جمعه 18 دی 1394

داستان نویسی با رویکرد فرهنگ شهروندی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،ادبیات ،کتاب ،

داستان نویسی با رویکرد فرهنگ شهروندی

نویسنده: حسین زندی همدان - خبرنگار همشهری
داستان نویسی با رویکرد فرهنگ شهروندی
«حمید حیاتی» نویسنده و پژوهشگر همدانی تاکنون دو اثر در حوزه فلسفه با نام‌های «میشل فوکو؛ پیدایش عقل کیفری»، «بر فراز عبث‌ناکی زندگی» و دو اثر در حوزه‌ ادبیات داستانی با نام‌های «انگار به آن طرف خیابان رسیده‌ای» و «نامه‌‌ای به خورشید» را منتشر کرده است...
1394/10/12
«حمید حیاتی» نویسنده و پژوهشگر همدانی تاکنون دو اثر در حوزه فلسفه با نام‌های «میشل فوکو؛ پیدایش عقل کیفری»، «بر فراز عبث‌ناکی زندگی» و دو اثر در حوزه‌ ادبیات داستانی با نام‌های «انگار به آن طرف خیابان رسیده‌ای»  و «نامه‌‌ای به خورشید» را منتشر کرده است. این نویسنده سال 1345در همدان زاده شده و نویسندگی را از دهه 70 خورشیدی آغاز کرده است. از او علاوه بر چهار اثر منتشر شده سه رمان دیگر دردست انتشار است. حیاتی در آخرین داستان خود یک سوژه با مضمون شهری را انتخاب کرده و نوشته است. داستان «آن‌ها سرهایی اندازه نعلبکی دارند» به مرحله دوم جشنواره جایزه داستان تهران نیز راه یافت.
جایزه داستان تهران مسابقه‌ای برای شناسایی استعدادهای داستان‌نویسی در ایران است که با رویکرد زندگی شهری و مسائل شهروندی به خلق اثر می‌پردازند. در آثار جشنواره امسال نیز مضامینی از جمله آلودگی هوا، ترافیک، فقر و دیگر مسائل شهری آمده بود. با «حمید حیاتی» درخصوص داستان‌نویسی شهری و تاثیر ادبیات در حوزه مسائل شهروندی به گفت وگو پرداختیم.

داستان شهری
«حمید حیاتی» دو تجربه موفق در حوزه ادبیات داستانی دارد که در یک سال گذشته از آثار مورد بحث این حوزه بود. این نویسنده در توضیح موضوع داستان شهری می‌گوید: داستان‌هایی که به نوعی با مضامین شهری مانند بناهای تاریخی شهر، مسائل شهروندی، موزه‌ها، ترافیک، مسائل اجتماعی و پدیده‌هایی که در شهر شاخص هستند ارتباط دارند،‌ در این مقوله می‌گنجد.این نویسنده ادامه می‌دهد: من در رمان «نامه به خورشید» بخشی از فضای شهری همدان را در سال‌های پس از 1320 به تصویر کشیدم. در داستان «آن‌ها سرهایی اندازه نعلبکی دارند» موضوع ترافیک را که مسئله روز کلانشهرها بخصوص همدان است مدنظر قرار دادم. مسئله ترافیک در همه شهرها یک معضل به شمار می‌رود. مسئله «خط سفید» در ترافیک مسئله‌ای است که نه توسط رانندگان و نه عابران پیاده رعایت نمی‌شود و من در داستان خود به آن تاکید کردم.

موضوع داستان
حیاتی با اشاره به موضوع داستان ادامه می‌دهد: داستان شخصی است که دچار(ترس شدید) عبور از خیابان است. این شخصیت با وسواس و ترسی که دارد سعی می‌کند تمامی قوانین و قواعدی را که برای گذشتن از عرض خیابان و یا خط عابر پیاده وجود دارد رعایت کند اما باز ترس دارد. در این بین همسرش همراه با روانپزشکی تلاش می‌کند به او کمک کند تا این ترس از او رها شود. در هنگام عبور از خیابان معمولا همسرش او را همراهی می‌کند اما یک روز که در جلسه انجمن اولیای مدرسه شرکت دارد، این مرد می‌خواهد از خط عابر بگذرد. وقتی تنها وارد خیابان می‌شود متوجه عمق فاجعه می شود و می فهمد که وضع رعایت مقررات بسیار بد است. خودرو‌ها بوق غیراستاندارد دارند، سرعت را رعایت نمی‌کنند و به قوانین توجه نمی‌کنند.
 وی اضافه می‌کند: شخصیت داستان درنهایت پس از سرگردانی در خیابان تصمیم می‌گیرد ازعرض خیابان عبور کند، با اینکه همه موارد را در نظر می‌گیرد و رعایت می‌کند. لحظه آخر خودرویی که به دلیل صدای زیاد پخش صوت به عابر توجه نمی‌کند او را نقش زمین می‌کند و در آخرین لحظه عمر، شخصیت داستان من خاطره اولین تصادفش با دوچرخه را از ذهن می‌گذراند و نقش زمین می‌شود.

تنهایی انسان
نویسنده رمان «نامه‌ای به خورشید» می‌گوید: تمامی بدی‌های ترافیک و مضرات رعایت نکردن اصول اولیه رانندگی را تکه تکه در داستان «آن‌ها سرهایی اندازه نعلبکی دارند» آورده‌ام. این داستان به طور غم‌انگیزی تنهایی یک انسان را در مقابل انبوهی از افرادی که به اصول شهروندی پایبند نیستند روایت می‌کند. بدی‌هایی که در ضدارزش‌های شهروندی ریشه دارد.
این نویسنده همدانی با تاکید به رسالت ادبیات داستانی ادامه می‌دهد: ادبیات داستانی به وجود آمده تا فرد امروز به انسان بودن نزدیک شود و این امر را همواره به ما یادآوری می‌کند. بنابراین داستان از راه برانگیختن حس آدمی برای بهتر زندگی کردن و بهتر کنش و واکنش نشان دادن انسان در ناخودآگاه کمک می‌کند و عواقب اعمال انسان را گوشزد می‌کند تا این انگیزه رعایت حقوق دیگران را در ما زنده کند و برجسته سازد.

همدان؛ مستعد برگزاری مسابقه‌های ادبی
حیاتی در پایان به برگزاری مسابقه‌های ادبی در شهر‌هایی مانند همدان اشاره می‌کند و می‌گوید: رویدادهای فرهنگی همیشه کمک می‌کنند تا رفتار فرهنگی فراگیر شود، در همدان نیز برگزاری مسابقه‌های فرهنگی توسط اهالی فرهنگ و بخش غیر دولتی می‌تواند راهگشا باشد. باید در نظر داشت مسابقه و جشنواره زمانی می‌تواند راهگشا باشد که تولیدهای فرهنگی بازنشر شود و در اختیار عموم قرار گیرد تا مخاطبان زیادی را درگیر کند.وی می‌افزاید: در سال‌های گذشته تشکل‌های ادبی بسیاری در همدان فعال بودند. این تشکل‌ها با حضور گرم علاقه‌مندان و گاهی برپایی نشست‌های ادبی با حضور نویسندگان و شاعران صاحب‌نامی مانند جواد مجابی، شمس لنگرودی، جمال میرصادقی و ابوتراب خسروی روزهای خوبی را برای ادبیات داستانی و شعر در همدان رقم زد. متاسفانه در حداقل 4 یا 5 سال گذشته این حضور و فعالیت‌ها کاملا از رونق افتاده است.این نویسنده با ابراز امیدواری درباره فعال شدن دوباره فضاهای فرهنگی و هنری همدان می‌گوید: امید است داستان‌نویس‌های همدانی با توجه به ضرورت پرداختن به موضوعات شهری، به نگارش و ترسیم فضای شهری همدان در سال‌ها و دهه‌های آتی بپردازند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%B3%DB%8C-%D8%A8%D8%A7-%D8%B1%D9%88%DB%8C%DA%A9%D8%B1%D8%AF-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D9%88%D9%86%D8%AF%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، نویسندگان همدان ، ادبیات داستانی همدان ،

دوشنبه 16 شهریور 1394

«مرغ درخت اقاقی» در همدان رونمایی شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :کتاب ،ادبیات ،

به همت تشکل های غیر دولتی؛

 «مرغ درخت اقاقی» در همدان رونمایی شد

مایه تأسف است که در همدان کتابخانه‌ای که آثار 100 سال اخیر را در خود داشته باشد وجود ندارد و به همین دلیل کتابی که 47 سال پیش عبداله رضوی عمادی نوشته است امروز نایاب است در حالی که هنوز هم 6 داستان کتاب خرخر خواندنی است. امیدوارم اصحاب رسانه این جلسه را پوشش دهند و به چنین جلسه هایی بیشتر توجه کنند.
به گزارش همدان پرس؛ مراسم رونمایی از کتاب «مرغ درخت اقاقی» نوشته «عبدالله رضوی عمادی» روز گذشته در سالن تشکل های غیر دولتی  همدان برگزار شد این مراسم به همت  تشکل های غیر دولتی همدان از جمله کانون قلم، انجمن توسعه محلی بهارستان، بنیاد مهر، پویشگران سفرپاک و با حضور ده ها نفر  از نویسندگان و علاقمندان ادبیات داستانی در همدان برگزار شد. 

«علی معصومی» نویسنده و پژوهشگر در این مراسم گفت: مایه تأسف است که در همدان کتابخانه‌ای که آثار 100 سال اخیر را در خود داشته باشد وجود ندارد و به همین دلیل کتابی که 47 سال پیش عبداله رضوی عمادی نوشته است امروز نایاب است در حالی که هنوز هم 6 داستان کتاب خرخر خواندنی است. امیدوارم اصحاب رسانه این جلسه را پوشش دهند و به چنین جلسه هایی بیشتر توجه کنند.

معصومی با اشاره به نگاه نویسنده مرغ درخت اقاقی گفت: سوال من این است که ما چگونه یک قصه را می‌خوانیم تا از آن لذت ببریم؟ ما می‌توانیم از روایت، ساختن زمان و مکان و فضای حاکم در قصه لذت ببریم، از اینکه چه اتفاقی می افتد تا از جزء جزء آن لذت ببریم  من می‌خواهم همه اینها را کنار بگذارم و از خود داستان دفاع کنم. 

من با خواندن این کتاب با دو جهان روبرو شدم. در جهان اول چه چیزی هست؟ ما در این داستان با اسم روبرو نمی‌شویم. پسر هست، پدر هست، مادر هست و خواهری که جز در یک جمله کتاب، خبری از او نیست و پیرزنی که فقط 3 بار ظاهر می‌شود. خانه و درخت اقاقی را داریم که قدمتشان به اندازه یکدیگر است و مرغ درخت اقاقی که پدر به پسر می‌گوید کسی آن را نمی‌بیند.

مسعود احمدی یکی دیگر از نویسندگانی که در این نشست حضور داشت گفت: چه می‌شود که نویسنده‌ای بین اثر اول و دومش فاصله می‌اندازد و چرا به حرفه‌ای شدن نمی‌رسد؟ بیشتر نویسندگان ما به جایی که باید برسند نمی‌رسند. من فکر می‌کنم دلیل این مسأله این است که نویسنده بازخورد اثر اولش را نمی‌بیند و نمی‌تواند در آثار بعدی که پدید خواهد آورد از این بازخورد استفاده کند.

احمدی با اشاره به اثر مرغ درخت اقاقی ادامه داد:  نویسنده اثر اولش را سال 47 روانه بازار کرد. کدام از ما آن را خوانده‌ایم؟ آن هم اثری که برای نویسندگان بعدی باقی گذاشته است. من فکر می‌کنم بیشتر استان‌های ما با این روش با نویسندگان خود برخورد می‌کنند. وقتی نویسنده پایه‌های اول کارش را می‌گذارد باید پله‌پله بالا برود و ما ببینیم که به حرفه‌ای شدن می‌رسد.

«عباس شیخ‌بابایی»  نویسنده و کارگردان همدانی به سابقه دوستی خود با عبدلله رضوی عمادی اشاره کرد و گفت : چه بخواهیم و چه نخواهیم این اثر نیز بعد از خر خر در ادبیات ما ثبت شده و جزو سرمایه‌های این مرز و بوم محسوب می‌شوداما جای تاسف است که شمارگان کتاب در کشور ما به 300 جلد رسیده است.

شیخ بابایی ادامه داد: برخی ها می‌گویند ما در دوره پست‌مدرن به سر می‌بریم و حوصله خواندن رمان و داستان بلند را نداریم و جالب اینکه این حرف را کسانی می‌زنند که خود کتاب می‌نویسند و می‌خواهند ثابت کنند دوره، دوره کم‌حوصلگی است. در دوران ما، همانطور که آقای معصومی گفت مادربزرگ‌ها قصه‌های قشنگی داشتند که زیبا بودند و خلاهای ذهنی ما را پر می‌کردند. آنها که می‌گویند امروز جایی برای قصه‌ها و افسانه‌های بلند نیست باید بدانند پرخواننده‌ترین کتاب‌ها، کتاب‌هایی هستند که ریشه در افسانه‌های قدیمی و قصه‌های مادربزرگ‌ها دارند.

نویسنده کتاب مرغ درخت اقاقی در این نشست گفت:من از همه دوستان تشکر می کنم، دلایل خاصی برای فاصله افتادن بین دو کارم وجود داشت. قصه‌های این کتاب را به دلیل برائت از ماتریالیست‌بودن انتخاب کردم و امیدوارم در رساندن این پیام موفقشده باشم.

در این مراسم نویسندگان شاعران همدانی از جمله حمید حیاتی، محمد شهبازپویا نیز حضور داشتند و علی اصغر طاهری خواننده  پیشکسوت همدانی  در این نشست  به اجرای برنامه پرداخت.

---------------
حسین زندی
---------------


برچسب ها: مرغ درخت اقاقی ، عبداله رضوی عماد ، ادبیات داستانی همدان ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic