پنجشنبه 5 تیر 1393

مزرعه زند‌‌گی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،روزنامه همشهری ،


http://www.hamshahrionline.ir/(S(bhyusyrjhu0kae553r4wmi45))/details/263640/Lifeskills/jobs


چگونه بر صخره جنگل بكاریم
حسین زند‌‌ی:كارشناس

افراد‌‌ بسیاری برای كسب د‌‌رآمد‌‌ و تجمیع سرمایه اقد‌‌ام به ایجاد‌‌ شغل یا سرمایه‌گذاری د‌‌ر پروژه‌های كوچك و بزرگ می‌كنند‌‌،كسانی كه هم به منافع و سود‌‌ شخصی خود‌‌ می‌اند‌‌یشند‌‌ و هم به منافع ملی متعهد‌‌ هستند‌‌. مهد‌‌ی احیایی، یكی از این افراد‌‌ است. او روایتگر نسلی است كه می‌توان آنان را كارآفرینان خود‌‌ ساخته د‌‌انست؛ كسانی كه چرخ صنعت ایران قطعا مد‌‌یون آنهاست.

احیایی بیش از 40سال پیش عهد‌‌ و پیمانی با زمین بسته كه هنوز به آن پایبند‌‌ است. هركسی وارد‌‌ مزرعه 220هكتاری او شود‌‌ به تعهد‌‌ او پی خواهد‌‌ برد‌‌ اما ناظر بیرونی هرگز متوجه نخواهد‌‌ شد‌‌ چه روزهایی برای ساختن این بهشت از سر گذراند‌‌ه است. او می‌توانست مانند‌‌ بسیاری از صاحبان سرمایه به جای د‌‌ست و پنجه نرم كرد‌‌ن با مشكلات، مهاجرت كند‌‌، یا مانند‌‌ بسیاری از كسانی كه راه ساد‌‌ه سود‌‌آوری را د‌‌ر بساز و بفروشی می‌بینند‌‌ د‌‌ل به سود‌‌اگری بسپارد‌‌ اما نه‌تنها مهاجرت نكرد‌‌ بلكه فرزند‌‌انش نیز پس از پایان تحصیل د‌‌ر خارج به ایران بازگشتند‌‌ و د‌‌ر كنار او به‌كار مشغول شد‌‌ند‌‌. این نوع كارآفرینی براساس یك چارچوب و یك باور شكل گرفته است؛ چارچوبی كه تولید‌‌ ملی و اشتغال را د‌‌رنظر می‌گیرد‌‌. ارزش‌هایی مهم‌تر از پول نیز مد‌‌نظر قرار می‌گیرد‌‌ و د‌‌ر این راه عشق به ایران به او نیرو می‌د‌‌هد‌‌ تا بیابانی را به مزرعه سبز تبد‌‌یل كند‌‌، برای د‌‌ه‌ها خانواد‌‌ه ایجاد‌‌ شغل و كشوری به او افتخار كند‌‌. همین تفاوت نگرش، احیایی را از د‌‌یگر كشاورزان متمایز می‌كند‌‌.

حفر چاه‌های عمیق د‌‌ر منطقه قهاوند‌‌ همد‌‌ان موجب اعتراض طرفد‌‌اران محیط‌زیست شد‌‌ه است به‌ویژه چاه‌های نیروگاه همد‌‌ان آسیب زیاد‌‌ی به كشاورزی منطقه وارد‌‌ كرد‌‌ه است. مزرعه احیایی هم قربانی این بحران بود‌‌ه و از آسیب‌های آن د‌‌ر امان نماند‌‌ه است. اگرچه د‌‌ر این مزرعه آبیاری به شیوه نیمه سنتی انجام می‌شود‌‌ اما احیایی اخیرا به موضوع مد‌‌یریت آب پی برد‌‌ه است و با جمع‌آوری آب‌های سطحی و استفاد‌‌ه از فناوری نوین تلاش می‌كند‌‌ این مجموعه را حفظ كند‌‌.

احیایی بیش از 10هكتار از اطراف مزرعه را حصار كشی كرد‌‌ه است تا گونه‌های د‌‌ر خطر جانوران را تكثیر و رها‌سازی‌ كند‌‌ و د‌‌ر حال مطالعه روی 50گونه جانوری‌ است تا حیواناتی كه با اقلیم منطقه سازگاری د‌‌ارد‌‌ را انتخاب كند‌‌. گونه‌های گیاهی د‌‌رمعرض خطر را نیز فراموش نكرد‌‌ه است و گوشه‌ای از مزرعه را به تكثیر گیاه كنگر اختصاص د‌‌اد‌‌ه است و امید‌‌وار است با تكثیر آن مرد‌‌م آسیب كمتری به طبیعت وارد‌‌ كنند‌‌. موارد‌‌ی مانند‌‌ استفاد‌‌ه از كود‌‌های ارگانیك و توجه به‌گونه‌های د‌‌ر معرض خطر نابود‌‌ی و بهره‌گیری از د‌‌انش بومی از اقد‌‌ام‌های اوست.

این مزرعه فرصتی برای استان همد‌‌ان است، بیشتر بازد‌‌ید‌ها‌، كاربینی و برنامه‌های آموزشی د‌‌انشجویان د‌‌انشكد‌‌ه كشاورزی د‌‌ر این مزرعه برگزار می‌شود‌‌. این مزرعه چند‌‌ سالی است میزبان بخشی از برنامه‌های جشنواره زمستانی همد‌‌ان است. موفق‌ترین پروژه طرح طوبی كه با تسهیلات د‌‌ولتی و زمین‌های منابع طبیعی ایجاد‌‌ شد‌‌، باغ بزرگ باد‌‌ام این مزرعه است كه روی صخره كاشته شد‌‌ه است، د‌‌رحالی‌كه بیشتر كسانی كه د‌‌نبال این طرح بود‌‌ند‌‌ پس از اخذ تسهیلات آن را رها كرد‌‌ند‌‌ و د‌‌رختانش را خشكاند‌‌ند‌‌.

آنچه می‌توانست محصول آزمایشگاه‌ها و پژوهشگاه‌ها باشد‌، اینجا‌حاصل تجربه افراد‌‌ی مانند‌‌ مهد‌‌ی احیایی است كه اتفاقا تحصیلات كشاورزی ند‌‌ارد‌‌ و با نظم، پشتكار و اند‌‌یشه این تجربه‌ها را عملی می‌كند‌‌. این كارآفرینان می‌توانند‌‌ الگویی برای نسل جد‌‌ید‌‌ باشند‌‌ تا آب رفته را به جوی بازگرد‌‌انند‌‌.

مزرعه زند‌‌گی

مهارت‌های زندگی > شغل - فاطمه کاظمی :
مزرعه‌ای که روزگاری زمینی لم‌یزرع بود‌‌ این روزها ‌آن‌قد‌‌ر معروف شد‌‌ه که آوازه‌اش تا آن طرف مرزها هم رفته است.

 «مزرعه احیایی» د‌‌ر زمینی 220هكتاری واقع‌شد‌‌ه و خانواد‌‌ه آقای احیایی با كمك یكد‌‌یگر آن را می‌چرخانند‌‌. مد‌‌یریت خانواد‌‌گی بر این مزرعه باعث شد‌‌ه تا تلاش اعضا برای به‌ثمر رساند‌‌ن آرزوهای خانم و آقای احیایی، بیش از پیش باشد‌‌. این مزرعه سال‌هاست محل د‌‌رآمد‌‌ خانواد‌‌ه‌های زیاد‌‌ی شد‌‌ه است؛ خانواد‌‌ه‌هایی كه هنوز كار د‌‌ر مزرعه ‌ را به زند‌گی د‌‌ر شهر ترجیح می‌د‌‌هند‌‌ و حاضر نیستند‌‌ این بهشت زمینی را ترك كنند‌‌.

یك گل؛ طلیعه بهار

مهد‌‌‌ی احیایی متولد‌‌‌ كرمانشاه و فارغ‌التحصیل رشته تربیت‌بد‌‌‌نی از د‌‌‌انشگاه تهران د‌‌‌ر سال 1341 است. احیایی چند‌‌‌ سال د‌‌‌بیر ورزش د‌‌‌بیرستان شاهد‌‌‌خت د‌‌‌ر تهران بود‌‌‌ اما یك روز احساس كرد‌‌‌ كه باید‌‌‌ از تهران د‌‌‌ل بكند‌‌‌. شاید‌‌‌ این قسمت همد‌‌‌انی‌ها بود‌‌‌ كه وی و همسرش كه او نیز د‌‌‌بیر ورزش بود‌‌‌ این شهر را برای اد‌‌‌امه زند‌‌‌گی انتخاب كرد‌‌‌ند‌‌‌. سال 1358 از آموزش و پرورش استعفا د‌‌‌اد‌‌‌ند‌‌‌ و به مزرعه‌ای پناه ‌برد‌‌‌ند‌‌‌ كه سال 50 د‌‌‌ر روستای «قرخلر» شهرستان قهاوند‌‌‌ خرید‌‌‌ه بود‌‌‌ند‌‌‌ و به‌د‌‌‌نبال تحقق آرزوهای بزرگی د‌‌‌ر آن بود‌‌‌ند‌‌‌.

مهد‌‌‌ی احیایی د‌‌‌ر این‌باره می‌گوید‌‌‌: «فرورد‌‌‌ین‌ سال 1350 این مزرعه 220هكتاری را خرید‌‌‌م. آن موقع این مزرعه یك بیابان خشك و خالی بود‌‌‌ كه هیچ‌كس زیر بار خرید‌‌‌ آن نمی‌رفت. یاد‌‌‌م هست آن‌موقع همسرم پرسید‌‌‌: قصد‌‌‌ د‌‌‌اری اینجا چه‌كار كنی؟ گفتم: اگر كمكم كنی با هم اینجا را به گلستان تبد‌‌‌یل می‌كنیم. حالا 42سال از آن روزها می‌گذرد‌‌‌ و ماتمام وقت‌مان را د‌‌‌ر این مزرعه می‌گذرانیم.»

مزرعه‌ای بی‌نظیر كه آنقد‌‌‌ر جذابیت د‌‌‌اشت كه فرزند‌‌‌ان احیایی را پس از تحصیل د‌‌‌ر خارج به كشور باز گرد‌‌‌اند‌‌‌. احیایی د‌‌‌ر این‌باره می‌گوید‌‌‌: «بچه‌هایم همه د‌‌‌ر خارج از كشور د‌‌‌رس خواند‌‌‌ند‌‌‌ اما د‌‌‌ر نهایت همه جز یكی به مزرعه برگشتند‌‌‌ و اكنون هر كد‌‌‌ام مد‌‌‌یریت بخشی از آن را بر عهد‌‌‌ه د‌‌‌ارند‌‌‌. گلخانه توت‌فرنگی را به د‌‌‌خترم مریم سپرد‌‌‌م، مد‌‌‌یریت استخر پرورش ماهی و گوسفند‌‌‌د‌‌‌اری را «مروار» د‌‌‌ختر د‌‌‌یگرم بر‌عهد‌‌‌ه گرفت. گاود‌‌‌اری را هم همسرم اد‌‌‌اره می‌كند‌‌‌ كه 10ساعت د‌‌‌ر روز برای آن وقت می‌گذارد‌‌‌. البته او علاقه عجیبی به همه مزرعه كه به نوعی حاصل چند‌‌‌ین سال زند‌‌‌گی مشترك ماست، د‌‌‌ارد‌‌‌.»

احیایی د‌‌‌رحالی‌كه توت‌فرنگی‌های قرمز را با د‌‌‌ست از شاخه جد‌‌‌ا می‌كند‌‌‌، می‌گوید‌‌‌: «اول یك چاه د‌‌‌ستی كند‌‌‌یم و د‌‌‌ر یكی از زمین‌ها یونجه كاشتیم وسپس‌‌ چاه‌های بعد‌‌‌ی را حفر كرد‌‌‌یم. شب‌ها روی تریلی می‌خوابید‌‌‌م و روزها زیر سایه تریلی كار می‌كرد‌‌‌م تا بالاخره یك اتاقك د‌‌‌اخل مزرعه ساختم و با همسرم برای زند‌‌‌گی به اینجا آمد‌‌‌یم.»

ساختمانی از خشت‌خام

د‌‌ر مزرعه احیایی همه محصولی پرورش د‌اد‌ه می‌شود‌‌؛ از باغ انگور و باد‌‌ام و گلخانه توت‌فرنگی گرفته تا استخر پرورش ماهی قزل‌آلا و گوسفند‌‌د‌‌اری و گاود‌‌اری و پرورش شترمرغ؛ از زمین‌های كاشت خیار و باغ گل‌سرخ تا انبارهای سیب‌زمینی كه چند‌‌ین متر زیرزمین حفر شد‌‌ه‌اند‌‌ اما یكی از زیباترین بخش‌های مزرعه، ساختمانی است كه سال 1353 احیایی آن را ساخت و پس از سال‌ها هنوز همان بافت را حفظ كرد‌‌ه است؛ «این ساختمان فقط از خشت‌خام ساخته شد‌‌ه است چون خشت‌خام، همه زند‌‌گی ما ایرانی‌هاست. سرما و گرما از آن عبور نمی‌كند‌‌. حتی سقف اینجا تیرچوبی است چون اینجا مزرعه است و باید‌‌ فرقی بین آن و هتل‌ها و رستوران‌ها وجود‌‌ د‌‌اشته باشد‌‌. به همین د‌‌لیل بود‌‌ كه هركس آمد‌‌ و پیشنهاد‌‌ كوبید‌‌ن و تغییر شكل ساختمان را د‌‌اد‌‌، گفتم حتی یك میخ از این ساختمان كند‌‌ه نخواهد‌‌ شد‌‌.» د‌‌ر و د‌‌یوار این ساختمان خشتی پر از لوح‌هایی است كه به پاس این همه سال تلاش بی‌وقفه به احیایی اهد‌‌ا شد‌‌ه است. د‌‌ر كنار این لوح‌ها عكس‌های یاد‌‌گاری از شخصیت‌های بزرگ سیاسی كه مهمان این مزرعه شد‌‌ه‌اند‌‌ نیز به چشم می‌خورد‌‌.

گلخانه توت‌فرنگی

گلخانه توت‌فرنگی را «مریم احیایی» مد‌‌یریت می‌كند‌‌؛ گلخانه‌ای كه چند‌‌ سال است محصولاتش را به سراسر ایران صاد‌‌ر می‌كند‌‌. د‌‌ر این گلخانه از نوعی آبیاری صنعتی استفاد‌‌ه شد‌‌ه است كه د‌‌ر آن آب به‌صورت مستقیم به ریشه بوته‌های توت‌فرنگی وارد‌‌ می‌شود‌‌ و به‌د‌‌لیل همین نوع آبیاری، مصرف آب خیلی كمتر و بهینه شد‌‌ه است. د‌‌ر قسمت‌ د‌‌یگری از گلخانه، گلد‌‌ان‌ها د‌‌ر ارتفاعی بالا قرار گرفته‌اند‌‌ و از زمین فاصله د‌‌ارند‌‌. احیایی علتش را اینطور توضیح می‌د‌‌هد‌‌؛ «ما عاد‌‌ت د‌‌اریم د‌‌ر كشاورزی چه د‌‌ر مرحله كاشت و چه د‌‌ر مرحله برد‌‌اشت خم شویم و كار كنیم. این شیوه كار عوارض زیاد‌‌ی برای جسم د‌‌ر پی د‌‌ارد‌‌. به همین د‌‌لیل ارتفاع گلد‌‌ان‌های گلخانه را بالا آورد‌‌م تا كارگران آسیب نبینند‌‌ و با زحمت كمتری كار كنند‌‌. طبیعی است كه د‌‌ر این صورت بازد‌‌هی بیشتری هم خواهند‌‌ د‌‌اشت».

باغ باد‌‌ام روی صخره

نه فقط همه‌‌چیز این باغ، بلكه همه مزرعه از رویش یك د‌‌رخت باد‌‌ام‌كوهی شروع شد‌‌؛ روزی كه احیایی متوجه رشد‌‌ این د‌‌رخت روی صخره سنگی د‌‌اخل مزرعه شد‌‌ با خود‌‌ش گفت: اگر د‌‌رخت باد‌‌ام كوهی می‌تواند‌‌ به‌صورت خود‌‌‌رو بر صخره رشد‌‌ كند‌‌ پس انسان هم می‌تواند‌‌ با تكیه بر اراد‌‌ه خود‌‌ هر كاری را انجام د‌‌هد‌‌. اینجاست كه احیایی تصمیم گرفت سنگ‌های این صخره را بكند‌‌ و روی آنها د‌‌رخت باد‌‌ام بكارد‌‌؛ «یاد‌‌م هست 42سال پیش وقتی این تصمیم را با همسرم د‌‌ر میان گذاشتم به او گفتم: اینجا را به جنگل تبد‌‌یل می‌كنم كه او گفت: مطمئنی حالت خوب است؟ مگر چنین چیزی امكان د‌‌ارد‌‌؟ اما من ثابت كرد‌‌م كه امكان د‌‌ارد‌‌ و حالا این باغ باد‌‌ام بهترین مصد‌‌اق «طرح طوبی» است؛ باغی كه 50گونه جانوری د‌‌ر آن زند‌‌گی می‌كنند‌‌. بعد‌‌ از آن، اطراف مزرعه را با د‌‌رختان سنجد‌‌ حصاركشی كرد‌‌م تا مرز آن با زمین‌های د‌‌یگر تعیین شود‌‌ چون هر د‌‌یواری، حتی د‌‌یوار چین فرو می‌ریزد‌‌ مگر د‌‌یواری كه با د‌‌رخت ساخته شد‌‌ه باشد‌‌. اینگونه د‌‌یوار باغ هم د‌‌رخت شد‌‌ و د‌‌رختان سنجد‌‌ شد‌‌ند‌‌ حصار و محافظ د‌‌رخت‌های باد‌‌ام.» احیایی اد‌‌امه می‌د‌‌هد‌‌: این باغ باید‌‌ همیشه پول د‌‌ر بیاورد‌‌ تا بتواند‌‌ باقی بماند‌‌. تا وقتی باد‌‌ام‌ها نارس هستند‌ چاغاله باد‌‌ام، بعد‌‌ مغز باد‌‌ام و د‌‌ست آخر خود‌‌ باد‌‌ام را برد‌‌اشت می‌كنیم. محل آبیاری آن هم از آبی است كه حاصل ذوب‌شد‌‌ن برف تپه‌های اطراف است. سیستمی طراحی كرد‌‌ه‌ام تا بتوانم از این آب برای آبیاری مزرعه استفاد‌‌ه كنم.

100هكتار كنگر

د‌‌ر بخش د‌‌یگری از مزرعه تعد‌‌اد‌‌ی كنگر رشد‌‌ كرد‌‌ه‌اند‌‌. احیایی با اشاره به كنگرها می‌گوید‌‌:‌ می‌خواهم نسل كنگر را نگه د‌‌ارم تا برای آیند‌‌گان حفظ شود‌‌. برای این منظور تصمیم گرفته‌ام تا كشت آنها را شروع كنم. بذر این گیاه را تا 100هكتار خواهم كاشت تا باقی بماند‌‌؛ كاری كه هیچ‌كس تاكنون نكرد‌‌ه است.

كشاورز بلند‌‌ همت لحظاتی بالای تپه باد‌‌ام می‌ایستد‌‌ و با نگاهی به حاصل 42سال تلاش می‌گوید‌‌:‌ «من اینجا را برای د‌‌لم ساخته‌ام، برای مملكتم و مرد‌‌م‌ام. من این مملكت را د‌‌وست د‌‌ارم و هد‌‌فم تولید‌‌ و ایجاد‌‌ اشتغال است. اگر بتوانیم به نحو احسن یك كار را به ثمر برسانیم و ثمره آن را به همه برسانیم موفق شد‌‌ه‌ایم این هد‌‌ف از خلقت را عملی كنیم. ما مد‌‌یون این كشور هستیم و باید‌‌ برایش تلاش كنیم.»

انبارهای بكر سیب‌زمینی

انبارهای سیب‌زمینی د‌‌ر عمق 10متری زمین كند‌‌ه شد‌‌ه‌اند‌‌. سیب‌زمینی‌های تولید‌‌شد‌‌ه د‌‌ر این محیط می‌توانند‌‌ تا یك سال نگهد‌‌اری شوند‌‌. این فكر بكر متعلق به ذهن خلاق احیایی است كه روش‌های گذشتگان را به خوبی د‌‌ر عصر جد‌‌ید‌‌ به‌كار گرفته است، چرا كه نمی‌خواسته نگهد‌‌اری از سیب‌زمینی‌ها نیاز به انرژی زیاد‌‌ی د‌‌اشته باشد‌‌ و به محیط‌زیست آسیب بزند‌‌. د‌‌ر كنار انبار سیب‌زمینی ساختمان نیمه‌كاره‌ای هم د‌‌ید‌‌ه می‌شود‌‌ كه روزگاری قرار بود‌‌ به كارخانه چیپس تبد‌‌یل شود‌‌ اما حمایت نكرد‌‌ن مسئولان كار را متوقف كرد‌‌ه است. احیایی د‌‌ر كنار این انبارها 60واحد‌‌ مسكونی كوچك هم ساخته است. روزگاری كارگران مزرعه با خانواد‌‌ه خود‌‌ آنجا زند‌‌گی می‌كرد‌‌ند‌‌. مرد‌‌ان د‌‌ر مزرعه كار می‌كرد‌‌ند‌‌ و زنان هم به قالیبافی مشغول بود‌‌ند‌‌. آنها می‌بافتند‌‌ و احیایی محصولاتشان را می‌فروخت اما وقتی طرح پرد‌‌اخت نقد‌‌ی یارانه‌ها اجرا شد‌‌ بسیاری از كارگران به طمع گرفتن یارانه به شهر رفتند‌‌ و این خانه‌ها تقریبا خالی از سكنه شد‌‌ و اكنون فقط چند‌‌ خانواد‌‌ه د‌‌ر این واحد‌‌ها زند‌‌گی می‌كنند‌‌.

اول باغ، بعد‌‌ ماموریت

د‌‌ید‌‌ن مزرعه و باغ باد‌‌ام احیایی از ارتفاع زیاد‌‌ لطفی د‌‌یگر د‌‌ارد‌‌. این را خلبانان پایگاه نوژه همد‌‌ان می‌گویند‌‌. آنها با اشتیاق فراوان از زیبایی‌ سیمای این مزرعه د‌‌ر ارتفاع چند‌‌ كیلومتری از زمین می‌گویند‌‌. باغ آنقد‌‌ر زیباست كه خلبانان پایگاه نوژه می‌گویند‌‌ هر وقت از زمین بلند‌‌ می‌شویم اول بر فراز این مزرعه د‌‌ور می‌زنیم، سیر نگاه می‌كنیم و لذت می‌بریم، بعد‌‌ به راهمان اد‌‌امه می‌د‌‌هیم. یكی از آنها می‌گفت: كاش همه ایران مثل مزرعه احیایی بود‌‌!

د‌‌ختر احیایی نیستم اگر...

اتكا به خویش از ویژگی‌های بارز خانواد‌‌ه احیایی است؛ چیزی كه از پد‌‌ر به د‌‌ختران هم رسید‌‌ه است. آقای احیایی نقل می‌كند‌‌ كه د‌‌خترش د‌‌ر هلند‌‌ د‌‌رس می‌خواند‌ه‌؛ نوجوان بود‌ه‌ و مغرور. یك روز د‌‌وچرخه‌اش خراب می‌شود‌ و نیاز به تعمیركار پید‌‌ا می‌كند‌‌. تعمیركار برای رفع مشكل د‌‌وچرخه 12یورو طلب می‌كند‌‌. او د‌‌ر د‌‌ل خود‌‌ می‌گوید‌‌: د‌‌ختر احیایی نیستم اگر خود‌‌م د‌‌وچرخه‌ام را تعمیر نكنم! همان روز با یك یورو د‌‌وچرخه را تعمیر می‌كند‌‌.

مزرعه زند‌‌گی

سال‌ها پیش استاند‌‌ار وقت همد‌‌ان همراه با خانواد‌‌ه‌اش مهمان این مزرعه شد‌‌. زمان بازگشت، احیایی از او خواست چند‌‌ خطی را به یاد‌‌گار بنویسد‌‌. وی چنین نوشت: «این مزرعه، مزرعه زند‌‌گی است. مزرعه شرافت است. مزرعه عزت و سربلند‌‌ی ایران اسلامی است. نماد‌‌ی از خواستن است، نماد‌‌ی از توانستن است. نماد‌‌ی از شایستگی ایرانی است. ما می‌توانیم... این را باید‌‌ به فرزند‌‌ان این مرز و بوم بیاموزیم و برای نسل‌های آتی به ود‌‌یعه بسپاریم. این را همه می‌د‌‌انیم كه راز توانایی این ملت د‌‌ر تلاش است و توكل. با این د‌‌و می‌توانیم د‌‌نیای د‌‌یگری بسازیم. حاصل 35سال تلاش یك زند‌‌گی مشترك الهی د‌‌ر این مزرعه هد‌‌یه‌ای است. 35سال تقابل با طبیعت خشن، كوه و صحرا و سربلند‌‌ بیرون‌آمد‌‌ن از این تقابل را باید‌‌ به فرزند‌‌ان این ملت یاد‌‌ د‌‌اد‌‌ كه ایستاد‌‌گی، راز زند‌‌گی است. سربلند‌‌ی این مرز و بوم و روح زند‌‌گی كه د‌‌ر آن جاری است تبلور اعتماد‌‌ به خد‌‌ای متعال است و البته باید‌‌ تنها به خد‌‌ا اعتماد‌‌ كنیم. برای این خانواد‌‌ه بزرگ آرزوی توفیق روزافزون از خد‌‌اوند‌‌ متعال د‌‌ارم».


برچسب ها: همشهری دو ، کشاورزی ، مزرعه احیایی ، کارآفرینی ،

چهارشنبه 7 خرداد 1393

تهدید ماسوله کرمانشاه توسط سد داریان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،میراث فرهنگی ،فرهیختگان ،توسعه پایدار ،زیست بوم ،

تهدید ماسوله کرمانشاه توسط سد داریان

http://farheekhtegan.ir/fa/news/11666

«چشمه بل هجیج» غرق می‌شود


حسین زندی


ساخت سد داریان روستای تاریخی هجیج را زیر آب می‌برد. مدت مدیدی است که ساخت سدی به نام داریان در این منطقه تهدیدی برای بقای روستای هجیج و چشمه بل شده و همچنین این سد زیستگاه شاهو و کوسالان را تحت‌الشعاع قرار داده است. این سد که بین محدوده روستای هجیج و داریان قرار گرفته، سدی است برق‌آبی با ظرفیت 210 مگاوات. عملیات احداث آن سال 1388 شروع شده و در حال حاضر ساخت این پروژه 50 درصد پیشرفت داشته است.
مرضیه رسولی‌مقدم یکی از فعالان محیط‌زیست در منطقه می‌گوید: ساخت این سد باعث قطع شدن ارتباط جاده‌ای چندین روستا با یکدیگر می‌شود. همچنین موجب جدا شدن دو زیستگاه حیات‌وحش کوسالان و شاهو می‌شود و نابودی گونه‌های جانوری گوناگونی را در پی دارد. از آن جمله این‌گونه‌ها می‌توان به سمندر کردستانی اشاره کرد که در فهرست سرخ طبقه‌بندی شده است.
 رسولی می‌گوید:این منطقه دارای وسعت 236/57 هکتار است و در استان کردستان، حد فاصل شهرهای سروآباد، مریوان و کامیاران و هم مرز با کردستان عراق واقع شده است. مهم‌ترین پوشش گیاهی این منطقه شامل جنگل‌های بلوط است. از گونه‌های شاخص جانوری آن می‌توان به روباه، گراز، سیاه‌گوش، کل و بز، خرس قهوه‌ای، پلنگ، کرکس، هما و عقاب طلایی اشاره کرد. در این منطقه تاکنون ۱۱۷ گونه پرنده، ۲۳ گونه پستاندار، ۱۷ گونه خزنده و ۲۴۲ گونه گیاهی شناسایی شده است.
این فعال محیط‌زیست می‌گوید: در این زیستگاه باارزش علاوه‌بر شکار غیرمجاز، احداث این سد نیز تهدید بزرگ دیگری محسوب می‌شود، چرا که ساخت سد باعث قطع کریدورهای ارتباطی حیات وحش می‌شود و اکوسیستم منطقه را تهدید می‌کند. این منطقه طی مصوبه شماره ۳۰۳ شورای عالی محیط‌زیست (کمیسیون زیربنایی دولت) در سال ۱۳۸۸ به‌عنوان منطقه حفاظت‌شده به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط‌زیست پیوسته است، اما اینکه سازمان محیط‌زیست چگونه مجوز احداث این سد را صادر کرده سوال اساسی فعالان محیط‌زیست است. سیامک فتاحی زمین‌شناس و دوستدار میراث فرهنگی و دبیر انجمن ژین‌وژینگه کرمانشاه در این باره می‌گوید: آبگیری این سد موجب می‌شود چشمه بل در عمق 110 متر زیر تراز سطح آب مخزن غرق شود. همچنین اگر آب مخزن به فاصله 10 متری از روستا برسد این مساله خود خطری است که ‌باید جدی گرفته شود. اینکه روستایی که از لحاظ گردشگری، تاریخی و مذهبی بسیار حائز اهمیت است با حجم جمعیت توریستی چشمگیر در فاصله 10 متری از دریاچه‌ای باشد که عمق آن به 120 متر برسد، غیرقابل تصور است و می‌تواند خطرات و حوادث زیادی را به همراه داشته باشد.
دبیر انجمن ژین‌وژینگه می‌گوید: چندین سال است که کمپین و کارگروه ویژه نجات‌بخشی چشمه‌بل با سرپرستی مختار هاشمی تشکیل شده که قابل تقدیر است و ما شاهد تلاش شبانه‌روزی وی و اطرافیانش هستیم.
همچنین سازمان‌های مردم‌نهاد و دوستداران محیط‌زیست و گردشگری در حفظ این روستا و این چشمه تلاش کرده‌اند، اما باوجود تعهداتی که وزارت نیرو و کارفرمای سد در راستای نجات این چشمه داده‌اند، متاسفانه هیچ گونه فعالیتی از طرف آنان انجام نگرفته است.
درنهایت باید اضافه کرد که حل این مشکل، ایجاد کارگروه‌های تخصصی و نشست‌های کارشناسانه و تلاش بیش از پیش مسئولان را می‌طلبد، چون همان‌طور که پیشبرد یک پروژه ملی نیازمند همت ملی است نجات یک اثر ملی مانند چشمه‌بل نیز همت ملی را می‌طلبد.
 پیشتر مختار هاشمی، سرپرست کارگروه نجات‌بخشی چشمه بل گفته بود این مساله، مساله‌ای بومی نیست، بلکه مساله‌ای ملی به حساب می‌آید و نیازمند توجه در سطح کلان است. اما فتاحی جنبه مذهبی مساله را مورد تاکید قرار می‌دهد و می‌گوید: البته ناگفته نماند مراجع تقلید نیز در راستای نجات این روستای مذهبی و بقعه برادر گرامی امام رضا(ع) می‌توانند کمک شایانی کنند، چراکه ارزش‌های جمهوری اسلامی ایران براساس ارزش‌های دینی و اسلامی بنا نهاده
شده است.

درباره هجیج
یکی از جاذبه‌های گردشگری استان کرمانشاه روستای تاریخی هجیج است که در مسیر شهرستان نوسود به کرمانشاه واقع شده است. روستای هجیج با قدمتی 1200 ساله در 25 کیلومتری شهرستان پاوه قرار گرفته است. این روستا به دلیل وجود بقعه فرزند امام موسی‌کاظم(ع) از برادران امام رضا(ع) به عنوان امامزاده سیدعبدالله که اهالی منطقه از آن به نام کوسه هجیج نام می‌برند، یکی از مواریث معنوی به شمار می‌آید و ازجمله مکان‌های مذهبی و زیارتگاه‌های مهم منطقه است. همچنین به دلیل ساختار معماری ایرانی و پلکانی خاص منطقه، این روستا یکی از جادبه‌های زیبای گردشگری ایران به حساب می‌آید. هجیج جزء 14 روستای هدف گردشگری استان کرمانشاه است. این روستا به دلیل صنایع‌دستی منحصربه‌فرد ازجمله گیوه، چوخه رانک، گلیم، جاجیم و سبد از اهمیت بالایی برخوردار است. ازجمله جاذبه‌های این روستا وجود چند بنای دیگر مذهبی مانند بنای خانقاه، چله خانه و عبادتگاه کوسه هجیج است. همچنین از جمله آیین‌هایی که ریشه در باورهای مردم منطقه دارد می‌توان به مراسم سماع دراویش قادریه اشاره کرد. گفته می‌شود این مراسم هم‌پای مراسم مولویه در ترکیه است که سالانه گردشگرهای بسیاری را جذب می‌کند. از دیگر جاذبه‌های منطقه هجیج می‌توان به کوه‌ها، جنگل‌ها و چشمه‌ خروشان آن اشاره کرد که به زبان محلی و اورامی به آن «بل» می‌گویند. این چشمه در سه کیلومتری شرق روستای هجیج در منطقه اورامانات واقع شده است که از لحاظ جغرافیایی در مرز بین استان کرمانشاه و کردستان قرار گرفته است. این چشمه با طول 15 متر به‌عنوان کوتاه‌ترین رودخانه دنیا به حساب می‌آید که به‌عنوان یکی از آثار ملی در سال 1388 به ثبت ملی رسیده است. به نظر می‌رسد این چشمه نام خود را از خدای آب‌های بابل یعنی بعل گرفته است. آب این چشمه بدون هیچ‌گونه فراوری در زمره آب‌های معدنی کم‌نظیر و با دوبی 3 تا 5 مترمکعب در ثانیه به حساب می‌آید. به عبارتی 150 میلیون مترمکعب در سال می‌تواند آب شرب شهر کرمانشاه یا سنندج را تامین کند.


برچسب ها: فرهیختگان ، هجیج ، سد داریان ، کرمانشاه ،

دوشنبه 5 خرداد 1393

راه‌های توانمندسازی تشکل‌های مردمی در استان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،توانمند سازی ،

در نوزدهمین نشست شورای مرکزی سازمان‌های مردم‌نهاد بررسی شد:

راه‌های توانمندسازی تشکل‌های مردمی در استان

همدان- فاطمه کاظمی- خبرنگار همشهری: نوزدهمین نشست شورای مرکزی سازمان‌های مردم‌نهاد با حضور نماینده سازمان‌های مردم‌نهاد استان، مسئول سازمان‌های مردم‌نهاد استانداری و جمعی از فعالان مدنی در سالن جلسات سازمان ملی جوانان برگزار شد.

فعالیت 285 سمن در استان

در این نشست نماینده سازمان‌های مردم‌نهاد با بیان این‌که 285 سمن در سطح استان فعال هستند افزود: در این دو سالی که من به این سمت انتخاب شدم اجرای دو برنامه مدنظر بوده است. برنامه اول شناسایی و ساماندهی سازمان‌های مردم‌نهاد است که تا به امروز در این زمینه با شورای مرکزی همکاری داشته‌ایم و سعی کرده‌ایم تشکل‌هایی که از نظر ماهیتی با هم مشترک هستند را به هم نزدیک کنیم.

«سیدحسن قشمی» ادامه داد: تاکنون 8 حوزه در این حوزه تعریف شده که اعضای شورای مرکزی، 8 اتاق فکر و یک مجمع عمومی شامل این حوزه‌ها هستند. به علاوه با تغییر دولت کمی شرایط متفاوت شده و سه برنامه ساماندهی، توانمندسازی و نظارت بر سمن‌ها را برای ادامه تعیین کرده‌ایم. مرحله اول یعنی ساماندهی که تاکنون تا حدی زیادی انجام شده و حالا در نظر داریم وارد مرحله دوم یعنی توانمندسازی شویم و تصمیم داریم در جلسات ماهانه سیاست‌های کلی سمن‌ها را به بحث بگذاریم و تحقق آن‌ها را دنبال کنیم و سهم ونقش سمن‌ها در توسعه را مشخص کنیم.

نقش سمن‌ها در توسعه

وی گفت: با توجه به مطالعات انجام‌شده، سمن‌ها در 80 حوزه می‌توانند به توسعه کمک کنند که ورود به این 80 حوزه تلاش و هم‌افزایی بیشتری را می‌طلبد. دولت قبل در روزهای پایانی کمی با سمن‌ها مهربان‌تر شد و حالا دولت جدید نگاه ویژه‌ای به این سازمان‌ها و تشکل‌های مردمی دارد و وظیفه ما نیز معرفی سمن‌ها و وظایف آن‌ها به مردم است چون این تشکل‌ها نسبت به دولت‌ها و نهادهای دولتی ماندنی‌تر هستند.

قشمی نبود مبانی فکری و نظری در میان سمن‌ها را از خلاهای جدی این تشکل دانست و توضیح داد: تشکل‌های مردمی باید برای پرکردن این خلا و رفع آن به فکر چاره باشند و بتوانند خود را به عنوان یک گروه مرجع در جامعه مطرح کنند که پیش‌زمینه تحقق این مسأله ایجاد اعتماد بین تشکل‌ها و مردم است و سمن‌ها باید ارتباط بیشتری با مردم داشته باشند.

نماینده سازمان‌های مردم‌نهاد در ادامه گفت: ایجاد شبکه ارتباطی بین سمن‌ها به شکل کارشناسی‌شده و منسجم از دیگر نیازهای ماست که هم موجب آشنایی بیشتر و هم ارتباط بیشتر میان سمن‌ها می‌شود.

شواری مرکزی سرحلقه ارتباطی سمن‌ها

«علی فخار» مسئول سازمان‌های مردم‌نهاد استانداری نیز شواری مرکزی سمن‌ها را سرحلقه ارتباطی میان این تشکل‌ها دانست و گفت: هر کدام از اعضای این شورا با اطلاعات لازم را به اعضای سمن‌ها برسانند. ما باید اطمینان داشته باشیم که هر کدام از اعضای شورای مرکزی رابط بین ما و اعضای سمن‌ها هستند و صورتجلسات تدوین‌شده را به گوش سایر اعضا می‌رسانند.

لزوم انجام کارهای اجرایی

در ادامه نشست، اعضای شورای مرکزی به بیان نقطه‌نظرات خود پرداختند. یکی از فعالان مدنی بر لزوم فعالیت‌های اجرایی تأکید کرد و گفت: ما باید بیشتر اجرایی کار کنیم چون دو سال است که کاغذی کار کرده‌ایم. اعضای شورای مرکزی باید هرچه زودتر تکمیل و جلسات آن‌ها تشکیل شود.

«محمدرضا قائدی» افزود: سمن‌ها باید بتوانند در همین دولت خود را در میان مردم جا بیندازند چون کسی از آینده خبر ندارد. اگر چنین اتفاقی نیفتد سمن‌ها پیشرفتی نخواهند کرد و تعداد سمن‌ها و اعضای تشکل‌های مردمی از این تعداد بیشتر نخواهد شد.

موضوع نظارت سازمان بازرسی بر فعالیت سمن‌ها

مدیرعامل موسسه فرهنگی اجتماعی یاران نگار (عج) نیز به موضوع نظارت سازمان بازررسی کل کشور بر فعالیت سمن‌ها اشاره کرد و توضیح داد: مصوبه این کار به مجلس رفته و اگر در همدان زودتر انجام شود ما یک قدم از مجلس جلوتر خواهیم بود. بر طبق این مصوبه قرار است سازمان بازرسی کل کشور بر فعالیت سمن‌ها نظارت کند تا سمن‌ها رابطی بین مردم و سازمان بازرسی باشند که امیدوارم در همدان هم انجام شود.

«امید صالحی‌نیک» ادامه داد: اگر به خبرنگاران جرأت بیشتری داده شود سمن‌ها بهتر می‌توانند به طرح مسائل و مشکلات خود بپردازند. چون معمولا سمن‌ها بدون وابستگی‌های سیاسی و جناحی فعالیت می‌کنند و به همین دلیل خیلی حمایت نمی‌شوند و با مشکلات زیادی مواجه هستند.

جاانداختن کارهای فرهنگی در میان مردم

یکی دیگر از فعالان مدنی گفت: ما فضاهای زیادی مانند فرهنگسرای عین‌القضات در استان را داریم که هیچ استفاده‌ای از آن‌ها نمی‌شود. تقریبا همه اتاق‌های این فرهنگسرا خالی است و حق استفاده از آن به سمن‌ها داده نمی‌شود.

«نویسا مهرداد» ادامه داد: کاش بتوانیم این فرهنگ را در میان مردم جا بیندازیم که وقف و کار خیر فقط ساختن مسجد، حسینیه و مدرسه نیست و فعالیت‌های فرهنگی می‌تواند یک وقف و کار خیر محسوب شود و اجر و ثواب اخروی آن نیز محفوظ است.

پیشنهاد تشکیل کارگروه مشترک

«حسین زندی» یکی از فعالان محیط زیست نیز پیشنهاد تشکیل یک کارگروه مشترک را داد و گفت: با تشکیل این کارگروه اعتماد مردم بیشتر جلب می‌شود و وظیفه به سمن‌ها محول می‌شود چون معمولا کسانی که در این جمع حضور دارند فعالیت‌های زیادی کرده‌اند و در کار خود خبره هستند.

 

 

 


برچسب ها: شورای مرکزی سازمان های مردم نهاد همدان ،

قدیمی‌ها را در همدان یکی پس از دیگری سر می‌برند

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
DSC_2019 K.jpg

درختان باغ پردیس همدان که یکی از لکه‌های تاریخی و فضای سبز همدان است، روز گذشته (23 اردیبهشت ماه) با مجوز شهرداری همدان قطع شدند.

به گزارش خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در حالی که چند روز بیشتر تا آغاز هفته‌ی میراث فرهنگی باقی نمانده است، همدانی‌ها در ادامه‌ی تخریب‌های سریالی در منطقه‌ی اعیان‌نشین‌شان، این‌بار اقدام به قطع درختان منطقه کردند تا عمارت‌های نیمه مخروبه‌ی «جواهری»، «بدیع‌الحکما» و «ذوالریاستین» را بی‌هویت‌تر از گذشته کنند.

یک فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی استان همدان با اعلام این خبر به خبرنگار ایسنا گفت: درختان باغ پردیس همدان در تعطیلی روز گذشته در حالی قطع شدند که مردم محلی نسبت به آن عمل اعتراض داشتند، اما مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان - معراج عاشورلو - اعلام کرد که قطع درختان این باغ فقط «خشکه‌بری» بوده است.

قطع درختان در باغ پردیس همدان - عکس از فرزاد سپهر

حسین زندی افزود: در زمان قطع درختان خضریان - نماینده سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری – نیز اعلام کرده است: «این باغ براساس مجوز کمیسیون تفکیک و توسط مالک خصوصی خریداری شده و قطع درختان با هدف کشیدن دیوار و تحویل زمین به وی است، هر چند عمر این درختان نیز تمام شده بود. از فردا صبح نیز کار دیوارکشی انجام می‌شود».

او ادامه داد: نماینده‌ی سازمان پارک‌ها و فضای سبز تاکید کرده است که انجام این کار قانونی است واگر شهرداری عوارض 70 میلیونی نگیرد، پس درآمدش و این پرداخت حقوق ما چه می‌شود؟

وی افزود:‌ صحبت‌های او در حالی مطرح می‌شد که عکس‌ها و مشاهدات در محل قطع درختان باغ، با یکدیگر مغایرت داشتند. چون تنه‌ی درختان هنوز خیس بود و بخشی از تنه یک درخت کهنسال قطع و شاخه‌های درختان قطع شده هنوز با برگ‌های زنده روی زمین پخش شده بود و تنه‌های جوان و چند تنه درخت قطور قطع شده اما هنوز خیس و زنده توسط ماشین‌های نیسان در محل بارگیری و پس از اتمام کار بلافاصله دور شد.

زندی اضافه کرد:‌ این نکات در قطع درختان جالب توجه است که چرا اگر این کار به گفته‌ی مسئول مربوط به آن به صورت قانونی بوده، چرا در روز تعطیل انجام شده است؟ و چرا ماشین‌ها هیچ علامتی از شهرداری نداشتند؟ اگر نظارت برای بریدن درخت‌های خشک بوده، چرا با اره برقی این‌گونه به جان درختانی افتاده‌اند که هر کدام چند دهه عمر دارند و برای به اینجا رسیدن عمری از آن‌ها نگهداری شده است.

قطع درختان در باغ پردیس همدان - عکس از فرزاد سپهر

هاجریان - شهروند همدانی - که خود سال‌ها باغبان این باغ‌ها بوده، نیز به زندی اظهار کرد: بیش از 40 سال است که در این زمین‌ها و باغ‌ها کارکرده‌ام. در این باغ‌ها درختان میوه‌ بسیاری بود. این چند درخت بادام و گردوی به‌جا مانده نشان آن سال‌هاست. از طرفی در کنار این باغ صیفی‌کاری می‌شد که هنوز هم یک قسمت در انتهای این کوچه به انجام این کار حفظ شده است.

او افزود:‌ این باغبان با نشان دادن وضع قنات تخریب شده در این محدوده، افزود: این درختان با قنات پرآب و چشمه‌های متعدد سیراب می‌شدند، که آن‌ها نیز کور یا با لودر و بیل مکانیکی مسدود و کور می‌شوند.

یکی دیگر از شهروندان همدانی نیز به این فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی گفت: همه‌ی دلخوشی ما اهل محل، همین باغ بود. چرا و با چه مجوزی و چه مقام و مسئولی این اجازه را می‌دهد.

وی افزود: مگر نه این‌است که شهرداری مسئول حفظ و نگهداری شهر و فضای سبز شهر است و در حالی که برای قطع یک درخت حتی خشک در محوطه ساختمانی میلیون‌ها تومان خسارت می‌گیرد، پس چگونه است خود به این کار دستور می‌دهد و آن را ممنوع نمی‌کند؟

شهروندی دیگر نیز به زندی اظهار کرد: این کار با حمایت یکی از نهادهای قدرتمند همدان انجام می‌شود که زور من و شما به آن‌ها نمی‌رسد! خودتان را خسته نکنید. فاتحه شهر همدان از همان موقع که باغ ذوالریاستین و باغ بدیع را کلنگ تفکیک‌ زدند، خوانده شد.

این فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی در ادامه با اشاره به موقعیت جغرافیایی شهر همدان که از یک سو به دامنه‌های کوهپایه‌های الوند افزود: قیمت بالای زمین در این قسمت و طبعا عوارض بالایی که شهرداری برای ساخت و ساز می‌گیرد، بهانه‌ی تخریب و دست‌اندازی به فضای سبز همدان شده است.

زندی گفت: از طرفی بلند مرتبه‌سازی بی‌قاعده و غیر علمی بلای دیگری است که تا تحقق آن زمان زیادی نمانده است. حال باید بر حفظ باغ‌ها و فضای سبز باقی مانده توجه کرد و به دنبال آن از تغییر کاربری آن‌ها جلوگیری کرد. چون بنا به تاکید شهروندان و کارشناسان از ابتدا و پیش از صدور مجوزهای قانونی برای تغییر کاربری توسط کمیسیون ماده 5 باید به فکر شهر و ریه‌های تنفسی‌اش بود.

وی افزود: تخریب باغ‌ها در سال‌های اخیر سرعت فزاینده‌ای گرفته است. این که تا کی باید تاوان مجوزهای صادره توسط دولت‌ قبل که استانداران نماینده آن در هر شهر و رییس کمیسیونی هستند که حکم به تغییر کاربری زمین‌ها می‌دهند را پس بدهیم، پاسخش با مسئولان دولت یازدهم است. این که صرفا بگوییم مجوزها را مسئولان قبلی صادر کرده‌اند و از طرفی بر نادرست بودن آن‌ها صحه بگذاریم، فرافکنی و سلب مسئولیت است. در واقع انجام همان کاری است که مسئولان دولت یازدهم نسبت به آن شدیدا منتقدند.

قطع درختان در باغ پردیس همدان - عکس از فرزاد سپهر

قطع درختان در باغ پردیس همدان - عکس از فرزاد سپهر

انتهای پیام


برچسب ها: محیط زیست همدان ، میراث فرهنگی همدان ، بریدن درختان باغ ها درهمدان ، باغ های پردیس همدان ،

انتقاد از تخریب میراث فرهنگی همدان به مجلس کشیده شد

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
01-830.jpg

جمعی از هنرمندان و فعالان فرهنگی همدان در اعتراض به تخریب آثار تاریخی این استان به مجلس شورای اسلامی رفتند.

به گزارش خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، به‌دنبال تخریب چند خانه‌ی تاریخی و نابودی بخش‌هایی از نوار سبز همدان، گروهی از فعالان مدنی، هنرمندان و خبرنگاران این شهر با حضور در کمیسیون امور داخلی و شوراهای مجلس در تهران نسبت به این تخریب‌ها اعتراض کردند.

حسین زندی - فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی - با اعلام این خبر، گزارشی از صحبت‌های مطرح‌شده در مجلس به خبرنگار ایسنا ارائه کرد.

با برنامه‌ای کارشناسی‌شده در حفظ بناهای تاریخی بکوشید

در ابتدای این جلسه، امیرشهاب رضویان - سینماگر و فعال فرهنگی - خطاب به نمایندگان مجلس، گفت: در 20 سال گذشته و به‌دنبال ارائه‌ی برنامه‌های توسعه‌ای استان، به‌شکل کارشناسی‌نشده‌ای بافت قدیم شهر را نابود کردند. بافت تاریخی محله‌ی «جولان» و ساختمان‌های قاجاری شهر پس از سال 1368 به مرور نابود شدند. به‌طور مشخص، در این سال‌ها به‌علت وجود خلأهای های قانونی و به‌دلیل کم‌کاری برخی مدیران شهری، بخش بزرگی از باغ ‌ای همدان و بناهای تاریخی نابود شدند.

این کارگردان در ادامه اظهار کرد: در دهه‌ی 60، من از ساختمان «گوهری» همدان که در خیابان باباطاهر قرار داشت، عکاسی کردم، ساختمانی شبیه باغ دلگشای شیراز؛ اما متأسفانه مدتی قبل، این بنا شبانه با بولدوزر تخریب شد. آن زمان، مدیران همدان مانع ساخت‌وساز روی زمین این بنا شدند و هنوز یک زمین خالی است؛ اما امروز چنین اتفاقی نمی‌افتد، باغ‌های شهر را به بهانه‌ی این‌که بدون وارث است مصادره می‌کنند، سپس درخت‌ها را می‌برند و چشمه‌ها و قنات‌های منتهی به این باغ‌ها را کور می‌کنند و بعد در کمیسیون ماده‌ی 5 که شامل شهرداری و دیگر نهادهای دولتی است، اجازه‌ی تغییر کاربری می‌دهند، از نمونه‌های اخیر این اتفاق می‌توان به باغ و عمارت «ذوالریاستین» و باغ «بدیع‌الحکما» اشاره کرد.

او در جلسه با نمایندگان مجلس تصریح کرد: کمیسیون ماده‌ی 5 خیانت‌کارترین جریان در استان همدان است که اجازه‌ی تخریب می‌دهد. در حالی که براساس قانون، اگر در باغی تغییر کاربری می‌دهند، حق این‌ را که بیش از 20 درصد اجازه‌ی ساخت بنا بدهند، ندارند و درخت‌ها باید پلاک و حفظ شوند؛ اما در همدان همه‌ی باغ را می‌تراشند و آتش می‌زنند، اما شهرداری و سازمان حفاظت از محیط زیست سکوت می‌کنند و مدیر میراث فرهنگی می‌گوید ارزش تاریخی ندارد و استاندار چشمانش بسته است.

وی بیان کرد: در روزهای نوروز، ستون‌های عمارت تاریخی بدیع‌الحکما را تخریب کردند، سقف آن را آتش زدند و با این‌که این باغ و بنا ثبت شده است، اداره‌ی میراث فرهنگی هیچ کاری برای این اتفاق انجام نداد.

رضویان گفت: معضل این است که همه‌ی آنچه را که می‌توانست برای همدان جاذبه‌ی گردشگری و نماد هویت شهر باشد، از بین می‌برند. حال چگونه مجوز برج‌هایی در همدان صادر می‌شود که عرض خیابان کمتر از 20 متر باشد، پارکینگ نداشته باشد و مهمتر از همه، الوند را که نماد همدان است نابود می‌کنند.

او با بیان این‌که حتی در کشورهای توسعه‌نیافته، هرگاه بخواهند برج‌سازی را توسعه دهند، آن را به سمت خارج از شهر می‌برند و بافت کهن را حفظ می‌کنند؛ اما اینجا آثار تاریخی تخریب می‌شوند و برج جای آن‌ها را می‌گیرد، ادامه داد: موضوع دیگر این است که میراث فرهنگی به بهانه‌ی این‌که بودجه‌ی خرید بناها را ندارد، نسبت به تخریب بناها چشم‌پوشی می‌کند، در حالی که اگر اجازه‌ی ایجاد موزه‌ی خصوصی و فرهنگسرا به بخش خصوصی داده شود، تعدادی از این بناها را می‌توان حفظ کرد.

این فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی افزود: ما از نمایندگان می‌خواهیم، با یک برنامه‌ی کارشناسی‌شده‌ی درست، در حفظ این بناها تلاش کنند. حتما یک خلأ قانونی وجود دارد که دیوان عدالت اداری حکم به تخریب و خروج آثار از ثبت می ‌هد. ما از مجلس می‌خواهیم که آن را پیگیری کند. متأسفانه مدیران غیرهمدانی دل‌شان برای این شهر نمی‌سوزد.

آیا از گناه کسی که در گذشته قتل کرده است، می‌گذرند؟!

براساس گزارش ارائه‌شده توسط زندی، فرزاد سپهر - عکاس و خبرنگار که در جریان پیگیری و تهیه‌ی گزارش از تخریب آثار مورد ضرب و شتم قرار گرفت - نیز در جلسه‌ی برگزارشده در مجلس شورای اسلامی، با اشاره به این‌که از جمله درخواست‌های معترضان، تشکیل کارگروهی با هدف جلوگیری از مصوباتی است که در دوره‌های قبل تصویب شده و این روزها در دست اجراست، گفت: مدیران در پاسخ به اعتراض‌ها می‌گویند این مسائل مربوط به گذشته است، ولی مگر کسی که در گذشته مرتکب قتل شده است، از گناه او می‌گذرند؟

نمایندگان سازمان‌های غیردولتی سفیر صلح شوند

همچنین بابک مغازه‌ای - دوست‌دار میراث فرهنگی در همدان - خطاب به نماینده‌ی مردم همدان، گفت: یکی از موارد مهمی که باید به آن توجه کرد، مفهوم توسعه‌ی پایدار به‌جای توسعه‌ی صرف اقتصادی است. به این معنا که توسعه، زمانی مطلوب است که همراه با حفظ ذخایر زیستی و بشری باشد. در کنار این نوع توسعه، یکی از موارد مهم برای ایران، توسعه‌ی گردشگری پایدار است.

وی اظهار کرد: گردشگری زمانی ارزشمند است که همراه با بقای منابع این گردشگری، یعنی میراث فرهنگی و محیط زیست باشد. در این راستا بهتر است که گردشگری به‌عنوان پاک‌ترین صنعت موجود به‌شکلی متوازن در مناطق مختلف کشور رشد کند.

این دوست‌دار میراث فرهنگی ادامه داد: در حال حاضر بسیاری از مناطق از جمله استان همدان، نیازمند تدوین یک سند توسعه‌ی پایدار، بویژه در بخش گردشگری است که بهتر است از نظرهای کارشناسان و فعالان غیردولتی نیز در تدوین این سند بهره گرفته شود. گردشگری بهتر است به صورتی هدفمند و برنامه‌ریزی‌شده باشد، اتفاقی که در استان همدان نیازمند مدیریتی توانا و کارآمد است تا به جای پرداختن به فعالیت‌های تبلیغاتی، گردشگری پایدار را مد نظر قرار دهد.

او برخی دیگر از موارد اثرگذار در این زمینه را حضور نمایندگان سازمان‌های غیردولتی در سفرهای برون‌مرزی نمایندگان به‌عنوان سفیران صلح و دوستی دانست و افزود: امکان حضور فعالان مدنی در کمیسیون‌ها و فراکسیون‌های گوناگون مجلس، انتخاب رابطان در حوزه‌های تخصصی و اجتماعی مختلف برای هر نماینده در منطقه‌ی جغرافیایی مورد نظر از میان فعالان مدنی و فرهنگی آن منطقه، رسیدگی به وضعیت مناطق نمونه‌ی گردشگری و روستاهای هدف گردشگری در استان‌های مربوط و تهیه‌ی نقشه‌ی آمایشی و جامع میراث فرهنگی و محیط زیست کشور و هماهنگ‌سازی پروژه‌های عمرانی با این موضوعات، از مهم‌ترین اقداماتی است که در این زمینه باید مدنظر قرار گیرد.

انحلال یا ادغام سازمان محیط زیست اشتباه است

حمیدرضا ریحانیان - فعال محیط زیست و کارشناس طبیعت و حیات وحش - نیز در این جلسه اظهار کرد: با توجه به مشکل کم‌آبی و حفر چاه‌های عمیق به‌منظور کشاورزی و استفاده بیش از حد توان، دلیلی بر خشکسالی، رونق نداشتن کشاورزی پایدار و به تبع آن، تخریب منابع طبیعی و محیط زیست است. همچنین کاهش سطح آب سفره‌های زیرزمینی و منابع طبیعی یکی از مهم‌ترین عوامل وجود ریزگردها در فصول مختلف سال است که سبب آلودگی شهر و به مخاطره انداختن سلامت مردم همدان می‌شود، موردی که به مدیریت اداره‌های مربوط نیاز دارد.

او با اشاره به این‌که در ماه‌های آخر سال گذشته، حدود 63 نماینده‌ی مجلس شورای اسلامی خواستار انحلال و ادغام سازمان محیط زیست شدند، این اقدام را عملی نادرست دانست و از «خجسته» که یکی از نمایندگان امضاکننده‌ی این پیشنهاد بود، خواست تا امضای خود را پس بگیرد و دیگر نمایندگان را نیز از این کار منصرف کند.

این فعال حوزه‌ی محیط زیست افزود: با توجه به پتانسیل‌های موجود در استان همدان از جمله جاذبه‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی خواستار تنظیم برنامه‌ای منسجم در حوزه‌ی گردشگری پایدار و اقتصادی برای مردم همدان هستیم.

معماری همدان در حال فراموشی است

مجتبی جوادیه - کارشناس گردشگری و فعال نمونه‌ی طبیعت‌گردی کشور - نیز در این جلسه، نگرانی خود را از تخریب بی‌رویه و ساخت‌وسازهای غیرکارشناسی در کوهستان الوند بیان و اظهار کرد: متأسفانه در سال گذشته، شاهد تخریب چشمه‌های متعددی مانند چشمه‌ی «ملک» و همچنین گسترش پروژه‌هایی با عنوان گردشگری بودیم که اصول گردشگری پایدار را رعایت نکرده و حتا بیش از ظرفیت منطقه، اقدام به تخریب کوهستان کرده‌اند. این اقدام، آثار بسیار مخرب و جبران‌ناپذیری در آینده به بار می‌آورد.

او نداشتن نظارت مستمر و صحیح ارگان‌های مربوط بر تخریب باغ‌ها و تغییر کاربری اراضی کشاورزی نزدیک شهرهای صنعتی را عاملی برای از بین رفتن کمربند سبز شهر دانست و خواستار پیگیری مجدانه‌ی این نماینده برای حفظ، حراست و تأکید بر مدیران استانی شد.

فرهاد کوثرنژاد - فیلم‌ساز همدانی - نیز در این جلسه اظهار کرد: نمایندگان در زمینه‌ی میراث فرهنگی می‌توانند از فعالان مدنی به‌عنوان مشاور استفاده و به تخریب‌های انجام‌شده در استان همدان، با ضرب‌الاجل رسیدگی کنند.

همچنین احمدرضا گنجه‌ای - یکی دیگر از فیلم‌سازان همدانی - گفت: برای توسعه‌ی گردشگری همدان باید از همه‌ی جاذبه‌ها، انرژی‌ها و پتانسیل‌ها استفاده کرد. امروز نمادهای همدان در حال نابودی است و وقتی وارد شهر می‌شویم، هیچ نمادی از گذشته را نمی‌بینیم. به‌نظر می‌رسد به یک شهر غریب وارد شده‌ایم، معماری همدان در حال فراموشی است.

تخریب بناهای تاریخی غیرمشروع است

به گفته‌ی حسین زندی - فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی استان همدان - در ادامه‌ی این جلسه، امیر خجسته - رییس کمیسیون داخلی و شوراهای مجلس - گفت: ما همان‌طور که از خاک‌مان دفاع می‌کنیم و آن را ناموس خود می‌دانیم، باید متوجه باشیم که امروز میراث فرهنگی، ناموس مردم ماست و باید از آن دفاع کرد. این حساسیت که شما ایجاد کردید به یک فرهنگ تبدیل می‌شود و از زیاده‌خواهی‌های یک عده سودجو و منافع‌طلب که به‌جز منافع خود به هیچ‌چیز فکر نمی‌کنند، جلوگیری می‌کند. تخریب بناهای تاریخی غیرمشروع است و باید به آن توجه کنیم.

او ادامه داد: این آثار متعلق به نسل آینده است، آیندگان ما را نفرین می‌کنند که چرا بی‌تفاوت بودیم و عکس‌العمل نشان ندادیم. من تأکید می‌کنم همان‌طور که از خاک و وطن در مقابل دشمن محافظت کردیم، از میراث فرهنگی و طبیعی نیز مانند ناموس دفاع خواهیم کرد.

خجسته تنها راه نجات آثار تاریخی را حساسیت دانست و گفت: شما حساسیت به خرج دادید و مردم را حساس کردید. این آگاهی‌رسانی و بیدار کردن مردم فرهنگ‌سازی است.

نماینده‌ی مردم همدان در مجلس اظهار کرد: شما حرکت کرده‌اید و در این راه ممکن است تحقیر شوید و کتک بخورید، ترور شخصیت شوید و فشار بیاورند؛ اما نباید ترسید، من به‌عنوان نماینده‌ی شما، با قدرت همراه و پشتیبان شما خواهم بود و از همه‌ی حرکت‌های بحق شما دفاع می‌کنم. وقتی درباره‌ی این موضوع اطلاع یافتم، موضع‌گیری کردم تا بدانند مجلس شورای اسلامی همراه شماست. نمایندگان مردم همان‌طور که مقابل رشوه‌خواران، ویژه‌خواران، مفاسد اقتصادی و زیاده‌خواهان می‌ایستند، در مقابل تجاوزکنندگان به میراث فرهنگی هم می‌ایستند و می‌دانیم که تبعاتی هم خواهد داشت.

خجسته بیان کرد: ما 300 هزار میلیارد بشکه ذخایر نفتی داریم. این ذخایر یک روز تمام می‌شود، اما بناهای تاریخی ما باید روزبه‌روز پویا شوند. در استان همدان، دوهزار جاذبه‌ی گردشگری داریم و باید با قدمت هفت‌هزار سال تاریخ، گردشگری را فعال کنیم.

او افزود: در بحث توسعه‌ی پایدار، نخستین اولویت ما توسعه‌ی گردشگری است. ما کار نکرده‌ایم ما در مقابل مردم مسوولیم. مطمئن باشید به کمیسیون ماده‌ی 5 اجازه‌ی چنین کاری را نخواهیم داد. من جای شهید مدرس نشسته‌ام و سکوت نمی‌کنم.

http://www.isna.ir/fa/news/93012207196/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3


برچسب ها: اعتراض فعالان فرهنگی همدان در مجلس ، تخریب بناهای تاریخی همدان ، تخریب باغ های همدان ، امیر خجسته نماینده همدان ، امیرشهاب رضویان ،

 

بخشی از عمارت بدیع الحکما تخریب شد

تلاش فعالان مدنی همدان و امضاء هنرمندان هم نتوانست باغ و عمارت بدیع الحکما را نجات دهد، و بخشی از عمارت بدیع الحکما تخریب شد.

 
 
 
دانلود فایل مرتبط با خبر:
خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه میراث فرهنگی ـ باغ و عمارت بدیع الحکما از جمله آثار تاریخی و طبیعی همدان به شمار می رود که با مساحتی حدود 62هزار متر باغ، یک عمارت قاجاری و قنات تاریخی، درجاده قدیم دره مراد بیک واقع شده است. سال گذشته پس از هجوم لودرها و بریدن بخشی از درختان باغ بدیع الحکما و حمله به عکاس و خبرنگار همدانی توسط عاملان تخریب ، فعالان مدنی با تشکیل زنجیره انسانی خواستار توقف این تخریب ها شدند.
 
پس از انتشار اخبار تخریب این باغ 270 نفر از هنرمندان و نویسندگان همدانی ، ازجمله دکتر پرویز اذکایی ، دکتر ذکاوتی قراگوزلو ،پرویز پرستویی ،قباد شیوا ، احمدرضا درویش ،امیرشهاب رضویان، هانیه توسلی و....با نامه نگاری به مسئولان و امضاء بیانیه از فعالان مدنی حمایت کردند و درخواست نجات این اثر و سایر باغ ها و خانه های تاریخی همدان شدند ،و درجلسه های حضوری نیز بر حفظ این آثار تاکید کردند ، با اینکه اعضای شورای شهر و شهردار قول مساعد دادند تا مسائل را پیگیری کنند، اما هیچ یک از این تلاش ها نتوانست از تخریب باغ جلوگیری کند.
 
پس از اخراج نگهبان باغ توسط مالکان جدید ، به تازگی و در فرودین سال 93 بخش غربی عمارت تخریب شد و درختان باغ شبانه بریده شد. درباغ مشجری که تا سال گذشته هزاران درخت داشت امروز می توان فوتبال بازی کرد .اما سوال این است که آیا در سال جدید امیدی به تدبیر مسئولان وجود دارد؟
 
امیر شهاب رضویان کارگردان سینما که مسئول گردآوری امضاء هنرمندان بود می گوید: مسئولیت حفظ این آثار با مدیران شهری همدان است ،این باغ و باغ هایی مانند ذولریاستین و جواهری که به تازگی تخریب شد تو سط شهرداری تفکیک شده است ، برای تفکیک یک زمین یا یک باغ، گاهی در برخی نقاط شهر، شهرداری بیش از 70 درصد زمین را از مالک تملک می کند، چگونه است که شهرداری همدان نتوانسته از 6 هکتار باغ و بیشه زار یک فضای 5 هزار متری که هردو بنا و قنات تاریخی باغ بدیع الحکما که در آن واقع شده را به عنوان حق تفکیک در اختیار بگیرد؟
 
این هنرمند ادامه می دهد: همه مدیران شهری باید پاسخگو باشند. عدم پاسخگویی برابر است با بی کفایتی .اگر توان کار و لیاقت کار کردن ندارند بهتر است استعفا دهند.
 
 اردشیر ثریایی فعال محیط زیست در همدان می گوید: سکوت مدیران به خصوص مدیریت میراث فرهنگی همدان در این زمینه معنا دار است ،چرا از اثری که ثبت ملی است حراست نمی کنند و در مقابل نابودی آن سکوت کرده اند و واکنش و عملکرد قابل قبولی از خود نشان نمی دهند. تعداد چنین آثاری درهمدان بسیار کم است ، متاسفانه از سوی متولی اصلی آن ها یعنی اداره میراث فرهنگی همدان هیچ اقدامی صورت نمی گیرد.
 
پس از اخراج نگهبان قدیمی باغ که 60 سال از آن نگهداری کرده بود ، یک کیوسک توسط مالکان در مقابل در ورودی عمارت قرار داده شده و اجازه بازدید از عمارت و باغ را نمی دهند.
 
حسین زندی
انتهای خبر/ خبرگزاری میراث فرهنگی / کد خبر: ۱۰۹۵۷۴
    


برچسب ها: تخریب عمارت بدیع الحکما ، خبرگزاری میراث فرهنگی ، امیرشهاب رضویان ، بدیع الحکما ، میراث فرهنگی همدان ،

چهارشنبه 13 فروردین 1393

عمارت جواهری همدان تخریب شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،زیست بوم ،گردشگری ،گزارش تصویری ،مطالب در خبر گزاری ها ،

 

 

http://chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=109575&Serv=3&SGr=22

کد خبر : ۱۰۹۵۷۵ زمان مخابره: ۲۲ : ۴۷ -- ۱۳۹۳/۱/۱۲ | نسخه چاپی

عمارت جواهری همدان تخریب شد + عکس

باغ و عمارت جواهری که پیش از این بارها از سوی دوستدارن میراث فرهنگی بر حفاظت از آن تاکید شده بود تخریب شد.

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه میراث فرهنگی ـ خانه جواهری همدان یکی از بناهای منحصربه فردی بود که در اوایل دوره پهلوی اول و اواخر قاجاریه ساخته شد و اکنون توسط مالکان تخریب شد. این خانه در مجاورت جاده قدیم دره مرادبیگ و در کنار میدان بیمه در میان باغ بزرگی قرار داشت که در سال های اخیر درختان آن بریده شده بود. اما حالا مالکان با استفاده ازفرصت تعطیلات نوروز آن را به طورکامل نابود کردند.
 
این اتفاق در حالی صورت گرفت که تخریب عمارت ذوالریاستین و باغ بدیع الحکما که در همسایگی این باغ قرار داشت با واکنش فعالان مدنی و هنرمندان مواجه شد.
 
 
 
پیش از این فعالان مدنی درجلسه ای که با حضور اعضای شورای شهر و رئیس کمیسیون عمرانی همچنین رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهرتشکیل شده بود درخواست کرده بودند که این بنای کم نظیر را نجات دهند.
 
مهدی حجتی فهیم دوستدار میراث فرهنگی که از نزدیک شاهد تخریب این بنا بود می گوید : با نابودی این بناها عناصر قدیم معماری ما از بین می رود و ما برای آیندگان چیزی برجا نمی گذاریم. مسلما مالک ترجیح می دهد چنین بنایی را تفکیک کند و زمین آنرا بفروشد و یا آپارتمان بسازد، تا این که چنین بنایی را نگهداری کند. اما نهادهای دولتی باید پیش‌قدم شوند و از چنین آثاری پاسداری کنند.
 
 
این عضو انجمن نخبگان همدان می گوید: باید توجه داشت که مردم و شهروندان نیز باید دخیل باشند. مردم ما اگر آنقدر که به مسابقه فوتبال اهمیت می دادند به تاریخ و فرهنگ خود توجه می کردند ما هرگز شاهد چنین رفتاری با میراث تاریخی و طبیعی نبودیم. چرا به مسائل دیگر توجه می کنیم اما به تاریخ و فرهنگ خود بی تفاوت هستیم؟ در فیس بوک فراخوان می دهند موهایتان را امروز فرفری کنید بیایید فلان پارک جواب می دهد اما برای چنین مواردی هنوز ما ناکام هستیم. وقتی دولت کاری نمی کند مردم باید حساسیت نشان دهند و نهادهای مدنی را یاری دهند .
 
این پژوهشگر ادامه می دهد: نهادهایی مثل شهرداری، منابع طبیعی، میراث فرهنگی، حفاظت از محیط زیست و در برخی از موارد حتا اداره آب و گاز که باید حافظ منابع و میراث باشند در تخریب دخیل هستند مثلا اداره راه و یا شهرداری برای ایجاد یک خیابان چند صد درخت را قطع می کند مشخص است که یک جای کار می لنگد. چه کسی باید پاسخگو باشد؟ متاسفانه همدان به سمتی می رود که برای اکوسیستم شهری کاری نمی توان کرد تقریبا باغی نمانده است که در مورد آن صحبت کرد .
 
 
حجتی فهیم می گوید: در گفتگویی که با رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهر همدان و یکی از مسئولان میراث فرهنگی همدان داشتم ، گفتند که ما نتوانسته ایم خانواده مالک را قانع کنیم تا این بنا را در اختیار مردم قرار دهند .عضو شورا به من گفت این جا میراث فرهنگی می تواند وارد عمل شود متاسفانه باید گفت درمورد این بنا دیر اقدام کردند.
 
با نابودی عناصر فرهنگی معنویت مردم نیز نابود می شود و با وجود این تخریب ها ما چگونه می توانیم از هویت خود حرف بزنیم هربنا و اثری بیانگر نشانه های فرهنگی یک دوره خاص است و باید حفظ شود ما وقتی می گوییم همدان پایتخت تاریخ و تمدن است و بیشتر هم شعار است ، براساس همین آثار است و پس از نابودی این بناها حتی شعار هم نمی توانیم بدهیم.
 
 
امیرشهاب رضویان کارگردان سینما و فعال فرهنگی که در سال های گذشته برای حفظ آثار طبیعی و تاریخی همدان تلاش های بسیاری انجام داده است ، پس از شنیدن خبر نابودی عمارت جواهری می گوید: نابودی عمارت وباغ جواهری و بی توجهی نسبت به نگهداری عمارت باغ بدیع الحکما نشانه بی کفایتی مدیران شهر همدان است.»
 
وی در ادامه گفت: «درحالی که چند ماه پیش درمورد لزوم حفظ باغ و عمارت بدیع الحکما نامه ای با امضا 270 نفر از فعالان مدنی و فرهنگی شهر تنظیم کردیم، و برای وزارت کشور سازمان میراث فرهنگی، سازمان حفاظت محیط زیست ارسال کردیم و در جلسه ای حضوری با شهردار محترم موضوع را مطرح کردیم امروز شاهد تخریب کامل عمارت وباغ جواهری و تخریب بخشی از باغ بدیع الحکما هستیم، علاوه برتخریب بخشی ازعمارت بدیع الحکما بیشتردرختان باغ بدیع الحکما قطع شده و هیچ یک از مدیران شهر اقدامی در جهت جلوگیری از تخریب این باغ وبنا اقدام نکرده است و این یعنی بی کفایتی و بی توجهی نسبت به حفظ محیط زیست و میراث فرهنگی شهر و نادیده گرفتن حق شهروندی و خواست شهروندان . آقایان اگرعرضه و لیاقت کار کردن ندارید حداقل استعفا بدهید که به مراتب اقدامی شرافتمندانه تر است.»
 
این هنرمند در ادامه می گوید: «معماری دوران صفوی شهر را قشون عثمانی و دیوار قلعه دور شهر را آقامحمدخان قاجار و معماری دوران قاجاری شهر را در بیست سال گذشته مدیران بی کفایت شهر نابود کرده اند. باغهای کمربند سبز دور شهر هم کماکان دارد نابود می شود و شهردار، استاندار، رئیس اداره حفاظت محیط زیست و رئیس میراث فرهنگی دست روی دست گذاشته اند و منتظرند دستی از غیب مانع تخریب ها شود.»
 
به گفته رضویان همدان در طی این سالها به شدت تخریب شده و کمیسیون ماده 5 بیشترین تاثیر را در تغییر کاربری ساختمانهای قدیمی و باغهای ارزشمند و تبدیل آن به آپارتمان و ساختمانهای تجاری داشته است. دیوان عدالت اداری هم که کارش شده حکم دادن به مالکانی که قصد تخریب بناهای قدیمی را دارند. ای کاش قانون گذاران ما در کنار بحثهای طولانی در مجلس شورا، کمی هم در مورد تغییر قوانین مربوط به حفظ ابنیه و باغهای ارزشمند کار می کردند. خلاء قانونی موجود فقط به نفع بساز و بفروشها و نابودکنندگان میراث فرهنگی و محیط زیست است.
 
حسین زندی


برچسب ها: خانه جواهری همدان ، میراث فرهنگی همدان ، امیر شهاب رضویان ، خبرگزاری میراث فرهنگی ،

دوشنبه 5 اسفند 1392

غار کرفتو پنهان زیر آوار ناآگاهی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،میراث فرهنگی ،فرهیختگان ،روزنامه ها ،زیست بوم ،

گزارش فرهیختگان از حال و روز غار کرفتو

پنهان زیر آوار ناآگاهی

http://farheekhtegan.ir/fa/news/5298


حسین زندی


دیدن آثار طبیعی و تاریخی در کشور ما همیشه لذت‌بخش نیست و حس زیبایی، شکوه و غرور را به بیننده القا نمی‌کند. گاهی حسرت نابودی و از بین رفتن یک اثر تاریخی یا طبیعی انسان را متاثر می‌کند، گاهی جایگزینی یک سازه جدید در محل تاریخی و طبیعی و گاهی تجاوز به حریم آثار نگرانی به بار می‌آورد. یادگاری‌نویسی روی آثار باستانی، تاریخی و طبیعی یکی از این موارد است. خراش سنگ‌نگاره‌های تخت‌جمشید، حتی نوشتن یادگاری روی درختان کهنسال از این نمونه است، اما یکی از وحشتناک‌ترین صحنه‌هایی که هموطنان در دل یکی از مهم‌ترین آثار طبیعی و باستانی کشور خلق کرده‌اند و یک صحنه منزجر‌کننده پدید آورده‌اند، در غار کرفتو است. این پدیده یک عارضه ضدفرهنگی است که می‌تواند در نشان دادن عقب‌ماندگی اجتماعی بعضی از گردشگران این منطقه مفید باشد. این غار در استان کردستان و 31 کیلومتری شمال‌غرب شهر دیواندره و در مسیر شهرستان سقز واقع شده است. بخش‌هایی از این غار عظیم، دست‌کَند است و کتیبه‌هایی از دوران پیش از تاریخ و آثاری از دوره‌های مختلف تاریخی در این اثر شگفت‌انگیز به یادگار مانده است. این غار در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۳۱۸ با شماره ثبت ۳۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده ‌است. افزون بر زباله‌هایی که جزء جدانشدنی محوطه‌های گردشگری کشور ماست بازدیدکننده در این غار با دو پدیده مهم روبه‌رو می‌شود؛ یکی بوی تعفن فضولات که در عمق غار به دلیل کمبود محفظه و مجرای کافی بسیار آزار‌دهنده است، اما مهم‌ترین فاجعه دیوارنوشته‌های این غار تاریخی است. تمام دیواره‌های این غار عظیم مملو از دیوارنوشته و یادگاری است. جالب اینجاست که قدیمی‌ترین این نوشته‌ها مربوط به کوهنوردانی است که در دهه 40 و 50 وارد این غار شده‌اند و دیگر تخریب‌ها مربوط به سال‌های اخیر است. همان‌طور که گفته شد در بیشتر آثار این کشور این پدیده مشاهده می‌شود اما غار کرفتو یک پدیده نادر است. در مورد علل چرایی این پدیده دلایل مختلفی بیان می‌شود، یکی از این موارد علت روانی و رفتاری است. یک روانشناس در این منطقه می‌گوید: یکی از ناهنجاری‌های شایع در جوامع، افزایش آمار افرادی است که به تخریب اموال عمومی و فرهنگی دست می‌زنند، این نوع ناهنجاری با نام وندالیسم شناخته شده است. افرادی که در خانواده یا جامعه بیش‌ازحد مورد توجه بوده‌اند و همین‌طور دسته‌ای از افراد که مشکلات و بحران‌های روحی شدیدی را در زندگی خود داشته‌اند در مواجهه با شکست، درصدد انتقام‌جویی به منظور جبران مشکلات با پرخاشگری و صدمه‌زدن به اشیا برمی‌آیند که این خود یک نوع تخلیه انرژی ناشی از ناراحتی‌های درونی افراد است. آرزو احمدی دیوارنویسی‌های غار کرفتو را ناشی از این بیماری می‌داند و می‌گوید: مسائل و مشکلات خانوادگی در دوران کودکی تاثیر زیادی روی رفتار فرد در آینده می‌گذارد و در بسیاری از موارد به تخریب اجتماع به روش‌های مختلف (تخریب اموال عمومی مثل: تلفن‌های همگانی، کتاب، اتوبوس و...، میراث فرهنگی، آسیب رساندن به ورزشگاه توسط طرفداران ورزشی بعد از پیروزی تیم رقیب و حتی تخریب سایت‌های اینترنتی و...)، منجر شده که درنهایت می‌توان گفت فرد تمایل به بروز رفتار بزهکارانه دارد.
عوامل روانی و اجتماعی مانند: احساس درماندگی، اجحاف، ورشکستگی، دلتنگی و ناکامی که منجر به بیزاری فرد از خود و اجتماع می‌شود نیز در ایجاد این مشکل دخیلند و حتی در مواردی، خصوصا در دوران کودکی، دیدن رفتار پرخاشگرانه و آسیب‌رسانی توسط همسالان و هم‌گروه‌ها می‌تواند به عنوان یک نوع یادگیری اجتماعی بر افراد دیگر گروه و اجتماع نیز تاثیرگذار باشد. این مدرس دانشگاه ادامه می‌دهد: از مواردی که می‌تواند تا حد زیادی این معضل را در جامعه کاهش دهد می‌توان به آموزش کودکان در خانواده و مدرسه، استفاده از تصاویر و پوسترهای آموزشی و تبلیغاتی متنوع، آموزش از طریق رسانه‌های جمعی (آموزش از طریق برنامه‌های شاد و کارتون برای کودکان)، مشارکت دادن افراد در کارهای مدرسه (به‌عنوان نمونه تمیزکردن کلاس‌ها و سرویس‌های بهداشتی که توسط معلمان و دانش‌آموزان ژاپنی در پایان کلاس‌های مدرسه انجام می‌گیرد) و اجتماع که منجر به ملزم دانستن خود به احترام بیشتر به قوانین و مقررات می‌شود، ایجاد کانون‌های فرهنگی و مجتمع‌های ورزشی توسط شهرداری‌ها در سطح گسترده به منظور تخلیه انرژی نوجوانان و بزرگسالان اشاره کرد. آرزو احمدی می‌گوید: نباید از نقش نهادهای مدنی در آموزش مردم غافل شد. افزون بر این بیماری روانی و رفتاری دلایل اجتماعی نیز دارد. نادیده گرفته‌شدن فرد از سوی جامعه، عقده‌گشایی مخالفت با وضع موجود، مطرح شدن، کتیبه‌نگاری به شیوه پیشینیان، ناآگاهی و نبود آموزش، ترس از مرگ و فراموش شدن پس از مرگ جزء عواملی هستند که باعث می‌شود فرد اقدام به کتیبه‌نگاری به شیوه غارنشینان کند. از آنجا که بشر می‌خواهد اثری از خود بر جا بگذارد تا جاودانه شود و با توجه به اینکه یکی از خاستگاه‌های هنر نقاشی غار است چنین رفتاری از او سر می‌زند.
به گواه پژوهشگران، ایرانیان مردمی شفاهی به شمار می‌آیند و تنبل‌ترین افراد در نوشتن هستند. اما در اینجا به راحتی خلق اثر می‌کنند و یادگار از خود به جا می‌گذارند. مورد دیگری از این کتابت‌ها که در جامعه وجود دارد بر در و دیوار دستشویی‌های عمومی است، خلق اثر در این تابلوها نیز از شاهکارهای برخی از شهروندان است که به نظر می‌رسد تنها در کشور ما این خلق صورت می‌گیرد. اما شیوه برخورد با این بیماری چگونه است آیا نباید چنین مشکل رفتاری را درمان یا مهار کرد؟ مسلما اگر مسئولان اقدام کنند به راحتی می‌توانند از چنین تخریب‌هایی جلو‌گیری کنند.
این پدیده شگفت‌انگیز طبیعی و باستانی در بیشتر مواقع راهنما ندارد. استخدام چند راهنما در عین حال که از تخریب می‌تواند جلوگیری ‌کند به آموزش بازدیدکنندگان نیز کمک ‌کند.
در سال‌های اخیر در بسیاری از اماکن به صورت غیرضروری تابلویی نصب شده با این مضمون «این مکان مجهز به دوربین مداربسته است» حتی در اماکن آموزشی، دانشگاه‌ها، خیابان‌ها و گاهی در مقابل دستشویی و... آیا نمی‌توان چنین تابلویی در محوطه اینچنین شگفت‌انگیز نیز نصب کرد؟ و از این فناوری در چنین فضاهایی نیز بهره برد؟
ارزان بودن بلیت ورودی این آثار از دیگر علل تخریب‌هاست چرا که باعث شده کشور گردشگری تخصصی را تجربه نکند و حس مسئولیت‌پذیری بازدیدکنندگان کمرنگ شده است.
بازدید‌کنندگان این غارها دو گروهند، کسانی که برای ایجاد اثر به این غار می‌آیند و بازدیدکنندگانی که برای تاسف خوردن و حسرت به اینجا قدم می‌گذارند چرا که گروه دوم از زیبایی‌های غار چیزی نمی‌بینند و آنچه مشاهده می‌کنند این است که غار در زیر ابر ناآگاهی پنهان شده است.


برچسب ها: روزنامه فرهیختگان ، غارکرفتو ، کردستان ، دیواندره ، غارهای ایران ، آلودگی غارها ، وندالیسم ،

شنبه 26 بهمن 1392

گلوله در برابر حیوان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :فرهیختگان ،روزنامه ها ،توسعه پایدار ،زیست بوم ،گفتگو ،

فراخوان صدور مجوز حمل اسلحه همدان را به بازار قاچاق سلاح تبدیل کرد

http://farheekhtegan.ir/fa/news/4417

گلوله در برابر حیوان

حسین زندی


در شش ماهه اول امسال چهار برابر کل سال گذشته در همدان دفترچه مجوز شکار صادر شده است.
مساله شکار در ایران به بحرانی ملی تبدیل شده است. نابودی گونه‌های جانوری موجبات اعتراض حامیان و دوستداران محیط‌زیست را فراهم کرده تا جایی که به تازگی عده‌ای از مخالفان شکار از رئیس محیط‌زیست کشور درخواست کردند مجوز شکار به‌طور کامل متوقف شود. اما آنچه در شهرستان همدان اتفاق افتاده افزون بر این موارد یک مشکل مضاعف را به وجود آورده است. در سال گذشته فراخوانی توسط مدیریت اسلحه و مهمات صادر شد مبنی بر اینکه کسانی که اسلحه بدون‌مجوز یا غیرمجاز دارند می‌توانند با تسلیم و تحویل آن به این مرکز در صورت تایید این نهاد مجوز حمل سلاح دریافت کنند. این فراخوان باعث شد در بیشتر استان‌ها افرادی که سلاح بدون مجوز نگهداری می‌کردند اسلحه‌ها را تحویل این نهاد دهند و پس از مدتی برای بیشتر آنها مجوز صادر شد. اما نتیجه این فراخوان همدان را به مرکز واردات اسلحه قاچاق تبدیل کرد تا جایی که گاهی در مقابل نهاد متولی یعنی «مدیریت اسلحه و مهمات شهرستان» عده‌ای پیش از تحویل اسلحه اقدام به خرید و فروش سلاح می‌کردند. از آنجا که همدان در مسیر قاچاق کالا از استان‌های غربی و عراق به دیگر نقاط کشور قرار گرفته این موضوع باعث شد تعداد زیادی اسلحه توسط مردم همدان از قاچاقچیان برای اخذ مجوز خریداری شود و مانند هر کالایی وقتی تقاضا بالا می‌رود عرضه نیز افزایش پیدا می‌کند؛ تا جایی که پس از صدور جواز اسلحه هجوم شکارچیان به اداره محیط‌زیست باعث شد دفترچه مجوز شکار این اداره تمام شود. در شش ماهه اول سال 92 چهار برابر کل سال90 و 91 در این شهرستان دفترچه صادر شده است. این در حالی است که تعدادی از مالکان اسلحه اقدام به دریافت دفترچه شکار نمی‌کنند و بدون استفاده از سهمیه فشنگ دولتی به صورت آزاد، فشنگ تهیه می‌کنند.
سیدعادل عربی، معاون فنی اداره محیط‌زیست همدان در این باره می‌گوید: آنچه در همدان اتفاق افتاده نشان می‌دهد شهرستان‌های اطراف هم همین رشد را شاهد بوده‌اند. اتفاق بی‌سابقه‌ای که امسال افتاد و هرگز سابقه نداشت، اتمام دفترچه صدور مجوز در همدان بود. این اتفاق در چند شهرستان دیگر هم رخ داد. در سازمان محیط‌زیست هم مجوز تمام شد؛ یعنی اینکه آنقدر مراجعه‌کننده برای اخذ دفترچه زیاد بود که اکنون منتظر ارسال دفترچه از سازمان مرکزی تهران هستیم. آنچه من اطلاع دارم تقریبا چهار برابر کل سال‌های پیشین در شش ماهه اول امسال دفترچه صادر شده است. وضعیت نهاوند بدتر است و تعداد بیشتری دفترچه صادر شده است. البته برخی استان‌های دیگر هم همین شرایط را دارند و با کمبود دفترچه مواجه بوده‌اند اما وضعیت استان همدان بدتر است. همان‌طور که می‌دانید کسانی که اسلحه دارند نیمی از سهمیه فشنگ را می‌توانند تهیه کنند اما نیم دیگر مستلزم این است که دفترچه از سازمان محیط‌زیست اخذ کنند، به همین سبب شکارچیان برای گرفتن دفترچه مراجعه می‌کنند. یکی از تبعات افزایش دفترچه شکار در همدان تهدید گونه‌های جانوری منطقه است. در سال جاری چندین مورد درگیری بین محیط‌بانان و شکارچیان پیش آمد. یکی از این اتفاق‌ها که پرونده آن در محاکم قضایی در حال پیگیری است ورود قاچاقچیان پرنده از جنوب کشور به همدان بود. عربی در این باره می‌گوید: علاقه شیخ‌نشینان خلیج‌فارس به پرندگان شکاری ایران بسیار زیاد است. آنان از این پرندگان به عنوان تفریح استفاده می‌‌کنند یعنی این پرنده‌ها را آموزش می‌دهند تا برایشان شکار کنند. بازار خرید و فروش این پرنده‌ها در جنوب ایران هم داغ است به همین خاطر عده‌ای از اهالی استان‌های جنوبی به‌خصوص بوشهر در فصل پاییز به سمت غرب کشور می‌آیند تا پس از زنده‌گیری و صید پرندگان خود را به این بازار برسانند. ما پس از اطلاع از ورود این تیم اقدام به کمین و دستگیری آنان کردیم. بازداشت این افراد در صورتی موفقیت‌آمیز است که مردم محلی هم همکاری کنند. اینها متاسفانه راهنما‌هایی در استان میزبان دارند که به آنها کمک می‌کنند. ما به با همیاری محیط‌بان در پاییز امسال تیم شکارچی بوشهر را دستگیر کردیم و یک بهله بالابان، 7 بهله دلیجه و تعدادی قمری از آنان به دست آمد که آزاد‌شان کردیم.
شرایط نگهداری پرندگان پیش از آزادسازی در اداره کل محیط‌زیست همدان بسیار بد بود. یکی از کارکنان این اداره به نبود مکان مناسب برای حیوانات و پرندگانی که از شکارچیان می‌گیرند اشاره کرد. اما معاون فنی این اداره می‌گوید: به گمان من تعداد اسلحه‌هایی که دست مردم است با ظرفیت مناطق اصلا تناسب ندارد. بیشتر مالکان اسلحه شکار می‌کنند اما اگر همه اینها بخواهند در طول سال تنها در یک روز یک حیوان شکار کنند صدمه جبران‌ناپذیری به حیات‌وحش کشور خواهند زد. امروز متاسفانه تهیه مجوز اسلحه بسیار آسان‌تر از گذشته است و پیشنهاد من این است که از این روند جلوگیری شود. ظاهرا صلاحیت افراد مطرح است اما از محیط‌زیست استعلام نمی‌شود و به هرکسی که کارت پایان‌خدمت دارد. اسلحه می‌دهند؛ این مساله علاوه بر شکار مشکلاتی برای ما ایجاد می‌کند.
عربی ادامه می‌دهد: بحث فراخوانی که داده شد و برای اسلحه غیرمجاز مجوز صادر شد نیز در سطح ملی و در شورای امنیت ملی بررسی شد و سازمان محیط‌زیست مخالفت کرد اما به نتیجه نرسید. جای خوشبختی دارد که به اسلحه‌های گلوله زن مجوز ندادند، امیدوارم ندهند. اگر اسلحه غیرمجاز گلوله‌زنی هم مجوز بگیرد، دیگر قابل کنترل نیست. امروز بار بسیار سنگینی بر دوش محیط‌زیست است در حالی که امکاناتی در اختیار ندارد به‌خصوص در شرایطی که کشور از نظر اقتصادی در وضعیت خوبی به سر نمی‌برد. اولین جایی که آسیب می‌بیند، محیط‌زیست است. به‌طور مثال کسانی که اسلحه دارند تلاش می‌کنند از راه شکار خود را سیر کنند. گفته می‌شود در بدن بیشتر پرندگان و حیات وحش کشور ساچمه سربی وجود دارد. صدها نفر منتظر دفترچه هستند، عده‌ای کارت موقت دارند و منتظر اخذ گرفتن مجوز اسلحه‌اند و بعد از آن برای مجوز شکار به این سازمان مراجعه
خواهند کرد.


برچسب ها: روزنامه فرهیختگان ، شکار ، حیات وحش ، مجوز شکار ، شکار در همدان ،

جمعه 25 بهمن 1392

مصیبت اینانلو بودن

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،


مصیبت اینانلو بودن 
حسین زندی
در این مدتی که  "هم وغم" مردم عزیز همیشه در صحنه و مومن شده است کارهای بی ناموسی اینانلو!، چه زمانی که برادرش متهم شد به شکار و چه قضایایی که در مورد فوتبال و یوزپلنگ پیش آمد سعی کردم در این مورد بخصوص سکوت کنم. اما حرف و حدیث های مربوط به این آدم از بهشت رانده شده آنقدر زیاد بود که نتوانستم به سکوتم ادامه دهم . نه به خاطر این که ، بلا نسبت هوادار محیط زیست هستم ، بلکه به دلیل اینکه مردم مومن 2500 ساله ی با فرهنگ ما  نه تنها در تاکسی و اتوبوس ،حتا در صف طویل کارزار مهمی که در حد جهاد اکبر است ( منظورم صف سبد کالا است) این محبت هارا از اینانلو دریغ نمی کنند. 
گویی همه مشکلات این جهانی و آن جهانی که ماشاا... دستی در هر دو دارندرا حل کرده اند تنها یک متهم در این مملکت داریم  آنهم محمدعلی خان اینانلواست.
امادر ابتدا و در صحت عقل مخالفت خود را با شکار ( اعم از شکار بزرگ ، کوچک ، متوسط ، لارج ، دو ایکس لارج و مدیوم)ابراز می دارم و از هرچه شکار، شکارچی ، فوتبال ، سبد کالا و هر بی ناموسی دیگری اعلام برائت می کنم تا مبادا به طرفداری از  آقای اینانلو و کارهایش متهم شوم . 
و شکارچی را فرد زبون و حقیری می دانم که با زبان آتش و گلوله به جنگ حیوان بی زبان می رود.
 اما در میان مخالفان اینانلو دوستانی از حامیان محیط زیست را دیدم که گوی سبقت را از بقیه گرفته اند و آنچنان سینه چاک می کنند که گویی دین از دست رفته وهمه مومنان سبد کالایشان را دریافت کرده اند و ایشان جا مانده اند.روزهایی را به یاد آوردم که تعداد زیادی از این دوستان  برای امضا گرفتن و عکس یادگاری با اینانلو گاهی یک ساعت منتظر می شدند و به جرات می توانم بگویم ده ها نفرشان در مراسم مختلف از من خوا ستند تا افتخاری که نصیبشان شده را  ثبت کنم . فراموش نمی کنم یکی از این دوستان تازمانی که عکسش را ایمیل کنم ، یعنی هفته  هاپس از مراسمی که با اینانلو ودکتر کرمی و دکتر کهرم عکسشان را گرفته بودم تماس می گرفت که عکس من چه شد ؟و باز فراموش نمی کنم برخی از این دوستان از طریق اینانلو با مفهوم محیط زیست آشنا شدند.بماند که خیلی از اظهارنظر کنندگان نمی دانند اینانلو چه چیزیست و تنها می خواهند از قافله عقب نمانند.  
پیشتر به برخی از دوستان گفته بودم من آقای اینانلو را پیش از اینکه یک  فعال محیط زیست بدانم ،یک برنامه سازخوب و یک بازیگر حرفه ای این حوزه می دانم که تاثیر خوبی هم بین خانواده ها گذاشته است.
این روزها  با خودم فکر می کردم  که اگر این کشور این همه طرفدار محیط زیست دارد ( منظورناسزاگویان و مخالفان اینانلو است) پس چه ترسی ازانقراض گونه های جانوری و گیاهی ،آلودگی هوا ، ریزگرد ، آلودگی صوتی و...داریم و چرا وضعیت محیط زیست اینگونه است ؟و طبیعتمان زباله دانی است؟! وباز از خود می پرسیدم ،اینانلو چقدر آدم مهمی بوده ؟وواقعا چه نقش بزرگی در زندگی مردم این مملکت داشته است؟
 پس از گفتگو با چند نفر از این افراد به این نتیجه رسیدم که اگر این آدم  را در میدان های شهرها بارها اعدام کنند این دوستان با اینهمه بغض هم به تماشا می روند و هم به سویش سنگ می زنند و بدشان نمی آید چنین اتفاقی بیافتد.و با مطالب منتشر شده به یاد اعدام های بدون محاکمه افتادم.
اما با همه این احوال خیلی از اینها دلشان می خواهد جای اینانلو بودند و یا بهتر بگویم یک اینانلو بودند ،شهرت داشتند ، صدای تاثیرگذار ، قیافه مقبول و....
من با صراحت می گویم بیشتر این افراد طرفدار محیط زیست نیستند بلکه طرفدار خشونت هستند . چون طرفدار محیط زیست نه تنها به حقوق حیوان ها و گیاهان به دیده احترام می نگرد، بلکه به حقوق  انسان ، هرانسانی حتا متهم احترام قائل است.
البته با سابقه حافظه تاریخی ما این موضوع تا یکی دو هفته دیگر فراموش می شود ،مثل نمونه های قبلی ،لخت شدن گلشیفته و دادو بیداد آن مطرب آلمان نشین که مدتی عده ای را سرگرم کرده بود از آن جمله است .
اما آیا با اعدام و یا نابودی اینانلو وضعیت محیط زیست کشور حل خواهد شد ؟ و آیا با این حرف ها یوز پلنگی را نجات می دهیم؟و دیگر یوزی کشته نمی شود؟
اینانلو هر خطاکاری که باشد برآمده از دل این جامعه است  وبیشتر ما در درونمان یک اینانلوی خشن تر از او داریم.
درسایه این هیاهو مطالبات زیست محیطی گم شد و هیچ آماری از تخریب و نابودی گونه های جانوری و گیاهی پائین نیامد ، جز افزایش روحیه خشونت آمیز و پرخاشگری . 
نبود محکمه مقبول و مناسب و نهادقوی محاکمه موجب شده همه شهروندان به بدترین شیوه همدیگر را محاکمه کنند ،همچنین درنبود نهادهای مدنی پیگیر مانند نهادصلح سبزخطاهای واقعی صورت گرفته "ماست مالی" می شود و شایعه رنگ واقعیت می گیرد
در کشور ما حدود یک میلیون اسلحه و جود دارد که مجوز از دولت گرفته ، حال با اسلحه های قاچاق کار نداریم . صدور دفترچه شکار توسط اداره محیط زیست همدان در شش ماهه اول سال 8 برابر شده ، امروز اینانلو یکی از آن یک میلیون نفر و یک فرد  متهم است و دوستان پیش از محاکمه برایش حکم صادر کرده اند.
برخوردهایی که اینروزها از جانب برخی فعالان مدنی  مشاهده شد، درتقابل با رفتار مدنی بود و به زیان جایگاه نهادهای مدنی در ایران تمام شد،ضرورت کنش مدنی اخلاق و رفتار مدنی است ومتاسفانه جای آن دربرخوردهای اینروزها خالی بود.
ای کاش مسئله یوز را به پیشنهاد دهندگان و خود اینانلو واگذار می کردیم  
ای کاش یاد می گرفتیم مخالف باشیم  و بلد بودیم مخالفت کنیم 
ای کاش می توانستیم عمیق تر به قضایا نگاه کنیم.و صبح نگوییم یا مرگ یافلانی و بعدازظهر تصمیم بگیریم بگوییم مرگ بر فلانی .
ای کاش 

 


برچسب ها: محیط زیست ، اینانلو ، شکار ، حیات وحش ، سبد کالا ،

آلودگی تالاب شیرین‌سو توسط صیادان

سرما پرندگان تالاب شیرین‌سو را فراری داد

حسین زندی


در آستانه روز جهانی تالاب انجمن‌های فعال محیط‌زیست شهرستان همدان از تالاب شیرین‌سو بازدید کردند.
تالاب شیرین‌سو ازجمله تالاب‌های مصنوعی ایران است که به زیستگاه گونه‌های مختلف جانوری و پرندگان منطقه تبدیل شده است. در این زیستگاه ده‌ها گونه پرنده زندگی می‌کنند. اما امسال به دلیل یخبندان و سرمای زودرس بیشتر پرندگان مهاجرت کرده‌اند. این تالاب در مسیر جاده شهرستان کبودرآهنگ به زنجان و در کنار روستای شیرین‌سو واقع شده است. آب تالاب از طریق یک چشمه و بارندگی‌های فصلی تامین می‌شود و بخشی از آن توسط یک سد کوچک به مصرف کشاورزی می‌رسد. مساحت تالاب حدود 50 هکتار است و در سال‌های اخیر اطراف سد بادام‌کاری شده است. شهرستان کبودرآهنگ با دارا بودن دو منطقه شکارممنوع تنها دو محیط‌بان دارد. یکی از مشکلات اداره محیط‌زیست این شهرستان کمبود نیروی انسانی است. در این بازدید علاوه بر موارد یادشده، منظره و چشم‌انداز تالاب و خدمات موجود و موردنیاز مورد بحث قرار گرفت.
روح‌الله زال‌‌پور، کارشناس پایشی اداره محیط‌زیست شهرستان کبودرآهنگ در پایان این مراسم می‌گوید: تالاب ممنوعه شیرین‌سو با 50 هکتار مساحت تنوع پرنده‌ای خوبی دارد. در فصل‌های کوچ پرندگان با گونه‌های زیادی از پرندگان از قبیل درنا، انواع مرغ آبی، آب چلیک، پلیکان، حواسیل و باقرقره مواجه هستیم. پستاندارانی مثل سنجاب، خرگوش در فصل بهار و تابستان در این منطقه مشاهده می‌شدند، اما امسال چون فصل سرما زودتر آغاز شده سطح تالاب یخ‌زده و پرندگان کم شده‌اند.
این کارشناس در پاسخ به این سوال که آیا تالاب در سال‌های پیش یخ می‌زد، می‌گوید: بله در سال‌های پیش هم یخ می‌زد اما مدت کوتاهی، امسال سرما زودرس بود و یخبندان از آذرماه شروع شد. اکنون تنها چند مرغ آبی و تعدادی حواصیل در این زیستگاه مانده است. در حالی که تا دو ماه قبل بیش از 1000 قطعه مرغابی، 300 غاز و انواع حواسیل در این تالاب زندگی می‌کردند.
زال‌پور در مورد برخورد مردم محلی می‌گوید: خوشبختانه مردم اینجا در این چند سال بنا بر اطلاع‌رسانی‌های صورت‌گرفته، هم علاقه دارند و هم کمک و حمایت می‌کنند. مردم شیرین‌سو در زمینه حمایت از تالاب با محیط‌زیست همکاری خوبی دارند. اداره آب نیز همکاری لازم را دارد و افرادی که به عنوان همیار محیط‌زیست شناخته می‌شوند بسیار کمک‌کننده هستند. خوشبختانه تاکنون با مردم محلی مشکل خاصی نداشته‌ایم.
وی در خصوص ارتباط و تلاش اداره محیط‌زیست برای شکل‌گیری نهادهای مردمی می‌گوید: کبودرآهنگ چندین انجمن در زمینه محیط‌زیست دارد که با این اداره همکاری خوبی دارند. ما برنامه‌های مشترک زیادی اجرا کرده‌ایم. درمورد مشکلات زیست‌محیطی نیز تبادل‌نظر داریم و از نظرات بهره می‌بریم. این نهادها و همکاری‌ها باعث شده مردم محلی آگاهی‌های اولیه را برای حفظ تالاب داشته باشند. امیدواریم در آینده نزدیک هم این فعالیت‌ها بیشتر شود. زال‌پور در پاسخ به این پرسش که شهرستان کبودرآهنگ چه تعداد مناطق حفاظت‌شده یا منطقه شکارممنوع دارد؟ گفت: مناطق حفاظت‌شده در کبودرآهنگ نداریم اما از تاریخ 15 بهمن 1389 تالاب شیرین‌سو منطقه شکارممنوع شده و از پاییز سال 92 نیز منطقه آق‌داغ تا قینرجه به عنوان منطقه شکارممنوع به مدت پنج سال اعلام شد و تحت‌نظر اداره محیط‌زیست این شهرستان است.
زال‌پور در مورد علت مرگ‌و‌میر ماهی‌های این تالاب می‌گوید: متاسفانه سال‌های قبل توسط هیات ماهیگیری استان همدان جشنواره ماهیگیری برگزار شد و نسل ماهی‌ها از بین رفت و شاهد مرگ و میر ماهی‌ها بودیم که تعدادشان نیز بسیار کم شد. کسانی هم که با مجوز برای ماهیگیری می‌آیند صبح یا غروب یک ماهی هم نمی‌توانند بگیرند. با آزمایش‌هایی که انجام دادیم متوجه شدیم که آلودگی آب و مسموم شدن علت آن بوده است. این مسمومیت توسط خوراک و طعمه ماهی که توسط صیادان به آب ریخته شده بود، به وجود آمده است. ما امیدواریم بعد از عید نیز با رهاسازی ماهی بتوانیم گونه‌های مختلف ماهی را احیا کنیم. خوشبختانه این آلودگی‌ها به پرنده‌ها آسیبی نزد. بخشی از پرنده‌ها همه طول سال را در اینجا می‌مانند ازجمله مرغابی‌های سیاه، اما بخشی از پرندگان مهاجرت می‌کنند. محمد پیروز، مسوول هماهنگی این برنامه و عضو انجمن دوستان زمین می‌گوید: همکاری نهادهای غیردولتی و اداره‌ها می‌تواند در پیشبرد برنامه‌های مشترک مفید باشد به‌ویژه مساله محیط‌زیست در کشور باید جدی گرفته شود. شکار بی‌رویه، کم‌آبی، نابودی گونه‌های گیاهی و جانوری ازجمله مواردی هستند که تشکل‌های مردم‌نهاد و سازمان محیط‌زیست ‌باید بیشتر به آن توجه کنند. این دوستدار محیط‌زیست می‌گوید: در همین راستا و همزمان با روز جهانی تالاب‌ها، هفته آینده نیز با اداره کل محیط‌زیست استان همدان برنامه مشترکی در یکی دیگر از تالاب‌های استان به نام «تالاب آق‌گل» خواهیم داشت. این تالاب ازجمله تالاب‌های در خطر است و باید تلاش کنیم احیا شود. امیدواریم رسانه‌ها به‌خصوص رسانه‌های تصویری به این مشکلات توجه بیشتری داشته باشند.

http://farheekhtegan.ir/fa/news/4326


فرهیختگان / 21 بهمن 1392

شماره 1311

روزنامه همشهری همدان



برچسب ها: روزنامه فرهیختگان ، تالاب های همدان ، تالاب شیرین سو ، کبودراهنگ ، همشهری همدان ،

پنجشنبه 10 بهمن 1392

شیرابه پسماند جوانرود درکام شهروندان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه ها ،زیست بوم ،گفتگو ،فرهیختگان ،


http://farheekhtegan.ir/fa/news/3335


آلودگی زیست به شهر های کوچک رسید

شیرابه پسماند جوانرود درکام شهروندان

حسین زندی


آلودگی هوا، نبود مدیریت پسماند و به‌طور کلی بحران محیط‌زیست در کشور ما یک امر فراگیر و همیشگی است، استثنا وجود ندارد و نمی‌توان شهر، روستا یا منطقه‌ای را به‌عنوان نمونه نام برد که دچار این معضل خانمان‌سوز نباشد و بری و پاک از آلودگی و تخریب محیط‌زیست یا نابودی گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری باشد. در این رهگذر نمی‌توان به دنبال یک مقصر بود، چراکه هم سیاست‌های نهادهای تصمیم‌گیر و تصمیم‌ساز دولتی نقش اساسی در این فرآیند دارند و هم مردم و شهروندان بدون مسوولیت‌پذیری و آموزش و با فاصله گرفتن از رفتارهای مدنی به تولید زباله و رها کردن آن در دل طبیعت مشغولند.
به نظر می‌رسد کسی به فکر راهکار نیست یا اقدام قابل‌توجهی تاکنون به چشم نمی‌خورد، در منطقه‌ای زباله‌ها در کنار جاده‌ها رها شده و در نقطه دیگر پس از تجمیع پسماند هر چند روز یک بار آن را در فضای باز به آتش می‌کشند یا در کنار شهری پس از انباشت زباله آن را در زیر خاک دفن می‌کنند. این اعمال بیشتر توسط عوامل مدیریت شهری و کارکنان شهرداری‌ها صورت می‌گیرد و غیاب سازمان‌های مردم‌نهاد، هیچ ‌اعتراض و واکنش اجتماعی‌ای را در پی ندارد، مردم نیز آسان‌ترین راه را برمی‌گزینند.
جوانرود یکی از این شهرهاست که در غرب استان کرمانشاه و در یک نقطه کوهستانی واقع شده است. این شهر در سال‌های گذشته به‌عنوان یک منطقه گردشگرپذیر هدف و مقصد سفر هزاران نفر از علاقه‌مندان توریسم تجاری کشور بوده است و انواع لوازم برقی و اجناس چینی ارزان‌قیمت خانواده‌های زیادی را به این شهر مرزی می‌کشاند.
در ارتفاعات غربی این شهرستان و در فاصله یک کیلومتری مناطق مسکونی بخش بزرگی از جنگل‌ها را نابود کرده‌اند تا محلی برای تجمیع پسماند شهری ایجاد کنند. نزدیکی این نقطه به شهر باعث می‌شود در فصل گرما و تابستان بوی تعفن آسایش شهروندان را بگیرد و هجوم حشرات بیماری‌های جدید را به ارمغان آورد. در فصل‌های دیگر نیز بارش برف و باران روی زباله‌ها موجب تزریق شیرابه در سفره‌های زیرزمینی می‌شود و رودخانه‌ها را آلوده می‌کند. نکته اصلی این است که بخشی از آب نوشیدنی روستاهای پایین‌دست از همین سفره‌ها تامین می‌شود. وزش باد این زباله‌ها را تا شعاع چند کیلومتری در میان جنگل‌ها پراکنده کرده و منظره بسیار ناگواری را پدید آورده است.
یکی از مسوولان خدمات شهری جوانرود که می‌خواهد نامش فاش نشود درباره اینکه چرا مدیریت استانداردی برای دفع زباله صورت نمی‌گیرد و این شیوه موجب بیماری مردم و نابودی محیط‌زیست می‌شود می‌گوید: ما زباله‌ها را پس از تخلیه در این مکان، دپو می‌کنیم و روی آن با لودر و بیل مکانیکی خاک می‌ریزیم، این اقدامات موقتی است و کسی مریض نمی‌شود. زباله‌ها خشک است، آب ندارد اما برای پیشگیری بعضی اوقات زباله‌ها را آتش می‌زنیم.
اما دبیر انجمن ژین و ژینگه البرز در شهر کرمانشاه درباره وضعیت مدیریت پسماند جوانرود، می‌گوید: برمبنای اصول بهداشتی و بهسازی زیست‌محیطی باید زباله‌ها که منشا انواع آلودگی هستند در اسرع وقت دفع شوند، چراکه در غیر این صورت انتشار و انتقال بیماری، ایجاد بوی نامطبوع و چشم‌اندازهای بد و نشت شیرابه زباله‌ها باعث آلودگی شدید محیط‌زیست می‌شود. اما اگر دفع زباله در کنار خانه‌های ما صورت گیرد چه اتفاقی خواهد افتاد. شهرستان جوانرود یکی از شهرستان‌های استان کرمانشاه با چنین مشکلی روبه‌رو است.
محل دفع زباله در این شهرستان به دلیل گسترش ساخت‌وسازها به فاصله 500متری حومه شهر رسیده است. زمانی این محل، تفریحگاهی به اسم شمامه‌ای و دارای آبشاری زیبا به همین نام بوده است که متاسفانه در حال حاضر محل دفع زباله است.
سیامک فتاحی به وظایف شهرداری‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید: براساس قانون مدیریت پسماندها در محدوده شهر، شهرداری‌ها رسما به‌عنوان ارگان مدیریت‌کننده زباله‌های خانگی شناخته شده‌اند و شهرداری جوانرود نیز از این امر مستثنی نیست. اما دیده می‌شود این سازمان در این زمینه به درستی عمل نکرده، چراکه نه‌تنها با دفع زباله‌ها، یک مکان تفریحی و توریستی را به زباله‌دانی تبدیل کرده بلکه با آزاد‌سازی زمین‌های اطراف این محل به این مشکل هرچه بیشتر دامن می‌زند. جالب اینجاست که محل احداث مسکن مهر هلانیه جوانرود نیز در فاصله 500 متری از محل دفع زباله‌های این شهرستان است. این فاصله کاملا در تناقض با دستورالعمل‌های بهداشتی دفع زباله‌هاست و ساکنان این ساختمان‌ها با مشکلات بهداشتی و محیطی فراوانی روبه‌رو خواهند شد.
این فعال محیط‌زیست ادامه می‌دهد: اما پیشنهاد ما در این زمینه این است که قبل از هر کاری شهرداری محل دفع زباله‌های این شهر را با بهره‌گیری از نظرات کارشناسان بهداشت و محیط‌زیست و همچنین زمین‌شناسی، انتخاب کند و همزمان روش‌های جدید دفع مواد و پسماند را نیز به کار برد. این روش‌ها شامل پیشگیری از تولید زباله، تفکیک زباله‌ها، سوزاندن پسماندهای عفونی با استفاده از دستگاه زباله‌سوز دارای فیلتر و... می‌شود.
فتاحی می‌گوید: پیشگیری از تولید زباله با آموزش فرهنگ‌سازی نحوه کاهش تولید زباله از طرف نهادها و به‌خصوص نهادهای مردمی (انجمن‌های محیط‌زیست)
امکان پذیر است. شهرداری‌ها می‌توانند با بهره‌گیری از توانایی‌های نهادهای مردمی و استفاده از ایده‌های این نهادها گام موثری در این زمینه بردارند.
تفکیک پسماند خانگی به محض تولید زباله می‌تواند بخش اعظمی از مشکلات بازیافت زباله و آلودگی‌های زیست‌محیطی ناشی از دفن زباله را برطرف کند. می‌توان در منزل از دو کیسه آبی و مشکی استفاده کرد؛ طبق استاندارد باید پسماند خشک در مخزن یا کیسه آبی و پسماند ‌تر در مخزن یا کیسه مشکی رنگ قرار گیرد.


برچسب ها: جوانرود ، روزنامه فرهیختگان ، محیط زیست ، مدیریت پسماند ،

http://farheekhtegan.ir/fa/news/3033


تاسیسات تله‌کابین گنجنامه کوه الوند را می‌بلعد‎

سود شخصی یا منافع ملی؟

حسین زندی


در اهمیت و زیبایی منطقه گنجنامه همدان، به‌ویژه آبشار گنجنامه همین بس که توانسته است داریوش و خشایار هخامنشی را به آنجا بکشاند تا در کنارش، ماندگارترین آثارشان یعنی کتیبه‌های گنجنامه را حک کنند. قرار گرفتن گنجنامه در مسیر راه شاهی که از همدان به عیلام کهن می‌رسید و وجود ضرابخانه حکومتی در رودخانه گنجنامه نشان از اهمیت این منطقه دارد. کاوش‌های باستان‌شناسی در منطقه می‌توانست نکات بسیاری را روشن کند. کوه‌ها، قله‌ها، چشمه‌ها و دشت‌های آن جذابیتی بود که هر سال کوهنوردان و طبیعت‌دوستان بسیاری را پذیرا بود و شاهان و سیاحان بسیاری از آن سخن گفته‌اند مانند ناصرالدین شاه قاجار، فلاندن، راولینسون و هزاران گردشگری که امروزه طبیعت زیبا و کتیبه‌های باستانی گنجنامه به سوی خود می‌کشاند. این دو پدیده تاریخی و طبیعی در کنار هم به خودی خود جاذبه بی‌نظیری برای گردشگران است و نیازی به ایجاد جاذبه‌های مصنوعی نیست؛ مهم‌تر اینکه در محلی که قابلیت ثبت جهانی را دارد نباید با ساخت‌وساز و تخریب جلوی این فرصت را گرفت.
اما از سال 1378 این منطقه را با نصب پایه‌های بتنی به‌عنوان محل احداث تله‌کابین اختیار کردند. نصب پایه‌های اولیه که بدون موافقت میراث فرهنگی همدان ایجاد شده بود با مخالفت دوستداران میراث فرهنگی و فعالان محیط‌زیست مواجه شد به‌طوری که حسین لقمانیان، نماینده وقت همدان در مجلس این موضوع را پیگیری کرد. با این حال این مخالفت‌ها راه به جایی نبرد و سازندگان تنها محل استقرار پایه‌ها را چند متری دورتر از آبشار و کتیبه‌های گنجنامه در نظر گرفتند و در نهایت فاز نخست آن در دشت میشان اجرا شد و همچنان گسترش تاسیسات و تجهیزات تفریحی ادامه پیدا کرد. همان‌گونه که دوستداران میراث فرهنگی پیش‌بینی کرده بودند ادامه این روند به تخریب کوه الوند منتهی شد، به‌طوری که این روزها حلقه محاصره کتیبه‌ها و آبشار گنجنامه تنگ‌تر می‌شود و پیشروی تجهیزات تفریحی به سوی قله الوند تخریب‌های غیرقابل بازگشتی را به جای می‌گذارد.
خطرات پیش رو
در اینجا به اختصار تنها به تعدادی از خطرات پیش روی ساخت تله‌کابین و پیست اسکی در گنجنامه اشاره می‌کنیم:
- دشت میشان به علت ساخت استخر تفریحی و استفاده از چشمه‌های بالادست این دشت در حال خشک شدن است.
- ورود افرادی که آموزش کوهنوردی ندیده‌اند، منطقه را به محل انباشت زباله تبدیل کرده، به‌طوری تلاش‌های فعالان محیط‌زیست برای پاکسازی تاثیری نداشته است.
- ایجاد تاسیسات باعث تغییر وضعیت اکولوژیکی منطقه شده و پوشش گیاهی و جانوری آن را دچار آسیب جدی کرده و بسیاری از گونه‌ها در حال نابودی است.
- معماری بناهای ساخته‌شده به دلیل ناهمخوان بودن با طبیعت منطقه، منظر طبیعی آن را خدشه‌دار کرده است.
- اما مساله قابل توجه در باره تله‌کابین این است که گفته می‌شود فناوری آن مربوط به چند دهه پیش بوده و به صورت دست دوم تهیه شده است و از آنجا که مکرر دچار نقص فنی می‌شود و حتی افرادی نیز دچار سانحه شده‌اند، به نظر می‌رسد دارای استاندارد کافی و ایمنی مناسبی نیست. دیگر اینکه در مکان‌یابی دچار اشتباه شده‌اند، چراکه منطقه الوند در بادخیز‌ترین نقطه همدان واقع شده و به همین دلیل بیشتر فصول سال تله‌کابین تعطیل است. همچنین فرسایش خاک توسط بادهای منفی چهل درجه در زمستان بسیار زیاد است و مصالح و بتن استفاده شده پاسخگوی این فرسایش نیست. حتی سنگ‌ها و صخره‌های این منطقه دچار فرسایش شدید هستند و تحمل چنین باری را ندارند. آنچه مسلم است این است که آسیب دیدن این تاسیسات موجب تخریب هرچه بیشتر کتیبه‌ها، آبشار و طبیعت گنجنامه خواهد شد. تنها پیشنهادی که امروز می‌توان داد این است که گسترش اماکن و تاسیسات تفریحی را متوقف کنند و بیش از این موجب ویرانی جاذبه‌های الوند نشوند.
آیا تاسیسات تله‌کابین گسترش می‌یابد؟
افزون بر نگرانی‌های همیشگی، این روزها اخباری به گوش می‌رسد که موجب نگرانی فعالان محیط‌زیست و میراث فرهنگی را بیشتر کرده، گفته می‌شود به تازگی مسوولان تله‌کابین بخش دیگری از الوند را برای گسترش تاسیسات به جغرافیای این مجموعه افزوده‌اند.
معاون اداره منابع طبیعی و آبخیزداری همدان اما می‌گوید: واگذاری‌هایی که در حیطه منابع طبیعی انجام می‌شود باید طرح مصوب و موافقتنامه اجرایی داشته باشد، شرکت تله‌کابین هم از سازمان گردشگری کشور و هم اداره میراث فرهنگی استان این موافقتنامه را دارد. اسفندیار خزایی می‌گوید: درباره واگذاری‌ها باید بگویم ما همه مجوز‌ها را نداده‌ایم و مجوز بخش عظیمی را راه و شهرسازی داده است. در اجرای ماده 10 زمین شهری، حریم «راه» را به راه و شهر‌سازی واگذار کرده‌ایم اما در هر حال تفاوتی نمی‌کند. ما کارگروه‌های مشترکی داریم که در این راستا فعالیت می‌کنند. او ادامه می‌دهد: از لحاظ توسعه‌ای طرح‌ها و پروژه‌هایی به استان می‌آید که دارای ردیف اعتباری هستند و این ردیف اعتباری از طریق واحدهای ذی‌ربط رصد می‌شود. اگر این اعتبار و بودجه جذب نشود مشکلاتی برای استان ایجاد می‌شود، ما در چارچوب قانون مجبوریم آن قسمتی که واجد شرایط است، واگذار کنیم.
معاون منابع طبیعی همدان در ادامه می‌گوید: صرف اینکه یک جایی تله‌کابین باشد، نمی‌توان گفت تخریب ایجاد می‌شود، اما طرحی که ایجاد می‌شود باید در راستای حفاظت از زیست بوم و محیط طبیعی باشد. در مورد مجوز باید بگویم تماما قانونی است، البته پرونده تخلف هم دارد که در محاکم مطرح شده است، اخطارهایی هم داده شده که توسعه پیدا نکند، استانداری هم رصد کرده و ما نیز به‌عنوان منابع طبیعی معتقدیم از ارتفاع 2800متر به بالا جایگاه شهر و شهر‌سازی نیست.
اما پرسش اینجاست که این چارچوب‌ها و اتفاق‌های قانونی چقدر در راستای حفظ منافع عمومی جامعه و حفاظت از محیط‌زیست بوده است؟ و آیا می‌توان در تمام کوهستان‌ها تله‌کابین ایجاد کرد؟

فرهیختگان 6بهمن 92شماره 1298


برچسب ها: تله کابین گنجنامه ، تخریب گنجنامه ، منابع طبیعی همدان ، روزنامه فرهیختگان ،


http://www.iranboom.ir/tazeh-ha/khabar/10642-1392-08-02-20-48-33.html

حسین زندی


فعالان مدنی و انجمن‌های محیط‌زیستی استان همدان، همزمان با جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان کارگاه‌های آموزشی با موضوع محیط زیست برگزار کردند.

این کار گاه‌ها که در نگارخانه اصلی مجتمع ابن سینا برگزار شد، به همت انجمن‌ها و گروه‌هایی چون بنیاد مهر، بهار ثمین الوند، حیات سبز سرزمین، دوستان زمین همدان، رفتگران طبیعت، اتاق فکر انجمن‌های زیست محیطی همدان، پویشگران سفر پاک، سبز پژوهان الوند، هستی سازان الوند و عده‌ای از فعالان مدنی شهر از جمله اعضای قدیمی جبهه سبز همدان برگزار شد. موضوعات متنوع و بازی‌های گوناگون درجهت توانمند‌سازی کودکان و نوجوانان در این کارگاه‌ها رضایت خانوده‌ها را فراهم کرد.

گردهم آمدن سازمان‌های مردم نهاد همدان از اتفاقات مثبت این برنامه بود و نکته مهمتر این که پس از هشت سال این اولین بار بود برنامه‌ریزان از مراحل نامه‌نگاری اداری و همکاری نهادهای دولتی رضایت داشتند.
زهره رحیمی عضو بنیاد مهر می‌گوید: اتفاقات خوبی در این چند روز افتاد، بیش از سی نفر در هر روز از 8 تشکل زیست محیطی مردم‌نهاد به کمک هم توانستند یک کار گروهی را از مرحله تصمیم‌گیری به مرحله اجرا برسانند، برنامه‌ریزی، دکورسازی و تامین منابع مالی و برگزاری کارگاه در یک پروسه زمانی کوتاه به انجام رسید.
اتقاق خوب این بود که در تمام این روزها یک مورد نارضایتی و اختلاف نداشتیم. همه به اصول تیمی پایبند بودند. مورد دیگر اینکه هدف درگیر کردن خانواده‌ها به این نگاه سبز و مساله آموزش‌های همگانی محیط زیست بود. گروهای مختلف ارتباط با کودکان را تجربه کردند. در این راه از مربی ‌های مهدها استفاده کردیم. 
رحیمی ادامه می‌دهد: انتظار ما این است که پروسه نامه‌نگاری سریع اتفاق بیافتد و دولتی‌ها در کنار فعالان مدنی حضور داشته باشند و با کارشناسان خود ما را در جهت هدایت شهروندان یاری کنند. 
این فعال مدنی در ادامه می‌گوید: ما اقلامی را برای هدیه به کودکان نیاز داشتیم، که اداره محیط زیست همکاری خوبی کرده و این اقلام را در اختیار ما قرار داد. از آنجا که تنوع این محصولات زیاد است، انتظار می‌رود این نهاد همکاری بیشتری با سمن‌ها داشته باشد.
یک عضو بهار ثمین الوند که از شهرستان بهار، در این برنامه حضور داشت می‌گوید: استقبال بسیار خوب بود. از آنجا که ما تجربه قبلی هم داشتیم هر روز نیرو و تجهیزات اضافه می‌کردیم. استقبال و برخورد دوستانه خانواده‌ها ما را دلگرم کرد که بیشتر به مساله کودک بپردازیم.
خانم چهره‌قانی مادر دو کودکی که در این کارگاه حضور دارند، می‌گوید: ما برای دیدن تئاتر آمده بودیم، با اطلاع‌رسانی که در کنار محل اجرای نمایش صورت گرفت متوجه این برنامه‌ها شدیم. بچه‌ها در این برنامه روز بسیار شادی را تجربه کردند و نکات زیادی را آموختند، در شهر همدان به خصوص در فصل سرما که امکان بازی و تفریح کودکان در فضای باز چندان وجود ندارد، برنامه‌های این‌چنینی می‌تواند این کاستی را جبران کند.
کرمی؛ از هموندان انجمن حیات سبز سرزمین درباره این کار می‌گوید: از آنجا که گروه ما در زمینه آموزش کودکان فعال‌تر از دیگر گروه‌هاست، از شرکت در این برنامه هم استقبال کردیم. همکاری انجمن-های همدان اتفاق خوبی بود که توانستیم کار مشترک را به ثمر برسانیم. کودکان بسیاری را ثبت‌نام کردیم که در دیگر برنامه‌ها از حضور آنان استفاده کنیم.
این فعال مدنی در باره‌های برنامه ‌آتی این گروه‌ها گفت: در روز 29 دی ماه، روز هوای پاک سعی می کنیم باز هم کار مشترکی در زمینه آموزش کودکان داشته باشیم.
نسرین زندی، عضو انجمن دوستان زمین همدان نیز درباره این کارگاه‌ها می‌گوید: انتظار می‌رود با توجه به استقبال مردم و به ویژه کودکان از این برنامه‌ها و نیز اهمیت محیط زیست برای کودکان، در کنار جشنواره‌ها، نمایشگاه‌ها و مراسم گوناگون، برنامه‌های این‌چنینی را شاهد باشیم و آموزش مسائل زیست محیطی را از سنین پایین برای کودکان آغاز کرده تا با نهادینه شدن این فرهنگ در میان کودکان، شهری پاک و محیط زیستی سالم داشته باشیم.

مجتبی فرهانچی می‌گوید: برای اخذ مجوز، از اداره کل فرهنگ و ارشاد همدان اقدام کردیم، چند روز تایید مجوز طول کشید ولی خوشبختانه موفق به دریافت مجوز شدیم. البته به خاطر تداخل برنامه‌ها از مجتمع آوینی به مجتمع ابن سینا منتقل شدیم. تلاش ما این بود که اطلاعات کودکانی که در این برنامه شرکت می‌کنند را گردآوری کرده و در برنامه‌های آینده از آن استفاده کنیم تا این آموزش‌ها مستمر و مداوم باشد.
از اینکه در کنار جشنواره چنین برنامه‌ای طراحی و اجرا شد، هم خانواده‌ها راضی بودند و هم کودکان، البته بیش از همه فعالان مدنی رضایت داشتند چرا که هیچ یک از انجمن‌ها به تنهایی توانایی انجام چنین پروژه-ای را ندارند و نیاز به صرف هزینه و زمان بسیار زیادی است، و می‌توان گفت تنها دلیل موفقیت این طرح این بود که چند انجمن‌ با همکاری هم آن را اجرا کردند.
عباس ایزدی، کارشناس آموزش و ترویج محیط زیست همدان در بازدید از این نمایشگاه گفت: برنامه ما حول سه محور قرار دارد، نخست؛ توانمندسازی فعالان نهادهای مدنی از طریق برگزاری دوره‌ها وکارگاه‌های آموزشی و بازدیدها صورت خواهد گرفت. دوم؛ حمایت جدی‌تر از برنامه‌های NGO (سمن) هاست، امیدواریم فضا بهتر شود تا ما بتوانیم در این زمینه کارساز باشیم. سوم: در گسترش کمی و کیفی سازمان‌های مردم نهاد، با توجه به نیازی که در تمام شهرستان‌ها به تخصصی‌تر شدن نهادهای مدنی، به ویژه در حوزه آموزش‌های مردمی وجود دارد، اگر انجمن‌هایی خواهان فعالیت‌های محیط زیستی باشند، سعی خواهیم کرد در جهت ارتقای محتوا و تسهیلات از آنها حمایت کنیم. ما علاوه بر یاری این انجمن‌هاو حمایت از آنان، حتا از سمن‌های منتقد که نقد سازنده‌ای دارند استقبال خواهیم کرد.
ایزدی ادامه داد: بحران محیط زیست روزبه روز آشکارتر شده و نیاز به آموزش بیشتر خودنمایی خواهد کرد و باید به سمت آموزش برویم، چرا که بهترین راهکار نه جریمه است و نه برخورد، بلکه تنها توانمندسازی و آموزش است. چه بهتر که این توانمندسازی از سوی نهادهای مدنی صورت گیرد.

 



برچسب ها: سمن ها ، جشنواره تئاتر ، همدان ، محیط زیست ،

 

مسئول بریدن درختان آرامگاه باباطاهر چه نهادی است؟


 درخت‌ها بریده و آتش زده شده اند. چرا؟


حسین زندی

http://www.bidargarnews.com/?i=1&safhe=280

بیدارگر شماره 26 / 27 مهر 1392

یکی از نزدیکان مدیرکل میراث همدان می گوید:« مطمئنا قطع درختان مربوط به حوزه شهرداری است و اگر درختی قطع شده از سوی شهرداری همدان بوده است.»

 

ریشه ده ها اصله درخت کهنسال در محوطه اصلی آرامگاه بابا طاهر پس از بریده شدن به آتش کشیده شد.

در سالهای گذشته فعالان و دوستداران میراث فرهنگی بارها نگرانی خود را از سکوت و کم توجهی مسئولان در برابر تخریب های انجام گرفته در زمینه میراث فرهنگی و طبیعی ابراز نموده اند اما این بار و در راستای تداوم وجود همان جریانات پیشین می باید نگران تمسخر اساس میراث فرهنگی و بقای کلیت این آثار آن هم توسط بخش هایی باشیم که می باید در این استان ضامن حفظ و احیا آن باشند

اولین بار نیست که میراث فرهنگی همدان اقدام به آتش زدن مکانی تاریخی می کند .آتش سوزی درختان محوطه آرامگاه باباطاهر پس از این صورت می گیرد که تابستان گذشته محوطه باستانی هگمتانه سه بار توسط همین نهاد آتش زده شدو مدیر کل میراث همدان از آن  با افتخار یاد کرد.

 یک فعال مدنی در همدان می گوید:با کمال تاسف مدیر میراث فرهنگی استان که چندی پیش در مقابل خبرنگاران استان می گویند که هگمتانه را آتش می زنند ( هر چند که پیش از این گفتار ها نیز به بهانه معدوم ساختن علفهای موجود بر تپه سه بار این کار را انجام داده بودند و مورد اعتراض فعالان میراث قرار گرفته بود ) و خبر این گفته ها نیز در روزنامه همدان پیام درج گردید. این بار در اقدامی شگفت انگیز و در میان بهت و حیرت علاقه مندان به محیط زیست و میراث فرهنگی این بار ده ها اصله درخت کهن سال محوطه داخلی آرامگاه باباطاهر را شبانه قطع نموده و بقایای آن را هم به آتش کشیدند حالا سوال علاقه مندان به تاریخ و طبیعت از ایشان این است که دفعه بعد قرار است کدام بنای تاریخی و یا محوطه دیگری را دستخوش آتش نموده و برنامه های حاصل از گردشگری ناپایدار را در آنجا به انجام رسانند؟

بابک مغازه ای ادامه می دهد: نکته مهم تراین جاست که در مصاحبه با رسانه ها ایشان همچون گذشته از اساس منکر چنین اتفاقی شدند هر چند که این تکذیب ها برای فعالان مدنی این استان تازگی ندارد و  در تمام دوران مدیریتی این سالها همچون سازمان مرکزی پیشین مهمترین کار این اداره پاسخگویی به اعتراضات و حتی انکار اتفاقات رخداده بوده است فراموش نکرده ایم به گواهی گزارشات منتشر شده در رسانه ها ایشان پس از آتش سوزی بازار تاریخی همدان نیز بجای اعتراض به سهل انگاری انجام شده و تلاش به منظور باز سازی این منطقه آن را فاقد ارزش تاریخی دانستند ؟، چندی پیش نیز در مقابل اعتراض فعالان مدنی به جمع شدن آب در پشت یکی از قسمت های تراشه مرکزی هگمتانه و ترک موجود در این بخش شاهدهستیم که این بخش دیگر وجود ندارد.

مغازه ای می گوید: امیدواریم که ادامه این روند به سمتی نرود که با پاک کردن صورت مسئله ها تمامی مکان هایی که در خطر هستند و یا مورد اعتراض فعالان مدنی قرار می گیرند اساسا وجود خارجی نداشته باشند.

اردشیر ثریایی فعال محیط زیست می گوید:این درختان قدمت 50 ساله داشتند وجزئی از منظر این اثر تاریخی وملی به شمار می روند ، هیچ توجیهی قابل قبول نیست که درختان را به هر بهانه ای ببریم .

ثریایی می گوید:اگر این کار تو جیه پذیر است ویا قانونی است پس چرادرختان را شبانه می برند و چرا آتش می زنند به نظر نمی رسد این کار در شان مدیران یک شهر باشد.

 به دلیل نبود  پاسخگویی  بسیاری مسائل در ابهام است .یکی از کارکنان آرامگاه باباطاهر که نخواست نامش فاش شود  به خبرگزاری  میراث فرهنگی گفته است: بریدن درختان به دستور مدیران میراث همدان و به خاطر این است که مسافران هنگام عکاسی به راحتی بتوانند آرامگاه را از هر زاویه ای پشت سر داشته باشند . او در پاسخ به این سوال که چرا در مقابل این دستور مقاومت نکردند می گوید :ما ماموریم و معذور وقتی دستور می دهند باید اجرا شود.

اما مدیر کل میراث همدان از اساس منکر چنین اتفاقی شده است و یکی از نزدیکان او به همین خبرگزاری گفته است :« مطمئنا قطع درختان مربوط به حوزه شهرداری است و اگر درختی قطع شده از سوی شهرداری همدان بوده است.»

این درحالیست که فیلم های موجود از آتش زدن درختان نشان می دهد کسانی که مشغول آتش سوزی هستند لباس فرم یگان حفاظت برتن دارند.

این اتفاق ها در حالی روی می دهد که انتظار می رفت با روی کار آمدن شورای جدید شهر و شهرداری ، رویکردی نو در حفظ فضای سبز شهری مشاهده شود و شهرداری به عنوان مسئول ومتولی فضای سبز شهری از چنین تخلف های جلو گیری کند.و اگر ادعای مدیران میراث فرهنگی مبنی بر مقصر بودن شهرداری همدان صحیح نیست ، چرا مدیریت شهرداری همدان موضع گیری نمی کند.

مدیر عامل پارک ها وفضای سبز شهرداری به بیدارگر می گوید:محوطه اصلی آرامگاه بابا طاهر  در حوزه اختیارات  سازمان میراث فرهنگی است و چون حصارکشی شده است حق ورود نداریم اما از آنجا که حفظ فضای سبز در شهر وظیفه ماست پیگیر خواهیم شد چون هزینه ایجاد این فضا از بودجه مردم است.

ابرارخرم در ادامه گفت :ما هیچ درختی را قطع نکرده ایم و در حال بررسی موضوع هستیم .به زودی نتایج پیگیری را اعلام  خواهیم کرد.

اما سوال اصلی از مدیران ارشد سازمان میراث فرهنگی که این روزها تحولات ارزشمندی را در بخش های مختلف این سازمان رقم زده اند و امید را به عرصه فعالیت های مدنی این حوزه بازگردانده اند این است که چه پاسخی برای این وقایع و مدیریت های این چنین که نمونه هایی از مدیریت بر مبنای برنامه های مدیران سالهای گذشته است وجود دارد


برچسب ها: باباطاهر ،

رییس سازمان میراث فرهنگی همدان تکذیب کرددرختان آرامگاه باباطاهر شبانه بریده شد+ عکس
بیش از 30 اصله درخت کهنسال در محوطه آرامگاه باباطاهر شبانه بریده و بقایا و ریشه درختان آن آتش زده شدند. این در حالی است که رییس سازمان میراث‌فرهنگی قطع این درختان را تکذیب کرده و می‌گوید حتی یک درخت از محوطه باباطاهر قطع نشده است.



خبر گزاری میراث فرهنگی- هفته گذشته، بیش از 30 اصله درخت کهنسال در آرامگاه باباطاهر شبانه بریده شدند. مشاهدات نشان می‌دهد، پس از انتقال درختان به خارج از محوطه، ریشه های آن‌ها با ریختن نفت سوزانده و سپس در زیر خاک مدفون شدند. این در حالی است که رییس سازمان میراث فرهنگی در گفت و گو با chn اعلام کرد که حتی یک درخت از اطراف این محوطه قطع نشده و اگر این اتفاق افتاده باشد، این مسئله ربطی به سازمان میراث فرهنگی ندارد.
 
این تصویر یکی از درخت‌های بریده محوطه آرامگاه باباطاهر است
 
البته قطع درختان در محوطه اطراف آرامگاه باباطاهر برای اولین بار نیست که اتفاق می افتد، تابستان گذشته هم شهرداری همدان تعدادی از درختان اطراف این آرامگاه را با بیل مکانیکی ریشه کن کرد و اکنون در حال سنگفرش کردن آن است.
 
 درخت‌ها بریده و آتش زده شده اند. چرا؟
 
یکی از کارکنان آرامگاه باباطاهر درباره قطع درختان به chn می گوید: بریدن درختان به دستور مدیران میراث همدان بوده و به خاطر این است که مسافران هنگام عکاسی به راحتی بتوانند آرامگاه را از هر زاویه‌ای پشت سر داشته باشند.»
 
 درختان محوطه باباطاهر بخشی از هویت تاریخی این آرامگاه هستند
 
او در پاسخ به این سوال که چرا در مقابل این دستور مقاومت نکردند، می‌گوید:«ما ماموریم و معذور وقتی دستور می دهند باید اجرا شود.»
 
 بارها و بارها دوستداران میراث فرهنگی و محیط زیست درباره قطع درختان محوطه های تاریخی هشدار داده اند
 
اردشیر ثریایی، فعال و دوستدار میراث هم دراین باره می گوید:« در ماه‌های گذشته تخریب فضای سبز و بریدن درخت در همدان شدت افزایش یافته و متاسفانه باید گفت این اقدام بیشتر از سوی برخی نهادهای دولتی مانند میراث فرهنگی و شهرداری صورت گرفته است.»
 
 سرانجام جای این درخت های بریده و سوزانده شده را چه می گیرد؟
 
او با اشاره به بریدن درختان محوطه بابا طاهر می‌گوید:« این درختان قدمت 50 ساله داشتند و جزئی از منظر این اثر تاریخی وملی به شمار می‌روند، هیچ توجیهی قابل قبول نیست که درختان را به هر بهانه‌ای ببریم .»
 
 داربست هایی که به پیکر آرامگاه آسیب زده اند را چه مسئولی رسیدگی خواهد کرد؟
ثریایی همچنین می افزاید:«اگر این کار قانونی است، چرا درختان را شبانه می‌برند و چرا آتش می زنند؟ اگر مسئولان به راستی به فکر عکاسی و منظر بناهای تاریخی هستند، پیشنهاد می کنم فکری به حال تاسیسات اضافه مانند سیم پیچی این‌بناها بکنند. با داربست زدن بنا را تخریب نکنند. بخشی از فضای اطراف آرامگاه را غرفه تنقلات فروشی و کیوسک تبلیغات اماکن تفریحی اشغال کرده است که باید آن‌ها برچیده شود.»
 
 تصویر درخت دیگری که قطع و ریشه اش سوزانده شد
با این وجود، برخی از دوستداران میراث فرهنگی در همدان همچنان قطع درختان آرامگاه باباطاهر را باور ندارند. مهرداد حمزه، خبرنگار و دوستدار میراث فرهنگی در این باره به chn می‌گوید:« فکر نمی کنم که تعداد زیادی از درختان اطراف  آرامگاه باباطاهر قطع شده باشد. اگر هم قطع شده محدود بوده و به منظور ساماندهی محوطه اطراف آرامگاه است.»
 
چه کسی درست می‌گوید؟ بر سر درختان محوطه آرامگاه باباطاهر چه آمده است؟
 
او در پاسخ به این سوال که آیا سازمان میراث فرهنگی اقدام به قطع این درختان کرده، می‌گوید:« مطمئنا قطع درختان مربوط به حوزه شهرداری است و اگر درختی قطع شده از سوی شهرداری همدان بوده است.



چهارشنبه 27 شهریور 1392

دستور دادستانی همدان بر جلوگیری از تخریب چشمه ها

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه ها ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،

دستور دادستانی همدان بر جلوگیری از تخریب چشمه ها

http://www.bidargarnews.com/?i=1&safhe=240

 

حسین زندی

تخریب طبیعت و محیط زیست در ایران به یک امر متداول تبدیل شده است و تکرار این امر باعث شده افکار عمومی‌با آن به صورت مسئله ای عادی برخورد کند. به طوری که عده ای از مردم فکر می‌کنند بریدن درختان و تخریب جنگل‌ها، خشک کردن رودخانه‌ها و تالاب‌ها، تخریب کوه‌ها‌، نابودی گونه‌های جانوری و آلودگی هوا مسائل ناگزیرند و ممکن نیست اتفاق نیافتد.  وگاهی هم خود مردم به این مسئله دامن می‌زنند. در ماه‌های گذشته روند تخریب منابع طبیعی و محیط زیست در همدان سریع تر بوده است.

یکی از این موارد تخریب چشمه ملک در پایین دست چهارقله از رشته کوه الوند همدان بود که توسط عده ای از اهالی روستای دیوین که حوزه ی آبریز این چشمه است اتفاق افتاد.آنان قصد داشتند آب چشمه را با ایجاد نهر و لوله گذاری به روستا ببرند.

اما این عمل با واکنش کوهنوردان و فعالان محیط زیست مواجه شد که با تجمع و تشکیل حلقه انسانی خواستار جلوگیری از این تخریب شدند.

تا جایی که مدیر کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان را واداشت تا از مقامات قضایی استان استمداد بطلبد.محمدرضا همتی  در تاریخ 9شهریور 1392طی نامه ای از دادستان شهرستان همدان درخواست کردکه دستور دهد وضعیت منطقه به حال سابق برگردد.

در این نامه که پس از شکایت منابع طبیعی از اهالی روستا و دستور قاضی شعبه چهارم دادیاری تنظیم شده آمده است: “عنایت به موارد مطروحه و تخریب به عمل آمده به صورت حفر کانال و تغییر مسیر انتقال آب احتمال خشک شدن و از بین رفتن چمنزار طبیعی معروف به چشمه ملک قریب الوقوع می‌باشد لذا از محضر حضرتعالی استدعا دارد مستند به ماده 916 قانون مجازات اسلامی‌دستور فرمایید محل تخریب از ناحیه متهمن به حال سابق اعاده وضع گردد.”

دادستان محترم عمومی‌و انقلاب همدان در ذیل نامه دستور داده است که محل تخریب به حال سابق چشمه بازگردد ونتیجه گزارش شود. این اتفاق پسندیده و نیکویی است که در مدت یک هفته نه تنها دستور جلوگیری از ادامه تخریب صادر شد بلکه مقامات محترم قضایی دستور دادند منطقه به حالت سابق برگردد. هرچند زخم‌هایی که به پیکر طبیعت کوهستان‌های الوند وارد شده است به سختی التیام می‌یابد. از ایجاد معادن و جاده سازی تا چرای بی رویه دام‌ها و ریختن زباله و تخریب چشمه‌های مقدس الوند باعث  شده کوهستان‌های همدان  تخریب شود. اما دستور قضایی اخیر به نفع طبیعت و دارویی است بر این زخم‌ها  که باید به فال نیک گرفت.

اما سوال این است اداره‌ها و نهادهای دیگر چرا چنین روندی را پیگیری نمی‌کنند؟ چرا درمورد تخریب‌های تله کابین گنجنامه‌، دیگر چشمه‌های الوند‌،اداره‌ها به مقامات قضایی متوسل نمی‌شوند ؟ چرا درمورد تخریب باغ‌های درون شهر که در حیطه اختیارات شهرداری است از مقامات قضایی کمک نمی‌خواهند.

تخریب چشمه ملک همزمان شده با تخریب باغ ذوالریاستین و بدیع الحکما اما شهردار وقت برخلاف مدیر کل منابع طبیعی از کنار این مسئله به راحتی گذشت.

شهردار وقت در پاسخ به پرسش خبرنگاران در مورد تخریب‌ها گفت: “تفکیک فضای سبز باغ‌ها به قطعات کوچک تر بر اساس ماده قانونی ( ماده 14) جزو حقوق قانونی هر شهروند است و هر شهروندی می‌تواند با پیگیری فرآیند آن در شهرداری از حقوق اولیه شهروندی خود در این باره بهره مند شود.”

او ادامه داد:” این ماده قانونی مجوز سطح اشغالی در حدود 10درصدی برای باغ‌های با متراژ بیش از 2هزار متر را داده که با این کار باغدار می‌تواند در باغ خودش به ساخت و ساز و طبق این ماده قانونی برای حفظ و احیای فضای سبز طبیعی موجود اقدام کند اکنون در انتهای بلوار کاج برای چند باغ این ماده قانونی اجرا شده است.”

اما ای کاش این نابودی درختان به 10درصد ختم می‌شد از 5000هزار اصله درخت باغ ذوالریاستین اینروزها 10درصد هم باقی نمانده است.شهرداری اگر حسن نیت داشته باشد می‌تواند پیش از تفکیک باغ‌ها برای درختان شناسنامه صادر کند و درختان را پلاک کوبی کند تا متوجه شود چند درصد این باغ‌ها تخریب می‌شود. فعالان محیط زیست همدان انتظار دارند شورای شهر و شهرداری جدید نگاه عمیق تری به فضای سبز شهری داشته باشند و رویه گذشته را پیش گیرند تا منافع جمعی شهروندان قربانی منافع یک عده زمین خوار نشود.

هفته نامه بیدارگر/ شماره 22/ چهارشنبه 27 شهریور

 


برچسب ها: چشمه های همدان ، محیط زیست ، دستوردادستانی ،

صعود قله 5167 متری آرارات با هدف حفظ محیط زیست

گروه کوهنوردی دوستان زمین در آرارات ترکیه رکورد زدند

http://iranngonews.persianblog.ir/post/1290/

 

 

حسین زندی -دو  نفر از کوهنوردان انجمن دوستان زمین همدان یازدهم شهریورماه در یک برنامه  سرعتی قله آرارات ترکیه را با زمان 2 ساعت و32  دقیقه صعود کردند .

 قله آرارات در بین مرز کشورهای ایران ترکیه و ارمنستان  وبه ارتفاع 5167متر  مانند یک آتشفشان خاموش است .این قله در تمام ایام سال پوشیده از برف است. بالاترین رکورد سرعتی این قله پیش از این 2ساعت و45دقیقه  توسط یک گروه ایرانی بود  که محمد اسدی و محمود بیات این بار با 13دقیقه اختلاف توانستند این موفقیت را به نام کشور ایران ثبت کنند.

 این دو کوهنورد  یک روز پس از این صعود موفق  در یک گروه 17 نفری  برای بار دوم این قله را به صورت معمولی (نرمال) صعود کردند.

 

محمدسدی درباره این صعود گفت:برنامه حدود 2روز  از تاریخ11 شهریور طول کشید و برنامه صعود برای بار اول سرعتی و در فردای همان روز صعود ی نرمال با گروهی از تهران داشتیم.  از مدتها قبل درکوههای همدان تمرین سرعتی داشتم تا بتوانیم آمادگی لازم را بدست بیآوریم. تعداد همراهان 17 نفر بود که فقط دو نفر از همدان برای صعود سرعتی حضور اقدام کردیم .

 

گروه کوهنوردی دوستان زمین همدان به سرپرستی محمد اسدی هردوهفته یک بار  برنامه کوهنوردی و کوهپیمایی  را در داخل کشور اجرا می کند. محمد اسدی  در این باره گفت :هدف از اجرای برنامه برافراشتن پرچم ایران عزیزمان با رکورد جدید سرعتی و بااهداف محیط زیستی که  مهمترین دلمشغولی ماست .در برنامه های داخلی که دوستان زمین که هر دو هفته  یک باراجرا می شود  به پاکسازی طبیعت و ارتفاعات همدان میپردازیم . قصد ما آشتی دادن هموطنان عزیز با زمین و حفظ محیط زیست است  این کوهنورد گفت:متاسفانه  طبیعت کشور ما از این نظر وضعیت خوبی ندارد وبرخی از هم میهنان  رعایت نمی کنند . اطلاع رسانی و آموزش به هر شیوه ای می تواند در بازداری از تخریب محیط زیست مفید باشد و ماامیدواریم روزی برسد که همه شهروندان عزیز هیچ گاه زباله ای را در طبیعت جا نگذارند وهر کس به سهم خود دوستدار طبیعت باشد

سرپرست گروه کوهنوردی دوستان زمین در  مورد برنامه های بعدی گروه گفت :برنامه بعدی قله 6000 هزاری است. در مورد ورزش کوهنوردی و صعود سرعتی که همه عزیزان میتوانند با تمرین وآمادگی جسمانی بالا و تجهیزات به صعود چنین قله هایی دست پیدا کنند  .

 

روزنامه همشهری / ویژه همدان /چهارشنبه 27 شهریور


برچسب ها: گروه کوهنوردی دوستان زمین ، ngo ، محیط زیست ،

خبرنگاری به جرم دفاع از میراث فرهنگی و محیط زیست کتک خورد و اخراج شد

http://www.von.ir/index.php/گردشگری-و-میراث-فرهنگی

 

حسین زندی فعال حوزه محیط زیست و میراث فرهنگی  در گفت‌وگو با پایگاه اطلاع رسانی صدای طبیعت از اخراج خبرنگاری كه به دفاع از باغ بدیع الحكمای همدان برخواسته بود از محل كار خود خبر داد.
به گفتة او  این خبرنگار  دانشجوی کارشناسی ارشد معماری است و در کنار اشتغال در سازمان نظام مهندسی به حرفه خبرنگاری هم مشغول بود. فرزاد سپهر پیش از این هم به خاطر تهیه خبر وعكس از تخریب باغ بدیع الحكما ضرب و شتم شده بود.
به گفتة زندگی اما به فاصله یك هفته از ضرب و شتم حكم بركناری اش از سازمان نظام مهندسی ساختمان  به وی دادند.. در حالی كه انتظار می رفت این اقدام خبرنگار كه سبقه ی كاری در مهندسی معماری دارد و برای اطلاع رسانی و هشدار به ساخت و ساز مخرب محیط زیست و زندگی شهروندان خطر خبررسانی را به جان خریده بود! مورد تایید و تمجید سازمان نظام مهندسی قرار گیرد، نهاد متبوع كه سازمانی غیر دولتی است، حكم به بركناری اش داد.
 
یک حقوقدان در همدان  می گوید:سازمان های نظام مهندسی ساختمان نهادی غیردولتی است كه هیات مدیره آن  با انتخاب اعضا و تایید و نظارت وزارت راه و شهرسازی مشخص می شوند و وظیفه آموزش و ارتقای پایه مهندسی و طراحی و نظارت ساخت و ساز را بر عهده دارند. حضور رییس سازمان در كمیسیون ماده 5 كه می تواند حكم به تغییر كاربری اراضی را بدهد در خور توجه است. این مهم باید به تاثیر نظر كارشناسی توام با دقت نظر و وجدان كاری همراه باشد تا كمیسیون ماده ه همانطور كه در مورد باغ بدیع الحكمای همدان و موارد مشابه رای به ساخت و ساز در اراضی باغات می دهد لااقل منجر به این كار نشود.
این حقوقدان می گوید: هرگونه ساخت و ساز، تعداد طبقات و احداث بنا با مجوز شهرداری صورت می گیرد و توافق با آن در خصوص تغییر کاربری و احداث بنا در فضای سبز یا مسکونی به تجاری یا آموزشی و ورزشی با مجوز کمیسیون ماده 5 در هر شهر متشکل از استاندار رییس، معاون عمرانی استاندار نایب رئیس، مدیرکل راه و شهرسازی، شهردار، مدیرکل میراث فرهنگی، مدیرکل جهاد و کشاورزی،  رییس شورای شهر و رییس سازمان نظام مهندسی ساختمان انجام می شود.
حسین زندی می گوید:«این مسائل افكارعمومی را به این  نتیجه رسانده  که سازمان نظام مهندسی یک نهاد نظارتی است به نظر می رسد نیازبه یک نهاد نظارتی دیگر دارد. عملکرد این نهاد در مواردی جهت دار خلاف اهداف و اساسنامه اش بوده است
زندی سازمان نظام مهندسی را متهم به كم كار می‌كند و می گوید:«متهم اصلی زلزله سازمان نظام مهندسی است» او به تخریب  ساختمان نو ساز دانشگاه آزاد و  همچنین پروژه مسکن مهر ورزقان که افتتاح نشده در زلزله اشاره می‌كند ومی گوید:« شدت زلزله حدود 5ریشتر بود  واگر این نهاد نظارت صحیحی اعمال می کرد مسلما چنین اتفاقی نمی افتاد .» در شهر همدان نیز ده ها مورد تخلف را می توان نام برد از جمله استفاده از مصالح سرطان زادر نمای ساختمان ها و به کار نبردن مصالح بوم آورد که تحمل اقلیم همدان را ندارد که این نهاد نظارتی بر آنها ندارد.
در آستانه  تخریب باغ و عمارت تاریخی  و پس از ضرب و شتم فرزاد سپهر عکاس وخبر نگار ، 247 نفر از سینما گران ، هنرمندان ، پزشکان و فعالان فرهنگی همدان با نوشتن نامه ای به وزیر کشور، رئیس سازمان محیط زیست و رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری درخواست توقف  تخریب باغ و عمارت بدیع الحکما و باغ وعمارت ذوالریاستین شدند . اما بدون توجه به این اعتراض ها باغ ذوالریاستین با خاک یکسان شد.
زندی می گوید:« انتظار می رفت ،باغ و عمارت های تاریخی حفظ شود  اما اخراج این خبرنگار شوک تازه ای بود که بر فعالان میراث فرهنگی و محیط زیست وارد كرد. »

 

 


برچسب ها: اخراج خبرنگار ، همدان ، سازمان نظام مهندسی همدان ،

 تجمع فعالان محیط زیست و کوهنوردان در اعتراض به تخریب چشمه‌های الوند

http://www.iranboom.ir/didehban/zistboom/10165-1392-06-14-19-30-36.html

 

گزارش: حسین زندی
عکس: رضا مقدم

درپی تخریب مسیر چشمه ملک در منطقه پائین دست «چهارقله» همدان در هفته‌های گذشته، روز جمعه  تعدادی از اعضای انجمن دوستان زمین در کنار این چشمه تجمع کردند.

این گردهمایی که با هماهنگی کمیته کوهنوردی انجمن محیط زیستی دوستان زمین انجام شد در یک برنامه صعود که از مسیر تاریک دره همدان به سمت چشمه بود ده ها نفر از اعضای این انجمن و کوهنوردان و فعالان محیط زیست همدان حضور داشتند. تخریب چشمه ملک و مسیر این چشمه تا روستای دیوین توسط عده ای از ساکنان این روستا مورد اعتراض فعالان محیط زیست و کوهنوردان قرار گرفت. این اولین بار نیست که در سال‌های گذشته چشمه‌های همدان مورد تعرض قرار می‌گیرند. علاوه بر اینکه چشمه‌های فراوانی که داخل شهر جریان داشتند و صدها هزار نفر از آنها استفاده می کردند امروز وجودخارجی ندارند و به برکت نبود مدیریت صحیح شهری نابود شده اند. در خارج از مناطق مسکونی و کوهستان ها نیز پیش از این چشمه های روستای دره مرادبیگ به دلیل انتقال آب آن به شهر تخریب شد. همچنین پس از تغییر مسیر چشمه ها و رودخانه های منطقه میدان میشان پس از احداث تاسیسات تله کابین هگمتانه، پوشش گیاهی منطقه تحت الشعاع قرار گرفت. چشمه های تخت کوچک و تخت رستم نیز از این آسیب ها در امان نماندند. اما اعتراض های فعالان محیط زیست بی پاسخ ماند. تهدیدهای فراوانی از جمله ایجاد معدن سنگ در کوهستان‌های الوند، جاده سازی های بدون برنامه که موجب زخمی شدن کوهستان شده است، برداشت بیش از حد از آب چشمه‌ها، چرای بی رویه دام عشایر و همچنین ریختن زباله در دامنه کوه های همدان نتیجه ای جز نابود ی پوشش گیاهی وجانوری کوهستان‌های الوند ندارد. ادامه روند فعلی و تخریب های صورت گرفته الوند را تا مرز نابودی کشانده است. به دلیل همین دخالت های دست بشر است که این‌روزها دیگر زیبایی گذشته را ندارد، به خصوص آن چه تاسیسات تله کابین برسر الوند می آورد جبران ناپذیر است. اگرچه نهادهای مدنی ، فعالان محیط زیست و کوهنوردان همواره به این تخریب ها و دست درازی ها بر طبیعت معترض بوده اند اما تا مسئولان احساس مسئولیت نداشته باشند و با نگاه عمیق تری به مسئله محیط زیست ننگرند این مشکلات باقی خواهد بود.

مریم خندان عضو انجمن دوستان زمین می گوید: درمان کم‌آبی کور کردن چشمه‌ها نیست، آنهم در سرچشمه وکاشانه اصلی آن. این چشمه ها قرن هاست که در زادگاه خود جریان دارند و وفادارانه خاک وطبیعت خود را سیراب می کنند. امید بزرگ رهگذران تشنه بودند، دردناک است که چشمه هارا درخانه خود زندانی کنیم ویا آواره دیار دیگری کنیم.

این فعال محیط زیست ادامه می دهد:ما با این کار سایر موجودات را ازاین موهبت طبیعی بی بهره می کنیم. ای کاش برای درمان کم آبی ها به سال های پیش برگردیم وتمام چشمه هایی را که کور کردیم باز سازی کنیم وبه چرخه زندگی برگردانیم .شاید بخشی از مشکل حل شود.این روزها ما چشمه ها وقنات های همدان را با کانال فاضلاب یکی کردیم آنوقت می خواهیم آب کوه‌ها و سهم سایر موجودات را داخل شهر ببریم. فعالان مدنی به خصوص انجمن دوستان زمین در این گردهمایی خواستار پیگیری هرچه سریع تر مسئولان شهری و نهادهای متولی از جمله سازمان آب، محیط زیست، منابع طبیعی و شهرداری همدان هستند.

 

 


برچسب ها: چشمه های همدان ، چشمه ملک ، سازمانهای مردن نهاد ، ایرانبوم ،

جمعه 15 شهریور 1392

چه بهتر كه همدان كلانشهر نباشد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تهران امروز ،روزنامه ها ،میراث فرهنگی ،زیست بوم ،

روزنامه تهران امروز

 

کد خبر: 137929

تاریخ خبر: شنبه, 16 شهریور 1392

 

 

چه بهتر كه همدان كلانشهر نباشد

 

http://tehrooz.com/1392/6/16/TehranEmrooz/1261/Page/15/

 

 

حسین زندی: چند هفته‌ای است شهر تازه كلانشهر شده همدان حال و روز خوشی ندارد. جایگزینی دولت جدید و تغییر و تحول‌ها در سازمان‌های مختلف، حتی سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در حالی در پایتخت در حال انجام است كه میراث ارزشمند تاریخ و ملی ما در پایتخت تاریخ و تمدن ایران در حال تخریب و تفكیك و با بی‌توجهی آشكار متولیان میراث فرهنگی در حال نابود شدن است. متولیان سازمان میراث فرهنگی همدان در حالی به بهانه روز همدان به تبلیغات و بادكنك‌بازی برروی بام آرامگاه بوعلی مشغول بودند.(كه خود حدیث مفصلی است و موجب تخریب آرامگاه بوعلی را فراهم كرده) كه زمین خواران شهر در حال تخریب بناهای تاریخی و نابودی باغ‌های اطراف شهر بودند. چندی پیش عمارت ذوالریاستین در همدان همزمان با نامه نگاری اهالی فرهنگ این استان برای اعتراض به تخریب عمارت بدیع الحكما تخریب شد. امری كه در ادامه موجب شد هنرمندان و فعالان فرهنگی همدان نامه‌ای دیگر به وزیر كشور و رئیس جدید سازمان میراث فرهنگی در اعتراض به تخریب باغ‌ها و بناهای تاریخی در همدان بنویسند. آنچه هست، اعتراض فعالان فرهنگی نتوانست از كتك خوردن خبرنگاران وتخریب‌ها جلو‌گیری كند. با وجود اینكه بیشتر رسانه‌ها از ظلمی كه به فرهنگ و طبیعت همدان رفته سخن گفتند، گوش شنوایی در شهر پیدا نشد و عاقبت آخرین یادگار محله «در‌سنگی»‌های همدان هم از جا كنده شد.

درسنگی عمارت 200 ساله ذوالریاستین، به جا مانده از دوران زمامداری محمد شاه قاجار و صدارت قائم‌مقام فراهانی بود. درختان باغ را بریدند و علف‌ها را آتش زدند و زمینش را قطعه قطعه كردند. چگونه است كه مسئولان اگر بنای تاریخی یا درختی در پایتخت تخریب و قطع شود، هیاهو می‌كنند، اما به رغم همه فریادهایی كه فرهنگ دوستان و دوستداران طبیعت و آثار تاریخی در همدان سر دادند، مسئولان و مالكان كار خود را كردند؟ قطع چند درخت در خیابان ولی‌عصر پایتخت كه به دلیل خشكیدگی كامل آنها بود در سطح بین‌المللی اعتراض‌هایی به‌دنبال داشت، اما تخریب عمارتی تاریخی و قطع صدها اصله درخت در شهری كه ریه می‌خواهد برای نفس كشیدن، پیگیری نمی‌شود و به سادگی از آن عبور می‌كنند!

یادمان باشد همدان، با طبیعت و تمدن و تاریخش همدان است و اگر گردن به تخریب هر‌كدام از اینها ببندیم قدم به قدم سرزمین هگمتانه را از روزگار بالندگی‌اش دور كرده‌ایم. قرار نیست توسعه همدان و كلانشهر شدنش به قیمت نابودی تاریخ و تمدن و طبیعت این شهر تمام شود و اگر چنین است چه بهتر كه همدان كلانشهر نباشد.

امیدواریم كه مسئولان جدید سازمان میراث فرهنگی آنچه مانده است را دریابند چرا كه اكنون بخش بسیاری از این عمارت‌ها ویران شده و از بین رفته است. اما پرسش دیگر این است كه اكنون مسئول كیست و چه كسی باید پاسخگوی این آثار ارزشمند از دست رفته باشد؟

 

روزنامه تهران امروز

 

 


برچسب ها: باغ ذوالریاستین ، همدان ، محیط زیست ،

سه شنبه 12 شهریور 1392

میراث بدیع بلعیده می شود

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه ها ،میراث فرهنگی ،زیست بوم ،

 

میراث بدیع همدان بلعیده می شود

 

http://www.bidargarnews.com/?i=1&safhe=20

بیدارگر/شماره19/سال اول 6شهریور 92

بیدارگر- مهدی طاهری: هوای گرم، کم آبی و ازدحام جمعیتی که شب‌های تابستان برای گذراندن چند ساعت در حاشیه خیابان‌ها و روی سنگفرش جاده گنجنامه به دنبال جایی برای پارک خودروی خود می‌گردند، به ظاهر مشکلی است که عده‌ای ریشه‌اش را در همین چندسال اخیر می‌بینند.

مردم ما عادت ندارد مشکلات خود را ریشه یابی کند و هنگام ارتکاب هر عملی به عاقبت آن بی توجه است، اما دیری نمی‌گذرد تا با درافتادن به دامن برخی معضلات به فکر راه حل می‌افتد، غافل از آنکه دیر شده و کار از کار گذشته.

شاید اگر امروز کسی بگوید که ریشه همه مشکلات و گرفتاری‌های همدان در نابودی باغ‌ها و خشکاندن چشمه‌ها و افزایش بی رویه ساخت و ساز در نوار سبز شهر است، عده‌ای آن را چندان مربوط به موضوع ندانند.

اما پر واضح است که همه گرفتاری‌های امروز ما ریشه در بی توجهی و اهمال و کم کاری مدیرانی دارد که برای درآمد بیشتر و سودآوری سرشار، چشم بر واقعیت دوختند و صدای دوستداران محیط زیست را نشنیدند و به استناد قوانینی که توسط مدیرانی دیگر از جنس خودشان نوشته شده، راه را برای زمین خواران، سودجویان و دشمنان طبیعت آنچنان هموار کردند که امروز گرفتاری‌های بیشماری به مردم تحمیل شده و نسل آینده جز نفرین و آه و ناله برای ما چیز دیگری به آمرزش نخواهد فرستاد!

سخن از قطع اشجار و نابودی آخرین باغات همدان است که طی سال‌های اخیر از تیغ برج سازان و بساز و بفروش‌ها گریخته و در سایه مقاومت و دلسوزی چند مستاجر و انسان وفادار به مواریث گذشته، محفوظ مانده شاید آخرین نفس‌های این نسل به شماره نیفتد و اندکی هوای پاک و سالم به درون ریه‌هایی بخزد که از فرط دود بنزین‌های غیراستاندارد، آلودگی کارخانجات از رده خارج شده و ریزگردهای مهاجر از کشور همسایه به سرطان مبتلا شده‌اند!

سخن از مرگ آخرین بازمانده‌های بهشت است که در این سال‌ها نسلشان ورافتاده و سلاله‌شان به دست انسان آزمند و زیاده خواه ریشه کن شده.

سخن از بر زمین افتادن بی زبان‌ترین مخلوق خداست که اگر حنجره‌ای برای فریاد داشت، گوش فلک را کر می‌کرد!

 

مزایده باغ‌های تاریخی

از اسفندماه گذشته سرانجام حرص و طمعی که از زمین‌های بایر و برج‌های مرکز شهر سیراب نشده بود، به جان باغ بدیع‌الحکما و ذوالریاستین افتاد و با اعلام مزایده «فروش ویژه املاک» بدون مهر و امضای مشخص! این باغ چند صد ساله با تیغ اره‌های خشن آشنا شد.

بلایی که سی سال است به جان باغ‌ها و درختان همدان افتاده و ده‌ها هکتار از بهترین زمین‌های شهر را به برج و ساختمان‌های بلندمرتبه تبدیل کرده، این بار به دامن تنها بازمانده طبیعت افتاد و بی آنکه کسی پاسخگو باشد، یکی از بی نظیرترین و زیباترین چشم اندازهای طبیعت همدان را در آستانه نابودی قرار داد.

 

باغ بدیع الحکماء کجاست؟

این باغ که تقریبا 62 هزار متر وسعت دارد، بیش از 5 هزار اصله درخت میوه و یکهزار درختانی از جمله چنار، صنوبر و بید داشته و چشمه‌ای بسیار پرآب آن را مشروب می‌ساخته که در دل زمین از قناتی با چهار مسیر منشعب می‌شود که گویا تا روستای دره مرادبیک ادامه داشته است.

باغ بدیع از جاده دره مراد بیک نزدیک برج تندیس فعلی شروع شده و تا منطقه پردیس امتداد دارد که در نهایت به باغ ذوالریاستین (و بعدها باغ دکتر ارفع) ختم می‌شود.

مجموعه چند ده هکتاری که هنوز بوی خوش روزگار وصال را با خود دارد.

 

میزبان بزرگان ایران زمین

حسین زندی فعال محیط زیستی و یکی از علاقمندان به تاریخ طبیعی همدان می‌گوید: این باغ محل تردد و اتراق بزرگ مردانی همچون تاگور(شاعر هندی)، ظهیرالدوله، وحید دستگردی، عبدالحسین سپنتا، میرزاده عشقی، احمد کسروی و نیما یوشیج بوده است که هرکدام در دوره خود برای گذراندن تابستانی آسوده به این شهر آمده و میهمان خاندان بدیع بوده‌اند.

وی درباره ساختمان و بنای این باغ می‌گوید: دو عمارت دراین مجموعه وجود داشته که یکی از آنها تخریب شده و پلان آن در دست طراحی است و دیگری که باقی مانده محل زندگی باغبان است و در آن آثار و لوازم طبابت دکتر بدیع موجود است.

از او درباره شخصیت بدیع پرسیدیم که زندی چنین پاسخ داد: بدیع الحکما پزشک معتمد مردم و روحانیت بوده و شخصیتی فرهیخته و دلسوز فرهنگ به شمار می‌رفته که در زمان خود درآمد حاصل از اراضی چند روستا را برای سلامت و بهداشت مردم هزینه می‌کرده است. هنگامی که آمریکایی‌ها به همدان می‌آیند و بیمارستانی در این شهر می‌سازند، برای سکونت خود با بدیع مشورت می‌کنند که وی آنها را در این باغ ساکن می‌کند و این عمارت باقیمانده همان ساختمانی است که آمریکایی‌ها در آن می‌سازند. این ساختمان که در فهرست آثار میراث فرهنگی ثبت شده به پیشنهاد ما اگر به موزه پزشکی و طب تبدیل شود، همچنان سالم باقی خواهند ماند و با یک مرمت ساده به مجموعه‌ای ماندگار برای نسل‌های بعد تبدیل می‌شود.

 

خاندان فرهیخته

گفتنی است خاندان بدیع گرچه ابتدا مسلمان نبوده و یهودی و مسیحی بوده‌اند اما به دلیل علاقه فراوان به مسلمانان و نامگذاری فرزندان خود به اسم‌های اسلامی، بعدها همگی مسلمان می‌شوند و شهرت آنها به مردم داری، حمایت از افراد بی بضاعت، اختصاص بخش عمده‌ای ازدرآمد خود برای امور فرهنگی و آموزشی باعث شد تا پزشک معتمد روحانیت وقت هم باشند.

در حال حاضر نوادگان این طبیب فرهیخته در کشورهای دیگر ساکن شده و برخی از فرزندان وی نیز در زمره افراد تاثیرگذار و مطرح هستند.

امیر مهدی بدیع خالق کتاب یونانی‌ها و بربرها از جمله مفاخر و فلاسفه بزرگ ماست که آثارش به زبان فرانسوی منتشر شده  و جزو فلاسفه مطرح و شناخته شده 100 سال اخیر فرانسه است. تنها دو کتاب از وی به فارسی ترجمه شده است.

کتاب یونانی‌ها و بربرها بهترین نقد تاریخ هرودت است که با انتشار آن نگاه غربی‌ها به تاریخ ما و تاریخ نگاری ما تغییر کرد.

بدیع الحکماء 4 پسر و یک دختر داشته که در بین آنها محمود بدیع نیز درصدد بود عمارت باغ را به فرهنگسرا تبدیل کند اما اجل مهلتش نداد و همسر وی به نام «مهری خانم» در آمریکا زندگی می‌کند و به دلیل آزار و اذیت فراوان از پیگیری موضوع فرهنگسرا صرفنظر کرده است.

دیگر نوادگان بدیع که شامل 20 نوه و 50 نتیجه هستند در کشورهای مختلف سکونت دارند و در حال حاضر فرهاد بدیع در دانشگاه امام صادق تدریس می‌کند.

حسین زندی فعال محیط زیست در همدان با بیان فرازی از زندگی این خانواده می‌گوید: هرچند بدیع مورد اعتماد حکومت وقت و مردم بوده و خانواده بسیار تاثیرگذاری به شمار می‌رفته اما هیچگاه در مناصب حکومتی دخالت نداشته و علاقه آنها به طبابت و فرهنگ و هنر باعث شده تا به عنوان پشتیبان و تکیه‌گاه اصحاب فرهنگ و هنر شناخته شوند.

سکونت عارف قزوینی در باغ بدیع نشانه تمایل این خاندان به آزادی و عشق و شوریدگی آنها به ادبیات و تاریخ است. اما در اوایل انقلاب با مصادره شدن باغ و سپردن آن به دست چند باغبان، به تدریج این مجموعه رو به زوال رفت و برخی از درختان آن خشک شد.

در حال حاضر فرزندان همان باغبان‌ها و کسانی که بخش‌هایی از باغ را در اجاره خود دارند، مدعی هستند که وسعت این باغ بسیار بیشتر بوده و به مرور زمان بخش‌هایی از آن خشکانده شده و پس از تفکیک به فروش رسیده است که منطقه “پردیس” حاصل همان ساخت و سازها در این باغ است.

 

باغ ذوالریاستین

قائم مقام فراهانی در همدان نماینده‌ای داشته که بسیار معتمد و مورد احترام مردم این شهر بوده است.

مسجد و کوچه و محله‌ای که به نام ذوالریاستین در همدان باقی است تنها بخشی از میراث این رجل سیاسی بوده و کمتر کسی از باغ ذوالریاستین خبر دارد. این باغ یکی از مشهورترین باغ‌های همدان است که چشمه‌ای 700 ساله در آن وجود داشته و برای آبیاری درختان مورد استفاده قرار می‌گرفته است.

“چشمه ل‌له قاسم” که دو طبقه است از روستای دره مرادبیک شروع شده و تا این باغ ادامه دارد که در نوع خود بی‌نظیر بوده و ارزش ثبت جهانی را دارد.

از آنجا که باغ ذوالریاستین تا همدان آن روزها فاصله زیادی داشته، به دستور شخص ذوالریاستین جاده‌ای برای دسترسی به آن ساخته و سنگفرش می‌شود که امروز خیابانی به نام “کوچه مشکی” باقیمانده بخشی از آن راه است.

 

آخرین در سنگی در معرض ویرانی

در قدیم و برای حفاظت از خانه باغی‌ها، مجبور به استفاده از درهای سنگی بوده‌اند که تنها مورد باقیمانده از این نوع درها در حال حاضر در عمارت این باغ وجود دارد و ممکن است به زودی تخریب شود در حالی که ثبت نشده و هیچ اقدامی برای محافظت از آن صورت نگرفته است.

باغ ذوالریاستین که به باغ دکتر ارفع نیز مشهور است، در زمان بدیع الحکما به داماد ایشان دکتر فرج اله ارفع واگذار می‌شود که به دلیل همنشینی باغبان فرهیخته‌اش شکراله خاکیان که کاتب و خوشنویس و فردی اهل ادب بود اجاره داده می‌شود.

امروز فرزندان همین کاتب در باغ مذکور ساکن هستند و برای حفظ باغ و جلوگیری از تخریب آن تلاش‌های فراوانی انجام داده‌اند.

 

نفس‌های آخر

گرچه گفته می‌شود مجموعه باغ‌ها و فضای سبز محدده باغ بدیع الحکما و باغ ذوالریاستین 127 هکتار است اما تاکنون آمار دقیقی از مساحت اصلی آن، قطعات فروخته شده و فضای باقیمانده در هیچ جا ثبت نشده و گویا تعمدی در کار است تا حدود و ثغور این ملک ارزشمند مشخص نشود.

طی سی سال اخیر بخش‌هایی از این باغ تفکیک و فروخته شده و در حال حاضر پس از اعلام مزایده فروش ویژه املاک، قرار است باغ در قطعات 2 هزار متری تفکیک و با 5/3 طبقه ارتفاع برای احداث ساختمان به فروش برسد.

 

 

 


برچسب ها: باغ بدیع الحکما ، عمارت بدیع و ذوالریاستین ، همدان ، امیرمهدی بدیع ، عارف قزوینی ،

 
 
 
مسئولان جدید میراث فرهنگی به سرعت اقدام کنند

«در» خانه ذوالریاستین از جا کنده شد

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=106251&Serv=3&SGr=22

 

در خانه ذوالریاستین که حدود 200 سال قدمت دارد از جا کنده شد. به گفته مالک جدید این عمارت به طور کامل تخریب خواهد شد.

دانلود فایل مرتبط با خبر:
خبرگزاری میراث فرهنگی – گروه میراث فرهنگی - ماه‌های گذشته فعالان فرهنگی بارها به مسئولان هشدار داده بودندکه از تخریب بناهای تاریخی شهر و آخرین باغ‌های همدان جلو گیری کنند. اما پاسخی از مسئولان نشنیدند.
 
خانه ذوالریاستین در غربت و بی‌توجهی دل به تخریب صاحبانش می‌سپارد
 
خبرنگاران و فعالان حوزه میراث بارها به اطلاع مسئولان رسانده بودن که برای نجات این باغ وعمارت تدبری بیاندیشند .تا اینکه به گفته نماینده یکی ازخریداراران که عمارت در ملک او قرار دارد "کارشناسان میراث فرهنگی پس از بازدید از عمارت اعلام کردند درهای سنگی قدیمی و اشیاء تاریخی و ستون‌های قدیمی را زمان تخریب جدا کنید بعدا برای بردن آنها مراجعه می کنیم".
 
البته این موضوع از سوی مسئولان میراث فرهنگی تائید نشده‌است.
 
مصالح آورده شده است؛ باغ خواب شوم می بیند
 
امیرشهاب رضویان کارگردان سینما که این روزها درحال جمع آموری نامه از هنرمندان برای نجات این باغ بود ،می گوید: "ما با مهندس حجت معاونت سازمان مذاکره کردیم که برای نجات بخشی این بنا و عمرت بدیع الحکما اقدامی انجام دهند و قول مساعد دادند." اما خریداران فرصت ندادندو همزمان با انتشار نامه 247 نفر از هنرمندان مطرح، پزشکان، خبرنگاران و فعالان فرهنگی همدان اقدام به تخریب این بنای تاریخی کردند.
 
درخت های کهنسال قطع می شود فردا همدان از خاطره باغ ها تهی می شود
 
مهدی خاکیان مستاجر باغ که هنوز پیگیر مسائل قضایی باغ است می گوید: درخواست ما از مقام‌های مسئول این است که اجازه بدهند ما قبل از تخریب کامل بنا، آنر به ملک شخصی خودمان که 100 متر با عمارت فاصله دارد انتقال دهیم. تا روحمان بیش از این جریحه‌در نشود.
 
دیگر خانه نیست. خاطرات نیستند
خاکیان به chn می گوید: برادران من پنجاه شصت سال پیش در همین خانه متولد شدند، چرا کسی به گذشته انسانها در این دیار حرمت قائل نیست؟
 
او ادامه می دهد: «اگر جدا کردن اشیاء قدیمی ودرها و ستون‌های تاریخی بنا مشکل را حل می‌کرد ما پیش از اینکه کسی از ماجرا باخبر شود این کار را می‌کردیم. این چه پیشنهادی است که کارشناسان میراث می‌دهند؟ عمارت تاریخی را با ضایعات اشتباه گرفته‌اند. ما هدفمان نجات این بنا بود.
 
ابزار ساختمان سازی به بنای جدید می اندیشد که روی هویت همدان قرار است فنداسیون خود را بریزد
 
این باغ و عمارت توسط ذوالریاستین نماینده قائم مقام فراهانی و همزمان با حکومت محمد شاه قاجار بنا ایجاد شده بود. میرزا ابواقاسم ذوالریاستین از دیوانسالاران وبزرگان دوره قاجار در همدان بود که شاگردان بسیاری ،از جمله ریاض همدانی در مکتب او به مقام دیوانی رسیدند. در اهمیت این باغ همین بس که گفته می شود ،یکی از قدیمی ترین کوچه باغ های همدان یعنی " کوچه مشکی" برای دسترسی به این باغ سنگفرش می شود و تا چند سال پیش بخشی از سنگفرش سیاه رنگ آن باقی مانده بود.
 
پس از ذوالریاستین این ملک به یکی از وارثان او به نام عنایت الملک رسید. به همین دلیل به این ملک باغ عنایت الملک می گفتند.در اواخر قاجارتوسط خانواده بدیع الحکما خریداری شد و در اختیار دختر بدیع الحکما (مریم بدیع) و داماد خانواد (دکتر فرج ا..ارفع ) قرار گرفت . شکرا.. خاکیان از سال 1328 این باغ را از دکتر رفع اجاره کرد و تا سال 1392 در اختیار این خانواده بود.
 
مهدی خاکیان فرزند شکرا.. خاکیان می گوید: «شبها وقتی صدای بریدن درختها را می شنوم و یا وقتی آمدم و دیدم بخشی از باغ را آتش زده‌اند مریض شدم. قنات میرزا یعقوب که بیش 700 سال قدمت داشت و جز قنات های دو طبقه وگبری همدان بود را با لودر خراب کردند تا آب به درختان باغ نرسد و زودتر خشک شوند.اینها خاطرات ما را نابود کردند.»
 
این اظهارات هنوز از سوی مسئولان تائید نشده‌است.
 
به نظر می رسد اگر مسئولان میراث در تهران اقدامی نکنند به زودی عمارت بدیع الحکما نیز تخریب خواهد شد.
 
حسین زندی


برچسب ها: آثارتاریخی همدان ، باغ ذوالریاستین ، تخریب عمارت تاریخی ، باغ ها وچشمه های همدان ،

 
 
 
همدان دیگر نفس نمی کشد

 

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=106201&Serv=3&SGr=22

خطر بیخ گوش عمارت ذوالریاستین + اسناد و عکس

درختان باغ 12 هزارمتری ذوالریاستین در انتهای منطقه پردیس که روزی باغ سرسبزی بود، هفته پیش با مجوز شهرداری تفکیک و سپس درختان کهنسالش قلع وقم شد. اما مسئله به همین جا ختم نشد و عمارت دویست ساله این باغ همچنان در آستانه تخریب است. خریداران باغ تا روز سه شنبه به مستاجر مهلت داده اند تا عمارت را تخلیه کند.

دانلود فایل مرتبط با خبر:
خبرگزاری میراث فرهنگی –گروه میراث فرهنگی- هفته گذشته همزمان با حمله بلدوزور ها به باغ بدیع الحکما، درختان باغ 12 هزارمتری ذوالریاستین در انتهای منطقه پردیس که روزی باغ سرسبزی بود، هفته پیش با مجوز شهرداری تفکیک و سپس درختان کهنسالش قلع وقم شد. اما مسئله به همین جا ختم نشد و عمارت دویست ساله این باغ همچنان در آستانه تخریب است. خریداران باغ تا روز سه شنبه به مستاجر مهلت داده اند تا عمارت را تخلیه کند.
 

 درختان همدان سرسبز یکی یکی قطع می‌شوند

 این درحالی است که جمعی از هنرمندان سینمایی، پزشکان و فرهنگ‌دوستان همدانی به قطع درختان و آغازتخریب ورودی خانه «باغ بدیع الحکما» و «باغ ذوالریاستین» واقع در شهر همدان اعتراض کردند و نامه ای خطاب به مسئولان نوشته اند تا از تخریب ها جلوگیری شود.
 
 میرزا ابوالقاسم ذوالریاستین از عالمان همدان بود که در زمان صدارت قائم مقام فراهانی نماینده او در همدان بود و شاگردان زیادی از جمله ریاض همدانی در مکتب او به درجه دیوانی رسیدند. عمارتی که در این باغ ساخته بود درآستانه تخریب است . این عمارت تنها بنای باقی مانده از خانه‌های همدان است که دارای در سنگی بودند. ( در همدان به دلایل امنیت و سرما درگذشته در خانه ها سنگ یک تکه بود ومحله ای به نام درسنگی وجود داشت که ساکنانش نام خانوادگی در سنگی را برای خود برگزیدند.)
 
 اگر این روند ادامه پیدا کند، کارشناسان می گویند دیگر باید با باغ های همدان خداحافظی کرد
مهدی خاکیان، مستاجر این باغ که با همکاری پدرش مرحوم شکرا..خاکیان از سال 1328 در این باغ ساکن بودند می گوید: بخشی از عمارت به دلیل قدمت زیاد ومرمت نشدن از بین رفت اما آنچه باقی ماند توسط پدرم باز سازی شد . مجبور شدیم سقف قدیمی را برداریم و تیرآهن جایگزین آن کنیم.اما به در سنگی باغ و پایه ستون های عمارت و حوض های سنگی دست نزدیم .
 
خاکیان از خاطرات کودکیش در این باغ می گوید و مدارکی را نشان می دهد که از سال 1332 به مالک آن اجاره سالیانه پرداخت کرده اند .او می گوید نه فروشنده و نه خریدار توجهی به حق و حقوق ما نکرد و حقوقی که از عرصه واعیان داشتیم نادیده گرفته اند .درحالی که مزایده را به نام خانواده خاکیان منتشر کردند ،مامجبور شدیم از مراجع قانونی کمک بگیریم اما متاسفانه باغ نابود شد و خاطرات ما نیز با آن نابود شد .
 
سرانجام باغی که به مزایده گذاشته شد؛ هرچند این پرونده نیاز به اطلاعات بیشتری است
خاکیان به خبرگزاری chnمی گوید: ما باغ را ازدکتر فرج الله ارفع اجاره کرده بودیم و پس از مرگ او باغ مصادره شد . اما امسال در کمال نا باوری مشاهده کردیم که باغ را یک شرکت خصوصی به نام انصار به شهرداری واگذار کرده و پس از آن هم به مزایده گذاشته شد. او ادامه می دهد چشمه هفتصد ساله باغ را با لودر کور کردند تا درختان خشک شود اما منتظر خشک شدن هم نماندند ودرختان را جلو چشم ما بریدند.
 
این اظهارات هنوز از سوی مقامات و مسئولان تائید نشده‌است.
 
خاکیان می گوید :همدان همیشه از خنک ترین شهرهای کشور بوده، حالا سوال من این است چه اتفاقی افتاده ؟ کوه ها جابه جا شده؟ غیر از این است که پس از بریدن درختان و نابودی باغ ها این بلا سر شهر آمده!.
 
 سرایدار باغ ذوالریاستین این اسناد را در اختیار خبرگزاری می گذارند. هنوز مسئولان در این زمینه اظهار نظر نکرده اند
 
قرن ها پیش هرودت  در مورد همدان چنین می نویسد «سرزمین واقع در شمال هگمتانه کوهستانی و پوشیده از جنگل است» بیش از بیست قرن پس از این مورخ شاعری غربی به نام" کلینتن سکالرد" بازهم می نویسد:«برگرد دیوارهای همدان - باغ های پرشکوفه دامن کشیده­اند» گویی پس از دوهزار سال طبیعت این شهر زیبا همچنان دست نخورده باقی مانده بود.ویلیام جکسن ،سیاح و ایران شناس امریکایی وقتی در سال 1903 وارد همدان می شود از بیشه زارها و باغ هایی می نویسد که به شعاع 25 کیلومتر به سمت غرب امتداد دارد .
 
آیا باید برای همیشه از باغ ها و درختان همدان تنها یادی بماند؟
 
دیگر مستشرفین و سیاحتنامه نویسان نیز از این شهر با عنوان شهر باغ ها و درختان یاد می کنند و می نویسند «همدان شهری است که آن را درختان احاطه کرده اند» اما امروز نه تنها از آن درختان وبیشه ها خبری نیست بلکه اغلب باغ های منتهی به کوه الوند نیز نابود شده و برج ها و آپارتمان های نا موزون جایگزین آن شده است و چشم انداز طبیعی شهر را نابود کرده است. از کیلومترها جنگل تنها چند نمونه باغ باقی مانده وخودخواهی انسان همه را بلعیده است.این روزها همان نمونه های کوچک هم درحال نابودی است.
 
نابودی باغ ذوالریاستین زمانی اتفاق می افتد که هفته گذشته بلدوزور ها در حال تخریب باغ بدیع الحکما حکیم وپزشک نامدار همدانی بودند . و عکاس و روزنامه نگاری که درحال عکاسی از تخریب باغ بود به شدت مورد ضرب وشتم قرار گرفت . با نابودی این باغ ها آخرین شاهراه تنفسی همدان نیز نابود می شود ودیگر درختی باقی نخواهد ماند تا هوای شهر را تصفیه کند و با ریزگردها مبارزه کند.
 
 
حسین زندی


برچسب ها: باغ ذوالریاستین ، محیط زیست ، همدان ،

 
 
جشن همدان با عزای خانه بدیع الحکما برگزار شد
 

جشن همدان دیروز در حالی برگزار شدکه چندی پیش خانه بدیع الحکمای این شهر تاریخی تا آستانه تخریب رفت. با این وجود دوستداران میراث فرهنگی همچنان دور هم جمع شدند تا میراث تاریخی، فرهنگی و طبیعی همدان را پاس بدارند.

 
 
 
خبرگزاری میراث فرهنگی – گروه میراث فرهنگی- دکتر پرویز اذکایی که یکی از سخنرانان این جمع بود در این مراسم درباره وضعیت خانه بدیع الحکما اظهار نگرانی کرد و گفت: «باغ عمارت بدیع الحکما پدر امیر مهدی بدیع فیلسوف همدان را دارند نابود می کنند. ما عجب مردمانی هستیم.»
 
آغاز روز همدان
یکی از مولفه های توسعه فرهنگی، خصوصی سازی در عرصه فرهنگ است. پررنگ شدن نقش حکومت‌ها و دولت ها در امور فرهنگی، کارکرد و نتیجه رنگارنگ بودن را از تولیدات فرهنگی می گیرد و به یک پدیده تکراری تبدیل می شود. متولی گری در اجرای مراسم ها و مناسبت های فرهنگی نیز هم جنبه مردمی بودن آنرا کمرنگ می‌کند و هم ازمشارکت سلیقه های مختلف جلوگیری می‌کند.

 جلسه‌ای به مناسبت روز همدان
 
پس به نظر می‌رسد سپردن اجرای مراسم و مناسک فرهنگی نتیجه مطلوب تری داشته باشد. برگزاری روز همدان توسط سازمان‌های غیردولتی استان که با حضور شخصیت های برجسته فرهنگی، اعضای شورای شهر قدیم و جدید، برخی از مقامات شهرستان و فعالان عرصه فرهنگ تجربه موفقی بود که پس از هشت سال اتفاق می افتاد. اعضای سازمان‌های غیر دولتی امیدوارند این گونه مراسم را بیشترتجربه کنند.
 
پس از اجرای آیین‌های رسمی، عباس زند با معرفی بابک مغازه‌ای مجری برنامه برای سخنرانی دعوت شد موضوع سخنرانی این پژوهشگر وضعیت چشمه های همدان بود. عباس زند گفت:« شهر همدان را شهر هزار چشمه می گفتند که از زیر قله کوه الوند این چشمه ها تا انتهای شهر جریان داشتند و هرساله توسط مالکان لایروبی می‌شدند. این چشمه با اینکه از مناطق مختلفی عبور داده شده بودند و در طول مسیر مدام توسط مردم استفاده می‌شد هرگز گل آلود و آلوده نمی‌شدند، این فرهنگ غنی در بین مردم بود که آلوده کردن آب را گناهی نابخشودنی می‌پنداشتند و پیش از اسلام هم ایزد آب و  آناهیتا نشانگر این مدعاست که مورد احترام بود و معابدی برای آناهیتا ساخته اند .
 
زند در ادامه گفت: در خانه هایی که دارای چشمه بودند از بامداد تا شامگاه به روی مردم جهت استفاده باز بود و آن را برای اجر اخروی می دانستند.
 
عباس زند در پایان سخنانش با برشمردن ده ها چشمه در شهر همدان ابراز تاسف کرد که این چشمه ها نابود شده اند.
 
سخنران دوم فرزند زنده یاد دکتر علی اقبالی، بنیانگذار رشته های نقشه برداری، زمین شناسی و کشاورزی در ایران بود که به شخصیت علمی دکتر اقبالی پرداخت. خانم اقبالی با تبریک روز همدان و روز پزشک از آرزوهای بزرگ پدر درباره همدان گفت:دکتر اقبالی عاشق بزرگی ایران بودند و علاقه خاصی به زادگاهشان استان همدان داشتند. تاسیس مدرسه عالی کشاورزی همدان در سال 1345 و پایه گذاری موسسه عالی آموزش عمران و توسعه روستایی از آن جمله است. او ادامه داد: پدرم همیشه دنبال باران بود و چشمه چون عاشق محیط زیست بود، دوست داشت زمین ها همیشه سبز باشند و آب و آبادانی را دوست داشت. اقبالی ادامه داد: من که فرزند ایشان هستم هرگز نتوانستم مثل ایشان برنامه داشته باشم دکتر اقبالی در آستانه 100سالگی همچنان کلی برنامه توسعه و آبادانی در سر داشت و او عاشق ایران بود و یک ایرانساز به تمام معنا بود، او می گفت من اول ایران را دوست دارم بعد بقیه فکرم برای بچه های خودم هست چون بقیه بچه های ایران هم حق دارند موفق و تحصیلکرده باشند.
 
پس از دکتر شکوفه اقبالی سخنران سوم،مهندس جعفر محمد علیزاده بنیانگذار موزه تاریخ طبیعی همدان و موزه بزرگ دانشگاه آزاد همدان و از شاگردان دکتر اقبالی پس از اینکه از حاضران درخواست کرد به احترام دکتر اقبالی بایستند و یک دقیقه سکوت کنند. او گفت:« آقای دکتر انار بودند که هزاران دانه مثل من را در سراسر ایران دارند».
 
علیزاده ادامه داد من یکی از شاگردان دکتر اقبالی هستم که شاید گاهی باهم اصطکاک داشتیم اما نمی توانم بگویم ایشان الگوی من نبودند. در این زندگی که من کم تر شادی داشتم بزرگ ترین شادی من این بود که یک روز رفتم عکاسی دیدم عکس آقای دکتر اقبالی بالا دست و عکس من زیردست ایشان است و حاصل زحمات ایشان باعث شد که به عنوان شاگرد ایشان نفر اول ترویج علم در کشور در سال 1384باشم. من در آغاز سخنرانی اشاره کردم اولین دانشگاه جهان در همدان با کمک صد نفر از طلبه های زرتشتی تاسیس شد و بعد از هزاران سال دکتر اقبالی دانشگاه تاسیس کردند ، دکتر اقبالی برای تاسیس موزه همدان یک فولکس داشت که فروخت و چهار هزار تومان کمک کرد تا ما موزه را ایجاد کنیم. علیزاده در پایان با اشاره به اینکه ما همدانی ها به الوند پایبند بودیم و می گفتیم ما آب الوند خورده ایم اما الوند این روزها متاسفانه فراموش شده و شعری در وصف کوه الوند خواند : اجنبی می خواست تو را از من بگیرد الوندم / نتوانست/ اما ریزدانه های خاکش،ای اسف تورا محو کرده.
 
خانه بدیع الحکما جگرم خون است
پرویز اذکایی پژوهشگر ارزنده تاریخ که بیش از چهارصد مقاله، پنجاه رساله علمی و سی جلد کتاب در کارنامه خود دارند، در روز همدان به تاریخ همدان در دوره قاجار پرداخت.اما در این سخنرانی استثنایی که به همه جنبه‌های محیط زیستی، جغرافیا و فرهنگ و جامعه شناسی را در برداشت ومانند همیشه احساسات حاضران را برانگیخت.
 
باغ خانه بدیع‌الحکما
 
او گفت: قرن سیزدهم هجری قمری برابر با قرن 17و 18میلادی حدود 140 سال تمام دوره قاجاریه در ایران حکومت کردند که از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است. از این جهت که آخرین دولت عشایری حاکم بر ایران بوده است، دولت هایی که طی 2700 سال در این آب و خاک حکمراندند منشا عشایری داشتند و این آخرین دولت عشایری است راز ماندگاری سرزمین هم توالی حکومت های عشایری است. نکته مهم این است که ما در عصر قاجاریه بود که با تمدن غربی آشنا شدیم دوره مدرنیسم یا تجدد از اواسط دوره قاجاریه از ایران آغاز شده دوره آغاز سرمایه داری و به اصطلاح چپ ها برژوازی در همین دوره بود.
 
پرویز اذکایی همچنین اشاره کرد: در دوسه روز گذشته جگرم خون است اگر تا حالا سکته نکرده ام نمی دانم چرا؟ باغ بدیع الحکما را دارند ویران می کنند بلدوزر گذاشته اند و دارند خرابش می کنند خبرنگاری را کتک زده اند 120 هکتار باغ را از بین برده اند حالا 62هزار متر باغ عمارت بدیع الحکما پدر امیر مهدی بدیع فیلسوف همدان را دارند نابود می کنند عجب مردمانی هستیم .
 
او با اشاره به شعری از عین القضات که در زندان بغداد برای همدان، همدانی که می گفتند یکی از چهار جنات جهان سروده است چند سطری درمورد الوند گفت: اما دریغا امروزه، بی هیچ پرده پوشی و بدون وطن دوستی ریایی، باید گفت که از آن همه لطف و طراوت ، سرسبزی و خرمی، جمال و نزاهت الوند، زیاده چیزی برجای نمانده است. بلای آلودگی های دم افزون زیست محیطی از یک طرف، ولی خصوصا توسعه ویران گرانه و ساختمان سازی از طرف دیگر تمام فضای حیاتی سبزینه و بیشه زارهای مصفا و باغ های پردارو باروبر را که حالا معلوم می شود چقدر هم منافع اقتصادی داشته اند یکسره به وسعت هزاران هکتار از دامنه الوند زدود و یکباره از میان برد که هنوز هم می برد .
 
طبیعت بی نظیری که جامه زیبای آفرینش آن را دست خداوند (جمیل و یحب الجمال) طی میلیون ها سال تطور طبیعی بر قامت الوند سرفراز ما پوشانده بود ، ظرف سی سال اخیر به یک طرفة العین با دست انسان طماع «ظلوم جهول» تجاوزکار معاصر پاره پاره ، دریده و گسیخته، نابود و ویران گشت مظهر آیات الهی در وطن ما اینک مزبله رجس آدمیان ناسپاس و نادان شده است.
 
خسارت های مطلقا جبران ناپذیری که طی چند دهه اخیر به بافت و ساخت طبیعی شهرو کوه و دشت ما وارد شده، فقط می تواند خیانت محض باشد،تخریبی که بر آن رفته ومی رود، هیچ قوم یاجوج و ماجوج و چنگیز مغول چنین بلایی برجای دیگرنازل نکرده است.اگر زمانی میلتون انگلیسی از کوهپایه های الوند به عنوان « بهشت بازیافته» سخن گفته بود اینک دریغ آمیز و سوگبار به واقع تنها می توان از آن «بهشت گمشده » یاد کرد . حالا مضمونی جز مرثیه یا«سوگ بر الوند» متبادر به ذهن نشد . دریغا که این کوه لخت بلند بالا دیگر آن « الوند» نیست خدا را ، الوند ما کجاست ؟ همدان ما کجاست؟
 
برنامه بعدی اجرای گروه موسیقی شهسواران بود که به آهنگسازی و نوازندگی قادر شهسواری و خوانندگی پرویز نظری اجرا شد در این برنامه پس از اجرای قطعه ای با عنوان الوند و آوازی در مایه اصفهان با شعر مولانا با تقدیم قطعه ای به نام مهد دلیران به دکتر پرویز اذکایی به پایان رسید. آخرین سخنران برنامه میلاد وندایی از باستان شناسان جوان همدان بود که به باستان شناسی همدان در دوران تاریخی پرداخت وندایی آثار مادی، هخامنشی، اشکانی و ساسانی اشاراتی داشت.و گفت هیچ اثر مادی از هگمتانه یافت نشده و همچنان پایتخت مادی هگمتانه در ابهام است.
 
دراین برنامه که به همت موسسه آموزش عالی عمران وتوسعه ونهادهای مدنی همدان از جمله انجمن دوستان زمین، کانون تبلیغاتی راد، بنیاد مهر ، پویشگران سفر پاک ،بهار ثمین الوند واتاق فکر انجمن های زیست محیطی همدان برگزار شد، نمایشگاهی از دستاوردهای اعضای انجمن ها در زمینه صنایع دستی و کتاب هایی که درهمدان منتشر شده بود درحاشیه مراسم برقرار شد که با استقبال حاضران مواجه شد.  
حسین زندی
 


برچسب ها: روزهمدان ، دکتر پرویز اذکایی ، باغ بدیع الحکما ،

چهارشنبه 6 شهریور 1392

راه‌های تنفسی شهر همدان تنگ‌تر شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه ها ،تهران امروز ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،

روزنامه تهران امروز

 

 

 

کد خبر: 137354

تاریخ خبر: پنجشنبه, 07 شهریور 1392

 

راه‌های تنفسی شهر همدان تنگ‌تر شد

داد هنرمندان از تخریب بدیع الحكما و ذوالریاستین

 

 

حسین زندی- همدان: در ادامه تخریب باغ و عمارت بدیع الحكمای همدان و به رغم همه اعتراضات صورت گرفته باغ ذوالریاستین هم در خفا نابود شد. این موضوع به ظاهر استانی آنچنان سر و صدا كرد كه داد هنرمندان كشوری درآمد و تعدادی از چهره های سرشناس هنری كه به اصالت شهر و ریه های همدان اهمیت می دهند درصدد برآمدند، جلوی ادامه این تخریب‌ها را بگیرند. ریه های شهری كه قرن‌ها پیش هرودت در مورد همدان چنین می نویسد:

«سرزمین واقع در شمال هگمتانه کوهستانی و پوشیده از جنگل است.» بیش از بیست قرن پس از این مورخ شاعری غربی به نام « کلینتن سکالرد» بازهم می نویسد:«بر گرد دیوارهای همدان باغ‌های پرشکوفه دامن کشیده‌اند.» گویی پس از دوهزار سال طبیعت این شهر زیبا همچنان دست نخورده باقی مانده بود. ویلیام جکسن، سیاح و ایران شناس آمریکایی وقتی در سال 1903 وارد همدان می شود از بیشه‌زارها و باغ هایی می نویسد که به شعاع 25 کیلومتر به سمت غرب امتداد دارد. دیگر مستشرقین و سیاحتنامه نویسان نیز از این شهر با عنوان شهر باغ‌ها و درختان یاد می کنند و می نویسند:«همدان شهری است که آن را درختان احاطه کرده‌اند.» اما امروز نه فقط از آن درختان و بیشه ها خبری نیست بلکه اغلب باغ های منتهی به کوه الوند نیز نابود شده و برج ها و آپارتمان های ناموزون جایگزین آن شده است كه چشم انداز طبیعی شهر را نابود کرده اند.

سرنوشت یكسان باغ ذوالریاستین و بدیع‌الحكما

این روزها همان نمونه های کوچک هم در حال نابودی است. پس از باغ بدیع‌الحكما كه خبر تخریب و فروش زمین‌های آن منتشر شد، باغ 12هزارمتری ذوالریاستین در انتهای منطقه پردیس که روزی بهشت برین بود هم با مجوز شهرداری تفکیک و سپس نابود شد همچنین درختان کهنسالش قلع وقم شد. میرزا ابوالقاسم ذوالریاستین از عالمان همدان بود که در زمان صدارت قائم مقام فراهانی نماینده او در همدان بود و شاگردان زیادی از جمله ریاض همدانی در مکتب او به درجه دیوانی رسیدند. عمارتی که در این باغ ساخته بود در آستانه تخریب است. این عمارت تنها بنای باقی‌مانده از خانه های همدان است که دارای در سنگی بودند. به دلایل امنیت و سرما در گذشته در خانه‌ سنگ یک تکه بود و محله‌ای به نام درسنگی وجود داشت که ساکنانش نام خانوادگی در سنگی را برای خود برگزیدند. «مهدی خاکیان» مستاجر این باغ که با همکاری پدرش مرحوم «شکرالله خاکیان» از سال 1328 در این باغ ساکن بوده‌اند، می گوید: بخشی از عمارت به دلیل قدمت زیاد ومرمت نشدن از بین رفت اما آنچه باقی ماند توسط پدرم باز سازی شد، اما در بازسازی‌ها به در سنگی باغ و پایه ستون های عمارت و حوض های سنگی دست نزدیم، زیرا اعتقاد ما این بود كه در سنگی این خاك نمونه ای از هنر دستان چیره هنرمندان همدانی است كه حتی با تغییرات صورت گرفته در باغ باید پایدار بماند . بر اساس مدارك ارائه شده از سوی مهدی خاکیان از سال 1332 مستاجران فعلی به مالک آن اجاره سالیانه پرداخت کرده‌اند اما نه فروشنده و نه خریدار توجهی به حق و حقوق مستاجر نكرده و حقوق آنها از عرصه واعیان را نادیده گرفته اند. تلخ تر از همه آنكه مزایده را به نام خانواده خاکیان منتشر کردند، و در نهایت باغ نابود شد.

نابودی چشمه 700 ساله باغ به صورت عمدی

سال جاری باغ توسط یك شرکت خصوصی به نام انصار به شهرداری واگذار و پس از آن هم به مزایده گذاشته شد. به گفته خاكیان چشمه 700 ساله باغ را با لودر کور کردند تا درختان خشک شود اما منتظر خشک شدن هم نماندند و درختان را جلو چشم مردم شهر بریدند. همه می دانند كه همدان همیشه از خنک‌ترین شهرهای کشور بوده، حالا سوال این است كه چه اتفاقی افتاده است كه عده ای ظرفیت های مطلوب هوای همدان را فراموش كرده و آنها را اتفاقی می دانند؟ غیر از این است که پس از بریدن درختان و نابودی باغ‌ها كم كم همدان خنكی خود را از دست داده و تبدیل به شهری سیمانی و آجری می شود؟ نابودی باغ ذوالریاستین زمانی اتفاق می افتد كه بلدوزرها در حال تخریب باغ بدیع الحکما، حکیم و پزشک نامدار همدانی بودند. در همان زمان عکاس و روزنامه نگاری که در حال عکاسی از تخریب باغ بود به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفت .با نابودی این باغ‌ها آخرین شاهراه تنفسی همدان نیز نابود شده و دیگر درختی باقی نخواهد ماند تا هوای شهر را تصفیه کند و مهم‌تر از هر چیز حریف ریزگردها شود.

به دنبال انتشار گزارش تهران امروز و گزارش های متعدد در دیگر رسانه ها از تخریب عمارت بدیع‌الحكما و باغ ذوالریاستین در همدان، جمعی از هنرمندان كشور و فرهنگ دوستان همدانی با امضای نامه ای كه نسخه ای از آن در اختیار روزنامه تهران امروز قرار گرفته است، خطاب به مسئولان خواستار توقف این مسئله و پیگیری مسئولان امر در این خصوص شدند. جمع كثیری كه تعداد آنها بالغ بر 250 نفر است این نامه را امضا كرده‌ و خواستار توقف این تخریب شده اند. پرویزپرستویی، احمدرضا درویش، محمد حسین حلیمی، قباد شیوا، امیرشهاب رضویان، هانیه توسلی، عبدالله باکیده، مجید برزگر، بهرام توکلی، جهانبخش نورایی، یاشار نورایی، محمد پرویزی، جواد محقق، پرویز شکری، اصغر پورهاجریان، حسن گوهرپور، شهرام گلپریان، دکتر پرویز اذکایی، دکتر علیرضا ذکاوتی قراگزلو، اشکان جنابی و ایرج عاشوری از امضا كنندگان این نامه هستند. هفته گذشته كه باغ بدیع‌الحکما در معرض تخریب کامل قرار گرفت و بولدوزرها به این بنای تاریخی حمله کردند، خبرنگار محلی یكی از روزنامه های سراسری که برای پوشش خبر این تخریب به محل رفته بود ، مضروب شد. خانه بدیع‌الحكما در ابتدای جاده دره مرادبیک همدان واقع شده است که در فهرست میراث ملی ایران قرار دارد. دکتر بدیع‌الحکما از پزشکان خوشنام و خادم به مردم همدان بوده كه عارف قزوینی شاعر بزرگ مشروطیت دوره ای از تبعید خود را در باغ بدیع الحکما زندگی کرده است و بزرگانی چون شهید کلنل محمدتقی پسیان، از معاشران دکتر بدیع الحکما بوده اند. در حال حاضر علاوه بر این باغ، بخش بزرگی از باغ‌های سبز حاشیه شهر که حکم ریه‌های شهر همدان را دارند و همچنین از جاذبه های گردشگری شهرند، توسط زمین خواران نابود شده اند و باغ بدیع‌الحكما یکی آخرین آنهاست.

 

 http://www.tehrooz.com/1392/6/7/TehranEmrooz/1255/Page/15/

 

روزنامه تهران امروز


برچسب ها: باغ بدیع الحکما ، باغ ذوالریاستین ، همدان ، نامه اعتراضی هنرمندان به نجفی ، هنرمندان همدان ،

چهارشنبه 6 شهریور 1392

روزهمدان ، روزی برای همه مردم استان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه ها ،مطالب در خبر گزاری ها ،تاریخ ،جشن ها ،زیست بوم ،

 

روزهمدان ، روزی برای همه مردم استان

مراسم گرامی داشت روز همدان با یاد دکتر علی اقبالی

حسین زندی

 دکتر پرویز اذکایی :باغ عمارت بدیع الحکما پدر امیر مهدی بدیع فیلسوف همدان را دارند نابود می کنند عجب مردمانی هستیم .

 

یکی از مولفه های توسعه فرهنگی ، خصوصی سازی در عرصه فرهنگ است.پررنگ شدن نقش حکومت هاودولت ها در امور فرهنگی ، کارکرد و نتیجه رنگارنگ بودن  را از تولیدات فرهنگی می گیرد وبه یک پدیده  تکراری تبدیل می شود. متولی گری در اجرای مراسم ها ومناسبت های فرهنگی نیز هم جنبه مردمی بودن آنرا کمرنگ می کند وهم ازمشارکت سلیقه های مختلف جلو گیری می کند . پس به نظر می رسد سپردن اجرای مراسم و مناسک فرهنگی نتیجه مطلوب تری داشته باشد . برگزاری روز همدان توسط سازمان های غیردولتی استان که با حضور شخصیت های برجسته فرهنگی ، اعضای شورای شهر قدیم وجدید ، برخی از مقامات شهرستان و فعالان عرصه فرهنگ تجربه موفقی بود که پس از هشت سال اتفاق می افتاد.اعضای سازمان های غیر دولتی امیدوارند این گونه مراسم را بیشترتجربه کنند.

  پس از اجرای آیین های رسمی ،عباس زند با معرفی بابک مغازه ای مجری برنامه برای سخنرانی دعوت شد موضوع سخنرانی این پژوهشگروضعیت چشمه های همدان بود.عباس زندگفت:« شهر همدان را شهر هزار چشمه می گفتند که از زیر قله کوه الوند این چشمه ها تا انتهای شهر جریان داشتند و هرساله توسط مالکان لایروبی می شدند. این چشمه با اینکه از مناطق مختلفی عبور داده شده بودند و در طول مسیر مدام توسط مردم استفاده می شد هرگز گل آلود و آلوده نمی شدند این فرهنگ غنی در بین مردم بود که آلوده کردن آب را گناهی نابخشودنی می پنداشتند و پیش از اسلام هم ایزد آب و آناهیتا نشانگر این مدعاست که مورد احترام بود و معابدی برای آناهیتا ساخته اند .

زند در ادامه گفت:در خانه هایی که دارای چشمه بودند از بامداد تا شامگاه به روی مردم جهت استفاده باز بود و آن را برای اجر اخروی می دانستند

. عباس زند در پایان سخنانش با برشمردن ده ها چشمه در شهر همدان ابراز تاسف کرد که این چشمه ها نابود شده اند.

سخنران دوم فرزند زنده یاد دکتر علی اقبالی ، بنیانگذار رشته های نقشه برداری ، زمین شناسی و کشاورزی در ایران بود که به شخصیت علمی دکتر اقبالی پرداخت. خانم اقبالی با تبریک روز همدان و روز پزشک از آرزوهای بزرگ پدر درباره همدان گفت :دکتر اقبالی عاشق بزرگی ایران بودند و  علاقه خاصی به زادگاهشان استان همدان داشتند . تاسیس مدرسه عالی کشاورزی همدان در سال 1345 و پایه گذاری موسسه عالی آموزش عمران و توسعه روستایی از آن جمله است. او ادامه داد: پدرم همیشه دنبال باران بود وچشمه چون عاشق محیط زیست بود، دوست داشت زمین ها همیشه سبز باشند و آب و آبادانی را دوست داشت. اقبالی ادامه داد: من که فرزند ایشان هستم هرگز نتوانستم مثل ایشان برنامه داشته باشم دکتر اقبالی در آستانه 100سالگی همچنان کلی برنامه توسعه و آبادانی در سر داشت و او عاشق ایران بود و یک ایرانساز به تمام معنا بود، او می گفت من اول ایران را دوست دارم بعد بقیه فکرم برای بچه های خودم هست چون بقیه بچه های ایران هم حق دارند موفق و تحصیلکرده باشند.

پس از دکتر شکوفه اقبالی  سخنران سوم ،مهندس جعفر محمد علیزاده بنیانگذار موزه تاریخ طبیعی همدان و موزه بزرگ دانشگاه آزاد همدان و از شاگردان دکتر اقبالی پس از اینکه از حاضران درخواست کرد به احترام دکتر اقبالی بایستند و یک دقیقه سکوت کنند .او گفت:« آقای دکتر انار بودند که هزاران دانه مثل من را در سراسر ایران دارند». مهندس علیزاده ادامه داد من یکی از شاگردان دکتر اقبالی هستم که شاید گاهی باهم اصطکاک داشتیم اما نمی توانم بگویم ایشان الگوی من نبودند .در این زندگی که من کم تر شادی داشتم بزرگ ترین شادی من این بود که یک روز رفتم عکاسی دیدم عکس آقای دکتر اقبالی بالا دست و عکس من زیردست ایشان است و حاصل زحمات ایشان باعث شد که به عنوان شاگرد ایشان نفر اول ترویج علم در کشور در سال 1384باشم. من در آغاز سخنرانی اشاره کردم اولین دانشگاه جهان در همدان با کمک صد نفر از طلبه های زرتشتی تاسیس شد و بعد از هزاران سال دکتر اقبالی دانشگاه تاسیس کردند ، دکتر اقبالی برای تاسیس موزه همدان یک فولکس داشت که فروخت و چهار هزار تومان کمک کرد تا ما موزه را ایجاد کنیم. علیزاده در پایان با اشاره به اینکه ما همدانی ها به الوند پایبند بودیم و می گفتیم ما آب الوند خورده ایم اما الوند این روزها متاسفانه فراموش شده و شعری در وصف کوه الوند خواند : اجنبی می خواست تو را از من بگیرد الوندم / نتوانست/ اما ریزدانه های  خاکش ،ای اسف تورا محو کرده.

پیشتاز انقلاب مشروطیت در ایران همدان بوده است

دکتر پرویز اذکایی پژوهشگر ارزنده تاریخ که بیش از چهارصد مقاله ، پنجاه رساله علمی و سی جلد کتاب در کارنامه خود دارند ، در روز همدان به تاریخ همدان در دوره قاجار پرداخت .اما در این سخنرانی استثنایی که به همه جنبه های محیط زیستی ، جغرافیا و فرهنگ و جامعه شناسی را در برداشت ومانند همیشه احساسات حاضران را برانگیخت.

 دکتر پرویز اذکایی سخنانش را اینگونه آغاز کرد:با درود به روان دکتر اقبالی و با تشکر از شاگرد خلفش دکتر غلامی و دکتر فرهانچی به خصوص از جناب آقای حسین زندی، امتثال امر کردم و با وجود این که در حال نقاهت هستم بیایم. فرمودند در باب تاریخ قاجاریه صحبت کنم برای شما از بس که درباره تاریخ باستان و مفاخر گذشته داد سخن سر داده اند و شعار دادند، اول تعجب کردم بعد دیدم اتفاقا موضوع خوبی است اما بسیار وقت کم به بنده مرحمت فرمودند و گفتند اگر آخر سوالی بود جواب دهم من از وقت مقرر تجاوز نخواهم کرد.

دکتر پرویز اذکایی گفت: قرن سیزدهم هجری قمری برابر با قرن 17و18میلادی حدود 140 سال تمام دوره قاجاریه در ایران حکومت کردند که از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است. از این جهت که آخرین دولت عشایری حاکم بر ایران بوده است، دولت هایی که طی 2700 سال در این آب و خاک حکمراندند منشا عشایری داشتند و این آخرین دولت عشایری است راز ماندگاری سرزمین هم توالی حکومت های عشایری است.  نکته مهم این است که ما در عصر قاجاریه بود که با تمدن غربی آشنا شدیم دوره مدرنیسم یا تجدد از اواسط دوره قاجاریه از ایران آغاز شده دوره آغاز سرمایه داری و به اصطلاح چپ ها برژوازی در همین دوره بود. با این مقدمه باید گفت دوره تجدد، همواره با مشکلات زیادی مواجه شده که هنوز ادامه دارد در سال1201 هجری قمری آغامحمدخان قاجار پس از شکست دادن آخرین امرای سلسله زندیه مثل علیمرادخان در شیراز محمدخان زندی را که به همدان گریخته بود شکست داد . قلعه اشکانی روی تپه مصلای همدان را خراب کرد و تنها برج کوچکی از آن باقی ماند که در زمان ما به آن (تاکه برج) می گفتند ، امروزه از آن تاکه برج هم آثاری باقی نمانده دکتر اذکایی ادامه داد آن چه مسلم است این که تحکیم و دوام حکومت قاجاریه به مدت 150سال از حیث نیروی نظامی غالبا با ایل قراگوزلوی همدان بود . این ایل از بقایای قزلباش های زمان صفوی است اصلشان ترکمان است ، ترک نیستند در ایران ما ترک نداریم ولی قوم ترک و ترکمان داریم به صورت مجازی و استعاری می گوییم ترک. ترکمان اصیل و آن هایی که دعوی ترک بودن دارند همان قبایل مغول و ایغور و آشینوهای مغولی هستند ترکمان هم یعنی مانند ترکان که زبانشان ترک بوده است وگرنه همه ایشان اقوام ایرانی هستند حتی ترکمان ها از لحاظ نژاد هم آریاتر هستند. همچنین قوم فارس نداریم اما زبان ملی ما زبان فارسی است مثلا ما قومی داریم به نام بلوچ که پارتی خالص یعنی اشکانی خالص هستند. کردها را داریم در مغرب ایران که این ها بقایای مادها هستند و از اینها اصیل تر و آریایی تر پیدا نمی شود زبان ها متفاوت است اما همه تحت عنوان ایرانی هستیم. خواه آذربایجانی خواه ترک زبان ، خواه کرد تمام اینان اقوام ایرانی اند و حاصل جمع آن ملت ایران را تشکیل می دهد. بنابراین اگر من در این جا به ترکان اشاره می کنم منظور ترکمانان ایرانی است . قراگوزلوها ترکمان بودند و به زبان ترکمانی صحبت می کردند و حتی نه به زبان ترکی ، زبان ترکی اصیل تفاوت دارد و هرکه مدعی پان ترکیست و زبان ترکی اصل است باید برود زبان مغولی یادبگیرد.من نمی خواهم خارج از موضوع بروم اما مسائلی هست که یک عده از روی جهل و نادانی دامن می زنند .به این مسائل ملی، حتی این ترکان عثمانی یا این ترکمانانی که در آذربایجان هستند و اسم آن را آذربایجان شمالی گذاشته اند و اسم آن "اران" است و ما آذربایجان شمالی نداریم. قراباغ و اران که 6میلیون جمعیت دارد و متوقع هستند که آقای الهام علی اف 15 میلیون ترک زبان دلیر رشید ایران زمین را به خودشان متصل کنند. زهی خیال باطل!.

-دکتر اذکایی در ادامه گفت : من فقط به چند واقعه اشاره می کنم یکی این که افواج قراگوزلو (تیپ ها) تا آخرین دم پادشاهی خاندان قاجار از این خاندان و سلطنت قاجار حمایت کردند و به پاداش خدمات هم رسیدند و بیش تر مناصب نظامی را هم به سران قراگوزلو دادند .

-قراگوزلوها که از آق قویونلوها و قراقویونلوهای سابق بودند دو دسته متمایز بودند ، یکی عاشقلو و یک دسته دیگر حاجیلو و یا ازبک ها، از لحاظ اخلاق و هنجار اجتماعی به کلی با هم متفاوت بودند . عاشقلوها رزمی، جنگنده، ستمگر و ظالم بودند برعکس حاجیلوها اشخاص خیر، دانشمند، نیکوکار و عارف بیرون آمدند. سردسته این ها مجذوبعلیشاه کبودرآهنگی است و خاندان مجذوبی از بقایای ایشان دوست دانشمند ما دکترذکاوتی قراگوزلو است. عاشقلوها چند فوج مشهور داشتند یکی بهادران، یکی دیگر مختاران و فوج قراگوزلوها که البته خدماتی هم داشتند.

-درعین حال تیول از روستاهای اطراف همدان راهم گرفتند بعدها به شش خانواده و طایفه معروف انقسام پیدا کردند که در دوران مشروطیت و قبل از آن به آنان خوانین "سته "یعنی خوانین شش گانه می گفتند  خاندان امیرنظام شورینی (حسام الملک قراگوزلو) وپسرش احتشام الدوله معروف بود. به مرکز خاندان شورین همدانی ها دارالظلم می گفتند چه ظلم هایی که بر این مردم بیچاره همدان در این 150 سال رفته خدا داند؟ 

اذکایی ادامه داد:خاندان ضیاء الملک  و بهاءالملک که روستاهای فقیره و آبشینه را داشتند و خاندان بسیار مشهور ناصرالملک نایب السلطنه ، اولین نایب السلطنه ایران ، ناصرالملک قراگوزلو بود که بهار و حومه آن در اختیار آن ها بود و اقوام دیگر...

-مهم تر از همه طایفه معممین همدان بودند ایشان دو فرقه بودند به طور کلی از زمان صفویه به دو فرقه اخباری و اصولی منقسم شدند اصولی ها اهل اجتهاد بودند و خاندان موجهی بودند و به امور مردم رسیدگی می کردند و حسن شهرت داشتند و آخرین اصولی مشهور هم شیخ مرتضی انصاری در نجف بود که به نام خاتم الفقها مشهور بود. اما تمام اخباری ها برخلاف اصولیون لطمات زیادی به این مملکت زدند و باعث جنگ های ایران و روس شدند . موجبات قراردادهای ننگین گلستان و ترکمنچای را همین ها باعث شدند که شیخ محمد اخباری در تهران لطمات زیادی وارد کرد و فتوای همین اخباریون بود که مردم را تجهیز می کردند که با روس ها بجنگند درحالی که شاه زاده دلیر عباس میرزا که از مفاخر مملکت بود بسیار کوشش کرد و این جنگ باعث شد سوم ایران 17یعنی شهر قفقاز را از دست بدهیم. من نام دو تن از اخباریون که موجبات آشوب ها و بلواها و کشتار نفوس و قتل مردم بی گناه در همدان شدند را می برم. آن چه امروزه می گویند اراذل و اوباش ، لمپن به اصطلاح فرنگی ها و اصطلاح همدانی آن خزی است . خزی ها ،لات ها ،عرق خورها، لواطی ها و چاقوکش ها به دنبال این آقایان بودند آقای محمدحسین اردستانی (مختارانی) بود که با پشتوانه اراذل یادشده با صوفیه می جنگیدند. همدان همواره چهارراه حوادث بود همان طور که فلات ایران مورد تهاجم بود درمقیاس کوچک همدان یک ایران کوچک است با همه بلایا و مصائب 2700 ساله ،قدیمی به یاد دارند در هر محله همدان یک قبرستان بود این قبرستان چه کسانی بود ؟ مردم بی دفاع ، دلیر و حماسه آفرین این شهر بود . مردم همدان در مقابله و کارزار با عساکرعثمانی برادران ترک مسلمان ،هفت تا قبرستان برای ما به یادگار گرفتند. شیخ محمد علی حزین  آخرین کسی بود که بعد از حمله افغان از اصفهان فرار کرده و از همدان می گذرد می گوید70 از هزار جمعیت 25 نفر از همدان به جای مانده است آن هم پیر زن و پیرمرد ، قوم های دیگر هم که تعدادی از آنان باقی مانده بود ارامنه بودند ،یهودیان بودند و طایفه رضویان که از قم آمدند و در محله کبابیان متوطن شدند . اذکایی ادامه داد: ناگفته نماند هم ارامنه به این شهر خدمت کردند ، هم یهودیان زمان حمله عساکر عثمانی ، کشیش های ارمنی و آشوری توپ در اختیار مردم قرار می دادند یکی از خدمات بزرگ ایشان به این شهر که دلیل پایداری این شهر هم هستند یهودیان شهر بودند قومی که از دست ما بسیار آزار می دیدند "خدا پدران ما را ببخشاید" .که این ها را آزار می دادند . آن ها به ما فرهنگ می آموختند و دبستان و دبیرستان اتحاد و آلیانس را برای ما تاسیس می کردند که باسواد شویم و ما یا خودشان را اذیت می کردیم یا بچه هایشان را. یهودآزاری را اشاره خواهم کرد. 

-یکی از این آقایان اخباری متعصب ملاعبدالله بروجردی بود. خوشبختانه این هایی که اسم می برم همدانی نبودند . محمدحسین مختارانی از اردستان بود و ملاعبدالله هم از بروچرد که کورگاهش در کنار مدرسه دامغانی است. یهودی ها با تاسیس مدارس مخصوصا از دوره مغول که ما در تواریخ به یاد داریم یک مدرسه به نام مدرسه ربانی داشتند که تدریس طب هم می کردند . یکی از منجیان این مملکت و طراحان اقتصادی که در بین علمای جهان به عنوان نابغه مشرق زمین می شناسند خواجه رشیدالدین همدانی بود . بعد از مغول این جا برهوت بود آن که اقتصاد و سیاست دیوانی ما را احیا کرد و بزرگ ترین بنیاد وقف را در دنیا به نام موقوفه ربع رشیدیه بنیان گذاشت .آن بزرگوار در همدان مدرسه ربانی را دارالشفاء، داروخانه تاسیس کرد. این جماعت به فرهنگ ما هم خدمت کردند که در کتاب فرهنگ همدان رجوع کنید آورده ام که موجبات این بقای زبان ما را هم فراهم کرده اند. آن چه از زبان باستانی پهلوی رسوب کرده در زبان همدانی موجبش یهودی بودند چرا؟ چون یهودی های یک گتو داشتند گتو یعنی محله جدا، اقوامی که به اینجا تهاجم می کردند با این جماعت کار نداشتند تجارت همدان را یهودی ها احیا کردند اقتصاد شهر را همینطور . این که من می گویم باید حق ایشان ادا شود و من با هزار لفظ نمی توانم ادا کنم. دبیرستان آلیانس یکی از مراکزی شد که ما در عصر قاجاریه رفته رفته تمدن پیدا کنیم اجداد ما "خزی" بودند بپذیریم . اگر امروز مامتمدنانه این جا نشسته ایم پدران ما، اجداد ما از دبیرستان آلیانس آموختند که بعدا مدارس مسلمانان تاسیس شد و اولین آن مدرسه نصرت که مرحوم شیخ موسی نثری آن را تاسیس کرد کسانی که زبان های خارجی و زبان های فرانسه تدریس می کردند ارامنه و یهودیان بودند . بنده در همان جا هم عبری و هم فرانسه یاد گرفتم .

- اما برگردیم به ملا محمدحسین مختارانی ،اخیرا وزارت خارجه جمهوری اسلامی ایران سندی را منتشر کرده است که نشان می دهد این شیخ "روسوفیل "بوده است این سند را آقای ابراهیم تیموری از وزارت خارجه منتشر کرده  و در آن آمده است ملامحمدحسین مختارانی به سفارت روسیه نامه می نویسد "که تو را به خدا به تزار بگویید که به ایران لشکر بفرستد من با سید باقر شفتی اصفهانی( که به دست خود30 هزار نفر را کشته است) توافق کرده ایم  همدان را من تحویل میدهم و اصفهان را سیدباقرشفتی اصفهانی تحویل خواهد داد و شما شاه را اعدام کنید." این سند اشتباها به دست راولینسون می افتد و بعد از یک قرن منتشر می شود .

محمدشاه قاجار در سال 1250 حکمران ایران بوده و مرکز حکومت محمدشاه همدان بوده است چون که او حاج میرزاآقاسی صوفی را نایب السلطنه می کند اخباری ها با او مخالفت می کنند .

گرانی 1288 را شاید از اجدادتان شنیده باشید جمعیت همدان 30هزار نفر بوده که حدود 20هزار نفر کشته می شود.

ملاعبدالله بروجردی هم در واقعه شیخیه همدان دخیل بود شیخیه پیشتاز تجارت همدان بود و تجددخواهی آن ها بعدها اسباب مشروطه را فراهم کردند آنان پیرو شیخ احمد احصایی بودند و به گفته احمد کسروی و سید حسن تقی زاده پیشتاز انقلاب مشروطیت در ایران همدان بوده است 6 ماه پیش از تهران در همدان مجلس مشروطه درست می شود به اسم مجلس فوائد عامه ، چه کسی باعث آن بود ؟ شخص بزرگواری به اسم علی خان صفاالحق ظهیرالدوله، داماد ناصرالدین شاه که دستور داد هر همدانی یک آجر و یک کم گچ بیاورد که مجلس درست کنیم که در محل شهرداری فعلی قرار داشته است.

به همین دلیل چون شیخیه متحد بودند با اراذل الناس همدان در می افتند رئیس آن ها ملاعبدالله بروجردی بوده است.

پرویز اذکایی همچنین اشاره کرد: در دوسه روز گذشته جگرم خون است اگر تا حالا سکته نکرده ام نمی دانم چرا؟ باغ بدیع الحکما را دارند ویران می کنند بلدوزر گذاشته اند و دارند خرابش می کنند خبرنگاری را کتک زده اند 120 هکتار باغ را از بین برده اند حالا 62هزار متر باغ عمارت بدیع الحکما پدر امیر مهدی بدیع فیلسوف همدان را دارند نابود می کنند عجب مردمانی هستیم . با اشاره به شعری از عین القضات که در زندان بغداد برای همدان، همدانی که می گفتند یکی از چهار جنات جهان است  سروده است چند سطری درمورد الوند گفت: اما دریغا امروزه، بی هیچ پرده پوشی و بدون وطن دوستی ریایی، باید گفت که از آن همه لطف و طراوت ، سرسبزی و خرمی، جمال و نزاهت الوند، زیاده چیزی برجای نمانده است. بلای آلودگی های دم افزون زیست محیطی از یک طرف ، ولی خصوصا توسعه ویران گرانه و ساختمان سازی از طرف دیگر تمام فضای حیاتی سبزینه و بیشه زارهای مصفا و باغ های پردارو باروبر را که حالا معلوم می شود چقدر هم منافع اقتصادی داشته اند یکسره به وسعت هزاران هکتار از دامنه الوند زدود و یکباره از میان برد که هنوز هم می برد . طبیعت بی نظیری که جامه زیبای آفرینش آن را دست خداوند (جمیل و یحب الجمال) طی میلیون ها سال تطور طبیعی بر قامت الوند سرفراز ما پوشانده بود ، ظرف سی سال اخیر به یک طرفة العین با دست انسان طماع «ظلوم جهول» تجاوزکار معاصر پاره پاره ، دریده و گسیخته، نابود و ویران گشت مظهر آیات الهی در وطن ما اینک مزبله رجس آدمیان ناسپاس و نادان شده است.

خسارت های مطلقا جبران ناپذیری که طی چند دهه اخیر به بافت و ساخت طبیعی شهرو کوه و دشت ما وارد شده، فقط می تواند خیانت محض باشد،تخریبی که بر آن رفته ومی رود، هیچ قوم یاجوج و ماجوج و چنگیز مغول چنین بلایی برجای دیگرنازل نکرده است.اگر زمانی میلتون انگلیسی از کوهپایه های الوند به عنوان « بهشت بازیافته» سخن گفته بود اینک دریغ آمیز و سوگبار به واقع تنها می توان از آن «بهشت گمشده » یاد کرد . حالا مضمونی جز مرثیه یا«سوگ بر الوند» متبادر به ذهن نشد . دریغا که این کوه لخت بلند بالا دیگر آن « الوند» نیست خدا را ، الوند ما کجاست ؟ همدان ما کجاست؟

برنامه بعدی اجرای گروه موسیقی شهسواران بود که به آهنگسازی و نوازندگی قادر شهسواری و خوانندگی پرویز نظری اجرا شد در این برنامه پس از اجرای قطعه ای با عنوان الوند و آوازی در مایه اصفهان با شعر مولانا با تقدیم قطعه ای به نام مهد دلیران به دکتر پرویز اذکایی به پایان رسید. آخرین سخنران برنامه میلاد وندایی از باستان شناسان جوان همدان بود که به باستان شناسی همدان در دوران تاریخی پرداخت وندایی آثار مادی، هخامنشی، اشکانیو ساسانی اشاراتی داشت.و گفت هیچ اثر مادی از هگمتانه یافت نشده و همچنان پایتخت مادی هگمتانه در ابهام است.

دراین برنامه که به همت  موسسه آموزش عالی عمران وتوسعه ونهادهای مدنی همدان از جمله انجمن دوستان زمین، کانون تبلیغاتی راد، بنیاد مهر ، پویشگران سفر پاک ،بهار ثمین الوند واتاق فکر انجمن های زیست محیطی همدان برگزار شد ، نمایشگاهی از دستاوردهای اعضای انجمن ها در زمینه صنایع دستی و کتاب هایی که درهمدان منتشر شده بود درحاشیه مراسم برقرار شد که با استقبال حاضران مواجه شد.  

                      

 

 

 


برچسب ها: روز بوعلی ، روز همدان ، پرویز اذکایی ، همدان شناسی ، سازمان های مردم نهاد ،

 

نشست خبری شورای سازمان های جامعه مدنی برگزار شد

جامعه مدنی در تلاش برای ایجاد جنبش مدنی ضد تحریم

 

 http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=106121&Serv=3&SGr=22

شورای سازمان های جامعه مدنی ایران از سال 1387 شکل گرفته است و تعدادی ازفعالان و اعضای سازمان های غیر دولتی اقتصادی،صنفی،اتحادیه ها ، انجمن های فرهنگی و اجتماعی در شکل گیری آن سهیم اند. این شورا تلاش هایی در جهت هماهنگی و ارتباط هرچه بیشتر سازمان های فعال جامعه مدنی ایران به منظور پیگیری مطالبات تخصصی این حوزه انجام داده است. وبرنامه های توانمند سازی نهادهای مدنی ایران را در آینده پیگیری خواهد کرد.  اخرین برنامه این شورا نشست خبری بود که با حضور خبرنگاران واصحاب رسانه با موضوع تلاش برای رفع تحریم های بین المللی و با عنوان "جنبش ضد تحریم "برگزار شد.جنبش ضد تحریم که توسط شورای سازمان های جامعه مدنی پی ریزی شده، حرکتی برای مواجهه با تحریم های بین المللی و روشن کردن عواقب سوء تحریم ها بر زندگی روزمره شهروندان ایرانی است.

دراین برنامه نمایندگان سازمان های جامعه مدنی بیست و هشتم مرداد ماه سال جاری همزمان با سالگرد کودتای 28 مرداد در یک کنفرانس مطبوعاتی به تشریح اهداف، برنامه ها و دیدگاه های خود پرداختند تا جنبش ضد تحریم به فصل تازه ای از فعالیت های خود وارد شود.

 . در آغاز نشست مهندس سهیلی؛ عضو شورای مرکزی سازمان های جامعه مدنی، ضمن اشاره به راه اندازی جنبش ضد تحریم، تصریح کرد: «در طول دو ماه گذشته از طرف نخبگان اقتصادی، اساتید دانشگاه و اقتصاددانان مساله ای تحت عنوان جنبش ضد تحریم مطرح شده است. هدف اصلی از ایجاد این جنبش مواجهه با تحریم های ضد بشری است که بر علیه ایران اعمال شده است.»

سهیلی کودتای بیست و هشتم مرداد ماه 1332 و فاجعه ای که بر اثر دخالت ابرقدرت های خارجی در کشورمان رخ داد را یادآوی کرد و گفت: «این دخالت منجر به سقوط یک دولت قانونی و ایجاد مشکلات جدی در کشورمان شد. مشکلاتی که هیچوقت از حافظه تاریخی ملت ایران پاک نخواهد شد. دخالت این کشورها در سقوط دولت مصدق در سال 1332 یک حرکت سیاسی اجتماعی محسوب می شد و امروز به جرات می توان تحریم ها را حرکتی اقتصادی اجتماعی نامید که بی شباهت به دخالت شصت سال پیش ابرقدرتها در ایران نیست. لذا باید تحریم ها را هم نوعی تجاوز به حقوق ملت بدانیم.»

سهیلی ادامه داد:«در همین راستا پیشنهاد می کنیم که روز بیست و هشتم مرداد ماه با عنوان «جنبش ضد تحریم» نامگذاری شود. به گونه ای که این روز با همین نام در حافظه تاریخی ملت ایران و همه ملت هایی که به هر نوعی مورد تجاوز کشورهای دیگر قرار  گرفته اند، ثبت شود .

پس از آن بهزاد فراهانی که نماینده انجمن تئاتر ایران در این جلسه بود، نامه سرگشاده شورای سازمان های جامعه مدنی ایران را درباره مخالفت با تحریم های گسترده علیه کشور خطاب به بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل نگاشته شده بود، قرائت کرد.

در این نامه آمده بود: «همانطور که مستحضرید تحریم های گسترده و بعضا بی سابقه جهانی ضد ایران و به ویژه تحریم سیستم بانکی و حمل و نقل، مشکلات زیادی برای جامعه ایرانی و آسیب های ژرف بر زیست بوم، سلامت روان و بهداشت جسم و کسب و کار و معیشت مردم وارد ساخته است... از سوی دیگر تحریم ها، سرمایه اجتماعی ایرانیان را در بخش خصوصی و نهادهای مدنی، به شدت تضعیف نموده و موانع جدی در راه دستیابی ملت ایران به صلح، دموکراسی و توسعه سیاسی ایجاد کرده است.»

در ادامه این نامه اینگونه عنوان شده بود: «ما فعالان جامعه مدنی ایران تحریم ها را ابزاری غیرانسانی، زشت و ناکارآمد و ضد معاهدات و میثاق نامه های بین المللی حقوق بشر و ارزشهای تایید شده جامعه مدنی می دانیم که با شعارهای کشورهای تحریم کننده مبنی بر دفاع از دموکراسی و حقوق بشر نه تنها سازگار نیست که بسترساز رشد رادیکالیزم در جامعه ایرانی می گردد.

در آستانه شروع به کار دولت تدبیر و امید در ایران که مصادف با شصتمین سالگرد کودتایی مداخله جویانه و ضد توسعه و دموکراسی 28 مرداد سال 1332 ـ که بیش از چند دهه تحقق دموکراسی در ایران را به تعویق انداخت ـ گردیده است، ملت و فعالان نهادهای مدنی جامعه ایرانی بار دیگر پیام تاریخی و روشن خود را مبنی بر توسعه درون زا و صلح و آشتی با جهان و قدرت های بزرگ تحریم گر اعلام نموده و از آنها می خواهند با برداشتن تحریم های غیر انسانی و یکسویه، مردم ایران را از این شرایط دشوار خارج سازند.»

شورای سازمان های جامعه مدنی در پایان این نامه درخواست خود را از رییس سازمان ملل آورده بود: «از این رو ما فعالان و نمایندگان سازمان های جامعه مدنی ایران اعم از سازمان های غیر دولتی (NGOها)، تشکل ها و نهادهای صنفی و حرفه ای، ضمن اعلام حمایت از جنبش مدنی ضد تحریم، بار دیگر بر خواست و پیام ایرانیان برای رفع تحریم ها و صلح و دوستی و ارتباط سازنده با جامعه جهانی تاکید می کنیم و از جامعه جهانی انتظار داریم با شنیدن ندای صلح خواهی و آشتی جویی مردم ایران به جای تحریم های خشونت بار و جنگ طلبانه، بر راه حل های خردورزانه، دیپلماتیک پای فشرده و گام های عملی در راستای رفع تحریم ها بردارند.»

دکتر رحمانی، رییس انجمن جراحان عمومی در ادامه این جلسه به تشریح تاثیرات سوء تحریم ها بر حوزه سلامت و درمان مردم پرداخت و گفت: «کسانی که با تبلیغات رنگارنگ در سراسر دنیا اعلام می کنند که تحریم ها تاثیری بر بخش دارو و درمان در ایران نداشته و این تحریم ها بخش درمان را نشانه نگرفته اند، باید در خصوص تاثیرات سوء تحریم ها بر این حوزه پاسخگو باشند.»

عضو شورای مرکزی سازمان های جامعه مدنی در ادامه مشکلات ایجاد شده در تهیه دارو و افزایش چشمگیر و افسارگسیخته هزینه های درمانی را یادآوری کرد و افزود: «ما هر روز شاهد این مساله هستم که داروها چگونه کمیاب شده اند و بازار سیاهی ایجاد شده که متاسفانه به افزایش قیمت داروها منجر شده است. در شرایط کنونی تعداد قریب به اتفاق افرادی که به دارو نیاز دارند نمی توانند به سادگی آن را تامین کنند.»

 

مینو مرتاضی، فعال حوزه زنان هم یکی دیگر از اعضای شورای سازمان های جامعه مدنی بود که به تشریح تاثیرات سوء تحریم ها بر حوزه فعالیت خود پرداخت.

وی گرد هم آمدن فعالین جامعه مدنی را فرصتی مغتنم و ارزشمند برشمرد و گفت: «زنان ایرانی جزو پیشگامان جامعه در عرصه تلاش های مدنی هستند. زندگی اجتماعی زنان به عنوان شهروندان داخلی و جهانی در هم تنیده شده است. لذا از آنجا که تعاملات و تصمیمات بازیگران عرصه های سیاست در تحولات سیاسی زندگی شهروندان چه در جوامع داخلی و چه در عرصه های بین المللی تاثیرگذار است، زنان نیز از این تصمیم سازی ها متاثر خواهند شد.»

وی سیاست های دولت در حوزه بین المللی را نقد کرد و افزود: «اگر دغدغه بازیگران عرصه سیاست به جای رشد استعدادها و توزیع برابر فرصت ها و منابع و ثروت طبیعی هر سرزمینی مبارز طلبیدن و خودنمایی و مواجهه با همتایان و همپایان خودشان باشد، بدیهی است که حقوق شهروندی قربانی بزرگ تصمیم سازی های سیاسی است.»

 

 

وی در ادامه افزود: «امروزه در سراسر جهان 70 درصد فقرای جهان را زنان تشکیل می دهند. در ایران هم آمارها تفاوت چندانی با آمارهای جهانی ندارند. در سال 1384 نرخ بیکاری زنان در ایران 32 درصد بود و امروز بر اساس آمار ارائه شده از سوی مرکز آمار به 45 درصد رسیده است. آیا اگر دغدغه ای برای رشد زنان بود چنین اتفاقی می افتاد؟ بدیهی است که شکل فاجعه بار اثرات تحریم را ما در این بیکاری و فقر زنانه که هر روز بیشتر می شود، مشاهده می کنیم.»

 

وی به اهداف برخی از دولت های مداخله گر برای سوق دادن زنان و جوانان ایرانی به سمت پذیرش مفهومی از مدرنیته و دموکراسی غربی که خودشان مد نظر دارند، اشاره و تاکید کرد: « امروز ما در شصتمین سالگرد کودتای 28 مرداد اعلام می کنیم و این پیام روشن را می دهیم که اگر تحریم ها نقش مداخله جویانه داشته باشد، حتی اگر به قیمت فقر و بیکاری زنان و بسیاری مصائب دیگر تمام شود، باز هم ما حاضر نیستیم که دست از توسعه درون زا و نوسازی انسانی مبتنی بر فرهنگ خود دست برداریم.»

 

 

محمد درویش، یکی از فعالین حوزه محیط زیست هم در این جلسه تاثیرات تحریم ها بر این حوزه را تشریح کرد

و کاهش درآمد سرانه ایرانیان را یکی از مهمترین تاثیرات تحریم ها برشمرد و افزود: «نباید فراموش کنیم که ما در سرزمینی زندگی می کنیم که 7/89 درصد از آن روی کمربند خشک جهان قرار دارد و یکی از آسیب پذیرترین و شکننده ترین سرزمین های جهان محسوب می شود. به علاوه میزان بارندگی در ایران یک سوم میانگین جهانی و میزان تبخیر آن در حدود 25 تا 35 درصد بیشتر از میانگین جهانی است و این مساله شرایط محافظت از محیط زیست را دشوارتر می کند.»

 

این فعال حوزه محیط زیست در ادامه اذعان کرد: «از دست دادن یک گونه زیستی یا اندوخته ژنتیکی، درست مثل از بین رفتن یک کتاب خطی گرانقدر است. بنابراین باید تلاش کنیم که حتی الامکان از بروز این اتفاق جلوگیری کنیم. پرسش ما این است که سازمان ملل متحد به عنوان نهادی که در عالی ترین سطح، متولی حفظ امنیت زیستی کره زمین محسوب می شود، چگونه می تواند بر اعمال چنین تحریم های کوری در منطقه ای که در شرایط عادی هم با بحران های شدیدی در منابع آبی و خاکی و هوا روبرو شده، اصرار بورزد؟ این سازمان تحقق صلح جهانی را گرو ایجاد پایداری اکولوژیک در کره زمین می داند اما این مساله را نادیده گرفته که اثرات تحریم ها به تدریج بنیان های زیست محیطی را در کشورمان به تاراج می برد.»

 

 

دکتر سید حمید حسینی: عضو هیات رییسه اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران هم یکی دیگر از میهمانان این کنفرانس بود. وی که به نمایندگی از فعالین اقتصادی در این جلسه حضور یافته بود، هدف اصلی تحریم ها را تبدیل کردن ایران به یک جامعه فاقد کسب و کار عنوان کرد.

وی اذعان کرد: «به نظر می رسد تحریم ها در حال حرکت به سمتی هستند که همه فرصت های شغلی در کشور را از بین ببرند. ما اینجا گرد هم آمده ایم که ضمن «نه» گفتن به تحریم ها، به صلح «بله» بگوییم. واقعیت این است که آنها توانسته اند در طول این سال ها از ما یک وجهه ضد امنیتی بسازند و ایران را به عنوان تهدیدی برای امنیت دنیا معرفی کنند. البته حاضر شدند در سایه این وجهه ضد امنیتی ایران، منافع خودشان را هم به خطر بیندازند.»

 

فرهاد توحیدی؛ رییس هیات مدیره خانه سینما هم نماینده این حوزه در شورای سازمان های جامعه مدنی است. وی هم مانند سایرین فقر را اصلی ترین پیامد تحریم ها دانست و گفت: «در شرایط فقر و فساد اولین چیزی که از سبد خانوار حذف می شود، فرهنگ است. فراموش نکنیم که کشور ما گنجینه ای عظیم از فرهنگ و موسیقی و هنر است اما واقعیت این است که شکم گرسنه کتاب و موسیقی و سینما نمی شناسد. »

وی به هم پیوستن فعالین جامعه مدنی را بهترین راه حل برای مواجهه با تحریم های یک جانبه آمریکا برشمرد و خاطرنشان کرد: «بسیاری از همکاران ما در سینمای آمریکا گرایشات صلح طلبانه و صلح دوستانه دارند. بسیاری از آنها سفیران حسن نیت سازمان ملل هستند و به مناطق مختلف دنیا سفر می کنند تا توجه مجامع بین المللی را به فقر و قحطی و اثرات آن بر بخش های مختلف جلب کنند.»

وی تاکید کرد: «جنایت علیه بشریت فقط استفاده از سلاح های کشتار جمعی نیست. گاه تحریم های بانکی هم حکم همین دست از سلاح ها را پیدا می کنند. به راحتی می توان بدون هیچ کشتاری از طریق محاصره دریایی و تحریم های بانکی زیان هایی به مراتب گسترده تر و عمیق تر از کشتار جمعی، به یک کشور وارد کرد.»

توحیدی هنرمندان جهان را رابطانی برای رساندن پیام ایران به مجامع بین المللی دانست و گفت: «من از این فرصت استفاده می کنم و از همکاران سینمایی خود در سایر کشورها به ویژه آمریکا درخواست می کنم که صدای مردم ایران را به گوش ملت و مسئولین کشورشان برسانند. آنها هم می توانند به واسطه نفوذ و قدرت معنوی خود بخشی از حرکتی باشند که در مقابل تحریم های ظالمانه و یکسویه آمریکا علیه ایران می ایستد و لابی های قدرت را متوجه اثرات سوء تحریم ها در ایران می کند. بنابراین باید شخصیت های مهم و تاثیرگذار فرهنگی جهان را هم برای اعتراض به تحریم های ظالمانه اعمال شده علیه کشورمان با جامعه مدنی و فعالین اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی در ایران همراه کنیم.» 

سعید دهقان، وکیل دادگستری و نویسنده هم یکی دیگر از اعضای شورای سازمان های جامعه مدنی بود که تاثیرات تحریم را بر حوزه حقوق شهروندی عنوان کرد.

وی ضمن اشاره به اینکه اصلی ترین نتیجه تحریم ها تضعیف اقتصاد و ایجاد تورم است، گفت: «با ایجاد تورم، فقر و بی عدالتی گسترش پیدا می کنند و در نهایت به حاشیه نشینی و خشونت گرایی به عنوان اصلی ترین پیامدهای فقر، دامن زده می شود. به این ترتیب در پایان این زنجیره به افزایش جرم و تزلزل حق دفاع می رسیم که مخدوش شدن حق حیات و کرامت انسانی افراد را در پی خواهد داشت.»

دهقان در ادامه تاکید کرد: « حق حیات و کرامت انسانی در تمام مجامع بین المللی پذیرفته شده و چیزی نیست که این نهادها از آن غافل شوند. لذا جنبش مدنی ضد تحریم، به عنوان یک حرکت غیر سیاسی، می تواند به درستی از حقوق واقعی شهروندان ایرانی به ویژه حق حیات و کرامت انسانی دفاع کند.»

بابک مغازه ای، یکی از فعالین حوزه گردشگری هم تاثیر تحریم ها بر این بخش را عمیق و مخرب دانست و گفت: «همانطور که می دانید توریسم و گردشگری یکی از مهمترین و پایه ای ترین عوامل و زیرساخت های توسعه پایدار در هر کشوری است. ناتوانی کشورها در عرصه گردشگری می تواند بر بسیاری دیگر از بخش های جامعه اعم از فرهنگی و اقتصادی تاثیر بگذارد. نباید فراموش کنیم که امروزه گردشگری به عنوان پاک ترین صنعت دنیا قلمداد می کنند که نقش بسیار اساسی در توزیع عدالت اقتصادی و پیشرفت متوازن بخش های مختلف کشور ایفا می کند.»

وی توسعه گردشگری را ابزاری برای گسترش دیپلماسی عمومی دانست و افزود: «در شرایط کنونی دیپلماسی عمومی حتی نسبت به دیپلماسی خاص و دیپلماسی بین دول بیشتر مورد توجه قرار می گیرد و از اهمیت بسزایی برخوردار است.»
مغازه ای تحریم ها را یکی از عوامل موثر بر تضعیف صنعت گردشگری برشمرد و تصریح کرد: «طبیعتا گردشگرانی که قصد سفر دارند، کشوری را که درگیر یک جنگ خاموش و محاصره اقتصادی است، برای مقصد گردشگری خود انتخاب نخواهند کرد. به علاوه گردشگرانی که به ایران می آیند هم به دلیل مشکلات ناشی از تحریم های بانکی در خصوص نقل و انتقالات مالی و استفاده از کارت های اعتباری با مساله مواجه می شوند.»

مغازه ای در پایان تاکید کرد: «لذا من به عنوان نماینده فعالین حوزه گردشگری از سازمان های بین المللی مرتبط تقاضا دارم که ما را یاری دهند در لغو و کاهش تحریم ها که می تواند نقش بسیار عمده ای در توسعه پایدار کشور داشته باشد.» سهیل معینی هم یکی دیگر از اعضا شورای سازمان های جامعه مدنی بود که به نمایندگی از قشری که به تعبیر خود او کمتر به راهروهای قدرت دسترسی دارند، سخن گفت.

سهیل معینی هم یکی دیگر از اعضا شورای سازمان های جامعه مدنی بود که به نمایندگی از قشری که به تعبیر خود او کمتر به راهروهای قدرت دسترسی دارند، سخن گفت.

 

 

وی معلولان را جزو اقشاری دانست که معمولا از قربانیان اصلی چرخ بحران های اقتصادی و اجتماعی هستند و افزود: «طبق آمار سازمان بهداشت جهانی و تخمین های موجود بین 3 تا 5 میلیون از شهروندان ایرانی دارای محدودیت های بارز جسمی و حسی هستند که به نوعی معلولیت تلقی می شود.»

این فعال اجتماعی در ادامه عنوان کرد: «واضعین تحریم ادعا دارند که تحریم ها در ایران با هدف تغییر رفتار حکومت ایران در بخش هسته ای اعمال شده اند. صرفنظر از این ادعا و مسائل سیاسی حول آن، سئوال من این است که آیا این تحریم واقعا تنها تغییر رفتار این بخش را هدف گرفته است؟ پاسخ این سئوال منفی است، چرا که ما شاهد فشارها بر گروه های

مهندس محمد پارسا، نایب رییس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران هم به نمایندگی از فعالین صنعت انرژی در این شورا حضور داشت. وی آغاز همکاری فعالان جامعه مدنی در حوزه مختلف را امری میمون و مبارک دانست و گفت: «ما در طول چند سال اخیر و تحت فاشر تحریم ها بارها شاهد بوده ایم که چطور کارخانجات از فعالیت باز ایستادند، تعدیل نیرو کردند و در نهایت تعطیل شدند. آمار و ارقام هم به خوبی نشان می دهد که کارخانجات در بسیاری از بخش ها در حد 20 تا 30 درصد فعالیت می کنند و ریشه همه این مسائل، تورم ناشی از تحریم است.»

وی در ادامه تصریح کرد: «اولین تاثیر افزایش تورم بر بخش تولید، افزایش قیمت تمام شده محصولات، کاهش قدرت رقابت، از دست دادن بازارها و در نهایت تشدید بیکاری است. لذا به جرات می توان گفت که تحریم ها لطمات بسیار جدی و جبران ناپذیری به پیکره تولید و کسب و کار بخش خصوصی واردکرده اند.»

وی فعالیت بخش خصوصی را یکی از اصلی ترین بنیان های دموکراسی در هر جامعه ای دانست و اذعان کرد: «همه کشورهایی که امروز ما را تحریم کرده اند ادعا می کنند که به دنبال تغییر رفتار کشور ما و سوق دادن آن به سمت دموکراسی هستند. ولی خودشان با اعمال تحریم های یکسویه و ظالمانه، نهادهای بخش خصوصی را تضعیف کرده و به یکی از ارکان دموکراسی صدمه زده اند. به نحوی که اگر تا چند سال پیش 20 درصد اقتصاد کشور در دست بخش خصوصی بود امروز تنها 10 درصد از آن در دست بخش خصوصی باقی مانده است.»

حسین زندی

 

 

 


برچسب ها: شورای سازمان‌های جامعه مدنی ، جنبش ضد تحریم ، بهزاد فراهانی ، فرهاد توحیدی ، بابک مغازه ای ، محمد درویش/مینو مرتاضی ،

 

 
 
 
دوستدران محیط زیست همدان اعتراض کردند

اهالی روستای دیوین آب را بر طبیعت بستند

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=106097&Serv=3&SGr=22

 

 

کوهنوردان و فعالان محیط زیست در روزهای گذشته با مشاهده تخریب چشمه ملک با روستاییان درگیر شدند و جلو تخریب‌ها را گرفتند. روستائیان می‌گویند که آبی که در حال حاضر مصرف می‌کنند، کم است و نیاز به آب بیشتری دارند. فعالان محیط زیست اما همچنان نگران طبیعت منطقه هستند که احتمال خشکسالی آن در صورت این تخریب‌ها بیشتر می‌شود.

دانلود فایل مرتبط با خبر:
خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه میراث فرهنگی ـ در چند روز گذشته درگیری میان دوستداران طبیعت و اهالی یکی از روستاهای همدان به وجود آمد. این درگیری از آن‌جا آغاز شد که خشکسالی و کمبود آب باعث شده باغ‌های روستای دیوین روزهای کم آبی را پشت سر بگذارد؛ به همین علت عده‌ای از روستائیان با تخریب مسیر رودی که آب چشمه ملک را به روستای دیوین می‌رساند اقدام به ساختن راه ماشین رو کرده‌اند. آن‌ها در این مسیر نهر آبی با بیل مکانیکی ایجاد کرده‌اند تا آب چشمه را با لوله کشی به روستا برسانند. اقدام اهالی دیوین گرچه ممکن است آب بیشتری را به این روستا روانه کند اما اطراف چشمه را خشک خواهد کرد، پوشش گیاهی نابود می شود، جانوران از تشنگی می‌میرند و الوند زیبایی‌اش را از دست می‌دهد.
 
 طبیعت بار دیگر قربانی مسیرسازی شد
 
در حال حاضر، درگیری فعالان محیط زیست با اهالی روستا (دیوین) اگرچه از این کارجلوگیری  کرد اما زخمی که بر پیکر کوه و چشمه ملک وارد شده ترمیم نخواهد شد.دیگر کوهنوردها نمی‌توانند روی چمن‌های اطراف چشمه بیاسایند و جاده‌ای که ایجادشده را نمی‌توان مرمت کرد. اما این بدعتی است که مدیریت کلان استان همدان پایه‌گذاری کرده‌است.
 
طبیعت شخم زده می‌شود شاید آب بیشتری به روستا برسد آیا این حق محیط زیست است؟
 
پیشتر سازمان آب شهرستان، آب چشمه‌های دره مرادبیگ رابه داخل شهر همدان برای مصارف خانگی انتقال داده‌اند و کوه‌های دره مرادبیگ را خشکانده‌اند و مدیران تله کابین گنجنامه چنان بلایی بر سر کوهپایه الوند و دره گنجنامه آوردند که امروز دشت میشان (میدان میشان) پس از خشک شدن در حال نابودی است؛ حتی آبشار گنجنامه را تحت شعاع قرار داده است. موارد دیگر مانند چشمه‌های تخته رستم، تخته کوچک که بدون توجه به مشکلات اکولوژیکی انتقال داده و تخریب شدند.
 
 اینجا همان مسیری است که اهالی روستا دیوین کندند
 
یکی از اهالی روستا به خبرنگار CHN در این باره می‌گوید: «آب این چشمه‌ها نهایتا به روستای ما می‌رسد چه اشکالی دارد ما با لوله کشی آنرا به روستا بیاوریم؟ اما فعالان محیط زیست نگران گونه‌های جانوری وگیاهی منطقه هستند که با آب این چشمه پر آب سیراب می‌شوند.
 
اینجا تکه‌ای از همدان است. گنجی برای همه ایرانیان
 
«صابر چیت‌سازیان» از کوهنوردان شاهد ماجرا می‌گوید: «پس از اعتراض کوهنوردان و فعالان محیط زیست از ادامه تخریب جلوگیری شد و کارشناسان منابع طبیعی ومحیط زیست از منطقه بازدید کردند اما این پایان ماجرا نیست و ممکن است باز هم از این اتفاق‌ها بیفتد. ما امیدواریم با حمایت مسئولان دیگر شاهد این تخریب‌ها که در همدان بارها تکرار شده نباشیم.
 
امروز انتظار فعالان مدنی همدان این است که مدیران نگاه عمیق‌تری به محیط زیست و میراث جاودان کشور داشته باشند و از مدیران گذشته پند بگیرند. اگر الوند را از همدان بگیرند چیزی برای بالیدن در همدان وجود نخواهد داشت.
 
حسین زندی


برچسب ها: چشمه ملک ، روستای دیوین ، همدان ، کوهنوردان همدان ، فعالان محیط زیست ، تخریب کوهستان ،

شنبه 26 مرداد 1392

نشست زمین؛ تهدیدی جدی برای نیروگاه همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه ها ،تهران امروز ،زیست بوم ،

نشست زمین؛ تهدیدی جدی برای نیروگاه همدان

 

 

 

روزنامه تهران امروز

 

کد خبر: 136293

تاریخ خبر: شنبه, 26 مرداد 1392

 

http://www.tehrooz.com/1392/5/26/TehranEmrooz/1244/Page/14/

 

محمد درویش: استفاده از انرژی‌های جایگزین، مانند باد و خورشید می‌تواند مشكل مصرف آب نیروگاه همدان را رفع كند

نشست زمین؛ تهدیدی جدی برای نیروگاه همدان

مهم‌ترین تهدیدی كه استان همدان با آن روبه‌رو است بدهكاری اكولوژیكی آن است. میزان بهره‌برداری از منابع طبیعی و محیط‌زیست استان همدان بیشتر از میزان تولید سالانه منابع طبیعی استان شده است و این روند باعث شده است كه تراز منفی به وجود بیاید و هر ساله بر این تراز منفی افزوده می‌شود

 

حسین زندی- همدان: استان همدان در دو دهه گذشته روز به روز به سمت بی‌آبی و خشك شدن می‌رود و ذخیره سفره‌های زیرزمینی آب استان هر روز كمتر می‌شود؛ اما نه صرفا به دلیل خشكسالی و كمبود میزان بارش، بلكه به علت نبود مدیریت آب و برداشت بی‌رویه. هدر دادن آب در تولیدات كشاورزی، تولید انرژی و مصارف صنعتی كه در هیچ‌یك از زمینه‌هایی كه اشاره شد موفق نبوده‌اند. به‌طورمثال در برخی سال‌ها قیمت محصولات كشاورزی آنقدر پایین است كه اگر آب را بسته‌بندی كنند و بفروشند بیشتر از كشاورزی سود خواهد داشت. برداشت بیش از حد و نبود مدیریت موجب نابودی برخی گونه‌های گیاهی، تغییر اكولوژیكی منطقه و تشدید بیابانزایی است و كم‌شدن میزان بارش وخشكسالی این مسئله را تشدید می‌كند. به همین سبب اكنون نیاز به مدیریت منبع زیرزمینی بیش از گذشته احساس می‌شود.

بدهكاری اكولوژیكی

یك كارشناس محیط‌زیست در این باره می‌گوید: مهم‌ترین تهدیدی كه استان همدان با آن روبه‌رو است بدهكاری اكولوژیكی آن است. میزان بهره‌برداری از منابع طبیعی و محیط‌زیست استان همدان بیش‌تر از میزان تولید سالانه منابع طبیعی استان شده است و این روند باعث شده است كه تراز منفی به وجود بیاید و هر ساله بر این تراز منفی افزوده می‌شود. «محمد درویش» با بیان اینكه شاخص‌هایی وجود دارد كه نشانگر منفی بودن تراز است، تاكید می‌كند: یكی از شاخص‌ها موضوع تراز سفره‌های آب زیرزمینی است. بیلان اغلب نهادهای استان همدان منفی شده است یعنی میزان برداشت از سفره‌های آب‌های زیرزمینی بیش‌تر از میزان تغذیه سالانه سفره هاست كه این مسئله در صورت استمرار می‌تواند به مرحله‌ای از بیابان‌زایی برسد كه اصطلاحا به آن خطرناك‌ترین مرحله بیابان‌زایی می‌گویند. یعنی اگر به این مرحله برسیم حتی به شرط حذف عامل مخرب، دیگر نمی‌توان كاری برای منطقه انجام داد و غیرقابل بازگشت است.

پدیده نشست زمین

درویش در ادامه می‌گوید: در نتیجه این اتفاق می‌افتد كه وقتی سفره‌های آب زیرزمینی به صورت مستمر پایین‌تر از حد تراز خود شود لایه‌های آبدار زمین فاصله‌های خود را از دست می‌دهند. چون آب از دست رفته و پدیده‌ای به نام نشست زمین اتفاق می‌افتد. در صورت وقوع این اتفاق، اگر آب را هم تزریق كنیم چون حجم سفره‌های آبخوان كاسته شده نمی‌تواند آب را ذخیره كند و در نتیجه به صورت سیل و روان آب جاری می‌شود. از این رو همه تلاش‌ها باید در مسیر جلوگیری از روند افت آب زیرزمین باشد. اما به دلیل ساختار آهكی كه در زمین‌های منطقه به ویژه در دشت كبودرآهنگ و نهاوند وجود دارد با پدیده فرو چاله‌ها مواجه هستیم كه برخی از فروچاله‌ها بزرگ‌ترین فروچاله‌هایی است كه در خاورمیانه كشف شده است. این نشان‌دهنده این است كه علاوه بر كشاورزی بی‌رویه حفر چاه غیرمجاز استقرار صنایعی كه در منطقه در نظر گرفته شده متناسب با توانمندی بوم شناختی استان همدان نبود.

دو معضل اصلی سفره‌های زیرزمینی همدان

این كارشناس محیط زیست ادامه می‌دهد: به نظر می‌رسد دو معضل اصلی سفره‌های زیرزمینی همدان را تهدید می‌كند. اگرچه همدان شهر صنعتی نیست و بیكاری یكی از معضلات آن است، اما یكی‌ از این مشكل‌ها كشاورزی سنتی است و دیگری نیروگاه شهید مفتح. درویش در پاسخ به این سوال كه كدام را مهم‌تر می‌داند و از میان تعطیل شدن نیروگاه یا بستن چاه‌های غیرمجاز كشاورزی كدام یك هزینه كم‌تری برای مردم خواهد داشت؟ می‌گوید: مسلما كشاورزی مهم‌تر است. اصل مسئله این است كه بازده آب كشاورزی در استان همدان كمتر از 32درصد است یعنی حدود 68 درصد آب در بخش كشاورزی هدر می‌رود و باعث می‌شود فشار بر سفره‌های آب زیرزمینی بیاید. اگر كه راندمان آب جاری در بخش كشاورزی استان تقویت شود ما با نیمی از آبی كه در اختیار بخش كشاورزی قرار می‌دهیم می‌توانیم همین مقدار تولید را داشته باشیم و نیازی به كفچه كنی حفر چاه غیرمجاز بیش‌تر وجود ندارد. اما نیروگاه شهید مفتح هم موضوعی جدی است؛ چراكه نوع سامانه‌های كمك كننده نیروگاه به نحوی تعبیه شده است كه نیاز به آب دائمی دارد. قاعده این بود كه چنین نیروگاهی در محلی مانند حاشیه خلیج‌فارس احداث شود كه آب دائم برای كمك كردن به آن وجود داشته باشد، اما این استقرار غلط سبب شده است كه با بحران روبه‌رو شویم نیروگاه نیز برای رفع بحران حفر چاه‌های عمیق كرده‌اند، اما امروز خطری كه نیروگاه را تهدید می‌كند خطر نشست زمین است كه ممكن است موجب نشست نیروگاه هم شود و در واقع این خطر نیروگاه را هم تهدید می‌كند.

راه جایگزین برای نیروگاه

این كارشناس در پاسخ به اینكه چه جایگزینی برای نیروگاه داریم با توجه به اقلیم منطقه چه پیشنهادهایی می‌توان مطرح كرد، می‌افزاید: باید نیروگاه را به روز كنیم. امروز سامانه‌هایی وجود دارد كه كمك می‌كند به جای اینكه نیروگاه‌ها از منابع آبی استفاده كنند از جریان باد استفاده كنند. از این رو باید مانند اتفاقی كه در نیروگاه شازند اراك افتاده است، دكل‌های بزرگی نصب شود با این كار مشكل كمبود آب تا حدودی حل خواهد شد. راه دیگر استفاده از انرژی‌ها و نیروگاه‌های جایگزین است. با توجه به اقلیم همدان كه هم بادخیز است و هم میزان دریافت انرژی خورشیدی استان بسیار خوب است و نیز با توجه به مطالعاتی كه (سانا) معاونت انرژی‌های نو و وزارت نیرو انجام داده است همدان یكی از بهترین گزینه‌ها برای دریافت انرژی خورشید است. به دلیل اینكه دمای متوسط از 40 درجه بگذرد به درد انرژی خورشید نمی‌خورد، همدان از این نظر مناسب‌ترین منطقه است كه دمای متعادلی دارد. همدان می‌تواند به سمتی رود كه در تولید انرژی‌های خورشیدی و پاك الگو باشد. چنان‌كه مطابق برنامه پنجم دولت باید از طریق انرژی‌های خورشیدی و بادی 5000 مگابایت برق تولید كند. آنوقت با اجرای این طرح‌ها در همدان، می‌توان هم شغل‌های جدیدی ایجاد كرد و هم میزان وابستگی نیروگاه را به آب كاهش داد. وابستگی‌ای كه یكی از عوامل مهم تشدید بیابان‌زایی در این استان است. البته تاكنون چندین بار خطر فرونشست زمین و پدیدارشدن فروچاله‌هایی حیرت‌انگیز در دشت قهاوند همدان، دشت ورامین، رفسنجان، شمال خراسان، مناطق مرکزی و جنوبی استان فارس و … مطرح شده است كه همگی ناشی از خالی شدن زمین از سفره های آب زیرزمینی و برداشت بی رویه است. این امر كه كارشناسان از آن به عنوان تراز منفی آبخوان های كشور یاد می كنند هم اكنون از منفی شش میلیارد متر مكعب در سال گذشته است یعنی به عبارت دیگر مردم ایران سالانه دست‌کم شش میلیارد متر مکعب آب بیشتر از آن چیزی که در سرزمین‌ پهناورمان فرو می‌رود، از آن برداشت می‌کنند، ابعاد موضوع آن‌‌چنان گسترده است كه كه حتی پژوهشگران زمین‌شناس در یک مرکز تحقیقاتی آلمان توانسته اند با استفاده از فناوری سنجش از دور و تصاویر ماهواره‌ای بر فرونشست شتابناک زمین در ایران مهر تایید زنند. به نحوی که این پژوهشگران بین المللی اعلام کرده‌اند در طول ۳۰ سال گذشته دست‌کم ۱۵ متر از عمق سفره‌های آب زیرزمینی در ایران کاسته شده است. یعنی، به طور متوسط سالی نیم متر سطح آبخوان پایین رفته است؛ رخدادی که منجر به نشست زمین و برجای ماندن خسارت‌های هنگفت به تاسیسات زیربنایی کشور شده است و مطابق این گزارش، میزان نشست زمین ناشی از اُفت سطح آبخوان در برخی مناطق کشور به ۵۰ سانتی‌متر در سال هم رسیده است که بسیار خطرناک است و همه اینها در حالی است كه مسئولان موضوع را تكذیب كرده و خطر را خیلی كمتر از این سخنان می‌دانند. به هر حال موضوع هر چه هست اینكه باید تدبیری اندیشید كه ضمن جلوگیری از آسیب‌رسانی به تاسیساتی نظیر نیروگاه همدان،‌كشاورزان اصرار بیش از حد بر روش‌های سنتی آبیاری در کشاورزی نداشته باشند و برای افزایش راندمان آبیاری برنامه ریزی شود، حفر بی‌رویه چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق متوقف شده و گسترش شهرنشینی و چیدمان غلط صنایع پرمصرف (از نظر آب) در مناطق و دشت‌های بحرانی کشور، دیگر صورت نگیرد.

 

روزنامه تهران امروز

 

 


برچسب ها: آب همدان ، نیروگاه همدان ، کم آبی همدان ، گفتگو با محمد درویش ،

تعداد کل صفحات: 5 1 2 3 4 5
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic