شنبه 14 اسفند 1395

از تماشاخانه اکباتان تا تئاتر بوعلی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،فرهنگ عامه ،روزنامه همشهری ،گفتگو ،

از تماشاخانه اکباتان تا تئاتر بوعلی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
از تماشاخانه اکباتان تا تئاتر بوعلی
منصور جمشید آبادی متولد 1316 در همدان است. پدر او حیدر جمشیدآبادی از بازاریان بنام همدان بود. او از مشروطه‌خواهان تبریز و از دوستان سردار ملی بود که به همدان مهاجرت کرده بود. جمشیدآبادی در یک خانواده فرهنگی بزرگ شد و از نوجوانی با تئاتر و ادبیات آشنایی یافت...
1395/12/14
منصور جمشید آبادی متولد 1316 در همدان است. پدر او حیدر جمشیدآبادی از بازاریان بنام همدان بود. او از مشروطه‌خواهان تبریز و از دوستان سردار ملی بود که به همدان مهاجرت کرده بود. جمشیدآبادی در یک خانواده فرهنگی بزرگ شد و از نوجوانی با تئاتر و ادبیات آشنایی یافت.
این شناخت تا امروز ادامه داشته و افزون بر کار تئاتر و سرودن شعر یکی از کسانی است که فرهنگ عامه همدان را خوب می‌شناسد.وی در این گفت‌‌‌وگو از خاطراتش از تئاتر همدان می‌گوید.
  • دلبستگی به تئاتر از کجا شروع شد و به کجا ختم شد؟
تئاتر در همدان از اول خیابان عباس‌آباد جایی که الان بانک صادرات است، آغاز شد. در زمانی که من حدودا ده ساله بودم یعنی سال‌‌‌های 27 یا 28 که تئاتر سعدی در تهران فعالیت داشت، عده‌ای از شاگردان عبدالحسین نوشین به همدان آمدند. یکی از آنها کهنمویی بود، مشعشعی و نویدی نیز آمدند و آنجا را نمایش‌خانه اکباتان نامگذاری کردند.
  • مالک نمایش‌خانه اکباتان چه کسی بود؟
بانی آن را اطلاع ندارم اما می‌دانم که این سه بزرگان هنر بودند. من از اینکه چه کسی از این افراد خواست که به همدان بیایند اطلاعی ندارم اما شاید به علت گستره تئاتر بوده یا فردی خواسته که من بی‌اطلاع هستم. فکر می کنم آقایی که نام خانوادگی‌اش نویدی و اهل همدان بود و نامش را به خاطر ندارم، این افراد را به همدان آورد.
سیف‌الله گلپریان و امیر ساسان دهگان هم با این گروه تئاتر هم بازی و همنوازی می‌کردند. اینها آمدند و در همدان تئاتر را شروع کردند. پدرم من و برادرانم را گاهگاهی برای تماشای تئاتر می‌آورد.
  • چه سالی بود؟ نام نمایش را به خاطر دارید؟
من متولد 1316هستم و در آن موقع 10 ساله بودم. چون در آن زمان من سن کمی داشتم خوب به یاد ندارم که موضوع نمایش چه بود. زنده‌یاد مشعشعی، گریمور پرقدرتی بود و چهره‌‌‌ها را طوری تغییر می‌‌‌داد که به هیچ وجه کسی شخص را نمی‌‌‌شناخت.
  • تئاتر اکباتان تا چه سالی برپا بود؟
دقیقا اطلاع ندارم اما فکر می‌کنم دو یا سه سالی بیشتر نبود. بعد از اینکه آن تئاتر به هر دلیلی جمع شد آن مکان به زغال‌فروشی تبدیل شد. مدت‌ها طول کشید تا برای بار دوم همان محل زغال‌فروشی به تئاتر بازگشت. این بار بنیانگذار این تئاتر زنده‌یاد سیدرضا همراه بود که با چند نفر شراکت کرد از جمله مرحوم زین العابدین شاملو که دبیر ریاضی بود و برادران علی و اصغر باب الحوائجی و  تئاتر را شروع کردند.
  • در دوره دوم تئاتر اکباتان چه کارهایی روی صحنه می‌رفت؟
از آنجایی که تئاتر در همدان پایه نداشت ابتدا از هنرمندان سایر نقاط ایران به‌‌‌ خصوص تهران دعوت می‌کردند که  نمایشنامه‌‌‌هایی اجرا کنند. یکی از آن نمایشنامه‌‌‌ها «ماهی طلایی» بود که حدود  سال1334 اجرا شد. این اتفاق همزمان با وقفه 5 ساله در تئاتر همدان بود. نمایش ماهی طلایی برنامه تقریبا کمدی و شیرینی بود که دربار خلیفه و آنچه  را در آنجا می‌‌‌گذشت نشان می‌داد.
  • بازیگران را به خاطر دارید؟
عزیز گرجی برادر نعمت گرجی آن زمان به همدان آمد. زنده‌یاد سیف الله گلپریان در آنجا برنامه تئاتر گذاشت که برنامه زیبایی بود و برای اجرای آن نمایشنامه از همه هنرمندان همدان استفاده کرد. من نبودم اما برادر بزرگ‌ترم پژمان بود و علی بهاری و  نصرالله عبادی و زنده‌یاد جلالی هم بازی می کردند. نمایشنامه بسیار قشنگی بود، موضوع اجتماعی داشت و استقبال شایانی از آن شد.
سیف الله گلپریان نقش بسزایی در تئاتر همدان دارد و اگرچه زنده‌یاد امیرساسان دهگان علاقه فراوانی به تئاتر داشت اما علاقه گلپریان چیز دیگری بود و با تمام وجود برای تئاتر تلاش می‌‌‌کرد. معمولا کارگردان گلپریان بود و دهگان بازی نداشت. من بازی ایشان را ندیدم. گلپریان هم نقش بازی نمی‌کرد و فقط کارگردان بود. آنجا هم به دلایلی تعطیل شد.
  • آقای همراه فقط در راه اندازی تئاتر نقش داشت یا کار نویسندگی و بازی هم می کرد؟
زنده‌یاد رضا همراه هم مترجم بود و هم نویسنده. اما در زمینه تئاتر و نمایشنامه‌نویسی و بازیگری من چیزی از ایشان ندیدم.
  • بعد از تعطیلی دوباره اکباتان، سرنوشت این گروه چه شد؟
تئاتر در آن مکان تعطیل شد و به اول خیابان بوعلی آمد که مکان فعلی باشگاه بانک تجارت است. طبقه بالا و نمایش‌خانه اکباتان شد تئاتر بوعلی. دیگر گلپریان همکاری نداشت. عده‌‌‌ای که در آن مکان بودند   با مالک آنجا مشکل داشتند و مجبور شدند مکان را عوض کنند و به اول خیابان بوعلی منتقل شدند. رضا همراه ، شاملو و برادران باب‌الحوائجی ادامه تئاتر را در پیش گرفتند و زنده‌یاد امیرساسان دهگان کارگردانی را به عهده گرفت.
در ابتدا که آمده بودند برای انجام برنامه‌‌‌های تئاتر از تهران هنرپیشه می‌‌‌آورند ما که آنجا بودیم اعتراض کردیم و گفتیم اساس تئاتر را به خطر می‌اندازند.
  • مصطفی اسکویی یا کهنمویی آمده بود؟
خیر. مصطفی اسکویی جزو هنرمندان خیلی قدرتمند، همسر مهین اسکویی و از شاگردان مهین اسکویی بود.  مصطفی اسکویی شاید به نمایش‌خانه اکباتان آمده بود که من به خاطر ندارم اما در تئاتر بوعلی نبود.
  • حقوق شما چقدر بود؟
در آن زمان من شبی 2 تومان می‌گرفتم و نقش بازی می‌‌‌کردم. روزهای جمعه که مجبور بودیم 3 سئانس بازی کنیم دستمزدمان 3 تومان می‌شد. نصرالله عبادی هم این طور بود. ما گله می‌‌‌کردیم و آنها هم می‌گفتند که نمی‌چرخد، راست هم می‌گفتند. روز جمعه بعدازظهر و شب شنبه بیننده زیاد می‌شد .در روزهای دیگر بیننده کم بود. هنوز هنر تئاتر در ذهن مردم شکل نگرفته بود و با توجه به اینکه سینما هم در آن زمان تازه داشت پا می‌گرفت، به سینما هم مردم آنچنان گرایشی نداشتند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D9%85%D8%A7%D8%B4%D8%A7%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%A7%DA%A9%D8%A8%D8%A7%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7-%D8%AA%D9%8A%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%D8%A8%D9%88%D8%B9%D9%84%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، تئاتر همدان ، منصور جمشیدآبادی ،

شنبه 7 اسفند 1395

«باز باران» در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،کتاب ،روزنامه همشهری ،

«باز باران» در همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار -همدان
«باز باران» در همدان
حسین صفی را در همدان به عنوان مدرس و کارگردان تئاتر می‌شناسند. اما او از نویسندگان پرکار این استان نیز به شمار می‌آید. رمان پرحجم «و اما آن شب برفی»، کتاب تحلیلی «ناشناخته‌های حیوانی در درام مدرن» و نمایشنامه «جاده لغزنده است» آثار اوست. کتاب «بازباران» سه‌گانه نمایشی که شامل نمایشنامه‌های «باز باران»، «بارون میاد شرشر» و «اون شب که بارون اومد» است،نام تازه‌ترین اثر نمایشی صفی است که از سوی انتشارات نگیما به بازار آمده است. به همین بهانه با او به گفت‌وگو نشسته‌ایم....
1395/12/07
حسین صفی را در همدان به عنوان مدرس و کارگردان تئاتر می‌شناسند. اما او از نویسندگان پرکار این استان نیز به شمار می‌آید. رمان پرحجم «و اما آن شب برفی»، کتاب تحلیلی «ناشناخته‌های حیوانی در درام مدرن» و نمایشنامه «جاده لغزنده است» آثار اوست. کتاب «بازباران» سه‌گانه نمایشی که شامل نمایشنامه‌های «باز باران»، «بارون میاد شرشر» و «اون شب که بارون اومد» است،نام تازه‌ترین اثر نمایشی صفی است که از سوی انتشارات نگیما به بازار آمده است. به همین بهانه با او به گفت‌وگو نشسته‌ایم.
  • از نمایشنامه « باز باران»  بگویید.
مجموعه نمایشنامه « باز باران»  یک سه‌گانه نمایشی یا تریلوژی است که می‌توان به صورت جداگانه  نیز خواند و اجرا کرد. به این دلیل که هر نمایشنامه ظرفیت اجرای مستقل را دارد و هم می‌تواند به دنبال هم اجرا شود.
  • این نمایشنامه‌ها با چه سبک و سیاقی نوشته شده است؟
به نظرم این 3نمایشنامه تجربه‌ای فرمالیستی در آثار درام نویسی من است. به دلیل این‌که سال‌ها در ژانر اسطوره و حماسه کار کرده بودم و مدت‌ها درباره اساطیر نوشته بودم. مثلا کتاب «جاده لغزنده است» مجموعه 5 نمایشنامه را شامل می‌شود که متاثر از شاهنامه فردوسی است.
در کتاب «باز باران» هم تلاش کردم در فرم، کار متفاوتی کرده باشم. در نوع نگاه نیز منتقدانه به آسیب‌های اجتماعی پرداخته‌ام. این آسیب‌ها از سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی جامعه را در بر می‌گیرد تا آدم‌ها به عنوان الگوهای این جامعه.
  • کدام یک از کارها پیش از این اجرا شده است؟
هرسه نمایشنامه به صورت جداگانه در همدان اجرا شده است.
  • در اجراها از چه الگویی پیروی می‌کردید؟
در اجراهای خودم تلاش کردم نگاه فرمالیستی بر نگاه محتوایی و متنی اثر غالب شود و خود را نشان دهد. تلاش کردم تجربه‌ای از روایت مدرن را ارائه کنم و فکر می‌کنم کم و بیش موفق بوده ام. البته من قاطعانه نمی‌توانم نظری ارائه کنم.
  • تاکید بر فرم به زیبایی آسیب نمی‌زند؟
در حوزه درام نویسی تلاش شده ساختار و استاتیک کار در نظر گرفته شود و عنصر زیبایی‌شناسانه چاشنی کار بوده است. هرچند حرف‌هایی که در قالب نمایشنامه زده می‌شود اهمیت خود را دارد اما باز هم تأکید می‌کنم بحث فرم برای من مهم‌تر بود.
  • نمایشنامه «باز باران»  چه چیزی را به حوزه نمایشنامه‌نویسی اضافه می‌کند؟
حس کردم با توجه به شرایط جدیدی که به صورت طبیعی به‌وجود آمده و چالش‌های فرهنگی موجود در حوزه رسانه‌ای که در تمامی دنیا حاکم شده و گریبان جامعه ما را هم گرفته است، با قالب‌های قدیمی و ساختار کلاسیک نمی‌توان تاثیرگذار بود پس در این کار نیز تلاش کردم با توجه به شکاف و گسستی که بین نسل‌ها به وجود آمده کار کنم. همیشه یکی از مباحثی که برای من مهم بوده شکاف بین نسل‌ها بوده است و همیشه بر این باور بودم که کشمکش‌های بین نسلی را در قالب نمایشنامه بیاورم. با وجود این شکاف ارتباط به‌سختی برقرار می‌شود. در این کار ساختار ارسطویی و کلاسیک دستکاری شده و همان‌طور که گفتم تجربه جدیدی برای من بوده است.
  •  بازخورد اجراها در همدان چگونه بود؟
خوشبختانه در اجراها بازخورد خوب بود اما هنوز بازخورد چندانی از نمایشنامه‌خوان‌ها ندیدم. در اجرا ما توانستیم آدم‌هایی را برای تماشای این کارها به سالن‌ها بیاوریم که تئاتر را به عنوان یک رسانه اصلا قبول نداشتند. اولین اجرا که در سالن بوعلی بود کف سالن هم پر شد.
  • جذب مخاطب به نمایش از طریق نوشتن چگونه اتفاق می‌افتد تا نمایش از مخاطب‌گریزی فاصله بگیرد؟
عنصری که هنر مدرن امروز به آن می‌پردازد عنصر آشنایی‌زدایی است که به آن غریب‌نمایی یا برجسته‌سازی هم می‌گویند.
 اگر نویسنده و درام‌نویس ما این جسارت را نداشته باشد که از پوسته خود خارج شود نمی‌تواند اثری را ارائه کند که مورد نظر مخاطب قرار بگیرد. مخاطب امروز دنبال آشنایی‌زدایی است و مسائل متعارف و آشنا او را جذب نمی‌کند، این ویژگی هنر مدرن و هنر پسامدرن است. الگوهای کهنه چندان پاسخگوی او نیست به دلیل این‌که مخاطب امروز با حجم زیادی از رسانه‌ها و اطلاعات روبه‌رو است و در واقع مورد هجوم اطلاعات است پس به راحتی نمی‌تواند با الگوهای قدیمی ارتباط برقرار کند و جذب شود. یک نمایش معمولی را به راحتی نمی‌پذیرد.
  • نویسنده باید چه کاری انجام دهد؟
نویسنده باید این جسارت را داشته باشد هرچند این جسارت هزینه هم دارد و ممکن است در گام اول مخاطب نپذیرد اما به هر حال تجربه‌گرایی بهترین ویژگی هنر است که هنرمند جسور می‌تواند داشته باشد.
  • دیالوگ‌های نمایش شما بسیار عامیانه است. علت انتخاب این سبک چه بوده است؟
وقتی شما به حوزه‌های تاریخی وارد می‌شوید طبیعتا زبان شما هم باید کلاسیک باشد آدم‌های شما همان آدم‌های جامعه‌ای است که در آن زندگی می‌کنید. باید« باز باران» با همان مردم حرف بزند تا باور کنند و همذات‌پنداری شکل بگیرد پس برای باورپذیری زبان باید هماهنگ باشد.
  • برای این‌که نویسنده به دام عوام‌زدگی نیفتد چه باید کرد؟
این موضوع متفاوتی است و ارتباطی به زبان یا دیالوگ ندارد.بحث نوع استفاده ادبیات و نوع استفاده از زبان محاوره‌ای یا کلاسیک نیست، بیشتر به دلیل پرداخت و انتخاب موضوع یا درونمایه است. سال‌های گذشته این عوام‌فریبی بسیار اتفاق افتاده است. برخی به جای پرداختن به عمق جریان‌های اجتماعی با استفاده از احساسات مردم و ارزش‌های جامعه به مسائل سطحی می‌پردازند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%C2%AB%D8%A8%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86%C2%BB-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، هنرمندان همدان ، تئاتر همدان ، نویسندگان همدان ،

دوشنبه 2 اسفند 1395

« اکو» به سوره رفت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،

« اکو» به سوره رفت

نویسنده: حسین زندی /خبرنگار همشهری -همدان
« اکو» به سوره رفت
امید انصاری متولد ١٣٦٣ درهمدان است...
1395/12/01
 امید انصاری متولد ١٣٦٣  درهمدان است. او به عنوان كارگردان، طراح صحنه و لباس در این شهر فعالیت می‌کند . آخرین اثر نمایشی انصاری در جشنواره سوره پذیرفته شده و از 26 بهمن تا ٣ اسفند در تهران در حال برگزاری است. نمایش «اكو» ساعت 12روز ٢ اسفند در سالن استاد مشایخی به روی صحنه خواهد رفت. در این گفت‌وگو از حضور انصاری در جشنواره‌ها می‌پرسیم.
  • از چگونگی ورودتان به عرصه نمایش بگویید.
بیش از ١٠ سال است فعالیت هنری دارم و كارم را با بازی در چند مجموعه تلویزیونی آغاز كردم.
  • امروز از این‌که وارد عرصه نمایش شدید راضی هستید؟
بارها اتفاق افتاده كه پشیمان شده‌ام اما بار دیگر ناخودآگاه خودم را در محیط هنری دیده‌ام. این نشان‌دهنده علاقه شدید من به تئاتر است. با تمام كاستی‌ها و محدودیت‌ها همچنان مشغول فعالیت هنری هستم.
  • به تئاتر به عنوان شغل نگاه می‌کنید ؟
قطعا درآمدی وجود ندارد و اگر به چشم درآمد وارد شویم چیزی جز شكست نصیب ما نمی‌شود. با این‌که تلاش زیادی می‌كنیم  اما در مقایسه با همكاران تهرانی درآمد بسیار كمتری داریم.
  • کدام شاخه از هنر تئاتر برای شما مهم‌تر است، کارگردانی، طراحی لباس یا صحنه؟
به دلیل علاقه به رشته فیلمسازی بعد از ١٠ سال دوری از تحصیلات دوباره شروع به تحصیل در رشته فیلمسازی كردم. تخصص اصلی من فیلمسازی بود اما به دلیل اینكه بازگشت مالی نداشت و ناچار به اكران رایگان بودم ترجیحا فاصله گرفتم اما هر ٢ سال یک فیلم می‌سازم. طراحی صحنه و لباس علاقه اصلی من است. در بیش از ٣٠ مجموعه تلویزیونی، فیلم و تئاتر طراحی صحنه و لباس کار كردم و جوایز متعددی گرفتم اما به دلیل اینكه رفتار مناسب و حرفه‌ای در همدان با این شاخه از هنر نبود تصمیم گرفتم حرفم را در ساخت تئاتر بزنم كه هم تا حدودی بازگشت مالی داشته باشد و هم نتیجه بهتری برایم داشته باشد.
  • در تئاتر به دنبال چه هستید؟
به دلیل علاقه و اهمیتی كه تئاتر برای من دارد به دنبال این هستم كه حرفم را در قالب نمایش و به صورت زنده عرضه كنم و ارتباط مستقیم با مخاطبانم داشته باشم.
  •  همدان در کجای آثار شماست؟
من در فیلم‌هایی كه ساختم با رویكرد به گویش همدانی و لوكیشن‌های اطراف شهر سعی در نشان دادن توانمندی‌های شهرم به لحاظ گویش و زیبایی محیط داشته ام و برای خلق یک اثر هنری تمام تلاشم را در این زمینه می‌کنم. اما در آثار تئاتری شرایط بسیار متفاوت است و سعی در بیان سخنم به صورت جهانی دارم به‌ طوری كه در ساخت نمایش«اکو» نیز با رایزنی‌هایی كه با كشورهای متعدد داشتم استقبال خوبی از سبک و پیام نمایش داشتند و دنبال اجرای آن در نقاط مختلف هستیم.
  • تحلیل شما از وضع نمایش استان چگونه است؟
نمایش همدان پیشینه‌ای قوی در كشور دارد و اکنون نیز در برخی از بخش‌ها حرف‌های زیادی برای گفتن دارد اما به دلیل نبودن همدلی و همبستگی بین اهالی تئاتر این امر اتفاق نیفتاده و این بسیار ناراحت‌كننده است.
 تا زمانی كه این همدلی رخ ندهد وضعیت به همین شكل باقی می‌ماند. مشكل دیگر ما این است كه بسیاری از افراد در جایگاه خود فعالیت نمی‌كنند و این باعث شده كیفیت برخی كارها بسیار پایین باشد. به‌ طور مثال افرادی كه عمر فعالیت هنری آنها به یک سال هم نرسیده بدون تجربه و گذراندن مراحل ابتدایی روی صحنه می‌روند وحتی اقدام به كارگردانی می‌كنند.

1-1.jpg
  •    از نمایش « اکو»  بدانید
نمایش«  اكو»  بعد از پذیرش متن در جشنواره بین‌المللی تهران مبارک از اسفند سال گذشته تاکنون سومین جشنواره است كه تجربه می كند. بعد از حضور موفق در جشنواره تهران مبارک انتظار می‌رفت كه در جشنواره همدان در بخش رقابت قرار بگیرد كه بنا به ناملایمت‌ها و نامهربانی‌ها به ناحق در بخش جنبی روی صحنه رفت  و مانند  قبل مورد استقبال چشمگیر تماشاچیان قرار گرفت. این بار و در سومین جشنواره یعنی جشنواره تئاتر دانشجویی سوره تهران پذیرفته شده كه یكی از جشنواره‌های معتبر دانشجویی ایران است. امیدوارم نماینده خوبی برای شهر همدان باشیم.
  • داستان این نمایش چیست؟
اسم نمایش اكو و برگرفته از واژه اكوسیستم است و موضوع آن درباره حفاظت از محیط زیست است و به صورتی خلاق و متفاوت روی صحنه می‌رود. این نمایش كاملا به ‌صورت بی‌كلام و به‌ صورت سایه فیزیكال و عروسكی و بازیگری است و به مدت ٣٢ دقیقه با تصاویری زیبا ارائه می‌شود.
  • برای اجرای عمومی در همدان چه برنامه‌ای دارید؟
امیدواریم بتوانیم در آینده نزدیک این نمایش را در شهر همدان به اجرا بگذاریم. این مسأله نیاز به كمک مسئولان و همچنین وجود حامی دارد. امیدواریم محقق شود و قطعا این 2 مورد می‌تواند كمک شایانی برای ساخت نمایش‌های دیگر كند و زیربنای ساخت اثر بعدی من نیز باشد.
https://goo.gl/GWpvW8


برچسب ها: همشهری همدان ،

جمعه 29 بهمن 1395

از نور دردوربین تا نور در صحنه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گفتگو ،سینما ،تئاتر ،

از نور دردوربین تا نور در صحنه

نویسنده: حسین زندی/ مسعود احمدی خبرنگار همشهری -همدان
از نور دردوربین تا نور در صحنه
روزنامه همشهری همدان چندی است اولین‌های مشاغل و حرفه‌های گوناگون را به خوانندگان خود معرفی می‌کند . در شماره‌های پیشین با مهدی محمودیان اولین نورپرداز صحنه تئاتر در همدان گفت‌وگو کردیم ...
1395/11/26
روزنامه همشهری همدان چندی است اولین‌های مشاغل و حرفه‌های گوناگون را به خوانندگان خود معرفی می‌کند . در شماره‌های پیشین با مهدی محمودیان اولین نورپرداز صحنه تئاتر در همدان گفت‌وگو کردیم و با تاریخچه ورود این حرفه به همدان آشنا شدیم. این بار به سراغ حسن کوثری یکی دیگر از هنرمندان پیشکسوت نورپردازی در همدان رفته‌ایم. کوثری علاوه بر ادامه راه محمودیان اولین کسی است که در تئاتر همدان انتخاب موسیقی را به صورت حرفه‌ای وارد کرده و علاوه بر حوزه تئاتر از اولین فیلمسازان همدان نیز به شمار می‌رود.
از ورودتان به عرصه هنر بگویید.
من فعالیت هنری را از سال 1349 با عکاسی شروع کردم. از پول‌های عیدی آن سال که خانواده و فامیل به من داده بودند یک دوربین آکفا به قیمت 7 تومان و 5 ریال خریدم و عکاسی را آغاز کردم.
  • فرایند چاپ چطور بود؟ همه کارها برعهده خودتان بود؟
سال اول دبیرستان بودم و زنده‌یاد برادرم نیز عکاسی می‌کرد. او یک لابراتوار عکاسی سیاه و سفید داشت که در صندوقخانه خانه پدری درست کرده بود و عکس‌های مرا هم چاپ می‌کرد. اما برای هرعکس 10 شاهی باید به او می‌دادم. برای تهیه این 10شاهی بایستی با هزار دوز و کلک از مرحوم پدرم این پول را می‌گرفتم. چون دستگاه خشک‌کن گران بود و ما هم پول نداشتیم دستگاه بخریم، مجبور بودیم عکس‌ها را به شیشه بچسبانیم تا خشک شود.
  • برای چه جاهایی عکاسی می‌کردید؟
برای دل خودم عکس می‌گرفتم و آن زمان عکس‌هایم را برای نمایشگاه، مجله یا جای دیگری نمی‌فرستادم. در سال‌های اخیر بود که به فکر انتشار عکس‌ها افتادم.
  • علاقه به فیلمسازی چگونه پدید آمد؟
از کودکی و نوجوانی به سینما علاقه داشتم و بیشتر فیلم‌هایی را که در همدان اکران می‌شد، میدیدم. این روند ادامه داشت تا مرکز سینمای آزاد کشور که وابسته به رادیو تلویزیون ملی آن زمان بود راه‌اندازی شد و به دنبال آن این مرکز در همدان نیز آغاز به کار کرد.
  • سینما آزاد را چه کسانی شکل دادند؟
عبدالله باکیده و حوا نیکنام رفتند تهران و این مرکز را به همدان آوردند. من، عبدالله باکیده، حوا نیکنام و سعید بنی‌صدر سینمای آزاد همدان را شکل دادیم. در ابتدای خیابان کرمانشاه دفتری راه‌اندازی کردیم  و ابراهیم نوچی هم به ما پیوست. وقتی سینمای آزاد شکل گرفت رقیبی برای سینمای جوان آن زمان که وابسته به وزارت فرهنگ و هنر ملی بود و در ساخت فیلم‌های کوتاه فعال بود به شمار می‌رفت.
  • از تجربه‌های فیلمسازی در این دوره بگویید.
آن زمان 12 فیلم 8 میلیمتری ساختم که 2 فیلم من در جشنواره سینما آزاد اصفهان جایزه گرفت و یک فیلم دیگرم بنا به دلایلی توقیف شد. این کار را ادامه دادیم تا زمان گرفتن دیپلم. پس از اینکه دیپلم گرفتیم پراکنده شدیم و گروه از هم پاشید و هرکس به سمتی رفت. من سال 1352 دیپلم گرفتم و به خدمت نظام رفتم.
  • چه زمانی وارد عرصه تئاتر شدید؟
پس از پایان دوران سربازی بار دیگر فعالیت‌ها را آغاز کردم. آن زمان تئاتر وضع خوبی داشت و تئاتر همدان جای خود را باز کرده و شناخته شده بود. صادق آشور پور، مسعود احمدی، عباس نفری، جلال میرزاپور، مهدی فاضلی، احمد بگلریان و رضا کشانی که به عنوان کارشناس تئاتر اداره فرهنگ و هنر بود، فعالیت‌های خوبی داشتند و من در کنار سینما وارد تئاتر هم شدم.
  • در چه شاخه‌ای از تئاتر کار می‌کردید؟
آن زمان موسیقی متن تئاتر به صورت امروز نبود و نورپردازی تئاتر هم چندان اهمیت نداشت. من در همدان روی موسیقی متن تئاتر بیشتر کار کردم و این شاخه را انتخاب کردم. از روی صفحه‌ها و نوارهای کاست، موسیقی متن برای نمایش‌ها انتخاب می کردم که مورد استقبال دوستان نیز بود.
  • اولین کار را با چه کسی تجربه کردید؟
اولین کار من «آی بی‌کلاه‌آی باکلاه» به کارگردانی استاد نصرالله عبادی بود. پس از آن نیز با دوستان زیادی از جمله صادق آشورپور، رضا کشانی، احمد بگلریان و بسیاری از دوستانی که دست اندرکار تئاتر بودند کار می کردم. آن زمان من و رضا بیابانی بیشتر وقت‌ها باهم کار می‌کردیم. ما آهنگساز نبودیم اما در انتخاب موسیقی همکاری می‌کردیم. بیابانی تئاتر کار نمی‌کرد اما موسیقی و هنر را می‌شناخت.
  • چه شد که به سمت نورپردازی رفتید؟
پس از آن در کنار انتخاب موسیقی نورپردازی را آغاز کردم. مهدی محمودیان پیش از من در این کاربود و غلامرضا مهری هم در زمینه صدابرداری کار می‌کرد. البته آنها به استخدام رادیو وتلویزیون درآمدند و من در کنار آنها برخی کارها را نورپردازی می کردم. همین سال‌ها به استخدام آموزش وپرورش درآمدم. احساس نیاز بود. وقتی می‌دیدم کار دوستانم در یک رشته‌ای ضعف دارد کمک می کردم برطرف شود.
  • تا چه زمانی این روند ادامه داشت؟
همین روال ادامه پیدا کرد اما با فرهنگ و هنر همکاری می کردم. پس از مدتی که سینما جوان اداره فرهنگ و هنر مستقل شد و ساختمانی در خیابان سعیدیه گرفت و حمید شریف‌زاده مسئول سینما جوان شد از ما هم دعوت به همکاری کرد و من در کنار سینمای آزاد با آنها هم کار می‌کردم.
با اهالی تئاتر نیز کار می کردم. این همکاری‌ها ادامه داشت تا سال 1367 که طرحی را به امور تربیتی آموزش وپرورش آن زمان دادم که حالا به عنوان کانون‌های پرورشی از آن اسم می‌برند. این طرح فیلم به وزارتخانه رفت و تصویب شد به صورت یک فیلم ساخته شود.
  • فیلم را خودتان ساختید؟
بودجه فیلم را آموزش وپرورش پرداخت کرد من ساخت این فیلم را آغاز کردم که بلندترین فیلم 16 میلیمتری آماتوری بود و 72 دقیقه زمان داشت. فیلم «تابلو» به جشنواره سراسری کار و کارگر رفت و سپاس‌نامه ویژه را دریافت کرد و به عنوان فیلمی آموزشی تربیتی شناخته شد.
  • شما در استخدام آموزش و پرورش بودید. چگونه از اداره فرهنگ و ارشاد سر درآوردید؟
بنابر همکاری‌های پیشین به وزارت فرهنگ دعوت شدم تا به اداره فرهنگ منتقل شوم. حکم انتقالی من را زدند و به عنوان کارشناس امور سینمایی در این اداره مشغول به کار شدم. همین زمان مسئولیت فنی تالار فجر را پذیرفتم. پس از این دوره بود که صبح‌ها در اداره و بعدازظهرها در خدمت دوستان تئاتر و سینما بودم.
  • در نورپردازی چه نوآوری‌هایی کردید؟
تمرین‌های تئاتر که شروع می‌شد من هم طراحی نور را آغاز می کردم.
نمایش «سوگ جامه» صادق آشورپورکه برنده بهترین نورپردازی در جشنواره منطقه‌ای شد، تلفیقی از نورپردازی تئاتری و سینمایی بود. صحنه تاریک را تبدیل به پلان تئاتر کردیم  متن و  نورپردازی را ادامه دادم.
https://goo.gl/4d78JL


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ،

دوشنبه 4 بهمن 1395

از بازیگری تا روزنامه‌نگاری

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

از بازیگری تا روزنامه‌نگاری

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
از بازیگری تا روزنامه‌نگاری
کمال شهبازبگیان مدت‌ها در عرصه تئاتر همدان و تهران فعالیت کرده است. پدر وی از زغال‌فروشان مطرح همدان بود اما او شغل آبا و اجدادی را رها کرد...
1395/11/02
کمال شهبازبگیان مدت‌ها در عرصه تئاتر همدان و تهران فعالیت کرده است. پدر وی از زغال‌فروشان مطرح همدان بود اما او شغل آبا و اجدادی را رها کرد و به دنبال هنر رفت. شهبازبگیان بیش از 20 سال با روزنامه کیهان به عنوان روزنامه‌نگار و ویراستار همکاری کرد. وی 43 سال است از همدان مهاجرت کرده اما همچنان به همدان تعلق خاطر دارد و از خانواده و طبیعت تا مزار دکتر میرهادی او را به همدان می‌کشاند. او در این گفت وگو ازفعالیت‌های گذشته اش می‌گوید.
  • از دوران کودکی بگویید.
دوران کودکی من در محله آقاجانی بیگ گذشت. سپس به محله پلویی آمدیم که نشانه ای به نام قبر پلویی داشت و ما در ضلع غربی قبر پلویی زندگی می کردیم. شب های جمعه مردم، به ویژه زن ها، می آمدند و برای گرفتن حاجت دعا می‌کردند. حدود سال های 47 به محوطه بنی صدر آمدیم و تا سال 1352 که من به تهران آمدم منزل پدری ما آنجا بود.
  • دوران تحصیل چطور؟
دوران ابتدایی را در مدرسه علمی که فردی به نام صادق حجازی آن را می گرداند و یک مدرسه پولی بود درس خواندم. متاسفانه مدیریت بسته ای داشت و اختناق شدید در آن حاکم بود. مدیر هم دانش‌آموزان را کم اذیت نمی ‌کرد. سال ششم تا نهم را در مدرسه پهلوی قدیم خواندم. دیپلم را در هنرستان او.آر.تی و و لیسانس را در مدرسه عالی بازرگانی تهران گرفتم.
  • شرایط فرهنگی شهر آن زمان چگونه بود؟
جوان ها با شرایط سخت آن دوران دنبال فضایی بودند که آزادی عمل و فعالیت داشته باشند. یادم هست ابتدا سازمان پیشاهنگی تاسیس و سپس فعالیت خانه جوانان و فرهنگ و هنر آغاز شد. فکر می کنم سال 51 یا 52 بود که روزی به بیرون از خانه آمدم، متوجه شدم کاغذ الوانی به دیوارها نصب شده مبنی بر پذیرش هنرجو. من هم به دنبال آن کاغذ رنگی رفتم.
  • درآموزشگاه ثبت نام کردید؟
اولین برخورد من با رضا کشانی در ساختمان فرهنگ و هنر خیابان سعیدیه بود؛ مردی با موهای بلند و از نظر فیزیکی و حرکات انسانی خاص، متفاوت و هنرمند بود. با هزار جان کندن توانستم بگویم که من علاقه‌مند به هنر هستم. فرمی به من داد که  پرکردم.  یک جزوه به من داد که بخوانم و هفته بعد امتحان بدهم. با شوق و ذوق تمام جزوه را حفظ کردم که چند شعر، چند دیالوگ از اتللو و متن های مختلف بود. در آزمون قبول شدم و ثبت نام آغاز شد. کارت من شماره 3 بود و از اولین کسانی بودم که وارد کلاس‌های فرهنگ و هنر در همدان شدم. روزی که من آنجا بودم خانم دکتر ایراندخت میرهادی نیز آمد که برای من نوجوان شخصیت جالبی بود.
  • با چه کسانی هم‌دوره بودید؟
آقای کشانی اوایل دهه 50 به همدان آمد. همان سال‌ها فرهنگ و هنر همدان شکل گرفت که من جزو اولین هنرجوهای کشانی بودم. با صادق آشورپور، جلال میرزاپور و مهدی چایانی هم دوره بودیم. قاسم زارع‌زاغه و عباس شیخ‌بابایی دوره های بعد آمدند که قاسم زارع‌زاغه به خاطر صدای خاصش در روستاها نقالی هم می کرد. کلاس ها یک روز در میان برگزار می شد. کشانی درس می داد و همزمان با آموزش نمایش هم کار می کردیم.
از اولین اجراها بگویید.
اولین کار ما «صبح طلوع می کند» ابراهیم مکی بود که با قاسم زارع‌زاغه و عباس شیخ‌بابایی بازی کردیم. نمایشنامه «مستاجر»،« شب شولم آش» و چند نمایشنامه دیگر را هم کار کردیم.
  • در دوران مدرسه هم کار می‌کردید؟
من با ناصر جمشیدآبادی «سگی در خرمن‌جا» اثر نصرت‌الله نویدی و «از پا نیفتاد‌ها» اثر غلامحسین ساعدی را در دبیرستان امام(ره) کار کردیم. سگی در خرمن جا فقط پنجشنبه شب ها اجرا می شد که دختر عموی من هم در آن بازی می کرد.
  • در همدان علاوه بر جمشیدآبادی با چه کسانی کار می کردید؟
بین سال‌های 1353 تا 55 کار آزاد داشتم و با روزنامه کیهان به صورت رسمی کار نمی کردم. تابستان ها به همدان بر می‌گشتم. صحبت بود که گروه همدان برای جشنواره ساری کار آماده کند. «اتفاق» را به کارگردانی جلال میرزاپور که نوشته صادق آشورپور بود در ساری اجرا کردیم. سپس «کارد و پیاز» کشانی را بازی کردم. همین باعث شد که من پیگیر اجراهای اسماعیل خلج شوم و با گروه همشهری اسماعیل خلج همکاری کنم.مهدی هاشمی بعدا وارد گروه شد.
  • با قدیمی های تئاتر مانند رضا همراه ارتباط داشتید؟
دهه‌های 40 و 50 دکه ای در خیابان بوعلی بود که مالک آن رحیم نراقی بود و ما با یک ریال هر شب کتابی از آن کرایه می‌کردیم و می خواندیم از جمله ترجمه های رضا همراه از عزیز نسین، اما با خود آقای رضا همراه ارتباط چندانی نداشتم و اجراهای تئاترش را ندیده بودم. وقتی به تهران آمدم تازه به تاریخ تئاتر همدان علاقه‌مند شدم.
  • با دکتر میرهادی کار مشترک داشتید؟
من هربار به همدان بر می گردم بر سر مزار خانم میرهادی می روم. با دکتر میرهادی تقریبا همسایه بودیم. صبح‌ها که به مطب می رفت و عصرها که بر می گشت برای من جالب بود. اولین ساندویچی که من خوردم خانم میرهادی به من داد. آن زمان تنها یک ساندویچی به نام مجلسی در همدان بود که برخی افراد می توانستند به آنجا بروند. شب های مهتابی 2 یا 3تاکسی کرایه می کرد و ما را به کوه های خورزنه می برد، فضایی را انتخاب و تئاتر تمرین می کرد. یک شب ما را دعوت کرد و گرامافونش خراب شد. ما را شب به هتل بوعلی برد و در رستوران سرباز هتل برای ما ساندویچ آوردند. همیشه سر ساعت می آمد و بازی می کرد. زن بزرگی بود، بازیگری به نام حسن ممتازی را که بسیار قوی بود و پسرخوانده او بود آموزش داد که بسیار موفق عمل کرد.
  • از مهاجرت به تهران و کار تئاتر در پایتخت بگویید.
پدر من آدم سرشناسی بود و چند مغازه در خیابان اکباتان داشت اما رضایت نمی داد من به تهران بیایم. علاقه به هنر باعث شد به تهران بیایم، بارها تنبیه شدم اما بالاخره آمدم. از فردای روزی که به تهران آمدم به گروه همشهری و کارگاه نمایش رفتم و وارد کار تئاتر شدم. اولین کاری که همان روزها شروع کردم، تمرین نمایش «کالیگولا» بود که آربی آوانسیان کارگردانی می کرد و من، اصغر همت و حبیب دهقان‌نسب به عنوان بچه هایی که نقش مترسک‌ها را بازی می‌کردیم در آن حضور داشتیم.
  • در تهران آموزش هم دیدید؟
بله در تهران وارد کار روزنامه شدم اما هنر را رها نکردم. دوره‌هایی را در دانشکده هنرهای دراماتیک که دکتر رکن‌الدین خسروی آنجا بود گذراندم. در کلاس‌های آزاد دانشگاه تهران اسماعیل شنگله، سمندریان و رکن‌الدین خسروی تدریس می کردند.
  • تا چه زمانی کار می‌کردید؟
تئاتر را تا دهه 80 ادامه دادم و چند کار در تئاتر شهر اجرا کردم از جمله نمایش « شبدیز» صادق آشورپور که یک ماه اجرا رفت. نمایشنامه های محمدرضا یوسفی  را هم که گاهی به کیهان می‌آمد و با کیهان بچه‌ها کار می‌کرد اجرا کردم. آخرین اجرای من سال 1378 بود و از تئاتر هم مانند روزنامه خداحافظی کردم.
  • کار با روزنامه چطور بود؟
از شهریور 1355 تا دی 1376 در روزنامه کیهان بودم. 2 سال به موسسه رسانه های تصویری رفتم. 3یا 4 سال اول که کیهان بودم تابستان ها 2 ماه به همدان می آمدم اما بعد از رسمی شدن مدام کار می‌کردم و کمتر می‌آمدم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%E2%80%8C%D9%86%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: تئاتر همدان ، کمال شهبازبگیان ،

یکشنبه 26 دی 1395

عشق به هنر؛ از همدان تا شوشتر

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،

عشق به هنر؛ از همدان تا شوشتر

نویسنده: مسعود احمدی- حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
عشق به هنر؛ از همدان تا شوشتر
محمدعلی مهیمنی شاعر، نویسنده و پیشکسوت تئاتر همدان 20 آذرماه در سن 71 سالگی از دنیا رفت. او از سال 1342تا اوایل دهه 60 در شوشتر و اهواز به شغل معلمی مشغول بود...
1395/10/26
 محمدعلی مهیمنی شاعر، نویسنده و پیشکسوت تئاتر همدان 20 آذرماه در سن 71 سالگی از دنیا رفت. او از سال 1342تا اوایل دهه 60 در شوشتر و اهواز به شغل معلمی مشغول بود.مهیمنی نقش مهمی در رشد تئاتر شوشتر داشت و بیشتر اهالی تئاتر شوشتر به طور مستقیم و غیر مستقیم خود را شاگرد او و به همین دلیل خوزستانی‌ها او را بنیانگذار تئاتر نوین شوشتر می‌دانند. همشهری در زمان حیات این نویسنده گفت‌و‌گویی با او داشته که می‌خوانید.
  • چه اتفاقی شما را به سوی شوشتر کشاند؟
تقریبا 18 سال از سنم نگذشته بود که دانشسرای مقدماتی را به پایان رساندم. آن سال همدان از نظر معلم اشباع شده بود. ما هم تعهد داده بودیم 5سال در خدمت آموزش و پرورش باشیم و ما را به خوزستان فرستادند. فکر می‌کردم مرا در اهواز یا آبادان نگه می‌دارند و با این‌که برای من فراهم بود در همدان بمانم اما عشق فضای جنوب مرا ترغیب کرد به خوزستان بروم. وقتی به خوزستان رسیدیم گفتند که باید منتظر باشید قرعه‌کشی کنیم. با خودم فکر کردم اگر مرا به هویزه یا سوسنگرد بفرستند چه کار باید بکنم. گفتند می‌توانید از بین 3 یا 4شهر انتخاب کنید. من در بین 4 شهر با تحقیق شوشتر را انتخاب کردم اما در شوشتر هم من را به روستا فرستادند. نامه‌ای نوشتیم که یا ما را به همدان بفرستید یا در شهر نگه دارید. با همان نامه ما را در شهر شوشتر نگه‌داشتند.
  • کار تئاتر را در شوشتر از چه زمانی آغاز کردید؟
از همان سال اول کار تئاتر را آغاز کردیم. با برداشتی از نمایشنامه‌« ولپن» بن جانسن نمایشی را به نام «عروس قلابی»  تولید کردیم.
  • چه چیزی شما را به سوی تئاتر کشاند؟
من از کودکی عاشق موسیقی و نمایشنامه‌های رادیو بودم اما پدری داشتم که خیلی رادیو و موسیقی دوست نداشت. تابستان‌ها که قصه شب از رادیوی همسایه‌ها پخش می‌شد با عشق دعا می‌کردم که کاش هر شب این اتفاق بیفتد. این عشق در وجود من انباشته شده بود اما مجالی برای بروز آن نبود. در شوشتر فضا را مناسب دیدم و گفتم حالا وقت این کار است و دوستان و همکاران همدانی را دعوت کردم و شروع به کار کردیم.
  • آن موقع شوشتر امکانات اجرای تئاتر را داشت؟
شوشتر امکاناتی نداشت؛ نه سن مناسب داشت و نه سالن درستی. دبیرستان آنجا کارگاهی داشت که ما میزهای کارگاه‌ را تبدیل به سن کردیم.پیش از آن سالن تئاتری ندیده بودم، همه کارها ابتکار خودم بود. در همدان صحنه‌های ابتدایی در دبیرستان دیده بودم که معلمانی به نام شجاعی و شمس نمایش‌هایی را کار می‌کردند. آنها هر سال 2، 3نمایش آموزشی در دبیرستان ابن سینا اجرا می‌کردند.
  • پیش از شما وضع تئاتر این شهر چگونه بود؟
اگر از شوشتری‌ها بپرسید می‌گویند که تا سال‌های 1342-43 تئاتری وجود نداشت. در تمام شهر 2 تاکسی بیشتر نبود. اولین نمایش شوشتر عروس قلابی بود که مناسب فضای آن زمان بود. اگر می‌خواستیم« اتللو» را کار کنیم جواب نمی‌داد. شوشتر اداره فرهنگ و هنر نداشت. ما با استفاده از امکانات آموزش و پرورش کار اجرا می‌کردیم.
  • مضمون کارهایی که اجرا می‌کردید چه بود؟
مثلا «عاقبت قلم‌فرسایی» غلامحسین ساعدی یا«شب» نوشته امین فقیری را اجرا می‌کردیم که کارمان به ساواک کشیده می‌شد. اما کس دیگری را نداشتند که تئاتر کار کند. سال دوم با دانش‌آموزان دبستانی کاری را تمرین کردیم. در یک کلاس کوچک نیمکت‌های کلاس را به هم چسباندیم و ریش‌هایی به صورت بچه‌ها چسباندم و نمایشی به نام «دلاور سیستان» سرگذشت یعقوب لیث صفاری را کار کردیم. این روند هرسال ادامه داشت و گاهی 2 نمایش در سال کار می‌کردیم.
  • هزینه‌ها از کجا تامین می‌شد؟
من غرور خاصی داشتم و نمی‌خواستم به سراغ فرهنگ و هنر خوزستان بروم و کمک بگیرم. برای همان نمایش دلاور سیستان بلیت فروختیم و همه مدارس دانش‌آموزانشان را برای دیدن کار ما آوردند. با بلیت هر نفر 5 ریال یک کتابخانه برای دبستان درست کردیم و حدود 500 جلد کتاب برای کودکان گرفتیم. خیلی عشق به کار معلمی داشتم. شب‌ها بعد از کلاس هم با گچ تابلو درست می‌کردیم و به در و دیوار کلاس‌ها می‌چسباندیم.
  • رابطه شما با سینما چگونه بود؟
من تا 13 سالگی حتی سینما را ندیده بودم و سینما برای من یک دنیای اسرار آمیز بود. چوبی را به زبان می‌گرفتم و صدای تار در می‌آوردم یا با شانه صدای ساز دهنی درمی‌آوردم. دایی من در خانه ما زندگی می‌کرد و بلندگویی به اتاق ما وصل کرده بود. اگر در زمان ورود پدرم بلندگو روشن بود، سیم را می‌کند و بلندگو را به حیاط پرتاب می‌کرد پدرم زمان انقلاب با رادیوو تلویزیون آشتی کرد.
  • عشق به موسیقی را چه کار کردید؟
من به نی علاقه داشتم اما امکان رفتن به اهواز و رفتن به کلاس موسیقی را نداشتم بنابراین جست‌و‌جو کردم و متوجه شدم یک خیاطی هست که نی نوازی هم بلد است.از او خواهش کردم به من آموزش بدهد اما گفت آموزش دادن بلد نیستم، من می‌زنم، گوش بده و یاد بگیر. هرکاری کردم نتوانستم صدای نی را درآورم. رفتم سراغ تار. استادی پیدا کردم که آنقدر مغرور بود که به هرجایی نمی‌رفت. آنقدر اصرار کردم تا پذیرفت و یک جلسه به خانه من آمد و در برخورد اول رابطه خوبی شکل گرفت. چنان به من علاقه‌مند شد که من شدم پسر او و هر وقت به خانه او می‌رفتم همسرش می‌گفت پسرم. من آن زمان گیاهخوار بودم و در تهیه غذا مراعات مرا می‌کرد. استاد عبدالمحمد برجسته نت نمی‌دانست اما گوشه‌ها و دستگاه‌ها را می‌شناخت. وقتی او ساز می‌زد، مثلا سه‌گاه می‌نواخت من نت‌ها را می‌خواندم چون یک پیشینه و شناختی از تار داشتم. من با عشق موسیقی را آموختم.
  • برخورد اداره فرهنگ و هنر با نمایش‌های شما چگونه بود؟
سال 1355یک گروه از اداره فرهنگ و هنر اهواز آمدند و اجرای «سگی در خرمن‌جا» نوشته نصرت الله نویدی را اتفاقی دیدند و گفتند چرا خودت را معرفی نکردی ؟ من‌گفتم وظیفه شما بود که بیایید و مرا پیدا کنید. آنها گفتند برای اداره فرهنگ و هنر کار کنید و گروه تئاتر پژواک آنجا شکل گرفت.
  • آن زمان ازدواج نکرده بودید؟
من سال 1348 ازدواج کردم. 2 پسر اولم در کار سگی در خرمن جا بازی می‌کردند.
  • از چه زمانی نوشته‌های خودتان را اجرا کردید؟
سال 1356 نمایش« مژده ‌ای دل » را نوشتم و در جشنواره استانی در بین رقبایی از اهواز، آبادان، خرمشهر و دزفول اول شدیم و به عنوان جایزه، این کار در تمام شهرهای اصفهان اجرا شد. بعدها خواستیم در تهران اجرا کنیم اما گفتند ممکن است مقامات بیایند ببیند بخشی را حذف کنید. من گفتم دست به نمایش نمی‌زنم مقابل هرکس که می‌خواهد اجرا شود.
  • داستان نمایش چه بود؟
تعدادی معلول در یک اردوگاه کار هستند و یک پزشک ‌آنها را استثمار می‌کند. یک نفر معلول در آنجا بلد است حرف بزند و می‌داند بر سر بقیه چه می‌آید که در نهایت کشته می‌شود.
  • آن زمان به انستیتو امور هنری نرفته بودید؟
سال 1350 به انستیتو رفتم. آنجا با اکبر عاقلان، امامی، هادی گروسین، علی کریمی و یساولیان که از همدان آمده بودند آشنا شدیم. از همه شهرهای ایران می‌آمدند و ما مامور به تحصیل بودیم.
  • از استادان انستیتو بگویید.
در انستیتو استاد موسیقی ما آقای صالحی بود که کار مرا تایید کرد. ایرج زهری استاد دیگر ما بود که خیلی دوست شدیم. جلسه اول از همه خواست شرح حال خود را بنویسیم و من تنها یک خط نوشتم. تا وارد شد گفت مهیمنی کدام شما هستید و من دستم را بالا گرفتم،گفت تنها کسی که حرف درست نوشته مهیمنی است.
  • آن جمله چه بود چه نوشتید؟
نوشتم شرح حال واقعی انسان کار مهمی است که او انجام داده است. من هنوز کاری انجام نداده‌ام که شرح‌حالی داشته باشم. من اسمم را در کلاس‌های فوق برنامه دانشکده هنرهای زیبا هم نوشتم و همه نمایشگاه‌های نقاشی را می‌رفتم. این 2 سال در زندگی من بسیار مهم بود. نوشتن را نیز به صورت حرفه‌ای بعد از انستیتو شروع کردم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B9%D8%B4%D9%82-%D8%A8%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%B1%D8%9B-%D8%A7%D8%B2-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7-%D8%B4%D9%88%D8%B4%D8%AA%D8%B1?magazineid=


برچسب ها: تئاتر همدان ، محمدعلی مهیمنی ، همشهری همدان ،

چهارشنبه 8 دی 1395

«گل خندان» همدان در مازندران

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،

«گل خندان» همدان در مازندران

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
«گل خندان» همدان در مازندران
ماه گذشته را باید ماه تئاتر در کشور نامید. برگزاری جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان، جشنواره رضوی در بندرعباس، جشنواره نمایش‌های خیابانی کاشان و اینک جشنواره نمایش سیاه بازی تبرستان که از 6تا 9 دی ماه در شهر ساری برگزار می‌شود. نماینده استان همدان در این جشنواره محمود حکمتی اطهر بازیگر و کارگردان با سابقه تئاتر همدان است که با نمایش «گل خندان و علیمردان خان» روی صحنه خواهد رفت....
1395/10/08
ماه گذشته را باید ماه تئاتر در کشور نامید. برگزاری جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان، جشنواره رضوی در بندرعباس، جشنواره نمایش‌های خیابانی کاشان و اینک جشنواره نمایش سیاه بازی تبرستان که از 6تا 9 دی ماه در شهر ساری برگزار می‌شود. نماینده استان همدان در این جشنواره محمود حکمتی اطهر بازیگر و کارگردان با سابقه تئاتر همدان است که با نمایش «گل خندان و علیمردان خان» روی صحنه خواهد رفت.

همراه با نسیم‌آور
محمود حکمتی‌اطهر از ابتدای دهه 60 با گروه هنری نسیم‌آور به صورت حرفه‌ای وارد حوزه تئاتر همدان شد و بیش از 30 سال است در عرصه بازیگری و کارگردانی فعالیت می‌کند. نمایش ایران به کارگردانی او از پربیننده‌ترین نمایش‌های همدان در سال‌های گذشته به شمار می‌رود.
حکمتی اطهر می‌گوید: از دوران تحصیل در مدرسه ابتدایی وارد کار نمایش شدم و از سال 1358به ‌صورت نیمه حرفه‌ای در همدان کار نمایش را تجربه می‌کنم. با دوستان زیادی در این سال‌ها اجرا داشته‌ام. چه به عنوان بازیگر و چه به عنوان کارگردان با اهالی تئاتر استان همراه بوده‌ام.

همدان پیشگام در نمایش‌های سنتی
وی با اشاره به سابقه نمایش‌های آیینی سنتی در همدان می‌گوید: همدان یکی از شهرهای پیشگام در کار نمایش به‌ خصوص نمایش‌های سنتی و سیاه بازی است. سابقه سیاه بازی در همدان به سال‌های دور می‌رسد.
این کارگردان همدانی به تجربه‌های خود در زمینه سیاه بازی اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد: چند کار سنتی و سیاه بازی را در کنار اساتید بزرگی چون استاد عاشورپور تجربه کرده‌ام. نمایش گل خندان و علیمردان خان نوشته نیاز اسماعیل پور است. این کار 3سال پیش در جشنواره بین‌المللی کودک و نوجوان همدان، بخش نمایشنامه‌نویسی مقام نخست را کسب کرد و برگزیده شد. یکی از دوستان کار را به من معرفی کرد و وقتی مطالعه کردم، دیدم متن خوبی است. تمرین این کار را سال 94با هنرمندان شهر همدان شروع کردیم و بهمن ماه 1394 اجرای عمومی و در مدارس داشتیم که متأسفانه از طرف اداره ارشاد همکاری مناسبی نشد و بسیار متضرر شدم.

تلفیقی از چند سبک نمایشی
وی در ادامه با اشاره به داستان نمایش می‌گوید: این نمایش تلفیقی از چند سبک نمایشی است که در آن نویسنده شعر معروف «داشت عباسقلی خان پسری/پسر بی هنر و بی ادبی» سروده ایرج میرزا را با افسانه گل خندان تلفیق کرده است. در افسانه گل خندان مرد تاجری که صاحب فرزند نمی‌شود پس از ورشکستگی و خرابه نشینی صاحب دختری شده است. دختر وقتی می‌خندد از لب‌هایش گل می‌ریزد و وقتی گریه می‌کند اشک‌هایش تبدیل به مروارید می‌شود.
حکمتی اطهر می‌افزاید: نویسنده، شعر علی‌مردان خان ایرج میرزا را که مربوط به دوره قاجار است با افسانه گل خندان تلفیق کرده و با استفاده از ادبیات شفاهی و اشعار عامیانه نمایشنامه را نوشته است. به نظر من اسماعیل پور چند سبک را ترکیب کرده و کار نویی را پدید آورده است.

اهمیت انتقال پیام
این کارگردان تئاتر با اشاره به ارتباط مخاطب امروز با افسانه‌های کهن می‌گوید: مسأله این است که ما چقدر بتوانیم انتقال‌دهنده پیام باشیم. موضوع دیگر به روز شدن قصه، شعر و داستان است. این کار برای گروه سنی نوجوان است و به روز شدن و استفاده از کلمات و اصطلاحات امروزی طبیعتا برای این رده سنی جذابیت ایجاد می‌کند. از کلمات غریب در متن نمایشنامه استفاده نشده، نویسنده در امروزی شدن و این‌که ترکیبی از بیان امروز و دوره قاجار را همزمان داشته باشد عمد داشته است. ما هم خواستیم مناسبات خانوادگی امروز و تکنولوژی روز را داشته باشیم. همچنین پیام اصلی را که برگرفته از شعر مرحوم ایرج میرزا است به تماشاچی رسانده باشیم.
حکمتی اطهر با اشاره به جشنواره سیاه بازی تبرستان می‌گوید: جشنواره ملی سیاه بازی ساری تبرستان سومین دوره خود را سپری می‌کند. در این جشنواره از47نمایش ارسال شده 7 اثر پذیرفته شده است که گل خندان هم جزو آنهاست. جشنواره قرار بود شهریورماه برگزار شود که به دلایلی به دی ماه موکول شد و این تاخیر 4ماهه باعث مشکلات عمده‌ای شد اما گروه نهایت تلاش خود را به کار برده است تا در ساری اجرای خوبی داشته باشیم.

از ارشاد توقع کمک داشتیم
وی ادامه می‌دهد: ما از انجمن نمایش به خصوص اداره ارشاد که متولی فرهنگ و هنر است انتظار داشتیم کمک کنند. متأسفانه اداره ارشاد نه تنها کمک نکرد بلکه مشکلاتی هم افزود و هرگاه گله یا نقدی می‌کنیم مغضوب واقع و طرد می‌شویم. بهمن 94 گفتم که بعد از این کار با این شرایط کار نمی‌کنم؛ توبه‌ای که امیدوارم خدا یاری کند و نشکند. در بخش فرهنگ هنر به ویژه تئاتر مسائل زیادی داریم و آنچه جایی نرسد فریاد است. تنها آرزو می‌کنیم که روزی بخشی از مشکلات تئاتر کم شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%C2%AB%DA%AF%D9%84-%D8%AE%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86%C2%BB-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%A7%D8%B2%D9%86%D8%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ،

یکشنبه 5 دی 1395

لالایی برای تئاتر کودک

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

لالایی برای تئاتر کودک

نویسنده: حسین زندی
لالایی برای تئاتر کودک
بیست و سومین دوره جشنواره تئاتر کودک و نوجوان شنبۀ گذشته با اعلام برگزیدگان به کار خود پایان داد. درهای دبیرخانه تا جشنواره سال آینده بسته شد، اما پرونده آن همچنان باز است....
1395/10/04
 بیست و سومین دوره جشنواره تئاتر کودک و نوجوان شنبۀ گذشته با اعلام برگزیدگان به کار خود پایان داد. درهای دبیرخانه تا جشنواره سال آینده بسته شد، اما پرونده آن همچنان باز است. برگزاری جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان و میزبانی این رویداد هنری در همدان، مهم است. اگر به آسیب‌ها توجه نشود، هر روز از کیفیت آن کاسته و دچار روزمرگی و تکرار می‌شود. روند فعلی نشان می‌دهد که جشنواره دچار افول است. به نظر می‌رسد یکی از راه‌های رهایی از رخوت این است که نقدهای موجود و پیشنهادها از طریق رسانه‌های جمعی در طول سال مطرح شود تا دست‌اندرکاران و برگزارکنندگان اگر گوش شنوایی داشته باشند، برای بهبود کیفیت این رخداد تلاش کنند.
 جای خالی منتقد و نقد در تئاتر همدان و جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان مشهود است. بیشتر خبرها و گزارش‌ها بازتاب سخنان مسئولان برگزاری جشنواره، مدیران استانی و برخی چهره‌های هنری که به عنوان داور یا میهمان در این جشنواره حضور داشتند، بود و نقدی از آثار در رسانه‌ها ارائه نشد. حتی نشستی برای نقد آثار برگزار نشد. گفته می‌شد حضور برخی آثار راه یافته از همدان به دلیل امتیاز میزبانی همدان بود و این آثار از کارهای دیگر استان‌ها ضعیف‌تر به نظر می‌رسید. شایسته بود برگزارکنندگان پاسخ این شبهات را می‌دادند. بی‌پاسخ ماندن نظر مخاطبان منطقی به نظر نمی‌رسد. دیگر این که با راه‌یابی آثار ضعیف نه فقط سطح کیفی جشنواره سقوط می‌کند، سطح سلیقه مخاطب را هم تنزل می‌دهد. انتظار می‌رود پس از 23 سال برگزاری یک جشنواره، میهمانان یک گروه تشریفات حرفه‌ای را ببینند. چنین چیزی در جشنواره امسال دیده نشد. همچنان گروه تشریفات به خبرنگاران و تماشاگران بی‌احترامی می‌کردند و به غیر از چند پیشکسوت تئاتر که مسئول سالن بودند، دیگران برخورد مناسبی با تماشاگران نداشتند.
 از نقدهای شفاهی به راه یافتگان جشنواره، دوری از تخصص در تئاتر ایرانی بود. از جمله این‌که به طور مثال تعداد محدودی نویسنده و کارگردان تئاتر با روان‌شناسی آشنا هستند. متولیان جشنواره، برگزاری کارگاه‌های آموزشی از جمله آموزش تئاتر خلاق را از امتیازهای جشنواره امسال برشمردند. در حاشیه جشنواره بیست وسوم بیشتر کارگاه‌های آموزشی تقریبا خالی بود و گاهی کمتر از 5 فراگیر در این کارگاه‌ها و کلاس‌های آموزشی شرکت می‌کردند در حالی که می‌توانستند این فرصت را در اختیار دانشجویان هنر در همدان یا حتی مهدکودک‌ها قرار دهند تا مربیان با این فعالیت‌ها آشنا شوند. جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان به 2 هفته پیش از برگزاری و زمان برگزاری آن محدود است. بقیۀ سال، دبیرخانه تعطیل است. این روند نمی‌تواند در تقویت تئاتر کودک و نوجوان کشور مفید
باشد. گفته می‌شود بیشترین رقم در این جشنواره برای اقامت و خوراک هزینه می‌شود. در شهری که قیمت اقامت در هتل و غذاخوری حدود 50 درصد از سایر استان‌های کشور گران‌تر است، این رقم نادرست به نظر نمی‌رسد. ضمن این‌که بیشتر میهمانان از غذاها و اقامت ناراضی بودند و این که میهمانان هرسال فقط در یک هتل اقامت کنند، رویۀ درستی نیست. در جشنوارۀ بیست و سوم تعداد غایبان تئاتر همدان بیشتر از حاضران بود و در طول برگزاری جشنواره کسی ندانست چه عاملی باعث رنجش این کارگردانان و بازیگران  شده بود که در این رویداد مهم هنری سال استان حضور نداشتند.
 از ضعف اطلاع‌رسانی، نداشتن لوگو و نادیده گرفتن ظرفیت‌های استانی مانند استفاده نکردن از سفال لالجین در جشنواره که بگذریم درون‌مایه بیشتر نمایش‌های این جشنواره به ویژه در بخش بین‌الملل صلح، محیط زیست و موسیقی بود. کاش این پیام‌ها به گوش متولیان فرهنگ در بخش دولتی استان و برگزارکنندگان جشنواره می‌رسید.
حسین زندی
روزنامه‌نگار
https://goo.gl/zYKBWN


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ،

یکشنبه 5 دی 1395

پیوند تئاتر همدان و خوزستان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،

پیوند تئاتر همدان و خوزستان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
پیوند تئاتر همدان و خوزستان
محمدعلی مهیمنی شاعر، نویسنده و پیشکسوت تئاتر همدان 20 آذرماه در سن 71 سالگی از دنیا رفت. مهیمنی دوره‌ای از زندگی خود را در شوشتر گذراند و نقش مهمی در رشد تئاتر این خطه داشت به همین دلیل می‌توان وی را پیونددهنده تئاتر همدان و شوشتر دانست....
1395/10/04
 محمدعلی مهیمنی شاعر، نویسنده و پیشکسوت تئاتر همدان 20 آذرماه در سن 71 سالگی از دنیا رفت. مهیمنی دوره‌ای از زندگی خود را در شوشتر گذراند و نقش مهمی در رشد تئاتر این خطه داشت به همین دلیل می‌توان وی را پیونددهنده تئاتر همدان و شوشتر دانست.مهیمنی اواخر دهه 70پیش از دچار شدن به بیماری 3کتاب منتشر کرد؛ مجموعه شعر «سفر سفر» که تعدادی از سروده‌های اجتماعی و عاشقانه او را در برمی‌گیرد، «نخبه‌شناسی در جامعه کشی» که به جامعه شناسی استبداد می‌پردازد و اوضاع اجتماعی ایران، تاریخ، جنبش‌ها و قیام‌ها را در دوره‌های مختلف بررسی می‌کند و کتاب «گ‍ف‍ت‌‌و گ‍وی‌ ف‍ره‍ن‍گ‌ و ت‍م‍دن‌ه‍ا» که مسائل صلح جهانی را تحلیل می‌کند.

از زبان همسر
مریم رازانی همسر زنده‌یاد مهیمنی می‌گوید: شاید هستی در آخرین دم‌های حیات دستی به شفقت پیش آورده بود تا آن کوه رنج را برای حرکت به سوی «آنجا که اینجا نیست» یاریگر بشود و کوه نه به پای خویش‌ که بردست یاریگرش برخاست، به راه افتاد، در راه جان داد، دردها از او گریخت و آرام شد.
رازانی می‌افزاید: پایانی نه آن چنان تلخ برای کوه مردی که عمری رنج هستی و آدمیان را به دوش کشیده بود و در بستر مرگ هم حتی برای آوارگان جهان می‌گریست. هیچ‌گاه به جرأت از ته دل نخندید، به جرأت دست به غذا نبرد و خود را به هیچ اندوخته‌ای نیالود. و پایان انسانی که تارو پودش از عشق بود، نفسش از درد و دغدغه‌اش «باور» جز این چه می‌توانست؟

گلایه یک فعال فرهنگی
یک فعال فرهنگی با اشاره به همزمانی درگذشت محمدعلی مهیمنی و برگزاری جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان در همدان می‌گوید: انتظار می‌رفت گوشه‌ای از این رویداد هنری به استاد محمدعلی مهیمنی اختصاص می‌یافت و یادی از او و تلاش‌هایش در عرصه تئاتر می‌شد. درست است که زنده‌یاد مهیمنی در حوزه کودکان کار نکرده است اما کودکان و نوجوانان زیادی را با تئاتر و بازیگری آشنا کرده است. تعداد زیادی از اهالی تئاتر همدان که امروز به عنوان نویسنده، بازیگر و کارگردان فعالیت می‌کنند شاگرد او بودند.
علی نائینی ادامه می‌دهد: در طول جشنواره بارها از برگزارکنندگان آن تقاضا کردیم برنامه کوچکی به این آموزگار هنرمند اختصاص دهند اما برای رفع تکلیف تنها دوبار اسم او را بردند. اگر امروز ما از تئاتر همدان نام می‌بریم یا در این شهر به تماشای نمایشی می‌نشینیم آن را مدیون بزرگانی چون سیف‌الله گلپریان، رضا همراه، حسن بیابانی، برادران بیابانی، ایراندخت میرهادی و محمدعلی مهیمنی هستیم. نباید دیگران فکر کنند ما مردم فراموشکاری هستیم پس بهتر است قدر بزرگان را بدانیم.

دلنوشته‌های زنده‌یاد
در یکی از آخرین نوشته‌های او در صفحه خصوصی‌اش آمده است: «بیماری، سخت، به جانم چنگ انداخته و رهایم نمی‌کند. هر بار روزهای بیشتری را در بیمارستان سپری می‌کنم. در برابر، با بار بیشتری بیرون می‌آیم. پرسش برانگیز است که من هرگاه به بیماری پیش پا افتاده‌ای دچار بودم، می‌بایست پزشکان خیلی پیش بدان پی‌برده بودند. درگذشت زنده‌یاد کیارستمی و آنچه در گوشه وکنار درباره‌ مرگ وی شنیده می‌شود ‌، انسان را به اندیشه می‌برد که آیا به‌راستی بهداشت و درمان ما نیز بیمار است؟ نکته‌ای شایان بررسی ژرف است و من چنان دردمند‌م که بیش از این توان نوشتن ندارم. تا چه پیش آید!...»

   زندگی نوشت
محمد علی مهیمنی سال 1324 در همدان به دنیا آمد و پس از پایان دوران تحصیل به استخدام آموزش و پرورش درآمد. او از اوخر دهه 40 خورشیدی تا اوایل دهه 60 در شوشتر و اهواز به شغل معلمی مشغول بود و شاگردان زیادی را پرورش داد. مهیمنی نقش مهمی در رشد تئاتر شوشتر داشت، بیشتر اهالی تئاتر شوشتر به طور مستقیم و غیرمستقیم خود را شاگرد او می‌دانند. به همین دلیل خوزستانی‌ها او را بنیانگذار تئاتر نوین شوشتر می‌دانند.
محمدعلی مهیمنی در شوشتر نمایش «سفر به کره مریخ» را در سال 1348و نمایش «رنگ سرخ اسکانس‌ها» را در سال 1349نوشت و کارگردانی کرد. او همچنین نمایش «عاقبت قلم‌فرسایی» نوشته زنده‌یاد غلامحسین ساعدی را در سال 1350 کارگردانی کرد.
مهیمنی اوایل دهه 60 به زادگاه خود همدان منتقل شد و واپسین سال‌های خدمت معلمی را در دبیرستان‌های همدان سپری کرد. تسلط او بر درس‌هایی که باید ارائه می‌کرد و قدرت بیان او در تدریس در کنار تحلیل مسائل گذشته و حال، او را محبوب شاگردان کرده بود. به همین دلیل مهیمنی را نماد روشنفکری دهه60در آموزش و پرورش همدان می‌دانند.او چه در زمان آموزگاری و چه پس از بازنشستگی هنر را رها نکرد و گروه‌ نمایشی او تولیدات زیادی را برجا گذاشت. پس از بازنشستگی چند نمایش و تله تئاتر از جمله تله فیلم «سربخش» را تولید کرد و در چند نمایش از کارگردانان همدانی بازی کرد. از جمله «تراژدی فرود» به کارگردانی حسین صفی. او همچنین در 2 فیلم سینمایی به نام‌های « آلبوم»( 1383) و« توکیو بدون توقف »(۱۳۸۱) بازی کرد. مهیمنی دستی نیز در موسیقی داشت و نوازنده تار بود اما  به دلیل سال‌ها بیماری ساز را کنار نهاده بود.
این هنرمند پس از یک دوره بیماری روز شنبه 20 آذرماه 1395 در همدان از دنیا رفت و در قطعه هنرمندان باغ بهشت این شهر به خاک سپرده شد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%BE%DB%8C%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%AA%D9%8A%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%AE%D9%88%D8%B2%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، محمد علی مهیمنی ،

دوشنبه 29 آذر 1395

آموزش زیست محیطی به کودکان با نمایش

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،

آموزش زیست محیطی به کودکان با نمایش

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
آموزش زیست محیطی به کودکان با نمایش
فاطمه ابرار پایدار هنرمند همدانی با نمایش «هیزم شکن» در بیست وسومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان حضور داشت.با او درباره این نمایش و وضع تئاتر کودک در همدان گفت وگو کرده ایم....
1395/09/29
فاطمه ابرار پایدار هنرمند همدانی با نمایش «هیزم شکن» در بیست وسومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان حضور داشت.با او درباره این نمایش و وضع تئاتر کودک در همدان گفت وگو کرده ایم.

شرایط رو به پیشرفت
ابرارپایدار می‌گوید: زمانی که وارد حوزه تئاتر شدم، نوجوان بودم و عنصر کارگروهی، مشارکت و همکاری جمعی مرا جذب این هنر کرد. همچنان گرایش عجیبی به هنر تئاتر دارم و در حال حاضر، قدرت خارق‌العاده و زیبای نهفته در زبان تئاتر برای بیان دیدگاه‌هایم بسیار جذابیت دارد.این هنرمند تئاتر با اشاره به وضع هنر نمایش در استان می‌افزاید: به نظر من شرایط هنر نمایش در استان رو به بهبود و پیشرفت است. البته اگر همدلی بین هنرمندان بیشتر باشد این پیشرفت بهتر احساس خواهد شد و نگاه تخصصی به تئاتر کودک و ارائه تجربه‌های جدید در کشور گسترش و ارتقا می‌یابد.

تامین نیاز
ابرار پایدار درباره تئاتر کودک و نوجوان می‌گوید: برای بهبود وضع اجراها باید تحولی ایجاد شود به طور مثال زمان اجراها کوتاه ‌شود تا با حوصله این گروه سنی باشد. عنصر فانتزی بسیار قوی و مهم است و باید پررنگ شود و نیز استفاده از رنگ‌های شاد و خالص و موسیقی از دیگر ویژگی‌های این گروه سنی است اما کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد.او به تاثیر استفاده از روان‌شناسی در تئاتر کودک و نوجوان تأکید دارد و اضافه می‌کند: تا از نیازهای روحی و جسمی کودک آگاه نباشیم نمی‌توانیم اثر مناسب کودک تهیه کنیم. ممکن است نمایش‌های خوبی تولید شود اما مناسب سنی این گروه  سنی نباشد و نتواند نیازهای آنها را عنوان کند. همین طور باید بدانیم نیازهای کودکان در هر طبقه اجتماعی چیست و جامعه‌های مختلف نیازهای متفاوت دارند.

حضور در جشنواره
ابرار پایدار با نمایش «هیزم شکن» در بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان حضور داشت که کار مشترکی بود از او و خواهرش ندا ابرارپایدار.
وی با اشاره به داستان نمایش می‌گوید: این نمایش قصه 2 مرد هیزم‌شکن است، یکی راستگو و دیگری دروغگو. طی اتفاقاتی هر دو از سوی فرشته‌ای مورد آزمون قرار می‌گیرند و در نهایت مرد راستگو به خاطر مهربانی‌اش صاحب ثروت می‌شود و مرد بدجنس تمام دارایی خود را به خاطر دروغگویی از دست می‌دهد.این هنرمند می‌افزاید: نمایش ما برای مقطع سنی 3تا 6 سال است. این نمایش پیش از جشنواره اجرای عمومی نداشت اما در کلاس‌های آموزشی نمایش خلاق، بارها قصه آن را با کودکان کار کردیم و بازخورد خوبی گرفتیم. نویسنده کار خودم بودم اما در حین تمرین تعدادی از صحنه‌ها و دیالوگ‌ها تغییر کرد. البته ایده اصلی قصه ثابت مانده است.وی درباره توجه به محیط زیست در این نمایش می‌گوید: بی‌توجهی عمیق به مسائل زیست محیطی و بی‌دفاع بودنش در برابر ظلمی که به آن می‌شود و نیز فاجعه‌ای که به خاطر نابودی کره زمین در انتظار آیندگان است موجب شد گوشه چشمی هرچند اندک در این نمایش به این موضوع داشته باشیم تا ذهن کودکان را نسبت به این موضوع حساس و آگاه کنیم.

 جشنواره رقابتی
این کارگردان همدانی با اشاره به بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان می‌گوید: دوست داشتم بخش خردسالان مانند گذشته به‌ صورت مسابقه‌ای برگزار نمی‌شد تا هدف هنرمندان به طور اخص ارائه و دریافت تجربه باشد.وی اضافه می‌کند : در این صورت نه گروهی برتر بود و گروهی پایین‌تر، نه کسی از گرفتن جایزه شادتر بود و نه کسی از نگرفتن آن ناراحت و همه در یک سطح بودند و از یک میزان شادی برای حضور در جشنواره بهرمند می‌شدند نه این‌که رقابت برای گرفتن جایزه برتر با یکدیگر رقابت کنند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، تئاتر همدان ،

معرفی برگزیدگان بیست‌و سومین جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری
 معرفی برگزیدگان  بیست‌و سومین جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان
با پایان بیست و سومین دوره جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان در همدان برگزیدگان بخش‌های مختلف معرفی شدند...
1395/09/29
با پایان بیست و سومین دوره  جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان در همدان برگزیدگان  بخش‌های مختلف معرفی  شدند.

 تئاتر خردسال
هیأت داوران بخش تئاتر خردسال متشکل از رضا فیاضی، مجید قناد و افسانه زمانی بودند.
در بخش  بازیگری زن هیأت داوران به خاطر برقراری ارتباط مناسب نمایشی با مخاطب خردسال با اهدای لوح تقدیر از «کبری مالمیر» بازیگر نمایش «آرزوی کلاف‌های رنگی» تقدیر به عمل آورد. دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی نیز به «شیرین کاشفی» بازیگر نمایش «کاغذ پاره‌ها» رسید.
در بخش بازیگری مردنیز هیأت داوران با اهدای لوح تقدیر از «مسعود طاهری عضد» برای بازی در نمایش «دفتر من، خیال من، خوشا به روز و حال من» تقدیر به عمل آورد. دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی نیز به «آرین ناصری‌مهر» بازیگر نمایش «آرزوی کلاف‌های رنگی» اهدا شد.
در بخش نمایشنامه‌نویسی هیأت داوران با اهدای لوح تقدیر از «زهرا مریدی» برای نگارش نمایشنامه «کاغذ پاره‌ها» تقدیر به عمل آورد و دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «فرهاد اسماعیلی» برای نگارش نمایشنامه «آرزوی کلاف‌های رنگی» رسید.
در بخش کارگردانی دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «رامین کُهن» برای کارگردانی نمایش «یک روز و دو فصل» رسید و جایزه ویژه به «کیان جعفری لفوت» بازیگر خردسال نمایش «بوق بوق» اهدا شد. تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به خاطر کارکرد صحیح موسیقی برای ارتباط با مخاطب خردسال به «امین پروین» آهنگساز نمایش «یک روز و دو فصل» رسید. در بخش نمایش برگزیده نیز دیپلم افتخار به نمایش «یک روز و دو فصل» به کارگردانی «رامین کهن» تقدیم شد.

 تئاتر کودک
هیأت داوران این مسابقه متشکل از بهرام شاه‌محمدلو، سالواتوره تراماچره و هنگامه مفید بودند.
در بخش موسیقی هیأت داوران با اهدای لوح تقدیر و جایزه نقدی از «محمد نصرتی» برای موسیقی نمایش «رنگ رنگ نقاشی» تقدیر به عمل آورد. دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی نیز به «فرید نوایی» برای موسیقی نمایش «کلوچه‌های خدا» تقدیم شد.
در بخش طراحی صحنه هیأت داوران با اهدای لوح تقدیر و جایزه نقدی از «سینا ییلاق بیگی»  برای طراحی صحنه نمایش «لاکی عجق وجق» تقدیر به عمل آورد و دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «مهدی شریفی» برای طراحی صحنه نمایش «مورچه‌ای به نام موری» تعلق گرفت.
در بخش طراحی لباس هیأت داوران با اهدای لوح تقدیر و جایزه نقدی از «آزاده محمدی شیرازی» برای طراحی لباس نمایش «لاکی عجق وجق» تقدیر کردند و دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «زینب رشتی» برای طراحی لباس نمایش «مورچه‌ای به نام موری» رسید.در بخش  بازیگری زن هیأت داوران با اهدای لوح تقدیر و جایزه نقدی مشترکاً از «ندا شامی‌نوری» بازیگر نمایش «عمو نوروز و ننه سرما» و «مریم الهامیان» بازیگر نمایش «رنگ رنگ نقاشی» تقدیر به عمل آوردند. دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی نیز به «سحر زینلی» بازیگر نمایش «کلوچه‌های خدا» اهدا شد. در بخش بازیگری مرد هیأت داوران با اهدای لوح تقدیر و جایزه نقدی از «محسن شهرکی» و «محمد اسلامی» بازیگران نمایش «مورچه‌ای به نام موری» تقدیر کردند و دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «سعید حاجی حیدری» بازیگر نمایش «کلوچه‌های خدا» تقدیم شد.
در بخش نمایشنامه‌نویسی هیأت داوران با اهدای لوح تقدیر و جایزه نقدی از «جواد انصافی»  برای نگارش نمایشنامه «قصه عمو نوروز و ننه سرما» تقدیر کردند و دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «سیدآرش شریف‌زاده» برای نگارش نمایشنامه «کلوچه‌های خدا» اهدا شد. در بخش کارگردانی هیأت داوران با اهدای لوح تقدیر و جایزه نقدی از «جواد انصافی»  برای کارگردانی نمایش «قصه عمو نوروز و ننه سرما» تقدیر کرد و دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «سیدآرش شریف‌زاده» برای کارگردانی نمایش «کلوچه‌های خدا» تقدیم شد.
در بخش جایزه ویژه دیپلم افتخار و جایزه نقدی به نمایش «مورچه‌ای به نام موری» به کارگردانی «محمد جهان‌پا» و نمایش «کلوچه‌های خدا» به کارگردانی «سیدآرش شریف‌زاده» تعلق گرفت.

برگزیدگان آرای مردمی جشنواره
برگزیدگان هر یک از بخش‌های جشنواره به انتخاب مردم معرفی شدند. به این ترتیب در بخش بین‌الملل نمایش« اورکت» از کره جنوبی، در بخش نوجوان نمایش «کدو زری » و در بخش کودک نمایش« رنگ رنگ نقاشی» بیشترین آرای مردمی را از آن خود کردند. گفتنی است در شب پایانی بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان برنامه دورهمی با حضور هنرمندان، پیشکسوتان و جمعی از اهالی هنر در سالن سینما کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان همدان برگزار شد.
در این مراسم تقدیر از رضا فیاضی از پیشکسوتان تئاتر و سینما و جشن تولد دو هنرمند عرصه تئاتر کشورمان اصغر همت و بهرام شاه محمدلو و بزرگداشت احمد بیگلریان از هنرمندان تئاتر همدانی برگزار شد.

برگزیدگان بخش مسابقه تئاتر خیابانی
هیأت داوران این مسابقه متشکل از منوچهر اکبرلو، احمد بیگلریان و کریم اکبری مبارکه بودند.
در بخش طراحی فضا و لباس دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «هانیه زحمت کش» و «الهه میرزایی» طراح و سازندگان دکور و عروسک نمایش «نگاه خط خطی» رسید. در بخش طرح و ایده
لوح تقدیر و جایزه نقدی این بخش به «مهدی حبیبی» برای طرح و ایده نمایش «سورپرایز» اهدا شد و در بخش برگزیده دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «بهداد بلیغ فر» برای طرح و ایده نمایش «این همه من» رسید.
هیأت داوران در بخش بازیگری با اهداء لوح تقدیر و جایزه نقدی از «یاسمن رادمنش» بازیگر نمایش «این همه من» تقدیر کردند. در بخش بازیگری زن با اهدای لوح تقدیر و جایزه نقدی به «محدثه فرهادی» برای بازی در نمایش «سورپرایز» از وی تقدیر شد.   
و در بخش برگزیده دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «آنالی شکوری» برای بازی در نمایش «این همه من» رسید.
در بخش بازیگری مرد نیز لوح تقدیر و جایزه نقدی این بخش به «مهدی حبیبی» بازیگر نمایش «سورپرایز» رسید و دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «میثم سرآبادانی» برای بازی در نمایش «جادوگر شهر زباله‌ها» اهدا شد.
دربخش کارگردانی لوح تقدیر و جایزه نقدی به «مهدی حبیبی» برای کارگردانی نمایش «سورپرایز» اهدا شد و دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «بهداد بلیغ فر» برای کارگردانی نمایش «این همه من» رسید.

بخش مسابقه نمایشنامه‌نویسی  
هیأت داوران بخش مسابقه نمایشنامه‌نویسی (آثار چاپ شده)متشکل از منصور خلج، احمد بیگلریان و جواد عاطفه پس از ارزیابی آثار حاضر در
دیپلم افتخار و جایزه نقدی را به «داود کیانیان» برای نگارش نمایشنامه «آوای پریان» از انتشارات سروش اهدا کردند.هیأت داوران مسابقه نمایشنامه‌نویسی (تولیدات تازه)متشکل از احمد بیگلریان، حسن دولت آبادی و سیدحسین فدایی‌حسین بودند.
رتبه سوم، لوح تقدیر و جایزه نقدی به «مریم رهاسرشت» برای نگارش نمایشنامه «نان و حلوا» اهدا شد ورتبه دوم، لوح تقدیر و جایزه نقدی به «محمدباقر نباتی‌مقدم» برای نگارش نمایشنامه «افسانه ساوالان» رسید. رتبه اول، تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی را نیز «کیومرث قنبری آذر» و «سپیده دبیری» برای نگارش نمایشنامه «شیر کتابخانه» از آن خود کرد.
هیأت داوران مسابقه نمایشنامه‌خوانی (استقبال صدسالگی تئاتر کودک)متشکل از احترام برومند و حمیدرضا نعیمی و محمد عاقبتی بودند.دیپلم افتخار این بخش به «احسان مجیدی» کارگردان نمایشنامه‌خوانی «مجادله دو پری» رسید و لوح تقدیر این بخش به  «فرزاد لباسی» کارگردان نمایشنامه‌خوانی «شنگول و منگول» اهدا شد.

 برگزیدگان بخش مسابقه  تئاتر نوجوان
هیأت داوران این مسابقه متشکل از آقایان اردشیر صالحپور، نیکلاس مالمکارونا و لیلی رشیدی بود.
در بخش موسیقی هیأت داوران با اهداء لوح تقدیر و جایزه نقدی از «رامین کُهن»  برای موسیقی نمایش «گیسوانی برای پرواز» تقدیر به عمل آورد. دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «علی بی نیاز» و «سیاوش عظیمی» برای موسیقی نمایش «کدوزری» تعلق گرفت.
در بخش طراحی صحنه هیأت داوران با اهدای لوح تقدیر و جایزه نقدی از «علی اعلمی»  برای طراحی صحنه نمایش «کدوزری» تقدیر به عمل آورد. دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «رضا حسن زاده» برای طراحی صحنه نمایش «حقایق شیفت شب، وقایع شیفت روز» اهدا شد.
در بخش بازیگری زن هیأت داوران با اهداء لوح تقدیر و جایزه نقدی از «فروزان بهرامپور» بازیگر نمایش «کدوزری» تقدیر به عمل آورد. دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «آنالی شکوری» بازیگر نمایش «یک سیب برای دو نفر» رسید.
در بازیگری مرد هیأت داوران با اهداء لوح تقدیر و جایزه نقدی از گروه بازیگران نمایش «کابوس همراه» امیرحسین عسکری، رسول ملایی، محمدمهدی آقابابایی، محمدامین رفاهت، رضا خاشعی، علیرضا آقایی، اسماعیل صادقی و محمدحسن حسن زاده تقدیر به عمل آورد. دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به گروه بازیگران نمایش «پس لرزه» محمد رشنو، علی برنگی، نیما نوروزی و علیرضا چگینی تعلق گرفت. در بخش نمایشنامه نویسی هیأت داوران با اهدای لوح تقدیر و جایزه نقدی از «رضا صابری» برای نگارش نمایشنامه «حقاییق شیفت شب، وقایع شیفت روز» تقدیر به عمل آورد. دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «سینا شفیعی» برای نگارش نمایشنامه «پس لرزه» اهدا شد.
در بخش کارگردانی هیأت داوران با اهدای لوح تقدیر و جایزه نقدی از «حمیدرضا ملاحسینی» کارگردان نمایش «یک سیب برای دو نفر» تقدیر به عمل آورد. دیپلم افتخار، تندیس جشنواره و جایزه نقدی به «رضا حسینی» کارگردان نمایش «حقایق شیفت شب، وقایع شیفت روز» تقدیم شد.
در بخش جایزه ویژه تندیس جشنواره، دیپلم افتخار و جایزه نقدی به «محمد اسماعیل زاده» کارگردان نمایش «پس لرزه» تعلق گرفت.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%DB%8C%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A8%DB%8C%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%D9%88-%D8%B3%D9%88%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AA%D9%8A%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D9%88


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدن ، بیست‌و سومین جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان ،

دوشنبه 29 آذر 1395

کودک، نمایش فانتزی و دنیای واقعی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،

کودک، نمایش فانتزی و دنیای واقعی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
کودک، نمایش فانتزی و دنیای واقعی
بهداد بلیغ‌فر متولد 1371 در همدان و دانشجوی رشته بازیگری و کارگردانی تئاتر دانشگاه پردیس هنرهای زیبا تهران است.نمایش «این همه من» آخرین کار بهداد بلیغ‌فر است که به بخش مسابقه تئاتر خیابانی بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان راه یافته است. به همین بهانه با وی گفت‌وگو کرده ایم....
1395/09/24
بهداد بلیغ‌فر متولد 1371 در همدان و دانشجوی رشته بازیگری و کارگردانی تئاتر دانشگاه پردیس هنرهای زیبا تهران است.نمایش «این همه من» آخرین کار بهداد بلیغ‌فر است که به بخش مسابقه تئاتر خیابانی بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان راه یافته است. به همین بهانه با وی گفت‌وگو کرده ایم.
  • چه اتفاقی شما را به سمت نمایش کشاند؟
معلم علوم تجربی من به رسم نمایشک ها و بازی های نمایشی مرسوم روی مان را سیاه کرد و عمرمان را سفید. نفسش گرم که دلمان را گرم کرد. 8 سال گذشت و من از هر دری از این خانه راهی برای به جریان انداختن اندیشه کودک و نوجوان استفاده کردم. مفید بودنش با آن هایی که هم سعی و هم قدم در این مسیر بودند و کم ایستادند و بیش حرکت کردند.
  • در بین کارهایی که بازی کرده اید کدام کار همچنان در ذهنتان مانده است؟
نمایش ستاره های جیبی به کارگردانی نیما بیگلریان که در بهترین زاویه قلبم جای دارد من را به اینگونه از تئاتر زلف به چنگ کرد؛ نمایشی پر از ایده، نو و ناب. اما نمایش «پادشاه خوابش می آید» محمدمهدی کلهری موج جریان جدیت در این نوع نمایشی را در من و هم نسلانم به راه انداخت؛ نمایشی پر از دانایی، روشنگری و خلاق. برای بازی در این نمایش موفق شدم تندیس جشنواره و دیپلم افتخار بهترین بازیگری مرد جشنواره را کسب کنم. « دوست من گولاخوف» کار مزدک مهیمنی در واقع نقدی بود به همه ساختارهای کاغذی و باورهای غلط. دریافتم پا درعرصه‌ای جدی نهاده ام که از حساسیت بخصوصی برخوردار است؛ آن هم بنا به مواجهه خود با مخاطبش و مسجل شد که این صحنه جای بزرگان است. این تجربه بعدها در نمایش های 3به علاوه یک محمدمهدی کلهری و چرکولک مزدک مهیمنی تکرار شد.
  • چه زمانی به سراغ کارگردانی رفتید؟
نمایش« تو بگو تو چی» را برای بخش خیابانی در جشنواره پیشین نوشتم و اجرا کردم. درامی خوش ساخت و ساده اما مدعی و با نگاهی نقادانه. این نمایش در 5 بخش کاندیدا و در 3 بخش جایزه های طراحی صحنه، نویسندگی و کارگردانی را از آن خود کرد. سپس قسمتی از دغدغه ام را که جایی قایم کرده بودم در فرصتی محترم و مغتنم روی کاغذ آورده و رنگ کردم. ماحصل آن شد رنگ و رنگ و رنگ برای گروه سنی الف یا خردسال. این نمایش در بیست و دومین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان «بورسا» در کشور ترکیه برگزیده شد و 6 اجرا داشت.
  • از حضورتان در بیست و سومین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان بگویید. با چه کاری در آن شرکت کرده اید؟
نمایش خیابانی «این همه من» همه آموخته‌های من در این سال ها است. نمایشی پر زحمت به لحاظ اجرایی و به زعم خودم جذاب، نو و پر ایده برای مخاطبینش. تلاش یک سال من و همکارانم از شکل‌گیری ایده، تحقیق و پژوهش تا طراحی حرکت و الی آخر. نمایش این همه من برگزیده در بخش مسابقه تئاتر خیابانی ببیست‌و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان است.
  • پیام این نمایش چیست؟
این نمایش با رویکردی روان‌شناسانه فارغ از مختصات جغرافیایی و با زبان مشترک و جهان شمول در فضایی استعاری به مساله‌ای جدی در زندگی کودکان امروز می‌پردازد.
  • برای کودک امروز چه پیامی ضروری‌تر است؟
بیراه نرفته ایم اگر در این عصر نو با نسل جدیدی که در اقیانوس اطلاعات و دنیای مجیک غرق است، تئاتر نو و با جسارت تولید کنیم که در آن اندیشه جاری است، پر است از سوال و نشانه و برگرفته شده از زندگی واقعی کودکان در عصر حاضر. هنرمندان تئاتر کودک بایستی به این نکته توجه داشته باشند که بعد از آموختن قادر باشند از خود سوال کنند. چه و چگونه گفتن است که جریان تعقل را در ذهن هنرمند و مخاطب راه می اندازد.
  • جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان برای بهتر شدن چه چیزی کم دارد؟
همواره در تمامی این 7 دوره‌ای که به نحوی در جشنواره حضور داشتم علاقه مند بودم بخشی به بخش‌های جشنواره اضافه شود که درباره کودکان باشد. اگر گونه تئاتر کودک را به 2 دسته تقسیم کنیم قسمتی از آن را نمایش‌هایی تشکیل می دهند که برای کودکان است، کاری که تئاتر امروز دارد انجام می دهد و قسمت دیگر درباره کودکان که البته جای خالی آن به شدت احساس می شود.
  • گذشته از جشنواره، نیاز تئاتر امروز برای پوست اندازی چیست؟
زندگی اجتماعی کودک، خانواده کودک و مواجهه کودک با جامعه. به نظر من وقت آن رسیده که چندی دست از سر زندگی آلیس در سرزمین عجایبی که ساخته‌ایم برداریم.
کودک به خندیدن احتیاج دارد اما آیا غم از کودک امروز جداست؟ کودکان همگی قهرمان هستند اما آیا ترس جزو محسوسات کودکان محسوب نمی شود؟ دروغ نازیبایی است اگر بگوییم که هیچ یک از این ها دغدغه نیست و از جهان کودک فاصله دارد. این شکاف را ما ایجاد کرده ایم، ما به معنای یک مجموعه و بد نیست که یک بار کودک را با جهان واقعی روبه‌رو کنیم تا فانتزی نهفته در واقعیت خودش کشف شود نه این که ما فانتزی را به آن وصله کنیم.
  • بنابراین به تعبیر شما کودک امروز با نمایش‌های ایرانی همذات پنداری نمی کند؟
فراموش نکنیم کودک امروز قادر است به قدر 2 هزار پا دومینو بچیند و توانایی این را دارد که چشم بسته روبیک را مرتب کند. او انتظار دارد به جای تایید بله و خیر گرفتن سطحی و کهنه در حین اجرا که مرسوم شده است اجازه پیدا کند در دنیای فانتزی نمایش مشارکت کند در درام جای خود را پیدا کرده و خودش را ببیند.
امید که جشنواره کودک فرصتی باشد برای انجام این اقدام‌های مهم و نیاید روزی که به جای وصف گفتن از این نوع، به دنبال مثنوی در مدح باشیم.


برچسب ها: همشهری همدان ،

سه شنبه 23 آذر 1395

فلسفه به زبان کودکان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

فلسفه به زبان کودکان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
فلسفه به زبان کودکان
شراره طیار مدرک کارشناسی ارشد نمایش عروسکی را از دانشگاه تهران گرفته و 14 سال است در این زمینه فعالیت می‌کند. او در بیست و سومین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان با نمایش «تو شجاع هستی؟» حضور دارد. طیار در گفت‌وگو با همشهری از فعالیت‌هایش می‌گوید...
1395/09/23
شراره طیار مدرک کارشناسی ارشد نمایش عروسکی را از دانشگاه تهران گرفته و 14 سال است در این زمینه فعالیت می‌کند. او در بیست و سومین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان با نمایش «تو شجاع هستی؟»  حضور دارد. طیار در گفت‌وگو با همشهری از فعالیت‌هایش می‌گوید.
  • چگونه به حوزه تئاتر وارد شدید؟
سال 1381 وارد دانشکده هنرهای زیبا شدم و شاگرد زنده‌یاد جواد ذوالفقاری بودم. کم‌کم دستیار ایشان شدم و در اولین تجاربم در نمایش‌های او به بازیگری و عروسک‌گردانی پرداختم. با کارگردانانی چون حسن دادشکر، عادل بزدوده، شیوا مسعودی، فریبا رئیسی و مریم کاظمی همکاری داشته‌ام.
من معلم کودکان هستم و نمایش خلاق و فلسفه به آن‌ها تدریس می‌کنم. کم‌کم به فکر افتادم نمایشی با بچه‌ها و برای بچه‌ها تولید کنم. قبل‌ترها هم کارگردانی می‌کردم اما سال 1392 به صورت تخصصی وارد این حوزه شدم و نمایش «فراخوان» نوشته مهدی فرشیدی‌سپهر را در جشنواره شهر به اجرا رساندم. بعد این نمایش در بخش تئاترهای دانش‌آموزی در تالار هنر به روی صحنه رفت.
  • در عرصه نمایش به ویژه تئاتر کودکان چه عنصری بیش از همه شما را جذب می‌کند؟
در نمایش قدرت انتقال تفکر وجود دارد. تئاتر چون آینه‌ای است که مقابل مخاطب‌ خود قرار می‌گیرد و او را به خودش نشان می‌دهد. تماشاگری و تفکر ما از دوران کودکی آغاز می‌شود، پس چه چیز بهتر از تئاتر برای کودکان وجود دارد؟
  • نمایش «تو شجاع هستی؟» چه پیامی را می‌خواهد به مخاطب بدهد؟
نمایش «تو شجاع هستی؟» اقتباسی از قصه «آزمون شجاعت» نوشته لورنس پاولی است. در واقع این قصه مخاطب را به این فکر می‌اندازد که دعوت دیگران به چالش را چگونه پاسخ بدهیم. این موضوع یکی از مباحث ما در کلاس‌های فلسفه برای کودک است. در این نمایش لحظاتی هست که تسهیلگر فلسفی در حین روایت خود از کودکان سوال می‌پرسد و آنها را به تفکر وا می‌دارد.
درست زمانی که موش و قورباغه و حلزون در گفت‌وگویی پیرامون شجاعت کار خاصی برای اثبات شجاعت‌شان انجام می‌دهند، گنجشک نمایش تصمیم می‌گیرد برای اثبات شجاعتش هیچ کاری نکند، سکوت طولانی میان آن‌ها به وجود می‌آید و همه به فکر فرو می‌روند، بعد موش، قورباغه و حلزون می‌خندند، گویی متوجه چیز تازه‌ای شده‌اند.
  • این کار برای کودکان تهیه شده یا با بزرگسالان هم می‌تواند ارتباط برقرار کند؟
این نمایش به شیوه‌ای برای مقطع سنی خردسال تولید شده، اما داستان مفهومی برای تفکر تمام انسان‌هاست.
  • کودکان چگونه می‌توانند فلسفی بیندیشند و با فلسفه ارتباط برقرار کنند؟
این نمایش کلاس درس فلسفه برای کودکان است و به واسطه قراردادنشان در موقعیت تماشاگر به گفت‌وگوی فلسفی درباره مفهوم چگونگی شرکت در یک چالش می‌پردازد. کودکان فیلسوفان ذاتی‌اند و ما در این نمایش فرصت چرا پرسی را برایشان فراهم کرده‌ایم. ما تسهیلگران فلسفه برای کودکیم و به گفت‌وگو با فیلسوفان کوچک ادامه می‌دهیم و کلاس فلسفه این بار روی صحنه تئاتر برگزار خواهد شد.
  • در اجراهای پیشین چه بازخوردی از کودکان گرفته‌اید؟
این نمایش در مراحل تولید بارها در کلاس فلسفه برای کودک به اجرا رسیده تا در موقعیت‌های گوناگون خود را محک بزنیم. برای ما شنیدن نظرات کودکان اهمیت دارد پس هر کجا که شده بساط کوچک نمایش‌مان را با مفهومی عمیق و فراگیر پهن کرده‌ایم اما هنوز اجرای عمومی به معنای متعارف نداشته‌ایم.
  • وضعیت تئاتر کودک و نوجوان نسبت به گذشته چگونه است؟
وضعیت تئاتر در حوزه کودک و نوجوان رو به افول است. کافی است نگاهی به آثار عباس کیارستمی، صمد بهرنگی، جبار باغچه‌بان و بیژن مفید داشته باشیم تا دریابیم چقدر از ارائه محتوای آموزشی به کوکانمان دور شده‌ایم. هر روز بیشتر از پیش کودکان را مشغول دست زدن و هورا کشیدن می‌کنیم، تا می‌توانیم هجویات را با بدترین کیفیت تولید در معرض دیدشان قرار می‌دهیم. بازیگران با لحن‌های تکراری و صداهای ساختگی و لباس‌های براق بی‌کیفیت به روی صحنه می‌روند و خوراکی مسموم به خورد ذهن و روان کودکان می‌دهند.
  • تاثیر برگزاری جشنواره‌ها از جمله جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان را در به وجود آمدن شرایط فعلی چگونه ارزیابی می‌کنید؟
جشنواره هم متاسفانه در بخش کودک و نوجوان تبدیل به رپرتوار همین کارهای اجرا شده در سالن‌های تئاتر شده است. گرچه در بخش خردسال هنوز امکان تولید کار مختص جشنواره هست که البته باید دید امسال با رقابتی شدن این بخش چه اتفاقی در انتظارمان خواهد بود. جشنواره‌ای در جهت بهبود شرایط تئاتر گام بر می‌دارد که خود در بهبود کیفیت تئاترهای شرکت‌کننده پیشرو باشد.
  • پیش از این در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان حضور داشته‌اید؟
بله تجربه شرکت داشته‌ام و این بار پنجم است که در جشنواره حضور دارم. گرچه 3 دوره گذشته را با تمرکز در بخش خردسال شرکت کرده‌ام زیرا فکر می‌کنم هنوز فرصت نمایش دادن تولیدات نو و در خور در این بخش وجود دارد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر ، بیست و سومین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان ، شراره طیار ،

دوشنبه 22 آذر 1395

«یک روز و 2 فصل» در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

«یک روز و 2 فصل» در همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
«یک روز و 2 فصل» در همدان
رامین كهن کارگردانی است که با نمایش «یک روز و 2 فصل» در بیست و سومین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان شرکت کرده است. او متولد ١٣٦٦ در تهران است و كارشناسی نمایش عروسكی را از دانشكده سینما تئاتر دانشگاه هنر و كارشناسی ارشد نمایش عروسكی را از پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران اخذ کرده است...
1395/09/22
رامین كهن کارگردانی است که با نمایش «یک روز و 2 فصل» در بیست و سومین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان شرکت کرده است. او متولد ١٣٦٦ در تهران است و كارشناسی نمایش عروسكی را از دانشكده سینما تئاتر دانشگاه هنر و كارشناسی ارشد نمایش عروسكی را از پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران اخذ کرده است.

آغاز
رامین کهن در مورد چگونگی ورودش به عرصه تئاتر می‌گوید:  از كودكی در مدرسه در گروه‌های تئاتر و سرود فعالیت می‌كردم. در دوره متوسطه وارد هنرستان و رشته سینما شدم و از آن‌جا به صورت جدی هنر را دنبال كردم تا دانشگاه كه تحصیلات آكادمیك رشته تئاتر را ادامه دادم.
وی با اشاره به حضورش در نخستین کارهای نمایشی اظهار می‌کند : از سال 1383 در نمایش‌هایی که در فرهنگسراهای بهمن و شفق اجرا می‌شد به عنوان بازیگر همکاری می‌کردم.
كارگردانی تئاتر را سال ١٣٨٤ با نمایش«آرزوی مترسك» در تالار هنر تهران آغاز كردم و از آن زمان به بعد همچنان به‌صورت جدی در تئاتر كودك مشغول كارگردانی هستم، البته آهنگسازی و بازیگری را نیز در كنار این كار انجام می‌دهم.
 یكی از كارهای همین جشنواره به نام «گیسوانی برای پرواز» هم به آهنگسازی من اجرا می‌شود. گیسوانی برای پرواز به کارگردانی روشنک کریمی در بخش نوجوان بیست و سومین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان حضور دارد.

آموزش
این کارگردان به نقش آموزش در حرفه‌ای شدن تئاتر اشاره کرده و ادامه می‌دهد: من بر این باور هستم که بخش عمده‌ای از حرفه‌ای شدن در تئاتر به آموزش بستگی دارد و آموختن و بهره‌گیری از تجربه دیگران هنرمند را از تکرار رها می‌‌کند به همین دلیل از روز اول این نکته را سرلوحه کار قرار داده‌ام و هنوز هم به دنبال یادگیری هستم.
کهن در مورد حضور خود در جشنواره‌ها می‌گوید: پیش از این نیز در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان شركت كردم.
چند دوره در جشنواره بین‌المللی عروسكی دانشجویان جوایز كارگردانی و طراحی صحنه دریافت کردم و برنده جایزه نمایشنامه‌نویسی در جشنواره ایثار شدم. همچنین برنده جایزه كارگردانی، موسیقی و طراحی صحنه برای نمایش تیستوی سبز انگشتی در جشن منتقدان خانه تئاتر بودم. جایزه بهترین آهنگسازی در جشنواره تئاتر شهر و جایزه و تقدیر جشنواره آرلكین روسیه را نیز در کارنامه‌ام دارم.
وی به تاثیر جشنواره‌ها در بهبود وضع تئاتر کشور تأکید می‌کند و ادامه می‌دهد: به‌ نظر من یک جشنواره وقتی می‌تواند شرایط را بهبود ببخشد كه محافظه‌كاری مدیریتی كنار گذاشته شود و به جای رقابت‌های سطحی گروه‌های نمایشی برای جایزه گرفتن، تلاش برای نگاه كردن مسئولانه و جدی‌تر در این حوزه ایجاد شود. در این صورت جشنواره موثرتر عمل خواهد کرد.

 داستان فصول سرد و گرم
این هنرمند می‌گوید: «یک روز و 2 فصل» داستان فصول سرد و گرم با روایتی موزیكال و عروسكی برای گروه سنی خردسال است كه با توجه به ظرفیت‌های داستانی فرهنگ خودمان  بر قصه ننه سرما و عمونوروز منطبق شده است. این نمایش ابتدا برای اجرا در مدرسه فرانسوی‌ها و سفارت فرانسه آماده و سپس به جشنواره نمایش عروسكی هارمونی تایلند دعوت شد و در حال حاضر هم كه در جشنواره همدان در بخش خردسال اجرا می‌شود.
وی ادامه می‌دهد: نمایشنامه با روایتی جدید از قصه ننه سرما و عمو نوروز نوشته شد و بیشترین كار در نوشتن متن روی استخراج عناصر فانتزی این قصه بود. دیالوگ هایی كه روایت كودكانه‌ای دارد بین 2 بازیگر ردوبدل می‌شود و ایجاد كشمكش می‌كند تا داستان پیش برود.

 مطالعه
کهن از پایین بودن سرانه مطالعه در بین هنرمندان انتقاد کرده و می‌گوید: حمایت از تولید تئاتر فاخر برای كودكان هنوز ضعیف است. متاسفانه من و همكارانم، خیلی مطالعه نمی‌كنیم و بهتر است به‌ جای تولید نمایش‌های پی‌درپی بیشتر تامل كنیم و مطالعه جدی داشته باشیم.
وی ابراز امیدواری می‌کند روزی برسد كه بدانیم هنر برای كودكان چقدر مهم و جدی است و باور كنیم كه كودكان دارای خرد، هوش و تخیل هستند و ما وظیفه پرورش آنان را داریم نه فقط آموزش.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%C2%AB%DB%8C%DA%A9-%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D9%88-2-%D9%81%D8%B5%D9%84%C2%BB-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، بیست و سمین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان ،

یکشنبه 21 آذر 1395

همدان؛ رنگین‌کمان نمایش کودک و نوجوان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

همدان؛ رنگین‌کمان نمایش کودک و نوجوان

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
همدان؛ رنگین‌کمان نمایش کودک و نوجوان
بیست و سومین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان از 22 تا 27 آذرماه در همدان برگزار می‌شود. بیش از 30 گروه داخلی و۱۰ نمایش از کشورهای آلمان، ایتالیا، استرالیا، آفریقای جنوبی، جمهوری چک، کره جنوبی و روسیه در بخش تئاتر بین‌الملل این جشنواره به رقابت می‌پردازند....
1395/09/21
بیست و سومین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان از 22 تا 27 آذرماه در همدان برگزار می‌شود. بیش از 30 گروه داخلی و۱۰ نمایش از کشورهای آلمان، ایتالیا، استرالیا، آفریقای جنوبی، جمهوری چک، کره جنوبی و روسیه در بخش تئاتر بین‌الملل این جشنواره به رقابت می‌پردازند.
افتتاحیه این جشنواره عصر فردا 22 آذرماه در سالن ابن‌سینا نمایشگاه بین‌المللی همدان برگزار خواهد شد و در طول برگزاری این رویداد فرهنگی هنرمندان شناخته‌شده عرصه‌های نمایشنامه‌نویسی، بازیگری و کارگردانی حضور خواهند داشت.
بر اساس تصمیم شورای سیاست‌گذاری جشنواره تئاتر کودک و نوجوان، مراسم بزرگداشت این دوره جشنواره به رضا فیاضی پیشکسوت هنر نمایش اختصاص مییابد. همچنین امسال بخش ویژه‌ای به 100 سالگی تئاتر کودک و نوجوان اختصاص خواهد یافت.

10 بخش
به گفته دبیر جشنواره، آثار نمایشی از 10 بخش در 12 سالن به اجرا در خواهد آمد. در این دوره 50 گروه نمایشی با 60 اجرا میزبان علاقه‌مندان به هنر نمایش می‌شوند که در این میان 550 هنرمند شرکت‌کننده خواهیم داشت که 51 هنرمند آن خارجی هستند.
بخش مسابقه پوستر و عکس جشنواره بیست و سوم تئاتر کودک و نوجوان همدان نیز داوران خود را از میان چهره‌های شناخته‌شده عکاسی تئاتر و طراحان پوستر معرفی کرد. حمید جبلی بازیگر و کارگردان تئاتر، سینما و تلویزیون که آثار متعددی برای کودکان و نوجوانان دارد و یکی از عکاسان پیشکسوت تئاتر است در کنار سیف‌الله صمدیان عکاس، فیلمساز و فیلمبردار و سیامک زمردی مطلق آثار رسیده به بخش عکس بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان را در همدان داوری خواهند کرد.قباد شیوا طراح و گرافیست، آرش تنهایی طراح گرافیک و نویسنده که از نسل پنجم طراحان گرافیک ایران محسوب می‌شود و در حوزه طراحی پوستر، پژوهش و آموزش گرافیک فعالیت دارد در کنار امیر اسمی گرافیست تئاتر که دبیری بخش پوستر و عکس جشنواره‌های متعدد تئاتری را بر عهده داشته داوری بخش پوستر بیست و سومین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان را بر عهده گرفتند.
نمایشگاه عکس و پوستر جشنواره همزمان با برگزاری این رویداد هنری از ۲۲ آذرماه در همدان آغاز به کار می‌کند و تا پایان جشنواره برپا خواهد بود.

 نمایشنامه‌نویسی
شورای داوری بخش مسابقه نمایشنامه‌نویسی جشنواره تئاتر کودک و نوجوان شامل منصور خلج، حسن دولت‌آبادی، احمد بیگلریان، سید حسین فدایی حسین و جواد عاطفه با ارزیابی آثار متقاضی در 2 بخش آثار چاپ‌شده و نمایشنامه‌های تولیدی فهرست نامزدهای هر دو بخش را معرفی کرد .این شورا 5 نمایشنامه چاپ شده و ۶ نمایشنامه تولیدی را به عنوان نامزد این بخش معرفی کرد.
نمایشنامه‌های برگزیده در 2 بخش آثار چاپ‌شده و در بخش آثار تولیدی در مراسم اختتامیه جشنواره معرفی خواهد شد.
بخش نمایشنامه‌خوانی جشنواره با حضور ٤ کارگردان تئاتر از ٢٤ تا ٢٦ آذر ماه برگزار می‌شود که ٤ نمایشنامه از زنده یاد باغچه‌بان را می‌خوانند.
امسال مانند سال‌های گذشته کارگاه‌های آموزشی نیز برپا خواهد شد. رویکرد اصلی کارگاه‌های امسال مخاطب‌شناسی است. مدیر کارگاه‌های آموزشی جشنواره تئاتر کودک و نوجوان از حضور یک مدرس ایرانی مقیم آمریکا در این دوره از جشنواره خبر داد و گفت: گنجعلی از هنرمندان ایرانی مقیم آمریکاست که کارگاه خود را بر اساس تجربیاتی که در حوزه تئاتر عروسکی و ساخت عروسک دارد، برگزار می‌کند.


برچسب ها: همشهری همدان ، هنرمندان همدان ، تئاتر همدان ،

یکشنبه 21 آذر 1395

از «بوق بوق» تا «چرا بارون نمیاد؟»

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،هنر ،

از «بوق بوق» تا «چرا بارون نمیاد؟»

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
از «بوق بوق» تا «چرا بارون نمیاد؟»
بیست وسومین دوره جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان از امروز در همدان آغاز شده و تا 27 آذرماه ادامه دارد. بیش از 30 گروه داخلی و۱۰ نمایش از کشورهای آلمان، ایتالیا، استرالیا، آفریقای جنوبی، جمهوری چک، کره جنوبی و روسیه در بخش تئاتر بین‌الملل این جشنواره به رقابت می پردازند....
1395/09/21
بیست وسومین دوره جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان از امروز در همدان آغاز شده و  تا 27 آذرماه ادامه دارد. بیش از 30 گروه داخلی و۱۰ نمایش از کشورهای آلمان، ایتالیا، استرالیا، آفریقای جنوبی، جمهوری چک، کره جنوبی و روسیه در بخش تئاتر بین‌الملل این جشنواره به رقابت می پردازند.
«مریم مهدی‌پور» کارگردان گیلانی با 2 اثر نمایشی از شهرستان آستانه اشرفیه در بیست و سومین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان حضور دارد. نمایش «بوق بوق» او در بخش خردسال و «چرا بارون نمیاد؟» در بخش خیابانی اجرا می‌شود.
مهدی‌پور متولد 1364 در شهرستان رشت استان گیلان است. او دانشجوی ارشد رشته حسابداری است اما همچنان در عرصه تئاتر فعال است. به بهانه حضور این هنرمند گیلانی در همدان با وی گفت‌وگو کرده‌ایم که می خوانید.
  • چه چیزی باعث شد وارد حوزه تئاتر شوید؟
من با تشویق همسرم محمدرضا جعفری که یکی از فعالان در عرصه هنر تئاتراست وارد این حوزه شدم.
  •   اولین نمایشی که در آن حضور داشته اید چه کاری بوده است؟
اولین کار من با حضور در جشنواره ملی جوان در بخش عروسکی بود. اما اولین تجربه کارگردانی من در سال 1387 با نمایش «نقل پیچای و مومای» بود.
  • از حضورتان در جشنواره‌ها بگویید.
در جشنواره‌های رضوی، راه روشن، مریوان و فجر بارها شرکت کرده‌ام و در جشنواره‌های استانی نیز به عنوان طراح لباس و بازیگر حضور داشته اما عنوانی کسب نکرده‌ام.
  • در عرصه نمایش چه عنصری بیش از همه شما را جذب می‌کند؟
بنده به عنوان یک مادر و با داشتن پسری 4 ساله به تئاتر علاقه  بیشتری پیدا کردم. آموزش مهارت‌های زندگی از طریق تئاتر به کودک برایم اهمیت ویژه‌ای دارد و سعی می‌کنم از طریق بازیگری به او آموزش دهم. این کار از لذت‌بخش‌ترین بخش‌های تئاتر برای من است.
  • شما در بیست و سومین دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان با دو اثر حضور دارید. ابتدا بگویید داستان «بوق بوق» چیست؟
موضوع نمایش بوق بوق آموزش مقررات راهنمایی و رانندگی به شیوه‌ای ساده در قالب نمایش است و تلاش کرده‌ام علاوه بر خلاقیت به پیام‌رسانی هم توجه کنم.این نمایش برای گروه سنی 3تا 7 سال یعنی خردسالان اجرا می‌شود.
  • پیش از جشنواره اجرای عمومی داشته‌اید؟
خیر، اما قصد داریم پس از بازگشت از همدان در استان گیلان اجرای عمومی داشته باشیم.
  • در این اثر چقدر به متن اصلی پایبند بودید و نویسنده چقدر در اجرا نقش داشت؟
کاملا پایبند به متن هستم و به علت حضور نویسنده به عنوان بازیگر نقش اصلی این پایبندی بیشتر است.  محمدرضا جعفری به عنوان نویسنده و بازیگر نقش مهمی در تقویت کار به ویژه در اجرای نمایش داشت.
  • پیش از این، تجربه حضور در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان را داشته‌اید؟ فکر می‌کنید برگزاری چنین جشنواره‌ای چه تاثیری در بهبود شرایط تئاتر کشور خواهد داشت؟
در 3 دوره شرکت داشته‌ام و از نظر من با توجه به حضور گروه‌های حرفه‌ای و تماشای نمایش‌های همدیگر تاثیر بسزایی در ارتقای سطح کیفی تئاتر کودک کشور خواهد داشت. تئاتر خردسال به دلیل شرایط سنی مخاطب خود سهم بسیار مهمی در ایجاد علاقه‌مندی در آنان برای شکل‌گیری تماشاگر حرفه‌ای در سال‌های آینده دارد و ما سعی داریم تماشاگران حرفه‌ای تئاتر را از همین سن پرورش دهیم.
  • داستان «چرا بارون نمیاد» چست؟
تی تی دختری است که درختی از مادربزرگ به یادگار دارد و به او قول داده که از غصه خوردن درخت جلوگیری کند اما فکر می‌کند تنها بی‌آبی باعث غمگین شدن درخت می‌شود.اما او با ورود شخصیت‌های دیگر به نمایش متوجه می‌شود که مواردی چون آلودگی هم باعث ناراحتی درخت می‌شود.
  • علت این‌که با دو اثر در این جشنواره شرکت کردید چه بود؟
بیشتر به علاقه‌مندی کل گروه «تی تی» برای حضور در جشنواره تئاتر کودک همدان مربوط می‌شود. این گروه امسال با 3 نمایش در این جشنواره حضور دارد و بنده کمترین سهم را در این اتفاق مبارک دارم.
  • حضور در یک جشنواره با 2 اثر چه مشکلاتی دارد؟
گروه تئاتر تی تی به دلیل داشتن عوامل عاشق تئاتر همه مشکلات را به جان خریده و با گذشتن از این مشکلات حضور چشمگیر خود را به نمایش گذاشته است. اما مهم‌ترین این مشکلات مربوط می‌شود به مسائل مالی و زمانبندی تمرین. به دلیل شاغل بودن اعضا و بازیگر خردسال داشتن در کنار بازیگران حرفه‌ای مشکلاتی به وجود می‌آید که ناگزیر نمی‌توان همه آنها را برطرف کرد.
  • پرداختن به مسائل تربیتی مانند مسائل محیط زیستی و راهنمایی و رانندگی که درد امروز جامعه نیز است چقدر در تغییر رفتار مردم می تواند موثر باشد؟
به نظر من اگر قرار است سرمایه‌گذاری مادی و معنوی برای رشد جامعه صورت می‌گیرد  باید با کودک آغاز شود. به دلیل این که کودکان قرار است آینده این جامعه را  بسازند  اگر‌ مسائل تربیتی در قالب تئاتر به آنها آموزش داده شود در ذهنشان ماندگار می‌شود و قطعا تاثیرگذار نیز هست.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%B2-%C2%AB%D8%A8%D9%88%D9%82-%D8%A8%D9%88%D9%82%C2%BB-%D8%AA%D8%A7-%C2%AB%DA%86%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%88%D9%86-%D9%86%D9%85%DB%8C%D8%A7%D8%AF%D8%9F%C2%BB?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، جشنواره تئاتر کودک و نوجوان همدان ، تئاتر همدان ،

سه شنبه 25 آبان 1395

قصه آرش‌های سرزمین من

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،گفتگو ،

قصه آرش‌های سرزمین من

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
قصه آرش‌های سرزمین من
نمایش «آرش کمانگیر» به کارگردانی فریبا یعقوبلو از اول تا پانزدهم آذرماه ساعت 17 در کانون فرهنگی تربیتی مهدیه به روی صحنه خواهد رفت. یعقوبلو لیسانس زبان و ادبیات فارسی دارد و در حال حاضر دانشجوی کارشناسی ارشد کارگردانی در دانشگاه هنر و معماری است. وی در این گفت‌و‌گو از فعالیت‌هایش و نمایش آرش کمانگیر می‌گوید...
1395/08/25
نمایش «آرش کمانگیر» به کارگردانی فریبا یعقوبلو از اول تا پانزدهم آذرماه ساعت 17 در کانون فرهنگی تربیتی مهدیه به روی صحنه خواهد رفت. یعقوبلو لیسانس زبان و ادبیات فارسی دارد و در حال حاضر دانشجوی کارشناسی ارشد کارگردانی در دانشگاه هنر و معماری است. وی در این گفت‌و‌گو از فعالیت‌هایش و نمایش آرش کمانگیر می‌گوید.
  • نمایش آرش کمانگیر نوشته کیست و از چه آثاری الهام گرفته است؟
نمایش آرش کمانگیر برگرفته از منظومه‌ای به همین نام از سروده‌های سیاوش کسرایی با دراماتورژی بنده است.
  • نمایش پیش از این اجرا شده، چه عاملی باعث شد بار دیگر آن را اجرا کنید؟
نمایش آرش کمانگیر به سفارش دبیرستان الزهرا برای اجرا در همایش ادبی استانی سال گذشته برای کارگردانی به من پیشنهاد شد. اولین اجرای نمایش در همایش با اقبال بسیار عالی اساتید ادبیات و فرهنگ و هنر روبه‌رو شد و در چند همایش مختلف نیز به اجرا درآمد و مورد توجه مخاطبان مختلف قرار گرفت.
این نمایش در مسابقات تئاتر دانش‌آموزی ناحیه و استانی مقام اول را کسب کرد. سپس با حضور در مسابقات کشوری نیشابور در سال 1394 حائز مقام دوم اجرا و بازیگری شد.
  • این نمایش در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان که آذرماه سال جاری در همدان برگزار خواهد شد حضور دارد؟
از آنجا که 2، 3سالی است بخشی در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان به نام بخش دانش‌آموزی پایه‌ریزی و برنامه‌ریزی شده، نمایش آرش کمانگیر بعد از پشت سرگذاشتن اولین مرحله داوری از بین آثار ارسالی به دبیرخانه جشنواره، اقبال حضور در بیست و سومین جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان را به دست آورد. نمایش آرش کمانگیر منتخب شرکت در بخش ویژه همدان نیز است که به دلیل تداخل اجرا در 2 بخش مجبور به اکتفا در اجرا در یک بخش از جشنواره است.
  • از مضمون و قصه کار بگویید.
نمایش آرش کمانگیر برگرفته از حماسه ملی و ریشه‌ای و فرهنگ ایران است. آرش و آرش‌های فراوانی از اعصار گذشته تاکنون با نثار جان خود که ارزنده‌ترین دارایی هر انسان است نام بلندآوازه ایران و ایرانی را در جای جای این کره خاکی در بلندای ابدیت و انسانیت فریاد کشیدند و با شهادت پرافتخار خود، مرزهای پاک و پرافتخار کشورمان را از تعدی و تجاوز بیگانگان مصون نگه داشتند.
 من افتخار تقدیم نمایش را به روح پرفتوح و افتخارآفرین آرش، آرش‌ها و شهدای ۸ سال دفاع مقدس و همچنین تمامی جانبازان و ایثارگران از گذشته تاکنون دارم. آرش، هویت و ملیت من به عنوان یک ایرانی است. دیدن این نمایش فاخر ملی را به همه اقشار جامعه، خانواده‌ها، دانشگاهیان، دانش‌آموزان، اساتید شعر و ادب پارسی، دانش‌آموزان از سنین ابتدایی تا دبیرستان از هر سن و موقعیت اجتماعی توصیه می‌کنم.
  • عوامل نمایش چه کسانی هستند؟
بازیگران نمایش هما زند، غزال طالبی، مریم یوسفی، مبینا امینی، پرتو پیروویسی، شیما باقراسیجان، نازنین ملکی، فاطمه صادقی، مبینا زمانیان و فاطمه بابایی هستند. نور و صدا کار سیدناصر اسدی و سیدعلیرضا اسدی، منشی صحنه سیده گلبرگ اسدی، انتخاب موسیقی فریبا یعقوبلو و نوازنده دف مبینا زمانیان هستند.
  • وضعیت تئاتر همدان در سال جاری را چگونه ارزیابی می‌کنید؟
تئاتر در همدان امسال اتفاقات متفاوت و چشمگیری را نسبت به سال‌هاى گذشته تجربه نکرده و فقط ممیزی‌ها و مسائل مالی پررنگ‌تر از گذشته بود.
  •    از چه سالی وارد عرصه تئاتر شدید؟
از سال 1371 فعالیت هنری خود را در زمینه بازیگری آغاز کردم که تاکنون ادامه دارد. از سال 1387 در زمینه نویسندگی و کارگردانی به فعالیت خود ادامه دادم. من بازیگری را با حضور در نمایش‌های متفاوت در خدمت اساتید و کارگردانان بنام شهر و کشورم آموختم. حال این وظیفه را برعهده خود می‌دانم که آموخته‌ها و آموزه‌هایم را با هنردوستان کودک و نوجوان و جوانی که به این عرصه وارد می‌شوند به  اشتراک بگذارم و نقشی هرچند کوچک را در آموزش طالبان عرصه هنر ایفا کنم.
  • از کارهایی که در آنها به عنوان بازیگر و کارگردان حضور داشتید بگویید.
در جشنواره‌های مختلف داخلی و خارجی، استانی، منطقه‌ای، فجر، عاشورائیان، دفاع مقدس و غیره حضور داشته‌ام. از سال 1391 تاکنون نیز در چند دوره جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان حضور دارم. تئاتر پرفورمنس را در همدان در سال 1392 با نمایش «زیر گنبد کبود» پایه‌گذاری و تجربه کردم. سال 1393 با نمایش «همه جا به رنگ زمین» در خدمت شهروندان بودم و در سال 1394 اولین تجربه درام مدرن را با نمایش «یه دنیای رنگی» داشتم. در حال حاضر نمایش پرفورمنسی به نام «رؤیای حوا» را آماده اجرا دارم.
همچنین اولین تجربه نمایش «تخته، حوضی» به نویسندگی احمد بگلریان را دارم که این نمایش به دلیل مشکل کاری بازیگر نقش سیاه هنوز به روی صحنه نرفته است. امیدوارم این اثر را به زودی روی صحنه ببینیم.
  • از حضورتان در جشنواره‌ها و مقام‌هایی که کسب کرده اید بگویید.
در سال 1393 اولین تجربه در زمینه نقالی را در هشتمین جشنواره نقالی و شاهنامه‌خوانی مناطق زاگرس‌نشین در شهر لردگان استان چهارمحال و بختیاری داشتم که مقام نخست در رده سنی بزرگسالان را کسب کردم. در همان سال با اجرای نمایش «زیرگنبد کبود» در شهر فرانکفورت آلمان افتخار اولین اجراى خارج از کشور را برای شهر همدان به همراه تیم اجرایی داشتم. در اسفند سال گذشته به عنوان هنرمند بین‌المللی به جشنواره اشتارک اشتوک در فرانکفورت آلمان دعوت شدم. در حال حاضر پیشنهاد انجام یک کار مشترک نمایشی را از کشور آلمان دارم که به دلیل مشکلات مالی هنوز آغاز نشده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%82%D8%B5%D9%87-%D8%A7%D8%B1%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%B1%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86-%D9%85%D9%86?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، تئاتر همدان ، نمایش آرش کمانگیر همدان ،

نمایش «واگویه‌های گندابی» به نویسندگی و کارگردانی محمدجواد کبودرآهنگی از 26 تا 28 آبان ماه در شهر نجف به روی صحنه خواهد رفت.
کد خبر:۳۲۱۶۳۳
تاریخ انتشار:۱۱ آبان ۱۳۹۵ - ۱۲:۲۶11 August 1395
 نمایش «واگویه‌های گندابی» به نویسندگی و کارگردانی محمدجواد کبودرآهنگی از 26 تا 28 آبان ماه در شهر نجف به روی صحنه خواهد رفت.  
 
به گزارش تابناک همدان ؛ این نمایش به تهیه‌کنندگی حوزه هنری استان همدان به مناسبت یک فستیوال آیینی در کشور عراق حضور خواهد داشت. «واگویه‌های گندابی»در 2ماه گذشته 2 بار در همدان و یک بار در تهران به روی صحنه رفته و به در خواست حوزه هنری استان‌های مختلف ممکن است پس از اجرای نجف بار دیگر در برخی شهرها اجرا شود.

حضور اعتقادی در نمایش 
سیدمهرداد کاووسی حسینی که نقش داوود نوچه و جان فدایی علی گندابی را در نمایش واگویه‌های گندابی بازی می کند، می گوید: نقش داوود در این نمایش نشان‌دهنده درون علی گندابی است. در واقع علی گندابی هر خصوصیت رفتاری که دارد این نمایش آن را بازنمایی می کند. حضور در این نمایش به نوعی برای من مسأله اعتقادی نیز هست.
کاووسی با اشاره به اجرای گذشته علی گندابی می گوید: این نمایش در همدان و تهران اجرا شد و پس از اجرای دوباره در همدان از 26 تا 28 آبان ماه در نجف اجرا خواهیم داشت.
 
 علی گندابی به نجف می‌رود / داستان زندگی یک لوطی همدانی
 
حضور در نجف
وی به حضور علی گندابی در نجف نیز اشاره کرده می¬گوید: ما از طریق یک فستیوال در عراق حضور خواهیم داشت. همانطور که می دانید مزار علی گندابی در نجف است و با دعوت حوزه هنری، ما در این فستیوال شرکت خواهیم کرد که به نظرم اتفاق خوبی است. در این جشنواره حدود 60 اجرای خیابانی از سراسر کشور شرکت می کنند اما تنها اجرای صحنه ای را نمایش علی گندابی خواهد داشت. همه این نمایش ها با موضوعات عاشورایی است و در مسیر کاروان زائران اجرا خواهد شد و پس از رسیدن به نجف نیز به صورت خیابانی کارهای خود را اجرا می کنند.

کاووسی می افزاید: اتفاق خاصی که برای من اهمیت دارد این است که علی گندابی بر اثر یک تحول به نجف رفت و در آنجا مدفون شد. گروه ما نیز به مناسبت این فستیوال در کنار مزار او اجرا خواهد کرد. یکی از افتخارات من بازی در این نمایش است و افتخار دیگر اجرای آن در شهر نجف. 

بازیگر نقش داوود در نمایش علی گندابی می گوید: در سال های اخیر تنها نمایشی که به صورت چرخشی در شهرهای گوناگون اجرا می شود واگویه های علی گندابی است و خوشبختانه وقتی در تهران این نمایش را با لهجه همدانی اجرا می کردیم استقبال خوبی شد. گاهی سالن پر می شد و  تماشاگران ایستاده کار ما را تماشا می کردند به همین دلیل اجرای نمایش ما در تهران 2 روز تمدید شد. علاوه بر نجف شیراز، گرگان و قزوین درخواست کرده اند که در آن شهرها  اجرا کنیم اگر امکان آن فراهم شود پس از نجف به شیراز می‌رویم.

قصه عشق 
احمدرضا جلیلوند که در نقش سید ابراهیم یکی از لمپن‌ها و لا‌ت‌های همدان را بازی می‌کند در مورد شخصیت علی گندابی می‌گوید: واگویه‌های علی گندابی قصه عشق و ارادت زلال به اهل بیت است. قصه لاتی از دیار هگمتانه که در یک اتقاق گویی باید به آن لحظه می  رسید. او توبه می کند، زلال می شود و دیگر اوست و آستان حضرت مولا. علی گندابی همچون نام خود به علی بخشیده شد. گندابی پا را فراتر می گذارد نه تنها خود توبه می کند و زلال می شود پیرامون خود و آدم های اطراف خود را تحت تاثیر قرار می دهد مثل سیدابراهیم که بنده افتخار بازی کردن در این نمایش را دارم.

جلیلوند ادامه می‌دهد: سید ابراهیم همچون علی یک لات است اما نه با شرایط علی و شخصیت علی. طی ماجراهایی سید ابراهیم رودرروی گندابی قرار می گیرد انگار او هم باید این لحظه برایش رقم می خورد تا به واسطه گندابی او هم از چشمه زلال معرفت و اردات سیراب شود. در واقع توبه گندابی فردی نیست یک انقلاب عظیم است که همه چیز و همه کس را در چشمه جوشان عشق و دلدادگی هضم می کند سیدابراهیم هم یکی از همین موردها است او هم توبه می کند و به اقیانوس عشق می پیوندد.
 
 علی گندابی به نجف می‌رود / داستان زندگی یک لوطی همدانی

این بازیگر همدانی می افزاید: به جای شکر بود که بنده در این نمایش حضور پیدا کردم امیداوارم تلاش اینجانب و همه گروه تئاتر بوعلی توانسته باشد حق مطلب مکتب حضرت مولا و خاندان اهل بیت را ادا کرده باشد.

جلیلوند می گوید: در پایان از همه دوستان هنرمندم در گروه تئاتر بوعلی تشکر می کنم و از آقایان سید محمدجواد کبودرآهنگی کارگردان فهیم و کاربلد و شریف و سهراب نیک‌فرجاد عزیز که با تمام احترام و اخلاص تجربه های گرانقدر خود را به گروه انتقال دادند تشکر کنم. 

هزینه‌های بالای نمایش 
نیما بیگلریان مسئول واحد نمایش استان همدان می‌گوید: پیگیری ها  به نتیجه خواهد رسید  و اجرای خوبی را در نجف شاهد خواهیم شد. اجرا در تهران بسیار موفق بود و امیدواریم در نجف نیز همین روند را داشته باشیم. 
 علی گندابی به نجف می‌رود / داستان زندگی یک لوطی همدانی
 
 
وی که مسئولیت هماهنگی اجرای نمایش واگویه های علی گندابی در نجف را پیگیری می کند، ادامه می‌دهد: فستیوال نجف همایشی است که از سوی ستاد اربعین حسینی  برگزار می شود و  دفتر تئاتر مردمی  و مساجد هماهنگی ها را انجام می دهد و نمایش واگویه های علی گندابی  نیز3 شب  در این همایش اجرا می شود. من با محراب محمدزاده از مسئولان ستاد تئاتر مردمی که گفت‌و گو کردم، گفت اجرای این نمایش در نجف قطعی است و ما در حال پیگیری کارهای مالی هستیم. به دلیل اینکه گروه تعداد زیادی دارد و هزینه زیادی را در بر می گیرد.

اجرا در شهرهای مختلف 
محمد جواد کبودراهنگی کارگردان همدانی نمایش «واگویه‌های گندابی» با تاکید بر اینکه گروه آمادگی اجرای نمایش در دیگر شهرها نیز دارد می گوید: برنامه گروه پس از اجرای تهران اجرای مجدد نمایش از سوم آبان ماه در همدان بود و پیش از اجرا در دیگر استان ها شرایطی فراهم شده تا در شهر نجف نیز 3اجرا داشته باشیم. اجرا نیز  به همت حوزه هنری کشور صورت گر فته است. در اجرای نجف صحنه هایی از نمایش تعدیل می شود و با اندکی تغییر اجرا خواهد شد.

کبودراهنگی با اشاره به ایده و چگونگی اجرای این نمایش می‌گوید: علی گندابی یک شخصیت لات یا لوطی همدانی بوده اما مهمترین ویژگی او تحولی است که در دوره ای از زندگی اش رخ می دهد و چگونگی این تحول و اتفاقات بعدی در زندگی او مهم است که باعث شده این شخصیت شنیدنی و دیدنی شود. پی تر قصه زندگی او در پای منابر و سخنرانی های مذهبی شنیده شده بود. من فکر کردم می توان از طریق نمایش به آن پرداخت و پس از تحقیقات میدانی کار نوشتن را شروع کردم و حس کردم که این کار را بر روی صحنه بیاورم.

ادای دین به همدان
وی ادامه می دهد: عاملی که باعث شد این نمایش را کار کنم زنده‌یاد علی‌اکبر محمودی‌وثاق بود که بسیار اصرار داشت این کار را اجرا کنم و قرار  بود خودش نقش گندابی را بازی کند. محمودی‌وثاق منابع خوبی در مورد گندابی داشت که متاسفانه پس از مرگش آنها را از دست دادیم. اما به سفارش او عمل کردم و نمایش را نوشتم و ادامه دادم. ما دینی داریم که باید افراد شاخص استان را معرفی کنیم. به نظرم در منطقه خودمان به این موضوع کم پرداخته ایم. شخصیت های بزرگی در  همدان داریم که می تواند در  قالب داستان، نمایش و فیلم تولید شود. امیدوارم دوستان ورود پیدا کنند و این اتفاق بیفتد.

داستان زندگی یک لوطی 
سهراب نیک‌فرجاد کارگردان و بازیگر شناخته‌شده همدانی که در این نمایش نقش علی گندابی را دارد می‌گوید: تحولی که در زندگی آدمی در حد علی گندابی می افتد بسیار مهم است. او فرد لات یا لوطی بوده که می توانسته با گردن کلفتی بخشی از شهر را کنترل کند. زمان زندگی او اوایل دوره رضا شاه، اوج لوطی‌گری و به قول معروف لات بازی بوده است. او نه یک اسطوره و نه یک قهرمان است بلکه در حد یک لوطی می توان از او نام برد که مانند خیلی از جاهل های آن دوره اگر در طول سال مرتکب خلاف می‌شدند در ماه های محرم، صفر و رمضان خلاف نمی کردند و حتی کمک و دستگیری از محرومان هم می‌کردند.
 
علی گندابی به نجف می‌رود / داستان زندگی یک لوطی همدانی 

نیک‌فرجاد ادامه می دهد: خیلی از آنها در این ماه ها دعوا نمی کردند، مشروب نمی خوردند و حتی سنگین‌ترین علم ها را در مراسم محرم بر می داشتند. او نیز مانند جاهل ها و لوطی‌های آن زمان قماربازی می کرده، باج‌گیری می کرده اما به عقیده خود از پولدارها می گرفته و به فقرا کمک می کرده است. علی گندابی یک خصیصه دیگر هم داشته که نسبت به دیگران برجسته تر است؛ در دوره جوانی او، روس ها وارد خاک ایران شده بودند و تعدی، ظلم، ستم و تجاوز زیادی درشهر می کردند. علی گندابی بسیار ناموس‌پرست بوده که گفته می شود همسر خود را به همین دلیل می کشد. در زمان ورود روس ها اسلحه به دست می گیرد و با روس ها می جنگد. با برادر  خود رجبعلی در اسدآباد با روس ها درگیر می شوند و تیر می خورد اما زنده می ماند.

بازیگر نقش علی گندابی در ادامه می گوید: اما آنچه او را برجسته‌تر از دیگر لوطی ها می کند تحولی است که منجر به مرگ او هم می شود. او همه روزهای سال به غیر از محرم در حال مشروب خوری بوده است. شبی از شب ها با دوستانش درکنار دروازه شهر در حال مستی بودند که به شیخ حسن روضه‌خوان بر می خورد، شیخ به آنها می گوید لااقل حرمت محرم را نگه می داشتید و در شب اول محرم مست نمی شدید آنجاست که گندابی متوجه می شود دچار گناهی بزرگ شده و متوجه آمدن ماه محرم نشده است قسم می خورد و از شیخ می خواهد که برای آنها روضه بخواند.
 
به اصرار شیخ را وادار به روضه خواندن می‌کند و تحت تاثیر قرار می گیرد. همان کار و احساس گناه باعث می شود ترک دیار کند، به نجف برود، مجاور شود و در آنجا نیز بعد از سال ها از دنیا می رود. این دگرگونی در نجف به قدری بوده که از او یک شخصیت متفاوت می‌سازد و به یک فرد معتمد در نجف تبدیل می شود یک انسان خداجو و معتقدی که همه مردم به اعتماد داشتند. 
 

نیک‌فرجاد با اشاره به علت پذیرفتن نقش علی گندابی در این نمایش می¬گوید: باور من این است که بازیگر هر نقشی را بتواند بازی کند حال اینکه گاهی با فیزیک، جسم، قد و قواره هماهنگ نباشد موضوع دیگری است اما توانایی را نباید نادیده گرفت. هرچند من هر نقشی را نمی پذیرم و بازی نمی¬کنم که مسأله¬ای دیگر است اما از آنجا که گندابی یک شخصیت همدانی است و انسانی عیارگونه است برای من جالب بود. 

سهراب نیک فرجاد، سیدمهرداد کاووسی حسینی، احمد جلیلوند، سعید باغبانی نیر، یاسر محمدی، ندا هادیان، سعید محمودیان، میلاد سلوکی، اکبر اسلامی، سعید متعبد، محمد طالبی، سپهر مسافران، نگار فیروزی، محسن صلواتی، محسن رضانیا، مبین خانیان، علی پاشاپور و زهرا بختیاری بازیگران این نمایش هستند و نیما بیگلریان به عنوان مدیر تولید، نگار فیروزی منشی صحنه و سودابه طاهری طراحی پوستر نمایش را بر عهده دارد. تهیه کننده آن حوزه هنری است که تبلیغات را هم بر عهده گرفته است.
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/321633/%D8%B9%D9%84%DB%8C-%DA%AF%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D8%AC%D9%81-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%AF-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%DB%8C%DA%A9-%D9%84%D9%88%D8%B7%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C


چهارشنبه 12 آبان 1395

«واگویه‌های گندابی» به نجف می‌رود

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

«واگویه‌های گندابی» به نجف می‌رود

«واگویه‌های گندابی» به نجف می‌رود
نمایش «واگویه‌های گندابی» به نویسندگی و کارگردانی محمدجواد کبودراهنگی از 26 تا 28 آبان ماه در شهر نجف به روی صحنه خواهد رفت.
1395/08/12
به گزارش همشهری این نمایش به تهیه‌کنندگی حوزه هنری استان همدان به مناسبت یک فستیوال آیینی در کشور عراق حضور خواهد داشت. «واگویه‌های گندابی» در 2 ماه گذشته 2 بار در همدان و یک بار در تهران به روی جلسهه رفته و به در خواست حوزه هنری استان‌های مختلف ممکن است پس از اجرای نجف بار دیگر در برخی شهرها اجرا شود.
سیدمهرداد کاووسی حسینی که نقش داوود نوچه و جان فدای علی گندابی را در نمایش واگویه‌های گندابی بازی می‌کند، می‌گوید: ما از طریق یک فستیوال در عراق حضور خواهیم داشت. در این جشنواره حدود 60 اجرای خیابانی از سراسر کشور شرکت می‌کنند اما تنها اجرای جلسهه‌ای را نمایش علی گندابی خواهد داشت. همه این نمایش‌ها با موضوعات عاشورایی است و در مسیر کاروان زائران اجرا خواهد شد و پس از رسیدن به نجف نیز به صورت خیابانی کارهای خود را اجرا می‌کنند.کاووسی می‌افزاید: علی گندابی بر اثر یک تحول روحی به نجف رفت و در آنجا مدفون است. گروه ما نیز به مناسبت این فستیوال در کنار مزار او اجرا خواهد کرد. یکی از افتخارات من بازی در این نمایش است و افتخار دیگر اجرای آن در شهر نجف.
بازیگر نقش داوود در نمایش علی گندابی می‌گوید: در سال‌های اخیر تنها نمایشی که به صورت چرخشی در شهرهای گوناگون اجرا شده واگویه‌های علی گندابی است و خوشبختانه وقتی در تهران این نمایش را با لهجه همدانی اجرا می‌کردیم استقبال خوبی از آن صورت گرفت.
محمد جواد کبودراهنگی کارگردان همدانی نمایش «واگویه‌های گندابی» نیز می‌گوید: علی گندابی یک شخصیت لات یا لوطی همدانی بوده اما مهم‌ترین ویژگی او تحولی است که در دوره‌ای از زندگی‌اش رخ می‌دهد و چگونگی این تحول و اتفاقات بعدی در زندگی او مهم است که باعث شده این شخصیت شنیدنی و دیدنی شود.سهراب نیک‌فرجاد، سیدمهرداد کاووسی حسینی، احمد جلیلوند، سعید باغبانی نیر، یاسر محمدی، ندا هادیان، سعید محمودیان، میلاد سلوکی، اکبر اسلامی، سعید متعبد، محمد طالبی، سپهر مسافران، نگار فیروزی، محسن صلواتی، محسن رضانیا، مبین خانیان، علی پاشاپور و زهرا بختیاری بازیگران این نمایش هستند.نیما بیگلریان به عنوان مدیر تولید، نگار فیروزی منشی جلسهه و سودابه طاهری طراحی پوستر نمایش را بر عهده دارند و تهیه‌کننده آن حوزه‌ هنری استان است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%C2%AB%D9%88%D8%A7%DA%AF%D9%88%DB%8C%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%A8%DB%8C%C2%BB-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D8%AC%D9%81-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B1%D9%88%D8%AF


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ،

چهارشنبه 14 مهر 1395

«گندابی» به تهران رفت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

«گندابی» به تهران رفت

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
«گندابی» به تهران رفت
نمایش «واگویه‌های گندابی» به نویسندگی و کارگردانی محمدجواد کبودرآهنگی از روز یکشنبه 11 مهرماه در تماشاخانه‌ مهر حوزه هنری تهران به روی صحنه رفته است....
1395/07/14
نمایش «واگویه‌های گندابی» به نویسندگی و کارگردانی محمدجواد کبودرآهنگی از روز یکشنبه 11 مهرماه در تماشاخانه‌ مهر حوزه هنری تهران به روی صحنه رفته است.
این نمایش به تهیه‌کنندگی حوزه هنری استان همدان به به مناسبت دهه‌ اول محرم‌ تا 16 مهر هر روز از ساعت 18 و 30 دقیقه اجرا خواهد شد.
«واگویه‌های گندابی» آخرین اثر محمدجواد کبودرآهنگی کارگردان همدانی است که نمایشنامه آن را نیز خودش نوشته است. این نمایش پیش از این از ابتدای مرداد ماه سال جاری به مدت 15 شب در سالن سینما تئاتر الوند سینما فلسطین همدان به روی صحنه رفته بود و این بار در تهران اجرا می‌شود.

داستان نمایش
محمدجواد کبودراهنگی در گفت وگو با همشهری می‌گوید: برنامه تهران یک مجموعه اجرا از آثار برجسته و برتر استان‌ها است که با اجرای 9نمایش از یکم شهریور تا16مهر در سالن‌های ماه و مهر حوزه هنری تهران برگزار می‌شود. نمایش واگویه‌ها در دهه اول محرم یعنی 11تا16مهر از ساعت 18 و 30 دقیقه در تماشاخانه مهر اجرا خواهد داشت. زنگ افتتاح نمایش روز 11 مهر از سوی شهرام کرمی دبیر اجرایی جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان همدان باحضور هنرمندان برجسته کشور ونیز هنرمندان همدانی مقیم مرکز نواخته شد.

برنامه‌های جنبی
کبودراهنگی با اشاره به برنامه‌های جنبی نمایش واگویه‌های علی گندابی در تهران توضیح می‌دهد: در طول اجرا جلسه نقد و بررسی هم خواهیم داشت که با حضور منتقدان برجسته کشور این نشست‌ها برگزار می‌شود. در این اجرا نمایش به نوعی از زبان شخصیت اصلی نمایش علی گندابی روایت می‌شود.
این کارگردان همدانی با تأکید بر این‌که گروه آمادگی اجرای نمایش در دیگر شهرها را نیز دارد می‌گوید: برنامه بعدی گروه اجرای مجدد نمایش از اول آبان ماه و دهه دوم محرم در همدان خواهد بود. احتمال اجرا در دیگر استان‌ها نیز وجود دارد و اگر مسئولان حوزه هنری در سایر استان‌ها موافقت کنند و شرایط و امکانات فراهم شود آمادگی اجرای نمایش را در دیگر نقاط کشور نیز داریم.

تغییرات نمایش
کارگردان نمایش واگویه‌های علی گندابی در ادامه با اشاره به تغییرات عوامل نمایش با اجرای همدان می‌گوید: عوامل اجرا همان عوامل قبلی هستند و هیچ تغییری نداشتیم. خوشبختانه گروه منسجم و خوب عمل کرده و با آمادگی کامل اجراهای خوبی خواهیم داشت. البته اجرای تهران با تغییراتی در صحنه‌ها و زمان نمایش به روی صحنه می‌رود.
وی می‌افزاید: اجرای تهران به همت حوزه هنری تهران و حوزه هنری همدان صورت گرفته است و از هنرمندان و مخاطبان همدانی مقیم تهران برای دیدن این نمایش دعوت می‌کنیم.
کبودراهنگی همچنین به اجرای موفق همدان اشاره می‌کند و می‌گوید: حدود 2 هزار نفر نمایش واگویه‌های علی گندابی در همدان را تماشا کردند.

عوامل نمایش
سهراب نیک‌فرجاد، سیدمهرداد کاووسی حسینی، احمد جلیلوند، سعید باغبانی‌نیر، یاسر محمدی، ندا هادیان، سعید محمودیان، میلاد سلوکی، اکبراسلامی، سعید متعبد، محمد طالبی، سپهر مسافران، نگار فیروزی، محسن صلواتی، محسن رضانیا، مبین خانیان، علی پاشاپور و زهرا بختیاری بازیگران این نمایش هستند. نیما بیگلریان مدیریت تولید، نگار فیروزی منشی‌گری صحنه و سودابه طاهری طراحی پوستر نمایش را برعهده دارند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%C2%AB%DA%AF%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%A8%DB%8C%C2%BB-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D9%81%D8%AA?magazineid=چاپ


برچسب ها: همشهری همدان ، علی گندابی ، تئاتر همدان ،

شنبه 10 مهر 1395

برنامه‌های کانون تئاتر کودک و نوجوان در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

برنامه‌های کانون تئاتر کودک و نوجوان در همدان

نویسنده: حیدر زند همدان - خبرنگار همشهری
برنامه‌های کانون تئاتر کودک و نوجوان در همدان
کانون تئاتر کودک و نوجوان استان همدان از اردیبهشت سال گذشته به صورت رسمی آغاز به کار و برنامه‌های مختلف آموزشی، فرهنگی و هنری در طول این مدت برگزار کرده است....
1395/07/10
کانون تئاتر کودک و نوجوان استان همدان از اردیبهشت سال گذشته به صورت رسمی آغاز به کار و برنامه‌های مختلف آموزشی، فرهنگی و هنری در طول این مدت برگزار کرده است. این کانون قرار است برنامه‌های مشترکی با کانون تئاتر کودک تهران در طول جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان که آذرماه امسال در همدان برگزار می‌شود  اجرا کند.برای بررسی عملکرد کانون تئاتر کودک و نوجوان استان همدان به ویژه در فصل تابستان به سراغ نوشین بیگلریان مدیر این کانون رفته ایم.
  •  تابستان گذشته با توجه به تعطیلی نهادهای آموزشی مانند دانشگاه ها و مدرسه‌ها چه برنامه هایی در کانون داشتید؟
در این مدت کارهایی که کانون تئاترکودک انجام داده متنوع و گوناگون بوده است. از جمله می‌توانم به برگزاری کارگاه آموزشی پیشرفته کارگردانی از سوی دکتر حسن دولت آبادی، برگزاری کارگاه آموزشی پیشرفته بازیگری حامد سلیمان زاده، برگزاری کارگاه آموزشی پیشرفته نویسندگی علیرضا نادری، برگزاری کارگاه آموزشی پیشرفته عروسکی استادعلی پاکدست و مریم اقبالی اشاره کنم. همچنین برگزاری مراسم اختتامیه بیست‌و یکمین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان در سال گذشته، حضور غرفه کانون تئاتر کودک و نوجوان در نمایشگاه تخصصی کتاب کودک، برگزاری همایش تابستانی در تابستان 94، برگزاری همایش ورزشی، فرهنگی، هنری در تاریکدره، برگزاری جلسه نقد و بررسی نمایش های اجرا شده از سوی کانون، معری اعضای کمیته داوران کودک و نوجوان جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان و عقد قرارداد بین کانون تئاتر کودک و نوجوان استان همدان و تئاتر هووس فرانکفورت از دیگر فعالیت های کانون در فصل‌های گذشته است.
  • آموزش در کانون چه وضعی داشت و چه تعداد و گروه هایی از فرصت های آموزشی کانون در فصل گذشته استفاده کردند؟
در تابستان گذشته برگزاری کلاس های تابستانی آموزش تئاتر برای کودکان و نوجوانان را داشتیم که کلاس های کودک با 10نفر از 6تا 10سال تشکیل شد و در کلاس های نوجوان 28نفر از 12تا16سال بودند. در پایان گواهی پایان دوره به هنرجویان تعلق گرفت. همچنین امسال کارهای تولیدی از سوی کانون داشتیم که می‌توانم به نمایش موش وگربه به کارگردانی فرزاد لباسی، نمایش تیک‌تاک به کارگردانی محسن پورقاسمی، نمایش اون طرف دریاها کجاست به کارگردانی سعید باغبانی و نمایش اکو به کارگردانی امید انصاری اشاره کنم. از فروردین هر گروهی که آماده اجرا بود، اجرای عمومی خود را در سالن های همدان انجام می‌داد.
  • اعضای اصلی کانون همه از اهالی تئاتر هستند؟
بله هیأت مدیره کانون تئاتر کودک عبارتند از خود من (نوشین بیگلریان) مدیر کانون، فرزاد لباسی نایب رئیس، محسن پورقاسمی عضو هیأت مدیره، نیما بیگلریان عضو هیأت مدیره، سعید باغبانی عضو هیأت مدیره و صابر دارپوی بازرس که همه افراد از فعالان این عرصه هستند.
شکل‌گیری یونیما (اتحادیه جهانی نمایشگران عروسکی) در همدان چقدر
  •  می تواند در فعالیت های کانون تاثیر بگذارد؟
شکل‌گیری یونیما در همدان اتفاق مبارکی است. یونیما چون مربوط به نمایشگران عروسکی است طبیعی است که رابطه تنگاتنگی با کانون تئاتر کودک داشته باشد. در اصل من فکر می کنم این تشکل هایی که شکل می گیرند همگی مکمل همدیگر هستند و فرصتی برای تئاتر استان به شمار می رود. به دلیل این‌که تئاتر هنر انفرادی نیست.پس انجمن نمایش، کانون تئاترکودک و یونیما تشکل هایی هستند تئاتری و گره خورده به هم. باید در کنار هم باشند تا اتفاق های بزرگ در تئاتر همدان رقم بخورد.
  • یکی از اتفاق‌های خوب در حوزه تئاتر ایجاد خانه عروسک بود. ایده خانه عروسک همدان از کجا آمد؟
خانه عروسک که به تازگی در همدان افتتاح شده در محل تئاتر شهر یا مجتمع شهید آوینی واقع شده است. ایده اصلی از سوی اعضای هیأت مدیره کانون مطرح شد و 3 ماه چیدمان و راه‌اندازی آن طول کشید. جا دارد از رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان همدان تشکر ویژه داشته باشم که در راه‌اندازی خانه عروسک کمک های فراوانی به کانون کرد. همچنین اداره‌کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان همدان در این مورد همکاری هایی داشت.
  • برنامه‌های کانون برای فصل بعدی چیست؟
کانون در فصل پاییز برگزاری یک کارگاه آموزشی پیشرفته و بازدید از تمرینات نمایش عروسکی استاد بهروز غریب‌پور را در تهران خواهد داشت.
  • کانون در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان چه برنامه و نقشی دارد؟
با توجه به پیش رو بودن جشنواره بین المللی تئاتر کودک در آذرماه قطعا امسال وظایف بیشتری به کانون محول خواهد شد. بر اساس صحبت هایی که با مدیرکل ارشاد فاضل عبادی و دبیر جشنواره شهرام کرمی انجام شده، حضور کانون پررنگ تر از سال گذشته خواهد بود. همچنین کانون تئاتر کودک همدان و کانون تئاتر کودک تهران در حال بررسی و انجام یکسری برنامه‌های اجرایی مشترک در طول جشنواره هستند اما با توجه به این‌که تقریبا 2 ماه ونیم به برگزاری جشنواره مانده هنوز کارهایی که قرار است به کانون محول شود اعلام نشده است.
دواریم با مرور زمان این مشکلات حل شود.
  • از عملکرد اعضای کانون رضایت دارید؟
کانون تئاتر کودک مانند نوزادی بود که در دامان ما متولد شد و شکل گرفت، روزهای سختی را طی کرد تا به اینجا رسید. حال 3ساله شده است.
هیأت مدیره کانون تئاتر کودک پس از برگزاری جشنواره، مقدمات انتخابات را آماده می کنند وطبق اساسنامه اعضایی که شرایط کاندیداتوری دارند می توانند  آمادگی خودشان را برای انتخابات و وارد شدن به هیأت مدیره کانون آماده کنند، با اعلام کردن برنامه‌هایشان در انتخابات شرکت کنند و وارد این نهاد شوند. انتخابات رسمی کانون در 14اردیبهشت 96صورت می گیرد و پیش‌بینی ما این است افراد جدیدی هم وارد این نهاد هنری بشوند.
  • آینده را چگونه می‌بینید؟
روزهای طلایی برای کانون تئاتر کودک و نوجوان همدان آرزو می کنم و دوست دارم در سال های آینده کانون به قدرتی دست پیدا کند که بتواند جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان را برگزار کند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A8%D8%B1%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%86%D9%88%D9%86-%D8%AA%D9%8A%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9-%D9%88-%D9%86%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: هنرمندان همدان ، همشهری همدان ، تئاتر همدان ،

چهارشنبه 24 شهریور 1395

«تیک تاک» دوباره روی صحنه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،

«تیک تاک» دوباره روی صحنه

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
«تیک تاک» دوباره روی صحنه
«محسن پورقاسمی» متولد سال 1352 در همدان است و از سال 1368 فعالیت در زمینه نمایش را آغاز کرده است. او نویسنده، کارگردان و بازیگر بیش از 60 نمایش صحنه‌ای (عروسکی) و خیابانی است و در طول این سال‌ها سابقه فعالیت در صدای مرکز همدان به عنوان نویسنده، کارگردان و بازیگر، حضور در چندین مجموعه تلویزیونی، تله تئاتر و تله فیلم، عضویت هیأت امنای انجمن نمایش همدان، عضویت هیأت موسس انجمن تئاتر کودک و نوجوان همدان را در کارنامه خود دارد....
1395/06/24
«محسن پورقاسمی» متولد سال 1352 در همدان است و از سال 1368 فعالیت در زمینه نمایش را آغاز کرده است. او نویسنده، کارگردان و بازیگر بیش از 60 نمایش صحنه‌ای (عروسکی) و خیابانی است و در طول این سال‌ها سابقه فعالیت در صدای مرکز همدان به عنوان نویسنده، کارگردان و بازیگر، حضور در چندین مجموعه تلویزیونی، تله تئاتر و تله فیلم، عضویت هیأت امنای انجمن نمایش همدان، عضویت هیأت موسس انجمن تئاتر کودک و نوجوان همدان را در کارنامه خود دارد.
پورقاسمی کارشناس ارشد ادبیات نمایشی است و همچنین نویسندگی و کارگردانی نمایش‌هایی چون سفید سیاه خاکستری، دختر آدای، دلنگوان، لنگ درازها، حسنی باهوش دیو درازگوش، عروسک، قاب شیشه‌ای، شهر زیبا، غوره و کوره، دارو دایره، فرش آهو، ایوان طلا، رویای شیرین، مهره ریزان، قصه‌های ننه متل، کمند گیسو، گلاب ومن و برادرم اقبال را برعهده داشته و در ده‌ها جشنواره منطقه‌ای و کشوری شرکت کرده است. آخرین کار محسن پورقاسمی به عنوان کارگردان، نمایش عروسکی تیک تاک است که در جشنواره بیست و یکم تئاتر کودک و نوجوان حضور داشت.
این نمایش عروسکی با تکنیکی متفاوت و بدون کلام، زندگی یک انسان را از تولد تا مرگ به تصویر می‌کشد و با نگاهی جدید درگیری انسان قرن 21 را با دنیای مجازی به چالش می‌کشد. نمایش تیک تاک بار دیگر از 20 شهریور روی صحنه رفت و تا 5 مهر ماه 1395 هرشب 2 سئانس در سالن پلاتو تئاتر شهر همدان اجرا می‌شود. به بهانه اجرای دوباره این نمایش با کارگردان همدانی آن گفت‌وگویی کردیم که با هم می‌خوانیم:
  • نمایش تیک تاک را معرفی کنید.
نمایش تیک تاک از تجربه‌های آخر من بود که سال گذشته در جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان پذیرفته شد و در بخش مسابقه کودک، رتبه ویژه کارگردانی را دریافت کرد و در بخش موسیقی نیز جایزه اول را از این جشنواره گرفت. تیک تاک از کارهای تحسین شده جشنواره به شمار می‌آید این نمایش کار رومیزی است و کاری که به صورت رومیزی اجرا می‌شود معمولا با تکنیک سیاه است.
  • ایده نمایش چگونه شکل گرفته است؟
من مدت‌ها به دنبال یک کار بی‌کلام در ژانر عروسکی بودم. 2 سال پیش وقتی پدرم را از دست دادم مرگ را خیلی ساده دیدم یعنی مرگ یک اتفاق روزمره به نظرم رسید که اگرچه تلخ است اما مانند به دنیا آمدن، عاشق شدن و سرکار رفتن است. وقتی دیدم دخترم برای پدربزرگش گریه می‌کند به نظرم رسید که یک قصه‌ای را از قبل از تولد یک انسان تا مرگ بنویسم و تبدیل کنم به یک نمایش عروسکی بدون کلام که این کار نتیجه آن ایده است.
  • این نمایش برای دومین بار است که به روی صحنه می‌رود، دلیل خاصی دارد؟
این کار پیش از جشنواره بین‌المللی اجرا شد اما آن زمان فرصت خوبی برای اجرای عمومی پیدا نکردیم و تراکم کارها باعث شد اجرای عمومی به تعویق افتد. در سال جاری قرار شد بار دیگر در شهریور تیک تاک را به روی صحنه ببریم که خوشبختانه در حال اجراست.
  • این اجرا چه تفاوت و تغییری نسبت به اجرای جشنواره کرده است؟
2 نفر از عروسک‌گردان‌های ما تغییر کرده‌اند و عروسک‌ها به دلیل گذر زمان و آسیب‌دیدگی عوض شده‌اند اما محتوا کمترین تغییر را داشته و فقط حدود 5درصد تغییر کرده است.
  • به نظر شما به عنوان فعال این حوزه وضعیت نمایش عروسکی در استان چگونه است؟
خوشبختانه وضعیت رو به رشد است. یکی از رخدادهای خوب در سال جاری این بود که ما «یونیمای استان» ( شعبه استانی اتحادیه جهانی نمایشگران عروسکی) را راه‌اندازی کردیم. هفته گذشته دکتر اردلان رئیس یونیمای کشور حکم من را به عنوان مسئول یونیمای استان ابلاغ کرد و فعالیتمان را آغاز کردیم. اولین گام ما برگزاری کارگاه 3 روزه‌ای بود که با مشارکت کانون تئاتر کودک و نوجوان همدان برگزار کردیم. مریم اقبالی و علی پاکدست که از بازی‌دهندگان و کارگردانان نمایش عروسکی کشور هستند مدرس این کارگاه بودند. کار دیگر ما راه‌اندازی خانه عروسک بود که هفته گذشته در فرهنگسرای آوینی اتفاق افتاد. این خانه تاریخ 15 ساله نمایش عروسکی همدان را در خود جای داده و به صورت موزه عروسک‌ها را با شرح حال به نمایش گذاشته است.
  • با توجه به حضور فعال همدان در جشنواره تهران - مبارک امسال فکر می‌کنید نقش یونیما در آینده نمایش عروسکی استان و حضور در این جشنواره‌ها چگونه است؟
قطعا در سال‌های آینده وجود یونیما در استان تأثیرگذار خواهد بود. ما امسال برای جشنواره تهران- مبارک 7 گروه متقاضی داشتیم که در بازبینی 3 گروه به جشنواره راه پیدا کردند، 2 گروه در بخش خیابانی و یک گروه در نمایش صحنه‌ای از استان در جشنواره حضور داشتند. امیدواریم در سال‌های آینده نمایندگان بیشتری در این جشنواره و جشنواره‌های بین‌المللی داشته باشیم.
  • چه برنامه‌ای در این زمینه دارید؟
برنامه‌هایی داریم در زمینه آموزش تا در آینده دوستانی را که در حوزه نمایش عروسکی فعال هستند شناسایی و ساماندهی کنیم تا دوستان تولیدات خود را در مسیر درستی به روی صحنه ببرند. پاییز امسال جشنواره نمایش‌های 5 دقیقه‌ای را داریم که بعد از ماه محرم و صفر برگزار خواهد شد. این جشنواره باعث می‌شود کمک کند دوستان به خودباوری برسند و ایده‌های خود را عملی کنند.
  • محتوا در نمایش‌های عروسکی چه وضعیتی دارد؟
در نمایش عروسکی، تجربه‌های بین‌المللی نشان می‌دهد بحث قصه تقریبا به حاشیه رفته است و در حال فراموش شدن است. در این نمایش‌ها بیشتر مسأله موقعیت مطرح است یعنی در یک فضای نمایشی با قرار دادن یک شخصیت در موقعیتی خاص نمایش تولید می‌شود. این روند در جهانی شدن یک نماش بسیار موثرتر است و نمایش مبتنی بر کلام محلی نیست بیشتر نمایش‌های عروسکی به این سمت می‌روند.
  • وضعیت سالن‌های همدان برای نمایش عروسکی مناسب است؟
ما در استان هیچ سالنی نداریم که مناسب نمایش عروسکی باشد. سالن استاندارد و تخصصی نداریم مجبور هستیم با سالن‌های موجود کنار بیاییم و نمایش را با سالن‌های فعلی تطبیق بدهیم.
  • لطفا عوامل نمایش عروسکی تیک‌تاک را معرفی کنید.
عوامل نمایش عروسکی تیک تاک عبارتند از: نویسنده و کارگردان محسن پورقاسمی، تهیه‌کننده میلاد فضلیان، آهنگساز رضا عباسی، دستیار کارگردان مهدی رضایی منش، مشاور کارگردان اعظم ترابی، طراحی لباس مهناز کرمی، طراح عروسک طیبه آنجدانی ، نوازندگان رضا عباسی، افشین چوبریزان علی ایرانپور، بازی‌دهندگان فاطیما پورقاسمی، حامد ترابی، ندا هادیان، سید مهرداد کاووسی حسینی.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%C2%AB%D8%AA%DB%8C%DA%A9-%D8%AA%D8%A7%DA%A9%C2%BB-%D8%AF%D9%88%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%B5%D8%AD%D9%86%D9%87?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، هنرمندان همدان ، تئاتر همدان ، نمایش در همدان ، تیک تاک ،

سه شنبه 23 شهریور 1395

همه تئاتر همدان روی صحنه ملایر

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،

همه تئاتر همدان روی صحنه ملایر

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
همه تئاتر همدان روی صحنه ملایر
بیست و هشتمین جشنواره تئاتر استان از ٢٢ تا ٢٥ شهریورماه این باردر شهرستان ملایر و با حضور ١٠ گروه نمایشی از شهرستان‌های استان در حال برگزاری است. حسین صفی کارشناس تئاتر اداره کل فرهنگ و ارشاد استان و مدرس تئاتر در همدان به پرسش‌های ما در این باره پاسخ می‌دهد...
1395/06/23
بیست و هشتمین جشنواره تئاتر استان از ٢٢ تا ٢٥ شهریورماه این باردر شهرستان ملایر و با حضور ١٠ گروه نمایشی از شهرستان‌های استان در حال برگزاری است. حسین صفی کارشناس تئاتر اداره کل فرهنگ و ارشاد استان و مدرس تئاتر در همدان به پرسش‌های ما در این باره پاسخ می‌دهد.
  • در مورد ماهیت جشنواره توضیح می‌دهید؟
مبنا بر این است که در سراسر کشور همه استان‌ها همزمان این جشنواره را برگزار کنند به دلیل این‌که راهیابی به جشنواره فجر از طریق جشنواره‌های استانی بود. تا 2 سال گذشته به این صورت بود که بعد از جشنواره‌های استانی 2 نماینده به جشنواره‌های منطقه ای راه می‌یافتند، آن زمان مناطق چهارگانه و پنجگانه را داشتیم و از آنجا توسط هیأت داوران به جشنواره بین‌المللی فجر راه پیدا می‌کردند اما 2 سال است که جشنواره منطقه‌ای حذف شده است.
  • جشنواره منطقه ای در کدام استان برگزار می‌شد؟
هر سال در یک استان برگزار می‌شد، بستگی داشت کدام استان میزبانی جشنواره را می‌پذیرفت. همدان تا بیست و دومین دوره این جشنواره را برگزار می‌کرد اما وقتی جشنواره بین المللی تئاتر به همدان آمد لطفی نداشت آن را هم برگزار کنیم. مناطق براساس داوطلب شدن میزبان‌ها انتخاب می‌شدند و به همین دلایل گروه‌های شرکت‌کننده تغییر می‌کرد، مثلا همدان یک‌سال با زنجان هم گروه می‌شد سال دیگر با تبریز و یا سال دیگر با کرمانشاه هم گروه بود.
  • اکنون که جشنواره منطقه ای حذف شده شیوه ورود به جشنواره فجر چه تغییری کرده است؟
پس از این‌که جشنواره منطقه ای حذف شده، دبیران جشنواره استانی از هر استان 2 اثر انتخاب می‌کنند و به دبیرخانه جشنواره بین المللی تئاتر فجر ارسال می‌کنند. گاهی از تمامی کشور بیش از 70 اثر ارسال می‌شود که از بین آنها منتخبان این جشنواره مشخص می‌شوند.
  • بیست و هشتمین دوره جشنواره استانی در همدان برگزار خواهد شد؟
بله، این بار در شهرستان ملایر برگزار می‌شود. با توجه به نزدیک شدن محرم و صفر با هماهنگی مرکز هنرهای نمایشی تمام جشنواره‌های استانی پیش از آغاز مهر به پایان می‌رسد. ما مهلت ارسال آثار را به جشنواره استانی تا 7 شهریور تمدید کرده بودیم و آثار خوبی هم رسیده است. شرط جشنواره این بود که کارها پیش از ورود به جشنواره استانی باید اجرای عمومی داشته باشند به همین دلیل زمان ارسال کارها تمدید شد. بازبینی‌ها صورت گرفته و برنامه جشنواره را از 22 تا 25 شهریور قرار داده‌ایم که در ملایر برگزار خواهیم کرد. ظرفیت ما برای ورود به جشنواره تا سقف 10 کار است که خوشبختانه کارها رسیده است.
  • این جشنواره از طرف نهادهای تصمیم گیرنده چقدر جدی گرفته می‌شود؟
جشنواره به صورت رقابتی برگزار می‌شود و ما در کدهای مختلف هر سال 30 الی 40 جایزه داریم، کمک‌هزینه داده می‌شود و با همکاری دوستان در اداره کل جوایز ریالی را هر سال بالا می‌بریم. هر سال هم سطح ورودی‌ها را بالا می‌بریم تا کارگردانان هزینه‌ها را تامین کنند.تندیس، لوح تقدیر، لوح سپاس و لوح افتخاری که داده می‌شود برای شرکت کنندگان مهم است چون جشنواره استانی معتبر و رسمی است و دروازه ورود به جشنواره بین المللی است.
  • آثار پذیرفته شده در جشنواره چه بازه زمانی را در بر می‌گیرد؟
حد فاصل پذیرش آثار در جشنواره استانی از مردادماه سال گذشته تا شهریور سال جاری است که تقریبا یک سال است.
  • وضعیت کارهای سال جاری چطور است؟
چون شهرستان‌ها شورای مستقل دارند ارزیابی من پس از بازبینی نهایی در استان می‌تواند ارائه شود و اگر دقیق‌تر بخواهیم بررسی کنیم، باید منتظر برندگان باشیم.
  • آثار در چه سطحی است؟
یکی از مشکلاتی که ما در جشنواره استانی داریم این است که دوستان آثار خود را دقیقه 90 آماده می‌کنند به همین دلیل کارها چنگی به دل نمی‌زند. مسأله دیگر این است که در شهر همدان با توجه به حضور جشنواره تئاتر کودک، بخش عمده ای از ظرفیت دوستان به سمت کودک می‌رود. طبیعتا جذابیت‌های کار کودک بیشتر است به ویژه حضور در جشنواره بین المللی گرایش بیشتری ایجاد می‌کند و کار کودک به لحاظ گیشه درآمدزاست. همچنین با توجه به این‌که هیچ نوع کمک مالی از طرف استان و مرکز به گروه‌های نمایشی نشده، برای تامین هزینه‌ها گروه‌ها به سمت کار کودک گرایش پیدا می‌کنند.
  • سال‌های گذشته شهر همدان در جشنواره بین المللی نماینده نداشت، فکر می‌کنید امسال داشته باشد؟
بله، سال‌های قبل از شهر همدان نماینده نداشتیم البته از شهرستان‌ها داشتیم. بحث من این است با توجه به حضور جشنواره کودک بخش عمده ای از ظرفیت ما در این بخش هزینه و این باعث ضعف گروه‌های بزرگسال می‌شود.
  • چاره کار چیست؟
باید بسته‌های تشویقی ایجاد کرد. ما ورودی‌ها را 100درصد افزایش دادیم دیگر این‌که ما نیاز به یک ساماندهی داریم تا بتوانیم کار را تخصصی‌تر ببینیم و هر کسی به خود اجازه ندهد نمایش عروسکی کار نکند، هرکسی سنتی کار نکند، هر کس کودک کار نکند و هرکسی نمایش بزرگسال اجرا نکند. این فرهنگ باید جا بیفتد تا وضعیت تئاتر استان سامان پیدا کند.
  • با توجه به انتخابات جدید انجمن نمایش همدان، این تشکل چقدر پیگیر قضیه است؟
در حال حاضر در انجمن هیچ اتفاقی نیفتاده است. با سازوکاری که انجمن دارد چندان امیدی نیست چون در اساسنامه هیچ تغییری صورت نگرفته است و اساسنامه همان اساسنامه دوره پیشین است. اگر قرار بود با این اساسنامه اتفاقی بیفتد دوره قبل می‌افتاد به هر حال یکی از اصلی‌ترین وظایف انجمن‌های نمایش در کشور با توجه به مردم نهاد بودنشان باید این باشد که مسائل و ارتباط درون صنفی را تنظیم و پیگیری کند و پیگیر مطالبات باشد، امیدوارم در آینده این اتفاق بیفتد.
  • در شرایط فعلی اصلی ترین مشکل تئاتر استان چیست؟
مشکل عمده ما در استان‌ها این است که مسئولان و متولیان امر به دیدن تئاتر نمی‌آیند اگر این به عنوان رفتاری اجتماعی و فرهنگ تبدیل شود بخش بزرگی از مشکلات ما حل خواهد شد. در این صورت قطعا مخاطب‌ها ساخته می‌شوند و این روند تبدیل به جریان سازی فرهنگی می‌شود. وقتی ما 15 شب اجرا داریم همیشه در حسرت هستم که یک عضو شورای شهر، یک شهردار یا یک مدیر کل به دیدن تئاتر بیاید اما چنین چیزی نیست وقتی پدر خانواده حرکتی مثبت می‌کند اعضای خانواده تبعیت می‌کنند. خواسته و خواهش کلی ما این است این ضرورت برای مسئولان ایجاد شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%85%D9%87-%D8%AA%D9%8A%D8%A7%D8%AA%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%B5%D8%AD%D9%86%D9%87-%D9%85%D9%84%D8%A7%DB%8C%D8%B1?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ،

شنبه 20 شهریور 1395

تماشای ماندن در وضعیت آخر

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،

تماشای ماندن در وضعیت آخر

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
تماشای ماندن در وضعیت آخر
ماندن در وضعیت آخر، آخرین اثر نمایشی محمدمهدی کلهری کارگردان همدانی است که تا 20 شهریور در سالن اصلی تئاتر شهر همدان (آوینی) به روی صحنه رفت....
1395/06/20
ماندن در وضعیت آخر، آخرین اثر نمایشی محمدمهدی کلهری کارگردان همدانی است که تا 20 شهریور در سالن اصلی تئاتر شهر همدان (آوینی) به روی صحنه رفت.
کلهری رئیس اداره فرهنگ و ارشاد شهرستان فامنین است. او همچنین یکی از کارگردانان شناخته‌شده تئاتر در همدان به شمار می‌رود. به همین دلیل دغدغه تئاتر او را رها نکرده و در کنار کار اداری به تولید آثار هنری و آموزش تئاتر نیز مشغول است. از نمایش‌هایی که نویسندگی و کارگردانی کرده می‌توان به «ساده اما اجق وجق» ، «نمایش موش و گربه» ، «پادشاه خوابش می‌آید» ، «سه به‌علاوه یک» و «اینجا وضعیت غیر طبیعیه» اشاره کرد. به بهانه اجرای نمایش ماندن در وضعیت آخر با این کارگردان شناخته شده گفت وگو کرده‌ایم.

  • از چگونگی ورودتان به عرصه تئاتر بگویید؟

از سال ۷۹ با ثبت نام در کلاس‌های بازیگری انجمن نمایش همدان به عنوان هنرجو وارد دنیای نمایش شدم و پس از بهره مندی از دانش و تجربه اساتید خوب این شهر استاد حسین صفی، استاد نصرالله عبادی و استاد احمد بگلریان دوران مقدماتی را پشت سر گذاشته و پس از مدتی کوتاه با استاد صادق عاشورپور آشنا شدم. در چند نمایش به عنوان بازیگر در خدمت این کارگردان خوب شهر بودم. جدیت استاد عاشورپور و ایمان قوی  او به هنر نمایش باعث می‌شد که شاگردانش با پشتکار، جدیت و شور هنری، پا به عرصه صحنه نمایش بگذارند.
  • با توجه به این‌که امروز خود شما وارد عرصه آموزش شده اید به نظرتان شیوه آموزش کدام یک از مدرسان در همدان تاثیرگذارتر بوده است؟
البته هرکدام از اساتید نمایش در جای خود و هر کدام به نحوی اثر گذار بوده اند چه اساتیدی که بنده افتخار شاگردی آنها را داشته ام و چه اساتیدی که در محضرشان نبوده ام. اما به جرات می‌توان گفت حضور استاد حسین صفی در جریان‌سازی علمی هنر نمایش استان و نگاه علمی وی به این هنر را نمی‌توان منکر شد او همواره به شاگردانش تأکید می‌کند که تنها راه موفقیت و ماندگاری در تئاتر امروز داشتن دیدگاه آکادمیک و علمی است و گسترش همین دیدگاه چه مستقیم و چه غیرمستقیم هنرجویان رشته نمایش همدان را به سمت تحصیلات آکادمیک رهنمون شد که بنده هم از این قاعده مستثنی نبودم.
  • نوشتن را در چه دوره ای تجربه کردید؟
رشته نمایش را با گرایش کارگردانی در دانشگاه ادامه دادم، کم کم در خلال انجام پروژه‌های دانشگاهی قلم خود را نیز آزمودم، رفته رفته علاقه شدیدم به بازیگری مبدل به گرایش به کارگردانی و نویسندگی شد، شوری که در بازی دنبال می‌کردم در کارگردانی یافتم وکم کم علاقه‌مند شدم آنچه را کارگردانی می‌کنم فکر، ایده و شیوه مخصوص به خودم باشد. این شد که دست به قلم شدم و نمایشنامه‌هایی برای اجرا نوشتم، نمایشنامه‌هایی که گاهی برای اجرای گروه‌های دیگر و شیوه‌های کارگردانی دیگر مناسب به نظر نمی‌رسد.
  • در هنر نمایش به دنبال چه بودید؟
من نمایش را موجود زنده ای می‌دانم که عوامل و عناصر آن دارای حیاتی ارگانیک است. نمایش از دیدگاه من قلب دارد، مغز دارد، چشم دارد، دست، زبان و بازو دارد. موجودی زنده است که حرکت می‌کند، از مبدأ به مقصدی، سفری عینی و سفری ذهنی دارد. هرکدام از عناصر آن باید در هماهنگی کامل با عنصر دیگر باشد، من نمایشی را نمی‌توانم متصور باشم که معلولیت داشته باشد، به همین خاطر در طول دوران تحصیل و تجربه کاری خودم سعی کردم در تمام شاخه‌های مرتبط نمایش تجربه ای اگر چه در حد مبانی کشف کنم. مدتی سرگرم مطالعه در خصوص طراحی صحنه، گریم، طراحی لباس، سبک‌ها و شیوه‌های مختلف بازیگری شدم، هرکدام از این عناصری که اشاره کردم دریایی از دانش را در خود نهفته دارد. من تنها به اندازه تشنگی خود از آنها سیراب شدم و سعی کردم آنقدر از آنها بدانم که به کارم بیاید. رفتن در دریای ژرف هرکدام امکان دارد پژوهشگر را در خود غرق سازد اما من تکلیفم را با خودم روشن کرده بودم. من پژوهشگر نبودم، همه را مطالعه می‌کردم که کارگردانی کنم باید زبان مشترک کارگردان با دیگر شاخه‌های مرتبط با این رشته را می‌آموختم.
  • ایده نمایش‌های شما از کجا می‌آید؟
گاهی در رشته‌های مختلف هنرهای نمایشی تدریس کرده ام بیش از آن که آموزش داده باشم آموخته ام. در این رشته سرو کار ما با انسان است؛ انسان اندیشمندی که قادر به گفت‌وگو است. تمام نمایش‌های مهم جهان در خصوص گفت وگوی اندیشه‌هاست، هر فرد از افراد جامعه برای قشر نمایشنامه نویس و کارگردان فردی جالب است، هر فرد به تنهایی می‌تواند شگفتی‌آفرین باشداز آنجاست که در خلال همین ارتباطات و تأملات ایده‌های نمایشی در ذهن من شکل می‌بندد.
  • در نمایش‌های شما انتقال پیام چگونه صورت می‌گیرد؟
ما باید تماشاگر را با اندیشه آشنا کنیم. ماهی به او ندهیم ماهی‌گیری را یادش بدهیم، این یاد دادن به معنای پیام دادن نیست بلکه اندیشه باید اثری کیفی داشته باشد نه کمی.
  • گفته می‌شود «ماندن در وضعیت آخر» را بدون متن کار کرده اید؟
نمایش «ماندن در وضعیت آخر» با روش کارگاهی که در مورد آن توضیح دادم شکل گرفت، در ابتدای کارگاه با ایده‌های مبهم و کلی، کار را در کنار بازیگران آغاز کردیم، کم کم و ناخودآگاه ایده اصلی که مطابق با سلیقه جمع بود تقویت شد و راه خود را بسط داد و پیشرفت کرد. هر چیزی که پیش می‌رفت در ادامه تعهد به ایده و پیش زمینه خود شکل می‌گرفت به شکل مبسوط بین من و بازیگران درباره تحلیل ایده صحبت می‌شد. از خلال همین مباحث در ذهن من راه نمایش روشن می‌شد همان روز چند صفحه نمایشنامه نوشته می‌شد و بازیگران نقش‌ها را تمرین می‌کردند. در این روش، گویی تمام عوامل در اتاقی تاریک گرد هم جمع شده اند و کم کم اتاق روشن و روشن‌تر می‌شود تا این‌که به طور کامل تمام جزئیات اتاق و شخصیت‌ها نمایان می‌شوند و این برای گروه شگفت انگیز است.
  • داستان نمایش چیست؟
داستان فردی است به نام دکتر که وسیله ای به نام «کش خنده» را به شکلی مجازی برای مخاطبان خود تبلیغ می‌کند. او طرفداران زیادی دارد و به خاطر محبوبیتش آمار فروش کش خنده خیلی بالاست. اما دکتر دچار نقصی است، او به شدت از پاهای خود متنفر است به همین دلیل باید مدام جوراب در پاهایش باشد، طی اتفاقی یک لنگه جوراب او نخ کش می‌شود و ناگهان چشمش به پاهای زشت خود می‌افتد پس از آن دچار افسردگی شدید می‌شود و دیگر قادر نیست برای تبلیغات جلوی دوربین حاضر شود. او همکاری به نام خانم پرستار دارد که کم کم متوجه می‌شویم منفعت اصلی از فروش کش خنده‌ها عاید او می‌شود. همین جاست که تصمیم می‌گیرد از وجود دکتر به شکلی دیگر بهره‌برداری کند و ماجراهایی که پس از این تصمیم در نمایش رقم می‌خورد.
  • مخاطب نمایش شما چه کسانی هستند؟
نمایش برای نوجوانان آماده شده اما گستره مخاطبی با حضور تمامی سنین را در سالن نمایش می‌تواند در بر بگیرد، چرا که معضل شبکه‌های مجازی یک معضل اجتماعی گسترده است هر چند که نوجوانان ما بیشتر از همه به این بیماری روز جوامع بشری مبتلا هستند.
  • آیا قرار است پس از اجرا در جشنواره ای حضور داشته باشد؟
بله قصد شرکت در جشنواره کودک و نوجوان را دارم که امیدوارم زحمات گروه اجرایی در جشنواره نمود مناسبی داشته باشد.
  • از مخاطبان رضایت دارید؟
به طور کلی می‌توان گفت در قرنی که زندگی می‌کنیم هنر تئاتر یکی از تاثیر گذارترین هنرهای هفتگانه است، با وجود تمام رسانه‌های دیداری و شنیداری نوین هنوز تماشاگرانی هستند که زمانی را برای دیدن نمایش اختصاص می‌دهند و مسیری را طی می‌کنند تا به دیدن نمایش بنشینند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/تماشای-ماندن-در-وضعیت-اخر?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، هنرمندان همدان ، نمایش در همدان ، نمایش ماندن در وضعیت آخر ،

پنجشنبه 4 شهریور 1395

هنرمندان ملایری روی صحنه مبارک

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

هنرمندان ملایری روی صحنه مبارک

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
هنرمندان ملایری روی صحنه مبارک
نمایش «رشکی و ماسی» از ملایر در جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک اجرا می‌شود. شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک از اول تا هفتم شهریورماه در تئاتر شهر، تالار بوستان کانون پرورش فکری، تالارهای فردوسی و هنر، تالار اصلی محراب و تالار استاد انتظامی خانه هنرمندان در حال برگزاری است...
1395/06/03
نمایش «رشکی و ماسی» از ملایر در جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک اجرا می‌شود. شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک از اول تا هفتم شهریورماه در تئاتر شهر، تالار بوستان کانون پرورش فکری، تالارهای فردوسی و هنر، تالار اصلی محراب و تالار استاد انتظامی خانه هنرمندان در حال برگزاری است.
دبیری شانزدهمین جشنواره تئاتر عروسکی تهران ـ مبارک با مرضیه برومند است و در این رویداد هنری ده‌ها اثر از استان‌های مختلف شرکت کرده‌اند. استان همدان نیز با 3 اثر در این جشنواره حضور دارد که یکی از این 3 کار نمایشی تئاتر عروسکی «رشکی و ماسی»، به کارگردانی رضا فقیهی، از شهر ملایر است که به صورت خیابانی اجرا می‌شود.

احیای یک سنت
کارگردان نمایش رشکی و ماسی با اشاره به داستان نمایش رشکی و ماسی به همشهری می‌گوید: رشکی و ماسی 2 شخصیت بذله‌گو و شاد هستند که طی مراسمی آیینی در 100 سال گذشته در شهرهای ملایر، اراک و روستاهای اطراف به اجرای نمایش می‌پرداختند و به نوعی نوروزخوانی می‌کردند. آن‌ها با خرده‌نمایش‌هایی که اجرا می‌کردند به استقبال بهار می‌رفتند مردم نیز به آن‌ها هدیه می‌دادند. این مراسم سال‌هاست به بوته فراموشی سپرده شده است و ما آ ن را با اجرای عمومی این نمایش احیا کرده‌ایم.
رضا فقیهی با اشاره به حضور در جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک می‌گوید: حضور در این جشنواره بزرگ، که ویترینی از تئاتر عروسکی دنیاست، برای من و گروهم افتخار بزرگی است. اجرا کردن در کنار برترین هنرمندان تئاتر عروسکی ایران و جهان تجربه بزرگی برای ما به حساب می‌آید. از نکات قابل توجه این جشنواره هم حضور خانم مرضیه برومند، هنرمند مطرح کشور، به عنوان دبیر جشنواره است.

اجرا در بوستان‌ها
او در پاسخ به این پرسش که آیا نمایش «رشکی و ماسی» اجرای عمومی داشته، می‌گوید: اجرای عمومی داشته‌ایم. رشکی و ماسی در بوستان‌های ملایر طی یکی دو سال گذشته بارها اجرا داشته است. خردادماه سال جاری نیز در جشنواره سراسری تئاتر بومی تیرنگ مازندران حضور داشت که موفق به کسب مقام اول اجرا شد و مورد استقبال قرار گرفت. این کارگردان ملایری با اشاره به وضعیت تئاتر ملایر ادامه می‌دهد: خوشبختانه نمایش در ملایر رو به رشد است و گروه‌های نمایشی این شهرستان از سال 1380 به بعد در کشور بسیار خوب ظاهر شده‌اند و این روند سال به سال بهتر شده است. من هم به عنوان عضوی از جامعه تئاتر این شهر آینده روشنی را متصور هستم. او اظهار می‌کند: وضعیت نمایش عروسکی در استان نیز نسبتا خوب است. هنرمندان خوبی در استان همدان، به خصوص در شهر همدان، در رشته تئاتر عروسکی فعالیت دارند که امیدوارم تقویت شوند و شرایط بهتر شود.
 
رابطه تئاتر استان و شهرستان

نویسنده و مؤلف کتاب تاریخ نمایش در ملایر با اشاره به رابطه تئاتر استان و شهرستان ملایر ادامه می‌دهد: رابطه‌ای معمولی بین استان و ملایر وجود دارد اما از لحاظ وضعیت مالی و حمایت از تئاتر، شهرستان ملایر بسیار در شرایط نامناسبی است و حمایت چندانی از شهرستان‌ها نمی‌شود. من در سایر شاخه‌های تئاتر هم فعالیت دارم اما عمده فعالیت‌هایم و به نوعی تخصص اصلی‌ام در تئاتر عروسکی و تئاتر کودک و نوجوان است. امیدوارم شرایطی فراهم شود تا فقط در همین بخش کار کنم و اثرگذار باشم. عوامل نمایش عروسکی «رشکی و ماسی» رضا فقیهی (نویسنده و کارگردان)، آرمان اکبری و امیررضا عبدالله‌زاده (عروسک‌گردان)، حامد آقانوری (اوستای خیمه)، حامد قاسمی و محمد مشفق (نوازنده)، مرجان خرسند (دستیار کارگردان، طراح خیمه و لباس) و معصومه روستا (سازنده عروسک‌ها) هستند.


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر ملایر ،

نگاه دوستان ازبالا به پائین است به ما به عنوان شهرستانی می نگرند و تحقیر آمیز صحبت می کنند، مسئله ای که داریم موضوع مالی نیست مشکل این است که به تعدادی ازهنرمندان پیشکسوت همدان توهین شده است، از دنیای هنر به دور است چنین برخوردهایی با هنرمندان بشود.
مدتی است سیروس مقدم کارگردان سریال پربیننده تلویزیونی «پایتخت» درحال ساخت سریال جدیدش درهمدان است.

به گزارش تابناک همدان، «علی البدل» نام سریالی است که درروستاهای «ورکانه»، «اشتران» و شورین درهمدان تولید می شود هرچند به گفته کارگردان سریال مکان و زمان در این اثرمشخص نیست و اشاره ای به این روستاها نمی شود اما از روزی که گروه فیلم سازی سیروس مقدم برخاک همدان پا گذاشته اند آوازه این رویداد هنری دراستان پیچیده و روستاهای یادشده به ویژه ورکانه بر سر زبان ها افتاده و مردم استان برای دیدن هنرمندان به این روستاها می روند.

رویدادهای هنری درهر استانی منافع زیادی برای آن استان دارد به ویژه درمعرفی ظرفیت های فرهنگی و گردشگری استان بسیار مفید است با توجه به این که سریال علی البدل درسه روستای هدف گردشگری استان همدان ساخته می شود می توان آن را به عنوان یک سرمایه گذاری دراز مدت رسانه ای-تبلیغاتی درامر گردشگری دانست. اما درکنار این مزیت ها گاه مسائلی نیز پیش می آید که باعث رنجش خاطر جوامع محلی یا دوطرف میزبان و میهمان می شود. آنچه درمسیر ساخت این فیلم بین تعداد اندکی ازعوامل فیلم و هنرمندان بومی همدان رخ داده است از آن جمله است که هنوز این کدورت برطرف نشده و هنرمندان همدانی حتی شکایت خود را از طریق نماینده مجلس و مقامات ارشد استانی پیگیری می کنند.

داستان از آن جا آغاز می شود که عوامل پیش تولید فیلم با ده ها نفر ازهنرمندان عرصه بازیگری استان تماس می گیرند و از آن ها برای بازی درسریال «علی البدل» دعوت می کنند دراین مسیر تعدادی از بازیگران را انتخاب کرده وپس ازتوافق برسر مسائل مالی قرار ملاقات و امضاء قرارداد با دستیار اول کارگردان گذاشته می شود اما به ادعای هنرمندان انتخاب شده، دستیار کارگردان به تعهد خود عمل نمی کند و برخورد نامناسبی با آنان می کند. پس از این اتفاق هنرمندان رفتار او را توهین تلقی کرده و پیگیر این موضوع و اعاده حیثیت هستند. 

تعدادی از آنان در کفت و گو با تابناک همدان، مسائل پیش آمده را با ما در میان گذاشتند. امید است انتشار این گزارش و پاسخ عوامل سریال این کدورت را برطرف کرده و خاطره ای خوش برای میهمانان همدان و هنرمندان و بازیگران استان برجای گذارد تا شیرینی تماشای این سریال به کام هیچ بیننده ای تلخ نگردد.

مرتضی تحصیلی یکی از بازیگرانی که برای همکاری دراین سریال دعوت شده می گوید: «حدود 2ماه پیش ازاین با من تماس گرفتند که قرار است سریالی ساخته شود و ازشما هم دعوت می کنیم برای تست های اولیه به دفتر مجموعه بیایید. وقتی رفتم دیدم حدود 70 نفر از همکاران قدیمی را دعوت کرده اند سپس ازما عکس هایی گرفتند و پیشینه و رزومه ای روبه دوربین گفتیم و بازگشتیم.»

این بازیگر همدانی ادامه می دهد: «پس ازچند روز دوباره تماس گرفتند و این بار با حضور دستیار اول کارگردان آقای مصطفی تنابنده مذاکره کردند. البته دراین روز علاوه برهنرمندان همدانی عده زیادی از شهروندان علاقمند به بازیگری را ازطریق فراخوان و ثبت نام  نیز دعوت کرده بودند. باردیگر از 30 نفر از همکاران ما تستی گرفتند و سه روز بعد  یازده نفر ازما را انتخاب کردند و دعوت کردند تا قرار داد امضاء کنیم. با مذاکرات اولیه که با آقای خانی یکی ازمدیران برنامه انجام شد، قرار شد 90 روز قرار داد ببندیم و هرماه 2میلیون تومان برای هریک از بازیگران پیشکسوت همدانی قرارداد بسته شود.»


گلایه‎های هنرمندان همدانی  از عوامل «علی‎البدل»


تحصیلی ادامه می دهد:« دوروز بعد باردیگر با تک تک ما تماس گرفتند که ساعت 9 شب درهتل آرین برای عقد قرارداد حاضر باشید. همه همکاران راس ساعت 9 درلابی هتل آماده بودیم، اما پس از این که مدت زیادی معطل شدیم وقتی آقای مصطفی تنابنده وارد شد با یک برخورد غیرحرفه ای و فوق العاده بد با پیشکسوت های بازیگری روبرو شد. با اینکه دوبار با ما مذاکره کرده بود و تست گرفته بود دست درجیب خطاب به یکی از همکارانش گفت؛ «این ها هستند؟» و آقای بهنام باباخانی گفت؛ «بله» وسپس خطاب به آقای باباخانی با یک ادبیات خاص ادامه داد:«ما بهشون گفتیم نفری بیست تومن، نهایتا 50 تومن خیرشو ببینین» و راهش را گرفت که برود.»

این بازیگر همدانی ادامه می دهد: «من گفتیم جناب تنابنده ما قبلا با آقای خانی و شما صحبت کردیم و امشب طبق دعوت شما برای عقد قرارداد خدمت شما رسیدیم اما باز ادامه داد: "همین که گفتم، هستید بسم اله نیستید خوش آمدید."»

محمود حکمتی اطهر بازیگر و کارگردان همدانی نیز دراین باره می گوید: من به آقای تنابنده گفتم من سال گذشته درهمدان هرروز 270 هزار تومان دست مزد قرارداد بسته ام،  چگونه از یک کارگردان درسطح ملی چنین پیشنهادی را قبول کنم، که با لحن بدی خطاب به من گفت؛ «5 میلیون تومان کافیه».

این هنرمند ادامه می دهد: «نگاه دوستان ازبالا به پائین است به ما به عنوان شهرستانی می نگرند و تحقیر آمیز صحبت می کنند، مگر نه این که اگر بخواهند هر بازیگری را ازتهران به استان ما بیاورند  هزینه اقامت، خوراک و دستمزد بیشتری دارد. البته ما مسئله ای که داریم موضوع مالی نیست مشکل این است که به تعدادی ازهنرمندان پیشکسوت همدان توهین شده است، از دنیای هنر به دور است چنین برخوردهایی با هنرمندان بشود.»


گلایه‎های هنرمندان همدانی  از عوامل «علی‎البدل»

محسن تیما یکی دیگر ازبازیگران تئاتر درهمدان که ازرفتار دستیار کاردان «علی البدل» گه مند است می گوید: «ما با نماینده همدان آقای امیر خجسته ملاقات کردیم و موضوع را مطرح کردیم که قرار شد پیگیری کنند. یک ملاقات نیز با آقای بنی عامریان معاون سیاسی فرماندار همدان داشتیم که مسائلی را مطرح کردند و قرارشد جلسه ای با حضورعوامل سریال و به ویژه مصطفی تنابنده و هنرمندان همدانی درمحل فرمانداری داشته باشیم تا مسائل روشن شود و عذرخواهی کنند اما ظاهرا پیگیری نکرده اند.»

محسن تیما می گوید: «به ما گفتند فیلم نامه نداریم، نقش ها مشخص نیست و فیلمنامه سرصحنه نوشته می شود، من تعجب می کنم کارهای آقای مقدم که این همه بیننده دارد، یک کارگردان حرفه ای است وگروه حرفه دارد چرا باید اجازه دهد چنین برخوردی غیرحرفه ای با همکاران هنرمند بشود.»


گلایه‎های هنرمندان همدانی  از عوامل «علی‎البدل»



هنرمندی اخلاق مداری است و بهتر است آنچه از دریچه دوربین به مردم نشان می دهیم، درپشت دوربین هم رعایت کنیم، اما متاسفانه برخوردهای صورت گرفته نشان می دهد آنچه درتلوزیون می-بینیم با رفتار تولیدکنندگان متفاوت و متناقض است. هنر دکه و تجارتخانه نیست هنرمند الگوی مردم است.

حکمتی اطهردر ادامه می گوید: «ما هیچ پشتیبانی درپیگیری مطالبات نداریم، خانه تئاتر تعطیل است و اداره ارشاد کمک نمی کند. معاون سیاسی فرماندار بعد از جلسه با ما خواستار این شدند که این مسئله را پیگیری نکنیم، توصیه کرده اند که ادامه ندهیم چرا که ارزش کار هنرمندان پایین می-آید. ما این پیگری را ادامه می دهیم که نشان دهیم به ارزش های انسانی و اخلاقی پایبندیم، تا حرمت خود را حفظ کنیم و بار دیگر هنرمندان مرکز نشین به خود اجازه ندهد با دیده تحقیر به ما نگاه کنند و با پیشکسوت های هنریک شهر چنین برخوردی شود.»

تحصلی می گوید: «من گله ای از مسئولان شهر دارم  که پیش از ساختن فیلم از سازندگان درمورد جایگاه هنرمندان استان نیز جویا شوند. تعجب من این است که چرا چنین حساسیتی ازطرف مدیران فرهنگی استان وجود ندارد مسلما مدیرکل ارشاد از این اتفاق با خبر است چرا پیگیر نیست؟»

 حکمتی اطهردر پایان می گوید: «وقتی مسئولان به ما توصیه و تاکید می کنند که موضوع را پیگیری نکنیم ما مصمم می شویم که خودمان دنبال کار را بگیریم به همین دلیل ازطریق روزنامه مطالبات و خواست ها را مطرح می کنیم اگرمسئولان پیگیر مطالبات ما نشوند قصد داریم تجمع کنیم تا اعتراض ما شنیده شود انتظار داشتیم مسئولان ما را تنها نگذارند.»
http://www.tabnakhamadan.ir/fa/news/263026/%DA%AF%D9%84%D8%A7%DB%8C%D9%87%E2%80%8E%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D9%86%D8%B1%D9%85%D9%86%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B9%D9%88%D8%A7%D9%85%D9%84-%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8E%D8%A7%D9%84%D8%A8%D8%AF%D9%84


برچسب ها: تئاتر همدان ، سریال علی البدل ، خبرگزاری تابناک ،

چهارشنبه 23 تیر 1395

همدان تئا‌تر فامنین؛ پیش به سوی حرفه‌ای شدن

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

تئا‌تر فامنین؛ پیش به سوی حرفه‌ای شدن

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
تئا‌تر فامنین؛ پیش به سوی حرفه‌ای شدن
رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان فامنین که خود یکی از کارگردانان شناخته‌شده تئا‌تر در همدان به شمار می‌رود، برای توسعه هنر به ویژه تئا‌تر در این شهرستان کمر همت بسته است...
1395/04/23
 رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان فامنین که خود یکی از کارگردانان شناخته‌شده تئا‌تر در همدان به شمار می‌رود، برای توسعه هنر به ویژه تئا‌تر در این شهرستان کمر همت بسته است. محمدمهدی کلهری که رشته تحصیلی‌اش تئا‌تر است پس از ورود به شهرستان فامنین گروه تئاتری تشکیل داده و خارج از ساعت اداری با گروه تئا‌تر شهرستان تمرین می‌کند. کلهری امیدوار است سال آینده تولیدات شهرستان به جشنواره‌ها برسد.
گوشه‌ای از تلاش‌های یک‌ساله او در زمینه تئا‌تر این شهرستان اجرای نمایش خیابانی «تجسس ممنوع» در شهرستان‌های فامنین و اسدآباد بود که با استقبال خوبی روبه‌رو شد. رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان فامنین در این گفت‌وگو وضعیت فعالیت‌های فرهنگی و هنری در این شهرستان را تشریح کرده است.
  •  از پیشینه فعالیت نمایشی در فامنین بگویید؟
نمایش به صورت حرفه‌ای در فامنین وجود نداشته است. گاهی به تقلید از «فیلم‌تئاترها»یی که از تهران می‌آمد در مدارس یا به مناسبت‌های مختلف کارهای تقلیدی و ضعیف انجام می‌‌شد. در واقع کارهای انجام‌شده جریان‌ساز و تأثیرگذار نبودند.
  •  چه تلاش‌هایی در زمینه حرفه‌ای شدن تئا‌تر در فامنین انجام شده است؟
من از یک سال پیش که وارد شهرستان فامنین شدم تلاش کردم که نه تنها تئا‌تر بلکه هنرهای تجسمی و موسیقی هم بتوانند فعال شوند و از ظرفیت‌های شهرستان استفاده شود؛ به خصوص تئا‌تر که رشته دانشگاهی و حرفه خودم است و بیرون از ساعات اداری در این زمینه کار می‌کنم. گروهی را تشکیل دادیم که بیش از ۱۰ نفر به صورت جدی در آن فعالانه کار تئا‌تر می‌کنند. هرچند هنوز به سطح حرفه‌ای نرسیده‌ایم و به صورت نیمه‌حرفه‌ای است، رضایت‌بخش است.
  •  برای تابستان سال جاری چه برنامه‌ای دارید؟
پیش‌بینی می‌کنیم تابستان امسال ۶۰ هنرجوی تئا‌تر داشته باشیم که ۲۰ نفر بزرگسال هستند و به صورت حرفه‌ای نمایشنامه‌نویسی، کارگردانی و بازیگری را فرامی‌گیرند. ۴۰ نفر دیگر نوجوانان هستند و به صورت مقدماتی و نیمه‌حرفه‌ای وارد عرصه تئا‌تر می‌شوند.
  • برنامه‌های آینده شما برای فامنین چیست؟
در حوزه هنرهای تجسمی انجمن تشکیل داده‌ایم. در این حوزه دوستانی هستند که قبلا کار کرده‌اند. تابستان یک کارگاه برای آن‌ها با استادان مجرب همدان تشکیل داده‌ایم که کارهای قبلی هنرجو‌ها توسط این مربی‌ها نقد و بررسی و اصلاح می‌شود. در بحث تئا‌تر به مربی‌ها تأکید کرده‌ام خروجی کلاس‌ها باید یک نمایش باشد برای هر گروهی که در کلاس‌ها حضور دارند. کار‌ها در حوزه موسیقی نیز به صورت پراکنده است و باید تلاش کنیم به یک انسجام برسیم؛ البته کارگاهی تشکیل شد که به دلیل بی‌نظمی‌ها موفق نبود.
  •  چشم‌اندازی که برای تئا‌تر شهرستان ترسیم کرده‌اید، چگونه است؟
آنچه گفتم نقطه آغاز کار ما بوده است. یکی از اهداف ما شرکت دادن دوستان در جشنواره‌های معتبر استانی، منطقه‌ای و کشوری است و به دنبال آن جشنواره‌های بین‌المللی را نیز پیگیری خواهیم کرد.
  •  ضروری‌ترین نیاز شهرستان در حوزه کاری شما چیست؟
به نظر من ظرفیت بسیار بالایی داریم. استعدادهای خوبی داریم اما متولی نبوده که پیگیری کند و حمایت و هدایت داشته باشد. در واقع وضعیت خوب است، اما مورد غفلت واقع شده است. دلیل اصلی این است که فامنین قبلا بخش بوده و چند سالی است به شهرستان تبدیل شده است.
  •  با توجه به برنامه استعدادیابی که پیگیری می‌کنید از ظرفیت‌های شهرستان راضی هستید؟
یکی از مسائلی که ما در حوزه فرهنگ و هنر داریم مشکل بودجه است. اگر بودجه خوبی اختصاص داده شود، می‌توانیم از مدرسان و مربیان استانی استفاده کنیم و در ارائه مطلب تنوع داشته باشیم. به هر حال من و سایر دوستان که در شهرستان کار می‌کنیم یک روش و منش فکری و سلیقه محدود داریم، فکر می‌کنم حق هنرجو این است که با نظرات و دیدگاه‌های گوناگون هنری آشنا شود. اگر بتوانیم از استادان کشوری استفاده و کارگاه‌های بیشتری برگزار کنیم تأثیر بیشتری خواهیم داشت؛ البته آنچه در توان داریم انجام می‌دهیم.
  •  برخورد مردم شهرستان با مقوله هنر چگونه است؟
من یک خواهش از مردم فامنین دارم که از هنرمندان شهرشان بیشتر حمایت کنند. هنرمندان سرمایه‌های معنوی شهر هستند؛ خواهش می‌کنم دوستان را دلگرم کنند و در عصر شعر‌ها، نمایش‌ها و نمایشگاه‌های هنری حضور داشته باشند. چراکه پشتوانه مردمی اساسی‌ترین عنصری است که هنرمند را دلگرم می‌کند.
  •  نمایش «تجسس ممنوع» چگونه شکل گرفت؟
نمایشی را با عنوان زود قضاوت نکنیم یا تجسس ممنوع با هنرجو‌ها تمرین کردیم که در آن سعی کردم از جوهره، توانایی و سلیقه خود بچه‌ها و هنرجو‌ها استفاده کنم.
تجسس ممنوع اولین کار جدی در فامنین است. ۱۰ نوبت در فامنین اجرا داشتیم و به درخواست همکاران شهرستان اسدآباد ۱۰ نوبت نیز در شهرستان اسدآباد اجرا کردیم و بازخورد بسیار خوبی از تماشاگران گرفتیم.
یک عادت خیلی بدی که در جامعه ما فراگیر شده این است که بدون اطلاع از پیشینه دیگران درباره آن‌ها قضاوت نادرست داریم. چه در فرهنگ ما و چه در فرهنگ‌های دیگر مدام سفارش شده دیگران را بدون شناخت داوری نکنیم. ما سعی کردیم بر اساس همین آموزه اخلاقی و این محور پیش برویم. در این نمایش موقعیتی را به وجود می‌آوریم که یکی از شخصیت‌ها گذشته خود را بازگو می‌کند و یک بازگشت به گذشته دارد و این پیام اخلاقی را با اجرا به گوش تماشاگران می‌رساند.
  •  چقدر از طنز در این نمایش استفاده شده بود؟
چون یک نمایش خیابانی است و با عموم مردم سروکار دارد تلاش کردیم جذاب باشد به همین دلیل از طنز هم استفاده کردیم. تلاش کردیم مفهوم را در جذابیت به مخاطب انتقال دهیم.
  •  از اجرا‌ها راضی بودید؟
من فکر می‌کنم هنر نمایش مانند همه تریبون‌ها و رسانه‌هاست؛ حتی اگر یک مخاطب هدف ما تحت تأثیر قرار گیرد و ذهن‌‌ همان یک نفر را تحریک کند ما نتیجه گرفته‌ایم.
  •  چه کسانی در این کار با شما همکاری داشتند؟
بازیگران نمایش حمید عسگری و امیرترابی بودند. نویسندگی و کارگردانی هم با خود این دو هنرجو بود. تنها کاری که من انجام دادم هدایت و سرپرستی کار بود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AA%D9%8A%D8%A7%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1-%D9%81%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D9%86%D8%9B-%D9%BE%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D8%AD%D8%B1%D9%81%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ، نمایش در فامنین ، نمایش همدان ،

سه شنبه 22 تیر 1395

لوطی‌گری در صحنه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،گفتگو ،

لوطی‌گری در صحنه

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
لوطی‌گری در صحنه
محمدجواد کبودراهنگی، یکی از کارگردان‌های باسابقه تئا‌تر، نمایش «واگویه‌های گندابی» را روی صحنه می‌برد. «واگویه‌های گندابی» آخرین اثر این کارگردان همدانی است که نمایشنامه آن را نیز خودش نوشته است...
1395/04/22
محمدجواد کبودراهنگی، یکی از کارگردان‌های باسابقه تئا‌تر، نمایش «واگویه‌های گندابی» را روی صحنه می‌برد. «واگویه‌های گندابی» آخرین اثر این کارگردان همدانی است که نمایشنامه آن را نیز خودش نوشته است. او این روز‌ها با گروه ۲۰ نفره در حال تمرین این نمایش است که از اواخر تیرماه در سینماتئا‌تر الوند (فلسطین) روی صحنه خواهد رفت. نمایش واگویه‌های گندابی که به زندگی «علی گندابی»، لوطی دوره قاجاریه در همدان، می‌پردازد بهانه‌ای شد تا با محمدجواد کبودراهنگی گفت‌وگو کنیم.
  • از متن نمایش شروع کنیم؛ نوشتن نمایشنامه چه روندی را طی کرد؟
نمایشنامه «واگویه‌های گندابی» اولین متن یا اولین نمایشنامه‌ای است که من نوشته‌ام. درواقع اولین تجربه من در نمایشنامه‌نویسی محسوب می‌شود. پایه و اساس تحقیقات من برای نوشتن این نمایشنامه تاریخ شفاهی و تحقیقات میدانی بود. از چند کتاب نیز استفاده کردم. کتاب‌هایی که مطالب کوتاهی داشتند یا اینکه از گندابی نام برده بودند.
  • چقدر به زندگی واقعی این شخصیت در نمایشنامه وفادار بودید؟
تناقض در گفتار زیاد بود؛ اما از آنجا که منظور من نوشتن درام بود و کار دراماتیک انجام می‌دهم مواردی را نادیده گرفتم یا به قصه اضافه کردم. قصه با تخیل سر و کار دارد. تمام هدف ما این بود که شخصیت علی گندابی را نمود ببخشیم و برجسته کنیم.
  • چه وجه از زندگی او شما را به نوشتن این کار ترغیب کرد؟
علی گندابی یک شخصیت لوطی همدانی بوده، اما مهم‌ترین ویژگی او تحولی است که در دوره‌ای از زندگی‌اش رخ می‌دهد و چگونگی این تحول و اتفاق‌های بعدی در زندگی او مهم است که باعث شده این شخصیت شنیدنی و دیدنی شود. من حس کردم این کار را روی صحنه بیاورم. پیش‌تر قصه زندگی او در پای منابر و سخنرانی‌های مذهبی شنیده شده بود. فکر کردم می‌توان از طریق نمایش به آن پرداخت و پس از تحقیقات میدانی کار نوشتن را شروع کردم. عاملی که باعث شد این نمایش را کار کنم اصرار زنده‌یاد علی‌اکبر محمودی‌وثاق بود که بسیار دوست داشت این کار را اجرا کنم و قرار بود خودش نقش گندابی را بازی کند. محمودی‌وثاق منابع خوبی درباره گندابی داشت که متأسفانه پس از مرگش آن‌ها را از دست دادیم. اما به سفارش او عمل کردم و نمایش را نوشتم و ادامه دادم. ما دِینی داریم که باید افراد شاخص استان را معرفی کنیم. به نظرم در منطقه خودمان به این موضوع کم پرداخته‌ایم. شخصیت‌های بزرگی در همدان داریم که می‌توانند در قالب داستان، نمایش و فیلم مطرح شوند. امیدوارم دوستان ورود پیدا کنند و این اتفاق بیفتد.
  • درباره خانواده گندابی هم نشانی یافتید یا از آن‌ها هم استفاده کردید؟
از خانواده او کسی را پیدا نکردم؛ البته شنیدم خواهرش در شهر بروجرد است اما نشانی از او پیدا نکردم. بیشتر از طریق گفت‌وگوهای شفاهی با افراد قدیمی به ویژه پیشکسوت‌های ورزش باستانی بهره بردم.
  • آیا از گویش همدانی هم استفاده کرده‌اید؟
نمایشنامه را به گویش همدانی نوشتم. شخصیت اصلی هم همدانی است و قصه در همدان می‌گذرد. در نتیجه یک نمایش کاملا بومی است البته با مایه‌های دینی که می‌توان گفت نمایش دینی است.
  • برداشت من از نمایش این است که به نوعی به لمپنی و لوطی‌گری مشروعیت می‌دهد. شما به چنین برداشتی قائل هستید؟
من به دنبال دفاع از لوطی‌ها و لمپن‌ها نیستم؛ اما باید توجه داشت که لوطی را باید لوطی نشان داد. اگر آن‌طور که هست نشان داده نشود نمی‌توانیم تأثیراتش را درست ببینیم. شخصیت گندابی، دوستانش و آن فضا را باید نشان دهیم تا بتوانیم کار قابل قبولی را به تماشاگر ارائه دهیم.
  • در دوران قاجار و پهلوی اول ورزش باستانی خیلی برجسته بود. در این نمایش چقدر به شخصیت‌های این ورزش پرداخته‌اید؟
در خصوص پهلوانان همدانی، فقط در چند مورد از جمله پهلوان علی‌میرزا همدانی نام برده‌ایم. شاید افراد زیادی بودند اما آن ویژگی مورد نظر ما را نداشتند. از علی گندابی پهلوان‌تر و جاهل‌تر بسیار داشته‌ایم؛ اما ویژگی شخصیتی و دگرگونی مثبتی را که در زندگی او رخ داد، در موارد دیگر نمی‌بینیم.
  • شما در این کار بازی می‌کنید‌؟
خیلی دوست داشتم در این کار بازی کنم اما به دلیل حجم کار نتوانستم. تعداد بازیگران زیاد است. حدود ۲۰ بازیگر در ۱۲صحنه بازی می‌کنند و زمان آن ۹۰ دقیقه و طولانی است.
  • موسیقی نمایش از کیست؟
موسیقی نمایش را از آثار بزرگان انتخاب کرده‌ام و کنار هم قرار داده‌ام. حتی از صدای زنده‌یاد «ناصر مهرورز»، خواننده صاحب‌نام، استفاده کرده‌ام. در این نمایش سعی کردم از شعار پرهیز کنم. فضای نمایش همدانی باشد، آواز همدانی، جغرافیای همدان، گویش بومی و افراد همدانی را دخیل کردم و باید اعتراف کنم یکی از کارهای دشواری است که من انجام داده‌ام.
  • دشواری آن در چیست؟
تعداد بازیگران و عوامل زیاد است. حجم کار بزرگ است. حتی می‌خواستم موسیقی زنده داشته باشیم که فکر کردم سنگین‌تر خواهد شد و جمع کردن آن زمان‌بر است.
  • نمایش در کدام سالن اجرا خواهد شد؟
در سالن سینماتئاتر الوند (فلسطین) اجرا خواهد شد که اولین اجرای جدی در این سالن پس از افتتاح آن است. امیدواریم هم سالن معرفی شود و هم تماشاگر به این سالن بیاید و ما اجرای خوبی را ارائه کنیم. حدود ۱۵ اجرا خواهیم داشت. در زمان اجرا باید سینما تعطیل شود و این خود مشکلی است.
  • طراحی صحنه را چه کسی بر عهده دارد؟
به طور کلی صحنه سینما مناسب اجرا نیست و جای حرکت و اجرای زیاد ندارد. چون قبل و بعد از اجرا، فیلم نمایش داده می‌شود پس مجبور بودیم از موادی که ساده‌تر جابه‌جا شوند استفاده کنیم. دکور را جمع کنیم و بتوانیم در جاهای دیگر هم استفاده کنیم. با همکاری عوامل صحنه دکور ساده‌ای تهیه کرده‌ایم.
  • نقش علی گندابی را چه کسی بازی می‌کند؟
سهراب نیک‌فرجاد هم نقش علی گندابی را بازی می‌کند، هم مشاور من در زمینه کارگردانی و نویسندگی بودند. درواقع نوشتن متن نمایشنامه را مدیون سهراب نیک‌فرجاد هستم.
  • با توجه به بومی‌بودن قصه، گویش و بازیگران، پیش‌بینی شما از استقبال کار چیست؟
افراد از اصناف و اقشار خاصی هم نسل قدیم و هم نسل جدید علاقه‌مند به علی گندابی هستند و فکر می‌کنم از کار استقبال کنند. شخصیت جذابی است و مردم نسبت به او یک ذهنیت خاص دارند و دنبال شناخت او هستند.
 جالب است که بیشتر مردم او را می‌شناسند و به ویژه سال‌های اخیر در فضای مجازی بسیار به او توجه شده است.
  • نمایش از چه تاریخی اجرا می‌شود؟
تلاش ما این است که برای ۲۶ تیرماه اجرا را آغاز کنیم اما نهایتا از اول مردادماه اجرای نمایش آغاز خواهد شد.

   بازی نقش علی گندابی
سهراب نیک‌فرجاد، کارگردان و بازیگر همدانی، این بار در کنار محمدجواد کبودراهنگی در نقش یک لوطی ظاهر می‌شود. سهراب نیک‌فرجاد با اشاره به اهمیت شخصیت علی گندابی به همشهری می‌گوید: گاهی وقت‌ها به قهرمان‌های منطقه‌ای یا قومی توجه چندانی نمی‌شود؛ در حالی که بسیار تأثیرگذارند و به دلیل تحولی که در زندگی دچار می‌شوند سرنوشت تأثیرگذاری پیدا می‌کنند. علی گندابی از جمله این افراد است؛ اما چون شخصیت برجسته‌ای نبوده، به او پرداخته نشده است. وی می‌افزاید: تحولی که در زندگی آدمی در حد علی گندابی اتفاق می‌افتد بسیار مهم است. او فرد لات یا لوطی بوده که می‌توانسته با گردن‌کلفتی بخشی از شهر را کنترل کند. زمان زندگی او اوایل دوره رضاشاه، اوج لوطی‌گری و به قول معروف لات‌بازی بوده. او نه یک اسطوره و نه یک قهرمان است. بلکه در حد یک لوطی می‌توان از او نام برد که مانند خیلی از جاهل‌های آن دوره اگر در طول سال مرتکب خلاف می‌شدند در ماه‌های محرم، صفر و رمضان خلاف نمی‌کردند و حتی کمک و دستگیری از محرومان هم می‌کردند. نیک‌فرجاد ادامه می‌دهد: علی گندابی یک خصیصه دیگری هم داشته که نسبت به دیگران برجسته‌تر است. در دوره جوانی او روس‌ها وارد خاک ایران شده بودند و تعدی، ظلم، ستم و تجاوز زیادی در شهر می‌کردند. او در زمان ورود روس‌ها اسلحه به دست می‌گیرد و با روس‌ها می‌جنگد.  این بازیگر ادامه می‌دهد: آما آنچه او را برجسته‌تر از دیگر لوطی‌ها می‌کند تحولی است که تا آخر عمر پیدا می‌کند.
در شبی از شب‌های سال با دوستانش در کنار دروازه شهر در حال مستی بودند که به شیخ‌حسن روضه‌خوان بر می‌خورد. شیخ به آن‌ها می‌گوید لااقل حرمت محرم را نگه می‌داشتید و در شب اول محرم مست نمی‌شدید. آنجاست که گندابی متوجه می‌شود دچار گناهی بزرگ شده و متوجه آمدن ماه محرم نشده است. قسم می‌خورد و از شیخ می‌خواهد برای آن‌ها روضه بخواند و تحت تأثیر قرار می‌گیرد.‌‌ همان کار و احساس گناه باعث می‌شود ترک دیار کند. به نجف می‌رود و مجاور می‌شود.
در آنجا نیز بعد از سال‌ها از دنیا می‌رود. این دگرگونی در نجف به قدری بوده که از او یک شخصیت متفاوت می‌سازد و به یک فرد معتمد، انسان خداجو و معتقدی که همه مردم به او اعتماد داشتند تبدیل می‌شود. نیک‌فرجاد با اشاره به علت پذیرفتن نقش علی گندابی در این نمایش می‌گوید: باور من این است که بازیگر باید بتواند هر نقشی را بازی کند. حال اینکه گاهی با فیزیک، جسم، قد و قواره هماهنگ نباشد موضوع دیگری است اما توانایی را نباید نادیده گرفت. هرچند من هر نقشی را نمی‌پذیرم و بازی نمی‌کنم، از آنجا که گندابی یک شخصیت همدانی و انسانی عیارگونه بوده برای من جالب بود که نقش او را بازی کنم. این هنرمند همدانی ادامه می‌دهد: گندابی به لحاظ شخصیت‌پردازی بسیار خاص است و بومی بودن شخصیت او هم برای من جالب بود.
 امیدوارم تماشاگران نیز در کنار لذت بردن از کار از انسانی که کارهای بد و زشت بسیاری داشته اما داشتن قلب مملو از ایمان و انسانیت توانسته او را دگرگون کند تأثیر بپذیرند.
گفتنی است به غیر از سهراب نیک‌فرجاد، سیدمهرداد کاووسی‌حسینی، احمد جلیلوند، سعید باغبانی‌نیر، یاسر محمدی، ندا هادیان، سعید محمودیان، میلاد سلوکی، اکبر اسلامی، سعید متعبد، محمد طالبی، سپهر مسافران، نگار فیروزی، محسن صلواتی، محسن رضانیا، مبین خانیان، علی پاشاپور و زهرا بختیاری بازیگران این نمایش هستند. نیما بیگلریان به عنوان مدیر تولید، نگار فیروزی منشی صحنه و سودابه طاهری طراحی پوستر نمایش را بر عهده دارند. تهیه‌کننده نمایش حوزه هنری است و به زودی توسط گروه نمایش بوعلی به روی صحنه خواهد رفت.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%84%D9%88%D8%B7%DB%8C%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B5%D8%AD%D9%86%D9%87?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، نمایش در همدان ، تئاتر همدان ،

یکشنبه 20 تیر 1395

تئاتر؛ از اصفهان تا همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،گفتگو ،هنر ،

تئاتر؛ از اصفهان تا همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
تئاتر؛ از اصفهان تا همدان
سال 1350 «رضا کشانی» به عنوان نخستین کارشناس تئاتر اداره فرهنگ و هنر همدان وارد این شهر می شود و مدت 7 سال به آموزش هنر تئاتر در استان همدان مشغول می شود...
1395/04/20
  سال 1350 «رضا کشانی» به عنوان نخستین کارشناس تئاتر اداره فرهنگ و هنر همدان وارد این شهر می شود و مدت 7 سال به آموزش هنر تئاتر در استان همدان مشغول می شود. حاصل کار وی آشنا شدن و آموزش علاقه‌مندان و هنرمندان هنر نمایش همدان با تئاتر مدرن بود، به طوری که بیشتر شاگردان او امروز افراد موفقی در تئاتر همدان و کشور به شمار می آیند. یکی از شاگردان رضا کشانی برادر او «اکبر کشانی» است که سال های نوجوانی  خود را همراه برادرش در همدان  به بازیگری در تئاتر گذراند. وی امروز در شاهین شهر اصفهان به آموزش و کارگردانی تئاتر مشغول است. اکبر کشانی در گفت و گو با همشهری از خاطرات حضورش در همدان می گوید.
  • چگونه وارد عرصه نمایش شدید؟
وارد شدن من به عرصه تئاتر داستان خاصی دارد. برادر من «رضا کشانی» جزو 11 نفری بود که به  عنوان اولین کارشناسان تئاتر وارد شهرستان ها شدند. من هم چون پدر نداشتم و با برادرم زندگی می‌کردم با او از اصفهان به همدان رفتم.
  • در همدان با تئاتر آشنا شدید؟
من در  همدان مدرسه می رفتم و آن زمان لهجه بسیار شدید اصفهانی داشتم. در مدرسه  کسی را نمی‌شناختم. روزی دبیر تاریخ مرا به پای تخته دعوت کرد و درسی را پرسید، من در حالی که پاسخ می دادم متوجه شدم همه همکلاسی ها به من می خندند. آن زمان بسیار خجالتی بودم و شرایط بدی داشتم. ادامه ندادم و آقای معلم نمره 7 را برایم در نظر گرفت. دفعه های بعد هر بار سوال کرد گفتم بلد نیستم و با نمرات صفری که گرفتم آن سال مردود شدم. وقتی برادرم علت را پرسید و من واقعیت را گفتم مرا وارد تئاتر کرد.سال 50 یک دوره 6 ماهه بازیگری در فرهنگ و هنر نزد برادرم گذراندم و سال 52 نیز به استخدام فرهنگ و هنر آن  زمان درآمدم.
  • درس را چگونه ادامه دادید؟
جالب است سال بعد که به مدرسه رفتم دیگر خجالت نمی کشیدم و هر بار معلم سوال می‌پرسید این بار با لهجه همدانی پاسخ می دادم. همزمان از سال 1352به صورت حق الزحمه در اداره فرهنگ و هنر استخدام شدم و تا زمانی که در همدان بودم این روند ادامه داشت. پس از اتمام دوران دبیرستان وارد دانشسرای مقدماتی تربیت معلم شدم که در خیابان کمال بود و سال 57 به خدمت سربازی رفتم.
  • آن زمان وضعیت تئاتر همدان چگونه بود؟
نمایش های متعددی در همدان بازی کردم. صحنه های همدان با شرایط آن زمان بسیار خوب بود. 8 سالی که من با دوستان همدانی کار می کردم بهترین دوران زندگی من بود و همدان یکی از شهرهای بسیار خوب است. سطح معلومات عمومی دوستان تئاتری همدان بسیار خوب بود. آن زمان کلاس های آموزش بازیگری اولین بار بود که در همدان برگزار می شد. خیلی از بازیگران جدید در کنار هنرمندان قدیمی از این کلاس ها استقبال کردند و گروه های تئاتری در سطح شهر به صورت علمی شکل گرفت.
  • شیوه کار در این کلاس‌ها چگونه بود؟
رضا کشانی در کار بسیار جدی بود و هنوز هم جدی است. او از نظر علمی جزو انگشت‌شمارهای کشور است. جامعه‌شناسی و روان‌شناسی را خوب می داند و علم تئاتر را می شناسد. به همین دلیل توانست در همدان حتی کسانی که ابتدا با او مقابله می کردند را با داشته های علمی مجاب و به کلاس ها دعوت کند. بهترین دوستان خانوادگی ما تئاتری های همدان هستند و من لذت می برم وقتی اسم آنها را می شنوم چون همه آن ها به جاه و مقام دراین رشته هنری رسیده اند. احمد بیگلریان، مهدی چایانی، صادق آشور پور و بسیاری دیگر را می توانم نام ببرم.
  • تئاتر در شهرستان ها چه وضعی داشت؟
برادرم یک دوره نقالی برای ما گذاشته بود که من، مهدی چایانی و قاسم زارع زاغه در این کلاس ها شرکت کردیم. معمولا به شهرهای اطراف همدان مانند تویسرکان، ملایر، نهاوند و مریانج می رفتیم و گاه در فضای باز یا در قهوه‌خانه ها نقالی می کردیم. برای مثال در نهاوند در یک میدان که درخت تنومندی هم داشت نقالی می کردیم.
  • ارتباط با خارج از استان چگونه بود؟
سفرهای خیلی خوبی داشتیم. یک سال به شهرهای شمال می رفتیم و کار اجرا می کردیم و سال دیگر به جنوب یا اصفهان می رفتیم و تئاتر کار می کردیم. با نمایش های مختلف در شهرهای مختلف حضور داشتیم. نمایش«تندر» و نمایش «آل» یک فضای خاصی داشت. سوژه، فضا و اجرا تفاوت می کرد. هم اجرای همدان داشتیم هم شهرستان ها که شهرستان ها بهتر بود. گاهی از طرف همدان به تبریز می رفتیم. وضعیت نمایش تبریز بسیار خوب بود. وقتی در آن شهر کار اجرا می کردیم و آنها نقد می کردند ما خودمان را باور می کردیم و احساس می کردیم رشد کرده‌ایم. در تئاتر باید از منتقدان و تماشاگر حس بگیری تا بتوانی خود را باور کنی.
  • اولین بار در چه نمایشی بازی کردید؟
اولین باری که من به روی صحنه رفتم نمایش «افعی طلایی» نوشته علی نصیریان به کارگردانی رضا کشانی در سال 50 بود. من نقش یک تماشاچی دور معرکه را داشتم که مهدی چایانی نقش نقال را داشت و نظام صالحی مرشد و علیرضا بیداریان نقش پهلوان داشت. در این اجرا بازی های در سکوت من شرایطی پیش آورد که برادرم از بازی من خوشش آمد. یکباره نمایش مستاجر پرویز صیاد را کار کرد که من نقش پسر بچه ای به نام رضی را داشتم و نقش مهمی بود. در این کار هم با آقایان حسن مهتابی، علیرضا بیداریان و احمد بیگلریان بازی می کردیم.
  • از اتفاق های بزرگ در تئاتر آن دوران بگویید؟
یک کار بزرگی که رضا کشانی در  همدان انجام داد این بود که برای نویسندگان معاصر همایش هایی گذاشت و همه نمایش های یک نویسنده را برای اجرا به کارگردانان پیشنهاد داد. اولین کسی که همه نمایش هایش در این همایش اجرا شد علی نصیریان بود و تمامی نمایش‌های آقای نصیریان را کار کردند.
  • شما هم نقش داشتید؟
در نمایش «بلبل سرگشته» من نقش بابا را داشتم هرچند ریش و سبیل نداشتم. در نمایش «رویا» نقش سوپور،نمایش
 «لونه شغال» نقش ولی و در«پهلوان‌کچل» نقش جوان خوش پوش را داشتم. رضا کشانی نمایشی با عنوان «اسکندر و آریو برزن» را کار کرد که بسیار عظیم بود و در کوه های گنجنامه با بیش از 100نفر بازیگر اجرا می شد. از آن زمان آرام آرام تئاتر دائمی همدان شکل گرفت و تماشاگر خود را پیدا کرد.
  • در همدان چه نقشی را دوست داشتید بازی کنید که نکردید؟
هرچه در تئاتر می خواستم به دست بیاورم در همدان به دست آوردم. نمایشی به نام «تندر» بود که با آقای «مسعود احمدی» بازی می کردیم. در این  نمایش فضا و جنس بازی را دوست داشتم چون متفاوت بود و یا «ریل» و «مسافر» محمود دولت آبادی که شخصیت لمپنی داشتم را  بسیار دوست داشتم. در نمایش «شاهسون ها» من 2 نقش بازی می کردم که 2 برادر دوقلو یکی یاغی و یکی قهوه‌چی بود. بازی ها متفاوت بود؛ مثلا در یکی نقش پیرمرد بودم یکی جوان یا نقش قدیسین را که در نمایش «آدم و حوا» داشتم عالی بود.
  • نقش زنان را چه کسانی بازی می کردند؟
مرحوم دکتر ایراندخت میرهادی یکی از هنرمندان خوب همدان بود و من کنار ایشان بسیار یاد می گرفتم. دکتر میرهادی هنرمند، نویسنده و شاعری توانا بود و تا آخرین لحظه در کنار برادرم رضا کشانی ماند.
  • چه چیزی از مرحوم میرهادی آموختید؟
چیزی که از خانم دکتر میرهادی آموختم این بود که ظواهر نمی تواند اصل باشد و هرچه هست در درون هر انسان است. به همین دلیل به ظاهر توجه نمی‌کرد. در طبابت نیز یار محرومان بود. میرهادی در تئاتر بازیگری بود که براساس آموزه های کارگردان نقش می‌پذیرفت، استعداد بسیار بالایی داشت و باسواد بود. اگر یک جمله بخواهم از میرهادی بگویم ، اینکه او یک انسان واقعی چند بعدی بود. آدم های مختلفی را زیر بال و پر خود می گرفت و کودکانی که نقص عضو داشتند را نگهداری می کرد.
  • از خاطراتتان بیشتر بگویید؟
خاطره ای در کنار آقای «مسعود احمدی» داشتم. یک صحنه ای بود که من باید از آب می‌گذشتم، احمدی می‌ماند و با عوامل می‌جنگید. نقطه کوری را باید به مسعود احمدی نشان می دادم و می‌گذشتم. از من پرسید می دانی نقطه کور کجاست؟ من خواستم با دست آن را نشان دهم  که دستم به شدت به صورت مسعود احمدی خورد و او گفت: «نقطه کور در گوش من نیست جلوتر است».
یک بار هم نقش یک بازیگر ملایری را گرفتم و او بسیار ناراحت شد. پس از 40 سال در یک جشنواره داور بود و وقتی روی صحنه رفت، گفت:  این آقای کشانی حق مرا خورده و حالا من تلافی می‌کنم و تلافی کرد.
  • هیچوقت رضا کشانی هنگام کار از شما نمی رنجید؟
برادرم احساس کرده بود من مغرور شده ام. زمانی بود که «لونه شغال» را کار می کردند ومن یک پارچ آب در دست داشتم. هر وقت بازیگران تشنه بودند یک لیوان آب می دادم. مهدی چایانی نقش یوزباشی را داشت.  یک روز آهسته به برادرم گفتم امکان دارد من نقش یوزباشی را تست بدهم؟ با خنده تمسخرآمیزی به دوستان گفت: «ببینید اکبر چه می گوید» بعد به من گفت برو ببینیم چه می‌کنی؛ من وقتی بازی کردم مهدی چایانی گفت این نقش حق اکبر هست اما باز برادرم نپذیرفت و نقش «ولی» را به من داد. بعد از آن، نقش پیرمردها را به من می داد. در «بلبل سرگشته» هم پیرمرد بودم.
  • از هنرمندان همدانی که دیگر در بین ما نیستند بگویید؟
با زنده‌یاد احمد لباسی دو، سه کار انجام دادیم. بسیار بازیگر خوبی بود، با عباس نفری همکاری داشتم. نمایش «تیاله» و «مستاجر» را با هم کار کردیم. بدون اغراق بچه های تئاتر همدان دوست داشتنی هستند و من زندگی خوبی در همدان داشتم. با زنده‌یاد پرویز چهاردولی دوست صمیمی بودیم و نمایشی را برای سپاهی دانش بازی کردیم. او از خبرنگاران خوب بود یادشان گرامی.
  • وقتی به اصفهان آمدید، تفاوت کار دراصفهان با همدان چگونه بود؟
من هرچه آموختم در همدان آموختم. بعد از انقلاب به اصفهان آمدم. در اصفهان شرایط با همدان تفاوت داشت. هنرمندان بیشتر بودند و جو سنگین تر و بزرگتر بود. در این شرایط جنگیدن خیلی سخت است. در همدان نیازی به جنگیدن نبود، همه چیز روال عادی داشت اما در اصفهان باید می جنگیدیم.
  • در اصفهان چه فعالیت‌هایی انجام می دهید؟
عضو گروه «پژوهش» هستم و خودم گروه تئاتر «سها» را دارم. تعداد زیادی از هنرمندان شاهین شهر شاگردان من بودند و من هرآنچه از برادرم آموخته بودم را اینجا ارائه کردم.
  • نمایشنامه‌نویسی را دنبال می کنید؟
خودم را نمایشنامه نویس نمی دانم اما آنچه نوشته ام کاملا حسی بوده مانند نمایش «هویت مجهول» که درباره مادر است یا «تراژدی نقالی» را براساس شاهنامه نوشته‌ام. تا کنون حدود 30 نمایش نوشته ام. یک نویسنده اگر دوران تخصصی درتئاتر را گذرانده باشد بهتر می تواند نمایشنامه بنویسد.
  • کدام را بیشتر دوست دارید؟
هویت مجهول را بسیار دوست دارم. نمایشی نوشته ام به اسم «تار و پرنده» که آن را براساس ارتباطم با «سیاوش دیهیمی» که استاد روان‌شناسی من در دانشسرا بود نوشته ام. لحظاتی که صدای تارش را در خانه فرهنگ می شنیدم حس خوبی می گرفتم. این نمایش را براساس این دیدارها نوشته ام.
  • در حوزه کارگردانی چطور، کار خارجی هم دارید؟
کارگردانی 150 نمایش را بر عهده داشته ام. در همدان تنها نمایش «آنکه گفت آری و آنکه گفت نه» را کار کردم.در مورد نمایش خارجی نیز «خواستگاری» چخوف را داشتم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AA%D9%8A%D8%A7%D8%AA%D8%B1%D8%9B-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ، رضا کشانی ، اکبر کشانی ، تئاتر اصفهان ،

چهارشنبه 26 خرداد 1395

آموزش در نمایش

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

آموزش در نمایش

نویسنده: حسین زندی
آموزش در نمایش
نمایش «اون طرف دریاها کجاست» با رویکرد آموزشی برای کودکان و نوجوانان از 6تا 24 خردادماه در سالن پلاتو مجموعه تئاتر شهر همدان اجرا شد...
1395/03/26
نمایش «اون طرف دریاها کجاست» با رویکرد آموزشی برای کودکان و نوجوانان از 6تا 24 خردادماه در سالن پلاتو مجموعه تئاتر شهر همدان اجرا شد.سعید باغبانی، کارگردان «اون طرف دریاها کجاست»، به همشهری می گوید: این نمایش به بعد آموزش توجه دارد که در شهر و حوزه نمایش همدان به آن کمتر پرداخته می شود. این کار قرار نیست نمایش شادی باشد؛ البته عناصر شاد را داریم. نمایش ما شادی، موسیقی و جنبه طنز را دارد با این حال ما تلاش کردیم به جنبه‌های دیگر نمایشی نیز بپردازیم.
باغبانی با اشاره به رابطه نمایش با تماشاگران ادامه می دهد: سعی کردیم از دکور کاربردی با رنگ‌آمیزی شاد استفاده کنیم. خوشبختانه دوستان تماشاچی هم از این اتفاق راضی بودند. تماشاگران ما بیشتر کودکان هستند هرچند ما به بلیت‌فروش‌ها تأکید کردیم به خریداران بگویند این نمایش برای نوجوانان است اما برای ما جالب است که کودکان هم ارتباط خوبی با این نمایش برقرار کرده اند.وی می گوید: با توجه به اینکه ما سلیقه تماشاگر را پایین آورده ایم و باعث شده‌ایم نمایش های کودک و نوجوان رنگ و لعاب زیاد و موسیقی شاد داشته باشد، من سعی کردم از این رویکرد فاصله بگیرم. این نمایش به بعد آموزش می پردازد و از بازیگران نوجوان استفاده کرده ام، در حالی که نمایش های کودک و نوجوان از بازیگر کودک کمتر استفاده می کنند.

پشتکار
این هنرمند اظهار می کند: دغدغه من این بود که کودکان و نوجوانان برای تصمیم‌گیری ها روی پای خود بایستند و کمتر متکی به پدر و مادرها باشند. خودشان کار کنند و پشتکار داشته باشند. به طور مثال بیشتر کودکان حالا دیگر با پدر و مادر یا با سرویس به مدرسه می روند و همین باعث شده وابسته بار بیایند. این روزها استقلال در کودکان کمتر است.
باغبانی می گوید: ما برای اینکه نظر تماشاگران را بدانیم، دفتر انتقادها و پیشنهادها گذاشتیم. در طول اجرای نمایش هیچ نظر منفی نداشتیم و همه رضایت و پیشنهاد بود که از این بابت خوشحالم.وی با بیان اینکه آنچه در تئاتر اتفاق افتاده بسیار خوب است، اضافه می کند: ظرفیت بازیگری در شهر همدان بسیار بالاست اما کمتر از آن‌ها استفاده می‌شود. تئاتر استان ما جشنواره‌زده شده است. خیلی از دوستان ما کودک را نمی شناسند. تئاتر کودک را باید به کودک‌کارها سپرد.

ضعف تبلیغات در همدان
این کارگردان همدانی با تأکید بر ضعف تبلیغات در همدان می گوید: ما همیشه در مسأله تبلیغات با مشکل روبه‌رو هستیم؛ البته باید تشکری از اداره‌ کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری داشته باشم که اجازه داد در این کار تبلیغات مشارکتی انجام شود. اما دوستان خبرنگار گله می کنند که کارگردانان اجراهای خود را اطلاع‌رسانی نمی کنند. ما برای این نمایش 3 روز پیش از اجرای نمایش، روزنامه‌ها، خبرگزاری‌ها و اهالی رسانه را دعوت کردیم و اولین اجرا را در تاریخ 6 خرداد به صورت ویژه برای رسانه ها اجرا کردیم؛ اما تعداد کمی فقط از روزنامه همشهری و یکی از نشریات دیگر آمدند. وی اضافه می کند: انتظار ما از اهالی رسانه بیشتر است.
 من جای گله را برای خودم باز می‌گذارم. وقتی دوستان ما برای کار فرهنگی وقت نمی گذارند ما چگونه باید تعامل داشته باشیم.
جایگاه تئاتر و هنر در بین اصحاب رسانه خالی است. نقاشی، موسیقی و ادبیات هم همین وضعیت را دارد. حال ما چه انتظاری از مردم و شهروندان عادی داریم؟
باغبانی ادامه می دهد: مردم ما از دوستان فرهنگی بیشتر تئاتر را دوست دارند. حتی صدا و سیما هم جایگاهی برای تئاتر قائل نیست. فقط یک یا دو سایت گاهی اوقات یادی از تئاتر می‌کنند. فقط در زمان جشنواره تئاتر کودک اهالی رسانه و خبرنگاران را می بینیم و مشخص نیست در دیگر مواقع سال این دوستان کجا هستند؟
باغبانی در پایان می گوید: نمایش «اون طرف دریاها کجاست» برای جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان آماده می شود که امیدوارم پذیرفته شود.

دنیای صادقانه کودکان
مصطفی بیگی، بازیگر نمایش «اون طرف دریاها کجاست»، می گوید: این کار برای من یک کار جدیدی بود. کارکردن با کودکان برای من یک لذت خاصی دارد. بی‌آلایش و صادق بودن کودکان برایم بسیار مهم است. بیگی با اشاره به ارتباط برقرارکردن با متن نمایش می افزاید: متن یک پیچیدگی دارد که امیدوارم در حین اجرا توانسته باشم مفهوم اصلی را برسانم. بعضی ها می گویند کار کسل‌کننده است و انتظار دارند کار شادی و شعف داشته باشد اما به نظر من به عنوان یک سیاه‌باز ضمن اینکه آواز و شادی جزء مؤلفه‌هاست، نمایش باید پیام و هدف خاصی نیز داشته باشد. گاهی در سیاه‌بازی هم شادی و آواز را ضروری نمی دانیم. وی می گوید: این کار یک مفهوم مذهبی معنوی دارد که امیدوارم پیام نمایش را رسانده باشیم. قرار است فیلم نمایش را به جشنواره های رضوی و جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان ارسال کنیم که اگر پذیرفته شود باز اجرا خواهد شد.

   درباره نمایش
نویسنده «اون طرف دریاها کجاست» اسدالله اسدی و کارگردان آن سعید باغبانی است و امید انصاری و محسن سپهدوست به عنوان دستیار کارگردان در این نمایش حضور دارند. طراح صحنه نمایش امید انصاری، آهنگساز مجید شهبازی و بازیگران آن فاطمه عباسی، مبین خانیان، محراب رستمی، حسین قاسمی و مصطفی بیگی بودند.داستان از این قرار است که دختربچه ای نامه ای به خدا می نویسد و در نامه از خدا می خواهد پدر بیمارش را شفا دهد. اتفاق‌هایی در خواب برای این دختر می‌افتد که حضور یک پستچی بامزه در نمایش به جذابیت داستان آن افزوده است.
  • قرار است فیلم نمایش «اون طرف دریاها کجاست» برای اجرا به جشنواره رضوی و جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان ارسال شود.
  • http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ،

تعداد کل صفحات: 2 1 2
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات