نشست تخصصی تشکل های حوزه میراث فرهنگی کشور در قزوین

خیلی از جاها ورود ما برای مرمت باعث تخریب شده است

نمایندگان ایران در یونسکو آنچنان که باید عمل نکردند و از حقوق فرهنگی و میراث فرهنگی ما دفاع نشد

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=107890&Serv=0&SGr=0

 

حسین زندی

نشست نقش انجمن ها در جلب مشارکت بخش های مختلف اجتماعی در حفاظت از بناها و بافت های تاریخی 14 و 15 آذرماه به مدت دو روز با شرکت اعضا و نمایندگان22 تشکل غیر دولتی از استان های قزوین ، تهران ، سمنان ، همدان ، فارس ، اصفهان ، مازندران ، گیلان ، خوزستان و یزد به مدت دو روز در شهر قزوین برگزار شد.

این برنامه همزمان با بارش اولین برف زمستانی از مجموعه سعد السلطنه و بازدید از بافت تاریخی و تعدادی از بناهای تاریخی قزوین  ازجمله بازار تاریخی - محدوده راسته  وزیر، سردر عالی قاپو ، خیابان سپه ، مسجد جامع ، خانه تاریخی امینی ها ، گرمابه صفا و گرمابه حاج میرحسن آغاز شد . این بناها تنها تعدادی از آثار با ارزش تاریخی این شهر است که مورد بازدید قرار گرفت و شرکت کنندگان با تجربیات انواع مشارکت صورت گرفته در حفاظت از بناها و بافت تاریخی در شهر قزوین آشنا شدند.

اولین کارگاه کلاسی توسط سه تن از اعضای انجمن دوستداران یادمان های ماندگار ، انجمن میزبان ارائه شد . فهیمه جعفری به سطوح مختلف مشارکت در مرمت بناهای تاریخی قزوین اشاره کردو گفت: آنچه از نمونه های مشارکت که در این شهر اتفاق افتاده  می توان دریافت،اگرچه قزوین در شهرسازی مشارکتی پیشرفت داشته است ، اما در میراث و مرمت را درازی را باید طی کند.جعفری هدف از این کارگاه ها را رسیدن به یک پیش بیانیه و گزارش در مورد مشارکت در مرمت عنوان کرد که  در نهایت به یک سند چشم انداز منتهی شود. در ادامه بهتاش آزادروش تجربه های مشارکت در کشور را مشارکت مردمی دانست و گفت نمی توان  پذیرفت این مشارکت ها از نوع سازمانی بوده ، سپس با بررسی انواع مرمت به ضوابط و قوانین موجود در این زمینه پرداخت . این کارشناس مرمت نمونه هایی مانند  پروژه های محله جویبار اصفهان ،بازار تبریز پیشینه ذهنی مثبت مردم نسبت به طرح ها وحضور مردم  در همه ارکان مرمت رابررسی کرد و با نگاهی به رویکرد میراث فرهنگی در مرمت ، شهرسازی مشارکتی و ارزش گرا را مقایسه کرد .

در پایان الهام حاجی ملکی مشارکت های مردمی در مرمت و باززنده سازی بناها در قالب مشارکت های غیرمستقیم ، مشارکت منفی -دولتی و مشارکت مستقیم ، مثبت و خصوصی تشریح کرد.

پایان بخش برنامه های روز اول سخنرانی مهندس مجابی مشاور عالی سازمان میراث فرهنگی بود که به تاریخچه مرمت در کشور پرداخت. مجابی گفت: مرمت در کشور ما سابقه دولتی دارد . روزی که مسئولان دولتی به نتیجه رسیدند که مجموعه آثاری در وجود دارد و باید برای ایران حفظ شود آغاز راه بود.البته این فکری نبود که از بدنه جامعه بجوشد جامعه ما سنتی بود واگربنایی حفظ شد به تناسب نیازهای سنتی بود.دراین جا تا اواخر دوره قاجار مدنظر است اما بعد از این دوران وارد  فضایی می شویم که نشهنه هایی از عصر تجدد داشت ودولتهای ایران ارتباطی با خارج پیدا می کنند و دولت احساس می کند باید وارد جامعه متجدد شود.

همانطور که گفتم این تلاش ها مربوط به اواخر قاجار است تا اینکه آموزش نوین مطرح می شود.نمونه های آن در قزوین مدرسه ای مربوط به دوره مظفرالدین شاه است و تا این زمان بازار تجارت سنتی خود را داشت تا اینکه  فضاهای اقتصادی  جدید طراحی شد وخیابان شکل گرفت و مراکز تجاری از بازار به خیابان ها منتقل شد . مجابی ادامه داد: امروز هرجا را بخواهند توسعه دهند یک خیابان می کشند.البته بعضی شهرهای ایران مانند اصفهان که چهارباغ را داشت و قزوین که خیابان دولتی را داشت که یکی از دروازه های شهر سلطنتی قزوین بوداکثر محققان خیابان دولتی قزوین را اولین خیابان ایران می دانند این عنصر یعنی خیابان مربوط به دوره صفوی است.قزوین شهری با  باغ در منطقه جعفر آباد با کاخ های متعدد در درون باغ ها بااینکه در زمان شاه طهماسب ساخته می شود اما شهری مدرن به شمار می رود وزندگی دراطاف خیابان جریان می یابد نقش مرکزی در این شهر دارد.

این عضو ایکوموس ادامه داد:پس زمان صفوی، زندیه و قاجارفضای خیابان ازمحل رفت و آمد پیاده ، تبدیل شد به محل آمد و شد سواره و ماشین .در این زمان ضمن پیدایش خیابان های جدید بناهای تاریخی بلاتکلیف شد و یا پشت خیابان ها گم شدو برخی درکنار خیابان جای گرفت و خیابان از آن برای خود وهویت خود استفاده کرد ونمایان شد. در همین زمان بود که مرمت ظهور کردودرشهرهایی مثل تهران و قزوین جای خود را باز کرد

این پیشکسوت مرمت دربخشی از سخنانش گفت:در قزوین سعدالسلطنه را به معنای امروزی یک برنامه ریزمرمتی شهری می توان نامید ، کسی که کاروانسرا ها ، بازار ، و دروازه ای شهر راساخت و امامزاده حسین و مسجد ها را مرمت کرد. در تاریخ مرمتی ایران این مسئله شناخته شده نیست که بدانیم کجارا خراب کردیم کجا را مرمت کردیم.اما در دوره پهلوی اول سینما ها ،بانک ها عناصر مدنی جدیدی بودند که در کنار خیابان ها  جای گرفتند و برخی تک بنا هارا آرایش و تزئین کردندودرکناربناهای جدید قرار دادند.در این دوره با این نوع مداخله ها خیلی جاها خراب شد. اگر مجموعه این کارها را در کنار هم قرار دهیم تاریخ مرمتی ایران شناخته می شود وبرای ما یک محتوای ملی که مربوط بهجامعه ایرانی با فن ایرانی و سرمایه ایرانی است را نشان می دهد. البته در دوره رضا شاه مبانی مرمت ایرانی وجود ندارد چون تفکری که نظریه ای درباره مرمت بناها بدهد را نداریم.یعنی نظریه پرداز مرمت نداریم. پس ازدوره سرمایه داری است که منشورهای جهانی مرمت پیدا میشود وما نیز تحت تاثیر این افکار ومنشورها هستیم.و از این دوره است که مشارکت ایرانی با مشارکت شهری و مرمتی قطع می شود و نمونه خارجی و پیشرفته تر آن پیدا می شود.

مجابی در بخش دیگری از سخنانش به این نکته اشاره کرد که ورود مستشرقین ضربه مهمی به جامعه مشارکت ایرانی وارد می کند او گفت: این ضربه باعث انقطاع و گسست تاریخی شد که بعدها هم ادامه پیدا کردو کسی سعی نمی کند این گسست را ترمیم کند.آیا امروز جامعه ماسوله  در مرمت مشارکت دارد؟ و ماسوله تبدیل می شود به بازار فروش محصولات چینی مردمش نمی توانند مشارکت کنند از سوی دیگر اگر قوانینی وضع شود و شهروند را مجبور به مشارکت کند آن مشارمت تحمیلی خواهد بود.

مهمترین بخش سخنرانی مهندس مجابی اینجا بود که به مفهوم مشارکت اشاره کرد .و گفت: مشارکت یک ماهیت اجتماعی دارد نه ماهیت کالبدی ، اگر من پول می دهم و بازار تبریز را مرمت می کنم مشارکت کننده نیستم ، اگر مشارکت کنم و وضعیت فرش تبریز بهتر شود به اقتصاد کشورم کمک کرده ام به مرمت کمک کرده ام و مشارکت کمک کرده ام.در بیشتر جاها مانند ماسوله امروز واکنش های منفی با مرمت کنندگان صورت می گیرد.باید توجه داشت در مقابل زیرساخت ها و ساختار های ناقص فعالان خسته می شوند و به بن بست می رسند.

حال سوال این است که چه باید کرد؟ باید گفت از علم آمایشی استفاده کرد و مردم مشارکت کننده با مبانی اجتماعی با تمام علو م که یک اجماع انسانی نیاز دارد آشنا شوند چرا که مشارکت یک مقوله اجتماعی است.مداخله امروز کالبدی است . مهندسین با ابزارهای مهندسی طراحی می کنندو از بالا آنرا در معرض دید یک عده معدودی از جامعه قرار می دهند. اما آنطرف قضیه سازمان و یا فضای اجتماعی وجود ندارد و برنامه ها از پائین به بالا اتفاق نمی افتد.ما اگر بخواهیم مشارکت صورت بگیرد باید همه این برنامه ها تغییر کندو برای این منظور باید از علوم اجنماعی کمک گرفت.

مجابی در پایان سخنانش از تجربه شخصی خود در شهر نراق سخن گفت و آن را نمونه تقریبا موفقی از مدیرت ومشارکت مردمی برشمرد که مشارکت بر اساس داده های جامعه شناسی و از پائین به بالا صورت گرفته است و همکاری نهادهایی مانند شورای شهر و شهرداری و دیگر نهادهای دولتی را نیز موثر خواند.و به این نکته نیز اشاره کرد که ارزیابی مشارکت باید اجرا شود ومتاسفانه ارزیابی در مشارکت و مرمت صورت نمی گیرد باید پلان مدیریتی مرمت آثار تارخی داشت تا به به صورت واقعی به مردم پیشنهاد شود و نه بر روی کاغذ و باید بهدارایی های اجتماعی که مطلقا استفاده نمی کنیم  تکیه کنیم.

 

 

روز دوم با برگزاری کارگاهی توسط  احسان دیزانی مدرس دانشگاه ومهندس محمد مهدی رضاپور مدیر کل سابق میراث فرهنگی استان زنجان و قزوین آغازشد. در این کارگاه دیزانی به موضوع مشارکت در حفاظت ومرمت بناها و بافت های تاریخی پرداخت وگزارشی از مداخله در بناها ی تاریخی  ارائه کرد دیزانی سخنان خود را با چند سوال آغاز کرد: برای چه، اقدامی روی بنا ها و بافت های تاریخی دنبال می شود؟ آیا اقدام حفاظت و مرمت امری بدیهی است که ما دنبال مشارکت می گردیم ؟ آیا تعریف روشنی برای حفاظت و مرمت وجود دارد ؟ چه اولویت هایی در این میان مطرح کرده اند؟سپس به این سوال ها با تحلیل واژه ها، تجربه های مختلف در مرمت، مصوبات و قوانین بین المللی همچنین سنت حفاظت و مرمت ایرانی پاسخ گفت.همچنین با اشاره به سیرمصوبات و منشورهای بین المللی در این زمینه بیانیه های  ونیز، منشور آتن ، بیانیه رم ، منشور نارا ،بیانیه سنت آنتونیو ، کیوتو و اکوموس ، را با یکدیگر مقایسه کردو به مقایسه نمونه های ایرانی نیز اشاره کرد.این کارشناس مرمت در پایان گفت : درکنار بافت های تاریخی و بناها باید " اثر" تاریخی را نیز در نظر داشت ،ضرورت توسعه پایدار برای محدوده های فرهنگی برجسته سازی خاطرات جمعی انسان هااست که باید مورد توجه قرارگیرد.

 سپس محمد مهدی رضاپور با ارائه گزارشی از تجربه های خود در حوزه مدیریت اش ادامه داد:تاریخ مرمت به سابقه احداث و ساخت بناهای تاریخی است. میراث فرهنگی اگرچه متعلق به همه مردم است و مشارکت مردم کمتر از حکومت است و مشارکت در امر مرمت جنبه حکومتی داردتا مردمی و بیشتر ثبت و مرمت تک بناها مد نظر است با این حال امروز ضرورت مشارکت های مردمی مشهودتر است.رضاپور آزادسازی حریم سلطانیه را یک نمونه مشارکت منفی دانست این مشارکت را درکنار مشکل بودجه، اصلی ترین عاملی دانست که سلطانیه پس از 50سال نتوانسته تکمیل شود. رضاپور در ادامه گفت: در خیلی از جاها ورود ما برای مرمت باعث تخریب شده است ،خیلی از مسائل با بازسازی حل نمی شود و گاهی به تنهایی موفق نمی شویم و باید از رسانه ها کمک گرفت و رسانه ای شدن تخریب ها به ما کمک می کند.

 خانم آقاجان اسد گزارشی از سد سیمره و تخریب های صورت گرفته درمحوطه باستانی سیمره و نقش مردم محلی در این تخریب هاارائه کرد.

همزمانی این نشست با ثبت چوگان ایرانی به نام جمهوری آذربایجان موجب تاثر و تاسف انجمن های غیر دولتی گردید و بخشی از برنامه خود را به این موضوع اختصاص دادند.بابک مغازه ای با اشاره به این اتفاق و تلاش های سازمان های غیر دولتی  گفت ما امروز باید جشن می گرفتیم اما به دلایلی که همه ما میدانیم قضیه برعکس شد. 

رئیس هیات چوگان استان قزوین و نماینده  فدراسیون چوگان گفت : ما حال خوبی نداریم ما امروز غزادار هستیم ،نباید اجازه می دادیم چنین اتفاقی بیافتد.

جای آن است که خون موج زنددر دل لعل/زین تغابن که خزف می شکند بازارش

 قنبری ادامه داد:به خاطر بودن در حوزه جغرافیایی ایران ،بازی چوگان به آذربایجان ارتباط داشت و امروز آنان چوگان را به نام خود ثبت کردند در همین شهر قزوین حتا پیش از اصفهان میدانی به نام چوگان در روبری مسجد جامع وجود داشت ،سفیر اسپانیا در دربار شاه عباس تصویری ارائه می کند که بیشتر مردم در این میدان شاهد بازی چوگان هستند . اوسخنان خود را با این شعر به پایان برد: ای دل به کوی عشق گذاری نمی کنی/ اسباب جمع داری و کاری نمی کنی/چوگان حکم در کف و گویی نمی زنی /باز ظفر به دست وشکاری نمی کنی.

سپس مهدی بختیاری رئیس انجمن پرورش اسب  با انتقاد از عملکرد نمایندگان ایران در یونسکو گفت: نمایندگان ایران آنچنان که باید عمل نکردندو از حقوق فرهنگی و میراث فرهنگی ما دفاع نشد ما امیدواریم باب دیگری باز شود و شاهد چنین اتفاق های نباشیم. بختیاری گفت: حتا واژه ها و اصطلاحات بین المللی که در مورد چوگان استفاده می شود ایرانی است و هنوز در میان قوم بختیاری رایج است. ایرانی ها به طور ژنتیکی با اسب و سوارکاری بهتر از سوارکاران دنیا رابطه دارند. اسب در اساطیر ، تاریخ ، افسانه ها و فرهنگ ما حضور دارد. ما می توانیم از اسب و بازی های مربوط به اسب در صنعت گردشگری استفاده کنیم .رئیس انجمن پرورش اسب ادامه داد:ذخایر ژنتیکی اسب های ایرانی بی نظیر است ،نژاد خونگرم کرد و دره شوری تنها در ایران است . اما با توجه به جاذبه های گردشگری در زمینه اسب و پتانسیل های موجود متاسفانه کاری صورت نگرفته است و کسانی که علاقمند ند در پیچ وخم اداری خسته می شوند. اسبچه کاسپین (خزر) و اسب ترکمن در شمال ، اسب کرد درغرب ّدره شوری در مرکز وشیراز، اسب اصیل ایرانی در خوزستان ، اسب سیستانی در شرق ایران و نژادها و گونه های دیگر سرمایه بزرگی برای ما محسوب می شود اما دیگران استفاده می کنند.بختیاری ادامه داد: اگر اشتغال پایدار می خواهیم اگر سلامت جوانان را می خواهیم باید تلاش کنیم از این ظرفیت استفاده کنیم . در نهادهای دولتی مانند ورزش و جوانان و جهاد کشاورزی کارشناسی در این زمینه نداریم و همین باعث شده جمهوری آذربایجان ، ترکیه و امارات گوی سبقت را از ما برباید.

درپایان این نشست دو روزه بتول صحراکاران دبیر انجمن دوستداران یادمان های ماندگاربه سه تن از مالکان خانه های تاریخی شهر قزوین که در زمینه مرمت تلاش کرده اند لوح یادبودی اهدا کرد وفهیمه جعفری گزارش نهایی نشست را قرائت کرد.

 

 

 

 

 

 


برچسب ها: قزوین ، مرمت ، نشست سازمانهای مردم نهاد ، گردشگری ورزشی ،

چهارشنبه 13 آذر 1392

چوگان ورزشی ایرانی است

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،گردشگری ،میراث فرهنگی ،

چوگان ورزشی ایرانی است
حسین زندی

عیلامی ها با فریاد چوگه و اوورچین چوگان بازی می‌کردند

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=107684&Serv=3&SGr=22


در اعتراض به روش کشور آذربایجان و پرونده­سازی برای ثبت چوگان ایرانی در فهرست یونسکو، کارگاهی با موضوع چوگان و گردشگری ورزشی در همدان برگزار شد. در این کارگاه مطرح شد که چوگان یک ورزش ایرانی است. چوگه یا چوکه و اروچین، اصطلاحات رایج در بختیاری هستند که در چوگان استفاده می‌شوند. این اصطلاحات ریشه عیلامی دارند.

خبرگزاری میراث فرهنگی – گروه میراث فرهنگی- این کارگاه جمعه گذشته، با همکاری انجمن پرورش اسب همدان، دوستان زمین، پویشگران سفر پاک و عده­ای از علاقه­مندان به مبراث فرهنگی برگزار شد. هدف از برگزاری این برنامه معرفی هرچه بیشتر ورزش چوگان و شناسایی عناصر آن و ارتباط این ورزش با صنعت گردشگری، اعلام شد.
 
یکی از تسهیلگران با پرداختن به تاریخچه این بازی و پیشینه اسب و سوارکاری در ایران گفت: وقتی ما از میراث فرهنگی صحبت می­کنیم به موارد گوناگونی برمی­خوریم. یکی از این میراث مفهوم اسب است. اسب در کشور ما پیشینه­ای بسیار کهن دارد و حیف است که ما از این پیشینه بی خبر باشیم.
 
مهدی بختیاری گفت: حدود 50 میلیون سال پیش، موجودی به اندازه روباه که فسیل آن در آسیای مرکزی پیدا شده است، زندگی می­کرد. یکی از زیستگاه­های این جانور سرزمین ایران کنونی است. که پس از عصر یخبندان و یک دگردیسی به شکل امروزی درآمده است. 4-6 هزار سال پیش از میلاد پیشینه­ای است که برای اسب در ایران تخمین می­زنند. دو نژاد اصلی اسبچه خزر در اطراف دریای مازندران زندگی می­کردند که این دو نژاد جد همه اسب­های دنیا هستند.
 
 رئیس انجمن پرورش اسب همدان ادامه داد: آریایی­ها وقتی وارد ایران شدند اسب­هایی را همراه خود به این سرزمین آوردند که با اسب­های عیلامی که در خوزستان فعلی هستند، تلفیق شده و نژاد جدیدی را به وجود می­آورند که همان اسب عرب است. یعنی همان اسبی که عرب­ها به نام خود ثبت کردند.
 
مهدی بختیاری با معرفی برخی نژادهای اسب ایرانی مانند کرد، دره شوری،یموت، آخال تکه، چناران، اسبچه خزر و... گفت: تنوع نژادی اسب­ها در ایران عاملی است که سبب می­شود در طول سده­های گذشته از آن استفاده­های گوناگونی بشود. از جمله کاربردهای اسب می­توان به سواری، جنگ، تیراندازی، چاپار، زیبایی، رقص و بازی، ورزش، کار و حتی به عنوان موجودی مقدس و قابل پذیرش، اشاره کرد. اگر ایرانیان در جنگ­ها پیروز می­شدند به دلیل تخصص در سوارکاری و وجود اسب بوده، اما امروزه باید با تاسف به این قضیه نگاه کرد چراکه که به این میراث گران­بها توجه چندانی نمی­شود.
 
چوگان یک ورزش کاملا ایرانی است. اصطلاحاتی که در این بازی استفاده می­شود از زمان عیلامی­ها باقی مانده و کاملا بومی است. مثلا چوگه یا چوکه و اوورچین که در زبان بختیاری متداول است ریشه عیلامی دارد. زمین­های بازی چوگان، در چغاخور چهارمحال و نقش جهان اصفهان همه شواهدی است که به ایرانی بودن چوگان اشاره دارد. امروز ما نباید اجازه دهیم این سرمایه توسط بیگانگان مصادره شود.   
 
سپس یکی دیگر از تسهیلگران، در ارتباط با این نشست گفت: موضوع کارگاه امروز ما در راستای گردشگری پایدار است. منابع گردشگری پایدار میراث فرهنگی و محیط زیست است. مفهوم اسبب در ابعاد مختلف و ورزش­ها و بازی­های مختلف موضوعی است که در راستای پایداری گردشگری است.
 
بابک مغازه­ای گفت: مفهوم اسب ابعاد گوناگون و نیز نقشی محوری در زندگی ایرانیان داشته است. اسب به عنوان یک حیوان در محیط زیست نقش دارد، مفهوم اسب یکی از سرمایه­های فرهنگی از گذشته تا به امروز به شمار می­رود. در گذشته اسب به عنوان یاور انسان در جنگ استفاده می­شد و در ابعاد مختلف زندگی بشر حضور داشت.
 
تنها سوارکاری نیست که در این رشته اهمیت دارد، ادوات و ابزار سوارکاری و صنعت ساخت این ادوات در کنار پرورش اسب به عنوان صنعتی که با اسب در ارتباط است همواره مورد توجه بوده است و نقش محوری این رشته در اقتصاد نیز مشهود است.
 
این تحلیل‌گر ادامه داد: اسب در تاریخ رزم، معماری، ورزش، فرهنگ و قدرتمندی انسان نقش داشته است. امروزه به دلیل حضور اسب در فرهنگ و زندگی، باید آن را حفظ کرد. حفظ ورزش­های مرتبط با آن نیز یکی از وظایف ماست و چوگان که یک ورزش ایرانی است تاسفانه امروز به وسیله آذربایجان از ما گرفته می­شود. ایرانیان مبتکر چوگان هستند، همچنین برخی از ادوات این ورزش را ایرانیان ساخته­اند. قدیمی­ترین مکان­ها و فضاهای بازی چوگان در ایران است.
 
مغازه­ای در بخشی از سخنانش گفت: یکی از اهداف این کارگاه این است که به اهمیت چوگان بپردازد. در این کارگاه این موضوع را بررسی می­کنیم که چگونه می­توان از این میراث فرهنگی و تاریخی محافظت کرد و برای جلوگیری از اقدامات کشور آذربایجان در زمینه ثبت این ورزش، چه باید کرد؟
 
شرکت­کنندگان در کارگاه از این بازی به عنوان یک ارزش فرهنگی و میراث کهن یاد کردند و وجود ردپای این ورزش را در افسانه­ها، اساطیر، تاریخ، ادبیات و به ویژه در اشعار شاعرانی چون حافظ، از مهمترین نمودهای این ورزش در پیشینه ایرانیان دانستند. آنها همچنین وجود نام جای­هایی با پسوند و پیشوند چوگان مانند تنگه چوگان، را شاهدی مستند و مستدل بر ایرانی بودن این ورزش کهن خواندند. حاظران در این کارگاه از مسئولان تقاضا کردند داشته­ها و سرمایه­های فرهنگی ایران را پیش از اینکه دیگر کشورها به آن دست­اندازی و دست درازی کنند، به نام ایران ثبت کنند و اجازه تجاوز به حریم فرهنگی ایران به آنها داده نشود. در پایان شرکت­کنندگان در کارگاه با تدوین بیانیه­ای ضمن درخواست کمک از هموطنان برای جلوگیری از اقدام کشور آذربایجان، از دبیر یونسکو خواستند حقوق مردم ایران را به رسمیت بشناسند و با ثبت پرونده­های جعلی اعتبار فرهنگی سازمان یونسکو را به خطر نیاندازند.
 
در این بیانیه از هم هموطنان خواسته شده از طریق امضا بیانیه­ها و نامه­نگاری و اطلاع رسانی در رسانه­های جمعی و شبکه­های اجتماعی از ثبت ورزش ایرانی چوگان به وسیله آذربایجان جلوگیری کنند.


برچسب ها: چوگان ، بازی چوگان ، کارگاه چوگان همدان ، کارگاه گردشگری ورزشی و اسب همدان ،

دوشنبه 20 آبان 1392

شرایط نامساعد اشیا موزه هگمتانه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گردشگری ،میراث فرهنگی ،مطالب در خبر گزاری ها ،

نابسامانی موزه‌های ایران به قصه تکراری بدل شده است

 

شرایط نامساعد اشیا موزه هگمتانه/

http://www.honarnews.com/vdcgyu93.ak9nz4prra.html


شرایط نامساعد اشیا موزه هگمتانه/ کارگر: اشیا بسیاری از موزه‌ها شرایط مطلوبی ندارند

 کارگر: اشیا بسیاری از موزه‌ها شرایط مطلوبی ندارند

به گفته یک باستان‌شناس قرار دادن انبوهی از اشیاء در حیاط به اصطلاح موزه‌ها که به ظاهر تصور می‌شود از قدرت پایداری زیادی برخوردارند امر رایجی شده به طوری که این وضع علاوه بر هگمتانه، در تاق بستان،هفت تنان شیراز و ... هم دیده می‌شود.

 

 

 

مریم اطیابی- به گزارش هنرنیوز، در معرض تخریب قرار گرفتن آثار تاریخی به امری بدیهی در طی این سال‌ها تبدیل شده تا آن جا که اگر زمانی عکسی از وضعیت کتیبه‌ها، نقش برجسته‌ها، سفال‌هایی که در موزه‌ها با وضعیتی نابسامان نگهداری می‌شوند به متخصصین نشان داده شود آنها با عنوان این که از این دست اتفاقات زیاد رخ می‌دهد و رویدادی تازه‌ای نیست؛ از کنار آن می‌گذرند! 

محوطۀ باستانی هگمتانه که آن را پایتخت مادها دانسته‌اند، با وسعتی در حدود ۴۰ هکتار از مهمترین مراکز باستانی کشور و بزرگترین محوطه در شهر همدان، به شمار می‌آید. این محوطه به دلایل گوناگون و دارا بودن ویژگی‌های مختلف از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و همواره مورد توجه پژوهشگران حوزۀ تاریخ و باستان شناسی بوده است

جدای از وضعیت هگمتانه و آسیب‌های وارده به آن در بخشی از محوطۀ، حیاط مدرسه‌ای که امروزه به موزه سنگ تبدیل شده، هنوز امکان بازدید عمومی ندارد و آثار آن با قرار گرفتن در محوطه باز در معرض باد، باران و فرسایش سریعتر قرار گرفته‌اند که با توجه تغییر دمای بالا در تابستان و زمستان همدان نیاز به حفاظت و پوشش دارند



اشیا منحصر به فرد، اشیایی بی‌ارزش 

یک باستان‌شناس درباره این وضعیت به هنرنیوز می‌گوید:« نکته‌ای که به آن اشاره کرده‌اید یکی از پایه‌ای‌ترین و رایج ترین مشکلات موزه‌داری ایران است. یعنی بنایی قدیمی یا ساختمانی امروزی که با توجه به مقتضیات یک موزه طراحی و ساخته نشده را به عنوان موزه انتخاب می‌کنند و مورد استفاده قرار می‌دهند بی‌آنکه توجه شود آنچه در آن قرار داده‌اند حایز اهمیت و ارزش منحصر به فرد است. قرار دادن انبوهی از اشیاء که به ظاهر تصور می‌شود از قدرت پایداری زیادی برخوردارند در حیاط این به اصطلاح موزه‌ها هم امر رایجی شده است. همین وضع در تاق بستان یا هفت تنان شیراز و خیلی جاهای دیگر هم دیده می‌شود
 



او در ادامه یادآور می‌شود:« واقعیت این است که با این کار مثلاً پایه ستون‌های سنگی هخامنشی یا سنگ قبرهای کتیبه‌دار و منحصر به فرد دوره اسلامی در معرض هوازدگی قرار داده شده‌اند. در ضمن نه فقط گرمی و سردی بلکه آلودگی‌های گوناگون و همینطور قرار داشتن در مسیر بازدیدکنندگان از ساده‌ترین عوامل آسیب دیدن این آثار به حساب می‌آیند 

 

طنز سیاه و تلخ 

این باستان‌شناس که نخواست نامش فاش شود، متذکر می‌شود:« مسأله حفاظت در ایران چه به عنوان رشته‌ای دانشگاهی و چه در مقام عمل در محوطه‌ها و مجموعه‌های تاریخی وضع اسفناکی دارد. طبعاً با این وضعیت، شنیدن شعارهای مختلف درباره بازگرداندن برخی آثار موزه‌ای ایران از کشورهای دیگر همواره به طنزی سیاه و تلخ می‌ماند

 



۲۰ میلیون هزینه برای موزه‌ای که به قنات خورد

حسین زندی یکی از فعالان میراث فرهنگی در همدان نیز با اشاره به این که موزه هگمتانه بیش از ۲۰ سال است به عنوان موزه موقت اشیاء حاصل از کاوشهای هگمتانه، یادگار دوران مادها را در خود جای داده است درباره وضعیت موزه در این شهر تاریخی می‌افزاید: « دوره آقای بیات – مدیر قبلی میراث فرهنگی استان همدان- قرار شد موزه منطقه‌ای غرب کشور شامل همدان، کرمانشاه و سنندج را در شهر همدان احداث نمایند اما مثل همیشه در مکان‌یابی دچار اشتباه شدند و بخشی از هگمتانه را در نظر گرفتند که روی قنات بود. این در حالی است که این مکان حتا جزو حریم هگمتانه بود و نباید دست می‌خورد! با وجود مخالفت‌ها این اتفاق رخ داد و برای صخره برداری آن مکان ۲۰میلیون هزینه شد و نتیجه آن هم برخورد به یک چشمه قنات بود که اگر مسیرش را منحرف می‌کردند به بازار همدان می‌خورد. از آنجا که این قنات خشک هم نمی‌شود بنابراین کاری نمی‌توان انجام داد در نتیجه موزه منطقه‌ای دو سال است با همان وضعیت دست نخورده باقی‌مانده است
 



موزه هگمتانه از بهار تعطیل است 

این فعال میراث فرهنگی با اشاره به این که یک مدرسه‌ در محوطه هگمتانه به اسم موزه هگمتانه آثار منحصر به فرد همدان را در خود نگهداری می‌کند، یادآورمی‌شود:« به بهانه زدن ویترین و درست کردن نما از اوایل بهار تا کنون این موزه تعطیل است و نزدیک ۵۰ شی از این موزه را به کلیسا بردند که بازدیدکنندگان برای تماشای اشیا به این مکان هدایت می‌شوند. یعنی علاوه بر این که همدان موزه‌ای در شأن ندارد مدرسه را هم تعطیل کرده‌اند. این در حالی است که هگمتانه در ایام عید هم نگهبان نداشت و یگان حفاظت نقش راهنما را نیز ایفا می‌کرد! نتیجه آن هم می‌شود یادگار نویسی بازدیدکنندگان روی ویترین 
 
نتایج کاوش در حیاط موزه

وجود چندین اثر در محوطه هگمتانه؛ مانند کلیسا، گورستان، موزۀ هکمتانه، شهر و دژ کهن هکمتانه اهمیت این محوطه را دوچندان کرده است.به همین دلیل این محوطه در شمار پایگاه‌های پژوهشی کشور قرار گرفته است. اما نتایج عملیات باستان‌شناسی و کاوش‌های علمی در هگمتانه چگونه نگهداری می‌شود؟ ظاهراً پرونده نوشیجان ملایر و گیان نهاوند کل تابستان را در حیاط موزه سنگ زیر آفتاب در زونکن‌‌های بایگانی سپری کردند تا قدر و منزلت پژوهش علمی باستان‌شناسی به خوبی نمایان شود



آیا دستبرد اشیا موزه همدان صحت دارد؟ 

این اتفاقات در حالی روی داده که به گفته یکی از کارشناسان که نخواست نامش فاش شود حتا اشیا این موزه مورد دستبرد هم قرار گرفته‌اند

این کارشناس خاطر نشان می‌کند:« در دروه آقای بیات ۸هزار شی پس گرفته شده از قاچاقچیان توسط مأموران اطلاعات به اداره کل میراث همدان تحویل داده شد که رویداد میمونی بود و اکنون در گنجینه آرامگاه بوعلی نگهداری می‌شود. مدیر کل میراث فرهنگی استان نیز برای تبلیغات هر ازگاهی چند تا از این اشیا را رونمایی می‌کند که آخرین آن در آرامگاه بوعلی رونمایی شد. ۸ هزار شی خود نیاز به مطالعات دقیق، طرح‌های پژوهشی و در یک کلام نیاز به یک موزه استاندارد دارد 

تغییر ندادن موقعیت یک شی گاهی عین حفاظت است

اما محمد رضا کارگر - مدیر كل موزه‌های سازمان میراث فرهنگی - در گفت و گو با هنرنیوز درباره وضعیت موزه هگمتانه همدان می‌گوید:« من در ریز این قضایا نیستم. باید این موزه مورد بازدید قرار گیرد که در این فرصت کوتاه تصدی میسر نشده همه جا را ببینیم و برآورد کنیم که در این هشت سال گذشته چه اتفاقی افتاده است؟»

به گفته کارگر گاهی اوقات تغییر ندادن موقعیت یک شی عین حفاظت است چرا که برخی کارشناسان معتقدند اگر ۱۴۰۰ سال یک اثر با شرایط محیطی خودش را وفق داده و سالم مانده در صورت مهیا بودن همین شرایط شی می‌تواند در فضای باز کاملا هم کنشی پیدا کند



او ادامه می‌دهد:« گاهی بر روی یک شی در فضای باز حتا اگر یک قاب شیشه‌ای قرار دهید خودش به خاطر گرم شدن زیاد به مانعی برای حفاظت تبدیل می‌شود. هر چند باید وضعیت نگهداری این کتیبه‌ها و نقش‌برجسته‌های موجود در دل کوه‌ها توسط بخش پژوهشکده حفاظت و مرمت پژوهشگاه مورد بررسی قرار گیرد 

کتیبه‌های بی‌شناسنامه، سنگ قبرهای شکسته 

در حالی این سخنان از سوی مدیر كل موزه‌های سازمان میراث فرهنگی مطرح می‌شود که زندی اضافه می‌کند:« وقتی موزه مدرسه را مرمت می‌کردند بخشی از اشیا موزه مثل سفال، سنگ قبر، کتیبه و پایه ستون‌ها شکسته شد.این شیوه نگهداری هیچ جای دنیا وجود ندارد 

از سویی به گفته این فعال میراث فرهنگی بسیاری از این آثار سنگی فاقد شناسنامه‌اند



او تأکید می‌کند:« فرضاً سنگ قبری را که از یک روستا می‌آورند و فاقد شناسنامه ‌است اولا بازدید کننده از کجا و با چه علمی مبدأ آن را تشخیص دهد و از آن بدتر حتا کارشناسان بعدی که برای ادامه تحقیقات به این موزه می‌آیند از کجا بفهمند این آثار برای چه دوره‌ای است؟ از کدام منطقه است و چه ارزشی دارد؟» 

زندی خاطرنشان می‌کند:«علاوه بر خطر آتش سوزی در محوطه هگمتانه بر اثر انباشت زباله‌ها و تخریب منظر گردشگری، این پس مانده‌های ساختمانی و زباله‌ها به محوطه کاوش نشده آسیب می‌زند. پسماندهای آهکی در اثر باران و برف بر لایه‌های زیرین نفوذ می‌کنند 


شیوه‌های حفاظت آثار خیلی موفق نبوده است 

از سویی مدیر كل موزه‌های سازمان میراث فرهنگی در عین حال تأکید می‌کند که شرایط نگهداری برای بخش زیادی از آثارمان شرایط مطلوبی نیست و شیوه‌های حفاظت از آثار هم شیوه‌های خیلی موفقی نبوده‌اند



او با بیان این که در طی این سال‌ها کم توجهی به آثار کاملاً مشهود است، تصریح می‌کند:« یک وقت در خود استان تهران ۱۰۰ کارگاه مرمتی داشتیم بنابراین اکنون توقع آن است که این کارگاه‌ها به ۲۰۰ رسیده باشد نه اینکه تعدادشان به ۲۰ تقلیل یافته باشد.همان موقع این تعداد کفایت نمی‌کرد در حالی که اکنون عوامل تخریبی بیشتری اضافه شده، بناها فرسوده‌تر و کارگاه‌های مرمتی هم کمتر شده‌اند. از طرفی استادکاران طی این مدت یا خانه نشین شدند یا سراغ شغل دیگری رفته‌اند و یا حتا به کشورهای دیگر نقل مکان کرده‌اند. » 

منابع انسانی مهمتر از منابع مالی 

کارگر یادآور می‌شود:« امروز فقط منابع مالی مشکل را حل نمی‌کند ما در حوزه منابع انسانی مشکل جدی داریم. به غیر از مرمت‌گران، شرکت‌ها و موسسات استانداردسازی موزه‌ای را کنار گذاشتند و خودشان یکسری شرکت غیر متخصص بوجود آوردند. وقتی هم که به سراغ شرکت‌های متخصص مثل نورپردازان موزه‌ها می‌روید به دلیل عدم مراجعه موزه‌ها طی این مدت به آنها اکنون در حوزه دیگر مثل نورپردازی شرکت‌های تجاری فعالیت می‌کنند! این وضعیتی است که گریبانگیر همه موزه‌هاست

 


برچسب ها: همدان ، موزه هگمتانه ،


موزه مردم شناسی بیستون راه اندازی شد

موزه مردم شناسی بیستون جمعه سوم آبان ماه با حضور جمعی از اعضای انجمن غیر دولتی دوستان زمین همدان در محل کاروانسرای شاه عباسی بیستون راه اندازی شد.

 

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=107237&Serv=3&SGr=22

 


خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه میراث فرهنگی- موزه مردم شناسی بیستون جمعه سوم آبان ماه با حضور جمعی از اعضای انجمن غیر دولتی دوستان زمین همدان در محل کاروانسرای شاه عباسی بیستون راه اندازی شد.

 

سلمان پرورش، مدیر کاروانسرا درباره راه اندازی این موزه گفت: برای تهیه اشیاء این مجموعه یک سال زمان صرف شده است. تعدادی از اشیاء توسط مردم محلی و روستاها اهدا و بخشی از آن توسط پایگاه پژوهشی بیستون خریداری شده است.

 

این باستان شناس در ادامه افزود: همچنان در حال تهیه اشیاء مرتبط با موزه هستیم اما متاسفانه فعلا هیچ بودجه ای برای این منظور در اختیار نداریم. یکی از مهمترین مجموعه های این موزه عکس های قدیمی است که از مردم بومی منطقه گرداوری شده و پس از سامان دادن به نمایش در خواهد آمد.

 

پرورش درمورد برنامه‌های آینده این مجموعه تاریخی گفت: ایجاد یک مرکز مطالعاتی و کتابخانه تخصصی در برنامه های آینده است تا کاروانسرا به یک مجموعه فرهنگی تبدیل شود. با این که چهار سال از مرمت کاروانسرا می گذشت هیچ استفاده‌ای از آن نمی‌شد. اما امروز ما طرح‌هایی برای برگزاری همایش‌های فرهنگی، تورهای خارجی وداریم و در حال ایجاد امکانات اقامتی برای تورهای صخره نوردی و کوهنوردی بیستون هستیم.

 

پایگاه جهانی بیستون مجموعه‌ای از آثار و اماکن باستانی و فرهنگی است که در کنار کوه بیستون قرار گرفته است و هرساله هزاران نفر را به سوی خود می خواند. این اولین بار است که مکانی با حضوراعضای یک انجمن غیردولتی افتتاح می شود.

 

در مراسم گشایش موزه مردم شناسی بیستون ده ها تن از اعضای انجمن غیر دولتی دوستان زمین حضور داشتند که آغاز مراسم  پس از صرف صبحانه و صحبت های مدیر موزه و مراسم بازدید از موزه ادامه یافت و پس از بازدید از مجموعه های مختلف با تجلیل از یکی از اعضای انجمن دوستان زمین پایان یافت .

 

سخنگوی این انجمن  اظهار امیدواری کرد: برنامه های مشترک بین نهادهای مدنی و سازمان میراث فرهنگی ادامه یابد چرا که این برنامه ها موجب تحکیم روابط سازمان های مردم نهاد و نهادهای دولتی، به خصوص سازمان میراث فرهنگی خواهد بود و برنامه‌های مشترک می‌تواند خلاءهای موجود در زمینه آموزش های جوامع محلی را پر کند و ضعف ها برطرف شود.

حسین زندی      

 

 



برچسب ها: همدان ، بیستون ، موزه مردمشناسی ،

 

مسئول بریدن درختان آرامگاه باباطاهر چه نهادی است؟


 درخت‌ها بریده و آتش زده شده اند. چرا؟


حسین زندی

http://www.bidargarnews.com/?i=1&safhe=280

بیدارگر شماره 26 / 27 مهر 1392

یکی از نزدیکان مدیرکل میراث همدان می گوید:« مطمئنا قطع درختان مربوط به حوزه شهرداری است و اگر درختی قطع شده از سوی شهرداری همدان بوده است.»

 

ریشه ده ها اصله درخت کهنسال در محوطه اصلی آرامگاه بابا طاهر پس از بریده شدن به آتش کشیده شد.

در سالهای گذشته فعالان و دوستداران میراث فرهنگی بارها نگرانی خود را از سکوت و کم توجهی مسئولان در برابر تخریب های انجام گرفته در زمینه میراث فرهنگی و طبیعی ابراز نموده اند اما این بار و در راستای تداوم وجود همان جریانات پیشین می باید نگران تمسخر اساس میراث فرهنگی و بقای کلیت این آثار آن هم توسط بخش هایی باشیم که می باید در این استان ضامن حفظ و احیا آن باشند

اولین بار نیست که میراث فرهنگی همدان اقدام به آتش زدن مکانی تاریخی می کند .آتش سوزی درختان محوطه آرامگاه باباطاهر پس از این صورت می گیرد که تابستان گذشته محوطه باستانی هگمتانه سه بار توسط همین نهاد آتش زده شدو مدیر کل میراث همدان از آن  با افتخار یاد کرد.

 یک فعال مدنی در همدان می گوید:با کمال تاسف مدیر میراث فرهنگی استان که چندی پیش در مقابل خبرنگاران استان می گویند که هگمتانه را آتش می زنند ( هر چند که پیش از این گفتار ها نیز به بهانه معدوم ساختن علفهای موجود بر تپه سه بار این کار را انجام داده بودند و مورد اعتراض فعالان میراث قرار گرفته بود ) و خبر این گفته ها نیز در روزنامه همدان پیام درج گردید. این بار در اقدامی شگفت انگیز و در میان بهت و حیرت علاقه مندان به محیط زیست و میراث فرهنگی این بار ده ها اصله درخت کهن سال محوطه داخلی آرامگاه باباطاهر را شبانه قطع نموده و بقایای آن را هم به آتش کشیدند حالا سوال علاقه مندان به تاریخ و طبیعت از ایشان این است که دفعه بعد قرار است کدام بنای تاریخی و یا محوطه دیگری را دستخوش آتش نموده و برنامه های حاصل از گردشگری ناپایدار را در آنجا به انجام رسانند؟

بابک مغازه ای ادامه می دهد: نکته مهم تراین جاست که در مصاحبه با رسانه ها ایشان همچون گذشته از اساس منکر چنین اتفاقی شدند هر چند که این تکذیب ها برای فعالان مدنی این استان تازگی ندارد و  در تمام دوران مدیریتی این سالها همچون سازمان مرکزی پیشین مهمترین کار این اداره پاسخگویی به اعتراضات و حتی انکار اتفاقات رخداده بوده است فراموش نکرده ایم به گواهی گزارشات منتشر شده در رسانه ها ایشان پس از آتش سوزی بازار تاریخی همدان نیز بجای اعتراض به سهل انگاری انجام شده و تلاش به منظور باز سازی این منطقه آن را فاقد ارزش تاریخی دانستند ؟، چندی پیش نیز در مقابل اعتراض فعالان مدنی به جمع شدن آب در پشت یکی از قسمت های تراشه مرکزی هگمتانه و ترک موجود در این بخش شاهدهستیم که این بخش دیگر وجود ندارد.

مغازه ای می گوید: امیدواریم که ادامه این روند به سمتی نرود که با پاک کردن صورت مسئله ها تمامی مکان هایی که در خطر هستند و یا مورد اعتراض فعالان مدنی قرار می گیرند اساسا وجود خارجی نداشته باشند.

اردشیر ثریایی فعال محیط زیست می گوید:این درختان قدمت 50 ساله داشتند وجزئی از منظر این اثر تاریخی وملی به شمار می روند ، هیچ توجیهی قابل قبول نیست که درختان را به هر بهانه ای ببریم .

ثریایی می گوید:اگر این کار تو جیه پذیر است ویا قانونی است پس چرادرختان را شبانه می برند و چرا آتش می زنند به نظر نمی رسد این کار در شان مدیران یک شهر باشد.

 به دلیل نبود  پاسخگویی  بسیاری مسائل در ابهام است .یکی از کارکنان آرامگاه باباطاهر که نخواست نامش فاش شود  به خبرگزاری  میراث فرهنگی گفته است: بریدن درختان به دستور مدیران میراث همدان و به خاطر این است که مسافران هنگام عکاسی به راحتی بتوانند آرامگاه را از هر زاویه ای پشت سر داشته باشند . او در پاسخ به این سوال که چرا در مقابل این دستور مقاومت نکردند می گوید :ما ماموریم و معذور وقتی دستور می دهند باید اجرا شود.

اما مدیر کل میراث همدان از اساس منکر چنین اتفاقی شده است و یکی از نزدیکان او به همین خبرگزاری گفته است :« مطمئنا قطع درختان مربوط به حوزه شهرداری است و اگر درختی قطع شده از سوی شهرداری همدان بوده است.»

این درحالیست که فیلم های موجود از آتش زدن درختان نشان می دهد کسانی که مشغول آتش سوزی هستند لباس فرم یگان حفاظت برتن دارند.

این اتفاق ها در حالی روی می دهد که انتظار می رفت با روی کار آمدن شورای جدید شهر و شهرداری ، رویکردی نو در حفظ فضای سبز شهری مشاهده شود و شهرداری به عنوان مسئول ومتولی فضای سبز شهری از چنین تخلف های جلو گیری کند.و اگر ادعای مدیران میراث فرهنگی مبنی بر مقصر بودن شهرداری همدان صحیح نیست ، چرا مدیریت شهرداری همدان موضع گیری نمی کند.

مدیر عامل پارک ها وفضای سبز شهرداری به بیدارگر می گوید:محوطه اصلی آرامگاه بابا طاهر  در حوزه اختیارات  سازمان میراث فرهنگی است و چون حصارکشی شده است حق ورود نداریم اما از آنجا که حفظ فضای سبز در شهر وظیفه ماست پیگیر خواهیم شد چون هزینه ایجاد این فضا از بودجه مردم است.

ابرارخرم در ادامه گفت :ما هیچ درختی را قطع نکرده ایم و در حال بررسی موضوع هستیم .به زودی نتایج پیگیری را اعلام  خواهیم کرد.

اما سوال اصلی از مدیران ارشد سازمان میراث فرهنگی که این روزها تحولات ارزشمندی را در بخش های مختلف این سازمان رقم زده اند و امید را به عرصه فعالیت های مدنی این حوزه بازگردانده اند این است که چه پاسخی برای این وقایع و مدیریت های این چنین که نمونه هایی از مدیریت بر مبنای برنامه های مدیران سالهای گذشته است وجود دارد


برچسب ها: باباطاهر ،

رییس سازمان میراث فرهنگی همدان تکذیب کرددرختان آرامگاه باباطاهر شبانه بریده شد+ عکس
بیش از 30 اصله درخت کهنسال در محوطه آرامگاه باباطاهر شبانه بریده و بقایا و ریشه درختان آن آتش زده شدند. این در حالی است که رییس سازمان میراث‌فرهنگی قطع این درختان را تکذیب کرده و می‌گوید حتی یک درخت از محوطه باباطاهر قطع نشده است.



خبر گزاری میراث فرهنگی- هفته گذشته، بیش از 30 اصله درخت کهنسال در آرامگاه باباطاهر شبانه بریده شدند. مشاهدات نشان می‌دهد، پس از انتقال درختان به خارج از محوطه، ریشه های آن‌ها با ریختن نفت سوزانده و سپس در زیر خاک مدفون شدند. این در حالی است که رییس سازمان میراث فرهنگی در گفت و گو با chn اعلام کرد که حتی یک درخت از اطراف این محوطه قطع نشده و اگر این اتفاق افتاده باشد، این مسئله ربطی به سازمان میراث فرهنگی ندارد.
 
این تصویر یکی از درخت‌های بریده محوطه آرامگاه باباطاهر است
 
البته قطع درختان در محوطه اطراف آرامگاه باباطاهر برای اولین بار نیست که اتفاق می افتد، تابستان گذشته هم شهرداری همدان تعدادی از درختان اطراف این آرامگاه را با بیل مکانیکی ریشه کن کرد و اکنون در حال سنگفرش کردن آن است.
 
 درخت‌ها بریده و آتش زده شده اند. چرا؟
 
یکی از کارکنان آرامگاه باباطاهر درباره قطع درختان به chn می گوید: بریدن درختان به دستور مدیران میراث همدان بوده و به خاطر این است که مسافران هنگام عکاسی به راحتی بتوانند آرامگاه را از هر زاویه‌ای پشت سر داشته باشند.»
 
 درختان محوطه باباطاهر بخشی از هویت تاریخی این آرامگاه هستند
 
او در پاسخ به این سوال که چرا در مقابل این دستور مقاومت نکردند، می‌گوید:«ما ماموریم و معذور وقتی دستور می دهند باید اجرا شود.»
 
 بارها و بارها دوستداران میراث فرهنگی و محیط زیست درباره قطع درختان محوطه های تاریخی هشدار داده اند
 
اردشیر ثریایی، فعال و دوستدار میراث هم دراین باره می گوید:« در ماه‌های گذشته تخریب فضای سبز و بریدن درخت در همدان شدت افزایش یافته و متاسفانه باید گفت این اقدام بیشتر از سوی برخی نهادهای دولتی مانند میراث فرهنگی و شهرداری صورت گرفته است.»
 
 سرانجام جای این درخت های بریده و سوزانده شده را چه می گیرد؟
 
او با اشاره به بریدن درختان محوطه بابا طاهر می‌گوید:« این درختان قدمت 50 ساله داشتند و جزئی از منظر این اثر تاریخی وملی به شمار می‌روند، هیچ توجیهی قابل قبول نیست که درختان را به هر بهانه‌ای ببریم .»
 
 داربست هایی که به پیکر آرامگاه آسیب زده اند را چه مسئولی رسیدگی خواهد کرد؟
ثریایی همچنین می افزاید:«اگر این کار قانونی است، چرا درختان را شبانه می‌برند و چرا آتش می زنند؟ اگر مسئولان به راستی به فکر عکاسی و منظر بناهای تاریخی هستند، پیشنهاد می کنم فکری به حال تاسیسات اضافه مانند سیم پیچی این‌بناها بکنند. با داربست زدن بنا را تخریب نکنند. بخشی از فضای اطراف آرامگاه را غرفه تنقلات فروشی و کیوسک تبلیغات اماکن تفریحی اشغال کرده است که باید آن‌ها برچیده شود.»
 
 تصویر درخت دیگری که قطع و ریشه اش سوزانده شد
با این وجود، برخی از دوستداران میراث فرهنگی در همدان همچنان قطع درختان آرامگاه باباطاهر را باور ندارند. مهرداد حمزه، خبرنگار و دوستدار میراث فرهنگی در این باره به chn می‌گوید:« فکر نمی کنم که تعداد زیادی از درختان اطراف  آرامگاه باباطاهر قطع شده باشد. اگر هم قطع شده محدود بوده و به منظور ساماندهی محوطه اطراف آرامگاه است.»
 
چه کسی درست می‌گوید؟ بر سر درختان محوطه آرامگاه باباطاهر چه آمده است؟
 
او در پاسخ به این سوال که آیا سازمان میراث فرهنگی اقدام به قطع این درختان کرده، می‌گوید:« مطمئنا قطع درختان مربوط به حوزه شهرداری است و اگر درختی قطع شده از سوی شهرداری همدان بوده است.



شنبه 6 مهر 1392

آتش زدن بنا دربین ایرانیان مذموم است

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،گردشگری ،









 

آتش زدن بنا دربین ایرانیان مذموم است

 کسی که می گوید مکانی را آتش می زنم ، مردم را به یاد چنگیزخان و اسکندر می اندازد

درپی آتش سوزی های عمدی هگمتانه و اعتراض فعالان میراث فرهنگی، مدیر کل میراث فرهنگی همدان  درحضور بیش از بیست نفر از خبرنگاران در کاروانسرای فرسفج می گوید :با اجازه برخی اصحاب رسانه هگمتانه راکه سوخته  بعد از ماه رمضان آتش می زنیم. این گفتگو پس از اظهارات این مقام مسئول انجام شده است.

گفتگوی رادیو فرهنگ با حسین زندی در مورد آتش سوزی های اخیر هگمتانه

 فاطمه علی اصغر(کارشناس برنامه):همدان این روزها درگیر یک سری مسائل مختلف شده یکی از آن ها تپه ی هگمتانه است تپه ای که آثار خیلی ارزشمندی از دوره های مختلف تاریخی دارد و حتی روایت هایی هم مطرح شده چه به صورت افسانه چون ما به دلیل اینکه حفاری ها و کاوش ها ادامه دار نشده سندهای معتبری در مورد این که تپه هگمتانه متعلق به دوران مادها بوده و این که آن را نخستین پایتخت ایران می نامند پیدا نکردیم . متاسفانه در چند ماه اخیر یک سری آتش سوزی ها در بخش های مختلف آن مانند اطراف موزه را شاهد بودیم و ما را ناراحت می کند که چرا مسئولان سازمان میراث فرهنگی با توجه به این که هگمتانه یک بنا و محوطه بسیار مهمی است انقدر نسبت به آن کم مهر هستند با این که هرساله از کشورهای مختلف دنیا گردشگران زیادی به این تپه تاریخی سر می زنند و آن جا را یکی از جاهایی می دانند که وقتی به ایران سفر می کنند حتما باید ببینند اما متاسفانه بخش های سوخته شده زیادی در آن جا می بینیم.

قوام پور(مجری ):بایکی از فعالان میراث فرهنگی کشور که در همدان از نزدیک شاهد ماجرا هست گفتگو می کنیم .

فاطمه علی اصغر:می خواهیم در جریان جزئیات اتفاقاتی که در همدان می گذرد قرار بگیریم به خصوص تپه هگمتانه در چند وقت اخیر موارد مختلفی شنیدیم که همدان وضعیت خوبی ندارد می خواستیم از زبان شما هم بشنویم که الان چه بخش هایی مشکل دارند و مورد اعتراض دوست داران میراث فرهنگی هستند در تپه هگمتانه؟

حسین زندی:متاسفانه این روزها اخبار خوبی نداریم در حالی که این روزها همدان میزبان مهمانان گردشگران از دیگر نقاط کشورمان است و همین موجب نگرانی فعالان فرهنگی استان شده است. هگمتانه حدود 40 هکتار مساحت دارد و بافت بزرگی است که جاذبه های مختلفی هم در آن هست منتهی وقتی وارد آن می شویم می بینیم عملکرد سازمان میراث فرهنگی در این سال ها مثبت نبوده موارد متعددی وجود دارد ،در قسمت در ورودی هگمتانه که باید الگوی گردشگری باشد چند غرفه نیمه کاره و مخروبه هست که گردشگران با منظره زشتی روبرو هستند.در بخش میانی تپه صدها اصله شمشاد کاشته اند و پارک درست کرده اند .نزدیک 3هزارمتر از محوطه را با غلتک صاف کرده اند و برای تبلیغات نوروزی و هفت سین نوروزی چیده اند.

 مهم تر از همه ترانشه مرکزی که مهم ترین بخش کاوش شده است را با تیرآهن و بتن ریزی نابود کرده اند و به دلیل نیمه کاره بودن مسقف کردن آن درحال ویران شدن با آب باران است و همچنین ترانشه های دیگر حفاظ ندارند.اخیرا هم برای ایجاد تاسیسات همه جای تپه 40 هکتاری را با بیل مکانیکی زخمی کرده اند که ما نمی دانیم با چه رویکردی این کار را انجام می دهند.

بخش پشتی تپه را به خاطر تعریض خیابان خاکبرداری کرده اند که باعث شده دیوار کلیسای تاریخی ترک بردارد. و سوالی که فعالان میراث فرهنگی مطرح می کنند این است که هگمتانه یک تپه تاریخی و یک محوطه باستانی است یا یک پارک توریستی؟ وهگمتانه پایگاه پژوهشی است و باید به عنوان یک آکادمی تحقیقاتی و مرکز پژوهشی استفاده شود نه به عنوان پارک  چون ما جاهای دیگر را برای تفریح مسافران داریم.

فاطمه علی اصغر : من خودم چند هفته پیش همدان بودم و همین بحثی که در مورد ترانشه مرکزی هست را دیدم و به صورتی بود که آب راحت تر نفوذ می کرد حتی این پوشش باعث شده بود که وقتی بارندگی می شود آب راحت تر وارد محوطه شود و راحت تر به آن آسیب برساند اما متاسفانه در چند وقت اخیر صحبت هایی شده بود از طرف رئیس سازمان میراث فرهنگی همدان که خبرنگاران که اطلاعاتی که درمورد این محوطه داده می شود چندان درست نیست و حتی اشاره کرده بودند به بحث آتش سوزی های اخیری که در تپه هگمتانه اتفاق افتاده بود و گفته بودند که این آتش سوزی ها آسیبی به بنا نمی رساند و حتی اگر که خبرنگاران حضور داشته باشند هم آن بخش را دوباره آتش می زنیم اما سوال من از شما همین است که واقعا این صحبتی که آقای مدیر کل سازمان میراث فرهنگی کرده اند چقدر صحت دارد آیا واقعیت دارد یا نه؟

حسین زندی:یکی یکی برویم جلو ترانشه مرکزی را که خود شما هم دیدید  باید به نکته ای اشاره کنم ،الان همدان در خشک ترین فصل سال است آنقدر این رطوبت زیاد و عمیق بوده ما هنوز هم وقتی وارد ترانشه می شویم رطوبت را احساس می کنیم و رنگ ترانشه کاملا تغییر کرده اما در مورد اظهارات مدیر کل محترم سازمان میراث فرهنگی باید عرض کنم که متاسفانه این ادبیات اذیت کننده است و خبرنگاران و فعالان میراث فرهنگی همیشه با این مسائل روبرو بوده اند وفعلان وخبرنگاران این حوزه این مسئله را شخصی نمی دانند  وما مسئله شخصی با کسی نداریم و این یک مسئله ی ملی است . در ابتدا باید بگویم  البته در مورد آتش سوزی 3 بار دراین مدت تابستان گذشته این جا آتش گرفته و درمورد چرایی آن ادعاهای ضد و نقیضی مطرح شده است توسط مدیران میراث. یکی از معاونان میراث معتادان را متهم کرده اند که باز هم برمیگردد به مدیریت سازمان چرا که باید حفاظت درستی انجام دهد معاونت دیگر گفته اند که به خاطر وجود شبنم هاست که ما متوجه نشدیم شبنم چگونه باعث آتش سوزی شده است و مدیر کل محترم میراث ادعا کردند که به خاطر حشرات موزی ما این جا را آتش می زنیم این خودش باعث اعتراض فعالان محیط زیست شده . این ها می گویند که ما به خاطر حشرات محوطه را آتش می زنیم وقتی جایی را به خاطر حشرات آتش می زنند بخشی از حشرات از بین می روند و نابود می شوند و بخش باقی مانده دنبال لانه می گردند و هجوم می برند به خانه های اطراف و این خود به مسئله ی دیگری تبدیل می شود متاسفانه به این مسائل یا توجه نمی کنند یا این که اظهارات آن ها خیلی مستند نیست. در مورد آتش سوزی که ایشان فرمودند قبل از ماه رمضان در حضور حدود 20 نفر از خبرنگاران استان گفته بودند که ،دقیقا جمله اش این است که با اجازه ی برخی اصحاب رسانه تپه هگمتانه را که سوخته دوباره آتش می زنیم. من یک مطلبی را عرض کنم خدمتتان کشور ما کشوری است که بارها توسط دشمنان خارجی از دوره اسکندر که تخت جمشیید را آتش می زند مورد تعرض واقع شده و مردم ما یک نگاه تاریخی به این قضیه دارند یک خاطره ی بدی از این قضیه دارند من از مسئولین انتظار دارم که این را مطرح نکنند حتی اگر قرار است اتفاق بیفتد. سوال این است که وقتی از زبان مدیری  گفته می شود ما می خواهیم آن جا را آتش بزنیم با افکار عمومی چطوری برخورد می کنند .این اظهار نظر موجب آسیب روانی می شود که باید به آن توجه شود که نفس آتش زدن بنا در بین ایرانیان بسیار مذموم است.

قوام پور : امیدواریم به این شهر زیبا با این آب و هوای خوش دقت بیش تری شود در حفظ آن بیش تر توجه کنند        






برچسب ها: گفتگوی رادیویی ، رادیو فرهنگ ، آتش سوزی هگمتانه ، همدان میراث همدان ،

 بازبینی و بررسی اثرات گردشگرپذیری موسیقی ایرانی با تاکید بر زمینه های گسترش صنعت گردشگری

این مقاله در "دومین کنفرانس بین المللی مدیریت،کارآفرینی وتوسعه اقتصادی " 

به تاریخ 22و23 شهریور 1392 در شهر قم پذیرفته شد

                                حسین زندی ،فعال میراث فرهنگی و گردشگری                                                  hosein.zandi77@gmail.com

 

ناهید زندی، کارشناسی ارشد ایرانشناسی عمومی، روزنامه نگار ، nahid.zandisadegh@gmail.com

 

آرزو مام احمدی، کارشناسی ارشد مدیریت آموزشی، مدرس دانشگاه پیام نورمهاباد ، arezoahmadi86@yahoo.com

 

Review and evaluate the effects of Iranian Music With emphasis on the fields of tourism

Abstract

Today, the role of tourism as a tool for regional development is undeniable. Despite the huge revenue for the industry in many countries of the world, our little contribution to be allocated. Among the attractions of the country's geographical, historical and cultural diversity - ethnic tourism destinations can be a special place that is conducive to attracting cultural tourism and art. Art has the potential to be great potential for the development of the industry as one of the major tourist centers should be considered. Art music as well as original works of art in the form of sub-¬ Iranian ethnic music and plays an important role in attracting and Tourism. Now the question is: Is there a relationship between tourism and music? Can music be used to attract tourists? Can the country due to cultural diversity, religion and customs to achieve this type of tourism?
The aim of this study was to compare and evaluate tourism and traditional music in many cities of the world and comparison Tajabadi village in Hamedan and Fash in Kermanshah as tourism.

 

Keywords: tourism, Tourism Art, Tourism music

 

Hosein zandi, Active Cultural Heritage and Tourism, Hamedan,

 hosein.zandi77@ gmail.com

 

NahidZandi,MSGeneralIranshenasi,Reporter,nahid.zandisadegh@gmail.com

Arezo MamAhmadi,(CorrespondingAuthor), Ms of Educational Administration, teacher of University of  Payame Noor University,PO BOX 19395-3697,Tehran,IRAN, arezoahmadi86@yahoo.com

 

بازبینی و بررسی اثرات گردشگرپذیری موسیقی ایرانی با تاکید بر زمینه های گسترش صنعت گردشگری

 

چکیده

 

امروزه نقش صنعت گردشگری به عنوان ابزاری برای توسعه منطقه‌ای غیرقابل انكار است.  با وجود درآمد گسترده‌ای كه این صنعت برای بسیاری از كشورهای جهان داشته، كشور ما سهم ناچیزی را به خود اختصاص داده است. در کشور ایران در میان جاذبه های مختلف جغرافیایی،  تاریخی و تنوع فرهنگی قومی از جایگاه ویژه ای برخوردار است که می تواند مقصد گردشگری مساعدی برای جذب گردشگران فرهنگی و هنری باشد. آثار هنری با پتانسیل و ظرفیت بالایی که دارد می تواند بعنوان یکی از  کانونهای مهم توریستی جهت گسترش این صنعت مورد توجه قرار گیرد. هنر موسیقی ایرانی نیز  به عنوان زیرمجموعه­ای از آثار اصیل هنری در قالب موسیقی سنتی و قومی ایرانی نقش مهمی در جذب ایرانگردان و  جهانگردان ایفا می کند. حال مساله این است که: آیا بین گردشگری و موسیقی رابطه ای وجود دارد؟ آیا می توان هنر موسیقی را برای جذب گردشگران بکار گرفت؟ آیا کشور ایران می تواند با توجه به تنوع فرهنگی، مذهب و آداب و رسوم به این نوع از گردشگری دست یابد؟ در واقع هدف از این پژوهش مقایسه و بررسی صنعت گردشگری و تاثیر گردشگری موسیقی در چند شهر سنتی جهان و مقایسه آن با دو روستای تاج آباد همدان و فَش در استان کرمانشاه  به عنوان هدف گردشگری می باشد.

 

واژه های کلیدی: گردشگری، گردشگری هنری، گردشگری موسیقی

 

 

 

 

 

 

 


برچسب ها: گردشگری موسیقی ، گردشگر پذیری موسیقی ایرانی ، موسیقی و گردشگری ، تاج آباد ، روستای فش کنگاور ،

اصطبل های امیر طومان و مری لیلی قراگوزلو در آستانه نابودی

اصطبل مری، بی سقف شد

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=106576&Serv=3&SGr=22

 

 

سقف اصطبل ورکانه فرو ریخت. اصطبل ورکانه در سال‌های گذشته به دلیل بی توجهی مسئولان در معرض تخریب قرار گرفته بود. مری لیلی قراگوزلو این اصطبل را در اواخر دهه 40 با معماری سنگی ایران ساخت. به گفته دوستداران میراث فرهنگی این اصطبل می‌تواند تبدیل به موزه شود با این وجود همچنان در بی‌مهری مسئولان به سر می‌برد.

 

 

 

خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه میراث فرهنگی- در سال‌های گذشته به‌دلیل بی‌توجهی اصطبل ورکانه، در معرض تخریب قرار گرفته است. در روزهای اخیر تخریب‌ها افزایش یافته و بخشی از سقف آن هم فرو ریخت.

 

این در حالی است که در اواخر دهه 40 «مری لیلی قراگوزلو» (چهره جهانی پرورش اسب) این اصطبل را با معماری منحصر به فرد، با مصالح سنتی و سنگی در جنوب این روستا ساخت که تا آغاز انقلاب پرورش و اصلاح نژاد اسب در این مکان انجام می‌شد.

 

دوستداران میراث فرهنگی، بارها پیشنهاد تبدیل  این اصطبل به موزه‌ای مرتبط به اسب سواری در همدان داده شده اما تاکنون از طرف هیچ سازمانی مورد حمایت قرار نگرفته‌است.

 

روستای ورکانه از جاذبه‌های مهم روستایی استان همدان است که افزون برزیبایی‌های طبیعی و مناظر روستایی، از معماری منحصر به فرد سنگی نیز برخوردار است. دو اصطبلی که در این روستا قرار دارد از نمونه‌های زیبای معماری سنگی است. همچنین قلعه اربابی «امیر طومان قراگوزلو» جد مری لیلی قراگوزلو با پلان چلیپایی و مربوط به دوره قاجار در میان باغی زیبا قرار دارد که متروکه شده است.

 

اصطبل قدیمی روستا مربوط به دوره قاجار است و توسط یکی از اهالی مورد استفاده قرار می‌گیرد. هنوز بقایای گچبری‌ها و نقاشی روی دیوار این اصطبل باقی مانده اما سقف آن دچار آسیب جدی شده است.

 

«مهدی بختیاری»، رئیس انجمن پرورش اسب همدان می‌گوید: «وضعیت اصطبل قدیمی که در روستای ورکانه قراردارد تقریبا نامشخص است. سیستم نگهداری ساختمان مشخص نیست و مدیریتی ندارد. برخی از گردشگران خارجی به ایران سفر می کنند و به همدان می آیند تا تنها در ورکانه این اصطبل ها را ببینند. ورکانه یکی از مراکز بزرگ پرورش اسب اصیل ایرانی بوده است.

 

بختیاری ادامه می‌دهد: «اسب اصیل ایرانی توسط مرحوم مری لیلی قراگوزلو در این مرکز پرورش و اصلاح نژاد شده، و مهمتر اینکه به دنیا معرفی و شناسانده شده‌است.

 

رئیس انجمن پرورش اسب همدان در ادامه می‌گوید: «ظاهرا کسی متولی این اصطبل نیست و اگر وضع به همین منوال پیش برود در چندسال آینده دیگر اثری از آن باقی نمی‌ماند. با این حال در حق یکی از با ارزش ترین اماکن همدان خیانت شده است. ما می‌خواهیم وضعیت آن مشخص بشود. عده‌ای از اهالی روستا بر آن ادعای مالکیت می کنند و خود را ذینفع می‌دانند اما دلسوزی نمی‌کنند.»

 

بختیاری در مورد چاره اندیشی در وضعیت فعلی می‌گوید: «باید سازمان میراث فرهنگی وگردشگری وارد عمل شود و آن‌را مرمت وبازسازی کند. متاسفانه سازمان میراث فرهنگی همدان تنها عکس‌های این روستا و اصطبل‌ها را به نمایش می‌گذارد. باید از متولیان میراث پرسید اگر این بناها در این روستا نابود شوند چه چیزی را به عنوان جاذبه گردشگری و میراث تاریخی معرفی خواهند کرد؟ به نظر نمی‌رسد که این ساختمان زمستان امسال را دوام بیاورد.»

 

این فعال فرهنگی ادامه می‌دهد: «درصورت اقدام نکردن سازمان می‌توان اصطبل‌ها را به بخش خصوصی به صورت استیجاری واگذار کرد تا ضمن مرمت از این میراث تاریخی نگهداری کنند. این روستا پتانسیل آن‌را دارد که هم در امور پرورش اسب وارد فعالیت شود و هم می‌توان از یکی از اصطبل‌ها به عنوان موزه اسب و ادوات سوارکاری بهره برد.

 

حسین زندی

 


برچسب ها: روستای ورکانه ، مری لیلی قراگوزلو ، همدان ، امیرطومان قراگوزلو ، موزه اسب و سوارکاری ،

گردشگری در همدان و چالش‌های پیش‌رو

 

 

روزنامه تهران امروز

 

کد خبر: 138469

تاریخ خبر: شنبه, 23 شهریور 1392

 

در گفت‌وگو با یك فعال گردشگری؛

گردشگری در همدان و چالش‌های پیش‌رو

 

http://www.tehrooz.com/1392/6/23/TehranEmrooz/1267/Page/14/

 

 

حسین زندی: مسیر سیاست‌گذاری‌های گردشگری استان همدان هرچه كه باشد به سوی گردشگری پایدار نیست. سیاست‌ها و برنامه‌ریزی‌های این سال‌ها هم در جهتی نبوده است كه زیرساخت‌های این صنعت را بهبود بخشد. همچنین اتفاقات و تصمیم‌های اتخاذ شده نه فقط وضع گردشگری را بسامان نكرده بلكه به‌دلیل سطحی بودن و تبلیغاتی بودن این تصمیم‌ها نتیجه‌ای جز نابسامانی نداشته است. افزایش 300درصدی بهای بلیت و اعلام فروش 700هزار بلیت در تعطیلات نوروز توسط مدیركل میراث فرهنگی وگردشگری تاثیری بر این صنعت نداشته است. شفاف نبودن درآمد ومسائل مالی برخی اماكن گردشگری مانند غار علیصدر و نادیده گرفتن منافع ملی وجوامع محلی در این مناطق از موانع توسعه گردشگری است. بررسی مسائل گردشگری همدان موضوع گفت‌وگویی است كه با «بابك مغازه‌ای» فعال گردشگری استان انجام شده است و اینك پیش روی شماست.

به نظر شما وضع فعلی صنعت گردشگری همدان چگونه است؟

همدان، یكی از مهم‌ترین نقاط هدف در انتخاب مقصد مناسب، برای سفرهای گردشگران داخلی و خارجی است، اما تاكنون شاهد برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری در خور و متناسب با این امر نبوده‌ایم. از این رو در شرایط فعلی نمی‌توان گردشگری در این استان را صنعتی روبه جلو و در حال توسعه در نظر گرفت. برخی پیشرفت‌های صورت گرفته نیز به‌دلیل نداشتن انسجام و برنامه‌ریزی مدون، تاثیرات مقطعی داشته‌اند و از كارآمدی لازم برخوردار نیستند.

آیا روند توسعه گردشگری در این استان منطبق با اصول توسعه پایدار است؟

همانطور كه عرض كردم روند این توسعه از توازن و برنامه خاصی برخوردار نیست. علاوه‌بر آن فعالیت‌های انجام شده نیز در اكثر موارد همراه با رعایت اصول اولیه توسعه پایدار و هدفمند نبوده است به‌صورتی كه توجه چندانی به حفظ ذخایر زیستی و بشری همچون میراث فرهنگی و محیط‌زیست نمی‌شود و گاه به‌خاطر ایجاد یك زیبایی ظاهری و جذب موقتی گردشگران، میراث فرهنگی و محیط‌زیست استان كه منابع اصلی گردشگری پایدار هستند، قربانی می‌شوند. حال آنكه فقط رعایت اصول ضروری در این زمینه وبرنامه‌ریزی صحیح است كه می‌تواند پایداری گردشگری یك منطقه و حركت روبه‌رو رشد آن را در دراز مدت تضمین كند.

متاسفانه در سال‌های گذشته موارد متعددی از رعایت نشدن این اصول، به‌ویژه در مورد سایت‌های تاریخی را شاهد بودیم. سایت و پایگاه پژوهشی هگمتانه در همدان یكی از بارز‌ترین نمونه‌های آن است كه با ساخت غرفه‌های صنایع‌دستی، سنگ‌فرش كردن محوطه و دیواركشی و مسقف كردن محل‌های در حال كاوش، تعریض خیابان همجوار محوطه كه به خاكبرداری از تپه انجامید. گلكاری، درختكاری و به‌تازگی كاشت ده‌ها شمشاد روی تپه و در نهایت مسطح كردن چند صدمتر از تپه برای چیدن سفره هفت سین، موجی شده است كه این مجموعه به مرور در حال تبدیل به یك پارك تفریحی است تا یك محوطه پژوهشی و تاریخی. در بسیاری مناطق دیگر نیز محل‌های تاریخی كه حتی مرمت نیز شده‌اند بدون اطلاع‌رسانی، راهنما و حفاظت آنچنانی رها شده‌اند و گردشگران نیز كه اطلاعات چندانی از آنها ندارند اغلب تنها به چند محل مشهور مراجعه می‌كنند و دیگر محل‌ها بازدیدكننده چندانی ندارد.

با توجه به مواردی كه اشاره كردید، چه مشكلاتی در این راه وجود دارد؟

یكی از مهم‌ترین مشكلات نبود انسجام در برنامه‌ریزی‌ها و به‌عبارتی نبود برنامه و دورنمای مشخص است. چنانكه در دوره‌های زمانی مختلف و با حضور مدیران جدید یا حتی در زمان یك مدیریت واحد شاهد انجام پروژه‌های پراكنده‌ای در این حوزه‌ها هستیم. از سوی دیگر در زمینه زیرساخت‌های لازم برای گسترش گردشگری در استان همچنان با چالش روبه‌رو هستیم. مواردی همچون تدارك فضاهای لازم برای اقامت گردشگران، استقرار راهنمای مورد نیاز و افراد متخصص و آگاه در سایت‌های مورد بازدید، چاپ و نشر نقشه‌ها، كتابچه‌ها و امكانات اطلاع‌رسانی، برگزاری برنامه‌های مناسب و كاربردی در قالب جشنواره‌های سفر و پرهیز از انجام فعالیت‌های نمایشی، انجام تبلیغات موثر برای معرفی ظرفیت‌های گردشگری استان و اهمیت دادن به منابع اساسی این صنعت و حفاظت اصولی از میراث فرهنگی باید بیش از پیش مورد توجه قرار گیرند و كمبودهایی كه در این زمینه‌ها داریم برطرف شود.

شما چه پیشنهاداتی در این زمنیه دارید؟

به‌نظر من مهم‌ترین موضوع این بخش مدیریت و برنامه‌ریزی است. علاقه‌مندان و فعالان این حوزه انتظار دارند تا مدیریت دولتی مرتبط با این بخش با انجام یك پایش و آمایش علمی و با بهره‌گیری از نظرات و پیشنهادات فعالان مدنی، علاقه‌مندان، كنشگران و متخصصان غیردولتی زمینه حضور و استفاده از توان فكری آنها در فرآیند تصمیم‌سازی برای تدوین برنامه دراز مدت، میان‌مدت و كوتاه‌مدت در دستیابی به توسعه پایدار و متوازن گردشگری این منطقه را فراهم آورد تا از انجام برنامه‌های ناهماهنگ و گاه مخرب جلوگیری شود.

از سوی دیگر، برای تبلیغات و معرفی ظرفیت‌های گردشگری استان باید یك برنامه و سناریوی مشخص تدوین شود و از همه امكانات اطلاع‌رسانی در این زمینه بهره‌گیری شود كه در این راه نیز فعالان مدنی می‌توانند نقش مهمی را ایفا كنند.

ایجاد زمینه‌های جدید گردشگری و تقویت انواع گردشگری همچون گردشگری ادبی، گردشگری غذا، گردشگری سلامت و گردشگری ورزشی می‌تواند یكی دیگر از گام‌هایی باشد كه در شرایط فعلی می‌تواند گردشگران بیشتری را به این استان جذب كند.

در نهایت تشویق و ایجاد زمینه‌های لازم برای سرمایه‌گذاری فعالان اقتصادی محلی یا حتی تلاش در جذب سرمایه‌گذاران كشور برای فعالیت در زمینه گردشگری استان همدان و معرفی ظرفیت‌های این بخش به آنان می‌تواند نقشی تعیین‌كننده در این امر داشته باشد. البته باید پیش از آن در قالب یك آمایش علمی و با حضور صاحب‌نظران به درستی مشخص شده باشد كه چگونه می‌توان زمینه‌های پیشرفت هدفمند و متوازن گردشگری این استان را با سرمایه‌گذاری در مناطق و زمینه‌های جدید فراهم آورد.

 

روزنامه تهران امروز

 

 


برچسب ها: گردشگری همدان ، گردشگری ،

 

نشست خبری شورای سازمان های جامعه مدنی برگزار شد

جامعه مدنی در تلاش برای ایجاد جنبش مدنی ضد تحریم

 

 http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=106121&Serv=3&SGr=22

شورای سازمان های جامعه مدنی ایران از سال 1387 شکل گرفته است و تعدادی ازفعالان و اعضای سازمان های غیر دولتی اقتصادی،صنفی،اتحادیه ها ، انجمن های فرهنگی و اجتماعی در شکل گیری آن سهیم اند. این شورا تلاش هایی در جهت هماهنگی و ارتباط هرچه بیشتر سازمان های فعال جامعه مدنی ایران به منظور پیگیری مطالبات تخصصی این حوزه انجام داده است. وبرنامه های توانمند سازی نهادهای مدنی ایران را در آینده پیگیری خواهد کرد.  اخرین برنامه این شورا نشست خبری بود که با حضور خبرنگاران واصحاب رسانه با موضوع تلاش برای رفع تحریم های بین المللی و با عنوان "جنبش ضد تحریم "برگزار شد.جنبش ضد تحریم که توسط شورای سازمان های جامعه مدنی پی ریزی شده، حرکتی برای مواجهه با تحریم های بین المللی و روشن کردن عواقب سوء تحریم ها بر زندگی روزمره شهروندان ایرانی است.

دراین برنامه نمایندگان سازمان های جامعه مدنی بیست و هشتم مرداد ماه سال جاری همزمان با سالگرد کودتای 28 مرداد در یک کنفرانس مطبوعاتی به تشریح اهداف، برنامه ها و دیدگاه های خود پرداختند تا جنبش ضد تحریم به فصل تازه ای از فعالیت های خود وارد شود.

 . در آغاز نشست مهندس سهیلی؛ عضو شورای مرکزی سازمان های جامعه مدنی، ضمن اشاره به راه اندازی جنبش ضد تحریم، تصریح کرد: «در طول دو ماه گذشته از طرف نخبگان اقتصادی، اساتید دانشگاه و اقتصاددانان مساله ای تحت عنوان جنبش ضد تحریم مطرح شده است. هدف اصلی از ایجاد این جنبش مواجهه با تحریم های ضد بشری است که بر علیه ایران اعمال شده است.»

سهیلی کودتای بیست و هشتم مرداد ماه 1332 و فاجعه ای که بر اثر دخالت ابرقدرت های خارجی در کشورمان رخ داد را یادآوی کرد و گفت: «این دخالت منجر به سقوط یک دولت قانونی و ایجاد مشکلات جدی در کشورمان شد. مشکلاتی که هیچوقت از حافظه تاریخی ملت ایران پاک نخواهد شد. دخالت این کشورها در سقوط دولت مصدق در سال 1332 یک حرکت سیاسی اجتماعی محسوب می شد و امروز به جرات می توان تحریم ها را حرکتی اقتصادی اجتماعی نامید که بی شباهت به دخالت شصت سال پیش ابرقدرتها در ایران نیست. لذا باید تحریم ها را هم نوعی تجاوز به حقوق ملت بدانیم.»

سهیلی ادامه داد:«در همین راستا پیشنهاد می کنیم که روز بیست و هشتم مرداد ماه با عنوان «جنبش ضد تحریم» نامگذاری شود. به گونه ای که این روز با همین نام در حافظه تاریخی ملت ایران و همه ملت هایی که به هر نوعی مورد تجاوز کشورهای دیگر قرار  گرفته اند، ثبت شود .

پس از آن بهزاد فراهانی که نماینده انجمن تئاتر ایران در این جلسه بود، نامه سرگشاده شورای سازمان های جامعه مدنی ایران را درباره مخالفت با تحریم های گسترده علیه کشور خطاب به بان کی مون، دبیر کل سازمان ملل نگاشته شده بود، قرائت کرد.

در این نامه آمده بود: «همانطور که مستحضرید تحریم های گسترده و بعضا بی سابقه جهانی ضد ایران و به ویژه تحریم سیستم بانکی و حمل و نقل، مشکلات زیادی برای جامعه ایرانی و آسیب های ژرف بر زیست بوم، سلامت روان و بهداشت جسم و کسب و کار و معیشت مردم وارد ساخته است... از سوی دیگر تحریم ها، سرمایه اجتماعی ایرانیان را در بخش خصوصی و نهادهای مدنی، به شدت تضعیف نموده و موانع جدی در راه دستیابی ملت ایران به صلح، دموکراسی و توسعه سیاسی ایجاد کرده است.»

در ادامه این نامه اینگونه عنوان شده بود: «ما فعالان جامعه مدنی ایران تحریم ها را ابزاری غیرانسانی، زشت و ناکارآمد و ضد معاهدات و میثاق نامه های بین المللی حقوق بشر و ارزشهای تایید شده جامعه مدنی می دانیم که با شعارهای کشورهای تحریم کننده مبنی بر دفاع از دموکراسی و حقوق بشر نه تنها سازگار نیست که بسترساز رشد رادیکالیزم در جامعه ایرانی می گردد.

در آستانه شروع به کار دولت تدبیر و امید در ایران که مصادف با شصتمین سالگرد کودتایی مداخله جویانه و ضد توسعه و دموکراسی 28 مرداد سال 1332 ـ که بیش از چند دهه تحقق دموکراسی در ایران را به تعویق انداخت ـ گردیده است، ملت و فعالان نهادهای مدنی جامعه ایرانی بار دیگر پیام تاریخی و روشن خود را مبنی بر توسعه درون زا و صلح و آشتی با جهان و قدرت های بزرگ تحریم گر اعلام نموده و از آنها می خواهند با برداشتن تحریم های غیر انسانی و یکسویه، مردم ایران را از این شرایط دشوار خارج سازند.»

شورای سازمان های جامعه مدنی در پایان این نامه درخواست خود را از رییس سازمان ملل آورده بود: «از این رو ما فعالان و نمایندگان سازمان های جامعه مدنی ایران اعم از سازمان های غیر دولتی (NGOها)، تشکل ها و نهادهای صنفی و حرفه ای، ضمن اعلام حمایت از جنبش مدنی ضد تحریم، بار دیگر بر خواست و پیام ایرانیان برای رفع تحریم ها و صلح و دوستی و ارتباط سازنده با جامعه جهانی تاکید می کنیم و از جامعه جهانی انتظار داریم با شنیدن ندای صلح خواهی و آشتی جویی مردم ایران به جای تحریم های خشونت بار و جنگ طلبانه، بر راه حل های خردورزانه، دیپلماتیک پای فشرده و گام های عملی در راستای رفع تحریم ها بردارند.»

دکتر رحمانی، رییس انجمن جراحان عمومی در ادامه این جلسه به تشریح تاثیرات سوء تحریم ها بر حوزه سلامت و درمان مردم پرداخت و گفت: «کسانی که با تبلیغات رنگارنگ در سراسر دنیا اعلام می کنند که تحریم ها تاثیری بر بخش دارو و درمان در ایران نداشته و این تحریم ها بخش درمان را نشانه نگرفته اند، باید در خصوص تاثیرات سوء تحریم ها بر این حوزه پاسخگو باشند.»

عضو شورای مرکزی سازمان های جامعه مدنی در ادامه مشکلات ایجاد شده در تهیه دارو و افزایش چشمگیر و افسارگسیخته هزینه های درمانی را یادآوری کرد و افزود: «ما هر روز شاهد این مساله هستم که داروها چگونه کمیاب شده اند و بازار سیاهی ایجاد شده که متاسفانه به افزایش قیمت داروها منجر شده است. در شرایط کنونی تعداد قریب به اتفاق افرادی که به دارو نیاز دارند نمی توانند به سادگی آن را تامین کنند.»

 

مینو مرتاضی، فعال حوزه زنان هم یکی دیگر از اعضای شورای سازمان های جامعه مدنی بود که به تشریح تاثیرات سوء تحریم ها بر حوزه فعالیت خود پرداخت.

وی گرد هم آمدن فعالین جامعه مدنی را فرصتی مغتنم و ارزشمند برشمرد و گفت: «زنان ایرانی جزو پیشگامان جامعه در عرصه تلاش های مدنی هستند. زندگی اجتماعی زنان به عنوان شهروندان داخلی و جهانی در هم تنیده شده است. لذا از آنجا که تعاملات و تصمیمات بازیگران عرصه های سیاست در تحولات سیاسی زندگی شهروندان چه در جوامع داخلی و چه در عرصه های بین المللی تاثیرگذار است، زنان نیز از این تصمیم سازی ها متاثر خواهند شد.»

وی سیاست های دولت در حوزه بین المللی را نقد کرد و افزود: «اگر دغدغه بازیگران عرصه سیاست به جای رشد استعدادها و توزیع برابر فرصت ها و منابع و ثروت طبیعی هر سرزمینی مبارز طلبیدن و خودنمایی و مواجهه با همتایان و همپایان خودشان باشد، بدیهی است که حقوق شهروندی قربانی بزرگ تصمیم سازی های سیاسی است.»

 

 

وی در ادامه افزود: «امروزه در سراسر جهان 70 درصد فقرای جهان را زنان تشکیل می دهند. در ایران هم آمارها تفاوت چندانی با آمارهای جهانی ندارند. در سال 1384 نرخ بیکاری زنان در ایران 32 درصد بود و امروز بر اساس آمار ارائه شده از سوی مرکز آمار به 45 درصد رسیده است. آیا اگر دغدغه ای برای رشد زنان بود چنین اتفاقی می افتاد؟ بدیهی است که شکل فاجعه بار اثرات تحریم را ما در این بیکاری و فقر زنانه که هر روز بیشتر می شود، مشاهده می کنیم.»

 

وی به اهداف برخی از دولت های مداخله گر برای سوق دادن زنان و جوانان ایرانی به سمت پذیرش مفهومی از مدرنیته و دموکراسی غربی که خودشان مد نظر دارند، اشاره و تاکید کرد: « امروز ما در شصتمین سالگرد کودتای 28 مرداد اعلام می کنیم و این پیام روشن را می دهیم که اگر تحریم ها نقش مداخله جویانه داشته باشد، حتی اگر به قیمت فقر و بیکاری زنان و بسیاری مصائب دیگر تمام شود، باز هم ما حاضر نیستیم که دست از توسعه درون زا و نوسازی انسانی مبتنی بر فرهنگ خود دست برداریم.»

 

 

محمد درویش، یکی از فعالین حوزه محیط زیست هم در این جلسه تاثیرات تحریم ها بر این حوزه را تشریح کرد

و کاهش درآمد سرانه ایرانیان را یکی از مهمترین تاثیرات تحریم ها برشمرد و افزود: «نباید فراموش کنیم که ما در سرزمینی زندگی می کنیم که 7/89 درصد از آن روی کمربند خشک جهان قرار دارد و یکی از آسیب پذیرترین و شکننده ترین سرزمین های جهان محسوب می شود. به علاوه میزان بارندگی در ایران یک سوم میانگین جهانی و میزان تبخیر آن در حدود 25 تا 35 درصد بیشتر از میانگین جهانی است و این مساله شرایط محافظت از محیط زیست را دشوارتر می کند.»

 

این فعال حوزه محیط زیست در ادامه اذعان کرد: «از دست دادن یک گونه زیستی یا اندوخته ژنتیکی، درست مثل از بین رفتن یک کتاب خطی گرانقدر است. بنابراین باید تلاش کنیم که حتی الامکان از بروز این اتفاق جلوگیری کنیم. پرسش ما این است که سازمان ملل متحد به عنوان نهادی که در عالی ترین سطح، متولی حفظ امنیت زیستی کره زمین محسوب می شود، چگونه می تواند بر اعمال چنین تحریم های کوری در منطقه ای که در شرایط عادی هم با بحران های شدیدی در منابع آبی و خاکی و هوا روبرو شده، اصرار بورزد؟ این سازمان تحقق صلح جهانی را گرو ایجاد پایداری اکولوژیک در کره زمین می داند اما این مساله را نادیده گرفته که اثرات تحریم ها به تدریج بنیان های زیست محیطی را در کشورمان به تاراج می برد.»

 

 

دکتر سید حمید حسینی: عضو هیات رییسه اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران هم یکی دیگر از میهمانان این کنفرانس بود. وی که به نمایندگی از فعالین اقتصادی در این جلسه حضور یافته بود، هدف اصلی تحریم ها را تبدیل کردن ایران به یک جامعه فاقد کسب و کار عنوان کرد.

وی اذعان کرد: «به نظر می رسد تحریم ها در حال حرکت به سمتی هستند که همه فرصت های شغلی در کشور را از بین ببرند. ما اینجا گرد هم آمده ایم که ضمن «نه» گفتن به تحریم ها، به صلح «بله» بگوییم. واقعیت این است که آنها توانسته اند در طول این سال ها از ما یک وجهه ضد امنیتی بسازند و ایران را به عنوان تهدیدی برای امنیت دنیا معرفی کنند. البته حاضر شدند در سایه این وجهه ضد امنیتی ایران، منافع خودشان را هم به خطر بیندازند.»

 

فرهاد توحیدی؛ رییس هیات مدیره خانه سینما هم نماینده این حوزه در شورای سازمان های جامعه مدنی است. وی هم مانند سایرین فقر را اصلی ترین پیامد تحریم ها دانست و گفت: «در شرایط فقر و فساد اولین چیزی که از سبد خانوار حذف می شود، فرهنگ است. فراموش نکنیم که کشور ما گنجینه ای عظیم از فرهنگ و موسیقی و هنر است اما واقعیت این است که شکم گرسنه کتاب و موسیقی و سینما نمی شناسد. »

وی به هم پیوستن فعالین جامعه مدنی را بهترین راه حل برای مواجهه با تحریم های یک جانبه آمریکا برشمرد و خاطرنشان کرد: «بسیاری از همکاران ما در سینمای آمریکا گرایشات صلح طلبانه و صلح دوستانه دارند. بسیاری از آنها سفیران حسن نیت سازمان ملل هستند و به مناطق مختلف دنیا سفر می کنند تا توجه مجامع بین المللی را به فقر و قحطی و اثرات آن بر بخش های مختلف جلب کنند.»

وی تاکید کرد: «جنایت علیه بشریت فقط استفاده از سلاح های کشتار جمعی نیست. گاه تحریم های بانکی هم حکم همین دست از سلاح ها را پیدا می کنند. به راحتی می توان بدون هیچ کشتاری از طریق محاصره دریایی و تحریم های بانکی زیان هایی به مراتب گسترده تر و عمیق تر از کشتار جمعی، به یک کشور وارد کرد.»

توحیدی هنرمندان جهان را رابطانی برای رساندن پیام ایران به مجامع بین المللی دانست و گفت: «من از این فرصت استفاده می کنم و از همکاران سینمایی خود در سایر کشورها به ویژه آمریکا درخواست می کنم که صدای مردم ایران را به گوش ملت و مسئولین کشورشان برسانند. آنها هم می توانند به واسطه نفوذ و قدرت معنوی خود بخشی از حرکتی باشند که در مقابل تحریم های ظالمانه و یکسویه آمریکا علیه ایران می ایستد و لابی های قدرت را متوجه اثرات سوء تحریم ها در ایران می کند. بنابراین باید شخصیت های مهم و تاثیرگذار فرهنگی جهان را هم برای اعتراض به تحریم های ظالمانه اعمال شده علیه کشورمان با جامعه مدنی و فعالین اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی در ایران همراه کنیم.» 

سعید دهقان، وکیل دادگستری و نویسنده هم یکی دیگر از اعضای شورای سازمان های جامعه مدنی بود که تاثیرات تحریم را بر حوزه حقوق شهروندی عنوان کرد.

وی ضمن اشاره به اینکه اصلی ترین نتیجه تحریم ها تضعیف اقتصاد و ایجاد تورم است، گفت: «با ایجاد تورم، فقر و بی عدالتی گسترش پیدا می کنند و در نهایت به حاشیه نشینی و خشونت گرایی به عنوان اصلی ترین پیامدهای فقر، دامن زده می شود. به این ترتیب در پایان این زنجیره به افزایش جرم و تزلزل حق دفاع می رسیم که مخدوش شدن حق حیات و کرامت انسانی افراد را در پی خواهد داشت.»

دهقان در ادامه تاکید کرد: « حق حیات و کرامت انسانی در تمام مجامع بین المللی پذیرفته شده و چیزی نیست که این نهادها از آن غافل شوند. لذا جنبش مدنی ضد تحریم، به عنوان یک حرکت غیر سیاسی، می تواند به درستی از حقوق واقعی شهروندان ایرانی به ویژه حق حیات و کرامت انسانی دفاع کند.»

بابک مغازه ای، یکی از فعالین حوزه گردشگری هم تاثیر تحریم ها بر این بخش را عمیق و مخرب دانست و گفت: «همانطور که می دانید توریسم و گردشگری یکی از مهمترین و پایه ای ترین عوامل و زیرساخت های توسعه پایدار در هر کشوری است. ناتوانی کشورها در عرصه گردشگری می تواند بر بسیاری دیگر از بخش های جامعه اعم از فرهنگی و اقتصادی تاثیر بگذارد. نباید فراموش کنیم که امروزه گردشگری به عنوان پاک ترین صنعت دنیا قلمداد می کنند که نقش بسیار اساسی در توزیع عدالت اقتصادی و پیشرفت متوازن بخش های مختلف کشور ایفا می کند.»

وی توسعه گردشگری را ابزاری برای گسترش دیپلماسی عمومی دانست و افزود: «در شرایط کنونی دیپلماسی عمومی حتی نسبت به دیپلماسی خاص و دیپلماسی بین دول بیشتر مورد توجه قرار می گیرد و از اهمیت بسزایی برخوردار است.»
مغازه ای تحریم ها را یکی از عوامل موثر بر تضعیف صنعت گردشگری برشمرد و تصریح کرد: «طبیعتا گردشگرانی که قصد سفر دارند، کشوری را که درگیر یک جنگ خاموش و محاصره اقتصادی است، برای مقصد گردشگری خود انتخاب نخواهند کرد. به علاوه گردشگرانی که به ایران می آیند هم به دلیل مشکلات ناشی از تحریم های بانکی در خصوص نقل و انتقالات مالی و استفاده از کارت های اعتباری با مساله مواجه می شوند.»

مغازه ای در پایان تاکید کرد: «لذا من به عنوان نماینده فعالین حوزه گردشگری از سازمان های بین المللی مرتبط تقاضا دارم که ما را یاری دهند در لغو و کاهش تحریم ها که می تواند نقش بسیار عمده ای در توسعه پایدار کشور داشته باشد.» سهیل معینی هم یکی دیگر از اعضا شورای سازمان های جامعه مدنی بود که به نمایندگی از قشری که به تعبیر خود او کمتر به راهروهای قدرت دسترسی دارند، سخن گفت.

سهیل معینی هم یکی دیگر از اعضا شورای سازمان های جامعه مدنی بود که به نمایندگی از قشری که به تعبیر خود او کمتر به راهروهای قدرت دسترسی دارند، سخن گفت.

 

 

وی معلولان را جزو اقشاری دانست که معمولا از قربانیان اصلی چرخ بحران های اقتصادی و اجتماعی هستند و افزود: «طبق آمار سازمان بهداشت جهانی و تخمین های موجود بین 3 تا 5 میلیون از شهروندان ایرانی دارای محدودیت های بارز جسمی و حسی هستند که به نوعی معلولیت تلقی می شود.»

این فعال اجتماعی در ادامه عنوان کرد: «واضعین تحریم ادعا دارند که تحریم ها در ایران با هدف تغییر رفتار حکومت ایران در بخش هسته ای اعمال شده اند. صرفنظر از این ادعا و مسائل سیاسی حول آن، سئوال من این است که آیا این تحریم واقعا تنها تغییر رفتار این بخش را هدف گرفته است؟ پاسخ این سئوال منفی است، چرا که ما شاهد فشارها بر گروه های

مهندس محمد پارسا، نایب رییس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران هم به نمایندگی از فعالین صنعت انرژی در این شورا حضور داشت. وی آغاز همکاری فعالان جامعه مدنی در حوزه مختلف را امری میمون و مبارک دانست و گفت: «ما در طول چند سال اخیر و تحت فاشر تحریم ها بارها شاهد بوده ایم که چطور کارخانجات از فعالیت باز ایستادند، تعدیل نیرو کردند و در نهایت تعطیل شدند. آمار و ارقام هم به خوبی نشان می دهد که کارخانجات در بسیاری از بخش ها در حد 20 تا 30 درصد فعالیت می کنند و ریشه همه این مسائل، تورم ناشی از تحریم است.»

وی در ادامه تصریح کرد: «اولین تاثیر افزایش تورم بر بخش تولید، افزایش قیمت تمام شده محصولات، کاهش قدرت رقابت، از دست دادن بازارها و در نهایت تشدید بیکاری است. لذا به جرات می توان گفت که تحریم ها لطمات بسیار جدی و جبران ناپذیری به پیکره تولید و کسب و کار بخش خصوصی واردکرده اند.»

وی فعالیت بخش خصوصی را یکی از اصلی ترین بنیان های دموکراسی در هر جامعه ای دانست و اذعان کرد: «همه کشورهایی که امروز ما را تحریم کرده اند ادعا می کنند که به دنبال تغییر رفتار کشور ما و سوق دادن آن به سمت دموکراسی هستند. ولی خودشان با اعمال تحریم های یکسویه و ظالمانه، نهادهای بخش خصوصی را تضعیف کرده و به یکی از ارکان دموکراسی صدمه زده اند. به نحوی که اگر تا چند سال پیش 20 درصد اقتصاد کشور در دست بخش خصوصی بود امروز تنها 10 درصد از آن در دست بخش خصوصی باقی مانده است.»

حسین زندی

 

 

 


برچسب ها: شورای سازمان‌های جامعه مدنی ، جنبش ضد تحریم ، بهزاد فراهانی ، فرهاد توحیدی ، بابک مغازه ای ، محمد درویش/مینو مرتاضی ،

 

 
 
 
دوستدران محیط زیست همدان اعتراض کردند

اهالی روستای دیوین آب را بر طبیعت بستند

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=106097&Serv=3&SGr=22

 

 

کوهنوردان و فعالان محیط زیست در روزهای گذشته با مشاهده تخریب چشمه ملک با روستاییان درگیر شدند و جلو تخریب‌ها را گرفتند. روستائیان می‌گویند که آبی که در حال حاضر مصرف می‌کنند، کم است و نیاز به آب بیشتری دارند. فعالان محیط زیست اما همچنان نگران طبیعت منطقه هستند که احتمال خشکسالی آن در صورت این تخریب‌ها بیشتر می‌شود.

دانلود فایل مرتبط با خبر:
خبرگزاری میراث فرهنگی ـ گروه میراث فرهنگی ـ در چند روز گذشته درگیری میان دوستداران طبیعت و اهالی یکی از روستاهای همدان به وجود آمد. این درگیری از آن‌جا آغاز شد که خشکسالی و کمبود آب باعث شده باغ‌های روستای دیوین روزهای کم آبی را پشت سر بگذارد؛ به همین علت عده‌ای از روستائیان با تخریب مسیر رودی که آب چشمه ملک را به روستای دیوین می‌رساند اقدام به ساختن راه ماشین رو کرده‌اند. آن‌ها در این مسیر نهر آبی با بیل مکانیکی ایجاد کرده‌اند تا آب چشمه را با لوله کشی به روستا برسانند. اقدام اهالی دیوین گرچه ممکن است آب بیشتری را به این روستا روانه کند اما اطراف چشمه را خشک خواهد کرد، پوشش گیاهی نابود می شود، جانوران از تشنگی می‌میرند و الوند زیبایی‌اش را از دست می‌دهد.
 
 طبیعت بار دیگر قربانی مسیرسازی شد
 
در حال حاضر، درگیری فعالان محیط زیست با اهالی روستا (دیوین) اگرچه از این کارجلوگیری  کرد اما زخمی که بر پیکر کوه و چشمه ملک وارد شده ترمیم نخواهد شد.دیگر کوهنوردها نمی‌توانند روی چمن‌های اطراف چشمه بیاسایند و جاده‌ای که ایجادشده را نمی‌توان مرمت کرد. اما این بدعتی است که مدیریت کلان استان همدان پایه‌گذاری کرده‌است.
 
طبیعت شخم زده می‌شود شاید آب بیشتری به روستا برسد آیا این حق محیط زیست است؟
 
پیشتر سازمان آب شهرستان، آب چشمه‌های دره مرادبیگ رابه داخل شهر همدان برای مصارف خانگی انتقال داده‌اند و کوه‌های دره مرادبیگ را خشکانده‌اند و مدیران تله کابین گنجنامه چنان بلایی بر سر کوهپایه الوند و دره گنجنامه آوردند که امروز دشت میشان (میدان میشان) پس از خشک شدن در حال نابودی است؛ حتی آبشار گنجنامه را تحت شعاع قرار داده است. موارد دیگر مانند چشمه‌های تخته رستم، تخته کوچک که بدون توجه به مشکلات اکولوژیکی انتقال داده و تخریب شدند.
 
 اینجا همان مسیری است که اهالی روستا دیوین کندند
 
یکی از اهالی روستا به خبرنگار CHN در این باره می‌گوید: «آب این چشمه‌ها نهایتا به روستای ما می‌رسد چه اشکالی دارد ما با لوله کشی آنرا به روستا بیاوریم؟ اما فعالان محیط زیست نگران گونه‌های جانوری وگیاهی منطقه هستند که با آب این چشمه پر آب سیراب می‌شوند.
 
اینجا تکه‌ای از همدان است. گنجی برای همه ایرانیان
 
«صابر چیت‌سازیان» از کوهنوردان شاهد ماجرا می‌گوید: «پس از اعتراض کوهنوردان و فعالان محیط زیست از ادامه تخریب جلوگیری شد و کارشناسان منابع طبیعی ومحیط زیست از منطقه بازدید کردند اما این پایان ماجرا نیست و ممکن است باز هم از این اتفاق‌ها بیفتد. ما امیدواریم با حمایت مسئولان دیگر شاهد این تخریب‌ها که در همدان بارها تکرار شده نباشیم.
 
امروز انتظار فعالان مدنی همدان این است که مدیران نگاه عمیق‌تری به محیط زیست و میراث جاودان کشور داشته باشند و از مدیران گذشته پند بگیرند. اگر الوند را از همدان بگیرند چیزی برای بالیدن در همدان وجود نخواهد داشت.
 
حسین زندی


برچسب ها: چشمه ملک ، روستای دیوین ، همدان ، کوهنوردان همدان ، فعالان محیط زیست ، تخریب کوهستان ،

 

 
 

گران شدن بلیت اماکن گردشگری چه تاثیری بر رونق گردشگری داشت؟

هرچند گمانه‌زنی‌ها از سود سرشاری که افزایش قیمت بلیت مراکز گردشگری قرار بود نصیب توسعه این مراکز کند خبر می‌داد اما آنچه که در سال جدید شاهد بودیم نشان از عدم تحقق وعده‌های داده شد داشت.

 
 
 
خبرگزاری میراث فرهنگی‌ ـ گردشگری ـ در آستانه نوروز 1392 قیمت بلیت اماکن تاریخی و فرهنگی زیر نظر سازمان میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی با افزایش 300 درصدی روبه رو شد . در برخی از مراکز گردشگری و تاریخی وموزه ها این افزایش قیمت تا 4برابر بود که با واکنش ها و اعتراض های فعالین مدنی و کارشناسان روبه رو شد مخالفان بر این باور بودند که گرانی باعث می شود آمار ورودی گردشگران کم تر شود و مردم توانایی بازدید از مراکز تاریخی، موزه ها را نداشته باشند .
 
براساس اعلام آمارهای مدیران سازمان میراث فرهنگی نه تنها با کاهش آمار روبه رو نبودیم بلکه با افزایش بازدیدکنندگان مواجه بودیم. به طور مثال مدیر کل میراث فرهنگی همدان خبر از فروش 700 هزار بلیت تا 13 فروردین می دهد و یا آمارهایی منتشر می شود که در تعطیلات نوروز 217میلیون سفر درکشورثبت شده است و یا از 73 میلیون اقامت با رشد 34درصدی سخن گفته می شود .
 
اگر هریک از 217میلیون نفرمبلغ 4هزارتومان بلیت خریداری کنندمبلغ868 میلیارد تومان در آمد حاصل این سازمان شده است و اگر خریداری نکنند نهاد گردشگری کشور ناموفق بوده است چرا که از این 217 میلیون نفر سودی نبرده است.
 
امید بود که افزایش قیمت بلیت سبب رشد درآمد صنعت گردشگری شود. اما پس از گذشت دوفصل از این گرانی باید ببینیم چه خدماتی در اختیار بازدیدکنندگان قرار می گیرد؟ این افزایش چه تاثیری در مراکز تاریخی و باستانی دارد؟ به عبارت دیگر چقدر از این درآمدها صرف بازسازی همان مرکز شده است؟
 
به نظر می رسد نه تنها وضعیت گردشگری و گردشگر تغییر نداشته است حتی بدتر هم شده است .حتا یک راهنما هم استخدام نشده است و همچنان حقوق اولیه گردشگر هم در نظر گرفته نمی شود. به طور مثال در بیش تر مناطق و مراکز مانند موزه آبادان راهنما نداریم و یگان حفاظت این وظیفه را به عهده گرفته است در حالی که یکی از اهداف دیدن آثار تاریخی و موزه ها آموختن از تجربه و زندگی گذشتگان است اگر کسی این مسائل را آموزش و توضیح ندهد گردشگر دریافت و نتیجه خوبی نخواهد گرفت .
 
در بیش تر کشورها گردشگر از خدمات گوناگونی استفاده می کند. ارائه نقشه، CD، کتابچه، حتا نمادهای آثار تاریخی مانند تابلو، جاسویچی و مجسمه که پس از بازدید هم خاطره آن جا را برای گردشگر ماندگار می کند. اما در مراکز گردشگری و موزه ها دیده می شود حتا بلیت هم ارائه نمی شود ، به بهانه اینکه تعطیلات شلوغ بود و تمام شده است .
 
یکی از مسائلی که در سازمان متولی گردشگری مشاهده می شود خلاصه کردن برنامه های سفر به تعطیلات نوروز و دهه پایانی شهریور ،درحالی که درسایر فصول سال گردشگران در برخی از اماکن با در بسته روبه رو می شوند. از آن جا که در 8 سال گذشته برنامه های متولی گردشگری در جهت خلاف منافع فرهنگی کشور بوده انتظار می رود مدیران بعدی قدم در جای پای آنان نگذارند و گردشگری کشور را با مسائل تبلیغاتی و سیاسی اداره نکنند.
                                  حسین زندی

 

 


برچسب ها: گردشگری همدان ، گرانی بلیت ، گردشگری ،

 http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=105546&Serv=3&SGr=22

برای سومین بار در چند روز اخیر

هگمتانه بار دیگر به آتش کشیده شد

هگمتانه بار دیگر به آتش کشیده شد. هنوز دو روز نگذشته از آتش گرفتن چهار هکتار از این محوطه تاریخی، بار دیگر شعله‌های آتش به جانش افتاد. هرچند که مسئولان میراث فرهنگی همدان چندان نگران این آتش سوزی نیستند و می گویند که آسیبی به محوطه نمی‌زند.

دانلود فایل مرتبط با خبر:
 خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه میراث فرهنگی- برای سومین بار طی 10 روز اخیر، شعله‌های آتش به جان محوطه تاریخی هگمتانه افتاد. شعله‌هایی که دیروز 18 تیرماه به مدت سه ساعت ( از 11 صبح تا 2 بعد ازظهر) در محوطه تاریخی هگمتانه می سوختند.
 
 محوطه تاریخی هگمتانه در آتش می سوزد
 
حسین زندی، دوستدار میراث فرهنگی در همدان به chn می گوید:« آتش سوزی در این محوطه نه تنها آن را تبدیل به مخروبه می‌کند، بلکه آتش سوزی کنترل شده هم که باشد، دوده ها اثرات بدی  روی آثار تاریخی موجود در محوطه می‌گذارد.»
 
 مسئولان میراث فرهنگی می گویند به آثار تاریخی آسیبی وارد نمی شود
 
این در حالی است که مدیرکل میراث فرهنگی و گردشگری استان همدان این گفته قبول نداشته و می‌گوید: این آتش‌سوزی‌های هیچ آسیبی به این محوطه و بناهای تاریخی آن وارد نکرده است.
 
 دوستداران میراث فرهنگی به این آتش‌سوزی ها اظهار نگرانی کردند
 
زندی اما می‌گوید که مسئولان میراث فرهنگی مقصر اصلی در آتش سوزی محوطه هگمتانه را معتادان می‌دانند اما خیلی عجیب است که با وجود دوربین‌ها و نظارت‌هایی که مرتبا انجام می شود. معتادان به راحتی می توانند وارد محوطه شده و برای سومین بار آن را به آتش بکشند.
 
طی روزهای اخیر برای سومین بار است که این محوطه گرفتار آتش سوزی می شود
 
به گفته این دوستدار میراث فرهنگی، بیشترین آسیبی که به محوطه هگمتانه وارد شده، همین آسیب‌هایی است که به دلیل کاشتن درخت و سبزه وارد شده و مسئولان می توانستند از این علوفه ها استفاده بهینه کرده و بگذارند که کشاورزان آن را جمع آوری کنند.
 
از سوی دیگر کارشناسان میراث فرهنگی معتقدند که این آتش سوزی ها به تپه‌های تاریخی که هنوز کاوش نشده هم آسیب می رساند و اگر قرار بوده که این علوفه ها آتش زده شود باید با باستان شناسان در این زمینه هماهنگ شود.


برچسب ها: آتش سوزی تپه هگمتانه ، میراث در خطر ، محوطه تاریخی ،

چهار هکتار از محوطه‌ی هگمتانه هم در آتش سوخت

 

 

http://www.isna.ir/fa/news/92041710456/چهار-هکتار-از-محوطه-ی-هگمتانه-هم-در-آتش-سوخت

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=105513&Serv=12&SGr=47

 

 

کد خبر: 920417104

56

دوشنبه ۱۷ تیر ۱۳۹۲ - ۱۲:۱۵

یک فعال میراث فرهنگی در استان همدان از وقوع آتش‌سوزی در چهار هکتار از محوطه‌ی تاریخی هگمتانه در استان همدان خبر داد.

حسین زندی در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با اشاره به اینکه این آتش‌سوزی ظهر روز گذشته (یکشنبه 16 تیر) اتفاق افتاد،‌ اظهار کرد: این اتفاق در چهار هکتار از محوطه‌ای را که علوفه‌های محوطه‌ی تاریخی هگمتانه در اطراف بناهای تاریخی داخل محوطه مانند دو کلیسا، موزه‌ی هگمتانه و ترانشه‌های جدیدی که توسط باستان شناسان باز شده بود،‌ احاطه کرده بودند، رخ داده است.

وی افزود: دو هفته گذشته نیز یک بار دیگر چنین اتفاقی برای محوطه‌ی تاریخی هگمتانه رخ داد، که یک هکتار از این علوفه‌ها که در همین موقعیت بودند، در‌ آتش سوختند، ولی متاسفانه علت آن نیز هنوز مشخص نشده است.

او با تاکید بر اینکه خوشبختانه به هیچ یک از بناهای تاریخی موجود در محوطه‌ی تاریخی هگمتانه در دو آتش‌سوزی رخ داده، آسیب ظاهری وارد نشده است‌، گفت: با این وجود نباید فراموش کرد که چنین اتفاقاتی علاوه بر آسیب زدن به منظر محوطه، خاک این محوطه تاریخی را نیز می‌سوزاند. همچنین دوده‌ای که از بروز آتش‌سوزی در فضای محوطه پخش می‌شود‌، می‌تواند به آثار تاریخی آسیب وارد کند.

زندی تاکید کرد: چرا زمانی که برای چنین محوطه تاریخی مهمی، نگهبان داریم، باید آتش‌سوزی آن هم برای دوبار در آن رخ دهد؟!

وی افزود: آیا نباید در چنین محوطه‌ی مهم تاریخی، دست کم یک سیستم حفاظتی یا سنسوری که نسبت به بروز چنین اتفاقاتی حساس باشد، نصب کرد تا با بلند شدن هر دوده یا کمترین اتفاق و سرو صدایی بتوان از گسترش یا بروز آن جلوگیری کرد؟

 

 


برچسب ها: آتش سوزی هگمتانه ، تخریب میراث تاریخی ، همدان ،

جلسه اعضای اتاق فکر سمن‌ها با رئیس سازمان میراث فرهنگی همدان

فاطمه کاظمی

هدف از تشکیل سازمان‌های مردم نهاد با اسم مختصر (سمن‌ها)  اجرای فعالیت‌های عام‌المنفعه بدون هیچ چشمداشتی برای کسب مقام و موقعیت است. بر طبق اساس نامه‌هایی که برای این سازمان‌ها تعریف می‌شود غیردولتی بودن، غیرانتفاعی بودن و غیرسیاسی بودن سه رکن اساسی آن‌هاست.

سمن‌ها از 15 سال پیش فعالیت خود را در سطح کشور آغاز کردند. یکی از انواع سازمان‌های مردم نهاد، انجمن‌های علمی هستند که بیشتر آنها را دانشجویان با هدف انجام فعالیت‌های علمی و کاربردی کردن آنها دایر می‌کنند. تعداد 15 انجمن علمی در استان همدان فعال است که در زمینه‌های مختلف علمی مشغول به فعالیت هستند. از سمنها معمولا با عنوان بازوان توسعه نام برده می‌شود که در توسعه شهرها باید آنها را مورد توجه خاص قرار داد.در طی چند سال اخیر خیلی از این سمن‌ها فعالیت خود را متوقف کردند و به دنبال آن اتاق‌های فکر تشکیل شد. عمده فعالیت‌های این اتاق فکرها بحث و تبادل نظر در زمینه‌های مختلف است.

جلسه اعضای اتاق فکر سمن‌های علمی با رئیس سازمان میراث فرهنگی برگزار شد. در این جلسه که نمایندگانی از تشکل‌های مردم نهاد از جمله حیات سبز سرزمین، دوستان زمین، هستی سازان الوند، بنیاد مهر و انجمن باستان شناسان جوان حضور داشتند اعضا به بیان پیشنهادات خود درباره بهبود وضعیت گردشگری استان پرداختند و درباره آنها به بحث و تبادل نظر نشستند. در ادامه «علیرضا ایزدی» به سوال‌های اعضا پاسخ‌هایی داد که در ادامه خلاصه‌ای از این جلسه را می‌خوانید:

مدیریت مناطق 29 گانه گردشگری استان

در آغازنماینده انجمن بنیاد مهر به بیان یک تجربه موفق در زمینه واگذاری مناطق گردشگری به سمن‌های زیست محیطی پرداخت و گفت: از حدود 40 سال پیش با تصویب کنوانسیون رامسر دولت متوجه شد که حفظ تالاب‌ها به دست دولت امکان‌پذیر نیست. بنابراین اگر حفظ آن را به مردم بسپارند نتیجه بهتری عاید دولت‌ها خواهد شد. به همین منظور این طرح در تالاب‌هایی مانند «زریبار مریوان» و « قاوری مگ» برگزار شد.

«افشین فرهانچی» در ادامه افزود: از چند سال پیش اجرای این طرح در سازمان میراث فرهنگی نیز مطرح شد که در حال حاضر در استان‌هایی مانند خراسان شمالی و شهرستان خوانسار انجام می‌شود. وی با بیان اینکه بهتر است چنین طرحی در استان همدان نیز اجرا شود گفت: سمن‌های زیست محیطی در این زمینه نیازمند همکاری سازمان میراث فرهنگی هستند تا احیای  بخش‌هایی از مناطق 29 گانه گردشگری استان مانند روستاهای گردشگری از جمله سیمین و یا منطقه گاماسیاب به این تشکل‌ها سپرده شود که در صورت تحقق این امر شاهد رونق بخش گردشگری استان خواهیم بود.

در ادامه صحبت‌های فرهانچی، رئیس سازمان میراث فرهنگی موافقت خود را با این طرح اعلام کرد و گفت: متأسفانه در روستاهایی مانند تاج آباد و فرسفج شاهد تخریب بخش‌های تاریخی از جمله کاروانسراهای این روستا هستیم و عدم توجه به این مکان‌های تاریخی از سوی اهالی روستاها به آنها آسیب جدی زده است.

تبدیل خانه‌های تاریخی به هتل‌های سنتی

در ادامه این جلسه یکی از اعضای انجمن آنادانا گفت: در استان یزد منازل قدیمی که بافت سنتی دارند مرمت شده و تبدیل به هتل‌های سنتی شد که درآمدهای زیادی را برای این استان به وجود آورده است و باعث جذب گردشگران خارجی به این استان شده است.

«آرش خزائی» با بیان اینکه می‌توان با اجرای چنین طرحی در همدان به رونق گردشگری استان کمک‌های زیادی کرد افزود: متأسفانه در همدان خانه‌های قدیمی یا در اثر بی‌توجهی در حال از بین رفتن هستند و یا تبدیل به ساختمان‌های چندطبقه می‌شوند. در حالی که می‌توان با تبدیل این خانه‌ها به هتل‌های سنتی زمینه حفظ بافت تاریخی شهر و رونق گردشگری استان را فراهم کرد.

لزوم وجود راهنماهای گردشگری

این فعال زیست محیطی در ادامه به اهمیت وجود راهنماهای گردشگری در مکان‌های تاریخی و گردشگری استان اشاره کرد و گفت: در اکثر مناطق گردشگری همدان چنین امکانی وجود ندارد در حالی که خیلی از فارغ‌التحصیلان رشته گرشگری حاضرند در این زمینه به صورت داوطلبانه فعالیت کنند.

ایزدی نیز در واکنش به این دو پیشنهاد گفت: ما در زمینه آموزش و فرهنگسازی در همدان با مشکل مواجهیم. در حال حاضر ما دو کاروانسرای مرمت شده داریم که حاضریم آن را در اختیار تورداران قرار دهیم در حالی که تاکنون هیچ گروهی از این طرح استقبال نکرده است.

وی در ادامه گفت: ما برای استفاده از راهنماها نیاز به بودجه داریم که این امکان برای ما فراهم نیست. به علاوه راهنماهای ما باید در سطح بالای علمی باشند که متأسفانه اینطور نیست.

 

تخریب تپه پیسا

«حسین زندی» یکی دیگر از فعالان محیط زیست به مسأله تخریب تپه پیسا توسط عشایر اشاره کرد و گفت: : برای این تپه قدیمی از سال 1383 حریمی تعریف شده است که تعیین کننده این است که در آن محدوده نباید ساخت و سازی انجام شود و یا اینکه فعالیت‌های غیرقانونی در آن صورت بگیرد.

وی افزود: این در حالی است که ما شاهد هستیم در این محدوده تعریف شده کارگاه بتن سازی، کارواش و مصالح ساختمانی فروشی  دایر شده است و متأسفانه کسی به این مسأله توجهی ندارد. از طرفی انجام حفاری‌های غیر مجاز و دایر کردن چادر توسط عشایر ییلاقی در این منطقه آسیب زیادی به این اثر تاریخی زده است. ما چندین بار از مسئولان میراث فرهنگی خواستار پیگیری این مسأله شده ایم که متأسفانه کسی به اعتراضات ما توجهی ندارد. متاسفانه این منطقه به ملک شخصی عشایر و محل تجمع معتادان تبدیل شده است که باعث تخریب آن شده است. زندی همچنین از موفقیت های آموزشی نهادهای مدنی در جوامع محلی گفت: سمن ها می توانند در آموزش جوامع محلی در زمینه گردشگری پایدار پیش قدم شوند به شرطی که نهادهای دولتی فاصله ایجادنکنند و به انجمن های غیر دولتی به عنوان دشمن ورغیب نگاه نکنند. این فعال مدنی ادامه داد:توسعه گردشگری در همدان متاسفانه توسعه پایداری نبوده است .در بیشتر موارد با آسیب های جدی همراه بوده  مانند تله کابین گنجنامه یا هتلی که اخیرا موافقت شده در دره گنجنامه احداث شود به  منظر شهری و طبیعت آسیب زده است. زندی افزود: وقتی قرار است در مکانی گردشگری توسعه پیدا کند نباید میراث فرهنگی ویا محیط زیست قربانی شود.

ایزدی در این خصوص عنوان کرد که حضور عشایر در این منطقه هیچ آسیبی به آن نمیزند و بحث حفاری‌ها نیز تحت کنترل مسئولان سازمان میراث فرهنگی است.

ایزدی در پایان به اعضای حاضر در جلسه قول داد به همراه آنها به روستای تاج‌آباد و فرسفج برود تا در زمینه واگذاری مدیریت این دو منطقه گردشگری تصمیماتی اتخاذ شود. اما برخلاف وعده ها جلسه هم اندیشی اتاق فکر سمن ها  در فرسفج بدون حضور ایزدی برگزار شد وهیچ یک از نمایندگان سازمان میراث فرهنگی وگردشگری در آن حضور نیافتند

     http://hamadanblog.mihanblog.com/

 

 

 


برچسب ها: میراث فرهنگی گردشگری ، اتاق فکر سمن های همدان ،

 

گزارش تصویری دوره های توانمندسازی سمن های جوانان حوزه گردشگری،میراث فرهنگی و محیط زیست ، یزد تیرماه نود ودو(بخش اول)

حسین زندی

نشست خبری برگزار کنندگان

کارگاهی در حوزه میراث فرهنگی

مشارکت

بارش افکار

 

 

بازدید از بافت تاریخی

راهپیمایی  در حمایت از حفظ بافت تاریخی یزد

 

عکسی در کنار تکیه امیر چخماق

با محمد درویش

 


برچسب ها: توانمند سازی ، بافت تاریخی یزد ، امیر چخماق ، تسهیلگری ، سمن ها ،

 

گزارش تصویری دوره های توانمندسازی سمن های جوانان حوزه گردشگری،میراث فرهنگی و محیط زیست ، یزد تیرماه نود ودو(بخش دوم)

 

 

پایان کارگاه ها و تصویر پایانی

تقدیر از تیم تسهیلگری

هموندان انجمن چارسوق کویر اردکان

تجدید دیدار دوستان

 

مسابقه طراحی و داوری مدرسان

استاد جعفر مهرکیان

مسیح شریف

آرش نورآقایی

آرش نور آقایی، بابک مغازه ای ومحمد درویش

 

 

کارگاه محیط زیست محمد درویش


برچسب ها: سمن ها ، دوره توانمند سازی ، یزد ، تسهیلگری ،

 
ایران سمبل صلح خاور است
گفتگو با مارچلو نوتاریانی:
ایران سمبل صلح خاور است
یک مشاور راهنمایان گردشگری گفت: در فرهنگ مردم ایتالیا، ایران کشوری با مردمان صلح طلب، معرفی شده است.
 

http://www.honarnews.com/vdcbzgbs.rhb98piuur.html

به گزارش هنرنیوز، یکی از کارشناسان ارشد سازمان جهانی گردشگری از کشور ایتالیا مارچلو نوتاریانی است . با او درباره گردشگری به گفت و گو نشستیم.

به نظرتان دربارۀ نقش آموزش توریسم در مدارس و جوامع دانش‌آموزی چیست؟ 

توریسم صنعت پیچیده‌ای است چرا که محدود نیست و بسیاری فعالیت‌ها را در بر می‌گیرد. فرهنگ‌سازی یکی از راهکارهای کلیدی که می‌تواند توریسم فرهنگی را پایه‌گذار می‌کند. محیط زیست و طبیعت پیرامونمان می‌تواند هیبت شناخت محل و منطقه‌ای را که می‌توان ساکن هستیم را پر رنگ کند. شما در کشورتان می‌توانید از توریسم هنری؛ مثل صنایع دستی، معماری مساجد، خطاطی، نقاشی و شعر بهره بگیرید. من به شخصه ترجمۀ اشعار عمر خیام را در یک گالری دیده‌ام. 

ایران هم که زبانزد کل دنیاست و این بهترین بهانه است که مردم را برای بازدید به ایران دعوت کنید. و قدرت انتقال داشته باشد. ببینید مردم سایر کشورها چه کارهایی را در جهت بهبود توریسم انجام می‌دهند؟ چگونه عمل می‌کنند؟ چگونه حرکت می‌کنند؟ 

تابستان گذشته (۲۰۱۲) در یکی از گروه‌های آموزشی در اسپانیا ۹ دانشجوی ایرانی داشتم، چنین حضور مشتاق نشان دهندۀ علاقمندی کشور شما به این صنعت است . واقعیت این است که برای پیشرفت، رفتارها و نگاه‌ها باید تغییر بکند. فرهنگ و بستر پیشرفت مهیا شود، طبیعت و مردم (جامعه) در کنار هم تحت مدیریت صحیح قرار بگیرند و این راهکارها پس از حصول نتیجۀ مطلوب به نسل بعدی منتقل شود.
 
مهم این است که ایرانی‌ها دست به دست هم بدهند و متحد باشند. توانایی‌ها و امکانات را مشترکاً در جهت یک هدف پیش ببرند، در این چند روز در ایران متوجه شدم که بیشتر افراد جامعه تحصیل کرده‌اند و به تحصیلات آکادمیک و دانشگاهی علاقمندند. 

از سوی دیگر در بخش خدماتی بهینه‌سازی انجام گرفته و برخورد مردم ایران بسیار صمیمانه و دوستانه است. مردم اینجا خونگرم هستند و با آغوش باز از مهمانان پذیرایی می‌کنند. و بی شک هر مسافری خواهان این روی گشاده و مهمان‌نوازی است .

چه راهکارهایی را برای توسعه و بهبود صنعت توریسم در ایران - با شرایط کنونی- پیشنهاد می‌کنید؟ البته طی صحبت‌های قبل به مواردی اشاره کردید، اگر امکان دارد به جزئیات بیشتری اشاره کنید.

با توجه به اینکه اولین حضور من در ایران است، برای پاسخ صریح به این پرسش شاید هنوز زود باشد . مقصد ( ایران ) را هنوز به طور دقیق و عمیق نشناخته‌ام بر اساس شناخت شخصی‌ام است که میتوانم برنامه‌ریزی‌هایی ارائه بدهم که این نیازمند شناخت زندگی، کار، فرهنگ و دین مردم این کشور است. استراتژی‌ها با بر اساس نوع زندگی مردم و جامعه و تمام زنجیرۀ گردشگری ارائه شود. پس از مطالعه در این موارد است که می‌توانم افکارم را در قالب چارچوبی مدون در اختیارتان قرار بدهم که کارآ و مفید باشند.
 
به هیچ عنوان روش‌ها و ایده‌هایی که فقط در حد یک تفکرند، نباید به طور دوره‌ای و بدون در نظر گرفتن هماهنگی‌ها اعمال شوند. بی شک، پیشرفت در هر زمینه‌ای، روندی زمانبر است. از فعالیت‌های کوچکتر، مثل توریسم محلی، طبیعت‌گردی و گردشگری فرهنگی در هر منطقه می‌توان شروع کرد. که می‌تواند منتهی به اهداف وسیع‌تر شود در تمامی این مراحل کیفیت خدمات و مسئولانه بودن بسیار مهم است. محدودیت‌هایی مثل بیماری، جنگ و... که سد راه توریسم هستند باید رفع شوند.
 
من به عنوان مسافر، مقصدی که دچار ناامنی و جنگ است را انتخاب نمی‌کنم. برای مثال جنگ عراق،صنعت توریسم آن کشور را ویران کرد و حتی در سایر کشورهای اطراف هم تأثیر منفی گذاشت.
 
موضوع جالب درمورد صنعت توریسم وجود دارد اینکه این صنعت در حال مرگ هم باشد خیلی سریع احیا می‌شود. در چند سال اخیر شاهد ناآرامی‌ها و درگیری‌های زیادی در تونس و مصر بودیم که برای مدتی توریسم را در این کشورها فلج کرد. اما خیلی سریع احیاء شد و دوباره جان گرفت. فکر می‌کنم مردم ایران دوستدار مسافرت هستند و سفر بهترین راه شناخت است. این جا دوستانی دارم که با ماشین شخصی خود به شهرهای مختلف سفر می‌کنند. شاید به دلیل اینکه دو یا سه بار در سال تعطیلات و زمان کافی برای سفر دارند.
 
در فرهنگ مردم ایتالیا، ایران کشوری با مردمان صلح طلب، معرفی شده است. ایران سمبل صلح خاور است. در اولین سال‌های مرور تاریخ در مدرسه ، چندین درس در مورد ایران و تمدن کهن آن داشتیم که در آن بحث از اقتدار و دانش و عدالت ایران باستان بود. همۀ بچه‌های کشور من در درس تاریخ با ایران و امپراطوری‌های باشکوه آن آشنا می‌شوند .

سخن آخر؟

ایران کشور بسیار با سابقه‌ای درخشان تاریخی است. امروز، می تواند در حوزه گردشگری هم عملکرد درخشانی داشته باشد. تحولات مثبتی که در فرهنگ و اجتماع ایرانیان رخ داده بحث گردشگری را به یک نیاز عمومی تبدیل کرده و جز لاینفکی از زندگی مردم ساخته است.
از استقبال دوستانه شما ممنونم. برای من مهم است بدانم خواسته‌های مردم چیست و در چه جهتی است؟ 

حسین زندی
مترجم : آرزو خاکی


برچسب ها: گردشگری ، مارچلو نوتاریانی ، صلح ،

چهارشنبه 8 خرداد 1392

این خانه غرق می شود!

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،میراث فرهنگی ،گردشگری ،

 

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=105019&Serv=3&SGr=22

 

کاندیداهای شورای شهر همدان برای خانه نراقی‌ها چه خواهند کرد؟

این خانه غرق می‌شود! + عکس

این روزها خانه نراقی‌‌ها را می‌توان خانه روی آب نام گذاشت. چندی است که مالکان این خانه 100 ساله، پای دیوارهای خانه پدری‌شان آب می‌بندند تا خانه هر چه زودتر فرو بریزد. خانه‌ نراقی‌ها هنوز هم یکی از قدیمی‌ترین و ارزشمندترین خانه های همدان به شمار می‌رود. گفته می‌شود که این خانه دارای حسینیه شخصی به قدمت دوره قاجار است.

دانلود فایل مرتبط با خبر:
  خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه میراث فرهنگی- خانه نراقی‌ها که دیر زمانی است، از نظر معماری و قدمت زبانزد همدانی‌هاست، اکنون خانه روی آب نام گرفته است. چندی است که مالکان شخصی این خانه اقدام به آب انداختن به زیر پی و دیوارهای آن کرده و منتظرند، هر چه زودتر خانه فرو بریزد.
 
این در ورودی خانه‌ای است که زمانی در همدان برو بیایی داشت زبانزد خاص و عام 
 
هرچند که دیگر مالکان مشکلی برای تخریب این خانه ندارند. خانه‌ نراقی ها سال گذشته به همراه 32 اثر تاریخی دیگر از فهرست آثار ملی ایران خارج شده است. با این وجود به نظر می‌رسد هنوز نام میراث فرهنگی باقی مانده بر پیشانی خانه، مانعی برای خریداری آن به شمار می رود.
 
حسین زندی، از دوستداران میراث فرهنگی در همدان که به شدت از وضعیت این خانه اظهار نگرانی می‌کند، به chn می‌گوید:« مدت‌هاست که این خانه به حال خود رها شده و آب به پای آن بسته می‌شود و به زودی خبر تخریب آن خواهد رسید. در حالی که خانه نراقی‌ها یکی از قدیمی‌ترین و زیباترین خانه‌های همدان است که می‌توانست به عنوان نمونه شاخص معماری همدان برای نسل‌های آینده باقی بماند.»
 
این خانه نراقی‌ها، خانه‌ای سال‌هاست پای آن آب بسته شده است
 
قدمت خانه نراقی‌ها به اوایل دوره قاجار می‌رسد و به گفته کارشناسان میراث فرهنگی وجود حسینیه شخصی با گچبری‌های منحصر به فرد آن را نسبت به بسیاری از خانه‌های تاریخی ارزشمند می‌کند. هرچند که دیگر مسئولان سازمان میراث فرهنگی می‌گویند، با خارج شدن این اثر از ثبت دیگر مسئولیتی در قبال این خانه نمی‌پذیرند.
 
زندی اما بر این باور است که اگر سازمان میراث فرهنگی که چند سال پیش اقدام به مرمت بخشی از دیوارهای این خانه کرده بود، برنامه‌های مرمتی‌اش را ادامه می‌داد. هرگز کار به جایی نمی‌رسید که این خانه از فهرست آثار ملی ایران خارج شود.»
 
این خانه تاریخی به دلیل داشتن حسینیه شخصی شهره شهر بود و حالا بنایی که روز به روز به ویرانی نزدیک تر می شود
 
 به گفته او، این خانه در بهترین محله همدان قرار گرفته و می‌توانست تبدیل به یکی از مکان‌های توریستی بسیار موفق شود اما متاسفانه سازمان میراث فرهنگی اقدام به خریداری این خانه نکرد.
 
زندی در حالی که به نظر می‌رسد، از مسئولان میراث فرهنگی قطع امید کرده است، رو به کاندیدهای شورای شهر می‌گوید که در این قضیه بهتر است که کاندیدهای شورای شهر وارد عمل شده و اقدامات جدی برای نجات این اثر تاریخی انجام دهند.
 
خانه نراقی‌ها 7 مهر 1381 با شماره ثبت 6141 جزو آثار ملی قرار گرفته بود و  اواخر سال 89 با رای دیوان عدالت اداری از ثبت خارج شد.
 
خانواده نراقی‌ها جزو تجار همدان به شمار می‌رفتند و از جمله مهاجرانی بودند که 200 سال پیش به این شهر وارد شدند. این طور گفته می‌شود که آن‌ها نسبتی هم با قاجاریان داشتند. افزون بر این اسناد و مدارک نشان می‌دهد که اتفاقات تاریخی و سیاسی مهمی هم در این خانه رخ داده است.
 


برچسب ها: خانه نراقی ها ، همدان ، میراث درخطر ،

 

پیشروی زمین های کشاورزی به قلعه شاه طهماسب در غفلت منابع طبیعی و میراث فرهنگی

 
 

پیشروی زمین های کشاورزی به قلعه شاه طهماسب در غفلت منابع طبیعی و میراث فرهنگی
کشاورزان روستاهای اطراف تپه شاه طهماسب در استان همدان زمین های کشاورزی خود را به سمت این تپه تاریخی و تخریب کوه باستانی اطراف آن گسترش داده اند بدون اینکه کارشناسان سازمانهای منابع طبیعی و میراث فرهنگی آز آن مطلع باشند.

برخی از اماکن تاریخی و تپه های باستانی کشور در میان اراضی ملی و منابع طبیعی واقع شده است و چون هنوز به ثبت ملی نرسید اند، سازمان میراث فرهنگی به بهانه کمبود بودجه و کمبود نیروی انسانی از بار مسئولیتی که در قبال آنها دارد، شانه خالی می کند تپه تاریخی شاه طهماسب و غارهای باستانی کوه خورزنه جز این اماکن است که در شهر همدان واقع شده است.

در این باره، حسین زندی از فعالان میراث فرهنگی در استان همدان به خبرنگار مهر گفت: به تازگی در کنار کوه خورزنه فردی اقدام به حفر چاه و ایجاد باغ کرده و هر روز به سمت کوه پیشروی می کند بدون این که سندی داشته باشد با این حال پیشروی کشاورزان در ارتفاع تپه شاه طهماسب هر روز بیشتر می شود.

وی با بیان اینکه زمینهای کشاورزی تا نزدیک قلعه شخم زده شده است افزود:  یکی از دلایل این کار افزایش وسعت شهر همدان و روستاهای اطراف و افزایش قیمت زمین های منطقه است. با این وجود حفاری های غیرمجاز در تپه همچنان ادامه دارد و از کوه خورزنه هم به عنوان معدن سنگ استفاده می شود همچنین اطراف آن به عنوان محل دفن زباله تبدیل شده و نگرانی فعالان و دوستداران میراث فرهنگی از این است که با توسعه شهر این منطقه باستانی را هم به زمینهای مسکن مهر تبدیل شود مانند چندین تپه طبیعی که قبل از این، قربانی مسکن مهر شد.

به نظر می رسد برای جلوگیری از این منطقه و تپه باستانی جدا از اینکه برای ثبت آن اقدام شود، شاید بهتر باشد منابع طبیعی و میراث فرهنگی شهرستان با تهیه تفاهم نامه ای برای حفظ این محوطه اقدام کنند. اولین قدم می تواند نصب تابلو در کنار اراضی باشد.

به عنوان مثال در سال های گذشته شهرداری و سازمان مسکن شهرسازی سابق در بیشتر مکان هایی که گاهی حتی شاکی و مدعی خصوصی داشت با گذاشتن بلوک های سیمانی که بر روی آنها نوشته بود زمین متعلق به دولت است از تعرض به زمین ها جلوگیری کرد.

http://www.mehrnews.com/detail/News/2062297

 

 


برچسب ها: خورزنه ، تپه شاه طهماسب ، قلعه شاه طهماسب ، همدان ، میراث در خطر ،

 
توریسم مانند آتش است
گفتگو با مارچلو نوتاریانی:
توریسم مانند آتش است
یک مشاور راهنمایان گردشگری گفت: کشور شما تابلویی از فرهنگهاست که می‌توانید با شناخت کامل و با صحبت و دیدارها، این تفاوت‌ها را به ارزش تبدیل کنید.
 
 
به گزارش هنرنیوز، این روزها صنعت گردشگری کشور حال و روز خوشی ندارد و برای بهبود وضعیت موانع گوناگونی را باید از سر راه این صنعت برداشت. در این میان از ظرفیت‌های گردشگری ایران بسیارسخن گفته شده است و تلاش‌های صورت گرفته در زمینه توسعه گردشگری ایران هنوز نتوانسته است نتیجه خوشایند و مطلوبی در پی داشته باشد. یکی از راه‌ها، بهره‌مندی از تجربه و توانایی کشورهای موفق در این راستا است. تا با استفاده از شیوه‌های نوین آموزش، مدیریت و دانش روز بتوانیم از بزرگترین صنعت دنیا بهره‌ای ببریم. دعوت از فعالان و کارشناسان می‌تواند زمینه ساز رسیدن به رشد و توسعه باشد. اسفندماه گذشته همزمان با برگزاری جشن راهنمایان گردشگری یکی از کارشناسان ارشد سازمان جهانی گردشگری از کشور ایتالیا مهمان این جشن بود.از فرصت حضور مارچلو نوتاریانی استفاده کردیم و با همکاری آرزو خاکی مترجم حوزه گردشگری گفتگویی انجام دادیم که در پی می‌آید:

لطفاً خودتان را معرفی کنید، از سوابق کاریتان بگویید و اینکه در چه زمینه‌ای فعالیت داشته‌اید؟

مارچلو نوتاریانی هستم. حدود ۱۵ سال است که به عنوان مشاور راهنمایان گردشگری فعالیت دارم . تخصص اصلی من اقتصاد گردشگری است . اما فعالیت من بیشتربا سازمان همکاری هلند و ایتالیا، و در شرکت‌های خدماتی، آژانس‌ها و موسسه‌های گردشگری، بیمارستان‌ها و همچنین هتل‌ها بوده است . بویژه در قسمت هتل، هتل داری و بازسازی هتل‌ها، از لحاظ معماری و تجهیز کردن فعال بوده‌ام .

شما برای تجهیز هتل‌ها چه امکاناتی را در نظر می‌گیرید؟ این باز سازی از لحاظ معماری ویا مدیریت صورت می‌گیرد ؟

همانطور که می‌دانید ساختمان‌های عظیم و قدیمی هتل‌ها، پس از مدتی استفاده و بهره مندی مداوم کهنه و مستهلک شده و چه از لحاظ ظاهری و نما و چه از لحاظ امکانات و تسهیلات نیاز به مرمت و احیا دارند، که با توجه به دانش روز هم مدرن‌تر می‌شوند و هم برای مسافرین خوشایندتر و چشم نوازتر خواهد شد. حتی گاهی هتل‌ها نیاز به گسترش فضای اسکان پذیری دارند. علاوه بر این‌ها یکسری دوره‌های تخصصی هتلداری را در نظر می گیریم. طی این مدت متوجه شدم که توریسم هدفی بلند مدت و پایدار بر جامعۀ مقصد دارد. به همین دلیل بیشتر فعالیت‌هایم و در راستای اهدافی چون ایجاد اشتغال برای مردم و جوامع محلی و مقصدهای گردشگرپذیر، بوده است. و البته تقویت اقتصاد و جوامع محلی در صدر فعالیت‌هایم بوده است .

گفتید که یکی از اهداف اصلی شما جوامع محلی و مردم محلی بوده است، به نظر شما تأثیر توریسم بر جوامع محلی چیست ؟

ضرب‌المثلی هست که می‌گوید «توریسم همانند آتش است»، می‌توانید با این آتش غذایی لذیذ تهیه کنید و یا آن را به خاکستری بدبو و سیاه تبدیل کنید. توریسم بی‌شک پیامدهای منفی در پی دارد و این خیلی مهم است که با درک شرایط موثرترین و مدیریت صحیح بتوانیم جنبه مثبت را تقویت کرده و افزایش دهیم. توریسم در درک عمیق و شناخت کامل فرهنگ‌های مختلف موثرترین راه است و این بستگی به دید شما نسبت به این مسئله دارد. در جوامع محلی توریسم نقشی گسترده دارد و باعث ایجاد بسترهای مختلف در زمینه‌های گوناگون؛ مانند زمینۀ فرهنگی می‌شود. افراد مختلف با فرهنگ‌های مختلف،با ارزش‌ها، آداب، رسوم و سنن متفاوت به بازدید هم می روند ، تمامی این موارد را از هم یاد می‌گیرند. حتی آداب عجیب یکدیگر را به عنوان ارزش می‌پذیرند. کشور شما تابلویی از فرهنگهاست که می‌توانید با شناخت کامل و با صحبت و دیدارها، این تفاوت‌ها را به ارزش تبدیل کنید. که با توجه به روحیات ایرانی‌ها و آنچه در کشورتان مطالعه کرده‌ام متوجه شدم که در اینکار موفق بوده‌اید که این خود قابل تقدیر است.

به نظر شما چگونه می‌توان توریسم پایدار ایجاد کرد و از آن در پیشرفت جامعه بهره برد؟

باید اذعان داشت که توریسم در حال حاضر اولین و مهمترین صنعت دنیاست . صنعت، به دلیل اینکه مردم با این موضوع به عنوان پدیده اجتماعی- فرهنگی برخورد می‌کنند. اما مهمتر از این دیدگاه، موضوع درآمد حاصل از این صنعت است که به جرأت می‌توان گفت از صنعت ماشین‌سازی و حتی نفت نیز درآمدزاتر است . اما چرا این موضوع قابل درک نیست؟! از آنجا که توریسم زنجیرۀ با ارزش و گسترده‌ای است که هتل‌ها، اقامتگاه‌ها، دفاتر و آژانس‌ها، شرکت‌های گردشگری، دلالان این صنعت و رستوران‌ها، شرکت‌های حمل و نقل و بسیاری خرده مشاغل دیگر را شامل می‌شود که می‌تواند باعث ایجاد شغل و کسب درآمد برای افراد بسیاری شود. به همین دلایل توریسم در سال ۱۹۹۸ از سوی unwto به عنوان صنعت برتر معرفی شد .

برای مثال فرانسه به عنوان برترین مقصد گردشگری اروپاست که سالانه ۷ میلیون گردشگر خارجی به آنجاسفر می‌کنند. این رقم درسال‌های اخیر تا ۱۰۰ میلیون نیز افزایش یافته است. در سفر، مدیریت مهمترین نقش را ایفا می‌کند و پایداری در پی مدیریت صحیح در بازار گردشگری حاصل می‌شود. هر جنبه از صنعت توریسم باید از هر لحاظ بررسی شود. برای مدیریت صحیح نیازمند آموزش صحیح و شناخت کامل هستید تا با در نظر گرفتن راهکارهای مناسب به هدف خود برسید.

توریسم صنعت پیچیده‌ای است که فعالیت‌های زیادی را شامل می‌شود. در تمام انواع توریسم مثل طبیعت‌گردی، توریسم درمانی و ... به بررسی زمینه‌ها جهت ایجاد توریسم پایدار نیاز دارد. یا انواع جدیدتر توریسم مثل گردشگری با کشتی که نیازمند بررسی و مطالعۀ بیشتر است. سپس این بستر در مرحلۀ اول به آموزش و مرحلۀ دوم به مدیریت صحیح وابسته است.
حسین زندی
مترجم : آرزو خاکی


برچسب ها: مارچلو نوتاریانی ، گردشگری ، توسعه ،

 

 

 

شهرداری می‌خواهد محوطه‌ی هگمتانه را پارك ‌بسازد

شهرداری همدان تیشه به ریشه‌ی تاریخ می‌زند

خبرنگار امرداد - نگار پاكدل :

تپه‌ی هگمتانه که سال‌هاست از حفاظت‌های نادرست رنج می‌برد، اكنون شاهد تبدیل شدن به پارکی با شمشادها و راه‌های(:مسیرهای) سنگچین شده است. شهرداری می‌خواهد محوطه‌ی هگمتانه را تبدیل به پارک کند. کارشناسان میراث فرهنگی اما هشدار می‌دهند، این محوطه تاریخی است و این كارها تیشه به ریشه‌ی تاریخ پیش از اسلام همدان می‌زند.
به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی: مادها را هنوز با تپه‌ی هگمتانه می‌شناسند. امروزه ضرب‌المثل «گل بود به سبزه هم آراسته شد»، بسیار به حال و روز هگمتانه می‌آید.
تپه‌ی هگمتانه هنوز درگیر و دار بازسازی‌ها و حفاظت‌های نادرست است که مسوولان به جای انجام كارهای بازسازی، تصمیم به بهسازی حریم آن گرفته‌اند. کاشت شمشاد، ایجاد راه‌های سنگچین، درست کردن سفره‌ی هفت‌سین درست در حریم محوطه‌ی تاریخی از جمله برنامه‌های اجرایی مسوولان بوده است.
به گمان می‌رسد این كارها  نه تنها دل دوستداران میراث فرهنگی را شاد نکرد بلکه آن‌ها را شوکه هم کرد. این‌روزها شنیده شده است كه رویدادهای ناگوار دیگری هم در راه است. برای نمونه پهن كردن خیابان كناری این محوطه از سوی شهرداری این روزها دل دوستداران میراث فرهنگی را به درد آورده است. 

 


اینجا تپه هگمتانه‌است
«علی‌رضا ایزدی»، فرنشین(:رییس) میراث فرهنگی همدان اما هیچ‌کدام از این خرده‌گیری‌ها(:اعتراض‌ها) را نمی‌پذیرد و می‌گوید: «هیچ کس دلسوزتر از کارشناسان میراث‌فرهنگی برای میراث‌فرهنگی کشور نیست. اگر قرار بود، کوچکترین مشکلی برای محوطه‌ی تاریخی هگمتانه ایجاد شود، خود من جلوی آن می‌ایستادم، کاری که تا‌کنون هم کرده‌ام.»
او در مورد پهن كردن خیابان كناری تپه‌ی هگمتانه که شوند ویرانی بخش‌های چشمگیری از حمام تاریخی است که به تازگی تبدیل به موزه شده، می‌گوید: «چه کسی گفته پهن كردن این خیابان به آثار تاریخی آسیب می‌‌رساند؟ این ادعا نادرست است و ما نمی‌گذاریم این همچین چیزی روی دهد.»


به گزارش خبرگزاری میراث‌فرهنگی: این‌چنین به گمان می‌آید که تپه‌ی هگمتانه کم کم دارد از شکل تاریخی خود خارج شده و فضای آن شبیه پارک می‌شود. نرده‌هایی که روی پهنه(:عرصه) کار گذاشته بودند، تا محدوده‌ی پهنه‌ی محوطه را کاملا مشخص کنند، به تدریج برداشته و باغچه با گذرگاه‌های سنگچین در محوطه ایجاد شده که احتمال آسیب رسیدن به بنا را دو برابر می‌کند.
دوستداران میراث فرهنگی هشدار می‏دهند که بهسازی‏های انجام شده در تپه‌ی هگمتانه حریم آن را مخدوش کرده‏است.
ایزدی اما می‌گوید که هگمتانه تبدیل به زباله‌دانی شده بود و ما برای بهسازی آن‌جا این كار را انجام دادیم و این برنامه‌ها هیچ آسیبی به محوطه نمی
رساند كه هیچ، گردشگران هم با محیطی مناسب  رو به رو می‌شوند، نه جایی که امنیت ندارد.
فرنشین میراث فرهنگی همدان اما درباره‌ی سفره‌ی هفت‌سین می‌گوید: «سفره‌ی هفت‌سین روی بخش‌هایی از محوطه چیده شده بود که هیچ‌گونه آثاری در آنجا وجود ندارد و صحنه‌ی زیبایی هم برای گردشگران به وجود آورده است. سال دیگر هم قرار است که این سفره چیده شود.»
«محمد رحیم رنجبران»، مسوول پایگاه هگمتانه هم درباره‌ی این خرده‌گیری‌‌ها می‌گوید که این سفره‌ی هفت‌سین و شمشادها هیچ گونه مشکلی برای آثار تاریخی به وجود نمی‌آورند.
آن سفره‌ی هفت‌سین و آن سنگ‌چین و آن باغچه‌های شیک کجا و این آثار تاریخی رها شده به دست آب و باد و خاک کجا!
او در مورد بازسازی‌های نادرست و حفاظ‌هایی که شکسته شده و شوند آن شده كه آب به درون آثار تاریخی نفوذ کند، می‌گوید: «این بازسازی‌‌ها مربوط به دوره‌ی من نیست و امیدوارم در آینده كارهایی برای ساماندهی این بخش‌ها صورت بگیرد.»
«حسین زندی»، دوستدار میراث فرهنگی اما بر این باور است که؛ اگر در این محوطه‌ی تاریخی اثری هم نباشد، نباید در آن شمشاد کاشته شود. افزون‌بر این كارهایی که تا کنون برای بهسازی این محوطه انجام شده، غیر‌اصولی بوده است.
به گفته‌ی او، برپایه‌ی گفته‌ی بسیاری از باستان‌شناسان نباید پیرامون آثار تاریخی كارهای ساخت و ساز یا بهسازی انجام گیرد. زندی می
گوید؛ «از رنجبران و ایزدی که در رشته‌های مرتبط درس خوانده‌اند این امر دور(:بعید) از ذهن به نظر می‌رسید که اجازه‌ی چنین کاری را بدهند.


بهسازی به شیوه‌ی میراث‌فرهنگی
«حسین زندی» در مورد سفره‌ی هفت‌سین می‌گوید: «اینکه کنار ترانشه‌ی مرکزی سنگفرش کردند و یک سازه‌ی یک‌و‌نیم متری در زمین کندن، به راستی كار درستی در پیرامون یک اثر تاریخی است؟»
آنقدر میان گفته‌های مسوولان میراث فرهنگی و دوستداران میراث‌فرهنگی همدان تفاوت وجود دارد که به گمان می‌آید؛ همچون دو خط موازی هرگز در هیچ نقطه‌ای به هم نمی‌رسند. همین امر بررسی مسئله‌ی هگمتانه را سخت‌تر می‌کند و ضرورت رسیدگی نظارت به این محوطه از سوی گروهی بی‌طرف، بیشتر و بیشتر احساس می‌شود. اما اینکه با نزدیک شدن به انتخابات چقدر این مهم برآورده می‌شود مسئله‌ای است که روزهای آینده مشخص می‌شود.
 

 

http://amordadnews.com/neveshtehNamyesh.aspx?NId=9513

 

 


برچسب ها: هگمتانه ، میراث فرهنگی گردشگری ،

همشهری آنلاین

http://hamshahrionline.ir/details/215395

تاریخ مطلب: چهارشنبه 1 خرداد 1392 - 11:45:00 کد مطلب:215395

مارچلو نوتاریانی، كارشناس‌ارشد سازمان جهانی جهانگردی در گفت‌وگو با همشهری از ضرورت‌های صنعت گردشگری

گردشگری حتی اگر در حال مرگ هم باشد به‌سرعت احیا می‌شود

از ظرفیت‌های گردشگری ایران بسیارسخن گفته شده ولی تلاش‌های صورت‌گرفته در توسعه گردشگری در ایران هنوز نتوانسته نتیجه خوشایند و مطلوبی در پی داشته باشد.

 استفاده از شیوه‌های نوین آموزش، مدیریت و دانش روز می‌تواند ایران را از پولسازترین صنعت جهان بهره‌مند کند. در همین رابطه مارچلو نوتاریانی کارشناس‌ارشد سازمان جهانی جهانگردی از ایتالیا در گفت‌وگو با همشهری به ضرورت توجه جدی به صنعت گردشگری پرداخته است. نوتاریانی البته 15 سال است که به‌عنوان مشاور راهنمایان گردشگری فعالیت دارد و تخصص اصلی‌اش در اقتصاد گردشگری است. فعالیت جدی او البته با سازمان همکاری‌های گردشگری هلند و ایتالیا و در موسسه‌های گردشگری و هتل‌ها ست.

نوتاریانی که تخصص ویژه‌ای در تجهیز و بازسازی هتل‌ها دارد در گفت‌وگوی خود اعلام می‌کند که ساختمان‌های عظیم و قدیمی هتل‌ها، پس از مدتی استفاده و بهره‌مندی مداوم، کهنه و مستهلک شده و چه از لحاظ ظاهری و نما وچه از نظر امکانات و تسهیلات نیاز به مرمت و احیا دارند. به‌گفته نوتاریانی گاهی هتل‌ها نیاز به گسترش فضای اسکان‌پذیری دارند. آنطور که نوتاریانی می‌گوید در فعالیت‌های بین‌المللی‌اش در حوزه گردشگری متوجه شده که توریسم دارای اهداف بلندمدت و پایدار در جوامع مقصد است و به همین دلیل نیز بیشتر فعالیت‌هایش در راستای اهدافی چون ایجاد اشتغال برای مردم و جوامع محلی و مقصدهای گردشگرپذیر بوده است.

البته نوتاریانی بیشتر فعالیت خود را بر جوامع محلی متمرکز کرده است و درخصوص تاثیر صنعت گردشگری بر جامعه محلی می‌گوید: ضرب‌المثلی هست که می‌گوید «توریسم همانند آتش است»، می‌توانید با این آتش غذای لذیذ تهیه کنید یا آن را به خاکستری بدبو و سیاه تبدیل کنید. گردشگری بی‌شک پیامدهای منفی نیز دارد و مهم است که با درک شرایط و مدیریت صحیح بتوانیم جنبه مثبت آن را تقویت کنیم.

به‌گفته این متخصص بین‌المللی در صنعت گردشگری، توریسم در درک عمیق و شناخت کامل فرهنگ‌های مختلف مؤثرترین راه است و این البته بستگی به دیدگاه حاکم در جوامع درخصوص گردشگری دارد. در جوامع محلی توریسم نقشی گسترده دارد و باعث ایجاد بسترهای مختلف در زمینه‌های گوناگون و فرهنگی می‌شود. افراد مختلف با فرهنگ‌های متفاوت، ارزش‌ها، آداب و رسوم و سنت‌های متفاوت به بازدید فرهنگ‌های یکدیگر می‌روند و اینگونه تبادل فرهنگی اتفاق می‌افتد.

مارچلو نوتاریانی ایران را تابلویی از فرهنگ‌های متفاوت می‌داند و معتقد است که می‌توان با شناخت کامل و گشودن درهای گردشگری تفاوت‌های فرهنگی را حتی تبدیل به ارزش‌های جهانی کرد. او می‌گوید: با توجه به روحیات ایرانی‌ها و آنچه در ایران مطالعه کرده‌ام متوجه شدم که ایران در این موضوع تا حدودی موفق عمل کرده که البته قابل تقدیر است.

این کارشناس ارشد سازمان جهانی جهانگردی در بخشی از گفت‌وگوی خود به چگونگی ایجاد گردشگری پایدار در ایران اشاره می‌کند و می‌گوید: باید اذعان داشت که توریسم در حال حاضر مهم‌ترین صنعت در جهان است و مردم کشورها نیز با موضوع گردشگری به‌عنوان یک پدیده اجتماعی- فرهنگی رفتار می‌کنند. اما مهم‌تر از این دیدگاه، موضوع درآمد حاصل از این صنعت است که به جرأت می‌توان گفت از صنعت خودروسازی و حتی نفت نیز درآمدزاتر است. ولی این موضوع چندان قابل درک نیست چون توریسم زنجیره با ارزش و گسترده‌ای است که هتل‌ها، اقامتگاه‌ها، دفاتر و آژانس‌ها، شرکت‌های گردشگری، دلالان این صنعت و رستوران‌ها، شرکت‌های حمل‌ونقل و بسیاری خرده‌مشاغل دیگر را در برمی‌گیرد که می‌تواند موجب اشتغال و کسب درآمد برای جوامع شود. به همین دلیل گردشگری در سال 1998 از سوی سازمان ملل به‌عنوان صنعت برتر معرفی شد. آنطور که مارچلو نوتاریانی می‌گوید فرانسه به‌عنوان برترین مقصد گردشگری اروپا سالانه 70 ‌‌میلیون گردشگر خارجی دارد که این رقم در سال‌های اخیر تا 100 میلیون گردشگر نیز افزایش داشته است.

به گفته وی، مدیریت مهم‌ترین نقش را در گردشگری ایفا می‌کند و پایداری این صنعت نیز در پی مدیریت صحیح در بازار گردشگری حاصل می‌شود. نوتاریانی ادامه می‌دهد: برای مدیریت صحیح نیازمند آموزش صحیح و شناخت کامل هستیم تا با درنظر گرفتن راهکارهای مناسب به هدف‌های تعیین شده در صنعت گردشگری برسیم. نوتاریانی می‌گوید: توریسم صنعت پیچیده‌ای است که فعالیت‌های زیادی را شامل می‌شود. در تمام انواع توریسم مثل طبیعت‌گردی، گردشگری سلامت و... به بررسی زمینه‌ها جهت ایجاد توریسم پایدار نیاز است. انواع جدیدتری از گردشگری نیز همچون سفرهای گردشگری با کشتی نیازمند بررسی و مطالعه بیشتر هستند. این کارشناس‌ارشد سازمان جهانی جهانگردی می‌گوید: گردشگری بسیاری از فعالیت‌ها را شامل می‌شود و فرهنگسازی یکی از راهکارهای کلیدی برای پایه‌گذاری توریسم فرهنگی است. در ایران می‌توان از توریسم هنری با بهره‌گیری از صنایع‌دستی، معماری مساجد، خطاطی، نقاشی و شعر بهره گرفت. شخص خودم ترجمه اشعار عمر خیام را در یک گالری اروپایی دیده‌ام که می‌توان از آنها بهره گرفت. ایران هم‌اکنون زبانزد جهان است و این بهترین بهانه برای بازدید از این کشور است.

نوتاریانی می‌گوید: واقعیت این است که برای پیشرفت، رفتارها و نگاه‌ها باید تغییر کند. فرهنگ و بستر پیشرفت مهیا شود، طبیعت و مردم (جامعه) در کنار هم تحت مدیریت صحیح قرار بگیرند و این راهکارها پس از حصول نتیجه مطلوب به نسل بعدی منتقل شود. مهم این است که ایرانی‌ها دست به دست هم بدهند و متحد باشند. توانایی‌ها و امکانات را به‌صورت مشترک در جهت یک هدف پیش ببرند. در مدت حضورم در ایران متوجه شدم که بیشتر افراد جامعه تحصیل کرده‌اند و به تحصیلات آکادمیک و دانشگاهی علاقه‌مند هستند. از سوی دیگر در بخش خدماتی بهینه‌سازی‌ انجام گرفته و برخورد مردم ایران بسیار صمیمانه و دوستانه است. مردم ایران بسیار خون‌گرم هستند و با آغوش باز از مهمانان پذیرایی می‌کنند و بی‌شک هر مسافری خواهان روی گشاده و مهمان‌نوازی است. او البته امنیت را یکی از مولفه‌های جدی در صنعت گردشگری می‌خواند. به گفته مارچلو نوتاریانی، یک گردشگر مقصدی را که دچار ناامنی و جنگ است انتخاب نمی‌کند. برای مثال جنگ عراق، صنعت توریسم آن کشور را ویران کرد و حتی بر گردشگری کشورهای اطراف هم تأثیر منفی گذاشت. او عقیده دارد صنعت گردشگری حتی اگر در حال مرگ هم باشد به سرعت احیا می‌شود. در چند سال اخیر شاهد ناآرامی‌ها و درگیری‌های زیادی در تونس و مصر بودیم که برای مدتی توریسم را در این کشورها فلج کرد اما این صنعت به سرعت احیا شد و دوباره جان گرفت.

حسین زندی- آرزو خاکی

http://www.hamshahrionline.ir/details/215395 لینک مطلب:

 

 


برچسب ها: گردشگری ، جوامع محلی ،

http://www.chn.ir/NSite/FullStory/Video/?Id=104914&Serv=3&SGr=22

 

 

 

سبز شدن باغچه ها روی سر پایتخت افسانه‌ای مادها + بشنوید

گل بود به سبزه هم آراسته شد. تپه هگمتانه که سال‌هاست از حفاظت‌های نادرست رنج می‌برد، حالا شاهد تبدیل شدن به پارکی با شمشادها و مسیرهای سنگچین شده است. شهرداری می‌خواهند محوطه هگمتانه را تبدیل به پارک کنند. کارشناسان میراث فرهنگی اما هشدار می‌دهند، این محوطه تاریخی است و این اقدامات تیشه به ریشه تاریخ پیش از اسلام همدان می‌زند.

 

خبرگزاری میراث فرهنگی- گروه میراث فرهنگی- مادها را هنوز با تپه هگمتانه می‌شناسند، هرچند آخرین مطالعات باستان شناسی مرحوم مسعود آذرنوش نشان داد که این تپه فاقد لایههای دوره ماد است. هگمتانه این روزها مصداق این ضربالمثل است: گل بود به سبزه هم آراسته شد.

 

تپه هگمتانه هنوز در گیر و دار مرمت‌های نادرست و حفاظت‌های غلط است که مسئولان به جای اجرای اقدامات مرمتی، تصمیم به بهسازی حریم آن گرفتند. کاشت شمشاد، ایجاد مسیرهای سنگچین، درست کردن سفره هفت سین درست در حریم محوطه تاریخی از جمله برنامه‌های اجرایی مسئولان بوده است.

 

این اقدامات اما نه تنها دل دوستداران میراث فرهنگی را شاد نکرد بلکه آن‌ها را هم شوکه کرد. به نظر می‌رسد. حتی این روزها شنیده شده که اتفاقات ناگوار دیگری هم در راه است. تعریض خیابان مجاور این محوطه از سوی شهرداری این روزها دل دوستداران میراث فرهنگی را لرزان کرده است.  

 

اینجا تپه هگمتانه‌است

 

«علی‌رضا ایزدی»، رییس میراث فرهنگی همدان اما هیچ کدام از این اعتراض‌ها را نمی‌پذیرد و به CHN می‌گوید: «هیچ کس دلسوزتر از کارشناسان میراث فرهنگی برای میراث فرهنگی کشور نیست. اگر قرار بود، کوچکترین مشکلی برای محوطه تاریخی هگمتانه ایجاد شود، خود من جلوی آن می‌ایستادم. کاری که تا کنون هم کرده‌ام.»

 

او در مورد تعریض خیابان مجاور تپه هگمتانه که باعث تخریب بخش‌های قابل توجهی از حمام تاریخی که به تازگی تبدیل به موزه شده است، می‌گوید: «چه کسی گفته تعریض این خیابان به آثار تاریخی صدمه وارد می کند؟ این ادعا غلط است و ما نمی‌گذاریم این اتفاق بیافتد.»

 

مشاهدات خبرنگار CHN، اما گویای آن است که تپه هگمتانه کم کم دارد از شکل تاریخی خود خارج و فضای آن شبیه پارک می‌شود. نرده‌هایی که روی عرصه کار گذاشته بودند، تا محدوده عرصه محوطه را کاملا مشخص کنند، به تدریج برداشته و باغچه با معابر سنگچین در محوطه ایجاد شده که احتمال آسیب رسیدن به بنا را تشدید می‌کند.

 

دوستداران میراث فرهنگی هشدار می‏دهند که بهسازی‏های انجام شده در تپه هگمتانه حریم آن را مخدوشه کرده‏است

 

ایزدی اما می‌گوید که هگمتانه تبدیل به زباله دانی شده بود و ما برای بهسازی آن‌جا این اقدامات را انجام دادیم و این برنامه‌ها هیچ آسیبی به محوطه نمیرساند و در عوض گردشگر با محیطی مناسب  رو به رو می‌شود، نه جایی که امنیت ندارد.

 

رییس میراث فرهنگی همدان اما درباره سفره هفت سین می‌گوید: «سفره هفت سین روی بخش‌هایی از محوطه چیده شده بود که هیچ گونه آثاری در آنجا وجود ندارد و صحنه زیبایی هم برای گردشگران به وجود آورد. سال دیگر هم قرار است که این سفره چیده شود.»

 

«محمد رحیم رنجبران»، مسئول پایگاه هگمتانه هم درباره این اعتراض‌ها می‌گوید که این سفره هفت سین و شمشادها هیچ گونه مشکلی برای آثار تاریخی به وجود نمی‌آورند.

 

آن سفره هفت سین و آن سنگ چین و آن باغچه های شیک کجا و این آثار تاریخی رها شده به دست آب و باد و خاک کجا!

 

او در مورد مرمت‌های نادرست و حفاظ‌هایی که شکسته شده و همین امر باعث شده آب به درون آثار تاریخی نفوذ کند، می‌گوید که این مرمت‌ها مربوط به دوره من نیست و امیدوارم در آینده اقداماتی برای ساماندهی این بخش‌ها صورت بگیرد.

 

«حسین زندی»، دوستدار میراث فرهنگی اما معتقد است که  اگر در این محوطه تاریخی اثری هم نباشد، نباید در آن شمشاد کاشته شود و اقداماتی که تا کنون برای بهسازی این محوطه انجام شده، غیر اصولی بوده است.

 

به گفته او، بر اساس گفته بسیاری از باستان شناسان نباید در حریم آثار تاریخی اقدام به ساخت و ساز یا بهسازی کرد.  زندی میگوید که از آقای رنجبران و ایزدی که در رشته‌های مرتبط درس خوانده‌اند این امر بعید به نظر می‌رسید که اجازه چنین کاری را بدهند.

 

این چیدمان یکی دیگر از دستاوردهای بهسازی مسئولان میراث فرهنگی است

 

او در مورد سفره هفت سین می‌گوید: «اینکه کنار ترانشه مرکزی سنگفرش کردند و یک سازه یک و نیم متر در زمین کندن، واقعا اقدامی درست در محوطه یک اثر تاریخی است؟»

 

آنقدر میان گفته‌های مسئولان میراث فرهنگی و دوستداران میراث فرهنگی همدان تفاوت وجود دارد که به نظر می‌رسد همچون دو خط موازی هرگز در هیچ نقطه‌ای به هم نمی‌رسند. همین امر بررسی مسئله هگمتانه را سخت‌تر می‌کند و ضرورت رسیدگی نظارت به این محوطه از سوی گروهی بی طرف، بیشتر و بیشتر احساس می‌شود. اما اینکه با نزدیک شدن به انتخابات چقدر این مهم برآورده می‌شود. مسئله‌ای است که روزهای آینده نشان خواهد داد.

 

فاطمه علی اصغر 

 

 


برچسب ها: هگمتانه ، میراث در خطر ، همدان ،

یکشنبه 29 اردیبهشت 1392

جاذبه های طبیعی استان همدان از شیرین سو تا ملوسان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گردشگری ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،

جاذبه­های طبیعی استان همدان از شیرین سو تا ملوسان

بهار موسم همدلی و فصل دگرگونی و انقلاب در طبیعت است و این تحول در فلات ایران همزمان است با آغاز سال خورشیدی  و جشن نوروز، تعطیلات نوروز در کشور ما فرصتی است برای گشت و گذار و تماشای طبیعت زیبای بهاری به منظور تازه کردن روح و جان  و نیز فرصتی برای تحولات درونی افراد و نو کردن اندیشه­ها به شمار می­رود.

این دگرگونی و نو شدن زمین در استان همدان چشم نوازتر از دیگر نقاط است. سرمای زمستان و سفیدی برف جای خود را به شکوفه­های رنگارنگ می­سپارد و این زیبایی هر بیننده­ای را مسحور خود می­کند.

علاوه بر آثار تاریخی و جاذبه­های فرهنگی استان، مراکز طبیعی زیبای این استان مسافران را به سوی خویش می­خواند. نوروز امسال نیز هزاران مسافر از این مناطق دیدن کردند. مهمترین جاذبۀ طبیعی  همدان کوهستان­های این استان است. پوشش  گیاهی متنوع  این نواحی ،بیش از 1500 گونه گیاه دارویی را در برمی­گیرد.این کوه­ها همچنین غارهای زیبا و منحصر به فردی را در دل خود جای داده­اند. فراوانی چشمه­های جوشان در این کوهستان­ها به اندازه ای است که گفته­اند: «هیچ کس از کوه­های همدان تشنه بازنمی­گردد». چرا که در هر چندصد قدم یک چشمه زلال و باصفا جاری است و کوهنوردان و طبیعت دوستان را به دمی آسودن در خنکای خویش فرا می­خوانند.

صعود به قله­های این کوه­ها هر یک لذتی دارد . قله­های کرکس اسدآباد، آلما قلاغ، قزل ارسلان، دایم برف، کلاغ لان، تاریک دره، الوند، چهار قله، کلاه قاضی، که هر یک شکوه  و جلال وصف ناشدنی دارد که مقالی  دیگر می­طلبد. یکی از قله­هایی که هر سال هزاران کوهنورد بدان صعود می­کنند قله یخچال است . از آنجا که اولین برف پاییزی این قله را سفیدپوش می­کند و برف در این قله دیرتر از سایر کوه­ها ذوب می­شود این قله، یخچال نام گرفته است.

پیش از تولید برق و ظهور یخچال­های خانگی مردم همدان در فصل گرما از برف و یخ این قله استفاده می­کردند. مسیر صعود به این قله  از روستای زیبا و خوش آب و هوای دره مراد بیگ به سوی خانه ییلاقی­ها و سپس درۀ هزارپیچ و پناهگاه ایزدی  ادامه می یابد  و با پشت سر گذاشتن پناهگاه یخچال که یکی از بهترین پناهگاه­های کوهنوردی ایران است و نهایتاً به بلندترین قلۀ همدان که یخچال نام دارد، می­رسد.

ارتفاع این قله از سطح دریا 3586متر است و برای صعود  به آن تجهیزات کوهنوردی لازم است  اما کسانی که اهل کوهنوردی نباشند می­توانند از سایر جاذبه­های طبیعی این استان دیدن کنند. از آن جمله سراب­های استان همدان؛ مانند سراب گاماسیاب ، سراب گیان ، فارسبان و ملوسان در شهرستان نهاوند و یا تالاب شیرین­سو در شهرستان کبودرآهنگ که در نوروز امسال از مناطق پربینندۀ استان بود. همچنین روستاهای گردشگری ملهمدره در شهرستان اسدآباد، گشانی ، اشتران، فرسفج در شهرستان تویسرکان و دو روستای سنگی سیمین ابرو و ورکانه از دیگر جاذبه­های استان است که در طول سال مورد بازدید گردشگران است. در این میان غارهای همدان را نمی­توان نادیده گرفت. غارهای کوه خورزنه که هنوز رازهای نهفتۀ فراوانی از گذشته در خویش دارد، غار سراب، غار سوباشی، غار بیگلجه و در نهایت غار علیصدر –بزرگترین و مهمترین غار آبی کشور- که نوروز امسال 140هزار گردشگر از این اثر شگفت انگیز دیدن کرده­اند. این غار در شهرستان کبودرآهنگ در روستای علیصدر و در فاصلۀ 70 کیلومتری غرب( شمال غرب) همدان قرار دارد که در ارتفاعات ساری قیه واقع شده است. کوهنوردان ابتدا در سال 1342خ  از این غار بازدید کردند و در سال 1346خ این غار بازگشایی شد.  و از سال 1354 خ مورد بازدید عمومی قرار گرفت. هرساله مسیرهای جدیدی کشف و مورد بازدید قرار می گیرد.علاقه­مندان زیادی از سراسر جهان از این اثر بی نظیر بازدید می­کنند.

از دیگر جاذبه­های استان همدان دشت­ها و دره­های آن است. مانند دشت میشان ، تخت نادر، دره حیدره، دیوین ، سرکان ، شهرستانه ، امامزاده کوه و عباس آباد هر یک حال و هوای ویژه­ای دارند.

در این میان مناطق حفاظت شدۀ همدان مانند خان­گرمز و لشگر در، مأمن و پناهگاه ده­ها گونۀ جانوری است که از گزند شکارچیان و دشمنان طبیعت به این نواحی پناه برده اند.

آنچه گفته شد تنها مشتی نمونه خروار است و تنها تعداد اندکی از سرمایه­های ملی و طبیعی این استان است که امید است  در حفظ آن برای آیندگان کوشش بیشتری صورت گیرد چرا که گردشگری طبیعی در کشور با مشکلاتی مواجه است و توجه بیشتری را می­طلبد. انتظار می­رود کاستی­های موجود با همدلی و همراهی طبیعت­گردان و علاقه­مندان این حوزه جبران و برطرف شود.

نبود راهنمای محلی،  نامناسب بودن اسکان در برخی مناطق از جملۀ این کاستی­هاست اما مهمترین مسئله تخریب­های صورت گرفته در این مکان­ها، توسط گردشگران است. به­خصوص تولید و رهاکردن زباله در طبیعت، آسیب رساندن و تخریب به پوشش گیاهی و شکستن شاخه درختان ، که بیشتر خودنمایی می­کند. امید است خانواده­ها به این مهم توجه بیشتری داشته باشند و در گردشگری طبیعی  سفرهای پاک را در نظر داشته باشند.


برچسب ها: دیدنی های ، همدان ، گردشگری ،

بازار تاریخی همدان از 5سال پیش 4بار در آتش سوخته است

http://hamshahrionline.ir/details/213891

 

بازار تاریخی همدان خاکسترنشین شد

همشهری 23 اردیبهشت 

فرهنگ و تاریخ > میراث‌ایران- حسین زندی
بازار تاریخی همدان در بافت تاریخی آن شهر جمعه گذشته در آتش سوخت.


مجموعه تاریخی بازار همدان در مرکز این شهر و در محدوده خیابان‌های اکباتان شهدا و باباطاهر قرار دارد. در راسته این بازار کاروانسراها، سراهای تاریخی همچون صحاف‌خانه، کفشدوزخانه، زرگر‌ها، مسگرها، دباغ خانه، سمسار خانه، چلنگرها، نخودبریزها و... وجود دارد که هر یک به لحاظ تاریخی حائز اهمیت هستند.

مجموعه تاریخی بازار همدان دارای بیش از 30راسته، 25سرا و چندین کاروانسرای تاریخی است. بازار همدان از آنجا که در مسیر عبور و مرور بازرگانان و زائران بود در طول تاریخ مورد توجه قرار داشت. این بازار در تاریخ 30خرداد 1377 به شماره 2027 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است. این در حالی است که این بازار در چندسال گذشته بارها قربانی حریق شده و هر بار زخمی بزرگ بر پیکره زیبای آن وارد شده است.

در آتش‌سوزی اخیر راسته بازار نخود بریزها " خرازی‌ها" از بین رفت. بازار نخود بریزها بخشی از بازار مرکزی است که با نابسامانی‌های وضعیت کشاورزی استان به محل فروش لوازم بهداشتی تبدیل شد و به راسته خرازی فروشی‌ها تغییر نام یافت. این‌بازار آخرین‌بار در دوره قاجاریه بازسازی شده است و در دهه1330 خورشیدی سقف طاق و قوسی بازارتوسط شهردار وقت به سقف شیروانی تبدیل شد.

نبود هماهنگی و راهکار مناسب برای حل بحران باعث شده هر گروه و نهادی، دیگری را عامل آتش‌سوزی قلمداد کند و از بار مسئولیت شانه خالی کند اما امروز پس از آتش‌سوزی بزرگ‌ترین نگرانی این است که باز‌سازی‌ بازار به شیوه سنتی صورت نگیرد و تبدیل به یک مرکز تجاری جدید شود. قرار گرفتن بازار در مرکز تجاری شهر و نقطه گران قیمت موجب به طمع افتادن برخی مالکان برای ساخت‌و‌سازهای بلندمرتبه شده است. از سوی دیگر بافت قدیمی و مرمت نشدن بازار در سال‌های گذشته موجب اعتراض برخی کسبه نیز شده بود.

از دیگر سو بودجه ناچیز اداره میراث فرهنگی همدان پاسخگوی تخریب‌ها نبود و همیاری‌های مردمی هم نتوانست به این مسئله کمک کند. همانطور که اشاره شد بازار در مرکز تجاری شهر و با ارزش‌تر از سایر نقاط است، درنتیجه عوارض نقل و انتقال، نوسازی، مالیات و تغییرات و تعمیرات نیز نسبت به دیگر نقاط شهر بیشتر است.

متأسفانه در سال‌های اخیر مهم‌ترین اصل برای بخش‌های اقتصادی سود است و میراث تاریخی اولویت اول نیست ولی گاه منفعت طلبی‌های اقتصادی به جایی می‌رسد که حقوق جمعی فراموش می‌شود. در حادثه جمعه گذشته در بازار تاریخی همدان نیز بی‌توجهی در هنگام جوشکاری با برق کنتور شهری موجب آتش‌سوزی گسترده این بازار تاریخی شد.

در سال‌های گذشته اقدام جدی برای حفظ بافت تاریخی بازار همدان صورت نگرفت. برخی تغییرات صورت گرفته در حجره‌های تاریخی این بازار و استفاده از مصالح جدید مثل تیرآهن و... که پس از آتش‌سوزی نمایان شد نشان می‌دهد مغازه‌دارها بدون هماهنگی اقدام به ساخت وساز درون مغازه‌ها کرده و دیوارهای زخیم بافت تاریخی این بازار تراشیده شده است. البته کسبه این بازار نیز به تنهایی نمی‌توانند بازسازی و مرمت این مجموعه تاریخی را به پایان برسانند.

طراحی و معماری بازارهای قدیمی به‌گونه‌ای است که رفت‌وآمد در آنها به سختی صورت می‌گیرد و در حوادثی مانند آتش‌سوزی و زلزله امداد رسانی با مشکل مواجه است. از 5 سال گذشته تاکنون این چهارمین آتش‌سوزی در بازار همدان است که به‌علت نقص در سیستم برق‌رسانی و سیم‌کشی اتفاق افتاده است.

رضا مستوفی، کارشناس مرمت آثار تاریخی می‌گوید: پیش‌تر در کاروانسرای شریفی‌های همدان و چند روز پس از مرمت به‌علت استفاده از بخاری برقی توسط یکی از حجره دار‌ها آتش‌سوزی‌ای رخ داد که بخشی از کاروانسرا در آن سوخت. بهرام توتونچی معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی همدان نیز با اشاره به مشکلات موجود در بافت تاریخی و بازار همدان گفت: مشکل بازارها و معابر و بناهای تاریخی ما سیستم انتقال انرژی است. برق‌رسانی، گازرسانی، آب وفاضلاب از مشکلات جدی بافت تاریخی همدان است.

توتونچی در مورد آتش‌سوزی بازار همدان گفت: همه ما مقصریم. علت این است که هماهنگی بین نهادها وجود ندارد. توتونچی ادامه داد: این بافت تا دهه 30 خورشیدی دارای سقف طاقی و سنتی بودکه به بهانه تاریکی توسط شهرداری وقت حذف شد اما در همان سال بازاریان تابستانی بسیار گرم و زمستانی بسیار سخت را پشت سر گذاشتند. سپس اقدام به ایجاد پوشش چوبی وشیروانی کردند.

معاون میراث فرهنگی همدان گفت: همه مغازه‌های بازار‌ که سقف داشته‌اند دیوار هم داشته‌اند اما به‌تدریج مالکان، این دیوارها را که سقف وطاق روی آنها سوار بود تراشیده‌اند و به ستون تبدیل کرده‌اند تا به مساحت مغازه‌ها افزوده شود.

 


برچسب ها: آتش سوزی ، میراث فرهنگی گردشگری ، همدان ،

سه شنبه 10 اردیبهشت 1392

هگمتانه در حال نابودی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،گردشگری ،میراث فرهنگی ،

 
گسترش فضاهای گردشگری در محوطۀ هکمتانه باعث نابودی این تپه می‌شود
پایتخت مادها از احداث دانشگاه تا چیدن سفره هفت سین؛
گسترش فضاهای گردشگری در محوطۀ هکمتانه باعث نابودی این تپه می‌شود
در نوروز امسال سازمان میراث فرهنگی بخش‌های کاوش نشده از محوطه هکمتانه را با بیل مکانیکی، لودر و قلتک صاف کرده و بر روی آن هفت سین ۳۰۰ متری چیده است.
 
 
محوطۀ باستانی هکمتانه که آن را پایتخت مادها دانسته‌اند، با وسعتی در حدود ۴۰ هکتار از مهمترین مراکز باستانی کشور و بزرگترین محوطه در شهر همدان، به شمار می‌آید. این محوطه به دلایل گوناگون و دارا بودن ویژگی‌های مختلف از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و همواره مورد توجه پژوهشگران حوزۀ تاریخ و باستان شناسی بوده است. از هرودوت تا معاصران ما بسیاری بدان پرداخته‌اند.
 


اگر چه اختلاف نظرها در این باره بسیار است اما وجود چندین اثر در این محوطه؛ مانند کلیسا، گورستان، موزۀ هکمتانه، شهر و دژ کهن هکمتانه اهمیت آن را دوچندان کرده است.به همین دلیل این محوطه در شمار پایگاه‌های پژوهشی کشور قرار گرفته است. اما به جز عملیات باستان‌شناسی و کاوش‌های علمی، مدتی است کارهای صورت گرفته در حریم این آثار پیامدی جز تخریب نداشته است. 


تغییر کاربری کلیسای داخل محوطه به دانشگاه علمی- کاربردی و استفاده از این کلیساها به عنوان کارگاه درس آسیب‌های جدی بدان وارد کرده است.


سنگفرش کردن بخشی از محوطه در حالی انجام شده است که بخش‌های کاوش نشده و دیوارهای بیرون آمده از خاک جز دو مورد حفاظ ندارند و سرپوشیده نیستند. همچنین یادگاری‌هایی که بر روی ویترین‌های موزه نوشته شده است و همه تاریخ جدید دارد، نشان از آن دارد که از اشیاء این موزه به درستی محافظت نمی‌شود.
 


به تازگی اتفاق جدیدی در این تپه صورت گرفته و تبلیغات زیادی برای آن انجام شده است و رسانه‌ها و مسئولان بارها با افتخار از آنها یاد کرده‌اند که بسیار شگفت انگیز است. در نوروز امسال سازمان میراث فرهنگی بخش‌های کاوش نشده از این محوطه را با بیل مکانیکی و لودر و قلتک صاف کرده و بر روی آن هفت سین ۳۰۰ متری چیده است و مکرراً در بنرهای تبلیغاتی شهر از این عمل با افتخار یاد کرده‌اند و بدان بالیده‌اند.
 


در حالی که در شهری که ۵۴ کیلومتر مربع مساحت دارد، در جایی غیر از محوطه‌های باستانی می‌توان فضایی ۳۰۰ متری برای این کار اختصاص داد. شگفت آن که فضای تخریب شده در تپه هکمتانه که به این منظور آماده شده بود بیش از ۱۵۰۰ متر بوده است.
 


همچنین در سمت چپ در ورودی این محوطه، بخشی از تپه را به صورت پارکی بزرگ ساخته و درختچه‌های تزئینی در آن کاشته‌اند. در میان این پارک نیز میلۀ پرچمی به طول ۵۰ متر نصب کرده‌اند که مسلماً برای نصب این پرچم چندین متر چاله حفر شده است این در حالی است که برای این کار همیشه مکان مناسب‌تری وجود دارد و حتی اگر پرچم را در حیاط منزل شهروندان هم نصب کنند باعث خوشحالی آنان خواهد بود.
 



از سویی در بخشی از محوطۀ، حیاط مدرسه‌ای که امروزه به موزه تبدیل شده است به موزه سنگ اختصاص داده‌اند که هنوز امکان بازدید عمومی از آن وجود ندارد. این آثار تنها در معرض باد و باران و فرسایش سریعتر قرار گرفته‌اند که با توجه تغییر دمای بالا در تابستان و زمستان نیاز به حفاظت و پوشش دارند.
 


هر چند متولیان این کارها برای جذب گردشگر انجام می‌دهند، اما اگر گردشگری باعث تخریب آثار باستانی و میراث فرهنگی شود چه سودی خواهد داشت؟ امید که پیش از آغاز و افزایش چنین تخریب‌هایی از نظر کارشناسان استفاده شود تا شاهد چنین صدماتی به میراث ملی این سرزمین نباشیم.

حسین زندی


برچسب ها: همدان ، میراث در خطر ، هگمتانه ،

http://www.honarnews.com/vdce7w8n.jh8fzi9bbj.html

 
چرخه معیوب در جمع آوری زباله توسط تلاشگران عرصه محیط زیست
مردم طبیعت را فدای لذات آنی خود می‌کنند،
چرخه معیوب در جمع آوری زباله توسط تلاشگران عرصه محیط زیست
اگر عده‌ای نابخردانه طبیعت را آلوده کنند و گروهی از شهروندان به جمع‌آوری زباله بپردازند دور باطلی و چرخه معیوبی خواهد بود که نتیجه مطلوبی نخواهد داشت.
حسین زندی
 
امروزه حضور مردم در باغات و جنگل‌ها و محیط‌های طبیعی که با هدف رسیدن به آرامش و حس لذت انجام می‌گیرد با آسیب‌های فراوانی از جمله کندن شاخ و برگ درختان، روشن کردن آتش و ریختن زباله، نوشتن یادگاری و... همراه است. گاهی برای رفع این آسیب‌ها سالیان متمادی زمان لازم است آسیب‌هایی چون ریختن زباله که مردم در عرض یک ساعت در مکانی طبیعی به جای می‌گذارند و تجزیه آنها سال‌ها زمان می‌برد به عبارتی مردم طبیعت را فدای لذات آنی خود می‌کنند. 

از سویی حفاظت از محیط زیست تنها وظیفه دستگاه یا ارگانی خاص نیست بلکه همه مردم باید از این نعمت الهی محافظت کرده و آن را برای آیندگان حفظ نمایند. این امر نیازمند فرهنگ‌سازی در بین خانواده ها توسط رسانه‌ها و فعالان و دوستداران محیط زیست است.

یادداشت زیر به بررسی چرخه معیوب جمع آوری زباله توسط تلاشگران عرصه محیط زیست می‌پردازد.

انباشت زباله در طبیعت از معضلاتی است که کشور ما دچار شده و روز به روز بر وخامت آن افزوده می‌شود. عدم مدیریت پسماند و کمرنگ بودن نقش نهادهای آموزشی و رسانه‌های تصویری و شنیداری به ویژه در امر پیشگیری بر این مشکل مهم دامن زده است. در این میان گاهی نهادهای مدنی و فعالان زیست محیطی تلاشی در جهت جمع آوری زباله ها در طبیعت می‌کنند اما آیا با این تلاش‌ها جنگل‌ها، دریاها، تالاب‌ها و کوه‌های زیبایی که مملو از زباله است پاک خواهد شد؟ تلاشگران عرصه محیط زیست بر این امیدند که مردم به درک درستی از مسئله بهداشت محیط زیست و طبیعت برسند و بتوانند خود را با دیگر کشورها مقایسه کنند و زباله‌ای بر روی «زمین» این مادر طبیعت رها نکنند.

اما اگر عده‌ای این عمل نابخردانه را انجام دهند و طبیعت را آلوده کنند و گروهی از شهروندان به جمع‌آوری زباله بپردازند دور باطلی خواهد بود و چرخه معیوبی که نتیجه مطلوبی نخواهد داشت.

باید این تلاش‌ها همراه با برانگیختن حس مسئولیت و آموزش شهروندان و جوامع محلی باشد تا مردم با نقش خود در جهت توسعه پایدار وحفاظت از محیط زیست آشنا شوند. این امر محقق نمی‌شود مگر این که نهادهای مدنی به صورت تخصصی و طبق اساسنامه‌ها و مرامنامه‌ها عمل کنند. مثلا اگر نهادی در زمینه امور هنری فعالیت می‌کند و یا رسالت و وظیفه تشکلی محیط زیست دارد وارد عرصه‌های دیگر نشود مثلا وارد فعالیت‌های سیاسی و یا خیریه یا روانشناسی نشوند و یا از هیجانات اجتماعی و سیاسی پرهیز کنند.

در دو دهه گذشته تشکل‌های غیر دولتی بیش‌ترین آسیب را از فعالیت‌های حاشیه‌ای وغیر مرتبط دیده‌اند. از سوی دیگر زمانی که در رسانه‌های ملی مانند رادیو و تلویزیون به مسئله محیط زسیت اختصاص دارد بسیار ناچیز است به خصوص در کشوری که مسئله‌ی پسماندها یک بحران محسوب می‌شود که به نظر می‌رسد باید تلاش بیش‌تری در این زمینه صورت گیرد.

نقش آموزش به خصوص نهادهای آموزشی دولتی مانند آموزش و پرورش و وزارت علوم بسیار مهم است و می‌تواند در توانمندسازی دانش‌آموزان و دانشجویان و مسئولیت‌پذیری شهروندان مفید واقع شود. با اختصاص واحدهای درسی و آموزش‌های نوین در زمینه محیط زیست تحصیل کردگان متعهد تربیت کند و نهادهای دولتی متولی و مرتبط مانند اداره‌های محیط زیست و منابع طبیعی و شهرداری‌ها می‌توانند با برگزاری همایش‌ها، کارگاه‌ها، تورهای آموزشی و همکاری با نهادهای مدنی و تشکل‌های زیست محیطی به برطرف کردن این بحران کمک کنند.

به تازگی برخی از نهادهای مدنی در تلاشند تا در تعامل با دیگر نهادها به سوی آموزش محوری حرکت کنند تا شاهد این چرخه معیوب نباشند و بر این امیدند که شهروندان به جایگاهی برسند تا زباله کمتر تولید کنند و زباله‌ای در زمین ریخته نشود تا عده‌ای آن را جمع آوری کنند.


برچسب ها: نهادهای مدنی ، سمن ها ، زیست بوم ، توسعه پایدار ،

جمعه 6 اردیبهشت 1392

تاسیس موزه اسب در قدیمی ترین اصطبل همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،گردشگری ،گفتگو ،

 
از سوی فعالان صنعت اسب و توسعه گردشگری :

تاسیس موزه اسب در قدیمی‌ترین اصطبل همدان

همدان به عنوان یکی از مراکز قدیمی پرورش اسب در کشور این روزها خواستار تاسیس موزه اسب در قدیمی‌ترین اسطبل این استان شده‌است تا با این کار و به واسطه حضور گردشگرانی که برای دیدن اسب‌ها می‌آیند راه برای توسعه گردشگری ورزشی باز شود.

خبرگزاری میراث فرهنگی ـ‌ گردشگری ـ از دیر باز ایران را به عنوان خاستگاه اسب در جهان می‌شناسند. از این رو تنوع نژادی اسب در ایران بیش از دیگر کشورهاست . همدان ازجمله مراکز قدیمی پرورش اسب در کشور است که اینروزها نیاز به توجه بیشتری دارد.
 
"وحید برقعی" رئیس فدراسیون سوارکاری همدان در مورد جایگاه پرورش اسب درهمدان به CHN گقت: «علاوه بر آنکه صنعت اسب در همدان سابقه دیرینه‌ای دارد، در یک قرن گذشته از جایگاه خاصی نیز برخوردار بوده است. از زمانی که زنده یاد "مری لیلی قراگوزلو" در روستای ورکانه پرورش اسب اصیل ایرانی (عرب خوزستان) را شروع کرد و مرحوم "مهدی مکاره چی" اولین باشگاه نخصصی در این شهر را راه اندازی کرد، شرایط ویژه ای برای همدان رقم زده‌شد.»
 
به گفته او، ورزش سوارکاری همدان در رشته پرش با اسب رغیب استان های دیگر است به خصوص اسب هایی که در مسابقات شرکت کردند بیش از دوبرابر سایر استان ها (به جز تهران و البرز) است .  
 
برقعی در ادامه افزود: «صنعت اسب استان شامل بخش های سخت افزاری و نرم افزاری است که در بخش سخت افزاری 6 باشگاه سوارکاری دارد و مراکز پرورش در شهرهای همدان ، صالح آباد ، رزن، ملایر و نهاوند فعال هستند.»
 
به گزارش CHN، صنعت اسب تعریف ویژه ای دارد. از یک منظر تولید و پرورش و دیگری تولید ادوات جانبی در این زمینه که همدان به صورت نیمه صنعتی در حال تولید ادوات و تجهیزات باشگاه های سوارکاری در حال ارائه خدمات است.
 
رئیس فدراسیون سوارکاری همدان ادامه داد: «با جایگاهی که این شهر در صنعت چرم دارد می تواند در صنایع دستی و ادوات سوارکاری نیز تاثیرگذار باشد مورد دیگر پرورش از نژادهای مختلف است که همدان خاستگاه پرورش اسب اصیل ایرانی(عرب خوزستان) است امروز نیز اسب ترکمن تولید می شود.»
 
گردشگری ورزشی نیازمند توجه مسئولان است
برقعی در پاسخ به این سوال که چرا قدیمی ترین اصطبل استان در ورکانه که در حال تخریب است بازسازی و یا تبدیل به موزه اسب نمی شود به CHN گفت: «من خواهش می کنم مسئولان به خصوص در میراث فرهنگی به این مسئله توجه کنند چرا که این منطقه با ظرفیت هایی که دارد می تواند به محل برگزاری جشنواره بین المللی اسب ایرانی تبدیل شود و فصل مشترک ورزش سوارکاری ، صنعت معدن و سازمان میراث فرهنگی اسب است و هر کدام می توانند سهم خود را در این زمینه داشته باشند.
 
به اعتقاد او، از آن جا که اسب سواری ورزشی خصوصی است می تواند با آژانس های گردشگری که کار اکوتوریسم انجام می دهند یک تفاهم نامه مشترک انجام گیرد تا بخش خصوصی با همکاری نهادهای گردشگری بتواند برای جذب گردشگر داخلی و خارجی تلاش کند.
 
برقعی در مورد برنامه های آینده فدراسیون سوارکاری همدان گفت: «از دور سوم سفر ریاست جمهوری مصوبه ای داریم که برای اولین مرکز بین المللی مسابقات ورزش های سواره تهیه شده است اما هنوز به نتیجه نرسیده است که امید داریم در سال 92 به نتیجه برسد .»
 
"ابراهیم کارخانه‌ای" نماینده مردم همدان در پاسخ به این سوال که با توجه به ظرفیت های موجود  و نیازهای استان چرا سرمایه گذاری های دولتی صورت نمی گیرد گفت: « من در جریان نیستم.»
 
اسب‌ها ممنوع الخروج، سیاحان در اندیشه اسب ایرانی
"محمد زندی" پرورش دهنده اسب ایرانی مهم ترین ویژگی اسب های ایرانی را تنوع نژادی و گونه های مختلف اسب دانست و به CHN گفت: «در هیچ کشوری ده ها گونه از نژادهای مختلف را هم زمان نخواهید یافت اما در ایران این امتیاز وجود دارد تا اسب کرد، ترکمن، کاسپین، اصیل (خوزستان) و گونه های مختلف این نژادها را در کنار هم داشته باشیم که هر یک می تواند منشاء اتفاق مثبتی برای  جذب و توسعه گردشگری کشور باشد.
 
او افزود: «علاوه بر جذب گردشگر ورزشی از طریق مسابقات سواری استقامت ، پرش ، چوگان و زیبایی اسب به عنوان حیوانی که  گذشته تاریخی  پر باری را به همراه دارد می تواند موجب جذب سیاحان شود .»
 
زندی مهم ترین مشکل را ممنوع الخروج بودن اسب و ممنوعیت صادرات دانست و گفت: «ما نه تنها با این کار ارزآوری را از دست داده ایم بلکه در هیچ مسابقه بین المللی نمی توانیم شرکت کنیم و مهم تر از همه این که نژادهای اسب ایرانی به نام دیگر کشورها ثبت می شود مانند نژاد اسب خوزستان که به نام اعراب ثبت شده و اسب کاسپین (اسبچه خزر) که انگلستان به دنبال ثبت آن است.»


برچسب ها: سوارکاری ، همدان ، موزه ،

تعداد کل صفحات: 7 ... 3 4 5 6 7
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic