نقش و جایگاه تشکل‌ها در توسعه پایدار منابع فرهنگی و محیط زیست

کد خبر: ۲۸۹۸۲۹



اولین همایش تشکل های غیر دولتی میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری استان گلستان با رویکرد توسعه مشارکت های اجتماعی برگزار شد.
در این همایش دو روزه که تعدادی از نمایندگان تشکل های غیر دولتی حوزه گردشگری سراسر کشورحضور داشتند نمایندگان گروه کاری با سمیع اله حسینی مکارم معاون پشتیبانی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشورابراهیم کریمی مدیر کل میراث فرهنگی استان گلستان، تجری معاون سرمایه گذاری و گردشگری استان و برخی از نمایندگان تشکل های استان دیدار کردند.
بر اساس این گزارش همچنین خانه تشکل های گردشگری استان گلستان با حضور حسین اله بداشتی مدیر کل دفتر امور مجامع سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور وسمیع اله حسینی مکارم معاونت توسعه مدیریت و منابع انسانی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشورگشایش یافت این نهاد سومین خانه تشکل های گردشگری کشور محسوب می شود.
در این نشست بابک مغازه ای از اعضای کاره گروه تشکل های غیر دولتی گفت: آیا سازمان میراث فرهنگی برای حمایت از فعالیت های مدنی در این حوزه ردیف مالی را نیز در نظر گرفته است که در اختیار امور مجامع و تشکل های مردم نهاد خود بگذارد تا بتوانند از توانمند سازی و برنامه های تشکل ها حمایت کنند؟
او ادامه داد:برای توانمند سازی تشکل ها در سطح عمومی نیازمند حمایت و پشتیبانی ویژه سازمان های غیر دولتی هستیم در مورد واسپاری برخی از کارها به تشکل ها همکاری کنید.


۱۴


در این جلسه ابراهیم کریمی مدیر کل میراث فرهنگی استان گلستان به ضرورت همکاری اداره کل استان با مورد تشکل های غیر دولتی به ویژه انجمن های گردشگری تاکید کرد وبه برنامه های آینده اداره میراث استان از جمله ثبت دیوار بزرگ گرگان در آینده ای نه چندان دور اشاره کرد.


مهمترین بخش این همایش در سالن کنفرانس استانداری گرگان با حضور بیش از ۱۵۰نفر از فعالان مدنی و مسئولان کشوری و مدیران ارشد استان از جمله استاندارگلستان، مدیر کل میراث فرهنگی، فرمانداران و مدیران برخی اداره ها برگزار شد.
در ابتدای برنامه بابک مغازه ای به عنوان نماینده گروه کاری تشکل های غیر دولتی حامی گردشگری و توسعه پایدارکشور گفت: ما می کوشیم تا به جای اینکه برای مردم و جامعه محلی تصمیم بگیریم در کنار آنها و با آنها برنامه ریزی کنیم .
او در ابتدا با اشاره به واقعه تلخ درگذشت زنده یاد دکترشهریار از تلاش برای راه اندازی بنیاد شهریار عدل برای حمایت از میراث فرهنگی پروژه های پژوهشی در این زمینه و گردشگری پایدارخبر داد.
او به نقش و جایگاه تشکل ها در توسعه پایدار ، و پایداری منابع فرهنگی و محیط زیست و نقش و جایگاه تشکلها در مدیریت مشارکتی عرفی و بومی در ایران اشاره کرد و گفت: خرسندیم که در این برنامه پس از برگزاری۶ گردهمایی کشور در مناطق مختلف مهمان تشکل های استان گلستان هستیم تا علاوه بر تشکل های گردشگری و میراث در کنار فعالان دیگر حوزه ها هم باشیم.
در این همایش حسن صادقلو استاندارگلستان بر لزوم حمایت از میراث فرهنگی وبه دنبال آن حمایت اداره کل میراث در استان از فعالان مدنی این حوزه در گلستان اشاره کرد و گفت:در استان گلستان نهادهای دولتی در کنار تشکل های مدنی می توانند تجربه ای از مدیریت مشارکتی را ارایه کنند و این استان می تواند پایلوت چنین الگویی در کشور باشد.


۱۵
استاندارگلستان افزود: تشکل ها از جایگاه مهمی در اسناد بالا دستی برخوردار هستند این اسناد نگاه ویژه ای به تشکل های مردم نهاد دارد در آموزه های مذهبی ماهم اشاره مهمی به نقش مشورت و تشکل ها شده است.
صادقلو ادامه داد: در برنامه ششم توسعه ما باید شاخص ها توسعه و مشارکت اجتماعی را ارتقاء بدهیم و شاخص های حضور سازمان های مردم نهاد را باید رشد کند. امروز افتتاح خانه تشکل ها مقدمه کاری است که بعد از آن باید افق کار و نقشه راه ترسیم شود اگر نتوانیم نقشه راه را ترسیم کنیم می شود تشریفات. شما پشتیبانی حاکمیتی را از دست می دهید و ما هم مشارکت اجتماعی را از دست خواهیم داد.
اکرم موقری دبیر اجرایی همایش نیز در این نشست از مسئولان حاضر درخواست کرد تا با حمایت های لازم گلستان را به پایلوت طرح تبدیل کنند و طرحی با عنوان زنان ، گردشگری پایدار و توسعه جامعه محلی را معرفی کرد گفت: اهمیت نقش سازمان های غیر دولتی در ارتباط با توانمند سازی جوامع محلی، معرفی طرح زنان ، گردشگری پایدار و توسعه جامعه محلی، نقش و جایگاه و برنامه های گروه کاری و آمادگی این گروه در تعامل با تمامی بخش ها به عنوان یک نهاد قدرتمند اجتماعی در این طرح درنظر گرفته شده است.
فرهادعزیزی مدیر کل پایگاه های جهانی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشورگفت: کمپین آگاهی رسانی برنامه های آتی، افزایش مشارکت های اجتماعی و امکان شکوفایی اقتصادی برمیراث جهانی تاثیر دارد در این فرآیند متقابلا بر جامعه محلی اثردارد و دخیل کردن جامعه محلی نقش مهمی بر حفظ میراث فرهنگی دارد
نماینده تشکل های غیر دولتی استان گلستان در این نشست گفت: در استان گلستان بیش از ۲۰۰ تشکل داریم ۳۰ تشکل در حوزه گردشگری و میراث فعالیت می کند، در دوسال اخیر با نگاه مثبت مسئولان کارهای مثبتی در این حوزه اتفاق افتاده است امیدواریم که مسئولان و نمایندگان با قوانین آسان، فعالیت تشکل ها را تسریع کنند.
فاطمه کیقبادی ادامه داد: ما تشکل ها گرد هم آمدیم و با حضور نمایندگانی که از میراث فرهنگی کشور حضور دارند در خانه تشکلها می کوشیم تا با دیگر بخش ها در ارتباط باشیم و تعامل کنیم. همانطور که می دانیم در دوبند از برنامه ششم توسعه نقش تشکل ها دیده شده است پس توجه به این نکته بسیار مهم است.
دکتر مرتضی طالع ماسوله رییس دبیرخانه شورای عالی میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور گفت: استانی که ۲۰۰ سال نوروز را حفظ کرده و ۲ قرن سکوت را پشت سرگذاشتند در حوزه گردشگری پتانسیل های زیادی داریم.


IMG_2777[1]
طالع گفت : درسال ۱۹۸۴ جنگ آلمان تمام شد و بعد از ۱۵ سال ما ازآلمان بنز می خریدیم و پشت فرمان می نشستیم تا ایران می آمدیم بدون این که نگران خراب شدن آن باشیم اما امروز ما خودرویی می سازیم که مطمئن نیستیم تا تبریز مارا به سلامت خواهد رساند.
او ادامه داد: وضعیت صنعت کشاورزی و آب خوب نیست اما صنعت گردشگری در صورت برنامه ریزی درست می تواند چاره ساز باشد. امروزه ۱۶ میلیون و نیم مسافر از این استان عبور می کنند اگرکاری کنیم که یک شب دراستان اقامت کنند چه چیزی می تواند چنین در آمدی را نصیب این استان کند.
او ادامه داد: اگر اصفهان نگین جنوب ایران است گرگان هم نگین شمال ایران استاما مسئولان خوب کار نکرده اند. روستای زیارت که می توانست روستای نمونه باشد را تخریب کردیم اگر من امروزکاری برای گرگان نکنم خیانت کرده ام.
ما در پیشرفت دو مفهوم داریم یک مفهوم کمی که رشد هست و یک مفهوم کیفی که توسعه هست آیا می توان هم توسعه پیدا کرد و هم به میراث فرهنگی توجه کرد ما می توانیم کره جنوبی را با کشور خود مقایسه کنیم؟
کره جنوبی در سال گذشته 1000 میلیارد دلار تولید ناخالص داخلی داشته است وقتی مقایسه می کنیم در سه دهه پیش ما خیلی جلوتر بودیم اما آنها ضمن توسعه ،عناصر فرهنگی را نیز حفظ کرده اند. کشور ما و استان گلستان ظرفیت هایی که دارد با خیلی کشورهای دیگر قابل مقایسه نیست
حسینی مکارم افزود: در سند سیاست های کلی نظام به محور گردشگری، میراث فرهنگی و صنایع دستی توجه شده و بیان شده است که گردشگران خارجی باید طی 5 سال به بیست و پنج میلیون نفر برسد و هر گردشگر در کشور ما 1500 دلار هزینه کند 1500 دلارمعادل چندین بشکه نفت درآمد دارد؟
او با اشاره به توسعه پایداردر گردشگری گفت: اگر بتوانیم زمینه ها را فراهم کنیم ما زمینه مثل میراث معنوی داریم که هم می تواند گردشگری پایداررا ایجاد کند و هم فرهنگ منطقه را حفظ کند. توسعه پایدار یعنی اینکه من جامعه محلی احساس کنم که معیشت من با حفظ طبیعت آیین و میراث فرهنگی من گره خورده است و باید حفظ شود در این زمینه تشکل ها که واسط دولت و جامعهمحلی هستند می توانند در توانمند سازی جوامع محلی کمک کنند به ویژه در زمینه اموزش به کودکان که مسئله بسیار مهمی است تشکل ها می توانند همکاری کنند.


IMG_2724[1]


در پایان این نشست حسین اله بداشتی مدیر کل دفتر امور مجامع سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری گفت: سازمان آمادگی حمایت از تشکل ها را دارد اما مشکل صدور مجوز به وزارت کشور ارتباط دارد و در حال حاضر قانون تشکل ها در حال بررسی و تصویب نهایی است.
روز دوم همایش هم زمان با سالروز ثبت گنبد کاووس نمایندگان تشکل های گردشگری کشور که در این همایش حضور داشتند ضمن گرامیداشت این رویداد از سه روستای گردشگری گرگان به نام های «زیارت»، «چینو» و« بالا چلی» بازدید کردند و ظرفیت های گردشگری و صنایع دستی این روستاها را مورد بررسی قرار دادند.

http://www.iscanews.ir/news/289829/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D9%88-%D8%AC%D8%A7%DB%8C%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B9%D9%87-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%85


برچسب ها: ایسکا نیوز ، تشکل های مدنی ، گردشگری استان گلستان ، نهادهای مدنی ، توسعه پایدار ،

مرمت غیراصولی؛ بلای جان بازار همدان

نویسنده: حسین زندی همدان -خبرنگارهمشهری
مرمت غیراصولی؛ بلای جان بازار همدان
بازار تاریخی همدان این روزها حال خوشی ندارد. از طرفی شرایط كلان اقتصادی بر آن سایه انداخته است و از سوی دیگر تغییر كاربری كه در كل مجموعه بازار در سال‌های گذشته صورت گرفته، بازار سنتی را به بازار مكاره مبدل كرده است....
1394/04/14
بازار تاریخی همدان این روزها حال خوشی ندارد. از طرفی شرایط كلان اقتصادی بر آن سایه انداخته است و از سوی دیگر تغییر كاربری كه در كل مجموعه بازار در سال‌های گذشته صورت گرفته، بازار سنتی را به بازار مكاره مبدل كرده است. اصنافی كه در گذشته هریك در راسته‌ای از بازار حضور داشتند، امروز پراكنده شده‌اند. اما نكته‌ای كه علاوه بر هویت بازار كالبد و ساختار بازار را تحت تأثیر قرار داده، مرمت و بازسازی غیراصولی در این مجموعه است.
استفاده از مصالح غیربومی و ناهمگون در بازسازی‌های صورت‌گرفته آسیب جدی به فضای بصری بازار وارد كرده است. این تخریب‌ها در یك دهه گذشته به دلیل بی‌توجهی اداره میراث فرهنگی و منفعت‌طلبی شهرداری سرعت بیشتری به خود گرفته و نبود مدیریت یكپارچه در شهر به این مسأله دامن زده است.
با توجه به اینكه نماینده دولت در استان به موضوع توسعه گردشگری توجه بیشتری نشان می‌دهد و یكی از عناصر رونق گردشگری حفظ بافت‌ها و بناهای تاریخی است. توجه به معماری بومی شهر و حفظ بازار تاریخی می‌تواند در توسعه گردشگری استان كارساز باشد.

مجموعه بی‌نظیر بازار همدان
«معصومه مؤمنی» مدرس دانشگاه و دانشجوی دكترای جغرافیا و برنامه‌ریزی گردشگری در این زمینه به همشهری گفت: بازارهای ایرانی هویت و شناسنامه فرهنگ و معیشت شهری این دیار است. بازار همدان به لحاظ طراحی و معماری جزو زیباترین بازارهای ایران است. سازه‌هایی به یادگار مانده از دوران صفویه و قاجار در قلب تپنده شهر برجذابیت‌های این مجموعه افزوده است. وجود مسجد جامع و كاروانسراهای زیبایی چون میرزاكاظم، شریفی، حاج صفرخان و گلشن و تعدادی راسته بازارها در اطراف آن و البته همجواری با تپه باستانی هگمتانه تنها بخشی از زیبایی‌های آن به شمار می‌رود.
مؤمنی با تأكید به ویژگی‌های بازار همدان ادامه داد: به سهولت می‌توان با پای پیاده در شهر قدم زد و از جاذبه‌های اطراف بازار مانند گنبد علویان، استر و مردخای، خانه پوستی‌زاده و بسیاری اماكن تاریخی دیگر بازدید كرد. اما متأسفانه آن‌طور كه باید و شاید مدیریت گردشگری و یا برنامه گردشگری مدونی برای بازار وجود ندارد.

تخریب‌های آزاردهنده
این مدرس دانشگاه به تخریب‌های صورت گرفته در بازار همدان اشاره كرد و گفت: تخریب‌ها صورت می‌گیرند و بدون اینكه اهمیتی برای مرمت آن قائل شوند، رها می‌شود. هر كدام از راسته‌های این بازار در دوران گذشته به شغل‌ها و پیشه‌های خاصی متعلق بوده كه متأسفانه امروزه كمرنگ شده است و بعضا مانند راسته پالان‌دوزها به كلی فراموش شده و امروز دیگر خبری از این پیشه موجود نیست. مغازه‌های زیادی به صنایعی چون چرم قالی و طراحی قالی تعلق داشتند كه می‌توانست تبدیل به جاذبه‌ای خاص برای شهر شود.
یكی از آسیب‌هایی كه به چهره بازار وارد شده استفاده از مصالح غیربومی در مرمت و بازسازی مغازه‌ها و حجره‌هاست. به‌ویژه این مشكل در مصالحی كه برای نماكاری‌ها استفاده می‌شود بیشتر دیده می‌شود.
مؤمنی با اشاره به این معضل گفت: نمای مغازه‌ها و دیوار و كف آنها تعمیر و با مصالح جدید پوشانده می‌شود كه چهره بازار را خراب كرده و حس قدیمی بودن آن را از بین می‌برد. به‌طور مثال نمای آجر برای بیرون مغازه‌ها مصوب شده اما نوع آن متفاوت است و دیده می‌شود 2 مغازه كنار هم یكی از آجر زردرنگ استفاده كرده و دیگری قرمز تیره.

فرصت برای احیا
این استاد دانشگاه در پایان تأكید كرد: اما این بازار هنوز هم فرصت احیا دارد و با یك برنامه و پشتیبانی دستگاه‌های مرتبط می‌تواند با حفظ فضای سنتی به لحاظ گردشگری به فضای قابل توجهی تبدیل شود. بهتر است قدر آن را بدانیم و به‌صورت امانتی به آیندگان بسپاریم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%B1%D9%85%D8%AA-%D8%BA%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B5%D9%88%D9%84%DB%8C%D8%9B-%D8%A8%D9%84%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، بازارتاریخی همدان ، مرمت آثار تاریخی همدان ،

انتخاب خبر: هنرمندان همدانی بار دیگر در اعتراض به تخریب میراث طبیعی و تاریخی همدان به استاندار نامه نوشتند.

به گزارش حسین زندی، خبرنگار انتخاب خبر، یکی از راه هایی که کنشگران مدنی و فرهنگی برای بیان خواسته ها و پیگیری مطالبات برمی گزینند نامه نگاری و گفت و گوی مکتوب با نهادهای قدرت است چرا که از این راه فرصت تامل و تعمق را به طرف گفت و گو می دهند. چه بسا چنین روشی موثر تر و نتیجه بخش تر از راه های اعتراضی باشد. فعالان فرهنگی استان همدان نیز در طول سال های گذشته برای بیان مطالبات خود بارها به مسئولان نامه نوشته اند.

در طول دو ماه گذشته این دومین بار است که هنرمندان، پژوهشگران، فعالان مدنی و فرهنگی همدان نماینده دولت دراستان را مورد خطاب قرار می دهند و با نگاشتن نامه خواسته های عمومی جامعه در زمینه  حفظ میراث تاریخی و طبیعی را مطرح می کنند. اولین نامه هنرمندان و فعالان مدنی در اعتراض به اقدام شهرداری همدان  بود که با ایجاد پارک سوار باعث تخریب  بخشی از بافت تاریخی شهر در محوطه سر گذر شده بود. هر چند هنوز پارک سوار پا برجاست اما اعتراض هنرمندان و اقدام استاندارو مدیریت میراث فرهنگی از تخریب زورخانه تاریخی همه کسی جلو گیری کرد. پاسخ استاندار به نامه مذکور باعث دلگرمی فعالان فرهنگی استان شد اما آنان همچنان نگران هستند و بخشی از این نگرانی را در نامه دوم بیان کرده اند. دراین نامه که به امضاء بیش از یکصد نفر از هنرمندان، فعالان مدنی، پزشکان و پژوهشگران رسیده است چنین آمده است:

جناب آقای مهندس نیکبخت

استاندار محترم استان همدان

با سلام و احترام

با سپاس از توجه حضرتعالی به مطالبات فعالان فرهنگی، هنرمندان و علاقه‌مندان به تاریخ و محیط‌زیست این دیار، نظرات ارزشمند شما که نشان‌گر پاسخگویی و مسئولیت عالی‌ترین مقام دولت تدبیر و امید در استان است، را به فال نیک می‌گیریم.

 امید است همان‌طور که در پیامتان فرمودید همه مسئولان دولتی مرتبط به‌ ویژه شهرداری‌های محترم استان توجه ویژه‌ای به ماندگاری عناصر فرهنگی، طبیعی داشته باشند. ما نیز خواهیم کوشید تا به عنوان نمایندگانی از وجدان بیدار جامعه، کماکان رسالت خویش را در پایش عملکردها و پاسداری از داشته‌های فرهنگی و طبیعی سرزمین‌مان ادامه دهیم.

نظر به اهمیت این موضوع آمادگی داریم تا در صورت فراهم شدن شرایط توسط جنابعالی، نشست‌های دوره‌ای به منظور هم‌اندیشی و ارائه‌ی راهکارهای عمومی در خصوص موارد مشابه را برگزار نماییم. تا با در نظر گرفتن جمیع شرایط، زمینه‌ی کاهش این‌گونه اقدامات عاری از توجه به اصول توسعه پایدار در استان تامین شود.

بر کسی پوشیده نیست استاندار محترم در بسیاری از موارد و سخنرانی‌های خویش، بر صنعت گردشگری به عنوان مهمترین رکن و راهکار توسعه‌ی استان همدان تاکید داشته‌اند.

ضمن سپاس از نگاه مسئولانه‌ی شما، نگرانی خود را از توسعه‌ی مظاهر گردشگری بدون توجه به پایداری منابع ابراز می‌داریم. چرا که تجربه‌های پیشین گواهی است بر این که توسعه‌ی بی‌رویه و سریع اقتصادی، می‌تواند زمینه‌ساز نابودی منابع فرهنگی و محیطی هر منطقه‌ای باشد.

به عنوان مثال بنا بر اظهارات کارشناسان، جانمایی پارکینگ در جوار محوطه‌ی تاریخی هگمتانه، احداث هتل‌ها، اقامت‌گاه‌ها و اماکن تفریحی در منطقه مشرف به تپه عباس‌آباد و گنجنامه، اعطای مجوز بلندمرتبه‌سازی در محور بلوار بعثت و بلوار ارم نیز محور پرترافیک همدان از جمله خیابان بوعلی، میدان جهاد و بیمه اشتباه بوده و خسارات جبران ناپذیری را به تاریخ و طبیعت شهر وارد کرده است. این اتفاق در مناطق محروم شهر مانند شهرک‌های خضر، مدنی، اندیشه و ولیعصر متاسفانه به اشکال مختلف رخ داده است.

همانطور که مستحضر هستید در 2 دهه گذشته بیشترین آسیب به فضای سبز شهری همدان از درون و بیرون  وارد شده و از این «باغ‌شهر تاریخی» یک شهرِ بدون قواعد معماری پدید آمده است. باغ‌های نابود شده‌ی کوهپایه الوند، هیچ جایگزینی ندارند. بیشتر این تخریب‌ها با مجوز شهرداری‌ها و کمیسیون ماده 5 صورت گرفته است.

از شما تقاضا داریم حتی‌المقدور آن‌چه از عناصر قدیمی و بافت شهر باقی مانده و یا در حال نابودی است را نجات دهید. بازیابی و مرمت ساختمان‌های قدیمی، چمن‌ها، محله‌ها و قنات‌های تاریخی شهر، در کنار حفظ باغ‌های باقیمانده می‌تواند به حفظ هویت شهری همدان کمک کند.   

نکته مهم، این‌که با عنایت به تاکید جنابعالی در خصوص ایجاد زمینه‌های سرمایه‌گذاری، تایید می‌فرمایید که این مهم باید به شکل پایدار صورت گیرد نه مقطعی و گذرا.

به همین دلیل خواستار توجه حضرتعالی بر رعایت اصول گردشگری پایدار هستیم تا با حفظ  سرمایه‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی استان شاهد توسعه همه جانبه استان همدان باشیم.

از آن جا که بیشتر فضاها و بناهای تاریخی در مرکز شهر قرار دارد برای حفظ این آثار درخواست ما به عنوان اولین گام، بستن رینگ اول شهر، جلو گیری از هرگونه ساخت و ساز در این نقطه و اجرای طرح پیاده راه در خیابان های اصلی است. طرحی که سال هاست مسکوت مانده است.

 

امضاکنندگان:

پرویز اذکایی (پژوهشگر- مورخ)

امیرشهاب رضویان (سینماگر)

مسعود احمدی (ساعد) (نویسنده)

پرویز پرستویی (بازیگر)

هانیه توسلی (بازیگر)

احمدرضا درویش (کارگردان سینما)

مجید برزگر (سینماگر)

امین جعفری (هنرمند)

امیر لطفیان (عکاس)

پرویز شکری (چهره پرداز)

فرزاد سپهر (روزنامه‌نگار، معمار)

حسن گوهرپور (شاعر)

فخرالدین حیدریان (دندانپزشک)

مهرداد مدرکیان (دندانپزشک)

پژمان خطیبیان (پزشک)

افشین فرهانچی (پزشک)

حیدر زندی (پژوهشگر)

بابک مغازه‌ای ( فعال مدنی)

مهدی به خیال (پژوهشگر)

عباس عربزاده (عکاس)

رضا مقدم (عکاس)

احمدرضا گنجه‌ای ( فیلمساز)

حسین زندی (روزنامه نگار- فعال مدنی)

جلال حجتی (پژوهشگر)

علی بیات (فعال محیط زیست)

یاسر ساکی‌مهر (آهنگساز)

حسن همه‌کسی (معلم بازنشسته، فعال مدنی)

باقر عباسی (فعال محیط زیست)

مهدی همه‌کسی (فعال مدنی)

سهراب نیک فرجاد (کاردان تئاتر)

بهرنگ مجیدی (معمار- موسیقیدان)

عباس فرهادی مقدم ( فعال فرهنگی)

علی نائینی ( فعال فرهنگی)

مصطفی صدقی ( کوهنورد)

حسین شیری ( کوهنورد)

جمشید رستمی ( کوهنورد)

ناصر ارجمند (کوهنورد)

اصغر قادری (کوهنورد -فعال محیط زیست)

جمشید منطقی (نوازنده- آهنگساز)

مهدی طاهری (خبرنگار)

راحله صمدی (خبرنگار)

حمیدرضا معصومی (خبرنگار)

اعظم معصومی (خبرنگار)

مروارید مهیمنی (خبرنگار)

محمد صباغیان ( فعال محیط زیست)

پرویز محمدی (روزنامه نگار)

سحر شاملو (فعال عرصه تئاتر)

سعید ایپکی (فیلمساز)

مجتبی جوادیه (فعال گردشگری)

نقی موسیوند (فیلمساز)

وحید به خوش (مستند ساز)

عباس شیخ بابایی (سینماگر)

علی معصومی (پژوهشگر)

اشرف (فروغ) موسی خانی (نویسنده- فیلمساز)

مجید مرادی (عکاس- مستندساز)

زری رنجبران (کارشناس دانشگاه بوعلی)

بهرام عرب وند (آهنگساز -روزنامه نگار)

مریم رشیدی (دبیر آموزش پرورش)

محمد قربانی (مهندس معمار- عکاس)

شیوا شرفی (مدرس عکاسی- دبیر آموزش پرورش)

مجید عزیزیان ( مستند ساز)

مریم خاکیان (روزنامه نگار)

نوید لطیفی (روزنامه نگار)

کاظم سبزی (روزنامه نگار)

حسین ابولفتحی (روزنامه نگار)

اشرف منطقی (فعال مدنی)

سلمان زند (روزنامه نگار)

محمد بیاتی (روزنامه نگار)

حسین مددی (فعال مدنی)

امیر بختیاریان (روزنامه نگار)

راهله خاکباز (خبرنگار- فعال گردشگری)

اردشیر محرابی (مجسمه ساز)

سیامک فتاحی (فعال محیط زیست)

علیرضا بهرامی (شاعر- روزنامه نگار)

پوریا گلمحمدی (شاعر- پژوهشگر)

فرهاد گیتی جمال (فعال محیط زیست)

علی اکبرکرمی (فعال محیط زیست)

سعید پورعظیمی(پژوهشگر)

امیر برجیان (فعال فرهنگی)

حمید نوروزی (فعال محیط زیست)

حسین ناصرخیریان (فعال گردشگری)

فیروز بنی بیات (فعال فرهنگی)

محمد اسدی (کوهنورد- فعال محیط زیست)

مجتبی خوش صفت ( کارگردان- بازیگر)

سعید دینی (فعال محیط زیست)

فاطمه کاظمی (خبرنگار)

زهره رحیمی (فعال مدنی)

علیرضا سبزه‌واری (شاعر- روزنامه‌نگار)

http://entekhabkhabar.ir/visitorpages/show.aspx?ItemId=3142,%201&isdetaillist=true



برچسب ها: نامه هنرمندان همدان ، اعتراض به تخریب میراث ، میراث طبیعی همدان ، میراث تاریخی همدان ، پرویز پرستویی ، هانیه توسلی ،

شنبه 13 تیر 1394

خداحافظی کاشف غارعلیصدر از دنیا

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،گردشگری ،مطالب در خبر گزاری ها ،

قله یخچال سال 1342 
در این عکس عربعلی شروه پژوهشگر مطرح کتاب های هنر هم حضور دارد
یوسف نجایی هم رفت
خداحافظی کاشف غارعلیصدر از دنیا
یوسف نجایی کاشف غارعلیصدر از دنیا رفت.
 
تاریخ : چهارشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۴ ساعت ۰۹:۴۹
حسین زندی- با وجود کوهستان الوند در همدان و کوهنوردان با اخلاق و حرفه ای، این شهر پیشگام ورزش کوهنوردی در ایران به شمار می آید. به همین سبب در طول یک قرن اخیر افراد برجسته ای در رشته‌های کوهنوردی، اسکی، غارنوردی و سنگ نوردی از همدان ظهور کرده اند.

زنده یاد محمود اجل، اولین کسی بود که در ایران آموزش ورزش حرفه ای کوهنوردی را پایه گذاری کرد و پس از او زنده یاد فریدون اسماعیل زاده، نجاح و دیگر کوهنوردان ادامه دادند و کوهنوردی همدان را به رشد قابل قبولی در این ورزش رساندند. یکی از افراد تاثیر گذار در نیم قرن اخیر زنده یاد یوسف نجایی بود. 

نجایی سال ۱۳۱۹در همدان متولد شد و از سال ۱۳۳۶ با صعود به قله توچال فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد ودر اولین صعود گروه کوهنوردی کشور به قله دماوند از جبهه شمالی حضور داشت. او در سال ۱۳۴۲ جزو تیم ۱۴ نفره اکتشاف غار علیصدر بود و ازاولین افرادی محسوب می شود که همراه گروه کوهنوردی سینای همدان وارد این غار شده است. 

نجایی در کشف غارهای «سراب» همدان و غار «دود زا» شرکت کرد و بارها همراه سایمون بروکس به نقشه برداری غارهای ایران پرداخت. او یکی از پیشگامان هیمالیا نوردی در کشور محسوب می شود و در اولین تیم صعود ایرانیان به هیمالیا حضور داشت. او به عنوان مربی رشته‌های مختلف کوهنوردی بیش از ۵ دهه به آموزش کوهنوردی، غار نوردی و اسکی در همدان مشغول بود. فعالیت حرفه‌ای این کوهنورد در ۱۸ سالگی با صعود به قله توچال آغاز شد و پس از استخدام در آموزش و پرورش همچنان به فعالیت‌های خود ادامه داد سپس درکلاس کارآموزی مرحوم نجاح ۱۳۴۳،کلاس مربیگری زیر نظر نوشل ۱۳۴۴ ،کلاس برف و یخ زیر نظر پیتر‌هابلر وکلاس امداد و نجات زیر نظر سپ مایر شرکت کرد تا بتواند اندوخته‌های خود را به درستی در اختیار شاگردانش قرار دهد.

کمتر کوهنورد حرفه ای را در همدان می توان سراغ گرفت که از آموزش‌های او بهره نبرده باشد. در دوران جوانی و میانسالی بارها در مسابقات مختلف شرکت کرد و به مقام‌های شاخصی دست یافت؛ از جمله در مسابقات کنگره کوهنوردی دو بار به مقام اول و دوم دست یافت. نجایی چندین سال دبیر هیات کوهنوردی استان بود و در این سال‌ها خدمات بزرگی را به کوهنوردی و کوهنوردان استان ارایه کرد. نجایی در سال ۱۳۴۸ به عضویت بنیاد هیمالیا درآمد و یکی ازتاثیر گذارترین افراد در هیمالیا نوردی به شمار می رود.

او یکی از کسانی است که در سال ۱۳۴۵ در احداث پناهگاه اول میدان میشان الوند مشارکت کرد. 

او از فعالان انجمن غار نوردان ایران محسوب می شد و در پیمایش، نقشه برداری و ثبت غارها ی ایران با افردای مانند مصطفی سلاحی ، جواد نظام دوست و دیگر غار نوردان باسابقه کشور همکاری می کرد.

درگذشت این پیشکسوت غار نوردی برای جامعه ورزشی همدان ضایعه ای جبران ناپذیر است. پیکر این غارنورد باسابقه کشور پیش از ظهر روز سه شنبه در باغ بهشت همدان به خاک سپرده شد و تعداد زیادی از کوهنوردان، ورزشکاران و شاگردان او حضور داشتند. مراسم بزرگداشت زنده یاد یوسف نجایی از ساعت ۲۲ تا ۲۳:۳۰ دقیقه امروز چهارشنبه در حسینه بختیاری‌های همدان برگزار می‌شود.

http://honarnews.com/vdcb0zbw.rhb8gpiuur.htm


برچسب ها: هنر نیوز ، یوسف نجایی ، کاشف غار علیصدر ، علی سرد ، غار نوردی همدان ،

دوشنبه 1 تیر 1394

نگاه منطقی به گردشگری خلاق

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گردشگری ،گفتگو ،

نگاه منطقی به گردشگری خلاق

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
نگاه منطقی به گردشگری خلاق
گردشگری با سرعتی عجیب در حال توسعه و تحول است. نگرش‌های نوین به این صنعت هر روز با‌گونه‌ها و شیوه‌های نوین گردشگری نمود پیدا می‌كند. گردشگری خلاق یكی از این زمینه‌هاست....
1394/04/01
گردشگری با سرعتی عجیب در حال توسعه و تحول است. نگرش‌های نوین به این صنعت هر روز با‌گونه‌ها و شیوه‌های نوین گردشگری نمود پیدا می‌كند. گردشگری خلاق یكی از این زمینه‌هاست.
«معصومه مؤمنی» مدرس دانشگاه در همدان و دانشجوی دكترای جغرافیا و برنامه‌ریزی گردشگری در تاجیكستان است. او این روزها در حال مطالعه روی زمینه‌های گردشگری خلاق در همدان است. مؤمنی در گفت‌و‌گویی اختصاصی با ما چگونگی وضعیت و ظرفیت‌های همدان را تشریح می‌كند.
  • ارتباط گردشگری و خلاقیت چگونه شكل می‌گیرد؟
صنعت گردشگری در جهان پیشرفت چشمگیری داشته و به سوی افق‌های تازه و نو در حركت است. در چنین حالتی این صنعت به عرصه‌ای پویا برای خلاقیت و ابتكار متخصصانی تبدیل شده است كه با داشتن فضای مناسب در حوزه گردشگری توانسته‌اند به ابتكارها و نوآوری‌هایی دست یابند. این نوآوری‌ها نه تنها برای این صنعت، بلكه برای تحول پیشرفت جامعه جهانی هم مفید بوده است.
  • چه ارتباطی بین اوقات فراغت، گردشگری و حقوق جامعه محلی وجود دارد؟
گردشگری در سال‌های دور برای گذران اوقات فراغت و دوری از همهمه‌ دنیای صنعتی به اوج رسید و به دلیل مراودات اقتصادی فراوان نام صنعت به خود گرفت. پس از آن دغدغه‌های فرهنگی به یكی از پر طرفدارترین انگیزه‌های سفر مبدل شد.
همچنین بازدید از آثار معماری مورد توجه بیشتر گردشگران قرار گرفت. در كنار آن گردشگری طبیعت و اكوتوریسم نیز پیشرفت چشمگیری داشت.
 اما چند سالی است كه گردشگران از مرز تاریخ و طبیعت فراتر رفته اند و خواهان حضور در جامعه میزبان و درك عمیق‌تری از آن هستند. اینان به نسل سوم گردشگران شهرت یافتند كه «شهروندگردشگر» نیز نامیده می‌شوند. این قبیل گردشگران سفر را با انجام فعالیت‌های تجربی و ایجاد رابطه عمیق با جامعه مقصد سپری می‌كنند.
به عبارتی دیگر مهمان نیستند، بلكه برای مدتی مانند جامعه مقصد رفتار می‌كنند و تجربه عملی زندگی آنان تبدیل به انگیزه سفر گردشگر می‌شود.
  • خلاقیت در گردشگری و یا به عبارت دیگر گردشگری خلاق چگونه در‌گونه‌های مختلف این صنعت خود را نشان می‌دهد؟
گردشگری خلاق گستره‌ای از انگیزه‌های سفر را در بر می‌گیرد كه یك امر مشترك میان آنها وجود دارد و آن همراهی جامعه میزبان در فعالیت‌های روزمره است. به‌عنوان مثال در گردشگری غذا، گردشگر با میزبان خود در تهیه غذا همراه می‌شود و چگونگی طبخ آن همچنین تهیه مایحتاج آن را از نزدیك لمس می‌كند و دیگر مانند گذشته به خوردن آن اكتفا نمی‌كند . همچنین تولید صنایع‌دستی را از ابتدا مشاهده می‌کند و به خرید آن اكتفا نمی‌كند.
زندگی در روستا برای مدتی كوتاه، رفتن به مزارع و باغات و تجربه‌كاری كوتاه در یك مزرعه، موسیقی محلی و آیین‌های سنتی، حضور در مراسم خاص آنها، پوشیدن لباس محلی و حس استفاده از ابزار‌آلات ابتدایی مورد استفاده در روستاها و بسیاری موارد دیگر جاذبه‌های جدید گردشگری هستند كه نسل سوم گردشگران علاقه‌مند به آن شده‌اند.
  • جایگاه ایران در توسعه گردشگری خلاق چگونه است؟
گردشگری با سرعتی عجیب در حال توسعه و تحول است. نگرش‌های نوین به این صنعت هر روز با‌گونه‌ها و شیوه‌های نوین گردشگری نمود پیدا می‌كند. گردشگری خلاق یكی از این زمینه‌هاست.ایران كشوری پهناور و با فرهنگ‌های گوناگون و غنی به لحاظ اقلیم چهارفصل یكی از بازارهای بزرگ در گردشگری خلاق به شمار می‌رود. این‌گونه از گردشگری در ایجاد موازنه میان بازار و حضور گردشگر در تمامی نقاط كشور نقش مهمی دارد و در امر مهم كارآفرینی و اشتغال‌زایی در جوامع كوچك بسیار پر اهمیت است كه می‌طلبد در این مورد برنامه‌ریزان توسعه پایدار این صنعت و این نوع از گردشگری را بیشتر مورد توجه قرار دهند.
  •  وضعیت همدان را در جذب این نوع گردشگری چگونه ارزیابی می‌كنید؟
همدان در پس چهره كوهستانی‌اش مغفول واقع شده است. این استان مستعد گردشگری خلاقانه است. فرصت‌های جذب توریست خارجی در استان به وفور یافت می‌شود. گردشگری استان حلقه گم‌شده‌ای است كه نیازمند توجه ویژه است‌.
  • همدان چه ظرفیت‌هایی برای توسعه گردشگری خلاق دارد؟
سال‌هاست دم از نداشتن غذای خاص و محلی در این منطقه می‌زنیم. در صورتی كه از تنوع نان‌ها، آش و انواع آبگوشت غافل ماندیم. نماد‌سازی برای صنایع‌دستی كه خود یكی از بهترین سفیران تبلیغی محسوب می‌شود را فراموش كردیم. موسیقی، ادبیات و معماری استان مظلوم و در معرض تهدید واقع شده و تمامی این عناصر گنجینه‌های ناب در زمینه گردشگری خلاق در حال محو‌شدن است.
  • برای رسیدن به گردشگری خلاق در همدان چه باید كرد؟
با نگاهی كارشناسانه و فراهم آوردن بستر مناسب می‌توان به حفظ و احیای داشته‌ها پرداخت و میزان ماندگاری گردشگران را افزایش داد و سهم ناچیز اشتغال را در استان بالا برد.

گردشگری خلاق
گردشگری مجموعه تغییرات مكانی انسان‌ها و فعالیت‌هایی منتج از آن تعریف شده است. خلاقیت، پیدایی و تولید ایده، اندیشه و فكری نو و نوآوری، عملی‌کردن آن ایده و فكر است. گردشگری خلاق نسل جدید گردشگری بعد از نسل اول (گردشگری ساحل، سفر، اوقات فراغت و استراحت) و نسل دوم (گردشگری فرهنگی، متمایل به فرهنگ و موزه‌ها) است. گردشگری خلاق با شعار «موزه‌های كمتر، میدان‌های بیشتر» بر انجام فعالیت‌های تجربی و تعامل عمیق‌تر با زندگی واقعی فرهنگی در شهرها تمركز می‌كند. گردشگری خلاق به شهر مقصد اجازه می‌دهد تا مزایای رقابتی نسبت به جاهای دیگر پیدا كند. محصولات خلاقانه كارآفرین‌ها و افرادی را از بخش‌های فرهنگی جذب می‌کنند. می‌توان تعبیر گردشگری پژوهشی را برای گردشگری خلاق به كار برد. میراث ناملموس شامل سنت‌های شفاهی، هنرهای نمایشی، آیین‌ها و رویدادها دانش و تجربیات مرتبط با طبیعت، جهان و صنایع دستی سنتی با بن‌مایه‌های گردشگری خلاق پیوند دارند.

http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AE%D9%84%D8%A7%D9%82


برچسب ها: گردشگری خلاق ، گردشگری همدان ، همشهری همدان ،

دوشنبه 1 تیر 1394

مسجد پیغمبر؛ میراث پیامبران و ادیان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گفتگو ،گردشگری ،میراث فرهنگی ،

مسجد پیغمبر؛ میراث پیامبران و ادیان

نویسنده: حسین زندی همدان‌ـ ‌ خبرنگار همشهری
مسجد پیغمبر؛ میراث پیامبران و ادیان
یكی از مظاهر مذهبی تاریخی كهن‌شهر همدان وجود مساجد، تكیه‌ها، بقعه‌ها و سقاخانه‌هایی است كه نشان از حال‌وهوای تاریخی و معنوی شهر دارند...
1394/03/24
یكی از مظاهر مذهبی تاریخی كهن‌شهر همدان وجود مساجد، تكیه‌ها، بقعه‌ها و سقاخانه‌هایی است كه نشان از حال‌وهوای تاریخی و معنوی شهر دارند. می‌توان گفت این اماكن بهتر از سایر بناها حفظ شده‌اند و خوشبختانه پس از دهه‌ها و سده‌ها همچنان پابرجا هستند.  امروزه مساجد و مكان‌های مذهبی افزون بر كاربری اعتقادی كه محل برگزاری مناسك محسوب می‌شود، یكی از جاذبه‌های گردشگری هستند. این مكان‌ها در همه جای دنیا از جاذبه‌های مهم گردشگری مذهبی و گردشگری فرهنگی تاریخی به حساب می‌آیند.
همدان نیز از این بابت بسیار غنی است و همه ساله صدها گردشگر ایرانی و خارجی از جاذبه‌های تاریخی مذهبی این استان بازدید می‌كنند. یكی از این جاذبه‌های زیبای همدان، مسجد پیغمبر است. وجود بزرگان و پیروان ادیان و مذاهب مختلف باعث شده همدان یكی از شهرهایی باشد كه معتقدان ادیان و مذاهب گوناگون در طول تاریخ به‌صورت مسالمت‌آمیز در کنار هم زندگی كنند.
  • میعادگاه علمای بزرگ همدان
یكی از اعضای هیأت امنای مسجد كه بیش از 30 سال سابقه خدمت به نمازگزاران آن را دارد به همشهری گفت:  قدما مساجد محل شور و مشورت و تصمیم‌گیری در امور مهم بود، به همین دلیل تعداد زیادی مسجد در بازار تاریخی همدان ساخته شده است.  «حسین شیرانی» كه مردم همدان با نام «حاج حسن» او را می‌شناسند ادامه داد: شیخ جواد انصاریان از عرفای بنام همدان، محمدتقی عالمی و آقای وحیدی موسوی اصفهانی از نوادگان دختری سید ابوالحسن اصفهانی ـ كه جزو مراجع تقلید آن زمان بود ـ سیدحیدر وفایی و سیداحمد حسنی از ائمه جماعات این مسجد در طول سالیان دراز بوده‌اند.
وی ‌افزود: افرادی مانند مرحومان سیدعلی‌آقا حسینی، حاج آقا سپهری، مسكین، حاج مهدی مساجدی و حاج علی‌اصغر محمدی نیز مداحانی بودند كه همه عمرشان را در این مسجد وقف خدمت به امام حسین(ع) كردند. در این چند سال هم در این مسجد از صبح به سوی نمازگزاران باز است؛ به جز شب‌ها كه بازار تعطیل است. در ماه رمضان برنامه‌های سخنرانی و نماز جماعت برقرار است و از اول ماه محرم تا آخر ماه صفر نیز روضه سیدالشهدا(ع) را داریم.
  • تاریخ مسجد
«مجتبی جوادیه» دبیر مؤسسه نبض سبز حیات و راهنمای گردشگری در همدان با اشاره به اهمیت این مسجد گفت: حضور آرامگاه پیامبری به نام «حجی» در این مسجد باعث شده نام مسجد و راسته بازار به نام پیغمبر مزین شود.  این راهنمای گردشگری در همدان افزود: حجی پیامبری هم‌عصر هخامنشیان است. او در بین‌النهرین تبعید بود و پس از تسخیر این منطقه توسط ایرانیان آزاد شد و به اورشلیم بازگشت. گفته می‌شود معبد اورشلیم یا مسجدالاقصی به دست یونانیان تخریب شده و سال‌ها به همین وضعیت می‌ماند و حجی یهودیان را ترغیب به بازسازی این معبد می‌كند و پس از چند سال موفق می‌شود این معبد را مانند گذشته فعال كند. او به دلیلی نامشخص به ایران مهاجرت می‌كند و در هگمتانه زندگی می‌کند و نهایتاً در همین شهر از دنیا می‌رود.
دبیر مؤسسه نبض سبز حیات ادامه داد: به احتمال فراوان دانیال نبی، حبقوق نبی، ارمیا نبی و بسیاری از شخصیت‌های مذهبی قوم بنی اسرائیل ـ كه در ایران با احترام فراوان به خاك سپرده شده‌اندـ  با دلیل مشابهی به شرق مهاجرت كردند و هم‌عصر با پادشاهان هخامنشی و با حمایت آنها به حیات خود ادامه دادند. حجی یا حكی در میان مسیحیان و یهودیان از احترام بسیاری برخوردار است. برخی او را پیامبر كوچك می‌خوانند. به دلیل اینكه كتاب وی در عهد عتیق كوچك‌ترین بخش است اما كار بزرگ وی از اهمیت زیادی برخوردار است.
  • اهمیت مسجد
این فعال حوزه گردشگری گفت: مسجد پیغمبر  آرامگاه او نیز هست و در بین مردم همدان از احترام بسیاری برخوردار است. افرادی كه در این مسجد عبادت می‌كنند همواره زیارت این پیامبر را به جا می‌آورند. ساختمان مسجد در سال‌های گذشته به شكل كاملاً نامانوس با بافت بازار تعمیر شد. و نمای این مسجد به هیچ‌وجه نشان‌دهنده قدمت آن و گوهری كه در آن آرمیده نیست.  جوادیه در مورد اهمیت گردشگری مسجد پیغمبر گفت: این مسجد و آرامگاه به لحاظ تاریخی و مذهبی می‌توانست جاذبه باارزش گردشگری برای این شهر محسوب شود اما هیچ برنامه و فعالیتی برای آن صورت نگرفته است. جای سؤال دارد كه چرا به بازار همدان و اماكنی از این دست با قابلیت‌های جذب گردشگر فراوان بی‌توجهی می‌شود و شاهد تخریب نمای كاروانسراها و مغازه‌ها هستیم. یك نمونه پوشش‌های سقفی كه اخیراً در برخی راسته بازارها استفاده شده فضای سنتی این مكان‌ها را تغییر داده و با تابش نور خورشید رنگ قرمز پلاستیك پوشش سقف كل محوطه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. نبود تابلوهای راهنمای بازار و بسته‌بودن كاروانسراها در روزهای تعطیل تنها گوشه‌ای از معضلات موجود گردشگری در بازار همدان است كه توجه بیشتر مسئولان مربوطه را می‌طلبد.
  • اهمیت گردشگری
این راهنمای گردشگری در پایان گفت: گردشگری مذهبی یكی از انواع پررونق و پرطرفدار گردشگری در دنیاست. ما در همدان ظرفیت‌های خوبی در این زمینه داریم. امیدوارم با تدبیر مسئولان نهادهایی مانند اوقاف، میراث فرهنگی و شهرداری بتوانیم از این امكان بهتر و بیشتر استفاده كنیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF-%D9%BE%DB%8C%D8%BA%D9%85%D8%A8%D8%B1%D8%9B-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%BE%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%88-%D8%A7%D8%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86


برچسب ها: همشهری همدان ، مسجد پیغمبر همدان ، میراث فرهنگی همدان ، گردشگری همدان ،

یکشنبه 31 خرداد 1394

آژانس‌های یک‌طرفه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گردشگری ،مطالب در خبر گزاری ها ،

آژانس‌های یک‌طرفه

mosaferati-hamedan.jpg

با اینکه مقام‌های ارشد استان به توسعه‌ی گردشگری در همدان تاکید می‌کنند اما یکی از مشکلات بزرگ گردشگری استان این است که صنعت گردشگری و گردشگرپذیری استان فصلی است و حضور گردشگران در همدان به تعطیلات نوروز و ما‌ه‌های پایانی تابستان محدود می‌شود و در دیگر فصل‌های سال بیشتر هتل‌ها و اقامت‌گاه‌های استان خالی است. کارشناسان، نبود برنامه‌ریزی درست و راهبردی در این زمینه را اصلی‌ترین عامل معضل موجود می‌دانند. یکی از فعالان حوزه‌ی گردشگری در همدان، از اصلی‌ترین علت‌ها را یکسویه بودن صنعت گردشگری در همدان می‌داند و معتقد است فعالان حوزه‌ی گردشگری در گردشگرپذیر کردن استان کمتر تلاش می‌کنند و بیشتر در زمینه‌ی خروج گردشگر از همدان و اجرای تورهای خروجی فعال هستند و حل این مشکل، مستلزم برنامه‌ریزی درست و جامع است.


مجتبی جوادیه، دبیر موسسه‌ی نبض سبز حیات و کارشناس گردشگری در همدان می‌گوید: امروزه جذب و بالا بردن آمار گردشگر ورودی در فصول غیر پیک مسافر، یکی از دغدغه‌های مدیران و شرکت‌های دولتی و غیر‌دولتی فعال در این زمینه است. یکی از راهکارهای مهم برای اینکه ما غیر از نوروز و تابستان هم در استان از وجود گردشگر بهره ببریم داشتن برنامه جذب مسافر در آژانسهای مسافرتی است که متاسفانه علی‌رغم اینکه دولت مشوق‌هایی از قبیل معافیت مالیاتی خصوصا برای جذب گردشگر خارجی قائل شده، اما همچنان این امر صورت نمی پذیرد.
این راهنمای گردشگری در همدان می‌گوید: دفاتر خدمات مسافرتی در حال حاضر بصورت یک طرفه فعالیت می‌کنند به این صورت که فقط برای شهرها و کشورهای دیگر تبلیغات انجام می‌دهند و برای آنها جذب مسافر می‌کنند. حتی در این مورد هم اکثرا مجری سفر به طور مستقیم نیستند. فروش بلیط ایرلاین‌ها، قطار و همچنین فروش بسته‌های سفر شرکت‌های مستقر در پایتخت، عمده‌ی فعالیت این دفاتر را شامل می شود.
این کارشناس گردشگری با اشاره به دلایل وجود چنین معضلی می افزاید: عوامل زیادی می تواند دلیل عدم فعالیت آنها در امر پذیرش مسافر باشد به عنوان مثال: نداشتن تخصص در شناخت گردشگر و علایق آنها، قابلیت‌های استان در گردشگری و همچنین ناتوان بودن در طراحی یک بسته سفر در همدان و تبلیغ و مسافرگیری در استانهای دیگر از جمله دلایل آن است.
جوادیه بر نقش میراث فرهنگی تاکید می‌کند و می‌گوید: سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به عنوان سازمان صادر کننده مجوز و ناظر این دفاتر می‌تواند نقش مهمی در فعالیت دفاتر خدمات مسافرتی در امر جذب گردشگر داشته باشد. میراث فرهنگی می‌تواند با ملزم کردن دفاتر به استفاده از راهنمایان گردشگری مجرب برای طراحی بسته‌ی سفر و تبلیغ و همچنین اجرای آن باعث شود این معضل کمرنگ شود. در عین حال قطعا سود بیشتری نسبت به ارسال مسافر عاید آژانس شده و اقتصاد شهر و استان تحت تاثیر قرار خواهد گرفت.
او می گوید: در حال حاضر، وزنه‌ی سنگین تبلیغات و بازاریابی گردشگری همدان بر دوش هتل‌ها یا شرکت‌های خصوصی گردشگری همچون دهکده‌ی گنج نامه و خود سازمان میراث است که به نظر می‌رسد هم اکنون این دغدغه در رده‌های بالای مدیریتی مطرح است که منجر به ایجاد کمیته‌ای با همین رویکرد در استانداری شده است.
جوادیه در پایان می‌گوید: به عقیده‌ی من همکاری دفاتر خدمات مسافرتی با مراکز توریستی و اقامتی می‌تواند منجر به ایجاد راهبردی قوی در امر جذب گردشگر در فصول غیر پیک مسافر و تغییر دیدگاه نسبت به فصلی بودن گردشگری همدان شود و در نتیجه، فعال‌تر شدن این صنعت در همدان دور از دسترس نخواهد بود.

http://hmag.ir/fa/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%87%D9%86%D8%B1/251-%D8%A2%DA%98%D8%A7%D9%86%D8%B3%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C%D8%B7%D8%B1%D9%81%D9%87



برچسب ها: گردشگری همدان ، همگان ، تورهای گردشگری همدان ،

پنجشنبه 28 خرداد 1394

ضرورت ساماندهی فاضلاب گنجنامه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،گردشگری ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،

ضرورت ساماندهی فاضلاب گنجنامه
آب از بالادست آلوده است

نویسنده : حسین زندی

اجتماعی 

یکی از اصلی‌ترین مواردی که در ایجاد هر سازه و تأسیسات ساختمانی در سال‌های اخیر مورد غفلت قرار گرفته است توجه به سیستم فاضلاب آن است، بخش بزرگی از جغرافیای شهری تهران هنوز سیستم و فناوری فاضلاب ندارد در شهرهمدان هم با اینکه مدیران شهری رودخانه‌ها، چشمه‌ها و قنات‌های شهری را قربانی سیستم فاضلاب شهری کردند و فاضلاب بناهای مسکونی و اداری را با آب قنات‌ها و رودخانه‌ای این شهر هم مسیر کرده و وارد کانال‌های فاضلاب کردند اما همچنان به جرأت می‌توان گفت کانال‌های فاضلاب همدان یکی از غیراصولی‌ترین سیستم‌های فاضلابی کشور است ضرورتی ندارد کسی خلاف این گفته را ثابت کند در سال‌های اخیر بخت با مدیران همراه بوده و بدبختی به طبیعت روکرده و کم بارشی و خشکسالی باعث شده سیلی در سطح شهر جاری نشود اما همان اندک بارشی هم که در اواخر پاییز و اوایل بهار هر سال می‌بینیم نشان می‌دهد که برای پایتخت تاریخ و تمدن چه سیستم فاضلابی ایجاد کرده‌اند. لوله‌های فاضلاب گنجایش ورود و خروج فاضلاب را ندارد. مردم همدان به شخم زدن کوچه‌ها و خیابان‌های شهر عادت کرده‌اند. از آنجایی که مدیران ما به کارهای ماندگار عادت ندارند کمتر روزی را می‌توان مشاهده کرد که کارکنان زحمتکش آب و فاضلاب معبری را نکنده باشند و مشغول کاری نباشند. حال فاضلاب دزدی کشاورزان در فصل بهار و تابستان در مسیر تصفیه‌خانه و عواقب بهداشتی و بروز بیماری‌های گوناگون از فاضلاب حدیث مفصلی است.یکی از مسیرهایی که بدون توجه به ضرورت ایجاد سیستم استاندارد فاضلاب رشد کرده است منطقه گنجنامه است.گسترش فضاهای شهری همدان به کوهپایه الوند و مسیر گنجنامه و زیاده‌خواهی عده‌ای از مالکان باغ‌ها و اماکن تفریحی در این منطقه باعث شده رودخانه گنجنامه آلوده شود و این مشکل با سکوت مسئولان و بی‌توجهی مالکان و متولیان باغ‌ها و مکان‌ها روز به روز بیشتر شود و رفته رفته به یک بحران تبدیل خواهد شد.
یکی از مهمترین مراکزی که در این منطقه فاضلاب تولید می‌کند تأسیسات تله‌کابین گنجنامه است این مجموعه با دارا بودن اقامتگاه، رستوران، پاساژ و موارد دیگر بیشترین آلودگی را دارد در سال‌های گذشته به دلیل رعایت نکردن مسائل بهداشتی و سرازیر شدن فاضلاب این مجموعه به رودخانه گنجنامه مورد شکایت اداره محیط زیست قرار گرفت و اما با این که مخازنی برای تصفیه فاضلاب در نظر گرفته است هنوز رعایت بهداشت آب در هاله‌ای از ابهام است و به نظر می‌رسد تصفیه کامل صورت نمی‌گیرد.
بیشتر باغدارها، رستوران‌ها، تأسیسات و ویلاهای این منطقه نیز از فناوری تصفیه استفاده نمی‌کنند اگر چه تعداد انگشت‌شماری از جمله مجموعه تله‌کابین گنجنامه از مخازنی با عنوان «ایم هاف تانک» و «سپتیک تانک» استفاده می‌کنند اما باید توجه داشت این ابزارها در بهترین شرایط 80 درصد از آلودگی را در فاضلاب تصفیه می‌کنند و مهمتر اینکه منطقه گنجنامه کوهستانی است و به دلیل بارش زیاد و گنجایش کم این مخازن باعث می‌شود در روزهای بارانی فاضلاب از مخازن سرریز شود و تصفیه نشود. همچنین در زمان‌هایی که حجم مسافر زیاد است فاضلاب سرریز می‌شود و مخزن‌ها پاسخگوی مجموعه نیستند. در حالی که این اماکن تعهد دارند تا فاضلاب را جمع‌آوری کنند اما عزم جدی نه از سوی مسئولان استان مشاهده می‌شود نه از طرف باغداران و مالکان این مجموعه‌ها.
این در حالی است كه در تاریخ 23 اردیبهشت‌ماه سال جاری در یك جلسه ویژه مسئولان مرتبط با این حوزه به طور ظاهرا جدی گردهم آمدند تا فكری برای فاضلاب‌های رها شده در منطقه عباس‌آباد بكنند؛ چراكه مدیر شركت آب‌وفاضلاب شهرستان همدان، حسین آذرتكین در این جلسه تأكید كرد آب شهر همدان از 104 حلقه چاه، سد اكباتان، رودخانه عباس‌آباد و رودخانه خاكو تأمین می‌شود.
این به آن معنا است كه رودخانه عباس‌آباد در تأمین آب شهر همدان نقش بسزای دارد. اما رها شدن فاضلاب 17 واحد صنفی فعال در جاده گنجنامه همدان در این رودخانه این روزها این دغدغه را ایجاد كرده است كه آب این رودخانه وآلودگی آن می‌تواند عواقب نامطلوبی را در بهداشت و محیط زیست مردم شهر داشته باشد. در جلسه یاد شده عنوان شد از این 17 واحد تنها 5 مورد سیستم مدیریت فاضلابی را دارا هستند و تكلیف 12 واحد دیگر نه در آن جلسه مشخص شد و نه در جلسات بعدی.
 بخش دیگر آلودگی‌ها به دلیل وجود زباله در مسیر اصلی رودخانه گنجنامه است زباله‌هایی که توسط گردشگران در مجموعه تفریحی تله‌کابین رها می‌شود به طور کامل توسط این شرکت جمع‌آوری نمی‌شود و بخشی از آن در رودخانه رها می‌شود این زباله‌ها در زیر پل‌ها تجمیع می‌شود و موجب پدید آمدن آلودگی می‌شود و به دلیل رسوب‌گذاری بی‌هوازی آب دچار تعفن شدید در رودخانه می‌شود. این دلایل را در کنار کمبود بارش، کم‌آبی، تغییر مسیر رودخانه‌ها و چشمه‌ها، ماشین‌شویی در مسیر چشمه‌ها، حضور عشایر در کنار رودخانه و دلایل دیگر باعث می‌شود پاک‌ترین و زلال‌ترین آب الوند به آلوده‌ترین آب تبدیل شود.
گفته می‌شود؛ یک هفتم آب شهر همدان معادل 15 درصد از طریق رودخانه عباس‎آباد تأمین می‎شود و بهداشتی نبودن آب عباس‎آباد چندین بار در شورای تأمین شهرستان همدان مطرح شده است اما اقدام قابل توجهی در زمینه بهبود وضعیت صورت نگرفته است و موضوع سلامت مردم این شهر همچنان نادیده گرفته می‌شود.آنچه مسلم است منفعت‌طلبی امروز شهروندان نتیجه جبران‌ناپذیری خواهد داشت و دود این سودجویی نه‌تنها به چشم همه ساکنان امروز همدان چه مدیران و چه شهروندان عادی خواهد رفت بلکه آیندگان نیز از این بی‌تدبیری و خودخواهی بی‌نصیب نخواهند ماند.

http://www.hamedanpayam.com/shownews/specific/10/0xf127e1d141e334a9.html



برچسب ها: همدان پیام ، آلودگی رودخانه گنجنامه ، آلودگی آب گنجنامه ، تخریب الوند ،

پاسخ استاندار همدان به سینماگران برای تخریب میراث فرهنگی‌

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
1432883025786_IMG_5393.JPG

انگار چند سالی است سازها برای میراث فرهنگی همدان خوب کوک نمی‌شوند، هرگاه صحبت از همدان، تاریخ و هویت‌اش می‌شود، بخش عمده‌ی آن متوجه بی‌توجهی‌ها و تخریب‌هایی است که با امضای مسئولان میراث فرهنگی و مدیریت شهری آغاز شده است.

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، دست‌کم از ابتدای امسال اجرایی شدن طرح‌هایی مانند ایجاد «پارک‌سوار» در چند قدمی «هگمتانه‌»ی تاریخی، تخریب میراث طبیعی در میدان «میشان»، آغاز زمزمه‌ها برای تخریب زورخانه‌ «همه‌کسی» (تا کوچه برای پارک‌سوار تعریض شود)، به مهمترین مشکلاتی تبدیل شده‌اند که میراث فرهنگی این شهر با آن دست و پنجه نرم می‌کند.

به دنبال پررنگ شدن این اتفاقات در همدان، تعدادی از سینماگران همدانی، با نوشتن نامه‌ای صدای اعتراض خود را به استاندار همدان رساندند، آن‌ها در نامه‌ی خود از «محمدناصر نیکبخت» خواستند تا از تخریب بناهای تاریخی توسط شهرداری جلوگیری کند.

در واقع سرمنشا این حرکت شنیده شدن خبر تخریب زورخانه‌ی «همه‌کسی» بود، پس سینماگران و دوستداران و میراث فرهنگی همدانی خطاب به استاندار گفته بودند: «حضرتعالی به خوبی واقفید که پیرامون محوطه‌ها و آثار تاریخی و فرهنگی سعی در حفظ و حتی گسترش فضای بصری و ترافیکی مناسب با هدف پاسداشت این گونه اماکن است، اما شهرداری همدان بدون توجه به این موضوع سعی در خفه کردن و مهجور کردن فیزیکی این مرکز تاریخی و فرهنگی را دارد.»

هرچند نوشتن نامه به مسئولان میراث فرهنگی همدان در طول چند سال گذشته باز هم توسط سینماگران انجام شده بود،‌اما برای نخستین‌بار است که یک مسئول استانی به این اعتراض‌ها پاسخ می‌دهد.

به گزارش خبرنگار ایسنا، محمدناصر نیکبخت، استاندار همدان در پاسخ به نامه‌ی آن‌ها که 26 اردیبهشت ماه منتشر شده بود آورده است: «اینجانب از همه‌ی شما عزیزان که جزو ارزش‌های بیدار، هوشیار و فهیم این مرز و بوم هستید کمال تشکر و امتنان را داشته، ضمن ابزار تأسف از قصور و کاستی‌های رخ داده‌ی گذشته و با احترام به دغدغه‌ها و نگرانی‌های فرهنگی ارزشمندِ شما سرمایه‌ها و مفاخر ملی این استان، با قاطعیت اعلام می‌کنم که حفظ همه‌ی ارزش‌ها و هویت‌های تاریخی، طبیعی و فرهنگی بر همگان ضروری است و با توجه به دیدگاه عمیق دولت تدبیر و امید در حفظ ارزش‌های این مرز و بوم، تلاش همه جانبه‌ی کلیه‌ی ادارات و سازمان‌های دولتی و مردم نهاد این استان در راستای توجه و تأکید بر حفاظت همه جانبه از آثار تاریخی، طبیعی و محیط زیست متمرکز بوده و هرگونه تخریب و نابودی آثار تاریخی ، باغات و فضای سبز را محکوم کرده و اجازه نخواهیم داد که تعرضی به این سرمایه‌های ارزشمند ملی صورت گیرد، پاسداشت این ارزش‌ها برای ههم‌ی ارگان‌ها یک تکلیف قانونی و اداری است.

تقاضا دارم کماکان در مراقبت از تمام ارزش‌های موجود تاریخی، فرهنگی و طبیعی در این پهنه غنی و کهن کوشیده و با حساسیت بالا و حضور پر رنگتر در زادگاه خود و در کنار مردم فهیم، علاقه مند و فرهنگ دوست استان همدان ضمن ارایه رهنمودها و پیشنهادات لازم در این زمینه نظارت مستمری را نیز بر عملکرد دستگاه‌های دولتی داشته و بنده را در پیشبرد این مسیر یاری و کمک رسانید تا بتوانیم با هم و در کنار هم، همه‌ی آنچه هویت این مرز و بوم است را بدرستی حفاظت، نگهداری و احیاء کنیم. چرا که بدون شک میراث فرهنگی فقط امانت گذشتگان نیست، بلکه سرمایه و هویت نسل‌های آینده نیز هست.»

نیکبخت در پایان نامه‌ی پاسخگویی خود به سینماگران به طور اختصاصی و کوتاه،‌ درباره‌ی درخواست آن‌ها نیز تاکید می‌کند: «در خصوص حفظ زورخانه مد نظر نیز تأکیدات لازم صورت گرفته و محفوظ خواهد ماند.»

http://isna.ir/fa/news/94031608890/%D9%BE%D8%A7%D8%B3%D8%AE-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8



برچسب ها: زورخانه های همدان ، پاسخ استاندار همدان به هنرمندان ، تخریب محیط زیست همدان ، تخریب میراث فرهنگی همدان ،

گردشگری تخریب؛ شیوه‌‌‌‌‌ی مورد پسند گردشگران ایرانی
بهترین نوع گردشگری در ایام پیک سفر؛
گردشگری تخریب؛ شیوه‌‌‌‌‌ی مورد پسند گردشگران ایرانی
در برخی از سایت‌های مشهور باید از یک تعداد بخصوص بیشتر گردشگر به مجموعه راه نداد، روشی که امروزه در بسیاری از سایت‌های گردشگری جهان مانند موزه لورو هم به کار گرفته می‌شود.
 
تاریخ : سه شنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۳۹۴ ساعت ۱۵:۵۴
مریم اطیابی- به گزارش هنرنیوز، تعطیلات چند روزه که پیش می آید تعداد زیادی از افراد کوله‌بار سفر می‌بندند و راهی دیاری دیگر می‌شوند اما این سفرها برای منطقه مقصد جدای از درآمد زایی مضراتی را نیز به دنبال دارد. تخریب منابع طبیعی، انباشت زباله، تخریب آثار تاریخی و... یکی از این موارد که هنگام پیک سفر اعم از ایام نوروز یا تعطیلات مناسبتی پیش می‌آید ، یادگار‌نویسی یا پدیده وندالیسم آن هم بر روی آثار تاریخی و طبیعی است .براساس تحقیقات انجام شده در جهان، اعمال وندالیستی به‌طور وسیع توسط جوانان انجام می‌شود بدون آنکه بدانند این عمل جرم است. آنها اعمال خود را نوعی شوخی می‌دانند و تخریب اموال برای آنها تفریح و هیجان می‌آورد همانطور که تعداد قابل توجهی از افراد هم معتقدند ریختن آشغال غذا و یا مواد خوراکی مشکلی برای طبیعت بوجود نمی‌آورد و تنها نباید در طبیعت زباله پلاستیکی ریخت اما همین افراد به این موضوع فکر نمی‌کنند که وقتی در یک برهه زمانی خاص، تعداد زیادی از افراد با همین طرز تفکر زباله‌هایشان را در طبیعت رها کنند چه مشکلات زیست محیطی و بهداشتی در دامان طبیعت بوجود می‌آید. اما به راستی گردشگران با حضورشان در مقاصد گردشگری چه مشکلاتی را بوجود می‌آورند.

سعید ابراهیمی- از فعالان گردشگری و عضو خوشه‌سار بوم‌گردی-
 معتقد است قم یکی از مقصدهای حتمی نوروزی و سایر ایام تعطیل است چرا که این شهر در مسیر ارتباطی شمال به جنوب کشور قرار دارد و از این روی مسافران برای استراحت و زیارت حضرت معصومه(س) حتماً در این شهر از یک ساعت تا یک شب را اقامت دارند. او اظهار می‌کند:« بحث ریختن زباله فقط شامل اماکن متبرکه یا تاریخی و محوطه‌های اطراف آن نمی‌شود ما در یک دوره 20 روزه نوروزی کل طبیعت و آثار مذهبی و تاریخی را منفجر می‌کنیم. زدن چادر در اطراف حرم‌ها و رعایت نکردن نکات زیست محیطی معضلی است که همیشه در ایام پیک سفر قم، شیراز و مشهد با آن مواجه هستند. شاید زوار در خود حرم زباله نریزند اما در محوطه‌های اطراف این اتفاق زیاد می‌افتد. هر چقدر هم که متولیان این بارگاه‌ها یا شهرداری بخواهد، عملاً تا مردم همکاری نکنند فایده‌ای ندارد. در ضمن من نمی‌دانم این علاقه به گذاشتن ردی از خود بر دیوار و تنه درخت و کاهگل فلان اثر تاریخی یا درست کردن آتش و خاموش نکردن آن کی قرار است خاتمه پیدا کند؟»

او ادامه می دهد:« نمی دانم میل به جاودانگی است. یا تمایل به از بین بردن یک اثر به دلیل بی‌هنری است یا عدم آموزش اما به هر روی بد نیست یادگار نویسان و مخربان طبیعت و آثار تاریخی چند باری با مجازات روبه رو شوند و این موضوع در رسانه ها هم اطلاع‌رسانی شود چرا که هر چند پیشگیری بهتر از درمان است اما ظاهرا گفتن هزار باره این موضوع حداقل درباره اثار تاریخی فایده ای نداشته است البته آموزش و رشد فرهنگ موضوعی وقت گیر است به عنوان مثال شاید سالهای نخست که سیزده به درها کیسه زباله به مردم می‌دادند برخی این موضوع را خنده‌دار می‌دانستند اما به نظرم نسبت به چند سال پیش آگاهی مردم درباره نریختن زباله تا حدودی افزایش یافته است اما درباره ننوشتن یادگاری این آموزش ضعیف بوده است.» 

حسین زندی – یکی از فعالان حوزه گردشگری و میراث فرهنگی همدان – 
درباره وضعیت این غار در ایام پر مسافر می‌گوید:« بیشترین آسیب در ایام نوروز به غار علی‌صدر وارد می‌شود چراکه مردم با کندن و بردن قندیل‌ها می‌خواهند خاطره غار را باخود ببرند غافل از این که این قندیل ها به محض جدا شدن می‌میرند و دیگر شبیه روز اول نیستند و از آن مهمتر با این کار به یکی از سایت‌های طبیعی کشور بیشترین آسیب وارد می‌شود! مضاف بر این که در موزه هگمتانه هم به دلیل عدم وجود حفاظ مردم به راحتی به برخی از سنگ های تراشیده یا کتیبه‌ها در محوطه باز دسترسی دارند و گاهی علاوه بر دست زدن به آنها، حتا روی برخی از این سنگ‌ها می‌نشینند.»

سیاوش آریا - یکی از فعالان میراث فرهنگی شیراز - بیشترین آسیب را در نوروز متوجه پارسه( تخت جمشید) می‌داند چرا که خیل گردشگران و جمعیت 50 تا 60 هزار نفری روزانه آنها که همراه با دست زدن به آثار، سابیدگی پله‌ها، یادگار نویسی و ضربه زدن به سنگ‌تراشه‌هاست همه ساله آسیب‌های زیادی را در کنار افزایش گردشگر در ایام نوروز به دنبال دارد آن هم تخت جمشید که چهارسایت آن شامل کاخ آیادانا، کاخ هدیش خشایار، کاخ سه در، کاخ تچر چندین سال است که به روی گردشگر باز نشده و تعطیل است. او برگزاری نوروز در آرامگاه کوروش و پرتاب ترقه به آن را یکی از آسیب‌های ایام نوروز گذشته به آثار تاریخی می‌داند و می‌افزاید: تازه این مکان‌ها نگهبان دارد اماکن تاریخی بدون محافظ که با خطر جدی تری روبه رو هستند مانند تنگه قندیل کازرون. هرچند شاید گردشگر سایر استان‌ها آن را نشناسند اما دست کم بومی‌های منطقه آن را می‌شناسند و خطر تخریب را افزایش می‌دهند.

وی اشاره‌ای هم به خانه‌زینت الملک مربوط به دوره قاجار در شیراز دارد که موزه مشاهیر هم هست و اضافه می‌کند:« می‌دانید این خانه در ایم پیک سفر چقدر بازدید کننده دارد و به دلیل نداشتن نیروی کافی چند تا از مجسمه‌های آن شکسته و برداشته شده است؟!»

صحبت‌های سمیرا تا‌ج‌الدینی- راهنمای گردشگری کرمان- درباره وضعیت کلوت‌های شهداد هم شنیدنی است که می‌گوید:« بیشتر گردشگران به باغ شازده می‌روند که ریختن زباله در جوی آب و اطراف باغ منظره ناخوشایندی ایجاد می‌کند. اما کلوت‌های شهداد هم از این تجربه تلخ بی‌بهره نیستند. اخیراً و بویژه در ایام نوروز خودروها زیادی در این منطقه رفت و آمد می‌کنند که علاوه بر ریختن زباله، آلودگی‌های صوتی شدیدی در این منطقه ایجاد می‌کنند. قبلاً فقط خودروهای مخصوص کویر برای مسابقات آفرود آن هم در یک مسیر کاملاً مشخص ورود پیدا می‌کردند اما اکنون همه خوردروها روانه کلوت می‌شوند. از طرفی تعداد مسافران در ایام خاص اینقدر زیاد است که برای بازدید حمام گنج‌علی خان باید صف بست اما در حمام وکیل مربوط به دوره قاجار- اجرای نگروه‌های موسیقی و نصب اکو که موجب چند برابر شدن صدا می‌شود و لرزه بر اندام این اثر تاریخی می‌اندازد را نباید فراموش کرد.»

پگاه ‌لطیفی‌ - راهنمای گردشگری یزد- هم با اشاره به این که میدان امیرچخماق مهمترین سایت تاریخی یزد است از گردشگران این گلایه را دارد که چرا اطراف میدان اتراق و بساط خود را در آنجا پهن می‌کنند. این در حالی است که در شهر تابلوهایی مسافران را به سمت پارک‌های دارای جایگاه برای نصب چادر و اقامت هدایت می‌کند. پهن کردن فرش و خوردن عصرانه و گذاشتن زباله در اطراف میدان در ایام پیک سفر از نظر لطیفی واقعاً دردسر ساز است. از طرفی در میدان امیرچخماق یک سری دست‌فروش بساط پهن می‌کنند و شال و روسری می‌فروشند. این در حالی است که گردشگران دور آنها تجمع می‌کنند و به یکباره چهره یزد را بهم می‌زنند چرا که این میدان نماد شهر است و از اهمیت خاصی برخوردار است. از طرفی عده‌ای ظروف خود را با آب می‌شورند و چون وسط بازارچه یک حالت گودی مانند دارد، آب به این سو روانه می‌شود و چون در اطراف آن جگرکی است هرکس این صحنه را ببیند احساس می‌کند در اینجا خونابه روان است.

او ادامه می‌دهد:از این‌ها که بگذریم. چرا اصرار دارید خودروتان را در تنها پارکینگ میدان امیرچخماق پارک کنید. ماشین را گوشه‌ای پارک کنید و خیابان امام خمینی را پیاده بیایید و از این فضا و بافت لذت ببرید. مسیر طولانی که نیست بهتر از آن است که از 10 صبح چنان ترافیکی در میدان درست کنید که هیچ خودرویی نتواند زودتر از 1 ساعت و نیم از چاه ترافیک این میدان رهایی یابد. اما درنهایت 

مهرک(مریم) حصارکی از اعضای انجمن صنفی راهنمایان گردشگری درباره تورهای ایام پیک سفر توضیح می دهد:« ما در ایام پیک سفر که معمولاً نوروز و تابستان است، علاوه بر گردشگران داخلی شاهد حضور گردشگران خارجی هم هستیم اما شلوغی سایت‌های تاریخی این بازدیدکنندگان را با مشکلات زیادی روبه رو می‌کند. به نظرم ما در برخی از سایت‌های مشهور باید از یک تعداد بخصوص بیشتر گردشگر به مجموعه راه ندهیم کاری که در بسیاری از سایت‌های گردشگری جهان مانند موزه لورو اتفاق می‌افتد. فرضاً روزانه به 1000نفر یا در سایت‌های بزرگتر فرضاً 10 هزار نفر بیشتر اجازه ورود ندهیم. اتفاق دیگری که باید بیفتد این است که می‌توان علاقه‌مندان را در قالب گروه‌های چند نفری به داخل سایت‌ها برد و یک بازه زمانی مشخص برای بازدید آنها در نظر گرفت که هم تمام گردشگران بتوانند از سایت‌ها بازدید کنند و هم آسیب کمتری به آثار تاریخی وارد شود.»


برچسب ها: هنر نیوز ، گردشگری همدان ، غار علیصدر ،

سه شنبه 12 خرداد 1394

یک تهدید تازه برای گنجنامه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گردشگری ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،

یک تهدید تازه برای گنجنامه
مسعود بُربُر/ گروه سرزمین

یک خاکبرداری کوچک که کوهنوردان می‌گویند یکی، دو ساختمان در آن جای می‌گیرد، بالاتر از کتیبه و آبشار گنجنامه، در مسیر قله الوند. رئیس جمعیت هلال احمر همدان می‌گوید آنجا قرار نیست اتفاقی بیفتد، تنها قرار است یک زیرزمین کوچک برای پایگاه امداد و نجاتی که آنجا احداث می‌شود ساخته شود. فعالان مدنی اما نظر دیگری دارند. منابع طبیعی نیز به مراجع قضایی شکایت برده است.
مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان همدان در این باره به «قانون» می‌گوید: «در یک محوطه ۴۵۰ متری در بالای میدان میشان، که با کتیبه‌های گنجنامه ۲ کیلومتر فاصله دارد، یک چهاردیواری بود که از قبل به تربیت بدنی واگذار شده و مخروبه بود. آنجا با توجه به اینکه ایستگاه تله‌کابین است و رفت و آمد کوهنوردان و گردشگران را داریم و بادهای شدیدی که گاهی می‌وزد و مسائلی از این دست، قرار بود جمعیت هلال احمر یک پایگاه امداد و نجات بسازد.»
محمدرضا همتی با تأکید بر اینکه ساخت این پایگاه ضروری بود می‌گوید: «ظاهراً زمانی که خواسته‌اند دیوارها را ترمیم بکنند و ساختمان‌سازی کنند یک مقدار خاکبرداری هم جلوی این بنای مخروبه انجام شده است که مازاد بر آن زمین ۴۵۰ متری بوده است. این موضوع را همکاران ما بررسی کرده‌اند و تشکیل پرونده داده‌اند و اکنون در دادگستری در حال رسیدگی است.»
او با تأکید بر اینکه اداره کل منابع طبیعی اقدام قضایی کرده است می‌گوید: «در واقع موضوع این بود که یک بنای مخروبه‌ای بود برای تربیت بدنی که از سی چهل سال پیش مخروبه شده بود.آن را احیا کردند  اما اشتباهی که کرده‌اند این است که جلوی آن ساختمان حدود ۱۵۰ متر خاکبرداری کرده‌اند که پایین همان ساختمان پارکینگ درست کنند.این قسمت جلویی که خاکبرداری شده در محدوده نبوده و غیرمجاز بوده است.»
با این حال یک فعال میراث فرهنگی و محیط زیست استان همدان در گفت‌وگو با «قانون» ابعاد ماجرا را مهم‌تر ارزیابی می‌کند: «من تماسی با رئیس جمعیت هلال احمر داشتم که گفتنداتفاقی قرار نیست آنجا بیفتد و یک زیرزمین کوچک قرار است بسازیم اما آن حجم خاکبرداری که آنجا صورت گرفته است مربوط به یک زیرزمین کوچک نیست. بخشی از دشت میشان را تخریب کرده است. به لحاظ متراژ نمی‌توانم تخمینی بزنم اما حجم بزرگی است که می‌توان در آن چند ساختمان ساخت. اینجا هر اتفاقی بیفتد چون بالادست کتیبه‌ها و آبشار گنجنامه قرار دارد، هر ساخت و ساز و خاکبرداری و تخریبی انجام شود، آسیبش به کتیبه‌ها و آبشار می‌رسد.» حسین زندی در توضیح پیشینه ماجرا می‌گوید:  «دشت میشان یک دشتی پای قله الوند و بالاتراز کتیبه‌های گنجنامه است که کنار مسیر کوهنوردان به سمت قله الوند قرار دارد. این دشت چمن‌زاری نزدیک به 10هکتار است که بخشی از آن را تله‌کابین گنجنامه به عنوان ایستگاه مقصد ساخت‌و ساز کرده است. یعنی تله‌کابین از کنار کتیبه‌ها و آبشار گنجنامه شروع می‌شود و بالا می‌رود و در میدان میشان گردشگران را پیاده می‌کند. به این ترتیب بخشی از میدان میشان را مجموعه تله‌کابین قبلا خراب کرده است. چند درخت را از میان برده و عشایری که آنجا فعالیت می‌کردند را از آنجا حذف کرده و چمن‌زارها را شخم زده و بخش بزرگی را آن زمان از میان برده است.»
او ادامه می‌دهد: «در این دشت میشان، سه تا ساختمان قدیمی داشتیم که دو تا پناهگاه کوچک است که کوهنوردان ساختند و یک پایگاه امداد و نجات هلال احمر . تقریبا دو هفته پیش هلال احمر همدان اقدام به ساخت و ساز کرده است و برای این کار خاکبرداری و صخره‌برداری و تخریب‌هایی هم انجام داده است.»
زندی با تأیید فاصله زیاد عملیات ساختمانی با کتیبه‌ها، درباره آسیب‌هایی که این فعالیت ایجاد می‌کند توضیح می‌دهد: «درست است که فاصله زیاد است ولی آبی که از اینجا و از چشمه‌های میدان میشان خارج می‌شود به آبشار گنجنامه می‌رسد. وقتی شما مسیر یک چشمه و رودخانه را تغییر می‌دهید، زمستان که برف و بهمن می‌آید، ممکن است این آب با هر بارشی تبدیل به سیل شود، ممکن است آسیب‌های جدی به پایین دست وارد کند و یا موجب فرسایش شود.»
او با تأکید بر اینکه الوند به عنوان میراث طبیعی ثبت شده است پایین دست آن هم کتیبه‌های گنجنامه به ثبت ملی رسیده و کنار آن هم آبشار گنجنامه که ثبت در فهرست آثار ملی است قرار دارد می‌گوید:  «البته عملیات اجرایی با این‌ها آن‌قدر فاصله دارد که میراث نتواند وارد شود اما چون بالادست آن است و آبشار گنجنامه در‌واقع در حوزه آبریز میدان میشان است قطعاً به آن‌ها آسیب می‌زند. مسئله دیگری که آنجا داریم بحث حریم ارتفاعی است. این عملیات در ارتفاع 2600و 2700متری انجام می‌شود و در آن ساخت و ساز می‌کنند. هرگونه ساخت و سازی در این ارتفاع ممنوع است اما متأسفانه مسئولان ارشد استان سکوت کرده‌اند و این اتفاق می‌تواند به بدعتی تبدیل شود تا بعد از این کم کم در ارتفاع ۲۷۰۰ متری هم بروند ساختمان و شهرک بسازند.»
زندی در پایان با اشاره به اینکه اولین اعتراضات در این مورد را کوهنوردان انجام داده‌اند می‌گوید که اعتراضات کوهنوردان هم، چه در مورد ساخت‌و‌سازهای جدید تله‌کابین و خاکبرداری‌هایی که انجام دادند و چه در مورد خاکبرداری جمعیت هلال‌احمر، در این مدت به جایی نرسیده است.  پیش‌تر نیز فعالان میراث و محیط زیست از کوه‌خواری گسترده در الوند همدان و در نزدیکی گنجنامه خبر داده بودند. فعالیت‌هایی همچون جاده‌سازی، ساخت و ساز هتل، تغییر مسیر آب‌های طبیعی (رودخانه‌ها و چشمه‌ها و نهرها) و ... در شرایطی رخ می‌دهد که مسئولان استان این فعالیت‌ها را با مجوز و تحت عنوان «توسعه گردشگری» انجام می‌دهند با این حال مدیرکل میراث استان همدان می‌گوید این نقطه از همدان «محور گردشگری» ماست و می‌خواهیم آن را «ساماندهی» کنیم. 

http://ghanoondaily.ir/News/51116/%DB%8C%DA%A9-%D8%AA%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%86%D8%AC%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87



برچسب ها: تخریب گنجنامه ، تخریب الوند ، هلال احمر همدان ، میدان میشان ، روزنامه قانون ،

یکشنبه 10 خرداد 1394

منطقه بکر «میشان» را تخریب کردند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،گردشگری ،گفتگو ،ایسنا ،

منطقه بکر «میشان» را تخریب کردند

حسین زندی، فعال میراث فرهنگی همدان، در این‌باره به خبرنگار ایسنا می‌گوید: دشت «میشان» یک پایگاه قدیمی با دو مقصد است که مقصد تله‌کابین گنجنامه اکنون میدان «میشان» نام گرفته و نخستین‌بار ماشین‌آلات و لودر را در مجموعه گنجنامه بالا بردند، جاده‌سازی کردند و مسیری درست کردند که ماشین هم بتواند در آن حرکت کند، حتی تجهیزات تله‌کابین را کنار کتیبه و آبشار گنجنامه قرار دادند و اکنون نیز ظاهرا نهادهای دیگر برای تخریب، با هم رقابت می‌کنند، مانند هلال احمر که برای بزرگ کردن پایگاه امدادرسانی‌اش، گودالی عمیق در میدان میشان ایجاد کرده است.

وی با تأکید بر این‌که مجموعه‌ی میدان «میشان» زیرمجموعه کوه الوند در فهرست میراث طبیعی به ثبت رسیده است،‌ ادامه می‌دهد: در چند روز گذشته، با شکایت دستگاه‌هایی مانند منابع طبیعی، دادستانی همدان به موضوع وارد شده و گویا کار را موقتا متوقف کرده است.

او با اشاره به این‌که فضای تخریب‌شده توسط هلال احمر باید جبران شود،‌ اضافه می‌کند: پناهگاه اول در میدان میشان حدود 60 سال پیش ساخته شده، اما حالا پایگاه امداد و نجات هلال احمر گودالی عمیق حفر و اعلام کرده که قصد دارد زیرزمینی برای بیشتر کردن تجهیزات هلال احمر ایجاد کند، حتی زمانی‌ که با مخالفت کوهنوردان مواجه شد، اعلام کرد پس از تکمیل این زیرزمین روی آن را می‌پوشاند و درخت می‌کارد تا منظره‌ی طبیعی میدان میشان حفظ شود، کاری که با عقل جور درنمی‌آید.

وی با اشاره به تخریب چند چشمه در میدان «میشان» برای ایجاد این گودال، ادامه می‌دهد: هر آنچه در بالادست میدان «میشان» درست کرده‌اند، به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم به کتیبه‌ها و آثار گنجنامه که پایین‌تر از میدان «میشان» هستند، آسیب وارد می‌کند.

زندی با اشاره به از بین رفتن امکان ثبت جهانی «گنجنامه» پس از ساخته شدن تله‌کابین در این محدوده، اظهار می‌کند: با وجود این‌که مجموعه کوه‌های الوند یک مجموعه‌ی بی‌نظیر میراث فرهنگی در کشور است، اما اکنون توسط مدیریت شهری و دستگاه‌های مختلف روزبه‌روز به حریم و حتی عرصه‌ی آن دست‌درازی می‌شود، به‌گونه‌ای که به‌زودی همه‌ی مجموعه را از بین می‌برند.

ادامه در لینک زیر

http://isna.ir/fa/news/94030804707/%D9%85%D9%86%D8%B7%D9%82%D9%87-%D8%A8%DA%A9%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%DA%A9%D8%B1%D8%AF%D9%86%D8%AF



برچسب ها: گفت و گو با ایسنا ، تخریب میدان میشان ، تخریب الوند ، هلال احمر همدان ،

نگرانی کوهنوردان از ساخت‌و ساز در میدان میشان

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
نگرانی کوهنوردان از ساخت‌و ساز  در میدان میشان
یک هفته از سخنان دکتر پرویز اذکایی در افسوس از تخریب الوند در مراسم روز همدان در نمایشگاه کتاب نگذشته بود که لودرهای جمعیت هلال احمر به تخریب الوند پرداخته‌اند...
1394/03/06
یک هفته از سخنان دکتر پرویز اذکایی در افسوس از تخریب الوند در مراسم روز همدان در نمایشگاه کتاب نگذشته بود که لودرهای جمعیت هلال احمر به تخریب الوند پرداخته‌اند. اذکایی در نمایشگاه تهران به مناسبت گرامیداشت روز همدان از تخریب میراث طبیعی و فرهنگی همدان انتقاد کرد. وی در حضور مقام‌های ارشد استان از جمله استاندار همدان، امام جمعه، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی، رئیس آموزش و پرورش و چند تن از مسئولان استان گفت که در این سال‌ها آنچه بر سر طبیعت همدان و الوند رفته  جای تاسف دارد.
این اولین بار نیست که زخم کلنگ بی‌تدبیری   بر صخره‌های الوند فرود می‌آید و گوشه‌ای از این کوهستان کم‌نظیر را تخریب می‌کند. پیش از این نیز به بهانه‌های مختلف به کوهستان و طبیعت بکر الوند آسیب‌هایی خورده بود.
جاده‌سازی‌های مختلف، تغییر مسیر رودخانه‌های الوند، ساختن ویلا و اقامتگاه و مهم‌تر از همه، ایجاد تاسیسات مجتمع تفریحی تله‌کابین گنجنامه از اقداماتی بوده که به تخریب الوند انجامیده است. اما این بار جمعیت هلال احمر استان به بهانه گسترش ساختمان امداد و نجات اقدام به تخریب کرده و لودر های خود را به ارتفاع 2600 متری کشانده است.
  • دشت میشان نابود شده است
دشت میشان که مردم شهر همدان به آن میدان میشان می‌گویند، یکی از دشت‌های کوهستان الوند است. این دشت در مسیر اصلی صعود به قله الوند قرار دارد که پوشیده از چمنزار  و وسعت آن بیش از یک هکتار است. ارتفاع دشت میشان نیز از سطح دریا حدود ۲۶۰۰ متر است. این محوطه در فاصله کمی از پناهگاه اول در مسیر قله الوند قرار دارد.
در سال‌های گذشته به علت تغییرها و ساخت‌و‌سازها آرام‌آرام این دشت ماهیت خود را از دست داد. به ویژه در ادامه ساخت و گسترش پروژه تفریحی و ورزشی تله‌کابین همدان  ساخت دریاچه مصنوعی برای ماهیگیری در این دشت آغاز شد که همین به نابودی منظر طبیعی و پوشش گیاهی آن انجامید.«علی بیات کوهنورد»    فعال محیط زیست، می‌گوید: سه شنبه گذشته هنگام صعود به قله با بیل‌ها و لودر‌های هلال احمر مواجه شدم که درحال مسدود‌کردن مسیر کوهنوردی بودند.
این کوهنورد ادامه می‌دهد: به نظر می‌رسد در این محوطه طبیعی مشغول شهرک‌سازی هستند و گرنه چه دلیلی دارد هر روز بخشی از الوند را تخریب کنند. هلال احمر باید از چنین اقداماتی جلو‌گیری کند و مانع ورود لودر به میدان میشان شود، اما خودش به تخریب طبیعت الوند مشغول  است.
این فعال محیط زیست در ادامه می‌گوید: ورود لودر و کامیون‌های سنگین به منطقه باعث از‌بین‌رفتن پوشش گیاهی می‌شود. با این کار، مسیر رودخانه‌ها تغییر می‌کند و موجب جاری‌شدن سیل می‌شود.
 این دوستان هرگز به مصرف آب، مشکل فاضلاب، سیما و منظر طبیعی میدان میشان توجه ندارند و بدون مطالعه ساخت‌و‌ساز می‌کنند. مگر ساختمان قدیم هلال احمر چه مشکلی داشت که می‌خواهند بنا را گسترش دهند؟ چه خدمات درمانی و امداد نجاتی ارائه می‌شد که اکنون با بزرگ‌ترشدن ساختمان بیشتر خواهد شد؟
  • نظر متفاوت آقای رئیس
مدیر عامل جمعیت هلال احمر استان نظر دیگری دارد. دکتر «بهروز کارخانه‌ای» با دفاع از ورود لودرها به منطقه میدان میشان می‌گوید: ما در آنجا پایگاهی داریم که کاربری امداد و نجات برای کوهنوردان دارد.
باید توجه داشته باشیم که در دشت میشان به دلیل حجم زیاد کوهنورد و مسافر، با سوانح و حوادث زیادی روبه‌رو هستیم. به همین دلیل اقدام به ساخت زیر‌زمین در زیر سکوی ساختمان قدیمی کردیم که مشکلی برای منظر طبیعی محوطه به وجود نمی‌آورد.
وی ادامه می‌دهد: از طرف دیگر برای این که زمستان‌ها با مشکل کمبود آب روبه‌رو نشویم باید از منبع آب پایین لوله‌کشی می‌کردیم و آب را به پایگاه امداد و نجات می‌آوردیم. همچنین یک گودال در کنار پایگاه وجود داشت که برای امدادگران و کوهنوردان مشکل ایجاد می‌کرد. لودرها این گودال را پر کردند.
کارخانه‌ای در پایان می‌گوید: ما پس از ساخت این زیر‌زمین در نظر داریم اطراف پایگاه و محوطه را درخت بکاریم. کوهنوردان مطمئن باشند تنها یک زیر‌زمین خواهیم ساخت و جای نگرانی نیست.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D9%87%D9%86%D9%88%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B2-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%E2%80%8C%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%B4%D8%A7%D9%86


برچسب ها: گردشگری همدان ، همشهری همدان ، هلال احمر همدان ، تخریب میدان میشان ، تخریب الوند ،

یکشنبه 10 خرداد 1394

تیشـه‌ای دیگر بر پیکـر الوند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،زیست بوم ،گردشگری ،فرهیختگان ،



لودر‌های هلال‌احمر در ارتفاع 2600 متری همدان
تیشـه‌ای دیگر بر پیکـر الوند
نویسنده : حسین زندی
تعداد بازدید : 15

  این نخستین بار نیست که زخم کلنگ بی‌تدبیری به صخره‌های الوند می‌خورد و گوشه‌ای از این کوهستان کم‌نظیر را تخریب می‌کند. پیش از این نیز به بهانه‌های مختلف کمر به تخریب و نابودی این کوهستان و طبیعت بکر الوند بسته بودند، جاده‌سازی‌های مختلف، تغییر مسیر رودخانه‌های الوند، ساختن ویلا و اقامتگاه و مهم‌تر از همه ایجاد تاسیسات مجتمع‌تفریحی تله‌کابین گنجنامه از اقدامات تخریبی الوند بوده است اما این بار جمعیت هلال‌احمر استان همدان به بهانه گسترش ساختمان امداد و نجات اقدام به تخریب کرده و لودر‌های خود را به ارتفاع 2600 متری کشانده است.   «دشت میشان» که مردم شهر همدان به آن میدان میشان می‌گویند یکی از دشت‌های کوهستان الوند است. این دشت در مسیر اصلی صعود به قله‌الوند قرار دارد که پوشیده از چمنزار بوده و وسعت آن بیش از یک هکتار است. ارتفاع دشت میشان از سطح دریا حدود ۲۶۰۰ متر است و در فاصله کمی از پناهگاه اول در مسیر قله الوند قرار دارد.
در سال‌های گذشته به علت تغییرها و ساخت‌وسازها رفته رفته این دشت ماهیت خود را از دست داده، به‌ویژه در ادامه ساخت وگسترش پروژه تفریحی و ورزشی تله‌کابین همدان، ساخت دریاچه مصنوعی برای ماهیگیری در این دشت آغاز شد که این امر درنهایت باعث نابودی منظر طبیعی و پوشش گیاهی آن شده است.
علی بیات، کوهنورد و فعال محیط‌زیست در همدان می‌گوید: «هفته گذشته هنگام صعود به قله با بیل‌ها و لودر‌های هلال‌احمر روبه‌رو شدم که درحال مسدود کردن مسیر کوهنوردی بود. به نظر می‌رسد در این محوطه طبیعی مشغول شهرک‌سازی هستند وگرنه چه دلیلی دارد هر روز بخشی از الوند را تخریب کنند. هلال‌احمر باید از چنین اقداماتی جلو‌گیری کند و مانع ورود لودر به میدان میشان شود اما خودش کمر به تخریب طبیعت الوند بسته است.»
این فعال محیط‌زیست در ادامه می‌گوید: «ورود لودر و کامیون‌های سنگین به منطقه باعث از بین رفتن پوشش گیاهی می‌شود، مسیر رودخانه‌ها تغییر می‌کند و موجب جاری شدن سیل می‌شود. این دوستان هرگز به مصرف آب، مشکل فاضلاب، سیما و منظر طبیعی میدان میشان توجه نمی‌کنند و بدون مطالعه ساخت‌وساز می‌کنند. مگر ساختمان قدیم هلال‌احمر چه مشکلی داشت که می‌خواهند بناها را گسترش دهند؟ چه خدمات درمانی و امداد نجاتی ارائه می‌شد که اکنون با بزرگ‌تر شدن ساختمان بیشتر خواهد شد؟»

  تخریب به خاطر نجات جان کوهنوردان
اما بهروز کارخانه‌ای، مدیرعامل جمعیت هلال‌احمراستان همدان نظر دیگری دارد. او با دفاع از ورود لودرها به منطقه میدان میشان می‌گوید: «ما در آنجا پایگاهی داریم که کاربری امداد و نجات برای کوهنوردان دارد. همین‌طور باید توجه داشته باشیم که در دشت میشان به دلیل حجم زیاد کوهنورد و مسافر ما با سوانح و حوادث زیادی روبه‌رو هستیم، به همین دلیل اقدام به ساخت زیرزمینی در زیر سکوی ساختمان قدیمی کردیم که مشکلی برای منظر طبیعی محوطه به وجود نمی‌آورد.»
مدیرعامل جمعیت هلال‌احمر استان همدان ادامه می‌دهد: «از طرف دیگر برای اینکه زمستان‌ها با مشکل کمبود آب روبه‌رو نشویم باید از منبع آب پایین لوله‌کشی می‌کردیم و آب را به پایگاه امداد و نجات می‌آوردیم. همچنین گودالی در کنار پایگاه وجود داشت که برای امدادگران و کوهنوردان مشکل ایجاد می‌کرد که از طریق لودرها این گودال پر شد.» کارخانه‌ای در پایان می‌گوید: «ما پس از ساختن این زیرزمین در نظر داریم اطراف پایگاه و محوطه را درخت بکاریم. کوهنوردان مطمئن باشند تنها یک زیر زمین خواهیم ساخت و جای هیچ نگرانی‌ای نیست.» اما فعالان محیط‌زیست استان و کوهنوردان نگران هستند و هنوز اعتمادی شکل نگرفته است.

 

میدان میشان کجاست؟
میدان میشان یا دشت میشان یکی از دشت‌های کوهستان الوند است. در قدیم که عشایر دوره ییلاق خود را در دامنه شمالی الوند می‌گذراندند، در میدان میشان که دارای آب‌های روان، چمنزار و مناظر زیبای طبیعی است، چادر می‌زدند. در کوهستان الوند علاوه‌بر قلل مرتفع و شیب‌دار، دشت‌های کوچکی وجود دارد که سطح آنها از چمنزار پوشیده شده و چشمه‌های بسیار در آنها جریان دارد. با توجه به اینکه این دشت‎ها نسبتا مسطح هستند، به صورت جایگاهی مناسبی برای استراحت و اتراق کوهنوردان استفاده می‌شوند. مهم‌ترین این دشتک‌ها عبارتند از میدان میشان و تخت نادر، چمن شاه‌نظر و تخت رستم.
 http://www.farheekhtegan.ir/?nid=1670&pid=12&type=0



برچسب ها: روزنامه فرهیختگان ، تخریب میدان میشان ، دشت میشان ، کوه الوند ، گنجنامه ،

بلوار ارم ؛ تمام داشته‌های همدان برای تفریح

اجتماعی 

■ استان همدان از نبود اماکن تفریحی و آرامش رنج می‌برد

حسین زندی



 ناهار بریم بلوار؛ قرار ما کجا؟ بلوار؛ پیاده‌روی بریم بلوار؛ میهمان را ببریم بلوار؛ تیم ملی به جام جهانی می‌رود، بریم بلوار؛ شادی انتخابات بریم بلوار و غیره...
بیش از یک دهه است که مردم همدان مسیر بلوار ارم را به عنوان مرکز تفریحی خود پذیرفته‌اند و عصر روزهای تعطیل خود را در این خیابان می‌گذرانند.
این بلوار در انتهای جنوبی‌ترین نقطه شهر همدان و در پای تپه زیبای عباس‌آباد واقع شده است مسیری که از میدان قائم آغاز می‌شود و تا تقاطع خیابان سعیدیه ادامه دارد، بلوار ارم یکی از مسیرهایی است که همدانی‌ها اوقات بیکاری و روزهای تعطیل را در آن می‌گذرانند و محل پرسه‌زنی جوانان بیکار شهر است.
مدیران ارشد شهری بخصوص مسئولان شهرداری نیز از بلوار ارم به عنوان یک منطقه گردشگری یاد می‌کنند هرچند گردشگران کمتر در آن دیده می‌شوند و بیشتر تفرجگاه شهروندان همدانی است، اما شهرداری تلاش کرده با تغییر کاربری بخشی از باغ‌ها به شهربازی و پارک، این منطقه را پذیرای شهروندان همدانی کند.
مردم همدان این تفریح و تفرج را آسان به دست نیاورده‌اند ورود جمعیت گردشگر شهری به این منطقه همواره با واکنش و چالش همراه بوده و انتقادهای فعالان مدنی و اعتراض ساکنان منطقه و حتی کسانی که برای تفریح به این محل می‌آیند را به دنبال داشته است.
اعتراض ساکنان حاشیه بلوار ارم به این موضوع است که اگر منطقه گردشگری و تفریحی است پس نباید مجوز ساخت‌و‌ساز بناهای مسکونی صادر می‌شد و اگر غیر از این است برای تفریح شهروندان نیاز به فضای مناسب‌تری است.
اما چرا همه مردم از کودک و نوجوان جوان میانسال و پیر به این بلوار می‌روند؟ مگر نه این است که انسان‌ها در هر مقطع سنی نیاز به تفریح خاصی دارد و آنچه برای یک کودک جذاب است نه‌تنها جوانان و کهنسالان را راضی نمی‌کند بلکه گاهی به زیان آنها است.  از آنجا که مردم همدان گزینه دیگری ندارند و نمی‌توانند انتخاب دیگری داشته باشند بدون توجه به نیازها به چنین مکانی رجوع می‌کنند. نکته دیگر این است که امکانات تبلیغی برنامه‌ریزی در اختیار نهادهایی مانند شهرداری‌هاست و این نهادها به راحتی بر روی سلیقه مردم شهر تأثیر می‌گذارند و آنها را به هرجهت که بخواهند رهنمون می‌کنند. مدیران شهری درسال‌های گذشته تنها یک نقطه از شهر را دیده‌اند و چشمشان به سوی الوند بوده و هر آنچه به ذهنشان رسیده است در این منطقه نصب کرده‌اند؛ مراکز تفریحی، شهربازی، مراکز آموزشی، بیمارستان، هتل، اماکن مذهبی، غذا خوری، موزه و... همه را در این نقطه در نظر گرفته‌اند بدون توجه به اعتراض ساکنان منطقه و نبود فضای کافی مانند پارکینگ در درازمدت مدیریت شهری را دچار چالش خواهد کرد. یکی از مهمترین نتایج منفی پدیدآمدن بلوار ارم نابودی باغ‌ها و فضای سبز در این منطقه است که هرگز مدیران‌شهری جایگزینی برای آن در نظر نگرفتند.  نکته دیگر این است که وقتی مکانی به عنوان منطقه تفریحی و گردشگری در نظر گرفته می‌شود باید جاذبه گردشگری نیز داشته باشد مکانی را به عنوان تفریحگاه نامگذاری کرده‌اند اما جاذبه‌ای ندارد و خدماتی به مردم ارائه نمی‌شود، مسئولان این موضوع را نادیده می‌گیرند که نتیجه چنین برنامه‌ریزی غلطی این پدیده را به وجود می آورد که مردم اتومبیل‌ها را کناربلوار پارک کنند و به اتومبیل خود تکیه کنند و همدیگر را نگاه کنند. پدیده مضحکی که تنها در سایه بی‌تدبیری مدیران شهری گذشته و حال می‌توان شاهد آن بود. در حالی که وقتی این نقطه از شهر را برای تفریح و آرامش مردم در نظر گرفتند می‌باید برای سرگرمی آنها نیز در سنین و اقشار مختلف فکری می‌کردند. واکنش فعالان مدنی از جنس دیگری است آنها ضعف مدیریت یکپارچه شهری و نبود زیرساخت را در کنار نبود آموزش‌های شهروندی اصلی‌ترین عامل این نابسامانی‌ها و آسیب‌ها می‌دانند و معتقدند اگر برنامه‌ریزی‌ها از استاندارد کافی برخوردار بود چنین مسائلی پیش نمی‌آمد. آنها بارها به مدیران ارشد شهری پیشنهاد داده‌اند که بهتر است پیشروی شهر را در این منطقه متوقف کنند و شهر بیشتر به سمت شمال همدان که به صورت دشت و هموار است ادامه پیدا کند.
هر قشر از جامعه نیاز و ضرورت‌های خاص خود را دارد و تجمیع امکانات و خدمات شهری در یک نقطه آسیب‌زا خواهد بود.  تقسیم عادلانه مراکز تفریحی از بروز آسیب‌های اجتماعی جلوگیری خواهد کرد پس بهتر این است که همه سلیقه‌ها در نظر گرفته شود و برای بخش‌های گوناگون جامعه شهری همدان امکانات و خدمات گردشگری مناسب ایجاد شود.




http://www.hamedanpayam.com/shownews/specific/0x088930883f7bc385.html



برچسب ها: همدان پیام ، گردشگری همدان ، بلوار ارم همدان ، مدیریت شهری در همدان ،

یکشنبه 3 خرداد 1394

شهرداری و موانع ثبت جهانی هگمتانه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گردشگری ،مطالب در خبر گزاری ها ،

شهرداری و موانع ثبت جهانی هگمتانه

hegmatane.jpg

کارشناسان و فعالان حوزه‌ی میراث فرهنگی استان دلیل اصلی اینکه گردشگر خارجی کمتر به همدان می‌آید را نداشتن آثاری در فهرست جهانی یونسکو عنوان می‌کنند و معتقدند اگر یکی از آثار تاریخی و یا طبیعیِ همدان مانند کتیبه‌های گنجنامه یا غار علیصدر در فهرست جهانی یونسکو ثبت می‌شد معرفی کردن همدان به عنوان یک شهر گردشگرپذیر در میان خارجی‌ها آسان‌تر صورت می‌گرفت.
پس از آنکه با ایجاد مجموعه‌ی تله‌کابین در حریم کتیبه‌های تاریخی و آبشار گنجنامه و همچنین تخریب بخش بزرگی از کوه الوند، امکان ثبت جهانی این اثر منحصر به فرد از بین رفت، تغییراتی که در بزرگترین غار آبی کشور ایجاد شده نیز این اثر را خارج از شرایط ثبت جهانی قرار داده است.


مدتی است که مسئولان میراث فرهنگی استان همدان گزینه‌های جدیدی را مطرح می‌کنند، معبد تاریخی نوشیجان، دستکند‌های زیر زمینی سامن و ارزانفود و محوطه‌ی تاریخی هگمتانه از مواردی است که بارها از سوی مدیرکل میراث فرهنگی استان به گوش رسیده است.
محوطه‌ی باستانی هگمتانه با دارا بودن چندین اثر از جمله سازه‌های خشتی که از نقاط مختلف این تپه خارج شده است و دو کلیسای تاریخی، یک حمام، گورستان و موزه به نظر می‌رسد شرایط بهتری برای ثبت جهانی داشته باشد. اما اقدامات شهرداری همدان از رخ دادن این رویداد جلوگیری کند.
ایجاد پارک سوار در ضلع شرقی تپه و کنار کلیساها یکی از اقدامات مخرب شهرداری همدان است که آسیب جدی به این اثر تاریخی وارد کرده و خواهد کرد. این اقدام که در حریم اصلی تپه صورت گرفته است برای پارک سوار اتوبوس های شرکت واحد است که قرار است از خیابان شهدا به این محوطه منتقل شوند. آمد و شد اتوبوس ها به کرات، علاوه بر این که زیبایی بصری و منظر شهری را در این نقطه به هم می‌ریزد، لرزش های ایجاد شده از ورود این وسایل نقلیه‌ی سنگین نیز باعث تخریب هر چه بیشتر کلیسا خواهد شد. در دوره‌ی مدیر کل پیشین میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان، کوچه‌ی سرگذر که به مسجد نظربیگ منتهی می‌شود توسط شهرداری تعریض شد و هیچ عکس‌العملی از سوی این مدیر صورت نگرفت اما به نظر می‌رسد مدیر فعلی تلاش می‌کند از تخریب‌های شهرداری جلوگیری کند. این اقدام شهرداری باعث ترک برداشتن دیوار کلیسا شده و اقدامات اخیر هم این آسیب‌ها را بیشتر خواهد کرد.
در روزهای گذشته، مکاتباتی از سوی مدیران میراث برای جلوگیری از تخریب کوچه زورخانه‌ی همه‌کسی صورت گرفته‌است. مکاتبات فوق بر این موضوع تاکید دارد که میراث فرهنگی، متولی حفظ میراث تاریخی در استان است و اجازه‌ی تخریب زورخانه را نخواهد داد.
اما مجموعه‌ی شهرداری در دوره‌های پیشین نشان داده است که بیل و لودر را می‌شناسد و آنچه بر سر بافت تاریخی جولان و باغ‌ها و عمارت‌های تاریخی مانند بدیع الحکما و ذوالریاستین آمد دلیلی بر این مدعاست.
متاسفانه نگاه همدلانه و مسئولانه‌ای در مجموعه‌ی شهرداری همدان در زمینه‌ی گردشگری به ویژه در مورد هگمتانه دیده نمی‌شود باید پرسید تجمع کارگران فصلی در ضلع شمالیِ حریم هگمتانه چه سنخیتی با گردشگرپذیری این محوطه دارد؟ یا مرغ‌فروشانی که در ضلعِ غربی حریم این محوطه تاریخی فعالیت می‌کنند چه چهره ای از استان را به گردشگران نشان می‌دهد؟ گردشگران، مدام با خونریزی و کشتار مرغ و خروس در این نقطه مواجه هستند و به نظر می‌رسد مدیریت کلان شهری به این پدیده به عنوان جاذبه گردشگری نگاه می‌کنند.
آنچه مسلم است هگمتانه این روزها شرایط خوبی ندارد و به نظر می‌رسد با اقدامات صورت گرفته، برنامه‌های استاندار همدان که مدام بر حفظ میراث فرهنگی و رشد و توسعه‌ی گردشگری تاکید می‌کند به نتیجه نخواهد رسید. در این میان، فعالان مدنی و دوستداران میراث فرهنگی همدان با اقدامات شهرداری مخالفند و با تهیه‌ی بیانیه و نامه‌نگاری‌های متعدد به مسئولان، خواستار توقف تخریب آثار فرهنگی، تاریخی و طبیعی استان هستند.


http://hmag.ir/fa/%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%D9%87%D8%B1%DB%8C/222-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%85%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B9-%D8%AB%D8%A8%D8%AA-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%DA%AF%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%87



برچسب ها: همگان ، هگمتانه ، شهرداری همدان ، ثبت جهانی هگمتانه ،

رایزنی تشکل‌های گردشگری و قول‌ مجلسی‌ها

» سرویس: فرهنگی و هنری - گردشگری و حج
1430389729437_IMG_1168_resize.JPG

تعدادی از اعضای انجمن‌های غیر دولتی گردشگری به صحن مجلس رفتند و در دو دیدار جداگانه با رییس فراکسیون گردشگری مجلس و رییس کمیسیون امور داخلی و شوراهای مجلس مطالبات و دغدغه‌های خود را مطرح کردند.

به گزارش خبرنگار گردشگری ایسنا، در این دیدار نمایندگان گروه کاری سازمان‌های غیر دولتی حامی گردشگری پایدار از استان‌های تهران، همدان، گیلان، یزد، کرمانشاه و اردبیل حضور داشتند.

جواد هادی‌زاده، یکی از نمایندگان تشکل‌های غیردولتی گردشگری حاضر در این دیدار خطاب به جبار کوچکی‌نژاد، رییس فراکسیون گردشگری مجلس گفت: ما خواستار تعامل بهتر دستگاه‌های دولتی با تشکل‌های غیر دولتی و تسهیل در فرایند همکاری دستگاه‌های تخصصی با سازمان‌های غیر دولتی هستیم.

او همچنین درخواست کرد؛ شرایط حضور نمایندگان تشکل‌های گردشگری در جلسات داخلی فراکسیون‌های مرتبط با موضوع کاری آن‌ها فراهم شود.

این فعال گردشگری تاکید کرد: دستگاه‌های مرتبط دولتی مانند سازمان میراث فرهنگی و گردشگری رویکرد اجرایی تشکل‌ها را بیشتر دنبال کنند.

بابک مغازه‌ای، یکی دیگر از اعضای انجمن‌های غیر دولتی گردشگری درباره‌ی گروه کاری این تشکل توضیح داد: گروه کاری تشکل‌های غیر دولتی حامی گردشکری پایدار کشور با تجمیع 61 انجمن از 23 استان شکل گرفته است ودر زمینه معیشت جایگزینِ مناطق روستایی با تکیه بر گردشگری پایدار فعالیت می‌کند که در این زمینه نیازمند حمایت نمایندگان مجلس است.

این فعال گردشگری در همدان اظهار کرد: توانمندسازی فعالان گردشگری در استان‌های مختلف و امکان‌سنجی گردشگری روستایی حمایت‌های قانونی نمایندگان مجلس را طلب می‌کند.

در ادامه‌ی این دیدار جبار کوچکی‌نژاد رییس فراکسیون گردشگری مجلس شورای اسلامی گفت: ما پیگیری‌های لازم را انجام خواهیم داد تا دستگاه‌های مرتبط با گردشگری حمایت بیشتری از تشکل‌ها داشته باشند و تسهیل ارتباط تشکل‌های غیر دولتی با سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری را از طریق نماینده پارلمانی سازمان میراث پیگیری پیگیری خواهیم کرد.

او ادامه داد: نمایندگان مجلس نیز خواستار تعامل و ارتباط بیشتر با تشکل‌های غیر دولتی هستند و ما از مشورت‌های این تشکل‌ها در مجلس استفاده خواهیم کرد.

امیر خجسته، رییس کمیسیون امور داخلی مجلس و شوراها نیز در دیداری که با نمایندگان گروه کاری تشکل‌های غیر دولتی گردشگری داشت، گفت: تشکل‌های غیر دولتی اگر مطالبات خود را به صورت طرح تقدیم مجلس کنند ما تلاش خواهیم کرد این طرح‌ها در چارچوب قانون به تصویب برسد و موانع موجود برطرف شود.

نماینده مردم همدان و فامنین در مجلس گفت: دولت بدون کمک سازمان‌های غیر دولتی نمی‌تواند وظایف غیر حاکمیتی را به خوبی انجام دهد، چرا که وظیفه دولت حاکمیتی است و برخی تصدی‌گری‌ها باید به تشکل‌های غیر دولتی محول شود.

بخشی از جلسه فعالان گردشگری تشکل‌های غیر دولتی با رییس کمیسیون داخلی و امور شوراهای مجلس به موضوع تخریب میراث فرهنگی در شهر همدان اختصاص داشت که یکی از فعالان گردشگری این استان گزارشی از اتفاقات پیش‌آمده در حریم هگمتانه و زورخانه تاریخی ازائه کرد و از نماینده مردم همدان خواست، این این موضوع را پیگیری کند.

خجسته در پاسخ گفت: من بارها به مسؤولان گفته‌ام میراث فرهنگی مانند ناموس ما است و باید از آن دفاع کنیم. در این مورد مسؤولان اداره میراث فرهنگی همدان باید با قدرت جلوی تخریب‌ها و زیاده‌خواهی‌ها را بگیرند و به شدت با این موضوع مقابله کنند. شهرداری هم باید در چارچوب اداری و قانونی اقدام کند نه بیشتر از قانون.

این نماینده مجلس ادامه داد: وقتی بنایی به ثبت ملی می‌رسد، یعنی باید از آن محافظت کرد. این مسأله‌ی دشواری نیست. ما با قدرت این مسأله را پیگیری خواهیم کرد، همچنان که تاکنون از میراث تاریخی و طبیعی دفاع کرده‌ایم.


http://isna.ir/fa/news/94021206460/%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B2%D9%86%DB%8C-%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D9%84-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D9%88-%D9%82%D9%88%D9%84-%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3%DB%8C-%D9%87%D8%A7


برچسب ها: گردشگری ، تشکل های گردشگری ، مجلس ، مطالبات گردشگری تشکل ها ،

جمعه 11 اردیبهشت 1394

تیشه هنرآفرین فرهاد همدانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،گردشگری ،مطالب در خبر گزاری ها ،

تیشه هنرآفرین فرهاد همدانی

moradh.jpg

گفت و گو با مراد حنیفه پیر سنکتراشی ایران

استاد مراد حنیفه متولد 1313خورشیدی در همدان است، برخی ها شاید اولین بار باشد که نام این مرد هنر آفرین را می شنوند، اما کمتر کسی هست که یکی از دست سازهای اورا از نزدیک ندیده و یا تصویر یکی از کارهایش را از تلویزیون مشاهده نکرده باشد، آرامگاه بوعلی و باباطاهر؛ دو نماد اصلی شهر همدان یادگاری از معماران بزرگ کشور مهندس هوشنگ سیحون و مهندس محسن فروغی است که یک یک سنگهای این دوبنا به دست مرادحنیفه تراشیده و کارگذاشته شده است. بنای مقبره اوحدی مراغه ای، مقبره الشعرای تبریز، مقبره ایرج میرزا، پایه ستون مجسمه فردوسی و ده ها اثر ارزشمند دیگر از یادگارهای گرانبهای اوست. مراد حنیفه هفتاد سال سنگتراشی کرده است و امروز پس از هفت دهه می‌گوید اگر اصرار خانواده نبود باز هم این کار را ادامه می دادم.


استاد در کدام محله همدان متولد شدید و دوران کودکی را در کدام محله سپری کردید؟
مدتی در خیابان کولانج بودیم. مدتی در خیابان پاستور یا دوگوران (یا دوگولان) قدیم که قبرستان بود. مدتی در خیابان اکباتان زندگی می‌کردیم و حدود 50 سال است که در این محله خیابان هنرستان ساکن هستیم.
از خانواده بگویید
دو خواهر و دو برادر بودیم، این قانون طبیعت است که دختران به خانه بخت می‌روند و پسران می‌مانند. پس از ازدواج خواهرم، از آنجا که دامادمان سنگراش بود ماهم پیش او سنگتراشی را یاد گرفتیم.
در چه سالی؟
از سن 12 سالگی وارد این کار شدم.
درس خواندن را ازکدام مدرسه آغازکردید؟
ما را مدرسه نفرستادند، یعنی هیچ جا نفرستادند فقط فرستادند سرکار! هفت ساله بودم که فرستادند خیابان بین النهرین شدم شاگرد نجار. حدود جنگ جهانی دوم بود. یک مدت آنجا بودم و در 12 سالگی هم رفتم سنگتراشی، کلنگی به دستم دادند. وقتی کلنگ را به سنگ می‌زدم خرده‌های سنگ در چشمم می‌رفت. اما پس از مدتی یاد گرفتم و در 17 سالگی استادکار شدم.

s1
سنگتراش‌ها بیشتر در کدام منطقه بودند؟
مثل حالا نبود که شلوغ شود. راسته‌ای نزدیک راسته زرگرها بود که سراسر سنگتراش بودند.
سنگ‌هایی که شما می‌تراشیدید کجا استفاده می‌شد؟
آن زمان سنگ ها مثل سنگ آرامگاه بوعلی سخت و گرانیتی بود، سنگ ها را از روستای سرخ آباد و آبشینه می‌آوردند و بیشتر برای کف حیاط‌ها و بغل دیوارها می‌تراشیدیم. مثل پلاک‌هایی که امروزه به دیوار می‌چسبانند. تقریبا در سن 18 سالگی به سربازی رفتم. 20 ساله که شدم برگشتم و دوباره سنگتراشی کردم. آمدند مرا به فلکه چاپارخانه بردند، در آنجا یک کاروانسرا بود که کنار درش سنگ ریخته بودند و ما برای مجلس سنا در تهران سنگ می‌تراشیدیم. بعد از اینکه مدتی برای مجلس سنا کار کردیم گفتند می‌خواهیم بانکی به نام بانک ملی بسازیم که محل آن میدان توپخانه تهران بود. ما هم شروع کردیم به تراشیدن سنگ برای بانک ملی.
از سنگتراشانی که در همدان اسم و رسمی داشتند و صاحب نام بودند بگویید.
چند نفری استادکار بودند مثل استاد مختار حجار، حجار و داشی کرماشاهی که دکاندار بود.
ویژگی‌های کارشان چه بود و کار کدام بهتر از دیگران بود؟
ویژگی کارشان این بود روی سنگی که از دهات با گاری می‌آوردند طرحی را که می‌خواستند روی آن می‌کندند و مشتری می‌سندید.
جنس سنگ چگونه بود؟ چه تفاوت هایی باهم داشت؟
بیشتر سنگ‌ها مانند لاشه‌هایی که امروزه برای ساختمان‌ها استفاده می کنند بود. یواش یواش این نوع سنگ ها از میان رفت و گرانیت روی کار آمد.
با آمدن گرانیت ابزار شما چه تفاوتی با گذشته پیدا کرد؟
قبلا با تیشه و قلم کار می‌کردم. اما تیشه و قلم بر گرانیت کارگر نبود و با قلم برج، قلم درز، چکش و نباخ کار می‌کردم. برای بریدن سنگ هم ابزاری داشتیم که به آن «پاس» می‌گفتند. جایی در نظر می گرفتیم، پاس‌ها راقطار می‌کردیم بعد از آن با پتک می‌شکستیم آن زمان همه کارها با دست انجام می‌شد.
همزمان با شما، در همدان چند نفر به این کار اشتغال داشتند؟
حدود 50-60 نفری بودند اما یواش یواش از کار سیر شدند، رها کردند و رفتند. کار سخت بود.

s5

سنگ گرانیت را از کجا و با چه وسیله‌ای می‌کندند؟
در گنجنامه که کار می‌کردیم سنگ‌هایی بود که از کوه جدا شده بود، انتخاب می‌کردیم که کدام قسمت‌ها قابل استفاده است آن را می‌بریدیم، با جک هل می‌دادیم و از آن استفاده می‌کردیم.
شما از سنگ‌های کوه خورزنه هم استفاده می‌کردید؟
نه از سنگ کوه خورزنه برای ستون مساجد و خیلی قدیم¬تر از ما استفاده می‌کردند. در زمان ما از سنگ آنجا استفاده نمی‌شد.
ابزارها از چه زمانی تغییر کرد؟ شما همواره از ابزار قدیمی مثل گلنگ و تیشه استفاده می‌کردید یا از وسایل جدید هم بهره می‌گرفتید؟
در زمان ما دریل برقی نبود و کلا با دست کار می‌کردیم.گاهی می‌روم به کارهایی که در داخل شهر همدان هست نگاه می‌کنم و از خودم می‌پرسم این را من ساخته‌ام؟ نه قبول ندارم. باور نمی‌کنم. آنقدر زیاد است که هر وقت نگاه می‌کنم لذت می¬برم از اینکه تمام اینها را با دست ساخته‌ام. شما خیال کنید یک مته دریل به سنگ ها خورده باشد! اصلا اینطور نیست.
هیچ وقت از ابزار جدید استفاده نکردید؟
نه تمام کارها دستی بود.

s3
از استادان و شاگردان کسی هست که کار شما را ادامه دهد؟
نه! شاگردها می‌گویند کی تو از این کار دست می‌کشی که ما هم شغلمان را عوض کنیم؟
دلیلش چیست؟
ما پیر شدیم و بقیه سنگتراش‌ها هم این شغل را رها کردند. آنها به من می‌گفتند: تو چقدر ستمکش هستی. من می¬گفتم: تا جان دارم کار می‌کنم. به شهردارها همیشه می‌گفتم: اگر من این چکش را زمین بگذارم کسی نیست که آن را از زمین بردارد.
در خانواده شما کسی سنگتراشی می‌کند؟
من سه پسر دارم. از شهرداری و استانداری فشار آوردند که آنها را آموزش دهم تا کارم را ادامه دهند. گفتم: نه! اگر گرسنه بمانند بهتر از این شغل است. من 70 سال لباس سالم نپوشیدم و همیشه کفشم از خودم جلوتر بود و پیراهنم همیشه پاره بود. دوست نداشتم فرزندانم اینگونه باشند.
از همکاران و هم دوره‌ای هایتان نام ببرید
یک عده از این کار رفته‌اند و بقیه هم سنگفروش هستند.
شما تا 17 سالگی شاگردی می‌کردید، از کدام استاد بیشتر آموختید؟
من یک چیزی می‌گویم شما هم قبول کنید. من خودم یاد گرفتم و از کسی نیاموختم. استاد من وقتی من کار می کردم دست از کار می کشید و کار نمی‌کرد. می‌گفت وقتی من نگاه می‌کنم و می‌بینم تو کار میکنی لذت می‌برم که از من بهتر هستی. هر جا پیش هر استادی کار کردم در مدت کوتاهی کارم از استادم بهتر شد.

s4
بیشتر سنگ‌هایی که می‌تراشیدید جنبه تزئینی برای ساختمان داشت یا مجسمه هم می‌تراشیدید؟
از سنگ گرانیت مجسمه نمی‌توان ساخت چون ریگ دارد البته با دستگاه فرز می‌شود ساخت اما با دست نه، بیشتر کارهای من کارهای تزئینی بود.
چند مورد نام ببرید.
سنگ‌های مجسمه قائم، دروازه قائم و توپی‌های کنار ورودی آن، طراحی نیمکت‌های میدان قائم را من ساختم. آبنمای ایستگاه عباس آباد(میدان شریعتی) و کاسه فلکه چاپارخانه را زمان مرحوم بهنامجو ساختم. ابتدای لونا پارک (پارک مردم) یک آبنمای کاسه‌ای و آبشار درست کردم که آب در آن پمپاژ می‌شود یک آبنمای دو طبقه و یک آبنمای دیگر در ورودی دانشگاه بوعلی سینا با چهار گوی سنگی که در کنارش گذاشته‌ام. آبنمایی که در پارک میدان قائم تراشیده‌ام.
هر کدام از کارهایی که اشاره کردید، چقدر زمان می‌برد؟
مشخص نمی‌شد. چون کار دست است زمان زیادی لازم بود.
بیمه هستید؟
بازنشسته‌ام.
از طرف چه نهادی بازنشسته شدید؟
از طرف جیب خودم! وقتی آرامگاه بوعلی و آرامگاه باباطاهر را می‌ساختیم انجمن آثار ملی کار را بر عهده داشت که خیلی به من لطف داشتند. اگر می‌گفتم مرا بیمه کنید حتما این کار را می کردند. اما آنزمان خودم به فکر نبودم.
از کارهایی که انجام دادید، کدام بیشتر به دلتان نشسته است؟
همه کارها را دوست دارم اما آرامگاه باباطاهر را بیشتر از کارهای دیگرم دوست دارم.

s2
به چه دلیل؟ به خاطر کار خودتان یا شخصیت باباطاهر؟
ارزش باباطاهر برای من بسیار زیاد است اما من چیزی ساخته‌ام که هر بار به آن نگاه می‌کنم لذت می‌برم. دیگران هم آفرین می‌گویند و پس از سال ها امروز وقتی می‌خواهم به باباطاهر بروم باید بلیت بگیرم!
چندسال است دیگر کار نمی‌کنید؟
دوسال.
آخرین کاری که تراشیده‌اید چه بود؟
امامزاده عبدالله، دیوار دور آن و پله‌ها و آبنماها را من تراشیدم.
کدام ویژگی سنگ شما را جذب کرده است؟
همه به من می‌گفتند چند سال کار کرده ای کافی نیست؟ اما من عاشق این کار بودم که هفتاد سال دوام آوردم.
دلیل آن چه بود؟
این بود که می‌خواستم آثاری از خودم به جا بگذارم و بعدها بگویند کسی بوده که اینها را ساخته است. ماندگاری هنر برای من خیلی مهم است.
با ادارات دولتی هم کار کرده اید؟
9سال در استانداری همدان کار کردم. در موزه جنگ هم کار کردم.
اگر از شما بپرسند که این شغل را در این هفتاد سال چگونه از سرگذراندید پاسختان چیست؟
یک روز مهندس کسی را فرستاد دنبالم که بروم آرامگاه بوعلی، وقتی رسیدم آنجا دیدم کفش‌هایم از خودم پیشی گرفته است. خارجی‌ها تماشا می‌کردند. خواستم برگردم به خودم گفتم برو دیگر. وقتی رسیدم به مهندس گفتم: تو را به خدا دیگر کسی را نفرست دنبال من، کار داشتی خودت بیا. گفت: چرا؟ گفتم: مردم نگاه می‌کنند به این وضعیت و من خجالت می‌کشم. مرا نشاند روی صندلی و گفت: من به تو افتخار می‌کنم.
در چه کارهایی با مهندس سیحون همکاری می کردید؟
آرامگاه بوعلی، باباطاهر، مقبره الشعرا، مقبره اوحدی مراغه ای، و مقبره ایرج میرزا را انجمن آثار ملی زیر نظر مهندس سیحون ساخت. البته مهندسان بزرگی در این کارها همکاری می کردند مانند مهندس محسن فروغی که طراح آرامگاه باباطاهر بود.
به کارهایی که در شهرهای دیگر ساخته‌اید سر می‌زنید؟
نه. رفت وآمد مشکل است. دوست دارم اما نرفته‌ام.
غیر از همدان در چه شهرهایی کار کرده‌اید؟
در تهران پایه مجسمه فردوسی را من تراشیدم و مجسمه را هم خودم کار گذاشتم. پایه‌ای که درست کردیم 64 تن وزن داشت و به سفارش انجمن آثار ملی در همدان تراشیدم. یک مجسمه در خیابان فرح جنوبی کار گذاشتم. مجسمه خیام را هم من کار گذاشتم. در مراغه مقبره اوحدی مراغه ای را کار کردم. در مقبره الشعرای تبریز کار می‌کردم که انقلاب شد و کار تعطیل شد. در تهران آرامگاه ایرج میرزا را هم من ساختم.
در تهران کار دیگری ندارید؟
خانه مهندس سیحون را هم وقتی می‌خواست بسازد زنگ زد رفتم دیدم خانه و ویلایی ساخته بود که محوطه ویلا را من درست کردم. البته سنگ‌ها را در همدان تراشیدم و به تهران بردیم. یک سفارش کاسه سنگی را که تراشیده بودم به تهران بردم که همزمان بود با شلوغی‌های انقلاب. پس از انجام کار می خواستم برگردم همدان که شب حکومت نظامی اعلام کردند تا وضعیت آرام شود در خانه مهندس سیحون ماندم چون اجازه نمی داد بیایم. و قتی نیمه‌های شب از خانه خارج شدم مرا بازداشت کردند و کیسه ابزار سنگ تراشی ام را توقیف کردند فکر می کردند ابزار بمب گذاری است. این آخرین دیدار من با مرحوم مهندس سیحون بود.
ویژگی‌های کار مهندس سیحون چه هستند؟
یک آبنما در آرامگاه بوعلی تراشیده بودم. در حال جابجایی و کار گذاشتن بودم که مهندس رسید. گفت: اوسا دست نگهدار. وقتی ما با جرثقیل آن را بلند می‌کردیم اندازه یک ناخن از یک گوشه آن کنده شده بود. می‌توانستیم ترمیم کنیم که سالیان سال مشخص نباشد. اما گفت این چیست که می‌خواهی کار بگذاری؟ گفتم: جرثقیل خراش انداخته است. گفت: این به درد من نمی‌خورد ببر برای خانه خودت. من گفتم: خدایا چکار کنم؟ باز باید هفته‌ها وقت بگذارم جفت آن را بسازم. فکری کردم و پرسیدم مهندس اگر درستش کنم قبول می‌کنید؟ گفت: بله. اما اگر خراب شود باید ببری. شروع کردم ابزاری را در چهار گوشه آبنما به یک شکل تراشیدم. آمد، دید و گفت: دستت درد نکند خیلی عالی شده چهار طرف را درست کن. پرسیدم: آقای مهندس چرا از آن یک ذره ایراد گرفتید؟ گفت: بعد از صد سال کسانی که این را ببینند می‌گویند این ضعف کار گذشتگان بوده که این عیب را ندیده‌اند. ما نباید نقطه ضعف و کار ضعیف به دست آیندگان بدهیم. به خاطر همین حساسیت اینقدر مشهور بود. مهندس سیحون می‌گفت: کار باید بدون ایراد باشد.
گفتید در ساخت آرامگاه بوعلی با مهندس سیحون کار می‌کردید. رابطه شما چگونه بود؟
بله هرچند روز یک بار می‌آمد و سر می‌زد. یک روز مشغول ساختن دو طاقنمای ‌کوچک یک تکه بودم که در حیاط آرامگاه کارگذاشتیم ،آمد و گفت: استاد! گفتم: بله. گفت: چه درست می‌کنی؟ گفتم: مهندس می‌بینید؟ نگاه کرد و گفت: احسنت. این رابطه ادامه داشت و به کار من اعتماد کامل داشت. مدتی رفتم در خانه مهندس سیحون کار کردم. به دوستانش هم مرا معرفی کرد.
چه سالی در آرامگاه بوعلی بودید؟
نمیدانم. من پسری دارم که از هفت سالگی او تا 16سالگی‌اش در آرامگاه بوعلی کار می‌کردم. آن تشکیلاتی که گلخانه و دفتر شده است را هم من ساختم.
چند نفر بودید؟
کارگر داشتم. اما همیشه باید خودم بالای سرکارگرها می بودم. سنگی که می‌تراشیدیم با سمباده می‌سابیدیم تا به همدیگر بچسبند و هیچ زائده‌ای نداشته باشد. باباطاهر را که می‌ساختند تنها کار مرا قبول کردند. تا سنگ آخر از لحاظ کار بنایی و طرح و تشکیلات را خودم انجام دادم.

s6
وقتی از کنار آرامگاه باباطاهر و بوعلی می‌گذرید و می‌بینید مسافران خارجی و داخلی کار شما را می‌بینند و از آن لذت می‌برند، چه حسی به شما دست می‌دهد؟
لذت می‌برم و وقتی می‌بینم چیزی ساخته‌ام که دیگران هم در لذت آن سهیم هستند و در کنار آن عکس می‌گیرند خوشحال‌تر می‌شوم.
آن زمانی که باباطاهر را می‌ساختید، سنگ‌ها را با چه وسیله‌ای به بالای گنبد بردید؟
آن زمان جرثقیل نبود. وسیله‌ای به نام تیفون بود. سنگ‌ها را با سیم بکسل می‌بستیم و می‌کشیدیم بالا با قرقره بالا میبردیم. تلمبه را یک نفر از پایین می‌زد. دو نفری توی یک تخته که روی داربست قرار گرفته بود یک سال زندگی می‌کردیم. بندهای جرثقیل ثابت بود. نمی‌توانست بچرخد و تنها بار را بلند می‌کرد. سنگ پایه میدان فردوسی تهران را با دو جرثقیل بلند کردیم، توی یک کامیون گذاشتیم و بردیم تهران، وقتی مهندس آمد دید گفت این را نتراشید همینطور طبیعی کار بگذارید. من هم کارگرها را صدا زدم و زیر سنگ را تراشیدیم. جرثقیل آمد آن را بلند کردند ولی جرثقیل نتوانست بگذارد، وقتی افتاد تمام خانه‌های اطراف لرزید.

دهه 20و 30 مشتری‌های شما چه کسانی بودند؟ به غیر از معمارها و بناهای بزرگ اهالی شهر و مردم عادی هم به شما سفارش می‌دادند؟
مشتری‌ها بیشتر معمارانی بودند که ساختمان می‌ساختند. در آن زمان بساز بفروش نبود. معماران سفارش می‌گرفتند و برای مردم خانه می‌ساختند.آنها سفارش سنگ به ما می‌دادند و ما کار را برای آنها می-فرستادیم. بیشتر بالای شهری‌ها استفاده می¬کردند. پایین شهری‌ها با خشت و چوب کار می‌کردند. شهر کوچک بود. یک قهوه خانه بود به نام قلیانی که آخر شهر بود اما امروزه وسط شهر است.
چرا این قهوه‌خانه را قلیانی می‌نامیدند؟
چون جاهل‌ها می‌رفتند آنجا و قلیان می‌کشیدند.
اسامی معماران خاطرتان هست؟
یک از معمارانی که من با او کار می‌کردم، حاج اسماعیل تحقیقی بود که برای شهرداری پارک و میدان می‌ساخت. کارهای زیادی ساخت. خانه‌ها بیشتر یک طبقه بود. حاج محمد که به «ممد بلند» معروف بود و محمد رنجبران معمارانی بودند که من با آنان همکاری کردم.
تفاوتی که در این هفتاد سال بین معماری قدیم و جدید حس می‌کنید، چیست؟
آن زمان اسکلت فلزی نبود. تمام با آجرهایی که با دست می‌سابیدند کارهای هنرمندانه‌ای می ساختند. اما امروزه مهندسی راحت شده. در ساختمان های قدیمی زمستان‌ها گرم و تابستان‌ها خنک بود. با یک چراغ کل خانه گرم می‌شد. اما حالا چند بخاری گازی لازم است. خانه‌های امروزی مثل زندان است.

از همدان قدیم چه خاطراتی دارید؟
من تقریبا 80 سال است که خاطرات همدان را دارم. آرامگاه بوعلی یک ساختمان کوچکی بود. من 7ساله بودم که محوطه نرده های چوبی داشت روبروی شهرداری یک پل طاقی وجود داشت. بعداز آن یواش یواش محوطه‌سازی کردند. دیوار کشیدند و بنای اصلی آرامگاه را گذاشتند داربست چوبی بسته بودند.
از افراد صاحبنام آنزمان چه خاطره ای دارید؟
مغازه‌ای داشتم در کنار مغازه‌ای که صاحبش قد بسیار بلندی داشت و همیشه مجبور می شد ماشین در بست بگیرد بسیار آدم خوبی بود. یک چهارپایه می‌گذاشت و می نشست جلو مغازه اش خدا رحمت کند اسمش اکبر وطنی بود.
بله گفته می شود از دوستان عارف قزوینی بوده ، از مشاغل قدیمی شهر چیزی خاطرتان هست؟
بچه بودیم برق نداشتیم. کرسی و چراغ لمپا بود. می‌گفتند که لمپا را نشکنید. کوچه‌ها پر برف بود و زندگی خوب بود الان وسیله به داد مردم رسیده است اما زندگی آن گرمی را ندارد.

http://hmag.ir/fa/%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87/173-%D8%AA%DB%8C%D8%B4%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%B1%D8%A2%D9%81%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D9%81%D8%B1%D9%87%D8%A7%D8%AF-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C



برچسب ها: مراد حنیفه ، همگان ، هوشنگ سیحون ، سنکتراشی ، همدان ،

چهارشنبه 2 اردیبهشت 1394

مجموعه‌داران کشور به پایتخت تاریخ و تمدن رسیدند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گردشگری ،میراث فرهنگی ،

مجموعه‌داران کشور به پایتخت تاریخ و تمدن رسیدند

نویسنده: حسین زندی همدان -خبرنگارهمشهری
مجموعه‌داران کشور به پایتخت تاریخ و تمدن رسیدند
انجمن مجموعه‌داران ایران به عنوان یکی از تخصصی‌ترین تشکل‌های غیردولتی کشور، سال‌هاست در زمینه شناسایی و معرفی ظرفیت‌های موزه‌داری خصوصی و مجموعه‌داری در استان‌های مختلف فعالیت می‌کند. در این مدت توانسته است بیش از 1500 مجموعه‌دار خصوصی در زمینه‌های مختلف شناسایی کند.
1394/02/02
  این انجمن در کنار برگزاری نمایشگاه‌های مختلف و کارگاه‌های آموزشی برگزاری تورهای ایرانگردی را نیز در برنامه های سالیانه خود دارد و در پنجمین سفر ایرانگردی روز جمعه از آثار تاریخی همدان و مجموعه‌های خصوصی در این استان بازدید خواهند داشت.
منوچهر لطفی مدیر عامل و رئیس هیات مدیره انجمن مجموعه داران ایران در گفت‌و‌گو با همشهری اظهار کرد: مجموعه‌دار به عنوان حافظ آثار فرهنگی هنری کشور محسوب می‌شود که بدون هیچ چشم‌داشت و درآمد، سرمایه خود را در راه این هدف می‌گذارد به دلیل داشتن حسن علاقه و آگاهی آثار فرهنگی و هنری کشور را نگهداری می‌کند تا نهایتا در موزه‌های دایمی برای آموزش آیندگان قرار گیرد. مجموعه‌داری سرمایه‌گذاری جاودانی است؛ سرمایه‌ای که حفظ می‌شود.
لطفی با انتقاد از همکاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور گفت: انتظار ما از سازمان میراث فرهنگی خیلی زیاد است. اما از آنجا که میراث فرهنگی درک درستی از مجموعه‌دار و مجموعه‌داری ندارد، کمکی هم به ما نمی‌کند. تجربه نشان داده چیزی از میراث نخواهیم. حتی ما علاقمند هستیم که به میراث فرهنگی کمک کنیم.
مدیر عامل انجمن مجموعه‌داران ایران هدف از برگزاری تورهای ایران‌گردی را مهم ارزیابی کرد و گفت: هدف شناسایی و تعامل با مجموعه‌داران شهرهای مختلف است تا بتوانیم مجموعه‌داری و مجموعه‌داران را ساماندهی کنیم. در سال‌های گذشته انجمن مجموعه‌داران ایران از مجموعه‌های استان‌های اصفهان، سمنان، گیلان و تهران درقالب تورهای گردشگری بازدید کرده است و در پنجمین برنامه خود از استان همدان و شهرهای بهار، لالجین و همدان بازدید خواهد کرد.
او علت انتخاب همدان را ظرفیت‌های بالا در زمینه مجموعه‌داری عنوان کرد و گفت: همدان را به دلیل داشتن مجموعه‌های ارزشمند و مجموعه داران فعال انتخاب کرده‌ایم تا برخی از اعضای انجمن از این مجموعه‌ها بازدید کنند.
انتقال تجربه و آشنا شدن با فعالیت‌های یکدیگر از اهداف چنین سفرهایی است که موجب می‌شود مجموعه‌دارها کارهای خود را مورد ارزیابی قرار دهند و بالا رفتن سطح کیفیت کار را در پی خواهد داشت. با این ارتباطات و تعامل‌هاست که نقص کار اعضا به مرور رفع می‌شود.
لطفی به برنامه‌های این سفر اشاره کرد و افزود: در این سفر تعدادی از مجموعه‌داران تهران، کردستان، اراک، گیلان و البرز حضور خواهند داشت. علاوه برآشنا شدن و ارتباط مجموعه‌دارها، بازدید از آثار تاریخی استان همدان و سفال لالجین از برنامه‌های جانبی این سفر است.  در این سفر از نمایشگاهی که درمحوطه گنبد علویان برگزار می شود، بازدید خواهیم کرد.
وی با اشاره به مجموعه‌داران همدانی گفت: بیش از 20 نفر مجموعه‌دار در استان همدان به عضویت این انجمن در آمده‌اند. به نظر می‌رسد تعداد مجموعه‌دارهای همدان بیشتر باشد. مجموعه‌هایی که در همدان شناسایی شده است آثار خوشنویسی، نقاشی، مردم‌شناسی، کبریت، تمبر، ساز و آلات موسیقی، ابزار و آلات حرفه‌ها و مشاغل گوناگون از جمله کشاورزی، آهنگری و اشیای مجاز تاریخی است.
منوچهر لطفی با اشاره به تاخیر در صدور مجوزهای مجموعه‌داری توسط سازمان میراث فرهنگی گفت: وضعیت مجوزهای مجموعه‌داری و موزه‌داری خصوصی چندسالی است که از طریق سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری پیگیری می‌شود و چند مجوز نیز صادر شده است. تعدادی از مجموعه‌داران همدانی هم ثبت‌نام کرده‌اند که به مرور در حال بررسی است. هنوز پرونده آنها به نتیجه نرسیده است به نظر من سازمان میراث فرهنگی باید توجه بیشتری به این موضوع داشته باشد و پرونده‌ها را زودتر بررسی کند.
این مجموعه‌دار تاثیر‌گذاری فعالیت‌های مجموعه‌داران را مثبت برشمرد و گفت: همین قدر که مردم و مجموعه‌دارها با این فعالیت آشنا و متوجه می‌شوند که مجموعه داری رسمیت پیدا کرده و یک فعالیت قانونی و در عین حال فرهنگی است، آمادگی پیدا می‌کنند تا در این فعالیت فرهنگی نقش داشته باشند. تاکنون تماس‌ها و ارتباطات مجموعه داران ایران موجب هم‌افزایی، خالص‌سازی مجموعه‌ها، تکمیل‌کردن مجموعه‌های خود و هماهنگی‌های مناسبی بوده است.


برچسب ها: مجموعه داران ، انجمن مجموعه داران ، مجموعه داران همدان ، همشهری همدان ،

نگذارید «پایتخت تاریخ و تمدن» فقط یك عنوان باشد

نویسنده: حسین زندی/خبرنگار
نگذارید «پایتخت تاریخ و تمدن» فقط یك عنوان باشد
این‌كه همدان جاذبه‌های طبیعی و تاریخی بسیاری دارد، دیگر جمله‌ای نام‌آشناست و همه ساله هزاران گردشگر را به سوی خود می‌خواند.
1394/01/24
این‌كه همدان جاذبه‌های طبیعی و تاریخی بسیاری دارد، دیگر جمله‌ای نام‌آشناست و همه ساله هزاران گردشگر را به سوی خود می‌خواند.اما نكته قابل توجه میزان محافظت در وهله نخست و معرفی كامل به شهروندان و گردشگران است. بحث حفاظت و نگهداری درست بناها و آثار تاریخی معمولا با دلیل نبود بودجه توسط اداره میراث فرهنگی همدان توام است. اما برای نگهداری از این آثار نه تنها فرصتی نیست، بلكه بناهای بسیاری در همدان و در استان هستند كه با داشتن شرایط كامل ثبت شدن در فهرست میراث فرهنگی به شكل‌های مختلفی تهدید شده اند و خطر تخریب را بالای سر خود می‌بینند.
در این‌خصوص با «آیدا شاكر» یكی از فعالان حوزه میراث فرهنگی در همدان و از راهنماهای گردشگری گفت‌وگویی داشتیم.
تأثیر برج‌سازی بدون ضوابط علمی و منطقی به‌عنوان یكی از عوامل اصلی تخریب منظر شهری همدان، بارها در رسانه‌ها مطرح شده است، آیا می‌توانید با توجه به تجربه خود به شكل مصداقی این موضوع را توضیح ‌دهید؟
لابه لای آپارتمان‌های بلند و برج‌های جدیدی كه هر روز از دل زمین همدان سر بر می‌آورند بنای كوچك كهنی وجود دارد كه سال‌هاست از دید گردشگران شهر همدان دور مانده است. این بنای كوچك معروف به «برج قربان» مقبره‌ای است آجری با گنبدی مخروطی مربوط به دوران سلجوقیان در قرن 6 هجری قمری. این بنا كه زمانی در كنار خانه‌های كوتاه‌قامت همدان برجی محسوب می‌شد امروزه با ساختمان‌سازی‌های بی‌رویه و نادرست بدون توجه به حریم این بنای تاریخی دیگر جلوه‌ای ندارد و اغلب گردشگران از حضورش در شهر همدان بی‌اطلاع هستند. این اثر كهن كه از سال 1354 شمسی در فهرست آثار تاریخی و ملی ایران ثبت شده، امروز تنها و مهجور مانده و‌گویی سازمان میراث فرهنگی نیز این بنا را به دست فراموشی سپرده است. ساخت ساختمان‌های بلند در اطراف این بنا بر خلاف قوانین میراث فرهنگی و به مهجور ماندن آن دامن زده است. بی‌شك اگر این روند ادامه یابد این بنا به زوال نزدیك خواهد شد.
ضرورت مرمت آثار تاریخی به‌خصوص مرمت بناهایی كه هنوز ثبت نشده‌اند، چگونه است؟
شهر همدان دارای بناهای تاریخی ثبت نشده بسیاری است كه به علت نبود توجه و مراقبت نابود شده‌اند و  یا در معرض نابودی قرار دارند. تلاش‌ها برای نجات این میراث كهن در برخی موارد ناكام مانده است، اما انتظار می‌رود بناهایی كه در فهرست آثار ملی میراث فرهنگی قرار دارند از مراقبت و توجه مناسب برخوردار باشند. متأسفانه چنین امری در بیشتر بناهای ثبت شده همدان نیز فراموش شده است. مجسمه شیرسنگی از نمادهای شهر همدان و از یادگارهای اواخر عصر سلوكیان و اوایل دوران اشكانیان است. اما اكنون بدون هیچ‌گونه حفاظی در وسط میدانی به همین نام رها شده  و سازمان میراث فرهنگی به نصب توضیحات كوتاهی درباره این مجسمه بسنده كرده است. این اثر كه در سال 1310 شمسی به ثبت رسیده تا مدت‌ها وسیله بازی كودكانی بود كه به پارك مجاور می‌آمدند. اكنون با قرار‌دادن این مجسمه روی یك پایه سنگی ـ بتنی وضع بهتری از قبل دارد. اما مسلما این پایه مجسمه را از گزند زمستان‌های سرد همدان و گرمای تابستان در امان نمی‌دارد.
در مورد شرایط محوطه تاریخی هگمتانه با توجه به تجربه‌های بازدید خود ‌بگویید؟
مجموعه تاریخی تپه هگمتانه در شرایط مساعدی به سر نمی‌برد. اغلب بخش‌های این مجموعه فاقد حفاظ مناسب است و به دنبال بازدیدهای گردشگران از بین می‌رود. نگهداری این مجموعه كهن نیازمند شرایط ویژه‌ای است كه تأثیرات مخرب شرایط جوی و بازدید گردشگران را به حداقل برساند.
در فاصله‌ای نه چندان طولانی از این محوطه تاریخی، گنبد علویان قرار دارد. اوضاع این بنای تاریخی را چگونه می‌بینید؟
تا همین سال‌های اخیر مدرسه‌ای در محوطه‌ گنبد علویان قرار داشت. این بنا امروز هرچند از هیاهو و آسیب كودكان مدرسه نجات یافته اما همچنان از مراقبت‌های معمول بناهای ارزشمند بی‌بهره‌است. از بازدیدكنندگان مبلغی برای ورود به محوطه گرفته می‌شود، اما بودجه‌ای مناسب برای این بنا هزینه نمی‌شود. علاوه بر این به گردشگر این بنا باید اخطار داده شود در محوطه داخلی بنا عكس‌برداری نكند چرا كه فلاش دوربین روی گچبری‌های كهن این بنا در دراز مدت تأثیر منفی می‌گذارد. به علاوه در بحث مرمت تدبیری برای بخش‌های از بین رفته گچبری‌های این بنا نشده است.
و اما بحث تغییر كاربری‌ اماكن تاریخی، چه مواردی دراین‌باره سراغ دارید؟
گذشته از بحث بی‌توجهی به بناهای موجود در فهرست آثار ملی، تغییر كاربری نادرست این بناها در دراز مدت باعث تخریب این بناهای ارزشمند می‌شود. مثال بارز این مسأله بنای «حمام قلعه» است. این بنا معروف به «حمام‌حاج محمد سعید» در اواخر دوران قاجار بنا شده و از حمام‌های قدیمی شهر همدان به شیوه «گرم و سرد» ساخته شده است. هرچند تأسیس موزه مردم شناسی در این بنا اتفاق خوبی است، اما برپایی یك قهوه‌خانه سنتی در این بنا باعث تغییر كاربری آن شده، زیرا  این بنا را از یك بنای تاریخی- فرهنگی به بنای قهوه‌خانه‌ای و تفریحی تبدیل كرده است. این نحوه كاربری در دراز مدت باعث فرسودگی این بنا شده است و می‌شود.
نكته پایانی؟
یكی از مهم‌ترین دلایل ثبت یك بنای تاریخی و باستانی به‌عنوان اثری ملی، محافظت از آن اثر است. این مهم در بسیاری از بناهای ارزشمند ثبت شده به دست فراموشی سپرده شده است. نباید فراموش كرد كه «پایتخت‌تاریخ و فرهنگ و تمدن ایران» بدون این بناهای ارزشمند یك عنوان بیشتر نخواهد بود. سازمان میراث فرهنگی همدان در حفظ این عنوان مسئولیت نخست را برعهده دارد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%C2%AB%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%AA%D8%AE%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D9%88-%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86%C2%BB-%D9%81%D9%82%D8%B7-%DB%8C%D9%83-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B4%D8%AF


برچسب ها: همشهری همدان ، هگمتانه ، تاریخ و تمدن ، میراث فرهنگی همدان ،

چهارشنبه 19 فروردین 1394

کوه‌خواری در همدان با پرچم گردشگری

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،گردشگری ،


کوه‌خواری در همدان با پرچم گردشگری
گروه سرزمین

فعالان میراث و محیط زیست از کوه‌خواری گسترده در الوند همدان و در نزدیکی گنجنامه خبر می‌دهند. فعالیت‌هایی نظیر جاده‌سازی، ساخت و ساز هتل، تغییر مسیر آب‌های طبیعی (رودخانه‌ها و چشمه‌ها و نهرها) و ... در شرایطی رخ می‌دهد که مسئولان استان این فعالیت‌ها را با مجوز و تحت عنوان «توسعه گردشگری» انجام می‌دهند. مدیرکل میراث استان همدان می‌گوید این مسیر، محور گردشگری ماست و می‌خواهیم ان را ساماندهی کنیم. 
کل مجموعه الوند صد و یازدهمین اثری است که در فهرست آثار طبیعی کشورمان ثبت شده است و این به آن معناست که هرگونه دخل و تصرف و ساخت و سازی در آن ممنوع است اما مدیرکل میراث فرهنگی استان همدان می‌گوید: «این همان جاده پیست اسکی است. آنجا محور گردشگری است و قطعا باید ساماندهی شود. یعنی مطالعه شود و اگر نیاز به تعریض دارد تعریض شود و تابلوهای آن درست و استاندارد شود. این محور باید دامنه‌های شمالی الوند را به باغ‌شهر تویسرکان وصل کند چرا که آنجا روستاهای هدف گردشگری بسیار خوبی داریم و برنامه سال 94 ما این است.»
ریحان سروش مقدم درباره احداث و تعریض جاده تاریک‌دره در نزدیکی گنجنامه به خبرنگار  قانون توضیح می‌دهد: «جاده تاریک دره قبل از ثبت بوده آنجا بوده است. واژه تعریض را هم به کار نبریم و بگوییم ساماندهی. آنجا محور گنجنامه به تویسرکان است که باید ساماندهی بشود و قطعا هم ساماندهی می‌شود اما چه چیزی در اینجا برای شما مورد سوال است؟ چیزی به نام تعریض انجام نمی‌شود. تنها سنگ‌های دو سوی جاده را برداشت می‌کنند.»
او در پاسخ به این که آیا هتل یا ساخت و ساز دیگری هم در الوند انجام می‌گیرد یا خیر، می‌گوید: «ساختمان که ساخته شود نمی‌توانیم جلویش را بگیریم. الوند ثبت شده است اما نمی‌توانیم آن را در زرورق بپیچیم و نگه داریم تنها باید از آن مواظبت شود. با توجه به این که این اثر ثبت شده است چیزی که به حیات و شرایط الوند آسیب برساند را نه ما اجازه می‌دهیم و نه محیط زیست. هتلی هم قرار نیست آنجا ساخته شود.»
با این حال شهردار همدان اواخر سال گذشته در مراسم کلنگ‌زنی هتل شادی در بلوار کولاب (مسیر گنجنامه) از احداث 10 هتل در همدان خبر داده که بیشتر این هتل‌ها در مقابل چشم‌انداز کوهستان‌های الوند و در مسیر عباس‌آباد و گنجنامه به طرف الوند ساخته خواهد شد. سروش مقدم به عنوان مدیرکل میراث استان همدان در این باره پاسخ می‌دهد: «این که شهردار همدان چه گفته است را ما در جریان نیستیم. قرار نیست هر حرفی، هرکسی گفته من پاسخگو باشم و تایید و تکذیب کنم. اگر من مجوز هتل می‌دهم می‌دانم کجا این مجوز را بدهم.»
او در پاسخ به این که سرانجام در الوند ساخت هتلی خواهیم داشت یا نه، می‌گوید: «معلوم نیست باید بررسی شود. هنوز مجوزی صادر نشده است. ممکن است صادر کنیم و ممکن است نکنیم. بسته به شرایطی که کارگروه گردشگری و کارگروه زیربنایی تصویب کند و قوانین حاکم بر عرصه و حریم اثرهای ثبتی مشخص کند بررسی می‌کنیم. شرایط یک اثر ثبتی طبیعی و تاریخی مشخص است و ما مجوز غیرقانونی نخواهیم داد.»
با این حال دخل و تصرفات غیرقانونی در الوند تا همین‌جای کار نیز حادثه ساز شده است. روز هفتم نوروز در جاده تاریک‌دره به سمت پیست اسکی همدان، چندین سنگ بزرگ سقوط می‌کند و یکی از سنگ‌ها روی خودرویی افتاده  و آن را نابود می‌کند. حسین زندی فعال محیط زیست و میراث فرهنگی همدان با بیان این که «مسئولان هیچ وقت به عامل اصلی این حوادث توجه نکردند» می‌گوید: «در سال‌های گذشته عوامل متعددی باعث تخریب اکوسیستم الوند شده است. یکی هم مجوزهایی است که برای مراکزی مثل تله کابین گنجنامه داده‌اند. ساختمان‌سازی و هتل‌سازی و تخریب باغ‌ها هم عامل دیگر است. اما مشخصا در این مسیر تاریک‌دره یا جاده پیست اسکی، دو عامل عمده داریم که باعث این اتفاق‌ها می‌شود. به گفته کوهنوردان فقط در سال 1393 ما 40 اتفاق ناگوار از جنس ریزش بهمن وسقوط سنگ در این مسیر داشته‌ایم که آمار بزرگی است.»
زندی عوامل سقوط سنگ‌ و بهمن در این مسیر را این گونه بر می‌شمرد: «نخستین عامل تغییر مسیر رودخانه‌ها و جوی‌ها و چشمه‌هاست. آنجا چشمه‌ای را تخریب کردند و آبش را کنار جاده تاریک‌دره آوردند و چشمه مصنوعی درست کردند اما الان با آن آب ماشین می‌شویند. آنجا برف و باران زیاد است. وقتی مسیر چشمه‌ها را تغییر می‌دهند باعث می‌شود زیر سنگ‌ها در اثر بارندگی شسته شود و کوچک‌ترین حرکتی منجر به سقوط سنگ‌ها می‌شود. مورد دوم که قبلا هم کوهنوردان درباره آن تذکر داده‌اند تعریض جاده است.»
این فعال گردشگری استان همدان با تاکید بر این که «متاسفانه بیشتر این تخریب ها به اسم توسعه گردشگری است و با این عنوان منطقه را نابود می‌کنند» به خبرنگار قانون می‌گوید: «جاده را تعریض می‌کنند بدون توجه به این که صخره‌برداری‌هایی که کنار جاده انجام می‌دهند در نقاط بهمن خیز است.»
زندی در پاسخ به این که چرا جلوی این فعالیت‌ها گرفته نمی‌شود، می‌گوید: «در دولت احمدی‌نژاد، منابع طبیعی اینجا را به راه و شهرسازی واگذار کرد و راه و شهرسازی هم در این زمینه پاسخگو نیست و متاسفانه تخریب‌هایی که در چشمه‌ها انجام شده همه با مجوز راه و شهرسازی است. آنجا حتی معدن هم زدند که البته آن معدن با فشار فعالان محیط زیست و کوهنوردان تعطیل شد ولی برای معدن جاده هم احداث کردند که چنین جاده‌هایی باعث اتفاقات اینچنینی هم می‌شود.»
او درباره تخریب الوند و آسیب‌های آن اضافه می‌کند: «علاوه بر این که پسماندهای ساختمانی هم اینجا تخلیه می‌شود، مسیر چشمه‌ها را عوض كرده و آب را چند صدمتر لوله کشی کرده‌اند با اسم آب شرب، ولی عملا در این جاده از آن فقط برای ماشین‌شویی استفاده می‌شود که مواد آلاینده و شوینده این کار به رودخانه می‌ریزد و به سفره‌های  زیرزمینی می‌پیوندد. نهایتا از همین آب گنجنامه است که آب شرب همدان تامین می‌شود.»
او با اشاره به تعرضات مجموعه تله‌کابین گنجنامه می‌گوید: «در همین مجموعه تله‌کابین مجوزهایی که در ارتفاعات 2400 متر به بالا صادر شده فاجعه‌ای است که توسط مقامات ارشد استان انجام می‌شود. این اتفاق متاسفانه اتفاق اول یا آخری نیست که در کوهستان‌های الوند می‌افتد. متاسفانه در ارتفاعات همین کوه جاده‌سازی و خانه‌سازی را داریم و تله‌کابین گنجنامه هم روز به روز به حریم کوه تجاوز می‌کند و کسی هم پاسخگو نیست چرا که متاسفانه همه این فعالیت‌ها با مجوز مقامات ارشد استان است  و مقامات ارشد استان همدان هر تخریبی را به اسم توسعه گردشگری پیش می‌برند. متاسفانه اداره کل میراث هم واکنشی نداشته و این هم یکی از بدبختی‌های ماست.»
زندی سخنان خود را این گونه جمع‌بندی می‌کند که توسعه گردشگری همدان در جهت توسعه پایدار نیست و این یعنی که فقط می‌خواهند گردشگر بیاید. این که حضور گردشگر در همدان چگونه خواهد بود و چه شرایط و آثاری خواهد داشت، دیگر مهم نیست. 

http://www.ghanoononline.ir/News/46617/%DA%A9%D9%88%D9%87%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7--%D9%BE%D8%B1%DA%86%D9%85-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C



برچسب ها: کوهخواری در همدان ، تخریب کوه الوند ، روزنامه قانون ، گردشگری پایدار ،

یکشنبه 16 فروردین 1394

جمعی برای حفاظت از زیست‌بوم استان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،زیست بوم ،گردشگری ،روزنامه همشهری ،

جمعی برای حفاظت از زیست‌بوم استان

نویسنده: حسین زندی
جمعی برای حفاظت از زیست‌بوم استان
خانه تشكل‌های میراث فرهنگی و گردشگری همدان در آخرین روزهای سال گذشته شاهد جلسه‌ای بود كه نمایندگان تشكل‌های مدنی حوزه میراث فرهنگی برای اولین بارتوانستند رودر‌رو مشكلات گردشگری استان را به حضور مدیركل برسانند و انتقادات چندین ساله خود را با این مقام مسئول در میان بگذارند.
1394/01/15
خروجی كار تشكل‌ها باید مشخص شود
مدیركل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در ابتدای این نشست با تأكید بر نقش تشكل‌های گردشگری در گردشگر‌پذیری استان گفت: خروجی كار تشكل‌ها باید مشخص شود، تا جامعه ‌متوجه شود این عزیزان در حوزه گردشگری چه كارهای بزرگی انجام داده‌اند. در سازمان میراث فرهنگی علاوه بر این می‌خواهیم از ظرفیت‌های تشكل‌ها در تعطیلات نوروز و هنگام ورود گردشگران نوروزی به استان استفاده كنیم. از شما خواهش می‌كنم در مباحث نظر‌سنجی، توسعه ارائه خدمات به میهمانان، ارتباط با ستاد خدمات سفر و راهنمایی گردشگران كمك كنید. ما در زمینه پرهیز از حضور كارتون به‌دست‌ها و خانه‌های غیرمجاز از ظرفیت‌های تشكل‌ها استفاده خواهیم كرد و امیدوارم امسال به كمك شما از سال‌های پیش بهتر عمل كنیم.
ریحان سروش مقدم ادامه داد: با ورود اعضای تشكل‌های غیر‌دولتی در ستاد استقبال از میهمانان نوروزی می‌توانیم امیدوار باشیم گردشگران حرمت اماكن را رعایت كنند.

تشكل‌ها چقدر از سوی مسئولان جدی گرفته می‌شوند
مریم خندان نماینده انجمن دوستان زمین گفت: در ابتدا پیش از ورود تشكل‌ها به موضوع همكاری با اداره میراث فرهنگی باید ببینیم كه اعضای تشكل‌ها از سوی مدیران این اداره چقدر جدی گرفته می‌شوند؟ این جلسه چنان با تأخیر برگزار شد كه ما نا‌امید شدیم.
آرش خزایی دبیر انجمن سایكل توریسم و طبیعت‌گردی آنادانا نیز افزود: ما در زمینه سفر پاك فعالیت می‌كنیم و شهروندان را تشویق می‌كنیم برای سفرهای پاك، در دوره مدیركل قبلی با ما همكاری نشد امیدواریم این بار شاهد همكاری اداره شما باشیم.

اهمیت تبلیغ شفاهی
غلامرضا سماوات نماینده انجمن خانه‌های بوم‌گردی همدان گفت: پیشنهاد من این است كه بیاییم از همدان، به همدان، برای همدان و به محوریت همدان كار كنیم و تلاش را برای معرفی و رشد همدان معطوف كنیم‌. تبلیغات سینه به سینه و شفاهی یكی از اركان تبلیغاتی مهم كشور ما است.
یكی از عاملان این نوع تبلیغات گردشگران هستند. باید جذابیت‌های گردشگری همدان را به گردشگران بشناسانیم و خدماتی را در اختیار آنها قرار دهیم تا با خاطره‌ای خوش دیگران را هم به این شهر دعوت
كنند. چرا خانه نقلی كاشان یكی از سوژه‌های كتاب مرجع گردشگری بین‌المللی است؟ اما در این كتاب تنها اشاره‌ای كوتاه به استان همدان شده است؟ ما باید از تجربه‌های موفق الگوبرداری كنیم.
محمد افشار نماینده انجمن قلم همدان نیز با اشاره به حفاظت از میراث ناملموس گفت: انتقادی كه بنده به سازمان میراث فرهنگی وارد می‌دانم این است كه این نهاد خود را به‌عنوان نگهبان ابنیه و اماكن تاریخی محدود كرده است در حالی كه بخش عمده میراث فرهنگی ما در سایه موضوعی كه اشاره كردم نادیده گرفته شده چه میراث مكتوب ما و چه میراث معنوی از هزاران سال گذشته وجود دارد. اما مورد غفلت واقع شده است همیشه آقای رئیس‌جمهور به اقتصاد دانش‌بنیان تكیه دارد. خواهش ما این است كه به فرهنگ دانش‌بنیان هم توجه شود.

سودجویان همچنان در سودای تخریب محیط‌زیست همدان
محمد سوزنچی نماینده مؤسسه حیات سبز سرزمین با شاره به نقش تشكل‌های غیر‌دولتی در توسعه پایدار گفت: من از مدیركل محترم تقاضا دارم جایگاه تشكل‌های گردشگری را از نظر سازمان میراث فرهنگی به‌طور مشخص بیان كنند كه آیا صرفاً جایگاه تبلیغاتی دارند یا جایگاه مشورتی و تأثیرگذار هم می‌توانند داشته باشند.  پیشنهاد می‌كنم یك تیم مشاوره از اعضای خانه تشكل‌ها داشته باشید تا در چنین مواردی بتوانند كمك كنند.

جای خالی اقامتگاه‌های بوم‌گردی در همدان
این فعال مدنی ادامه داد: ساخت هتل علاوه بر هزینه بسیار زیاد اثرات فرهنگی منفی هم دارد. درحالی كه با اقامتگاه‌های بوم‌گردی در همدان می‌توان هزاران گردشگرخارجی را به این شهر كشاند. پیشنهاد می‌كنم هزینه‌های اقتصادی را به سمتی سوق دهید كه زمینه سرمایه‌گذاری و بازدهی دارد. اگر كاروانسراها را احیا كنیم هم اقامتگاه نیاز نداریم و هم جذابیت‌های تاریخی را بازسازی و حفظ كرده‌ایم.
بابك مغازه‌ای نماینده گروه‌كاری تشكل‌های گردشگری كشور با اشاره به نبود حضور معاونت گردشگری میراث در برنامه‌ها گفت: در صحبت‌های آقای استاندار و سایر مسئولان این نكته به گوش می‌رسد كه همدان قرار است به پایلوت گردشگری تبدیل شود.
 این نكته خوبی است اما امیدواریم تنها نگاه اقتصادی به گردشگری نباشد. چون سونامی در گردشگری را به دنبال خواهد داشت.
بهتر است به دنبال گردشگری پایدار باشیم و برنامه‌ریزی درستی هم صورت بگیرد در 2 سال گذشته هرجا طرحی آغاز شده چیزی ندیدم كه یك سند بالادستی مهمی برای آن پروژه تعریف شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AC%D9%85%D8%B9%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%D9%81%D8%A7%D8%B8%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%D8%A8%D9%88%D9%85-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86


برچسب ها: خانه تشکل های همدان ، نهادهای مدنی همدان ، تشکل های گردشگری همدان ، همشهری همدان ،

«الوند» را هم بتراشند،‌ دیگر چه می‌ماند؟

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
1428130532700_alvand.jpg

«این روزها افتخار مدیران شهری این است که کوه «الوند» را بتراشند، درختان را ببرند و هتل 5 ستاره بسازند و با برج سازی مردم شهر را از دیدن ستاره‌های آسمان محروم کنند.»

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، کوهستان الوند فراروی شهر همدان، کوهستان منفردی از شاخه‌های خاوری زاگرس مرکزی با عرصه‌ای به وسعت ۱۳۷۵ کیلومتر مربع، بزرگ‌ترین پدیده‌ی گرانیت‌زائی از دوران چهارم زمین‌شناسی بر اثر نفوذ توده‌های آذرین در نهشته‌های بازمانده از دوران پیشین است که در شمال غرب به کوه خدابنده‌لو سنندج و کوه چهل‌چشمه کردستان و از جنوب شرق به بلندی‌های راسوند و کوه وفس اراک متصل است.یال آن، حد طبیعی بین شهر همدان و تویسرکان و بلندترین قله‌ی آن موسوم به الوند در ۱۸ کیلومتری جنوب شهر قرار دارد. جهت این کوهستان از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده و استان همدان را به دو نیمه شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند.

کوهستان الوند ۱۱۱اُمین اثر طبیعی است که توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت. اما حالا در برنامه‌ریزی‌های مدیریت شهری همدان، می‌خواهند این میراث طبیعی را هم از طبیعی بودن‌اش خارج کنند و فقط به آن زخم بزنند!

حسین زندی، فعال میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان در یادداشتی که در اختیار ایسنا قرار داده، به تصمیم‌های جدید مدیریت شهری همدان در این زمینه پرداخته است.

«جای زخم‌هایی که مدیران شهری همدان در سه دهه گذشته بر پیکر الوند و طبیعت همدان وارد کرده‌اند، هرگز التیام نخواهد یافت و این ننگ پرآوازه بر پیشانی برخی مسئولان تا همیشه باقی خواهد ماند، تنها ماترک این مسئولان برای آیندگان تخریب و نابودی است.

هنوز صدای اره برقی‌ها از باغ‌های همدان به گوش می‌رسد ظاهرا برخی تصمیم گرفته‌اند تا بریدن آخرین درخت مقاومت کنند. مسئولان همدان سال گذشته در مقابل نابودی باغ‌ها و عمارت‌های کهن «ذوالریاستین»، «جواهری» و باغ «بدیع الحکما» نه تنها مقاومتی نکردند بلکه مجوز تفکیک و ساخت آپارتمان و ویلا هم صادر کردند.

این روزها افتخار مدیران شهری این است که زخمی دیگر بر زخم‌های الوند بیفزایند و کوه را بخراشند، درختان را ببرند و هتل 5 ستاره بسازند و با برج سازی مردم شهر را از دیدن ستاره‌های آسمان محروم کنند. شهردار همدان که اواخر سال گذشته در مراسم کلنگ‌زنی هتل شادی در بلوار کولاب (مسیر گنجنامه) سخن می‌گفت از احداث ده هتل در همدان خبر داد که بیشتر این هتل‌ها در مقابل چشم‌انداز کوهستان‌های الوند و در مسیر عباس‌آباد و گنجنامه به طرف الوند خواهد بود.

معمولا اجرای پروژه‌های ساختمانی که برخلاف توسعه پایدار و منافع دراز مدت عموم مردم است تا لحظه‌ی اجرا و روز کلنگ‌زنی از مردم پنهان نگهداشته می‌شود، مبادا که در معرض کارشناسی درستی قرار گیرد و با مخالفت شهروندان منافع برخی افراد به خطر بیفتد.

مناطقی که برای احداث هتل‌های ستاره‌دار در نظر گرفته‌اند از نقاط پرترافیک شهر همدان است که در حل این معضل درمانده‌اند. سوال این است که آیا به این نکته توجه کرده‌اند که پس از ساختن این هتل مشکل پارکینگ مسافران را چگونه حل خواهند کرد؟ این روزها شهرداری کوچه‌ها و مقابل منازل شهروندان را به عنوان پارکینگ اجاره می‌دهد و آسایش را از ساکنان محله‌های مرکزی شهر گرفته است، این شهر نیاز به پارکینگ دارد یا هتل 5ستاره؟

فکر نمی‌کنم در این شهر کسی با ساخت هتل و توسعه‌ی گردشگری پایدار مخالف باشد اما از مدیران ارشد استان باید پرسید؛ اتاق‌های هتل‌های فعال در شهر همدان چند روز از سال رزرو است؟ مدام در آمارها از ورود میلیون‌ها گردشگر به همدان سخن گفته‌اند، از تعداد یک میلیون نفر مسافری که وارد همدان می‌شود چند نفر در هتل اقامت می‌کنند؟ در طول یک ماه جشنواره زمستانی که قاعدتا باید گردشگر زیادی وارد همدان شود بیشتر اتاق‌های هتل‌ها خالی بود بیشتر مسافران ورودی همدان یا در چادر می‌خوابند یا در خانه _ مسافرهایی که بدون نظارت فعالیت می‌کنند. بهتر نیست خانه مسافرها و خانه‌های تاریخی شهر را برای اقامت گردشگران آماده کنند؟

به نظر می‌رسد مدیران این شهر زاویه دیدشان را از الوند نمی‌توانند تغییر دهند و تصمیم خود را برای نابودی کامل این منطقه گرفته‌اند یا این‌که توانایی ایجاد فرصت جدید برای سرمایه پذیری و سرمایه گذاری در این شهر را ندارند چرا که اگر نقاط دیگر شهر که خالی از جذابیت‌های طبیعی است را برای ساخت هتل و مراکز تفریحی و گردشگری در نظر بگیرند نیاز به زیر ساخت‌های گردشگری دارد و زمان زیادی برای به نتیجه رسیدن آن لازم است.

در کشور ما متاسفانه برخی مدیران یاد گرفته‌اند راحت‌ترین کار را انتخاب و از لقمه‌ی آماده استفاده کنند،‌ در حالی که مدیر توانا کسی است که بتواند از فضاهای بدون امکانات در جهت توسعه استفاده کند، اما چنین توانایی‌هایی از مدیران در طول چند سال گذشته دیده نشده است. همانگونه که اشاره کردم کسی مخالف ساخت هتل نیست اما نه بدون نیازسنجی، امکان سنجی و مکان یابی درست.

شهرداری همدان با صدور مجوزهای غیر کارشناسی در سال‌های گذشته نه تنها باعث تخریب و نابودی میراث طبیعی و تاریخی شهر شده بلکه منظر طبیعی شهر را نیز نابود کرده است .

کسانی که در همدان بر طبل توسعه گردشگری می‌کوبند به این نکته توجه نکرده‌اند که همدان مقصد گردشگری نیست و تاکنون مسیر گردشگری بوده است این شهر مهمترین نقطه‌ی آمد و شد مسافران از غرب کشور به شمال است، یعنی در مسیر استان‌های ایلام، کرمانشاه، کردستان و بخشی از کشور عراق به خصوص کربلا و از طرف خروجی شمالی نیز استان‌های تهران، قزوین، زنجان ، مرکزی و شهرهای شمال و شمال شرقی است.

بیشتر گردشگرانی که گفته می‌شود تعدادشان به میلیون‌ها نفر می‌رسد از یک سو وارد همدان می‌شوند و از سوی دیگر خارج می‌شوند. مسافران در همدان ماندگار نیستند تا برای آن‌ها هتل ساخته شود بهانه‌ای و جاذبه‌ای هم که بتواند گردشگران را روزها و هفته‌ها در همدان نگه دارد وجود ندارد یا معرفی نشده است.

اگر قرار است هتل و اماکن اقامتی و تفریحی ساخته شود بهتر است درکنار این مسیرایجاد شود و تخریب آثار طبیعی و تاریخی شهر متوقف شود.»

http://isna.ir/fa/news/94011503085/-%D8%A7%D9%84%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%B1%D8%A7-%D9%87%D9%85-%D8%A8%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%B4%D9%86%D8%AF-%D8%AF%DB%8C%DA%AF%D8%B1-%DA%86%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF


برچسب ها: هتل سازی در همدان ، تخریب الوند ، خبرگزاری ایسنا ، گردشگری همدان ، میراث طبیعی همدان ،

چهارشنبه 12 فروردین 1394

چگونه همدان را به مقصد گردشگران تبدیل کنیم

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گردشگری ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،


همدان

چگونه همدان را به مقصد گردشگران تبدیل کنیم

نویسنده: حسین زندی همدان‌ـ خبرنگار همشهری
چگونه همدان را به مقصد گردشگران تبدیل کنیم
خانه تشكل‌های میراث فرهنگی و گردشگری همدان شاهد جلسه‌ای بود كه نمایندگان تشكل‌های مدنی حوزه میراث فرهنگی برای اولین بارتوانستند رودر‌رو مشكلات گردشگری استان را به حضور مدیركل برسانند و انتقادات چندین ساله خود را با این مقام مسئول در میان بگذارند.
1393/12/27
خروجی كار تشكل‌ها باید مشخص شود
مدیركل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری در ابتدای این نشست با تأكید بر نقش تشكل‌های گردشگری در گردشگر‌پذیری استان گفت: خروجی كار تشكل‌ها باید مشخص شود تا جامعه ‌متوجه شود که  این تشکل‌هادر حوزه گردشگری چه كارهای بزرگی انجام داده‌اند. در سازمان میراث فرهنگی علاوه بر این می‌خواهیم از ظرفیت‌های تشكل‌ها در تعطیلات نوروز و هنگام ورود گردشگران نوروزی به استان استفاده كنیم. از شما خواهش می‌كنم در مباحث نظر‌سنجی، توسعه ارائه خدمات به میهمانان، ارتباط با ستاد خدمات سفر و راهنمایی گردشگران كمك كنید. ما در زمینه پرهیز از حضور كارتن به‌دست‌ها و خانه‌های غیرمجاز از ظرفیت‌های تشكل‌ها استفاده خواهیم كرد و امیدوارم امسال به كمك شما از سال‌های پیش بهتر عمل كنیم.
«ریحان سروش مقدم» ادامه داد: با ورود اعضای تشكل‌های غیر‌دولتی در ستاد استقبال از میهمانان نوروزی می‌توانیم امیدوار باشیم گردشگران حرمت اماكن را رعایت كنند.

تشكل‌ها چقدر از سوی مسئولان جدی گرفته می‌شوند
«مریم خندان» نماینده انجمن دوستان زمین گفت: در ابتدا پیش از ورود تشكل‌ها به موضوع همكاری با اداره میراث فرهنگی باید ببینیم كه اعضای تشكل‌ها از سوی مدیران این اداره چقدر جدی گرفته می‌شوند؟ این جلسه چنان با تأخیر برگزار شد كه ما نا ‌امید شدیم.
«آرش خزایی» دبیر انجمن سایكل توریسم و طبیعت‌گردی آنادانا نیز افزود: ما در زمینه سفر پاك فعالیت می‌كنیم و شهروندان را تشویق می‌كنیم برای سفرهای پاك، در دوره مدیركل قبلی با ما همكاری نشد، امیدواریم این بار شاهد همكاری این اداره باشیم.

اهمیت تبلیغ شفاهی
«غلامرضا سماوات» نماینده انجمن خانه‌های بوم‌گردی همدان گفت: پیشنهاد من این است كه بیاییم با  محوریت همدان كار كنیم و تلاش را برای معرفی و رشد همدان معطوف كنیم‌. تبلیغات سینه به سینه و شفاهی یكی از اركان تبلیغاتی مهم كشور ماست. یكی از عاملان این نوع تبلیغات گردشگران هستند. باید جذابیت‌های گردشگری همدان را به گردشگران بشناسانیم و خدماتی را در اختیار آنها قرار دهیم تا با خاطره‌ای خوش دیگران را هم به این شهر دعوت كنند. چرا خانه نقلی كاشان یكی از سوژه‌های كتاب مرجع گردشگری بین‌المللی است؟ چرا در این كتاب تنها اشاره‌ای كوتاه به استان همدان شده است؟ ما باید از تجربه‌های موفق الگوبرداری كنیم.
«محمد افشار» نماینده انجمن قلم همدان نیز با اشاره به حفاظت از میراث ناملموس گفت: انتقادی كه بنده به سازمان میراث فرهنگی وارد می‌دانم این است كه این نهاد خود را به‌عنوان نگهبان ابنیه و اماكن تاریخی محدود كرده است در حالی كه بخش عمده میراث فرهنگی ما در سایه موضوعی كه اشاره كردم نادیده گرفته شده است چه میراث مكتوب ما و چه میراث معنوی از هزاران سال گذشته وجود دارد،اما مورد غفلت واقع شده است. رئیس‌جمهوری به اقتصاد دانش‌بنیان تكیه دارد. خواهش ما این است كه به فرهنگ دانش‌بنیان هم توجه شود.

سودجویان همچنان در سودای تخریب محیط‌زیست همدان
«محمد سوزنچی» نماینده مؤسسه حیات سبز سرزمین با اشاره به نقش تشكل‌های غیر‌دولتی در توسعه پایدار گفت: من از مدیركل محترم تقاضا دارم جایگاه تشكل‌های گردشگری را از نظر سازمان میراث فرهنگی به‌طور مشخص بیان كنند كه آیا صرفا جایگاه تبلیغاتی دارند یا جایگاه مشورتی و تأثیرگذار هم می‌توانند داشته باشند؟پیشنهاد می‌كنم یك تیم مشاوره از اعضای خانه تشكل‌ها داشته باشید تا در چنین مواردی بتوانند كمك كنند.

جای خالی اقامتگاه‌های بوم‌گردی در همدان
این فعال مدنی ادامه داد: ساخت هتل علاوه بر هزینه بسیار زیاد اثرات فرهنگی منفی هم دارد. درحالی كه با اقامتگاه‌های بوم‌گردی در همدان می‌توان هزاران گردشگرخارجی را به این شهر كشاند. پیشنهاد می‌كنم هزینه‌های اقتصادی را به سمتی سوق دهید كه زمینه سرمایه‌گذاری و بازدهی دارد. اگر كاروانسراها را احیا كنیم هم اقامتگاه نیاز نداریم و هم جذابیت‌های تاریخی را بازسازی و حفظ كرده‌ایم.
«بابك مغازه‌ای» نماینده گروه‌كاری تشكل‌های گردشگری كشور با اشاره به نبود حضور معاونت گردشگری میراث در برنامه‌ها گفت: در صحبت‌های استاندار و سایر مسئولان این نكته به گوش می‌رسد كه همدان قرار است به پایگاه گردشگری تبدیل شود. این نكته خوبی است، اما امیدواریم تنها نگاه اقتصادی به گردشگری نباشد. چون سونامی در گردشگری را به دنبال خواهد داشت. بهتر است به دنبال گردشگری پایدار باشیم و برنامه‌ریزی درستی هم صورت بگیرد. در 2 سال گذشته هرجا طرحی آغاز شده سند بالادستی مهمی برای آن پروژه تعریف نشده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D9%82%D8%B5%D8%AF-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A8%D8%AF%DB%8C%D9%84-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85


برچسب ها: گردشگری همدان ، همشهری همدان ، نهادهای مدنی درهمدان ، میراث فرهنگی درهمدان ، خانه تشکل های میراث فرهنگی همدان ،

سرویس بهداشتی مهم‌تر است یا ساخت هتل؟

» سرویس: فرهنگی و هنری - گردشگری و حج
4-183.JPG

همدان اقامتگاه مناسب ندارد و هتل‌هایش ارزان قیمت‌اند، پس نمی‌تواند گردشگر حرفه‌ای جذب نمی‌کند.»

به گزارش خبرنگار سرویس گردشگری ایسنا، مجتبی جوادیه، راهنمای گردشگری همدان، این عوامل را برای گردشگرپذیری همدان آفت دانست و افزود: متاسفانه ضعف مدیریت در زمینه‌ی اقامت گردشگران باعث تشدید پدیده‌ی چادرخوابی در پارک‌های همدان شده، به گونه‌ای که بیشتر مسافرانی که وارد این شهر می‌شوند، گرایشی به اقامت در هتل ندارند و حتا در روزهای شلوغ مانند تعطیلات نوروز هم بخش عمده‌ای از اتاق هتل‌های شهر خالی است و مسافران در مدارس یا چادرها می‌خوابند که این مسئله هم خود باعث مشکلاتی برای شهروندان همدانی و مدیران شهری همدان است.

این عضو انجمن نبض سبز حیات ادامه داد: در این شرایط هفته‌ی گذشته کلنگ هتل پنج ستاره‌ای در مسیر گنجنامه (بلوار کولاب) توسط مسئولان شهر همدان به زمین زده شد که با مخالفت فعالان محیط زیست و گردشگری همدان همراه شد. آن‌ها به به نابودی و تخریب محیط زیست طبیعت الوند اعتراض دارند و معتقدند که ادامه‌ی ساخت‌وسازها در این مسیر منظر طبیعی منطقه را نابود و همدان را با چالش‌های مدیریت شهری روبرو می‌کند.

وی اظهار کرد: اعضای تشکل‌های غیر دولتی در کنار اعتراض‌ها و انتقادها پیشنهادهایی هم دارند و معتقدند در همدان پیش از آنکه ضرورت ساخت هتل احساس شود، کمبود سرویس بهداشتی و پارکینگ احساس می‌شود! آنان می‌گویند گردشگرانی که به همدان می‌آیند به دنبال اقامتگاه‌های ارزان قیمت‌اند، بنابراین بهتر است وضعیت هتل‌ها پیش از اقامتگاه‌های بوم‌گردی و هتل‌های سنتی تقویت شوند.

گردشگران خارجی برای هتل‌های شش ستاره هم تره خرد نمی‌کنند

به گزارش ایسنا، محمد سوزنچی، نماینده‌ موسسه حیات سبز سرزمین نیز با اشاره به مجوزهایی که برای هتل‌سازی در همدان صادر شده به خبرنگار ایسنا گفت: چند وقتی است هتل سازی در شهر بوعلی سینا و هگمتانه رونق گرفته است، حتی آمارها می‌گوید بیش از هفت هتل در همدان احداث می‌شود.

وی یکی از معضلات گردشگری همدان را کمبود هتل دانست و ادامه داد: آمار ضعیف 12500 تخت برای همه‌ی ظرفیت هتل‌های همدان در روزهای پرتراکم مسافر بسیار کم است، ولی

همین ظرفیت اندک در ایام غیر انبوه تعطیل است.

او اظهار کرد: شنیده شده که قرار است در محدوده‌ی بلوارهای «ارم»، «کولاب»، «عباس آباد» و «گنجنامه» هتل‌هایی احداث شود، به همین دلیل وظیفه داریم به عنوان فعالان حوزه‌ی گردشگری و محیط زیست پیش بینی اثرات سوء این پیشرفت را اعلام کنیم و راهکارهای به روز شده را پیشنهاد دهیم.

این کارشناس گردشگری با انتقاد از هتل‌سازی در همدان گفت: امروز میل به هتل‌های لوکس پنج ستاره در شهرهای لوکس و سواحل شهرهای ساحلی خاص، خواهان فراوانی دارد، چون با صرف هزینه‌ی فراوان، از لذت‌های منطقه‌ای که آن‌ها هم گران هستند استفاده می‌کنید، ولی نه در شهری مانند همدان که گردشگران داخلی‌اش اغلب به دنبال خانه‌ی مسافر، چادر و کمپ هستند و اتفاقا گردشگران خارجی آن هم که با معیارهای هتلینگ ایران آشنا هستند، تره‌ای برای پنج یا حتی شش ستاره بودن هتل خرد نمی‌کنند و اهمیتی به آن نمی‌دهند، آنها به دنبال فرهنگ بومی منطقه هستند و مسلما در خانه‌های بوم‌گردی و اقامتگاه‌های سنتی بیشتر لذت می‌برند.

سوزنچی گفت: به عنوان مثال اگر یک همدانی در پنج هتل شهر همدان که عنوان‌های 2 تا 5 ستاره را یدک می‌کشند بخوابد به راحتی می‌تواند وجه تمایز را ببیند و آنگاه که در اصفهان یا مشهد نیز ستاره‌دارها را بررسی کند ممکن است بهت‌زده شود.

http://isna.ir/fa/news/93122615089/%D8%B3%D8%B1%D9%88%DB%8C%D8%B3-%D8%A8%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA%DB%8C-%D9%85%D9%87%D9%85-%D8%AA%D8%B1-%D8%A7%D8%B3%D8%AA-%DB%8C%D8%A7-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA-%D9%87%D8%AA%D9%84


برچسب ها: گردشگری همدان ، هتل سازی درهمدان ، ایسنا ،

نگذارید امسال محوطه‌های تاریخی همدان آتش بگیرند

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
23-534.jpg

«ما در مکان‌های تحت اختیار سازمان میراث فرهنگی مختار هستیم تا نمایشگاه صنایع‌دستی برگزار کنیم، اگر بخواهیم از این اماکن خارج شویم نیاز به همکاری شهرداری است که آن‌هم منوط به پرداخت میلیون‌ها تومان پول است.»

به گزارش خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا، اداره‌کل میراث فرهنگی استان همدان چند سالی است که برگزاری نمایشگاه صنایع‌دستی در نوروز را جزو اولویت‌های خود قرار داده است، نمایشگاهی که برای برگزاری آن به جز بناهای تاریخی جای دیگری ندارند، و هر سال هم در کنار این نمایشگاه‌ها اتفاقاتی نه چندان مناسب برای آن بناهای تاریخی رخ می‌دهد.

نمونه‌ی بارز آن را می‌توان در برگزاری نمایشگاه نوروز سال گذشته در محوطه‌ی ارزشمند «هگمتانه» و در کنار آرامگاه «باباطاهر» دید که با آتش گرفتن چادرهای نمایشگاه در محوطه‌ی هگمتانه بخش‌هایی از این محوطه‌ی تاریخی نیز آسیب دیدند و نمایشگاه میدان باباطاهر نیز به دلیل طوفانی که در نوروز در همدان وزیدن گرفت، چند چادر از غرفه‎‌های نمایشگاه در محوطه‌ی آرامگاه افتادند.

با این وجود به نظر می‌رسد یا نباید دیگر نمایشگاهی از این صنعت کهن اما مهجور در همدان برپا کرد، یا هر سال برای محوطه‌های تاریخی دوران مادها همین آش و همین کاسه است!

حسین زندی، فعال میراث فرهنگی همدان در این زمینه به خبرنگار میراث فرهنگی ایسنا گفت: یکی از عناصر و فرصت‌هایی که می‌تواند درخدمت توسعه گردشگری باشد و به گردشگری پایدار کمک کند، صنایع دستی است، اما در ایران متاسفانه از این فرصت و ظرفیت به درستی استفاده نشده است و گاهی روش بهره‌گیری از آن به دلیل نادرست بودن، باعث آسیب‌های جبران ناپذیری شده است.

وی با تاکید بر حمایت نشدن فعالان صنایع‌دستی این استان و نبود مکان و فرصت مناسب برای عرضه تولیدات و محصولات آنها، اظهارکرد: بازار سنتی همدان دستخوش مشاغل جدید شده است و جایگزینی هم نداشته که به صورت بازارچه‌های دایمی صنایع دستی، بتوانند آن چه تولید می‌کنند به دست خریداران برسانند، بنابراین تنها زمان برای عرضه صنایع دستی در نمایشگاه‌هاست که بیشترتولیدکنندگان هم منتظر می‌مانند تا تعطیلات نوروز از راه برسد شاید بتوانند بخشی از کارهای خود را به فروش برسانند.

هجوم افراد به نمایشگاه‌ها، محوطه‌های تاریخی را تخریب می‌کند

او ادامه داد: مسلما زمانی‌که فرصت عرضه محصول نباشد، انگیزه‌ای هم برای تولید نیست و کیفیت کارها نیز افت می‌کند. به نظر می‌رسد اصلی‌ترین نیاز فعالان صنایع دستی ایجاد بازارچه‌های دایمی برای فروش این محصولات است و با شعار نمی‌توان از این سرمایه‎ها دفاع کرد و مدافع تولید داخلی به ویژه صنایع دستی شد.

زندی در ادامه درباره‌ی اتفاقاتی که درطول چندسال گذشته در فضاهای نمایشگاهی که معمولا در بناهای تاریخی بوده، نیز توضیح داد: در چند سال گذشته فضایی که به عنوان غرفه فروش صنایع دستی توسط معاونت صنایع دستی استان در اختیارتولید کنندگان و هنرمندان این حوزه قرار می‌گیرد، فضاهای در داخل اماکن تاریخی شهر همدان مانند آرامگاه «باباطاهر»، «بوعلی»، تپه «هگمتانه» و گنبد «علویان» بوده که عواقب بسیار بدی برای این آثار داشته است. آتش‌سوزی بازارچه صنایع دستی محوطه هگمتانه در نوروز 1393 نمونه‌ای از این آسیب‌هاست. هجوم همزمان افراد به نمایشگاه‌های موقتی که در اماکن تاریخی برپا می‌شود نیز باعث تخریب آثار می‌شود و عواقب پیش‌بینی نشده‌ای را به دنبال دارد.

این فعال میراث فرهنگی همدان افزود: نباید این نکته را از ذهن دورداشت، گردشگرانی که به شهرهای مختلف کشور سفر می‌کنند علاقمند به تهیه‌ی سوغات محلی هستند و چه بهتر که این سوغات هنرهای دستی مردم محلی آن مناطق باشد تا به راحتی در دسترس گردشگران قرار گیرد، اما شایسته نیست مزارعارف بزرگی مانند «باباطاهر» یا تپه تاریخی «هگمتانه» تبدیل به مرکز خرید و فروش اجناس شود، به ویژه که در این نمایشگاه‌ها غرفه‌های اجناس چینی بیشتر از صنایع دستی خودنمایی می‌کند.

او درباره‌ی دلایل اصرار میراث فرهنگی برای برگزاری نمایشگاه در بناهای تاریخی نیز گفت: معمولا بهانه‌ای که از سوی مدیران میراث فرهنگی همدان مطرح می‌شود این است که ما در مکان‌های تحت اختیار سازمان مختار هستیم تا نمایشگاه برگزار کنیم و اگر بخواهیم از این اماکن خارج شویم، نیاز به همکاری شهرداری است. ظاهرا همکاری شهرداری منوط به پرداخت میلیون‌ها تومان پول است که ازیک سو از عهده میراث فرهنگی خارج است و ازسوی دیگر فعالان و تولید کنندگان صنایع دستی قدرت پرداخت چنین مبالغی را ندارند.

30 میلیارد بودجه دارند، اما فقط تبلیغات می‌کنند!

وی اضافه کرد: گفته می‌شود بودجه فرهنگی شهرداری همدان بیش از 30 میلیارد تومان است و در سال 93 هفتاد درصد افزایش داشته است، اما معاونت فرهنگی- اجتماعی شهرداری فعالیت ملموس و ماندگاری انجام نداده است و بیشتر کارهای انجام شده تبلیغاتی بوده است.

وی ادامه داد: مجموعه‌ی شهرداری در سال‌های گذشته به نیازها و ضرورت‌های مدیریت شهری توجه نکرده است و به جز مجوزهای برج سازی چیزی در کارنامه‌ی این نهاد نمی‌توان یافت. به طورمثال سال‌هاست میدان تاریخی همدان و خیابان‌های منشعب از این میدان با چالش دست‌فروشان روبه‌روست، اما شهرداری هنوز نتوانسته برای دستفروشان که جمعیت زیادی را در همدان شامل می‌شوند، چاره‌ای بیندیشد و مکانی دایمی در اختیار آنها قرار دهد، در حالی که پدیده دستفروشی با این حجم عظیم در مرکز یک شهر تاریخی که از آن به عنوان پایتخت تاریخ و تمدن یاد می‌شود، ضد اهداف گردشگرپذیری است که مدیران ارشد استان به دنبال آن هستند.

زندی در پایان اظهار کرد: معاونت فرهنگی اجتماعی شهرداری و شورای شهر همدان می‌توانند فضاهای مناسبی را به نمایشگاه‌های صنایع دستی در نزدیک‌ترین نقاط به اماکن پربازدید تاریخی و طبیعی اختصاص دهند. شهرداری نیز در یک برنامه‌ی دراز مدت می‌تواند انتظار چندین ساله تولیدکنندگان صنایع‌دستی را برآورده کند و با ایجاد بازارچه‌ی دایمی برای فروش صنایع دستی در همدان این مشکل را برای همیشه حل کند.

http://isna.ir/fa/news/93122615323/%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AF-%D8%A7%D9%85%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%85%D8%AD%D9%88%D8%B7%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%AA%D8%B4


برچسب ها: ایسنا ، محوطه های تاریخی همدان ، صنایع دستی همدان ،


نویسنده: حسین زندی
اختتامیه نخستین جشنواره زمستانی همدان
جشنواره زمستانی همدان پس از یك ماه به كار خود پایان داد.
1393/12/12
جشنواره زمستانی همدان پس از یك ماه به كار خود پایان داد. این جشنواره 8 سال پیش با هدف معرفی جاذبه‌های گردشگری همدان و جذب گردشگر در این استان آغاز به كار كرد، اما پس از سال‌ها هنوز نتوانسته است به اهداف خود نزدیك شود و در حد یك كارناوال محلی خود را تثبیت كرده است. این در حالی است كه مدیركل میراث فرهنگی صنایع‌دستی و گردشگری استان نوید بین‌المللی‌شدن جشنواره زمستانی در سال‌های آینده را می‌دهد. در سال‌های گذشته مدت زمان این جشنواره حدود یك هفته بود، اما با اینكه جشنواره زمستانی امسال به مدت یك ماه طول كشید موفق عمل نكرد. خالی‌بودن هتل‌ها و نیمه‌تعطیلی اماكن تاریخی همدان شاهدی بر این مدعاست؛  همچنین برنامه‌های تبلیغی این جشنواره نیز نتوانست از چارچوب رادیو و تلویزیون استان فراتر رود  به همین دلیل نمود بیرونی و جنبه سراسری آن نمایان نشد.در برنامه اختتامیه هشتمین جشنواره زمستانی همدان كه در سالن اجتماعات آوینی اداره ارشاد همدان برگزار شد، تعدادی از مقامات استانی، عكاسان و فعالان گردشگری استان حضور داشتند. در ابتدای مراسم مدیركل میراث فرهنگی صنایع‌دستی و گردشگری استان گزارشی از عملكرد ستاد برگزاری جشنواره ارائه كرد و از همكاران و دست‌اندركاران برگزاری جشنواره تشكر كرد. «ریحان سروش‌مقدم» گفت: ما با ختم جشنواره زمستانی به استقبال برنامه‌های نوروزی خواهیم رفت و عملا ستاد استقبال از مهمانان نوروزی كار خود را آغاز خواهد كرد.سروش مقدم ادامه داد: استان كاملاآماده پذیرایی از مهمانان نوروزی است و اداره میراث فرهنگی هم در كنار سایر دستگاه‌ها از امروز به استقبال این برنامه‌ها خواهد رفت و برنامه‌های نوروزی ستاد كلید خواهد خورد.سنگ بنای جشنواره زمستانی همدان را با تكیه بر بازی‌های زمستانی و برف گذاشتند، اما خشكسالی و كمبود بارش برف این برنامه را تحت‌الشعاع قرار داد. مدیركل میراث فرهنگی همدان با اشاره به این موضوع گفت: ما در برنامه‌های امسال تلاش كردیم وابستگی جشنواره را به برف كم كنیم و عناصر فرهنگی را جایگزین آن كنیم. هرچند برف خود فراتر از یك عنصر فرهنگی است، اما این مسأله كه ما صرفا وابسته به بارش برف در استان باشیم، نمی‌تواند صحیح باشد.  سروش‌مقدم با برشمردن عناوین تعدادی از برنامه‌های جشنواره زمستانی در همدان ادامه داد: امسال جشنواره به خانه شهرستانی‌ها رفت؛ با برگزاری جنگ‌های شادی برنامه‌های خوبی را شاهد بودیم و شادكردن مردم به غنای جشنواره افزود.
مدیركل میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری با اشاره به نامگذاری سال آینده توسط یونسكو گفت: سال 2015 توسط یونسكو به نام عارف والا مقام« میرسید علی همدانی» مزین شده است، با توجه به اهمیت این موضوع در استان ما نیز سال 1394 به نام این عارف جلیل‌القدرنامگذاری شده است و سال آینده در تمام برنامه‌های ما جایگاه میرسیدعلی همدانی به‌صورت ویژه در نظر گرفته خواهد شد. یكی از بخش‌های مهم برنامه اختتامیه جشنواره زمستانی همدان رونمایی از كتاب «همدان در گذر ایام» اثر محمدمهدی استعدادی عكاس پیشكسوت همدانی بود كه به تازگی وارد بازار كتاب شده است. همدان در گذر ایام مجموعه 255 قطعه از عكس‌های مستند محمدمهدی استعدادی است كه بیشتر آنها در دهه 40 و 50 به ثبت رسیده است و شامل مكان‌های تاریخی، محله‌ها خیابان‌ها وموارد دیگر است. در مراسم رونمایی كتاب این عكاس پیشكسوت، حاضران با تشویق و برخاستن از صندلی‌ها به او ادای احترام كردند. استعدادی متولد 1323 در شهر همدان است و بیش از 50 سال در این شهر عكاسی كرده است. او در دهه 40 و 50 با رسانه‌ها و روزنامه‌های مختلف در زمینه عكس‌های خبری و مستند همكاری كرده است.
چاپ
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D8%AA%D8%A7%D9%85%DB%8C%D9%87-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%B2%D9%85%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: جشنواره زمستانی ، همشهری همدان ،

گزارش و نقد و نقب و تجلیل در یازده اپیزود به بهانه‌ی عنوان «گردشگری ادبی»

علیرضا سبزواری

علیرضا سبزواری

دبیر سرویس فرهنگ و هنر

gardashgariadabi.jpg

اپیزود اول، گزارش:
دیرتر از ساعت مقرر به جلسه رسیدم. احتمالاً جلسه هم طبق معمول، دیرتر شروع شده بود. یکی دو شاعر و مقام دولتی! و تعداد زیادی از شاعران و دوستان قدیمی و دیگرانی که نمی‌شناختم در سالن بودند. سالن پر بود. شعرخوانی بسیار منظم و با سلیقه و دور از احساسات به انجام رسید. میهمانِ آمده از تهران، در مقام «حسن گوهرپور» سخنرانی کرد و از سفر گفت و تاثیر آن بر شعر. در فیلمی کوتاه، گوهرپور از ادبیات و روزگار رفته بر خودش و دلتنگی‌های متداول شهرستانی‌های به تهران کوچ کرده سخن گفت.

باقی جلسه، بیرون از سالن به صحبت با دوستان گذشت، جلسه که تمام شد تمام پچپچه‌ها به لبخندهای عمیق! مبدل شد و روبوسی و ذکر خاطرات دور!

اپیزود دوم، یک جهان تنها:
بی شک اضافه شدن هر کلمه‌ای به ادبیات تحت هر عنوان و ذیل هر دلیلی که باشد اگر به قصد سو استفاده نباشد به هر حال باعث خسران ادبیات خواهد بود. این عبارت علی‌الخصوص در کشورهای در حال توسعه نمود بیشتری دارد.
مثال، «ادبیات سیاسی» این ترکیب بیشتر از آن‌که به سود ادبیات بوده باشد همه در جهت منافع قسمت دوم بوده است. هم به لحاظ فنی و تخصصی در شعر و هم به لحاظ موانعی که برای قسمت اول ایجاد شده است. و آن زمان است که کلمه‌ی اضافه شده چون سرطان در جان و خون و رگ و ریشه‌ی ادبیات رخنه می‌کند و سهم خود را می‌خواهد. (در این باب با یاری دوستان و به زودی پرونده‌ای تشکیل خواهد شد.)

اپیزود سوم، فلاش بک به دویدنِ مدام
قرار بود برای کتاب تازه چاپ شده‌ی گوهرپور جلسه‌ای گرفته شود. رونمایی. بعد از مدتی هم که از چاپ کتاب گذشت نقد هم بشود تا از این رهگذر واکنش‌های در گوشی و بعضاً کج و کوله و عمدتاً از سر دوستی و بر طبق اصول نقد در جلسه‌ای عمومی عنوان شود. که هم برای شاعر بهتر است و هم برای همبستگی عمومی. این قرار به بهانه‌ی «گردشگری ادبی» به هم خورد. احساس مثبتی به این عنوان نداشتم. تصورم چرخیدن در سطح شهر بود و توقف‌های کوتاه برای شعرخوانی!

اپیزود چهارم، یک موسیقی بی کلام:
در این سکانس دوربین‌هایی در چند نقطه‌ی شهر، مثلاً مقابل ساختمان‌های «سازمان میراث فرهنگی»، «استانداری»، «تالار فجر»، «اداره‌ی فرهنگ و ارشاد اسلامی» و خانه‌ی «حسین زندی» ثابت کاشته شده است. زندی در حال ورود و خروج به این اماکن دیده می‌شود باکیف دستی پر و پیمانش و البته صداقت و صفای وجود.

اپیزود پنجم، فلاش بک به اپیزود سوم:
عصر روز قبل از برگزاری جلسه کذایی با دبیر محترم همایش دیداری داشتم. با صداقت داستان را توضیح داد که واجب کفایی را بردوش گرفته است. توجیه معقولی بود. برای رفتن به برنامه مجاب شدم ساعت مقررِ روز پنجشنبه را خالی کردم و به جلسه رفتم. برای من که دنبال شعر بودم همان دو ساعت شعرخوانی و دیدار دوستان قدیم لذت بخش بود.

اپیزود ششم، حسن گوهرپور
در این‌که گوهرپور قسمت اعظم زندگی ادبی خود را جدا از تولید شعر و خواندن کتاب به فعالیت اجرایی در این حوزه صرف کرده است، شکی نیست، مدارک کافی هم موجود است در جلسه هم به نمایش درآمد. که این خود یک بزرگداشت جداگانه می‌طلبد. اما کتاب و رونمایی کتاب حدیث دیگری دارد. یک جلسه‌ی رسمی و صرفاً ادبی می‌خواهد. فارغ از مجیز و تکفیر. مثل خیلی از کتاب‌های دیگر که باید برای آن‌ها رونمایی گرفته می‌شد و نشد، و خیلی از کتاب‌های دیگر که باید برای آن‌ها جلسات معرفی و تحلیل و رونمایی گرفته شود که به یاری خدا به همت دوستان ادبیاتی برگزار خواهد شد.

اپیزود هفتم، پریدن، بیرون پریدن، دنیای مجازی
اگر در مقابل تاثیر مهم اینترنت و شبکه‌های اجتماعی بر زندگی بیرونی و واقعی مردم جبهه بگیریم و تاثیر آن را انکار کنیم کاری سخت بیهوده انجام داده‌ایم. حتی اگر از تاثیر زیاد آن هم قصد چشم‌پوشی داشته باشیم باز هم متهم به تعصب و یکسونگری خواهیم شد.
با گسترش شبکه‌های اجتماعی بی شک مرز بین دنیای مجازی و (مثلاً) واقعی کمرنگ شده است. به طوری که به راحتی با سیر و سیاحت در صفحات شخصی دوستان در شبکه‌ی فخیمه‌ی «فیسبوک» و حتی «اینستاگرام» به روش زندگی و منش اجتماعی و بعضاً شخصی ایشان پی خواهیم برد.
اما باید اعتراف کرد که این صفحات مجازی هرگز در انتقال انرژی افراد موفق نبوده‌اند. در غیاب لحن و سوی چشم، ارتباط یک امر ناتمام و عقیم خواهد بود. ممکن است سرعت انتشار یک اثر را بالا برده باشند اما هرگز عمق و اصالت یک لبخند پس از شنیدن یک شعر را با خود به همراه ندارند. این ضعف نیست، یک خاصیت است.

اپیزود هشتم، حضور:
این درست که اصل معنای حضور در تولید و خواندن خلاصه می‌شود. اصلاً معنای اصیل حضور در عرصه، خواندن و تولید محتواست. همین که این دو فعل انجام شد یعنی حضور به هم رسانده شده است. تجربه نشان داده است که به هر دلیلی (محافظه‌کاری همراه و عمومی اطرافیان و خود ما، دلایل شخصی، آگاه نبودن از نیات یک دیگر، اعلام مخالفت با یک موضوع و خیلی از دلایل دیگر ) عدم حضور فیزیکی (بخوانید تحریم) مانع از انجام بسیاری از اتفاقات نشده است. این سخن به این معنی نیست که باید در هر مکان مربوط به حوزه‌ی علاقه شرکت کرد و تحت هر شرایطی از برنامه به دلیل همراستا بودن با علاقه‌ی شخصی حمایت کرد. اتفاقاً به این معنی‌ست که گاهی برای اعلام مخالفت با یک موضوع و یک اتفاق و از منظر انصاف در آن جلسه و یا برنامه حضور به هم رسانده شود و البته همراه شعر و خاطرات خوب گذشته انصاف و صداقت را نیز به همراه داشت، همراه با موضع اعتقادی مشخص و محکم. اما گاهی یکی از این لوازم جا می‌ماند، یا شعر یا انصاف و گاهی کلاً حضور که گویا فقط در تولید خلاصه می‌شود.
فارغ از این برنامه که همراه خود نظرات متفاوتی داشت اما بنده معتقدم که برای رساندن صدای اصیل اما کم رمقِ شعر و هنر امروز ایران باید در کنار تولیدات هنری زمانی هم برای تبادل نظر و مشورت و شنیدن و گفتن در اجتماعات دوستانه گذاشت. اگرچه این اجتماعات باید حداقلِ مشخصات یک اجتماع محترم را داشته باشد. که فرصت کوتاه است و سفر جانکاه.
در این باب همیشه پیشنهادهایی وجود داشته است. گاهی به خاطر موانع بیرونی به انجام نرسیده و گاهی به دلیل اختلاف سلیقه سرانجام خوبی نداشته است.

اپیزود نهم، دویدن؛ نه رسیدن؛ یا «باید که سپر باشد پیش همه پیکان‌ها»
در این اپیزود فلاش بکی کوتاه به ابتدای اپیزود قبل زده خواهد شد. این درست که اصل معنای حضور در تولید و خواندن خلاصه می‌شود. اصلاً رکن رکین حضور در عرصه، خواندن و تولید محتواست.
در ادبیات معاصر ما کم نبودند انسان‌هایی که زندگی خود را وقف معرفی و بسترسازی برای انتشار و خوانده شدن و دیده شدن آثار هنری کرده‌اند. این کار سختی خود را دارد. نوعی دیگر از تولید محتواست. [مکث، دوربین ثابت] [از سال 70 تا 92 به صورت تیتروار تصاویری برای خواننده پخش می‌شود.]
هدف رسیدن به نقطه‌ای مشخص نیست که حتماً نامی شنیده شود یا یادی بماند از آن‌که دویده است، کافی‌ست شروع شود و بعد حمایت، نقص‌ها با همکاری و تعامل از بین می‌رود و فرصت‌ها از دل تهدیدها متولد خواهند شد. این خاصیت کار اجرایی‌ست. وظیفه‌ای مهم اما بی صدا و صد البته پر حرف و حدیث. این‌جا دیگر تمام مساله اعتقادات شخصی در حوزه‌ی مربوطه نیست باید کمی به اصطلاح عامیانه «کوتاه آمد» تا بتوان سنگ را بلندتر پرتاب کرد. باید سنگ زیرین آسیا بود. حتی گاهی تولید را فدا کرد.
در شرایط فعلی باید فعالیت اجرایی در حوزه‌ی هنر ذیل اسامی هنرها آورد شود.
«طاهباز بزرگ‌ترین افتخار زندگی‌اش را کار روی آثار نیما می‌دانست، در روزهای جنگ و زیر بمباران، تهران را ترک نکرد چرا که اعتقاد داشت، «اگر قرار است دست‌نوشته‌های نیما که در خانه‌ی‌ ماست نابود شود، همان بهتر که من هم با آن‌ها بروم.»
چه خوب که پاره‌ای از اعتقادات هر چند محترم خود را نه در حوزه تولید که در عرصه‌ی حضور فیزیکی تا حد امکان ندیده بگیریم و آستین همت را برای هموار کردن مسیری که خود قرار است در آن نفس بکشیم بالا بزنیم.

اپیزود دهم، گردشگری ادبی:
ادبیات یک حوزه‌ی کاملاً تخصصی است. به قول «ژرژ باتای» «ادبیات یا همه چیز است یا هیچ چیز.» وقتی با یک همه چیز رو به رو هستیم لاجرم باید احتیاط را نیز رعایت کنیم. چه در معرفی آن و برای حضور در قلب ماجرا و چه برای ترکیب با سایر حوزه‌های دیگر.
عنوان «گردشگری ادبی» را همین چند وقت شنیدم. شاید خیلی از دوستان هم این ترکیب برایشان تازه باشد اما اگر نوشته‌ی آقای مغازه‌ای را ملاک قرار دهیم که گردشگری ادبی مفهومی دیرپاست ای کاش برای شیوه‌ی اجرایش که طبق ادعای ایشان شیوه‌ای نوپا بوده است، دوستان متخصص را نیز دخیل می‌کردند تا از اشکالات احتمالی کاسته شود. و یا دست کم این نکته را نیز در نظر می‌گرفتند که یک شیوه‌ی نوپا نیاز به تحلیل و بررسی زیاد دارد آن هم وقتی پای ادبیات در میان است وقتی پای شعر در میان است که «شعر گوهر بنیادین هستی و اساس هر چیز است.»
معرفی مقبره‌های شاعران و نویسندگان بزرگ، یا آشنایی با خانه و محل کار بزرگان ادبیات و کارهایی از این دست در وضعیت فعلی ادبیات ایران یک حرکت ادبی نیست. اگر ژستی مصلحانه نباشد یک حرکت عقیم و نیمدار است. اصلاً گردشگری در نظر عموم شامل دیدار از این اماکن و دیگر اماکن تاریخی می‌شود. گاهی این ترکیب‌سازی‌ها اگر با هدف سو استفاده نباشد، قطعاً در نهایت به ضرر ادبیات خواهد بود و اگر هم ضرری در کار نباشد لزوماً باعث رشد هم نخواهد شد.
فرض که این همایش همه در مسیر ادبیات بوده است، این سوال این‌جا به ذهن می‌رسد که آیا این اولین همایش گردشگری ادبی که با بازدید از اماکن تاریخی و شاهنامه‌خوانی و شعرخوانی و رونمایی کتاب برگزار شد تداوم خواهد داشت؟ آیا صرف معرفی اماکن تاریخی و ادبی یک حرکت تخصصی ادبیات است؟ آیا مشکلات حوزه ادبیات (سانسور، نشر کتاب، نگاه غیر تخصصی متولیان ادبیات به ادبیات و . . . ) را می‌توان با نگاه غیر تخصصی بررسی و حل و فصل کرد؟ آیا انتقال انرژی فعالین محترم گردشگری به بخش و حوزه‌ی تخصصی خود نتایج بهتری را برای ایشان به همراه نخواهد داشت؟ آیا این تقسیم‌بندی به زعم بنده ناشیانه و احساسی باعث در هم آمیختگی سایر حوزه‌ها با هم نخواهد شد؟ اگرچه شاهنامه‌خوانی و تحلیل ابتدایی آن هنوز هم می‌تواند جذاب و شیرین باشد اما ادبیات متخصص هیچگاه به دنبال طعم شیرین نبوده و اگر بوده هیچ گاه نرسیده است.
اگر منصفانه و با کمی تخفیف به ماجرا نگاه شود شاید بهتر بود و باشد که بعد از تعامل دوستان حوزه‌ی گردشگری و محیط زیست و . . . با دوستان ادبیاتی انرژی و امکانات خود را به امانت به دوستانشان در حوزه‌ی مذکور می‌سپردند و از این رهگذر هم صداقت خود را علنی نشان می‌دانند و هم کمکی بزرگ به جمع پراکنده اما با اصالت شاعران می‌کردند. آن‌گونه که بنده در مورد پیوند «گردشگری» با سایر حوزه‌های دیگر از سلامت گرفته تا ادبیات و سلامت و . . . دریافت کرده‌ام و طبق برداشت شخصی این نوع پیوند بیشتر از آن‌که فعالیتی تخصصی داشته باشد بیشتر تلاش خود را برای بارور کردن حوزه‌ی خود صرف می‌کند و تنها وقتی می‌تواند در این سطح و در حوزه مورد نظر، حتی اثر گذار باشد که فعالیت‌ها از طریق گروه‌های غیر دولتی (NGO) ها برگزار شود. مستقل و بی حضور و تاثیر نهادهای دولتی.
همان‌طور که عرض شد نفس برگزاری جلسه‌ی شعرخوانی بسیار عالی و قابل تقدیر بود. اما آن‌چه که از تبلیغات و حرف‌های عموماً دهان پر کن این عبارت می‌شد بیرون کشید دست کم در حوزه‌ی اجرایی، نیاز به واکاوی و تامل بیشتر داشت. باید حساسیت‌ها در نظر گرفته می‌شد. اگر چه در صحبت با دوستان منصف، همه متفق‌القول بودند که گوهرپور و تیم ادبیاتی و اجرایی این برنامه نیز باید با حساسیت و نگاه ویژه، سین برنامه را تنظیم می‌کردند.

اپیزود یازدهم، روزنه
در این اپیزود محیط تاریکی تصویر می‌شود که گاهی صدای جیر جیر در به گوش می‌رسد. صدای باد و پرندگان از دور و بسیار آرام شنیده می‌شود. [انتظار و التهاب] در زمان مناسب و بعد از چند دقیقه، از گوشه‌ی صحنه و سقف گردی نرم به پایین می‌بارد، فضا کمی روشن می‌شود. دوربین به سمت نور می‌رود. از روزنه‌ی کوچکی، نوری داخل محیط بسته و تاریک تابیده است.
نور راه نفوذ خود را پیدا می‌کند. از هر روزنه‌ای که باشد. باید مسیر درست را پیدا کرد.

http://hmag.ir/fa/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%87%D9%86%D8%B1/121-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%A8-%D9%88-%D8%AA%D8%AC%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B2%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%C2%AB%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%C2%BB


برچسب ها: همگان ، گردشگری ادبی ، کلید کوچک جهان ، حسن گوهر پور ،

مسیر گردشگری ادبی همدان تدوین می شود
نمایشنامه خوانی و شاهنامه خوانی در همایش ادبی گردشگری همدان؛
مسیر گردشگری ادبی همدان تدوین می شود
 
تاریخ : چهارشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۳ ساعت ۱۲:۱۸
آغازین روز اسفند ماه همزمان بود با برگزاری اولین همایش گردشگری ادبی غرب کشور درهمدان .در این همایش چهره هایی از فعالان عرصه ادبیات، گردشگری و تشکل های غیر دولتی از ۱۱ استان کشور حضور داشتند و رویدادها و برنامه های گوناگونی را شاهد بودند از جمله برنامه های این همایش دوروزه رونمایی ازکتاب کلید کوچک جهان آخرین اثر حسن گوهر پور بود که با حضور علیرضا بهرامی شاعر و مستند ساز نام آشنای کشور برگزار شد اما یکی ازبخش های متفاوت این همایش اجرای برنامه های شاهنامه خوانی و نمایشنامه خوانی در سالن نمایشگاه بین المللی همدان بود که با استقبال خوبی روبرو شد.
اولین بخش این برنامه ارائه مقاله هایی در ارتباط گردشگری و ادبیات بود که توسط تعدادی از پژوهشگران به صورت سخنرانی ارائه شد .محمد طاهر خوانی شاهنامه پژوه و دبیر انجمن شاهنامه خوانی تاکستان به نقش شاهنامه در بازشناسی و تقویت هویت ایرانی اشاره کرد و گفت بهره گیری از ظرفیت های این اثر بزرگ می تواند در بازشناسی هویت ایرانی به ویژه برای گردشگران مفید باشد همچنین دکترمحمد بشیری مدرس دانشگاه در این برنامه جنبه های اسطوره ای شاهنامه را مورد بررسی قرار داد و به تحلیل لایه های پنهان داستان مرگ سیاوش پرداخت.
در این برنامه بخش هایی از داستان سیاوش توسط دوگروه از انجمن های شاهنامه خوانی شهرهای تهران و همدان برای حاضران خوانده شد سپس اعضای گروه نمایش گلبرگ بخش هایی از نمایشنامه مرگ یزدگرد بهرام بیضایی را خواندند مجتبی خوش صفت دلیل انتخاب این اثر را جنبه های تاریخی آن عنوان کرد و گفت:ما در گردشگری ادبی باید آثاری که کاملا ایرانی است را ارائه کنیم و مرگ بزدگرد علاوه براین که با شاهنامه خوانی در این همایش بی ارتباط نیست بلکه یکی از آثار ماندگار ادبیات این سرزمین است. 
فریبا یعقوبلوسرپرست گروه نمایش گلبرگ گفت: این نمایش را که دوستان ما به صورت خوانش و یا نمایشنامه خوانی اجرا کردند تلاش کردیم تا با جنبه ای دیگر از اجرا تماشاگران را آشنا کنیم و امیدوارم تماشاگران و میهمانان ما درهمایش گردشگری ادبی با گوشه هایی از تاریخ دوران ساسانی آشنا شوند و ادبیات نمایشی ما هم بتواند نقشی در گردشگر پذیری این سرزمین داشته باشد.
دبیر اجرایی نخستین همایش گردشگری ادبی غرب کشور درهمدان گفت: گروه هایی را در شهرهای مختلف کشور داریم که به صورت محفل های کوچک و خانگی گردهم می آیند و آثار شاعران بزرگی مانند فردوسی، حافظ، مولوی، سعدی و.. را می خوانند اما از آنجا که این گروه ها بیشتر جنبه محفل به خود می گیرند امکان رشد و بالندگی در آنها کمتر است ما در این همایش تصمیم گرفتیم با شناسایی و دعوت از برخی گروه های شاهنامه خوانی از شهرهای مختلف ازجمله تهران، تاکستان، همدان و کرج تلاش کنیم برنامه های مشترک برای آنها تعریف کنیم.
حسین زندی ادامه داد: مسئله دیگر این است که برنامه های این گروه های کوچک بتواند نمود بیرونی هم داشته باشد بطور مثال شاهنامه خوانان بتوانند در فضاهای عمومی و بزرگتر برنامه های خود را اجرا کنند تا افراد بیشتری با ادبیات کلاسیک ایران آشنا شوند.
زندی با اشاره به رابطه گردشگری و ادبیات گفت: گردشگری ادبی یکی از زمینه های نوین گردشگری فرهنگی است که با تکیه برعناصر ادبی مانند رویدادهای ادبی، اماکن تاریخی که مربوط به بزرگان ادبیات این سرزمین است مانند آرامگاه شاعران، گردشگران را برای بازدید از این جاذبه ها دعوت می کند. در این همایش رویداد هایی مانند رونمایی از کتاب کلید کوچک جهان، نمایشنامه خوانی، شاهنامه خوانی و بازدید از اماکن ادبی تاریخی همدان را بهانه قرار دادیم و میهمانان همایش را در قالب دو تور گردشگری به همدان دعوت کردیم تا گوشه هایی از جاذبه های ادبی استان را معرفی کنیم .

زندی در پایان گفت: این همایش دستاوردهای خوبی برای فعالان حوزه های گردشگری و ادبیات داشت از جمله قرار شد مسیر گردشگری ادبی همدان تدوین شود و برنامه های شاهنامه خوانی بصورت مشترک در هر فصل بین شهرهای مختلف برگزار شود.

http://www.honarnews.com/vdccspqm.2bqos8laa2.html


برچسب ها: گردشگری ادبی ، همایش گردشگری ادبی همدان ،

کلید کوچک گردشگری ادبی در همدان چرخید+تصاویر

در اولین روز این همایش که 70 نفر از فعالان گردشگری چند استان کشور از جمله ایلام، یزد، اردبیل، تهران، البرز، کرمانشاه، خراسان، گیلان و حضور داشتند، مهمانان با حضور در آرامگاه بوعلی‌سینا و باباطاهر به مقام این بزرگان و آرامگاه عارف قزوینی و مفتون دو شاعر بزرگ همدان با اهدای گل ادای احترام کردند.
به گزارش همدان پرس؛ در آستانه روز جهانی راهنمایان گردشگری نخستین همایش دو روزه گردشگری ادبی غرب کشور توسط تشکل‌های غیردولتی در همدان برگزار شد.

در اولین روز این همایش که 70 نفر از فعالان گردشگری چند استان کشور از جمله ایلام، یزد، اردبیل، تهران، البرز، کرمانشاه، خراسان، گیلان و حضور داشتند، مهمانان با حضور در آرامگاه بوعلی‌سینا و باباطاهر به مقام این بزرگان و آرامگاه عارف قزوینی و مفتون دو شاعر بزرگ همدان با اهدای گل ادای احترام کردند. یکی از بخش‌های مهم این همایش مراسم رونمایی از کتاب «کلید کوچک جهان» سروده «حسن گوهرپور» شاعر و نویسنده همدانی بود که با استقبال گسترده شاعران، نویسندگان و علاقمندان به شعر و ادبیات مواجه شد.

حمایت از تشکل‌های غیردولتی
در ابتدای این مراسم مدیرکل دفتر امور جوامع و تشکل‌های غیردولتی سازمان میراث فرهنگی کشور گفت: در روزهای آغازین که وارد کار در مجموعه تشکل‌های غیردولتی شدم اعتقاد به تغییر و اصلاح قوانین داشتم یعنی اگر ما بخواهیم از تشکل‌های غیردولتی حمایت کنیم که همین کار را هم خواهیم کرد، لازم است چارچوب قانونی این حمایت تعریف درستی داشته باشد. بنابراین اولین قدم ما برای تشکل‌های غیردولتی دعوت از نمایندگان این تشکل‌ها برای بیان چالش‌ها و معضلات مرتبط با حوزه‌هایشان بود تا بتوانیم آنها را به راهکار تبدیل کنیم و بعد بر اساس آنها احکامی در برنامه ششم تدوین کنیم تا بتوانیم از تشکل‌های مردم‌نهاد حمایت کنیم.


«ویدا توحدی» افزود: هدف من استفاده از بضاعت تشکل‌های غیردولتی برای توانمندسازی آنهاست تا آنها مانند یک زنجیره به هم وصل و مکمل یکدیگر باشند و نیازهای مختلفشان بیان و حل شوند. با توجه به شناسایی‌های انجام‌شده تعداد 900 تشکل غیردولتی مرتبط با حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در کشور فعال هستند آن هم در شرایطی که در جامعه ما فعالیت‌های مدنی گستردگی خاص خودش را ندارد. در موضوع آموزش و اطلاع‌رسانی سعی در مطالعه بر روی قابلیت‌های تشکل‌های غیردولتی داریم و در این زمینه درگاه اخبار و اطلاعات بین‌المللی ایجاد کرده‌ایم تا به وسیله آن تشکل‌های غیردولتی کشورمان را به اطلاعات و اخبار تشکل‌های غیردولتی فعال در سراسر دنیا وصل کنیم.

نقش پررنگ تشکل‌های غیردولتی همدان
وی توضیح داد: در بحث تسهیل در ارتباط هیچ کوتاهی نخواهیم کرد و از همه کسانی که طرح یا برنامه خاصی دارند تقاضا داریم آن را با ما در میان بگذارند و من با تمام قوت آنها را پیگیری خواهم کرد. قصد داریم در رابطه با اتفاقاتی که در حوزه‌های سه‌گانه در حال رخ دادن است، اطلاع‌رسانی خوبی داشته باشیم تا تشکل‌های غیردولتی نیز بتوانند در آنها حضور داشته باشند.


توحدی گفت: استان همدان با توجه به قابلیت‌های تاریخی که دارد، 17 تشکل فعال در این حوزه‌ها دارد که تأثیر سازمان میراث فرهنگی و مجموعه استانداری این استان را نشان می‌دهد. برگزاری همایش روز همدان توسط تشکل‌های غیردولتی که گزارش آن نشان می‌دهد چه اتفاق بزرگی بوده و نشست کارگروه تخصصی تشکل‌های غیردولتی از برنامه‌های خاص برگزار شده در همدان بوده است. حضور فعال تشکل‌ها در کارگروه‌های تخصصی دفتر امور مجامع، حضور و همکاری فعال نمایندگان تشکل‌ها در تهیه و تدوین پیش‌نویس لایحه سازمان‌های غیردولتی که اخیرا توسط هیأت دولت به تصویب رسید و حضور در نشست‌های حاشیه‌ای همایش فرصت‌های سرمایه‌گذاری و حضور فعال در نشست‌های سالیانه تشکل‌های غیردولتی نیز از برنامه‌هایی است که برگزاری آن در همدان بسیار قابل توجه است.

توحدی تأکید کرد: همراهی و حضور گرم تشکل‌های غیردولتی باعث قوت و انگیزه ما برای ادامه کار می‌شود. امیدواریم با توجه به نامگذاری سال 93 بتوانیم با کمک این تشکل‌ها بحران تک‌محصولی را از مملکتمان دور کنیم.

غفلت از ظرفیت‌های گردشگری همدان
در ادامه دبیر اجرایی این همایش به سخنرانی پرداخت و گفت: این همایش بهانه‌ای برای شناسایی هرچند اندک ظرفیت‌های گردشگری ادبی همدان بود و ما در این همایش تلاش کردیم مواردی را برای آغاز کار مطرح کنیم و چه بهتر که رویدادی را با این کار پیوند دهیم که خالق آن یعنی حسن گوهرپور خود از فعالان تشکل‌های غیردولتی همدان در طول سالیان مختلف بوده است.


«حسین زندی» ادامه داد: ظرفیت‌های گردشگری همدان مورد غفلت قرار گرفته است. برای مثال اولین رمان تاریخی کشور ما در همدان و توسط «شیخ موسی نثری» نوشته شده اما ما هیچگاه او را نشناخته‌ایم. یا اماکنی مانند عمارت بدیع‌الحکما در همدان وجود دارند که ثبت میراث فرهنگی شده که رویدادهای ادبی این شهر در آنها شکل گرفته و افرادی مانند عارف قزوینی، سپنتا و تاگور شاعر هندی به آن رفت و آمد می‌کرده‌اند اما متأسفانه خیلی شناخته شده نیست و تلاش چندانی برای حفاظت از آن نشده است.

وی افزود: خوشبختانه رویکرد مدیرکل سازمان میراث فرهنگی به این مسائل مثبت است و ما امیدواریم بتوانیم در زمینه گردشگری ادبی حرفی برای گفتن داشته باشیم و به این موضوع توجه بیشتری بکنیم.


در ادامه مراسم زندی با همراهی جمعی از مسئولان از تعدادی از فعالان گردشگری استان و کشور تقدیر کرد. «حامد شهسواری» و «محمد پیری» از راهنمایان گردشگری همدان، «مریم مقدم» روزنامه‌نگار و فعال گردشگری و «معصومه محمدزاده» دبیر انجمن راهنمایان گردشگری استان کرمانشاه از جمله افرادی بودند که در این مراسم مورد تقدیر قرار گرفتند. به علاوه کلیپی از شاعر بزرگ همدان مرحوم «احمد حیدربیگی» پخش شد و تعدادی از شاعران استان به شعرخوانی پرداختند.

کتابی با مضامین حکمت و عرفان
«علیرضا بهرامی» روزنامه‌نگار، مستندساز و شاعر که مهمان ویژه این مراسم نیز بود گفت: وقتی به سفر می‌روم از خودم می‌پرسم من اینجا چه می‌کنم و حالا این سوال را در این مراسم از خودم می‌کنم. در طول سالیان گذشته نام‌های زیادی از همدان برای ما آشنا بوده است که شاید سرنوشت خیلی از آنها را نمی‌دانم. اما افتخار آشنایی با حسن گوهرپور را داشته‌ام و با او دوستی طولانی دارم.


وی توضیح داد: برای من نتیجه دوبار خوانش کتاب کلید کوچک جهان پاسخ به سوال‌های هستی‌گرایانه‌ای است که همیشه از خودمان می‌کنیم. این مجموعه از نام و شکل و طراحی‌های صورت‌گرفته تا محتوی آن بیشتر در حوزه عرفان و حکمت وارد شده است. فکر می‌کنم این کتاب به عنوان یک گنج خواستنی و قابل دستیابی است.
http://hamedanpress.ir/?p=news&i=1&g=2&e=6908


برچسب ها: گردشگری ادبی ، همدان ،

تعداد کل صفحات: 7 1 2 3 4 5 6 7
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic