سفال كشور محسوب می‌شود، باید بیش از این مورد توجه مسئولان استان همدان قرار می‌گرفت. اما این صنعت به‌ویژه در زمینه آموزش بسیار مظلوم واقع شده است و فقط به چند مورد بسیار محدود در حد طرح‌های آموزشی اداره صنایع دستی و گردشگری میراث فرهنگی محدود شده است. براین اساس بیشتر علاقه‌مندان به صورت موردی و خصوصی به افراد شاغل در این رشته كه گاهی ضعف‌هایی هم در امر آموزش دارند مراجعه می‌كنند. در شهرستان لالجین نیز از گذشته مركزی وجود دارد كه امروزه با عنوان دانشگاه علمی - كاربردی سفال و صنایع دستی لالجین شناخته می‌شود. این مركز در گذشته محركی بسیار مفید در آموزش فرزندان لالجین و همچنین علاقه‌مندان سفال و سفالگری از همه نقاط ایران بود. اما امروزه فعالیتی بسیار كمرنگ دارد و رشته سفالگری كه محور فعالیت این دانشگاه در گذشته بود و از اهداف اصلی فعالیت این مركز به شمار می‌رفت، از رشته‌های آن حذف شد. در دانشگاه‌های استان نیز متاسفانه دانشگاه دیگری متولی این رشته نیست.

موفقیت آموزش‌های خصوصی

كریمی درمورد تفاوت‌های شیوه‌های آموزشی در آموزشگاه‌های خصوصی نسبت به دانشگاه علمی- كاربردی گفت: از آنجاكه هنر، امری ذاتی است و مربوط به علاقه درونی فرد است، افراد پیگیر و علاقه‌مند ولو اینكه به صورت آكادمیك نیز آموزش ندیده باشند، می‌توانند موفقیت‌های چشمگیری داشته باشند؛ در نتیجه آموزش خصوصی گاهی جواب بهتری گرفته است و افراد علاقه‌مند را به خود جذب می‌كند. این افراد الزاما در پی كسب مدرك آكادمیك نیستند، اما كاش مراكز علمی - كاربردی قوی‌تر بودند كه در این صورت موجب پرورش نیروهایی كارآمد می‌شدند. متاسفانه اندیشه حاكم بر دانشگاه‌های علمی- كاربردی بازده خوبی ندارد، چرا كه از لحاظ سطح علمی قابل مقایسه با هنرستان‌ها و مراكز آموزش متوسطه نیست و از لحاظ علمی- كاربردی نیز بسیار دور از هدفگذاری‌های كاربردی واقعی است و كمتر فارغ‌التحصیلی به صورت عملی از آموخته‌های خود بهره می‌برد.

سیاست‌های اشتباه در دانشگاه علمی- كاربردی لالجین

این كارشناس افزود: دانشگاه علمی -كاربردی لالجین در سال‌های 84-90 رشته‌های هنر سفالگری، سرامیك، خط تولید سرامیك، شیشه و تعدادی دیگر رشته مرتبط با هنر سفال و سرامیك را ارائه می‌كرد و برای آنها دانشجو می‌گرفت، اما كم‌كم با اعمال سیاست‌های اشتباه جای خود را به رشته‌های غیرمرتبط مانند معماری دادند. این دانشگاه اكنون فضایی راكد و بی‌تحرك دارد كه نیاز به توجه مسئولان و تغییر رویكرد و نگاه آنها دارد. «حمید زندی» كارشناس مواد و مدرس دانشگاه در مورد تعداد فارغ التحصیلان این رشته می‌گوید: ارائه آمار دقیق قاعدتا مستلزم استعلام از مسئولان مربوطه است، اما در سال‌های حضور بنده در این مركز فراز و نشیب‌هایی در جذب دانشجو و رونق گرفتن دانشگاه اتفاق افتاد كه مربوط به مدیریت افراد مختلف و حضور افراد مفیدی بود كه اتفاقا موفقیت آنها به دلیل مربوط بودن رشته تخصصی و زمینه مدیریتی ایشان بود ولی به دلیل تغییرات گزینشی اعمال شده شاهد پسرفت در جذب دانشجو بودیم. این مدرس دانشگاه با بیان اینكه در ارتباط نزدیكی كه با سفالگران لالجین دارم علاقه‌مندی هنرمندان جوان به آموزش كاملا محسوس است، تاكید كرد: مدیریت هدفمند در زمینه آموزش هنرجویان قطعا باعث پیشرفت این هنر- صنعت خواهد بود. این كار مستلزم شناخت ابعاد آن و افراد متخصص است. امروز در زمینه تدریس آكادمیك دیگر كمبودی از لحاظ مدرس نداریم، به شرطی كه مدیران تصمیم گیرنده حداقل اشراف لازم را داشته باشند. كریمی ضمن اشاره به تاثیر تاسیس دانشگاه در لالجین در شیوه سفالگری و نوآوری در این صنعت، گفت: وجود این مركز زمانی موجب جذب فرزندان لالجین بود و تكنیك‌های نو را به آنها آموزش می‌داد و تغییراتی در سبك‌های هنری صورت می‌گرفت كه بسیار مفید بود. اگر سیاستگذاری‌ها به نوعی باشد كه به جای حذف رشته‌های مرتبط، به اشاعه آنها بپردازند، می‌تواند ‌تاثیر بسزایی اگرچه به آهستگی ولی مستدام و مفید در پیشرفت این هنر داشته باشد.

استفاده از هنرمندان بومی در كنارمحققان

وی تصریح كرد: از آنجا كه سفالگری بسیار گسترده است و پوشش دادن همه ابعاد آن مستلزم تلفیق سال‌ها تجربه در كنار مطالعات گسترده و تحقیق مستمر محققان است و از حدود توانایی افراد معمولا خارج است، بهترین راه برای بهره گیری كامل از توانایی علمی و عملی استفاده از هنرمندان سنتی و بومی در كنار محققان و تحصیلكردگان رشته‌های هنری است. اگرچه تا به حال آموزش در این زمینه به صورتی سطحی و رفع تكلیفی اعمال شده است، اما می‌توان با برنامه‌ریزی دقیق در این زمینه به نتایج خوبی رسید. در سال‌های گذشته فارغ التحصیلان زیادی در رشته صنایع دستی در همدان داشتیم كه بنده نیز عضوی از همین مجموعه بزرگ هستم. همچنین هنرمندان كهنه كار مجرب سنتی بسیاری دراین زمینه وجود دارند كه با تلفیق این دو دسته با هم، می‌توان به نتایج خوبی رسید. نكته دیگر اینكه ناآگاهی در این زمینه آن هم در سازمان متولی آن اغماض پذیر نیست و تا زمانی كه مسئولان و متولیان هنر مجموعه استان را به خوبی شناسایی نكنند و به شناسایی سطحی اكتفا كنند آموزش پیشرفت مناسبی نخواهد داشت.

به هر حال سفال لالجین از معروف‌ترین سفال‌‌های ایران است كه از ویژگی خاصی نسبت به دیگر سفال‌‌های كشور برخوردار است. اما به‌رغم منحصربه‌فرد بودن این نوع سفال، به دلیل مشكلات مبتلا به سفالگران و بی‌توجهی نسبت به جایگاه این هنر ارزشمند و موفق نبودن آموزش‌ها در این مسیر شاید دور نباشد روزی كه نام آن در فهرست رشته‌های در معرض خطر و منسوخ شدن قرار گیرد.آموزش و توسعه این هنر ارزشمند و تاریخی علاوه بر حفظ پیشینه و تاریخ كشور، می‌تواند باعث رونق بخشی از صنعت گردشگری شود كه مربوط به صنایع‌دستی است. از سوی دیگر توسعه این صنعت و هنر منحصر به فرد می‌تواند باعث ایجاد اشتغال و حل مشكل بیكاری در استان همدان شود و ضمن حفظ یادگار نیاكان ارجمند و هنرمند این دیار،‌یادگاری ارزشمند برای آیندگان باشد. ضمن توسعه آموزش‌ها، تبلیغات و اطلاع‌رسانی،‌استفاده از نظرات استادان بنام و بازماندگان عصر گذشته این هنر و صنعت، تشكیل بازارچه‌های فروش، برگزاری جشنواره‌ها با همكاری دیگر استان‌های دارای این صنعت، تشكیل كمیته‌های تخصصی و هنری و سرمایه‌گذاری بیشتر در بخش صادرات این محصول می‌تواند راهگشا باشد.

 

روزنامه تهران امروز


برچسب ها: آموزش سفالگری لالجین ، صنایع دستی همدان ، سفال و سفالگری ، لالجین ، کوزه گری ،

چهارشنبه 23 مرداد 1392

پایتخت مادها در ارگ تپه است، نه هگمتانه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،گفتگو ،میراث فرهنگی ،

 

 

 

یک ادعای تازه، احتمال می‌ دهد

پایتخت مادها در ارگ تپه است، نه هگمتانه

http://chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=105743&Serv=3&SGr=22

 

 

همدان را به نام پایتخت مادها می‌شناسند. روزگاری تپه هگمتانه که در شهر همدان واقع شده به این نام شهرت داشت، اما پس از کاوش‌های باستان‌شناسی زنده‌یاد مسعود آذرنوش، این نام و شهرت از هگمتانه گرفته شد. هرچند بحث‌های زیادی بر سر این محوطه باستانی وجود دارد اما یک ادعای تازه احتمال می‌دهد که پایتخت مادها در ارگ تپه است. تپه‌ای که روزگاری به جنگل تبدیل شد و پس از آن هم ساخت و سازهایی روی‌اش صورت گرفت.

 

 

 

 

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه میراث فرهنگی ـ تپه مصلی همدان که پیش از قاجاریه از آن با عنوان‌های «ارگ تپه»، «قلعه ارگ» و «دژ تپه» نام برده شده یکی از مکان‌هایی است که از نظر تاریخی زیست محیطی درخور اهمیت بوده است. این تپه اکنون با کاشت 5 هکتار درخت به صورت پارک جنگلی درآمده و با ساخت و سازهای نهادهای دولتی، بخشی از آن، از بین رفت و میراث تاریخی تپه تخریب شد. "ویلیام جکسن" با استناد به "هرودوت" قلعه‌ای که بر فراز آن بود را ارگ هگمتانه قدیم می‌داند و می‌نویسد: «در این جا در درون دژ روزگاری خزانه سلطنتی مزکور در تاریخ هرودوت قرار داشته و این همان دژی است که آرآرباکس گنجینه‌های زر و سیم پادشاهان نینوا را در آن جا نهاده بود....و محل زندان، خزانه و پرستشگاه‌های خدایان ایران باستان قرار داشت.»

 

«پرویز اذکایی»، پژوهشگر معتقد است معبد آناهیتای مشهور پیش از اسلام روی مصلا قرار داشته است. اما امروز دیگر از این آثار خبری نیست. قلعه ارگ ابتدا توسط آقامحمدخان ویران می‌شود و از مصالح آن در ساختن خانه‌های اطراف تپه استفاده می‌شود و بقایای آن نیز در سال‌های اخیر به بهانه احداث مصلا نابود شد.

 

گفته می‌شود معاونت عمرانی استانداری دولت نهم هم بدون مجوز کمیسیون محیط زیست شورای شهر اقدام به صخره‌برداری از این تپه کرد و نزدیک 20 متر از خاک و صخره آن را همراه بقایای قلعه اشکانی از بین برد.

 

«کاظم ملازاده»، استادیار دانشگاه بوعلی با گرایش عصر آهن ازجمله باستانشناسانی است که باور دارد، مکان اصلی هگمتانه مادی این تپه است و می‌شود با بررسی خاک و آثاری که در پایه تپه باقی‌مانده به نتیجه رسید.

 

او می‌گوید: «اگر ثابت نشود هگمتانه مادی در همدان است این همه تبلیغات و نام بردن از پایتخت تاریخ و تمدن بی‌فایده است. باستان شناسان قبل از شناسایی تپه هگمتانه این تپه را گزینه اصلی محل هگمتانه می‌دانستند همچنان محتمل‌ترین گزینه این تپه است.»

 

این باستانشناس می‌گوید: «همدان اگر به پایتخت تاریخ و تمدن شهرت یافته به دلیل وجود هگمتانه مادی است. یکی از محتمل‌ترین فضاهایی که احتمالا ارگ حکومتی یا تپه هگمتانه مادی قرار داشته تپه مصلاست. شما اگر به نقشه‌های همدان نگاه کنید هیچ تپه و منطقه آن اهمیت سوق‌الجیشی که تپه مصلا دارد را ندارد. حتی اگر مادی هم نباشد از دوره هخامنشی مدارکی موجود است که گفته می‌شود معبد آناهیتا بوده در دوره اشکانی آن‌جا قلعه داشتیم و تا دوره آقامحمدخان قلعه آباد بود. هرچند آقامحمد خان آن را ویران می کند اما نقشه‌های کوست و فلاندن، همچنین مینیاتوری که از دوره عثمانی‌ها باقی مانده نشان می‌دهد که ارگ حکومتی همیشه آنجا بوده‌است.»

 

ملازاده ادامه می‌دهد: «بعد از انقلاب بقایای موجود از بین می‌رود حتی اگر هگمتانه ماد هم آن جا نباشد و با اینکه قلعه هم از بین رفته، تپه مصلا یک مکان تاریخی است و یک فضای تاریخی یعنی بخشی از تاریخ شهر متعلق به آن است که ساخت و سازها تاریخ‌اش را دچار خدشه و آسیب کرده است. درست است که بقایای معماری بر جای نمانده اما در طول تاریخ، ارگ حکومتی به مرکزیت این تپه در آن جا قرار داشته، پس خود تپه شان تاریخی پیدا می کند، حتی اگر بقایا از بین رفته باشد.

 

ملازاده در پاسخ به این سوال که وقتی آقامحمدخان به شهر حمله می‌کند بر مبنای یک توهم که آذوقه شهر و مهمات نظامی شهر در داخل قلعه قرار دارد ارگ را ویران می‌کند تا راحت‌تر مردم شهر تسلیم شوند. اما پس از آن در دوره رضاشاه بقایای قلعه ویران می‌شود به این دلیل که حاشیه‌نشینی در کنار این تپه شکل می‌گیرد و حاشیه نشینان از مصالح این قلعه یا ارگ برای خانه سازی استفاده می کنند. آیا نمی‌توان از بقایای این خانه‌ها که قرار بود تملک شود، برای شناسایی پایتخت مادی و مطالعه بر تاریخ تپه استفاده کرد؟

 

او می گوید: «صددرصد، در مطالعات باستان شناسی پیش از تاریخ از بذر گیاهان در بین آن همه خاک مستنداتی پیدا می‌شود که به شیوه زندگی گذشتگان اشاره دارد. حال در دوره تاریخی نتوانیم از خاک و سنگی که در تپه وجود دارد به جایی برسیم؟ قطعا شدنی است و به راحتی امکان پذیر است و منطقی است اما کاوش کننده می‌خواهد و با تیم‌های مختلف، می‌توان به راحتی مشخص کرد که آیا هگمتانه مادی وجود داشته یا نه؛ اما یک عزم جدی  لازم است که می‌توان هم محل زندگی مردم عادی را در دوره مادی مشخص کرد هم پایتخت مادی هگمتانه را از این طریق پیدا کرد یاحتی رد کرد که اصلا وجود نداشته است.»

 

این در حالی است که بخشی از تپه برای احداث کتابخانه از بین رفت و بخش عظیمی هم برای ساخت حسینیه خاک برداری شد.

 

ملازاده می‌گوید: بخش اصلی تپه که تقریبا از دست رفته است درحالی که می توانست آن بقایا بماند و چون تپه چشم انداز زیبایی دارد به یک منطقه گردشگری تبدیل شود. اما تصمیم‌های بدی گرفته شد که می‌توانست صورت نگیرد.

 

به گفته او، کار از یک مرحله گذشته اما به هر حال این تپه شناسنامه هویتی شهر است. بخش زیادی از تپه از بین رفته اما برای نجات آن بخش باقی مانده از تپه دو یا سه تیم باستان شناس می‌خواهد و چون تپه صخره ای‌ست کاوش زیادی ندارد با یک فصل کاری می‌توان مشخص کرد که در لایه‌ها باقی مانده چه آثاری هست. می‌توان نتیجه گرفت که در طول تاریخ چه سیری را پشت سر گذاشته و این کار نیازمند کمک و همکاری میراث فرهنگی و شهرداری و به خصوص کسانی که می خواهند مصلا را بسازند، است. شما وقتی از هگمتانه مادی اثری در همدان پیدا نکنید این همه ادعا معنا ندارد بنابراین برای حیثیت شهر مهم است که این بحث حل شود.

 

 

 

 

حسین زندی


برچسب ها: تپه مصلا ، تپه هگمتانه همدان ، پایتخت مادها ، پایتخت تاریخ تمدن ،

توقف ساخت بزرگ‌ترین سد مخزنی غرب كشور

سد گرین نهاوند، پروژه‌ای كه اصلا نیاز به ساخت آن نیست

 http://www.tehrooz.com/1392/3/23/TehranEmrooz/1193/Page/15/
مشخصات پروژه

این پروژه با ظرفیت 120 میلیون متر مکعب بزرگ‌ترین سد مخزنی غرب کشور به شمار می‌رود. ارتفاع این سد ۱۰۵ متر و طول تاج آن ۶۱۱ متر و طول دریاچه 3 كیلومتر است و عرض آن نیز ‌هزار و ۲۰۰ متر و تراز نرمال ذخیره آب آن ۱۴۴ هكتار است. هدف از ساخت این سد تامین آب آشامیدنی شهرستان نهاوند و 3 هزار و ۵۹۹ هكتار توسعه اراضی و ۵۶۷ هكتار نیز بهبود تامین آب اراضی كشاورزی و همچنین ایجاد بیش از 7 هزار شغل به صورت مستقیم و غیر‌مستقیم عنوان شده است. پس از 3 دهه تلاش مدیران و نمایندگان شهرستان نهاوند و استان همدان مناقصه سد مخزنی گرین نهاوند ۲۰ آذر ۸۹ برگزار شد و شركت ملی ساختمان برنده این مناقصه شد و معاون اول رئیس جمهور در مراسم کلنگ‌زنی آن نوید افتتاح آن در طول 3 سال را به مردم نهاوند داد که با نگاهی به خبرها این امید دیگر عبث به نظر می‌رسد.



اشکالات پروژه

در آغاز ساخت این پروژه عنوان می‌شد که با افتتاح این سد مردم نهاوند دیگر شاهد کم‌آبی و خشکسالی نخواهند بود. در حالی که کارشناسان از ابتدا معتقد بودند در این منطقه اصلا نیازی به ساخت سد نیست. بنا بر گفته مدیر کل محیط زیست استان همدان حتی مسئولان هنوز برای ساخت این پروژه اقدام به اخذ مجوز از سازمان محیط زیست نکرده‌اند و در برابر مخالفت‌های این سازمان اقدام به کلنگ‌زنی و ساخت آن شده است.

«حسین زندی» فعال محیط زیست در این زمینه به تهران امروز گفت: موضوع ریزگردها در غرب کشور عملیات سدسازی را خطرناک می‌کند و برای استفاده از آب آشامیدنی در کشاورزی باید به ساخت آب‌بندها در این منطقه قناعت کرد. از طرفی 70 تا 80 درصد آورد رودخانه در محل مورد نظر برای سد، از چشمه گاماسیاب است؛ در نتیجه می‌توان گفت که اگر هدف از ساخت سد، استفاده از آب برای کشاورزی باشد، با توجه به پیوسته (و نه سیلابی) بودن جریان چشمه، اصلا نیازی به ساختن سد در این منطقه نبود.وی در ادامه گفت: این چشمه و دیگر بخش‌های حوزه رود گاماسیاب، در حدود 20 درصد آب کرخه را تامین می‌کند و اگر قرار باشد که همه یا بخش عمده این آب برای کشاورزی نهاوند مصرف شود حوزه بزرگ کرخه و آبگیری سد سیمره و سد عظیم و پر هزینه کرخه آسیب خواهد دید. این نکته، به‌ویژه با توجه به ساخت سدهای پرشمار دیگر (سدهای کلان، سرابی، خرم رود، نعمت آباد در حوزه‌های ملایر و تویسرکان) که آب ورودی به کرخه را کمتر کرده یا خواهند کرد، درخور توجه است.از همه مهم‌تر اینکه گفته می‌شود اگر سد با تراز در نظر گرفته شده کنونی ساخته شود خود چشمه به زیر آب خواهد رفت! همچنین زمین شناسان برجسته کشور گفته‌اند که به دلیل ویژگی‌های منطقه، احتمال آن که آب از مخزن سد فرار کند، بسیار زیاد است.زندی در ادامه به تخریب جنگل‌های این منطقه اشاره می‌کند و می‌گوید: ساخت این سد باعث از بین رفتن 200 هکتار از جنگل‌های این منطقه شد و 300 هکتار هم تحت‌الشعاع قرار گرفت. این سد نه تنها در تآمین آب موفق نخواهد بود که تخریب بخش‌های آبخیز و زیست ‌بوم‌های منطقه رادر پی داشته است.



پیشرفت 10 درصدی در 2 سال

سال 87 اعتبار در نظر گرفته شده برای اجرای این طرح 56 میلیارد تومان بود که در سال 89 به 90 میلیارد تومان رسید و در اواخر سال 90 این اعتبار 200 میلیارد تومان برآورد شد که با وضعیت تورم موجود 400 میلیارد تومان هم دیگر پاسخگوی اجرای این طرح نیست. این در حالی است که بنا بر گفته مسئولان تاكنون برای احداث این سد فقط 8 میلیارد و 300 میلیون تومان از محل اعتبارات استانی تخصیص یافته است.اردیبهشت امسال «علی اکبر محرابیان» دستیار ویژه رئیس جمهور و رئیس ستاد مهر ماندگار کشور در بازدید از سد گرین نهاوند و همچنین بازدید از 2 طرح مهر ماندگار این پروژه شامل تونل انحرافی به طول هزار متر كه تاكنون حفاری 300 متر آن به روش سنتی انجام شده است و در هفته 7 متر حفاری انجام می‌گیرد، گفت: حجم حفاری ضعیف است و نسبت به برنامه مدون میزان حفاری عقب افتاده است و پیشرفت فیزیكی این طرح تاكنون 10 درصد است.وی ادامه داد: آنچه به نظر می‌رسد این است که با توجه به روند تخصیص بودجه کشور ادامه کار اجرایی سد گرین با چالش‌ها و موانع اعتباری زیادی روبه‌رو است و برای حل موضوع مسئولان استان و شهرستان باید به فکر تدبیر و راه‌حل اساسی برای جلوگیری از تعطیلی سد گرین نهاوند باشند.



تعطیلی چند باره

این پروژه تاکنون چندین بار به علت تامین نشدن اعتبار تعطیل شده و باز به فعالیت خود ادامه داده است. هفته گذشته نیز مدیر آب منطقه‌ای نهاوند خبر از تعطیلی پروژه سد گرین به علت پرداخت نشدن مطالبات 5 میلیاردی پیمانکار داد و گفت: عملا کار اجرایی در این پروژه متوقف شده است. «آرش کولیوند» گفت: با توجه به اینکه در برنامه زمان‌بندی این طرح 6 سال برای بهره‌برداری پیش‌بینی شده و اعتبار در نظر گرفته شده بیش از ۱۵۰میلیارد تومان است در صورتی که قرار باشد این پروژه طبق برنامه مصوب‌شده پیش برود نیاز به اعتبار سالانه ۲۵ میلیارد تومانی است. کولیوند افزود: این در حالی است که اعتبار تخصیص‌یافته سد گرین در سال ۸۹، ۴/۲میلیارد تومان، در سال ۹۰، ۱۶/۳ و در سال ۹۱، ۸/۵ میلیارد تومان بوده است و هم‌اکنون پیمانکار 5 میلیارد تومان بابت انجام عملیات اجرایی انجام‌شده طلبکار است و حاضر به ادامه انجام کار نیست. وی با اشاره به 2 طرح ماندگار سد گرین گفت: تونل انحرافی این سد به طول ۹۰۰ متر با گذشت 2 سال فقط ۳۰۰ متر حفاری شده و ۳۰ درصد پیشرفت فیزیکی داشته است.اما چند روز پیش دوباره موضوع ادامه فعالیت این پروژه بر سر زبان‌ها افتاد و اعلام شد بعد از برگزاری جلسات متعدد مقرر شده است 100 درصد اعتبارات تخصیص یافته به پروژه سد گرین نهاوند در سال جاری پرداخت شود و از محل فروش اوراق مشارکت نیز 10 میلیارد تومان به این پروژه تزریق شود که با توجه به شرایط اقتصادی مردم و از طرفی بلاتکلیف ماندن این طرح در این روزها به نظر می‌رسد استقبال از این اوراق مشارکت چشمگیر نباشد.


برچسب ها: سدسازی ، سدگرین ، نهاوند ، محیط زیست ،

 

http://tehrooz.com/1392/3/18/TehranEmrooz/1188/Page/14/TehranEmrooz_1188_14.pdf

 


سفال چینی بلای جان سفال لالجین

در لاله‌جین چیزی در حدود 1000 كارگاه سفالگری به صورت كارگاه‌های مجزا و خانگی فعال است و چیزی در حدود 280 نمایشگاه و فروشگاه كوچك در زمینه عرضه محصولات این كارگاه‌ها فعالیت می‌كنندو 2000 نفر از این راه ارتزاق می‌كنند مردم این شهر در مقایسه با كشورهایی كه در زمینه تولید سفال فعال هستند

همدان- فاطمه كاظمی: شهر لالجین در همدان از جمله شهرهایی است كه نه تنها در ایران بلكه در سراسر دنیا یك استثنا به شمار می‌رود. این شهر تنها شهری است كه درآمد اقتصادی مردم آن فقط از راه تولید و فروش سفال به دست می‌آید. حتی در بین مردم معروف است كه «لالجینی‌ها به صورت ژنتیكی سفالگر به دنیا می‌آیند.» بر اساس گفته قدما پیشینه تولید سفال در این شهر به دوره پیش از اسلام نیز بازمی‌گردد. در لاله‌جین چیزی در حدود هزار كارگاه سفالگری به صورت كارگاه‌های مجزا و خانگی فعال است و چیزی در حدود 280 نمایشگاه و فروشگاه كوچك در زمینه عرضه محصولات این كارگاه‌ها فعالیت می‌كنند و دو هزار نفر از این راه ارتزاق می‌كنند.مردم این شهر در مقایسه با كشورهایی كه در زمینه تولید سفال فعال هستند پیشرفت‌های شگرفی در هنر سفالگری داشته‌اند و از نظر به‌‌كارگیری تكنیك‌های مدرن در عرصه سفالگری حرف اول را در دنیا می‌زنند. همین ویژگی‌ها باعث شده است كه لالجین سال‌ها عنوان «پایتخت سفال ایران» را با خود یدك بكشد، اما واقعیت این است كه این شهر با مشكلات زیادی دست و پنجه نرم می‌كند. همین مشكلات سبب شده است كه این شهر در حفظ این هنر ارزشمندبا خطراتی روبه‌رو باشد.



بافت هنری لالجین در حال نابودی است

«مهدی كریمی» كارشناس صنایع دستی در گفت‌وگو با تهران امروز درباره تاثیر از بین رفتن بافت هنری این شهر می‌گوید: از آنجایی‌كه خاك استفاده شده در سفال لالجین ویژگی‌های منحصر به فردی دارد از نظر مرغوبیت و كیفیت بالای سفال حرف اول را در دنیا می‌زند. اما به نمایش گذاشتن این كیفیت شرایط خاصی دارد كه می‌توان در زمینه جذب گردشگر نیز برای آن برنامه‌ریزی كرد و آن حفظ شرایط سنتی تولید سفال است. كشوری مانند تركیه تنها با داشتن 50 سفالگری كه دارد توانسته با حفظ شرایط سنتی و بومی این هنر را علاوه بر فروش به موقعیتی برای جذب گردشگر تبدیل كند. این در حالی است كه در لالجین با واردات بی‌رویه دستگاه‌های جدید، این بافت بومی در حال از بین رفتن است. جالب اینجاست كه مسئولان این مسئله را خدمتی به سفال لالجین می‌دانند كه ناشی از سوء مدیریت است.وی در ادامه می‌افزاید: از بین رفتن كارگاه‌های سنتی و رشد قارچ‌گونه كارگاه‌های جدید یك فضای ناهمگون و به هم ریخته در این شهر به وجود آورده است كه باعث شده گردشگران داخلی و خارجی سفال لالجین را خیلی جدی نگیرند. گردشگر وقتی وارد یك شهر هنری می‌شود به‌دنبال یك ویترین هنری است كه به عنوان شناسنامه آن شهر مطرح است اما این ویترین در لالجین دیده نمی‌شود.كریمی نداشتن بینش فرهنگی از سوی مدیران فرهنگی را علت این مسئله می‌داند و می‌گوید: اگر شما عكس‌های لالجین قدیم را ببینید افسوس می‌خورید كه چرا این محیط حفظ نشده است. ورودی لالجین نماد این شهر هنری نیست. علت همه این موارد را باید در یك مدیریت ناصحیح دید. متاسفانه مدیران فرهنگی همدان نمی‌توانند بینش فرهنگی داشته باشند و همین مسئله بافت لالجین را به این روز درآورده است.



واردات سفال مربوط به 8 سال اخیر است

در چند سال اخیر واردات سفال چینی به ایران ضربه‌های بزرگی به این هنر ارزشمند در ایران زد و باعث به حاشیه رفتن سفال لالجین شد. تا جایی‌كه حتی در ویترین فروشگاه‌های لالجین نیز این سفال‌ها دیده می‌شود. كریمی در این باره می‌گوید: پرونده مربوط به واردات سفال به ایران مربوط به 8سال گذشته است. اولین بار در دو ساله دوم دولت نهم واردات سفال از چین به ایران انجام شد. با وجود زحمت زیادی كه تولید كننده برای سفال لالجین می‌كشد اما سفال لالجین ارزان‌ترین سفال در دنیاست. در حالی كه سفال چینی با قیمت بالاتری عرضه می‌شود و همین مسئله رغبت فروشندگان را به سفال چینی بیشتر كرده است. آیا واردات محصولی كه كشور خودمان بزرگ‌ترین تولید كننده آن است كار عاقلانه‌ای است؟ این واردات بلایی بر سر لالجین آورد كه تولید كننده سفال را زمین زد.حالا باید دید كه چرا واردات سفال چین موفق شد و بازار ایران را تصاحب كرد؟

 

 

 بخش دوم

جلوی واردات بی‌رویه باید گرفته شود
سفال چینی بلای جان سفال لالجین

تجربه نشان داده است كه با ایجاد تحول در صنعت گردشگری، بافت تاریخی از آپارتمان‌سازی درآمدزایی بیشتری دارد این در حالی است كه كارشناسان و دلسوزان میراث فرهنگی بارها پیشنهاد داده‌اند این مكان‌ها ثبت ملی شوند

ادامه از صفحه اول: كریمی در این باره گفت: چینی‌ها برای تولید سفال خود از طرح‌های اصیل ایرانی استفاده می‌كنند در حالی كه استفاده از این طرح‌ها در بین تولیدكنندگان داخلی از بین رفته است. ما از نظر سواد فرهنگی هم از چینی‌ها عقب‌تریم چرا كه در كشور ما آموزش نادیده گرفته می‌شود. در گذشته‌های دور تعاونی‌هایی وجود داشت كه بازار سفال لالجین را مدیریت می‌كرد. تولید كننده حق نداشت محصول خود را به هركسی بفروشد تا از ورود سودجو جلوگیری شود. اصلا هركسی حق تولید سفال را نداشت. اما این تعاونی دیگر فعال نیست. در واقع نظارت از بین رفت و مدیریت به دست میراث فرهنگی افتاد كه خودش كلی مشكل دارد.



كارگاه‌های سفالگری در انتظار ثبت ملی هستند

«حسین زندی»  فعال فرهنگی نیز به اهمیت حفظ بافت هنری لالجین واقف است و به تهران امروز می‌گوید: یكی از تدابیری كه جهت حفظ و حراست از میراث تاریخی، طبیعی و معنوی صورت می‌گیرد ثبت آثار در فهرست آثار ملی است تا گامی جهت حفظ و نگهداری برداشته شود و از گزند تخریب و تغییر در امان باشد. كارگاه‌های سنتی سفالگری شهرستان لالجین از جمله این آثار هستند كه از جنبه‌های گوناگون حائز اهمیت هستند. وی می‌افزاید: سازه و بنای كارگاهی، همچنین ابزارها، وسایل و دستگاه‌های سفالگری كه دارای قدمت تاریخی هستند و به عنوان میراث تاریخی و شیوه سفالگری سنتی كه بدون فن‌آوری روز و ابزارهای برقی و ماشین‌های مدرن انجام می‌شود سابقه‌ای چند صد ساله دارد و می‌تواند به عنوان جاذبه‌ فرهنگی و تاریخی مورد توجه قرار گیرد اما به دلیل عدم برنامه‌ریزی و مدیریت شهری آسیب‌های جدی بر پیكره شهر وارد شده است و موجب نگرانی دوست‌داران و فعالان میراث فرهنگی شده است.زندی به از بین رفتن كارگاه‌های سنتی لالجین اشاره می‌كند و می‌گوید: در اواسط دهه شصت بیش از ششصد كارگاه در این شهر گزارش شده است اما امروز كمترازهشتاد كارگاه در این شهر باقی مانده است. از آنجا كه این كارگاه‌ها در درون شهر قرار دارند و با رشد جمعیت شهر و تغییرات بافت‌ها و فضاهای شهری این كارگاه‌ها نیز دچار دگرگونی شده‌اند و چون مدیران شهری نتوانسته‌اند نیازهای مسكونی مردم را مدیریت كنند، قانونی برای حفظ بافت‌های سنتی و كارگاه‌ها وجود ندارد.

از سوی دیگر نبود حمایت‌های دولتی مالكان را ترغیب كرده است این اماكن را تخریب كنند و به جای آن آپارتمان و رستوران بسازند و منافع كوتاه‌مدت را ترجیح دهند. وی تصریح می‌كند: تجربه نشان داده است كه با ایجاد تحول در صنعت گردشگری بافت تاریخی از آپارتمان‌سازی درآمدزایی بیشتری دارد این در حالی است كه كارشناسان و دلسوزان میراث فرهنگی بارها پیشنهاد داده‌اند این مكان‌ها ثبت ملی شوند و تبدیل به فرهنگسرا و موزه سفال شوند اما كارگاه‌های ثبت شده به تعداد انگشتان یك دست هم نمی‌رسد و به گفته یكی از اعضای شورای شهر تنها دو كارگاه ثبت شده است در حالی كه كارگاه‌های با سابقه چهارصد ساله نیز در این شهر شناسایی شده‌اند.

تولید زیاد و برداشت بی‌رویه از خاك

این فعال محیط‌زیست به از بین رفتن خاصیت خاك لالجین نیز اشاره می‌كند و می‌گوید: مسئله مهم دیگر برداشت بی‌رویه از خاك اطراف شهر است كه به زودی دچار كمبود خواهد شد و از آنجا كه حجم تولیدات بسیار بالاست، كیفیت روز به روز پایین می‌آید. از طرفی با واردات سفال چینی تولیدات لالجین روی دست تولید كننده می‌ماند و ضایعات و پسماندهای سفال‌ها هر روز افزون‌تر می‌شود در واقع سفالگران جدید خاك لالجین را تبدیل به سفال شكسته و زباله می‌كنند كه در گرداگرد شهر تلنبار شده است و چهره زشتی به این شهر می‌بخشد.



سخن پایانی

اگر از ظرفیت‌های لالجین به درستی وباكارشناسی و مدیریت صحیح استفاده شود جایگاه واقعی‌اش را به عنوان پایتخت سفال و سرامیك ایران باز می‌یابد. دانشگاه سفال لالجین از جمله مراكز آموزشی در كشور است كه از دهه پنجاه با وجود ابزار تولید پیشرفته متاسفانه كمتر مورد توجه واقع شده تاجایی‌كه در سال‌های اخیر پذیرش دانشجو در رشته سفال سرامیك كمتر از برخی رشته‌های غیرمرتبط مانند معماری و...بوده است. این دانشگاه می‌تواند با توجه به امكانات وموقعیت ممتازوابزار ووسایلی كه در اختیار دارد نقش پر رنگ‌تری در آموزش داشته باشد به‌طور كلی ایجاد مراكز آموزشی و پژوهشی همچنین توانمندی‌های شهروندان را نباید نادیده گرفت.

 

 


برچسب ها: لالجین ، سفال ، همدان ، گفتگو ،

 
ایران سمبل صلح خاور است
گفتگو با مارچلو نوتاریانی:
ایران سمبل صلح خاور است
یک مشاور راهنمایان گردشگری گفت: در فرهنگ مردم ایتالیا، ایران کشوری با مردمان صلح طلب، معرفی شده است.
 

http://www.honarnews.com/vdcbzgbs.rhb98piuur.html

به گزارش هنرنیوز، یکی از کارشناسان ارشد سازمان جهانی گردشگری از کشور ایتالیا مارچلو نوتاریانی است . با او درباره گردشگری به گفت و گو نشستیم.

به نظرتان دربارۀ نقش آموزش توریسم در مدارس و جوامع دانش‌آموزی چیست؟ 

توریسم صنعت پیچیده‌ای است چرا که محدود نیست و بسیاری فعالیت‌ها را در بر می‌گیرد. فرهنگ‌سازی یکی از راهکارهای کلیدی که می‌تواند توریسم فرهنگی را پایه‌گذار می‌کند. محیط زیست و طبیعت پیرامونمان می‌تواند هیبت شناخت محل و منطقه‌ای را که می‌توان ساکن هستیم را پر رنگ کند. شما در کشورتان می‌توانید از توریسم هنری؛ مثل صنایع دستی، معماری مساجد، خطاطی، نقاشی و شعر بهره بگیرید. من به شخصه ترجمۀ اشعار عمر خیام را در یک گالری دیده‌ام. 

ایران هم که زبانزد کل دنیاست و این بهترین بهانه است که مردم را برای بازدید به ایران دعوت کنید. و قدرت انتقال داشته باشد. ببینید مردم سایر کشورها چه کارهایی را در جهت بهبود توریسم انجام می‌دهند؟ چگونه عمل می‌کنند؟ چگونه حرکت می‌کنند؟ 

تابستان گذشته (۲۰۱۲) در یکی از گروه‌های آموزشی در اسپانیا ۹ دانشجوی ایرانی داشتم، چنین حضور مشتاق نشان دهندۀ علاقمندی کشور شما به این صنعت است . واقعیت این است که برای پیشرفت، رفتارها و نگاه‌ها باید تغییر بکند. فرهنگ و بستر پیشرفت مهیا شود، طبیعت و مردم (جامعه) در کنار هم تحت مدیریت صحیح قرار بگیرند و این راهکارها پس از حصول نتیجۀ مطلوب به نسل بعدی منتقل شود.
 
مهم این است که ایرانی‌ها دست به دست هم بدهند و متحد باشند. توانایی‌ها و امکانات را مشترکاً در جهت یک هدف پیش ببرند، در این چند روز در ایران متوجه شدم که بیشتر افراد جامعه تحصیل کرده‌اند و به تحصیلات آکادمیک و دانشگاهی علاقمندند. 

از سوی دیگر در بخش خدماتی بهینه‌سازی انجام گرفته و برخورد مردم ایران بسیار صمیمانه و دوستانه است. مردم اینجا خونگرم هستند و با آغوش باز از مهمانان پذیرایی می‌کنند. و بی شک هر مسافری خواهان این روی گشاده و مهمان‌نوازی است .

چه راهکارهایی را برای توسعه و بهبود صنعت توریسم در ایران - با شرایط کنونی- پیشنهاد می‌کنید؟ البته طی صحبت‌های قبل به مواردی اشاره کردید، اگر امکان دارد به جزئیات بیشتری اشاره کنید.

با توجه به اینکه اولین حضور من در ایران است، برای پاسخ صریح به این پرسش شاید هنوز زود باشد . مقصد ( ایران ) را هنوز به طور دقیق و عمیق نشناخته‌ام بر اساس شناخت شخصی‌ام است که میتوانم برنامه‌ریزی‌هایی ارائه بدهم که این نیازمند شناخت زندگی، کار، فرهنگ و دین مردم این کشور است. استراتژی‌ها با بر اساس نوع زندگی مردم و جامعه و تمام زنجیرۀ گردشگری ارائه شود. پس از مطالعه در این موارد است که می‌توانم افکارم را در قالب چارچوبی مدون در اختیارتان قرار بدهم که کارآ و مفید باشند.
 
به هیچ عنوان روش‌ها و ایده‌هایی که فقط در حد یک تفکرند، نباید به طور دوره‌ای و بدون در نظر گرفتن هماهنگی‌ها اعمال شوند. بی شک، پیشرفت در هر زمینه‌ای، روندی زمانبر است. از فعالیت‌های کوچکتر، مثل توریسم محلی، طبیعت‌گردی و گردشگری فرهنگی در هر منطقه می‌توان شروع کرد. که می‌تواند منتهی به اهداف وسیع‌تر شود در تمامی این مراحل کیفیت خدمات و مسئولانه بودن بسیار مهم است. محدودیت‌هایی مثل بیماری، جنگ و... که سد راه توریسم هستند باید رفع شوند.
 
من به عنوان مسافر، مقصدی که دچار ناامنی و جنگ است را انتخاب نمی‌کنم. برای مثال جنگ عراق،صنعت توریسم آن کشور را ویران کرد و حتی در سایر کشورهای اطراف هم تأثیر منفی گذاشت.
 
موضوع جالب درمورد صنعت توریسم وجود دارد اینکه این صنعت در حال مرگ هم باشد خیلی سریع احیا می‌شود. در چند سال اخیر شاهد ناآرامی‌ها و درگیری‌های زیادی در تونس و مصر بودیم که برای مدتی توریسم را در این کشورها فلج کرد. اما خیلی سریع احیاء شد و دوباره جان گرفت. فکر می‌کنم مردم ایران دوستدار مسافرت هستند و سفر بهترین راه شناخت است. این جا دوستانی دارم که با ماشین شخصی خود به شهرهای مختلف سفر می‌کنند. شاید به دلیل اینکه دو یا سه بار در سال تعطیلات و زمان کافی برای سفر دارند.
 
در فرهنگ مردم ایتالیا، ایران کشوری با مردمان صلح طلب، معرفی شده است. ایران سمبل صلح خاور است. در اولین سال‌های مرور تاریخ در مدرسه ، چندین درس در مورد ایران و تمدن کهن آن داشتیم که در آن بحث از اقتدار و دانش و عدالت ایران باستان بود. همۀ بچه‌های کشور من در درس تاریخ با ایران و امپراطوری‌های باشکوه آن آشنا می‌شوند .

سخن آخر؟

ایران کشور بسیار با سابقه‌ای درخشان تاریخی است. امروز، می تواند در حوزه گردشگری هم عملکرد درخشانی داشته باشد. تحولات مثبتی که در فرهنگ و اجتماع ایرانیان رخ داده بحث گردشگری را به یک نیاز عمومی تبدیل کرده و جز لاینفکی از زندگی مردم ساخته است.
از استقبال دوستانه شما ممنونم. برای من مهم است بدانم خواسته‌های مردم چیست و در چه جهتی است؟ 

حسین زندی
مترجم : آرزو خاکی


برچسب ها: گردشگری ، مارچلو نوتاریانی ، صلح ،

 
توریسم مانند آتش است
گفتگو با مارچلو نوتاریانی:
توریسم مانند آتش است
یک مشاور راهنمایان گردشگری گفت: کشور شما تابلویی از فرهنگهاست که می‌توانید با شناخت کامل و با صحبت و دیدارها، این تفاوت‌ها را به ارزش تبدیل کنید.
 
 
به گزارش هنرنیوز، این روزها صنعت گردشگری کشور حال و روز خوشی ندارد و برای بهبود وضعیت موانع گوناگونی را باید از سر راه این صنعت برداشت. در این میان از ظرفیت‌های گردشگری ایران بسیارسخن گفته شده است و تلاش‌های صورت گرفته در زمینه توسعه گردشگری ایران هنوز نتوانسته است نتیجه خوشایند و مطلوبی در پی داشته باشد. یکی از راه‌ها، بهره‌مندی از تجربه و توانایی کشورهای موفق در این راستا است. تا با استفاده از شیوه‌های نوین آموزش، مدیریت و دانش روز بتوانیم از بزرگترین صنعت دنیا بهره‌ای ببریم. دعوت از فعالان و کارشناسان می‌تواند زمینه ساز رسیدن به رشد و توسعه باشد. اسفندماه گذشته همزمان با برگزاری جشن راهنمایان گردشگری یکی از کارشناسان ارشد سازمان جهانی گردشگری از کشور ایتالیا مهمان این جشن بود.از فرصت حضور مارچلو نوتاریانی استفاده کردیم و با همکاری آرزو خاکی مترجم حوزه گردشگری گفتگویی انجام دادیم که در پی می‌آید:

لطفاً خودتان را معرفی کنید، از سوابق کاریتان بگویید و اینکه در چه زمینه‌ای فعالیت داشته‌اید؟

مارچلو نوتاریانی هستم. حدود ۱۵ سال است که به عنوان مشاور راهنمایان گردشگری فعالیت دارم . تخصص اصلی من اقتصاد گردشگری است . اما فعالیت من بیشتربا سازمان همکاری هلند و ایتالیا، و در شرکت‌های خدماتی، آژانس‌ها و موسسه‌های گردشگری، بیمارستان‌ها و همچنین هتل‌ها بوده است . بویژه در قسمت هتل، هتل داری و بازسازی هتل‌ها، از لحاظ معماری و تجهیز کردن فعال بوده‌ام .

شما برای تجهیز هتل‌ها چه امکاناتی را در نظر می‌گیرید؟ این باز سازی از لحاظ معماری ویا مدیریت صورت می‌گیرد ؟

همانطور که می‌دانید ساختمان‌های عظیم و قدیمی هتل‌ها، پس از مدتی استفاده و بهره مندی مداوم کهنه و مستهلک شده و چه از لحاظ ظاهری و نما و چه از لحاظ امکانات و تسهیلات نیاز به مرمت و احیا دارند، که با توجه به دانش روز هم مدرن‌تر می‌شوند و هم برای مسافرین خوشایندتر و چشم نوازتر خواهد شد. حتی گاهی هتل‌ها نیاز به گسترش فضای اسکان پذیری دارند. علاوه بر این‌ها یکسری دوره‌های تخصصی هتلداری را در نظر می گیریم. طی این مدت متوجه شدم که توریسم هدفی بلند مدت و پایدار بر جامعۀ مقصد دارد. به همین دلیل بیشتر فعالیت‌هایم و در راستای اهدافی چون ایجاد اشتغال برای مردم و جوامع محلی و مقصدهای گردشگرپذیر، بوده است. و البته تقویت اقتصاد و جوامع محلی در صدر فعالیت‌هایم بوده است .

گفتید که یکی از اهداف اصلی شما جوامع محلی و مردم محلی بوده است، به نظر شما تأثیر توریسم بر جوامع محلی چیست ؟

ضرب‌المثلی هست که می‌گوید «توریسم همانند آتش است»، می‌توانید با این آتش غذایی لذیذ تهیه کنید و یا آن را به خاکستری بدبو و سیاه تبدیل کنید. توریسم بی‌شک پیامدهای منفی در پی دارد و این خیلی مهم است که با درک شرایط موثرترین و مدیریت صحیح بتوانیم جنبه مثبت را تقویت کرده و افزایش دهیم. توریسم در درک عمیق و شناخت کامل فرهنگ‌های مختلف موثرترین راه است و این بستگی به دید شما نسبت به این مسئله دارد. در جوامع محلی توریسم نقشی گسترده دارد و باعث ایجاد بسترهای مختلف در زمینه‌های گوناگون؛ مانند زمینۀ فرهنگی می‌شود. افراد مختلف با فرهنگ‌های مختلف،با ارزش‌ها، آداب، رسوم و سنن متفاوت به بازدید هم می روند ، تمامی این موارد را از هم یاد می‌گیرند. حتی آداب عجیب یکدیگر را به عنوان ارزش می‌پذیرند. کشور شما تابلویی از فرهنگهاست که می‌توانید با شناخت کامل و با صحبت و دیدارها، این تفاوت‌ها را به ارزش تبدیل کنید. که با توجه به روحیات ایرانی‌ها و آنچه در کشورتان مطالعه کرده‌ام متوجه شدم که در اینکار موفق بوده‌اید که این خود قابل تقدیر است.

به نظر شما چگونه می‌توان توریسم پایدار ایجاد کرد و از آن در پیشرفت جامعه بهره برد؟

باید اذعان داشت که توریسم در حال حاضر اولین و مهمترین صنعت دنیاست . صنعت، به دلیل اینکه مردم با این موضوع به عنوان پدیده اجتماعی- فرهنگی برخورد می‌کنند. اما مهمتر از این دیدگاه، موضوع درآمد حاصل از این صنعت است که به جرأت می‌توان گفت از صنعت ماشین‌سازی و حتی نفت نیز درآمدزاتر است . اما چرا این موضوع قابل درک نیست؟! از آنجا که توریسم زنجیرۀ با ارزش و گسترده‌ای است که هتل‌ها، اقامتگاه‌ها، دفاتر و آژانس‌ها، شرکت‌های گردشگری، دلالان این صنعت و رستوران‌ها، شرکت‌های حمل و نقل و بسیاری خرده مشاغل دیگر را شامل می‌شود که می‌تواند باعث ایجاد شغل و کسب درآمد برای افراد بسیاری شود. به همین دلایل توریسم در سال ۱۹۹۸ از سوی unwto به عنوان صنعت برتر معرفی شد .

برای مثال فرانسه به عنوان برترین مقصد گردشگری اروپاست که سالانه ۷ میلیون گردشگر خارجی به آنجاسفر می‌کنند. این رقم درسال‌های اخیر تا ۱۰۰ میلیون نیز افزایش یافته است. در سفر، مدیریت مهمترین نقش را ایفا می‌کند و پایداری در پی مدیریت صحیح در بازار گردشگری حاصل می‌شود. هر جنبه از صنعت توریسم باید از هر لحاظ بررسی شود. برای مدیریت صحیح نیازمند آموزش صحیح و شناخت کامل هستید تا با در نظر گرفتن راهکارهای مناسب به هدف خود برسید.

توریسم صنعت پیچیده‌ای است که فعالیت‌های زیادی را شامل می‌شود. در تمام انواع توریسم مثل طبیعت‌گردی، توریسم درمانی و ... به بررسی زمینه‌ها جهت ایجاد توریسم پایدار نیاز دارد. یا انواع جدیدتر توریسم مثل گردشگری با کشتی که نیازمند بررسی و مطالعۀ بیشتر است. سپس این بستر در مرحلۀ اول به آموزش و مرحلۀ دوم به مدیریت صحیح وابسته است.
حسین زندی
مترجم : آرزو خاکی


برچسب ها: مارچلو نوتاریانی ، گردشگری ، توسعه ،

جمعه 6 اردیبهشت 1392

تاسیس موزه اسب در قدیمی ترین اصطبل همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،گردشگری ،گفتگو ،

 
از سوی فعالان صنعت اسب و توسعه گردشگری :

تاسیس موزه اسب در قدیمی‌ترین اصطبل همدان

همدان به عنوان یکی از مراکز قدیمی پرورش اسب در کشور این روزها خواستار تاسیس موزه اسب در قدیمی‌ترین اسطبل این استان شده‌است تا با این کار و به واسطه حضور گردشگرانی که برای دیدن اسب‌ها می‌آیند راه برای توسعه گردشگری ورزشی باز شود.

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ‌ گردشگری ـ از دیر باز ایران را به عنوان خاستگاه اسب در جهان می‌شناسند. از این رو تنوع نژادی اسب در ایران بیش از دیگر کشورهاست . همدان ازجمله مراکز قدیمی پرورش اسب در کشور است که اینروزها نیاز به توجه بیشتری دارد.
 
"وحید برقعی" رئیس فدراسیون سوارکاری همدان در مورد جایگاه پرورش اسب درهمدان به CHN گقت: «علاوه بر آنکه صنعت اسب در همدان سابقه دیرینه‌ای دارد، در یک قرن گذشته از جایگاه خاصی نیز برخوردار بوده است. از زمانی که زنده یاد "مری لیلی قراگوزلو" در روستای ورکانه پرورش اسب اصیل ایرانی (عرب خوزستان) را شروع کرد و مرحوم "مهدی مکاره چی" اولین باشگاه نخصصی در این شهر را راه اندازی کرد، شرایط ویژه ای برای همدان رقم زده‌شد.»
 
به گفته او، ورزش سوارکاری همدان در رشته پرش با اسب رغیب استان های دیگر است به خصوص اسب هایی که در مسابقات شرکت کردند بیش از دوبرابر سایر استان ها (به جز تهران و البرز) است .  
 
برقعی در ادامه افزود: «صنعت اسب استان شامل بخش های سخت افزاری و نرم افزاری است که در بخش سخت افزاری 6 باشگاه سوارکاری دارد و مراکز پرورش در شهرهای همدان ، صالح آباد ، رزن، ملایر و نهاوند فعال هستند.»
 
به گزارش CHN، صنعت اسب تعریف ویژه ای دارد. از یک منظر تولید و پرورش و دیگری تولید ادوات جانبی در این زمینه که همدان به صورت نیمه صنعتی در حال تولید ادوات و تجهیزات باشگاه های سوارکاری در حال ارائه خدمات است.
 
رئیس فدراسیون سوارکاری همدان ادامه داد: «با جایگاهی که این شهر در صنعت چرم دارد می تواند در صنایع دستی و ادوات سوارکاری نیز تاثیرگذار باشد مورد دیگر پرورش از نژادهای مختلف است که همدان خاستگاه پرورش اسب اصیل ایرانی(عرب خوزستان) است امروز نیز اسب ترکمن تولید می شود.»
 
گردشگری ورزشی نیازمند توجه مسئولان است
برقعی در پاسخ به این سوال که چرا قدیمی ترین اصطبل استان در ورکانه که در حال تخریب است بازسازی و یا تبدیل به موزه اسب نمی شود به CHN گفت: «من خواهش می کنم مسئولان به خصوص در میراث فرهنگی به این مسئله توجه کنند چرا که این منطقه با ظرفیت هایی که دارد می تواند به محل برگزاری جشنواره بین المللی اسب ایرانی تبدیل شود و فصل مشترک ورزش سوارکاری ، صنعت معدن و سازمان میراث فرهنگی اسب است و هر کدام می توانند سهم خود را در این زمینه داشته باشند.
 
به اعتقاد او، از آن جا که اسب سواری ورزشی خصوصی است می تواند با آژانس های گردشگری که کار اکوتوریسم انجام می دهند یک تفاهم نامه مشترک انجام گیرد تا بخش خصوصی با همکاری نهادهای گردشگری بتواند برای جذب گردشگر داخلی و خارجی تلاش کند.
 
برقعی در مورد برنامه های آینده فدراسیون سوارکاری همدان گفت: «از دور سوم سفر ریاست جمهوری مصوبه ای داریم که برای اولین مرکز بین المللی مسابقات ورزش های سواره تهیه شده است اما هنوز به نتیجه نرسیده است که امید داریم در سال 92 به نتیجه برسد .»
 
"ابراهیم کارخانه‌ای" نماینده مردم همدان در پاسخ به این سوال که با توجه به ظرفیت های موجود  و نیازهای استان چرا سرمایه گذاری های دولتی صورت نمی گیرد گفت: « من در جریان نیستم.»
 
اسب‌ها ممنوع الخروج، سیاحان در اندیشه اسب ایرانی
"محمد زندی" پرورش دهنده اسب ایرانی مهم ترین ویژگی اسب های ایرانی را تنوع نژادی و گونه های مختلف اسب دانست و به CHN گفت: «در هیچ کشوری ده ها گونه از نژادهای مختلف را هم زمان نخواهید یافت اما در ایران این امتیاز وجود دارد تا اسب کرد، ترکمن، کاسپین، اصیل (خوزستان) و گونه های مختلف این نژادها را در کنار هم داشته باشیم که هر یک می تواند منشاء اتفاق مثبتی برای  جذب و توسعه گردشگری کشور باشد.
 
او افزود: «علاوه بر جذب گردشگر ورزشی از طریق مسابقات سواری استقامت ، پرش ، چوگان و زیبایی اسب به عنوان حیوانی که  گذشته تاریخی  پر باری را به همراه دارد می تواند موجب جذب سیاحان شود .»
 
زندی مهم ترین مشکل را ممنوع الخروج بودن اسب و ممنوعیت صادرات دانست و گفت: «ما نه تنها با این کار ارزآوری را از دست داده ایم بلکه در هیچ مسابقه بین المللی نمی توانیم شرکت کنیم و مهم تر از همه این که نژادهای اسب ایرانی به نام دیگر کشورها ثبت می شود مانند نژاد اسب خوزستان که به نام اعراب ثبت شده و اسب کاسپین (اسبچه خزر) که انگلستان به دنبال ثبت آن است.»


برچسب ها: سوارکاری ، همدان ، موزه ،

شنبه 18 آذر 1391

گشایش نخستین نگارخانه خصوصی همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،گفتگو ،

 

با آثاری از مینا آذر افشان انجام شد:
گشایش نخستین نگارخانه خصوصی همدان
گشایش نخستین نگارخانه خصوصی همدان
گالری گلستانه آثار نقاشی و طراحی هنرمند توان جو «مینا آذر افشان » با حضور علاقمندان و اصحاب رسانه در همدان گشایش یافت .

به گزارش هنرنیوز، مینا آذرافشان – از هنرمندان توان‌جو کشور است که بیش از ۱۸ سال به خلق آثار هنری مشغول بوده و در کنار نقاشی و طراحی سرودن شعر را نیز در کارنامه خود دارد. 

نخستین مجموعه شعر او با عنوان « یاد ستاره » درآستانه افتتاح نگارخانه منتشر شد که اشعار عاشقانه او را دربرمی‌گیرد. این توان‌جو از ۳ سالگی به بیماری میوپاتی ( تحلیل عضلانی ) دچار شد و قادر به حرکت نیست.
در گشایش این نمایشگاه او با اشاره به موانع و شرایط خاص راه اندازی این نگارخانه گفت: حدود ۶۰ اثر آماده نمایش است که در مرحله نخست کمتر از ۳۰ اثر در معرض دید عموم قرار گرفت.
 آذرافشان در ادامه درباره انتشار مجموعه شعر « یاد ستاره » گفت: بیش از یکسال این کتاب درانتظار مجوز بوده است.

او اظهار کرد: در سرودن شعر تحت تاثیر فروغ، سهراب سپهری، فریدون مشیری بوده است.

وی هم اکنون با مادرش که او را همراه و مشوق همیشگی خود می‌داند، زندگی می‌کند.آذرافشان دانشجو ترم آخر ادبیات است و بخشی از محل زندگی خود را به این گالری اختصاص داده است.

محمد علی فرجی رییس اداره فرهنگ و ارشاد شهرهمدان در مراسم گشایش این نگارخانه در پاسخ به این پرسش که علت وقفه ۲ ساله در صدور مجوز کتاب این هنرمند چیست و چنین رفتاری با توان‌جو چه توضیحی دارد؟ گفت: کسی که برای نخستین بار کتاب می‌نویسد با اصطلاحات و مواردی آشنا نیست و ممکن است چیزهایی بنویسد که برای چاپ کتاب مناسب نباشد و از آنجا که ما یک مرجع برای چاپ کتاب داریم که آن هم در تهران است، در نتیجه ما در شهرستان تصمیم گیرنده نیستیم.
 از سویی مهمترین وظیفه مسوولین ایجاد فضای مناسب برای هنرمندان بخصوص هنرمندان توان‌جو است درحالیکه بیشتر کتابخانه‌ها و تنها گالری ارشاد در مرتفع‌ترین نقطه شهر همدان قرار دارد.

فرجی در پاسخ به این پرسش که با توجه به اینکه هنرمندان ناچار خود باید اقدام به ایجاد چنین فضاهای هنری بکنند، پس مسوولیت شما در این بین چیست؟ اظهار کرد: در بحث نگارخانه‌ها و در بیشتر شهرهای پیشرفته و کشورهای منطقی، دولت ارتباطی با آثار هنری ندارد و نگارخانه‌ها توسط بخش خصوصی ایجاد می‌شود. ما به روزی امیدواریم که دولت هیچ گونه دخالتی نداشته باشد و وابستگی هنرمندان به دولت کم شود.
 
وی در مورد رفع موانع موجود در ایجاد نگارخانه‌های خصوصی گفت: کسانی که علاقمند به ایجاد گالری خصوصی هستند، مطمئناً با سد و مانعی مواجه نیستند. آیین‌نامه‌های مختلفی در این زمینه داریم حتا اگر مانعی وجود داشته باشد، ما برای رفع این موانع اعلام آمادگی می‌کنیم و همکاری لازم را برای ایجاد نگارخانه خصوصی را انجام می‌دهیم.

به گزارش هنرنیوز، علاقمندان با هماهنگی قبلی می‌توانند به آدرس همدان ۳۰ متری سعدیه – خیابان فاطمیه -۱۸ متری محمدیه – پلاک ۳۸ مراجعه و از این نمایشگاه بازدید به عمل آورند.


برچسب ها: هنرهای تجسمی ، نگارخانه ها ،

 

مصاحبه ی دبیرپژوهشی انجمن ایران شناسی کهن دژ (حسین زندی) با خبرگزاری میراث فرهنگی درباره ی آرامگاه بوعلی‌سینا، عرصه جولان معتادان و مواد فروشاندرتاریخ 15 فروردین 1390

چاپ شده در روزنامه جام جم و تهران امروز

 

http://www.chn.ir/news/?section=2&id=52257

 

آرامگاه بوعلی‌سینا، عرصه جولان معتادان و مواد فروشان

آرمگاه بوعلی‌سینا یکی از مهمترین نقاط گردشگری همدان است. با این‌حال مجاورت این اثر ملی عرصه جولان معتادان و مواد فروشان شده و علی‌رغم برخورد نیروی انتظامی، همچنان این محل گریبانگیر معضلات اجتماعی خاصی است. هرچند تصور می‌شد در ایام تعطیلات نوروز از حضور این قبیل ناهنجاری‌های اجتماعی در کنار آرامگاه بوعلی‌سینا کاسته شود، اما همچنان مواد فروشان و معتادان در نزدیکی این اثر دیده می‌شدند.

 

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه میراث فرهنگی ـ آرامگاه بوعلی سینا،‌ پزشک،‌ فیلسوف و دانشمند عهد سامانیان در حالی یکی از مهمترین نقاط گردشگری شهر همدان محسوب می‌شود که به گفته فعالان و دوستداران میراث فرهنگی در استان همدان، طی 6 سال گذشته تجمع معتادان و فروشندگان مواد مخدر در پارک و محدوده اطراف این بنای تاریخی و فرهنگی افزایش یافته است. آرامگاه بوعلی سینا در فهرست میراث ملی کشور به ثبت رسیده است.

 

به گزارش CHN آرامگاه بوعلی سینا در سال 1330 به مناسبت هزارمین سال تولد این دانشمند عهد سامانیان، با الگویی از معماری برج بلند گنبد قابوس، توسط هوشنگ سیهون طراحی و ساخته شد. این اثر امروز یکی از مفاخر معماری ایران است و در هم‌آمیختن پیچیده‌گی‌های معماری اثر با شخصیت فرهنگی و علمی بوعلی سینا، این آرامگاه را به اثری منحصر به فرد بدل کرده است. با این‌حال، از سال‌ها قبل تجمع فروشندگان مواد مخدر و معتادان در مجاورت این بنا، مشکلات فرهنگی بیشماری برای آن به همراه داشته است.

 

بر اساس مشاهدات خبرنگار CHN، با وجود تعطیلات نوروزی و حضور گسترده گردشگران در محدوده و داخل آرامگاه بوعلی‌سینا، فروشندگان مواد مخدر در پارک مجاور این اثر همچنان مشغول فروش مواد مخدر بودند. این در حالی است که گفته می‌شود طی چند سال گذشته نیروی انتظامی چندین بار با فروشندگان مواد مخدر در این منطقه برخورد کرده‌است.

 

به گفته یکی از اهالی شهر همدان که در نزدیکی آرامگاه بوعلی سینا زندگی می‌کند، سال‌ها قبل به دلیل جایگاه علمی این دانشمند ایرانی که از داروهای گیاهی برای درمان بیماران خود استفاده می‌کرده، عده‌ای در کنار آرامگاه داروهای گیاهی می‌فروختند. به مرور زمان فروش داروهای گیاهی جای خود را به مواد مخدر داد و امروز فروشندگان این قبیل مواد، محدوده آرامگاه را به تجارت خود اختصاص داده‌اند.

 

از سوی دیگر خریداران و مصرف‌کنندگان مواد مخدر هم این محدوده را به عنوان محل تهیه مواد خود می‌شناسند و همین امر چهره فرهنگی محدوده اثر ملی آرامگاه بوعلی‌سینا را مخدوش کرده‌است.

 

«حسین زندی»، دبیر پژوهشی انجمن دوستداران میراث فرهنگی کهن‌دژ همدان با بیان این مطلب که طی سال‌های اخیر تجمع معتادان در کنار آرامگاه بوعلی‌سینا افزایش داشته است به CHN گفت: «در 5 یا 6 سال گذشته تجمع معتادان در کنار آرامگاه بوعلی‌سینا افزایش داشته و این درحالی است که در محدوده این اثر ملی دوربین‌های مدار بسته نسب شده‌است.»

 

وی در ادامه گفت: «آرامگاه بوعلی‌سینا در محله خوب همدان واقع شده و معمولا دو قشر بازنشستگان و جوانان در این منطقه با هم برخورد دارند. از سوی دیگر یکی از مراکز مهم همدان برای استفاده خانواده‌ها نیز محسوب می‌شود؛ با این‌حال زمانی که هوا تاریک می‌شود، اطراف آرامگاه دیگر برای گردشگران و خانواده‌ها امن نیست و این موضوع یکی از معضلات آرامگاه بوعلی‌سینا محسوب می‌شود.»

 

زندی همچنین گفت: «یکی از دلایل انتخاب این محل برای تجمع خرده فروشان مواد مخدر، تردد عمومی در منطقه به‌ویژه حضور جوانان است.»

 

وی با بیان این‌که تلاش‌هایی برای حذف معتادان و مواد فروشان از محدوده آرامگاه بوعلی‌سینا صورت گرفت اما نتیجه نداشت گفت: «چند سال قبل تقاضای برگزاری نمایشگاه کتاب در پارک مجاور آرامگاه داشتیم که همزمان با ما گروهی هم درخواست برگزاری نمایشگاه مبارزه با مواد مخدر داشتند. آن‌ها نمایشگاه‌شان را برپا کردند که البته بیشتر شبیه روش‌های استفاده از مواد مخدر بود. از آن زمان تا امروز هیچ تغییری در کاهش عرضه‌کنندگان و مصرف‌کنندگان مواد مخدر در مجاورت آرامگاه به وجود نیامده‌است.»

 

دبیر پژوهشی انجمن دوستداران میراث فرهنگی کهن‌دژ همدان با انتقاد از برخی کارهای صورت گرفته در آرامگاه بوعلی‌سینا گفت: «آرامگاه بوعلی سینا پدیده‌ای در معماری معاصر ایران است. با این حال وجود تصاویر و تابلوهایی از داروهای گیاهی در دیوار چندضلعی محل تدفین بوعلی‌سینا باعث می‌شود، شگفتی‌های معماری این اثر به درستی دیده نشود.»

 

وی همچنین با انتقاد از برگزاری مراسم‌های ویژه از جمله اجرای موسیقی و حرکات موزون سنتی روی سقف آرامگاه گفت: «اجرای این قبیل برنامه‌ها در مکان‌های تاریخی خوب است اما نه روی سقف آرامگاه بوعلی‌سینا؛ این امر باعث می‌شود که سقف آرامگاه با تجمع بیش از حد گردشگران مواجه شده و به مرور زمان دچار آسیب شود.»

 


گفتگوی منتشر نشده با شادروان دکتر پرویز ورجاوند

حسین زندی

زنده یاد دکتر پرویز ورجاوند در سال 1313 به دنیا آمد و نوزدهم خرداد 1386 در تهران درگذشت . زندگی پرتلاطم او از جنبه های گوناگون علمی ، فرهنگی و سیاسی درخور اهمیت است .

پایه گذاری اولین روزنامه ی دانش آموزی ایران به نام «دانش آموز» در نوجوانی ، انتشار روزنامه ی «ایران آزاد» در اروپا، مسئولیت بخش مردم شناسی و ایلات و عشایر موسسه ی  تحقیقات علوم اجتماعی دانشگاه تهران ، مسئولیت مرکز آموزش برنامه ریزی خدمات جهان گردی، مشاور عالی و مشئول بخش تربیت کادر حفظ مرمت آثار باستانی سازمان ملی حفاظت آثار باستانی ، انتشار مجله های باستان شناسی و هنر، فرهنگ و معماری ،عضو هیئت تحریریه مجله ی هنرو معماری و هنر و مردم، افزودن پژوهش های میدانی و برنامه های رشته ی باستان شناسی در سطح کارشناسی و کارشناسی ارشد، کاوش های باستان شناسی در هفت تپه ،بیشابور، تخت سلیمان و رصدخانه ی مراغه و دها سایت باستان شناسی دیگر ،بازگشایی سینما بعد از انقلاب ،ثبت تخت جمشید ،نقش جهان وچغازنبیل در یونسکو به عنوان میراث جهانی (با همکاری شهریار عدل)، همکاری با دایره المعارف ایرانیکا ، دایره المعارف تشیع، دانش نامه ی بزرگ فارسی ، دانش نامه ی زنان، دایره المعارف اسلامی ، وزارت فرهنگ و هنر دولت موقت ، نوشتن صدها مقاله و کتاب هایی چون 1-یادنامه ی دکتر صدیقی 2-پیشرفت و توسعه بر بنیاد هویت فرهنگی 3-روش بررسی و شناخت ایلات و عشایر 4-بامدی طایفه ای از بختیاری 5-ایران و قفقاز اران و شروان 6-میراث تمدن های ایرانی در سرزمین های آسیایی اتحاد شوروی 7-آثار ایرانی در موزه های اتحاد شوروی 8- سرزمین قزوین بررسی آثار و بناهای  باستانی و تاریخی قزوین 9-هنر معماری در سرزمین های اسلامی 10-خراسان و ماوراالنهر(آسیای میانه) 11-کاوش رصدخانه ی مراغه نگاهی به دانش ستاره شناسی ایران 12-سیمای تاریخ و فرهنگ قزوین در سه جلد 13-سفرنامه ی جنوب 14-فهرست انتشارات  دانشگاه ها و موسسات آموزش عالی....

فعالیت در نهضت ملی و جبهه ی ملی از 15 سالگی و از اولین فعالان کنفدراسیون دانشجویی در فرانسه، او سالها از عمرش را هم پیش و هم پس از انقلاب در زندان گذراند از سال 1329به جبهه ی ملی پیوست و تا پایان زندگی از چهره های تاثیرگذار این تشکل سیاسی بود بعد از انقلاب نیز سخنگوی جبهه ی ملی بود .

بزرگ ترین نگرانی زندگی پربارش ایران بود و جوانان و دانشجویان سرزمین اش . پس از انقلاب با همه ی پشتوانه ی علمی از دانشگاه  و دانشجو دور نگه داشته شد اما همواره در کنار هر فعالیتی با دانشجویان و فرزندان سرزمین اش همگام و همراه بود گفتگوی کوتاهی که در پی می آید از دلبستگی هایش به دانشجویان و دانشگاه حکایت دارد .

روانش شاد و یادش گرامی  

سوال:جناب دکتر شما در گفتگویی فرموده بودید که نهضت مقاومت ملی جریانی است که پس از شانزده آذر سال سی و دو به وجود آمد آیا معتقدید که این نهضت تحت تاثیر جنبش دانشجویی بوده ؟

پاسخ :نهضت مقاومت ملی را که من اشاره کرده ام همیشه ،بر اساس اسناد و مدارک موجود از فردای 28 مرداد شروع می شود در این جریان نیروی موثر در کنار بازار ونیروی محلات نیروی دانشجویی و دانش آموزی است یعنی در واقع فعالان میدانی ،آنهایی که در کار تظاهرات شرکت کردند،در برنامه های مختلف حضور پیدا کردند. به طور مثال در 30 تیر 1333تظاهرات گسترده ای که در شهر ری صورت گرفت عمده ی این تظاهرکنندگان را دانش آموزان و دانشجویان تشکیل دادند با توجه به شانزده  آذر در تمام مراسم بعد از این فاجعه ی ملی یعنی  سوم و هفتم و چهلم این حضور گسترده نیروهای دانش آموزی بود و بنابر این می شود گفت موتور جریان نهضت مقاومت ملی در ابعاد گسترده اش را نیروهای دانشجویی و دانش آموزی تشکیل می دادند که با همگامی قابل ملاحظه ی نیروهای محلات و نیروهای بازار توانستند نهضت مقاومت ملی را برای مدت قابل ملاحظه ای در توانمندترین وضعیت خودش روی پا نگه دارند .

سوال:پس بنابراین ورود نیکسون به ایران در آستانه شانزده آذر هم برای حاکمیت هم برای مردم یک مسئله فرعی بوده . دانشجویان همراه بازاریان و مردم از مدتی قبل در اعتراض به دادگاه دکتر مصدق فعالیت خود را آغاز کرده بودند حکومت نیز بدون توجه به عواقب این عمل وحشیانه با حمله به دانشگاه مرتکب چنین فاجعه ای شد و سه نفر از جوانان دانشجو (قندچی ،شریعت رضوی و بزرگ نیا)  را به شهادت رساند.

پاسخ:من این را همیشه توضیح داده ام چون یک عده برآنند که تنها پدیده ی شانزده آذر آن هم در آستانه ورود مقام خارجی را به عنوان یک واکنش در مقابل مسئله ی آمدن نیکسون تلقی بکنند. در حالی که دانشگاه تهران از چندین روز قبل در دو زمینه واکنش های فراوانی نشان داد. گردهمایی هایی داشت و تظاهراتی در دانشگاه صورت داد یکی در مورد محاکمه دکتر مصدق بود یکی در زمینه ی مسئله ی  تجدید رابطه با انگلستان ، که در مورد هر دو زمینه دانشگاه تهران موضع [گیری] داشت و تظاهرات می کرد و در آن روزی که این ها یورش بردند به دانشگاه تهران در شانزده آذر[ یک]در واقع حرکت گوشمالی دهنده بود برای این که فردا [که] نیکسون به ایران پا می گذارد با توجه به تظاهرات و گردهمایی های دانشجویان جلوی هر نوع اعتراض و جلوی هر نوع اقدام و تشنج را گرفته باشند و شرایطی به وجود بیاورند که دانشگاه تهران از یک موضع گیری گسترده در مسیر حرکت این آدم بر کنار باشد .

سوال:با توجه به گذشته ی جنبش دانشجویی (پیش از انقلاب) وضعیت دانشجویان را بعد از انقلاب چگونه ارزیابی می کنید و آینده ی این جنبش را در رابطه با حاکمیت  چگونه می بینید؟

پاسخ:این جنبش به هر حال در دوران بعد از انقلاب با همه  اینکه حاکمیت تمهیدات فراوانی را به کار برد تا بتواند محیط های دانشگاهی را از به اصطلاح فعالیت های سیاسی و موضع گیری در مقابل خودش دور بدارد توفیق پیدا نکرد . دست به حتی کار ساختن انجمن های اسلامی[موازی] کرده برای این که بتواند این ها را از نظر مالی و غیره زیر پوشش خودش نگه دارد اما سرانجام این توفیق به دست نیامد و ما شاهد این هستیم که طی چندین سال گذشته اکثریت انجمن ها تبدیل شدند به جریانی که بالاخره در قالب تحکیم وحدت توانستند یک نیروی موثر را در دانشگاه ها به وجود بیاورند .تلاش مجدد دستگاه حاکم برای متلاشی کردن تحکیم وحدت هم به جایی نرسید و نیروی اقلیت طیف شیراز نتوانست نیرویی باشد که قدرت چالش کردن [که] با اکثریت طیف علامه را به دست بیاورد در وضع موجود نیز شکی نیست که روند آینده ایران با حضور نیروی جوان و به ویژه جنبش دانشجویی گره خورده و این نیرو از توانمندی های فراوان برخوردار خواهد بود برای اینکه بتواند هوشمندانه در مسیری که منجر به این بشود که حاکمیت را وادار به تمکین از خواست های ملت بکند بتواند فعالیت کند .

سوال:با تشکر، در پایان اگر ناگفته ای در رابطه با شانزده آذر باقی مانده بفرمایید؟

پاسخ:هیچ ،جز اینکه شانزده آذر از نظر همه نیروهای دانشجویی باید به عنوان یک روز فراموش نشدنی و [یک] به اصطلاح نقطه عطف مورد توجه قرار بگیرد و به اعتبار بزرگداشت این روز باید نیروی دانشجویی تلاش بکند که این همبستگی و این یکپارچگی را که تا به حال علی رغم فشارهای حاکمیت توانسته حفظ بکند از این به بعد به صورت چشم گیرتری حفظ کند و بداند که رسالت بزرگی را به عهده دارد .

               با سپاس از زمانی که در اختیار ما قرار دادید.


تعداد کل صفحات: 7 ... 4 5 6 7
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic