تاریخ انتشار: 19 فروردین 1395  -  12:04:03 قبل از ظهر(AM)
پرینت بگیرید

انتخاب خبر- حسین زندی: فعالیت مدنی تعطیلی ندارد و کسانی که کار داوطلبانه را برگزیده اند همیشه آماده هستند. فعالان حوزه گردشگری در همدان نیز در تعطیلات نوروزی با برنامه های گوناگون به استقبال  نوروز همدان و میهمانانش رفتند. برخی از راهنماها به صورت داوطلبانه در اماکن گردشگری همدان به راهنمایی مسافران مشغول بودند و نمایندگان تشکل ها نیزبا حضور در ستاد استقبال نوروزی در کنار نمایندگان سایر نهادهای دولتی در طول تعطیلات نوروز حضورداشتند. یکی از برنامه های آنان که توسط انجمن سعدی پژوهی همدان با همکاری اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری برگزار شد تور یک روزه همدانگردی بود.این برنامه  در دوازدهمین روز نوروز با حضور تعدادی از اعضای تشکل­های گردشگری، انجمن های ادبی و مسافران نوروزی با اجرای سعدی خوانی، شاهنامه خوانی و موسیقی همراه بود.

برگزارکنندگان این مراسم هدف خود را از چنین برنامه هایی رساندن پیام های فرهنگی به گوش مدیران ارشد شهری و آشناکردن گردشگران با ظرفیت فرهنگی و ادبی استان عنوان کردند.آنان همدان را یکی از استانهایی عنوان می کنند که برای گردشگری ادبی مناسب است.

افراد شرکت کننده در این برنامه پس از بازدید از مکان های فرهنگی شهر از جمله برج قربان، شیرسنگی، گنبد علویان، آرامگاه بوعلی و باباطاهردر جوار میدان باباطاهراز (کافه داره تا) برنامه اصلی خود را اجرا کردند.

در ابتدای برنامه محمدصالح صفری دبیر انجمن سعدی پژوهی همدان با اشاره به فعالیت های انجمن گفت:

بیا که فصل بهار است تا من و تو به هم          به دیگران بگذاریم باغ و صحرا را

به جایِ سروِ بلند، ایستاده بر لبِ جوی             چرا نظر نکنی یارِ سرو بالا را ؟

قریب به یک سال و نیم است که با تعدادی از ادب دوستان و فرهیختگان، به تشکیل جلسات سعدی پژوهی می­پردازیم و درآن به تشریح و تفسیر آثار استاد سخن اهتمام داشته­ایم. تشکیل انجمن سعدی­پژوهی دوعلت عمده داشت. اول علاقه وافر شخص بنده به حضرت سعدی و دیگر احساس جای خالی پندهای اخلاقی استاد سخن در جامعه ما.

او افزود: علاوه بر جلسات سعدی پژوهی، جلسات متعدد دیگری از قبیل شاهنامه خوانی، مثنوی خوانی و حافظ خوانی، در اقصا نقاط شهر و کشورمان برگزار می­شود. سوالی که برای حقیر و احیانا برای دیگر بزرگان پیش می آید این است که ضرورت شکل گیری انجمن های ادبی و خواندن و تشریح آثار کهن ادبیات فارسی چیست؟ چرا باید آثار کسانی مورد توجه ما قرار گیرد که بعضا هزارسال پیش می زیسته اند؟ بنده به سه مورد از دلایل و اهداف شکل گیری این جلسات می پردازم.

صفری با اشاره به این دلایل گفت: به نظر بنده اولین دلیل جلوگیری از نابودی فرهنگ و زبان پارسی است، ما در قرن 21 و عصر ارتباط و فناوری زندگی می کنیم. هرچند که تکنولوژی فواید بسیاری در بر دارد(که هرگز منکر آن نیستیم) اما امروزه به جهت استفاده نامتعارف اقشار جامعه از آن، تنها روی زشت و فرهنگ زدای خود را به ما می نمایاند. برای مثال در همین برنامه ها و فضای مجازی، بسیاری ستم و بی مهری به فرهنگ و زبان پارسی صورت می گیرد. از نوشتن فارسی با البیای انگلیسی(فینگیلیش) تا مخفف نویسی های بی مورد و به کار گیری از کلمات سخیف و بی ریشه. ادبیات ما با این ناملایمی ها بیگانه نیست. در تاریخ ادبیات فارسی دو شخص بزرگ از فروپاشی و انحطاط زبان و فرهنگ پارسی باآثار خویش جلوگیری کرده اند؛ نخست حکیم فردوسی با سرودن شاهنامه و دیگری سعدی شیرازی همزمان با تاخت و تازهای وحشیانه و افسارگسیخته مغول که میراث مادی و معنوی ما را دستخوش نابودی قرار داده بود. اما من از همین جا به همه اقشار جامعه این قول را می دهم که افرادی همچون فردوسی و سعدی دیگر نخواهند آمد تا یک تنه زبان پارسی را زنده نگه دارند. بلکه خود ما باید دست به کار شویم و دست از تخریب فرهنگ خود برداریم.  

دبیر انجمن سعدی پژوهی در بخشی از سخنرانی خود گفت: تلنگر به خانواده های ایرانی از دیگر دلایل ضرورت استفاده از آثار گرانسنگ فارسی است. آثار ادبیات کهن در بین خانواده های ایرانی به دست فراموشی سپرده شده است. گویی هیچکس به فرهنگ و ادب نیازی ندارد! گویی فرهنگ و اب پارسی که برای غیر ایرانیان ارزشمند و منبع الهامات فرهنگی است، دیگر در بین ما جایگاهی ندارد! به واقع به غفلتی عظیم فرو رفته ایم. این در حالی است که آثار ادبی ما در گذشته ای نه چندان دور به فراوانی مورد استفاده و آموزش قرار گرفته است. نخستین کتابی که به کودکان نوآموز در مکتب خانه  تدریس می شد، گلستان سعدی بود. حال از افراد جامعه در مورد آخرین اثر ادبی ای که مطالعه کرده اند بپرسید. در بهترین حالت پاسخی که به شما خواهند داد این است که دیوان حافظ را در شب یلدا باز کرده و فالی از آن گرفته اند! آیا ادبیات غنی ما تنها در دیوان حافظ خلاصه شده است؟! آیا دیوان حافظ محدود است در خرافه ای به نام فال؟!

او در ادامه گفت: ترویج تعالیم ادبیات فارسی را نباید فراموش کرد، جامعه ای که روز به روز از آموزه های اخلاقی فاصله می گیرد بیش از پیش به تعالیم اخلاقی نیازمند است. آموزه هایی لطیف از ادبیات کهن ما. به جرات می توان گفت هیچ مسئله اخلاقی وجود ندارد که حضرت شیخ اجل در گلستان یا بوستان خود به آن اشاره نکرده است. از آموزه های عمیق و عرفانی گرفته(مثلا وحدت وجود و نیست بودن همه موجودات در برابر هستی مطلق که ذات پاک باری تعالی است) تا مسائل مورد نیاز در زندگی روزمره(مثلا توجه به کاسب محل و برطرف کردن نیازهای معیشتی از او)

امید است تا باتوجه به این اهداف، نسبت به زبان و فرهنگ خویش مهربان تر باشیم و با خواندن و ترویج آثار بزرگان ادب پارسی، در حفظ و حراست از این «قیمتی درّ» کوشا باشیم.

صفری در پایان حکایتی از گلستان را برای حاضران خواند و گفت: در پایان برای تبرک  و همچنین جلب نظر حضار گرامی به تعالیم حضرت شیخ اجل، حکایاتی از گلستان خوانده می شود.

یکی روستایی سقط شد خرش        علم کرد بر تاک بستان سرش

جهاندیده پیری بر او برگذشت        چنین گفت خندان به ناطورِ دشت

مپندار جان پدر کین حمار             کند دفع چشم بد از کشتزار

که این دفع چوب از سرو گوش خویش     نمی­کرد تا ناتوان مرد و ریش

چه داند طبیب از کسی رنج برد؟      که بیچاره خواهد خود از رنج مرد!

این حکایت مبارزه ایست ادبی و لطیف در مقابل خرافه. در زمان گذشته اعتقاد بر این بوده است که سر حیوانات مرده دفع بلا کرده و از خانه و بوستان، حفاظت می کند! سعدی در این حکایت از زبان آن حکیم جهاندیده و با دلیلی کاملا منطقی به مبارزه با این باور غلط می پردازد.

حیدر زندی دبیر انجمن شاهنامه خوانی سرو سایه فکن تهران از دیگر سخنرانان این مراسم بود که به نوروز در شاهنامه پرداخت. او ابتدا به شان و جایگاه مفاخر فرهنگی اشاره کرد و گفت: ما برای توسعه گردشگری نباید به جایگاه مفاخر فرهنگی آسیب یزنیم. اگر در آرامگاه بوعلی یا باباطاهر مراسمی برگزار می شود باید با شخصیت این بزرگواران همخوانی داشته باشد این مکان ها فضای اجرای برنامه های سرگرمی وشوهای تلوزیونی نیست، بهتر است مدیران شهری فضاهای دیگری برای برنامه های تفریحی در نظر بگیرند.

او با اشاره به نوروز در شاهنامه گفت: در اساطیر ایرانی سیاوش ایزد نباتات است و با مردن او خشکسالی آغاز می شودو با زایش کیخسرو دوباره چشمه ها جوشان و دشت ها سبز می شوند، گذر سیاوش از آتش را هم می توان نمادی از زایش و ظهور دوباره او یعنی ایزد نباتی دانست. نوروز در آغاز فصل بهار و در معتدل ترین هوا جشن گرفته می شودزمانی که ایزد مهر یا میتره به اوج قدرت خود می رسدو بین گرما و سرما تعادل ایجاد می کند.

دبیر انجمن سرو سایه فکن افزود: در شاهنامه هم اعتدال مشهود است برای نمونه زمانی که بیژن در چاه افراسیاب گرفتار است گودرز از کیخسرو می خواهدبرای نجات بیژن کاری انجام دهد کیخسرو پاسخ می دهد؛

بمان تا بیاید مه فرودین             که بفروزد اندرجهان هوردین

بدانگه که برگل نشاندت باد          چو برسد همی گل فشاندت باد

بگویم تراهرکجا بیژن است          بجام اندرون این مرا روشن است

تا پیش از نوروز که همه چیز به حالت اعتدال در نیامده و هر چیزی در جای خودش قرار نگرفته کیخسرو نمی تواندبیژن را در جام جهان بین خود ببیند. سپس کیخسرو به جام نگاه می کند و در می یابد که بیژن در چاهی به نام ارژنگ زندانی است.

چونوروز فرخ فراز آمدش                  بدان جام روشن نیاز آمدش  

یکی جام بر کف نهاده نبید                 بدوی اندرون هفت کشور پدید

همه بودنی­ها بدوی اندرا                   بدیدی جهاندار افسونگرا

او در بخشی از سخنانش گفت: نوروز و روز آغاز فروردین که به نام  اورمزد نامگذاری شده روزی سپند و فرخنده است و کارهای مهم در این روز آغاز می شده است برای نمونه در شاهنامه آغاز پادشاهی کیومرث در برج بره که برابر با فروردین است آمده است.

همچنین پیدایش جشن نوروز در شاهنامه به جمشید نسبت داده شده و جمشید نیز در روز اورمزد از ماه فروردین به تخت می نشیند و دیوان او را به آسمان می برند.

به جمشیدبر گوهر افشاندند               مر آن روز را روز نو خواندند

سر سال­نو هرمز فرودین                    برآسوده از رنج روی زمین

بزرگان به شادی بیاراستند                     می و رود و رامشگران خواستند

چنین جشن فرخ از آن روزگار                 به ما ماند از آن خسروان یادگار

در پایان مراسم استاد علی اصغر طاهری خواننده پیشکسوت همدانی با اجرای بهاریه هایی برنامه را به پایان برد. 

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=7942,1

در ادامه، گزارش تصویری حسین زندی، عکاس خبرنگار انتخاب خبر از این مراسم را مشاهده کنید.



برچسب ها: تشکل های ادبی همدان ، تشکل های گردشگری همدان ، گردشگری ادبی ، سعدی خوانی در همدان ، باباطاهر ، همدان گردی ،

پنجشنبه 12 تیر 1393

باباطاهر زیر سایه بی‌توجهی!

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،ایسنا ،میراث فرهنگی ،گردشگری ،

باباطاهر زیر سایه بی‌توجهی!

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
33-528.jpg

قصه، تکراری است؛ ماجرای ساخت هتل در حریم درجه‌ی یک بنایی تاریخی و مخدوش شدن حریم بصری اثر.

به گزارش خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، هنوز زمان زیادی از انتشار خبر بریده شدن درختان محوطه‌ی آرامگاه «باباطاهر» توسط افرادی که آن‌ها را منسوب به اداره‌ی میراث فرهنگی همدان می‌دانستند، آن‌ هم به‌دلیل مزاحم بودن درختان برای گرفتن عکس یادگاری توسط گردشگران نگذشته است و شهرداری همدان همچنان به تخریب گاه و بی‌گاه بناهای تاریخی این شهر مانند خانه‌ی «جواهری» و باغ «بدیع‌الحکما» ادامه می‌دهد که خبر جدیدی از افتادن سایه‌ی یک هتل بر آرامگاه «باباطاهر» به گوش می‌رسد.

هتل باباطاهر در ضلع شمالی میدان باباطاهر و حریم اصلی آرامگاه این شاعر ساخته شده و براساس آنچه در پرونده‌ی ثبتی‌اش آمده است: «هیچ بنایی نمی‌تواند در اطراف این اثر تاریخی بلندتر از ساختمان آرامگاه ساخته شود.» این در حالی است که در دو سال گذشته یک‌ونیم طبقه به ارتفاع هتل باباطاهر اضافه شده است.

براساس اسناد موجود، «اثر تاریخی آرامگاه باباطاهر عریان در شهرستان همدان، میدان باباطاهر واقع شده، پس از طی مراحل و تشریفات قانونی لازم در تاریخ 21 / 2 / 1376 به شماره‌ی 1870 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید و از تاریخ ثبت تحت حفاظت این سازمان بوده و هرگونه تخریب و دخل و تصرف در اثر مذکور برابر مواد 558 لغایت 569 از کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی «تعزیرات و مجازات‌های بازدارنده» جرم محسوب و مرتکب مشمول مجازات‌های قانونی خواهد بود. حریم موجود آرامگاه با توجه به وسعت اطراف بنا در مرحله‌ی اول مناسب است، اما به‌لحاظ حریم، دید و منظره‌ی این آرامگاه، لازم است حریم موجود گسترش پیدا کند.»

یک فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی در شهر همدان درباره‌ی اقدامات انجام‌شده در محدوده‌ی آرامگاه باباطاهر به خبرنگار ایسنا گفت: به‌نظر می‌رسد نه‌تنها حریم موجود در این آرامگاه گسترش نیافته است، بلکه ساخت‌وسازها در اطراف این اثر ملی ادامه دارد.

حسین زندی ادامه داد: براساس آنچه از مقابل آرامگاه باباطاهر می‌توان وضعیت این هتل را دید، هتلی که حدود هشت سال پیش ساخته شده، در طول دو سال گذشته، یک‌ونیم طبقه افزایش ارتفاع داشته و اکنون ارتفاع آن به 16 متر می‌رسد. این در حالی است که در طول شش سال گذشته، این هتل سه طبقه داشت.

او با اشاره به بی‌توجهی مسوولان میراث فرهنگی استان نسبت به اعتراض‌ها و واکنش‌هایی که دوستداران میراث فرهنگی در طول دو سال گذشته به این اتفاق داشته‌اند، گفت: علاوه بر ساخت‌وساز انجام‌شده که دید آرامگاه باباطاهر را گرفته، نصب تابلو در اطراف آرامگاه نیز باعث بیشتر مخدوش شدن حریم منظری این بنای تاریخی شده است.

وی با بیان این‌که در ماه‌های گذشته، در حریم آرامگاه ابوعلی سینا نیز برج‌ها و پارکینگ‌هایی ساخته و به منظر این آرامگاه نیز خدشه وارد شده است، اظهار کرد: با این وجود، مسوولان در این زمینه سکوت کرده‌اند. سکوت معنادار مدیران میراث فرهنگی وقتی پرسش‌برانگیز می‌شود که در یک سال گذشته، محل برگزاری بیشتر مراسم و مهمانی‌های اداره‌ی میراث همدان «هتل باباطاهر» بوده است.

او ادامه داد: نگرانی فعالان مدنی و دوست‌داران میراث فرهنگی همدان این است که آیا آنچه در میدان نقش جهان اصفهان اتفاق افتاد، در کنار آرامگاه «باباطاهر» نیز تکرار خواهد شد؟ آیا پس از ساخته شدن هتل باباطاهر، مدیران شهری می‌توانند رأی تخریب طبقات اضافه را از مقامات بگیرند؟ آیا در این زمینه پیشگیری بهتر از درمان نیست؟

زندی شهرداری را نیز در این میان مسوول دانست و افزود: این نهاد در چنین مواردی معمولا فقط با یک جریمه‌ی نقدی از موضوع چشم‌پوشی می‌کند؛ اما در اینجا متولی اصلی آرامگاه باباطاهر اداره‌ی میراث فرهنگی است و سکوت مدیران آن، نابخشودنی است. مدیران میراث باید توجه داشته باشند که گردشگر برای دیدن آثار تاریخی و طبیعی به همدان می‌آید، نه برای دیدن هتلی پنج طبقه.

یک کارشناس معماری نیز درباره‌ی وضعیت حریم منظری این آرامگاه به خبرنگار ایسنا گفت: در گذشته، وقتی از سمت تهران به همدان وارد می‌شدیم، با نمای آرامگاه باباطاهر روبه‌رو بودیم، اما امروز تابلو و بنای یک هتل را می‌بینیم که منظر آرامگاه را کاملا کور کرده است.

بابک یاریاب ادامه داد: مهم‌ترین مسأله در این محوطه، این است که «خط آسمان» اطراف مقبره شکسته شده و ارتفاع مناسب از بین رفته و یک ارتفاع جدید شکل گرفته است. این اتفاق روی منظر بصری مقبره تأثیر گذاشته است. در حالی‌ که در شهرهایی که بافت تاریخی دارند، اجازه داده نمی‌شود «خط آسمان» شکسته شود؛ اما در اینجا این اتفاق افتاده و ارتفاع بناهای جدید با بناهای تاریخی یکی نیست.

وی اظهار کرد: باید توجه داشت که این مسائل براساس منفعت شخصی، شکل می‌گیرند، مانند آنچه در ارتباط با برج جهان‌نما و میدان نقش جهان اتفاق افتاد.

او استفاده از مصالح نامتناسب در این هتل در دست بازسازی را از دیگر مشکلاتی دانست که به حریم آرامگاه باباطاهر آسیب می‌زند و گفت:‌ در نمای بیرونی این هتل، از نمای آلومینیومی و مدرن استفاده شده است که با فضا همخوانی ندارد.

وی اضافه کرد: در این محوطه علاوه بر بنای آرامگاه «باباطاهر» بنای تاریخی «امامزاده فرزندعلی» هم قرار گرفته که گنبد دوپوش منحصربه‌فرد و بسیار زیبایی دارد و برای حفظ معماری کهن آن بهتر است از دست‌کاری مصون بماند.

انتهای پیام

هتل در حریم آرامگاه باباطاهر


http://www.isna.ir/fa/news/93041106322/%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1-%D8%B2%DB%8C%D8%B1-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%A8%DB%8C-%D8%AA%D9%88%D8%AC%D9%87%DB%8C





برچسب ها: باباطاهر ، آرامگاه باباطاهر ، تخریب آرامگاه باباطاهر ، میراث فرهنگی همدان ،

 

مسئول بریدن درختان آرامگاه باباطاهر چه نهادی است؟


 درخت‌ها بریده و آتش زده شده اند. چرا؟


حسین زندی

http://www.bidargarnews.com/?i=1&safhe=280

بیدارگر شماره 26 / 27 مهر 1392

یکی از نزدیکان مدیرکل میراث همدان می گوید:« مطمئنا قطع درختان مربوط به حوزه شهرداری است و اگر درختی قطع شده از سوی شهرداری همدان بوده است.»

 

ریشه ده ها اصله درخت کهنسال در محوطه اصلی آرامگاه بابا طاهر پس از بریده شدن به آتش کشیده شد.

در سالهای گذشته فعالان و دوستداران میراث فرهنگی بارها نگرانی خود را از سکوت و کم توجهی مسئولان در برابر تخریب های انجام گرفته در زمینه میراث فرهنگی و طبیعی ابراز نموده اند اما این بار و در راستای تداوم وجود همان جریانات پیشین می باید نگران تمسخر اساس میراث فرهنگی و بقای کلیت این آثار آن هم توسط بخش هایی باشیم که می باید در این استان ضامن حفظ و احیا آن باشند

اولین بار نیست که میراث فرهنگی همدان اقدام به آتش زدن مکانی تاریخی می کند .آتش سوزی درختان محوطه آرامگاه باباطاهر پس از این صورت می گیرد که تابستان گذشته محوطه باستانی هگمتانه سه بار توسط همین نهاد آتش زده شدو مدیر کل میراث همدان از آن  با افتخار یاد کرد.

 یک فعال مدنی در همدان می گوید:با کمال تاسف مدیر میراث فرهنگی استان که چندی پیش در مقابل خبرنگاران استان می گویند که هگمتانه را آتش می زنند ( هر چند که پیش از این گفتار ها نیز به بهانه معدوم ساختن علفهای موجود بر تپه سه بار این کار را انجام داده بودند و مورد اعتراض فعالان میراث قرار گرفته بود ) و خبر این گفته ها نیز در روزنامه همدان پیام درج گردید. این بار در اقدامی شگفت انگیز و در میان بهت و حیرت علاقه مندان به محیط زیست و میراث فرهنگی این بار ده ها اصله درخت کهن سال محوطه داخلی آرامگاه باباطاهر را شبانه قطع نموده و بقایای آن را هم به آتش کشیدند حالا سوال علاقه مندان به تاریخ و طبیعت از ایشان این است که دفعه بعد قرار است کدام بنای تاریخی و یا محوطه دیگری را دستخوش آتش نموده و برنامه های حاصل از گردشگری ناپایدار را در آنجا به انجام رسانند؟

بابک مغازه ای ادامه می دهد: نکته مهم تراین جاست که در مصاحبه با رسانه ها ایشان همچون گذشته از اساس منکر چنین اتفاقی شدند هر چند که این تکذیب ها برای فعالان مدنی این استان تازگی ندارد و  در تمام دوران مدیریتی این سالها همچون سازمان مرکزی پیشین مهمترین کار این اداره پاسخگویی به اعتراضات و حتی انکار اتفاقات رخداده بوده است فراموش نکرده ایم به گواهی گزارشات منتشر شده در رسانه ها ایشان پس از آتش سوزی بازار تاریخی همدان نیز بجای اعتراض به سهل انگاری انجام شده و تلاش به منظور باز سازی این منطقه آن را فاقد ارزش تاریخی دانستند ؟، چندی پیش نیز در مقابل اعتراض فعالان مدنی به جمع شدن آب در پشت یکی از قسمت های تراشه مرکزی هگمتانه و ترک موجود در این بخش شاهدهستیم که این بخش دیگر وجود ندارد.

مغازه ای می گوید: امیدواریم که ادامه این روند به سمتی نرود که با پاک کردن صورت مسئله ها تمامی مکان هایی که در خطر هستند و یا مورد اعتراض فعالان مدنی قرار می گیرند اساسا وجود خارجی نداشته باشند.

اردشیر ثریایی فعال محیط زیست می گوید:این درختان قدمت 50 ساله داشتند وجزئی از منظر این اثر تاریخی وملی به شمار می روند ، هیچ توجیهی قابل قبول نیست که درختان را به هر بهانه ای ببریم .

ثریایی می گوید:اگر این کار تو جیه پذیر است ویا قانونی است پس چرادرختان را شبانه می برند و چرا آتش می زنند به نظر نمی رسد این کار در شان مدیران یک شهر باشد.

 به دلیل نبود  پاسخگویی  بسیاری مسائل در ابهام است .یکی از کارکنان آرامگاه باباطاهر که نخواست نامش فاش شود  به خبرگزاری  میراث فرهنگی گفته است: بریدن درختان به دستور مدیران میراث همدان و به خاطر این است که مسافران هنگام عکاسی به راحتی بتوانند آرامگاه را از هر زاویه ای پشت سر داشته باشند . او در پاسخ به این سوال که چرا در مقابل این دستور مقاومت نکردند می گوید :ما ماموریم و معذور وقتی دستور می دهند باید اجرا شود.

اما مدیر کل میراث همدان از اساس منکر چنین اتفاقی شده است و یکی از نزدیکان او به همین خبرگزاری گفته است :« مطمئنا قطع درختان مربوط به حوزه شهرداری است و اگر درختی قطع شده از سوی شهرداری همدان بوده است.»

این درحالیست که فیلم های موجود از آتش زدن درختان نشان می دهد کسانی که مشغول آتش سوزی هستند لباس فرم یگان حفاظت برتن دارند.

این اتفاق ها در حالی روی می دهد که انتظار می رفت با روی کار آمدن شورای جدید شهر و شهرداری ، رویکردی نو در حفظ فضای سبز شهری مشاهده شود و شهرداری به عنوان مسئول ومتولی فضای سبز شهری از چنین تخلف های جلو گیری کند.و اگر ادعای مدیران میراث فرهنگی مبنی بر مقصر بودن شهرداری همدان صحیح نیست ، چرا مدیریت شهرداری همدان موضع گیری نمی کند.

مدیر عامل پارک ها وفضای سبز شهرداری به بیدارگر می گوید:محوطه اصلی آرامگاه بابا طاهر  در حوزه اختیارات  سازمان میراث فرهنگی است و چون حصارکشی شده است حق ورود نداریم اما از آنجا که حفظ فضای سبز در شهر وظیفه ماست پیگیر خواهیم شد چون هزینه ایجاد این فضا از بودجه مردم است.

ابرارخرم در ادامه گفت :ما هیچ درختی را قطع نکرده ایم و در حال بررسی موضوع هستیم .به زودی نتایج پیگیری را اعلام  خواهیم کرد.

اما سوال اصلی از مدیران ارشد سازمان میراث فرهنگی که این روزها تحولات ارزشمندی را در بخش های مختلف این سازمان رقم زده اند و امید را به عرصه فعالیت های مدنی این حوزه بازگردانده اند این است که چه پاسخی برای این وقایع و مدیریت های این چنین که نمونه هایی از مدیریت بر مبنای برنامه های مدیران سالهای گذشته است وجود دارد


برچسب ها: باباطاهر ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic