چهارشنبه 29 بهمن 1393

برگزاری نخستین همایش گردشگری ادبی غرب کشور در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گردشگری ،


برگزاری نخستین همایش گردشگری ادبی غرب کشور در همدان
در آستانه روز جهانی راهنمایان گردشگری همایش گردشگری ادبی همدان از فردا 30 بهمن تا یکم اسفند با حضور ده‌ها تن از شخصیت‌های ادبی، استادان، دانشگاهیان شاعران و فعالان حوزه گردشگری برگزار خواهد شد.
1393/11/29
به گزارش همشهری بازدید از مراکز ادبی فرهنگی و اماکن تاریخی کتابخانه‌های تاریخی، موزه‌هایی که به نوعی با ادبیات ارتباط دارد مانند موزه‌هایی که اشیا و آثار شاعران و نویسندگان را نگهداری می‌کنند.
در روز نخست هنگام بازدید از اماکن تاریخی با اهدای شاخه گل بر مزار بزرگان فرهنگ و ادب همدان از جمله باباطاهر، بوعلی‌سینا، مفتون همدانی و عارف قزوینی یاد مفاخر استان گرامی داشته خواهد شد.
یکی از جاذبه‌هایی که گردشگران زیادی را در دنیا به سمت شهر‌های فرهنگی می‌کشاند حضور گردشگران در رویدادهای فرهنگی یک شهر است. از همین رو در همایش گردشگری همدان تلاش شده به بهانه رونمایی از یک اثر ادبی میهمانانی را از جمله دوستان و علاقه‌مندان یک شاعر را به همدان دعوت کنیم. مسئولان برگزاری همایش امیدوارند ترویج چنین رویکردی بتواند علاوه بر رشد سرانه مطالعه و کتابخوانی در کشور این رویدادها در بهبود گردشگری نیز کمک کند.
برگزاری کارگاه‌های آموزشی در زمینه گردشگری ادبی  و توانمندسازی راهنمایان گردشگری در همدان از جمله برنامه‌های این همایش است که صبح روز یکم اسفند در محل خانه تشکل‌های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری همدان برگزار خواهد شد. این خانه به تازگی با حضور «اسدالله درویش امیری» معاون حقوقی سازمان میراث فرهنگی و اعضای انجمن‌های غیردولتی حوزه میراث فرهنگی و گردشگری همدان گشایش یافت.
همچنین در این همایش نمایندگان انجمن‌های شاهنامه خوانی از استان‌های تهران البرز، کرمانشاه و همدان حضور خواهند داشت و داستان سیاوش را به صورت مشترک اجرا خواهند کرد. هدف از شاهنامه‌خوانی در همایش گردشگری ادبی همدان این است که محافل و انجمن‌های ادبی کوچکی که به صورت تخصصی در یک زمینه مانند شاهنامه‌خوانی و مثنوی‌خوانی می‌کنند، نمود بیرونی داشته باشد و بتوانند افراد زیادی را به این منظور ترغیب کنند  تا دیگر افراد جامعه با این فعالیت‌ها آشنا شوند. همچنین ارائه مقالات همایش نیز در ارتباط با فردوسی و شاهنامه خواهد بود و توسط فعالان عرصه شاهنامه‌خوانی ارائه خواهد شد.
در برنامه نمایشنامه‌خوانی متن ادبی تاریخی مرگ یزدگرد که همخوانی با متون شاهنامه دارد انتخاب شده است و توسط هنرمندان تئاتر همدان اجرا خواهد شد.
در این مراسم فرصتی فراهم خواهد شد تا از تجربه‌های کوچک گردشگری ادبی صحبت شود. یکی از این موارد نمونه‌ای است که توسط «حسین صالحی ابرقویی» شاهنامه‌پژوه یزدی انجام شده است. او مسیر حرکت سیاوش در شاهنامه را بازشناسی کرده  و در کتاب خاستگاه سیاوش گردآوری کرده است. افراد و تورهایی که از این مسیر در استان یزد بازدید کرده‌اند تجربه‌های خود را از این گونه گردشگری ادبی بازگو خواهند کرد تا شرکت‌کنندگان در این همایش با انواع نمونه‌های گردشگری ادبی آشنا شوند.
علاوه بر دیدار میهمانان با مفاخر و بزرگان ادب شهر همدان از راهنمایان گردشگری که بیشتر به موضوع گردشگری ادبی پرداخته‌اند و به صورت تخصصی در این زمینه کار کرده‌اند تجلیل خواهد شد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C-%D8%BA%D8%B1%D8%A8-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7


برچسب ها: همشهری همدان ، گردشگری ادبی ،

ادبیات همدان نیاز به رسانه دارد

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
یكی از برنامه‌های همایش گردشگری ادبی در همدان «عصر شعر و موسیقی» است.
1393/11/29
 این مراسم در تالار فجر واقع در آرامگاه‌ بوعلی‌سینا جنب شهرداری همدان ساعت 16 پنج‌شنبه 30 بهمن برگزار می‌شود. در این مراسم از كتاب مجموعه شعر «كلید كوچك جهان» رونمایی می‌شود. مهمان ویژه مراسم علیرضا بهرامی شاعر، روزنامه‌نگار و مستندساز است.
به مناسبت رونمایی از مجموعه «كلید كوچك جهان» با شاعر این كتاب گفت‌وگویی داشتیم.
شكل‌گیری گروه‌های منسجم نقد ادبی
حسن گوهرپور در مورد شكل‌گیری گروه‌های منسجم و داشتن انگیزه فراوان هنری و تلاش برای تغییر سطح و تراز فرهنگی شهر گفت: باید گروه‌های فرهنگی تشكیل منافع جمعی را اولویت قرار دهند. تجربه من در انجمن ادبی اردیبهشت بر همین اساس بود. به همین دلیل پس از تأسیس و در ادامه فعالیت این انجمن به‌عنوان یكی از انجمن‌های ادبی شناخته شده همدان معرفی شد. فاطمه مزجات، انسیه كریمیان، مریم بهمرام، زهره‌ بهنام‌خو، محسن‌ترابی‌كمال، حمید عزیزی، سیدایمان سیدآقایی با مدیریت فاطمه مزجات در اتاق كوچكی در كتابخانه شهیدان حجازی جلسات منظمی برگزار می‌كردند.
من و كاظم سبزی در ادامه به این جمع به‌عنوان هسته اولیه انجمن اضافه شدیم. با تغییر برخی سیاست‌ها و تكیه بر تدبیر و خرد جمعی محل انجمن از كتابخانه شهیدان حجازی به فرهنگسرای ابن‌سینا انتقال یافت و عضوگیری انجمن با شكل و شمایلی كاملا متفاوت آغاز شد.
وی ادامه داد: انگیزه‌های گروهی این‌قدر قوت داشت كه همه این دوستان در برنامه‌ها فعالانه شركت داشتند.
 با همین تلاش‌ها بود كه استادانی همچون جواد مجابی، ضیاء موحد، شمس لنگرودی، حافظ موسوی حسین سناپور، منصوره شریف‌زاده، كامیار عابدی و علی باباچاهی به همدان آمدند.
انجمن‌های ادبی همدان و روزنامه‌های شهر
این شاعر در مورد انجمن‌های ادبی همدان هم گفت: آنچه از همدان و شاعران و نویسندگانش می‌توانم بگویم این است كه كماكان انجمن‌ها به همان روال كارشان را ادامه می‌دهند و این امر خوب و امیدوار‌كننده است. اما آنچه باید روی دهد این است كه همدان به نسبت سابقه فرهنگی خود  و شاعرانی كه دارد باید در كشور به‌عنوان یك قطب مطرح باشد. اكنون جلسات ادبی و نقد ادبی به شكل غیررسمی بیشتر شده‌اند، اما این كارهای جمعی باید نمود بیشتری داشته باشد.
وی ادامه داد: حركت ادبیات اگرچه اساسا ماهیتی درونی دارد اما نیازمند رسانه است. صفحات پویایی باید در رسانه‌های همدان برای ادبیات شكل بگیرد. مثلا ماهانه 2 صفحه مختص ادبیات منتشر شود. لابه لای تمام محتوایی كه آن رسانه سعی در بازتاب دارد، این صفحه‌ها هم حضور داشته باشند.
كلید كوچك جهان
عضو انجمن علمی نقد ادبی ایران درخصوص مجموعه شعر خود گفت: «كلید كوچك جهان» روایت من از جهان خودم است؛ جهانی كه از عرفان و فلسفه می‌آید؛ شعر‌هایم برگردان جهان فلسفی ساخته من است. اما الان شعر‌هایم بیانیه فلسفی نیست، شعر است. به این دلیل تأكید می‌كنم كه این موضوع پیش نیاید كه شعرهای «كلید كوچك جهان» پیش از اینكه شعر باشد فلسفه است.
وی در پاسخ به این سوال كه غیر از این مجموعه شعر آثار دیگری در دست انتشار دارید، گفت: خبر تازه‌ اینكه در حال آماده‌كردن مجموعه سوم هستم. همه اشعار كوتاه است و حتما این كتاب نیز به همراه طراحی خواهد بود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، گردشگری ادبی ،

چهارشنبه 8 بهمن 1393

موانع گردشگری سلامت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گفتگو ،گردشگری ،

موانع گردشگری سلامت

نویسنده: حسین زندی همدان‌ـ خبرنگارهمشهری
موانع گردشگری سلامت
استفاده از ظرفیت‌های محلی مانند درمانگری با گیاهان و هوای پاك در كنار طبیعت می‌تواند بخشی از گردشگران داخلی و خارجی را جذب كند.
1393/11/08
یكی از موانع توسعه در كشور ما، طولانی‌شدن فاصله زمانی برنامه‌ریزی تا عمل است. گاهی تا بخواهیم برنامه‌ریزی و اجرا كنیم، بخش بزرگی از زمان و انرژی صرف جلسه‌ها و نشست‌های بی‌نتیجه می‌شود. سال‌ها می‌گذرد و طرح‌ها، مصوبه‌ها و برنامه‌ها در راه اداره‌های مختلف آمد و شد می‌كنند.
تازه پیش از آنكه به مرحله اجرا برسد، به شكل مشابه اما با سرعت بالا در كشورهای همسایه به بهره‌برداری می‌رسد.
صنعت گردشگری نیز چنین وضعیتی دارد. مصوبه‌ها و طرح‌های گوناگونی برای توسعه این صنعت ارائه شده است، اما فاصله ایران با چشم‌انداز ترسیم‌شده از خاك تا افلاك است.
یكی از‌گونه‌های گردشگری كه به تازگی در چند سال گذشته از آن سخن گفته می‌شود، «گردشگری سلامت» است كه هم مسئولان وزارت بهداشت و مدیران سازمان میراث فرهنگی و گردشگری و هم فعالان بخش خصوصی به آن تأكید می‌كنند، اما به نظر می‌رسد یك بلاتكلیفی تاریخی در سایه مناسبت‌های اداری اجازه نداده است «گردشگری سلامت» به سرانجام برسد و حتی توانسته باشد مقدار قابل توجهی گردشگر را روانه ایران كند‌.
كمتر كسی را می‌توان شناخت كه به مشكلات كلی گردشگرپذیری ایران ناآشنا باشد.این مشکلات شامل  نبود زیرساخت، موانع ورود گردشگر خارجی به ایران و موارد دیگر است كه در این سخن كوتاه نمی‌گنجد. واقعیت این است كه تبلیغ و توجه به هر 2 بخش یادشده موفق نبوده و با رویكرد فعلی امیدی به موفقیت نیست. باید این واقعیت را پذیرفت كه هر آنچه از بالارفتن آمار ورود گردشگران سلامت به ایران گفته می‌شود، نه به دلیل خدمات، امكانات و زیرساخت‌های گردشگر‌پذیری ما بلكه به دلیل شرایط ویژه منطقه و از جمله جنگ در این منطقه است كه باعث می‌شود تعدادی از بیماران عراقی كه نمی‌توانند به اروپا سفر كنند راهی ایران شوند.
به نظر می‌رسد در شرایط فعلی و تا زمانی كه موانع كلی گردشگری كشور برطرف نشده است باید به نسبت داشته‌ها و توانایی‌های كشور گام برداشته شود.
كسانی را كه برای بازیابی سلامت مسافرت می‌كنندبه 2 بخش داخلی و خارجی می‌توان تقسیم‌بندی كرد.
دسته اول بیماران و گردشگرانی هستند  كه به‌طور معمول از شهرهای كوچك به استان‌ها و شهرهای بزرگ سفر می‌كنند و در بیمارستان‌های تخصصی‌تر و با امكانات بیشتر موارد درمانی را پیگیری می‌كنند و دسته دوم  بیمارانی  هستند كه از كشورهای منطقه به‌ویژه عراق به ایران سفر می‌كنند و مقصد آنها بیشتر شهرهای استان‌های كرمانشاه، كردستان، آذربایجان‌ غربی و شرقی و بالاخره تهران است.
برای بهبود و توسعه این بخش نیاز به شرایط و امكاناتی از جمله پارك پزشكی، بیمارستان‌های تخصصی، شهرك‌های پزشكی‌، بهره‌گیری از پزشكان متخصص و فناوری روز است. پراكندگی ساختمان‌های پزشكان و كمبود موارد یاد شده ورود گردشگر به این بخش را با چالش مواجه كرده است.
در بخش داخلی نیز مسافرت برای امور پزشكی معمولاً به دلیل ضرورت و اجبار صورت می‌گیرد و كسانی كه به این منظور مسافرت می‌كنند هیچ دل‌مشغولی دیگری جز درمان و بازگشت به محل زندگی خود ندارند.
‌یكی از گام‌های اولیه در بخش گردشگری استفاده از گردشگری تلفیقی است، بدین معنا كه اگر كسی برای درمان سفر می‌كند شرایطی ایجاد شود تا بتواند از اماكن مذهبی و تاریخی نیز بازدید كند و یا از ظرفیت‌های طبیعی منطقه هم استفاده كند تلفیق گردشگری سلامت و فرهنگی و یا طبیعی می‌تواند نتیجه اقتصادی بسیاری داشته باشد.
تكیه بر ظرفیت‌های منطقه‌ای برای توسعه پایدار‌گردشگری نیز ضروری‌تر از سایر موارد است. استفاده از ظرفیت‌های محلی مانند چشمه‌های آب معدنی پزشك بومی، درمانگری با گیاهان و هوای پاك در كنار طبیعت می‌تواند بخشی از گردشگران داخلی و خارجی را جذب كند.
‌ـ  در بخش داخلی هم  از موارد كوچك‌تر و كم هزینه‌تر مانند تورهای درمانی، برگزاری كارگاه سفر می‌توان برای معرفی گردشگری سلامت در كشور بهره‌گرفت.
تأكید مدیران ارشد در استان همدان به توسعه گردشگری بدون در نظر گرفتن انواع مختلف گردشگری ناممكن است.
هرچند همه شیوه‌ها و سبك‌های گردشگری‌ را در یك منطقه نمی‌توان دنبال كرد، اما همدان نیز می‌تواند از این فرصت بهره‌خوبی ببرد.
واقعیت این است که بخش زیادی از مراجعه‌كنندگان به پزشكان متخصص در همدان از شهرها و استان‌های اطراف هستند. صف‌های طولانی مقابل بیمارستان‌ها و ساختمان پزشكان شاهدی بر این مدعاست، که  ارائه خدمات و امكانات ارزان‌قیمت اقامتی و سیاحتی در كنار خدمات بهداشتی می‌تواند رضایت این بیماران را در پی داشته باشد.
این روزها دولت بیشترین انرژی خود را در زمینه طرح تحول سلامت صرف كرده است و به نظر می‌رسد که این مساله مهم‌ترین دغدغه دولت جدید باشد.
 با ایجاد تفاهمنامه‌ای بین اداره میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری همدان و سازمان علوم پزشكی می‌توان از شرایط موجود و چشم‌انداز دولت در این 2 بخش بهرمند شد و گامی برای توسعه گردشگری سلامت برداشت.


برچسب ها: گردشگری سلامت ، همشهری همدان ، گردشگری سلامت در همدان ، گردشگری همدان ،

ملهمدره؛ مخملی سبز بر بستر دیار سید جمال‌الدین

ملهمدره؛ مخملی سبز بر بستر دیار سید جمال‌الدین
امكانات روستا متناسب با ظرفیت های گردشگری آن نیست، باید از سرمایه‌گذاران بخش خصوصی برای پیشرفت روستا حمایت شود .
1393/09/16
روستای ملهمدره در فاصله هفت كیلومتری اسدآباد همدان واقع و چند سالی می‌شود كه به‌عنوان روستای هدف گردشگری معرفی شده است. از ویژگی‌های آن معماری پلكانی و باغ‌های یكپارچه است. ملهمدره به‌عنوان مركز برگزاری جشن آلو در فصل برداشت میوه مهمانان زیادی را در خود جای می‌دهد. این روستا 120 خانوار با 420 نفر جمعیت و  و 45 كیلومتر با مركز استان فاصله دارد.
زبان مردم ملهمدره تركی است، دارای آیین‌ها و باورهای محلی هستند كه معرفی این آیین‌ها و جشن‌ها می‌تواند وضعیت گردشگری روستا را به سامان برساند در این روستا 200 هكتار باغ وجود دارد كه بیش از 60 هكتار آن آلو و 100 هكتار باغ گردو است. فراورده‌های آلو، رب آلو، ترشی، آلوی خشك، مربا، لواشك و مواردی از این دست است كه بیشتر مردم روستا از فروش این محصولات امرار معاش می‌كنند.
مشكل زیرساخت‌ها
«حسین زارعی» دهیار روستا می‌گوید: ملهمدره روستای بكر و زیبایی است و ظرفیت‌های مثبت بسیاری دارد كه نیازمند توجه بیشتر از طرف مسئولان است از جمله زیرساخت‌های روستا، بهداشت و روشنایی وضعیت مناسبی ندارد. به‌طور مثال وقتی مهمانان برای بازدید به ملهمدره مراجعه می‌كنند در جاده منتهی به روستا هیچ تابلو راهنمایی وجود ندارد. وی ادامه می‌دهد: ما اگر بتوانیم سرمایه‌گذاران بخش خصوصی را به این روستا دعوت كنیم گام مؤثری در توسعه گردشگری منطقه برمی‌داریم. در طول سال با توجه به مراسم‌ و جشن‌هایی كه در روستا برگزار می‌شود گردشگران زیادی به روستا وارد می‌شوند اما هنوز منافعی برای روستا نداشته است.
زارعی می‌گوید: یك سرمایه‌گذاری خصوصی با همكاری میراث فرهنگی در این روستا انجام شده و ما امیدواریم سرمایه‌گذاران بیشتری دعوت شوند تا بازارچه‌های محلی، اقامتگاه و اماكن تفریحی توسعه پیدا كنند و گردشگران بتوانند با امنیت بیشتر در اینجا اقامت داشته باشند. محصولاتی كه در روستا تولید می‌شوند باید در همین روستا عرضه شود.
كشاورزی و كمبود آب
«نورالدین زارعی» یكی از اعضای شورا نیز می‌گوید: اولین مشكل مردم روستا در بحث كشاورزی است. جهاد كشاورزی همیشه از كمبود بودجه می‌گوید. ما در باغ‌های این روستا 25 جوی آب داریم كه در هر كدام دو ساعت هدررفت آب وجود دارد و مردم روستا توانایی بازسازی این جوی‌ها را ندارند.
وی می‌افزاید: اگرچه گردشگری روستا خوب است اما امكانات روستا متناسب با آن نیست. قطعاً ما از سرمایه‌گذاران بخش خصوصی حمایت می‌كنیم. ما از وزارت كشور، سازمان مسكن و شهرسازی و سازمان میراث فرهنگی انتظار داریم وقتی روستایی با عنوان روستای هدف معرفی می‌شود مشكلات آن را رفع كنند.
«كرمعلی امامیان» دیگر عضو شورای روستای ملهمدره می‌گوید: لوله‌های آب آشامیدنی پوسیده است و باید تعویض شود، همچنین جوی آب قدیمی است و هدررفت آب كشاورزی زیاد است و هنوز گازكشی در آن صورت نگرفته در حالی كه فاصله روستا تا اسدآباد كمتر از هفت كیلومتر است. او می‌گوید: این روستا 25 هكتار باغ انگور، 70 هكتار آلو و 100 هكتار گردو دارد. اقتصاد روستا با تكیه بر باغداری تأمین می‌شود. گردو، آلو، بادام، انگور، زردآلو از محصولات باغ‌های روستا است كه جزء مرغوب‌ترین محصولات منطقه به شمار می‌رود وگیاهان دارویی منطقه منحصربه‌فرد است.
«فرامرز پایور» كارشناس اداره میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری اسدآباد نیز با اشاره به ظرفیت‌های ملهمدره توضیح می‌دهد: روستای ملهمدره از قدیمی‌ترین روستاهای اسدآباد است.
در اشعار رودكی از ملهم نام برده شده كه به معنای پارچه سبزرنگ مخمل است. در گذشته ملهمدره مخمل‌بافی داشته و به خاطر سرسبزبودن روستا این نامگذاری صورت گرفته است.
روستایی آرام با مردم سازگار
پایور می‌گوید: ملهمدره اولین پایگاه گردشگری اسدآباد است كه بیش از 700 نوع گیاه دارویی در آن یافت می‌شود. اگر مسئولان بودجه‌ای اختصاص دهند و التفات و توجه بیشتری به مناطق هدف گردشگری داشته باشند، سازمان میراث فرهنگی برنامه و طرح‌های مناسبی برای این مناطق دارد كه جذب گردشگر اولین اولویت میراث فرهنگی است. در این زمینه البته تكیه بر بخش خصوصی بیشتر است كه به‌عنوان سرمایه‌گذار در زمینه گردشگری بهره‌خواهیم برد. اهالی ملهمدره‌ها سازگار و این روستا آرام‌ترین روستاست. این كارشناس میراث فرهنگی در پایان می‌گوید: گمانه‌زنی‌هایی بر روی بقایای قلعه روستا انجام شده اما هنوز به‌طور قطع نمی‌توان گفت كه متعلق به چه دوره‌ای است.
 یكی از مشكلات روستا فاضلاب است كه وارد رودخانه می‌شود و آن را آلوده می‌كند و زیبایی روستا را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد،ضمن این که مدیریت پسماند ضعیف است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Hamedan/Contents/%D9%85%D9%84%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%87%D8%9B-%D9%85%D8%AE%D9%85%D9%84%D9%8A-%D8%B3%D8%A8%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1-%D8%AF%D9%8A%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D9%8A%D8%AF-%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%84%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%AF%D9%8A%D9%86


برچسب ها: همشهری همدان ، ملهمدره اسد آباد ، روستاهای هدف گردشگری همدان ، اسد آباد ، جشن آلو ،


الوند در خطر

یک راهنمای گردشگری عجیب برای گنجنامه





مسئولان مجموعه تفریحی- توریستی گنجنامه آبشار و کتیبه‌های گنجنامه را در اختیار خود گرفتند. در حال حاضر تابلوهایی در ورودی گنجنامه نصب شده که مسیر دسترسی به آبشار و کتیبه گنجنامه را تغییر داده‌، به نحوی که بازدیدکنندگان ابتدا باید از رستوران و بازارچه این مجموعه دیدن کنند و سپس به محل کتیبه‌ها و آبشار برسند








خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه میراث فرهنگی- مسئولان مجموعه تفریحی- توریستی گنجنامه آبشار و کتیبه‌های گنجنامه را در اختیار خود گرفتند. در حال حاضر تابلوهایی در ورودی گنجنامه نصب شده که مسیر دسترسی به آبشار و کتیبه گنجنامه را تغییر داده‌، به نحوی که بازدیدکنندگان ابتدا باید از رستوران و بازارچه این مجموعه دیدن کنند و سپس به محل کتیبه‌ها و آبشار برسند.
 
این تصویر نشان می‌دهد که تابلوهای راهنمای گردشگری جدیدی که برای گنجنامه نصب شده، به جای راهنمایی درست گردشگران به سمت گنجنامه آن‌ها را به سمت رستوران و بازارچه و پارکینگ  هدایت می‌کند.
 




مجتبی جوادیه، عضو انجمن نبض سبز حیات در این باره به chn می‌گوید: جانمایی محور گنجنامه برای این مجموعه تفریحی اشتباه است و باید مسیر دیگری را انتخاب می کردند، این محور به خودی خود گردشگر‌پذیر است در حالی که اکنون مسیر تعیین شده برای گردشگران گمراه کننده است.
 
همانطور که در این عکس دیده می‌شود، جهت گنجنامه به سمت رستوران و بازارچه زده شده در حالی که مسیر اصلی و کوتاهتر در جهت عکس آن است
 



جوادیه می‌گوید: نه تنها مشکل تعیین مسیر برای گردشگران به وجود آمده بلکه کتیبه ها در سایه تبلیغات پنهان شده و دیده نمی‌شود و فاجعه این است که تبلیغات این شرکت باعث شده مسیر کتیبه ها تغییر کند و بازدید کنندگان از مسیر خارج شده و به سمت سازه های این مجموعه بروند و ساخت و ساز در اطراف کتیبه ها و آبشار آنقدر زیاد شده که جاذبه اصلی پنهان شده است.
محیط زیست گنجنامه در خطر
از طرف دیگر صخره‌برداری بخشی از کوه برای ساخت اقامتگاه و پارکینگ در سال گذشته موجب اعتراض فعالان مدنی و کوهنوردان شد. اما مسئولان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در این زمینه واکنشی نشان ندادند.
 
 فاضلاب این مجموعه به رودخانه گنجنامه سرازیر می‌شود که بیش از شش کیلومتر می‌رود و باغ‌های اطراف از آن سیراب و آب شرب برخی از باغ‌ها نیز از آن تأمین می‌شود. پیگیری‌های اداره حفاظت از محیط زیست استان همدان پس از اعتراض‌های فعالان محیط زیست و کوهنوردان باعث تشکیل پرونده قضایی شد و گفته می‌شود به محکومیت مجموعه تفریحی- توریستی گنجنامه انجامید اما همچنان بخش بزرگی از فاضلاب این مجموعه به رودهای اطراف سرازیر می‌شود و بخشی از زباله‌ها و پسماند مجموعه منطقه کیوارستان الوند را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
 
به گفته جوادیه،   اگر مدیران ارشد استان همچنان در این زمینه بی‌تفاوتی پیشه کنند و برای جلوگیری از این تعرض‌ها اقدام نکنند بزودی این مجموعه تفریحی تمامی الوند را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و جاده‌سازی و خیابان ‌کشی تا قله الوند ادامه می‌یابد.
جوادیه می‌گوید در حال حاضر فعالیت‌های این مجموعه گردشگری، کوهستان الوند را به خطر انداخته، نابودی میدان میشان، آبشارها و رودهای منتهی به گنجنامه، پوشش گیاهی، جانوری و تخریب منطقه را به دنبال داشته است و باعث تغییر مسیر رودها، لوله گذاری و برداشت آب چشمه موجب نبودی پوشش گیاهی و جانوری منطقه شده است. توسعه سازه­ها و بناهای ناموزون و ناهماهنگ که حتی درآن از مصالح بوم آورد استفاده نشده، بخش بزرگی از کوهستان را نابود کرده است.
 
حسین زندی



برچسب ها: گردشگری همدان ، خبرگزاری میراث فرهنگی ، کتیبه های گنجنامه ، میراث در خطر همدان ،

یکشنبه 2 آذر 1393

پیگیری تخریب میراث فرهنگی و طبیعی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،میراث فرهنگی ،گردشگری ،روزنامه همشهری ،


پیگیری تخریب میراث فرهنگی و طبیعی
حساسیت مردم مسئولان را وادار خواهد کرد تا بیشتر به میراث این کشور توجه کنند..
1393/09/02
امیر خجسته نماینده همدان و فامنین در مجلس شورای اسلامی و  از جمله نمایندگانی است که موضوع میراث فرهنگی را به صورت جدی پیگیری می‌کند. سال گذشته نیز در مخالفت با تخریب باغ‌ها و خانه‌های تاریخی همدان، فعالان مدنی و روزنامه‌نگاران را همراهی کرد و پیگیری‌هایی برای جلوگیری از این تخریب‌ها انجام داد.
با گذشت بیش از یک سال از این پیگیری‌ها و تلاش ها، در همین زمینه گفت‌و گویی با این نماینده مجلس انجام داده‌ایم که در پی می‌آید.
  •  با اینکه بیش از یک سال از تلاش‌ها و پیگیری‌های امیر خجسته و همراهانش در مقابل نابودی محیط زیست و میراث فرهنگی می گذرد، اما نتیجه قابل قبولی را شاهد نبوده‌ایم و همان‌طور که می‌دانیم اعضای شورای شهر نیز قول دادند در این زمینه مساعدت کنند و برخی از خانه‌های تاریخی را پس از تملک به فرهنگسرا تبدیل کنند، اما این اتفاق نیفتاد. اگرچه نهاد مالک باغ به حفظ عمارت در محدوده‌ای کوچک‌شده رضایت داده است بفرماییدچگونه می‌توان از وقوع چنین رخدادهایی جلوگیری کرد؟
باید توجه داشته باشیم، میراث طبیعی و فرهنگی سرمایه‌های ملی ما هستند و این سرمایه ملی مربوط به این نسل یا نسل بعدی نیست، متعلق به تمامی نسل‌های آینده است. همان‌گونه که می‌دانید یک روز نفت و گاز ما تمام خواهد شد. اما میراث فرهنگی به عنوان سرمایه ملی خواهد ماند.
اگر ما به گردشگری و توریسم فکر می‌کنیم باید این سرمایه‌ها را حفظ کنیم. حتی اگر کشورهای دیگر را نادیده بگیریم، ما در همدان نسبت به استان‌هایی مانند اصفهان که سابقه تاریخی کمتری دارند و بیشتر آثار شان مربوط به 400 سال گذشته است، ضعیف عمل کرده‌ایم.  با اینکه در استان همدان شرایط خوبی داریم، متاسفانه این  میراث را رها کرده‌ایم.
مسئولان استان به این موضوع توجه نکرده‌اند. من پس از تخریب باغ‌ها از تمامی مسئولان خواستم با قدرت از میراث فرهنگی هم دفاع کنند. ما در برابر آیندگان مسئول هستیم. نباید حق نسل آینده را تضعیف کنیم و از بین ببریم و نابود کنیم. امروز بسیاری از این میراث در روستاها قرار گرفته‌اند و در حال نابودی هستند.
  • تعامل شما با دیگر مسئولان دولتی برای حفظ این میراث چگونه است؟
با معاون محترم رئیس جمهور و رئیس سازمان میراث‌فرهنگی صحبت کردیم و از ایشان خواستیم با جدیت وارد عمل شود.
در همدان 2 هزار جاذبه گردشگری و تاریخی داریم. اما تاکنون نتوانسته‌ایم آن را مدیریت کنیم.
 امیدوارم مدیران ارشد استان و مسئولان میانی، برنامه و ساماندهی مناسبی برای این موضوع داشته باشند. مخصوصاً شورای اسلامی شهر که امروز به عنوان نمایندگان مردم در شهر تصمیم‌سازی و مدیریت می‌کنند. میراث برای ما بسیار مهم است و مسئولان باید آن را به نحو احسن حفظ کنند.
  • چه‌قدر موضوع میراث برای شما جدی است؟
ما نگرانیم و نگرانی ما هم جدی است. کسانی که عمق مسأله‌را درک کنند، احساس نگرانی می‌کنند. من به هنرمندان و جوانانی که سال گذشته در اعتراض به تخریب‌ها به مجلس آمدند، گفتم: بدا به حال مسئولانی که به این قضیه بی‌تفاوت باشند. بحث میراث یک مسأله‌ جدی است و من هم به عنوان نماینده مردم آن را پیگیری می‌کنم.
  • مجلس چه تدابیری برای این موضوع اندیشیده است؟
ما در مجلس از قوه نظارتی استفاده می‌کنیم. از طریق ریاست جمهوری، هیأت دولت و معاون رئیس جمهور موضوع را مطرح می‌کنیم و این موارد را تذکر می‌دهیم.  نمایندگان به عنوان زبان مردم باید از میراث دفاع کنند.
  • شنیده شده این تخریب‌ها مانند بریدن درختان با مجوز صورت می‌گیرد. چه ابزار بازدارنده‌ای در این زمینه وجود دارد؟
حساسیت مردم مسئولان را وادار خواهد کرد تا بیشتر به میراث این کشور توجه کنند. من در استان با هیچکس تعارف ندارم تنها به مردم پاسخگو هستم. زمانی که از این موارد اطلاع داشته باشم برخورد می‌کنم.
از استاندار، شهردار، اعضای شورای شهر و سایر مسئولان هم می‌خواهم که با زیاده‌خواهی برخورد کنند و  از  تعرض افرادی که به دنبال منافع شخصی هستند جلوگیری کنند. مسئولان که نباید به این مسأله ‌دامن بزنند. این‌ها تنفسگاه شهر ما را از بین برده‌اند و من بارها به استاندار و شورای اسلامی  شهر تذکر داده‌ام.
  • یکی از مسایلی که وجود دارد نبود احساس مسئولیت مردم و مدیران دولتی است. چه پیشنهادی در این زمینه دارید؟
این نکته را در مجلس مطرح کردیم تا در زمینه تغییر رفتار و فرهنگ‌سازی برای حفظ میراث فرهنگی تلاش کنیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Hamedan/Contents/%D9%BE%DB%8C%DA%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C-%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%DB%8C?magazineid=


همایش گردشگری و توسعه جوامع محلی در یزد برگزار شد
با حضور بیش از ۵۰ نماینده تشکل های غیردولتی حوزه گردشگری؛
همایش گردشگری و توسعه جوامع محلی در یزد برگزار شد
این همایش با حضور بیش از ۵۰ نماینده تشکل های غیردولتی حوزه گردشگری از ۲۰ استان ۱۰تا۱۳ آبان در استان یزد برگزار شد.
 
تاریخ : شنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۳ ساعت ۲۲:۱۸

 به گزارش هنرنیوز،همایش گردشگری و توسعه جوامع محلی با هدف ارتباط فعالان تشکل های غیردولتی وجوامع محلی با حضور مسئولان استانی و محلی از جمله؛محمود ابوالقاسمی رئیس شورای اسلامی خرانق، مجتبی خالصی بخشدار شهر خرانق، مرتضی کاظمی معاون مدیر کل امور اجتماعی استانداری استان یزد، احمدرضا موحد رئیس انجمن صنفی گردشگری یزد، دکتر مرتضی طالع ماسوله مشاور رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی کشور، محمدمهدی شرافت مدیر کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری یزد و نمایندگان تشکل های غیردولتی حوزه گردشگری موضوع گردشگری مذهبی و گردشگری زمین شناختی در استان یزد را مورد بررسی قرار دادند. 

مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری یزد دخالت انسان را مهم ترین عامل تخریب میراث فرهنگی و طبیعی دانست و گفت: ما زمانی دچار انحطاط شده ایم که از گذشته خود دور شده ایم همین دوری باعث فاصله ما با توسعه پایدار شد . 

محمد مهدی شرافت ادامه داد: یزدی ها عزاداری سنتی را به عنوان یک میراث ناملموس حفظ کرده اند ادب و آداب جزء فرهنگ عاشورایی سنتی یزد است و در این راه وارد بدعت های جدید نشده اند در معماری نیز که تجلی هنر جامعه است در سال های اخیر هیچ نمونه قابل قبولی را نداشته ایم معماری یزد بر پایه خشت پایه گذاری شده است در ۴۰ سال اخیر تمام آن سنت را کنار گذاشته ایم و مصالح مدرن استفاده کرده ایم متاسفیم که در یزد با معماری خاک فاصله گرفته ایم . 

مجتبی خالصی بخشدار شهر خرانق تقویت و توسعه زیرساخت های جوامع محلی را ضروری برشمرد و گفت: ما در استان ظرفیت های بسیاری داریم اما نیازمند به زیرساخت در امر خدمات رسانی و گردشگری هستیم خرانق و روستاهای اطراف نیز از همین قاعده پیروی می کند. 

دکتر مرتضی طالع ماسوله مشاور رئیس پژوهشگاه میراث فرهنگی کشور به تجربه های موفق در روستاهای هدف اشاره کرد و گفت: در ماسوله که بیشتر مردم مهاجرت کرده بودند با اقدامات کوچکی در زمینه گردشگری در سال۱۳۷۶ مردم بار دیگر به ماسوله بازگشتند و ماسوله به یکی از مناطق نمونه گردشگری تبدیل شد. 

طالع گفت: بیشترین آسیب در دولت های نهم و دهم از سوی نهادهای برنامه ریز بود امیدواریم با ورود نهادهای مدنی در جوامع محلی شرایط بهبود پیدا کند. 

ابوالقاسم میرزایی دبیرانجمن گردشگری حافظان طبیعت یزد و میزبان برنامه به مشکلات اجرای این همایش اشاره کرد و ازهمراهی نکردن برخی نهادهای دولتی گله کرد و افزود: علت اینکه برنامه از مرکز استان به شهرها و روستاهای اطراف مانند خرانق و نیر انتقال یافت این بود که رابطه نزدیک تری با مسائل و مشکلات جوامع محلی داشته باشد و موانع موجود در مورد توسعه گردشگری را از نزدیک لمس کنیم . 

بابک مغازه ای که مدیریت محتوایی همایش را برعهده داشت نیز اظهار کرد: این برنامه سومین گردهمایی تشکل های غیر دولتی حامی گردشگری و توسعه پایدار کشور بود که در ادامه تجربه هایی کرمانشاه و همدان برگزار می شود،ما از برنامه آینده از جمله برنامه ای که در خوزستان برگزار خواهد شد تلاش خواهیم کرد تا به سوی کاربردی تر شدن برنامه ها پیش رفته و نمایندگان تشکل های حاضر در نشست ها ضمن ارائه پیشنهادات کاربردی بتوانند به بهبود وضعیت گردشگری پایدار در منطقه کمک کنند. 

در این همایش چهار روزه برنامه هایی از جمله مباحث توانمندسازی و آموزشی برگزار شد فاطمه توقیری که آموزشگری کارگاهی با موضوع تجربه های مشارکتی در جوامع محلی را برعهده داشت گفت: تجربه های کوچک نهادهای مدنی در جوامع محلی می تواند روزنه ای را برای اجرای برنامه ها و ارایه طرح های ملی بگشاید. 

همچنین افراد شرکت کننده در این همایش بازدید هایی ازآثارتاریخی در روستاهای اطراف یزد و کویر زرین داشتند و با حضور در مراسم عزاداری از جمله مراسم "شده برداری"،" نخل برداری" وتعزیه و همراهی با عزاداران یزدی به بررسی ظرفیت های آیین های مذهبی منطقه در زمینه گردشگری پرداختند. 
http://honarnews.com/vdcivzay.t1aqy2bcct.html


رهاسازی دومین رودک در منطقه آلمابلاغ همدان

حسین زندی

دومین رودک ،گونه شاخصی از پستانداران که توسط کشاورزان صید شده بود این هفته با تلاش محیط بانان و فعالان محیط زیست همدان رهاسازی شد.

رودک که در مناطقی از همدان به آن "پرسوق" می گویند جز گونه های نادری است که تعداد آن در سال های اخیر روبه کاهش بوده است و وضعیت زیست آن در معرض خطر است، در هفته های گذشته دو سر از این گونه زنده گیری و در منطقه حفاظت شده المابلاغ همدان رها سازی شد

احمد یاری کارشناس نظارت بر امور زیستگاه های اداره محیط زیست استان همدان گفت :دلیل این موضوع این است که زیستگاه این گونه تلاقی پیدا کرده است با سکونتگاه های انسانی و فعالیت های مانند جاده سازی ،توسعه شهری، توسعه اراضی مرتعی، کاهش منابع آبی، شخم زدن بی رویه اراضی ، تخریب پوشش گیاهی مجموعا دلیلی شده که این مورد با کاهش جمعیت روبه رو شود، مسئله دیگر این است که وضعیت مسئله شکار در همدان روزبه روز بدتر می شود و به همان نسبت جمعیت گونه های مختلف  وگونه های زیستی اعم از رودک، کبک، قوچ، میش و کل کاهش پیدا می کند به همین دلیل سازمان محیط زیست نیاز به یاری و کمک جوامع محلی ، رسانه ها و فعالان محیط زیست دارد.

این کارشناس افزود: در پی تماس تلفنی یکی از باغداران همدان مبنی بر این که این جانور به محصولات باغ آسیب می زند ما به باغ ایشان مراجعه کردیم اما نتوانستیم ایشان را مجاب کنیم که با اینگونه کنار بیاید ومجبور شدیم هفته گذشته جفت ماده را تحویل گرفتیم و در منطقه آلمابلاغ رهاسازی کردیم و این هفته نیز جفت نر را زنده گیری کردیم و در همین منطقه رهاسازی کردیم.

یاری گفت: فاصله منطقه ای که حیوان زنده گیری شد از جایی که رهاسازی می شود حدود 20 کیلومتر است و از نظر زیستگاهی تفاوت چندانی با هم ندارند. اما این منطقه زیستگاه امن تری است امیدواریم این گونه شریک زندگی خود را پیدا کنند .

یاری درمورد امکان پیگیری وضعیت این جفت توسط اداره محیط زیست برای این که بداند همدیگر را پیدا کرده اند و چه سرنوشتی خواهند داشت و آیا این جفت و زادآوری می کند یا نه گفت: ما متاسفانه از نظرامکانات سال ها از کشورهای توسعه یافته عقب هستیم ولی به کمک دوستان محیط بانی می توانیم امیدوار باشیم و این خبر خوش را از دوستان بشنویم.

مهدی ضرغامی مسئول منطقه حفاظت شده آلما بلاغ که مدت سه سال در این منطقه حضور دارد درمورد منطقه حفاظت شده آلمابلاغ گفت: مساحت منطقه 8000هکتار است و گونه  های شاخص آن قوچ و میش است ، تعداد آن ها حدود 20  راس در این زیستگاه است همچنین عقاب طلایی، کبک، خرچنگ، روباه، خرگوش و... از جمله مواردی است که در این منطقه وجود دارد چند گزارش هم درمورد سیاهگوش داشتیم .

ضرغامی گفت: به جزمردم دو روستا همه روستاها با ما همکاری بسیار خوبی دارند اما مشکل عمده این منطقه عشایر است که باید این مسئله پیگیری شود چرای بیش از حد آسیب جدی به منطقه وارد کرده است.

این محیط بان گفت: موردی که در منطقه رهاسازی می شودریشه خوار است و ما قبلا در این منطقه مواردی مشاهده کرده ایم اما بدون امکانات و ابزارفنی مشاهده این گونه ها بسیار سخت است چون شبگرد است. مشکل عمده ای که درمنطقه داریم که  مشکل مشترک در تمام کشور است مسئله کمبود نیرو است منطقه آلمابلاغ براساس استاندارد جهانی باید 8نیروی محیط بانی داشته باشد اما ما در این منطقه سه نفر هستیم.

ضرغامی سال هاست در این منطقه فعالیت می کند رابطه خوبی با جوامع محلی دارد و به صورت چهره به چهره تعدادی از مردم منطقه را آموزش داده است ، او در زمینه آموزش  گفت: وقتی به این روش با مردم ارتباط برقرار کردیم متوجه شدیم آن ها مشتاق تر از ما هستند به خصوص دانش آموزان منطقه ارتباط خوبی با محیط بانان دارند وتخلف ها را گزارش می کنند ما در مناطق آزاد که در حیطه منطقه حفاظت شده نیست  ده هاهمیار محیط بان از دانش آموزان داریم.

ضرغامی منطقه را از نظر اهمیت زیستگاهی بسیار مهم برشمرد و با اشاره به پوشش گیاهی آن گفت : یکی از ویژگی های منطقه این است که گونه های مختلف گیاهی در این جا دو باربه گل می نشینند در ارتفاعات یک بار در فروردین ماه و یک بار شهریور ماه گیاهان گل می دهند.

این گزارش در روزنامه همشهری همدان منتشر شده


برچسب ها: همشهری همدان ، آلما بلاغ ، مناطق حفاظت شده همدان ، محیط زیست ،



تنها عضو زن شورای مانیزان از موانع و مشکلات می گوید

در اجرای طرح هادی دو مشکل وجود دارد یکی این است که مردم روستا از نظر مالی وضعیت مناسبی ندارند و نمی توانند همزمان عقب نیشینی خانه ها را انجام دهند وهم ساختمان ها را بازسازی کنند و از سوی دیگر بودجه ای که به عنوان یک روستای هدف گردشگری اختصاص داده می شود بسیار ناچیز است.





به گزارش همدان پرس؛
 مانیزان در فاصله سی کیلومتری مسیر ملایر به اراک واقع شده است، حدود 300 خانوار در آن زندگی می کنند وبیشتر مردم از راه باغداری و کشاورزی روزگار می گذرانند. با اینکه زبان مردم منطقه لری و فارسی ملایری است، ساکنان مانیزان ترک زبان هستند که گفته می شود از مهاجران قشقایی اند. نبود شغل مناسب باعث مهاجرت جوانان به شهرهای ملایر، همدان، اراک و تهران  شده و سالخوردگان ساکنان اصلی روستا هستند.

بیش از یکصد هکتار باغ انگور در روستا وجود دارد،به سخن دیگر می توان گفت محصول اصلی روستا آنگور است، انواع شیره، باسلق، حلوا، آبغوره، مویز،سرکه، انگور سایه خشک از مشتقاتی است ساکنان روستا از انگور بدست می آورند هرسال بیش از 90 تن کشمش سبز تحویل خارخانه های اراک می شود،اما این روستا را به خاطر مرغوبیت شیره سفید می شناسند.

چند سال است که مانیزان  به عنوان روستای هدف گردشگری در استان همدان مورد توجه مسئولان قرار گرفته است اما مردم روستا چندان راضی به نظر نمی رسندو انتظار دارند پیش از اینکه مسافری وارد روستا شود مشکلات آن رفع شود.

این سال ها مهمترین آئین دهقانی منطقه یعنی جشن شیره پزان در این روستا برگزار می شود، در روز جشن شیره پزان صدها نفر از مردم شهرها و استان های مختلف و مسئولان استانی ومنطقه ای به مانیزان می آیند اما برگزاری این مراسم و حضور مسئولان هم نتوانسته گره ای از مشکلات مردم روستا بگشاید.

نازی فخار مانیزانی تنها عضو زن شورای روستا که جوانترین عضو نیز به شمار می آید  در مورد پیشینه روستا می گوید: قدمت روستا بسیار زیاد است، مانیزان در گذشته به دلیل قرار گرفتن در مسیر بازرگانان یک شهر پر رونق و گذرگاه تجاری بوده و پیشینه آن به دوره مادها برمی گردد ودر قرن اخیر نیز بعد از ملایر دومین روستایی بود که مدرسه در آن ساخته شده است.

بقایای یکی از مهمترین قلعه های منطقه به نام قلعه مانیزان درکنار این روستا واقع شده است  که نشان از گذشته آباد و پر رونق مانیزان دارد، فخار می گوید: محلی ها معتقدند یکی از نوادگان بهرام چوبین در این روستا و قلعه ای به نام خرخب یا حصارحاتم خانی حکومت می کرده است، همچنین مسیرهای زیر زمینی در روستا وجود دارد که بازگشائئ نشده است.

فخاربه چگونگی انتخاب در شورای روستا اشاره می کند و می گوید: در انتخابات نامزدهای مرد که هم جوان بودند و هم تحصیلکرده ثبت نام کردند  اما مردم روستا محبت داشتند و مرا انتخاب کردند و خوشبختانه مردم روستا با مشارکت زنها در امور جاری و کارهای اجرائی مشکلی ندارند و استقبال خوبی نشان می دهند.

اگرچه این روستا به عنوان یک روستای هدف گردشگری در نظر گرفته شده اما راه زیادی تا گردشگر پذیری آن وجود دارد، مشکلاتی چون اجرا نشدن طرح هادی روستا، نبود مدیریت پسماند و کمبود آب از اصلی ترین مشکلات آن است.

عضو شورای مانیزان  در این رابطه می گوید: در اجرای طرح هادی دو مشکل وجود دارد یکی این است که مردم روستا از نظر مالی وضعیت مناسبی ندارند و نمی توانند همزمان  عقب نیشینی خانه ها را انجام دهند وهم ساختمان ها را بازسازی کنند و از سوی دیگر بودجه ای که به عنوان یک روستای هدف گردشگری اختصاص داده می شود بسیار ناچیز است  و در 30 سال گذشته اعضای شورا و دهیاری کارچندانی در این زمینه انجام نداده است. 

در این روستا یک چاه عمیق حفر شده است که استفاده از آن دو منظوره است؛ هم آب آشامیدنی مردم روستا را تامین می کند و هم بخشی از آب کشاورزی روستا از این چاه تامین می شود، اما به تازگی اداره آب فشارمی آورد که تنها باید برای آشامیدن از این آب استفاده شود که در این صورت باغ ها به دلیل کم آبی خشک خواهند شد اودراین مورد می گوید مهمترین مشکل مانیزان کمبود آب است، قنات های روستا خشک شده است و نیازمند لایه روبی است، امسال نامه نگاری ها انجام شده و با پیگیری اعضای شورا و دهیار و حمایت مسئولان امیدوارم بودجه آن تامین شودتا بتوانیم یکی از قنات ها را احیاء کنیم ، البته قنات ها به دلیل حفر چاه های عمیق در بالادست روستا خشک شده است اما به هر حال لایه روبی بخشی از مشکل را حل می کند.

فخار در مورد برخورد جامعه محلی با گردشگران می گوید: در گذشته برخورد مناسبی از طرف مردم روستا صورت نمی گرفت  از سال گذشته که اجرای بخشی از برنامه  جشن شیره پزان به مردم سپرده شد و مردم با فوائد حضور گردشگر در روستا پی بردند امسال خوشبختانه ما شاهد هستیم که چه استقبال خوبی از گردشگران می شود.

ما کمتر از یک سال است که در شورا فعال هستیم به همین علت در اجرا چندان موفق نبوده ایم و بیشتر فعالیت ما در برنامه ریزی، تصمیم سازی و هماهنگی بوده است البته باز تاکید می کنم کمبود بودجه مهمترین عامل است، یکی از برنامه های ما این است مکان های دولتی مانند مدارسی که دیگر از آن استفاده نمی شود تغییر کاربری داده شود و به مراکزی مانند اقامتگاه و بازارچه محلی و کارگاه تولید صنایع دستی تبدیل شود این مورد امکان پذیر است به شرطی که موانع از سر راه برداشته شود بیشتر موانع از سوی نهادهای دولتی است و با وجود این مشکلات بخش خصوصی نیز به سختی همکاری می کند و اقبالی نشان نمی دهد.

در روستا هایی مانند مانیزان ورود گردشگر متکی به اجرای مراسم خاصی است که هر سال یک بار انجام می شود ، به نظر می رسدآثار تاریخی روستا به عنوان جاذبه گردشگری تاکنون مورد توجه نبوده است، فخاربه عوامل پایدار بودن حضور گردشگران و تداوم این مراسم اشاره می کند و می گوید: هر سال تلاش می کنیم روزهای بیشتری به اجرای مراسم اختصاص یابد علاوه بر این مانیزان ظرفیت های دیگری برای چهار فصل شدن حضور گردشگران دارد مانند آئین های برداشت گندم، آبغوره گیری و مهمتر از همه مراسم ناقارلی است که در شبهای زمستان و همزمان با جشن یلدا برگزار می شود که خبر از آمدن زمستان می دهد و ما تلاش می کنیم بستر آماده تر شود و خانه ها و اقامتگاه های مناسبی برای گردشگران آماده شود و این موارد مستلزم حمایت های مالی دولت است.

او در پایان به یکی از نیازهای اصلی روستا یعنی  بهداشتی شدن وسایل شیره پزی تاکید می کند و می گوید: نظارت بر شیوه پخت بهداشتی شیره صورت نمی گیرد که باید هرچه زودتر این مشکل برطرف شود.

نازی فخار مانیزانی فارغ التحصیل رشته طراحی لباس است و در کنار فعالیت در شورای روستا به کارهای هنری مشغول است او با همکاری اداره میراث فرهنگی تلاش کرده است پوشش محلی و لباس هایی که فراموش شده بود را بازشناسی و طراحی کند، در جشن شیره پزان امسال تعدادی از مردان و زنان روستا پس از شش دهه با لباس محلی درمراسم ظاهر شدند، او می گوید: با کمک تصاویر قدیمی و مشورت سالخوردگان روستا تلاش کردیم باردیگر این لباس هارا تولید کنیم و خوشبختانه مورد استقبال قرار گرفت.

مانیزان علاوه بر تولیدات کشاورزی و باغداری و دارا بودن طبیعت زیبا یک منطقه تاریخی است، افزون برتپه های تاریخی و قلعه های اربابی سازه های زیر زمینی در آن وجود دارد که گفته می شود مربوط به دوران مغولان است، بازگشائی و مرمت این مسیرهای زیر زمینی و محوطه های و بناهای تاریخی می تواند به پایداری گردشگرپذیری مانیزان تضمین کند.(گفت و گو: حسین زندی)
http://www.hamedanpress.ir/?p=news&i=1&g=19&e=5646&title=%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%20%D8%B9%D8%B6%D9%88%20%D8%B2%D9%86%20%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C%20%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D9%86%20%D8%A7%D8%B2%20%D9%85%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B9%20%D9%88%20%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%D9%85%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%AF


برچسب ها: جشن شیره ، روستای مانیزان ، روستاهای هدف گردشگری همدان ،

ظرفیت گردشگر پذیری جشنواره ها مورد غفلت مسئولان

حسین زندی

بیست و یکمین جشنواره بین‌المللی تئا‌تر کودک و نوجوان از ۱۵ تا ۲۱ مهرماه در همدان برگزار خواهد شدو به سنت سال های پیشین گروه های نمایشی زیادی از سراسر ایران همراه گروه های خارجی در این جشنواره حضور خواهند داشت.

مسئله مهمی که در برگزاری جشنواره ها مورد غفلت واقع شده است موضوع گردشگر پذیری جشنواره ها است ، وقتی جشنواره ای در یک استانی برگزار می شود می تواند ظرفیت عظیمی برای جذب گردشگر ایجاد کند، یکی ازتفاوت های مهم جشنواره هایی که در ایران برگزار می شود به ویژه جشنواره تئاتر کودک و نوجوان که عنوان بین المللی را نیز همراه دارد با جشنواره های خارجی همین موضوع است ، در جشنواره های خارجی چه محلی و چه بین المللی این موضوع بسیار مهم است و توانسته اند موفقیت چشمگیری داشته باشند، با نگاهی به کارنامه جشنواره هایی مانند کن و حضور گردشگرانی که باهدف این جشنواره به محل برگزاری آن سفر می کنند می توان به موفقیت آن واهمیت موضوع پی برد.

اماباید از مدیران فرهنگی استان پرسید به غیر از مهمانان دعوت شده به جشنواره آیا کسی به منظور دیدن کارهای و اجراها در این جشنواره به همدان سفر می کند؟ مسئولانی که توسعه استان را در گرو توسعه گردشگری می دانند تاکنون از این ظرفیت بالقوه چه بهره ای برده اند؟ مسلما به این نکته در همدان هیچ توجهی نشده است و یا دربرنامه ریزی کلان استان جایگاهی برای گردشگری هنری  وجود ندارد در حالی که گردشگری هنری یکی از زیر شاخه های مهم گردشگری فرهنگی است و کسانی که در زمینه گردشگری فعالیت می کنند هرگز نمی توانند ازفواید آن چشم پوشی کنند.

معمولا در حاشیه جشنواره ها گاهی برنامه  های جانبی از محتوا و اصل جشنواره جذاب تر است واما در جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان ، جز برنامه افتتاحه که چند صد نفر مخاطب دارد و نسبت به جمعیت نیم میلیون نفری شهر همدان بسیار ناچیز است برنامه ی جذابی دیده نمی شود

برگزاری جشنواره در هرشهری می تواند آن را از لحاظ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی متحول کند و همه شهروندان  می توانند از این فرصت بهره ببرنداما آیا ازمدیران فرهنگی همدان تاکنون از خود پرسیده اند این جشنواره چه تاثیری بر معیشت مردم محله های مختلف داشته است؟ و یا در این زمینه  برنامه ای داشته اند؟

پیشینه تئاتر مدرن در همدان به اجراهای میرزاده عشقی و پیش از مشروطه باز می گردد، برگزاری جشنواره تئاتر پس از انقلاب از همدان آغاز شد اما ردپایی از این گذشته درخشان کمتر دیده می شود ، هنوز موزه تئاتر در همدان وجود ندارد و هیچ یک از سالن های قدیمی حفظ نشده است، ایجاد موزه تخصصی اولین گام برای دعوت از گردشگراست.

-         حضور هنرمندان برجسته کشورو حتا هنرمندان خارجی فرصتی است که می تواند در زمینه آموزش های کوتاه مدت در طول جشنواره هنردوستان و هنرمندان را به سوی همدان بکشاند

-         اگر شرایطی ایجاد شود تا هنرمندان همدانی که در مرکز و خارج از استان فعالیت می کنند بتوانند در زادگاه خود هنرآفرینی کنند و کار تولید کنند زمینه ساز حضور دائمی دیگر هنرمندان خواهد شد و همدان را به سمت یک شهر هنر آفرین خواهد برد.

-          در سال های اخیر سالن های جدیدی احداث شده است اما کافی نیست و باید مجموعه سالن های جدیدی ساخته شود ، در این زمینه می توان از بخش خصوصی استفاده کرد، اگر سالن کافی در استان وجود داشته باشد می توان همه اقشار جامعه را با تئاتر و به طور کلی با مقوله هنر آشنا کرد.

آنچه مشخص است مسئولان از جشنواره تنها  به عنوان یک پدیده تبلیغاتی استفاده کرده اند وبه ارئه آمار در رسانه ها اکتفا می کنند به همین دلیل جشنواره گامی به جلو برنداشته و به یک برنامه سالانه یکنواخت تبدیل شده است ،درحالی که با ایجاد بستر مناسب و بهره گیری از بخش های مختلف به ویژه بخش خصوصی می توان همدان را به یکی از شهرهای مقصد گردشگری فرهنگی- هنری تبدیل کرد

 


برچسب ها: جشنواره بین المللی تئاتر کودک ونوجوان همدان ، جشنواره ، تئاتر همدان ، جشنواره های همدان ، گردشگری ، گردشگرپذیری ،

یکشنبه 30 شهریور 1393

اینجا سنگ ها را به جرم زیبایی و سکوت می کُشند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،زیست بوم ،گردشگری ،

روستای کهنوش در محاصره معادن

نابودی کهنوش در سایه معدن کاوی

اینجا سنگ ها را به جرم زیبایی و سکوت می کُشند

حسین زندی

پوریا گل محمدی کارشناس ارشد مردم شناسی ، شاعر و پژوهشگر مردم شناس است. تاکنون دو مجموعه شعر با عناوین "اینجا هیچ خیابانی بیطرف نیست"(نامزد دریافت جایزه کتاب سال شعر ایران - خبرنگاران) و "شب باش اما کسی را سیاه نکن" از وی به منتشرشده است. همچنین کتابی با عنوان"شعر و شاعری در ایران باستان ومیانه" شامل گفت وگویی بلند با دکتر ابوالقاسم اسماعیل پور اسطوره شناس و متخصص ادبیات مانوی را منتشر کرده است. در زمینه مردم شناسی نیز کتابی با عنوان "مردم نگاری روستای کهنوش" نوشته است که هم اکنون در دست ویرایش و دو کتاب دیگر با عناوین "فرهنگ لغت لری کهنوشی"،"دستور زبان لری کهنوشی"  درحال نگارش است. او هنگام تحقیقاتش در مورد روستای کهنوش به معدن های سنگی برخورد کرد که در حال از بین بردن طبیعت بکر این روستا است. به اعتقاد او کهنوش از روستاهای استثنایی درایران است که چندین ویژگی جذاب برای گردشگران را یکجا در خود جمع کرده است. کوه، سنگهای تراش خورده و طبیعی، چشمه، گیاهان کوهی، باغات درخت با میوه های متنوع، قنات صخره ای، رودخانه، خانه های قدیمی و کاه گلی، کوچه ها و راههای و خانه خانه های سنتی، گردو و آلوی و عسل شناخته شده در سطح کشور و مردمی مهمان نواز و فرهنگ دوست.

روستای کهنوش در جنگ تحمیلی24 شهید تقدیم  کرده است که مقبره آنها در کوه های همین روستا قرار دارد.  برای همین دست به کار شد تا با کمک اهالی و کهنوشی های ساکن دیگر نقاط و علاقه مندان به محیط زیست این روستا را که ظرفیت مناسبی برای تبدیل شدن به روستایی گردشگری دارد مهیا کند.  در ادامه گفت و گویی با او درمورد این روستا و دلایل مهم بودنش انجام داده ایم که می خوانید.

 

نام روستای مورد نظر کهنوش است ، کهنوش یعنی چیه؟

اهالی روستا سخنان متفاوتی درباره وجه تسمیه نام این روستا ارایه کرده اند که برخی از آنها جالب است.

برخی معتقدند کهنوش سرزمین دوران کودکی کورش کبیر است و نام کهنوش نام تغییر یافته کورُش است. برخی از روستاییان می گویند کورش کبیر دوران کودکی خود را تا سن 12 سالگی در کوهستانهای این روستا به همراه یک چوپان گذرانده است.اهالی می گویند زمانی که کورش بچه بوده است برای آنکه مورد خشم پادشاه قرار می گیرد می آورند اینجا بکشندش که این کار اتفاق نمی افتد. کورش در این کوه ها زندگی می کند تا زمانی که بزرگ می شود و به پادشاهی می رسد. چندین وجه تسمیه دیگر هم دارد مثلا اینکه کهنوش ملک نوش آفرین دختر یزدگر یا امیر ارسلان است ، کهنوش ده عسل،  کهنوش کهن دژ، کهنوش  منطقه ای براق و غیره .

اما مهم ترین دلیل این نام به نظر کوههای پر چشمه است. کهنوش به معنای کوهی که پر از چشمه برای نوشیدن است. کوه های روستا چشمه های زیادی در نقاط مختلف دارد که آبهای آشامیدنی آن خاصیت دارویی هم دارند. حتا در کوههای آن چشمه ای دارد که آن را به نام حضرت علی(ع) چشمعلی نامگذاری شده و برای اهالی مقدس است . 

 

این روستای کهنوش در کجای کوهستان الوند قرار گرفته ؟ چقدر جمعیت دارد و از نظر موقعیت جغرافیای و محدود آن برایمان بگویید؟

کهنوش که در گویش محلی کونوش kunuš گفته می شود، روستایی کوهستانی با جمعیتی 1500 نفری است که در جنوب غربی استان همدان و شمال غربی شهرستان تویسرکان در ارتفاع 2020متری از سطح دریا، در دامنه های رشته كوه"الوند" است. کهنوش شمالی ترین آبادی دهستان خرم رود است که در یک بن بست کوهستانی قرار گرفته و نزدیک ترین همسایه یی که از راه ماشین رو و آسفالته می تواند با آن رفت و آمد داشته باشد در جنوب روستا واقع شده که کُنِر- koner (کُندُر) نام دارد.  کهنوش از شمال به وسیله کوه اُجار- öjâr(آب جاری) با روستای وِینُ- veyno (وهنان)، از شرق به وسیله کوه الیسُ-  eliso(سرزمین آلو) با وَردِوَ بالا-vardeva bâlâ (وردآورد بالا) و از غرب به وسیله کوه کُلو- kolo با شیرَزیلی-širazili (ویرایی) هم مرز و همسایه است. کهنوش تنها به وسیله سه راه آسفالته پر پیچ و خم کوهستانی که همچون مار بر بدن کوهستان الوند حر کت می کند، با استان همدان، شهرستان سعوا-sava (اسدآباد) و شهرستان تویسرکان ارتباط دارد. فاصله کهنوش با نزدیکترین شهرستان یعنی تویسرکان 32 تا 35كیلومتر و با نزدیک ترین استان یعنی همدان40 كیلومتر است. فاصله کهنوش با اسد آباد که بیشتر تردد اهالی در زمستان برای رفتن به همدان از آنجا صورت می گیرد، 50 کیلومتر است. کهنوش بزرگترین و پرجمعیت ترین  روستای دهستان خرم رود است که مردم آن به گویش لری صحبت می کنند و مهمترین منبع در آمد آنها باغداری است که در کنار آن کشاورزی و دامداری ، زنبورداری نیز دیده می شود. فکر می کنم این معرفی برای شناخت کافی باشد.

 

یعنی ما با یک روستا که در محاصر کوه و باغ ها قرار گرفته روبه رو هستیم؟

بله ، دقیقا. این روستا شکلی پلکانی دارد که ازیک طرف در دامنه کوه و ازطرف دیگر به وسیله رودخانه و باغها محاصره شده است. تقریبا در منطقه خرمرود از نظر جایگاه قرار گرفتن خاص است.

 

بیشتر بگویید. یعنی چه که خاص است؟ مگر چه ویژگی هایی دارد که می تواند آن را خاص کند. اینطور که شما می گویید باید برای گردشگران هم خیلی جذاب باشد!

 ببینید شما وقتی می گویید روستا به جایی فکر می کنید که هنوز مردم از چشمه آب آوردند و لباس هایشان را کنار رودخانه و چشمه می شویند. جایی که صبح با طلوع خورشید گله ها راهی کوهستان می شوند و غروب بر می گیرند. صبح صدای پرندگان تو را بیدار می کند و می بینی مردان بیل به دست راهی باغ و مزرعه می شوند. زنان دارند حیاط خاکی را آب و جارو می کنند. سرت را که بلند می کنی کوه می بینی و باغ و آسمانی صاف.  خانه ها گاهگلی و کوچه هنوز خاکی هستند. دالانهایی که وقتی وارد آنها می شوی نمی دانی به خانه دیگری راه پیدا می کنی یا کوچه.

امروزه روستاهای کمی هستند که هنوز این ویژگی ها را در خود نگه داشته باشند. اینها بخشی از ویژگیهای کهنوش است. اما اینها باعث خاص شدن کهنوش نشده است. کهنوش روستایی در بن بست کوهستانی است که چندین ویژگی را باهم دارد. کوه، صخره، سنگ های طبیعی، چشمه های زیاد، رودخانه، باغ ها و درخت های متنوع، حشرات و حیوانات متعلق به منطقه، قنات صخره ای، خانه های قدیمی و سنتی و خشتی، عسل و شیر و پنیر محلی. اینها همه را یکجا داشتن است که باعث می شود کهنوش خاص باشد. شما چند روستا می شناسید که در یک بن بست کوهستانی باشد و همه اینها را یکجا داشته باشد. گردشگری که به منطقه می  آید دنبال هتل نیست. او نمی آید به طبیعت که پیتزا و چلو مرغ بخورد. گردشگر می آید که در یک محیط کوهستانی از سکوت و زیبایی طبیعت و خوراک بومی لذت ببرد. از دیدنی هایی مانند سنگ و صخره  و رودخانه و چشمه و غیره که دست طبیعت برایش فراهم کرده لذت ببرد. اما ما در حال نابود کردن این زیبایی های طبیعی هستیم.       

 

به نظر شما گردشگر پذیر شدن این روستا می تواند در زندگی اهالی هم تاثیر بگذارد؟

صددرصد. نه تنها در زندگی مردم روستا بلکه در منطقه، استان و شهرستان هم تاثیرگذار است. ما هنوز در مورد اهمیت گردشگر روستایی چیز زیادی نمی دانیم. در آمدی که توریست به یک منطقه می آورد خیلی زیاد است. گردشگر از همان لحظه که وارد منطقه می شود برای اقتصاد سود است. گردشگر علاوه بر در آمدی که برای شغل های مختلف می آورد، در برگشت خود اگراز جایی خوشش آمده باشد مثل یک رسانه تبلغاتی عمل می کند. متاسفانه یک انتقاد وارد است به مسوولان استان همدان که بحث گردشگری برای آنها در غارعلیصدر، گنجنامه و چند نقطه تاریخی خلاصه می شود. آنها فکر می کنند گردشگر باید بیاید اینجا ها و در خانه یا هتلی که امکانات مدرن شهری دارد ساکن شود. گویی کسی چیزی از گردشگر طبیعت و روستایی اطلاعی ندارد. گردشگر روستا و طبیعت نیازی به وسایل مدرن و زندگی امروزی ندارد بلکه از این زندگی فرار کرده که دور از هیاهو مدتی را در سکوت و آرامش به خصوص کوهستان استراحت و تفریح کند. او دوست دارد درست مثل یک انسان روستایی در خانه یک روستایی ساکن شود و شاهد فعالیت های او باشد و مدتی را با او زندگی کند. گردشگر علاقه مند به طبیعت و روستا دنبال سکوت می گردد و مناطق کوهستانی سکوت خوبی دارد. این سکوت در روستای کهنوش که یک بن بست کوهستانی است به خوبی وجود دارد. سکوت در کوه های این روستا آرامشی به انسان می دهد که شما در کمتر جایی می توانید به دست بیاورید. می خواهم بگویم گردشگرامروز با توجه به دنیای پر هیاهوبه دنبال سکوت می گردد. او برای سکوت پول می دهد. ما این سکوت را داریم اما آمده ایم به جای اینکه از آن پول در بیاوریم داریم با تخریب طبیعت و ایجاد سرو صدا این سکوت را نابود می کنیم.

چه اتفاقی در کهنوش افتاده است که شما اینقدر نگران شده اید؟

نگوید اتفاق بگویید چه فاجعه رخ داده. نابودی سنگهایی که قرن ها و میلیونها سال برای تولدشان زمان نیاز است در یک یک لحظه و طی چندسال اتقاق نیست، فاجعه  است. عده ای به نام معدن افتاده اند به جان کوهستان و با شکستن سنگهای که در سطح کوهستان هستند می گوید ما داریم سنگ استخراج می کنیم. نمی دانم از کی تا حال نابود کردن سنگ ها و صخره های سطح کوهستان اسمش شده استخراج. آن هم سنگ هایی که زیبایی خاصی به منطقه داده است. سنگهایی که باید گفت شناسنامه روستا محسوب می شود. کوهستانهای کهنوش بدون این سنگ ها یک تپه بیشتر نیست. نابود کردن این صخره ها و سنگهایی که برای مردم روستا شکلی هویتی و گاهی مقدس دارد مساوی نابود کردن روستا است . این خیلی ناراحت کننده است.

وقتی مواد منفجره و مواد شیمیایی برای نفجار یک صخره و کوه استاده می شود حواشی نابود کننده زیادی برای طبیعت و محیط زیست دارد. 1-  تخریب طبیعت بکر و زیبایی صخره ای کوهستانی که ساخته دست طبیعت در طول میلیون ها سال گذر زمان است 2-  تغییر مسیر آب­های زیر زمینی و فرو ریختن کانال برخی قنوات و خشک شدن چشمه ها بر اثر انفجارها و استخراج سنگ­ها 3- آلوده شدن آبها بر اثر مواد حاصل از برش سنگ‌های معدنی که با بارش برف باران وارد چرخه آب می‌شود و در طولانی مدت موجب غیر قابل شرب شدن آب چشمه ‌ها خواهد شد 4-  به خطر افتادن زندگی جانوری و فرار جانوران و پرندگان از محیط طبیعی روستا 5-  خاکه و پودر سنگ حاصل از برش سنگ ها به صورت گرد و غبار بر روی گیاهان و درختان روستا اثر گذاشته و نه فقط باعث خشک شدن درختان باغات و مزارع مجاور شده بلکه سبب ناباروری آنها می شود 6- شکل غارتگرانه استخراج سنگ نه تنها مناظر زیبای روستا را نابوده کرده، بلکه با ایجاد راه­های موقت برای حمل سنگ با ماشین­های سنگین خاک­های طبیعی را به خاک­های مرده تبدیل می کند 7- بسیاری از این معادن نه تنها در بهبود وضع معیشتی مردم کوچکترین نقشی نداشته بلکه باعث ایجاد اختلاف بین مدیران روستایی و مردم و مهاجرت برخی از اهالی از روستا می شود 8- فعالیت شرکت‌های معدنی با تخریب مراتع و امکانات زیست محیطی منطقه پتانسیل‌های دامداری، کشاورزی، گردشگری، منابع غنی و مثمر‌ثمر طبیعی را به ویرانه تبدیل کرده و می کنند
9-  انفجار، سرو صدای بولدزرها و لودر و چکش‌های ضربه زن موجب سلب آسایش و امنیت روحی و روانی ساکنان می شود 10- آلودگی این معادن باعث کاهش و نابودی مشاغل بومی مانند دامداری و زنبور داری می شوند 11- فعالیت غیر استاندارد این معادن گاهی باعث مرگ و آسیب دیدگی کارگران آن می شود.

این نکاتی که اشاره کردم همگی در روستای کهنوش اتفاق افتاده است.

 

پیشنهاد شما برای استفاده بهتر از فضای موجود چیست؟

اول باید معدن را تعطیل کنیم. بعد روستا را با توجه به ظرفیت بالایی که دارد به عنوان روستای هدف گردشگری معرفی کنیم. آن وقت به جای اینکه از شکستن سنگ ها و نابودکردنشان پول در بیاوریم، پول را از سکوت سنگها و زیبایی آنها به دست بیاوریم. این کوهستان و سنگها بسیار برای گردشگری محیط مناسبی است. نکته قابل توجه در این زمینه توجه به آموزش اهالی است. ما باید همراه با تهیه زیرساختهای فیزیکی روستا به آموزش مردم روستا هم توجه کنیم. کشور چین پیش از المپیک چین در یک دوره ای داشت به مردمش آموزش لبخند زدن می داد. چرا ؟ برای اینکه وقتی ورزشکاران با روی خندان میزبان روبه شوند فردا برای دوباره سفر کردن به این کشور مشتاق می شوند. مردم ایران به خصوص همدان و تویسرکان مهمان نواز هستند، اما این به تنهایی کافی نیست. باید به اهالی آموزش های بیشتری بدهیم. این خیلی مهم است.  

 

 

 


یکشنبه 30 شهریور 1393

بازدید فعالان محیط زیست از منطقه شکار ممنوع کرفس

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،گردشگری ،

بازدید فعالان محیط زیست از منطقه شکار ممنوع کرفس

حسین زندی

جمعه گذشته بیش از 35 نفر از اعضاء انجمن دوستان زمین همدان و موسسه نبض سبز حیات از منطقه شکار ممنوع کرفس شهرستان رزن بازدید کردند.

 در این برنامه یک روزه که با هماهنگی اداره کل حفاظت محیط زیست استان همدان صورت گرفت محیط بانان منطقه و مسئول اداره حفاظت از محیط زیست شهرستان رزن فعالان مدنی را همراهی کردند. نوری اظهر در ابتدای برنامه توضیحاتی را در خصوص وضعیت منطقه ارائه کرد و گفت : وسعت منطقه شکار ممنوع کرفس 45 هزارو 585 هکتار است و گونه های گیاهی و جانوری متعددی در این منطقه وجود دارد که می توان به کبک، عقاب طلایی، سنجاب، قوچ و میش اشاره کرد.

در این بازدید اعضاء انجمن دوستان زمین همدان و موسسه نبض سبز حیات علاوه بر آشنایی با بخشی از این منطقه زیبا گونه هایی همچون عقاب طلایی، کبک، قوچ و میش در این منطقه مشاهده کردند اما به دلیل وزش باد شدید موفق به دیدن گونه های دیگر نشدند.

مسیر ورود به منطقه به دلیل وجود جاده آسفالت از روستای شاه بلاغی انتخاب شده بود و افراد شرکت کننده در این برنامه، ضمن گذر از روستا باساکنان این روستا در مورد منطقه شکار ممنوع کرفس به بحث و تبادل نظر پرداختند، به نظر می رسد جامه محلی به ویژه در این روستا همکاری خوبی با محیط بانان دارند و گرایشی به تخلف و شکار در این روستا دیده نمی شود.

با این وجود این منطقه مشکلاتی دارد که نیاز به اقدام نهادهای متولی از جمله اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان، اداره کل جهاد کشاورزی، صنایع و معادن و اداره کل حفاظت از محیط زیست استان است.

- یکی از مشکلات منطقه چرای بیش از حد و غیر متعارف است، این موضوع گونه های گیاهی و جانوری را در معرض خطر قرار داده است.

- تجاوز کشاورزان به منابع طبیعی با شخم زدن این اراضی عرصه را برای گونه های جانوری تنگ تر کرده است، به نظر می رسد یکی از عوامل این مشکل اجرای طرح های مطالعه نشده اداره کل منابع طبیعی استان در منطقه مانند طرح طوبی است، این طرح نه تنها تاکنون نتیجه مثبتی در پی نداشته است بلکه زیستگاه حیات وحش را مورد تعرض قرار داده و طبیعت را تخریب کرده است.

- خشکسالی و کمبود آب نیز منطقه کم نظیر کرفس را مورد تهدید قرار داده است، جامعه محلی و نیز گونه های گیاهی و جانوری قربانیان کم آبی هستند این موضوع را از مرگ ماهیان رودخانه حاشیه روستای شاه بلاغی می توان دریافت.

- اما چالش اصلی منطقه وجود معدن و کارخانه سیمان شاهنجرین است که در عین تخریب منابع طبیعی و مصرف آب سفره های زیرزمینی منطقه، گردوغباری که این شرکت تولیدی ایجاد می کند، مردم روستاهای اطراف و حیات وحش منطقه کرفس را با خطری جدی روبرو کرده است.

- محیط بانان از شریف ترین و دلسوز ترین اقشار جامعه هستند، در این منطقه نیز محیط بانان برای پاسداری از منطقه و آموزش جوامع محلی تلاش می کنند اما کمبود نیروی انسانی که یکی از اصلی ترین چالش های محیط بانی کشور است در این منطقه نیز وجود داردو محیط بانان با کمبود امکانات دست و پنجه نرم می کنند.

- به نظر می رسد حضور مداوم فعالان محیط زیست در مناطق حفاظت شده و شکار ممنوع می تواند ضمن بر شمردن ضعف های موجود به ارائه پیشنهادهای سازنده در جهت بهبود وضعیت گونه های گیاهی و جانوری و به طور کلی محیط زیست منطقه کمک کند. 

 

 

 


برچسب ها: نهادهای مدنی ، منطقه حفاظت شده کرفس ، منطقه شکار ممنوع کرفس ، محیط زیست همدان ،

تجمع تشکل‌های محیط‌زیستی همدان در اعتراض به خشک شدن تالاب شیرین سو
تالاب «شیرین سو» قربانی کشت خیار و سیب زمینی
با خشک‌شدن شیرین سو، ١٥٠ گونه پرنده و پوشش گیاهی و جانوری منطقه از بین خواهد رفت

|  حسین زندی |  

 تالاب شیرین سویکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های پرندگان استان همدان است که درهر فصل بیش از ١٥٠ گونه پرنده در آن زندگی می‌کند. علاوه برآلودگی‌هایی که از طریق احشام، دام‌ها، زباله‌ها و پسماندهای شهری وارد دریاچه تالاب می‌شود در ‌سال زراعی جاری، شرکت آب منطقه‌ای استان همدان، بخش عمده این آب را به کشاورزان فروخته است که با هر پمپ آب در ثانیه شش‌اینچ آب از تالاب خارج می‌شود. برداشت آب توسط کشاورزان باعث خشک شدن آب تالاب شده است و زندگی گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری را تهدید می‌کند.  

تالاب شیرین سو
جمعه گذشته نمایندگان و اعضای سازمان‌های غیردولتی حوزه محیط‌زیست و گردشگری استان همدان از جمله اتاق‌فکر تشکل‌های محیط‌زیستی همدان، انجمن دوستان زمین همدان، کمیته محیط‌زیست بنیاد مهر، حیات سبز سرزمین، پویشگران سفرپاک، سبز پژوهان الوند، نبض سبز حیات، فردای سبز کبودرآهنگ و دو انجمن  محلی با تشکیل زنجیره انسانی در کنار تالاب شیرین‌سو و مقابل فرمانداری کبودرآهنگ به این موضوع اعتراض کردند، در این گردهمایی که بخشدار شیرین‌سو نیز حضور یافت اعضای تشکل‌ها ازمقام‌های استانی درخواست کردند هرچه سریع‌تر از ادامه برداشت آب دریاچه جلوگیری کنند و مخالفت خود را با این بحران اعلام کردند.   
مهدی سعادتمند، بخشدار شیرین‌سو دراین‌باره می‌گوید: به علت مراجعه کشاورزان منطقه به آب منطقه‌ای استان و نیازی که به آب این تالاب داشتند، «آب منطقه‌ای» نیز اقدام به این کار کرده است. از ابتدای این امر و زمان عقد قرارداد وقتی مطلع شدیم با ایشان وارد مکاتبه و مناظره شدیم تا از این کار صرف‌نظر کنند اما چون قراردادی توسط یک نهاد دولتی با بخش خصوصی منعقد شده بود این کار عملی نشد و مجبور شدند تا ٢٠ مهرماه و پایان عقد قرارداد این کار ادامه پیدا کند.   
مهدی سعادتمند می‌گوید: مجوز سه موتور برداشت آب توسط آب منطقه‌ای استان همدان صادر شده   است. با پیگیری‌هایی که از طریق کشاورزان صورت گرفته است نشان می‌دهد که آب این تالاب به جهت تحولات طبیعی که در تالاب انجام شده است برای کشاورزی مناسب نیست، از لحاظ کیفی مناسب محصولات کشاورزی نیست و مجبورشده‌اند از کود و مواد شیمیایی استفاده کنند. ما به اتفاق فرمانداری شهرستان و مسئولان محلی مخالفت خود را اعلام کردیم اما دوستان آب منطقه‌ای به بهانه فلسفه تشکیل سد مخزنی که در کنار تالاب   برای تأمین آب کشاورزی احداث شده است، پاسخ روشنی به ما نداده‌اند. حرف ما در مقابل موضع‌گیری دوستان این بود که باید دقت‌نظر بیشتری داشته باشند و باید کارشناسی درستی برای این موضوع انجام می‌گرفت.   
اما نکته مهم این است که مجوز آبیاری زمین‌های کشاورزی را جهاد کشاورزی صادر می‌کند. چون آن‌جا زمین‌های زیرکشت سابقه کشت آبی نداشته و همه زمین دیم بوده است آیا از جهاد کشاورزی برای کشت این محصولات مجوزی اخذ شده است،  یا آزمایش‌های اولیه برای استفاده از این آب برای کشت محصول به عمل آمده است. آیا براساس روابط خاص، شرکت آب منطقه‌ای استان اقدام  به فروش آب تالاب شیرین سو کرده است؟ اینها پرسش‌هایی است که مهدی سعادتمند بخشدار شیرین‌سو درباره آن می‌گوید: هرگونه مجوز برای کشاورزی باید توسط جهاد کشاورزی صادر شود، در این مورد هم زمین‌های زیرکشت هرگز مجوز حفر چاه نداشته‌اند و پیگیری‌هایی که انجام دادیم مشخص شد، این اقدام از طرف شرکت آب منطقه‌ای صورت گرفته و مهندس عزالدین مدیرعامل این نهاد در مکاتبه‌ای اعلام کردند که این قرارداد برای‌سال جاری بوده و در سال‌های بعد تکرار نخواهد شد و پس از ٢٠مهر دیگر آبی برداشت نخواهد شد.    اما براساس برآورد کارشناسان کشاورزی در هر ثانیه نیم اینچ آب از هر چشمه وارد تالاب می‌شود و با هر پمپ ٦ اینچ آب در هر ثانیه خارج می‌شود، اگر این روند ادامه داشته باشد تا پایان مهر امسال آب تالاب کاملا خشک خواهد شد و بیش از ١٥٠گونه پرنده و انواع جانوران و پوشش گیاهی نابود خواهند شد. مهدی سعادتمند در این‌باره می‌گوید: یک بخش از آب تالاب تبخیر می‌شود و در کل تالاب‌های کشور به جهت گرمای هوا این روند وجود دارد، اما براساس پیگیری‌های ما قرار است در هفته جاری نهاد‌های مرتبط در جلسه‌ای موضوع را بررسی کنند. تالاب شیرین سو به‌عنوان یک فرصت بسیار ارزشمند در جهت گردشگری استان مطرح است و در طول١٠ ‌سال گذشته براساس تحولات طبیعی که در آن اتفاق افتاد به یک محیط و زیستگاه ارزشمند زیست‌محیطی برای گونه‌های کمیاب و نادر تبدیل شده است. از نظر تعداد پرندگان و گونه‌های گیاهی و جانوری کم نظیر است و در دو، سه‌سال گذشته اقدام بسیار خوبی برای شناساندن این ظرفیت به هموطنان صورت گرفته است. محل استقرار هیأت قایقرانی شهرستان در کنار ساحل این تالاب است و علاقه‌مندان بسیاری را جذب کرده است و ما شاهد حضور چشمگیر گردشگران و مسافران   به دلیل وجود مسیر جاده استان همدان به زنجان هستیم.   
او گفت: این قول را به دوستانی که نگران محیط‌زیست هستند می‌دهیم که این موضوع دیگر این‌جا تکرار نخواهد شد و ما به شدت حافظ و مسئول حراست مجموعه تالاب شیرین‌سو خواهیم بود. با تشکیل کارگروه گردشگری برنامه‌هایی برای توسعه تالاب داریم. 

 تالاب شیرین سو
 یکی از مشکلات تالاب شیرین‌سو این است که مدیریت واحدی ندارد و نهادهایی مانند اداره میراث فرهنگی، محیط زیست، جهاد کشاورزی، شرکت آب منطقه‌ای، منابع طبیعی و شهرداری مدعی متولی‌گری در این تالاب هستند و هیچ‌یک تاکنون برای نجات تالاب و گونه‌های زیستی آن کاری انجام نداده‌اند. بخشدار شیرین‌سو در این مورد می‌گوید: ما سعی کردیم یک نهاد برای مدیریت واحد معرفی کنیم و قصد داریم مسئولیت آن را به شهرداری شیرین‌سو واگذار و سرمایه‌گذارانی از مناطق مختلف کشور را در این‌جا جذب کنیم اما لازمه این اقدام وجود آب است که متأسفانه وضع خوبی ندارد و حتی برای احیای آن اقدام خواهیم کرد.  
مقام‌های استانی و شهرستانی از تالاب شیرین‌سو به‌عنوان یک ظرفیت گردشگری نام می‌برند، اماهیچ اقدامی برای جلوگیری خشک شدن تالاب، نابودی و مهاجرت پرندگان انجام نداده‌اند و آنچه امروز دیده می‌شود زباله‌هایی است که در اطراف تالاب وجود دارد این زباله‌ها هم پوشش گیاهی و جانوری را تهدید می‌کند و هم فضا و منظر تالاب را تخریب کرده است.  
 سعادتمند می‌گوید: همان‌طور که اشاره شد این دریاچه متولی خاصی نداشت و دستگاه‌های مختلف ادعای مدیریت آن را داشتند. در آخرین جلسه کارگروه گردشگری مصوب کردیم که ما شهرداری شیرین‌سو را به‌عنوان متولی واحد به فرماندار معرفی کنیم و از طریق فرمانداری به معاونت عمرانی استاندار معرفی شد که اگر نتیجه مثبت اعلام شود بلافاصله یکسری سرمایه‌گذاری‌های اولیه برای حاشیه تالاب انجام خواهیم داد و اداره محیط‌زیست استان هم قول همکاری را به ما داده‌اند. 

http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=45&pageno=16


تالاب شیرین سو

http://iscanews.ir/news/73186/%D8%AA%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%88-%D9%82%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D8%B4%D8%AA-%D8%B3%DB%8C%D8%A8-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C



برچسب ها: تالاب شیرین سو ، محیط زیست همدان ، روزنامه شهروند ، خبرگزاری ایسکا نیوز ، خشک شدن تالاب شیرین سو ،

بزرگداشت همدان، فرصتی برای شناخت مردم دیگر مناطق

کد خبر: ۵۷۲۴۰


همدان-ایسکانیوز: یکم شهریورماه روز بزرگداشت همدان نام گرفته است. بزرگداشت همدان مختص گروه و فرهنگ خاصی نیست و تمامی مردم منطقه میهمان و میزبان این روز هستند. سازمان‌های مردم نهاد تلاش می‌کنند در این روز همدان را به میهمانان معرفی کنند. در این باره با بابک مغازه‌ای، فعال سازمان‌های مردم‌نهاد در همدان، به گفتگو نشستیم.

 

 

  • در ابتدا دلایل و انگیزه انتخاب این روز و پیشینه برگزاری آن از سوی سازمان­های غیر دولتی را بفرمایید؟


چند سالی است که با اجماع فرهنگ دوستان و اندیشه­ورزان این دیار یکم شهریورماه همزمان با زادروز بوعلی‌سینا، که همدانیان افتخار میزبانی همیشگی­اش را دارند، به عنوان روز همدان پذیرفته شده است.

در طول این سال­ها در کنار برنامه­های دولتی این روز که گاه با روز پزشک نیز همپوشانی داشته است، سازمان­های غیردولتی کوشیده­اند تا با هر امکان و در هر مکانی که مقدور بود برنامه‌ای را به این مناسبت برگزار نمایند. به ویژه از سال قبل گروهی از فعالان مدنی و تشکل­های غیر دولتی در قالب کمیته­ای گرد هم آمدند و یک تیم کاری به منظور تصمیم­گیری، برنامه­ریزی و هدایت برنامه­های سالیانه مرتبط با آن تشکیل شد. این تیم  عبارت است از زهره رحیمی، افشین فرهانچی، حسین زندی و بنده، که در تلاشیم با همکاری دیگر اعضای سازمان­های غیردولتی و علاقه­مندان به فرهنگ همدان برنامه سالیانه­ای را برای این روز اجرا کنیم.

گرامیداشت روز همدان در سال گذشته به همت انجمن­های «پویشگران سفرپاک»، «دوستان زمین»، «بنیاد مهر»، «موسسه آموزشی-پژوهشی آوید» و «گروه تسهیل‌گری همیاران توسعه پارس» در سالن دانشگاه عمران توسعه، با حضور بیش از 200 نفر از شهروندان برگزار شد که نقطه عطفی در این راستا بود.

در این مراسم بزرگانی چون دکتر «پرویز اذکایی» به سخنرانی پرداختند و تشکل­ها توانستند در فضاهای جانبی در نظر گرفته شده به معرفی خود و توانایی­های هنری اعضا خویش بپردازند.

 

  • از دیدگاه شما مزیت اساسی برنامه سال قبل چه بود؟


این برنامه با وجود کاستی­هایی که گاه به دلیل کمبود امکانات با آن روبرو بودیم توانست اعتماد به نفس لازم را در تشکل­های مجری به شکلی فراهم سازد که امسال بتوانند برنامه گسترده­تری را برای این روز در نظر بگیرند.

تا کنون تجربه ثابت کرده است حضور پر رنگ تشکل­های غیر دولتی این استان، در روزی که در حقیقت متعلق به مردم و برای مردم است، توانسته از یک سو حساسیت بیشتری را در بدنه جامعه فرهنگی استان همدان ایجاد کند و از سوی دیگر انجمن‌های دیگر شهرها را نیز که گزارش­ها و خبرهای این برنامه را دریافت نمودند، ترغیب نماید تا برای مناسبت­های مشابه در شهر‌های  خود وارد عمل شوند.

 

  • امسال چه برنامه­هایی دارید و فضای لازم برای آن­ها را چطور ارزیابی می­کنید؟


همان­طور که عرض کردم برنامه نسبتاً موفق سال گذشته انگیزۀ بیشتری را در کمیته برگزاری ایجاد نمود تا با عزمی راسخ­تر گام بلند­تری را در پاسداشت این روز بردارد. از سویی در حال حاضر شرایط محیطی و عمومی نیز برای اجرا با شکوه­تر این روز فراهم است. چرا که بخش­های مختلف دولتی ذی ربط برنامه­ها و امکانات مختلفی را در نظر گرفته­اند و شرایط به گونه­ای است که علاوه بر شهر همدان در تمام مناطق استان نیز برنامه­هایی برای این روز در نظر گرفته شده است. می­توان گفت این مناسبت به هفته فرهنگی استان بدل شده است.

با توجه به این شرایط کمیته برگزاری تصمیم گرفت به منظور  برگزاری هر چه باشکوه‌تر این روز، پس از رایزنی­های صورت گرفته یکی از بهترین سالن­های اجتماعات استان، یعنی باشگاه و تالار معلمان را که سابقه طولانی در برگزاری مراسم فرهنگی دارد برای برنامه اصلی در نظر بگیرد. تلاش این گروه بر این است که در حد امکان علاوه بر سخنرانان سال­های قبل، از دیگر شخصیت­های علمی و فرهنگی داخل و خارج از استان همچون؛ معاونان سازمان میراث فرهنگی و گردشگری کل کشور و مدیرکل ستادی این سازمان و نیز استادان دانشگاه بهره گیرد و بخش­های جانبی این برنامه را نیز ارتقاء دهد. در این میان خرسندیم که توانستیم دیگر انجمن­های علاقمند به میراث فرهنگی و گردشگری پایدار و برخی از فعالان و موسسات بخش خصوصی و حتی جوامع محلی را نیز در کنار بخش­های دولتی مرتبط به همراهی دعوت نموده و با یاری تمامی بخش­ها ، مجموعه­ای از برنامه­های مختلف را برای این روز برنامه­ریزی نماییم.

  • آیا بجز برنامه اصلی در سالن تالار معلمان برنامه­های دیگری نیز در نظر گرفته­اید؟


بله. از آنجا که هدف تشکل­های غیر دولتی ارتباط  هر چه بیشتر مردم با این روز و معرفی استان همدان به دیگر مناطق کشور است، دو برنامه دیگر را نیز برای این هفته مد نظر قرار دادیم که امیدوارم با همراهی متولیان امر به انجام برسد.

برنامه اول در روستای تاریخی  ورکانه، که یکی از مناطق ارزشمند به جهت گردشگری روستایی است، در نظر گرفته شده است. این برنامه شامل انجام برنامه گردشگری، اسب­سواری و اجرای کارگاه آموزشی در خصوص نقش گردشگری با اسب و گردشگری روستایی در حفظ معیشت جوامع محلی و توسعه پایدار مناطق روستایی و آشنایی هر چه بهتر مخاطبین برنامه و فعالان شرکت­کننده از دیگر استان­ها با توانایی­ها و مزیت­های این روستای هدف گردشگری و توجه به زمینه­های نوین و ارزشمند گردشگری در استان همدان خواهد بود.

در کنار این برنامه از آنجا که انجمن­های حامی گردشگری پایدار استان همدان از فعال‌ترین تشکل­های این حوزه در سطح کشور هستند، با هماهنگی دستگاه دولتی مربوط همچون اداره کل امور مجامع و تشکل­های مردم نهاد سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری کشور، اداره کل میراث فرهنگی استان و استانداری همدان، بر آن شدیم تا برای اولین بار کارگروه تشکل­های گردشگری سراسر کشور را در خارج از مرکز، همزمان با مناسبت­های این هفته برگزار نماییم. شرکت کنندگان که نمایندگان فعالان حوزه میراث فرهنگی و علاقه­مندان به گردشگری پایدار از  استان­های مختلف کشور هستند ضمن حضور در این برنامه­ها، به نحو بهتری با ظرفیت­های فرهنگی و گردشگری استان همدان آشنا می­شوند.

 

  • تفاوت این مناسبت با دیگر برنامه­ها و مناسبت­ها چیست؟ انتخاب یک روز خاص برای یک شهر و یا استان چه کاربردی دارد؟


در طول سال مناسبت­ها و روزهای مختلفی وجود دارد که هر یک ارزش و اهمیت خاصی دارند و در جای خود ارزشمند هستند اما انتخاب یک روز و در شکلی بهتر یک هفته فرهنگی برای یک منطقه خاص جغرافیایی، مزایای بسیاری دارد که مهمترین آن ایجاد جو همدلی و ارتباط هر چه بیشتر مردمان آن منطقه و جلب توجه آنان به ارزش‌ها و خصوصیات فرهنگی و اجتماعی خود و نیز لزوم حفظ و توسعه پایدار این مزیت­ها است.

از آنجا که این روزها متعلق به تمام مردم است، می­تواند به زمانی ارزشمند برای وحدت فرهنگی و پرهیز از تنش­های اجتماعی بدل گردد و زمینه توسعه پایدار منطقه را فراهم نماید.

این روز زمانی است که متعلق به هیچ گروه، قشر و تفکر خاصی نیست .تمامی مردم منطقه میزبانان و میهمانان این روز خواهند بود و این خود مزیتی است که ممکن است در برخی مناسبت­های دیگر نباشد.

 

  • به نظر شما نقش سازمان­های غیر دولتی در بزرگداشت این روز چیست؟


یکی از مهمترین ظرفیت­ها در راستای توسعه پایدار هر جامعه­ای، بهره­گیری از سرمایه­های اجتماعی و پتانسیل­های موجود است. در این راه سازمان­های غیر دولتی به عنوان بارزترین شکل سازمان­یافته، متشکل و هدفمند نیروهای اجتماعی می­توانند ضمن هدف­گزاری همراه با نظامندی، زمینه جریان یافتن کارآمد امکانات و خواسته­های عموم مردم را فراهم نمایند، تا حداکثر بهره­وری با حداقل امکانات را به دنبال داشته باشند.

این سازمان­ها می­توانند به عنوان نمایندگان وجدان اجتماعی نیز در پایش و ارزیابی درجه تاثیر گزاری و اثر بخشی هر یک از فعالیت­ها در کنار دیگر بخش­ها باشند.

 

  • سازمان­های غیر دولتی همدان چه نقشی در توسعه اجتماعی و فرهنگی همدان دارند؟


همان­طور که عرض کردم سازمان­های غیردولتی بخش هدفمند و نظامند هر اجتماعی هستند که از بیشترین ارتباط با بخش­های مختلف جامعه برخوردارند.

استان همدان نیز با سابقه دیرینه­ای که در خصوص مشارکت­های مدنی و یاری‌گری اجتماعی برخوردار است، دارای بستر تاریخی خوبی برای فعالیت­های داوطلبانه اجتماعی است و سازمان­های غیردولتی در این منطقه همواره کوشیده­اند تا در قالب برنامه­های مختلف فرهنگی و اجتماعی و  در مناسبت­هایی همچون روز همدان نقش خود را ایفا نمایند.

مشخصه­های فرهنگی این دیار را پاس بدارند و زمینه ایجاد فضای وحدت اجتماعی، نزدیکی بخش­های مختلف به هم و آشنایی هر چه بیشتر با مزیت­های منطقه را به انجام رسانند.

 

  • ارتباط تشکل­ها با روز همدان چیست؟


تشکل­های غیر دولتی به ویژه انجمن­هایی که شناخت و حفظ میراث فرهنگی، محیط زیست و گردشگری پایدار را به عنوان موضوع محوری خود در نظر گرفته­اند ارتباط تنگاتنگی با مناسبت­هایی چون روز همدان دارند. این روز و هفته فرهنگی همدان به عنوان مناسبتی که به این منطقه اختصاص دارد، فرصتی است که تمامی استان­ها بیشترین توجه را به این شهر و استان داشته باشند و نمایندگان بخش­های اجتماعی، یعنی تشکل­های غیر دولتی می­توانند با استفاده از آن زمینه بروز مزیت­های استان را فراهم نمایند. ارتباط خود با جامعه هدف را گسترده­تر ساخته و زمینه کنش­های بعدی خود در طول سال را تسهیل نمایند.

 

  • جامعه هدف شما بیشتر چه بخش­هایی است و برای امسال چه هدف­گزاری خاصی داشتید؟


به طور کلی تشکل­های غیر دولتی بر عکس انجمن­های صنفی و یا علمی، جامعه هدف محدودی ندارند و تمامی طبقات، سنین و اقشار جامعه بر حسب مورد و با توجه به هر یک از پروژه­های انجام شده و یا با در نظر گرفتن تعریف هر سازمان خاص برای گستره و موضوع فعالیت خود می­تواند جامعه هدف این سازمان­ها باشد.

در موضوعی همچون روز همدان نیز که مربوط به تمامی بخش­های جامعه است، جامعه هدف تمامی ساکنان این مناطق و علاقه­مندان به فرهنگ و تمدن دیرین آن است.

ضمن این که این برنامه و بزرگداشت چنین روزی می­تواند به عمومی و مردمی­تر شدن مناسبت­های مختلف کمک شایانی کند.

در همین راستا کمیته تشکل­های غیر دولتی برگزارکننده این روز کوشیده­اند سه برنامه متوالی را در سه روز به صورتی برنامه­ریزی نمایند. یک برنامه با حضور عموم شهروندان و همراه با سخنرانی­های علمی، برنامه دوم به منظور معرفی هرچه بهتر استان به دیگر مناطق کشور با حضور نمایندگان تشکل­های گردشگری کشور خواهد بود. در برنامه سوم فعالان و علاقمندان به فرهنگ و گردشگری این استان با حضور در روستای دیدنی و تاریخی ورکانه همگام با جامعه محلی، مسئولین دولتی و بخش خصوصی در یک حرکت نمادین ضمن پاسداشت ارزشهای طبیعی و معماری کهن این منطقه و با احترام به فرهنگ و معیشت در خور تقدیر آن، به صورتی یک پارچه اعلام نمایند که توسعه زمانی ارزشمند و پایدار خواهد بود که همراه با حفظ تاریخ، فرهنگ و محیط زیست منطقه باشد.

 حسین زندی-سرویس اجتماعی
http://www.iscanews.ir/news/57240/%D8%A8%D8%B2%D8%B1%DA%AF%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%8C-%D9%81%D8%B1%D8%B5%D8%AA%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%AE%D8%AA-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85

 


برچسب ها: انجمن های غیر دولتی ، همدان ، تشکل های غیر دولتی ،

 
همدان؛ شهری که زیرساخت گردشگری ندارد!
اما و اگرهای سفر به شهر مادها؛
همدان؛ شهری که زیرساخت گردشگری ندارد!
بیشتر مراکز گردشگری، تفریحی، اقامتی و تجاری مانند پارک‌ها، هتل‌ها، رستوران‌ها، مراکز خرید و شهربازیها در بخش کوچکی از شهر همدان یعنی دامنه الوند جانمایی شده که به نظر می‌رسد افق دید مدیران بیشتر از این منطقه نیست.
 

تاریخ : چهارشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۳ ساعت ۱۲:۵۲
حسین زندی- تعطیلات پایان ماه رمضان امسال با ورود کم سابقه گردشگران به استان همدان همراه بود. این اتفاق نه تنها شهروندان را دچار شوک کرد بلکه؛ مدیریت شهری را نیز با چالش روبه‌رو کرد. رسانه‌ها نیز مواردی چون گرانی بیش از حد خانه‌های استیجاری، کمبود سرویس بهداشتی، نبود راهنما و... را به عنوان مصداق‌های نارضایتی مسافران مطرح کردند. 

بدون شک باید پذیرفت با اینکه مدیران ارشد شهری در برنامه‌ها و سخنرانی‌های خود بر توسعه گردشگری تاکید می‌کنند، اما وضعیت گردشگری همدان چندان قابل دفاع نیست. سوال مهمی که مطرح می‌‌شود این است که آیا این وضعیت و شرایط یک شبه به وجود آمده است؟ یعنی آنچه به عنوان نقص زیرساخت‌های توسعه گردشگری استان مطرح است در یک دوره زمانی بسیار کوتاه تعطیلات سه روزه پدید می‌آید؟ 

رشد آمار ورود گردشگران به همدان دلایل گوناگونی دارد. پرداخت یارانه بنزین و تشویق مسافران به سفرهای بدون برنامه و دردسرساز در سال‌های گذشته، عده‌ای از مردم را با چنین مسافرت‌های نابه‌سامانی آشنا کرد. سفرهایی که باعث رشد آمار قربانیان جاده‌ای، آلودگی محیطزیست و... شده و در سایه روحیه مصرف‌گرایی و خرید اتومبیل توسط همه اقشار جامعه دامن زده شد. 

آنچه درباره همدان و مشکلات پیش آمده می‌‌توان گفت قرار گرفتن این استان در مسیر تجاری غرب کشور (کردستان) با دیگر نواحی ایران است. اما حلقه مفقوده این مسئله در همدان را باید در ترافیک سنگین مسیرهای تهران به شمال جستجو کرد. تجربه نشان داده هرگاه تعطیلات دو سه روزه در پیش است جاده‌های شمال دچار ترافیک سنگینی می‌شود و آمد و شد به سختی انجام می‌‌گیرد و بخش بزرگی از زمان گردشگران در راه هدر می‌شود. کسانی که چنین تجربه‌ای دارند تلاش می‌کنند مسیر جدیدی را انتخاب کنند. بزرگراه تهران-ساوه یکی از اصلی‌ترین انتخاب‌های مسافران است که توانسته عده زیادی از علاقه‌مندان سفر را به خود جذب کند. 

سئوالی که ذهن‌ها را مشغول کرده این است: مگر مدیران همدان آرزوی توسعه گردشگری را در سر نمی‌‌پرورانند؟ مگر نمی‌‌خواهند همدان به عنوان قطب گردشگری کشور معرفی شود و آمار ورود گردشگران افزایش پیدا کند؟ باید پرسید برای برآورده شدن چنین آرزویی چه تلاشی کرده‌اند؟
یکی از ویژگی‌های برخی از مردم که به مدیران نیز سرایت کرده است این است که لقمه را دور چرخانده و سپس در دهان می‌گذارند! در این مورد نیز ابتدا استانی را با اطلاق عنوان‌های پرطمطراقی مانند «همدان پایتخت تاریخ و تمدن» «همدان پایلوت گردشگری غرب کشور» و... معرفی می‌کنند. انبوه گردشگران را به این شهر دعوت می‌‌کنند و پس از ورود گردشگران به فکر ساختن سرویس بهداشتی می‌افتند! در حالی که تجربه ممالک متمدن و نیمه متمدن حتی کشورهایی مانند امارات، ترکیه، مالزی و... نشان می‌دهد پیش از اینکه تبلیغاتی را برای جذب گردشگر آغاز شود، اقدام به ایجاد زیرساخت‌های گردشگری کرده و مسیر ورود و اقامت گردشگران را هموار کرده‌اند. با توجه به موارد اینچنینی می‌توان به تفاوت مدیریتی ایران و کشورهای یاد شده پی برد. 

ریشه یکی از مواردی که چنین وضعیتی را در همدان به وجود آورده و همچنان نیز ادامه دارد این است که بیشتر مراکز گردشگری، تفریحی، اقامتی و تجاری مانند پارک‌ها، هتل‌ها، رستوران‌ها، مراکز خرید و شهربازیها در بخش کوچکی از شهر یعنی دامنه الوند جانمایی شده است. به نظر می‌رسد افق دید مدیران بیشتر از این منطقه نیست. در طول ۲۵ سال گذشته افزون بر مراکز یاد شده، اغلب اداره‌ها و نهادهای دولتی نیز در این منطقه قرار گرفته و گویی شهر در همین یک نقطه خلاصه شده است.
نبود عدالت در توزیع امکانات شهری در آینده مشکلات بیشتری از جمله ناهنجاری‌های اجتماعی برای شهروندان در پی خواهد داشت. اما اگر در دیگر مناطق شهر از جمله شهرک مدنی، کوی خضر، شهرک فرهنگیان و شمال جغرافیایی شهر امکانات کافی در نظر گرفته می‌شد مدیریت شهری کمتر با چنین چالش‌هایی رو به‌ رو بود. 

مسایل عمیق‌تری مانند آموزش اصول گردشگری به شهروندان، در نظر گرفتن اولویت‌‌ها و ضرورت‌های سفر، آموزش میزبان در برخورد با مسافران از جمله مواردی است که در تمام کشور مورد غفلت قرار گرفته و همدان نیز با چنین چالش‌هایی رو به‌روست. به نظر نمی‌رسد با شرایط امروز همدان و رویکرد فعلی مدیران بتوان افق روشنی را پیش رو ترسیم کرد و همدان را به عنوان پایلوت گردشگری غرب کشور بر شمرد مگر اسباب گردشگری همه آماده کنیم! 

اما با ایجاد یک نهاد کار‌شناسی و یک ستاد با همکاری نهادهایی مانند معاونت گردشگری اداره میراث فرهنگی، معاونت فرهنگی و گردشگری شهرداری، ستاد اسکان فرهنگیان، هلال احمر، نیروی انتظامی می‌‌توان به صورت موقت شرایط فعلی را مدیریت کرد. 

این روز‌ها از پروژه چهارصد میلیارد تومانی گردشگری در محل باغ میوه همدان سخن بسیار گفته می‌‌شود. ایجاد اشتغال، جذب گردشگر، توسعه گردشگری، مواردی است که مدام از زبان مسئولان ارشد استان به گوش می‌رسد. اما اگر در چنین پروژه‌هایی مطالعه و کار‌شناسی درستی صورت نگیرد موفقیت واقعی در پی نخواهد داشت. تاکنون در پس ذهن مدیران مقوله‌ای به نام توسعه پایدار گردشگری جایی نداشته است. این روزها با تغییراتی که در مدیریت کلان استان و شهر صورت گرفته است امید می‌رود، استان همدان وضعیت به سامان‌تری را تجربه کند و مسئولان راه مدیران پیشین را ادامه ندهند.
http://www.honarnews.com/vdcjvvea.uqexazsffu.html


برچسب ها: گردشگری همدان ، گردشگر پذیری همدان ،

آیا وضعیت میراث همدان به سامان خواهد رسید؟
تودیع آقای رئیس؛
آیا وضعیت میراث همدان به سامان خواهد رسید؟
انتصاب آقای ریحان سروش مقدم که طرفداران ایزدی – مدیر پیشین میراث فرهنگی همدان-غیر بومی بودن او را دستمایه انتقاد قرار داده‌اند، درحالی که ایزدی نیز یک مدیر غیر بومی اهل سنقرکلیایی محسوب می‌شد، به نظر نمی‌رسد گره‌ای از کار میراث همدان بگشاید، مگر اینکه بتواند با تفکر حاکم بر این اداره مقابله کند، در این راه حمایت استاندار همدان برگ برنده‌ای است که او در دست دارد و می‌تواند یک خانه تکانی اساسی در این ویرانه انجام دهد.
 
تاریخ : دوشنبه ۱۶ تیر ۱۳۹۳ ساعت ۱۱:۴۸
حسین زندی -سازمان میراث فرهنگی، گردگشگری و صنایع دستی کشور در کنار سازمان حفاظت از محیط زیست از فرزندان مظلوم دولت است، تفاوت هم ندارد، چه جناح و چه جریان سیاسی سکان دولت را به دست گرفته باشد، اصلاح طلب باشد یا اصولگرا، چپ باشد یا راست. آنچه در انتقال سازمان به شیراز و دورکاری کارکنان در دولت اصولگرای احمدی نژادی شاهد بودیم و یا عزل و نصب‌ها و جابجایی‌هایی که در دولت تدبیر امید بر سر این سازمان رفته، شاهدی براین مدعاست. در این بین یکی از مظلوم‌ترین و مغفول مانده‌ترین اداره‌های استانی، همدان است که همواره چه در زمینه بودجه و چه نیروی انسانی و حتا طرح‌های پژوهشی و ثبت آثار مورد کم توجهی و غفلت قرار گرفته است. انتصاب مدیران نیز از سر رفع تکلیف بوده است. 

با اینکه کار‌شناسان مدام از آسیب‌های مدیران غیر بومی سخن گفته‌اند، این اداره در طول این سال‌ها کمتر مدیر بومی به خود دیده است. مدیریت آخرین مدیر کل غیربومی میراث فرهنگی همدان ۲۲ماه طول کشید که نیمی از آن در دوره دولت تدبیر و امید سپری شد. مسئولیتی پرچالش با ۲۲ ماه تخریب، ۲۲ماه ارائه آمار نادرست و ۲۲ماه قطع ارتباط با فعالان مدنی و کار‌شناسان حوزه‌های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری که تخریب‌ها و آسیب‌های وارده به هر یک حدیث مفصلی است و در این ۲۲ماه تلاش شد تا به جای پرداختن به مسائل، مشکلات و تخریب‌ها، این مسائل در زیر سایه تبلیغات سنگین و جشنواره‌های یک روزه تبلیغاتی مانند اجرای کنسرت و مسابقات و بازی طناب کشی و اجرای «شو»‌های مختلف که در حیطه وظایف دیگر نهادهای دولتی است، پنهان بماند و به جای حل مسئله، صورت مسئله پاک شود. این شیوه مدیریت را در سطح کلان رئیس دولت نهم و دهم و مدیرانی مانند اسفندیار رحیم مشائی و بقایی در کارنامه خود داشتند و اتفاقا گفته می‌شد مدیرکل قبلی نیز به سفارش محمدرضا رحیمی و بقائی به میراث آمد به همین دلیل او را نماد دولت دهم در همدان می‌دانستند. 

چهار مورد آتش سوزی در مهم‌ترین سایت و تپه تاریخی استان هگمتانه، که این مدیر کل با افتخار مسئولیت سه آتش سوزی اول را به عهده گرفت و در مقابل بیش از ۲۰ خبرنگار اظهار کرد: «با اجازه بعضی‌ها (منظور فعالان مدنی بود) اگر لازم باشد بازهم آتش خواهیم زد»، مواردی مانند بریدن درختان کهنسال آرامگاه باباطاهر، تخریب سقف آرامگاه بوعلی به دلیل برگزاری جشن بادکنک بربام آرامگاه، تخریب تپه باستانی روستای علوی ملایر و مواردی از این دست در دروه‌ی این مدیرکل به وقوع پیوست. 

بی‌تفاوتی نسبت به تخریب عمارت ذوالریاستین، عمارت بدیع الحکما، خانه جواهری، خانه نراقی‌ها، تپه باستانی پیسا، تپه شاه طهماسب، تجاوز به حریم باباطاهر، نادیده گرفتن حریم کتیبه‌های گنج نامه و ده‌ها مورد دیگر در کارنامه پربار این مدیر موفق ماندگار است. 

بخش عمده این تخریب‌ها در زمان تصدی دولت تدبیر و امید صورت گرفت و تاکید و اعتراض جامعه مدنی و هنرمندان بر تغییر و برکناری مدیر کل وقت یک سال طول کشید اما پس از ۲۲ ماه تخریب میراث و بی‌توجهی به گردشگری و صنایع دستی مدیر کل میراث فرهنگی همدان تودیع شد. او در این مراسم ابراز امیدواری کرد دوباره به همدان بازگردد و گفت: «هتل باباطاهر به محل برگزاری مراسم تودیع و معارفه بنده تبدیل شده است». جریانی که این جشن‌ها و مراسم‌ها را برگزار می‌کند نیز ادامه روند و شیوه کار این مدیر را خواستار است و به دنبال بازگرداندن ایزدی است. 

مراسم تودیع و معارفه در هتل بابا طاهر همدان انجام شد، اگرچه از معارفه مدیر کل جدید چندان نشانی نبود و بیشتر زمان به تشکر از ایزدی توسط دوستان و همراهان او گذشت اما یکی از سوالهای اساسی این است که چرا حتا مراسم خداحافظی ایزدی در این هتل برگزار می‌شود؟ هتلی که در کنار آرامگاه باباطاهر قرار گرفته و هر روز بدون در نظر گرفتن حریم این اثر ثبت شده بر ارتفاع آن افزوده می‌شود و اداره میراث فرهنگی و، گردشگری و صنایع دستی به عنوان مسئول و متولی میراث نه تنها از تجاوز به حریم این اثر ملی جلوگیری نمی‌کند و پاسخگو نیست بلکه بیشتر مراسم و مهمانی‌های مدیر کل میراث در این هتل برگزار می‌شود؟! آیا مدیر کل جدید این رابطه را ادامه خواهد داد؟ و یا تخلف و تجاوز به حریم آرامگاه را پیگیری خواهد کرد؟ چرا نماینده دولت در همدان به چنین مراسمی تن می‌دهد؟ 

بخش عمده بودجه میراث فرهنگی همدان برای برگزاری مراسم تبلیغاتی آقای مدیر صرف شده است و باید پرسید از یکهزار و صد تپه باستانی و تاریخی استان، کدام یک در زمان مدیریت او ثبت شده است؟ برای توسعه گردشگری پایدار چه برنامه و عملکردی را در این سال‌ها می‌توان سراغ گرفت؟ ایزدی در این سال‌ها دنبال ثبت بازی« یه قل دوقل» بود و برای ثبت چند نوع آش نیز قدم برداشت. 

پس از انتصاب ایزدی، کم نبودند صنعتگران و کارآفرینان صنایع دستی که یا خانه نشین شدند و یا تغییر شغل داده‌اند. کدام حمایت از این کارآفرینان صورت گرفته است به جز نمایشگاه‌هایی که به نام صنایع دستی برپا می‌شود و به کام فروشندگان اقلام چینی است و از صنایع دستی استان هیچ خبری در این نمایشگاه‌ها نیست. 

باید توجه داشت با تغییر مدیرکل، بحران اداره میراث میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی برطرف نخواهد شد چراکه مسأله یک فرد نیست بلکه یک جریان است. 

اما انتصاب آقای ریحان سروش مقدم که طرفداران ایزدی غیر بومی بودن او را دستمایه انتقاد قرار داده‌اند، درحالی که ایزدی نیز یک مدیر غیر بومی اهل سنقرکلیایی محسوب می‌شد، به نظر نمی‌رسد گره‌ای از کار میراث همدان بگشاید، مگر اینکه بتواند با تفکر حاکم بر این اداره مقابله کند، در این راه حمایت استاندار همدان برگ برنده‌ای است که او در دست دارد و می‌تواند یک خانه تکانی اساسی در این ویرانه انجام دهد.
http://honarnews.com/vdcfeyde.w6dmcagiiw.html


برچسب ها: هنر نیوز ، میراث فرهنگی همدان ، تودیع و معارفه مدیرکل میراث فرهنگی همدان ، سروش ریحان مقدم ،

پنجشنبه 12 تیر 1393

باباطاهر زیر سایه بی‌توجهی!

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،ایسنا ،میراث فرهنگی ،گردشگری ،

باباطاهر زیر سایه بی‌توجهی!

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
33-528.jpg

قصه، تکراری است؛ ماجرای ساخت هتل در حریم درجه‌ی یک بنایی تاریخی و مخدوش شدن حریم بصری اثر.

به گزارش خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، هنوز زمان زیادی از انتشار خبر بریده شدن درختان محوطه‌ی آرامگاه «باباطاهر» توسط افرادی که آن‌ها را منسوب به اداره‌ی میراث فرهنگی همدان می‌دانستند، آن‌ هم به‌دلیل مزاحم بودن درختان برای گرفتن عکس یادگاری توسط گردشگران نگذشته است و شهرداری همدان همچنان به تخریب گاه و بی‌گاه بناهای تاریخی این شهر مانند خانه‌ی «جواهری» و باغ «بدیع‌الحکما» ادامه می‌دهد که خبر جدیدی از افتادن سایه‌ی یک هتل بر آرامگاه «باباطاهر» به گوش می‌رسد.

هتل باباطاهر در ضلع شمالی میدان باباطاهر و حریم اصلی آرامگاه این شاعر ساخته شده و براساس آنچه در پرونده‌ی ثبتی‌اش آمده است: «هیچ بنایی نمی‌تواند در اطراف این اثر تاریخی بلندتر از ساختمان آرامگاه ساخته شود.» این در حالی است که در دو سال گذشته یک‌ونیم طبقه به ارتفاع هتل باباطاهر اضافه شده است.

براساس اسناد موجود، «اثر تاریخی آرامگاه باباطاهر عریان در شهرستان همدان، میدان باباطاهر واقع شده، پس از طی مراحل و تشریفات قانونی لازم در تاریخ 21 / 2 / 1376 به شماره‌ی 1870 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید و از تاریخ ثبت تحت حفاظت این سازمان بوده و هرگونه تخریب و دخل و تصرف در اثر مذکور برابر مواد 558 لغایت 569 از کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی «تعزیرات و مجازات‌های بازدارنده» جرم محسوب و مرتکب مشمول مجازات‌های قانونی خواهد بود. حریم موجود آرامگاه با توجه به وسعت اطراف بنا در مرحله‌ی اول مناسب است، اما به‌لحاظ حریم، دید و منظره‌ی این آرامگاه، لازم است حریم موجود گسترش پیدا کند.»

یک فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی در شهر همدان درباره‌ی اقدامات انجام‌شده در محدوده‌ی آرامگاه باباطاهر به خبرنگار ایسنا گفت: به‌نظر می‌رسد نه‌تنها حریم موجود در این آرامگاه گسترش نیافته است، بلکه ساخت‌وسازها در اطراف این اثر ملی ادامه دارد.

حسین زندی ادامه داد: براساس آنچه از مقابل آرامگاه باباطاهر می‌توان وضعیت این هتل را دید، هتلی که حدود هشت سال پیش ساخته شده، در طول دو سال گذشته، یک‌ونیم طبقه افزایش ارتفاع داشته و اکنون ارتفاع آن به 16 متر می‌رسد. این در حالی است که در طول شش سال گذشته، این هتل سه طبقه داشت.

او با اشاره به بی‌توجهی مسوولان میراث فرهنگی استان نسبت به اعتراض‌ها و واکنش‌هایی که دوستداران میراث فرهنگی در طول دو سال گذشته به این اتفاق داشته‌اند، گفت: علاوه بر ساخت‌وساز انجام‌شده که دید آرامگاه باباطاهر را گرفته، نصب تابلو در اطراف آرامگاه نیز باعث بیشتر مخدوش شدن حریم منظری این بنای تاریخی شده است.

وی با بیان این‌که در ماه‌های گذشته، در حریم آرامگاه ابوعلی سینا نیز برج‌ها و پارکینگ‌هایی ساخته و به منظر این آرامگاه نیز خدشه وارد شده است، اظهار کرد: با این وجود، مسوولان در این زمینه سکوت کرده‌اند. سکوت معنادار مدیران میراث فرهنگی وقتی پرسش‌برانگیز می‌شود که در یک سال گذشته، محل برگزاری بیشتر مراسم و مهمانی‌های اداره‌ی میراث همدان «هتل باباطاهر» بوده است.

او ادامه داد: نگرانی فعالان مدنی و دوست‌داران میراث فرهنگی همدان این است که آیا آنچه در میدان نقش جهان اصفهان اتفاق افتاد، در کنار آرامگاه «باباطاهر» نیز تکرار خواهد شد؟ آیا پس از ساخته شدن هتل باباطاهر، مدیران شهری می‌توانند رأی تخریب طبقات اضافه را از مقامات بگیرند؟ آیا در این زمینه پیشگیری بهتر از درمان نیست؟

زندی شهرداری را نیز در این میان مسوول دانست و افزود: این نهاد در چنین مواردی معمولا فقط با یک جریمه‌ی نقدی از موضوع چشم‌پوشی می‌کند؛ اما در اینجا متولی اصلی آرامگاه باباطاهر اداره‌ی میراث فرهنگی است و سکوت مدیران آن، نابخشودنی است. مدیران میراث باید توجه داشته باشند که گردشگر برای دیدن آثار تاریخی و طبیعی به همدان می‌آید، نه برای دیدن هتلی پنج طبقه.

یک کارشناس معماری نیز درباره‌ی وضعیت حریم منظری این آرامگاه به خبرنگار ایسنا گفت: در گذشته، وقتی از سمت تهران به همدان وارد می‌شدیم، با نمای آرامگاه باباطاهر روبه‌رو بودیم، اما امروز تابلو و بنای یک هتل را می‌بینیم که منظر آرامگاه را کاملا کور کرده است.

بابک یاریاب ادامه داد: مهم‌ترین مسأله در این محوطه، این است که «خط آسمان» اطراف مقبره شکسته شده و ارتفاع مناسب از بین رفته و یک ارتفاع جدید شکل گرفته است. این اتفاق روی منظر بصری مقبره تأثیر گذاشته است. در حالی‌ که در شهرهایی که بافت تاریخی دارند، اجازه داده نمی‌شود «خط آسمان» شکسته شود؛ اما در اینجا این اتفاق افتاده و ارتفاع بناهای جدید با بناهای تاریخی یکی نیست.

وی اظهار کرد: باید توجه داشت که این مسائل براساس منفعت شخصی، شکل می‌گیرند، مانند آنچه در ارتباط با برج جهان‌نما و میدان نقش جهان اتفاق افتاد.

او استفاده از مصالح نامتناسب در این هتل در دست بازسازی را از دیگر مشکلاتی دانست که به حریم آرامگاه باباطاهر آسیب می‌زند و گفت:‌ در نمای بیرونی این هتل، از نمای آلومینیومی و مدرن استفاده شده است که با فضا همخوانی ندارد.

وی اضافه کرد: در این محوطه علاوه بر بنای آرامگاه «باباطاهر» بنای تاریخی «امامزاده فرزندعلی» هم قرار گرفته که گنبد دوپوش منحصربه‌فرد و بسیار زیبایی دارد و برای حفظ معماری کهن آن بهتر است از دست‌کاری مصون بماند.

انتهای پیام

هتل در حریم آرامگاه باباطاهر


http://www.isna.ir/fa/news/93041106322/%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D8%AC%D9%87%DB%8C





برچسب ها: باباطاهر ، آرامگاه باباطاهر ، تخریب آرامگاه باباطاهر ، میراث فرهنگی همدان ،

هتل دردسرساز محل معارفه مدیر جدید میراث همدان شد!

میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی همدان به «ریحان سروش مقدم» سپرده شد. او که به گفته دوستداران میراث فرهنگی با حمایت استاندار به این سمت رسیده از اهالی کهگیلویه و بویراحمد است. مسئله جالب اینجاست که معارفه این مدیر در هتل باباطاهر که مدت‌هاست به دلیل ارتفاع بلندتر از آرامگاه باباطاهر مورد انتقاد دوستداران میراث فرهنگی است، برگزار شد.

2

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=110979&Serv=3&SGr=22

خبرگزاری میراث فرهنگی – گروه میراث فرهنگی- ریحان سروش مقدم، مدیر جدید میراث فرهنگی و گردشگری همدان است، او که از اهالی کهگیلویه و بویراحمد بوده به گفته بسیاری از دوستداران میراث فرهنگی با حمایت استاندار به این سمت رسیده است. گفته می‌شود که سروش مقدم سابقه میراثی در پرونده مدیریتی خود ندارد. او سال‌ها در سازمان مسکن و شهرسازی فعالیت ‌کرده و همچون مدیر قبلی میراث فرهنگی همدان غیربومی است.
 
حسین زندی، یکی از دوستداران میراث فرهنگی به CHN می‌گوید: «مدیر جدید غیربومی بوده و سابقه فعالیت در حوزه میراث فرهنگی ندارد. جالب اینجاست که معارفه این مدیر در هتل باباطاهر برگزار شده است. همانطور که همه دوستداران میراث فرهنگی می دانند، این هتل حریم مقبره باباطاهر را مخدوش کرده و مورد انتقادهای شدید سازمان میراث فرهنگی است؛ چطور ممکن است که تودیع و معارفه مدیر جدید این سازمان در همین هتل برگزار شود؟»
 
او این سوال را مطرح می‌کند: «در همدان یک سالن برای گرفتن مراسم تودیع و معارفه نبود که در این هتل مراسم را برگزار کردند؟ بارها و بارها در خبرها آمده که هتل باباطاهر ارتفاعی بیشتر از مقبره باباطاهر دارد و باید کوتاه شود، با این وجود مراسم تودیع و معارفه مدیر جدید میراث فرهنگی در این هتل گرفته می‌شود.»
 
زندی به مدیر سابق میراث فرهنگی همدان هم نقد جدی دارد و می‌گوید که "علیرضا ایزدی" 21 ماه مدیر میراث فرهنگی همدان بود و در این مدت به میراث فرهنگی همدان آسیب‌های بسیار جدی وارد شد. یکی از مهمترین آسیب‌ها آتش گرفتن هگمتانه و درست کردن چمن در این محوطه تاریخی به منظور ایجاد ماکت تبریک سال نو بود که باعث پیگیری‌ خبری رسانه‌ها شد.»
 
او بریدن درخت های باباطاهر را یکی دیگر از اقدامات نامناسب مدیر قبلی می‌داند و می‌گوید: «به نظرم یکی از دلایل قطع درختان باباطاهر، ایجاد فضایی برای عکاسی از مقبره باباطاهر بود، برای اینکه بخشی از این منظره از طرف هتل باباطاهر کور شده است.»
 
زندی در ادامه از وضعیت نامناسب مرمتی بناهای تاریخی می‌گوید: «هنوز سقف آرامگاه بوعلی با مشکلات جدی رو به رو است و اگر زمستان برسد، معلوم نیست که چه بر سر آن می‌آید.»
 
علی‌رضا ایزدی که همواره از نبود اعتبارات برای انجام اقدامات اساسی مرمتی و ساماندهی خانه‌های تاریخی در همدان می‌گفت، در مراسم تودیعش می‌گوید: «بسیاری از کارها را می‌توانستم انجام دهم که صورت نگرفت چرا که توانایی آن را نداشتم و یکی از این اقدامات برگزاری بزرگداشت برای نماینده ولی فقیه در استان بوده که امیدوارم مدیریت جدید در این زمینه اقدام کند.»
 
به گفته زندی، ایزدی نماینده باقی مانده از دولت احمدی‌نژاد بود و در تمام مدت به کارهایی که بیشتر نمایشی بودند می‌پرداخت.
 
مدیر همدان باید توانایی چانه‌زنی و تعامل با شهرداری را داشته باشد
جلال حجتی،یکی دیگر از فعالان حوزه میراث فرهنگی در مورد مدیریت جدید می‌گوید: «من شناختی از مدیر جدید ندارم اما به نظرم مدیر قبلی چندان دغدغه‌ای در حوزه میراث فرهنگی نداشت و تنها می‌توانم امیدوار باشم که مدیر جدید این دغدغه را داشته باشد.»
 
به گفته او، مسایلی که در شهر همدان وجود دارد تنها با  همت میراث فرهنگی هم حل نمی شود بلکه بسیاری از این بناها معاصر هستند و  باید مدیر میراث فرهنگی توانایی تعامل و چانه زنی با شهرداری را داشته باشد.
 
حجتی با بیان اینکه در سال های گذشته ما بارها و بارها برای نجات خانه تاریخی جواهری تلاش کردیم اما به نتیجه نرسید و همین عید امسال تخریب شد. به نظر من یکی از دلایل اصلی آن هم نبود تعامل مناسب میان شهرداری و سازمان میراث فرهنگی بود.
 
بابک مغازه‌ای، کارشناس گردشگری و یکی دیگر از فعالان حوزه میراث فرهنگی در همدان می‌گوید که بخش عمده ای از فعالان مدنی و گردشگری در این استان خواهان ایجاد تغییرات در مدیریت اداره کل میراث فرهنگی در همدان بودند چرا که مدیریت پیشین نمادی از مدیریت دولت نهم و دهم بود که کارهای نمایشی انجام می‌داد.  
 
به گفته او، یکی از چیزهایی که در سازمان دولتی به آن نیاز داریم توان مدیریتی است. مدیر باید با توجه به کمی ها و کاستی های گذشته بتواند بهترین همکاری و همیاری را با بخش های غیر دولتی و فعالان میراث فرهنگی برقرار کند تا با تجمیع نیروها بهترین رهیافت را به آینده داشته باشد.
 
هرچند که مدیر میراث فرهنگی سابق همدان هوادارانی هم داشت که به شدت برای ماندن او در سمتش تلاش کردند، با این وجود وضعیت میراث فرهنگی همدان مدیران تهران را بر آن داشت که تغییری در این حوزه به وجود آورند.


برچسب ها: تودیع و معارفه مدیر کل میراث همدان ، میراث فرهنگی همدان ، هتل بابا طاهر ،

سه شنبه 6 خرداد 1393

کارگروه آوا متولد شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :صنایع دستی ،گردشگری ،میراث فرهنگی ،

کارگروه آوا متولد شد

پس از تشکیل کارگروه های میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی در طی ماه های گذشته و استقبال تشکل های غیر دولتی فعال در این حوزه ها، چهارمین کارگروه با عنوان ( اطلاع رسانی و ارتباطات)  وبا حضور نمایندگان سازمان های مردم نهاد و سازمان میراث فرهنگی  در تاریخ 27 فروردین ماه 1393 آغاز به کار کرد.

در ابتدای جلسه شهریاری دبیر کارگروه گفت: دفتر امور مجامع  سازمان میراث فرهنگی با همکاری اعضای تشکل های غیر دولتی تاکنون اقدام به برگزاری 9جلسه و 4نشست در زمینه های میراث فرهنگی ،گردشگری و صنایع دستی کرده است . ما پس از برگزاری این جلسه ها متوجه یک خلاء و حلقه مفقوده ای شدیم   که منجر تشکیل کارگروه آوا گردید.

شهریاری در ادامه گفت: این کارگروه با هدف تقویت و پوشش خبری سه کارگروه یاد شده ایجاد شده است ، با توجه به ظرفیت بالای حوزه فعالیت سازمان های غیر دولتی  تشکیل چنین کارگروهی بیش از پیش لازم به نظر می رسد.

سپس عباسی معاونت دفترامور مجامع پیشنهاد کرد اعضای کارگروه با توجه به علاقمندی و تخصص در دوکمیته فعالیت کنند که با استقبال نمایندگان تشکل ها روبرو شد.

عباسی گفت: کسانی که توانایی و تخصص در عرصه تولید خبر و اطلاع رسانی دارند می توانند با کمیته خبر همکاری کنند و افرادی که علاقمند به مباحث سخت افزار و نرم افزار هستند با کمیته طراحی وپشتیبانی  سایت همکاری نمایند.

در این جلسه اعضای اولیه کمیته های یاد شده توسط نمایندگان تشکل های غیر دولتی حاضر درجلسه تعیین شد و از دیگر انجمن ها خواسته شد افراد متخصص و علاقمند این حوزه را به کارگروه معرفی کنند.

در پایان ،برنامه تشکل ها ی حوزه میراث به مناسبت روزجهانی کار داوطلبانه توسط عاصمی زاده اعلام شد.


دوشنبه 5 خرداد 1393

سومین جلسه کارگروه گردشگری برگزار شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گردشگری ،

سومین جلسه کارگروه گردشگری برگزار شد

سومین جلسه کارگروه گردشگری با حضور نمایندگان 17 تشکل غیر دولتی حوزه گردشگری سراسر کشور ،مدیرکل دفتر امور مجامع سازمان میراث فرهنگی ،گردشگری و صنایع دستی کشور و دبیر کارگروه گردشگری 27 فروردین1393 در سالن فجر سازمان میراث فرهنگی کشور برگزار شد.

در ابتدا دبیر کارگروه با قرائت دستور جلسه به ارائه گزارش عملکرد دومین جلسه کارگروه پرداخت،عباسی با اشاره به ستاد استقبال نوروزی و تعامل اداره های میراث فرهنگی در استان ها از نمایندگان تشکل ها خواست ،چگونگی رابطه این اداره ها و تشکل های گردشگری را تشریح کنند.

سپس مدیر کل دفتر امور مجامع سازمان میراث فرهنگی ، گردشگری و صنایع دستی کشوربا اشاره به ضرورت شکل گیری شبکه ها گفت: شبکه شاخصه هایی دارد ، چه عمومی و چه تخصصی که هردو باید در نظر گرفته شود.ما برای سازمان های غیر دولتی که این شاخصه هارا دارند ،امکانات لازم را فراهم خواهیم کرد. دکتر رمضانی  ابراز امیدواری کرد پس از شکل گیری کمیته های تخصصی تشکل های غیر دولتی به سوی ایجاد شبکه  گام برداشته شود .مدیر کل دفتر امور مجامع سازمان میراث فرهنگی  به نمایندگان تشکل ها پیشنهاد کرد برای تعامل بیشتر،  حضور فعال تری در کارگروه ها داشته باشند.

دراین جلسه عدم حضور نمایندگان پژوهشکده ها ، اداره آموزش و معاونت گردشگری سازمان میراث فرهنگی با انتقاد نمایندگان تشکل های غیر دولتی روبرو شد .همچنین چشم انداز فعالیت ها و برنامه های کارگروه در سال 1393 بررسی و اعلام شد.

کارگروه گردشگری با ترکیبی از نمایندگان سازمان های مردم نهاد حوزه گردشگری و نمایندگان سازمان میراث فرهنگی جهت تعامل بیشتر فعالان این حوزه تشکیل شده است و هر ماه یک جلسه مشترک توسط اعضای کارگروه برگزار می شود.

نماینده انجمن دوستان زمین همدان در تمامی نشست ها و جلسات این کارگروه شرکت داشته است.


برچسب ها: کارگروه گردشگری ،

قدیمی‌ها را در همدان یکی پس از دیگری سر می‌برند

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
DSC_2019 K.jpg

درختان باغ پردیس همدان که یکی از لکه‌های تاریخی و فضای سبز همدان است، روز گذشته (23 اردیبهشت ماه) با مجوز شهرداری همدان قطع شدند.

به گزارش خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در حالی که چند روز بیشتر تا آغاز هفته‌ی میراث فرهنگی باقی نمانده است، همدانی‌ها در ادامه‌ی تخریب‌های سریالی در منطقه‌ی اعیان‌نشین‌شان، این‌بار اقدام به قطع درختان منطقه کردند تا عمارت‌های نیمه مخروبه‌ی «جواهری»، «بدیع‌الحکما» و «ذوالریاستین» را بی‌هویت‌تر از گذشته کنند.

یک فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی استان همدان با اعلام این خبر به خبرنگار ایسنا گفت: درختان باغ پردیس همدان در تعطیلی روز گذشته در حالی قطع شدند که مردم محلی نسبت به آن عمل اعتراض داشتند، اما مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان - معراج عاشورلو - اعلام کرد که قطع درختان این باغ فقط «خشکه‌بری» بوده است.

قطع درختان در باغ پردیس همدان - عکس از فرزاد سپهر

حسین زندی افزود: در زمان قطع درختان خضریان - نماینده سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری – نیز اعلام کرده است: «این باغ براساس مجوز کمیسیون تفکیک و توسط مالک خصوصی خریداری شده و قطع درختان با هدف کشیدن دیوار و تحویل زمین به وی است، هر چند عمر این درختان نیز تمام شده بود. از فردا صبح نیز کار دیوارکشی انجام می‌شود».

او ادامه داد: نماینده‌ی سازمان پارک‌ها و فضای سبز تاکید کرده است که انجام این کار قانونی است واگر شهرداری عوارض 70 میلیونی نگیرد، پس درآمدش و این پرداخت حقوق ما چه می‌شود؟

وی افزود:‌ صحبت‌های او در حالی مطرح می‌شد که عکس‌ها و مشاهدات در محل قطع درختان باغ، با یکدیگر مغایرت داشتند. چون تنه‌ی درختان هنوز خیس بود و بخشی از تنه یک درخت کهنسال قطع و شاخه‌های درختان قطع شده هنوز با برگ‌های زنده روی زمین پخش شده بود و تنه‌های جوان و چند تنه درخت قطور قطع شده اما هنوز خیس و زنده توسط ماشین‌های نیسان در محل بارگیری و پس از اتمام کار بلافاصله دور شد.

زندی اضافه کرد:‌ این نکات در قطع درختان جالب توجه است که چرا اگر این کار به گفته‌ی مسئول مربوط به آن به صورت قانونی بوده، چرا در روز تعطیل انجام شده است؟ و چرا ماشین‌ها هیچ علامتی از شهرداری نداشتند؟ اگر نظارت برای بریدن درخت‌های خشک بوده، چرا با اره برقی این‌گونه به جان درختانی افتاده‌اند که هر کدام چند دهه عمر دارند و برای به اینجا رسیدن عمری از آن‌ها نگهداری شده است.

قطع درختان در باغ پردیس همدان - عکس از فرزاد سپهر

هاجریان - شهروند همدانی - که خود سال‌ها باغبان این باغ‌ها بوده، نیز به زندی اظهار کرد: بیش از 40 سال است که در این زمین‌ها و باغ‌ها کارکرده‌ام. در این باغ‌ها درختان میوه‌ بسیاری بود. این چند درخت بادام و گردوی به‌جا مانده نشان آن سال‌هاست. از طرفی در کنار این باغ صیفی‌کاری می‌شد که هنوز هم یک قسمت در انتهای این کوچه به انجام این کار حفظ شده است.

او افزود:‌ این باغبان با نشان دادن وضع قنات تخریب شده در این محدوده، افزود: این درختان با قنات پرآب و چشمه‌های متعدد سیراب می‌شدند، که آن‌ها نیز کور یا با لودر و بیل مکانیکی مسدود و کور می‌شوند.

یکی دیگر از شهروندان همدانی نیز به این فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی گفت: همه‌ی دلخوشی ما اهل محل، همین باغ بود. چرا و با چه مجوزی و چه مقام و مسئولی این اجازه را می‌دهد.

وی افزود: مگر نه این‌است که شهرداری مسئول حفظ و نگهداری شهر و فضای سبز شهر است و در حالی که برای قطع یک درخت حتی خشک در محوطه ساختمانی میلیون‌ها تومان خسارت می‌گیرد، پس چگونه است خود به این کار دستور می‌دهد و آن را ممنوع نمی‌کند؟

شهروندی دیگر نیز به زندی اظهار کرد: این کار با حمایت یکی از نهادهای قدرتمند همدان انجام می‌شود که زور من و شما به آن‌ها نمی‌رسد! خودتان را خسته نکنید. فاتحه شهر همدان از همان موقع که باغ ذوالریاستین و باغ بدیع را کلنگ تفکیک‌ زدند، خوانده شد.

این فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی در ادامه با اشاره به موقعیت جغرافیایی شهر همدان که از یک سو به دامنه‌های کوهپایه‌های الوند افزود: قیمت بالای زمین در این قسمت و طبعا عوارض بالایی که شهرداری برای ساخت و ساز می‌گیرد، بهانه‌ی تخریب و دست‌اندازی به فضای سبز همدان شده است.

زندی گفت: از طرفی بلند مرتبه‌سازی بی‌قاعده و غیر علمی بلای دیگری است که تا تحقق آن زمان زیادی نمانده است. حال باید بر حفظ باغ‌ها و فضای سبز باقی مانده توجه کرد و به دنبال آن از تغییر کاربری آن‌ها جلوگیری کرد. چون بنا به تاکید شهروندان و کارشناسان از ابتدا و پیش از صدور مجوزهای قانونی برای تغییر کاربری توسط کمیسیون ماده 5 باید به فکر شهر و ریه‌های تنفسی‌اش بود.

وی افزود: تخریب باغ‌ها در سال‌های اخیر سرعت فزاینده‌ای گرفته است. این که تا کی باید تاوان مجوزهای صادره توسط دولت‌ قبل که استانداران نماینده آن در هر شهر و رییس کمیسیونی هستند که حکم به تغییر کاربری زمین‌ها می‌دهند را پس بدهیم، پاسخش با مسئولان دولت یازدهم است. این که صرفا بگوییم مجوزها را مسئولان قبلی صادر کرده‌اند و از طرفی بر نادرست بودن آن‌ها صحه بگذاریم، فرافکنی و سلب مسئولیت است. در واقع انجام همان کاری است که مسئولان دولت یازدهم نسبت به آن شدیدا منتقدند.

قطع درختان در باغ پردیس همدان - عکس از فرزاد سپهر

قطع درختان در باغ پردیس همدان - عکس از فرزاد سپهر

انتهای پیام


برچسب ها: محیط زیست همدان ، میراث فرهنگی همدان ، بریدن درختان باغ ها درهمدان ، باغ های پردیس همدان ،

یکشنبه 28 اردیبهشت 1393

بقعه پیر تاکستان نیازمند مرمت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :فرهیختگان ،روزنامه ها ،میراث فرهنگی ،گردشگری ،

میراث شهر رزهای زرین در انتظار اعتبار

بقعه پیر تاکستان نیازمند مرمت

حسین زندی


تاکستان ازجمله شهرهایی است که باوجود دارا بودن آثار و اماکن بسیار تاریخی و طبیعی کمتر مورد توجه واقع شده است. این شهرستان در30 کیلومتری جنوب غربی قزوین قرار دارد و با 35 هزار هکتار باغ انگور یکی از مهم‌ترین شهرهای تولید انگور کشور به شمار می‌رود و با داشتن ده‌ها تپه و بنای تاریخی یکی از مناطق شگفت‌انگیز کشور است.
زبان بیشتر مردم شهر تاکستان، تاتی است که از بقایای زبان پهلوی میانه به شمار می‌رود. روستاهای اطراف این شهر نیز به زبان‌های آذری، تاتی و در مواردی کردی و لکی صحبت می‌کنند. هرگروه آداب، آیین و باورهایی زیبایی را از روزگاران کهن با خود حفظ کرده‌اند. گفته می‌شود کردهای منطقه در دوره زندیه از کرمانشاه به اطراف قزوین کوچ کرده‌اند و با دیگر ساکنان منطقه در آرامش زیسته‌اند.
یکی از بناهای تاریخی تاکستان بقعه پیر است. این بنا دارای یک گنبد دوپوش و ساختمانی به شکل مکعب‌مستطیل است. باستان‌شناسان قدمت بنا را با توجه به گچبری‌ها، کاشی‌ها و نوع معماری به دوره سلجوقیان نسبت می‌دهند. برخی هم گفته‌اند این بنا روی آتشکده‌ای قدیمی در دوره سلجوقیان ساخته شده و کاربری نیایشگاهی داشته تا جایی که هنوز مردم محلی به آن آتشکده می‌گویند.
محمدطاهر خوانی، دوستدار میراث فرهنگی در تاکستان می‌گوید: تاکستان پیشینه‌ای کهن دارد و این قدمت را براساس زبان و گویش مردم نیز می‌توان دریافت. آثاری مانند میل خرم‌آباد تاکستان، قلعه دختر و بنای پیر یا آتشکده نمونه‌ای از میراث به جای مانده از گذشتگان است. در این شهرستان بیش از 300 اثر شناسایی شده که نیازمند توجه مسئولان است. آتشکده پیر یکی از آثاری است که مورد احترام مردم بوده و می‌تواند در جذب گردشگر در این شهر مورد توجه قرار گیرد. اما مرمت مناسبی روی این بنا انجام نشده و حتی هنگام مرمت بخشی از بنا آسیب دیده است. برای حفظ این بنا در آغاز باید مرمت و بازسازی درستی انجام شود. این مکان در طول سال تنها 20 روز در تعطیلات نوروز برای بازدید بازگشایی می‌شود و دیدن آن بیش از 11 ماه برای گردشگران میسر نیست.
در همین رابطه فاطمه سلیمانی، کارشناس گردشگری در تاکستان و راهنمای بقعه پیر می‌گوید: این بنا به بقعه پیر معروف بوده و مربوط به دوره سلجوقی است که حدود 70 سال پیش به ثبت ملی رسیده است. بخشی از آن توسط کارشناسان و مرمت‌گران استان قزوین مرمت شده که این کار باعث آسیب دیدن بنا شده و حالت اصلی خود را از دست داده است. دودکش‌های آتشکده نابود شده اما قسمتی که توسط کارشناسان اصفهانی مرمت شده، قابل قبول است و بخش عمده آن به‌خصوص در قسمت گنبد‌ها در انتظار اعتبار برای مرمت است.
سلیمانی می‌گوید: سردر این بنا دارای کتیبه‌ای بزرگ بوده که در دهه 40 خورشیدی به سرقت رفته است. گفته می‌شود متن کتیبه با این مضمون بوده که اینجا مکانی است که زمین آباد دارد، درختان فراوان دارد و آب فراوان برای کشاورزی دارد. همین‌طور باید گفت هفت نیم‌ستونی که در کنار در آن قرار دارد مربوط به امشاسبندان است که در دو طرف تکرار شده است. بارها به سرداب این بنا هم دستبرد زده‌اند و شایعات زیادی هم در مورد اشیای این بنا گفته شده است که امروز به خاطر وجود سارقان روی سرداب پوشیده شده است.
این کارشناس گردشگری می‌گوید: تمامی اطراف بنا با فاصله نزدیک به یک متر از سطح زمین تا کف باز است؛ به دلیل اینکه هوا در آن جریان پیدا کند و نم و رطوبت به آن نفوذ نکند. طبق آنچه تا به حال گفته شده این بنا آتشکده بوده و ارتباطی به اماکن مذهبی ما ندارد. به نظر می‌رسد با توجه به گچبری‌ها و معماری داخل بقعه، زمان ساخت آن مربوط به سلجوقیان باشد. نمونه معماری این بنا در منطقه وجود ندارد.
گفته می‌شود باز‌سازی اساسی در دوره سلجوقیان روی این بنا صورت می‌گیرد و کاربری بنا تغییر پیدا می‌کند اما همچنان بین مردم منطقه از احترام ویژه‌ای برخوردار است.
این راهنمای گردشگری در پایان می‌گوید: از ویژگی‌های این بنا این است که سقف آن دوپوش است. همچنین در گچبری‌های داخل بنا از شکل‌ها و نمادهایی از برگ، شاخه و خوشه‌انگور استفاده شده است. این مساله نشان می‌دهد انگور اهمیت بسیاری از گذشته تا امروز بین مردم منطقه داشته است. ما امیدواریم هرچه زودتر بقعه پیر و دیگر بناهای شهرستان تاکستان مرمت شود و به صورت دائمی مورد بازدید گردشگران و شهروندان قرار گیرد.
محلی‌ها چه می‌گویند؟
یکی از ساکنان اطراف بقعه می‌گوید: در گذشته اطراف بنا قبرستان بود و در این بنا همیشه بسته بود. من که 80 سال است در این محله زندگی می‌کنم اولین بار است وارد اینجا می‌شوم. او می‌گوید: اسم اینجا پیر است. چندین‌بار سیل آمده و همه ساختمان‌های اطراف خراب شده، اما اینجا تخریب نشده است. اینجا آنقدر قدیمی است که تا به حال 10 نگهبان را پیر کرده است.
وقتی قبرستان قدیمی خراب و به جای آن پارک درست شد تنها قبر سیدحسین و سیدفضل‌الله باقی ماند که بعدها بر آن یک گنبد ساختند و حالا مردم می‌آیند در اینجا شمع روشن می‌کنند.
تاکستان با داشتن آثار طبیعی و تاریخی کهن، فرهنگی غنی و آیین‌های زیبا مانند جشن انگور می‌تواند به یک منطقه با مسیر گردشگری در استان قزوین تبدیل شود، اما آثاری مانند قلعه‌دختر، میل خرم‌آباد، تپه خله کوه، تپه نرگه و حتی امامزاده‌ها و بقاع متبرکه از وضعیت خوبی برخوردار نیستند. درصورتی که این وضعیت ادامه پیدا کند ممکن است به‌زودی بخش بزرگی از 300 اثر شناسایی شده تاکستان نابود شود.
آموزش و آگاه‌سازی جوامع محلی و تغییر نگرش شهروندان نسبت به آثار و اشیای تاریخی در کنار حمایت و برنامه‌ریزی مسئولانه مدیران لازمه نجات آثار کم‌نظیر این شهرستان است تا در کنار شهر قزوین هویت خود را بازیابد.

http://farheekhtegan.ir/fa/news/10788

شماره : 131 | تاریخ: 1393/02/27


برچسب ها: گردشگری تاکستان ، فرهیختگان ، قزوین میراث فرهنگی ، آتشکده تاکستان ،

یکشنبه 28 اردیبهشت 1393

طاق شیرین و فرهادایلام تبدیل به توالت شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :فرهیختگان ،باستان شناسی ،میراث فرهنگی ،گردشگری ،

نگاهی به وضعیت بحرانی یکی از آثار ساسانی استان ایلام

یادگاری نویسی بر طاق شیرین و فرهاد


شماره : 125 | تاریخ: 22/2/93

http://farheekhtegan.ir/fa/news/10486

حسین زندی


استان ایلام با اینکه یکی از پرجاذبه‌ترین نقاط کشور است، درمقایسه با دیگر استان‌ها کمتر مورد توجه گردشگری و گردشگران بوده است. عواملی مانند حملات صدام در طول هشت سال جنگ تحمیلی، نبود دسترسی جاده‌ای مناسب، کم‌توجهی به میراث فرهنگی منطقه و... باعث شده این استان ناشناخته‌تر از سایر مناطق کشور برای گردشگران بماند. باوجود صدها اثر و مجموعه تاریخی و طبیعی در این استان، ازطرف مسئولان سازمان میراث فرهنگی توجه چندانی به این خطه از سرزمین پهناور ایران نمی‌شود. همچنین مناطق گردشگری استان بضاعت اندکی دارند و خدمات ارائه شده نمی‌تواند گردشگران را راضی نگه دارد.
طاقی برای قضای حاجت
در میان آثار تاریخی موجود در ایلام، طاق شیرین و فرهاد در 35 کیلومتری غرب شهرستان ایوان در منطقه کوشک‌کنار در مسیر ایوان به سومار واقع شده است. این اثر در میان دره‌ای زیبا با طبیعتی شگفت‌انگیز کنار رودخانه فصلی کوشک قرار گرفته است. طاق‌شیرین و فرهاد مربوط به دوره ساسانیان است که در دل تپه‌ای سرسبز در دو بخش زیرزمینی و بیرونی ساخته شده است. قسمت زیرزمینی بنا به صورت خشکه‌چین از سنگ‌های تراشیده شده و صیقل‌خورده ساخته شده است. این قسمت دارای طاق منحصربه‌فردی است و بخش بیرونی‌ای که روی بام طاق قرار گرفته، یادآور مقبره کورش است. با اینکه در این بخش تنها چهار ردیف از سنگ‌چین پلکانی‌اش باقی مانده است اما همچنان مانند نگینی در منطقه می‌درخشد. ویژگی این بنا که در زمینی به مساحت 90/2 در 20/3 متر احداث شده ، تغییر حالت طاق بنا از شکل هلالی به مسطح است. دیگر اینکه در تمامی سازه از هیچ‌گونه ملاتی استفاده نشده است. همچنین در کنار آن گورستانی قرار دارد که به نظر می‌رسد قدمت چندانی ندارد و گفته می‌شود محل دفن مردگان عشایر منطقه است. در ورودی طاق در جبهه شرقی قرارگرفته و برای وارد شدن باید به صورت نشسته داخل شد، اما این روزها هیچ گردشگری رغبت نمی‌کند وارد آن شود، چون علاوه‌بر حکاکی‌ها، یادگاری‌نویسی‌ها و تخریب‌هایی که در سال‌های گذشته صورت گرفته، اکنون عشایر از آن به‌عنوان توالت استفاده می‌کنند.
کسی به فکر شیرین و فرهاد نیست
با اینکه این اثر در فهرست آثار ملی ثبت شده است و معرفی آن در نقشه گردشگری استان ایلام آمده، اما هیچ‌گونه خدماتی از سوی اداره میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی استان ایلام در اختیار گردشگران قرار نمی‌گیرد. سیامک فتاحی، دوستدار میراث فرهنگی در منطقه می‌گوید: اثری که به‌عنوان جاذبه گردشگری معرفی می‌شود آبروی گردشگری است و باید حفظ شود. وقتی مکانی را در نقشه گردشگری معرفی کرده و مسافران را به آن نقطه دعوت می‌کنند لازم است خدماتی برای گردشگران در نظر بگیرند. سرویس بهداشتی و راهنما از نیازهای اولیه اماکن گردشگری است که متاسفانه در بیشتر نقاط کشور نادیده گرفته می‌شود. دبیر انجمن ژین و ژینگه زاگرس درباره طاق شیرین و فرهاد می‌گوید: این اتفاق باعث تاسف و بی‌احترامی به گردشگران است. در اینجا دو مساله وجود دارد؛ یکی اینکه اگر هنوز از شیوه دامپروری سنتی استفاده می‌کنیم که باعث نابودی طبیعت می‌شود، حداقل نهاد متولی عشایر یک توالت صحرایی در اختیار هر گروه از عشایر قرار دهد. دیگر اینکه مدیران میراث فرهنگی چگونه از کنار چنین مسائل عجیبی به راحتی می‌گذرند. ما از طرفی ورود گردشگر به‌ویژه گردشگر خارجی را ضرورت این صنعت در ایران می‌دانیم و از طرف دیگر حتی به نکات اولیه گردشگری توجهی نمی‌کنیم. من از مسئولان می‌پرسم چنین اتفاق‌هایی را در مقابل چشمان گردشگران خارجی چگونه توجیه خواهید کرد؟
کسی از ارزش اقتصادی طبیعت نمی‌داند
محمد فیضی، مدرس دانشگاه آزاد اسلامی در ایلام و فعال محیط‌زیست می‌گوید: سازمان میراث فرهنگی بدون توجه به داشته‌ها و زیرساخت‌های گردشگری به تبلیغ این صنعت می‌پردازد. این مساله یکی از مشکلات صنعت گردشگری ایران است. مساله دیگری که در اینجا مورد غفلت واقع شده، اکولوژی و طبیعت منطقه است. اگر از اکولوژی شناخت داشته باشیم، می‌توانیم مدیریت مناسبی هم داشته باشیم. اگر طبیعت حفظ شود آثار باستانی، تاریخی و گردشگری هم باقی خواهد ماند. امروز به دلیل نبود مدیریت اکولوژیکی، جنگل‌ها، رودها و کوه‌های زاگرس در حال نابود شدن هستند. فیضی ادامه می‌دهد: برای جلو‌گیری از تخریب چنین آثاری باید به ریشه این نابودی‌ها توجه کرد. در تمامی دنیا مانند برزیل، استرالیا و کانادا دامداری سنتی از میان رفته، چون در روش مکانیزه هم محصول بهتری عاید کشاورزان می‌شود و هم طبیعت حفظ می‌شود، اما ما نه‌تنها به کیفیت محصول توجه نمی‌کنیم، بلکه طبیعت را نابود هم می‌کنیم و میراث و سرمایه‌های فرهنگی را مورد بی‌مهری قرار می‌دهیم. ما در ایران هنوز به ارزش اقتصادی سرمایه‌ای مانند کوه‌های زاگرس پی نبرده‌ایم. جنگل‌های بلوط، کوه‌ها و چشمه‌ها میراث فرهنگی و طبیعی زاگرس هستند که ارزش اقتصادی دارند. اما متاسفانه این روزها در ارتفاع دوهزار متری درختان کهن را از ریشه می‌کنند و گندم می‌کارند. با انجام این کارها در عرض چند سال خاک کوه‌ها شسته می‌شود و در نتیجه باعث سیلاب و گرد وغبار می‌شود.
این عضو انجمن یاوران محیط‌زیست سیمره می‌گوید: باید توجه داشت که طبیعت زاگرس همیشه تمدن‌ساز بوده است. منطقه‌ای که طاق شیرین و فرهاد ایلام در آن واقع شده ییلاق شاهان ساسانی بوده است. اگر ساسانیان اینجا را انتخاب کرده‌اند به خاطر وجود طبیعت خاص منطقه است که ما نباید آن را نابود کنیم. این نکته را نباید فراموش کرد که ضرورت توجه به گردشگری با نگرش اکولوژیکی اجتناب‌ناپذیر است و اکوتوریسم بدون نظارت صحیح نابود‌کننده است. استان ایلام ظرفیت‌های مناسبی در کنار دیگر استان‌های زاگرس‌نشین در زمینه گردشگری دارد. اگر در معرفی و ترویج گردشگری به مساله توسعه پایدار توجه شود موفق خواهیم بود، اما اگر رویکرد فعلی که در جهت نابودی محیط‌زیست و گردشگری است ادامه یابد ما حرفی برای گفتن در این زمینه نخواهیم داشت. امیدواریم برای منطقه برنامه مناسبی را تدوین کنند تا شاهد چنین رویدادهایی نباشیم.


برچسب ها: طاق شیرین و فرهاد ایلام ، گردشگری و سرویس بهداشتی ، میراث فرهنگی ایلام ، فرهیختگان ،

مراسم پیر شالیار در اورامان تخت به‌خاطر حضور گردشگران برگزار نشد

می خواهیم روستا بمانیم

http://farheekhtegan.ir/fa/news/9891


شماره : 119 | تاریخ: 15/2/93

حسین زندی


آیین «کومسای» مراسمی است که هرساله در نزدیک‌ترین جمعه پیش از نیمه‌اردیبهشت در شهر اورامان تخت استان کردستان برگزار می‌شود. روز جمعه 12 اردیبهشت امسال نیز هزاران نفر از علاقه‌مندان و گردشگران، همچنین پیروان پیر شالیار اورامی به اورامان آمده بودند تا این روز را جشن بگیرند، اما مراسم برگزار نشد و میهمانان پیر شالیار اورامی نتوانستند به آرزوی خود برسند. گفته می‌شود مخالفت ماموستای اورامان به علت حضور زن‌های غیربومی در این مراسم بود. مراسم بهاره پیرشهریار اورامی مربوط به سنتی است که پیر شالیار در آن به‌عنوان حکم و برنامه‌ریز در یک نشست عمومی با بزرگان منطقه به مشکلات دهقانان و کشاورزی مردم منطقه می‌پرداخته است. صدها سال است در بزرگداشت این نشست ساکنان اورامان آیین‌های این روز را گرامی می‌دارند. محمد میرزایی یکی از اهالی اورامان می‌گوید: ماموستا (شیخ) به خاطر حضور زن‌ها در مزار پیر شالیار با اجرای مراسم مخالفت می‌کند. ماموستا ظاهرا با عمومی شدن مراسم مخالف است. چون معتقد است این مراسم برای حل مشکلات مردم و برنامه‌ریزی روستا بوده و مردم دیگر نیاز به ریش‌سفید و برنامه‌ریز ندارند و نیازی هم به اجرای این مراسم برای آنها نیست. میرزایی می‌گوید: در این مراسم پس از گردآمدن مردم بر سر مزار پیر بزرگان و شیخ‌های محلی جمع می‌شوند و ماموستای بزرگ قصیده‌خوانی می‌کند و سپس دراویش و صوفی‌های منطقه برنامه ذکر را همراه دف‌نوازان اجرا می‌کنند. در این مراسم غذاهایی مثل دلمه و کلانه به صورت نذری بین میهمانان پخش می‌شود.
مراسم کومسای که قرار بود با شعار «احترام به فرهنگ جامعه میزبان و حفاظت از محیط‌زیست» برگزار شود، ناتمام ماند و با حاشیه‌هایی نیز همراه بود. نبود برنامه‌ریزی و ساماندهی مسافران، منظم نبودن پارکینگ، انباشت زباله و مناسب نبودن سرویس بهداشتی نه‌تنها باعث اعتراض مسافران شد بلکه داد میزبانان و ساکنان اورامان را نیز درآورد.
اورامان برای پذیرایی از گردشگران بودجه می‌خواهد
سیدصابر حسینی، شهردار اورامان تخت می‌گوید: مناطقی که گردشگر به آن مراجعه می‌کند هیچ‌وقت برای افراد راضی‌کننده نبوده است. باوجود اینکه تنها مدت دو سال از شهرشدن اورامان می‌گذرد اما بودجه، امکانات و سرفصل‌های اعتباری در نظر گرفته‌شده برای آن بسیار ناچیز است و جوابگوی انتظارات برنامه‌ها نیست. ما همیشه با کمبود بودجه دست و پنجه نرم می‌کنیم. حسینی می‌گوید: در اورامان با توجه به بافت تاریخی و طبیعی و نوع معماری‌ای که دارد، کار کردن سخت و هزینه‌بر است. باید توجه داشت مسئولیت مشکلات تنها با شهرداری نیست، اداره اوقاف و میراث فرهنگی نیز متولی اینجا هستند. مواردی مانند مشکل سرویس بهداشتی متوجه میراث فرهنگی نیز است. شهردار این شهر تاریخی ادامه می‌دهد: با توجه به ظرفیتی که اورامان دارد می‌تواند جمعیتی به مراتب بیشتر از آنچه امروز به اینجا آمده است را بپذیرد. شرایط توپوگرافی و طبیعی در اینجا بسیار خوب است اما امکانات و شرایطی برای نگهداری و اقامت گردشگر نداریم. وقتی امکانات نهادهای مسئول ضعیف باشد ارائه خدمات نیز ضعف خواهد شد. ما چون خدمات به مسافران ارائه نمی‌دهیم، برای بازدید‌کنندگان ورودی در نظر نگرفته‌ایم. درباره پارکینگ هم باید این مساله را در نظر گرفت که در طول سال تنها دو روز ما با ورود انبوه گردشگر روبه‌رو هستیم؛ نیمه بهمن ماه در مراسم عروسی پیر شالیار و امروز که جزء شلوغ‌ترین روزهاست؛ پس توان ساخت پارکینگ برای دو روز را نداریم اما محوطه‌ای را مسطح کرده‌ایم که صدها اتومبیل می‌توانند در آن پارک کنند. نکته دیگر اینکه تنها شهری که در آن جایگاه دفع زباله به صورت مکانیزه وجود دارد، اورامان تخت است. حسینی در ادامه می‌گوید: درحال حاضر این شهر گاز، سیستم فاضلاب و آب ندارد، با این شرایط عملا شهرداری خلع‌سلاح است چون من نمی‌توانم معبر شهر را درست و کوچه‌ها را سنگفرش کنم به این علت که هر هزینه‌ای صرف شود بیهوده است. مثلا یک سال اداره گاز اعتبار و بودجه دارد اما اداره آب ندارد. با توجه به اینکه اورامان زیرساخت ندارد کار عمرانی در آن بیهوده است. از طرفی هم اگر اورامان گازکشی داشته باشد شرایط از آنچه امروز می‌بینیم بدتر خواهد شد. من برای حل این مشکلات از طریق نماینده مجلس و فرمانداری پیگیری کرده‌ام، حتی نزد معاون عمرانی وزیر کشور هم رفته‌ام همه این دوستان می‌گویند انشاءالله حل می‌شود، ما هم چاره‌ای جز توکل به خدا نداریم.
می‌خواهیم اورامان روستا بماند
اما فرزاد نویدی، خبرنگار و دوستدار میراث فرهنگی در کردستان مخالف نظر شهردار اورامان است. او می‌گوید: تقریبا کردستان 1730 روستا دارد. در دولت نهم و دهم که اقدامات سیاسی همه مسائل را تحت‌الشعاع قرار داده بود برخی روستاها نیز از این سیاست آسیب دیدند. در این استان بیش از 10 روستا تبدیل به شهر شد. درحالی که قرار بود روستاهایی که بیش از 10 هزار نفر جمعیت دارند شامل این برنامه شوند اما در نهایت، روستاهایی با جمعیت بیش از سه هزار نفر قربانی این سیاست شدند؛ اورامان نباید شهر می‌شد. نویدی می‌گوید: ما بارها اعتراض کردیم اینجا را به روستا برگردانید. هیچ‌گونه زیرساختی برای شهر شدن در اینجا وجود ندارد. دیگر اینکه منطقه اورامان یک بافت پلکانی دارد و وقتی شهرداری ورود پیدا می‌کند این بافت‌ها نمی‌توانند مقاومت کنند و سازه‌های جدید جای بناهای بومی را می‌گیرد، در نتیجه بافت آن دگرگون می‌شود، معماری قدیم از بین می‌رود و جذابیت گردشگری نیز نابود می‌شود. به نظر من تنها چاره این است که دوباره اورامان به عنوان روستا معرفی شود. اما شهردار گفته‌های این فعال مدنی را نمی‌پذیرد و می‌گوید: باید توجه داشت امروز دیگر هیچ‌وقت یک شهر تبدیل به روستا نمی‌شود و این مساله از نظر تقسیمات جغرافیایی و سیاستگذاری قابل بازگشت نیست. اما با توجه به ظرفیت‌ها و شرایط موجود پیشنهاد می‌کنم اورامان، سروآباد و زریوار به عنوان یک مسیر گردشگری معرفی شوند. این مسیر می‌تواند سرمایه‌گذار در این زمینه جذب کند و بودجه و اعتباری به آن اختصاص یابد. مثلا اگر دولت 15 میلیارد هزینه کند و یک مسیر گردشگری تعریف کند ممکن است بتوان این مشکل‌ها را برطرف کرد. غفار عبداللهی مسئول خانه پیر شالیار می‌گوید: ما اهالی اورامان از مسئولان دولتی انتظار داریم این وضعیت را درست کنند، شما اگر کوچه‌ها را نگاه کنید پر از آشغال است. از وقتی اینجا شهر شده مثل ویرانه‌ها شده است.
وقتی روستا بود خیلی بهتر بود، آن موقع ما زباله‌ها را خودمان جمع‌آوری می‌کردیم، اما حالا می‌گوییم در شهر زندگی می‌کنیم، شهر ما هم شهرداری دارد و زباله‌ها در کوچه‌ها می‌ماند. عبداللهی می‌گوید: فقط اسم اینجا شهر است. هیچ‌چیز آن به شهر نمی‌ماند. در جایی که همه درآمد مردم آن از راه کشاورزی است. نمی‌توان اسم شهر برای آن گذاشت. ببینید روستایی را که در همسایگی ماست. اگر هزینه برق آنجا را شش تومان با آنها حساب می‌کنند، هزینه مصرف برق اورامان با تهران برابر است. شهر شدن به جز هزینه برای ما چیزی نداشته است. همان‌طور که می‌بینید لوله‌کشی‌ها هم هوایی است، زمستان‌ها یخ می‌زند و تابستان‌ها می‌پوسد.


برچسب ها: روستای اورامان تخت ، پیرشالیار ، کردستان ، مراسم کومسای ،

انتقاد از تخریب میراث فرهنگی همدان به مجلس کشیده شد

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
01-830.jpg

جمعی از هنرمندان و فعالان فرهنگی همدان در اعتراض به تخریب آثار تاریخی این استان به مجلس شورای اسلامی رفتند.

به گزارش خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، به‌دنبال تخریب چند خانه‌ی تاریخی و نابودی بخش‌هایی از نوار سبز همدان، گروهی از فعالان مدنی، هنرمندان و خبرنگاران این شهر با حضور در کمیسیون امور داخلی و شوراهای مجلس در تهران نسبت به این تخریب‌ها اعتراض کردند.

حسین زندی - فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی - با اعلام این خبر، گزارشی از صحبت‌های مطرح‌شده در مجلس به خبرنگار ایسنا ارائه کرد.

با برنامه‌ای کارشناسی‌شده در حفظ بناهای تاریخی بکوشید

در ابتدای این جلسه، امیرشهاب رضویان - سینماگر و فعال فرهنگی - خطاب به نمایندگان مجلس، گفت: در 20 سال گذشته و به‌دنبال ارائه‌ی برنامه‌های توسعه‌ای استان، به‌شکل کارشناسی‌نشده‌ای بافت قدیم شهر را نابود کردند. بافت تاریخی محله‌ی «جولان» و ساختمان‌های قاجاری شهر پس از سال 1368 به مرور نابود شدند. به‌طور مشخص، در این سال‌ها به‌علت وجود خلأهای های قانونی و به‌دلیل کم‌کاری برخی مدیران شهری، بخش بزرگی از باغ ‌ای همدان و بناهای تاریخی نابود شدند.

این کارگردان در ادامه اظهار کرد: در دهه‌ی 60، من از ساختمان «گوهری» همدان که در خیابان باباطاهر قرار داشت، عکاسی کردم، ساختمانی شبیه باغ دلگشای شیراز؛ اما متأسفانه مدتی قبل، این بنا شبانه با بولدوزر تخریب شد. آن زمان، مدیران همدان مانع ساخت‌وساز روی زمین این بنا شدند و هنوز یک زمین خالی است؛ اما امروز چنین اتفاقی نمی‌افتد، باغ‌های شهر را به بهانه‌ی این‌که بدون وارث است مصادره می‌کنند، سپس درخت‌ها را می‌برند و چشمه‌ها و قنات‌های منتهی به این باغ‌ها را کور می‌کنند و بعد در کمیسیون ماده‌ی 5 که شامل شهرداری و دیگر نهادهای دولتی است، اجازه‌ی تغییر کاربری می‌دهند، از نمونه‌های اخیر این اتفاق می‌توان به باغ و عمارت «ذوالریاستین» و باغ «بدیع‌الحکما» اشاره کرد.

او در جلسه با نمایندگان مجلس تصریح کرد: کمیسیون ماده‌ی 5 خیانت‌کارترین جریان در استان همدان است که اجازه‌ی تخریب می‌دهد. در حالی که براساس قانون، اگر در باغی تغییر کاربری می‌دهند، حق این‌ را که بیش از 20 درصد اجازه‌ی ساخت بنا بدهند، ندارند و درخت‌ها باید پلاک و حفظ شوند؛ اما در همدان همه‌ی باغ را می‌تراشند و آتش می‌زنند، اما شهرداری و سازمان حفاظت از محیط زیست سکوت می‌کنند و مدیر میراث فرهنگی می‌گوید ارزش تاریخی ندارد و استاندار چشمانش بسته است.

وی بیان کرد: در روزهای نوروز، ستون‌های عمارت تاریخی بدیع‌الحکما را تخریب کردند، سقف آن را آتش زدند و با این‌که این باغ و بنا ثبت شده است، اداره‌ی میراث فرهنگی هیچ کاری برای این اتفاق انجام نداد.

رضویان گفت: معضل این است که همه‌ی آنچه را که می‌توانست برای همدان جاذبه‌ی گردشگری و نماد هویت شهر باشد، از بین می‌برند. حال چگونه مجوز برج‌هایی در همدان صادر می‌شود که عرض خیابان کمتر از 20 متر باشد، پارکینگ نداشته باشد و مهمتر از همه، الوند را که نماد همدان است نابود می‌کنند.

او با بیان این‌که حتی در کشورهای توسعه‌نیافته، هرگاه بخواهند برج‌سازی را توسعه دهند، آن را به سمت خارج از شهر می‌برند و بافت کهن را حفظ می‌کنند؛ اما اینجا آثار تاریخی تخریب می‌شوند و برج جای آن‌ها را می‌گیرد، ادامه داد: موضوع دیگر این است که میراث فرهنگی به بهانه‌ی این‌که بودجه‌ی خرید بناها را ندارد، نسبت به تخریب بناها چشم‌پوشی می‌کند، در حالی که اگر اجازه‌ی ایجاد موزه‌ی خصوصی و فرهنگسرا به بخش خصوصی داده شود، تعدادی از این بناها را می‌توان حفظ کرد.

این فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی افزود: ما از نمایندگان می‌خواهیم، با یک برنامه‌ی کارشناسی‌شده‌ی درست، در حفظ این بناها تلاش کنند. حتما یک خلأ قانونی وجود دارد که دیوان عدالت اداری حکم به تخریب و خروج آثار از ثبت می ‌هد. ما از مجلس می‌خواهیم که آن را پیگیری کند. متأسفانه مدیران غیرهمدانی دل‌شان برای این شهر نمی‌سوزد.

آیا از گناه کسی که در گذشته قتل کرده است، می‌گذرند؟!

براساس گزارش ارائه‌شده توسط زندی، فرزاد سپهر - عکاس و خبرنگار که در جریان پیگیری و تهیه‌ی گزارش از تخریب آثار مورد ضرب و شتم قرار گرفت - نیز در جلسه‌ی برگزارشده در مجلس شورای اسلامی، با اشاره به این‌که از جمله درخواست‌های معترضان، تشکیل کارگروهی با هدف جلوگیری از مصوباتی است که در دوره‌های قبل تصویب شده و این روزها در دست اجراست، گفت: مدیران در پاسخ به اعتراض‌ها می‌گویند این مسائل مربوط به گذشته است، ولی مگر کسی که در گذشته مرتکب قتل شده است، از گناه او می‌گذرند؟

نمایندگان سازمان‌های غیردولتی سفیر صلح شوند

همچنین بابک مغازه‌ای - دوست‌دار میراث فرهنگی در همدان - خطاب به نماینده‌ی مردم همدان، گفت: یکی از موارد مهمی که باید به آن توجه کرد، مفهوم توسعه‌ی پایدار به‌جای توسعه‌ی صرف اقتصادی است. به این معنا که توسعه، زمانی مطلوب است که همراه با حفظ ذخایر زیستی و بشری باشد. در کنار این نوع توسعه، یکی از موارد مهم برای ایران، توسعه‌ی گردشگری پایدار است.

وی اظهار کرد: گردشگری زمانی ارزشمند است که همراه با بقای منابع این گردشگری، یعنی میراث فرهنگی و محیط زیست باشد. در این راستا بهتر است که گردشگری به‌عنوان پاک‌ترین صنعت موجود به‌شکلی متوازن در مناطق مختلف کشور رشد کند.

این دوست‌دار میراث فرهنگی ادامه داد: در حال حاضر بسیاری از مناطق از جمله استان همدان، نیازمند تدوین یک سند توسعه‌ی پایدار، بویژه در بخش گردشگری است که بهتر است از نظرهای کارشناسان و فعالان غیردولتی نیز در تدوین این سند بهره گرفته شود. گردشگری بهتر است به صورتی هدفمند و برنامه‌ریزی‌شده باشد، اتفاقی که در استان همدان نیازمند مدیریتی توانا و کارآمد است تا به جای پرداختن به فعالیت‌های تبلیغاتی، گردشگری پایدار را مد نظر قرار دهد.

او برخی دیگر از موارد اثرگذار در این زمینه را حضور نمایندگان سازمان‌های غیردولتی در سفرهای برون‌مرزی نمایندگان به‌عنوان سفیران صلح و دوستی دانست و افزود: امکان حضور فعالان مدنی در کمیسیون‌ها و فراکسیون‌های گوناگون مجلس، انتخاب رابطان در حوزه‌های تخصصی و اجتماعی مختلف برای هر نماینده در منطقه‌ی جغرافیایی مورد نظر از میان فعالان مدنی و فرهنگی آن منطقه، رسیدگی به وضعیت مناطق نمونه‌ی گردشگری و روستاهای هدف گردشگری در استان‌های مربوط و تهیه‌ی نقشه‌ی آمایشی و جامع میراث فرهنگی و محیط زیست کشور و هماهنگ‌سازی پروژه‌های عمرانی با این موضوعات، از مهم‌ترین اقداماتی است که در این زمینه باید مدنظر قرار گیرد.

انحلال یا ادغام سازمان محیط زیست اشتباه است

حمیدرضا ریحانیان - فعال محیط زیست و کارشناس طبیعت و حیات وحش - نیز در این جلسه اظهار کرد: با توجه به مشکل کم‌آبی و حفر چاه‌های عمیق به‌منظور کشاورزی و استفاده بیش از حد توان، دلیلی بر خشکسالی، رونق نداشتن کشاورزی پایدار و به تبع آن، تخریب منابع طبیعی و محیط زیست است. همچنین کاهش سطح آب سفره‌های زیرزمینی و منابع طبیعی یکی از مهم‌ترین عوامل وجود ریزگردها در فصول مختلف سال است که سبب آلودگی شهر و به مخاطره انداختن سلامت مردم همدان می‌شود، موردی که به مدیریت اداره‌های مربوط نیاز دارد.

او با اشاره به این‌که در ماه‌های آخر سال گذشته، حدود 63 نماینده‌ی مجلس شورای اسلامی خواستار انحلال و ادغام سازمان محیط زیست شدند، این اقدام را عملی نادرست دانست و از «خجسته» که یکی از نمایندگان امضاکننده‌ی این پیشنهاد بود، خواست تا امضای خود را پس بگیرد و دیگر نمایندگان را نیز از این کار منصرف کند.

این فعال حوزه‌ی محیط زیست افزود: با توجه به پتانسیل‌های موجود در استان همدان از جمله جاذبه‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی خواستار تنظیم برنامه‌ای منسجم در حوزه‌ی گردشگری پایدار و اقتصادی برای مردم همدان هستیم.

معماری همدان در حال فراموشی است

مجتبی جوادیه - کارشناس گردشگری و فعال نمونه‌ی طبیعت‌گردی کشور - نیز در این جلسه، نگرانی خود را از تخریب بی‌رویه و ساخت‌وسازهای غیرکارشناسی در کوهستان الوند بیان و اظهار کرد: متأسفانه در سال گذشته، شاهد تخریب چشمه‌های متعددی مانند چشمه‌ی «ملک» و همچنین گسترش پروژه‌هایی با عنوان گردشگری بودیم که اصول گردشگری پایدار را رعایت نکرده و حتا بیش از ظرفیت منطقه، اقدام به تخریب کوهستان کرده‌اند. این اقدام، آثار بسیار مخرب و جبران‌ناپذیری در آینده به بار می‌آورد.

او نداشتن نظارت مستمر و صحیح ارگان‌های مربوط بر تخریب باغ‌ها و تغییر کاربری اراضی کشاورزی نزدیک شهرهای صنعتی را عاملی برای از بین رفتن کمربند سبز شهر دانست و خواستار پیگیری مجدانه‌ی این نماینده برای حفظ، حراست و تأکید بر مدیران استانی شد.

فرهاد کوثرنژاد - فیلم‌ساز همدانی - نیز در این جلسه اظهار کرد: نمایندگان در زمینه‌ی میراث فرهنگی می‌توانند از فعالان مدنی به‌عنوان مشاور استفاده و به تخریب‌های انجام‌شده در استان همدان، با ضرب‌الاجل رسیدگی کنند.

همچنین احمدرضا گنجه‌ای - یکی دیگر از فیلم‌سازان همدانی - گفت: برای توسعه‌ی گردشگری همدان باید از همه‌ی جاذبه‌ها، انرژی‌ها و پتانسیل‌ها استفاده کرد. امروز نمادهای همدان در حال نابودی است و وقتی وارد شهر می‌شویم، هیچ نمادی از گذشته را نمی‌بینیم. به‌نظر می‌رسد به یک شهر غریب وارد شده‌ایم، معماری همدان در حال فراموشی است.

تخریب بناهای تاریخی غیرمشروع است

به گفته‌ی حسین زندی - فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی استان همدان - در ادامه‌ی این جلسه، امیر خجسته - رییس کمیسیون داخلی و شوراهای مجلس - گفت: ما همان‌طور که از خاک‌مان دفاع می‌کنیم و آن را ناموس خود می‌دانیم، باید متوجه باشیم که امروز میراث فرهنگی، ناموس مردم ماست و باید از آن دفاع کرد. این حساسیت که شما ایجاد کردید به یک فرهنگ تبدیل می‌شود و از زیاده‌خواهی‌های یک عده سودجو و منافع‌طلب که به‌جز منافع خود به هیچ‌چیز فکر نمی‌کنند، جلوگیری می‌کند. تخریب بناهای تاریخی غیرمشروع است و باید به آن توجه کنیم.

او ادامه داد: این آثار متعلق به نسل آینده است، آیندگان ما را نفرین می‌کنند که چرا بی‌تفاوت بودیم و عکس‌العمل نشان ندادیم. من تأکید می‌کنم همان‌طور که از خاک و وطن در مقابل دشمن محافظت کردیم، از میراث فرهنگی و طبیعی نیز مانند ناموس دفاع خواهیم کرد.

خجسته تنها راه نجات آثار تاریخی را حساسیت دانست و گفت: شما حساسیت به خرج دادید و مردم را حساس کردید. این آگاهی‌رسانی و بیدار کردن مردم فرهنگ‌سازی است.

نماینده‌ی مردم همدان در مجلس اظهار کرد: شما حرکت کرده‌اید و در این راه ممکن است تحقیر شوید و کتک بخورید، ترور شخصیت شوید و فشار بیاورند؛ اما نباید ترسید، من به‌عنوان نماینده‌ی شما، با قدرت همراه و پشتیبان شما خواهم بود و از همه‌ی حرکت‌های بحق شما دفاع می‌کنم. وقتی درباره‌ی این موضوع اطلاع یافتم، موضع‌گیری کردم تا بدانند مجلس شورای اسلامی همراه شماست. نمایندگان مردم همان‌طور که مقابل رشوه‌خواران، ویژه‌خواران، مفاسد اقتصادی و زیاده‌خواهان می‌ایستند، در مقابل تجاوزکنندگان به میراث فرهنگی هم می‌ایستند و می‌دانیم که تبعاتی هم خواهد داشت.

خجسته بیان کرد: ما 300 هزار میلیارد بشکه ذخایر نفتی داریم. این ذخایر یک روز تمام می‌شود، اما بناهای تاریخی ما باید روزبه‌روز پویا شوند. در استان همدان، دوهزار جاذبه‌ی گردشگری داریم و باید با قدمت هفت‌هزار سال تاریخ، گردشگری را فعال کنیم.

او افزود: در بحث توسعه‌ی پایدار، نخستین اولویت ما توسعه‌ی گردشگری است. ما کار نکرده‌ایم ما در مقابل مردم مسوولیم. مطمئن باشید به کمیسیون ماده‌ی 5 اجازه‌ی چنین کاری را نخواهیم داد. من جای شهید مدرس نشسته‌ام و سکوت نمی‌کنم.

http://www.isna.ir/fa/news/93012207196/%D8%A7%D9%86%D8%AA%D9%82%D8%A7%D8%AF-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D9%87-%D9%85%D8%AC%D9%84%D8%B3


برچسب ها: اعتراض فعالان فرهنگی همدان در مجلس ، تخریب بناهای تاریخی همدان ، تخریب باغ های همدان ، امیر خجسته نماینده همدان ، امیرشهاب رضویان ،

 

بخشی از عمارت بدیع الحکما تخریب شد

تلاش فعالان مدنی همدان و امضاء هنرمندان هم نتوانست باغ و عمارت بدیع الحکما را نجات دهد، و بخشی از عمارت بدیع الحکما تخریب شد.

 
 
 
دانلود فایل مرتبط با خبر:
خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه میراث فرهنگی ـ باغ و عمارت بدیع الحکما از جمله آثار تاریخی و طبیعی همدان به شمار می رود که با مساحتی حدود 62هزار متر باغ، یک عمارت قاجاری و قنات تاریخی، درجاده قدیم دره مراد بیک واقع شده است. سال گذشته پس از هجوم لودرها و بریدن بخشی از درختان باغ بدیع الحکما و حمله به عکاس و خبرنگار همدانی توسط عاملان تخریب ، فعالان مدنی با تشکیل زنجیره انسانی خواستار توقف این تخریب ها شدند.
 
پس از انتشار اخبار تخریب این باغ 270 نفر از هنرمندان و نویسندگان همدانی ، ازجمله دکتر پرویز اذکایی ، دکتر ذکاوتی قراگوزلو ،پرویز پرستویی ،قباد شیوا ، احمدرضا درویش ،امیرشهاب رضویان، هانیه توسلی و....با نامه نگاری به مسئولان و امضاء بیانیه از فعالان مدنی حمایت کردند و درخواست نجات این اثر و سایر باغ ها و خانه های تاریخی همدان شدند ،و درجلسه های حضوری نیز بر حفظ این آثار تاکید کردند ، با اینکه اعضای شورای شهر و شهردار قول مساعد دادند تا مسائل را پیگیری کنند، اما هیچ یک از این تلاش ها نتوانست از تخریب باغ جلوگیری کند.
 
پس از اخراج نگهبان باغ توسط مالکان جدید ، به تازگی و در فرودین سال 93 بخش غربی عمارت تخریب شد و درختان باغ شبانه بریده شد. درباغ مشجری که تا سال گذشته هزاران درخت داشت امروز می توان فوتبال بازی کرد .اما سوال این است که آیا در سال جدید امیدی به تدبیر مسئولان وجود دارد؟
 
امیر شهاب رضویان کارگردان سینما که مسئول گردآوری امضاء هنرمندان بود می گوید: مسئولیت حفظ این آثار با مدیران شهری همدان است ،این باغ و باغ هایی مانند ذولریاستین و جواهری که به تازگی تخریب شد تو سط شهرداری تفکیک شده است ، برای تفکیک یک زمین یا یک باغ، گاهی در برخی نقاط شهر، شهرداری بیش از 70 درصد زمین را از مالک تملک می کند، چگونه است که شهرداری همدان نتوانسته از 6 هکتار باغ و بیشه زار یک فضای 5 هزار متری که هردو بنا و قنات تاریخی باغ بدیع الحکما که در آن واقع شده را به عنوان حق تفکیک در اختیار بگیرد؟
 
این هنرمند ادامه می دهد: همه مدیران شهری باید پاسخگو باشند. عدم پاسخگویی برابر است با بی کفایتی .اگر توان کار و لیاقت کار کردن ندارند بهتر است استعفا دهند.
 
 اردشیر ثریایی فعال محیط زیست در همدان می گوید: سکوت مدیران به خصوص مدیریت میراث فرهنگی همدان در این زمینه معنا دار است ،چرا از اثری که ثبت ملی است حراست نمی کنند و در مقابل نابودی آن سکوت کرده اند و واکنش و عملکرد قابل قبولی از خود نشان نمی دهند. تعداد چنین آثاری درهمدان بسیار کم است ، متاسفانه از سوی متولی اصلی آن ها یعنی اداره میراث فرهنگی همدان هیچ اقدامی صورت نمی گیرد.
 
پس از اخراج نگهبان قدیمی باغ که 60 سال از آن نگهداری کرده بود ، یک کیوسک توسط مالکان در مقابل در ورودی عمارت قرار داده شده و اجازه بازدید از عمارت و باغ را نمی دهند.
 
حسین زندی
انتهای خبر/ خبرگزاری میراث فرهنگی / کد خبر: ۱۰۹۵۷۴
    


برچسب ها: تخریب عمارت بدیع الحکما ، خبرگزاری میراث فرهنگی ، امیرشهاب رضویان ، بدیع الحکما ، میراث فرهنگی همدان ،

پنجشنبه 14 فروردین 1393

داستان غم‌انگیز عمارت جواهری همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :ایسنا ،مطالب در خبر گزاری ها ،میراث فرهنگی ،گردشگری ،

داستان غم‌انگیز عمارت جواهری همدان

علیرضا ایزدی درباره‌ی این تخریب به خبرنگار ایسنا گفت: بنای این عمارت متعلق به دوره‌ی پهلوی بود اما ارزش چندانی نداشت،
» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی

مدیرکل اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان گفت: شخصا دوست داشتم عمارت جواهری همدان را نگه دارم اما امکان آن فراهم نشد.

به گزارش خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، عمارت جواهری در همدان در مجاورت جاده قدیم دره‌بیگ،یکی از بناهای منحصربه فردی بود که در اوایل دوره پهلوی اول و اواخر قاجار ساخته شد، در چند سال گذشته درختان آن بریده شدند و ایام نوروز فرصتی مناسب برای مالکانش بود تا با استفاده از فرصت تعطیلات آن را به طورکامل نابود کنند.

علیرضا ایزدی درباره‌ی این تخریب به خبرنگار ایسنا گفت: بنای این عمارت متعلق به دوره‌ی پهلوی بود اما ارزش چندانی نداشت، با این وجود درباره‌ی وضعیت عمارت با مالک بنا صحبت کردم اما چون قیمت عمارت حدود چهار میلیارد تومان بود و سازمان میراث فرهنگی اکنون با مشکلاتی در زمینه‌ی اعتبار مواجه است، نمی‌توانستیم از عهده‌ی خرید آن برآئیم.در هر صورت این بنا در فهرست آثار ملی نیز به ثبت نرسیده بود و برای گرفتن رضایت مالک ممکن بود با مشکلاتی مواجه شویم.

عمارت در دست تخریب جواهری در همدان

وی با تاکید بر تمایل خود برای نگه‌داشتن عمارت جواهری در همدان اظهار کرد: این بنا در منطقه‌ی اعیان‌نشین همدان قرار دارد به همین دلیل می‌خواستیم دست‌کم در آن منطقه یک لکه‌ی تاریخی داشته باشیم، اما این امکان فراهم نشد و آن به طور کامل در چند روز گذشته تخریب شد.

به گزارش ایسنا،یک فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی در همدان در این زمینه به خبرنگار ایسنا گفت:عمارت جواهری متعلق به خاندان جواهری از صنف طلافروشان قدیم همدان را در اواخر قاجار ساختند،این بنای آجری و بزرگ با داشتن بخش‌های اندرونی و بیرونی دارای تزئیناتی تقریبا منحصر بفرد و یکی از باغ‌هایی بود که در نوار سبز همدان قرار داشت و آن را به عنوان «باغ‌شهر» می‌شناختند اما با تخریب این عمارت امکان از بین رفتن معدود باقی مانده‌ی نوار سبز همدان وجود دارد.

حسین زندی افزود: تا قبل از تعطیلات نوروز امسال، شورای شهر همدان دو جلسه برای بررسی وضعیت این عمارت تاریخی برگزار کرد و درباره‌ی احتمال تخریب آن در ایام نوروز نیز بحث شد به همین دلیل پیشنهادهایی برای خرید این عمارت توسط شورای شهر و با کمک‌های مردمی مطرح شد، حتی بحث شد تا از سازمان مهندسان، نظام پزشکی و موسسه‌ی علوم پزشکی شهر همدان برای خرید این عمارت کمک گرفته شود و سپس این بنا به موزه‌ی «پزشکی» تبدیل شود، که متاسفانه هیچ‌کدام از این اتفاقات رخ نداد.

عمارت در دست تخریب جواهری در همدان

او با تاکید بر این‌که کمیسیون فرهنگی شورای شهر همدان قصد وارد شدن به بحث حفاظت از عمارت جواهری را داشت اما دیر هنگام بود، گفت: متاسفانه اداره کل میراث فرهنگی استان همدان به جای اینکه خود را وارد کار حفاظت و نگهداری از بناهای تاریخی که به عنوان لکه‌های تاریخی در سطح شهر هستند کند، بیشتر خود را سرگرم ثبت معنوی «آش» می‌کند.

وی یکی از عمده‌ترین مشکلات که باعث تخریب این بنای تاریخی شد را ندادن قیمت واقعی از سوی میراث فرهنگی و شهرداری به مالکان خانه‌های تاریخی دانست و افزود: آیا مدیریت شهری امکان حفاظت از 2000 متر مربع باغ در سطح شهر همدان را نداشت؟

او در پایان به تخریب تنها خانه‌ی تاریخی دارای «درِ سنگی» در همدان اشاره کرد وافزود: سال گذشته با وجود هشدارهای زیادی که دوستدارن میراث فرهنگی، هنرمندان و حتی بازیگران سینما دادند نیز باچنین وضعیتی روبه‌رو شدیم و باغ «بدیع‌الحکما» تخریب شد.

عمارت در دست تخریب جواهری در همدان

انتهای پیام


برچسب ها: خانه و باغ جواهری همدان ، نابودی عمارت جواهری همدان ، ایسنا ،

چهارشنبه 13 فروردین 1393

عمارت جواهری همدان تخریب شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،زیست بوم ،گردشگری ،گزارش تصویری ،مطالب در خبر گزاری ها ،

 

 

http://chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=109575&Serv=3&SGr=22

کد خبر : ۱۰۹۵۷۵ زمان مخابره: ۲۲ : ۴۷ -- ۱۳۹۳/۱/۱۲ | نسخه چاپی

عمارت جواهری همدان تخریب شد + عکس

باغ و عمارت جواهری که پیش از این بارها از سوی دوستدارن میراث فرهنگی بر حفاظت از آن تاکید شده بود تخریب شد.

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه میراث فرهنگی ـ خانه جواهری همدان یکی از بناهای منحصربه فردی بود که در اوایل دوره پهلوی اول و اواخر قاجاریه ساخته شد و اکنون توسط مالکان تخریب شد. این خانه در مجاورت جاده قدیم دره مرادبیگ و در کنار میدان بیمه در میان باغ بزرگی قرار داشت که در سال های اخیر درختان آن بریده شده بود. اما حالا مالکان با استفاده ازفرصت تعطیلات نوروز آن را به طورکامل نابود کردند.
 
این اتفاق در حالی صورت گرفت که تخریب عمارت ذوالریاستین و باغ بدیع الحکما که در همسایگی این باغ قرار داشت با واکنش فعالان مدنی و هنرمندان مواجه شد.
 
 
 
پیش از این فعالان مدنی درجلسه ای که با حضور اعضای شورای شهر و رئیس کمیسیون عمرانی همچنین رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهرتشکیل شده بود درخواست کرده بودند که این بنای کم نظیر را نجات دهند.
 
مهدی حجتی فهیم دوستدار میراث فرهنگی که از نزدیک شاهد تخریب این بنا بود می گوید : با نابودی این بناها عناصر قدیم معماری ما از بین می رود و ما برای آیندگان چیزی برجا نمی گذاریم. مسلما مالک ترجیح می دهد چنین بنایی را تفکیک کند و زمین آنرا بفروشد و یا آپارتمان بسازد، تا این که چنین بنایی را نگهداری کند. اما نهادهای دولتی باید پیش‌قدم شوند و از چنین آثاری پاسداری کنند.
 
 
این عضو انجمن نخبگان همدان می گوید: باید توجه داشت که مردم و شهروندان نیز باید دخیل باشند. مردم ما اگر آنقدر که به مسابقه فوتبال اهمیت می دادند به تاریخ و فرهنگ خود توجه می کردند ما هرگز شاهد چنین رفتاری با میراث تاریخی و طبیعی نبودیم. چرا به مسائل دیگر توجه می کنیم اما به تاریخ و فرهنگ خود بی تفاوت هستیم؟ در فیس بوک فراخوان می دهند موهایتان را امروز فرفری کنید بیایید فلان پارک جواب می دهد اما برای چنین مواردی هنوز ما ناکام هستیم. وقتی دولت کاری نمی کند مردم باید حساسیت نشان دهند و نهادهای مدنی را یاری دهند .
 
این پژوهشگر ادامه می دهد: نهادهایی مثل شهرداری، منابع طبیعی، میراث فرهنگی، حفاظت از محیط زیست و در برخی از موارد حتا اداره آب و گاز که باید حافظ منابع و میراث باشند در تخریب دخیل هستند مثلا اداره راه و یا شهرداری برای ایجاد یک خیابان چند صد درخت را قطع می کند مشخص است که یک جای کار می لنگد. چه کسی باید پاسخگو باشد؟ متاسفانه همدان به سمتی می رود که برای اکوسیستم شهری کاری نمی توان کرد تقریبا باغی نمانده است که در مورد آن صحبت کرد .
 
 
حجتی فهیم می گوید: در گفتگویی که با رئیس کمیسیون فرهنگی شورای شهر همدان و یکی از مسئولان میراث فرهنگی همدان داشتم ، گفتند که ما نتوانسته ایم خانواده مالک را قانع کنیم تا این بنا را در اختیار مردم قرار دهند .عضو شورا به من گفت این جا میراث فرهنگی می تواند وارد عمل شود متاسفانه باید گفت درمورد این بنا دیر اقدام کردند.
 
با نابودی عناصر فرهنگی معنویت مردم نیز نابود می شود و با وجود این تخریب ها ما چگونه می توانیم از هویت خود حرف بزنیم هربنا و اثری بیانگر نشانه های فرهنگی یک دوره خاص است و باید حفظ شود ما وقتی می گوییم همدان پایتخت تاریخ و تمدن است و بیشتر هم شعار است ، براساس همین آثار است و پس از نابودی این بناها حتی شعار هم نمی توانیم بدهیم.
 
 
امیرشهاب رضویان کارگردان سینما و فعال فرهنگی که در سال های گذشته برای حفظ آثار طبیعی و تاریخی همدان تلاش های بسیاری انجام داده است ، پس از شنیدن خبر نابودی عمارت جواهری می گوید: نابودی عمارت وباغ جواهری و بی توجهی نسبت به نگهداری عمارت باغ بدیع الحکما نشانه بی کفایتی مدیران شهر همدان است.»
 
وی در ادامه گفت: «درحالی که چند ماه پیش درمورد لزوم حفظ باغ و عمارت بدیع الحکما نامه ای با امضا 270 نفر از فعالان مدنی و فرهنگی شهر تنظیم کردیم، و برای وزارت کشور سازمان میراث فرهنگی، سازمان حفاظت محیط زیست ارسال کردیم و در جلسه ای حضوری با شهردار محترم موضوع را مطرح کردیم امروز شاهد تخریب کامل عمارت وباغ جواهری و تخریب بخشی از باغ بدیع الحکما هستیم، علاوه برتخریب بخشی ازعمارت بدیع الحکما بیشتردرختان باغ بدیع الحکما قطع شده و هیچ یک از مدیران شهر اقدامی در جهت جلوگیری از تخریب این باغ وبنا اقدام نکرده است و این یعنی بی کفایتی و بی توجهی نسبت به حفظ محیط زیست و میراث فرهنگی شهر و نادیده گرفتن حق شهروندی و خواست شهروندان . آقایان اگرعرضه و لیاقت کار کردن ندارید حداقل استعفا بدهید که به مراتب اقدامی شرافتمندانه تر است.»
 
این هنرمند در ادامه می گوید: «معماری دوران صفوی شهر را قشون عثمانی و دیوار قلعه دور شهر را آقامحمدخان قاجار و معماری دوران قاجاری شهر را در بیست سال گذشته مدیران بی کفایت شهر نابود کرده اند. باغهای کمربند سبز دور شهر هم کماکان دارد نابود می شود و شهردار، استاندار، رئیس اداره حفاظت محیط زیست و رئیس میراث فرهنگی دست روی دست گذاشته اند و منتظرند دستی از غیب مانع تخریب ها شود.»
 
به گفته رضویان همدان در طی این سالها به شدت تخریب شده و کمیسیون ماده 5 بیشترین تاثیر را در تغییر کاربری ساختمانهای قدیمی و باغهای ارزشمند و تبدیل آن به آپارتمان و ساختمانهای تجاری داشته است. دیوان عدالت اداری هم که کارش شده حکم دادن به مالکانی که قصد تخریب بناهای قدیمی را دارند. ای کاش قانون گذاران ما در کنار بحثهای طولانی در مجلس شورا، کمی هم در مورد تغییر قوانین مربوط به حفظ ابنیه و باغهای ارزشمند کار می کردند. خلاء قانونی موجود فقط به نفع بساز و بفروشها و نابودکنندگان میراث فرهنگی و محیط زیست است.
 
حسین زندی


برچسب ها: خانه جواهری همدان ، میراث فرهنگی همدان ، امیر شهاب رضویان ، خبرگزاری میراث فرهنگی ،

دوشنبه 11 فروردین 1393

نمایشگاه نوروزی هگمتانه در آتش سوخت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،گردشگری ،میراث فرهنگی ،ایسنا ،

نمایشگاه نوروزی هگمتانه در آتش سوخت

http://www.isna.ir/fa/news/93011001660/%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D9%87%DA%AF%D9%85%D8%AA%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%D8%AA%D8%B4-%D8%B3%D9%88%D8%AE%D8%AA

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی

بخش‌هایی از نمایشگاه نوروزی صنایع دستی هگمتانه که در کنار موزه تازه ساماندهی شده هگمتانه در تپه هگمتانه برپا شده بود، صبح امروز (10 فروردین) در آتش سوخت.

به گزارش خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، این نمایشگاه که از 25 اسفند ماه سال گذشته توسط بخش خصوصی و اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان در تپه هگمتانه برپا شده است، با حدود 70 غرفه از اقلام فرهنگی و صنایع دستی قرار است تا 16 فروردین ماه امسال در این مکان برپا باشد؛ اما با آتش سوزی صبح امروز حدود 10 غرفه آن به طور کامل از بین رفت یا آسیب‌های جدی دید.

یکی از غرفه‌داران این نمایشگاه درباره علت آتش‌سوزی در محل نمایشگاه به خبرنگار ایسنا گفت: به گفته آتش‌نشانان حاضر در محل نمایشگاه به علت روشن بودن یک وسیله گرمایشی (هیتر) در یکی از غرفه‌های ابتدایی نمایشگاه با وزش شدید باد گرمای زیاد آن باعث بروز اتش‌سوزی در ساعت سه و بیست دقیقه صبح امروز شد.

ستاره بیابانی با بیان این که تا خاموش شدن آتش، شش غرفه ابتدایی نمایشگاه به طور کامل در آتش سوختند و چند غرفه نیز آسیب‌های جدی دیدند گفت: غرفه‌دارانی که در نمایشگاه مانده بودند در زمان شروع آتش‌سوزی قصد داشتند با استفاده از کپسول‌های آتش‌نشانی موزه هگمتانه آتش را خاموش کنند، اما متاسفانه این کپسول‌ها کار نمی‌کردند، بنابراین مسئولان غرفه‌ها موفق شدند با خیس کردن یک فیبر و قرار دادن آن مقابل دیگر غرفه‌ها از سرایت آتش به دیگر غرفه‌ها جلوگیری کنند.

او با بیان اینکه هیچ بنای تاریخی در این آتش‌سوزی در تپه هگمتانه آسیب ندیده است ادامه داد: به دلیل وزش باد شدیدی که شب گذشته در همدان رخ داد، چادر غرفه انتهایی نمایشگاه نیز که در کنار کلیسا در تپه هگمتانه قرار داشت نیز مهار نشد و داخل گودال فرانسوی‌ها افتاد.

از سوی دیگر به علت وزش باد شدید در همدان نمایشگاه اقلام فرهنگی و صنایع دستی نیز که در میدان باباطاهر و در محدوده آرامگاه باباطاهر قرار داشت نیز دچار آسیب جدی شد. یکی از غرفه‌داران این نمایشگاه - سعید حسام - نیز در این زمینه به خبرنگار ایسنا توضیح داد: با توجه به این که مسئولان نمایشگاه مسائل ایمنی را برای برپایی نمایشگاه رعایت نکردند و چادر غرفه‌ها را به طور کامل مهار نکردند، با وزش شدید باد و بارش باران در شب گذشته چادرهای غرفه‌ها ویران شدند و حتی نرده‌های آرامگاه نیز در این ویرانی آسیب دیدند. همچنین به دلیل بارش باران بسیاری از اقلام از بین رفتند.

یک فعال حوزه میراث فرهنگی در این زمینه به خبرنگار ایسنا گفت: در طول سال‌های گذشته نیز این گونه نمایشگاه‌ها در سطح شهر و در مکان‌های تاریخی برپا شدند که نهادهای مدنی در این زمینه به مسئولان میراث فرهنگی تذکرهایی را مبنی بر اشتباه بودن این اقدام داده بودند.

حسین زندی افزود: استان همدان نیازمند یک بازارچه دائمی برای برپائی نمایشگاه‌های مختلف صنایع دستی در مناسبت‌های مختلف است، اما متاسفانه در حالیکه بازار تاریخی باقی مانده از دوره صفویه در همدان اکنون به انبار تبدیل شده است، دیگر مکان‌ها مانند آرامگاه باباطاهر و تپه هگمتانه به مکانی برای برپائی نمایشگاه‌ها تبدیل شده‌اند.

به گفته وی، ورود بی‌رویه گردشگران و مسافران به این بازارچه‌ها، آتش‌سوزی‌ها و آسیب‌های دیگر به مرور این بناهای تاریخی را از بین می‌برد.


برچسب ها: بازارچه صنایع دستی همدان ، آتش سوزی در هگمتانه ، همدان ، میراث فرهنگی همدان ،

شهرداری پرونده خانه زرنگار قزوین را به کمیسیون ماده 100 فرستاد

خانه های تاریخی قربانی مصوبه های نهادهای دولتی

حسین زندی- به گفته یکی از مالکان خانه ، خانواده زرنگار 12 سال برای مرمت این خانه زمان صرف کرده اند و تمام هزینه های مرمت بدون کمک از سازمان میراث و به صورت شخصی صورت گرفته است. اما به تازگی شهرداری قزوین پرونده این خانه را به جرم نوسازی به کمیسیون ماده 100 فرستاده است وبا ابلاغ بخشنامه در خواست جریمه کرده است.

خانه تاریخی زرنگار قزوین  در خیابان مولوی انتهای کوچه یخچال واقع شده است که گفته می شود مربوط به اواخر زندیه و اوایل دوره قاجاریه است. خانواده زرنگار سه نسل است که در این خانه منحصر به فرد ساکن هستند. این بنا 970 متر مساحت دارد و دارای دو حیاط اندرونی بیرونی است ومساحت  حیاط بیرونی 650 مترمربع است و تنها خانه سه طبقه گودال باغچه ای قزوین به شمار می آید . کسی که وارد حیاط می شود با یک بنای یک طبقه روبرو می شود اما در واقع دو طبقه آن در زیر زمین قرار گرفته است. در طراحی داخلی بنا  کتیبه ها و آثار گره چینی نفیسی به کار رفته که به ... این عمارت افزوده است .این بنا به شماره 30237 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.

بابک زرنگار می گوید: این خانه طبق وصیت نامه  جدم  مرحوم لطف ا... زرنگار به تنها فرزندش عباس واگذار می شود  و در وصیت نامه بارها تاکید می کند که این خانه متعلق به فرزندم است . پدرم  به خاطر وظیفه و حس تعلق هیچوقت این خانه را نفروخت و به همین دلیل و ادای دین اقدام به مرمت خانه کرد و معتقد است این اثر باید حفظ شود از جمله افرادی بود که داوطلبانه اقدام به ثبت خانه کرد.

 زرنگار می گوید: مرمت  خانه از سال 1378 آغاز شد و 12 سال زمان برد  ،کاملا با هزینه شخصی و با نظرات کارشناسان میراث به خصوص توجه و حمایت مدیریت وقت مهندس محمد زاده  انجام شد.ما مستندات زیادی داریم که با اجازه اداره میراث فرهنگی قزوین اقدام به باز سازی خانه کرده ایم و حتا یک سانتی متر اضافه بنا نداریم که مشمول جریمه بشویم .حال یا از ضعف اداره  میراث است و یا از قدرت شهرداری  این خانه تاریخی تهدید به تخریب شده است.  ما حتا نامه نوشته ایم و از مراجع قانونی درخواست کرده ایم اگر کار غیر قانونی انجام داده ایم در سبزه میدان شهر مارا شلاق بزنند.

بابک زرنگار که خود کارشناس ارشد مرمت بناهای تاریخی است ادامه می دهد: سوء برداشتی وجود دارد که می گویند مالک  برای فرار از جریمه پیگیر پرونده است  در حالی که وقتی مالک یک خانه تاریخی 12 سال زمان برای مرمت یک بنای تاریخی صرف می کند و هزینه می کند نگران پول نیست ،مشکل جریمه نیست . نگرانی ما این است که این اقدام شهرداری فتح بابی شود و نقطه آغازی برای اینکه اگر شخص دیگری بخواهد مکانی را ثبت کند این  قبیل اقدام ها موجب انصراف و پشیمانی شود و مردم را از حفظ آثار تاریخی باز دارد.خانه زرنگار تنها نمونه ای از خانه های تاریخی شهر قزوین است و نباید عملکرد شهرداری باعث نگرانی مالکان شود باید از شهرداری پرسید اگر بنای تاریخی احتیاج به جریمه و عوارض نوسازی دارد چه خدماتی و چه سرویس و چه تشویقی در اختیار ما از طرف شهرداری قرار گرفته است؟

زرنگار در مورد دیگر اقدامات شهرداری در حوزه باغ ها و منابع طبیعی قزوین می گوید: قزوین تنها شهری است که در میان یک باغ بزرگ شکل گرفته است و تاریخ این باغ هارا به دوره ساسانیان نسبت می دهند زمین و باغ ما در روستای ناصر آباد مجاور شهرک دانش غرب قزوین قرارگرفته است.  تعدادی از درختانی که مادر باغ داریم قدمت 400 ساله دارند چرا ثبت نمی شوند.؟ امروز بیش از 300 هگتار از این باغ هارا شهرداری تملیک کرده است  وبا مصوبه شورای شهر وشهرداری تبدیل به مسکن خواهد شد.300 هکتار زمین زراعی که در سال دوبار کشت می شود. من باغدار هستم واگر زمین های من کاربری مسکونی پیدا کند باید خوشحال شوم چون چندبرابر سود خواهم برد و ارزش زمین هایم ده چندان می شود اما مگر ما چقدر باغ و زمین داریم؟ به جای ثبت کردن این باغ ها را ویران می کنند .

  

 

 


برچسب ها: خانه زرنگار قزوین ، میراث در خطر ،

تعداد کل صفحات: 7 ... 2 3 4 5 6 7
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic