چهارشنبه 31 تیر 1394

شعر؛ بهانه‌ای برای زنده‌ماندن

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،ادبیات ،روزنامه همشهری ،

شعر؛ بهانه‌ای برای زنده‌ماندن

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
شعر؛ بهانه‌ای برای زنده‌ماندن
«محمد شهباز پویا» (م. شهباز پویا) متولد 62 در همدان است. سال گذشته مجموعه شعر این شاعر همدانی با نام «در شكاف دی‌روز» در هشتمین دوره جایزه كتاب سال شعر خبرنگاران به‌عنوان اثر بخش ویژه برگزیده شد....
1394/04/24
«محمد شهباز پویا» (م. شهباز پویا) متولد 62 در همدان است. سال گذشته مجموعه شعر این شاعر همدانی با نام «در شكاف دی‌روز» در هشتمین دوره جایزه كتاب سال شعر خبرنگاران به‌عنوان اثر بخش ویژه برگزیده شد.
این مجموعه شعر به تازگی از سوی «انتشارات‌آرادمان» در هزار نسخه به بازار آمد و جزو كتاب‌های پرفروش این ناشر در نمایشگاه بین‌المللی تهران بود. به همین بهانه با شهبازپویا به گفت‌و‌گو نشستیم.
  • از زادگاهتان بگویید؟
در همدان متولد شده‌ام، اما گذشتگانم جزو كوچ‌نشینانی بودند كه از خراسان به همدان آمدند.
  • در چه رشته‌ای تحصیل كردید؟
رشته تحصیلی من معماری است. نقاشی و شعر كار می‌كنم.
  • نقاشی را در چه سطحی كار می‌كنید؟
چون رشته من معماری است، طراحی و نقاشی را تحت تاثیر آموزش‌های معماری یاد گرفتم، اما آموزش خاصی ندیدم و در فضای سورئال كار می‌كنم. آثارم جنبه شخصی دارد.
  • ادبیات را از كجا آغاز كردید؟
از نوجوانی در این زمینه كار می‌كردم. ابتدا شعر كلاسیك می‌سرودم و رفته‌رفته به سمت شعر نو رفتم.
  • در سرودن از چه شاعرانی تاثیر پذیرفتید؟
ابتدا با مولانا شروع كردم. امروز هم وقتی از من می‌پرسند كدام شاعر برایم مهم است، می‌گویم مولانا. در شعر سپید نگاهم به هوشنگ ایرانی بود و این شاعر مورد پسند من است.
  • از این 2 شاعر كه نام بردید در شعر شما ردپای مهمی دیده نمی‌شود. بیشتر شعرهای شما ساده و امروزی است و پیچیدگی ندارد. این تاثیر را چگونه تفسیر می‌كنید؟
مجموعه «در شكاف دی‌روز» فضای نوستالژیك دارد و مربوط به دوره خاصی از زندگی من است. سادگی زبان در این مجموعه مهم بوده است و با كارهای دیگر من تفاوت دارد. علاقه و تاثیرپذیری من از هوشنگ ایرانی بحث زبانی یا آنارشیست بودن او نیست، بیشتر نگاه عرفانی او به هستی برای من اهمیت دارد. بعد از هوشنگ ایرانی شاعران زیادی از جمله سهراب سپهری و احمدرضا احمدی تحت تاثیر هوشنگ ایرانی بودند.
  • زادگاه هوشنگ ایرانی همدان است. آیا این موضوع در علاقه شما موثر بوده؟
فكر نمی‌كنم. نگاه من به زبان متفاوت است و این زبان در كارهای دیگر من وجود دارد، اما در این مجموعه تلاش كردم این پیچیدگی در‌لایه‌های پنهان و در سادگی اتفاق بیفتد.
  • در شكاف دی‌روز اولین كتاب شماست و چند ماهی از انتشار آن می‌گذرد. وقتی بازمی‌گردید و به آن نگاه می‌كنید چه حسی به شما دست می‌دهد؟
من از این كار راضی هستم. با اینكه از كارهای قدیمی من است. البته وقتی می‌گویید ساده است من این گفته را قبول ندارم، حتی با ساده‌نویسی مخالف هستم.
  • از شعر چه انتظاری دارید؟
پیشتر به این مسائل فكر نمی‌كردم، اما امروز به نوشتن نیاز دارم. یك‌سری باورهای شخصی هم وجود دارد كه انسان را به سمت نوشتن می‌كشاند. دنبال شعارهایی مانند نجات دادن دنیا با شعر هم نیستم، اما شعر بهانه‌ای است برای زنده ماندن، اگر درد وجود نداشت نمی‌نوشتم.
  • شما هم مانند بسیاری از شاعران و نویسندگان كتاب خود را در تهران منتشر كردید در حالی كه این شهر ده‌ها ناشر دارد. علت چیست؟
این اثر را من برای جایزه شعر خبرنگاران فرستادم و پذیرفته و منتشر شد، اما در همدان یك مشكلی داریم آن هم فروش كتاب است. ماه‌ها بود  که كار من منتشر شده بود و تقاضا هم از طرف مخاطبان وجود داشت، بارها به كتابفروشی‌ها مراجعه می‌كردند و حتی سفارش می‌دادند، اما كتابفروشان توجه نمی‌كردند. در نهایت من از یك كتابفروش خواستم كه آن را سفارش دهد و اگر فروش نرفت خودم خریداری كنم. این مجموعه پس از اینكه در كتابفروشی ارائه شد بیش از 60 جلد به فروش رسید.
 شاعر و نویسنده كه نباید كتاب خود را بفروشد. متأسفانه كتابفروش‌ها با شاعران و نویسندگان همدان همكاری خوبی ندارند.
  • چگونه به جایزه شعر خبرنگاران راه پیدا كردید؟
جایزه شعر خبرنگاران قبلا برگزار شده بود و من هم اخبار این جایزه ادبی را دنبال می‌كردم. احساس كردم كه یك حركت كاملا مستقل است و به آن تمایل پیدا كردم و یك مجموعه شعر فرستادم. این جایزه 2 بخش دارد، یكی بخش ویژه برای شاعرانی كه تاكنون كتاب منتشر نكرده‌اند و بخش دیگر هم مخصوص كسانی كه كتاب منتشر كرده‌اند. من در هشتمین دوره در بخش اول برگزیده شدم.
  • داوران چه كسانی بودند؟
محمدحسین مدل .علیرضا بهرامی و ساره دستاران داوران بخش ویژه بودند.
  • برای معرفی كتاب چه كارهایی انجام دادید؟
من هیچ تلاشی برای معرفی كتاب نكردم چون در فضای مجازی هم فعال نیستم، اما ناشر برای معرفی تلاش كرده و باعث موفقیت اثر هم شده است.
  • به تازگی در همدان مراسم رونمایی برای كتاب شما برگزار شد. استقبال چگونه بود؟
این مراسم به پیشنهاد علیرضا سبزواری برگزار شد. استقبال خیلی خوب و به گفته دوستان یكی از برنامه‌های خوب در همدان بود.
  • كارهای بعدی شما چیست؟
«گیاه تماشا»، «كشتارگاه غروب طلایی» را آماده انتشار دارم و منظومه «صورت یك زن‌عاشق» هم یكی دیگر از مجموعه‌های من است که  فكر می‌كنم بهترین كار من باشد.
  • فكر می‌كنید امروز شعر بلند و یا منظومه، مخاطب دارد؟
بله. من یكی از مخاطبان شعر بلند هستم.
  • رابطه شما با مخاطب چگونه است؟
مخاطب باید شعر را بخواند و یا بشنود. فضایی برای ارائه شعر وجود ندارد و انجمن‌های ادبی هم كاركرد خاصی ندارند. من اگر به انجمن‌ها می‌روم به این دلیل است كه جای دیگری نیست كه مراجعه كنم.
  • منظور من بازخورد كار شما پس از انتشار بود؟
استان همدان، گلستان و تهران را كه پیگیری كردم به‌طور كلی خوب، اما برخلاف انتظار من بود. به‌طور مثال مطالبی نوشته‌اند و از ضعیف‌ترین كارهای من تعریف كرده‌اند.
  • وضعیت شعر و شاعری در همدان را چگونه می‌بینید؟
از وضعیت همدان راضی نیستم. من چند وقتی گرگان بودم؛ شرایط در آنجا  خیلی تفاوت داشت. همه با هم دوست بودند و انجمن‌ها حرفه‌ای به نظر می‌رسیدند و با هم همكاری می‌كردند  به طوری که آدم فكر می‌كرد یك كار مفیدی انجام می‌دهد، اما دوستان همدان منزوی هستند. در حالی كه شاعران همدانی نیز نسبت به شاعران جاهای دیگر دست کمی ندارند. در انجمن‌های همدان هم به جز شعر همه چیز دیده می‌شودبرای همین  تكلیف ما از اینكه به انجمن می‌رویم روشن نیست.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%9B-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87%E2%80%8C%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، در شکاف دی روز ، انتشارات آرادمان ، محمد شهباز پویا ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic