شنبه 13 تیر 1394

درگذشت یکی از کاشفان غار علیصدر

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

درگذشت یکی از کاشفان غار علیصدر

درگذشت یکی از کاشفان غار علیصدر
یوسف نجایی غارنورد باسابقه و پیشکسوت ورزش اسکی استان درگذشت. به گزارش همشهری، مجتبی جوادیه مربی اسکی گفت: بسیاری همدان را پیشگام کوهنوردی نوین ایران می‌دانند جایی که یک قرن سابقه فعالیت حرفه‌ای این ورزش را دارد....
1394/04/10
 یوسف نجایی غارنورد باسابقه و پیشکسوت ورزش اسکی استان درگذشت. به گزارش همشهری، مجتبی جوادیه مربی اسکی گفت:  بسیاری همدان را پیشگام کوهنوردی نوین ایران می‌دانند جایی که یک قرن سابقه فعالیت حرفه‌ای این ورزش را دارد. وجود بزرگانی چون محمود اجل، فریدون اسماعیل زاده و یوسف نجایی باعث رشد شاخه‌های مختلف این ورزش در همدان بوده است.
این کوهنورد ادامه داد: دیروز یکی دیگر از این ستارگان خاموش شد و جامعه کوهنوردی و غارنوردی ایران و همدان را اندوهگین کرد. یوسف نجایی کوهنورد، غارنورد و پیشکسوت ورزش اسکی همدان پس از سال‌ها فعالیت و برجا‌گذاشتن کارنامه‌ای درخشان به دیار باقی شتافت.  یوسف نجایی سال 1319در همدان متولد شد و از سال  1336 با صعود به قله توچال فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد. او در سال 1342 جزء تیم 4 نفره اکتشاف غار علیصدر بود و از اولین افرادی محسوب می‌شود که وارد این غار شده است. نجایی در کشف غارهای سراب همدان و غار دود‌زا شرکت کرد و بارها همراه سایمون بروکس به نقشه برداری غارهای ایران پرداخت.  مراسم بزرگداشت وی چهارشنبه 10 الی 11/30 شب در حسینیه بختیاری‌ها برگزار می‌شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AF%D8%B1%DA%AF%D8%B0%D8%B4%D8%AA-%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D9%81%D8%A7%D9%86-%D8%BA%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%B5%D8%AF%D8%B1

پاسخ آقای علی نجایی به این خبر
علی نجائی
دوشنبه 15 تیر 94 13:03
nejaei@yahoo.com
یوسف عزیزمان در تاریخ 9/4/1394 رفت، او که هیچ زمستانی یاران باز نگاه داشتن او از رفتن را نداشت این بار رفت تا دیگر پائیز را نبیند رفت تا د ل غمدیده ما را با کوله باری از خاطرات شیرینش تنها بگذارد،او به همراه نسیم عصر گاهی دامنه های الوند تا از فراز الوند پر شکوهش شاهد غرور آفرینی فرزندان این مرزوبوم باشد. بر خود وظیفه میدانم تا به نمایندگی از خانواده نجائی از تمامی مردم فهیم و همنوردان عزیزی که در مراسم تشیع، خاکسپاری و ختم پدر عزیزمان قبول زحمت نموده و موجبات تسلی دل غمدیده خانواده نجائی گردیدند کمال سپاس را دارم . قد ردان زحمات شما سروران گرامی هستیم 

ضمن تشکر از دوست عزیزمان آقای جوادیه خواهشمند است متن خبر به صورت زیر اصلاح گردد
بر اساس مستندات موجود وارائه شده به شرکت سیاحتی علیصدر ، سازمان گردگشگری و میراث فرهنگی و سازمان اسناد ملی ایران گروه 4 نفره آقایان زنده یاد محمد طاهر همایونی، زنده یاد یوسف نجائی ، عین ا.. بختیاری فر و عباس رئوفی در زمینه کشف غار علیصدر محق شناخته شده اند خواهشمند است به منظور ارج نهادن به زحمات این عزیزان متن خبر اصلاح گردد


برچسب ها: همشهری همدان ، کوهنوردی همدان ، یوسف نجایی ،

انتخاب خبر: هنرمندان همدانی بار دیگر در اعتراض به تخریب میراث طبیعی و تاریخی همدان به استاندار نامه نوشتند.

به گزارش حسین زندی، خبرنگار انتخاب خبر، یکی از راه هایی که کنشگران مدنی و فرهنگی برای بیان خواسته ها و پیگیری مطالبات برمی گزینند نامه نگاری و گفت و گوی مکتوب با نهادهای قدرت است چرا که از این راه فرصت تامل و تعمق را به طرف گفت و گو می دهند. چه بسا چنین روشی موثر تر و نتیجه بخش تر از راه های اعتراضی باشد. فعالان فرهنگی استان همدان نیز در طول سال های گذشته برای بیان مطالبات خود بارها به مسئولان نامه نوشته اند.

در طول دو ماه گذشته این دومین بار است که هنرمندان، پژوهشگران، فعالان مدنی و فرهنگی همدان نماینده دولت دراستان را مورد خطاب قرار می دهند و با نگاشتن نامه خواسته های عمومی جامعه در زمینه  حفظ میراث تاریخی و طبیعی را مطرح می کنند. اولین نامه هنرمندان و فعالان مدنی در اعتراض به اقدام شهرداری همدان  بود که با ایجاد پارک سوار باعث تخریب  بخشی از بافت تاریخی شهر در محوطه سر گذر شده بود. هر چند هنوز پارک سوار پا برجاست اما اعتراض هنرمندان و اقدام استاندارو مدیریت میراث فرهنگی از تخریب زورخانه تاریخی همه کسی جلو گیری کرد. پاسخ استاندار به نامه مذکور باعث دلگرمی فعالان فرهنگی استان شد اما آنان همچنان نگران هستند و بخشی از این نگرانی را در نامه دوم بیان کرده اند. دراین نامه که به امضاء بیش از یکصد نفر از هنرمندان، فعالان مدنی، پزشکان و پژوهشگران رسیده است چنین آمده است:

جناب آقای مهندس نیکبخت

استاندار محترم استان همدان

با سلام و احترام

با سپاس از توجه حضرتعالی به مطالبات فعالان فرهنگی، هنرمندان و علاقه‌مندان به تاریخ و محیط‌زیست این دیار، نظرات ارزشمند شما که نشان‌گر پاسخگویی و مسئولیت عالی‌ترین مقام دولت تدبیر و امید در استان است، را به فال نیک می‌گیریم.

 امید است همان‌طور که در پیامتان فرمودید همه مسئولان دولتی مرتبط به‌ ویژه شهرداری‌های محترم استان توجه ویژه‌ای به ماندگاری عناصر فرهنگی، طبیعی داشته باشند. ما نیز خواهیم کوشید تا به عنوان نمایندگانی از وجدان بیدار جامعه، کماکان رسالت خویش را در پایش عملکردها و پاسداری از داشته‌های فرهنگی و طبیعی سرزمین‌مان ادامه دهیم.

نظر به اهمیت این موضوع آمادگی داریم تا در صورت فراهم شدن شرایط توسط جنابعالی، نشست‌های دوره‌ای به منظور هم‌اندیشی و ارائه‌ی راهکارهای عمومی در خصوص موارد مشابه را برگزار نماییم. تا با در نظر گرفتن جمیع شرایط، زمینه‌ی کاهش این‌گونه اقدامات عاری از توجه به اصول توسعه پایدار در استان تامین شود.

بر کسی پوشیده نیست استاندار محترم در بسیاری از موارد و سخنرانی‌های خویش، بر صنعت گردشگری به عنوان مهمترین رکن و راهکار توسعه‌ی استان همدان تاکید داشته‌اند.

ضمن سپاس از نگاه مسئولانه‌ی شما، نگرانی خود را از توسعه‌ی مظاهر گردشگری بدون توجه به پایداری منابع ابراز می‌داریم. چرا که تجربه‌های پیشین گواهی است بر این که توسعه‌ی بی‌رویه و سریع اقتصادی، می‌تواند زمینه‌ساز نابودی منابع فرهنگی و محیطی هر منطقه‌ای باشد.

به عنوان مثال بنا بر اظهارات کارشناسان، جانمایی پارکینگ در جوار محوطه‌ی تاریخی هگمتانه، احداث هتل‌ها، اقامت‌گاه‌ها و اماکن تفریحی در منطقه مشرف به تپه عباس‌آباد و گنجنامه، اعطای مجوز بلندمرتبه‌سازی در محور بلوار بعثت و بلوار ارم نیز محور پرترافیک همدان از جمله خیابان بوعلی، میدان جهاد و بیمه اشتباه بوده و خسارات جبران ناپذیری را به تاریخ و طبیعت شهر وارد کرده است. این اتفاق در مناطق محروم شهر مانند شهرک‌های خضر، مدنی، اندیشه و ولیعصر متاسفانه به اشکال مختلف رخ داده است.

همانطور که مستحضر هستید در 2 دهه گذشته بیشترین آسیب به فضای سبز شهری همدان از درون و بیرون  وارد شده و از این «باغ‌شهر تاریخی» یک شهرِ بدون قواعد معماری پدید آمده است. باغ‌های نابود شده‌ی کوهپایه الوند، هیچ جایگزینی ندارند. بیشتر این تخریب‌ها با مجوز شهرداری‌ها و کمیسیون ماده 5 صورت گرفته است.

از شما تقاضا داریم حتی‌المقدور آن‌چه از عناصر قدیمی و بافت شهر باقی مانده و یا در حال نابودی است را نجات دهید. بازیابی و مرمت ساختمان‌های قدیمی، چمن‌ها، محله‌ها و قنات‌های تاریخی شهر، در کنار حفظ باغ‌های باقیمانده می‌تواند به حفظ هویت شهری همدان کمک کند.   

نکته مهم، این‌که با عنایت به تاکید جنابعالی در خصوص ایجاد زمینه‌های سرمایه‌گذاری، تایید می‌فرمایید که این مهم باید به شکل پایدار صورت گیرد نه مقطعی و گذرا.

به همین دلیل خواستار توجه حضرتعالی بر رعایت اصول گردشگری پایدار هستیم تا با حفظ  سرمایه‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی استان شاهد توسعه همه جانبه استان همدان باشیم.

از آن جا که بیشتر فضاها و بناهای تاریخی در مرکز شهر قرار دارد برای حفظ این آثار درخواست ما به عنوان اولین گام، بستن رینگ اول شهر، جلو گیری از هرگونه ساخت و ساز در این نقطه و اجرای طرح پیاده راه در خیابان های اصلی است. طرحی که سال هاست مسکوت مانده است.

 

امضاکنندگان:

پرویز اذکایی (پژوهشگر- مورخ)

امیرشهاب رضویان (سینماگر)

مسعود احمدی (ساعد) (نویسنده)

پرویز پرستویی (بازیگر)

هانیه توسلی (بازیگر)

احمدرضا درویش (کارگردان سینما)

مجید برزگر (سینماگر)

امین جعفری (هنرمند)

امیر لطفیان (عکاس)

پرویز شکری (چهره پرداز)

فرزاد سپهر (روزنامه‌نگار، معمار)

حسن گوهرپور (شاعر)

فخرالدین حیدریان (دندانپزشک)

مهرداد مدرکیان (دندانپزشک)

پژمان خطیبیان (پزشک)

افشین فرهانچی (پزشک)

حیدر زندی (پژوهشگر)

بابک مغازه‌ای ( فعال مدنی)

مهدی به خیال (پژوهشگر)

عباس عربزاده (عکاس)

رضا مقدم (عکاس)

احمدرضا گنجه‌ای ( فیلمساز)

حسین زندی (روزنامه نگار- فعال مدنی)

جلال حجتی (پژوهشگر)

علی بیات (فعال محیط زیست)

یاسر ساکی‌مهر (آهنگساز)

حسن همه‌کسی (معلم بازنشسته، فعال مدنی)

باقر عباسی (فعال محیط زیست)

مهدی همه‌کسی (فعال مدنی)

سهراب نیک فرجاد (کاردان تئاتر)

بهرنگ مجیدی (معمار- موسیقیدان)

عباس فرهادی مقدم ( فعال فرهنگی)

علی نائینی ( فعال فرهنگی)

مصطفی صدقی ( کوهنورد)

حسین شیری ( کوهنورد)

جمشید رستمی ( کوهنورد)

ناصر ارجمند (کوهنورد)

اصغر قادری (کوهنورد -فعال محیط زیست)

جمشید منطقی (نوازنده- آهنگساز)

مهدی طاهری (خبرنگار)

راحله صمدی (خبرنگار)

حمیدرضا معصومی (خبرنگار)

اعظم معصومی (خبرنگار)

مروارید مهیمنی (خبرنگار)

محمد صباغیان ( فعال محیط زیست)

پرویز محمدی (روزنامه نگار)

سحر شاملو (فعال عرصه تئاتر)

سعید ایپکی (فیلمساز)

مجتبی جوادیه (فعال گردشگری)

نقی موسیوند (فیلمساز)

وحید به خوش (مستند ساز)

عباس شیخ بابایی (سینماگر)

علی معصومی (پژوهشگر)

اشرف (فروغ) موسی خانی (نویسنده- فیلمساز)

مجید مرادی (عکاس- مستندساز)

زری رنجبران (کارشناس دانشگاه بوعلی)

بهرام عرب وند (آهنگساز -روزنامه نگار)

مریم رشیدی (دبیر آموزش پرورش)

محمد قربانی (مهندس معمار- عکاس)

شیوا شرفی (مدرس عکاسی- دبیر آموزش پرورش)

مجید عزیزیان ( مستند ساز)

مریم خاکیان (روزنامه نگار)

نوید لطیفی (روزنامه نگار)

کاظم سبزی (روزنامه نگار)

حسین ابولفتحی (روزنامه نگار)

اشرف منطقی (فعال مدنی)

سلمان زند (روزنامه نگار)

محمد بیاتی (روزنامه نگار)

حسین مددی (فعال مدنی)

امیر بختیاریان (روزنامه نگار)

راهله خاکباز (خبرنگار- فعال گردشگری)

اردشیر محرابی (مجسمه ساز)

سیامک فتاحی (فعال محیط زیست)

علیرضا بهرامی (شاعر- روزنامه نگار)

پوریا گلمحمدی (شاعر- پژوهشگر)

فرهاد گیتی جمال (فعال محیط زیست)

علی اکبرکرمی (فعال محیط زیست)

سعید پورعظیمی(پژوهشگر)

امیر برجیان (فعال فرهنگی)

حمید نوروزی (فعال محیط زیست)

حسین ناصرخیریان (فعال گردشگری)

فیروز بنی بیات (فعال فرهنگی)

محمد اسدی (کوهنورد- فعال محیط زیست)

مجتبی خوش صفت ( کارگردان- بازیگر)

سعید دینی (فعال محیط زیست)

فاطمه کاظمی (خبرنگار)

زهره رحیمی (فعال مدنی)

علیرضا سبزه‌واری (شاعر- روزنامه‌نگار)

http://entekhabkhabar.ir/visitorpages/show.aspx?ItemId=3142,%201&isdetaillist=true



برچسب ها: نامه هنرمندان همدان ، اعتراض به تخریب میراث ، میراث طبیعی همدان ، میراث تاریخی همدان ، پرویز پرستویی ، هانیه توسلی ،

شنبه 13 تیر 1394

خداحافظی کاشف غارعلیصدر از دنیا

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،گردشگری ،مطالب در خبر گزاری ها ،

قله یخچال سال 1342 
در این عکس عربعلی شروه پژوهشگر مطرح کتاب های هنر هم حضور دارد
یوسف نجایی هم رفت
خداحافظی کاشف غارعلیصدر از دنیا
یوسف نجایی کاشف غارعلیصدر از دنیا رفت.
 
تاریخ : چهارشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۴ ساعت ۰۹:۴۹
حسین زندی- با وجود کوهستان الوند در همدان و کوهنوردان با اخلاق و حرفه ای، این شهر پیشگام ورزش کوهنوردی در ایران به شمار می آید. به همین سبب در طول یک قرن اخیر افراد برجسته ای در رشته‌های کوهنوردی، اسکی، غارنوردی و سنگ نوردی از همدان ظهور کرده اند.

زنده یاد محمود اجل، اولین کسی بود که در ایران آموزش ورزش حرفه ای کوهنوردی را پایه گذاری کرد و پس از او زنده یاد فریدون اسماعیل زاده، نجاح و دیگر کوهنوردان ادامه دادند و کوهنوردی همدان را به رشد قابل قبولی در این ورزش رساندند. یکی از افراد تاثیر گذار در نیم قرن اخیر زنده یاد یوسف نجایی بود. 

نجایی سال ۱۳۱۹در همدان متولد شد و از سال ۱۳۳۶ با صعود به قله توچال فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد ودر اولین صعود گروه کوهنوردی کشور به قله دماوند از جبهه شمالی حضور داشت. او در سال ۱۳۴۲ جزو تیم ۱۴ نفره اکتشاف غار علیصدر بود و ازاولین افرادی محسوب می شود که همراه گروه کوهنوردی سینای همدان وارد این غار شده است. 

نجایی در کشف غارهای «سراب» همدان و غار «دود زا» شرکت کرد و بارها همراه سایمون بروکس به نقشه برداری غارهای ایران پرداخت. او یکی از پیشگامان هیمالیا نوردی در کشور محسوب می شود و در اولین تیم صعود ایرانیان به هیمالیا حضور داشت. او به عنوان مربی رشته‌های مختلف کوهنوردی بیش از ۵ دهه به آموزش کوهنوردی، غار نوردی و اسکی در همدان مشغول بود. فعالیت حرفه‌ای این کوهنورد در ۱۸ سالگی با صعود به قله توچال آغاز شد و پس از استخدام در آموزش و پرورش همچنان به فعالیت‌های خود ادامه داد سپس درکلاس کارآموزی مرحوم نجاح ۱۳۴۳،کلاس مربیگری زیر نظر نوشل ۱۳۴۴ ،کلاس برف و یخ زیر نظر پیتر‌هابلر وکلاس امداد و نجات زیر نظر سپ مایر شرکت کرد تا بتواند اندوخته‌های خود را به درستی در اختیار شاگردانش قرار دهد.

کمتر کوهنورد حرفه ای را در همدان می توان سراغ گرفت که از آموزش‌های او بهره نبرده باشد. در دوران جوانی و میانسالی بارها در مسابقات مختلف شرکت کرد و به مقام‌های شاخصی دست یافت؛ از جمله در مسابقات کنگره کوهنوردی دو بار به مقام اول و دوم دست یافت. نجایی چندین سال دبیر هیات کوهنوردی استان بود و در این سال‌ها خدمات بزرگی را به کوهنوردی و کوهنوردان استان ارایه کرد. نجایی در سال ۱۳۴۸ به عضویت بنیاد هیمالیا درآمد و یکی ازتاثیر گذارترین افراد در هیمالیا نوردی به شمار می رود.

او یکی از کسانی است که در سال ۱۳۴۵ در احداث پناهگاه اول میدان میشان الوند مشارکت کرد. 

او از فعالان انجمن غار نوردان ایران محسوب می شد و در پیمایش، نقشه برداری و ثبت غارها ی ایران با افردای مانند مصطفی سلاحی ، جواد نظام دوست و دیگر غار نوردان باسابقه کشور همکاری می کرد.

درگذشت این پیشکسوت غار نوردی برای جامعه ورزشی همدان ضایعه ای جبران ناپذیر است. پیکر این غارنورد باسابقه کشور پیش از ظهر روز سه شنبه در باغ بهشت همدان به خاک سپرده شد و تعداد زیادی از کوهنوردان، ورزشکاران و شاگردان او حضور داشتند. مراسم بزرگداشت زنده یاد یوسف نجایی از ساعت ۲۲ تا ۲۳:۳۰ دقیقه امروز چهارشنبه در حسینه بختیاری‌های همدان برگزار می‌شود.

http://honarnews.com/vdcb0zbw.rhb8gpiuur.htm


برچسب ها: هنر نیوز ، یوسف نجایی ، کاشف غار علیصدر ، علی سرد ، غار نوردی همدان ،

شنبه 13 تیر 1394

کاشف غار علی‌صدر از دنیا رفت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،روزنامه ها ،


کاشف غار علی‌صدر از دنیا رفت
حسین زندی

 با وجود کوهستان الوند در همدان و کوهنوردان با اخلاق و حرفه ای، این شهر پیشگام ورزش کوهنوردی در ایران به شمار می آید. به همین سبب در طول یک قرن اخیر افراد برجسته ای در رشته‌های کوهنوردی، اسکی، غارنوردی و سنگ نوردی از همدان ظهور کرده اند.
زنده یاد محمود اجل، اولین کسی بود که در ایران آموزش ورزش حرفه ای کوهنوردی را پایه گذاری کرد و پس از او زنده یاد فریدون اسماعیل زاده، نجاح و دیگر کوهنوردان ادامه دادند و کوهنوردی همدان را به رشد قابل قبولی در این ورزش رساندند. یکی از افراد تاثیر گذار در نیم قرن اخیر زنده یاد یوسف نجایی بود. نجایی سال 1319در همدان متولد شد و از سال  1336 با صعود به قله توچال فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد ودر اولین صعود گروه کوهنوردی کشور به قله دماوند از جبهه شمالی حضور داشت. او در سال 1342 جزو تیم 14 نفره اکتشاف غار علیصدر بود و ازاولین افرادی محسوب می شود که  همراه گروه کوهنوردی سینای همدان وارد این غار شده است.  نجایی در کشف غارهای «سراب» همدان و غار «دود زا» شرکت کرد و بارها همراه  سایمون بروکس  به نقشه برداری غارهای ایران پرداخت. او یکی از پیشگامان هیمالیا نوردی در کشور محسوب می شود و در اولین تیم صعود ایرانیان به هیمالیا حضور داشت.  او به عنوان مربی رشته‌های مختلف کوهنوردی بیش از 5 دهه به آموزش کوهنوردی، غار نوردی و اسکی در همدان مشغول بود. فعالیت حرفه‌ای این کوهنورد در 18 سالگی با صعود به قله توچال آغاز شد و پس از استخدام در آموزش و پرورش همچنان به فعالیت‌های خود ادامه داد سپس درکلاس کارآموزی مرحوم نجاح 1343،کلاس مربیگری زیر نظر نوشل 1344 ،کلاس برف و یخ زیر نظر پیتر‌هابلر وکلاس امداد و نجات زیر نظر سپ مایر شرکت کرد تا بتواند اندوخته‌های خود را به درستی در اختیار شاگردانش قرار دهد.کمتر کوهنورد حرفه ای را در همدان می توان سراغ گرفت که از آموزش‌های او بهره نبرده باشد. در دوران جوانی و میانسالی بارها در مسابقات مختلف شرکت کرد و به مقام‌های شاخصی دست یافت؛ از جمله در مسابقات کنگره کوهنوردی دو بار به مقام اول و دوم  دست یافت. نجایی چندین سال دبیر هیات کوهنوردی استان بود و در این سال‌ها خدمات بزرگی را به کوهنوردی و کوهنوردان استان ارایه کرد.  نجایی در سال 1348 به عضویت بنیاد هیمالیا درآمد و یکی ازتاثیر گذارترین افراد در هیمالیا نوردی  به شمار می رود. اویکی از  کسانی است که در سال 1345 در احداث پناهگاه اول میدان میشان الوند مشارکت کرد. او از فعالان انجمن غار نوردان ایران محسوب می شد و در پیمایش، نقشه برداری و ثبت غارها ی ایران با افردای مانند مصطفی سلاحی ، جواد نظام دوست و دیگر غار نوردان باسابقه کشور همکاری می کرد.
درگذشت این پیشکسوت غار نوردی برای جامعه ورزشی همدان ضایعه ای جبران ناپذیر است. پیکر این غارنورد باسابقه کشور پیش از ظهر روز سه شنبه  در باغ بهشت همدان به خاک سپرده شد و تعداد زیادی از کوهنوردان، ورزشکاران و شاگردان او حضور داشتند. مراسم بزرگداشت زنده یاد یوسف نجایی از ساعت 22 تا 23:30 دقیقه چهارشنبه در حسینه بختیاری‌های همدان
 برگزار می‌شود.

http://ghanoondaily.ir/News/53646/%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D9%81-%D8%BA%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8C%D8%B5%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7-%D8%B1%D9%81%D8%AA



برچسب ها: روزنامه قانون ، درگذشت یوسف نجایی ، کاشف غار علیصدر ، کوهنوردی همدان ، غارنوردی همدان ،

اعتراض پرویزپرستویی، هانیه توسلی، امیرشهاب رضویان به تخریب میراث همدان

تخریب بناهای تاریخی و میراث طبیعی در استان همدان ادامه دارد

کد خبر: ۲۸۵۹۷۴


تخریب باغ های همدان همچنان ادامه دارد هزاران اصله درخت و چندین باغ قدیمی در این سال ها نابود شده است. این تخریب هاگاهی با ریختن نفت و آهک پای درختان و گاهی با آتش زدن باغ صورت می گیرد و گاه صدای اره برقی زمینخواران در همدان طنین انداز می شود.
به گزارش ایسکانیوز بناهای تاریخی شهر نیز وضعیت بهتری ندارد و تخریب ها ادامه دارد آخرین مورد تخریب آثار تاریخی با ایجاد پارک سوار در حریم تپه تاریخی هگمتانه توسط شهرداری همدان صورت گرفت که با واکنش فعالان میراث فرهنگی، هنرمندان و پژوهشگران مواجه شد.

2
عمارت ذواریاستین با مجوز کمیسیون ماده ۵ تخریب شد
تخریب بناهای تاریخی و میراث طبیعی در استان همدان حرف تازه ای نیست و این اولین بار نیست که فعالان فرهنگی، نویسندگان و هنرمندان این استان به تخریب های صورت گرفته اعتراض می کنند در دو سال گذشته در پی تخریب عمارت ها وباغ های ذوالریاستین و بدیع الحکما بارها با مسئولان استان و نمایندگان نامه نگاری کردند ،بیش از ۱۵۰ نفر از هنرمندان با انتشار نامه سرگشاده ای از نابودی فضای طبیعی و تاریخی استان انتقاد کردند حتی بارها در مقابل این باغ ها تجمع کردند و برای جلو گیری از این فجایع تا مجلس هم رفتند. اما در نهایت عمارت ذواریاستین با مجوز کمیسیون ماده ۵ تخریب شد و باغ های بدیع الحکما و ذوالریاستین به دست زمینخواران نابود شد.
در طول یک ماه گذشته این دومین بار است که هنرمندان، نویسندگان و فعالان فرهنگی همدان با نامه نگاری به تخریب میراث تاریخی و طبیعی اعتراض می کنند.


جواهری ۵
جلوگیری  از تخریب قدیمی ترین زورخانه شهر
نخستین نامه هنگامی نوشته شد که شهرداری همدان قصد داشت برای ایجاد معبر پارک سواری که در حریم هگمتانه احداث کرده است، قدیمی ترین زورخانه شهر را تخریب کند. پس از انتشار این خبر بیش از ۱۵۰ تن از هنرمندان، فعالان مدنی و نویسندگان استان از جمله دکتر پرویز اذکایی، پرویز پرستویی، حسین لقمانیان، احمدرضا درویش، هانیه توسلی و امیرشهاب رضویان با انتشار نامه ای خواستار توقف احداث پارک سوار در حریم تپه باستانی هگمتانه شدند و به اقدامات شهرداری در دو دهه گذشته اعتراض کردند. پس از چند روز استاندار همدان با انتشار نامه ای از هنرمندان دلجویی کرد و از تخریب زورخانه جلو گیری کرد اما همچنان پارک سوار برجای خود باقی است.
در پی انتشار نامه استاندار همدان ، بار دیگرهنرمندان، پزشکان، فعالان محیط زیست و میراث فرهنگی با انتشار نامه ای از استاندار خواستند برای حفظ بافت قدیم شهر همدان و میراث تاریخی شهر رینگ اول را ببندد و از هرگونه ساخت و ساز جلوگیری کند.
لازم به ذکر است در طرح تفضیلی شهر آمده است که ۶ خیابان اصلی منتهی به رینگ دوم باید به پیاده راه تبدیل شود اما شهرداری سال هاست این طرح را مسکوت گذاشته است.
متن نامه هنرمندان به استاندار همدان


به نام خداوند جان و خرد ،جناب آقای مهندس نیکبخت، استاندار محترم استان همدان
با سلام و احترام
با سپاس از توجه حضرتعالی به مطالبات فعالان فرهنگی، هنرمندان و علاقه‌مندان به تاریخ و محیط‌زیست این دیار، نظرات ارزشمند شما که نشان‌گر پاسخگویی و مسئولیت عالی‌ترین مقام دولت تدبیر و امید در استان است، را به فال نیک می‌گیریم.
امید است همان‌طور که در پیامتان فرمودید همه مسئولان دولتی مرتبط به‌ ویژه شهرداری‌های محترم استان توجه ویژه‌ای به ماندگاری عناصر فرهنگی، طبیعی داشته باشند. ما نیز خواهیم کوشید تا به عنوان نمایندگانی از وجدان بیدار جامعه، کماکان رسالت خویش را در پایش عملکردها و پاسداری از داشته‌های فرهنگی و طبیعی سرزمین‌مان ادامه دهیم.
نظر به اهمیت این موضوع آمادگی داریم تا در صورت فراهم شدن شرایط توسط جنابعالی، نشست‌های دوره‌ای به منظور هم‌اندیشی و ارائه‌ راهکارهای عمومی در خصوص موارد مشابه را برگزار کنیم تا با در نظر گرفتن جمیع شرایط، زمینه‌ کاهش این‌گونه اقدامات عاری از توجه به اصول توسعه پایدار در استان تامین شود.
بر کسی پوشیده نیست استاندار محترم در بسیاری از موارد و سخنرانی‌های خویش، بر صنعت گردشگری به عنوان مهمترین رکن و راهکار توسعه‌ی استان همدان تاکید داشته‌اند.
ضمن سپاس از نگاه مسئولانه‌ی شما، نگرانی خود را از توسعه‌ مظاهر گردشگری بدون توجه به پایداری منابع ابراز می‌داریم. چرا که تجربه‌های پیشین گواهی است بر این که توسعه‌ بی‌رویه و سریع اقتصادی، می‌تواند زمینه‌ساز نابودی منابع فرهنگی و محیطی هر منطقه‌ای باشد.
به عنوان مثال بنا بر اظهارات کارشناسان، جانمایی پارکینگ در جوار محوطه‌ی تاریخی هگمتانه، احداث هتل‌ها، اقامت‌گاه‌ها و اماکن تفریحی در منطقه مشرف به تپه عباس‌آباد و گنجنامه، اعطای مجوز بلندمرتبه‌سازی در محور بلوار بعثت و بلوار ارم نیز محور پرترافیک همدان از جمله خیابان بوعلی، میدان جهاد و بیمه اشتباه بوده و خسارات جبران ناپذیری را به تاریخ و طبیعت شهر وارد کرده است. این اتفاق در مناطق محروم شهر مانند شهرک‌های خضر، مدنی، اندیشه و ولیعصر متاسفانه به اشکال مختلف رخ داده است.
همانطور که مستحضر هستید در۲ دهه گذشته بیشترین آسیب به فضای سبز شهری همدان از درون و بیرون وارد شده و از این «باغ‌شهر تاریخی» یک شهرِ بدون قواعد معماری پدید آمده است. باغ‌های نابود شده‌ی کوهپایه الوند، هیچ جایگزینی ندارند. بیشتر این تخریب‌ها با مجوز شهرداری‌ها و کمیسیون ماده ۵ صورت گرفته است.
از شما تقاضا داریم حتی‌المقدور آن‌چه از عناصر قدیمی و بافت شهر باقی مانده و یا در حال نابودی است را نجات دهید. بازیابی و مرمت ساختمان‌های قدیمی، چمن‌ها، محله‌ها و قنات‌های تاریخی شهر، در کنار حفظ باغ‌های باقیمانده می‌تواند به حفظ هویت شهری همدان کمک کند.
نکته مهم، این‌که با عنایت به تاکید جنابعالی در خصوص ایجاد زمینه‌های سرمایه‌گذاری، تایید می‌فرمایید که این مهم باید به شکل پایدار صورت گیرد نه مقطعی و گذرا.
به همین دلیل خواستار توجه حضرتعالی بر رعایت اصول گردشگری پایدار هستیم تا با حفظ سرمایه‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی استان شاهد توسعه همه جانبه استان همدان باشیم.
از آن جا که بیشتر فضاها و بناهای تاریخی در مرکز شهر قرار دارد برای حفظ این آثار درخواست ما به عنوان اولین گام، بستن رینگ اول شهر، جلو گیری از هرگونه ساخت و ساز در این نقطه و اجرای طرح پیاده راه در خیابان‌های اصلی است. طرحی که سال هاست مسکوت مانده است.


حسین زندی- سرویس اجتماعی

http://www.iscanews.ir/news/285974/%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D8%A8%D9%86%D8%A7%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D9%88-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B3




برچسب ها: ایسکا نیوز ، نامه هنرمندان به استاندار همدان ، تخریب میراث همدان ،

پنجشنبه 28 خرداد 1394

ضرورت ساماندهی فاضلاب گنجنامه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،گردشگری ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،

ضرورت ساماندهی فاضلاب گنجنامه
آب از بالادست آلوده است

نویسنده : حسین زندی

اجتماعی 

یکی از اصلی‌ترین مواردی که در ایجاد هر سازه و تأسیسات ساختمانی در سال‌های اخیر مورد غفلت قرار گرفته است توجه به سیستم فاضلاب آن است، بخش بزرگی از جغرافیای شهری تهران هنوز سیستم و فناوری فاضلاب ندارد در شهرهمدان هم با اینکه مدیران شهری رودخانه‌ها، چشمه‌ها و قنات‌های شهری را قربانی سیستم فاضلاب شهری کردند و فاضلاب بناهای مسکونی و اداری را با آب قنات‌ها و رودخانه‌ای این شهر هم مسیر کرده و وارد کانال‌های فاضلاب کردند اما همچنان به جرأت می‌توان گفت کانال‌های فاضلاب همدان یکی از غیراصولی‌ترین سیستم‌های فاضلابی کشور است ضرورتی ندارد کسی خلاف این گفته را ثابت کند در سال‌های اخیر بخت با مدیران همراه بوده و بدبختی به طبیعت روکرده و کم بارشی و خشکسالی باعث شده سیلی در سطح شهر جاری نشود اما همان اندک بارشی هم که در اواخر پاییز و اوایل بهار هر سال می‌بینیم نشان می‌دهد که برای پایتخت تاریخ و تمدن چه سیستم فاضلابی ایجاد کرده‌اند. لوله‌های فاضلاب گنجایش ورود و خروج فاضلاب را ندارد. مردم همدان به شخم زدن کوچه‌ها و خیابان‌های شهر عادت کرده‌اند. از آنجایی که مدیران ما به کارهای ماندگار عادت ندارند کمتر روزی را می‌توان مشاهده کرد که کارکنان زحمتکش آب و فاضلاب معبری را نکنده باشند و مشغول کاری نباشند. حال فاضلاب دزدی کشاورزان در فصل بهار و تابستان در مسیر تصفیه‌خانه و عواقب بهداشتی و بروز بیماری‌های گوناگون از فاضلاب حدیث مفصلی است.یکی از مسیرهایی که بدون توجه به ضرورت ایجاد سیستم استاندارد فاضلاب رشد کرده است منطقه گنجنامه است.گسترش فضاهای شهری همدان به کوهپایه الوند و مسیر گنجنامه و زیاده‌خواهی عده‌ای از مالکان باغ‌ها و اماکن تفریحی در این منطقه باعث شده رودخانه گنجنامه آلوده شود و این مشکل با سکوت مسئولان و بی‌توجهی مالکان و متولیان باغ‌ها و مکان‌ها روز به روز بیشتر شود و رفته رفته به یک بحران تبدیل خواهد شد.
یکی از مهمترین مراکزی که در این منطقه فاضلاب تولید می‌کند تأسیسات تله‌کابین گنجنامه است این مجموعه با دارا بودن اقامتگاه، رستوران، پاساژ و موارد دیگر بیشترین آلودگی را دارد در سال‌های گذشته به دلیل رعایت نکردن مسائل بهداشتی و سرازیر شدن فاضلاب این مجموعه به رودخانه گنجنامه مورد شکایت اداره محیط زیست قرار گرفت و اما با این که مخازنی برای تصفیه فاضلاب در نظر گرفته است هنوز رعایت بهداشت آب در هاله‌ای از ابهام است و به نظر می‌رسد تصفیه کامل صورت نمی‌گیرد.
بیشتر باغدارها، رستوران‌ها، تأسیسات و ویلاهای این منطقه نیز از فناوری تصفیه استفاده نمی‌کنند اگر چه تعداد انگشت‌شماری از جمله مجموعه تله‌کابین گنجنامه از مخازنی با عنوان «ایم هاف تانک» و «سپتیک تانک» استفاده می‌کنند اما باید توجه داشت این ابزارها در بهترین شرایط 80 درصد از آلودگی را در فاضلاب تصفیه می‌کنند و مهمتر اینکه منطقه گنجنامه کوهستانی است و به دلیل بارش زیاد و گنجایش کم این مخازن باعث می‌شود در روزهای بارانی فاضلاب از مخازن سرریز شود و تصفیه نشود. همچنین در زمان‌هایی که حجم مسافر زیاد است فاضلاب سرریز می‌شود و مخزن‌ها پاسخگوی مجموعه نیستند. در حالی که این اماکن تعهد دارند تا فاضلاب را جمع‌آوری کنند اما عزم جدی نه از سوی مسئولان استان مشاهده می‌شود نه از طرف باغداران و مالکان این مجموعه‌ها.
این در حالی است كه در تاریخ 23 اردیبهشت‌ماه سال جاری در یك جلسه ویژه مسئولان مرتبط با این حوزه به طور ظاهرا جدی گردهم آمدند تا فكری برای فاضلاب‌های رها شده در منطقه عباس‌آباد بكنند؛ چراكه مدیر شركت آب‌وفاضلاب شهرستان همدان، حسین آذرتكین در این جلسه تأكید كرد آب شهر همدان از 104 حلقه چاه، سد اكباتان، رودخانه عباس‌آباد و رودخانه خاكو تأمین می‌شود.
این به آن معنا است كه رودخانه عباس‌آباد در تأمین آب شهر همدان نقش بسزای دارد. اما رها شدن فاضلاب 17 واحد صنفی فعال در جاده گنجنامه همدان در این رودخانه این روزها این دغدغه را ایجاد كرده است كه آب این رودخانه وآلودگی آن می‌تواند عواقب نامطلوبی را در بهداشت و محیط زیست مردم شهر داشته باشد. در جلسه یاد شده عنوان شد از این 17 واحد تنها 5 مورد سیستم مدیریت فاضلابی را دارا هستند و تكلیف 12 واحد دیگر نه در آن جلسه مشخص شد و نه در جلسات بعدی.
 بخش دیگر آلودگی‌ها به دلیل وجود زباله در مسیر اصلی رودخانه گنجنامه است زباله‌هایی که توسط گردشگران در مجموعه تفریحی تله‌کابین رها می‌شود به طور کامل توسط این شرکت جمع‌آوری نمی‌شود و بخشی از آن در رودخانه رها می‌شود این زباله‌ها در زیر پل‌ها تجمیع می‌شود و موجب پدید آمدن آلودگی می‌شود و به دلیل رسوب‌گذاری بی‌هوازی آب دچار تعفن شدید در رودخانه می‌شود. این دلایل را در کنار کمبود بارش، کم‌آبی، تغییر مسیر رودخانه‌ها و چشمه‌ها، ماشین‌شویی در مسیر چشمه‌ها، حضور عشایر در کنار رودخانه و دلایل دیگر باعث می‌شود پاک‌ترین و زلال‌ترین آب الوند به آلوده‌ترین آب تبدیل شود.
گفته می‌شود؛ یک هفتم آب شهر همدان معادل 15 درصد از طریق رودخانه عباس‎آباد تأمین می‎شود و بهداشتی نبودن آب عباس‎آباد چندین بار در شورای تأمین شهرستان همدان مطرح شده است اما اقدام قابل توجهی در زمینه بهبود وضعیت صورت نگرفته است و موضوع سلامت مردم این شهر همچنان نادیده گرفته می‌شود.آنچه مسلم است منفعت‌طلبی امروز شهروندان نتیجه جبران‌ناپذیری خواهد داشت و دود این سودجویی نه‌تنها به چشم همه ساکنان امروز همدان چه مدیران و چه شهروندان عادی خواهد رفت بلکه آیندگان نیز از این بی‌تدبیری و خودخواهی بی‌نصیب نخواهند ماند.

http://www.hamedanpayam.com/shownews/specific/10/0xf127e1d141e334a9.html



برچسب ها: همدان پیام ، آلودگی رودخانه گنجنامه ، آلودگی آب گنجنامه ، تخریب الوند ،

به بهانه پاکسازی پسماندهای یک محوطه تاریخی در همدان؛

خداحافظی مادها با زباله های شهر هگمتانه

همشهری استان ها صفحه 6و7

17خرداد94 شماره 6552

مریم خاکیان_عده زیادی از مردم، تصور می کنند زیباسازی چهره محیطی اطرافشان اعم از شهر یا طبیعت صرفا به ساخت و ساز و رنگامیزی مرتبط است؛ این تصور اگرچه اشتباه نیست اما به واقع بخش مهمی از زیباسازی فضای محیطی به خروج پسماندهای نامتجانس از محیط مرتبط است. این پسماندها که در واقع زباله های غیرهمبافت با طبیعت را تشکیل میدهند در اغلب موارد به خاطر قصور انسانی به فضاهای زیستی، طبیعی، تاریخی و شهری وارد شده و به آنها صدمه می زنند. این موضوع سبب شده است تا این رویکرد ایجاد شود که می توان با پاکسازی فضاهای طبیعی یا تاریخی از این زباله ها به زیباسازی و حفظ سلامت محیطی کمک شایانی کرد.

به دنبال این رویکرد، گروه های زیادی در اقصی نقاط کشور تشکیل شده است که به صورت مستمر به پاکسازی فضاهای طبیعی یا تاریخی می پردازند. یکی از این گروه ها «انجمن علمی گردشگری میراث هگمتانه» در شهر همدان است که برای نخستین بار اقدام به پاکسازی محوطه تاریخی هگمتانه در این شهر نموده است.

مجتبی جوادیه مدیرعامل موسسه نبض سبز حیات که یکی از قدیمی ترین تشکلهای مردم نهاد در بحث گردشگری و محیط زیست در همدان است و در طرح پاکسازی محوطه هگمتانه نیز مدیریت این کار را بر عهده داشته است در این باره توضیح می دهد:« به پیشنهاد یکی از اساتید دانشگاه علمی کاربردی که در محدوده بیرونی محوطه باستانی هگمتانه واقع و زیر نظر سازمان میراث فرهنگی است و با همکاری انجمن علمی این دانشگاه قرار شد تا با توجه به اینکه دانشجویان آن مرکز در این محوطه تحصیل می کنند، پلاستیکها یا زباله هایی که گاهی باد به این تپه می آورد، پسماندهایی که به ندرت توسط گردشگران در این محوطه ریخته می شود و زباله هایی که خود میراث فرهنگی به دلیل انجام فعالیتهای عمرانی در تپه هگمتانه باقی می گذارد و اغلب منظره محوطه را بهم می زند را جمع آوری کنند. پس از اعلام فراخوان انجمنهای دیگر نیز به ما پیوستند و ما به پاکسازی کلیه پسماندها و زباله ها این محوطه و معابری که به عنوان مسیرهای گردشگری در هگمتانه مشخص شده بود، اقدام نمودیم. وقتی تعداد شرکت کنندگان در این طرح زیاد شد اعضای شورای شهر نیز خودشان را به ما رساندند.»

به گفته جوادیه در روز اجرای این طرح، حسین قره باغی رئیس کمیسون بودجه شورای شهر نیز با بازدید از این طرح آمادگی شورای شهر همدان را برای حمایت از طرح پاکسازی محوطه ای تاریخی و طبیعی و نیز فرهنگ سازی این موضوع در سطح شهری اعلام کرده است.

طرح پاکسازی محوطه تاریخی هگمتانه که روز 29 اردیبهشت ماه همزمان با هفته میراث فرهنگی برگزار شد، حدود چهار ساعت به طول انجامید و با مشارکت بیش از چهل نفر در برنامه، سطح این محوطه از انبوه زباله ها آزاد شد. از جالبترین رخ نمودهای این حرکت جمعی مشارکت گردشگرانی است که برای بازدید به این محوطه آمده بودند که با این گروه همراه شده و در جمع آوری زباله ها کمک کردند.

حسین زندی از فعالان میراث فرهنگی و گردشگری همدان نیز که نخستین پیشنهاددهنده پاکسازی فضاهای طبیعی و تاریخی در شهر همدان است و در این طرح نیز مشارکت داشته است، درباره اینکه چرا پیش از این به پاکسازی این محوطه مبادرت نشده است می گوید: « این نخستین بار بود که محوطه هگمتانه توسط تشکلهای مردم نهاد پاکسازی شد چراکه اساسا تپه های هگمتانه به دلیل اهمیت تاریخی  زیر نظر میراث فرهنگی است ورود به آن به مجوز نیاز دارد و پاکسازی این محوطه باید با یگان حفاظت همراه باشد که در دوره مدیریت قبلی به هیچ عنوان چنین مجوزی صادر نشد و فقط توانستیم بخشهایی از محوطه را که حصار و حفاظ نداشت به صورت بسیار محدود پاکسازی کنیم. اینبار انجمن علمی میراث گردشگری هگمتانه با اخذ مجوز از میراث فرهنگی توانست برای پاکسازی کامل در منطقه حاضر شود.»

زندی با نگاهی به تاریخچه حرکتهای پیشرو در پاکسازی فضاهای طبیعی همدان درباره پیشینه این موضوع توضیح می دهد:« پیشگام حرکتهایی از این دست، کوهنوردان قدیمی همدان هستند؛ کوهنوردهای بزرگی همچون محمود اجل نخستین کوهنورد حرفه ای همدان که حدود 97 سال پیش آموزش کوهنوردی را در همدان پایه ریزی کرد یا  فریدون اسماعیل زاده که در اخلاق ورزشی پیشرو بود و بسیاری کوهنوردان دیگر که نسبت به طبیعت احساس مسئولیت فراوان داشتند و زباله هایشان را در کوه رها نمی کردند. تاکید این افراد سبب شد تا رفته رفته مردم و خصوصا جوانان تحت تاثیر کوهنوردان قرار بگیرند. در یک دهه اخیر تشکلها، انجمنها و نهادهای مدنی با هدف پاکسازی طبیعت و بحث مدیریت پسماند شکل گرفت. از جمله این انجمنها می توان به «انجمن دوستان زمین»، انجمن «پویشگران سفر پاک» و «انجمن نبض سبز حیات» اشاره کرد که در این سالها بیش از هشتاد نفر را برای پاکسازی محوطه تاریخی طبیعی گنجنامه با خود همراه کردند، به پاکسازی محوطه باستانی نوشیجان و محوطه گردشگری سراب گیان و همچنین پاکسازی سالانه رودخانه دره مراد بیگ و تپه های عباس آباد پرداختند و فعالیتهایشان همچنان ادامه دارد. ضمن اینکه فعالیت پاکسازی فضاهای طبیعی تاریخی در همدان این پیشتر از شهرهای دیگر شکل گرفت و این پیشینه حتی قبل از تشکیل گروه های بزرگی مثل «رفتگران طبیعت» بوده است.»

بی شک یکی از مهمترین حرکتهای شهروندی در فضای زیستی می تواند مشایعت در بهسازی و پاکسازی طبیعت منطقه ای باشد؛ چراکه نه تنها آلودگی های این فضا ناشی از دخالت مستقیم انسان است بلکه عدم توجه به این رخداد سبب تخریب طبیعت می شود؛ این امر در مورد فضاهای تاریخی هم کاملا صادق است و پُرواضح است که سوءتدبیر در این موضوع می تواند آسیب جدی به بدنه تاریخ و فرهنگ ما باشد.

در همین راستا، مجتبی جوادیه درباره توسعه فرهنگ پاکسازی فضاهای طبیعی و تاریخی در سطح شهروندی می گوید: «این طرح را می شود در سطح شهر توسعه داد و با همکاری انجمن های دیگر و همراهی آنها به سهولت می توان شهروندان را به این سمت و سویی آورد که شهر تمیزی داشته باشیم، این امر شدنی است و با همکاری کلیه اعضای تشکلهایی که در این زمینه در شهر همدان فعالیت دارند می توان به توسعه زیرساختهای فرهنگی مبادرت کرد ضمن اینکه شهرداری و شورای شهر به انجمنهای ما قول مساعد داده اند تا در این باره همکاری لازم داشته باشند.»

او همچنین توسعه این حرکت را در برنامه های آتی این انجمنها امری قطعی میداند و توضیح می دهد: « قطعا ما این برنامه را برای دیگر اماکن تاریخی هم اجرا خواهیم کرد و بسیار علاقه مندیم تا در برنامه های بعدی عزیزان بیشتری به ما بپیوندند؛ گروه های زیادی همچون «رفتگران طبیعت» در دل طبیعت به پاکسازی می پردازند اما فعالیت آنها منحصر به دامنه ها و کوه ها و دشتها و جغرافیای طبیعی است؛ گروه ما سعی دارد در مکانهای گردشگری مثل گنجنامه که یک سایت تاریخی و طبیعی به صورت توامان است این فعالیت را ادامه دهد که در مورد هگمتانه خوشبختانه این موضوع به نحو احسن انجام شد و در آینده باز هم برای پاکسازی این منطقه بدانجا خواهیم رفت. در آینده هرچقدر بیشتر بتوانیم نیرو جذب کنیم کارهای بزرگتر هم انجام خواهیم داد.»

اگرچه فعالیت تشکلهای مردم نهاد بیش از هرچیز به بازوی اجرایی خود آن تشکل از طریق اعضا برمیگردد اما بی شک تغییرات پیرامونی در دستیابی به اهداف بلند مدت این انجمنها و اینجیوها بی تاثیر نیست. به گفته زندی فعال میراث فرهنگی و محیط زیست، تغییر دولت در رشد چنین گروهایی بی تاثیر نبوده است؛ او در این باره بیان می کند:« در دولت قبل بسیاری از فعالیتها محدود شد، ما تصمیم گرفتیم وارد حوزه هایی بشویم که دولت دخالتی بر آن ندارد؛ مثل بحث پاکسازی فضاهای طبیعی و محوطه های تاریخی، آموزشهای شهروندی، تفکیک زباله و برگزاری کارگاه های آموزشی. کسی با این موضوع که عده ای به جمع آوری زباله مبادرت کنند مشکلی نداشت؛ این انجمنها شکل گرفتند و قوام پیدا کردن تا اینکه در دولت جدید دستشان برای فعالیت نیز بازتر شد؛ در حال حاضر این امر به گونه ای فرهنگ سازی شده است که مردم همدان آن را پذیرفته و جزء مسئولیتهای خود می دانند و گروه های مختلف و حتی انجمنهای ادبی نیز تمایل به مشارکت در گروه های محیط زیست دارند.»

در امر پاکسازی فضاهای طبیعی و تاریخی باید تبلیغات جدی از طریق رسانه های جمعی و اطلاع رسانی شهری صورت گیرد؛ این تبلیغات می تواند صورت زیباتری از مسئولیت محوله به هر شهروند را در امر پاکسازی محیطی به او ارائه و در این مسیر او را ترغیب کند تا همپوشانی گسترده تری با سایر شهروندان به صورت یک حرکت جمعی داشته باشد.  در شهر همدان این اتفاق از طریق خلاقیتهایی چون پخش فیلم صورت گرفته است.

زندی در تکمیل صحبتهای خود به این موضوع اشاره و تصریح می کند:« برای کارهایی از این دست دولت نباید ورود پیدا کند و تنها کمک دولت صرفا باید در بخش تبلیغات و ساخت تیزرهای تبلیغاتی کمک کند. ضمن اینکه رسانه ها تاثیر بسیار چشمگیری در رشد حرکتهای جمعی از این دست دارند. هنگامیکه فیلم «نارنجی پوش» تولید شد گروه هایی در دل شهرها تحت تاثیر این فیلم شکل گرفتند؛ من پیشنهاد کردم فیلم هایی که در این زمینه ساخته شده را جمع و اکران کنیم. درباره «نارنجی پوش» ساخته داریوش مهرجویی این اتفاق افتاد و تاثیر بسیار خوبی داشت. گروه ما 150 نفر عضو دارد و شش، هفت نفر پزشک در این گروه فعالیت می کنند؛ حضور آنها سبب می شود دیگران انگیزه بیشتری داشته باشند.»

به نظر می رسد حضور چهره های سرشناس و مشهور ایران در عرصه های مختلف در بینش عمومی مردم و نیز استقبال از حضور فعالانه در امر پاکسازی محیطی بی تاثیر نباشد. مجیبی جوادیه و حسین زندی نیز به عنوان دو فعال این حوزه بر این موضوه صحه گذاشته و بر آن تاکید می کنند. حضور ستاره های سینمای کشور، قهرمانان ورزشی، اندیشمندان، شاعران، خوانندگان و چهره های محبوب ملی در هر یک از برنامه های گروهی پاکسازی محیطی که در اغلب استانهای کشور توسط تشکلهای غیر دولتی انجام می شود می تواند این رخداد نیکو را هرچه بیشتر در ذهن  مردم نهادینه کند و اسباب دلگرمی آنها برای حضور و مشارکت در این نوع فعالیت ها باشد.

 

 


برچسب ها: همشهری استانها ، پاکسازی هگمتانه ، محوطه های تاریخی همدان ، حسین زندی ،

پاسخ استاندار همدان به سینماگران برای تخریب میراث فرهنگی‌

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
1432883025786_IMG_5393.JPG

انگار چند سالی است سازها برای میراث فرهنگی همدان خوب کوک نمی‌شوند، هرگاه صحبت از همدان، تاریخ و هویت‌اش می‌شود، بخش عمده‌ی آن متوجه بی‌توجهی‌ها و تخریب‌هایی است که با امضای مسئولان میراث فرهنگی و مدیریت شهری آغاز شده است.

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، دست‌کم از ابتدای امسال اجرایی شدن طرح‌هایی مانند ایجاد «پارک‌سوار» در چند قدمی «هگمتانه‌»ی تاریخی، تخریب میراث طبیعی در میدان «میشان»، آغاز زمزمه‌ها برای تخریب زورخانه‌ «همه‌کسی» (تا کوچه برای پارک‌سوار تعریض شود)، به مهمترین مشکلاتی تبدیل شده‌اند که میراث فرهنگی این شهر با آن دست و پنجه نرم می‌کند.

به دنبال پررنگ شدن این اتفاقات در همدان، تعدادی از سینماگران همدانی، با نوشتن نامه‌ای صدای اعتراض خود را به استاندار همدان رساندند، آن‌ها در نامه‌ی خود از «محمدناصر نیکبخت» خواستند تا از تخریب بناهای تاریخی توسط شهرداری جلوگیری کند.

در واقع سرمنشا این حرکت شنیده شدن خبر تخریب زورخانه‌ی «همه‌کسی» بود، پس سینماگران و دوستداران و میراث فرهنگی همدانی خطاب به استاندار گفته بودند: «حضرتعالی به خوبی واقفید که پیرامون محوطه‌ها و آثار تاریخی و فرهنگی سعی در حفظ و حتی گسترش فضای بصری و ترافیکی مناسب با هدف پاسداشت این گونه اماکن است، اما شهرداری همدان بدون توجه به این موضوع سعی در خفه کردن و مهجور کردن فیزیکی این مرکز تاریخی و فرهنگی را دارد.»

هرچند نوشتن نامه به مسئولان میراث فرهنگی همدان در طول چند سال گذشته باز هم توسط سینماگران انجام شده بود،‌اما برای نخستین‌بار است که یک مسئول استانی به این اعتراض‌ها پاسخ می‌دهد.

به گزارش خبرنگار ایسنا، محمدناصر نیکبخت، استاندار همدان در پاسخ به نامه‌ی آن‌ها که 26 اردیبهشت ماه منتشر شده بود آورده است: «اینجانب از همه‌ی شما عزیزان که جزو ارزش‌های بیدار، هوشیار و فهیم این مرز و بوم هستید کمال تشکر و امتنان را داشته، ضمن ابزار تأسف از قصور و کاستی‌های رخ داده‌ی گذشته و با احترام به دغدغه‌ها و نگرانی‌های فرهنگی ارزشمندِ شما سرمایه‌ها و مفاخر ملی این استان، با قاطعیت اعلام می‌کنم که حفظ همه‌ی ارزش‌ها و هویت‌های تاریخی، طبیعی و فرهنگی بر همگان ضروری است و با توجه به دیدگاه عمیق دولت تدبیر و امید در حفظ ارزش‌های این مرز و بوم، تلاش همه جانبه‌ی کلیه‌ی ادارات و سازمان‌های دولتی و مردم نهاد این استان در راستای توجه و تأکید بر حفاظت همه جانبه از آثار تاریخی، طبیعی و محیط زیست متمرکز بوده و هرگونه تخریب و نابودی آثار تاریخی ، باغات و فضای سبز را محکوم کرده و اجازه نخواهیم داد که تعرضی به این سرمایه‌های ارزشمند ملی صورت گیرد، پاسداشت این ارزش‌ها برای ههم‌ی ارگان‌ها یک تکلیف قانونی و اداری است.

تقاضا دارم کماکان در مراقبت از تمام ارزش‌های موجود تاریخی، فرهنگی و طبیعی در این پهنه غنی و کهن کوشیده و با حساسیت بالا و حضور پر رنگتر در زادگاه خود و در کنار مردم فهیم، علاقه مند و فرهنگ دوست استان همدان ضمن ارایه رهنمودها و پیشنهادات لازم در این زمینه نظارت مستمری را نیز بر عملکرد دستگاه‌های دولتی داشته و بنده را در پیشبرد این مسیر یاری و کمک رسانید تا بتوانیم با هم و در کنار هم، همه‌ی آنچه هویت این مرز و بوم است را بدرستی حفاظت، نگهداری و احیاء کنیم. چرا که بدون شک میراث فرهنگی فقط امانت گذشتگان نیست، بلکه سرمایه و هویت نسل‌های آینده نیز هست.»

نیکبخت در پایان نامه‌ی پاسخگویی خود به سینماگران به طور اختصاصی و کوتاه،‌ درباره‌ی درخواست آن‌ها نیز تاکید می‌کند: «در خصوص حفظ زورخانه مد نظر نیز تأکیدات لازم صورت گرفته و محفوظ خواهد ماند.»

http://isna.ir/fa/news/94031608890/%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AE-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8



برچسب ها: زورخانه های همدان ، پاسخ استاندار همدان به هنرمندان ، تخریب محیط زیست همدان ، تخریب میراث فرهنگی همدان ،

سه شنبه 12 خرداد 1394

یک تهدید تازه برای گنجنامه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گردشگری ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،

یک تهدید تازه برای گنجنامه
مسعود بُربُر/ گروه سرزمین

یک خاکبرداری کوچک که کوهنوردان می‌گویند یکی، دو ساختمان در آن جای می‌گیرد، بالاتر از کتیبه و آبشار گنجنامه، در مسیر قله الوند. رئیس جمعیت هلال احمر همدان می‌گوید آنجا قرار نیست اتفاقی بیفتد، تنها قرار است یک زیرزمین کوچک برای پایگاه امداد و نجاتی که آنجا احداث می‌شود ساخته شود. فعالان مدنی اما نظر دیگری دارند. منابع طبیعی نیز به مراجع قضایی شکایت برده است.
مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان همدان در این باره به «قانون» می‌گوید: «در یک محوطه ۴۵۰ متری در بالای میدان میشان، که با کتیبه‌های گنجنامه ۲ کیلومتر فاصله دارد، یک چهاردیواری بود که از قبل به تربیت بدنی واگذار شده و مخروبه بود. آنجا با توجه به اینکه ایستگاه تله‌کابین است و رفت و آمد کوهنوردان و گردشگران را داریم و بادهای شدیدی که گاهی می‌وزد و مسائلی از این دست، قرار بود جمعیت هلال احمر یک پایگاه امداد و نجات بسازد.»
محمدرضا همتی با تأکید بر اینکه ساخت این پایگاه ضروری بود می‌گوید: «ظاهراً زمانی که خواسته‌اند دیوارها را ترمیم بکنند و ساختمان‌سازی کنند یک مقدار خاکبرداری هم جلوی این بنای مخروبه انجام شده است که مازاد بر آن زمین ۴۵۰ متری بوده است. این موضوع را همکاران ما بررسی کرده‌اند و تشکیل پرونده داده‌اند و اکنون در دادگستری در حال رسیدگی است.»
او با تأکید بر اینکه اداره کل منابع طبیعی اقدام قضایی کرده است می‌گوید: «در واقع موضوع این بود که یک بنای مخروبه‌ای بود برای تربیت بدنی که از سی چهل سال پیش مخروبه شده بود.آن را احیا کردند  اما اشتباهی که کرده‌اند این است که جلوی آن ساختمان حدود ۱۵۰ متر خاکبرداری کرده‌اند که پایین همان ساختمان پارکینگ درست کنند.این قسمت جلویی که خاکبرداری شده در محدوده نبوده و غیرمجاز بوده است.»
با این حال یک فعال میراث فرهنگی و محیط زیست استان همدان در گفت‌وگو با «قانون» ابعاد ماجرا را مهم‌تر ارزیابی می‌کند: «من تماسی با رئیس جمعیت هلال احمر داشتم که گفتنداتفاقی قرار نیست آنجا بیفتد و یک زیرزمین کوچک قرار است بسازیم اما آن حجم خاکبرداری که آنجا صورت گرفته است مربوط به یک زیرزمین کوچک نیست. بخشی از دشت میشان را تخریب کرده است. به لحاظ متراژ نمی‌توانم تخمینی بزنم اما حجم بزرگی است که می‌توان در آن چند ساختمان ساخت. اینجا هر اتفاقی بیفتد چون بالادست کتیبه‌ها و آبشار گنجنامه قرار دارد، هر ساخت و ساز و خاکبرداری و تخریبی انجام شود، آسیبش به کتیبه‌ها و آبشار می‌رسد.» حسین زندی در توضیح پیشینه ماجرا می‌گوید:  «دشت میشان یک دشتی پای قله الوند و بالاتراز کتیبه‌های گنجنامه است که کنار مسیر کوهنوردان به سمت قله الوند قرار دارد. این دشت چمن‌زاری نزدیک به 10هکتار است که بخشی از آن را تله‌کابین گنجنامه به عنوان ایستگاه مقصد ساخت‌و ساز کرده است. یعنی تله‌کابین از کنار کتیبه‌ها و آبشار گنجنامه شروع می‌شود و بالا می‌رود و در میدان میشان گردشگران را پیاده می‌کند. به این ترتیب بخشی از میدان میشان را مجموعه تله‌کابین قبلا خراب کرده است. چند درخت را از میان برده و عشایری که آنجا فعالیت می‌کردند را از آنجا حذف کرده و چمن‌زارها را شخم زده و بخش بزرگی را آن زمان از میان برده است.»
او ادامه می‌دهد: «در این دشت میشان، سه تا ساختمان قدیمی داشتیم که دو تا پناهگاه کوچک است که کوهنوردان ساختند و یک پایگاه امداد و نجات هلال احمر . تقریبا دو هفته پیش هلال احمر همدان اقدام به ساخت و ساز کرده است و برای این کار خاکبرداری و صخره‌برداری و تخریب‌هایی هم انجام داده است.»
زندی با تأیید فاصله زیاد عملیات ساختمانی با کتیبه‌ها، درباره آسیب‌هایی که این فعالیت ایجاد می‌کند توضیح می‌دهد: «درست است که فاصله زیاد است ولی آبی که از اینجا و از چشمه‌های میدان میشان خارج می‌شود به آبشار گنجنامه می‌رسد. وقتی شما مسیر یک چشمه و رودخانه را تغییر می‌دهید، زمستان که برف و بهمن می‌آید، ممکن است این آب با هر بارشی تبدیل به سیل شود، ممکن است آسیب‌های جدی به پایین دست وارد کند و یا موجب فرسایش شود.»
او با تأکید بر اینکه الوند به عنوان میراث طبیعی ثبت شده است پایین دست آن هم کتیبه‌های گنجنامه به ثبت ملی رسیده و کنار آن هم آبشار گنجنامه که ثبت در فهرست آثار ملی است قرار دارد می‌گوید:  «البته عملیات اجرایی با این‌ها آن‌قدر فاصله دارد که میراث نتواند وارد شود اما چون بالادست آن است و آبشار گنجنامه در‌واقع در حوزه آبریز میدان میشان است قطعاً به آن‌ها آسیب می‌زند. مسئله دیگری که آنجا داریم بحث حریم ارتفاعی است. این عملیات در ارتفاع 2600و 2700متری انجام می‌شود و در آن ساخت و ساز می‌کنند. هرگونه ساخت و سازی در این ارتفاع ممنوع است اما متأسفانه مسئولان ارشد استان سکوت کرده‌اند و این اتفاق می‌تواند به بدعتی تبدیل شود تا بعد از این کم کم در ارتفاع ۲۷۰۰ متری هم بروند ساختمان و شهرک بسازند.»
زندی در پایان با اشاره به اینکه اولین اعتراضات در این مورد را کوهنوردان انجام داده‌اند می‌گوید که اعتراضات کوهنوردان هم، چه در مورد ساخت‌و‌سازهای جدید تله‌کابین و خاکبرداری‌هایی که انجام دادند و چه در مورد خاکبرداری جمعیت هلال‌احمر، در این مدت به جایی نرسیده است.  پیش‌تر نیز فعالان میراث و محیط زیست از کوه‌خواری گسترده در الوند همدان و در نزدیکی گنجنامه خبر داده بودند. فعالیت‌هایی همچون جاده‌سازی، ساخت و ساز هتل، تغییر مسیر آب‌های طبیعی (رودخانه‌ها و چشمه‌ها و نهرها) و ... در شرایطی رخ می‌دهد که مسئولان استان این فعالیت‌ها را با مجوز و تحت عنوان «توسعه گردشگری» انجام می‌دهند با این حال مدیرکل میراث استان همدان می‌گوید این نقطه از همدان «محور گردشگری» ماست و می‌خواهیم آن را «ساماندهی» کنیم. 

http://ghanoondaily.ir/News/51116/%DB%8C%DA%A9-%D8%AA%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%86%D8%AC%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87



برچسب ها: تخریب گنجنامه ، تخریب الوند ، هلال احمر همدان ، میدان میشان ، روزنامه قانون ،

یکشنبه 10 خرداد 1394

منطقه بکر «میشان» را تخریب کردند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،گردشگری ،گفتگو ،ایسنا ،

منطقه بکر «میشان» را تخریب کردند

حسین زندی، فعال میراث فرهنگی همدان، در این‌باره به خبرنگار ایسنا می‌گوید: دشت «میشان» یک پایگاه قدیمی با دو مقصد است که مقصد تله‌کابین گنجنامه اکنون میدان «میشان» نام گرفته و نخستین‌بار ماشین‌آلات و لودر را در مجموعه گنجنامه بالا بردند، جاده‌سازی کردند و مسیری درست کردند که ماشین هم بتواند در آن حرکت کند، حتی تجهیزات تله‌کابین را کنار کتیبه و آبشار گنجنامه قرار دادند و اکنون نیز ظاهرا نهادهای دیگر برای تخریب، با هم رقابت می‌کنند، مانند هلال احمر که برای بزرگ کردن پایگاه امدادرسانی‌اش، گودالی عمیق در میدان میشان ایجاد کرده است.

وی با تأکید بر این‌که مجموعه‌ی میدان «میشان» زیرمجموعه کوه الوند در فهرست میراث طبیعی به ثبت رسیده است،‌ ادامه می‌دهد: در چند روز گذشته، با شکایت دستگاه‌هایی مانند منابع طبیعی، دادستانی همدان به موضوع وارد شده و گویا کار را موقتا متوقف کرده است.

او با اشاره به این‌که فضای تخریب‌شده توسط هلال احمر باید جبران شود،‌ اضافه می‌کند: پناهگاه اول در میدان میشان حدود 60 سال پیش ساخته شده، اما حالا پایگاه امداد و نجات هلال احمر گودالی عمیق حفر و اعلام کرده که قصد دارد زیرزمینی برای بیشتر کردن تجهیزات هلال احمر ایجاد کند، حتی زمانی‌ که با مخالفت کوهنوردان مواجه شد، اعلام کرد پس از تکمیل این زیرزمین روی آن را می‌پوشاند و درخت می‌کارد تا منظره‌ی طبیعی میدان میشان حفظ شود، کاری که با عقل جور درنمی‌آید.

وی با اشاره به تخریب چند چشمه در میدان «میشان» برای ایجاد این گودال، ادامه می‌دهد: هر آنچه در بالادست میدان «میشان» درست کرده‌اند، به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم به کتیبه‌ها و آثار گنجنامه که پایین‌تر از میدان «میشان» هستند، آسیب وارد می‌کند.

زندی با اشاره به از بین رفتن امکان ثبت جهانی «گنجنامه» پس از ساخته شدن تله‌کابین در این محدوده، اظهار می‌کند: با وجود این‌که مجموعه کوه‌های الوند یک مجموعه‌ی بی‌نظیر میراث فرهنگی در کشور است، اما اکنون توسط مدیریت شهری و دستگاه‌های مختلف روزبه‌روز به حریم و حتی عرصه‌ی آن دست‌درازی می‌شود، به‌گونه‌ای که به‌زودی همه‌ی مجموعه را از بین می‌برند.

ادامه در لینک زیر

http://isna.ir/fa/news/94030804707/%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87-%D8%A8%DA%A9%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86%D8%AF



برچسب ها: گفت و گو با ایسنا ، تخریب میدان میشان ، تخریب الوند ، هلال احمر همدان ،

نگرانی کوهنوردان از ساخت‌و ساز در میدان میشان

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
نگرانی کوهنوردان از ساخت‌و ساز  در میدان میشان
یک هفته از سخنان دکتر پرویز اذکایی در افسوس از تخریب الوند در مراسم روز همدان در نمایشگاه کتاب نگذشته بود که لودرهای جمعیت هلال احمر به تخریب الوند پرداخته‌اند...
1394/03/06
یک هفته از سخنان دکتر پرویز اذکایی در افسوس از تخریب الوند در مراسم روز همدان در نمایشگاه کتاب نگذشته بود که لودرهای جمعیت هلال احمر به تخریب الوند پرداخته‌اند. اذکایی در نمایشگاه تهران به مناسبت گرامیداشت روز همدان از تخریب میراث طبیعی و فرهنگی همدان انتقاد کرد. وی در حضور مقام‌های ارشد استان از جمله استاندار همدان، امام جمعه، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی، رئیس آموزش و پرورش و چند تن از مسئولان استان گفت که در این سال‌ها آنچه بر سر طبیعت همدان و الوند رفته  جای تاسف دارد.
این اولین بار نیست که زخم کلنگ بی‌تدبیری   بر صخره‌های الوند فرود می‌آید و گوشه‌ای از این کوهستان کم‌نظیر را تخریب می‌کند. پیش از این نیز به بهانه‌های مختلف به کوهستان و طبیعت بکر الوند آسیب‌هایی خورده بود.
جاده‌سازی‌های مختلف، تغییر مسیر رودخانه‌های الوند، ساختن ویلا و اقامتگاه و مهم‌تر از همه، ایجاد تاسیسات مجتمع تفریحی تله‌کابین گنجنامه از اقداماتی بوده که به تخریب الوند انجامیده است. اما این بار جمعیت هلال احمر استان به بهانه گسترش ساختمان امداد و نجات اقدام به تخریب کرده و لودر های خود را به ارتفاع 2600 متری کشانده است.
  • دشت میشان نابود شده است
دشت میشان که مردم شهر همدان به آن میدان میشان می‌گویند، یکی از دشت‌های کوهستان الوند است. این دشت در مسیر اصلی صعود به قله الوند قرار دارد که پوشیده از چمنزار  و وسعت آن بیش از یک هکتار است. ارتفاع دشت میشان نیز از سطح دریا حدود ۲۶۰۰ متر است. این محوطه در فاصله کمی از پناهگاه اول در مسیر قله الوند قرار دارد.
در سال‌های گذشته به علت تغییرها و ساخت‌و‌سازها آرام‌آرام این دشت ماهیت خود را از دست داد. به ویژه در ادامه ساخت و گسترش پروژه تفریحی و ورزشی تله‌کابین همدان  ساخت دریاچه مصنوعی برای ماهیگیری در این دشت آغاز شد که همین به نابودی منظر طبیعی و پوشش گیاهی آن انجامید.«علی بیات کوهنورد»    فعال محیط زیست، می‌گوید: سه شنبه گذشته هنگام صعود به قله با بیل‌ها و لودر‌های هلال احمر مواجه شدم که درحال مسدود‌کردن مسیر کوهنوردی بودند.
این کوهنورد ادامه می‌دهد: به نظر می‌رسد در این محوطه طبیعی مشغول شهرک‌سازی هستند و گرنه چه دلیلی دارد هر روز بخشی از الوند را تخریب کنند. هلال احمر باید از چنین اقداماتی جلو‌گیری کند و مانع ورود لودر به میدان میشان شود، اما خودش به تخریب طبیعت الوند مشغول  است.
این فعال محیط زیست در ادامه می‌گوید: ورود لودر و کامیون‌های سنگین به منطقه باعث از‌بین‌رفتن پوشش گیاهی می‌شود. با این کار، مسیر رودخانه‌ها تغییر می‌کند و موجب جاری‌شدن سیل می‌شود.
 این دوستان هرگز به مصرف آب، مشکل فاضلاب، سیما و منظر طبیعی میدان میشان توجه ندارند و بدون مطالعه ساخت‌و‌ساز می‌کنند. مگر ساختمان قدیم هلال احمر چه مشکلی داشت که می‌خواهند بنا را گسترش دهند؟ چه خدمات درمانی و امداد نجاتی ارائه می‌شد که اکنون با بزرگ‌ترشدن ساختمان بیشتر خواهد شد؟
  • نظر متفاوت آقای رئیس
مدیر عامل جمعیت هلال احمر استان نظر دیگری دارد. دکتر «بهروز کارخانه‌ای» با دفاع از ورود لودرها به منطقه میدان میشان می‌گوید: ما در آنجا پایگاهی داریم که کاربری امداد و نجات برای کوهنوردان دارد.
باید توجه داشته باشیم که در دشت میشان به دلیل حجم زیاد کوهنورد و مسافر، با سوانح و حوادث زیادی روبه‌رو هستیم. به همین دلیل اقدام به ساخت زیر‌زمین در زیر سکوی ساختمان قدیمی کردیم که مشکلی برای منظر طبیعی محوطه به وجود نمی‌آورد.
وی ادامه می‌دهد: از طرف دیگر برای این که زمستان‌ها با مشکل کمبود آب روبه‌رو نشویم باید از منبع آب پایین لوله‌کشی می‌کردیم و آب را به پایگاه امداد و نجات می‌آوردیم. همچنین یک گودال در کنار پایگاه وجود داشت که برای امدادگران و کوهنوردان مشکل ایجاد می‌کرد. لودرها این گودال را پر کردند.
کارخانه‌ای در پایان می‌گوید: ما پس از ساخت این زیر‌زمین در نظر داریم اطراف پایگاه و محوطه را درخت بکاریم. کوهنوردان مطمئن باشند تنها یک زیر‌زمین خواهیم ساخت و جای نگرانی نیست.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%E2%80%8C%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D9%86


برچسب ها: گردشگری همدان ، همشهری همدان ، هلال احمر همدان ، تخریب میدان میشان ، تخریب الوند ،

یکشنبه 10 خرداد 1394

تیشـه‌ای دیگر بر پیکـر الوند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،زیست بوم ،گردشگری ،فرهیختگان ،



لودر‌های هلال‌احمر در ارتفاع 2600 متری همدان
تیشـه‌ای دیگر بر پیکـر الوند
نویسنده : حسین زندی
تعداد بازدید : 15

  این نخستین بار نیست که زخم کلنگ بی‌تدبیری به صخره‌های الوند می‌خورد و گوشه‌ای از این کوهستان کم‌نظیر را تخریب می‌کند. پیش از این نیز به بهانه‌های مختلف کمر به تخریب و نابودی این کوهستان و طبیعت بکر الوند بسته بودند، جاده‌سازی‌های مختلف، تغییر مسیر رودخانه‌های الوند، ساختن ویلا و اقامتگاه و مهم‌تر از همه ایجاد تاسیسات مجتمع‌تفریحی تله‌کابین گنجنامه از اقدامات تخریبی الوند بوده است اما این بار جمعیت هلال‌احمر استان همدان به بهانه گسترش ساختمان امداد و نجات اقدام به تخریب کرده و لودر‌های خود را به ارتفاع 2600 متری کشانده است.   «دشت میشان» که مردم شهر همدان به آن میدان میشان می‌گویند یکی از دشت‌های کوهستان الوند است. این دشت در مسیر اصلی صعود به قله‌الوند قرار دارد که پوشیده از چمنزار بوده و وسعت آن بیش از یک هکتار است. ارتفاع دشت میشان از سطح دریا حدود ۲۶۰۰ متر است و در فاصله کمی از پناهگاه اول در مسیر قله الوند قرار دارد.
در سال‌های گذشته به علت تغییرها و ساخت‌وسازها رفته رفته این دشت ماهیت خود را از دست داده، به‌ویژه در ادامه ساخت وگسترش پروژه تفریحی و ورزشی تله‌کابین همدان، ساخت دریاچه مصنوعی برای ماهیگیری در این دشت آغاز شد که این امر درنهایت باعث نابودی منظر طبیعی و پوشش گیاهی آن شده است.
علی بیات، کوهنورد و فعال محیط‌زیست در همدان می‌گوید: «هفته گذشته هنگام صعود به قله با بیل‌ها و لودر‌های هلال‌احمر روبه‌رو شدم که درحال مسدود کردن مسیر کوهنوردی بود. به نظر می‌رسد در این محوطه طبیعی مشغول شهرک‌سازی هستند وگرنه چه دلیلی دارد هر روز بخشی از الوند را تخریب کنند. هلال‌احمر باید از چنین اقداماتی جلو‌گیری کند و مانع ورود لودر به میدان میشان شود اما خودش کمر به تخریب طبیعت الوند بسته است.»
این فعال محیط‌زیست در ادامه می‌گوید: «ورود لودر و کامیون‌های سنگین به منطقه باعث از بین رفتن پوشش گیاهی می‌شود، مسیر رودخانه‌ها تغییر می‌کند و موجب جاری شدن سیل می‌شود. این دوستان هرگز به مصرف آب، مشکل فاضلاب، سیما و منظر طبیعی میدان میشان توجه نمی‌کنند و بدون مطالعه ساخت‌وساز می‌کنند. مگر ساختمان قدیم هلال‌احمر چه مشکلی داشت که می‌خواهند بناها را گسترش دهند؟ چه خدمات درمانی و امداد نجاتی ارائه می‌شد که اکنون با بزرگ‌تر شدن ساختمان بیشتر خواهد شد؟»

  تخریب به خاطر نجات جان کوهنوردان
اما بهروز کارخانه‌ای، مدیرعامل جمعیت هلال‌احمراستان همدان نظر دیگری دارد. او با دفاع از ورود لودرها به منطقه میدان میشان می‌گوید: «ما در آنجا پایگاهی داریم که کاربری امداد و نجات برای کوهنوردان دارد. همین‌طور باید توجه داشته باشیم که در دشت میشان به دلیل حجم زیاد کوهنورد و مسافر ما با سوانح و حوادث زیادی روبه‌رو هستیم، به همین دلیل اقدام به ساخت زیرزمینی در زیر سکوی ساختمان قدیمی کردیم که مشکلی برای منظر طبیعی محوطه به وجود نمی‌آورد.»
مدیرعامل جمعیت هلال‌احمر استان همدان ادامه می‌دهد: «از طرف دیگر برای اینکه زمستان‌ها با مشکل کمبود آب روبه‌رو نشویم باید از منبع آب پایین لوله‌کشی می‌کردیم و آب را به پایگاه امداد و نجات می‌آوردیم. همچنین گودالی در کنار پایگاه وجود داشت که برای امدادگران و کوهنوردان مشکل ایجاد می‌کرد که از طریق لودرها این گودال پر شد.» کارخانه‌ای در پایان می‌گوید: «ما پس از ساختن این زیرزمین در نظر داریم اطراف پایگاه و محوطه را درخت بکاریم. کوهنوردان مطمئن باشند تنها یک زیر زمین خواهیم ساخت و جای هیچ نگرانی‌ای نیست.» اما فعالان محیط‌زیست استان و کوهنوردان نگران هستند و هنوز اعتمادی شکل نگرفته است.

 

میدان میشان کجاست؟
میدان میشان یا دشت میشان یکی از دشت‌های کوهستان الوند است. در قدیم که عشایر دوره ییلاق خود را در دامنه شمالی الوند می‌گذراندند، در میدان میشان که دارای آب‌های روان، چمنزار و مناظر زیبای طبیعی است، چادر می‌زدند. در کوهستان الوند علاوه‌بر قلل مرتفع و شیب‌دار، دشت‌های کوچکی وجود دارد که سطح آنها از چمنزار پوشیده شده و چشمه‌های بسیار در آنها جریان دارد. با توجه به اینکه این دشت‎ها نسبتا مسطح هستند، به صورت جایگاهی مناسبی برای استراحت و اتراق کوهنوردان استفاده می‌شوند. مهم‌ترین این دشتک‌ها عبارتند از میدان میشان و تخت نادر، چمن شاه‌نظر و تخت رستم.
 http://www.farheekhtegan.ir/?nid=1670&pid=12&type=0



برچسب ها: روزنامه فرهیختگان ، تخریب میدان میشان ، دشت میشان ، کوه الوند ، گنجنامه ،

بلوار ارم ؛ تمام داشته‌های همدان برای تفریح

اجتماعی 

■ استان همدان از نبود اماکن تفریحی و آرامش رنج می‌برد

حسین زندی



 ناهار بریم بلوار؛ قرار ما کجا؟ بلوار؛ پیاده‌روی بریم بلوار؛ میهمان را ببریم بلوار؛ تیم ملی به جام جهانی می‌رود، بریم بلوار؛ شادی انتخابات بریم بلوار و غیره...
بیش از یک دهه است که مردم همدان مسیر بلوار ارم را به عنوان مرکز تفریحی خود پذیرفته‌اند و عصر روزهای تعطیل خود را در این خیابان می‌گذرانند.
این بلوار در انتهای جنوبی‌ترین نقطه شهر همدان و در پای تپه زیبای عباس‌آباد واقع شده است مسیری که از میدان قائم آغاز می‌شود و تا تقاطع خیابان سعیدیه ادامه دارد، بلوار ارم یکی از مسیرهایی است که همدانی‌ها اوقات بیکاری و روزهای تعطیل را در آن می‌گذرانند و محل پرسه‌زنی جوانان بیکار شهر است.
مدیران ارشد شهری بخصوص مسئولان شهرداری نیز از بلوار ارم به عنوان یک منطقه گردشگری یاد می‌کنند هرچند گردشگران کمتر در آن دیده می‌شوند و بیشتر تفرجگاه شهروندان همدانی است، اما شهرداری تلاش کرده با تغییر کاربری بخشی از باغ‌ها به شهربازی و پارک، این منطقه را پذیرای شهروندان همدانی کند.
مردم همدان این تفریح و تفرج را آسان به دست نیاورده‌اند ورود جمعیت گردشگر شهری به این منطقه همواره با واکنش و چالش همراه بوده و انتقادهای فعالان مدنی و اعتراض ساکنان منطقه و حتی کسانی که برای تفریح به این محل می‌آیند را به دنبال داشته است.
اعتراض ساکنان حاشیه بلوار ارم به این موضوع است که اگر منطقه گردشگری و تفریحی است پس نباید مجوز ساخت‌و‌ساز بناهای مسکونی صادر می‌شد و اگر غیر از این است برای تفریح شهروندان نیاز به فضای مناسب‌تری است.
اما چرا همه مردم از کودک و نوجوان جوان میانسال و پیر به این بلوار می‌روند؟ مگر نه این است که انسان‌ها در هر مقطع سنی نیاز به تفریح خاصی دارد و آنچه برای یک کودک جذاب است نه‌تنها جوانان و کهنسالان را راضی نمی‌کند بلکه گاهی به زیان آنها است.  از آنجا که مردم همدان گزینه دیگری ندارند و نمی‌توانند انتخاب دیگری داشته باشند بدون توجه به نیازها به چنین مکانی رجوع می‌کنند. نکته دیگر این است که امکانات تبلیغی برنامه‌ریزی در اختیار نهادهایی مانند شهرداری‌هاست و این نهادها به راحتی بر روی سلیقه مردم شهر تأثیر می‌گذارند و آنها را به هرجهت که بخواهند رهنمون می‌کنند. مدیران شهری درسال‌های گذشته تنها یک نقطه از شهر را دیده‌اند و چشمشان به سوی الوند بوده و هر آنچه به ذهنشان رسیده است در این منطقه نصب کرده‌اند؛ مراکز تفریحی، شهربازی، مراکز آموزشی، بیمارستان، هتل، اماکن مذهبی، غذا خوری، موزه و... همه را در این نقطه در نظر گرفته‌اند بدون توجه به اعتراض ساکنان منطقه و نبود فضای کافی مانند پارکینگ در درازمدت مدیریت شهری را دچار چالش خواهد کرد. یکی از مهمترین نتایج منفی پدیدآمدن بلوار ارم نابودی باغ‌ها و فضای سبز در این منطقه است که هرگز مدیران‌شهری جایگزینی برای آن در نظر نگرفتند.  نکته دیگر این است که وقتی مکانی به عنوان منطقه تفریحی و گردشگری در نظر گرفته می‌شود باید جاذبه گردشگری نیز داشته باشد مکانی را به عنوان تفریحگاه نامگذاری کرده‌اند اما جاذبه‌ای ندارد و خدماتی به مردم ارائه نمی‌شود، مسئولان این موضوع را نادیده می‌گیرند که نتیجه چنین برنامه‌ریزی غلطی این پدیده را به وجود می آورد که مردم اتومبیل‌ها را کناربلوار پارک کنند و به اتومبیل خود تکیه کنند و همدیگر را نگاه کنند. پدیده مضحکی که تنها در سایه بی‌تدبیری مدیران شهری گذشته و حال می‌توان شاهد آن بود. در حالی که وقتی این نقطه از شهر را برای تفریح و آرامش مردم در نظر گرفتند می‌باید برای سرگرمی آنها نیز در سنین و اقشار مختلف فکری می‌کردند. واکنش فعالان مدنی از جنس دیگری است آنها ضعف مدیریت یکپارچه شهری و نبود زیرساخت را در کنار نبود آموزش‌های شهروندی اصلی‌ترین عامل این نابسامانی‌ها و آسیب‌ها می‌دانند و معتقدند اگر برنامه‌ریزی‌ها از استاندارد کافی برخوردار بود چنین مسائلی پیش نمی‌آمد. آنها بارها به مدیران ارشد شهری پیشنهاد داده‌اند که بهتر است پیشروی شهر را در این منطقه متوقف کنند و شهر بیشتر به سمت شمال همدان که به صورت دشت و هموار است ادامه پیدا کند.
هر قشر از جامعه نیاز و ضرورت‌های خاص خود را دارد و تجمیع امکانات و خدمات شهری در یک نقطه آسیب‌زا خواهد بود.  تقسیم عادلانه مراکز تفریحی از بروز آسیب‌های اجتماعی جلوگیری خواهد کرد پس بهتر این است که همه سلیقه‌ها در نظر گرفته شود و برای بخش‌های گوناگون جامعه شهری همدان امکانات و خدمات گردشگری مناسب ایجاد شود.




http://www.hamedanpayam.com/shownews/specific/0x088930883f7bc385.html



برچسب ها: همدان پیام ، گردشگری همدان ، بلوار ارم همدان ، مدیریت شهری در همدان ،

یکشنبه 27 اردیبهشت 1394

تشکل‌های غیر دولتی «زینت المجالس» دولت نیستند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،مطالب در خبر گزاری ها ،

تشکل‌های غیر دولتی «زینت المجالس» دولت نیستند

zinat.jpg

تشکل های غیر دولتی با ساختار فعلی، پدیده ای بر آمده از دولت مدرن هستند. دولت های مدرن تلاش می کنند زمینه ها مشارکت حداکثری را با کم کردن تعداد کارکنان و بهره گیری از متخصصان جامعه در بخش های خصوصی فراهم کنند، به ویژه استفاده از نیروهای متخصصی که به صورت داوطلبانه در چارچوب سازمان‌های غیر دولتی فعالیت می‌کنند. از همین روی در بیشتر موارد به جای استخدام نیروی کار از نتیجه اندیشه و فکر آنها استفاده می‌شود. اما این مسئله مهم در کشور ما مغفول مانده است.

 

یکی از نقش‌های سازمان‌های غیر دولتی در جهان این است که وقتی دستگاه‌های دولتی توان یا امکانات لازم جهت پرداختن به برخی امور را نداشته باشند، می‌توانند جایگزین مناسبی در ارائه خدمات و اموری مانند برنامه‌ریزی پروژه‌ها در راستای حمایت از خانواده‌ها، کودکان و محیط‌زیست باشند. اما از این نقش در ایران هرگز استفاده نمی‌شود و در عوض بر نقش‌هایی چون آگاهی‌رسانی، آموزش، تسهیل گری، خدمات‌رسانی، نظارت و به طورکلی تصمیم‌سازی در فرآیند فعالیت تشکل‌های غیر دولتی تاکید بیشتری می‌رود.
با توجه به مسائل اجتماعی در ایران، ساختار حکومتی و رابطه دولت- ملت، ظرفیت سازمان‌های مردم-نهاد در تصمیم‌سازی برجسته‌تر از موارد دیگر است. تصمیم‌سازی‌هایی که به تصمیم‌گیری درست و تخصصی در نهادهای دولتی منجر خواهد شد. اما تاکنون از این ظرفیت به درستی بهره برداری نشده است. به دلیل نادیده گرفتن این نقش که منجر به رویکرد پیشنهادی تشکل‌هاست، کارنامه تشکل‌های غیردولتی در حوزه‌های انتقادی به ویژه انتقاد از نهادهای دولتی پررنگ‌تر به نظرمی‌رسد. یکی از مواردی که مدیران ارشد می‌توانند از مشورت این نهادها استفاده کنند در زمینه انتصاب مدیران مرتبط در فعالیت تشکل‌ها است. فعالان مدنی با شناخت و نگاه تخصصی که به موضوع محیط زیست دارند می‌توانند بدون هیچ چشم‌داشتی در کنار مدیران باشند و در معرفی افراد تاثیرگذار آنان را یاری رسانند.
در سال‌های گذشته بخش عمده انرژی فعالان و تشکل‌های غیردولتی در حوزه محیط زیست درجهت انتقاد ازعملکرد مدیران این حوزه صرف شده است. از آنجا که فعالان مدنی در این انتقادها منافع شخصی ندارند و ذی نفع نیستند، مغایر بودن عملکرد مدیران با مسایل زیست محیطی مورد توجه قرار می‌گیرد و نمی‌توان اتهامی را متوجه فعالان مدنی دانست اما این وقت و هزینه که در جهت انتقاد صرف می‌شود می‌تواند به صورت پیشنهاد در جهت بهبود وضعیت محیط زیست استان به کار گرفته شود. نه تنها پیشنهاد های تلاشگران این حوزه سازنده خواهد بود بلکه از مشاوره اعضای تشکل‌های این حوزه که بیشتر از تحصیل‌کرده‌ها و متخصصان محیط زیست هستند می توان بهره برد.
در دوره گذشته هرگز چنین رویکردی از سوی مدیرکل‌ها مشاهده نشده است و با تودیع مدیرکل سازمان محیط زیست استان انتظار می‌رفت پیش از انتصاب و معارفه مدیرکل جدید این سازمان، مواضع و پیشنهادهای اعضای انجمن‌های محیط زیستی مورد توجه قرار گیرد.
جا دارد پیش از آنکه فردی به کرسی مدیریت اداره کل محیط زیست استان تکیه زند، استاندار محترم و حتی ریاست سازمان محیط زیست از نظرات فعالان محیط زیست استان اطلاع پیدا کنند. چنین اتفاقی نشان از رویکرد مثبت دولت فعلی دارد چرا که این دولت برخلاف خط و مشی دولت پیشین که بر تقابل استوار بود، برپایه تعامل استوار است، فلذا رویکرد انتقادی به رویکرد پیشنهادی بدل می گردد. در غیر این صورت رییس منتصب اگر نتواند ارتباط خوبی با نهادهای مدنی برقرار کند، روند قبلی به نوعی می یابد و بار دیگر انتقادهای متقابل اوج خواهد گرفت.
در دولت قبل به واسطه محدودیت‌هایی که از جانب نهادهای حاکمیتی بر فعالان مدنی اعمال می گردید برخی تشکل‌های غیر دولتی به محاق رفتند اما با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید بار دیگر تلاشگران این عرصه امیدوار به ادامه حیات شدند. اما هم اکنون جنبه بهره‌گیری تبلیغاتی از وجود این نهادها بیشتر از سایر نقش‌ها است و بیم آن می رود که به تدریج نگاه دولت اصولگرای سابق در این زمینه حاکم شود که سازمان های غیر دولتی را به عنوان «زینت المجالس» می‌خواست.

http://hmag.ir/fa/%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87/208-%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%BA%DB%8C%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA%DB%8C-%C2%AB%D8%B2%DB%8C%D9%86%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%84%D8%B3%C2%BB-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF


برچسب ها: همگان ، تشکل های غیردولتی ، محیط زیست همدان ، انتصاب مدیران ،

جمعه 11 اردیبهشت 1394

نقش تصمیم سازی در سیاست های محیط زیستی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،زیست بوم ،مطالب در خبر گزاری ها ،

نقش تصمیم سازی در سیاست های محیط زیستی

javaherian.jpg

اداره توسعه پایدار واقتصاد محیط زیست سازمان حفاظت از محیط زیست، مساله توسعه پایدار در این سازمان را دنبال می کند. این مرکز همچنین دبیرخانه کمیته ملی توسعه پایدار است. کمیته ای فرابخشی ومتشکل از 18دستگاه اجرایی کشور که از کمیته های تصمیم ساز به شمار می رود و به ریاست معاونت رئیس جمهور و ریاست سازمان حفاظت از محیط زیست تشکیل می شود. این دبیرخانه دارای 13 کمیته فرعی در موضوعات توسعه پایدارنیز هست. با این وجود به رغم آنکه نزدیک به دو دهه از عمر این مرکز گذشته اما به نظر می رسد نهادهای اجرایی و تصمیم گیر چندان از توصیه های این نهاد پیروی نمی کنند و انجام پروژه های مخرب و ضد توسعه پایدار و محیط زیست کماکان ادامه دارد. به همین مناسبت با مهندس زهرا جواهریان مدیر کل این مرکز گفتگویی انجام داده ایم که در پی می آید. 
به عنوان سوال نخست شاید بهتر باشد به تاریخچه تشکیل این کمیته اشاره فرمایید.
کمیته ملی توسعه پایدار یک سال پس از تصویب "ریو" مبنی بر تشکیل کمیته توسعه پایدار در کشورها، در سال1374 شمسی آغاز به کار کرد.
خانم جواهریان این کمیته چه نقشی در تدوین سند راهبردی آمایش سرزمین دارد؟
واقعیت این است که وظیفه آمایش سرزمین برای این کمیته لحاظ نشده، اما در ذیل سرفصل های وظایف سازمان محیط زیست گنجانده شده که بخش محیط زیستی و تدوین راهبردها را این کمیته برعهده دارد، اما همانطور که اشاره کردم کمیته توسعه پایدار یک کمیته تصمیم ساز است و توسط نمایندگان تام الاختیار دستگاه ها که در این کمیته هستند و مواردی که در آنجا بحث می شود چه مواردی که به عنوان موارد فوری است و یا طولانی مدت در آنجا تبادل نظر می شود به دستگاه ها ارجاع می شود،سپس جوابو ملاحظات دستگاه ها به کمیته برمی گردد و یکی می شود، این کمیته بیشتر یک نهاد تصمیم ساز است.
نگاه این مرکز به سازمان های غیردولتی چگونه است ؟
بعد ازاجلاس ریو+20 که یک بازنگری انجام شد، ما از نهادهای مدنی دعوت کردیم و عضو گرفتیم واکنون نیز کمیته های فرعی را براساس ریو+20 بازنگری می کنیم که اقدام هایی صورت گرفته است.
این اعضا چه وظیفه ای دارند ؟
در هر کدام از کمیته های فرعی از NGOها نماینده می گیریم، نهاد غیردولتی هم که وارد می شود مانند دستگاه های اجرایی دارای رای و اظهارنظر خواهد بود و در تصمیم سازی در کمیته قطعا نقش دارد .
آینده این مرکز را چگونه می بینید؟ با تغییراتی که صورت می گیرد وضعیت چگونه خواهد بود؟
واقعیت این است که این نهاد از سال 1374 و با دولت های مختلف کار کرده چون جایی است که تصمیم سازی می کند بنابراین همیشه مورد توجه قرار داشته است.
اما ما مراکز تصمیم سازی مثل سازمان برنامه و بودجه را داشتیم که در دولت نهم و دهم از بین رفت؟
ما امیدواریم این مرکز به کار خودش ادامه بدهد و بعد ازاجلاس ریو+20 اقدامی که انجام می گیرد این است که بین دانشگاه ها، NGOها، مراکز دولتی و کمیته های تخصصیکه اعضای ریو +20هستند شبکه ای تشکیل شود. امیدواریم این شبکه پا بگیرد. تا اکنون هم ما تلاش کرده ایم که بتوانیم این اطلاع رسانی را به نحو کامل انجام دهیم، اگر وارد سایت پورتابل محیط زیست بخش توسعه پایدار شوید، می بینید که تمام مصوبه ها و اطلاعات و حتی اسناد ریو+20 را تحت عنوان چشم انداز آینده ای که می خواهیم در آنجا در اختیار مخاطبان و علاقمندان قرار دارد ولذا امیدواریم این کار ادامه پیدا کند و ما بتوانیم این شبکه را به طور کامل راه بیندازیم و به کار بگیریم.
برخی از پروژه ها اساسا بدون تایید محیط زیست به اجرا در می آیند. به طور مثال سد گرین نهاوند را محیط زیست امضا نکرد اما وزارت نیرو به انجام رساند. این تصمیم سازی شما چقدر در تصمیم گیری سازمان ها، نهادها و دستگاه های دولتی تاثیرگذار است و سازمان چقدر می تواند این را پیگیری کند؟
این چیزی را که شما مثال می زنید از نظر قانونی حق چنین ساخت و سازهایی وجود ندارد. ما متاسفانه یک نقص قانونی داریم که خواستیم در برنامه پنجم حل کنیم اما نشد، اکنون داریم به صورت یک لایحه به مجلس می بریم تا در رابطه با ارزیابی محیط زیست همین مشکل را حل کنیم. مشکل اینجاست که قانون می گوید در 51 پروژه که مشمول ارزیابی و مصوبه محیط زیست هستند ما قبل از امکان سنجی و مکان یابی باید ارزیابی محیط زیست را بگیریم، از این 51 پروژه یکی سد است، یکی پالایشگاه، یکی هم فرودگاه. اما وقتی می خواهد این اتفاق بیافتد ممکن است گلوگاه آن معاونت راهبردی باشد که بودجه در اختیار پروژه بگذارد، اما وقتی اتفاق می افتد اینجا ضعف قانون است.لذا دنبال تصویب قانونی هستیم که که اگر جایی این اتفاق افتاد، حال می خواهد توسط بخش دولتی باشد و یا بخش خصوصی، آن پروژه تخریب شود و سه برابر آن هزینه ای که صرف شده و صدمه ای که به محیط زیست وارد شده پرداخت شود.


http://hmag.ir/fa/%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA/182-%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%AA%D8%B5%D9%85%DB%8C%D9%85-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA%DB%8C


برچسب ها: محیط زیست ، همگان ، سازمان حفاظت از محیط زیست ، زهرا جواهریان ،

یکشنبه 16 فروردین 1394

جمعی برای حفاظت از زیست‌بوم استان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،زیست بوم ،گردشگری ،روزنامه همشهری ،

جمعی برای حفاظت از زیست‌بوم استان

نویسنده: حسین زندی
جمعی برای حفاظت از زیست‌بوم استان
خانه تشكل‌های میراث فرهنگی و گردشگری همدان در آخرین روزهای سال گذشته شاهد جلسه‌ای بود كه نمایندگان تشكل‌های مدنی حوزه میراث فرهنگی برای اولین بارتوانستند رودر‌رو مشكلات گردشگری استان را به حضور مدیركل برسانند و انتقادات چندین ساله خود را با این مقام مسئول در میان بگذارند.
1394/01/15
خروجی كار تشكل‌ها باید مشخص شود
مدیركل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در ابتدای این نشست با تأكید بر نقش تشكل‌های گردشگری در گردشگر‌پذیری استان گفت: خروجی كار تشكل‌ها باید مشخص شود، تا جامعه ‌متوجه شود این عزیزان در حوزه گردشگری چه كارهای بزرگی انجام داده‌اند. در سازمان میراث فرهنگی علاوه بر این می‌خواهیم از ظرفیت‌های تشكل‌ها در تعطیلات نوروز و هنگام ورود گردشگران نوروزی به استان استفاده كنیم. از شما خواهش می‌كنم در مباحث نظر‌سنجی، توسعه ارائه خدمات به میهمانان، ارتباط با ستاد خدمات سفر و راهنمایی گردشگران كمك كنید. ما در زمینه پرهیز از حضور كارتون به‌دست‌ها و خانه‌های غیرمجاز از ظرفیت‌های تشكل‌ها استفاده خواهیم كرد و امیدوارم امسال به كمك شما از سال‌های پیش بهتر عمل كنیم.
ریحان سروش مقدم ادامه داد: با ورود اعضای تشكل‌های غیر‌دولتی در ستاد استقبال از میهمانان نوروزی می‌توانیم امیدوار باشیم گردشگران حرمت اماكن را رعایت كنند.

تشكل‌ها چقدر از سوی مسئولان جدی گرفته می‌شوند
مریم خندان نماینده انجمن دوستان زمین گفت: در ابتدا پیش از ورود تشكل‌ها به موضوع همكاری با اداره میراث فرهنگی باید ببینیم كه اعضای تشكل‌ها از سوی مدیران این اداره چقدر جدی گرفته می‌شوند؟ این جلسه چنان با تأخیر برگزار شد كه ما نا‌امید شدیم.
آرش خزایی دبیر انجمن سایكل توریسم و طبیعت‌گردی آنادانا نیز افزود: ما در زمینه سفر پاك فعالیت می‌كنیم و شهروندان را تشویق می‌كنیم برای سفرهای پاك، در دوره مدیركل قبلی با ما همكاری نشد امیدواریم این بار شاهد همكاری اداره شما باشیم.

اهمیت تبلیغ شفاهی
غلامرضا سماوات نماینده انجمن خانه‌های بوم‌گردی همدان گفت: پیشنهاد من این است كه بیاییم از همدان، به همدان، برای همدان و به محوریت همدان كار كنیم و تلاش را برای معرفی و رشد همدان معطوف كنیم‌. تبلیغات سینه به سینه و شفاهی یكی از اركان تبلیغاتی مهم كشور ما است.
یكی از عاملان این نوع تبلیغات گردشگران هستند. باید جذابیت‌های گردشگری همدان را به گردشگران بشناسانیم و خدماتی را در اختیار آنها قرار دهیم تا با خاطره‌ای خوش دیگران را هم به این شهر دعوت
كنند. چرا خانه نقلی كاشان یكی از سوژه‌های كتاب مرجع گردشگری بین‌المللی است؟ اما در این كتاب تنها اشاره‌ای كوتاه به استان همدان شده است؟ ما باید از تجربه‌های موفق الگوبرداری كنیم.
محمد افشار نماینده انجمن قلم همدان نیز با اشاره به حفاظت از میراث ناملموس گفت: انتقادی كه بنده به سازمان میراث فرهنگی وارد می‌دانم این است كه این نهاد خود را به‌عنوان نگهبان ابنیه و اماكن تاریخی محدود كرده است در حالی كه بخش عمده میراث فرهنگی ما در سایه موضوعی كه اشاره كردم نادیده گرفته شده چه میراث مكتوب ما و چه میراث معنوی از هزاران سال گذشته وجود دارد. اما مورد غفلت واقع شده است همیشه آقای رئیس‌جمهور به اقتصاد دانش‌بنیان تكیه دارد. خواهش ما این است كه به فرهنگ دانش‌بنیان هم توجه شود.

سودجویان همچنان در سودای تخریب محیط‌زیست همدان
محمد سوزنچی نماینده مؤسسه حیات سبز سرزمین با شاره به نقش تشكل‌های غیر‌دولتی در توسعه پایدار گفت: من از مدیركل محترم تقاضا دارم جایگاه تشكل‌های گردشگری را از نظر سازمان میراث فرهنگی به‌طور مشخص بیان كنند كه آیا صرفاً جایگاه تبلیغاتی دارند یا جایگاه مشورتی و تأثیرگذار هم می‌توانند داشته باشند.  پیشنهاد می‌كنم یك تیم مشاوره از اعضای خانه تشكل‌ها داشته باشید تا در چنین مواردی بتوانند كمك كنند.

جای خالی اقامتگاه‌های بوم‌گردی در همدان
این فعال مدنی ادامه داد: ساخت هتل علاوه بر هزینه بسیار زیاد اثرات فرهنگی منفی هم دارد. درحالی كه با اقامتگاه‌های بوم‌گردی در همدان می‌توان هزاران گردشگرخارجی را به این شهر كشاند. پیشنهاد می‌كنم هزینه‌های اقتصادی را به سمتی سوق دهید كه زمینه سرمایه‌گذاری و بازدهی دارد. اگر كاروانسراها را احیا كنیم هم اقامتگاه نیاز نداریم و هم جذابیت‌های تاریخی را بازسازی و حفظ كرده‌ایم.
بابك مغازه‌ای نماینده گروه‌كاری تشكل‌های گردشگری كشور با اشاره به نبود حضور معاونت گردشگری میراث در برنامه‌ها گفت: در صحبت‌های آقای استاندار و سایر مسئولان این نكته به گوش می‌رسد كه همدان قرار است به پایلوت گردشگری تبدیل شود.
 این نكته خوبی است اما امیدواریم تنها نگاه اقتصادی به گردشگری نباشد. چون سونامی در گردشگری را به دنبال خواهد داشت.
بهتر است به دنبال گردشگری پایدار باشیم و برنامه‌ریزی درستی هم صورت بگیرد در 2 سال گذشته هرجا طرحی آغاز شده چیزی ندیدم كه یك سند بالادستی مهمی برای آن پروژه تعریف شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AC%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%D9%81%D8%A7%D8%B8%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86


برچسب ها: خانه تشکل های همدان ، نهادهای مدنی همدان ، تشکل های گردشگری همدان ، همشهری همدان ،

یکشنبه 16 فروردین 1394

جاده تاریخی را هم تعریض کردند!

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،مطالب در خبر گزاری ها ،

جاده تاریخی را هم تعریض کردند!

» سرویس: فرهنگی و هنری - گردشگری و حج
1428158411057_1 (2).jpg

تعریض جاده خاکی در 500 متری «کتیبه گنجنامه»، باعث سقوط سنگی بزرگ روی یک دستگاه خودروی سواری و مچاله شدن آن شد.

این حادثه در هفتمین روز تعطیلات نوروزی رخ داد و اگرچه هیچ تلفات جانی نداشت، اما نشانه‌ای برای تشدید ریزش سنگ و سقوط بهمن در یکی از مسیرهای پرتردد گردشگران و کوهنوردان استان همدان است.

علی بیات کوهنورد و فعال محیط‌زیست معتقد است دخل و تصرف در جاده "تاریک دره" سبب تشدید سقوط بهمن و ریزش سنگ و به خطر انداختن جان گردشگران و کوهنوردان خواهد شد.

تاریک دره و کیوارستان از یک شاخه به پیست اسکی همدان ختم می‌شود و نزدیک به 500 متر تا کتیبه گنجنامه فاصله دارد و یکی از جاده‌های فصلی مال‌رو است که در عصر هخامنشیان، معروف به "جاده شاهی" بوده که هگمتانه را از طریق پیچ و خم‌های تاریک دره به تویسرکان، نهاوند، کرمانشاه، لرستان، تخت جمشید و فارس مرتبط می‌کرده است.

این جاده خاکی در نزدیکی گنجنامه به سمت کیوارستان، به بهانه ساخت هتل در مقابل چشم‌انداز الوند (۱۱۱اُمین اثر ملی طبیعی ایران) درحال تعریض است.

به استناد اظهارات حسین زندی، فعال میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان، شهردار همدان اواخر سال گذشته در مراسم کلنگ‌زنی هتل شادی در بلوار کولاب (مسیر گنجنامه) از احداث 10 هتل در همدان خبر داده که بیشتر این هتل‌ها در مقابل چشم‌انداز کوهستان‌های الوند و در مسیر عباس‌آباد و گنجنامه به طرف الوند ساخته خواهد شد.

علی بیات ‌ فعال محیط زیست، کوهنورد و از دوستداران طبیعت با اشاره به جریان تخریب‌هایی که در طبیعت همدان راه افتاده، گفت: بارها نسبت به هرگونه دخل و تصرف در طبیعت هشدارهای لازم از طرف دوستداران محیط زیست و حتی مقامات عالی نظام داده شده؛ اما متاسفانه انگار این گفته‌ها و رهنمودها باعث جری شدن مخربان شده و همه روزه و بی‌وقفه و حتی بدون ساعتی درنگ مشغول تخریب هستند.

او نگرانی‌هایش را درباره تخریب طبیعت که جان دوستداران آن و گردشگران را به مخاطره می‌اندازد، در یادداشتی با عنوان «تخریب طبیعت و بهای سنگین آن...» مطرح کرده و آن را در اختیار خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، قرار داده است.

در یادداشت این کوهنورد و دوستدار طبیعت آمده است: نسل دیروز و امروز گویی کمر به قتل طبیعت بسته‌ایم و غافلیم از این‌که این طبیعت روزی انتقام خود را در قالب‌های گوناگونی چون سیلاب، زلزله، آلودگی هوا و جابجایی زمین خواهد گرفت. در واقع انسان قبر خود را با ناآگاهی می‌کَند و برای عمری چند ده ساله، طبیعت میلیون ساله را به نابودی و یغما می‌کشد.

آنچه امروزه شاهد آن هستیم، اتفاقات نامیمونی است که طی دو دهه اخیر و بالاخص دهه اخیر سرعت فراوانی یافته است. در محیط شهری با نابودی باغ و ساخت ادارات پرتردد و هتل‌های 5 ستاره و در محیط کوهستان، جنگل، دشت و دریا به نوعی دیگر. از نمونه‌ی بارز و آشکار این تخریب‌ها می‌توان به طرح‌های توسعه گردشگری اشاره کرد که به بهانه توسعه براحتی در برابر دیدگان‌مان در حال تخریب طبیعت است.

در گنجنامه همدان به نام توسعه گردشگری و ایجاد اشتغال طرح "بالابر گنجنامه" اجرا شد که بارها و بارها به دلایل مختلفی چون، احداث جاده، فاضلاب، آلودگی هوای منطقه ناشی از موتورخانه، تخریب دامنه الوند به بهانه احداث پارکینگ ومراکز فروش، شدیدا مورد اعتراض طرفداران محیط زیست و طبیعت واقع شد؛ ولی با حمایت‌هایی که از این طرح شد شاهد تخریب طبیعت بوده و هستیم که متاسفانه نصب دستگاه‌های دست دوم به عنوان بالابر ارزش این طرح را به نسبت طرح‌های دست اول تنزل داده است و احداث سوئیت‌ها، مراکز خرید و پارکینگ با تملک زمین‌های دامنه الوند دیگر غیر قابل جبران است.

بارها و بارها عنوان شده کسی مخالف کسب درآمد و ایجاد اشتغال و توسعه اقتصادی استان همدان نیست؛ اما شوربختانه به دلایلی از جمله نبود نظارت صحیح در حوزه محیط زیست و اکتوریسم شاهد اتفاقات ناگوار و غیرقابل جبرانی هستیم که بخشی از آن ناشی از احداث جاده‌های دسترسی است.

در تازه‌ترین نمونه نیز می‌توان به احداث جاده خاکی در نزدیکی گنجنامه به سمت کیوارستان اشاره کرد. نمونه‌ی چنین رفتارهای نابخردانه‌ای در سال‌های اخیر باعث روانی آب‌های ناشی از باران شده و فرسایش شدید خاک را به دنبال خواهد داشت.

هرچند در بخش ابتدایی این مسیر با درختکاری کمی از این سرعت گرفته شد؛ اما احداث جاده خاکی باعث خالی شدن و کم شدن مقاومت خاک‌های پیرامون جاده شده که سبب سقوط سنگ‌های چند تنی می‌شود. ممکن است این اتفاق در دفعات نخست به خیر بگذرد؛ اما دَرْ روی یک پاشنه نمی‌چرخد، آن هم در مسیر پرترددی، چون کیوارستان که جان کوهنوردان یا طبیعت دوستان را حتما روزی به خطر خواهد انداخت. حال با این مداومت برای تخریب طبیعت سوال این است چه کسی یا کسانی باید جوابگوی چنین حوادثی باشند و این زیاده‌خواهی‌ها و تخریب ها تا کجا ادامه خواهد داشت؟»

http://isna.ir/fa/news/94011603474/%D8%AC%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D8%B1%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D8%AA%D8%B9%D8%B1%DB%8C%D8%B6-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86%D8%AF


برچسب ها: تخریب کوهستان های همدان ، الوند ، تاریک دره ، سقوط سنگ بر درجاده پیست اسکی ،

«الوند» را هم بتراشند،‌ دیگر چه می‌ماند؟

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
1428130532700_alvand.jpg

«این روزها افتخار مدیران شهری این است که کوه «الوند» را بتراشند، درختان را ببرند و هتل 5 ستاره بسازند و با برج سازی مردم شهر را از دیدن ستاره‌های آسمان محروم کنند.»

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، کوهستان الوند فراروی شهر همدان، کوهستان منفردی از شاخه‌های خاوری زاگرس مرکزی با عرصه‌ای به وسعت ۱۳۷۵ کیلومتر مربع، بزرگ‌ترین پدیده‌ی گرانیت‌زائی از دوران چهارم زمین‌شناسی بر اثر نفوذ توده‌های آذرین در نهشته‌های بازمانده از دوران پیشین است که در شمال غرب به کوه خدابنده‌لو سنندج و کوه چهل‌چشمه کردستان و از جنوب شرق به بلندی‌های راسوند و کوه وفس اراک متصل است.یال آن، حد طبیعی بین شهر همدان و تویسرکان و بلندترین قله‌ی آن موسوم به الوند در ۱۸ کیلومتری جنوب شهر قرار دارد. جهت این کوهستان از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده و استان همدان را به دو نیمه شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند.

کوهستان الوند ۱۱۱اُمین اثر طبیعی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت. اما حالا در برنامه‌ریزی‌های مدیریت شهری همدان، می‌خواهند این میراث طبیعی را هم از طبیعی بودن‌اش خارج کنند و فقط به آن زخم بزنند!

حسین زندی، فعال میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان در یادداشتی که در اختیار ایسنا قرار داده، به تصمیم‌های جدید مدیریت شهری همدان در این زمینه پرداخته است.

«جای زخم‌هایی که مدیران شهری همدان در سه دهه گذشته بر پیکر الوند و طبیعت همدان وارد کرده‌اند، هرگز التیام نخواهد یافت و این ننگ پرآوازه بر پیشانی برخی مسئولان تا همیشه باقی خواهد ماند، تنها ماترک این مسئولان برای آیندگان تخریب و نابودی است.

هنوز صدای اره برقی‌ها از باغ‌های همدان به گوش می‌رسد ظاهرا برخی تصمیم گرفته‌اند تا بریدن آخرین درخت مقاومت کنند. مسئولان همدان سال گذشته در مقابل نابودی باغ‌ها و عمارت‌های کهن «ذوالریاستین»، «جواهری» و باغ «بدیع الحکما» نه تنها مقاومتی نکردند بلکه مجوز تفکیک و ساخت آپارتمان و ویلا هم صادر کردند.

این روزها افتخار مدیران شهری این است که زخمی دیگر بر زخم‌های الوند بیفزایند و کوه را بخراشند، درختان را ببرند و هتل 5 ستاره بسازند و با برج سازی مردم شهر را از دیدن ستاره‌های آسمان محروم کنند. شهردار همدان که اواخر سال گذشته در مراسم کلنگ‌زنی هتل شادی در بلوار کولاب (مسیر گنجنامه) سخن می‌گفت از احداث ده هتل در همدان خبر داد که بیشتر این هتل‌ها در مقابل چشم‌انداز کوهستان‌های الوند و در مسیر عباس‌آباد و گنجنامه به طرف الوند خواهد بود.

معمولا اجرای پروژه‌های ساختمانی که برخلاف توسعه پایدار و منافع دراز مدت عموم مردم است تا لحظه‌ی اجرا و روز کلنگ‌زنی از مردم پنهان نگهداشته می‌شود، مبادا که در معرض کارشناسی درستی قرار گیرد و با مخالفت شهروندان منافع برخی افراد به خطر بیفتد.

مناطقی که برای احداث هتل‌های ستاره‌دار در نظر گرفته‌اند از نقاط پرترافیک شهر همدان است که در حل این معضل درمانده‌اند. سوال این است که آیا به این نکته توجه کرده‌اند که پس از ساختن این هتل مشکل پارکینگ مسافران را چگونه حل خواهند کرد؟ این روزها شهرداری کوچه‌ها و مقابل منازل شهروندان را به عنوان پارکینگ اجاره می‌دهد و آسایش را از ساکنان محله‌های مرکزی شهر گرفته است، این شهر نیاز به پارکینگ دارد یا هتل 5ستاره؟

فکر نمی‌کنم در این شهر کسی با ساخت هتل و توسعه‌ی گردشگری پایدار مخالف باشد اما از مدیران ارشد استان باید پرسید؛ اتاق‌های هتل‌های فعال در شهر همدان چند روز از سال رزرو است؟ مدام در آمارها از ورود میلیون‌ها گردشگر به همدان سخن گفته‌اند، از تعداد یک میلیون نفر مسافری که وارد همدان می‌شود چند نفر در هتل اقامت می‌کنند؟ در طول یک ماه جشنواره زمستانی که قاعدتا باید گردشگر زیادی وارد همدان شود بیشتر اتاق‌های هتل‌ها خالی بود بیشتر مسافران ورودی همدان یا در چادر می‌خوابند یا در خانه _ مسافرهایی که بدون نظارت فعالیت می‌کنند. بهتر نیست خانه مسافرها و خانه‌های تاریخی شهر را برای اقامت گردشگران آماده کنند؟

به نظر می‌رسد مدیران این شهر زاویه دیدشان را از الوند نمی‌توانند تغییر دهند و تصمیم خود را برای نابودی کامل این منطقه گرفته‌اند یا این‌که توانایی ایجاد فرصت جدید برای سرمایه پذیری و سرمایه گذاری در این شهر را ندارند چرا که اگر نقاط دیگر شهر که خالی از جذابیت‌های طبیعی است را برای ساخت هتل و مراکز تفریحی و گردشگری در نظر بگیرند نیاز به زیر ساخت‌های گردشگری دارد و زمان زیادی برای به نتیجه رسیدن آن لازم است.

در کشور ما متاسفانه برخی مدیران یاد گرفته‌اند راحت‌ترین کار را انتخاب و از لقمه‌ی آماده استفاده کنند،‌ در حالی که مدیر توانا کسی است که بتواند از فضاهای بدون امکانات در جهت توسعه استفاده کند، اما چنین توانایی‌هایی از مدیران در طول چند سال گذشته دیده نشده است. همانگونه که اشاره کردم کسی مخالف ساخت هتل نیست اما نه بدون نیازسنجی، امکان سنجی و مکان یابی درست.

شهرداری همدان با صدور مجوزهای غیر کارشناسی در سال‌های گذشته نه تنها باعث تخریب و نابودی میراث طبیعی و تاریخی شهر شده بلکه منظر طبیعی شهر را نیز نابود کرده است .

کسانی که در همدان بر طبل توسعه گردشگری می‌کوبند به این نکته توجه نکرده‌اند که همدان مقصد گردشگری نیست و تاکنون مسیر گردشگری بوده است این شهر مهمترین نقطه‌ی آمد و شد مسافران از غرب کشور به شمال است، یعنی در مسیر استان‌های ایلام، کرمانشاه، کردستان و بخشی از کشور عراق به خصوص کربلا و از طرف خروجی شمالی نیز استان‌های تهران، قزوین، زنجان ، مرکزی و شهرهای شمال و شمال شرقی است.

بیشتر گردشگرانی که گفته می‌شود تعدادشان به میلیون‌ها نفر می‌رسد از یک سو وارد همدان می‌شوند و از سوی دیگر خارج می‌شوند. مسافران در همدان ماندگار نیستند تا برای آن‌ها هتل ساخته شود بهانه‌ای و جاذبه‌ای هم که بتواند گردشگران را روزها و هفته‌ها در همدان نگه دارد وجود ندارد یا معرفی نشده است.

اگر قرار است هتل و اماکن اقامتی و تفریحی ساخته شود بهتر است درکنار این مسیرایجاد شود و تخریب آثار طبیعی و تاریخی شهر متوقف شود.»

http://isna.ir/fa/news/94011503085/-%D8%A7%D9%84%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%B1%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D8%A8%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B4%D9%86%D8%AF-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%DA%86%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF


برچسب ها: هتل سازی در همدان ، تخریب الوند ، خبرگزاری ایسنا ، گردشگری همدان ، میراث طبیعی همدان ،

چهارشنبه 12 فروردین 1394

چگونه همدان را به مقصد گردشگران تبدیل کنیم

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گردشگری ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،


همدان

چگونه همدان را به مقصد گردشگران تبدیل کنیم

نویسنده: حسین زندی همدان‌ـ خبرنگار همشهری
چگونه همدان را به مقصد گردشگران تبدیل کنیم
خانه تشكل‌های میراث فرهنگی و گردشگری همدان شاهد جلسه‌ای بود كه نمایندگان تشكل‌های مدنی حوزه میراث فرهنگی برای اولین بارتوانستند رودر‌رو مشكلات گردشگری استان را به حضور مدیركل برسانند و انتقادات چندین ساله خود را با این مقام مسئول در میان بگذارند.
1393/12/27
خروجی كار تشكل‌ها باید مشخص شود
مدیركل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در ابتدای این نشست با تأكید بر نقش تشكل‌های گردشگری در گردشگر‌پذیری استان گفت: خروجی كار تشكل‌ها باید مشخص شود تا جامعه ‌متوجه شود که  این تشکل‌هادر حوزه گردشگری چه كارهای بزرگی انجام داده‌اند. در سازمان میراث فرهنگی علاوه بر این می‌خواهیم از ظرفیت‌های تشكل‌ها در تعطیلات نوروز و هنگام ورود گردشگران نوروزی به استان استفاده كنیم. از شما خواهش می‌كنم در مباحث نظر‌سنجی، توسعه ارائه خدمات به میهمانان، ارتباط با ستاد خدمات سفر و راهنمایی گردشگران كمك كنید. ما در زمینه پرهیز از حضور كارتن به‌دست‌ها و خانه‌های غیرمجاز از ظرفیت‌های تشكل‌ها استفاده خواهیم كرد و امیدوارم امسال به كمك شما از سال‌های پیش بهتر عمل كنیم.
«ریحان سروش مقدم» ادامه داد: با ورود اعضای تشكل‌های غیر‌دولتی در ستاد استقبال از میهمانان نوروزی می‌توانیم امیدوار باشیم گردشگران حرمت اماكن را رعایت كنند.

تشكل‌ها چقدر از سوی مسئولان جدی گرفته می‌شوند
«مریم خندان» نماینده انجمن دوستان زمین گفت: در ابتدا پیش از ورود تشكل‌ها به موضوع همكاری با اداره میراث فرهنگی باید ببینیم كه اعضای تشكل‌ها از سوی مدیران این اداره چقدر جدی گرفته می‌شوند؟ این جلسه چنان با تأخیر برگزار شد كه ما نا ‌امید شدیم.
«آرش خزایی» دبیر انجمن سایكل توریسم و طبیعت‌گردی آنادانا نیز افزود: ما در زمینه سفر پاك فعالیت می‌كنیم و شهروندان را تشویق می‌كنیم برای سفرهای پاك، در دوره مدیركل قبلی با ما همكاری نشد، امیدواریم این بار شاهد همكاری این اداره باشیم.

اهمیت تبلیغ شفاهی
«غلامرضا سماوات» نماینده انجمن خانه‌های بوم‌گردی همدان گفت: پیشنهاد من این است كه بیاییم با  محوریت همدان كار كنیم و تلاش را برای معرفی و رشد همدان معطوف كنیم‌. تبلیغات سینه به سینه و شفاهی یكی از اركان تبلیغاتی مهم كشور ماست. یكی از عاملان این نوع تبلیغات گردشگران هستند. باید جذابیت‌های گردشگری همدان را به گردشگران بشناسانیم و خدماتی را در اختیار آنها قرار دهیم تا با خاطره‌ای خوش دیگران را هم به این شهر دعوت كنند. چرا خانه نقلی كاشان یكی از سوژه‌های كتاب مرجع گردشگری بین‌المللی است؟ چرا در این كتاب تنها اشاره‌ای كوتاه به استان همدان شده است؟ ما باید از تجربه‌های موفق الگوبرداری كنیم.
«محمد افشار» نماینده انجمن قلم همدان نیز با اشاره به حفاظت از میراث ناملموس گفت: انتقادی كه بنده به سازمان میراث فرهنگی وارد می‌دانم این است كه این نهاد خود را به‌عنوان نگهبان ابنیه و اماكن تاریخی محدود كرده است در حالی كه بخش عمده میراث فرهنگی ما در سایه موضوعی كه اشاره كردم نادیده گرفته شده است چه میراث مكتوب ما و چه میراث معنوی از هزاران سال گذشته وجود دارد،اما مورد غفلت واقع شده است. رئیس‌جمهوری به اقتصاد دانش‌بنیان تكیه دارد. خواهش ما این است كه به فرهنگ دانش‌بنیان هم توجه شود.

سودجویان همچنان در سودای تخریب محیط‌زیست همدان
«محمد سوزنچی» نماینده مؤسسه حیات سبز سرزمین با اشاره به نقش تشكل‌های غیر‌دولتی در توسعه پایدار گفت: من از مدیركل محترم تقاضا دارم جایگاه تشكل‌های گردشگری را از نظر سازمان میراث فرهنگی به‌طور مشخص بیان كنند كه آیا صرفا جایگاه تبلیغاتی دارند یا جایگاه مشورتی و تأثیرگذار هم می‌توانند داشته باشند؟پیشنهاد می‌كنم یك تیم مشاوره از اعضای خانه تشكل‌ها داشته باشید تا در چنین مواردی بتوانند كمك كنند.

جای خالی اقامتگاه‌های بوم‌گردی در همدان
این فعال مدنی ادامه داد: ساخت هتل علاوه بر هزینه بسیار زیاد اثرات فرهنگی منفی هم دارد. درحالی كه با اقامتگاه‌های بوم‌گردی در همدان می‌توان هزاران گردشگرخارجی را به این شهر كشاند. پیشنهاد می‌كنم هزینه‌های اقتصادی را به سمتی سوق دهید كه زمینه سرمایه‌گذاری و بازدهی دارد. اگر كاروانسراها را احیا كنیم هم اقامتگاه نیاز نداریم و هم جذابیت‌های تاریخی را بازسازی و حفظ كرده‌ایم.
«بابك مغازه‌ای» نماینده گروه‌كاری تشكل‌های گردشگری كشور با اشاره به نبود حضور معاونت گردشگری میراث در برنامه‌ها گفت: در صحبت‌های استاندار و سایر مسئولان این نكته به گوش می‌رسد كه همدان قرار است به پایگاه گردشگری تبدیل شود. این نكته خوبی است، اما امیدواریم تنها نگاه اقتصادی به گردشگری نباشد. چون سونامی در گردشگری را به دنبال خواهد داشت. بهتر است به دنبال گردشگری پایدار باشیم و برنامه‌ریزی درستی هم صورت بگیرد. در 2 سال گذشته هرجا طرحی آغاز شده سند بالادستی مهمی برای آن پروژه تعریف نشده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D9%82%D8%B5%D8%AF-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D9%84-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85


برچسب ها: گردشگری همدان ، همشهری همدان ، نهادهای مدنی درهمدان ، میراث فرهنگی درهمدان ، خانه تشکل های میراث فرهنگی همدان ،

پنجشنبه 21 اسفند 1393

دعوت معاون استاندار از مردم برای حل بحران آب

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،مطالب در خبر گزاری ها ،

دعوت معاون استاندار از مردم برای حل بحران آب

elahitabar.jpg

سومین گردهمایی تشکل های غیر دولتی حوزه های هشتگانه استان همدان عصر روز یکشنبه دهم اسفندماه با موضوع «هم‌اندیشی و ساماندهی اتاق فکر سمن‌ها» با حضور ده ها نفر از نمایندگان انجمن های غیر دولتی و با سخنرانی معاون سیاسی امنیتی استاندار در سالن اجتماعات آموزش و پژوهش استانداری برگزار شد.
محمد ابراهیم الهی تبار معاون سیاسی امنیتی استاندار همدان در این گردهمایی با اشاره به بحران آب در همدان گفت: حجم تغذیه آب های زیر زمینی ما در شهر همدان حدود 2270 میلیون متر مکعب است اما حجم آبی که برداشت می شود بالغ بر 2500 میلیون متر مکعب است که با این حساب حدود 300 میلیون متر مکعب بیشتر از تغذیه سفره های زیر زمینی برداشت می کنیم. این در حالی است که متوسط مصرف آب بر اساس استانداردهای جهانی و بهترین نوع مدیریت منابع آبی این است که 40 درصد از آب تغذیه شده را استخراج کنند و اگر این رقم به 60 درصد برسد یعنی منطقه دچار بحران است حال آنکه ما بیشتر از صد درصد از سفره های زیر زمینی برداشت می کنیم.


معاون سیاسی امنیتی استاندار همچنین با اشاره به نقش تشکل های غیر دولتی در کمک به مدیریت منابع آبی در استان خاطرنشان کرد "من دو تقاضا از شما دارم. ما خیلی از محصولات را با زحمت زیاد و مصرف فراوان آب تولید می کنیم و برخی مانند سیب زمینی را صادر می کنیم که آب زیادی برای تولید این محصول صرف کرده ایم، متاسفانه تعداد چاه های غیر مجاز ما بسیار زیاد است که کنترل و حساب و کتابی هم ندارد. از آنجا که ما با یک مساله اجتماعی روبرو هستیم، رویکرد ما در حل این بحران هم باید اجتماعی باشد. هرچند که استان همدان در مسدود کردن چاه های غیر مجاز تا حدودی موفق بوده اما این تلاش کافی نیست و ما باید یک عزم جزم مردمی داشته باشیم. سازمان ها و تشکل هایی باید برای حفاظت از منابع آب شکل بگیرد. دربرخی شهرستان ها مانند رزن این اتفاق افتاده است. مردم باید مطلع شوند که چه بلایی به سرشان آمده، و چه بلایی سر نسل آینده خواهد آمد و این اطلاع رسانی نیازمند مشارکت و همراهی و همت شماست.
الهی تبار در ادامه به نقش سازمان های مردم نهاد در زمینه آموزش جوامع محلی پرداخت و گفت در برنامه های آموزشی برای حفاظت از منابع آب باید از ظرفیت مدارس، مساجد و نمازجمعه ها برای اصلاح الگوهای فرهنگی مصرف آب استفاده کرد. لذا می توان در قالب منشور فرهنگی در زمینه های آموزشی وارد عمل شد و نسبت به اطلاع رسانی و اقدام مناسب همت گماشت.
گفتنی است در این مراسم نمایندگان حوزه های هشت گانه تشکل های غیر دولتی استان همدان ضمن معرفی شیوه ها و حوزه های فعالیت، گزارشی از کارنامه یکساله عملکرد خود را نیز ارائه دادند و بر ضرورت ساماندهی سازمان های مردم نهاد و تخصصی شدن فعالیت ها تاکید کردند.

IMG 1167

IMG 1166

IMG 1176

http://hmag.ir/fa/%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87/101-%D8%AF%D8%B9%D9%88%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D9%88%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%D9%84-%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%A8


برچسب ها: همگان ، آب همدان ، محیط زیست همدان ،

ملهمدره؛ مخملی سبز بر بستر دیار سید جمال‌الدین

ملهمدره؛ مخملی سبز بر بستر دیار سید جمال‌الدین
امكانات روستا متناسب با ظرفیت های گردشگری آن نیست، باید از سرمایه‌گذاران بخش خصوصی برای پیشرفت روستا حمایت شود .
1393/09/16
روستای ملهمدره در فاصله هفت كیلومتری اسدآباد همدان واقع و چند سالی می‌شود كه به‌عنوان روستای هدف گردشگری معرفی شده است. از ویژگی‌های آن معماری پلكانی و باغ‌های یكپارچه است. ملهمدره به‌عنوان مركز برگزاری جشن آلو در فصل برداشت میوه مهمانان زیادی را در خود جای می‌دهد. این روستا 120 خانوار با 420 نفر جمعیت و  و 45 كیلومتر با مركز استان فاصله دارد.
زبان مردم ملهمدره تركی است، دارای آیین‌ها و باورهای محلی هستند كه معرفی این آیین‌ها و جشن‌ها می‌تواند وضعیت گردشگری روستا را به سامان برساند در این روستا 200 هكتار باغ وجود دارد كه بیش از 60 هكتار آن آلو و 100 هكتار باغ گردو است. فراورده‌های آلو، رب آلو، ترشی، آلوی خشك، مربا، لواشك و مواردی از این دست است كه بیشتر مردم روستا از فروش این محصولات امرار معاش می‌كنند.
مشكل زیرساخت‌ها
«حسین زارعی» دهیار روستا می‌گوید: ملهمدره روستای بكر و زیبایی است و ظرفیت‌های مثبت بسیاری دارد كه نیازمند توجه بیشتر از طرف مسئولان است از جمله زیرساخت‌های روستا، بهداشت و روشنایی وضعیت مناسبی ندارد. به‌طور مثال وقتی مهمانان برای بازدید به ملهمدره مراجعه می‌كنند در جاده منتهی به روستا هیچ تابلو راهنمایی وجود ندارد. وی ادامه می‌دهد: ما اگر بتوانیم سرمایه‌گذاران بخش خصوصی را به این روستا دعوت كنیم گام مؤثری در توسعه گردشگری منطقه برمی‌داریم. در طول سال با توجه به مراسم‌ و جشن‌هایی كه در روستا برگزار می‌شود گردشگران زیادی به روستا وارد می‌شوند اما هنوز منافعی برای روستا نداشته است.
زارعی می‌گوید: یك سرمایه‌گذاری خصوصی با همكاری میراث فرهنگی در این روستا انجام شده و ما امیدواریم سرمایه‌گذاران بیشتری دعوت شوند تا بازارچه‌های محلی، اقامتگاه و اماكن تفریحی توسعه پیدا كنند و گردشگران بتوانند با امنیت بیشتر در اینجا اقامت داشته باشند. محصولاتی كه در روستا تولید می‌شوند باید در همین روستا عرضه شود.
كشاورزی و كمبود آب
«نورالدین زارعی» یكی از اعضای شورا نیز می‌گوید: اولین مشكل مردم روستا در بحث كشاورزی است. جهاد كشاورزی همیشه از كمبود بودجه می‌گوید. ما در باغ‌های این روستا 25 جوی آب داریم كه در هر كدام دو ساعت هدررفت آب وجود دارد و مردم روستا توانایی بازسازی این جوی‌ها را ندارند.
وی می‌افزاید: اگرچه گردشگری روستا خوب است اما امكانات روستا متناسب با آن نیست. قطعاً ما از سرمایه‌گذاران بخش خصوصی حمایت می‌كنیم. ما از وزارت كشور، سازمان مسكن و شهرسازی و سازمان میراث فرهنگی انتظار داریم وقتی روستایی با عنوان روستای هدف معرفی می‌شود مشكلات آن را رفع كنند.
«كرمعلی امامیان» دیگر عضو شورای روستای ملهمدره می‌گوید: لوله‌های آب آشامیدنی پوسیده است و باید تعویض شود، همچنین جوی آب قدیمی است و هدررفت آب كشاورزی زیاد است و هنوز گازكشی در آن صورت نگرفته در حالی كه فاصله روستا تا اسدآباد كمتر از هفت كیلومتر است. او می‌گوید: این روستا 25 هكتار باغ انگور، 70 هكتار آلو و 100 هكتار گردو دارد. اقتصاد روستا با تكیه بر باغداری تأمین می‌شود. گردو، آلو، بادام، انگور، زردآلو از محصولات باغ‌های روستا است كه جزء مرغوب‌ترین محصولات منطقه به شمار می‌رود وگیاهان دارویی منطقه منحصربه‌فرد است.
«فرامرز پایور» كارشناس اداره میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری اسدآباد نیز با اشاره به ظرفیت‌های ملهمدره توضیح می‌دهد: روستای ملهمدره از قدیمی‌ترین روستاهای اسدآباد است.
در اشعار رودكی از ملهم نام برده شده كه به معنای پارچه سبزرنگ مخمل است. در گذشته ملهمدره مخمل‌بافی داشته و به خاطر سرسبزبودن روستا این نامگذاری صورت گرفته است.
روستایی آرام با مردم سازگار
پایور می‌گوید: ملهمدره اولین پایگاه گردشگری اسدآباد است كه بیش از 700 نوع گیاه دارویی در آن یافت می‌شود. اگر مسئولان بودجه‌ای اختصاص دهند و التفات و توجه بیشتری به مناطق هدف گردشگری داشته باشند، سازمان میراث فرهنگی برنامه و طرح‌های مناسبی برای این مناطق دارد كه جذب گردشگر اولین اولویت میراث فرهنگی است. در این زمینه البته تكیه بر بخش خصوصی بیشتر است كه به‌عنوان سرمایه‌گذار در زمینه گردشگری بهره‌خواهیم برد. اهالی ملهمدره‌ها سازگار و این روستا آرام‌ترین روستاست. این كارشناس میراث فرهنگی در پایان می‌گوید: گمانه‌زنی‌هایی بر روی بقایای قلعه روستا انجام شده اما هنوز به‌طور قطع نمی‌توان گفت كه متعلق به چه دوره‌ای است.
 یكی از مشكلات روستا فاضلاب است كه وارد رودخانه می‌شود و آن را آلوده می‌كند و زیبایی روستا را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد،ضمن این که مدیریت پسماند ضعیف است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Hamedan/Contents/%D9%85%D9%84%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%87%D8%9B-%D9%85%D8%AE%D9%85%D9%84%D9%8A-%D8%B3%D8%A8%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1-%D8%AF%D9%8A%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D9%8A%D8%AF-%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%84%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%AF%D9%8A%D9%86


برچسب ها: همشهری همدان ، ملهمدره اسد آباد ، روستاهای هدف گردشگری همدان ، اسد آباد ، جشن آلو ،


الوند در خطر

یک راهنمای گردشگری عجیب برای گنجنامه





مسئولان مجموعه تفریحی- توریستی گنجنامه آبشار و کتیبه‌های گنجنامه را در اختیار خود گرفتند. در حال حاضر تابلوهایی در ورودی گنجنامه نصب شده که مسیر دسترسی به آبشار و کتیبه گنجنامه را تغییر داده‌، به نحوی که بازدیدکنندگان ابتدا باید از رستوران و بازارچه این مجموعه دیدن کنند و سپس به محل کتیبه‌ها و آبشار برسند








خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه میراث فرهنگی- مسئولان مجموعه تفریحی- توریستی گنجنامه آبشار و کتیبه‌های گنجنامه را در اختیار خود گرفتند. در حال حاضر تابلوهایی در ورودی گنجنامه نصب شده که مسیر دسترسی به آبشار و کتیبه گنجنامه را تغییر داده‌، به نحوی که بازدیدکنندگان ابتدا باید از رستوران و بازارچه این مجموعه دیدن کنند و سپس به محل کتیبه‌ها و آبشار برسند.
 
این تصویر نشان می‌دهد که تابلوهای راهنمای گردشگری جدیدی که برای گنجنامه نصب شده، به جای راهنمایی درست گردشگران به سمت گنجنامه آن‌ها را به سمت رستوران و بازارچه و پارکینگ  هدایت می‌کند.
 




مجتبی جوادیه، عضو انجمن نبض سبز حیات در این باره به chn می‌گوید: جانمایی محور گنجنامه برای این مجموعه تفریحی اشتباه است و باید مسیر دیگری را انتخاب می کردند، این محور به خودی خود گردشگر‌پذیر است در حالی که اکنون مسیر تعیین شده برای گردشگران گمراه کننده است.
 
همانطور که در این عکس دیده می‌شود، جهت گنجنامه به سمت رستوران و بازارچه زده شده در حالی که مسیر اصلی و کوتاهتر در جهت عکس آن است
 



جوادیه می‌گوید: نه تنها مشکل تعیین مسیر برای گردشگران به وجود آمده بلکه کتیبه ها در سایه تبلیغات پنهان شده و دیده نمی‌شود و فاجعه این است که تبلیغات این شرکت باعث شده مسیر کتیبه ها تغییر کند و بازدید کنندگان از مسیر خارج شده و به سمت سازه های این مجموعه بروند و ساخت و ساز در اطراف کتیبه ها و آبشار آنقدر زیاد شده که جاذبه اصلی پنهان شده است.
محیط زیست گنجنامه در خطر
از طرف دیگر صخره‌برداری بخشی از کوه برای ساخت اقامتگاه و پارکینگ در سال گذشته موجب اعتراض فعالان مدنی و کوهنوردان شد. اما مسئولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در این زمینه واکنشی نشان ندادند.
 
 فاضلاب این مجموعه به رودخانه گنجنامه سرازیر می‌شود که بیش از شش کیلومتر می‌رود و باغ‌های اطراف از آن سیراب و آب شرب برخی از باغ‌ها نیز از آن تأمین می‌شود. پیگیری‌های اداره حفاظت از محیط زیست استان همدان پس از اعتراض‌های فعالان محیط زیست و کوهنوردان باعث تشکیل پرونده قضایی شد و گفته می‌شود به محکومیت مجموعه تفریحی- توریستی گنجنامه انجامید اما همچنان بخش بزرگی از فاضلاب این مجموعه به رودهای اطراف سرازیر می‌شود و بخشی از زباله‌ها و پسماند مجموعه منطقه کیوارستان الوند را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
 
به گفته جوادیه،   اگر مدیران ارشد استان همچنان در این زمینه بی‌تفاوتی پیشه کنند و برای جلوگیری از این تعرض‌ها اقدام نکنند بزودی این مجموعه تفریحی تمامی الوند را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و جاده‌سازی و خیابان ‌کشی تا قله الوند ادامه می‌یابد.
جوادیه می‌گوید در حال حاضر فعالیت‌های این مجموعه گردشگری، کوهستان الوند را به خطر انداخته، نابودی میدان میشان، آبشارها و رودهای منتهی به گنجنامه، پوشش گیاهی، جانوری و تخریب منطقه را به دنبال داشته است و باعث تغییر مسیر رودها، لوله گذاری و برداشت آب چشمه موجب نبودی پوشش گیاهی و جانوری منطقه شده است. توسعه سازه­ها و بناهای ناموزون و ناهماهنگ که حتی درآن از مصالح بوم آورد استفاده نشده، بخش بزرگی از کوهستان را نابود کرده است.
 
حسین زندی



برچسب ها: گردشگری همدان ، خبرگزاری میراث فرهنگی ، کتیبه های گنجنامه ، میراث در خطر همدان ،

رهاسازی دومین رودک در منطقه آلمابلاغ همدان

حسین زندی

دومین رودک ،گونه شاخصی از پستانداران که توسط کشاورزان صید شده بود این هفته با تلاش محیط بانان و فعالان محیط زیست همدان رهاسازی شد.

رودک که در مناطقی از همدان به آن "پرسوق" می گویند جز گونه های نادری است که تعداد آن در سال های اخیر روبه کاهش بوده است و وضعیت زیست آن در معرض خطر است، در هفته های گذشته دو سر از این گونه زنده گیری و در منطقه حفاظت شده المابلاغ همدان رها سازی شد

احمد یاری کارشناس نظارت بر امور زیستگاه های اداره محیط زیست استان همدان گفت :دلیل این موضوع این است که زیستگاه این گونه تلاقی پیدا کرده است با سکونتگاه های انسانی و فعالیت های مانند جاده سازی ،توسعه شهری، توسعه اراضی مرتعی، کاهش منابع آبی، شخم زدن بی رویه اراضی ، تخریب پوشش گیاهی مجموعا دلیلی شده که این مورد با کاهش جمعیت روبه رو شود، مسئله دیگر این است که وضعیت مسئله شکار در همدان روزبه روز بدتر می شود و به همان نسبت جمعیت گونه های مختلف  وگونه های زیستی اعم از رودک، کبک، قوچ، میش و کل کاهش پیدا می کند به همین دلیل سازمان محیط زیست نیاز به یاری و کمک جوامع محلی ، رسانه ها و فعالان محیط زیست دارد.

این کارشناس افزود: در پی تماس تلفنی یکی از باغداران همدان مبنی بر این که این جانور به محصولات باغ آسیب می زند ما به باغ ایشان مراجعه کردیم اما نتوانستیم ایشان را مجاب کنیم که با اینگونه کنار بیاید ومجبور شدیم هفته گذشته جفت ماده را تحویل گرفتیم و در منطقه آلمابلاغ رهاسازی کردیم و این هفته نیز جفت نر را زنده گیری کردیم و در همین منطقه رهاسازی کردیم.

یاری گفت: فاصله منطقه ای که حیوان زنده گیری شد از جایی که رهاسازی می شود حدود 20 کیلومتر است و از نظر زیستگاهی تفاوت چندانی با هم ندارند. اما این منطقه زیستگاه امن تری است امیدواریم این گونه شریک زندگی خود را پیدا کنند .

یاری درمورد امکان پیگیری وضعیت این جفت توسط اداره محیط زیست برای این که بداند همدیگر را پیدا کرده اند و چه سرنوشتی خواهند داشت و آیا این جفت و زادآوری می کند یا نه گفت: ما متاسفانه از نظرامکانات سال ها از کشورهای توسعه یافته عقب هستیم ولی به کمک دوستان محیط بانی می توانیم امیدوار باشیم و این خبر خوش را از دوستان بشنویم.

مهدی ضرغامی مسئول منطقه حفاظت شده آلما بلاغ که مدت سه سال در این منطقه حضور دارد درمورد منطقه حفاظت شده آلمابلاغ گفت: مساحت منطقه 8000هکتار است و گونه  های شاخص آن قوچ و میش است ، تعداد آن ها حدود 20  راس در این زیستگاه است همچنین عقاب طلایی، کبک، خرچنگ، روباه، خرگوش و... از جمله مواردی است که در این منطقه وجود دارد چند گزارش هم درمورد سیاهگوش داشتیم .

ضرغامی گفت: به جزمردم دو روستا همه روستاها با ما همکاری بسیار خوبی دارند اما مشکل عمده این منطقه عشایر است که باید این مسئله پیگیری شود چرای بیش از حد آسیب جدی به منطقه وارد کرده است.

این محیط بان گفت: موردی که در منطقه رهاسازی می شودریشه خوار است و ما قبلا در این منطقه مواردی مشاهده کرده ایم اما بدون امکانات و ابزارفنی مشاهده این گونه ها بسیار سخت است چون شبگرد است. مشکل عمده ای که درمنطقه داریم که  مشکل مشترک در تمام کشور است مسئله کمبود نیرو است منطقه آلمابلاغ براساس استاندارد جهانی باید 8نیروی محیط بانی داشته باشد اما ما در این منطقه سه نفر هستیم.

ضرغامی سال هاست در این منطقه فعالیت می کند رابطه خوبی با جوامع محلی دارد و به صورت چهره به چهره تعدادی از مردم منطقه را آموزش داده است ، او در زمینه آموزش  گفت: وقتی به این روش با مردم ارتباط برقرار کردیم متوجه شدیم آن ها مشتاق تر از ما هستند به خصوص دانش آموزان منطقه ارتباط خوبی با محیط بانان دارند وتخلف ها را گزارش می کنند ما در مناطق آزاد که در حیطه منطقه حفاظت شده نیست  ده هاهمیار محیط بان از دانش آموزان داریم.

ضرغامی منطقه را از نظر اهمیت زیستگاهی بسیار مهم برشمرد و با اشاره به پوشش گیاهی آن گفت : یکی از ویژگی های منطقه این است که گونه های مختلف گیاهی در این جا دو باربه گل می نشینند در ارتفاعات یک بار در فروردین ماه و یک بار شهریور ماه گیاهان گل می دهند.

این گزارش در روزنامه همشهری همدان منتشر شده


برچسب ها: همشهری همدان ، آلما بلاغ ، مناطق حفاظت شده همدان ، محیط زیست ،



تنها عضو زن شورای مانیزان از موانع و مشکلات می گوید

در اجرای طرح هادی دو مشکل وجود دارد یکی این است که مردم روستا از نظر مالی وضعیت مناسبی ندارند و نمی توانند همزمان عقب نیشینی خانه ها را انجام دهند وهم ساختمان ها را بازسازی کنند و از سوی دیگر بودجه ای که به عنوان یک روستای هدف گردشگری اختصاص داده می شود بسیار ناچیز است.





به گزارش همدان پرس؛
 مانیزان در فاصله سی کیلومتری مسیر ملایر به اراک واقع شده است، حدود 300 خانوار در آن زندگی می کنند وبیشتر مردم از راه باغداری و کشاورزی روزگار می گذرانند. با اینکه زبان مردم منطقه لری و فارسی ملایری است، ساکنان مانیزان ترک زبان هستند که گفته می شود از مهاجران قشقایی اند. نبود شغل مناسب باعث مهاجرت جوانان به شهرهای ملایر، همدان، اراک و تهران  شده و سالخوردگان ساکنان اصلی روستا هستند.

بیش از یکصد هکتار باغ انگور در روستا وجود دارد،به سخن دیگر می توان گفت محصول اصلی روستا آنگور است، انواع شیره، باسلق، حلوا، آبغوره، مویز،سرکه، انگور سایه خشک از مشتقاتی است ساکنان روستا از انگور بدست می آورند هرسال بیش از 90 تن کشمش سبز تحویل خارخانه های اراک می شود،اما این روستا را به خاطر مرغوبیت شیره سفید می شناسند.

چند سال است که مانیزان  به عنوان روستای هدف گردشگری در استان همدان مورد توجه مسئولان قرار گرفته است اما مردم روستا چندان راضی به نظر نمی رسندو انتظار دارند پیش از اینکه مسافری وارد روستا شود مشکلات آن رفع شود.

این سال ها مهمترین آئین دهقانی منطقه یعنی جشن شیره پزان در این روستا برگزار می شود، در روز جشن شیره پزان صدها نفر از مردم شهرها و استان های مختلف و مسئولان استانی ومنطقه ای به مانیزان می آیند اما برگزاری این مراسم و حضور مسئولان هم نتوانسته گره ای از مشکلات مردم روستا بگشاید.

نازی فخار مانیزانی تنها عضو زن شورای روستا که جوانترین عضو نیز به شمار می آید  در مورد پیشینه روستا می گوید: قدمت روستا بسیار زیاد است، مانیزان در گذشته به دلیل قرار گرفتن در مسیر بازرگانان یک شهر پر رونق و گذرگاه تجاری بوده و پیشینه آن به دوره مادها برمی گردد ودر قرن اخیر نیز بعد از ملایر دومین روستایی بود که مدرسه در آن ساخته شده است.

بقایای یکی از مهمترین قلعه های منطقه به نام قلعه مانیزان درکنار این روستا واقع شده است  که نشان از گذشته آباد و پر رونق مانیزان دارد، فخار می گوید: محلی ها معتقدند یکی از نوادگان بهرام چوبین در این روستا و قلعه ای به نام خرخب یا حصارحاتم خانی حکومت می کرده است، همچنین مسیرهای زیر زمینی در روستا وجود دارد که بازگشائئ نشده است.

فخاربه چگونگی انتخاب در شورای روستا اشاره می کند و می گوید: در انتخابات نامزدهای مرد که هم جوان بودند و هم تحصیلکرده ثبت نام کردند  اما مردم روستا محبت داشتند و مرا انتخاب کردند و خوشبختانه مردم روستا با مشارکت زنها در امور جاری و کارهای اجرائی مشکلی ندارند و استقبال خوبی نشان می دهند.

اگرچه این روستا به عنوان یک روستای هدف گردشگری در نظر گرفته شده اما راه زیادی تا گردشگر پذیری آن وجود دارد، مشکلاتی چون اجرا نشدن طرح هادی روستا، نبود مدیریت پسماند و کمبود آب از اصلی ترین مشکلات آن است.

عضو شورای مانیزان  در این رابطه می گوید: در اجرای طرح هادی دو مشکل وجود دارد یکی این است که مردم روستا از نظر مالی وضعیت مناسبی ندارند و نمی توانند همزمان  عقب نیشینی خانه ها را انجام دهند وهم ساختمان ها را بازسازی کنند و از سوی دیگر بودجه ای که به عنوان یک روستای هدف گردشگری اختصاص داده می شود بسیار ناچیز است  و در 30 سال گذشته اعضای شورا و دهیاری کارچندانی در این زمینه انجام نداده است. 

در این روستا یک چاه عمیق حفر شده است که استفاده از آن دو منظوره است؛ هم آب آشامیدنی مردم روستا را تامین می کند و هم بخشی از آب کشاورزی روستا از این چاه تامین می شود، اما به تازگی اداره آب فشارمی آورد که تنها باید برای آشامیدن از این آب استفاده شود که در این صورت باغ ها به دلیل کم آبی خشک خواهند شد اودراین مورد می گوید مهمترین مشکل مانیزان کمبود آب است، قنات های روستا خشک شده است و نیازمند لایه روبی است، امسال نامه نگاری ها انجام شده و با پیگیری اعضای شورا و دهیار و حمایت مسئولان امیدوارم بودجه آن تامین شودتا بتوانیم یکی از قنات ها را احیاء کنیم ، البته قنات ها به دلیل حفر چاه های عمیق در بالادست روستا خشک شده است اما به هر حال لایه روبی بخشی از مشکل را حل می کند.

فخار در مورد برخورد جامعه محلی با گردشگران می گوید: در گذشته برخورد مناسبی از طرف مردم روستا صورت نمی گرفت  از سال گذشته که اجرای بخشی از برنامه  جشن شیره پزان به مردم سپرده شد و مردم با فوائد حضور گردشگر در روستا پی بردند امسال خوشبختانه ما شاهد هستیم که چه استقبال خوبی از گردشگران می شود.

ما کمتر از یک سال است که در شورا فعال هستیم به همین علت در اجرا چندان موفق نبوده ایم و بیشتر فعالیت ما در برنامه ریزی، تصمیم سازی و هماهنگی بوده است البته باز تاکید می کنم کمبود بودجه مهمترین عامل است، یکی از برنامه های ما این است مکان های دولتی مانند مدارسی که دیگر از آن استفاده نمی شود تغییر کاربری داده شود و به مراکزی مانند اقامتگاه و بازارچه محلی و کارگاه تولید صنایع دستی تبدیل شود این مورد امکان پذیر است به شرطی که موانع از سر راه برداشته شود بیشتر موانع از سوی نهادهای دولتی است و با وجود این مشکلات بخش خصوصی نیز به سختی همکاری می کند و اقبالی نشان نمی دهد.

در روستا هایی مانند مانیزان ورود گردشگر متکی به اجرای مراسم خاصی است که هر سال یک بار انجام می شود ، به نظر می رسدآثار تاریخی روستا به عنوان جاذبه گردشگری تاکنون مورد توجه نبوده است، فخاربه عوامل پایدار بودن حضور گردشگران و تداوم این مراسم اشاره می کند و می گوید: هر سال تلاش می کنیم روزهای بیشتری به اجرای مراسم اختصاص یابد علاوه بر این مانیزان ظرفیت های دیگری برای چهار فصل شدن حضور گردشگران دارد مانند آئین های برداشت گندم، آبغوره گیری و مهمتر از همه مراسم ناقارلی است که در شبهای زمستان و همزمان با جشن یلدا برگزار می شود که خبر از آمدن زمستان می دهد و ما تلاش می کنیم بستر آماده تر شود و خانه ها و اقامتگاه های مناسبی برای گردشگران آماده شود و این موارد مستلزم حمایت های مالی دولت است.

او در پایان به یکی از نیازهای اصلی روستا یعنی  بهداشتی شدن وسایل شیره پزی تاکید می کند و می گوید: نظارت بر شیوه پخت بهداشتی شیره صورت نمی گیرد که باید هرچه زودتر این مشکل برطرف شود.

نازی فخار مانیزانی فارغ التحصیل رشته طراحی لباس است و در کنار فعالیت در شورای روستا به کارهای هنری مشغول است او با همکاری اداره میراث فرهنگی تلاش کرده است پوشش محلی و لباس هایی که فراموش شده بود را بازشناسی و طراحی کند، در جشن شیره پزان امسال تعدادی از مردان و زنان روستا پس از شش دهه با لباس محلی درمراسم ظاهر شدند، او می گوید: با کمک تصاویر قدیمی و مشورت سالخوردگان روستا تلاش کردیم باردیگر این لباس هارا تولید کنیم و خوشبختانه مورد استقبال قرار گرفت.

مانیزان علاوه بر تولیدات کشاورزی و باغداری و دارا بودن طبیعت زیبا یک منطقه تاریخی است، افزون برتپه های تاریخی و قلعه های اربابی سازه های زیر زمینی در آن وجود دارد که گفته می شود مربوط به دوران مغولان است، بازگشائی و مرمت این مسیرهای زیر زمینی و محوطه های و بناهای تاریخی می تواند به پایداری گردشگرپذیری مانیزان تضمین کند.(گفت و گو: حسین زندی)
http://www.hamedanpress.ir/?p=news&i=1&g=19&e=5646&title=%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%20%D8%B9%D8%B6%D9%88%20%D8%B2%D9%86%20%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C%20%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D9%86%20%D8%A7%D8%B2%20%D9%85%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B9%20%D9%88%20%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%D9%85%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%AF


برچسب ها: جشن شیره ، روستای مانیزان ، روستاهای هدف گردشگری همدان ،

یکشنبه 30 شهریور 1393

اینجا سنگ ها را به جرم زیبایی و سکوت می کُشند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،زیست بوم ،گردشگری ،

روستای کهنوش در محاصره معادن

نابودی کهنوش در سایه معدن کاوی

اینجا سنگ ها را به جرم زیبایی و سکوت می کُشند

حسین زندی

پوریا گل محمدی کارشناس ارشد مردم شناسی ، شاعر و پژوهشگر مردم شناس است. تاکنون دو مجموعه شعر با عناوین "اینجا هیچ خیابانی بیطرف نیست"(نامزد دریافت جایزه کتاب سال شعر ایران - خبرنگاران) و "شب باش اما کسی را سیاه نکن" از وی به منتشرشده است. همچنین کتابی با عنوان"شعر و شاعری در ایران باستان ومیانه" شامل گفت وگویی بلند با دکتر ابوالقاسم اسماعیل پور اسطوره شناس و متخصص ادبیات مانوی را منتشر کرده است. در زمینه مردم شناسی نیز کتابی با عنوان "مردم نگاری روستای کهنوش" نوشته است که هم اکنون در دست ویرایش و دو کتاب دیگر با عناوین "فرهنگ لغت لری کهنوشی"،"دستور زبان لری کهنوشی"  درحال نگارش است. او هنگام تحقیقاتش در مورد روستای کهنوش به معدن های سنگی برخورد کرد که در حال از بین بردن طبیعت بکر این روستا است. به اعتقاد او کهنوش از روستاهای استثنایی درایران است که چندین ویژگی جذاب برای گردشگران را یکجا در خود جمع کرده است. کوه، سنگهای تراش خورده و طبیعی، چشمه، گیاهان کوهی، باغات درخت با میوه های متنوع، قنات صخره ای، رودخانه، خانه های قدیمی و کاه گلی، کوچه ها و راههای و خانه خانه های سنتی، گردو و آلوی و عسل شناخته شده در سطح کشور و مردمی مهمان نواز و فرهنگ دوست.

روستای کهنوش در جنگ تحمیلی24 شهید تقدیم  کرده است که مقبره آنها در کوه های همین روستا قرار دارد.  برای همین دست به کار شد تا با کمک اهالی و کهنوشی های ساکن دیگر نقاط و علاقه مندان به محیط زیست این روستا را که ظرفیت مناسبی برای تبدیل شدن به روستایی گردشگری دارد مهیا کند.  در ادامه گفت و گویی با او درمورد این روستا و دلایل مهم بودنش انجام داده ایم که می خوانید.

 

نام روستای مورد نظر کهنوش است ، کهنوش یعنی چیه؟

اهالی روستا سخنان متفاوتی درباره وجه تسمیه نام این روستا ارایه کرده اند که برخی از آنها جالب است.

برخی معتقدند کهنوش سرزمین دوران کودکی کورش کبیر است و نام کهنوش نام تغییر یافته کورُش است. برخی از روستاییان می گویند کورش کبیر دوران کودکی خود را تا سن 12 سالگی در کوهستانهای این روستا به همراه یک چوپان گذرانده است.اهالی می گویند زمانی که کورش بچه بوده است برای آنکه مورد خشم پادشاه قرار می گیرد می آورند اینجا بکشندش که این کار اتفاق نمی افتد. کورش در این کوه ها زندگی می کند تا زمانی که بزرگ می شود و به پادشاهی می رسد. چندین وجه تسمیه دیگر هم دارد مثلا اینکه کهنوش ملک نوش آفرین دختر یزدگر یا امیر ارسلان است ، کهنوش ده عسل،  کهنوش کهن دژ، کهنوش  منطقه ای براق و غیره .

اما مهم ترین دلیل این نام به نظر کوههای پر چشمه است. کهنوش به معنای کوهی که پر از چشمه برای نوشیدن است. کوه های روستا چشمه های زیادی در نقاط مختلف دارد که آبهای آشامیدنی آن خاصیت دارویی هم دارند. حتا در کوههای آن چشمه ای دارد که آن را به نام حضرت علی(ع) چشمعلی نامگذاری شده و برای اهالی مقدس است . 

 

این روستای کهنوش در کجای کوهستان الوند قرار گرفته ؟ چقدر جمعیت دارد و از نظر موقعیت جغرافیای و محدود آن برایمان بگویید؟

کهنوش که در گویش محلی کونوش kunuš گفته می شود، روستایی کوهستانی با جمعیتی 1500 نفری است که در جنوب غربی استان همدان و شمال غربی شهرستان تویسرکان در ارتفاع 2020متری از سطح دریا، در دامنه های رشته كوه"الوند" است. کهنوش شمالی ترین آبادی دهستان خرم رود است که در یک بن بست کوهستانی قرار گرفته و نزدیک ترین همسایه یی که از راه ماشین رو و آسفالته می تواند با آن رفت و آمد داشته باشد در جنوب روستا واقع شده که کُنِر- koner (کُندُر) نام دارد.  کهنوش از شمال به وسیله کوه اُجار- öjâr(آب جاری) با روستای وِینُ- veyno (وهنان)، از شرق به وسیله کوه الیسُ-  eliso(سرزمین آلو) با وَردِوَ بالا-vardeva bâlâ (وردآورد بالا) و از غرب به وسیله کوه کُلو- kolo با شیرَزیلی-širazili (ویرایی) هم مرز و همسایه است. کهنوش تنها به وسیله سه راه آسفالته پر پیچ و خم کوهستانی که همچون مار بر بدن کوهستان الوند حر کت می کند، با استان همدان، شهرستان سعوا-sava (اسدآباد) و شهرستان تویسرکان ارتباط دارد. فاصله کهنوش با نزدیکترین شهرستان یعنی تویسرکان 32 تا 35كیلومتر و با نزدیک ترین استان یعنی همدان40 كیلومتر است. فاصله کهنوش با اسد آباد که بیشتر تردد اهالی در زمستان برای رفتن به همدان از آنجا صورت می گیرد، 50 کیلومتر است. کهنوش بزرگترین و پرجمعیت ترین  روستای دهستان خرم رود است که مردم آن به گویش لری صحبت می کنند و مهمترین منبع در آمد آنها باغداری است که در کنار آن کشاورزی و دامداری ، زنبورداری نیز دیده می شود. فکر می کنم این معرفی برای شناخت کافی باشد.

 

یعنی ما با یک روستا که در محاصر کوه و باغ ها قرار گرفته روبه رو هستیم؟

بله ، دقیقا. این روستا شکلی پلکانی دارد که ازیک طرف در دامنه کوه و ازطرف دیگر به وسیله رودخانه و باغها محاصره شده است. تقریبا در منطقه خرمرود از نظر جایگاه قرار گرفتن خاص است.

 

بیشتر بگویید. یعنی چه که خاص است؟ مگر چه ویژگی هایی دارد که می تواند آن را خاص کند. اینطور که شما می گویید باید برای گردشگران هم خیلی جذاب باشد!

 ببینید شما وقتی می گویید روستا به جایی فکر می کنید که هنوز مردم از چشمه آب آوردند و لباس هایشان را کنار رودخانه و چشمه می شویند. جایی که صبح با طلوع خورشید گله ها راهی کوهستان می شوند و غروب بر می گیرند. صبح صدای پرندگان تو را بیدار می کند و می بینی مردان بیل به دست راهی باغ و مزرعه می شوند. زنان دارند حیاط خاکی را آب و جارو می کنند. سرت را که بلند می کنی کوه می بینی و باغ و آسمانی صاف.  خانه ها گاهگلی و کوچه هنوز خاکی هستند. دالانهایی که وقتی وارد آنها می شوی نمی دانی به خانه دیگری راه پیدا می کنی یا کوچه.

امروزه روستاهای کمی هستند که هنوز این ویژگی ها را در خود نگه داشته باشند. اینها بخشی از ویژگیهای کهنوش است. اما اینها باعث خاص شدن کهنوش نشده است. کهنوش روستایی در بن بست کوهستانی است که چندین ویژگی را باهم دارد. کوه، صخره، سنگ های طبیعی، چشمه های زیاد، رودخانه، باغ ها و درخت های متنوع، حشرات و حیوانات متعلق به منطقه، قنات صخره ای، خانه های قدیمی و سنتی و خشتی، عسل و شیر و پنیر محلی. اینها همه را یکجا داشتن است که باعث می شود کهنوش خاص باشد. شما چند روستا می شناسید که در یک بن بست کوهستانی باشد و همه اینها را یکجا داشته باشد. گردشگری که به منطقه می  آید دنبال هتل نیست. او نمی آید به طبیعت که پیتزا و چلو مرغ بخورد. گردشگر می آید که در یک محیط کوهستانی از سکوت و زیبایی طبیعت و خوراک بومی لذت ببرد. از دیدنی هایی مانند سنگ و صخره  و رودخانه و چشمه و غیره که دست طبیعت برایش فراهم کرده لذت ببرد. اما ما در حال نابود کردن این زیبایی های طبیعی هستیم.       

 

به نظر شما گردشگر پذیر شدن این روستا می تواند در زندگی اهالی هم تاثیر بگذارد؟

صددرصد. نه تنها در زندگی مردم روستا بلکه در منطقه، استان و شهرستان هم تاثیرگذار است. ما هنوز در مورد اهمیت گردشگر روستایی چیز زیادی نمی دانیم. در آمدی که توریست به یک منطقه می آورد خیلی زیاد است. گردشگر از همان لحظه که وارد منطقه می شود برای اقتصاد سود است. گردشگر علاوه بر در آمدی که برای شغل های مختلف می آورد، در برگشت خود اگراز جایی خوشش آمده باشد مثل یک رسانه تبلغاتی عمل می کند. متاسفانه یک انتقاد وارد است به مسوولان استان همدان که بحث گردشگری برای آنها در غارعلیصدر، گنجنامه و چند نقطه تاریخی خلاصه می شود. آنها فکر می کنند گردشگر باید بیاید اینجا ها و در خانه یا هتلی که امکانات مدرن شهری دارد ساکن شود. گویی کسی چیزی از گردشگر طبیعت و روستایی اطلاعی ندارد. گردشگر روستا و طبیعت نیازی به وسایل مدرن و زندگی امروزی ندارد بلکه از این زندگی فرار کرده که دور از هیاهو مدتی را در سکوت و آرامش به خصوص کوهستان استراحت و تفریح کند. او دوست دارد درست مثل یک انسان روستایی در خانه یک روستایی ساکن شود و شاهد فعالیت های او باشد و مدتی را با او زندگی کند. گردشگر علاقه مند به طبیعت و روستا دنبال سکوت می گردد و مناطق کوهستانی سکوت خوبی دارد. این سکوت در روستای کهنوش که یک بن بست کوهستانی است به خوبی وجود دارد. سکوت در کوه های این روستا آرامشی به انسان می دهد که شما در کمتر جایی می توانید به دست بیاورید. می خواهم بگویم گردشگرامروز با توجه به دنیای پر هیاهوبه دنبال سکوت می گردد. او برای سکوت پول می دهد. ما این سکوت را داریم اما آمده ایم به جای اینکه از آن پول در بیاوریم داریم با تخریب طبیعت و ایجاد سرو صدا این سکوت را نابود می کنیم.

چه اتفاقی در کهنوش افتاده است که شما اینقدر نگران شده اید؟

نگوید اتفاق بگویید چه فاجعه رخ داده. نابودی سنگهایی که قرن ها و میلیونها سال برای تولدشان زمان نیاز است در یک یک لحظه و طی چندسال اتقاق نیست، فاجعه  است. عده ای به نام معدن افتاده اند به جان کوهستان و با شکستن سنگهای که در سطح کوهستان هستند می گوید ما داریم سنگ استخراج می کنیم. نمی دانم از کی تا حال نابود کردن سنگ ها و صخره های سطح کوهستان اسمش شده استخراج. آن هم سنگ هایی که زیبایی خاصی به منطقه داده است. سنگهایی که باید گفت شناسنامه روستا محسوب می شود. کوهستانهای کهنوش بدون این سنگ ها یک تپه بیشتر نیست. نابود کردن این صخره ها و سنگهایی که برای مردم روستا شکلی هویتی و گاهی مقدس دارد مساوی نابود کردن روستا است . این خیلی ناراحت کننده است.

وقتی مواد منفجره و مواد شیمیایی برای نفجار یک صخره و کوه استاده می شود حواشی نابود کننده زیادی برای طبیعت و محیط زیست دارد. 1-  تخریب طبیعت بکر و زیبایی صخره ای کوهستانی که ساخته دست طبیعت در طول میلیون ها سال گذر زمان است 2-  تغییر مسیر آب­های زیر زمینی و فرو ریختن کانال برخی قنوات و خشک شدن چشمه ها بر اثر انفجارها و استخراج سنگ­ها 3- آلوده شدن آبها بر اثر مواد حاصل از برش سنگ‌های معدنی که با بارش برف باران وارد چرخه آب می‌شود و در طولانی مدت موجب غیر قابل شرب شدن آب چشمه ‌ها خواهد شد 4-  به خطر افتادن زندگی جانوری و فرار جانوران و پرندگان از محیط طبیعی روستا 5-  خاکه و پودر سنگ حاصل از برش سنگ ها به صورت گرد و غبار بر روی گیاهان و درختان روستا اثر گذاشته و نه فقط باعث خشک شدن درختان باغات و مزارع مجاور شده بلکه سبب ناباروری آنها می شود 6- شکل غارتگرانه استخراج سنگ نه تنها مناظر زیبای روستا را نابوده کرده، بلکه با ایجاد راه­های موقت برای حمل سنگ با ماشین­های سنگین خاک­های طبیعی را به خاک­های مرده تبدیل می کند 7- بسیاری از این معادن نه تنها در بهبود وضع معیشتی مردم کوچکترین نقشی نداشته بلکه باعث ایجاد اختلاف بین مدیران روستایی و مردم و مهاجرت برخی از اهالی از روستا می شود 8- فعالیت شرکت‌های معدنی با تخریب مراتع و امکانات زیست محیطی منطقه پتانسیل‌های دامداری، کشاورزی، گردشگری، منابع غنی و مثمر‌ثمر طبیعی را به ویرانه تبدیل کرده و می کنند
9-  انفجار، سرو صدای بولدزرها و لودر و چکش‌های ضربه زن موجب سلب آسایش و امنیت روحی و روانی ساکنان می شود 10- آلودگی این معادن باعث کاهش و نابودی مشاغل بومی مانند دامداری و زنبور داری می شوند 11- فعالیت غیر استاندارد این معادن گاهی باعث مرگ و آسیب دیدگی کارگران آن می شود.

این نکاتی که اشاره کردم همگی در روستای کهنوش اتفاق افتاده است.

 

پیشنهاد شما برای استفاده بهتر از فضای موجود چیست؟

اول باید معدن را تعطیل کنیم. بعد روستا را با توجه به ظرفیت بالایی که دارد به عنوان روستای هدف گردشگری معرفی کنیم. آن وقت به جای اینکه از شکستن سنگ ها و نابودکردنشان پول در بیاوریم، پول را از سکوت سنگها و زیبایی آنها به دست بیاوریم. این کوهستان و سنگها بسیار برای گردشگری محیط مناسبی است. نکته قابل توجه در این زمینه توجه به آموزش اهالی است. ما باید همراه با تهیه زیرساختهای فیزیکی روستا به آموزش مردم روستا هم توجه کنیم. کشور چین پیش از المپیک چین در یک دوره ای داشت به مردمش آموزش لبخند زدن می داد. چرا ؟ برای اینکه وقتی ورزشکاران با روی خندان میزبان روبه شوند فردا برای دوباره سفر کردن به این کشور مشتاق می شوند. مردم ایران به خصوص همدان و تویسرکان مهمان نواز هستند، اما این به تنهایی کافی نیست. باید به اهالی آموزش های بیشتری بدهیم. این خیلی مهم است.  

 

 

 


یکشنبه 30 شهریور 1393

بازدید فعالان محیط زیست از منطقه شکار ممنوع کرفس

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،گردشگری ،

بازدید فعالان محیط زیست از منطقه شکار ممنوع کرفس

حسین زندی

جمعه گذشته بیش از 35 نفر از اعضاء انجمن دوستان زمین همدان و موسسه نبض سبز حیات از منطقه شکار ممنوع کرفس شهرستان رزن بازدید کردند.

 در این برنامه یک روزه که با هماهنگی اداره کل حفاظت محیط زیست استان همدان صورت گرفت محیط بانان منطقه و مسئول اداره حفاظت از محیط زیست شهرستان رزن فعالان مدنی را همراهی کردند. نوری اظهر در ابتدای برنامه توضیحاتی را در خصوص وضعیت منطقه ارائه کرد و گفت : وسعت منطقه شکار ممنوع کرفس 45 هزارو 585 هکتار است و گونه های گیاهی و جانوری متعددی در این منطقه وجود دارد که می توان به کبک، عقاب طلایی، سنجاب، قوچ و میش اشاره کرد.

در این بازدید اعضاء انجمن دوستان زمین همدان و موسسه نبض سبز حیات علاوه بر آشنایی با بخشی از این منطقه زیبا گونه هایی همچون عقاب طلایی، کبک، قوچ و میش در این منطقه مشاهده کردند اما به دلیل وزش باد شدید موفق به دیدن گونه های دیگر نشدند.

مسیر ورود به منطقه به دلیل وجود جاده آسفالت از روستای شاه بلاغی انتخاب شده بود و افراد شرکت کننده در این برنامه، ضمن گذر از روستا باساکنان این روستا در مورد منطقه شکار ممنوع کرفس به بحث و تبادل نظر پرداختند، به نظر می رسد جامه محلی به ویژه در این روستا همکاری خوبی با محیط بانان دارند و گرایشی به تخلف و شکار در این روستا دیده نمی شود.

با این وجود این منطقه مشکلاتی دارد که نیاز به اقدام نهادهای متولی از جمله اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان، اداره کل جهاد کشاورزی، صنایع و معادن و اداره کل حفاظت از محیط زیست استان است.

- یکی از مشکلات منطقه چرای بیش از حد و غیر متعارف است، این موضوع گونه های گیاهی و جانوری را در معرض خطر قرار داده است.

- تجاوز کشاورزان به منابع طبیعی با شخم زدن این اراضی عرصه را برای گونه های جانوری تنگ تر کرده است، به نظر می رسد یکی از عوامل این مشکل اجرای طرح های مطالعه نشده اداره کل منابع طبیعی استان در منطقه مانند طرح طوبی است، این طرح نه تنها تاکنون نتیجه مثبتی در پی نداشته است بلکه زیستگاه حیات وحش را مورد تعرض قرار داده و طبیعت را تخریب کرده است.

- خشکسالی و کمبود آب نیز منطقه کم نظیر کرفس را مورد تهدید قرار داده است، جامعه محلی و نیز گونه های گیاهی و جانوری قربانیان کم آبی هستند این موضوع را از مرگ ماهیان رودخانه حاشیه روستای شاه بلاغی می توان دریافت.

- اما چالش اصلی منطقه وجود معدن و کارخانه سیمان شاهنجرین است که در عین تخریب منابع طبیعی و مصرف آب سفره های زیرزمینی منطقه، گردوغباری که این شرکت تولیدی ایجاد می کند، مردم روستاهای اطراف و حیات وحش منطقه کرفس را با خطری جدی روبرو کرده است.

- محیط بانان از شریف ترین و دلسوز ترین اقشار جامعه هستند، در این منطقه نیز محیط بانان برای پاسداری از منطقه و آموزش جوامع محلی تلاش می کنند اما کمبود نیروی انسانی که یکی از اصلی ترین چالش های محیط بانی کشور است در این منطقه نیز وجود داردو محیط بانان با کمبود امکانات دست و پنجه نرم می کنند.

- به نظر می رسد حضور مداوم فعالان محیط زیست در مناطق حفاظت شده و شکار ممنوع می تواند ضمن بر شمردن ضعف های موجود به ارائه پیشنهادهای سازنده در جهت بهبود وضعیت گونه های گیاهی و جانوری و به طور کلی محیط زیست منطقه کمک کند. 

 

 

 


برچسب ها: نهادهای مدنی ، منطقه حفاظت شده کرفس ، منطقه شکار ممنوع کرفس ، محیط زیست همدان ،

تجمع تشکل‌های محیط‌زیستی همدان در اعتراض به خشک شدن تالاب شیرین سو
تالاب «شیرین سو» قربانی کشت خیار و سیب زمینی
با خشک‌شدن شیرین سو، ١٥٠ گونه پرنده و پوشش گیاهی و جانوری منطقه از بین خواهد رفت

|  حسین زندی |  

 تالاب شیرین سویکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های پرندگان استان همدان است که درهر فصل بیش از ١٥٠ گونه پرنده در آن زندگی می‌کند. علاوه برآلودگی‌هایی که از طریق احشام، دام‌ها، زباله‌ها و پسماندهای شهری وارد دریاچه تالاب می‌شود در ‌سال زراعی جاری، شرکت آب منطقه‌ای استان همدان، بخش عمده این آب را به کشاورزان فروخته است که با هر پمپ آب در ثانیه شش‌اینچ آب از تالاب خارج می‌شود. برداشت آب توسط کشاورزان باعث خشک شدن آب تالاب شده است و زندگی گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری را تهدید می‌کند.  

تالاب شیرین سو
جمعه گذشته نمایندگان و اعضای سازمان‌های غیردولتی حوزه محیط‌زیست و گردشگری استان همدان از جمله اتاق‌فکر تشکل‌های محیط‌زیستی همدان، انجمن دوستان زمین همدان، کمیته محیط‌زیست بنیاد مهر، حیات سبز سرزمین، پویشگران سفرپاک، سبز پژوهان الوند، نبض سبز حیات، فردای سبز کبودرآهنگ و دو انجمن  محلی با تشکیل زنجیره انسانی در کنار تالاب شیرین‌سو و مقابل فرمانداری کبودرآهنگ به این موضوع اعتراض کردند، در این گردهمایی که بخشدار شیرین‌سو نیز حضور یافت اعضای تشکل‌ها ازمقام‌های استانی درخواست کردند هرچه سریع‌تر از ادامه برداشت آب دریاچه جلوگیری کنند و مخالفت خود را با این بحران اعلام کردند.   
مهدی سعادتمند، بخشدار شیرین‌سو دراین‌باره می‌گوید: به علت مراجعه کشاورزان منطقه به آب منطقه‌ای استان و نیازی که به آب این تالاب داشتند، «آب منطقه‌ای» نیز اقدام به این کار کرده است. از ابتدای این امر و زمان عقد قرارداد وقتی مطلع شدیم با ایشان وارد مکاتبه و مناظره شدیم تا از این کار صرف‌نظر کنند اما چون قراردادی توسط یک نهاد دولتی با بخش خصوصی منعقد شده بود این کار عملی نشد و مجبور شدند تا ٢٠ مهرماه و پایان عقد قرارداد این کار ادامه پیدا کند.   
مهدی سعادتمند می‌گوید: مجوز سه موتور برداشت آب توسط آب منطقه‌ای استان همدان صادر شده   است. با پیگیری‌هایی که از طریق کشاورزان صورت گرفته است نشان می‌دهد که آب این تالاب به جهت تحولات طبیعی که در تالاب انجام شده است برای کشاورزی مناسب نیست، از لحاظ کیفی مناسب محصولات کشاورزی نیست و مجبورشده‌اند از کود و مواد شیمیایی استفاده کنند. ما به اتفاق فرمانداری شهرستان و مسئولان محلی مخالفت خود را اعلام کردیم اما دوستان آب منطقه‌ای به بهانه فلسفه تشکیل سد مخزنی که در کنار تالاب   برای تأمین آب کشاورزی احداث شده است، پاسخ روشنی به ما نداده‌اند. حرف ما در مقابل موضع‌گیری دوستان این بود که باید دقت‌نظر بیشتری داشته باشند و باید کارشناسی درستی برای این موضوع انجام می‌گرفت.   
اما نکته مهم این است که مجوز آبیاری زمین‌های کشاورزی را جهاد کشاورزی صادر می‌کند. چون آن‌جا زمین‌های زیرکشت سابقه کشت آبی نداشته و همه زمین دیم بوده است آیا از جهاد کشاورزی برای کشت این محصولات مجوزی اخذ شده است،  یا آزمایش‌های اولیه برای استفاده از این آب برای کشت محصول به عمل آمده است. آیا براساس روابط خاص، شرکت آب منطقه‌ای استان اقدام  به فروش آب تالاب شیرین سو کرده است؟ اینها پرسش‌هایی است که مهدی سعادتمند بخشدار شیرین‌سو درباره آن می‌گوید: هرگونه مجوز برای کشاورزی باید توسط جهاد کشاورزی صادر شود، در این مورد هم زمین‌های زیرکشت هرگز مجوز حفر چاه نداشته‌اند و پیگیری‌هایی که انجام دادیم مشخص شد، این اقدام از طرف شرکت آب منطقه‌ای صورت گرفته و مهندس عزالدین مدیرعامل این نهاد در مکاتبه‌ای اعلام کردند که این قرارداد برای‌سال جاری بوده و در سال‌های بعد تکرار نخواهد شد و پس از ٢٠مهر دیگر آبی برداشت نخواهد شد.    اما براساس برآورد کارشناسان کشاورزی در هر ثانیه نیم اینچ آب از هر چشمه وارد تالاب می‌شود و با هر پمپ ٦ اینچ آب در هر ثانیه خارج می‌شود، اگر این روند ادامه داشته باشد تا پایان مهر امسال آب تالاب کاملا خشک خواهد شد و بیش از ١٥٠گونه پرنده و انواع جانوران و پوشش گیاهی نابود خواهند شد. مهدی سعادتمند در این‌باره می‌گوید: یک بخش از آب تالاب تبخیر می‌شود و در کل تالاب‌های کشور به جهت گرمای هوا این روند وجود دارد، اما براساس پیگیری‌های ما قرار است در هفته جاری نهاد‌های مرتبط در جلسه‌ای موضوع را بررسی کنند. تالاب شیرین سو به‌عنوان یک فرصت بسیار ارزشمند در جهت گردشگری استان مطرح است و در طول١٠ ‌سال گذشته براساس تحولات طبیعی که در آن اتفاق افتاد به یک محیط و زیستگاه ارزشمند زیست‌محیطی برای گونه‌های کمیاب و نادر تبدیل شده است. از نظر تعداد پرندگان و گونه‌های گیاهی و جانوری کم نظیر است و در دو، سه‌سال گذشته اقدام بسیار خوبی برای شناساندن این ظرفیت به هموطنان صورت گرفته است. محل استقرار هیأت قایقرانی شهرستان در کنار ساحل این تالاب است و علاقه‌مندان بسیاری را جذب کرده است و ما شاهد حضور چشمگیر گردشگران و مسافران   به دلیل وجود مسیر جاده استان همدان به زنجان هستیم.   
او گفت: این قول را به دوستانی که نگران محیط‌زیست هستند می‌دهیم که این موضوع دیگر این‌جا تکرار نخواهد شد و ما به شدت حافظ و مسئول حراست مجموعه تالاب شیرین‌سو خواهیم بود. با تشکیل کارگروه گردشگری برنامه‌هایی برای توسعه تالاب داریم. 

 تالاب شیرین سو
 یکی از مشکلات تالاب شیرین‌سو این است که مدیریت واحدی ندارد و نهادهایی مانند اداره میراث فرهنگی، محیط زیست، جهاد کشاورزی، شرکت آب منطقه‌ای، منابع طبیعی و شهرداری مدعی متولی‌گری در این تالاب هستند و هیچ‌یک تاکنون برای نجات تالاب و گونه‌های زیستی آن کاری انجام نداده‌اند. بخشدار شیرین‌سو در این مورد می‌گوید: ما سعی کردیم یک نهاد برای مدیریت واحد معرفی کنیم و قصد داریم مسئولیت آن را به شهرداری شیرین‌سو واگذار و سرمایه‌گذارانی از مناطق مختلف کشور را در این‌جا جذب کنیم اما لازمه این اقدام وجود آب است که متأسفانه وضع خوبی ندارد و حتی برای احیای آن اقدام خواهیم کرد.  
مقام‌های استانی و شهرستانی از تالاب شیرین‌سو به‌عنوان یک ظرفیت گردشگری نام می‌برند، اماهیچ اقدامی برای جلوگیری خشک شدن تالاب، نابودی و مهاجرت پرندگان انجام نداده‌اند و آنچه امروز دیده می‌شود زباله‌هایی است که در اطراف تالاب وجود دارد این زباله‌ها هم پوشش گیاهی و جانوری را تهدید می‌کند و هم فضا و منظر تالاب را تخریب کرده است.  
 سعادتمند می‌گوید: همان‌طور که اشاره شد این دریاچه متولی خاصی نداشت و دستگاه‌های مختلف ادعای مدیریت آن را داشتند. در آخرین جلسه کارگروه گردشگری مصوب کردیم که ما شهرداری شیرین‌سو را به‌عنوان متولی واحد به فرماندار معرفی کنیم و از طریق فرمانداری به معاونت عمرانی استاندار معرفی شد که اگر نتیجه مثبت اعلام شود بلافاصله یکسری سرمایه‌گذاری‌های اولیه برای حاشیه تالاب انجام خواهیم داد و اداره محیط‌زیست استان هم قول همکاری را به ما داده‌اند. 

http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=45&pageno=16


تالاب شیرین سو

http://iscanews.ir/news/73186/%D8%AA%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%88-%D9%82%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D8%B4%D8%AA-%D8%B3%DB%8C%D8%A8-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C



برچسب ها: تالاب شیرین سو ، محیط زیست همدان ، روزنامه شهروند ، خبرگزاری ایسکا نیوز ، خشک شدن تالاب شیرین سو ،

http://chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=111558&Serv=2&SGr=25








کشاورزان همدانی محصولات آلوده تولید می‌کنند!

کشاورزان بخش مرکزی همدان که زمین‌های زراعیشان در مسیر خط انتقال فاضلاب شهری قرارگرفته است با آغاز سال زراعی جدید، خط انتقال و منهول‌ها را تخریب کرده‌اند و با انتقال فاضلاب، کشت زمین‌هایشان را آبیاری می‌کنند، این کشاورزان به زودی صدها کامیون سیب زمینی، ذرت ، هویج ، انواع سبزی و صیفی جات آلوده را وارد بازار خواهند کرد، بدون اینکه نظارتی صورت بگیرد.

خبرگزاری میراث فرهنگی – گروه محیط زیست - هفته گذشته مسئولان اداره آب و فاضلاب شهرستان همدان با تهیه و تنظیم شکایتی، مقامات قضائی استان را در جریان  استفاده کشاورزان از آب‌ فاضلاب‌های شهری گذاشتند و با حکم قضایی و همکاری نیروی انتظامی اقدام به جمع‌آوری تعدادی از پمپ هایی که در روی منهول‌ها قرارگرفته بود، کردند اما این پایان ماجرا نبود و بر اساس مشاهدات کشاورزان همچنان شب‌ها به سرقت فاضلاب ادامه می‌دهند، این در حالی است که بنابر گفته حسین آذر تکین مدیرامور آب و فاضلاب شهرستان همدان، فاضلاب بیمارستان‌های همدان هم وارد همین خط انتقال می شود استفاده از این فاضلاب پیش از تصفیه عواقب خطرناک بهداشتی را در پی خواهد داشت.
 
رئیس اداره بهره برداری آب و فاضلاب شهرستان همدان که مسئول پیگیری این پرونده است می‌گوید: متاسفانه اقدام درستی از سوی برخی مسئولان صورت نمی گیرد، جهاد کشاورزی می‌تواند نظارت کند و اجازه کشت ندهد اما امسال هکتارها زمین زیر کشت رفته است.
 
اکبر بهادری‌نژاد می‌گوید: برخی نقاط مانند روستای علی‌آباد که دارای فاضلاب سطحی هستند و از این فاضلاب برای مصرف کشاورزی استفاده می کنند، متاسفانه نمی توانیم کاری انجام دهیم، بیشتر سبزی مصرفی شهر از این منطقه تامین می شود، اداره بهداشت سکوت کرده است. تنها جائی که ما می توانیم ورود پیدا کنیم مسیر خط انتقال فاضلاب شهرهمدان به تصفیه خانه است، در جاهای دیگر اجازه ورود نداریم.
 
او می گوید: کشاورزان اطلاع دارند که کار غیر قانونی و جرم انجام می‌دهند اما با توجه به محدودیت آب، خشکسالی و افت آب چاه‌ها ناچار به این کار روی می آورند، جهاد و کشاورزی می تواند مسئله را مدیریت کند وبرای جلوگیری از این کار تسهیلات در اختیار کشاورزان قرار دهد، مهمترین مسئله به خطر افتادن سلامت مردم است و بهداشت است که نادیده گرفته می شود.
 
بهادری نژاد می گوید: به نظر من اطلاع رسانی و آگاهی مردم می تواند برای برچیدن این سیستم کمک کند و جهاد کشاورزی مهمترین نهاد است وباید وارد جای آن در اقدامات اخیر خالی بود در حالی که دادگستری و نیروی انتظامی همکاری خوبی با ما داشتند.
 
حسین زندی


برچسب ها: فاضلاب همدان ، کشاورزان همدان ، محصولات آلوده کشاورزی ، خبرگزاری میراث فرهنگی ،

دوشنبه 30 تیر 1393

برج سازی بلای جان همدان تاریخی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،توسعه پایدار ،زیست بوم ،

گفت و گو با مدیرکل اداره حفاظت محیط زیست استان همدان

برج سازی بلای جان همدان تاریخی

مدت‌هاست تخریب باغ‌ها، چشمه‌ها و فضای سبز شهری همدان در صدر اخبار رسانه‌هاست، با این حال هنوز تخریب‌ها در همدان برای برج سازی ادامه دارد. اعتراض فعالان مدنی، کارشناسان و هنرمندان همدانی به نابودی طبیعت وباغ ها ادامه دارد، در این بین برخی هم طرح های جایگزین به مدیران شهری پیشنهاد می‌کنند، از جمله «قربان علی محمد پور»، مدیر کل حفاظت از محیط زیست استان که توسعه گردشگری پایدار را چاره کار می داند و از اینکه جایگاهی در تصمیم گیری‌های شهری ندارد گله مند است.

 
خبرگزاری میراث فرهنگی – گروه میر اث فرهنگی – مدت‌هاست تخریب باغ‌ها، چشمه‌ها و فضای سبز شهری همدان در صدر اخبار رسانه‌هاست، با این حال هنوز تخریب‌ها در همدان برای برج سازی ادامه دارد. مسئولان مربوطه وقتی از سوی دوستداران میراث فرهنگی و محیط زیست مورد انتقاد قرار می‌گیرند، دلیل اصلی این تصمیم‌گیری‌ها درآمدزایی عنوان می‌کنند. اگرچه برخی از اعضای شورا ازجمله رئیس کمیسیون شهرسازی با چنین دیدگاهی مخالفند اما موافقان تخریب فضای سبز و محیط زیست همچنان پول را مهمتر از تنفس سالم شهروندان می دانند. اعتراض فعالان مدنی، کارشناسان و هنرمندان همدانی به نابودی طبیعت وباغ ها ادامه دارد، در این بین برخی هم طرح های جایگزین به مدیران شهری پیشنهاد می کنند، از جمله «قربان علی محمد پور»، مدیر کل حفاظت از محیط زیست استان که توسعه گردشگری پایدار را چاره کار می داند و از اینکه جایگاهی در تصمیم گیری‌های شهری ندارد گله مند است.
 
مدیر کل اداره حفاظت از محیط زیست استان همدان می گوید: در مورد فضای سبز شهری با توجه به چشم اندازهایی که داشته ایم در مقایسه با امروز نشان می‌دهد که ما نسبت به گذشته خیلی از فضاهای سبز شهری را از دست داده‌ایم. بنابراین دوستان مدیریت شهری ما در همدان مانند شهردار اعضای شورای شهر باید به این نتیجه و جمع بندی برسند و یک پیام شفاف برای مردم داشته باشند، که آیا درآمد امروز را می‌خواهند و دنبال می کنند؟ و نگاه کوتاه مدت به مسئله مدیریت شهری و فضای سبز دارند؟ واینکه می خواهد سیمای شهری را و آنچه که مردم به عنوان باغ شهر می شناسند ،این باغ شهر موجود رابرای آینده حفظ کند؟ درحالی که می توان این مشکلات گذرا را از منابع دیگری تامین کرد و مدیریت شهری در همدان می تواند در آمایش استان این بودجه را از منابع دیگری هم تامین کند.
 
 محمد پوردربه نابودی منظر شهری اشاره می کند و می گوید:ما در همدان دو مشکل عمده داریم یکی این که سیمای شهری از حالت باغ شهری خارج می شود ، تغییر می کند وآپارتمان سازی می شود، دیگر اینکه با مجوزهای برج سازی چشم انداز الوند را از دست می دهیم ،خیلی ازمیدان های شهر طوری طراحی شده بود که چشم اندازهای ما به سمت الوند بود اما حالا به هرنقطه از همدان دقت داشته باشیم، به سمت شمال، شرق و غرب می بینیم که برج های ساخته شده از چشم انز زیبای این کوهستان جلوگیری کرده است ، اگر دوستان مدیریت شهری اصرار داشته باشند برج هایی که این روزها مطرح شده ساخته شود، باید به طور کلی از این سیما و منظر چشم پوشی کرد.
 
این مقام استانی ادامه می دهد: بر حسب گزارش‌هایی که همکاران و دوستان ما تهیه کردند و مطالعاتی که حتی ازروزنامه های محلی داشته ایم ، فکر می کنم مدیران شهری هیچ ادله قوی کارشناسی شده در پشت این طرح ها ندارند ،مگر این که کسب درآمد باشد. من فکر می کنم کسب درآمد یکی از مسائل مدیران شهری است توجیه و دلیل فنی نیست.باید این درآمدها را از جاهای دیگر تامین کنند. و با توجه به این که این شهر در آمایش استانی ،شهرگردشگری در نظر گرفته شده شهردار محترم می تواند ازورودی های شهر استفاده بهینه ببرد و در مقوله جذب گردشگر و جذب پایداروماندگارگردشگرفعالیت کند و باید گردشگر را در تمام فصول برای این استان دید و نباید تنها به سه ماه تابستان و تعطیلات نوروز بسنده کرد.
 
همدان قابلیت این را دارد که درمورد ورزش های زمستانی هم گردشگر زیادی جذب کند وهم درحوزه ورزش جهانی شود.
 
محمد پور در مورد جایگاه اداره محیط زیست برای صدورمجوز برج سازی و بلند مرتبه سازی در همدان می گوید: متاسفانه عضوکار گروه های تاثیرگذار نیستیم و ابزار قانونی نداریم پیشترعضو کارگروه ماده 5 بودیم ، این روزها محیط زیست را در تصمیم گیری ها به بازی نمی گیرند، اکنون به عنوان کارشناس محیط زیست از بیرون و براساس مطالعاتی که بر روی این شهر انجام داده ایم صحبت می کنم.
 
مدیر کل اداره حفاظت از محیط زیست استان همدان می‌گوید :ما درمطالعات اداره محیط زیست استان، همدان را به عنوان باغ شهردیده ایم و با توجه به طرح آمایش محیط زیستی ظرفیت استان را در گردشگری دیده ایم، فکر نکنم هتل سازی بحث گردشگری است اگرچه گردشگر نیاز به هتل هم دارد شهری که مهم ترین جاذبه اش الوند است الوندی که در نیمه تیرماه پوشیده از برف است ودرحالی که بیش تر نقاط کشور از این برف بی نصیب هستند ما وقتی جلو منظر این کوه را می گیریم دیگر بود و نبود برف چشم‌انداز دل انگیزی نخواهد داشت نیازی نیست برای گردشگری برج بسازیم باید درست تر فکر کرد وتصمیم گرفت.
حسین زندی
http://chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=111345&Serv=3&SGr=22


برچسب ها: مدیرکل محیط زیست همدان ، قربا علی محمد پور ، برج سازی در همدان ، تخریب باغ های همدان ،

کد خبر :۱۱۱۱۹۲زمان مخابره:۱۴ : ۸ -- ۱۳۹۳/۴/۱۶|نسخه چاپی
خیرین آب را به روی طبیعت بستند

«ایستگاه صلواتی» جان چشمه «پونه» را گرفت

چشمه پونه الوند از سوی عده‌ای ناشناس که خود را به عنوان خیر معرفی می‌کنند، تخریب و آب آن با لوله‌هایی به سمت یک ایستگاه صلواتی در کنار جاده هدایت شده است.

خبرگزاری میراث فرهنگی – گروه میراث فرهنگی – چشمه پونه الوند از سوی عده‌ای ناشناس که خود را به عنوان خیر معرفی می‌کنند، تخریب و آب آن با لوله‌هایی به سمت یک ایستگاه صلواتی در کنار جاده گنجنامه به سمت پیست اسکی هدایت شده است. این اقدام موجب خشک شدن پوشش گیاهی منطقه شده است.
 
به گفته دوستداران میراث فرهنگی و محیط زیست در همدان، این اولین بار نیست که با استفاده از باورهای مردمی اقدام به تخریب میراثی از این سرزمین می‌شود و اولین مورد نیست که در همدان چشمه‌ای نابود و منطقه‌ای طبیعی خشک می‌شود؛ این‌ روزها احداث سازه‌های تله کابین که تا نزدیک کتیبه‌های گنجنامه رسیده و نابودی بخش بزرگی از کوهستان الوند را سبب شده به همراه تخریب چشمه ها، باغ‌ها و طبیعت همدان بخشی از برخورد با میراث این استان است.
 
آب چشمه پونه از مسیر طبیعی‌اش جدا شده و حالا به سمت یک ایستگاه صلواتی کشیده شده است
 
پس از تخریب چشمه «پونه» الوند، 10‌ها تن از کوهنوردان، طبیعت دوستان و فعالان محیط زیست همدان با نگارش و امضاء نامه‌ای سرگشاده خطاب به مسئولان استانی خواستار توقف تخریب‌ها و بازگرداندن این چشمه به صورت اولیه و سپردن عاملان این تخریب به مجاری قانونی شدند .
 
سال گذشته پس از اعتراض فعالان مدنی به تخریب چشمه ملک، به حکم مقامات قضائی استان این چشمه که توسط اهالی روستای دیوین تخریب شده بود، به صورت اولیه بازگردانده شد که اتفاق خوبی بود، اکنون فعالان محیط زیست استان بار دیگر چنین برخوردی را از مسئولان انتظار دارند.
 
ایستگاه صلواتی یک چشمه طبیعی تخریب شده
 
«محمدحسین مقدم»، مدیر گروه کوهنوردی پویان همدان می‌گوید: «چشمه پونه در ارتفاعات مسیر جاده گنجنامه به پیست اسکی تاریک دره قرار داشت و کوهنوردان و خانواده‌ها در کنار این چشمه چادر زده و استراحت می‌کردند. آب این چشمه مسافت طولانی را از سرچشمه تا داخل تاریک دره را سیراب می‌کرد که بعد از قطع آب سرسبزی منطقه از بین رفته است. گیاهان داروئی و صنعتی و پوشش گیاهی منطقه با آب این چشمه سیراب می‌شدند و جانوران و حیات وحش کوهستان الوند نیز از آب آن مصرف می‌کردند. اخیرا کسانی پیدا شدند، چشمه را کور کردند آب چشمه را با صدها متر لوله کشی به سازه ناهمگونی در کنار جاده ایجادکرده، انتقال دادند و اسم آن ‌را گذاشتند، ایستگاه صلوات که باعث تخریب طبیعت می‌شود.
 
لوله‌های آب مانع اصلی رسیدن آب به پوشش گیاهی منطقه
 
این عضو فدراسیون کوهنوردی ادامه می‌دهد: «این روزها کسانی که روزانه از این آب استفاده می‌کنند بیشتر برای شستن ماشین هایشان است و کف و مواد شوینده که داخل محیط طبیعی پخش می‌شود، آلاینده های است که آب های سطحی و سفره های زیرزمینی را آلوده می‌کند، جالب است همین آب را شرکت آب و فاضلاب کیلومترها پائین‌تر در منطقه تقسیم آب گنجنامه فراوری و تسویه کرده و به شهروندان همدانی می دهد. لازم است که تمامی نهادها و مردم به این موضوع توجه کنند، پیش از اینکه حیوانات کوهستان بر اثر تشنگی از بین بروند و پوشش گیاهی منطقه به دلیل بی آبی خشک شود و قبل از اینکه آلاینده‌ها بیشتر از این داخل آب‌های جاری شود از این کار جلوگیری کنند، لوله ها را جمع‌آوری کنند و آب به مسیر طبیعی خود بازگردد و کسانی که قبلا در کنار این چشمه تفریح می‌کردند و از زیبائی‌های آن لذت می بردند باز هم از این محیط استفاده کنند.
 
آبی که دیگر به کار طبیعت نمی آید به کار ماشین شویی می آید
 
مقدم در پاسخ به این سئوال که آیا انجمن شما از طریق نهادهای رسمی و اداره‌های مرتبط و متولی پیگیری کرده است که چه کسانی عامل این تخریب هستند؟ می‌گوید: «کسانی که در این امور شاغل هستند، مسئولیت دارند و وظیفه رسیدگی به این کارها را دارند بی توجه هستند و کسانی که دلسوز طبیعت هستند و در مورد طبیعت علم دارند و روی این قضایا واکنش نشان می‌دهند دستشان کوتاه است. ما به هر مرجعی که مراجعه می کنیم مسئولیت را به گردن دیگری می‌اندازند، یکی می گوید آب و فاضلاب موافقت کرده ، یکی می‌گوید از دست منابع طبیعی خارج شده و مسکن و شهرسازی مسئول است به هر حال هر کسی مجوز صادر می‌کند باید به این کارها علم و آگاهی داشته باشد، پیامدها را بررسی و سپس مجوز صادر کند به دلیل پاسخگو نبودن مسئولان، طبیعت دوستان و کوهنوردان همدان مجبور شدند نامه سرگشاده منتشر کنند تا شاید عامل و یا عومل این تخریب مشخص شود.»
 
این دوستدار طبیعت در مورد نصب تابلو به نام خیرین روی منبع آب می‌گوید: ما به کار خیرین احترام می‌گذاریم اما انتظار داریم به عنوان "خیر" به کارهای سطحی دست نزنند و سطحی عمل نکنند و بنیادی ویران نکنند. با این عمل نه تنها طبیعت و چشمه تخریب شده،بلکه حقوق عمومی مردم نیز نادیده گرفته شده ، طبیعت متعلق به همه مردم بوده و میراثی ملی است و نباید اگر کسی معتقد به کار نیک است از کیسه دیگران خرج کند.
 
حسین زندی
http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=111192&Serv=3&SGr=22


برچسب ها: چشمه پونه الوند ، تخریب چشمه پونه همدان ، نابودی طبیعت ، پیست اسکی تاریک دره ،

تعداد کل صفحات: 5 1 2 3 4 5
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic