یکشنبه 13 مرداد 1392

نقش آموزش جوامع محلی در بحران محیط زیست

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :توسعه پایدار ،روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

نقش آموزش جوامع محلی در بحران محیط زیست

 

به یاد محیط بان شهید عبدالله یاری

حسین زندی فعال مدنی

مردادماه سال گذشته استان همدان وبه شکل کلی همه مردم به خصوص جامعه محیط بانان کشور شاهد اتفاق تلخی بودند.شهید عبدالله یاری محیط بان منطقه لشکردرملایر 13 مرداد ماه سال گذشته دراثر شلیک گلوله از سوی یکی از شکارچیان متخلف به شهادت رسید .هدف از بازخوانی این اتفاق نه تکرارتلخی آن بود که تذکری دوباره و دوباره به همه شهروندان و مسئولان برای حفظ ونگهداری محیط زیست است .مقابله وممانعت از تکراراین وقایع تلخ هم به آموزش های شهروندی وابسته است .وهم پیگیری ودلسوزی بیش از پیش مسئولان امر به ویژه مدیران کل محیط زیست ، بخش صدور مجوز شکارتوسط معاونت مهمات واسلحه دراستان ها ونیروی انتظامی را طلب می کند. اتفاق های مشابه در استان های دیگر چون استان لرستان و واقعه فجیع کشتن توله خرس ها ویا رویداد شهادت محیط بانان در سنندج همواره با موج انزجار وناراحتی از سوی همگان همراه بوده است .باید به یاد داشته باشیم حفاظت وپاسبانی از محیط زیست به خصوص مناطق حفاظت شده عزمی ملی را می طلبد تا یاریگران این عرصه، محیط بانان جان برکف ،نیز با دلگرمی وقوت قلب بیش از پیش به انجام وظایف خطیر خود بپردازند.

 چندسال پیش معصومه ابتکار ریاست سابق سازمان محیط زیست کشور دریک گفتگوی تلویزیونی عنوان کرد که «محیط زیست در ایران مانند چرخ پنجم درشکه است » این سخن پیام مهمی داشت که همچنان نشنیده مانده است و روز به روز از اهمیت داشتن آن فاصله گرفته می شود. واز این سازمان ومسئله محیط زیست، گاهی به عنوان زینت المجالس در همایش، سمینار و یا جلسه دولتی نامی برده می شود. محیط زیست در هر کشوری دو بال دارد که یکی دولت و دیگری مردم است. و حلقه ارتباطی این دو بال نهادهای مدنی است که هر جا مردم کم کاری می کنند و دولت کم توجهی نشان می دهد این حلقه واسطه به کمک می آید و فاصله را ترمیم می کند در کشور ما بنابر ضعف آموزش همگانی از طریق رسانه ها و مراکز آموزشی مردم رابطه و نگاه درستی با محیط زیست ندارند . و همان طور که اشاره شد نهادهای دولتی نیز به مثابه چرخ پنجم درشکه به محیط زیست می نگرند تا جایی که دیگر نهادهای دولتی این سازمان را به رسمیت نمی شناسند و درستی این سخن را در طرح های عمرانی مانند سدسازی ها که بدون مجوز سازمان محیط زیست احداث شد و بعدها مورد مناقشه قرار گرفت می توان فهمید. ویا اگر در انتخابات گذشته به شعارها و اهداف برنامه های کاندیداهای مجلس و شوراها توجه کرده باشیم نشانی از برنامه های محیط زیستی نمی بینیم . حتی در برنامه های کاندیداهای ریاست جمهوری هم اگر برنامه ای بود در اولویت های پایانی قرار می گرفت. این در حالی است که در کشورهای توسعه یافته امروز اولویت نخست محیط زیست است.هر مسئولی پیش از سر کار آمدن و قبل از هربرنامه ای ، برنامه محیط زیستی ارائه می کند ومردم نیز اورا بر اساس نگاهش به محیط زیست می پزیرند. پس به نظر می رسد با وجود بحران آب که این روزها مسئله انکارناپذیری است، موضوع ریزگردها ، نابودی جنگل ها، تشدید بیابان زایی و نابودی گونه های جانوری و.... تحول بزرگی در مدیریت کلان کشور را می طلبد  تا بحران حل شود.  بنابر تحقیقی که به تازگی سازمان فضایی «ناسا» انجام دادهاست  مسئله اصلی ایران مسئله آب است و یران از کشورهای است که در سی سال آینده روز به روز خشکتر می شود.پس محیط زیست باید اولویت نخست در آینده قرار گیرد. اما همان طور که گفته شد نقش نهادهای مدنی را در برخورد با مشکلات نمی توان نادیده گرفت به ویژه در امر آموزش جوامع محلی ، نیروهای داوطلب و سازمان های مردم نهاد می توانند نقش تعیین کننده ای داشته باشند .و در کناررسانه ها و نهادهای آموزشی مانند آموزش و پرورش و وزارت علوم به آموزش های تکمیلی اقدام کنند و در توانمندسازی نسل جوان و جوامع محلی تلاش کنند . باید توجه کرد بیشتر مردم با تبعات آسیب های زیست محیطی آشنا نیستند ومسئله آموزش ضروری تر از هر زمانی به نظر می رسد. توانمندسازی می تواند از روستاها آغاز شود که در معرض مستقیم مشکلات محیط زیستی هستند . در سال های گذشته برخی نهادها در این زمینه تلاش های موفقی داشتند که می تواند الگوی دیگر نهادها قرار گیرد و دولت در جهت تسهیل درارائه مجوز تشکیل و تقویت نهادهی مدنی می تواند سازمان های مردم نهاد را حمایت کند تا تلاشی در جهت توسعه پایدار در محیط زیست صورت گیرد. برنامه ریزی و عملکرد در سطح کلان وظیفه دولت است اما سازمان های مردم نهاد اینروزها بیش از پیش باید برنامه ها واهداف خود را دنبال کنند.

روزنامه همشهری : شنبه 12 مرداد 1392 شماره 6034 ویژه نامه همدان

  


برچسب ها: محیط بانان ، شهید عبدالله یاری ، لشگردرملایر ، شکارچی ،

دوشنبه 14 مرداد 1392

جمعه ها با دوستان زمین

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :توسعه پایدار ،زیست بوم ،

 

 

http://isdle.ir/news/index.php?news=9004

گزارش خبری تصویری/
پاكسازی مسیر كوهنوردی الوند توسط اعضای انجمن دوستان زمین

در خبرگزاری سبز پرس 


 

جمعه ها با دوستان زمین

 

برنامه پاکسازی این هفته(11 مرداد) با شرکت اعضای انجمن دوستان زمین در منطقه دره گوساله ی الوند همدان انجام شد.

برنامه پاکسازی طبیعت با همراهی حدودا 25 نفر از دوستان زمین در منطقه دره گوساله انجام شد. از نقاط قوت این برنامه همراهی کودکان با اعضای انجمن دوستان زمین بود . همچنین ابراز همدلی  و محبت همشهریان و شاهدان برنامه موجب دلگرمی اعضای گروه شد. کمیته پاکسازی انجمن دوستان زمین روز جمعه هر دوهفته یکبار اقدام به پاکسازی یکی از مناطق طبیعی همدان می کنند . همچنین به گفته محمد اسدی عضو کمیته کوهنوردی انجمن دوستان زمین هردوهفته یکبار برنامه کوهنوردی و کوهپیمایی توسط اعضای کمیته اجرا می شود.

مریم خندان دبیر این انجمن گفت: با توجه به این که برنامه پاکسازی هردوهفته یکبار انجام می شود اما باز هم شاهد مقدار زیادی زباله و منظره ناخوشایندی هستیم و این بیانگر این مسئله است که تنها با جمع آوری زباله نمی توان با این مشکل مقابله کرد و به محیط زیست کمک کرد و در مورد آثار زیان بار ریختن زباله ها بر محیط زیست  نیاز به آموزش داریم .

 

 

 انجمن دوستان زمین اقدام به برگزاری کارگاه های آموزشی در زمینه محیط زیست و گردشگری پایدار می کند . یکی از اهداف این گروه این است که با شیوه های آموزشی نوین تلاش کند شهروندان را آموزش دهد تا از ریختن زباله خوداری کنند و در جهت تفکیک زباله تلاش کنند.

 


برچسب ها: انجمن دوستان زمین ، محیط زیست ، پاکسازی طبیعت ،

 

 

آغاز تلاشهای همگانی در جهت حفاظت از ذخایر زیستی و بشری کشور

پیشنهاد روزی برای توسعه پایدار

چهارم و پنجم تیر ماه دو گام ماندگار برای حفظ ذخایر زیستی و بشری در راستای دستیابی به توسعه پایدار ایران بود و خواهد ماند.

بیش از ۱۵ سال از آغاز فعالیت‌های نوین مدنی در چارچوب سازمان‌های غیر دولتی در ایران می‌گذرد البته به این نکته نیز باید توجه نمود که سابقه فعالیت‌های مدنی در ایران بسیار بیش از اینهاست اما یک دهه و نیم گذشته زمانی است که گستره این کنش‌ها به ویژه در حوزه‌های غیر سیاسی و با حضور جوانان در عرصه فعالیت‌ها همراه بوده است. دهه اول حرکت سازمان‌های غیر دولتی که با فراز و نشیب‌های بسیاری همراه بود را می‌توان دوران کودکی این سازمان‌ها نامید که بیشتر همزمان با حضور اصلاح طلبان در دولت همراه شده و به تجربه اندوزی و آغاز حرکت‌های نوین و سازمان‌دهی شده مدنی در کشور منتهی شد. 

بسیاری از تلاشگران مدنی با فرصت‌های ایجاد شده سعی نمودند تا با تجربیات اندک پیشین و یا بهره‌گیری از دانش و مهارتهای اثبات شده علمی و بین‌المللی گام‌های اولیه را در جهت ایجاد و تثبیت سازمان‌های خود بردارند هر چند که تجربه اندک و جوان بودن بسیاری از ما اجازه استفاده کامل از فرصت‌ها را به درستی نداد اما این دوره دارای تجربیاتی تلخ و شیرین برای فعالان مدنی و پیامی روشن برای دولت مردان بود تا به منظور دستیابی به اولین استانداردهای حکمرانی خوب نگاه متولی‌گرایانه را کاهش داده و فضا بیشتری را در اختیار سازمان‌های غیر دولتی قرار دهند هر چند که در سالهای پس از آن کمتر شاهد دستیابی به تجربه‌ای شیرین در عرصه حرکت‌های سازمان دهی‌شده مدنی بودیم و بسیاری از سازمان‌های غیردولتی با سابقه، تعطیل شده و یا فعالیت‌های آنان به حالت تعلیق درآمد و بسیاری از فعالان این عرصه که به مثابه سرمایه‌های اجتماعی کشور می‌توانستند نقشی اساسی را در دستیابی به توسعه ای پایدار و هدفمند ایفا نمایند با مشکلات بسیاری روبرو گردیدند.
در این راه برخی از این سازمان‌ها با تحمل این شرایط و اندیشیدن تدابیر لازم توانستند از این گذر حساس عبور کنند و دهه دوم را که می‌توان دهه عقلانیت، تدبیر و استفاده از تجربیات فعالیت‌های مدنی نامید را به نیمه خود برسانند تا امروز همگی بتوانیم امیدوارانه به سوی فردای روشن‌تر بنگریم و با تکیه بر کوله بار تجربیات حاصل از تمامی این سال‌ها بتوانیم در سایه تدبیر و عقلانیت برخواسته از ترکیب شور و شعور گام‌های اساسی در راه دستیابی به توسعه‌ای پایدار از ره گذر تقویت و حضور جامعه مدنی را تجربه نماییم. در این ره گذر چهارم و پنجم تیر ۱۳۹۲ با دو رویداد بزرگ و ماندگار همراه بود که هم زمانی آن دو در کنار هم می‌تواند نوید بخش دورانی تازه برای کنشگران این حوزه باشد. 

چهارم تیرماه بافت تاریخی شهر یزد شاهد حضور نمایندگان ۱۲۰ سازمان مدنی فعال در حوزه میراث فرهنگی، محیط زیست و گردشگری بود تا حمایت خود را از حفظ این نماد عظیم بالندگی فرهنگ و هنر ایران زمین اعلام نموده و یک بار دیگر پیگیری‌های لازم به منظور ثبت جهانی آن را از مسئولان مربوطه خواستار شوند و ادامه تخریب‌های انجام شده در این مجموعه عظیم خشتی را مغایر با اصول و مفاهیم امروزین اداره کشور مبتنی بر رعایت حقوق ساکنین امروز و فردای این سرزمین بدانند و در پنجم همین ماه نیز صدها تن از فعالان مدنی و علاقه‌مندان به محیط زیست در مقابل پارک گیاه شناسی نوشهر گرد هم آمدند تا از تخریب این باغ جلوگیری به عمل آورده و یکپارچگی خود را در جهت حفاظت از آخرین ذخایر طبیعی و زیست محیطی کشور که به مثابه ریه‌های تنفسی این خاک می‌توانند ضامن زندگی پاک و شاد فردای تک تک شهروندان باشد را اعلام نمایند. 

این دو رویداد به یاد ماندنی که موفقیتی تازه و گامی ارزشمند در جهت تزریق خونی تازه در رگ های فعالیت های مدنی بود همیشه در خاطر فعالان مدنی ایران باقی خواهد ماند و به راستی می‌تواند این دو را به آغازی دوباره و شادمانه برای تلاشهای همگانی در جهت حفاظت از ذخایر زیستی و بشری کشور و دستیابی به توسعه ای پایدار و هدفمند بدل کرد و این روزها را برای همیشه در تقویم فعالیت‌های مدنی ایران به عنوان مناسبتی به منظور تلاش به سوی توسعه پایدار به ثبت رساند تا در آینده نیز خاطره این تلاش هم زمان و یک پارچه به عنوان نقطه‌ی عطفی ارزشمند بیان‌گر این موضوع باشد که چراغ حرکت‌های مدنی در هر شرایطی روشن می‌ماند و علاقه مندان به ذخایر جبران ناپذیر این سرزمین آنجا که باید در کنار هم بوده‌اند و خواهند بود. امید است تا این آغاز دوباره همراه با حرکت‌هایی گسترده‌تر و تشویق هر چه بیشتر به فعالیت‌های سازماندهی شده علاقه‌مندان جدید باشد و مسئولین مربوطه نیز زمینه فعالیت آزدانه‌تر این فعالین را فراهم سازند.

 حسین زندی

بابک مغازه ای

http://hamadanblog.mihanblog.com/

 


برچسب ها: توسعه پایدار ، ذخایر زیستی وبشری ، فعالان مدنی ، سازمان های غیر دولتی ،

جلسه اعضای اتاق فکر سمن‌ها با رئیس سازمان میراث فرهنگی همدان

فاطمه کاظمی

هدف از تشکیل سازمان‌های مردم نهاد با اسم مختصر (سمن‌ها)  اجرای فعالیت‌های عام‌المنفعه بدون هیچ چشمداشتی برای کسب مقام و موقعیت است. بر طبق اساس نامه‌هایی که برای این سازمان‌ها تعریف می‌شود غیردولتی بودن، غیرانتفاعی بودن و غیرسیاسی بودن سه رکن اساسی آن‌هاست.

سمن‌ها از 15 سال پیش فعالیت خود را در سطح کشور آغاز کردند. یکی از انواع سازمان‌های مردم نهاد، انجمن‌های علمی هستند که بیشتر آنها را دانشجویان با هدف انجام فعالیت‌های علمی و کاربردی کردن آنها دایر می‌کنند. تعداد 15 انجمن علمی در استان همدان فعال است که در زمینه‌های مختلف علمی مشغول به فعالیت هستند. از سمنها معمولا با عنوان بازوان توسعه نام برده می‌شود که در توسعه شهرها باید آنها را مورد توجه خاص قرار داد.در طی چند سال اخیر خیلی از این سمن‌ها فعالیت خود را متوقف کردند و به دنبال آن اتاق‌های فکر تشکیل شد. عمده فعالیت‌های این اتاق فکرها بحث و تبادل نظر در زمینه‌های مختلف است.

جلسه اعضای اتاق فکر سمن‌های علمی با رئیس سازمان میراث فرهنگی برگزار شد. در این جلسه که نمایندگانی از تشکل‌های مردم نهاد از جمله حیات سبز سرزمین، دوستان زمین، هستی سازان الوند، بنیاد مهر و انجمن باستان شناسان جوان حضور داشتند اعضا به بیان پیشنهادات خود درباره بهبود وضعیت گردشگری استان پرداختند و درباره آنها به بحث و تبادل نظر نشستند. در ادامه «علیرضا ایزدی» به سوال‌های اعضا پاسخ‌هایی داد که در ادامه خلاصه‌ای از این جلسه را می‌خوانید:

مدیریت مناطق 29 گانه گردشگری استان

در آغازنماینده انجمن بنیاد مهر به بیان یک تجربه موفق در زمینه واگذاری مناطق گردشگری به سمن‌های زیست محیطی پرداخت و گفت: از حدود 40 سال پیش با تصویب کنوانسیون رامسر دولت متوجه شد که حفظ تالاب‌ها به دست دولت امکان‌پذیر نیست. بنابراین اگر حفظ آن را به مردم بسپارند نتیجه بهتری عاید دولت‌ها خواهد شد. به همین منظور این طرح در تالاب‌هایی مانند «زریبار مریوان» و « قاوری مگ» برگزار شد.

«افشین فرهانچی» در ادامه افزود: از چند سال پیش اجرای این طرح در سازمان میراث فرهنگی نیز مطرح شد که در حال حاضر در استان‌هایی مانند خراسان شمالی و شهرستان خوانسار انجام می‌شود. وی با بیان اینکه بهتر است چنین طرحی در استان همدان نیز اجرا شود گفت: سمن‌های زیست محیطی در این زمینه نیازمند همکاری سازمان میراث فرهنگی هستند تا احیای  بخش‌هایی از مناطق 29 گانه گردشگری استان مانند روستاهای گردشگری از جمله سیمین و یا منطقه گاماسیاب به این تشکل‌ها سپرده شود که در صورت تحقق این امر شاهد رونق بخش گردشگری استان خواهیم بود.

در ادامه صحبت‌های فرهانچی، رئیس سازمان میراث فرهنگی موافقت خود را با این طرح اعلام کرد و گفت: متأسفانه در روستاهایی مانند تاج آباد و فرسفج شاهد تخریب بخش‌های تاریخی از جمله کاروانسراهای این روستا هستیم و عدم توجه به این مکان‌های تاریخی از سوی اهالی روستاها به آنها آسیب جدی زده است.

تبدیل خانه‌های تاریخی به هتل‌های سنتی

در ادامه این جلسه یکی از اعضای انجمن آنادانا گفت: در استان یزد منازل قدیمی که بافت سنتی دارند مرمت شده و تبدیل به هتل‌های سنتی شد که درآمدهای زیادی را برای این استان به وجود آورده است و باعث جذب گردشگران خارجی به این استان شده است.

«آرش خزائی» با بیان اینکه می‌توان با اجرای چنین طرحی در همدان به رونق گردشگری استان کمک‌های زیادی کرد افزود: متأسفانه در همدان خانه‌های قدیمی یا در اثر بی‌توجهی در حال از بین رفتن هستند و یا تبدیل به ساختمان‌های چندطبقه می‌شوند. در حالی که می‌توان با تبدیل این خانه‌ها به هتل‌های سنتی زمینه حفظ بافت تاریخی شهر و رونق گردشگری استان را فراهم کرد.

لزوم وجود راهنماهای گردشگری

این فعال زیست محیطی در ادامه به اهمیت وجود راهنماهای گردشگری در مکان‌های تاریخی و گردشگری استان اشاره کرد و گفت: در اکثر مناطق گردشگری همدان چنین امکانی وجود ندارد در حالی که خیلی از فارغ‌التحصیلان رشته گرشگری حاضرند در این زمینه به صورت داوطلبانه فعالیت کنند.

ایزدی نیز در واکنش به این دو پیشنهاد گفت: ما در زمینه آموزش و فرهنگسازی در همدان با مشکل مواجهیم. در حال حاضر ما دو کاروانسرای مرمت شده داریم که حاضریم آن را در اختیار تورداران قرار دهیم در حالی که تاکنون هیچ گروهی از این طرح استقبال نکرده است.

وی در ادامه گفت: ما برای استفاده از راهنماها نیاز به بودجه داریم که این امکان برای ما فراهم نیست. به علاوه راهنماهای ما باید در سطح بالای علمی باشند که متأسفانه اینطور نیست.

 

تخریب تپه پیسا

«حسین زندی» یکی دیگر از فعالان محیط زیست به مسأله تخریب تپه پیسا توسط عشایر اشاره کرد و گفت: : برای این تپه قدیمی از سال 1383 حریمی تعریف شده است که تعیین کننده این است که در آن محدوده نباید ساخت و سازی انجام شود و یا اینکه فعالیت‌های غیرقانونی در آن صورت بگیرد.

وی افزود: این در حالی است که ما شاهد هستیم در این محدوده تعریف شده کارگاه بتن سازی، کارواش و مصالح ساختمانی فروشی  دایر شده است و متأسفانه کسی به این مسأله توجهی ندارد. از طرفی انجام حفاری‌های غیر مجاز و دایر کردن چادر توسط عشایر ییلاقی در این منطقه آسیب زیادی به این اثر تاریخی زده است. ما چندین بار از مسئولان میراث فرهنگی خواستار پیگیری این مسأله شده ایم که متأسفانه کسی به اعتراضات ما توجهی ندارد. متاسفانه این منطقه به ملک شخصی عشایر و محل تجمع معتادان تبدیل شده است که باعث تخریب آن شده است. زندی همچنین از موفقیت های آموزشی نهادهای مدنی در جوامع محلی گفت: سمن ها می توانند در آموزش جوامع محلی در زمینه گردشگری پایدار پیش قدم شوند به شرطی که نهادهای دولتی فاصله ایجادنکنند و به انجمن های غیر دولتی به عنوان دشمن ورغیب نگاه نکنند. این فعال مدنی ادامه داد:توسعه گردشگری در همدان متاسفانه توسعه پایداری نبوده است .در بیشتر موارد با آسیب های جدی همراه بوده  مانند تله کابین گنجنامه یا هتلی که اخیرا موافقت شده در دره گنجنامه احداث شود به  منظر شهری و طبیعت آسیب زده است. زندی افزود: وقتی قرار است در مکانی گردشگری توسعه پیدا کند نباید میراث فرهنگی ویا محیط زیست قربانی شود.

ایزدی در این خصوص عنوان کرد که حضور عشایر در این منطقه هیچ آسیبی به آن نمیزند و بحث حفاری‌ها نیز تحت کنترل مسئولان سازمان میراث فرهنگی است.

ایزدی در پایان به اعضای حاضر در جلسه قول داد به همراه آنها به روستای تاج‌آباد و فرسفج برود تا در زمینه واگذاری مدیریت این دو منطقه گردشگری تصمیماتی اتخاذ شود. اما برخلاف وعده ها جلسه هم اندیشی اتاق فکر سمن ها  در فرسفج بدون حضور ایزدی برگزار شد وهیچ یک از نمایندگان سازمان میراث فرهنگی وگردشگری در آن حضور نیافتند

     http://hamadanblog.mihanblog.com/

 

 

 


برچسب ها: میراث فرهنگی گردشگری ، اتاق فکر سمن های همدان ،

 

گزارش تصویری دوره های توانمندسازی سمن های جوانان حوزه گردشگری،میراث فرهنگی و محیط زیست ، یزد تیرماه نود ودو(بخش دوم)

 

 

پایان کارگاه ها و تصویر پایانی

تقدیر از تیم تسهیلگری

هموندان انجمن چارسوق کویر اردکان

تجدید دیدار دوستان

 

مسابقه طراحی و داوری مدرسان

استاد جعفر مهرکیان

مسیح شریف

آرش نورآقایی

آرش نور آقایی، بابک مغازه ای ومحمد درویش

 

 

کارگاه محیط زیست محمد درویش


برچسب ها: سمن ها ، دوره توانمند سازی ، یزد ، تسهیلگری ،

چهارشنبه 29 خرداد 1392

نقش سازمانهای مردم نهاد در مدیریت پسماند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :توسعه پایدار ،روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

نقش سازمانهای مردم نهاد در مدیریت پسماند

روزنامه همشهری چهارشنبه 22خرداد 1392

انباشت زباله در طبیعت از معضلاتی است که گریبان­گیرکشور ماست و روز به روز بر وخامت آن افزوده می­شود . عدم مدیریت پسماند و کمرنگ بودن نقش نهادهای آموزشی و رسانه­های تصویری و شنیداری به ویژه در امر پیشگیری، برشدت این مشکل دامن زده است. در این میان گاهی نهادهای مدنی و فعالان زیست محیطی تلاشی در جهت جمع آوری زباله­های رهاشده در طبیعت می­کنند.اما آیا با این تلاش­ها جنگل­ها، دریاها، تالاب­ها و کوه­های زیبایی که پر از زباله شده است پاک خواهد شد؟

تلاشگران عرصه محیط زیست بر این امیدند که مردم به درک درستی از مسئله بهداشت محیط زیست و طبیعت برسند و بتوانند خود را با دیگر کشورها مقایسه کنند و زباله ها را بر روی « زمین» این مادر طبیعت رها نکنند. اما اگر عده­ای این عمل نابخردانه را انجام دهند و طبیعت را آلوده کنند و گروهی از شهروندان به جمع آوری زباله بپردازند دور باطلی خواهد بود و چرخه معیوبی که نتیجه مطلوبی درپی نخواهد داشت. باید این تلاش­ها همراه با برانگیختن حس مسئولیت شهروندان و آموزش شهروندان و جوامع محلی باشد تا مردم با نقش خود در جهت توسعه پایدار و محیط زیست آشنا شوند.

 این امر محقق نمی شود مگر زمانیکه نهادهای مدنی به صورت تخصصی و طبق اساسنامه­ها و مرامنامه­های مدون عمل کنند. مثلا اگر نهادی در زمینه امور هنری فعالیت می­کند و یا رسالت و وظیفه تشکلی محیط زیست است، هیچ یک وارد عرصه­های دیگر نشوند مثلا وارد فعالیت­های سیاسی و یا خیریه یا روانشناسی نشوند. یا از هیجانات اجتماعی و سیاسی پرهیز کنند. در دو دهۀ  گذشته تشکل­های غیر دولتی بیش­ترین آسیب را از فعالیت­های غیر مرتبط وغیر تخصصی دیده­اند. ودیگر اینکه عدم تونمند سازی اعضا سازمانهای مردم نهاد ، همچنین شکل گیری ، عضو پذیری ، محدودیت ها، باعث آسیب های مدیریتی وتداوم فعالیت در تشکل ها و انجمن ها بوده است  که بحث مفصلی است.  از سوی دیگر زمانی که در رسانۀ ملی مانند رادیو و تلویزیون به مسئله محیط زیست اختصاص دارد بسیار ناچیز است. به خصوص در کشوری که پسماندها یک بحران محسوب می­شود به نظر می­رسد باید تلاش بیش­تری در این باره صورت گیرد.

نقش آموزش، به خصوص نهادهای آموزشی دولتی مانند آموزش و پرورش و وزارت علوم بسیار مهم است و می­تواند در توانمندسازی دانش آموزان و دانشجویان و مسئولیت­پذیری شهروندان مفید واقع شود. با اختصاص واحدهای درسی و آموزش­های نوین در زمینه محیط زیست تحصیل کردگان متعهد تربیت­ کنند و نهادهای دولتی متولی و مرتبط، مانند اداره­های محیط زیست و منابع طبیعی و شهرداری­ها می­توانند با برگزاری همایش­­ها، کارگاه­ها ، تورهای آموزشی و همکاری با نهادهای مدنی و تشکل­های زیست محیطی به برطرف کردن این بحران کمک کنند.

 رسیدن به نقطه مطلوب و پشت سر گذاردن این بحران از عهده یک جریان و نهاد بر نمی آید ، همه ابزارها و نهادها ،چه دولتی وچه غیر دولتی  باید همراه شوند ومردم را تشویق کنند تا درجهت رفع مشکلات زیست محیطی تلاش کنند .نقطه مطلوب روزیست که همه شهروندان خودرا در برابر زمین مسئول بدانند و زباله ای تولید نکنند و بر روی زمین نریزند تا عده ای آنرا جمع آوری کنند

حسین زندی فعال و کارشناس محیط زیست


برچسب ها: زباله ، مدیریت پسماند ، سازمانهای مردم نهاد ، سمن ها ، ngo ،

توقف ساخت بزرگ‌ترین سد مخزنی غرب كشور

سد گرین نهاوند، پروژه‌ای كه اصلا نیاز به ساخت آن نیست

 http://www.tehrooz.com/1392/3/23/TehranEmrooz/1193/Page/15/
مشخصات پروژه

این پروژه با ظرفیت 120 میلیون متر مکعب بزرگ‌ترین سد مخزنی غرب کشور به شمار می‌رود. ارتفاع این سد ۱۰۵ متر و طول تاج آن ۶۱۱ متر و طول دریاچه 3 كیلومتر است و عرض آن نیز ‌هزار و ۲۰۰ متر و تراز نرمال ذخیره آب آن ۱۴۴ هكتار است. هدف از ساخت این سد تامین آب آشامیدنی شهرستان نهاوند و 3 هزار و ۵۹۹ هكتار توسعه اراضی و ۵۶۷ هكتار نیز بهبود تامین آب اراضی كشاورزی و همچنین ایجاد بیش از 7 هزار شغل به صورت مستقیم و غیر‌مستقیم عنوان شده است. پس از 3 دهه تلاش مدیران و نمایندگان شهرستان نهاوند و استان همدان مناقصه سد مخزنی گرین نهاوند ۲۰ آذر ۸۹ برگزار شد و شركت ملی ساختمان برنده این مناقصه شد و معاون اول رئیس جمهور در مراسم کلنگ‌زنی آن نوید افتتاح آن در طول 3 سال را به مردم نهاوند داد که با نگاهی به خبرها این امید دیگر عبث به نظر می‌رسد.



اشکالات پروژه

در آغاز ساخت این پروژه عنوان می‌شد که با افتتاح این سد مردم نهاوند دیگر شاهد کم‌آبی و خشکسالی نخواهند بود. در حالی که کارشناسان از ابتدا معتقد بودند در این منطقه اصلا نیازی به ساخت سد نیست. بنا بر گفته مدیر کل محیط زیست استان همدان حتی مسئولان هنوز برای ساخت این پروژه اقدام به اخذ مجوز از سازمان محیط زیست نکرده‌اند و در برابر مخالفت‌های این سازمان اقدام به کلنگ‌زنی و ساخت آن شده است.

«حسین زندی» فعال محیط زیست در این زمینه به تهران امروز گفت: موضوع ریزگردها در غرب کشور عملیات سدسازی را خطرناک می‌کند و برای استفاده از آب آشامیدنی در کشاورزی باید به ساخت آب‌بندها در این منطقه قناعت کرد. از طرفی 70 تا 80 درصد آورد رودخانه در محل مورد نظر برای سد، از چشمه گاماسیاب است؛ در نتیجه می‌توان گفت که اگر هدف از ساخت سد، استفاده از آب برای کشاورزی باشد، با توجه به پیوسته (و نه سیلابی) بودن جریان چشمه، اصلا نیازی به ساختن سد در این منطقه نبود.وی در ادامه گفت: این چشمه و دیگر بخش‌های حوزه رود گاماسیاب، در حدود 20 درصد آب کرخه را تامین می‌کند و اگر قرار باشد که همه یا بخش عمده این آب برای کشاورزی نهاوند مصرف شود حوزه بزرگ کرخه و آبگیری سد سیمره و سد عظیم و پر هزینه کرخه آسیب خواهد دید. این نکته، به‌ویژه با توجه به ساخت سدهای پرشمار دیگر (سدهای کلان، سرابی، خرم رود، نعمت آباد در حوزه‌های ملایر و تویسرکان) که آب ورودی به کرخه را کمتر کرده یا خواهند کرد، درخور توجه است.از همه مهم‌تر اینکه گفته می‌شود اگر سد با تراز در نظر گرفته شده کنونی ساخته شود خود چشمه به زیر آب خواهد رفت! همچنین زمین شناسان برجسته کشور گفته‌اند که به دلیل ویژگی‌های منطقه، احتمال آن که آب از مخزن سد فرار کند، بسیار زیاد است.زندی در ادامه به تخریب جنگل‌های این منطقه اشاره می‌کند و می‌گوید: ساخت این سد باعث از بین رفتن 200 هکتار از جنگل‌های این منطقه شد و 300 هکتار هم تحت‌الشعاع قرار گرفت. این سد نه تنها در تآمین آب موفق نخواهد بود که تخریب بخش‌های آبخیز و زیست ‌بوم‌های منطقه رادر پی داشته است.



پیشرفت 10 درصدی در 2 سال

سال 87 اعتبار در نظر گرفته شده برای اجرای این طرح 56 میلیارد تومان بود که در سال 89 به 90 میلیارد تومان رسید و در اواخر سال 90 این اعتبار 200 میلیارد تومان برآورد شد که با وضعیت تورم موجود 400 میلیارد تومان هم دیگر پاسخگوی اجرای این طرح نیست. این در حالی است که بنا بر گفته مسئولان تاكنون برای احداث این سد فقط 8 میلیارد و 300 میلیون تومان از محل اعتبارات استانی تخصیص یافته است.اردیبهشت امسال «علی اکبر محرابیان» دستیار ویژه رئیس جمهور و رئیس ستاد مهر ماندگار کشور در بازدید از سد گرین نهاوند و همچنین بازدید از 2 طرح مهر ماندگار این پروژه شامل تونل انحرافی به طول هزار متر كه تاكنون حفاری 300 متر آن به روش سنتی انجام شده است و در هفته 7 متر حفاری انجام می‌گیرد، گفت: حجم حفاری ضعیف است و نسبت به برنامه مدون میزان حفاری عقب افتاده است و پیشرفت فیزیكی این طرح تاكنون 10 درصد است.وی ادامه داد: آنچه به نظر می‌رسد این است که با توجه به روند تخصیص بودجه کشور ادامه کار اجرایی سد گرین با چالش‌ها و موانع اعتباری زیادی روبه‌رو است و برای حل موضوع مسئولان استان و شهرستان باید به فکر تدبیر و راه‌حل اساسی برای جلوگیری از تعطیلی سد گرین نهاوند باشند.



تعطیلی چند باره

این پروژه تاکنون چندین بار به علت تامین نشدن اعتبار تعطیل شده و باز به فعالیت خود ادامه داده است. هفته گذشته نیز مدیر آب منطقه‌ای نهاوند خبر از تعطیلی پروژه سد گرین به علت پرداخت نشدن مطالبات 5 میلیاردی پیمانکار داد و گفت: عملا کار اجرایی در این پروژه متوقف شده است. «آرش کولیوند» گفت: با توجه به اینکه در برنامه زمان‌بندی این طرح 6 سال برای بهره‌برداری پیش‌بینی شده و اعتبار در نظر گرفته شده بیش از ۱۵۰میلیارد تومان است در صورتی که قرار باشد این پروژه طبق برنامه مصوب‌شده پیش برود نیاز به اعتبار سالانه ۲۵ میلیارد تومانی است. کولیوند افزود: این در حالی است که اعتبار تخصیص‌یافته سد گرین در سال ۸۹، ۴/۲میلیارد تومان، در سال ۹۰، ۱۶/۳ و در سال ۹۱، ۸/۵ میلیارد تومان بوده است و هم‌اکنون پیمانکار 5 میلیارد تومان بابت انجام عملیات اجرایی انجام‌شده طلبکار است و حاضر به ادامه انجام کار نیست. وی با اشاره به 2 طرح ماندگار سد گرین گفت: تونل انحرافی این سد به طول ۹۰۰ متر با گذشت 2 سال فقط ۳۰۰ متر حفاری شده و ۳۰ درصد پیشرفت فیزیکی داشته است.اما چند روز پیش دوباره موضوع ادامه فعالیت این پروژه بر سر زبان‌ها افتاد و اعلام شد بعد از برگزاری جلسات متعدد مقرر شده است 100 درصد اعتبارات تخصیص یافته به پروژه سد گرین نهاوند در سال جاری پرداخت شود و از محل فروش اوراق مشارکت نیز 10 میلیارد تومان به این پروژه تزریق شود که با توجه به شرایط اقتصادی مردم و از طرفی بلاتکلیف ماندن این طرح در این روزها به نظر می‌رسد استقبال از این اوراق مشارکت چشمگیر نباشد.


برچسب ها: سدسازی ، سدگرین ، نهاوند ، محیط زیست ،

 

پیشروی زمین های کشاورزی به قلعه شاه طهماسب در غفلت منابع طبیعی و میراث فرهنگی

 
 

پیشروی زمین های کشاورزی به قلعه شاه طهماسب در غفلت منابع طبیعی و میراث فرهنگی
کشاورزان روستاهای اطراف تپه شاه طهماسب در استان همدان زمین های کشاورزی خود را به سمت این تپه تاریخی و تخریب کوه باستانی اطراف آن گسترش داده اند بدون اینکه کارشناسان سازمانهای منابع طبیعی و میراث فرهنگی آز آن مطلع باشند.

برخی از اماکن تاریخی و تپه های باستانی کشور در میان اراضی ملی و منابع طبیعی واقع شده است و چون هنوز به ثبت ملی نرسید اند، سازمان میراث فرهنگی به بهانه کمبود بودجه و کمبود نیروی انسانی از بار مسئولیتی که در قبال آنها دارد، شانه خالی می کند تپه تاریخی شاه طهماسب و غارهای باستانی کوه خورزنه جز این اماکن است که در شهر همدان واقع شده است.

در این باره، حسین زندی از فعالان میراث فرهنگی در استان همدان به خبرنگار مهر گفت: به تازگی در کنار کوه خورزنه فردی اقدام به حفر چاه و ایجاد باغ کرده و هر روز به سمت کوه پیشروی می کند بدون این که سندی داشته باشد با این حال پیشروی کشاورزان در ارتفاع تپه شاه طهماسب هر روز بیشتر می شود.

وی با بیان اینکه زمینهای کشاورزی تا نزدیک قلعه شخم زده شده است افزود:  یکی از دلایل این کار افزایش وسعت شهر همدان و روستاهای اطراف و افزایش قیمت زمین های منطقه است. با این وجود حفاری های غیرمجاز در تپه همچنان ادامه دارد و از کوه خورزنه هم به عنوان معدن سنگ استفاده می شود همچنین اطراف آن به عنوان محل دفن زباله تبدیل شده و نگرانی فعالان و دوستداران میراث فرهنگی از این است که با توسعه شهر این منطقه باستانی را هم به زمینهای مسکن مهر تبدیل شود مانند چندین تپه طبیعی که قبل از این، قربانی مسکن مهر شد.

به نظر می رسد برای جلوگیری از این منطقه و تپه باستانی جدا از اینکه برای ثبت آن اقدام شود، شاید بهتر باشد منابع طبیعی و میراث فرهنگی شهرستان با تهیه تفاهم نامه ای برای حفظ این محوطه اقدام کنند. اولین قدم می تواند نصب تابلو در کنار اراضی باشد.

به عنوان مثال در سال های گذشته شهرداری و سازمان مسکن شهرسازی سابق در بیشتر مکان هایی که گاهی حتی شاکی و مدعی خصوصی داشت با گذاشتن بلوک های سیمانی که بر روی آنها نوشته بود زمین متعلق به دولت است از تعرض به زمین ها جلوگیری کرد.

http://www.mehrnews.com/detail/News/2062297

 

 


برچسب ها: خورزنه ، تپه شاه طهماسب ، قلعه شاه طهماسب ، همدان ، میراث در خطر ،

یکشنبه 29 اردیبهشت 1392

جاذبه های طبیعی استان همدان از شیرین سو تا ملوسان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گردشگری ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،

جاذبه­های طبیعی استان همدان از شیرین سو تا ملوسان

بهار موسم همدلی و فصل دگرگونی و انقلاب در طبیعت است و این تحول در فلات ایران همزمان است با آغاز سال خورشیدی  و جشن نوروز، تعطیلات نوروز در کشور ما فرصتی است برای گشت و گذار و تماشای طبیعت زیبای بهاری به منظور تازه کردن روح و جان  و نیز فرصتی برای تحولات درونی افراد و نو کردن اندیشه­ها به شمار می­رود.

این دگرگونی و نو شدن زمین در استان همدان چشم نوازتر از دیگر نقاط است. سرمای زمستان و سفیدی برف جای خود را به شکوفه­های رنگارنگ می­سپارد و این زیبایی هر بیننده­ای را مسحور خود می­کند.

علاوه بر آثار تاریخی و جاذبه­های فرهنگی استان، مراکز طبیعی زیبای این استان مسافران را به سوی خویش می­خواند. نوروز امسال نیز هزاران مسافر از این مناطق دیدن کردند. مهمترین جاذبۀ طبیعی  همدان کوهستان­های این استان است. پوشش  گیاهی متنوع  این نواحی ،بیش از 1500 گونه گیاه دارویی را در برمی­گیرد.این کوه­ها همچنین غارهای زیبا و منحصر به فردی را در دل خود جای داده­اند. فراوانی چشمه­های جوشان در این کوهستان­ها به اندازه ای است که گفته­اند: «هیچ کس از کوه­های همدان تشنه بازنمی­گردد». چرا که در هر چندصد قدم یک چشمه زلال و باصفا جاری است و کوهنوردان و طبیعت دوستان را به دمی آسودن در خنکای خویش فرا می­خوانند.

صعود به قله­های این کوه­ها هر یک لذتی دارد . قله­های کرکس اسدآباد، آلما قلاغ، قزل ارسلان، دایم برف، کلاغ لان، تاریک دره، الوند، چهار قله، کلاه قاضی، که هر یک شکوه  و جلال وصف ناشدنی دارد که مقالی  دیگر می­طلبد. یکی از قله­هایی که هر سال هزاران کوهنورد بدان صعود می­کنند قله یخچال است . از آنجا که اولین برف پاییزی این قله را سفیدپوش می­کند و برف در این قله دیرتر از سایر کوه­ها ذوب می­شود این قله، یخچال نام گرفته است.

پیش از تولید برق و ظهور یخچال­های خانگی مردم همدان در فصل گرما از برف و یخ این قله استفاده می­کردند. مسیر صعود به این قله  از روستای زیبا و خوش آب و هوای دره مراد بیگ به سوی خانه ییلاقی­ها و سپس درۀ هزارپیچ و پناهگاه ایزدی  ادامه می یابد  و با پشت سر گذاشتن پناهگاه یخچال که یکی از بهترین پناهگاه­های کوهنوردی ایران است و نهایتاً به بلندترین قلۀ همدان که یخچال نام دارد، می­رسد.

ارتفاع این قله از سطح دریا 3586متر است و برای صعود  به آن تجهیزات کوهنوردی لازم است  اما کسانی که اهل کوهنوردی نباشند می­توانند از سایر جاذبه­های طبیعی این استان دیدن کنند. از آن جمله سراب­های استان همدان؛ مانند سراب گاماسیاب ، سراب گیان ، فارسبان و ملوسان در شهرستان نهاوند و یا تالاب شیرین­سو در شهرستان کبودرآهنگ که در نوروز امسال از مناطق پربینندۀ استان بود. همچنین روستاهای گردشگری ملهمدره در شهرستان اسدآباد، گشانی ، اشتران، فرسفج در شهرستان تویسرکان و دو روستای سنگی سیمین ابرو و ورکانه از دیگر جاذبه­های استان است که در طول سال مورد بازدید گردشگران است. در این میان غارهای همدان را نمی­توان نادیده گرفت. غارهای کوه خورزنه که هنوز رازهای نهفتۀ فراوانی از گذشته در خویش دارد، غار سراب، غار سوباشی، غار بیگلجه و در نهایت غار علیصدر –بزرگترین و مهمترین غار آبی کشور- که نوروز امسال 140هزار گردشگر از این اثر شگفت انگیز دیدن کرده­اند. این غار در شهرستان کبودرآهنگ در روستای علیصدر و در فاصلۀ 70 کیلومتری غرب( شمال غرب) همدان قرار دارد که در ارتفاعات ساری قیه واقع شده است. کوهنوردان ابتدا در سال 1342خ  از این غار بازدید کردند و در سال 1346خ این غار بازگشایی شد.  و از سال 1354 خ مورد بازدید عمومی قرار گرفت. هرساله مسیرهای جدیدی کشف و مورد بازدید قرار می گیرد.علاقه­مندان زیادی از سراسر جهان از این اثر بی نظیر بازدید می­کنند.

از دیگر جاذبه­های استان همدان دشت­ها و دره­های آن است. مانند دشت میشان ، تخت نادر، دره حیدره، دیوین ، سرکان ، شهرستانه ، امامزاده کوه و عباس آباد هر یک حال و هوای ویژه­ای دارند.

در این میان مناطق حفاظت شدۀ همدان مانند خان­گرمز و لشگر در، مأمن و پناهگاه ده­ها گونۀ جانوری است که از گزند شکارچیان و دشمنان طبیعت به این نواحی پناه برده اند.

آنچه گفته شد تنها مشتی نمونه خروار است و تنها تعداد اندکی از سرمایه­های ملی و طبیعی این استان است که امید است  در حفظ آن برای آیندگان کوشش بیشتری صورت گیرد چرا که گردشگری طبیعی در کشور با مشکلاتی مواجه است و توجه بیشتری را می­طلبد. انتظار می­رود کاستی­های موجود با همدلی و همراهی طبیعت­گردان و علاقه­مندان این حوزه جبران و برطرف شود.

نبود راهنمای محلی،  نامناسب بودن اسکان در برخی مناطق از جملۀ این کاستی­هاست اما مهمترین مسئله تخریب­های صورت گرفته در این مکان­ها، توسط گردشگران است. به­خصوص تولید و رهاکردن زباله در طبیعت، آسیب رساندن و تخریب به پوشش گیاهی و شکستن شاخه درختان ، که بیشتر خودنمایی می­کند. امید است خانواده­ها به این مهم توجه بیشتری داشته باشند و در گردشگری طبیعی  سفرهای پاک را در نظر داشته باشند.


برچسب ها: دیدنی های ، همدان ، گردشگری ،

استقرار عشایر روی نخستین سکونتگاه همدان   


» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی


17-267.jpg

تپه «پیسا» که آن را قدیمی‌ترین سکونتگاه استان همدان می‌دانند، بعد از آن‌که براثر تجمع معتادان و همچنین فعالیت‌های کشاورزی آسیب دید، حالا مکانی برای استقرار عشایر شده است.

به گزارش خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این محوطه‌ی باستانی از دو روز پیش، میزبان عشایری شده است که میله‌های آهنی چادرهای خود را در زمین فرو کرده و با کشیدن فنس به این حوطه‌ی باستانی آسیب زده‌اند.

یک فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی در استان همدان با اعلام این خبر به خبرنگار ایسنا، به مشکلات عدیده‌ای که این تپه‌ی تاریخی از سال‌های گذشته با آن روبه‌رو بوده است، اشاره و اظهار کرد: در گذشته، حفاری‌های غیرمجاز و معتادان، معضلات زیادی را برای این تپه‌ی تاریخی ایجاد کردند، عشایر نیز از دو روز پیش با چادر زدن روی این محوطه‌ی تاریخی و فرو کردن میله‌ی آهنی در زمین، محدوده‌ی استقرار خود و چادرهای‌شان را با فنس‌کشی مشخص کرده‌اند که این اقدام آسیب‌های زیادی را به این تپه‌ی تاریخی می‌زند.

حسین زندی با اشاره به حریم اولیه‌ی هفت هکتاری و حریم ثانویه‌ی 17 هکتاری تپه «پیسا» بیان کرد: متأسفانه عشایر به اندازه‌ای به قلب تاریخی تپه‌ی «پیسا» نزدیک شده‌اند که یکی از چادرهای خود را روی یکی از ترانشه‌های بازشده در محوطه که در کاوش‌های گذشته توسط باستان‌شناسان ایجاد شده است، نصب کرده‌اند.

وی با بیان این‌که در گذشته تعدادی حفار غیرمجاز با زدن چادر در این محوطه و جا زدن خود به جای عشایر، اقدام به نابودی بخشی از این تپه کردند گفت: عشایر در حالی از دو روز پیش روی این تپه‌ی تاریخی چادر زده‌اند که هیچ جایی برای چرای دام‌های‌شان حتی تا چند کیلومتری این تپه وجود ندارد. بنابراین به نظر می‌رسد کار آن‌ها توجیه عقلانی نداشته باشد.

او ادامه داد: زمین‌های اطراف این تپه که حریم ثانویه‌ی این محوطه‌ی تاریخی است، در اختیار بخش خصوصی و زیر کشت کشاورزان است. به همین دلیل، معتقدیم زدن این چادرها در تپه‌ «پیسا» باعث وارد شدن آسیب بیشتر به این منطقه‌ی تاریخی می‌شود.

زندی با اشاره به نبودن نیروهای حفاظتی در این تپه‌ی تاریخی، افزود: در یکی از بخش‌های تپه، تونل‌های عمیقی که برخی از آن‌ها چهار متر عمق دارند توسط معتادان ایجاد شده‌اند؛ ولی متأسفانه هیچ نیروی حفاظتی و امنیتی از این محوطه‌ی تاریخی حفاظت نمی‌کند تا با این مسائل برخورد کند، حتی نهادهایی مانند سازمان عشایر یا منابع طبیعی درباره‌ی حق و حقوق عشایر و این‌که در چه نقاطی می‌توانند چادر بزنند، صحبت نمی‌کنند.

به گزارش ایسنا، محوطه‌ی باستانی تپه «پیسا» در سال 1377 در فهرست آثار ملی به ثبت رسید. این محوطه 18 هکتار وسعت دارد و فاصله‌ی آن با تپه‌ی باستانی «هگمتانه» 5 / 2 کیلومتر است. قدمت نخستین دژ همدان که بنا بر یافته‌های باستان‌شناسی آن را به قوم کاسی نسبت می‌دهند، از تپه باستانی هگمتانه بیشتر است، به همین دلیل آن را نخستین سکونتگاه همدان دانسته‌اند.

در این محوطه بیش از 30 لایه‌ی باستانی شناسایی شده است و نخستین‌بار «شارل دو فوسه» در سال 1913 میلادی گودبرداری‌هایی را در تپه‌ی شرقی آن انجام داد. پس از او «دمورگان» به کاوش در این تپه پرداخت و آثاری از نیمه‌ی هزاره‌ی سوم پس از میلاد به‌دست آورد که مربوط به دوره‌ی «مادی - کاسی» بودند. براساس نتایج کاوش‌های انجام‌شده در این تپه، اشکانیان آخرین فرمانروایان این دژ کهن بوده‌اند.

به‌تازگی نیز باستان‌شناسانی مانند «محمدرحیم رنجبران»، «محمدی‌فر» و «مترجم» در این محوطه کاوش کردند که در این کاوش‌ها 29 لایه‌ی باستان‌شناسی شناسایی شدند. این تپه یکی از مهم‌ترین یافته‌های بازمانده از این عصر است و می توان آن را مرکز اصلی بقایای عصر مفرغ دانست.

http://www.isna.ir/fa/news/92022718010/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%D8%B4%D8%A7%DB%8C%D8%B1-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D8%B3%DA%A9%D9%88%D9%86%D8%AA%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86

 


برچسب ها: تپه پیسا ، همدان ، میراث در خطر ،

http://www.honarnews.com/vdce7w8n.jh8fzi9bbj.html

 
چرخه معیوب در جمع آوری زباله توسط تلاشگران عرصه محیط زیست
مردم طبیعت را فدای لذات آنی خود می‌کنند،
چرخه معیوب در جمع آوری زباله توسط تلاشگران عرصه محیط زیست
اگر عده‌ای نابخردانه طبیعت را آلوده کنند و گروهی از شهروندان به جمع‌آوری زباله بپردازند دور باطلی و چرخه معیوبی خواهد بود که نتیجه مطلوبی نخواهد داشت.
حسین زندی
 
امروزه حضور مردم در باغات و جنگل‌ها و محیط‌های طبیعی که با هدف رسیدن به آرامش و حس لذت انجام می‌گیرد با آسیب‌های فراوانی از جمله کندن شاخ و برگ درختان، روشن کردن آتش و ریختن زباله، نوشتن یادگاری و... همراه است. گاهی برای رفع این آسیب‌ها سالیان متمادی زمان لازم است آسیب‌هایی چون ریختن زباله که مردم در عرض یک ساعت در مکانی طبیعی به جای می‌گذارند و تجزیه آنها سال‌ها زمان می‌برد به عبارتی مردم طبیعت را فدای لذات آنی خود می‌کنند. 

از سویی حفاظت از محیط زیست تنها وظیفه دستگاه یا ارگانی خاص نیست بلکه همه مردم باید از این نعمت الهی محافظت کرده و آن را برای آیندگان حفظ نمایند. این امر نیازمند فرهنگ‌سازی در بین خانواده ها توسط رسانه‌ها و فعالان و دوستداران محیط زیست است.

یادداشت زیر به بررسی چرخه معیوب جمع آوری زباله توسط تلاشگران عرصه محیط زیست می‌پردازد.

انباشت زباله در طبیعت از معضلاتی است که کشور ما دچار شده و روز به روز بر وخامت آن افزوده می‌شود. عدم مدیریت پسماند و کمرنگ بودن نقش نهادهای آموزشی و رسانه‌های تصویری و شنیداری به ویژه در امر پیشگیری بر این مشکل مهم دامن زده است. در این میان گاهی نهادهای مدنی و فعالان زیست محیطی تلاشی در جهت جمع آوری زباله ها در طبیعت می‌کنند اما آیا با این تلاش‌ها جنگل‌ها، دریاها، تالاب‌ها و کوه‌های زیبایی که مملو از زباله است پاک خواهد شد؟ تلاشگران عرصه محیط زیست بر این امیدند که مردم به درک درستی از مسئله بهداشت محیط زیست و طبیعت برسند و بتوانند خود را با دیگر کشورها مقایسه کنند و زباله‌ای بر روی «زمین» این مادر طبیعت رها نکنند.

اما اگر عده‌ای این عمل نابخردانه را انجام دهند و طبیعت را آلوده کنند و گروهی از شهروندان به جمع‌آوری زباله بپردازند دور باطلی خواهد بود و چرخه معیوبی که نتیجه مطلوبی نخواهد داشت.

باید این تلاش‌ها همراه با برانگیختن حس مسئولیت و آموزش شهروندان و جوامع محلی باشد تا مردم با نقش خود در جهت توسعه پایدار وحفاظت از محیط زیست آشنا شوند. این امر محقق نمی‌شود مگر این که نهادهای مدنی به صورت تخصصی و طبق اساسنامه‌ها و مرامنامه‌ها عمل کنند. مثلا اگر نهادی در زمینه امور هنری فعالیت می‌کند و یا رسالت و وظیفه تشکلی محیط زیست دارد وارد عرصه‌های دیگر نشود مثلا وارد فعالیت‌های سیاسی و یا خیریه یا روانشناسی نشوند و یا از هیجانات اجتماعی و سیاسی پرهیز کنند.

در دو دهه گذشته تشکل‌های غیر دولتی بیش‌ترین آسیب را از فعالیت‌های حاشیه‌ای وغیر مرتبط دیده‌اند. از سوی دیگر زمانی که در رسانه‌های ملی مانند رادیو و تلویزیون به مسئله محیط زسیت اختصاص دارد بسیار ناچیز است به خصوص در کشوری که مسئله‌ی پسماندها یک بحران محسوب می‌شود که به نظر می‌رسد باید تلاش بیش‌تری در این زمینه صورت گیرد.

نقش آموزش به خصوص نهادهای آموزشی دولتی مانند آموزش و پرورش و وزارت علوم بسیار مهم است و می‌تواند در توانمندسازی دانش‌آموزان و دانشجویان و مسئولیت‌پذیری شهروندان مفید واقع شود. با اختصاص واحدهای درسی و آموزش‌های نوین در زمینه محیط زیست تحصیل کردگان متعهد تربیت کند و نهادهای دولتی متولی و مرتبط مانند اداره‌های محیط زیست و منابع طبیعی و شهرداری‌ها می‌توانند با برگزاری همایش‌ها، کارگاه‌ها، تورهای آموزشی و همکاری با نهادهای مدنی و تشکل‌های زیست محیطی به برطرف کردن این بحران کمک کنند.

به تازگی برخی از نهادهای مدنی در تلاشند تا در تعامل با دیگر نهادها به سوی آموزش محوری حرکت کنند تا شاهد این چرخه معیوب نباشند و بر این امیدند که شهروندان به جایگاهی برسند تا زباله کمتر تولید کنند و زباله‌ای در زمین ریخته نشود تا عده‌ای آن را جمع آوری کنند.


برچسب ها: نهادهای مدنی ، سمن ها ، زیست بوم ، توسعه پایدار ،

جمعه 6 اردیبهشت 1392

گردشگری پاک برای زمین پاک

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :توسعه پایدار ،مطالب در خبر گزاری ها ،زیست بوم ،

گردشگری پاک برای زمین پاک

سفر با وسایل شخصی و به یکباره راهی جاده شدن این روزها بیش از سایر روش‌های سفر مورد توجه قرار گرفته و به تبع آموزشی که در پس آن وجود ندارد منجر به آلودگی‌های محیط زیستی می‌شود. این درحالی است که می‌توان با تورهای گروهی و آموزش گردشگران، گردشگری پاک برای زمین پاک را تبلیغ کرد.

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ‌ گردشگری ـ‌ پیش از ماشینی شدن جوامع بیشتر سفرها جنبه تجاری و زیارتی داشت وگاهی مسافرت‌ها برای آموزش و تحقیق انجام می‌شد. اما با اختراع ورشد وسائل نقلیه جدید مانند هواپیما ، قطار و اتومبیل‌های عمومی و شخصی گونه‌های نوین گردشگری نیز پدید آمد و رشد کرد. در ایران نیز سرمایه گذاری و تبلیغات بیشتر نهادها برای ترویج این نوع سفرهاست.
 
تبلیغات سفر در سال های اخیر با اقبال مردم روبرو شده است و گرایش به گردش در بین خانواده ها افزایش یافته. یکی از دلایل این اقبال ، نداشتن محل تفریح مناسب در مبدا سفر یعنی محل زندگی مسافر است. در این میان می‌توان از کمبود سالن کنسرت ، تئاتر،سینما ، سالن ورزش وبازی و نبود برنامه مناسب برای اوقات فراغت به عنوان بخشی از این کمبودها نام برد که می تواند جایگزین سفرهای بدون برنامه ریزی و از روی ناچاری باشد.
 
نتیجه این سفرها ازبین رفتن سالانه بیش از 19 هزار نفر انسان در جاده ها، برجای ماندن انبوهی از زباله در طبیعت و گاهی هدر دادن هزاران ساعت وقت با ارزش در این سفرهای بی حاصل است. باید توجه داشت همه مردم نیاز به مسافرت ندارند ، به این مسئله از رفتارهای مسافران و در واقع از طریق روانشناسی سفر می توان پی برد . لازمه سفر ابتدا آموزش است و سپس مسائل مالی و اقامتی و دیگر ملزومات در گردشگری است.
 
یکی از متداولترین وسائل نقلیه سفر در ایران ، سفر با اتومبیل شخصی است. از آنجا که از روحیه جمع گرایانه کمتربرخورداریم  و با معضلاتی چون مصرف گرایی و چشم وهم چشمی مواجه هستیم این نو مسافرت همه گیر شده است. 
 
از پدیده های که از نشانه های این نوع گردشگری در ایران است ، ریختن زباله " پوست میوه ،بطری نوشابه وآب ،کیسه چیپس و پفک، ته سیگار و... از شیشه اتومبیل به بیرون است . بارها از خود پرسیده ایم این چه رفتاریست که از انسان قرن بیست و یکمی مدعی تمدن و گذشته پربار سر می زند؟ وشگفتی اینجاست که این رفتار از سرنشینان اتومبیل های گران قیمت بیشر سر می زند. اما برخی از این افراد که تجربه سفر های خارجی نیز دارند در پاسخ به این سوال که آیا در سفرهای خارجی هم کسی این عمل را انجام می دهد ؟ می گویند" در آنجا چون همه جا تمیز است و زباله وجود ندارد ماهم نمی ریزیم . یا می گویند شان انسانی اجازه نمی دهد در یک کشور غریبه کسی این کار را انجام دهد.
 
اما این سوال مطرح است که این افراد که ادعای میهن پرستی نیز دارند آیا اتومبیل شخصی خود را بیشتر از خاک وطن دوست دارند که زباله خود را به روی این خاک می ریزند ؟ درحالی که می توان در داخل اتومبیل ها ظرفی را برای جمع آوری زباله قرارداد.
 
سوال دیگر اینکه چه تفاوتی بین خاک ایران و خاک امارات و یا مالزی و انتالیا وجود دارد که در آنجا به خود اجازه نمی دهند زباله بریزند اما خاک این سرزمین با سطل آشغال اشتباه گرفته می شود؟ و یا شان منزلت انسانی از امارات متحده عربی تا ایران دچار چه تغییر وتحولاتی می شود؟
 
کارشناسان همواره بر این مسئله تاکید کرده اند که گردشگرانی که به سفرهای خارجی می روند می توانند الگویی برای گردشگری داخلی باشند ، اما ظاهرا این اتفاق نیفتاده است. گردشگری گروهی به ویژ از طریق آژانس های گردشگری و با همراهی راهنما می تواند مردم را به سوی گردشگری بدون زباله راهنمایی کند.
 
فعالان محیط زیست براین امیدند که نهادهای متولی سفر چه دولتی وچه خصوصی پیش از تبلیغات جذب گردشگرو ترغیب مردم به مسافرت ، آنهارا با آموزش های سفر و انواع سفر آشنا کنند تا  رفتار های این چنینی از هم میهنان سرنزند به زشتی چنین کرداری پی ببرند و گردشگران سفری پاک برای پاسداشت زمین پاک داشته باشند.
 
حسین زندی


برچسب ها: نهادهای مدنی ، سمن ها ،

http://www3.hamedan.irna.ir/fa/News/80625103/ا

نقش موثر تشکل های مردم نهاد در حراست از محیط زیست

همدان- تشکل های مردم نهاد و سازمان های مردمی در عرصه محیط زیست، نقش اساسی در راستای ارتقای سطح فرهنگ زیست محیطی در جامعه دارند.

به گزارش ایرنا دنیای امروز پس از گذار از عصر صنعتی و قدم گذاشتن در دنیای الکترونیک بیش از گذشته در حسرت محیط زیستی پاک و عاری از آلودگی است، از همین رو است که در سراسر جهان روزهایی در سال را برای یادآوری این عامل مهم در زندگی بشر مشخص کردند تا به یاد بشر بیندازند که چقدر مدیون زمین و آنچه بر روی آن رشد و نمو می کند، هستند.

22 آوریل مطابق با دوم اردیهشت ماه در سراسر جهان به نام روز زمین پاک معرفی شده است و مجمع عمومی سازمان ملل، طی یک قطعنامه از کشورهای عضو سازمان، نهادهای سازمان ملل، سازمان های بین المللی، منطقه ای و زیرمنطقه ای، جامعة مدنی و سازمان های غیردولتی (NGO) درخواست می کند که آگاهی افراد درباره روز جهانی زمین پاک را وسعت بخشند و محترم شمارند.

تشکل های مردم نهاد همدان نیز چند سالی است به مناسبت های مختلف برنامه هایی در راستای حفظ محیط زیست و ارتقای شاخص های زیست محیطی اجرا کرده و خواستار همکاری آموزش و پرورش با ایجاد واحد درسی مستقل برای تبیین اهمیت محیط زیست در میان دانش آموزان هستند.

یک فعال محیط زیست در گفت و گو با ایرنا با اشاره به واضح بودن نقش محیط زیست در توسعه پایدار، گفت: برنامه هایی که به مناسبت روزهای مختلف برای حفظ و حراست محیط زیست اجرا می شود با هدف آموزش کودکان برای ایجاد احساس مسوولیت نسبت به محیط زیست خود آن ها انجام می گیرد.

ˈحسین زندیˈ ادامه داد: در مراسم روز زمین پاک با دعوت کردن از برخی مهدهای کودک و مدارس ابتدایی به دنبال این هستیم که آموزش حفظ محیط زیست را از کودکی در افراد جامعه نهادینه شود.

عضو انجمن ˈدوستان زمینˈ افزود: در این برنامه یک کیسه زباله و یک پرسش نامه به افراد حاضر داده شد که هر یک را پس از پر کردن تحویل برگزار کنندگان دهند و در نهایت به چهار نفر جوایزی به رسم یاد بود اهداء شد.

زندی ادامه داد: در روز جمعه گذشته به همت تشکل های مردم نهاد، تپه عباس آباد از زباله های ریخته شده در محیط پیرامون پاکسازی شد که با استقبال خوبی از سوی مردم همراه بود.

وی تأکید کرد: البته اگر قرار باشد که دوستداران طبیعت به پاکسازی و جمع آوری زباله بپردازند و دیگران با تولید زباله آن را در طبیعت رها کنند جز یک دور باطل پدید نخواه آمد و باید امر آموزش ترویج یابد.

این فعال محیط زیست افزود: تأکید نهادهای مدنی بر آموزش همه جانبه مردم به خصوص کودکان است تا این دور تسلسل پایان یابد و نتیجه مناسب حاصل شود.

وی ادامه داد: برای نهادینه کردن این مهم باید تمامی نهادهای مسئول دولتی، به خصوص رسانه ها ورود موثر پیدا کنند.

معاون فرهنگی و اجتماعی شهرداری همدان نیز در گفت و گو با ایرنا گفت: یکی از سیاست ها و و وظایف اداره آموزش حقوق شهروندی حوزه معاونت فرهنگی و اجتماعی بحث تبلیغ و تبیین اهمیت زمین پاک و محیط زیست است.

ˈعباس صوفیˈ افزود: اداره حقوق شهروندی با هدف قرار دادن دانش آموزان دوره ابتدای به دنبال نهادینه کردن حفظ محیط زیست از کودکی در شهروندان است.

وی ادامه داد: معاونت فرهنگی شهرداری همدان با حمایت از تشکل های فعال در حوزه محیط زیست، تولیدات فرهنگی، و تبلیغات محیطی به دنبال افزایش اگاهی شهروندان است.

صوفی تأکید کرد: البته این مقوله مهم جهان امروز تنها با ورود یک نهاد یا ارگان موثر نمی افتاد و چون بحث فرهنگ سازی مطرح است رسانه ها به ویژه صدا و سیما نقش مهمی می توانند ایفا کنند.


برچسب ها: زیست بوم ، زمین پاک ، همدان ،

 

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=104233&Serv=2&SGr=24

زوج دوچرخه سوار برای پاسداشت زمین هم رکاب شدند

سفر با دوچرخه به منظور پاسداشت زمین و گسترش گردشگری پاک یکی از اهداف زوج دوچرخه سوار همدانی است که از روز گذشته مسیر 800 کیلومتری خود را به سوی آستارا آغاز کردند.

 
خبرگزاری میراث فرهنگی‌ ـ گردشگری ـ "آرش خزائی" و "ندا گمار" از اعضای گروه دوچرخه سواری و طبیعت­گردی آنا دانا هستند که از سال 1382 هر سال با شعار زیست محیطی، اقدام به دوچرخه­سواری برون شهری می­کنند.
 
امسال نیز در آستانه بهار سال 92، در تاریخ هجدهم فروردین ماه، برنامه خود را از شهر شاهرود به مقصد آستارا، آغاز کردند تا طی 12 روز این برنامه را با هدف پاسداشت زمین اجرا کنند.
 
"آرش خزائی" در این خصوص به CHN گفت: «هدف ما از این سفر، اطلاع­رسانی در خصوص سفرهای پاک است. یک میلیون دوچرخه سوار به اندازۀ یک خودرو تولید آلودگی نمی­کند. سفر با دوچرخه نیز روشی برای گردشگری پاک است. از این رو سفر با دوچرخه و نشان دادن انجام این کار را در زمره کارهای خود قرار دادیم تا گامی در راه گردشگری پاک برداشته باشیم.»
 
این عضو فدراسیون دوچرخه­سواری در پاسخ به این سوال که  بالاترین رکورد این زوج برای رکابزنی چقدر است گفت: «در این سفرها هدف ما رکورد و مسافت نیست و بیشتر آگاهی بخشی در زمینۀ گردشگری پاک را در نظر داریم. اما آخرین سفر ما 1700 کیلومتر بود که با شعار خلیج همیشه  فارس وحفظ محیط زیست در سال 91 انجام دادیم.»
 
خزائی با تاکید بر آنکه رسانه‌های جمعی و تلویزیون از یک سو و شهرداری­ها از دیگر سو می‌توانند در جهت گسترش و همگانی شدن دوچرخه سواری با ورزشکاران همکاری کنند یادآور شد: «ما در طول سفر حتی اگر بتوانیم تنها یک نفر را در زمینۀ پاسداشت زمین  و نریختن زباله با خود همراه کنیم، به هدف خود رسیده ایم و این کار تأثیرگذاری خوبی دارد.»
 
"ندا گمار" نیز در پاسخ به این سوال که برخورد مردم با دوچرخه سواری بانوان چگونه است گفت: «من در اولین سفر نگران جاده­ها و برخورد راننده­ها بودم. اما نه تنها مشکلی پیش نیامد بلکه مراقب ما بودند و به ما کمک هم می­کردند. در داخل شهرها نیز به جز شهرهایی که دوچرخه سواری برای بانوان ممنوع است و خانمها اجازۀ دوچرخه سواری ندارند، هیچ مشکلی نداشتیم. حتا گاهی تشویق هم می­شویم.»
 
به گزارش CHN، این برنامه با 800 کیلومتر مسافت، از تاریخ هجدهم فروردین آغاز  و از مسیرهای شاهرود، جنگل ابر، استان گلستان، علی آباد کتول ادامه خواهد یافت و در نهایت در آستارا پایان می­پذیرد. در این برنامه نهادهای مدنی همدان از این ورزشکاران حمایت می­کنند.
 


برچسب ها: دوچرخه سواری ، رکاب زدن ،

سه شنبه 22 اسفند 1391

درختکاری تشکل های زیست محیطی همدان در بیمارستان بعثت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،

 

 

درختکاری تشکل های زیست محیطی همدان در بیمارستان بعثت

جمعه گذشته  انجمن های غیر دولتی شهرستان همدان با همکاری اداره منابع طبیعی شهرستان همدان  و مدیزیت بیمارستان بعثت ضلع جنوبی حیاط بیمارستان بعثت را درختکاری کردند.

در این مراسم که ده ها تن از اعضای انجمن های دوستان زمین،سبز پژوهان الوند،هستی سازان الوند،گروه طبیعت گردی آنادانا وبنیاد مهر وتعدادی از کارکنان اداره منابع طبیعی وبیمارستان بعثت حضور داشتند.در زمینی که مدیریت بیمارستان به همین مناسبت در نظر گرفته بود یکصد اصله نهال  کاشته شد.

 

 

 

 

 

این برنامه با کاشت یک درخت توسط وحید مهدویان دوچرخه سوار همدانی که برنامه رکاب زنی به جنوب کشور را از اینجا آغاز کرد شروع شد وشرکت کنندگان با امضاء پرده ای که به همین مناسبت تهیه شده بود این دوچرخه سوار را بدرقه کردند.

سپس کاشت درختان با همراهی کودکان ادامه یافت وپس از صحبت های معاونت اداره منابع طبیعی  و اهدا کتاب توسط  انجمن ها به کودکان برنامه به پایان رسید.در پایان نمایندگان تشکل هااز کودکان سرطانی بیمارستان عیادت کردند و با اهدا کتاب آرزوی بهبودی بیماران را داشتند.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

بنا بر طرحی که توسط اعضای تشکلهای دوستان زمین وسبز پژوهان الوند به منابع طبیعی پیشنهاد شده است قرار است زمینی برای کاشت درخت با نام پارک سمن ها (سازمان های مردم نهاد)در اختیار این انجمن ها قرار گیرد تا کودکان وزوج های جوان به نام خود در این پارک اقدام به کاشتن درخت کنند.تا این رسم وسنت پسندیده در جامعه نهادینه شود

حسین زندی

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=104028&Serv=2&SGr=24


برچسب ها: درخت همدان محیط زیست ،

 
خودنمایی سیم برق‎های باستانی روی اماکن تاریخی

سواد بصری در اماکن تاریخی صفر است

عکاسی از اماکن تاریخی و جاذبه های گردشگری این روزها تبدیل به یکی از مخاطره انگیزترین کارها شده است. چنانکه سیم های برق و لوله پلیکا از یک سو، سطل های زباله و مرمت های نادرست از دیگر سو منتظر بصری بناهای تاریخی را با نازیبایی های بسیار همراه کرده و دیگر کادری زیبا برای عکاس باقی نگذاشته اند.

 
خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه فرهنگ و هنر ـ یکی از بزرگان عکاسی کشور می‌گوید "عکاسی کردن در ایران از دشوار ترین کارهاست." شاید در ابتدای امر این جمله خنده دار به نظر آید و یا ذهن را به سوی تابلوهای هشدار "عکاسی ممنوع" ببرد اما افرادی که در حوزه عکاسی از میراث فرهنگی و محیط زیست فعال هستند مفهوم این گفته را کاملا درک می‎کنند.
 
با اینکه صنعت عکاسی طی سال‌های اخیر پیشرفت قابل توجهی داشته و دوربین‌های دیجیتال با لنزهای مدرن و پیشرفته همه روزه تولید و وارد عرصه عکاسی می‌شود و هر روز شاهد افزایش تعداد عکاسان هستیم، اما در کشور ما این هنر یکی از مشکل‎ترین فنون است.
 
البته این دشواری کار، به ویژه در حوزه‌های عکاسی از اماکن تاریخی و باستانی بیش از سایر حوزه‌ها رخ نشان می‎دهد چراکه به ندرت مکانی را پیدا خواهید کرد که از سیم‎کشی‎های عجیب و غریب، کابل‎های فشار قوی و ضعیف در امان باشد.
 
در یک روستای هدف گردشگری زیبا که میلیاردها ریال هزینه بازسازی آن شده به غیر از کابل برق شما چیزی نمی‎بینید. شاید نمونه بارز برای این قضیه همان روستای اورامانات باشد که خبرهای بسیاری نیز در این خصوص منتشر شد.
 
اورامانات روستای هدف گردشگری
یا به طور مثال شما در هیچ جای این کره خاکی نخواهید دید بر دیوارهای یک اثر مقدس مذهبی یا یک مکان تاریخی برای نصب پرده و پلاکارد میخ‎های فلزی در اندازه‎های مختلف کوبیده باشند ولی این اتفاق نامبارک در اماکن مذهبی، امامزاده‎ها، مساجد و بقاع متبرکه ایران بیش از سایر مکان‎ها دیده می‎شود.
 
البته نصب این پلاکاردها در ایام نوروز بیش از سایر فصول می‎شود که مطمئنا  بنا را متحمل تخریب‎های بسیار می‌کند. نظیر این مثال نیز در بسطام و بقعه امامزاده محمد کاملا مشهود است.
 
بقعه امامزاده محمد در بسطام
علاوه بر سیم کشی‎ها و پرده کوبی‎ها، اتفاقات ناخوش‎آیند دیگری هم در مکان‎های تاریخی می‎افتد. مثلا دور تا دور امامزاده را می‎کنند و جاکفشی نصب می‎کنند یا تاسیسات آبرسانی و... را در ورودی یک بقعه نصب می‎کنند، یا یک گوشه از یک مسجد قدیمی را بدون مشورت با اهل فن و یا کارشناسان میراث فرهنگی بتن‎ریزی می‎کنند و 10‎ها مورد دیگر که همه روزه شاهد آن هستیم.
 
به همین علت بیشتر بناها ظاهر زیبای خود را از دست داده‌اند به طوری که نمی‎توان یک عکس زیبا بدون وجود عناصراضافه در تصویر گرفت چنانکه این عناصر اضافه برجسته‎تر از سوژه اصلی هستند.
 
مجموعه قلعه فلک الافلاک
اگر از عکاسی حرفه‎ای بگذریم باز این سوال مطرح می‎شود که  اگر فردی بخواهد با گرفتن یک عکس یادگاری، تصویر خود را در کنار یکی از آثار تاریخی یا طبیعی جاودانه کند چه حسی نسبت به سطل زباله‎ای خواهد داشت که با چنان تبحری و به طورشگفت‌انگیزی درمحل نصب شده که هر جور کادر را در نظر بگیری باز در تصویر جای می‎گیرد! یا این شخص چه حسی می‌تواند نسبت به  نیت و هدف مرمتگر و بازساز اماکن باستانی داشته باشد که  لوله گاز یا سیم برق را در منظر و چشم انداز بناهای تاریخی کار می‎‌گذارند؟
 
کاش ما هم اندکی از آنچه بدان سواد بصری و زیبایی شناسی گفته می‌شود بهره می‌‍بردیم. کاش متولیان امر در سفرهای خارجی به شیوه‌های مرمت دیگر کشورها کمی توجه داشته باشند. کاش تمدن هزار ساله امان را با سیم برق و لوله پلیکا نازیبا نمی‌کردیم. کاش با توجه به همین نکات کوچک درس‌های بزرگی به مردم خود می‌دادیم تا شاهد یادگاری نویسی‌ها بر اماکن تاریخی نباشیم. کاش...
 
البته سیم و لوله پلیکا و سایر عناصر مزاحم در اماکن تاریخی در حوزه آثار طبیعی و کوه‌ها ،جنگل و دریا جای خود را به زباله داده‌اند چنانکه از هرمنطقه طبیعی بخواهید عکاسی کنید خودنمایی زباله‌ها را خواهید دید. امید آن می‌رود با نزدیک شدن نوروز که نظافت و زیبایی از نشانه‌های آن است کمتر پرده و بنر تبلیغاتی بر دیوار اماکن تاریخی و جاذبه‌های گردشگری نصب شود و شهروندان مسئولانه باسرمایه های فرهنگی و طبیعی برخورد کنند و شاهد رها شدن زباله در طبیعت نباشیم.
حسین زندی
 


برچسب ها: عکاسی ، سواد بصری ،

 

 
پیراهنی از جنس دریا بر تن پیر محیط زیست ایران
اشک های کهرم به سوی دریاچه ارومیه روان شد
پیراهنی از جنس دریا بر تن پیر محیط زیست ایران
دکتر کهرم خطاب به کسانی که شرایط آب و هوایی را مقصر خشک شدن دریاچه ارومیه می دانند، گفت: من در سفری که به اروپا رفتم از روی دریاچه ارومیه گذشتم که یکپارچه سفید بود پس از آن به دریاچه وان ترکیه برخورد کردم. همان آبی فیروزه ای که توی ذهن من از دریاچه ارومیه است را داشت پس قبول کنیم دلیل خشکی شرایط آب و هوایی نیست.»

 

 

ششمین جشنواره راهنمایان گردشگری سراسر کشور از تاریخ 30 دی تا دوم بهمن ماه 1391 در استان آذربایجان غربی با حضور 700 نفر از راهنمایان گردشگری، هتلداران، مدرسان و پیشکسوتان این حوزه برگزار شد.

 

برگزاری 11 کارگاه توانمندسازی گردشگران به شیوه تسهیلگری، تشکیل کانون سراسری راهنمایان گردشگری، نشست خبری با حضور بیش از سی خبرنگار، سخنرانی اساتید و مسئولان و تقدیر از بزرگان صنعت گردشگری از جمله برنامه‌های این جشن بود. پیش از برگزاری جشن به پیشنهاد مسعود شکرنیا و لیلا کشاورز لباسی که نقشه کوچک دریاچه بر آن نقاشی شده بود در اختیار راهنمایان قرار گرفت و 700 امضا توسط راهنمایان بر روی آن نقش بست با تکمیل شدن امضاها گویی آب به دریاچه بازگشته و نقش آبی دریا بر روی لباس نمایان شده و امضاها قالب دریاچه را پر کرد. در مراسم اختتامیه اثر هنری که 700 تن در خلق آن مشارکت داشتند به کسی اهدا شد که شایستگی آن را دارد به دکتر اسماعیل کهرم. تقدیر از دکتر کهرم موجب برانگیختن احساسات مهمانان شد کهرم که هنگام پوشیدن این لباس با تشویق ممتد حاضران همراه بود برای دریاچه ارومیه اشک شوق ریخت. در این مراسم دکتر کهرم خطاب به مردم گفت: "من به آینده امیدوارم من خدمتتان عرض کردم که شما هستید که همه چیز به دست شما درست می شود و دریاچه ارومیه را برمی گردانید به حالت روز اول. من به آینده امیدوارم می دانید چرا؟" دکتر اسماعیل کهرم سخنانش را با این بیت ادامه داد: " بی چاره نیستم من در فکر چاره ام / بیچاره آنکسی است که در فکر چاره نیست". و روبه حاضران گفت:" به خاطر اینکه مردان مملکت ما همچین افرادی هستند و جوانان آن همچین جوانانی و خدمتگزارشان منم... "

 

دکتر کهرم در بخشی از سخنانش دریاچه ارومیه را با دریاچه وان ترکیه که از شرایط آب و هوایی یکسانی برخوردارند مقایسه کرد و گفت : « ای کسانی که شرایط آب و هوایی را مقصر ( خشک شدن دریاچه ) می دانید من در سفری که به اروپا رفتم از روی دریاچه ارومیه گذشتم که یکپارچه سفید بود پس از آن به دریاچه وان ترکیه برخورد کردم. همان آبی فیروزه ای که توی ذهن من از دریاچه ارومیه است را داشت پس قبول کنیم دلیل خشکی شرایط آب و هوایی نیست.»  او ادامه داد « دریاچه ارومیه را بچه های خود ارومیه نجات خواهند داد من از چند صد کیلومتر آن طرف تر می آیم اگر چه همه جای ایران سرای من است و همه باید کمک کنیم.» کهرم خطاب به مردم ادامه داد : "این بچه ها زندگی را برمی گردانند به دریاچه ارومیه حس من، قلب من می گوید با تقاضا و خواست شماست که این گوشه پرافتخار از مملکت ما آباد خواهد شد . ارومیه باید برای 75 میلیون ایرانی حالا و 175 میلیون ایرانی آینده و نسل های بعد از آن برگردد به حالت طبیعی چون باز هم آب فیروزه ای و پرواز پلیکان های ایرانی را بر فراز آن ببینیم.
جشن راهنمایان گردشگری هرسال هم زمان با روز جهانی گردشگری در یکی از استان های کشور برگزار می شود.از ویژگی های جشن امسال حضور دومیهمان خارجی در جشن بود خانم میدیچی نقاش استرالیایی همزمان با جشن نمایشگاهی با موضوع صلح جهانی در آذربایجان غربی برگزار کرد.ودکتر مارچلو نتاریانی تسهیلگر یکی از کارگاه های جشن بود.

 

 

 

 

http://mihanblog.com/blog/post/new

http://www.honarnews.com/vdcexo8n.jh8eei9bbj.html

 


برچسب ها: آذربایجان غربی ، گردشگری ، جشن راهنمایان گردشگری ، محیط زیست ، دریاچه ارومیه ،

 

 

استان آذربایجان غربی میزبان جشن راهنمایان گردشگری سال 91

استان آذربایجان غربی میزبان جشن راهنمایان گردشگری سال ۹۱

دوم اسفندماه هرسال را روزجهانی راهنمایان گردشگری نامگذاری کرده اند به همین مناسبت راهنمایان گردشگری ایران نیز مدت شش سال است برای گرامیداشت چنین روزی گردهم می آیند تادر کنار برگزاری جشن به مسائل صنفی خود نیز بپردازند. برنامه امسال با شعار"راهنمای گردشگری،حافظ منابع طبیعی ،حامی انرژی پایدار" آغاز خواهد شد وتوسعه پایدار از اهداف فعالان حوزه گردشگری عنوان شده است.
ششمین جشن راهنمایان گردشگری سراسر کشور که بزرگ ترین اتفاق و همایش تورلیدرهای کشور است امسال در ارومیه برگزار می شود . این جشن با حضور بیش از ششصد تن از راهنمایان گردشگری و سی تن از خبرنگاران این حوزه و یکصد نفر مهمان بین المللی و نمایندگان سازمان اکوهمچنین فعالان عرصه جهانگردی وگردشگری مانند هتلداران از تاریخ 30 بهمن تا دوم اسفند 91 در استان آذربایجان غربی و شهر ارومیه برگزار خواهد شد . برگزاری دوازده کارگاه آموزشی وتوانمندسازی به شیوه تسهیلگری با موضوعات مختلف در زمینه گردشگری ازجمله گردشگری خلاق،دیپلماسی گردشگری،توسعه پایداروگردشگری،وگردشگری جامعه محور توسط 21 تسهیلگرداخلی و سه تسهیلگربین المللی وهمکاری تسهیلگران گروه همیاران توسعه پارس، برگزاری انتخابات صنفی سراسری اصناف استان ها ، نشست خبری و واکاوی وضعیت صنعت گردشگری در کشور از جمله برنامه های این جشن است که در مدت سه روز در مجتمع باری و هتل پارک ارومیه برگزار خواهد شد . مهم ترین مسئله ای که در مورد توجه راهنمایان گردشگری در این جشن است دیدار وارتباط با همکاران و مطرح شدن مسائل صنفی راهنمایان است که سعی خواهند کرد به آن بپردازند هر سال جشن راهنمایان گردشگری تندیس نشان جشن توسط میزبان سال گذشته به میزبان سال جدید واگذار می شود و از راهنمایان و فعالان نمونه کشوری در حوزه گردشگری تجلیل می شود . امسال نیز راهنمایان گردشگری از 25 استان کشور در این جشن حضور خواهند داشت و استان هایی که اقدام به تشکیل انجمن صنفی کرده اند تعدادشان بیش از سال گذشته است.همچنین مهمانانی از کشورهای خارجی در این جشن حضور خواهند داشت .همچنین در روز راهنمایان گردشگری از سایت کانون راهنمایان گردشگری کشور رونمایی خواهد شد.

حسین زندی

 

 http://www.honarnews.com/vdcaemnm.49nyy15kk4.html


برچسب ها: گردشگری ، آذربایجان غربی ، جشن راهنمایان گردشگری ،

سه شنبه 10 بهمن 1391

آخرین برنامه پاکسازی دوستان زمین

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،

آخرین برنامه پاکسازی دوستان زمین   

 

 

                                                                       

گروه دوستان زمین در طول سال گذشته هر دو هفته یکبار جمعه ها به پاکسازی یکی از مناطق طبیعی اطراف شهر همدان پرداخته است . در طول فعالیت با موارد مثبت زیادی برخورد کرد که موجب دلگرمی گروه بوده است. همراهی خانواده هایی که ناظر پاکسازی بوده اند، افراد و کوهنوردان که همیشه به این موارد توجه می کنند و رهگذرانی که با یک خسته نباشید انرژی مثبتی به افراد گروه منتقل می کنند . اما در آخرین برنامه پاکسازی گروه که در منطقه کیوارستان و محدوده آبشار گنجنامه انجام شد همراه گروهی از سربازان پایگاه هوایی نوژه که برای بازدید آبشار گنجنامه آمده بودند حال و هوایی به این برنامه داد. سربازان با دیدن برنامه پاکسازی به یاری گروه آمدند و صحنه جالبی را به یادگار گذاشتند . این دوستی و همدلی ستودنی بود. امید است دیگر گروه ها مانند دانشجویان،دانش آموزان، فرهنگیان و کارمندان به چنین فعالیت هایی چه فردی و گروهی اقدام کنند تا موجب آموختن وپیروی دیگرشهروندان شوند .هم زمین زیبا و پاکیزه تر شود و انسان امروز در مقابل آیندگان سربلند باشد . همیاری گروهی و نهادهای دولتی در چنین برنامه هایی درعین حال که موجب تشویق نهادهای مدنی خواهد شد در رسیدن به اهداف هردوایشان نیز کمک خواهد کرد . به نظر می رسد آموزش و آگاهی شهروندان توسط نهادهای مدنی در زمینه مسائل زیست محیطی می تواند نهادهای دولتی را در ارائه خدمات یاری کند.


برچسب ها: پاکسازی طبیعت ،

سه شنبه 10 بهمن 1391

مه های دوستان زمین در فصل سرما

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،

برنامه های دوستان زمین در فصل سرما  

 

 

 

                 

 

گروه زیست محیطی دوستان زمین که در سال نود ویک در کنار برنامه های معمول هر دو  هفته  یک بار به پاکسازی مناطق طبیعی همدان می پرداخت با فرارسیدن فصل سرما و زمستان به ناچار روش فعالیت خود را تغییر می دهد. بارش های اخیر و سفیدپوش شدن زمین و یخبندان باعث چسبیدن زباله ها به زمین شده و جداسازی پسماندها مشکل تر شده و به راحتی نمی توان این فعالیت ها را پیگیری کرد و دوستان زمین در انتظار بهاری دوباره هستند با این امید که هم میهنان و شهروندان هرگز زباله ای در زمین، این مادر گیتی رها نکنند. اما این گروه دیگر برنامه های آموزشی، اطلاع رسانی خود را در جهت اعتلای فرهنگ عمومی جامعه و نگرش زیبا تر به زمین   ارائه خواهد داد . دوستان زمین سعی دارد با برگزاری کارگاه های آموزشی به علاقه مندان محیط زیست به پیگیری اهداف و خواسته ها ادامه دهد .همچنین با انتشار اخبار و مطالب مرتبط در این زمینه به اطلاع رسانی و آگاهی شهروندان ادامه خواهد داد. در این راستا دست یاری به سوی شهروندان دراز می کند تا با ارسال اخبار و مطالب خود دوستان زمین را یاری کنند . 

دوستان زمین برنامه هایی مانند کاشت درخت ، همکاری با دیگر فعالان زیست محیطی را دنبال خواهد کرد.  

                                                                     

 

                                                  

از آنجا که پاکسازی طبیعت در فصل سرما انجام نمی شود هرجمعه در برنامه بازدید اماکن تاریخی، فرهنگی به پاکسازی اماکن به خصوص در مکان های سرپوشیده ادامه می دهد . مهم ترین دلمشغولی وانتظار دوستان زمین این است که همه اقشار و افراد و گروه ها آشتی با زمین را مورد توجه و از اهداف زندگی خود قرار دهندو با احترام به زمین   فعالیت در زمینه های زیست محیطی رافراموش نکنند .  

 

 

 

با گذشت سه فصل از فعالیت دوستان زمین به نظر می رسد افرادی که به هر روشی با این گروه همکاری کرده اند از کارنامه گروه رضایت دارند این گروه به جمع بندی رسیدده است و توانسته است افرادی را به سوی همگرایی  درجهت   حفظ محیط زیست و رفتاری متفاوت ومثبت به موجودات  به ویژه زمین داشته باشند ، به بهداشت زمین توجه کنند که در نتیجه این توجه در بهداشت فردی نیزموثربوده است.همچنین با توجه به بازخورد و کارکرد و کارنامه مثبت گروه در این مدت کوتاه تلنگری به دیگر شهروندان زده است و نگاه مهربان شهروندان را تقویت کرده است استقبال از فعالیت های گروه گواه اینادعاست . اما همانطور که اشاره شد برای دوستان زمین جمع آوری زباله تنها هدف و کار نیست که می توانند انجام دهند و آن روزی را آرزو دارند که هیچ شهروندی زباله به زمین نریزد و به امید آن روز گام بر می دارد


برچسب ها: محیط زیست ، پاکسازی طبیعت ،

دوشنبه 2 مرداد 1391

پاکسازی طبیعت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،

حسین زندی

 

گروه "دوستان زمین"جمعی از خانواده های علاقمند به محیط زیست در همدان هستند که به صورت خودجوش گرد هم آمده اند تا به پاسداشت زمین واحترام به طبیعت ،نگاه مهربانتری به محیط زیست داشته باشندوهر دوهفته یکبار درکنار لذت بردن از طبیعت محل زندگیشان ، باهرآنچه چشم انداز این موهبت طبیعی را تخریب می کند وزمین را آزار می دهد در حد توان مبارزه کنند .و  همراه با جمع آوری زباله از رودها وکوهها ،با گفتگودر رابطه با عواقب آلودگی های زیست محیطی در زندگی وآموزش کودکان ومدیریت پسماندها دین خود را به زمین اداکنند.

دربرنامه پاکسازی روز جمعه سی ام تیر ماه نیزطبق روال هفته های پیشین خانواده" دوستان زمین" گوشه ای از کوهستان زیبای الوند را پاکسازی کردند . در طول مسیر دکتر سهرابی با جمعی از َهمشهریان درمورد آلودگی های آب ها به خصوص رودخانه هایی که در مسیر اسکان عشایر قرار دارد صحبت کرد و از سقط جنین احشام در مسیر رودخانه ها و تب مالت و انواع بیماری های مشترک در بین انسان و دام گفت و همچنین محمد غلامی و مریم خندان با عشایری که در کوهستان الوند زندگی می کنند در مورد آثار زباله ها و مسائل بهداشتی کودکان گفتگو کردند .

 اردشیر ثریایی نیزبه ادامه این برنامه تا  فصل سرما همانند سال های گذشته اشاره کرد و ابراز امیدواری کرد همه خانواده های ایرانی با تشکیل چنین گروه هایی به محیط زیست خود اهمیت بدهند تا روزی که یاد بگیریم زباله ای در طبیعت نیندازیم وزمینی پاک داشته باشیم. اتفاق جالبی که در هفته های اخیر افتاده این است که در حین پاکسازی خانواده ها و افرادی که در طبیعت حضور دارند با گروه همراه می شوند وبه نظر می رسد اقبال عمومی به  مسائل زیست محیطی بیشتر شده است ومردم از دست این همه زباله خسته شده اند.واگر مدیریت درستی  از سوی ادارات دولتی مانند شهرداری ها وسازمان محیط زیست در این زمینه صورت گیرد ،همچنین با تقویت نهادهای مدنی فعال در این زمینه می توان شهروندان را در پاکیزگی محیط زیست سهیم کرد واز هدر رفت سرمایه عظیمی پیشگیری کرد.

 

این برنامه هر دوهفته یک بار روز جمعه در یکی از مناطق طبیعی اطراف شهر همدان اجرا می شود.َ

عکس: محمد رضا سمندر

 


برچسب ها: محیط زیست ، پاکسازی طبیعت ، زباله ، مدیریت پسماند ،

کوهنوردان وبلاگنویس ایران برای محیط زیست می نویسند

حسین زندی

 آبشار خرپاپ وجنگل پردانان در منطقهء پیرانشهرمیزبان صعود قلم هفتم بود

 

 

هفت سال پیش گروهی از کوهنوردان کشور که دستی در دنیای مجازی و وبلاگ نویسی داشتندتصمیم گرفتند برای همگرایی وارتباط بهتر، هرسال یک صعود مشترک در یکی از کوه های زیبای ایرانزمین به ثبت برسانند تا هم خارج از ارتباط مجازی به صورت حقیقی با یکدیگر دیدار داشته باشندو هم مسائل ومشکلات کوهنوردی کشور را به مشورت بگذارند.این تجربه موفق "صعود قلم"نام گرفت.

تااینکه  امسال هفتمین تجربه را در استان زیبای آذربایجان غربی وطبیعت مسحور کننده پیرانشهر (جنگل وآبشار خرپاپ) درتاریخ 11و12و13 خرداد به میزبانی کوهنوردان ونهادهای مدنی مهاباد پشت سر گذاشتند.

گوناگونی برنامه های امسال نشان از به بار نشستن وتثبیت این حرکت گروهی است.همچنین خبراز نگرانی ها، دلمشغولی هاواهداف کوهنویسان می دهد.

دیدار وادای احترام به خانواده قهرمان مردمی زنده یاد محمد اوراز، تجلیل از کوهنوردان پیشکسوت مانندکیومرث بابازاده وحسن نجاریان ،تجلیل از وبلاگ نویس برتر سال(محمدگائینی) ووبلاگ نویس بااخلاق سال (فرید صدقی)وتوجه به حفظ میراث باستانی ،محیط زیست ومنابع طبیعی (بازدید از تپه باستانی حسنلوی شهرستان نقده) گواه این مدعاست که کوهنویسان کشور اخلاق واحترام به طبیعت ،انسان وگذشته خود را سرلوحه کارها قرار می دهند.

مهمترین نگرانی اهالی صعود قلم ،اما بحران و مشکل آب ها و جنگل های ایران بود که همه روزه در تخریب ونابودی این سرمایه های ملی تعجیل می شود.مشکل بزرگی که کوهنویسان جملگی بر سرآن هم رای وهم نوا بودندوتصمیم گرفتند درسال پیش رو برای آگاهی مخاطبان واطلاع رسانی بیشتردر این جهت همقلم شوند.

همچنین حفظ وتوجه به میراث گذشتگان ومنابع طبیعی از جمله مسائلی است که در نوشته ها ی خود مدنظر قرار خواهند داد.

دراین صعود مشترک بیش از 90 کوهنورد وبلاگنویس از سراسر کشور حضور داشتند اما تعداد شرکت کنندگان نسبت به سال پیش بسیار کاهش داشت.یکی از دلایل این کاهش مسئله تخریب محیط زیست عنوان شد .کوهنوردان بر این باورند زمانی که ورود تعداد افراد به یک منطقه یا کوه به صورت همزمان زیاد باشد منطقه دچار آسیب می شود به همین دلیل برخی از وبلاگنویسان تصمیم گرفتند تعداد کمتری در این برنامه حضور داشته باشد.فریدصدقی از اعضای هیئت اجرایی نیز در این باره گفت"به دلیل آسیب های احتمالی به طبیعت امسال سعی شد از افرادی که وبلاگ نویس نبودندوقصدداشتند به صورت مهمان وهمراه در این برنامه حضورداشته باشند کمتر ثبت نام کنیم."

ازدیگر مسائلی که درهفتمین گردهمایی سراسری کوهنویسان کشور مطرح شد مشکلات تخصصی وبلاگنویسان وکوهنوردان بودهمچنین انتخاب هیئت اجرایی جدید ومواردی که به صورت مجازی قابل پیگیری نیست درصعود قلم هفتم بررسی شد   

عکسهای حیدرزندی

http://zandi90.blogsky.com/


برچسب ها: کوه ، صعودقلم ، مهاباد ، وبلاگنویسی ،

پنجشنبه 11 خرداد 1391

گردهمایی کوهنویسان "صعود قلم"در مهاباد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،

 

حسین زندی

هفتمین برنامهء سالانه ءصعودقلم به میزبانی استان آذربایجان غربی برگزارمی شود

صعود قلم عنوان گروهی از کوهنوردان وبلاک نویس است که هرسال در یکی از استان ها ودر یکی از کوههای کشور گردهم می آیند تاتجربه های یکساله ء خود را با هم قلمان تقسیم کنند.

امسال نیز این برنامه به مدت سه روز  با اجرای برنامه های گوناگون ازشهر مهاباد آغاز ودرطبیعت زیبای شهرهای پیرانشهر وسردشت ادامه خواهد یافت.

به گفته فرید صدقی عضو هیئت اجرایی گروه ومیزبان برنامه بیش از یکصد تن از کوهنویسان سراسر کشور دراین صعود شرکت دارند.وی افزود:برنامه امسال بیشتر رویکرد زیست محیطی داردهمچنین توجه به میراث باستانی از اهداف برنامه امسال است.

صدقی در پاسخ به این پرسش که علت انتخاب آبشاروجنگل خرپاپ وچه بود گفت:مسئله ی حفاظت از جنگل هاوآبها در کشور بسیار مهم است ومتاسفانه کمتر  بدان توجه می شود.وخواست ما  آشنایی وتوجه به جنگل ها وآبشارهای کشور است.

فرید صدقی افزود:از آنجا که ارتباط کوهنویسان در طول سال به صورت مجازی است ویک بار در سال این صعود گروهی اجرا می شود ،می توان گفت این برنامه فرصت دیدار دوستان را بوجود می آورد ودوستی ها از حالت مجازی خارج می شود ،در واقع تکیه ما در این برنامه بر دیداردوستان است .

صعود قلم استان آذربایجان غربی با میزبانی وحمایت جمعی از نهادهای مدنی شهرمهاباد،هیئت کوهنوردی مهاباد ،کانون کوهنوردان اوراز مهاباد ،هیئت کوهنوردی پیرانشهر ،انجمن کوهنوردان مهاباد اجرا می شود واز روز پنج شنبه یازدهم خردادماه درشهر مهاباد آغاز ودر روزهای دوازدهم وسیزدهم خرداد در شهرهای پیرانشهر وطبیعت زیبای سردشت اجرا خواهد شد.

 


برچسب ها: کوه/وبلاگ ، صعودقلم ،

دوشنبه 8 خرداد 1391

یک روز پاک در طبیعت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،

یک روز پاک در طبیعت

حسین زندی

اولین برنامهء پاکسازی کوهستان درسال 1391 با حضور گروهی از حامیان محیط زیست همدان اجراشد.

جمعه گذشته در پی فراخوان کمیته محیط زیست انجمن ایرانشناسی کهن دژ ده ها تن از دوستداران طبیعت وکوهنوردان بخشی از منطقه ی تاریک دره کوهستان الوند را پاکسازی کردند.

این برنامه در ادامه سلسله برنامه های سالهای گذشته ی کمیته یاد شده است که هر دو هفته یک بار در یکی از مناطق طبیعی یا روستایی اطراف شهرستان همدان اجراخواهد شد تا جوامع محلی با جنبه های زیانبار آلودگی محیط زیست ومدیریت پسماند آشنا شوند.

اردشیر ثریایی مسئول هماهنگی برنامه هدف از اجرای این برنامه راوظیفه ای که انسان ها نسبت به محیط اطراف خود دارند عنوان کرد وگفت:تلاش می کنیم فراموش نکنیم وقتی از طبیعت لذت می بریم ،با ریختن زباله آنرا نیازاریم وانکه مهربانتر با آن برخورد کنیم ،در واقع هدف آشتی با طبیعت است.

این عضو انجمن کهن دژ ادامه داد:این برنامه به صورت دوهفته یک بار ادامه خواهد داشت و مناطقی که بیشتر در معرض انباشت زباله قرار دارند را پاکسازی خواهیم کرد همچنین سعی خواهیم کرد کودکان را در این برنامه مشارکت دهیم تا با جنبه های مختلف مسائل زیست محیطی آشنا شوند.

مریم خندان یکی دیگر از برگزار کنندگان وفعالان این حوزه ابراز امیدواری کرد همه کوهنوردان در زمینه پاکسازی مناطق  آلوده ،گروه های حامی محیط زیست راهمراهی کنند.چراکه متاسفانه تعدادعلاقمندان همیشه کمتر از آلوده کنندگان در این حوزه است  خندان گفت:امید وارم به این نکته پی ببریم که طبعیت هم محل زندگی ماست آیا ما با منزلی که زندگی می کنیم چنین بر خوردی داریم.

 

اگرچه این برنامه ها خالی از فایده نیست اما حمایت نهادهای مرتبط مانند سازمان محیط زیست وشهرداری ها می تواند به تقویت وموفقیت طرفداران زیست بوم بیانجامد.وموجب دلگرمی این گروه ها شود.

 

 

 


برچسب ها: محیط زیست ، کوه ، پاکسازی طبیعت ،

چهارشنبه 6 اردیبهشت 1391

پیشنهادهایی به مناسبت هفتمین سال برگزاری برنامهء صعود قلم

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،گردشگری ،

پیشنهادهایی به مناسبت هفتمین سال برگزاری برنامهء صعود قلم

صعود قلم ششمین سال را پشت سر می گذارد و به برگزاری هفتمین جشن سالانه نزدیک می شود.

همنوردان ووبلاک نویسان کوهنورد در این سال ها ارتباط های جدیدی به ویژه در کار گروهی را تجربه کرده اند وکارنامه ی قابل قبولی در زمان اجرای برنامه وپس از آن بر جای گذاشته اند.

همکاری در صعودهای مختلف ، راه اندازی وبلاگ های گروهی مانند تارنگار صیانت از کوهستان ،صعودقلم و...همکاری در راه اندازی اولین کتابخانه کوهستان و...از آن جمه اند.

به نظر می رسد پس از گذشت 6سال نیاز به همکارهای بیشتری احساس می شود و قطعا دوستان کوهنویس ازتوانایی های بیشتری در زمینه این همکاری ها برخوردار هستند.به ویژه در زمینه های محیط کوهستان وزیست بوم که دچار آسیب های فراوانی است ونیاز به توجه بیشتری دارد.

از همین روی چند پیشنهاد پیش از اجرای برنامه  سال جاری به خدمت دوستان هیئت اجرایی و میزبانان گرامی تقدیم می کنم و امیدوارم دیگر همنوردان نیز پیشنهادهای خودرا به هیت اجرایی محترم ارائه کنند تادر صورت دارا بودن قابلیت های کافی عملی گرددو به پربارتر شدن این برنامه کمک کند.

1-      تشکیل کمیته ای برای بررسی واجرای پیشنهادهای ارائه شده از سوی کوهنویسان

2-      ادامه ایجاد کتابخانه کوهستان در تمام پناهگاه های کشور،بویژه در محل اجرای برنامهء پیش روی صعود قلم .(همنورد گرامی جناب آقای فوادرضاپور پیشنهاد کردند پیش از اجرای برنامه فرا خوانی به دوستان شرکت کننده ارسال شودو درخواست شود هر فرد حد اقل دو جلد کتاب برای اهدا به پناهگاهی که برنامه امسال در آن مکان برگزار می شود همراه داشته باشد)

3-پاکسازی مسیر حرکت در زمان اجرای برنامه سالانهء صعود قلم

4-ساخت قلم به نام صعودقلم به عنوان نماداین برنامه وتقدیم به افراد پیشکسوت کوهنوردی که به عنوان مهمان به این برنامه دعوت می شوند.

5- ایجاد یک وب سایت ویا  بانک اطلاعاتی جهت گردآوری اطلاعات وتجربیات صعود های همه کوهنوردان ایران، همچنین تاریخ کوهنوردی کشور

6-تلاش در جهت آموزش مردم به ویژه کودکان ونوجوانان برای پاسداری از محیط زیست وکوهستان،مانندبرگزاری کارکاه های آموزشی در روستاها و محله ها هنگام صعودهای هفتگی

 

 

باآرزوی صعودهای موفق

حسین زندی دبیر کمیته کوهنوردی انجمن ایرانشناسی کهن دژ


برچسب ها: کوهنوردی ،

چهارشنبه 5 بهمن 1390

در خیابان های همدان درختان ایستاده می میرند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب درشرق ،زیست بوم ،

در خیابان های همدان درختان ایستاده می میرند

کسی به فکر درختان این شهر نیست.

حسین زندی

«برگرد دیوارهای همدان - باغ های پرشکوفه دامن کشیده­اند»(کلینتن سکالرد)

هرودت می نویسد «سرزمین واقع در شمال هگمتانه کوهستانی و پوشیده از جنگل است»

ویلیام جکسن ،سیاح و ایران شناس امریکایی وقتی در سال 1903 وارد همدان می شود از بیشه زارها و باغ هایی می نویسد که به شعاع 25 کیلومتر به سمت غرب امتداد دارد . دیگر مستشرفین و سیاحتنامه نویسان نیز از این شهر با عنوان شهر باغ ها و درختان یاد می کنند و می نویسند «همدان شهری است که آن را درختان احاطه کرده اند» اما امروز نه تنها از آن درختان وبیشه ها خبری نیست بلکه اغلب باغ های منتهی به کوه الوند نیز نابود شده و برج ها و آپارتمان های نا موزون جایگزین آن شده است و چشم انداز طبیعی شهر را نابود کرده است .

 -اگرچه فجایع زیست محیطی مانند خشک شدن دریاچه ارومیه ملموس و چشم گیرتر است اما نابودی درختان ذره ذره اتفاق می افتدو دچار مرگ تدریجی می شوند به همین جهت واکنش عمومی در پی ندارد.

 - یکی ازاین مواردکه شهروندان ومسؤلین بدان توجه ندارند از بین رفتن درختانی است که در کنار پیاده­روها،میان بلوارهای اصلی ، حاشیه­ی میدان ها و فلکه ها کاشته شده اند این درخت­ها که بیشتر چنار،زبان گنجشک،بید و ..هستند در سه دوره به دنبال پی ریزی و طراحی شهری به شیوه­ی امروزی و گسترش شهر کاشته شده اند دوره­ی اول در ابتدای قرن حاضر در هسته مرکزی شهریعنی میدان اصلی وشش خیابان منشعب از آن کاشته شده اند دوره دوم همزمان با احداث بناهای یادمانی بوعلی سینا و باباطاهر و دوره سوم اواخر دهه 60 وابتدای دهه 70 به ویژه در زمان شهرداری زنده یاد «بهنامجو» کاشته شده اند.

 - این درختان در سال های اخیر به بهانه ها و شیوه های گوناگون قلع و قمع می شوند به نحوی که امروز دیگر از چنارهای صدساله تنومند خبری نیست این پدیده شوم دلایل گوناگون دارد که به چند مورد آن اشاره می کنم:

1-بی توجهی مسئولین شهری به ویژه شهرداری و اداره محیط زیست. با آن که تدابیر قانونی وجود دارد و می شود مجرمین را مجبور به پرداخت جریمه و یا کاشت دوباره درخت کرد اما در بیشتر موارد جریمه دریافت می شود و از کاشتن درخت خبری نیست و برخورد قانونی با مراکز و نهادهای دولتی مطلقا وجود ندارد از بین رفتن پارک جنگلی مصلا نمونه ای از تعاملات و چشم پوشی هاییست  که بین نهاهای دولتی وجود دارد .

2-مغازه دارها،مالکان پاساژها،مراکز خرید،بانک ها و ادارات برای بهتر دیده شدن ویترین اقدام به از بین بردن درختان می کنند یا شبانه درختان را می برند و یا با ریختن مواد شیمیایی باعث خشک شدن درختان می شوند.

3-به دلیل حضور انبوه پرندگان (سارها) که بر­روی چنارها شب را به صبح می رسانند بیشتر درختان میدان مرکزی شهر و خیابان بوعلی به این دلیل بریده شدند که فضولات این پرندگان بی پناه در کنار خیابان ها نریزد غافل از اینکه شهر بی درخت و بی پرنده شهری مرده است (در گذشته این پرندگان بر روی درختان باغ هایی که در حاشیه شهر وجود داشت زندگی می کردند اما امروز چون بیشتر باغ ها نابود شده اند به مرکز شهر هجوم می آورند).

4-محصور کردن درختان با سنگ گرانیت و آجر با شعاعی کمتر از یک متر که باعث می شود آب و اکسیژن کافی به درخت نرسد و خشک شود

5-آبیاری درختان اغلب به وسیله تانکر است و متصدیان امر آبیاری آب را در حالی که تانکر در حال حرکت است به سوی درختان می پاشند و تاثیر این نوع آبیاری بسیار کم است ودر مقابل هدر رفت آب بسیار زیاد در حالی که تجربه کشورهای توسعه یافته نشان می دهد سیستم های آبیاری قطره ای مناسب تر است.

6-هرس بی موقع و بیش از حد معمول ،هرس کردن توسط افراد خبره و باغدارهای باتجربه می تواند سودمندتر باشد.

7-بارش سنگین برف بر شاخه ها در فصل زمستان و عدم تکاندن درختان باعث سقوط و یا شکستن درختان می شود.

8-استفاده نا­به­جا از درخت توسط شهروندان،بستن تاب،زدن میخ برای نصب پرده و بنرهای تبلیغاتی و بستن داربست فلزی (که چندین مااست اتفاقا درخیابان مقابل شهرداری مرکزی برقراراست)چسباندن تراکت تبلیغاتی با مواد شیمیایی و…

9-جایگزین نشدن درخت و یا عدم نگهداری و نگهبانی از نهال های جدید،بی توجهی و نبود آموزش توسط رسانه ها و متولیان شهری،تاثیر آلودگی و ریزگردها و ده ها مورد دیگر باعث شده صدها اصله درخت کهنسال خشک شده و یا نابود شود و اگر روند نابودی ادامه پیدا کند همدان به شهری بی درخت مبدل خواهد شد.درحالی که بامسؤلیت دادن، مشارکت وتشویق شهروندان جهت کاشت ونگهداری ازدرختان می توان به پاکیزگی وسبزی شهر کمک کرد.

http://www.sharghnewspaper.ir/News/90/11/05/22828.html روزنامه شرق 5بهمن 90


نابودی   صدها اصله درخت یک  تپه  باستانی در همدان

حسین زندی

پارک جنگلی مصلی با مساحت دویست و چهل هزارمتر ، یکی از شریان های تنفسی شهر همدان در حالی نابود شد که با رشد جمعیت، توسعه شهر و آلودگی هوا نیاز به کاشت درختان بیشتری احساس می شود.

این اتفاق در سکوت خبری و بدون نظرخواهی از مردم رخ داد.مهر نوش نجفی راغب از اعضای شورای شهر و عضو کمیسیون ماده 7 فضای سبز، پیشتر اعلام کرده بود مجوزی از سوی این نهاد برای ساخت و سازهای در این تپه باستانی صادر نشده است.

پارک جنگلی مصلی در مرکز شهر همدان، در اواسط دهه ی پنجاه بر روی تپه ی مصلی ، در کنار بقایای قلعه اشکانی « ارگ تپه» ایجاد شده است. این تپه از جنبه های گوناگون حائز اهمیت است . در متون تاریخی و سفرنامه ها از آن با نام های « تپه ارگ» ، «دژ تپه» و «تپه دژ» یاد شده است و برخی باستان شناسان محل اصلی هگمتانه را بر روی این تپه دانسته اند. اما تپه مصلی به دلیل یافته های دوران اشکانی ( پارتی) و مادی ارتباط  و پیوستگی تنگاتنگی با تپه هگمتانه دارد.

ویلیام جکسن می نویسد : « همدان در کنار یکی از ارتفاعات قرار گرفته است... درست متصل به شهر ، معروف به مصلی قرار دارد.که در قدیم ارگ دژ بوده است اما ابعاد این تپه یا قلعه از دور معلوم نبود تا اینکه به آنجا نزدیک شدم و از مشاهده طرح آن به این نکته پی بردم که احتمال اینکه این تپه همان باشد که هرودوت در ضمن توصیف شهر بارودار اکباتان (هکمتانه) پایتخت ماد قدیم بدان اشاره می کند.» ( ص 169)

وباز می نویسد: «... و مصلی یا دژ تپه متصل به سمت شرقی شهر می باشد و قسمتی از آن را تشکیل می دهد.»

وی ادامه می دهد: « ... امروز بقایایی از دیوارهای کهن برفراز مصلی دیده می شود که ضخامت بعضی از آنها به حدود 5متر و بلندی آنها به حدود شش متر می رسد و مصالحی که در آن به کار رفته عبارت است از خاک رس و سنگ لوح و آجر و قلوه سنگها ... در وا قع چنان که می گویند آنجا محمد خان در پایان قرن هجدهم میلادی مطابق با قرن دوازدهم هجری بقایای تمام آثار باستانی همدان را ویران کرده است.»

آغا محمد خان با تصور اینکه اسلحه ، مهمات و انبار غلات شهر در این ارگ است این قلعه را ویران می کندد اما چیزی نمی یابد. پس از آن در اواخر دوره  قاجار در زمان ظهیرالدوله حاکم همدان ، این تپه به عنوان مصلی و محل عبادت مردم شهر به ویژه برای باران خواهی و نماز عید استفاده شود. ظهیر الدوله اشاره   می کند که معمولا مردم شهر هرگاه بخواهند به جان شاه فعلی ( مظفرالدین شاه)  یا برای روح شاه شهید دعا کنند به تپه می روند.

در دوره پهلوی اول اطراف تپه مصلی به محل سکونت حاشیه نشینان شهر تبدیل می شود و از مصالح قلعه برای ساختن خانه ها استفاده می کنند. این رویه تا دهه پنجاه خورشیدی ادامه دارد. در آن روزگار طرحی ارائه می شود که به مرور ساکنان این محل در شهرک ها و مجتمع هایی که پیشتر آماده شده اسکان دهند، بیش از 60درصد تپه را نهال کاری می شود و تا آغاز انقلاب تعدادی از خانه ها را تملیک کرده ، ساکنان در محله «600دستگاه» اسکان داده می شوند اما پس از انقلاب با شروع جنگ این طرح مسکوت می ماند.

در سال های اخیر این تپه توسط اداره ارشاد و معاونت عمرانی استانداری تخریب شده ، قلعه اشکانی نابود شده ، درختان از بین رفته و حتی محل استقرار ضدهوایی بر روی تپه که در دوره جنگ عامل فرار( هراس ) دشمن بود را نابود کرده اند.این در حالی است که نهادهای دولتی با بودجه میلیاردی که برای نابودی و خاک برداری تپه هزینه و مصرف شده،  می تواستند خانه های اطراف تپه که ارزان ترین منطقه شهر است را خریداری و تملیک کرده و پروژه های خود را در آنجا پیگیری و ریه های تنفسی شهر را نابود نکنند. http://www.sharghnewspaper.ir/Page/Paper/90/10/28/13

 


برچسب ها: درخت محیط زیست میراث درخطر ،

جمعه 9 دی 1390

عوامل انسانی اصلی¬ترین عامل تخریب جنگل ها

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب درشرق ،زیست بوم ،

حسین زندی- فعال حوزه­ی محیط زیست و میراث فرهنگی

عوامل انسانی اصلی­ترین عامل تخریب جنگل­ها

 

"اگر باران به کوهستان نبارد      به سالی دجله گردد خشک رودی"    (سعدی)

دیر سالی است خشکی زمین را به عوامل انسانی نسبت می­دهیم، خود را تبرئه می­کنیم، از زیر بار مسئولیت شانه خالی می­کنیم و خشکسالی و گرم شدن هوا را عامل آتش سوزی جنگل­ها و نابودی منابع طبیعی می­پنداریم.کمتر از خود می­پرسیم علت گرمایش زمین چیست؟ وچه دلیلی باعث خشکسالی شده است؟ ساختن نیروگاه­های آبی در مناطق خشک و نیمه خشک، سدسازی­های بی رویه، حفرچاه­های عمیق، پساب­ها وپسماندهای صنعتی که در تالاب­ها و دریاچه­ها می­ریزد، برداشت بیش از حد از آب رودخانه­ها،قطع درختان و ده­ها عامل انسانی دیگر را نادیده می­گیریم ودر نهایت نیز متوسل به قضا و قدر می­شویم تا حال و روز زمین روز به روز بدتر شود.

-    آتش سوزی جنگل­ها در کنار قطع درختان برای ساخت و سازِ ویلا، گسترش شهرسازی و جاده سازی و مراکز صنعتی مواردی هستند که در چند سال گذشته سیر صعودی داشته و هر روز خبر این حادثه­ی ناگواردر طبیعت ایران، به ویژه غرب کشور تکرار می­شود و کم کم مانند خبری عادی از کنارش می­گذریم.برخی از دوستان این اتفاق را به حاکمیت نسبت می­دهند و معتقدند برای به دام انداختن فلان گروه معاند در جنگل­ها آتش می­افروزند! این تفکر سبب می­شود مسئله به گونه­ی امری سیاسی جلوه کند، که نه تنها به حل مشکل کمک نمی­کند که مشکل را دو چندان خواهد کرد.براساس مشاهدات چند ماهه در جنگل­های استان کرمانشاه به جرأت می­توانم بگویم: علت اصلی آتش سوزی­ها و قطع درختان عامل انسانی و به ویژه مردم بومی این مناطق هستند. مردمی که از نتیجه­ی بلایی که بر سر زمین می­آورند آگاه نیستند و منافع زودگذر شخصی را بر منافع ملی ترجیح می­دهند.

-    با رشد بیش از حد جمعیت کشور در سه دهه­ی اخیر و تحولات اجتماعی و تغییر مناسبات اجتماعی مردم دچار زیاده خواهی شده­اند و در نتیجه  نیازهای جدید پدیدار شده که منجر به مصرف گرایی و بی­اخلاقی در جامعه شده است.

-    گسترش مناطق مسکونی و تقسیم اراضی شهری بین جمعیت و فرزندان بیشتر از عواملی است که هرچه تعداد فرزندان یک زمینداریا کشاورز بیشتر شود در تقسیم زمین­هایش مقدارکمتری به هر یک از فرزندان او می­رسد، در نتیجه فردسعی در گسترش اراضی می­کند و چه بهتر؟؟؟ که اراضی ملی را تصرف کند. از آنجا که در حاشیه­ی رشته­ کوه زاگرس زمین هموار کمتری وجود دارد، کشاورزان به کوه­های اطراف روی آورده­اند. برای تصرف کوه­ها  ابتدا باید پوشش گیاهی و جنگل­های زیبا را از بین برد. راحت­ترین کار آتش زدن جنگل­هاست. در اطراف شهر جوانرود و بلندی­های ثلاث باباجانی، پاوه  و قلخانی آثار زخم تراکتورها و ماشین­های کشاورزی تا نوک قله مشاهده می­شود. جنگل­ها که باعث ذخیره­ی آبهای زیرزمینی و عامل باز دارنده­ی خشکسالی بودند و از آنها به عنوان شش­های تنفسی زاگرس یاد می­شد، تبدیل به کشتزارهای گندم دیم شده است. البته به آن هم بسنده نمی­شود و در پایان فصل برداشت بقایای پوشال­ها و کلش­ها را آتش می­زنند تا برای کشت سال آینده آماده شود.غافل از اینکه این کار سبب سوختن خاک می­شود و ماندن پوشال­ها در دل خاک باعث تنفس زمین و محصول بهتر می­شود. شیب زیاد و فرسایش خاک این زمین­ها مقاومت کافی برای کشاورزی را ندارند و تنها درخت می­تواند در این شیب تند رشد کند.

-    مورد بعدی قطع درختان برای تامین سوخت است که درسایه­ی هدفمندی یارانه­ها و حذف سوبسید سوخت، روستائیان درختان را به عنوان ذخیره­ای برای سوخت مورد نیاز زمستان، از بین می­برند.

-    حفر کانال برای ایجادمسیر لوله­های فشار قوی گاز و آب به وسیله­ی نیروها وپیمانکاران غیر متخصص و عدم مدیریت و نظارت صحیح دولتی از موارد دیگریست که در تخریب کوهستان و قطع درختان نقش دارد.

-    ایجاد انواع معدن سنگ وشن و ماسه زیبایی کوهستان را دچار نقص کرده و هر روز بر تعداد مجوزهای این معادن افزوده می­شود تا بر حجم زباله­های ساختمانی افزوده شود.

-    چرای بی رویه به دلیل مدرن نشدن دامداری کشور، و اینکه گفته می­شود چوپان­ها و عشایر یکی از عوامل آتش سوزی جنگل­های زاگرس است، اختلافات طایفه­ای و قومی در حاسیه­ی زاگرس، بیمارانی که از دیدن آتش سوزی لذت می­برند! شکارچیان، گردشگرانی که بدون برخورداری از آداب سفر و بدون اینکه آموزشی برای گردشگری دیده باشند تشویق به مسافرت کردن می­شوند و جز زباله و آتش سوزی پارکها و جنگل­ها ره آوردی برای زمین ندارند. تغییر کاربری جنگل­ها به مناطق صنعتی و مسکونی و ده­ها مورد دیگر جملگی نشان از نابودی طبیعت به دست انسان دارد و همه­ی این موارد در گرمایش زمین و تغییرات اکولوژیکی تاثیر گذاشته­اند.

اما چه اتفاقی رخ داده؟ مردمی که نزدشان درخت و آب ، هر دو از عناصر مقدس و قابل احترام بوده و هنوز چشمه ها و درختان مقدسی در این سامان وجود دارد که مردم نذوراتشان را به پای آن می­ریزند،  حالا چنین تیشه به ریشه­­ی خویش و طبیعت خویش می­زنند! و نسبت به محیط زیست بی تفاوت شده­اند. مردمی که زمین را چنان گرامی می­داشتند که یک روز از سال را به نام " روز زن و زمین وزایش" جشن می­گرفتند، امروز زخم بر پیکر مادر خود می­زنند. به نظر می­رسد وجدان عمومی جامعه دچار آسیب شده و جامعه دچار سقوط اخلاقی شده است. منافع مالی و فردی بر منافع ملی چیره گشته و خودخواهی و کامجویی از لذت­ها و سودهای آنی و زودگذر جای کرامت انسانی را گرفته است.

-    هزار مورد آتش سوزی در سال 1389 و سوختن سی و چهارهکتار جنگل تنها در مناطق کردستان و یا هفتاد و چهار مورد آتش سوزی در پنج ماهه­ی نخست سال 1390 در لرستان در نتیجه­  از بین رفتن چهل هکتار جنگل در هر روز آمار بسیار وحشتناکی است و نمی­توان به راحتی از کنار آن گذشت، هرچند این تنها آمار رسمی است وآتش سوزی­های کوچک بسیاری رخ می­دهد که گزارش نمی­شود.

از آنجا که بزرگترین بحران امروز و آینده­ی ما بحران آب و محیط زیست است،سکوت جایز نیست .این مشکل یک مسئله-ی فرهنگی است تا سیاسی و برای حل این معضل سه گروه باید بسیج شوند:

1- نهادهای دولتی،که با کم کاری و رعایت نکردن قوانین موجود زیست محیطی تاکنون نقش مثبتی ایفا نکرده اند، می­توانند با برنامه ریزی و مدیریت صحیح منابع آبی،استفاده از رسانه­های جمعی، تامین تجهیزات و فناوری پیشرفته و امکانات مهار آتش در خور مناطق کوهستانی هر چه سریع تر اقدام کنند.

2- انجمن­ها و نهادهای غیر دولتی که پل ارتباطی و عامل آشتی مردم و دولت هستند می­توانند نقش آموزش نیروهای محلی را به عهده بگیرند. سال­هاست که از هر فرصتی برای بیان این پیشنهاد بهره گرفته­ام که فرهنگ سازی و آموزش برای حفظ زیست بوم و میراث فرهنگی باید از کودکی آغاز شود و به عنوان وظیفه­ی اصلی آموزشی مورد توجه قرار گیرد و در تمام مقاطع تحصیلی باید واحد درسی مربوط به حفظ محیط زیست و میراث فرهنگی اختصاص یابد.امروز نیز از آنجا که آموزش و پرورش، نقش و رسالت آموزشی را از دست داده و مسئولیت نهادهای دیگر را به دوش می­کشد و حفظ محیط زیست هیچ جایی در پس ذهن مدیران ارشد و برنامه ریزان درسی ندارد. این وظیفه بر عهده­ی انجمن ها و نهادهای غیردولتی است که با آموزش و اطلاع رسانی به کمک رسانه­های مستقل  و بر شمردن عواقب چنین تخریب­هایی ، مردم را آگاه سازند. در این  مورد می­توان با گره زدن منافع درازمدت مردم با حفظ محیط زیست تخریب­ها را متوقف کرد.

3- در نهایت مردم، که بازیگران اصلی این حوزه اند باید حس مسئولیت پذیری را در آنها برانگیخت و در تصمیم گیری­های محلی از مشارکت آنان بهره جست. تجربه نشان داده است، هر گاه از جوامع محلی برای حل مشکلات خودشان استفاده شده موفقیت خوبی حاصل شده است.

وباید توجه داشت اعلام کاهش آمار آتش سوزی در سال جاری از جانب مقامات مربوطه مشکلی را حل نخواهد کرد. از بین رفتن حتی یک متر جنگل فاجعه­ای بزرگ است و باید از آن جلوگیری کرد.


تعداد کل صفحات: 5 ... 2 3 4 5
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic