تبلیغات
همدان نامه (همدان بلاگ) - مطالب ابر روزنامه قانون
پنجشنبه 14 بهمن 1395

توسعه گردشگری همدان یک شعار است

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گردشگری ،میراث فرهنگی ،

کد خبر: ۷۳۵۰۳ | تاریخ : ۱۳۹۵/۱۱/۱۴ - شماره: 860
توسعه گردشگری همدان یک شعار است

گاف بزرگ کنوانسیون گردشگری

حسین زندی گروه سرزمین

مدت‌هاست مدیران ارشد استان به تبعیت از رییس‌جمهور دولت تدبیر و امید، توسعه همدان را همراه، هم‌راستا و درگرو

 توسعه گردشگری برمی‌شمارند و مدام در سخنرانی‌ها و گفت وگوها از توسعه گردشگری دراین استان سخن می گویند. 

گویی حلقه مفقوده توسعه را در این استان یافته‌اند . جای امیدواری دارد که پس از پنج دهه، متوجه خطاهای گذشتگان شده‌اند و از صنایع 

پرمصرف و کشاورزی سخنی نمی‌گویند.آسیب‌هایی که در دوران هشت ساله زمامداری رییس‌جمهور پیشین بر کل کشور و به تبع آن بر

همدان وارد شد، کمتر از آسیب‌های جنگ تحمیلی هشت ساله نبود و صنایع کوچک، کشاورزی و سفره‌های‌ آب زیرزمینی نابود شد. شاید

 همین خسران و آسیب بود که مدیران ارشد را به این صرافت انداخت تا دنباله‌رو زمامداران پیشین نباشند. اما پرسش این است كه از زمانی

 که صنعت گردشگری را به عنوان جایگزین سایر فعالیت‌های تولیدی و اقتصادی در نظر گرفته‌اند، چه ثمری برای استان به ارمغان آورده 

شده است؟به‌غیر از چند هتل که جانمایی همان ها نیز با مخالفت فعالان مدنی و کارشناسان استان همراه بوده، اتفاقی در توسعه

 زیرساخت های گردشگری استان نیفتاده که باعث گردشگر‌پذیری بیشتر استان شود.

همایش هایی برای کارنامه مدیران

گاهی نشست‌ها و گردهمایی‌هایی با عنوان همایش برگزار می شود که رنگ و لعاب گردشگری دارند و صرفا محافلی هستند برای پربار 

کردن کارنامه مدیران. اگر هم برنامه‌ای باشد که ظرفیت تاثیرگذاری در استان را داشته باشد، با انحصارطلبی افراد قربانی می‌شود.

حضور مهمانان کنوانسیون راهنمایان گردشگری در استان از این دست رویدادهاست. از تاریخ شش تا 18 بهمن‌ماه ایران

 میزبان کنوانسیون راهنمایان گردشگری است و این میزبانی در روزهای ششم، هفتم و هشتم بهمن‌ به استان همدان اختصاص یافته بود. 

برنامه میزبانی از مهمانان‌ کنوانسیون در سه بخش پیش از سفر، پس از سفر و حین سفر طراحی شده است. سفر به همدان 

در قسمت پیش‌تور کنوانسیون قرار داشت و بیش از 140 راهنمای خارجی از 21 کشور در دو مرحله به همدان وارد شدند. 

زمان حضور مهمانان و زمان اقامت آن‌ها بیانگر آن بود که فرصت بسیار محدودی برای این میزبانی در اختیار همدان گذاشته شده است. 

گروه اصلی مهمانان، ظهر روز هفتم بهمن ماه به همدان وارد و ظهر روز هشتم بهمن از استان خارج می‌شدند

 و این به آن معنی است که همدان تنها"24" ساعت فرصت میزبانی داشت. اگر همدان را به‌عنوان یک استان گردشگرپذیر تلقی کنیم 

و اگر حضور گردشگر خارجی را با هرعنوانی در این استان رخدادی خوب تلقی کنیم، باید برنامه درستی برای میزبانی 

از گردشگران نیز داشته باشیم. اما به‌نظر می‌رسد نه‌تنها چنین برنامه‌ای از سوی مسئولان و متولیان گردشگری در استان وجود ندارد 

بلکه به اتفاقاتی مانند حضور مهمانان کنوانسیون، به مثابه یک شوی تبلیغاتی می­‌نگرند. اگر خوش‌بینانه نگاه کنیم و مهمانان خارجی 

را سفیرانی برای توسعه گردشگری استان قلمداد کنیم، باید بهترین کالاهای گردشگری را به آنان نشان می‌دادیم. آنچه این روزها

 مدیران به‌عنوان نامزد ثبت جهانی معرفی می­‌کنند، غارعلی­صدر، ارگ نوشیجان، محوطه باستانی هگمتانه، دستکندهای سامن 

و ارزانفود است.

غار علیصدر از لیست حذف شد!

هگمتانه با عملکرد غلط شهرداری شانس بسیار کمی برای قرار گرفتن در لیست گردشگری مهمانان خارجی دارد اما چهار مورد

 بعدی چرا در فهرست بازدید این مهمانان نبودند؟ اختلاف مدیران غار علی­صدر و بازاریاب و برگزارکننده این رویداد در همدان 

باعث شد غار علیصدر در فهرست قرار نگیرد و بقیه موارد نیز به‌دلیل ضعف برنامه‌ریزی دیده نشدند. به‌جای مهم‌ترین 

غار آبی جهان، غاری مصنوعی نشان آن‌ها دادند. حال باید از متولیان گردشگری پرسید، از این رویداد چه آورده‌ه­ایی نصیب 

استان شده است و این فرصت‌سوزی را چه کسی و چه نهادی پاسخگوست؟

تنها یک فصل از ثبت جهانی لالجین گذشته است. چه اتفاقی باعث نادیده گرفته شدن شهر جهانی سفال در آنچه

 از آن به‌عنوان مهم‌ترین رویداد گردشگری سال در استان نام برده می­‌شود، شده است؟در دو نشست خبری که پیش و همزمان با حضور

 این راهنمایان درهمدان برگزار شد، متولیان گردشگری استان از ارزآوری مهمانان گردشگری خبر می­‌دادند اما از طرفی اعلام می‌کردند

 50 میلیون تومان اعتبار برای برگزاری این مهمانی در نظر گرفته­‌اند. تناقض‌های بسیاری در گفتار و کردار آنان وجود داشت 

و به نظر می‌رسد ارزآوری آن برای چند راهنمای گردشگری بوده نه برای کل کشور و استان. به‌گفته مسئول کانون انجمن‌های صنفی 

راهنمایان گردشگری، همه راهنمایان خارجی ثبت نام کرده و هزینه سفر را پرداخته‌­اند. پرسش این است این هزینه کجا رفته است؟

کنوانسیون راهنمایان گردشگری بدون راهنما

باتوجه به اینكه هزینه میزبانی این راهنمایان نیز برعهده هتل­‌های استان و برخی اداره‌­های دولتی بوده، چه کسانی سود مالی این برنامه 

را برده‌­اند و کاسبان اصلی این رویداد چه کسانی هستند؟مهم‌ترین دستاوردی که استان می­‌توانست از این رویداد داشته باشد، دیدار

 و تعامل راهنمایان گردشگری همدانی با راهنمایان خارجی بود که به علت حاضر نبودن راهنمایان با سابقه استانی، در این

 رویدادها اتفاق نیفتاد. مسئولان استانی هرگز از خود نپرسیدند چرا بیش از 150 راهنمای گردشگر همدان در چنین رویدادهایی

 غایب هستند و اختیار گردشگری شهر در دست 11 راهنما باعنوان انجمن صنفی افتاده است. به مدیران حوزه گردشگری باید گفت 

اگر توان ایجاد فرصت برای 150 راهنمای گردشگری در استان را نداشته باشید، توان میزبانی 140 گردشگر خارجی را هم مانند 

همین برنامه نخواهید داشت.به‌نظر می­‌رسد مدیران گردشگری استان از مباحث گردشگری اطلاع چندانی ندارند. یا مسحور

 شوهای تبلیغاتی هستند و یا در خواب غفلت به سر می‌­برند. اما بهتر است آدرس غلط به مردم ندهیم. آنچه در این رویداد دیده شد، اگرچه

 برای مدیران و برخی بازاریابان اهمیت زیادی داشت اما برای توسعه گردشگری استان چندان رویداد مهمی نبود که بوق و کرنایش 

گوش مردم را کر کند.

http://yon.ir/KWV8



برچسب ها: روزنامه قانون ، گردشگری همدان ، راهنمایان گردشگری همدان ،

یکشنبه 12 دی 1395

گورخوابی و کارتن خوابی با گذر از تهران به همدان رسید

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،

کد خبر: ۷۱۲۰۸ | تاریخ : ۱۳۹۵/۱۰/۱۲ - شماره: 832
گورخوابی و کارتن خوابی با گذر از تهران به همدان رسید

شبیه زندگی در ماقبل تاریخ

حسین زندی / گروه سرزمین

 

گورخواب­‌های نصیر آباد شهریار مهم‌ترین خبرهای روزهای گذشته بود. رسانه­‌ها واکنش‌­های گوناگونی به موضوع نشان دادند و اخبار آن به شدت در فضای مجازی پیچید و دست به دست شد. اما آیا گورخواب‌­های ایران تنها در گورستان‌های شهریار اقامت دارند؟ آیا با ساماندهی آن‌ها ، این مشکل به کلی برطرف می شود؟ اما نه. فاجعه عمیق‌­تر از گورهای منطقه شهریار است. تنها در محوطه باستانی «پیسا»ی همدان ده‌­ها معتاد بی‌­خانمان سکونت دارند. این بار سری به گورهای 7هزارساله دوران کاسیان درهگمتانه زده ایم.

گورخواب‌های همدانی

پیش از این نیز بارها درباره حضور معتادان در محوطه تپه پیسا گزارش­‌هایی منتشر شده اما پس از انتشار گزارش گورخواب های شهریار، تصمیم می­گیرم بار دیگر از بی خانمانان این محوطه گزارشی تهیه کنم . روز اول به تنهایی می روم. دونفر از افراد روتپه، وقتی متوجه می‌­شوند می خواهم عکس بگیرم به سوی من حمله می کنند و فرار می کنم. این بار با عکاس و مستندساز همدانی، مجید امدادی موضوع را مطرح می کنم و او می پذیرد که با من بیاید. ساعت 10 صبح به محوطه می رسیم ابتدا سراغ یکی از مغازه داران نزدیک تپه می روم که کارش پرکردن کپسول گاز است. از او می پرسم معتادها به چه دلیلی این جا تجمع می کنند؟ او در پاسخ می گوید: فقط مشکل این ها اعتیاد است .یکی از این افراد را با همکاری صاحب ملک، به کمپ فرستادیم. هزینه زندگی اش را پرداخت کردیم. سه بار ترک کرد اما هفته گذشته بازهم دیدم سر و کله اش اینجا پیدا شده. این‌ها خودشان می خواهند که مواد مصرف کنند کسی از آن‌ها نخواسته معتاد شوند. حدود دوماه پیش از این فردی فوت کرده بود گاهی اینجا به من حمله می کنند و می گویند صندوقت را بده اما من با پمپ باد از خودم دفاع می کنم و پلیس هم کاری ندارد.

از او می پرسم شب‌ها کجا زندگی می کنند؟ می گوید این تپه حدود 20 هکتار است وتعدادی، زیر پل ها هستند، تعدادی در چادر می خوابند و تعدادی داخل تپه تونل هایی ایجاد کرده اند وآنجا می‌خوابند؛ روزها هم دنبال تهیه مواد هستند.

مكانی امن برای مصرف مواد

مامور شهرداری كه‌ در کنار محوطه ایستاده است می گوید: اینجا همه نوع مواد مخدر پیدا می شود. گاهی روزهای جمعه تعداد افرادی که به اینجا می آیند آنقدر زیاد است که ما فکر می کنیم تمام دختران و پسران همدان به اینجا می آیند. من اینجا نگهبان هستم.گاهی دختران دانشجو با ماشین آژانس می آیند می خرند، مصرف می کنند و می روند.

اول با ترس و لرز به سمت پل می رویم سه نفر از داخل پل خارج شده و فرار می کنند، پتویی که به پل نصب شده را کنار می زنم اما دیگرکسی درون پل نیست تنها ده‌ها بالش و رختخواب کثیف درون آن است و بوی دود و رطوبتی که مانع ورودم به اقامتگاه بی‌خانمان‌ها می شود.

با مجید امدادی به بالای تپه می روم دوپیرمرد در حال حرکتند تا چشمشان به ما می افتد و دوربین را می بینند، مسیرشان را تغییر می دهند از آن‌ها خواهش می کنم بایستند. می گویم کاری نداریم و بدون اجازه نیز عکس نمی گیرم، فقط چند سوال داریم. یکی از آن‌ها که پیرمرد خوش پوشی است نزدیک می شود. می پرسم وضعیت اینجا را چگونه می بینید؟پاسخ می دهد: به افراد کارتن خواب یا معتاد، باید شهرداری فکری بکند وگرمخانه ای درست کند که توانایی و گنجایش این همه آدم را داشته باشد اگر وضعیت ساماندهی شود، آسیب های اجتماعی و معضلات هم کم می شود .

دخمه‌هایی برای تزریق

او می گوید: وقتی افراد بیکار و معتاد در یک منطقه جمع می‌شوند جرایم هم زیاد می شود. طبیعی است که باید شهرداری اقدام کند؛ تا کنون کمک درستی نکرده است و مردم هم باید همیاری کنند. طبیعی است از طریق راه خلاف، هزینه خود و مواد را تامین می کنند. تعداد افرادی که دائمی این جا هستند شاید به 30 نفر برسد. اینجا مانند پارکی است که در روز صدها نفر مراجعه می کنند و صد تا 200 نفر هم دائم در حال مصرف هستند. آن‌ها درکنار جوی ها، لابه لای دره، درون دخمه ها که من اسم آن را سنگر گذاشته ام زندگی می کنند. از او می پرسم شما هم مصرف می کنید در پاسخ می گوید: بله من حدود 20 سال است که مواد مصرف می کنم و طوری مصرف کرده ام که خانواده متوجه نشوند و اینجا چون امنیت بیشتری دارد و راحت تر به دست می آید روزی دوبار به اینجا می آیم. او در پاسخ به سوالم که شغلش چه بوده می گوید: حدود 65 سال سن دارم و بازنشسته یکی از نهادهای دولتی هستم و تحصیلاتم دیپلم است اینجا مرکز خلاف است و خود به خود مارا جذب می کند. از دوستش می خواهم در گفت‌وگوی ما مشارکت کند اما پاسخ او منفی است.

بارها به گرمخانه همدان رفتم اما هیچ وقت جا نداشت

به یکی از دخمه هایی که در دل تپه باستانی پیسا ایجادشده نزدیک می شوم؛ فردی سرش را بیرون می آورد به او می گویم: صاحبخانه! مهمان نمی خواهی؟ او می گوید حال ندارم. می گویم چقدر هزینه دارد تا سرحال شوی ؟ می گوید هروئین مصرف می‌کنم بسته ای 15 هزارتومان است .پول را می دهم می گوید از دور عکس بگیرید و هر سوالی دارید بپرسید. اسم من ابراهیم جعفری است حدود 32 سال دارم و 6 سال است مصرف می کنم . شغلم نازک کاری بود اما دچار اعتیاد شدم. نامزد داشتم اما به خاطر اعتیاد جدا شدیم. «گرت »مصرف می کنم گاه گدار شیشه می کشم. حدود بیست یا سی نفر اینجا زندگی می کنند وحدود 15 نفر مواد فروش داریم. زن‌هایی که به اینجا مراجعه می کنند، بیشتر زیر سی سال سن دارند.

ابراهیم می گوید: یک بار یه نفر امسال اینجا فوت کرد. من اهل قروه هستم اما نمی توانم به شهرم برگردم . در روز حدود 20 هزارتومن مصرف دارم و تنها در این گودال زندگی می کنم. بارها به گرمخانه همدان مراجعه کرده ام اما هیچوقت جا نبوده.

ابراهیم در پاسخ به این سوال که آیا دوست دارید ترک کنید می‌گوید: ترک کنم چکار کنم وقتی بیکار هستم؟ جایی ندارم با چه انگیزه ای ترک کنم؟ دولت باید برای بعد از ترک معتادان فکر کند. معتادرا به کمپ می فرستند ترک می کند اما بعد از بازگشت به خانه با بیکاری روبه‌رو می شود و دوباره شروع به مصرف می کند.

از بالای تپه چشم می گردانم و می بینم افراد در زیر درختان گروه گروه نشسته اند و در حال مصرف هستند. سر ظهر می شود و به تعداد افراد افزوده می شود . نگهبان شهرداری راست می گفت، گویی جوانان یک شهر به اینجا سرازیر شده اند. فردی با چهره ژولیده بر گوشه ای از تپه چادر زده است. می پرسم شب ها نمی‌ترسید‌؟می‌گوید چرا باید بترسم مگر چه بلایی باید سرم بیاید. اسمش رضا شیری است او ادامه می دهد: حدود 34 ساله هستم و ازدواج کرده ام و یک فرزند دارم. می گویم خانواده طرد کرده است؟پاسخ می دهد: من آن‌ها را طرد کردم . خانه و یارانه ام را داده ام که زندگی کنند؛ همسرم ناسازگار بود. البته خبرندارند اینجا هستم حتی برادرم فکر می کند شیراز هستم. ترس از آینده اجازه نمی دهد ترک کنیم. اگر ترک کنم ،کجا باید بروم؟

اعتیاد نتیجه بیکاری است

یکی دیگر از افراد در حال پیدا کردن قوطی سیگار است از او می‌پرسم چندسال است مصرف می کنی؟ می گوید آن که دوربین به دست است کیست؟ می گویم همکار من است و آن که همراهش است همکار تو ست. می گوید: حدود 40 سال دارم و 20 سال است که مصرف می کنم یعنی بعد از اینکه از سربازی برگشتم شروع کردم. دوا مصرف می کنم گاهی هم شیشه می کشم اما« گرت »بهتر است.

او در ادامه می گوید: اینجا به راحتی تهیه می کنم و مصرف می‌کنم. همه به اینجا می آیند اما در خانه هم مادرم خبر دارد من مجردم و با این وضع زندگی، نمی توان ازدواج کرد. بارها به زندان رفتم و ترک کردم اما باز بعد از آزادی شروع کرده ام. من 1374 دیپلم گرفته‌ام اما بیکارم. اعتیاد نتیجه بیکاری است.

معتادان از سرمای همدان می‌میرند

او با اشاره به سکونت معتادان همدان در این تپه می گوید: این موضوع ازجنبه­‌های مختلفی قابل بررسی است؛ یکی مساله انسانی است . ده ها انسان معتاد در حفره‌­های این تپه سکونت دارند و با توجه به سرمای شدید همدان، احتمال مرگ تعدادی از آنان تا پایان زمستان بسیار زیاد است. من نمی دانم کدام نهاد دولتی باید به این مساله رسیدگی کند و این بی خانمان­‌ها که تعداد آن‌ها نیز بسیار زیاد است را ساماندهی کند اما نباید اجازه داد فاجعه انسانی رخ دهد.

كشاورزان امنیت ندارند

حضور معتادان بی خانمان باعث اعتراض کشاورزان اطراف تپه پیسا را نیز فراهم کرده است. یکی از زمین‌داران و کشاورزان حاشیه این محوطه تاریخی که نخواست اسمش فاش شود می گوید: چندسال است که از دست معتادان، روزگار ما سیاه است. ما گاهی جرات نمی کنیم محصولات کشاورزی را برداشت کنیم و یا جرات نداریم تنهایی به اراضی سر بزنیم . همیشه مجبوریم دسته جمعی به اینجا بیاییم. امیدواریم مسئولان فکری به حال آن ها و ما بکنند.

گفته می­شود در این محوطه استفاده از سرنگ یا آمپول مشترک رواج دارد و متوسط سن زنان و مردانی که به آنجا مراجعه می کنند و در آن محل سکونت دارند، کمتر از 25 سال است. بیشتر افراد تحصیل کرده هستند و به دلیل اعتیاد از سوی خانواده طرد شده اند. به نظر می‌رسد بهزیستی و کمپ های ترک اعتیاد نتوانسته اند در استان، موفق عمل کنند و اکنون پرسش این است که آیا این معضل بدون آسیب دیدن بی خانمان های تپه پیسا برطرف خواهد شد؟ آیا فعالان مدنی و بنیادهای خیریه توان ساماندهی یک آسیب اجتماعی را دارند؟ یا نهادهای دولتی اراده ای برای حل مساله خواهند داشت؟

روزبه روز تعداد بی‌خانمان­‌های تپه پیسا بیشتر می شود. وجود چنین پدیده‌ه­ایی در کنار یک شهر، خطرات و آسیب­‌های مختلف اجتماعی را به دنبال دارد. امروز تپه پیسا به عنوان محل فروش مواد مخدر شناخته شده است و بسیاری از مصرف کنندگان مواد مخدر آنجا را به عنوان مکانی امن می شناسند و به آنجا مراجعه می کنند.

http://www.ghanoondaily.ir/fa/news/main/71208/%D8%B4%D8%A8%DB%8C%D9%87-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%A7%D9%82%D8%A8%D9%84-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE


برچسب ها: گورخواب های همدان ، کارتن خوابی در همدان ، روزنامه قانون ،

یکشنبه 5 دی 1395

میراث همدان زیرتیغ خصولتی‌ها

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گردشگری ،زیست بوم ،

تخریب میراث فرهنگی، اتلاف بیت‌المال در سكوت مسئولان

میراث همدان زیرتیغ خصولتی‌ها

نجمه جمشیدی/ گروه سرزمین/ مجموعه غار علیصدر به حیاط خلوتی برای مسئولان استان تبدیل شده است. تخریب‌ دهانه غار امكان ثبت جهانی را برای همیشه از غار علیصدر گرفته است. در حریم ۷۰ متری كتیبه‌های ثبت شده گنجنامه، شهربازی و مجتمع تجاری ساخته‌اند. تله‌كابین گنجنامه نمی‌تواند درآمدزا باشد چراكه سرعت باد در همدان به ۱۲۰ كیلومتردر ساعت می‌رسد. آرامگاه بابا طاهر عریان به‌آهستگی جلوی چشم مسئولان میراث فرهنگی در میان دیوارهای هتل گم می‌شود. اداره میراث فرهنگی استان نیز به‌دلیل عدم‌توانایی، نتواسته‌‌ سهم میراث فرهنگی را از درآمد غار علیصدر جذب كند. هر روز در محوطه اصلی گنجنامه صخره‌برداری انجام می‌دهند، یك روز پاركینگ و روز دیگر بازارچه و سوئیت‌ می‌سازند. مسئولان به‌دلیل اینكه نمی‌خواهند ‌اشتباه خود را در سرمایه‌گذاری اشتباه و اتلاف بیت‌المال بپذیرند؛ به همین دلیل به‌هر طریقی می‌خواهند گنجنامه را سرپا نگه دارند .

همدان یا هگمتانه نخستین پایتخت ایرانیان؛ یادآور غار شگفت‌انگیز علیصدر، كتیبه‌های بی‌نظیر گنجنامه، شهر تاریخی هگمتانه، شیرسنگی و اشعار شیرین باباطاهر عریان است، هگمتانه را نیز دنیا به‌نام زادگاه و آرامگاه مشهورترین پزشك جهان،«بوعلی‌سینا»می‌شناسند.

بی‌شك این گنجینه ارزشمند، از هر شهری یك قطب گردشگری می‌سازد؛ اما همدان باوجود این گنجینه، تنها یك معبری برای گردشگران است. همدانی‌ها در این سال‌ها خواسته‌اند كه به یك مقصد گردشگری تبدیل شود. برای این كار پروژه‌های بسیاری اجرا كرده‌اند؛ پروژه‌هایی كه نه‌تنها به آن‌ها برای تبدیل شدن به مقصد گردشگری كمك نكرده بلكه موجب از بین رفتن شانس غار علیصدر برای ثبت در یونسكو برای همیشه، تخریب گنجنامه و از بین رفتن حریم منظر آرامگاه بابا طاهر عریان شده است.

تمامی این اتفاقات در سایه مدیریت خصولتی‌ها برای گنجینه با ارزش ایرانیان در همدان رخ داده و میراث فرهنگی نیز در این سال‌ها چشم‌های خود را روی این اتفاقات بسته است.

سهم همدان از علیصدر هیچ است؟!

یكی از مجموعه‌های گردشگری كه به‌تازگی حاشیه‌های فراوانی به‌دنبال داشته مجموعه غار علیصدر است. خبر واگذاری آن به بخش خصوصی آن‌هم تنها به‌مبلغ 700 هزار تومان، افكار عمومی را شوك زده كرد. حسین زندی، فعال میراث فرهنگی در همدان به «قانون» در این‌باره می‌گوید: «مالكیت غار علیصدر با اداره منابع طبیعی است.در سال 71 یك شركت سیاحتی به‌نام علیصدر آن را ثبت كرده است. 40 درصد از سهام این شركت متعلق به اداره میراث فرهنگی و 60 درصد از آن به مجموعه شهرداری و شورای شهر اختصاص دارد. در تمامی این 24 سال میراث فرهنگی درآمدی از این مجموعه نداشته است.»

این فعال میراث فرهنگی ادامه می‌دهد:«طی 24 سال گذشته مجموعه غار علیصدر به حیاط خلوتی برای مسئولان استان تبدیل شده؛ علیصدر یك شركت خصوصی است كه مدیرعامل آن توسط هیات مدیره انتخاب می‌شود. بسیاری از مدیران ارشد استانی در آن سهیم هستند كه در ظاهر خصوصی است اما در باطن دولتی است. تمامی درآمد غار نیز به شماره حساب شركت كه در اختیار مدیرعامل است، واریز می‌شود. اداره میراث فرهنگی استان نیز به‌دلیل عدم‌توانایی و نداشتن قدرت چانه‌زنی، نتواسته‌اند‌ سهم میراث فرهنگی را از درآمد غار علیصدر جذب كنند.»

مساله‌ای كه مطرح می‌شود این است كه آیا شهرداری در این 24 سال گذشته توانسته سهم خود را از درآمد غارعلیصدر دریافت كند؟ زندی در این‌باره خاطر نشان می‌كند:« مسئولان شركت علیصدر اعلام می‌كنند كه در این سال‌‌ها شركت سودی نداشته است اما براساس آمار مسئولان، تنها درآمد فروش بلیط سالیانه غار 19 میلیارد تومان بوده كه این مبلغ به‌جزو درآمد هتل و بازارچه صنایع‌دستی‌ مجموعه علیصدر است. اگر به‌گفته هیات مدیره شركت، علیصدر مجموعه زیان‌ده بوده و سودی برای‌ آن‌ها نداشته است چرا آن را واگذار نمی‌كنند و یا اینكه مجموعه را تعطیل نمی‌كنند تا بیشتر از این به غار آسیب وارد نشود.

درطی سال‌ها این شركت، علیصدر را از یك غار طبیعی به غار دستكن تبدیل كرده‌اند. در ابتدا غار یك ورودی بسیار كوچك به‌اندازه عبور تنها دو نفر داشت اما درحال حاضر حتی یك خوردو نیز می‌تواند تردد كند. این تخریب‌ها امكان ثبت جهانی را برای همیشه از غار علیصدر گرفت. چه خسارتی بالاتر از این می‌توانستیم به غار علیصدر وارد كنیم.»

علیصدر با 700 هزار تومان به خصولتی‌ها واگذار شد

پس از انتشار خبرواگذاری غار علیصدر به‌مبلغ 700 هزار تومان، دیوان محاسبات به این مساله ورود كرد. فیاض شجاعی، دادستان دیوان محاسبات، درباره این واگذاری گفت: «غار علیصدر همدان از آثار ملی ثبت شده و منحصر به فرد در کشور و حتی در دنیاست که اخیرا متوجه شدیم طبق تصمیمات مسئولان این استان، به‌طورغیرقانونی به شرکتی سیاحتی با نام علیصدر واگذار شده است. این شرکت، خصوصی است و حتی شماری از مدیران دولتی نیز در آن مسئولیت دارند. با ورود دیوان محاسبات استان با هماهنگی دیوان محاسبات کشور کارگروهی برای بررسی این واگذاری تشکیل شد که پس از بررسی ها ایراد دیوان محاسبات وارد شناخته و این واگذاری لغو شد. البته بهره‌برداری از این غار قابل اجاره دادن است و در قالب مقررات می‌توان آن را اجاره داد اما در بررسی‌ها مشخص شد حتی اجاره بهای سالانه آن را فقط ۷۰۰ هزار تومان تعیین کرده بودند درحالیکه درآمد این شرکت خصوصی از محل فروش بلیت دیدن این غار،سالانه ۱۹ میلیارد تومان است.»

دادستان دیوان محاسبات اطلاعات كافی نداشته

اما محمودرضا عراقی معاون عمرانی استاندار همدان با بیان اینکه اطلاعات کافی به دادستان دیوان محاسبات داده نشده است گفت:« واگذاری غیرقانونی غارعلیصدر به بخش خصوصی را به صراحت تکذیب می‌کنم. از 25 سال قبل براساس اصل 44 قانون اساسی غارعلیصدر از طرف دولت با بخش عمومی غیردولتی به‌صورت مشارکتی اداره می‌شد.» وی با اشاره به اینکه شرکت سیاحتی علیصدر خصوصی نبوده است، تصریح کرد:« 40 درصد سهام این شرکت مربوط به دولت، شامل سازمان ایرانگردی و جهانگردی بوده و 40 درصد سازمان همیاری شهرداری‌ها و 20 درصد شهرداری همدان در این شرکت سهم دارند.»

رییس هیات مدیره شرکت سیاحتی علیصدر با بیان اینکه غارعلیصدر تا چند سال پیش به طور کامل زیان‌ده بوده است، ادامه داد:« غارعلیصدر سالانه 2 میلیارد تومان سود داشته که تماما صرف هزینه‌ها شده و اگر تا کنونی سودی هم داشته حاصل دولت و شهرداری شده است. 300 کارگر و کارمند در مجموعه غارعلیصدر فعالیت دارند که درآمد غار هزینه‌ حقوق کارکنان، امور جاری غار و نگهداری و توسعه غار شده است.در غارعلیصدر اصلا بحث اجاره مطرح نیست و طرح این مساله کاملا اشتباه بوده و به‌نظر می‌رسد اطلاع کافی دراین‌باره به دادستان داده نشده است.اینکه گفته شده غارعلیصدر سالانه 19 میلیارد تومان درآمد دارد، باید این موضوع را هم درنظر گرفت که هزینه حقوق کارکنان این مجموعه 10 میلیارد تومان است و از طرفی سایر هزینه‌ها از جمله هزینه نگهداری، تعمیر، خیابان‌کشی و توسعه در قبال درآمد انجام گرفته و باهم توازن دارد.»

تیشه مسئولان بر ریشه گنجنامه

مسئولان همدانی درحالی از زیان‌ده بودن غار علیصدر سخن می‌گویند و این پتانسیل بالقوه گردشگری را رها كرده‌اند كه تمامی برنامه‌ریزی‌های خود را به پروژه‌ای كه هیچ سودی نداشت، اختصاص دادند. تله‌كابین گنجنامه ،پروژه‌ای كه كلنگ آن با حاشیه‌های فراوانی زده شد و پس از چند سال بی‌سود بودن آن محرز شد.

حسین زندی با اشاره به ماجراهای تله‌كابین گنجنامه می‌گوید: « این پروژه، علی‌رغم مخالفت‌های بسیار در كنار دو اثر ارزشمند كتیبه‌های گنجنامه و آبشار كه جزو آثار منحصربه‌فرد دوره هخامنشی است، اجرا شد. آن زمان دو هكتار از محوطه بالادست گنجنامه به شركت توریستی تفریحی گنجنامه واگذار شد. اما زیاده‌خواهی دوستانی كه سهام‌دار این شركت هستند تا جایی پیش رفت كه علاوه‌بر اینكه محوطه میدان را نابود كردند؛ هر روز در محوطه اصلی گنجنامه صخره‌برداری انجام می‌دهند، یك روز پاركینگ و روز دیگر بازارچه و سوئیت‌ می‌سازند. اعتراضات فعالان و دوستداران میراث فرهنگی همدان نیز به‌جایی نمی‌رسد چراكه گوش شنوایی برای آن نیست.»

مالك گنجنامه كیست؟

این فعال میراث فرهنگی یادآور می‌شود:« داستان واگذاری و مدیریت گنجنامه شباهت بسیاری به غار علیصدر دارد. درصدی از آن متعلق به بخش خصوصی و درصد دیگری نیز دولتی است اما مسئولان شفاف‌سازی نمی‌كنند كه متعلق به كدام نهاد و یا ارگان دولتی است تنها مدیرعامل شركت گنجنامه در آخرین اظهار نظر گفته‌اند كه تنها 25 درصد از این مجموعه متعلق به ایشان است.»

به‌هر قیمتی می‌خواهند گنجنامه سرپا بماند

زندی با اشاره به اینكه گنجنامه از همان ابتدا برای احداث تله‌كابین مناسب نبود، تصریح می‌كند:« تله‌كابین نمی‌تواند درآمدزا باشد چراكه سرعت باد در همدان بالای 80 كلومتر در ساعت است و به 120 كیلومتر نیز می‌رسد. در این شرایط شما نمی‌توانید سوار تله‌كابین شوید. علاوه‌بر این تله‌كابین در شهری به سود دهی می‌رسد كه گردشگرپذیر باشد. همدان، مقصد گردشگری نیست بلكه یك معبر گردشگری است.

باوجود همه این مسائل؛ مسئولان می‌خواهند از طریق وام و بودجه‌هایی كه به گنجنامه هر ساله تزریق می‌كنند، به‌ هر طریقی آنجا سرپا بماند چون نمی‌خواهند اشتباه خود را در سرمایه‌گذاری اشتباه و اتلاف بیت‌المال بپذیرند.»ورود فاضلاب مجموعه گنجنامه به رودخانه آن و مشكلات زیست محیطی آن، بخش دیگری از اصرار مسئولان براجرای طرح‌های غیركارشناسی است.زندی در این‌باره می‌گوید:«در ابتدا این پروژه دركنار تله‌كابین یك هتل نیز طراحی شده بود اما هیچ‌گاه قرار نبود كه شهربازی، رستوران و مجتمع‌های تجاری احداث شود. فاضلاب تمامی این مجموعه بدون تصفیه مستقیم وارد رودخانه گنجنامه می‌شود و بعد از آن وارد آب شرب همدان می‌شود. یكی دیگر از مشكلات گنجنامه ساخت شهربازی و مجتمع تجاری در حریم 70 متری كتیبه‌های ثبت شده گنجنامه است. متاسفانه تمامی این تخریب‌ها در سكوت اداره میراث فرهنگی همدان انجام می‌شود.»

آرامگاه بابا طاهر در میان دیوارهای هتل گمشده

میراث دیگری كه در همدان قربانی بی‌تدبیری مسئولان شده، آرامگاه بابا طاهر عریان است. آرامگاهی كه به‌آهستگی جلوی چشم مسئولان میراث فرهنگی در میان دیوارهای هتل گم می‌شود. به‌گفته زندی، هتلی در كنار آرامگاه بابا طاهر عریان ساخته شده كه سالانه بر طبقات این هتل افزوده می‌شود و حریم منظر آرامگاه از بین رفته است. او دراین‌باره می‌گوید:« این هتل بدون توجه به قوانین میراث فرهنگی، بر طبقات خود افزوده‌ است. این اقدام موجب شده که منظره آرامگاه باباطاهر عریان از زاویه جنوبی کور شود. هتل باباطاهر همدان، در ضلع شمالی میدان و حریم اصلی آرامگاه باباطاهر عریان قرار دارد و طبق مصوبات قانونی، هیچ بنایی نباید بلندتر از ساختمان آرامگاه ساخته شود.

بر پایه مصوبه قانونی سازمان میراث فرهنگی، تا شعاع ۱۵۰ متری حریم منظر بناهای تاریخی، نباید مجوز ساخت ساختمانی را داد که بلندتر از این بناها باشد. اگر گردشگری از سمت جنوب و تهران وارد استان همدان شود، به جای دیدن نمایی از آرامگاه باباطاهر با بنای یک هتل روبه‌رو می‌شود که چشم‌انداز آرامگاه را کور کرده است. این هتل علاوه‌بر مرتفع‌تر کردن این بنا، نمای آن را با استفاده از آلومینیم ، نوسازی کرده‌اند. این در حالی است که باید در ساخت و ساز اطراف بناهای تاریخی، از مواد متناسب با معماری بومی استفاده شود.»

میراث با ارزش ایرانیان در هگمتانه با قدمتی سه هزار ساله به‌راحتی زیر تیغ خصولتی‌ها در سكوت مسئولان تخریب می‌شود و آب از آب تكان نمی‌خورد در این میان هم صدای اندك فعالان و دوستداران میراث فرهنگی نیز به‌جایی نمی‌رسد.

http://www.ghanoondaily.ir/fa/news/main/70603/%D9%85%D9%8A%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86----%D8%B2%D9%8A%D8%B1%D8%AA%D9%8A%D8%BA-%D8%AE%D8%B5%D9%88%D9%84%D8%AA%D9%8A%E2%80%8C%D9%87%D8%A7


برچسب ها: روزنامه قانون ، حسین زندی ، غارعلیصدر ، گنجنامه ،

شنبه 13 تیر 1394

کاشف غار علی‌صدر از دنیا رفت

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،روزنامه ها ،


کاشف غار علی‌صدر از دنیا رفت
حسین زندی

 با وجود کوهستان الوند در همدان و کوهنوردان با اخلاق و حرفه ای، این شهر پیشگام ورزش کوهنوردی در ایران به شمار می آید. به همین سبب در طول یک قرن اخیر افراد برجسته ای در رشته‌های کوهنوردی، اسکی، غارنوردی و سنگ نوردی از همدان ظهور کرده اند.
زنده یاد محمود اجل، اولین کسی بود که در ایران آموزش ورزش حرفه ای کوهنوردی را پایه گذاری کرد و پس از او زنده یاد فریدون اسماعیل زاده، نجاح و دیگر کوهنوردان ادامه دادند و کوهنوردی همدان را به رشد قابل قبولی در این ورزش رساندند. یکی از افراد تاثیر گذار در نیم قرن اخیر زنده یاد یوسف نجایی بود. نجایی سال 1319در همدان متولد شد و از سال  1336 با صعود به قله توچال فعالیت حرفه ای خود را آغاز کرد ودر اولین صعود گروه کوهنوردی کشور به قله دماوند از جبهه شمالی حضور داشت. او در سال 1342 جزو تیم 14 نفره اکتشاف غار علیصدر بود و ازاولین افرادی محسوب می شود که  همراه گروه کوهنوردی سینای همدان وارد این غار شده است.  نجایی در کشف غارهای «سراب» همدان و غار «دود زا» شرکت کرد و بارها همراه  سایمون بروکس  به نقشه برداری غارهای ایران پرداخت. او یکی از پیشگامان هیمالیا نوردی در کشور محسوب می شود و در اولین تیم صعود ایرانیان به هیمالیا حضور داشت.  او به عنوان مربی رشته‌های مختلف کوهنوردی بیش از 5 دهه به آموزش کوهنوردی، غار نوردی و اسکی در همدان مشغول بود. فعالیت حرفه‌ای این کوهنورد در 18 سالگی با صعود به قله توچال آغاز شد و پس از استخدام در آموزش و پرورش همچنان به فعالیت‌های خود ادامه داد سپس درکلاس کارآموزی مرحوم نجاح 1343،کلاس مربیگری زیر نظر نوشل 1344 ،کلاس برف و یخ زیر نظر پیتر‌هابلر وکلاس امداد و نجات زیر نظر سپ مایر شرکت کرد تا بتواند اندوخته‌های خود را به درستی در اختیار شاگردانش قرار دهد.کمتر کوهنورد حرفه ای را در همدان می توان سراغ گرفت که از آموزش‌های او بهره نبرده باشد. در دوران جوانی و میانسالی بارها در مسابقات مختلف شرکت کرد و به مقام‌های شاخصی دست یافت؛ از جمله در مسابقات کنگره کوهنوردی دو بار به مقام اول و دوم  دست یافت. نجایی چندین سال دبیر هیات کوهنوردی استان بود و در این سال‌ها خدمات بزرگی را به کوهنوردی و کوهنوردان استان ارایه کرد.  نجایی در سال 1348 به عضویت بنیاد هیمالیا درآمد و یکی ازتاثیر گذارترین افراد در هیمالیا نوردی  به شمار می رود. اویکی از  کسانی است که در سال 1345 در احداث پناهگاه اول میدان میشان الوند مشارکت کرد. او از فعالان انجمن غار نوردان ایران محسوب می شد و در پیمایش، نقشه برداری و ثبت غارها ی ایران با افردای مانند مصطفی سلاحی ، جواد نظام دوست و دیگر غار نوردان باسابقه کشور همکاری می کرد.
درگذشت این پیشکسوت غار نوردی برای جامعه ورزشی همدان ضایعه ای جبران ناپذیر است. پیکر این غارنورد باسابقه کشور پیش از ظهر روز سه شنبه  در باغ بهشت همدان به خاک سپرده شد و تعداد زیادی از کوهنوردان، ورزشکاران و شاگردان او حضور داشتند. مراسم بزرگداشت زنده یاد یوسف نجایی از ساعت 22 تا 23:30 دقیقه چهارشنبه در حسینه بختیاری‌های همدان
 برگزار می‌شود.

http://ghanoondaily.ir/News/53646/%DA%A9%D8%A7%D8%B4%D9%81-%D8%BA%D8%A7%D8%B1-%D8%B9%D9%84%DB%8C%E2%80%8C%D8%B5%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%86%DB%8C%D8%A7-%D8%B1%D9%81%D8%AA



برچسب ها: روزنامه قانون ، درگذشت یوسف نجایی ، کاشف غار علیصدر ، کوهنوردی همدان ، غارنوردی همدان ،

تخریب میراث فرهنگی و طبیعی همدان را پایان دهید

گروهی از هنرمندان، فعالان مدنی و روزنامه‌نگاران کشور در نامه‌ای به استاندار همدان خواستار پایان دادن به تخریب‌های گوناگون میراث فرهنگی  و طبیعی همدان شده‌اند. 
در این نامه كه نسخه‌ای از آن برای «قانون» فرستاده شده آمده است: «استاندار محترم در بسیاری از موارد و سخنرانی‌های خویش، بر صنعت گردشگری به عنوان مهم‌ترین رکن و راهکار توسعه استان همدان تاکید داشته‌اند. ضمن سپاس از نگاه مسئولانه شما، نگرانی خود را از توسعه مظاهر گردشگری بدون توجه به پایداری منابع ابراز می‌داریم. چرا که تجربه‌های پیشین گواهی است بر این که توسعه بی‌رویه و سریع اقتصادی، می‌تواند زمینه‌ساز نابودی منابع فرهنگی و محیطی هر منطقه‌ای باشد.»
در میان امضاکنندگان نام‌هایی چون پرویز اذکایی، امیرشهاب رضویان، پرویز پرستویی، هانیه توسلی، احمدرضا درویش، حسن گوهرپور، بابک مغازه‌ای، حسین زندی، حیدر زندی، حسن همه‌کسی، حسین ابوالفتحی وعلیرضا بهرامی به چشم می‌خورد.
متن کامل این نامه به شرح فوق است: 
جناب آقای مهندس نیکبخت
استاندار محترم استان همدان
با سلام و احترام
با سپاس از توجه حضرتعالی به مطالبات فعالان فرهنگی، هنرمندان و علاقه‌مندان به تاریخ و محیط‌زیست این دیار، نظرات ارزشمند شما که نشانگر پاسخگویی و مسئولیت عالی‌ترین مقام دولت تدبیر و امید در استان است، را به فال نیک می‌گیریم.
 امید است همان‌طور که در پیام‌تان فرمودید همه مسئولان دولتی مرتبط به‌ ویژه شهرداری‌های محترم استان توجه ویژه‌ای به ماندگاری عناصر فرهنگی، طبیعی داشته باشند. ما نیز خواهیم کوشید تا به عنوان نمایندگانی از وجدان بیدار جامعه، کماکان رسالت خویش را در پایش عملکردها و پاسداری از داشته‌های فرهنگی و طبیعی سرزمین‌مان ادامه دهیم.
نظر به اهمیت این موضوع آمادگی داریم تا در صورت فراهم شدن شرایط توسط جنابعالی، نشست‌های دوره‌ای به منظور هم‌اندیشی و ارائه راهکارهای عمومی در خصوص موارد مشابه را برگزار نماییم تا با در نظر گرفتن جمیع شرایط، زمینه کاهش این‌گونه اقدامات عاری از توجه به اصول توسعه پایدار در استان تامین شود.
بر کسی پوشیده نیست استاندار محترم در بسیاری از موارد و سخنرانی‌های خویش، بر صنعت گردشگری به عنوان مهم‌ترین رکن و راهکار توسعه استان همدان تاکید داشته‌اند.
ضمن سپاس از نگاه مسئولانه شما، نگرانی خود را از توسعه مظاهر گردشگری بدون توجه به پایداری منابع ابراز می‌داریم. چرا که تجربه‌های پیشین گواهی است بر این که توسعه بی‌رویه و سریع اقتصادی، می‌تواند زمینه‌ساز نابودی منابع فرهنگی و محیطی هر منطقه‌ای باشد.
به عنوان مثال بنا بر اظهارات کارشناسان، جانمایی پارکینگ در جوار محوطه تاریخی هگمتانه، احداث هتل‌ها، اقامتگاه‌ها و اماکن تفریحی در منطقه مشرف به تپه عباس‌آباد و گنجنامه، اعطای مجوز بلندمرتبه‌سازی در محور بلوار بعثت و بلوار ارم نیز محور پرترافیک همدان از جمله خیابان بوعلی، میدان جهاد و بیمه اشتباه بوده و خسارات جبران ناپذیری را به تاریخ و طبیعت شهر وارد کرده است. این اتفاق در مناطق محروم شهر مانند شهرک‌های خضر، مدنی، اندیشه و ولیعصر متاسفانه به اشکال مختلف رخ داده است.
همان‌طور که مستحضر هستید در دو دهه گذشته بیشترین آسیب به فضای سبز شهری همدان از درون و بیرون  وارد شده و از این «باغ‌شهر تاریخی» یک شهرِ بدون قواعد معماری پدید آمده است. باغ‌های نابود شده کوهپایه الوند، هیچ جایگزینی ندارند. بیشتر این تخریب‌ها با مجوز شهرداری‌ها و کمیسیون ماده5 صورت گرفته است.
از شما تقاضا داریم حتی‌المقدور آن‌چه از عناصر قدیمی و بافت شهر باقی مانده یا در حال نابودی است را نجات دهید. بازیابی و مرمت ساختمان‌های قدیمی، چمن‌ها، محله‌ها و قنات‌های تاریخی شهر، در کنار حفظ باغ‌های باقیمانده می‌تواند به حفظ هویت شهری همدان کمک کند.   
نکته مهم، این‌که با عنایت به تاکید جنابعالی در خصوص ایجاد زمینه‌های سرمایه‌گذاری، تایید می‌فرمایید که این مهم باید به شکل پایدار صورت گیرد نه مقطعی و گذرا.
 به همین دلیل خواستار توجه حضرتعالی بر رعایت اصول گردشگری پایدار هستیم تا با حفظ  سرمایه‌های تاریخی، فرهنگی و طبیعی استان شاهد توسعه همه جانبه استان همدان باشیم.
از آن جا که بیشتر فضاها و بناهای تاریخی در مرکز شهر قرار دارد برای حفظ این آثار درخواست ما به عنوان اولین گام، بستن رینگ اول شهر، جلو گیری از هرگونه ساخت و ساز در این نقطه و اجرای طرح پیاده راه در خیابان های اصلی است. طرحی که سال‌هاست مسکوت مانده است.

http://ghanoondaily.ir/News/53209/%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D8%A7-%D9%BE%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%87%DB%8C%D8%AF



برچسب ها: روزنامه قانون ، نامه هنرمندان به استاندار ، تخریب میراث طبیعی و تاریخی همدان ،

سه شنبه 12 خرداد 1394

یک تهدید تازه برای گنجنامه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گردشگری ،زیست بوم ،میراث فرهنگی ،

یک تهدید تازه برای گنجنامه
مسعود بُربُر/ گروه سرزمین

یک خاکبرداری کوچک که کوهنوردان می‌گویند یکی، دو ساختمان در آن جای می‌گیرد، بالاتر از کتیبه و آبشار گنجنامه، در مسیر قله الوند. رئیس جمعیت هلال احمر همدان می‌گوید آنجا قرار نیست اتفاقی بیفتد، تنها قرار است یک زیرزمین کوچک برای پایگاه امداد و نجاتی که آنجا احداث می‌شود ساخته شود. فعالان مدنی اما نظر دیگری دارند. منابع طبیعی نیز به مراجع قضایی شکایت برده است.
مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان همدان در این باره به «قانون» می‌گوید: «در یک محوطه ۴۵۰ متری در بالای میدان میشان، که با کتیبه‌های گنجنامه ۲ کیلومتر فاصله دارد، یک چهاردیواری بود که از قبل به تربیت بدنی واگذار شده و مخروبه بود. آنجا با توجه به اینکه ایستگاه تله‌کابین است و رفت و آمد کوهنوردان و گردشگران را داریم و بادهای شدیدی که گاهی می‌وزد و مسائلی از این دست، قرار بود جمعیت هلال احمر یک پایگاه امداد و نجات بسازد.»
محمدرضا همتی با تأکید بر اینکه ساخت این پایگاه ضروری بود می‌گوید: «ظاهراً زمانی که خواسته‌اند دیوارها را ترمیم بکنند و ساختمان‌سازی کنند یک مقدار خاکبرداری هم جلوی این بنای مخروبه انجام شده است که مازاد بر آن زمین ۴۵۰ متری بوده است. این موضوع را همکاران ما بررسی کرده‌اند و تشکیل پرونده داده‌اند و اکنون در دادگستری در حال رسیدگی است.»
او با تأکید بر اینکه اداره کل منابع طبیعی اقدام قضایی کرده است می‌گوید: «در واقع موضوع این بود که یک بنای مخروبه‌ای بود برای تربیت بدنی که از سی چهل سال پیش مخروبه شده بود.آن را احیا کردند  اما اشتباهی که کرده‌اند این است که جلوی آن ساختمان حدود ۱۵۰ متر خاکبرداری کرده‌اند که پایین همان ساختمان پارکینگ درست کنند.این قسمت جلویی که خاکبرداری شده در محدوده نبوده و غیرمجاز بوده است.»
با این حال یک فعال میراث فرهنگی و محیط زیست استان همدان در گفت‌وگو با «قانون» ابعاد ماجرا را مهم‌تر ارزیابی می‌کند: «من تماسی با رئیس جمعیت هلال احمر داشتم که گفتنداتفاقی قرار نیست آنجا بیفتد و یک زیرزمین کوچک قرار است بسازیم اما آن حجم خاکبرداری که آنجا صورت گرفته است مربوط به یک زیرزمین کوچک نیست. بخشی از دشت میشان را تخریب کرده است. به لحاظ متراژ نمی‌توانم تخمینی بزنم اما حجم بزرگی است که می‌توان در آن چند ساختمان ساخت. اینجا هر اتفاقی بیفتد چون بالادست کتیبه‌ها و آبشار گنجنامه قرار دارد، هر ساخت و ساز و خاکبرداری و تخریبی انجام شود، آسیبش به کتیبه‌ها و آبشار می‌رسد.» حسین زندی در توضیح پیشینه ماجرا می‌گوید:  «دشت میشان یک دشتی پای قله الوند و بالاتراز کتیبه‌های گنجنامه است که کنار مسیر کوهنوردان به سمت قله الوند قرار دارد. این دشت چمن‌زاری نزدیک به 10هکتار است که بخشی از آن را تله‌کابین گنجنامه به عنوان ایستگاه مقصد ساخت‌و ساز کرده است. یعنی تله‌کابین از کنار کتیبه‌ها و آبشار گنجنامه شروع می‌شود و بالا می‌رود و در میدان میشان گردشگران را پیاده می‌کند. به این ترتیب بخشی از میدان میشان را مجموعه تله‌کابین قبلا خراب کرده است. چند درخت را از میان برده و عشایری که آنجا فعالیت می‌کردند را از آنجا حذف کرده و چمن‌زارها را شخم زده و بخش بزرگی را آن زمان از میان برده است.»
او ادامه می‌دهد: «در این دشت میشان، سه تا ساختمان قدیمی داشتیم که دو تا پناهگاه کوچک است که کوهنوردان ساختند و یک پایگاه امداد و نجات هلال احمر . تقریبا دو هفته پیش هلال احمر همدان اقدام به ساخت و ساز کرده است و برای این کار خاکبرداری و صخره‌برداری و تخریب‌هایی هم انجام داده است.»
زندی با تأیید فاصله زیاد عملیات ساختمانی با کتیبه‌ها، درباره آسیب‌هایی که این فعالیت ایجاد می‌کند توضیح می‌دهد: «درست است که فاصله زیاد است ولی آبی که از اینجا و از چشمه‌های میدان میشان خارج می‌شود به آبشار گنجنامه می‌رسد. وقتی شما مسیر یک چشمه و رودخانه را تغییر می‌دهید، زمستان که برف و بهمن می‌آید، ممکن است این آب با هر بارشی تبدیل به سیل شود، ممکن است آسیب‌های جدی به پایین دست وارد کند و یا موجب فرسایش شود.»
او با تأکید بر اینکه الوند به عنوان میراث طبیعی ثبت شده است پایین دست آن هم کتیبه‌های گنجنامه به ثبت ملی رسیده و کنار آن هم آبشار گنجنامه که ثبت در فهرست آثار ملی است قرار دارد می‌گوید:  «البته عملیات اجرایی با این‌ها آن‌قدر فاصله دارد که میراث نتواند وارد شود اما چون بالادست آن است و آبشار گنجنامه در‌واقع در حوزه آبریز میدان میشان است قطعاً به آن‌ها آسیب می‌زند. مسئله دیگری که آنجا داریم بحث حریم ارتفاعی است. این عملیات در ارتفاع 2600و 2700متری انجام می‌شود و در آن ساخت و ساز می‌کنند. هرگونه ساخت و سازی در این ارتفاع ممنوع است اما متأسفانه مسئولان ارشد استان سکوت کرده‌اند و این اتفاق می‌تواند به بدعتی تبدیل شود تا بعد از این کم کم در ارتفاع ۲۷۰۰ متری هم بروند ساختمان و شهرک بسازند.»
زندی در پایان با اشاره به اینکه اولین اعتراضات در این مورد را کوهنوردان انجام داده‌اند می‌گوید که اعتراضات کوهنوردان هم، چه در مورد ساخت‌و‌سازهای جدید تله‌کابین و خاکبرداری‌هایی که انجام دادند و چه در مورد خاکبرداری جمعیت هلال‌احمر، در این مدت به جایی نرسیده است.  پیش‌تر نیز فعالان میراث و محیط زیست از کوه‌خواری گسترده در الوند همدان و در نزدیکی گنجنامه خبر داده بودند. فعالیت‌هایی همچون جاده‌سازی، ساخت و ساز هتل، تغییر مسیر آب‌های طبیعی (رودخانه‌ها و چشمه‌ها و نهرها) و ... در شرایطی رخ می‌دهد که مسئولان استان این فعالیت‌ها را با مجوز و تحت عنوان «توسعه گردشگری» انجام می‌دهند با این حال مدیرکل میراث استان همدان می‌گوید این نقطه از همدان «محور گردشگری» ماست و می‌خواهیم آن را «ساماندهی» کنیم. 

http://ghanoondaily.ir/News/51116/%DB%8C%DA%A9-%D8%AA%D9%87%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%AF%D9%86%D8%AC%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87



برچسب ها: تخریب گنجنامه ، تخریب الوند ، هلال احمر همدان ، میدان میشان ، روزنامه قانون ،

سه شنبه 29 اردیبهشت 1394

میراث حریف لودرهای شهرداری نیست

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،روزنامه ها ،

میراث حریف لودرهای شهرداری نیست
حسین زندی/ گروه سرزمین

دو هفته پس از آنکه جمعی ازفرهنگیان، هنرمندان و فعالان مدنی استان همدان با نوشتن نامه‌ای از استاندار همدان خواستند تا از تخریب بناهای تاریخی توسط شهرداری جلوگیری کند، هنرمندان و نویسندگان همدانی ساکن تهران نیز ضمن اعتراض به عملکرد شهرداری همدان در زمینه تخریب آثار تاریخی شهر از نویسندگان این نامه  حمایت کردند واز مدیران ارشد استان خواستند تا این روند برای همیشه متوقف شود.
در نامه اعتراضی فعالان فرهنگی همدان به مهم‌ترین مقام استانی همدان که در پی زمزمه‌های تخریب قدیمی‌ترین زورخانه ثبت شده همدان در حریم تپه هگمتانه نگاشته شد، آمده است:«حضرتعالی به خوبی واقفید که پیرامون محوطه‌ها وآثارتاریخی و فرهنگی سعی در حفظ و حتی گسترش فضای بصری و ترافیکی مناسب با هدف پاسداشت این گونه اماکن است، ولی شهرداری همدان بدون توجه به این موضوع سعی در خفه کردن و مهجور نمودن فیزیکی این مرکز تاریخی و فرهنگی دارد.»
به گزارش «قانون» در بین امضا کنندگان نامه علاوه بر نام‌هایی چون حسین لقمانیان، نماینده پیشین مجلس، اسامی هنرمندان صاحب نام کشور ازجمله حمید لطفیان، پرویز پرستویی، هانیه توسلی، امیرشهاب رضویان، علیرضا محمودی، احمدرضا درویش، پرویز شکری، بهرام توکلی، امین جعفری، مجید برزگر، مسعود احمدی (ساعد) و حسن گوهرپوردیده می‌شود. همچنین امضای برخی پزشکان همدان ازجمله دکتر فخرالدین حیدریان، دکتر افشین فرهانچی، دکتر مهرداد مدرکیان، دکتر محمد حسین درشته و دکتر پژمان خطیبیان به چشم می‌خورد.
سال گذشته در پی تخریب باغ بدیع الحکما و عمارت و باغ ذوالریاستین هنرمندان و نویسندگان همدانی در سراسر کشور کمپینی برای نجات میراث طبیعی و تاریخی همدان تشکیل دادند ودر اعتراض به بی‌تفاوتی مسئولان استانی به مجلس رفتند.
به تازگی شهرداری همدان در حریم درجه یک هگمتانه اقدام به ایجاد پارک‌سوار کرده است که باعث تخریب بخشی از این محوطه تاریخی شده است. در ادامه این تخریب‌ها شهرداری در نظر داشت قدیمی‌ترین زورخانه همدان که به شماره28147در فهرست آثار ملی ثبت شده را نیز به بهانه ایجاد معبر برای پارک‌سوار تخریب کند که با مخالفت نهادهای مدنی وفعالان فرهنگی مواجه شد.
امیرشهاب رضویان کارگردان و سینماگر همدانی که پیش از این اماکن تاریخی را مستند‌نگاری کرده است و ازفعالان حوزه میراث فرهنگی به شمار می‌آید با تاکید بر اهمیت این محوطه تاریخی گفت: «تپه تاریخی هگمتانه محدود به قلعه قدیم و سایت باستانی فعلی نیست. شهرباستانی هگمتانه بسیار بزرگ‌تر از محوطه فعلی است. در عکس‌های آقای مهدی استعدادی که بخشی از آن به تازگی منتشر شده است تصاویری دیدم  که نشان می‌دهد 60 سال گذشته قلعه قدیم چقدر بزرگ‌تر بوده است.»
این سینماگر ادامه داد: «در پژوهش‌های باستان‌شناسی 45 سال گذشته بخش بزرگی از تپه قدیم و خانه‌های تاریخی این محوطه تخریب شد که مورد گمانه‌زنی و کاوش قرار بگیرد. بعد از انقلاب پژوهش‌ها متوقف شد و به بهانه توسعه هسته مرکزی بدون اینکه کاوش درستی صورت بگیرد پیش از کند وکاو و بررسی یکباره بخشی از تپه با بلدوزر نابود شد.»
رضویان افزود: «من حدود 15 سال پیش بازمانده تپه را عکاسی کردم. آن زمان ساختمان‌های قاجاری بسیار خوبی در اطراف تپه وجود داشت که به دلیل مدیریت غلط میراث فرهنگی در دو دهه گذشته و مدیریت شهری این آثار از بین رفت.»
این کارگردان ادامه داد: «به مناطق مرکزی شهر نباید دست می‌زدند و اگر کاوشی انجام می‌شود باید بسیار دقیق باشد در حالی که بارها با بلدوزر بخش‌های مهمی از تپه را نابود کرده‌اند وآثار زیادی در محوطه هگمتانه وجود داشت که از بین رفته است.»
به گفته او در گذشته نه چندان دور یک دخمه در حریم محوطه جنوبی تپه وجود داشت که به آن قبر اسکندر می‌گفتند. این بخش از تپه به دلیل ندانم‌کاری‌ها نابود شد. روایتی وجود داشت که اسکندر در این مکان دفن شده است و برخی محققان می‌گفتند قبر یکی از سرداران اسکندر است. حتی رودخانه کنار کلیسا حریم تپه هگمتانه محسوب می‌شد که امروز دیگر اثری از آن وجود ندارد.
رضویان ادامه داد: «بخشی از بافت قدیم تاریخی همدان از جمله دیوار قلعه قدیمی شهر را آغامحمدخان قاجار نابود کرد و ترک‌های عثمانی بخش زیادی از آثار دوره صفوی در همدان را از بین بردند. در زمان جنگ نیز بقایای قلعه دیااکو یا ارگ همدان بالای تپه مصلی را به بهانه این که توپ ضدهوایی را در آنجا مستقر کنند تخریب کردند و در سال‌های اخیر هرآنچه از این قلعه باقی مانده بود بدون اینکه مطالعه و بررسی درستی صورت بگیرد با ساخت و سازهایی که از طرف برخی نهادهای دولتی صورت گرفت به طور کامل نابود شد.»
او با تاکید بر تخریب‌های اخیر گفت: «در طول چند سال گذشته محیط زیست همدان، باغ‌ها و عمارت‌های تاریخی شهر همدان دستخوش توسعه شهری توسط شهرداری شده است.  به نظر من ایجاد پارک سوار در حریم محوطه تپه تاریخی هگمتانه و ورود اتوبوس‌های شرکت واحد و ماشین سنگین به این محوطه بیشترین آسیب را به چند بنای تاریخی از جمله مسجد نظر بیگ، زورخانه همه‌کسی، حمام تاریخی ارامنه، کلیسای استپانوس مقدس و حضرت مریم وارد می‌کند. قبرستان تاریخی این محوطه هم پیش از این نابود شده است.»
او در ادامه گفت: «شهری که هویت تاریخی خوبی از لحاظ معماری و فضای طبیعی داشت در عرض چند سال گذشته به دست بساز بفروش‌ها و مدیران شهر نابود شده است. مجوزها را شهرداری صادر می‌کند و اداره میراث فرهنگی هم توانایی جلوگیری لودرها و بیل‌های شهرداری را ندارد. به نظر من تنها باید تشکل‌های مردم‌نهاد متحد شوند و مردم حساسیت نشان دهند. در شهرهای دیگر مردم بسیار حساس هستند، در همدان متاسفانه مدیران دلسوز نیستند و مردم هم بی‌تفاوتند. درد اصلی همین دو نکته است.»
او با تاکید بر این که «تنها از اداره میراث فرهنگی نمی‌توانیم توقع و انتظار داشته باشیم» گفت: «باید بقیه مسئولان را هم متوجه کنیم که بناهای تاریخی شهر برای نسل‌های آینده حفظ شوند وگرنه با روند فعلی و ندانم‌کاری مسئولان، همه آثار تاریخی و محیط زیست شهری و آثار معماری بومی نابود خواهد شد. این روزهاعمارت تاریخی جنانی که از آن به عنوان مسافرخانه آبادان نام می‌برند و از معماری‌های شاخص دوران پهلوی اول است، حال و روز خوبی ندارد و در حال تخریب است درحالی که این بنا باید مرمت و حفاظت شود. مدیران شهری فکر می‌کنند اگر چند بنر تبلیغاتی به در و دیوارشهر بچسبانند و آویزان کنند، کار فرهنگی انجام داده‌اند و یا سنگ گرانیت را جایگزین بلوک‌های سیمانی بلوارها و خیابان‌ها بکنند، شهر را می‌توان پایتخت تاریخ و تمدن نامید. استانداری، شهرداری و اداره میراث فرهنگی باید همکاری کنند و خانه‌ها و بناهای تاریخی شهر را به فرهنگسرا، کتابخانه، مرکز تجمع محله و ... تبدیل و حفاظت کنند.»
رضویان در پایان گفت: «مسئولان متوجه نیستند که جوانان شهر نیازمند کتابخانه هستند، نیازمند فضاهای فرهنگی هستند. به جای این که بناهای عجیب و غریب مانند بنای عین‌القضات بسازند، آثار تاریخی و فرهنگی شهر را حفظ کنند. چقدر قرار است مجوز برای بلند مرتبه‌سازی و برج‌سازی صادرکنند؟ کمیسیون ماده 5 مجوز تخریب و نابودی باغ‌ها را صادر می‌کند، عمارت ذوالریاستین را نابود می‌کند و برج می‌سازند. از کرامات مدیران این شهر یک موردش دیگر شاهکار است: اواخر دهه شصت با افتخار تابلویی جلوی یک باغ در کمربندی لوناپارک حدودا روبه‌روی ورودی هنرستان نصب کردند و مطلبی برآن نوشتند به این مضمون که چون صاحب این باغ باعث خشک شدن درختان شده، باغ را به عنوان باغ عبرت نامگذاری می‌کنیم و اجازه تغییر کاربری و ساخت و ساز به آن نمی‌دهیم. حالا در نهایت افتخار، دادگستری در همین باغ، عمارتی چند طبقه می‌سازد. انگار کسی یادش نیست که اینجا باغ عبرت بود.»

http://ghanoondaily.ir/News/49834/%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB-%D8%AD%D8%B1%DB%8C%D9%81-%D9%84%D9%88%D8%AF%D8%B1%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA


برچسب ها: روزنامه قانون ، حسین زندی ، میراث همدان ، تخریب هگمتانه همدان ،

دوشنبه 7 اردیبهشت 1394

قدیمی‌ترین زورخانه همدان در یک قدمی تخریب

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :گفتگو ،میراث فرهنگی ،

قدیمی‌ترین زورخانه همدان در یک قدمی تخریب
مسعود بُربُر/ گروه سرزمین

از زورخانه‌های قدیمی همدان تنها دو زورخانه باقی مانده و شهرداری این شهر قصد تخریب یکی از همین دو زورخانه را نیز دارد. اداره کل میراث فرهنگی همدان مخالفت خود را با تخریب این زورخانه اعلام کرده است اما فعالان میراث فرهنگی همدان پیشینه خوشی از شهرداری این شهر سراغ ندارند و می‌گویند ممکن است شهرداری این زورخانه را شبانه و بدون هماهنگی تخریب کند.
پیشینه ورزش‌های باستانی در همدان بسیار زیاد است و این شهر از مراکز فعال ورزش زورخانه‌ای به شمار می‌رفته است. آن گونه که دبیر هیات ورزش‌های پهلوانی و زورخانه‌ای استان همدان با بیان این که این شهر از قطب‌های ورزش پهلوانی و زورخانه‌ای کشور است از فعالیت ۲۲ زورخانه در استان همدان خبر می‌دهد. 
لطف‌ا... خاکساری با برشمردن نام پهلوانانی همچون پینه همدانی، علی میرزای همدانی، احمد کوه کش، سید احمد بطائی، پهلوان گودرزی، پهلوان قیاسی، پهلوان سید میرزا آقا سجادی، محمد قاسم بکتاش تویسرکانی و عزت‌ا... بیات تاکید می‌کند که در اردوهای تیم ملی همیشه نامی از همدانی‌ها شنیده می‌شود. 
با این حال در خود شهر همدان اکنون تنها ۴ زورخانه فعالیت دارند که دوتایشان متعلق به دانشگاه آزاد  اسلامی و دانشگاه بوعلی هستند که تازه تاسیس است و همه زورخانه‌های قدیمی در خود شهر به جز دو تا تعطیل شده‌اند. 
یکی از این دو زورخانه زورخانه شهید «همه‌کسی» است که به گفته فعالان میراث فرهنگی همدان قبلا زورخانه الوند هم نامیده می‌شد و قدیمی‌ترین زورخانه همدان است.
حسین زندی، فعال میراث فرهنگی و گردشگری همدان با اشاره به این که زورخانه همه‌کسی به ثبت ملی نیز رسیده است درباره وضعیت کنونی آن به خبرنگار «قانون» می‌گوید: «این زورخانه الان دست خانواده همه‌کسی است که از خانواده‌های فرهنگی همدان هستند و زورخانه را نیز داوطلبانه ثبت ملی کرده‌اند. مالک زورخانه آقای حسن همه‌کسی است که بازنشسته آموزش و پرورش است و از دبیران خوشنام همدان به شمار می‌رود. این خانواده که علاقه‌مند به فرهنگ و ورزش همدان هستند با هزینه‌های خود آن را نگهداری کرده‌اند و تا کنون نیز از جانب نهادهای مختلف مرتبط با موضوع به آن‌ها کمک مالی نشده است. البته این خانواده با این توضیح که عنوان زورخانه را اصطلاح مناسبی برای یک فضای فرهنگی نمی‌دانند نام آن را عوض کرده‌اند و به آن عنوان یادمان فرهنگی شهید‌همه‌کسی اطلاق کرده‌اند. به هر حال هزینه‌های نگهداری این مجموعه که ساختمانی با قدمت ۹۰ یا 100سال دارد خیلی بالاست و با خود خانواده است.»
به گفته زندی زورخانه همه‌کسی در یکی از خیابان‌های اصلی شهر، یعنی ابتدای خیابان شهدا در کوچه همه‌کسی قرار دارد که کوچه‌ای تنگ و قدیمی و زیباست اما شهرداری همدان به تازگی عزم کرده که کوچه باید تعریض شود، برای دسترسی آن رمپ احداث کنیم، پل بزنیم و از طریق آن خیابان شهدا را به خیابان پشتی که سرگذر نامیده می‌شود وصل کنیم. 
او تأکید می‌کند که این اولین بار نیست که شهرداری همدان اقدام به تخریب یک بنای کهن یا منطقه تاریخی شهر می‌کند: «در همین منطقه سر گذر برای تعریض خیابان، بخشی از تپه هگمتانه را هم ضمیمه خیابان کردند! متأسفانه مدیر کل میراث فرهنگی استان همدان در دوره قبل، آقای ایزدی، هم هیچ واکنشی نشان ندادند.»
البته در بحث تخریب زورخانه همه‌کسی اداره کل میراث فرهنگی همدان مخالفت خود را به صراحت اعلام و در این زمینه نامه‌نگاری‌هایی هم کرده که تا حدی توانسته موضوع تخریب زورخانه را تا اینجا به تعویق بیندازد. اما این موضوع باعث رفع نگرانی فعالان میراث فرهنگی همدان نشده است.
حسین زندی در این باره می‌گوید: «از آنجایی که اغلب تخریب‌های شهر به دست شهرداری و همیشه هم شبانه انجام می‌شود، اصلا بعید نیست بدون هماهنگی دوباره این اتفاق بیفتد و یک بنای ثبت شده همدان را از دست بدهیم. فراموش نکرده‌ایم که تخریب بافت قدیمی منطقه جولان که تنها بافت قدیمی به‌جا‌مانده در شهر همدان بود هم  با مجوز شهرداری اتفاق افتاد. اگر هم کسانی پافشاری می‌کردند و اجازه نمی‌دادند که خانه‌شان را خراب کنند دور خانه خندق می‌کندند تا مالک مجبور شود خانه را خالی کند. در‌واقع می‌توان گفت میراث در این موضوع به طرح تفصیلی شهرداری باخت و متأسفانه همیشه هم همین طور است و الان دیگر در همدان بافت نداریم. تنها یک سری تک‌بنا داریم مثل همین زورخانه همه‌کسی. اگر قرار باشد شهرداری اینها را هم به بهانه‌های ساخت‌و‌ساز و پل‌سازی و توسعه نابود کند باید فاتحه تاریخی‌بودن همدان را بخوانیم و آن عنوانی هم که به‌همدان داده‌اند که پایتخت تاریخ و تمدن است را تنها در شعارها باید دنبالش گشت.»
البته موضوع تخریب زورخانه همه‌کسی تنها در حد نگرانی و شایعه نبوده است. آن گونه که زندی می‌گوید درهفته گذشته بعد از این که شهرداری همدان عواملش را برای تخریب به منطقه فرستاد، مردم جمع شدند و شهرداری با اعتراض مالکان بناهای اطراف مواجه شد. جمعی از فعالان مدنی در حوزه میراث فرهنگی، هنرمندان و روزنامه‌نگاران هم نامه‌ای تنظیم کردند که این نامه روز شنبه تقدیم استاندار شد. 
زندی که خود از فعالان سرشناس حوزه گردشگری همدان به شمار می‌رود با بیان اینکه «استاندار همدان همیشه بر طبل توسعه گردشگری می‌کوبد»، تأکید می‌کند: «انتظار فعالان مدنی، هنرمندان و روزنامه‌نگاران همدان از استاندار این است که قبل از اینکه هرگونه اقدام مخربی صورت بگیرد، از مشورت فعالان حوزه میراث فرهنگی و گردشگری استفاده کند. یکی از پتانسیل‌ها و عناصری که گردشگر به آن رجوع می‌کند بنای تاریخی است و گردشگری همدان هم تاکیدش بر همین بناهای تاریخی است. اگر بنا بر تخریب این‌ها باشد گردشگر را با چه جاذبه‌ای می‌خواهید به شهر بیاورید؟»
با این حال باید دید که این بار فعالان و علاقه‌مندان و روزنامه‌نگاران میراث فرهنگی یارای رویارویی با ویرانگران تاریخ همدان را خواهند داشت، یا یک بنای تاریخی ثبت شده دیگر به گذشته خواهد پیوست.

 http://ghanoondaily.ir/News/48170/%D9%82%D8%AF%DB%8C%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B2%D9%88%D8%B1%D8%AE%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%DA%A9-%D9%82%D8%AF%D9%85%DB%8C-%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8


برچسب ها: روزنامه قانون ، زورخانه همه کسی همدان ، میراث فرهنگی همدان ،

چهارشنبه 19 فروردین 1394

کوه‌خواری در همدان با پرچم گردشگری

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،گردشگری ،


کوه‌خواری در همدان با پرچم گردشگری
گروه سرزمین

فعالان میراث و محیط زیست از کوه‌خواری گسترده در الوند همدان و در نزدیکی گنجنامه خبر می‌دهند. فعالیت‌هایی نظیر جاده‌سازی، ساخت و ساز هتل، تغییر مسیر آب‌های طبیعی (رودخانه‌ها و چشمه‌ها و نهرها) و ... در شرایطی رخ می‌دهد که مسئولان استان این فعالیت‌ها را با مجوز و تحت عنوان «توسعه گردشگری» انجام می‌دهند. مدیرکل میراث استان همدان می‌گوید این مسیر، محور گردشگری ماست و می‌خواهیم ان را ساماندهی کنیم. 
کل مجموعه الوند صد و یازدهمین اثری است که در فهرست آثار طبیعی کشورمان ثبت شده است و این به آن معناست که هرگونه دخل و تصرف و ساخت و سازی در آن ممنوع است اما مدیرکل میراث فرهنگی استان همدان می‌گوید: «این همان جاده پیست اسکی است. آنجا محور گردشگری است و قطعا باید ساماندهی شود. یعنی مطالعه شود و اگر نیاز به تعریض دارد تعریض شود و تابلوهای آن درست و استاندارد شود. این محور باید دامنه‌های شمالی الوند را به باغ‌شهر تویسرکان وصل کند چرا که آنجا روستاهای هدف گردشگری بسیار خوبی داریم و برنامه سال 94 ما این است.»
ریحان سروش مقدم درباره احداث و تعریض جاده تاریک‌دره در نزدیکی گنجنامه به خبرنگار  قانون توضیح می‌دهد: «جاده تاریک دره قبل از ثبت بوده آنجا بوده است. واژه تعریض را هم به کار نبریم و بگوییم ساماندهی. آنجا محور گنجنامه به تویسرکان است که باید ساماندهی بشود و قطعا هم ساماندهی می‌شود اما چه چیزی در اینجا برای شما مورد سوال است؟ چیزی به نام تعریض انجام نمی‌شود. تنها سنگ‌های دو سوی جاده را برداشت می‌کنند.»
او در پاسخ به این که آیا هتل یا ساخت و ساز دیگری هم در الوند انجام می‌گیرد یا خیر، می‌گوید: «ساختمان که ساخته شود نمی‌توانیم جلویش را بگیریم. الوند ثبت شده است اما نمی‌توانیم آن را در زرورق بپیچیم و نگه داریم تنها باید از آن مواظبت شود. با توجه به این که این اثر ثبت شده است چیزی که به حیات و شرایط الوند آسیب برساند را نه ما اجازه می‌دهیم و نه محیط زیست. هتلی هم قرار نیست آنجا ساخته شود.»
با این حال شهردار همدان اواخر سال گذشته در مراسم کلنگ‌زنی هتل شادی در بلوار کولاب (مسیر گنجنامه) از احداث 10 هتل در همدان خبر داده که بیشتر این هتل‌ها در مقابل چشم‌انداز کوهستان‌های الوند و در مسیر عباس‌آباد و گنجنامه به طرف الوند ساخته خواهد شد. سروش مقدم به عنوان مدیرکل میراث استان همدان در این باره پاسخ می‌دهد: «این که شهردار همدان چه گفته است را ما در جریان نیستیم. قرار نیست هر حرفی، هرکسی گفته من پاسخگو باشم و تایید و تکذیب کنم. اگر من مجوز هتل می‌دهم می‌دانم کجا این مجوز را بدهم.»
او در پاسخ به این که سرانجام در الوند ساخت هتلی خواهیم داشت یا نه، می‌گوید: «معلوم نیست باید بررسی شود. هنوز مجوزی صادر نشده است. ممکن است صادر کنیم و ممکن است نکنیم. بسته به شرایطی که کارگروه گردشگری و کارگروه زیربنایی تصویب کند و قوانین حاکم بر عرصه و حریم اثرهای ثبتی مشخص کند بررسی می‌کنیم. شرایط یک اثر ثبتی طبیعی و تاریخی مشخص است و ما مجوز غیرقانونی نخواهیم داد.»
با این حال دخل و تصرفات غیرقانونی در الوند تا همین‌جای کار نیز حادثه ساز شده است. روز هفتم نوروز در جاده تاریک‌دره به سمت پیست اسکی همدان، چندین سنگ بزرگ سقوط می‌کند و یکی از سنگ‌ها روی خودرویی افتاده  و آن را نابود می‌کند. حسین زندی فعال محیط زیست و میراث فرهنگی همدان با بیان این که «مسئولان هیچ وقت به عامل اصلی این حوادث توجه نکردند» می‌گوید: «در سال‌های گذشته عوامل متعددی باعث تخریب اکوسیستم الوند شده است. یکی هم مجوزهایی است که برای مراکزی مثل تله کابین گنجنامه داده‌اند. ساختمان‌سازی و هتل‌سازی و تخریب باغ‌ها هم عامل دیگر است. اما مشخصا در این مسیر تاریک‌دره یا جاده پیست اسکی، دو عامل عمده داریم که باعث این اتفاق‌ها می‌شود. به گفته کوهنوردان فقط در سال 1393 ما 40 اتفاق ناگوار از جنس ریزش بهمن وسقوط سنگ در این مسیر داشته‌ایم که آمار بزرگی است.»
زندی عوامل سقوط سنگ‌ و بهمن در این مسیر را این گونه بر می‌شمرد: «نخستین عامل تغییر مسیر رودخانه‌ها و جوی‌ها و چشمه‌هاست. آنجا چشمه‌ای را تخریب کردند و آبش را کنار جاده تاریک‌دره آوردند و چشمه مصنوعی درست کردند اما الان با آن آب ماشین می‌شویند. آنجا برف و باران زیاد است. وقتی مسیر چشمه‌ها را تغییر می‌دهند باعث می‌شود زیر سنگ‌ها در اثر بارندگی شسته شود و کوچک‌ترین حرکتی منجر به سقوط سنگ‌ها می‌شود. مورد دوم که قبلا هم کوهنوردان درباره آن تذکر داده‌اند تعریض جاده است.»
این فعال گردشگری استان همدان با تاکید بر این که «متاسفانه بیشتر این تخریب ها به اسم توسعه گردشگری است و با این عنوان منطقه را نابود می‌کنند» به خبرنگار قانون می‌گوید: «جاده را تعریض می‌کنند بدون توجه به این که صخره‌برداری‌هایی که کنار جاده انجام می‌دهند در نقاط بهمن خیز است.»
زندی در پاسخ به این که چرا جلوی این فعالیت‌ها گرفته نمی‌شود، می‌گوید: «در دولت احمدی‌نژاد، منابع طبیعی اینجا را به راه و شهرسازی واگذار کرد و راه و شهرسازی هم در این زمینه پاسخگو نیست و متاسفانه تخریب‌هایی که در چشمه‌ها انجام شده همه با مجوز راه و شهرسازی است. آنجا حتی معدن هم زدند که البته آن معدن با فشار فعالان محیط زیست و کوهنوردان تعطیل شد ولی برای معدن جاده هم احداث کردند که چنین جاده‌هایی باعث اتفاقات اینچنینی هم می‌شود.»
او درباره تخریب الوند و آسیب‌های آن اضافه می‌کند: «علاوه بر این که پسماندهای ساختمانی هم اینجا تخلیه می‌شود، مسیر چشمه‌ها را عوض كرده و آب را چند صدمتر لوله کشی کرده‌اند با اسم آب شرب، ولی عملا در این جاده از آن فقط برای ماشین‌شویی استفاده می‌شود که مواد آلاینده و شوینده این کار به رودخانه می‌ریزد و به سفره‌های  زیرزمینی می‌پیوندد. نهایتا از همین آب گنجنامه است که آب شرب همدان تامین می‌شود.»
او با اشاره به تعرضات مجموعه تله‌کابین گنجنامه می‌گوید: «در همین مجموعه تله‌کابین مجوزهایی که در ارتفاعات 2400 متر به بالا صادر شده فاجعه‌ای است که توسط مقامات ارشد استان انجام می‌شود. این اتفاق متاسفانه اتفاق اول یا آخری نیست که در کوهستان‌های الوند می‌افتد. متاسفانه در ارتفاعات همین کوه جاده‌سازی و خانه‌سازی را داریم و تله‌کابین گنجنامه هم روز به روز به حریم کوه تجاوز می‌کند و کسی هم پاسخگو نیست چرا که متاسفانه همه این فعالیت‌ها با مجوز مقامات ارشد استان است  و مقامات ارشد استان همدان هر تخریبی را به اسم توسعه گردشگری پیش می‌برند. متاسفانه اداره کل میراث هم واکنشی نداشته و این هم یکی از بدبختی‌های ماست.»
زندی سخنان خود را این گونه جمع‌بندی می‌کند که توسعه گردشگری همدان در جهت توسعه پایدار نیست و این یعنی که فقط می‌خواهند گردشگر بیاید. این که حضور گردشگر در همدان چگونه خواهد بود و چه شرایط و آثاری خواهد داشت، دیگر مهم نیست. 

http://www.ghanoononline.ir/News/46617/%DA%A9%D9%88%D9%87%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7--%D9%BE%D8%B1%DA%86%D9%85-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C



برچسب ها: کوهخواری در همدان ، تخریب کوه الوند ، روزنامه قانون ، گردشگری پایدار ،

دوشنبه 15 دی 1393

پل بعثت روی دست مسئولان ماند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گفتگو ،


پل بعثت روی دست مسئولان ماند
http://ghanoondaily.ir/News/39463/%D9%BE%D9%84-%D8%A8%D8%B9%D8%AB%D8%AA-%D8%B1%D9%88%DB%8C-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%85%D8%B3%D8%A6%D9%88%D9%84%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF

حسین زندی - فعالان مدنی ساخت پل بعثت در همدان را  عامل تخریب قدیمی‌ترین قنات‌های همدان می‌دانند و تغییر مسیر رودخانه دره‌مرادبیک را خطرناک عنوان می‌کنند اما مسئولان از طرح نیمه کاره خود دفاع می‌کنند.
شهردار منطقه یک همدان می‌گوید: «پروژه پل بعثت تا خرداد ماه سال آینده تکمیل خواهد شد و اکنون  حدود 55 درصد از کار پیشرفت فیزیکی داشته است. شهروندان نیزخوشبختانه راضی هستند.» 
مهدی مجیدی  در پاسخ به مخالفت کارشناسان می‌گوید: «اگر به حرف منتقدان توجه کنیم اصلا نباید در این شهر عملیات عمرانی داشته باشیم و پل بسازیم. رکوردی که شهرداری در این سال‌ها در زمینه پل سازی زده است در هیچ شهری وجود ندارد.»
اما کارشناسان و فعالان مدنی موافق شهردار نیستند. مهندس بهرنگ مجیدی مدرس 
دانشگاه آزاد در همدان می‌گوید: «برخی فکر می‌کنند اگر چند برج بلندمرتبه و چند پل در یک شهر بسازند مدرن می‌شوند اما مدرن شدن با پل ساختن نیست. اگر کشورهای دیگر توسعه یافته اند و حتی شهرهای دیگر ایران در حال پیشرفت هستند به خاطر این است که رفتار بهتر داشته‌اند و به زیرساخت‌ها توجه کرده‌اند نه به منافع شخصی.»
اشرف منطقی از فعالان فرهنگی همدان نیز می‌گوید: «ما فعالان مدنی کاملا با این طرح مخالف هستیم. بهتر بود بودجه‌ای که برای پل‌سازی صرف می‌شود برای احیاء قنات‌ها، چشمه‌ها و استیل‌ها (استخرهای) تاریخی همدان هزینه شود که در اثر شهرسازی جدید نابود شدند. شهر دستخوش منافع برخی از مهندسان شده است و تمامی‌چشمه‌های طاقی و گبری باستانی نابود شده است. »
منطقی با بیان اینکه «هر کاری در تهران انجام می‌شود ما هم تقلید می‌کنیم» می‌گوید: «در پل‌سازی هم ظاهرا الگوی مسئولان ما تهران است، مگر آن همه اتوبان و پل مشکل ترافیک تهران را حل کرده است؟ منطقه بعثت صبح‌ها قیامت است. اینها به اعصاب و روان مردم آسیب می‌زنند و به آلودگی و گرد و خاک این پل توجه نمی‌کنند. رودخانه دره مراد بیک دقیقا عمود بر این پل است. اگر طغیان کند چه کار خواهند کرد»
مهندس مهرداد خضریان می‌گوید: 
«در طرح تفضیلی همدان شعاع یا رینگی که بلوار بعثت را هم در بر می‌گیرد یک بزرگراه به عرض 75 متر تعریف شده است. این شعاع حلقه بزرگراهی همدان را تشکیل می‌دهد و چنین طرحی تنها در همدان پیش‌بینی شده است. طبق قواعد شهرسازی باید دسترسی سواره در این بزرگراه بدون توقف صورت بگیرد. به همین دلیل ساخت پل پس از تکمیل بزرگراه لازم است اما اینکه جانمایی پل چگونه باشد بسیار حساس است.»
این مدرس دانشگاه می‌گوید: «یکی از مشکلات، برخورد رودخانه دره مرادبیک با آن است. باید توجه داشته باشیم که بالاخره یک روز این رود زنده خواهد شد و ممکن است طغیان کند. پس باید پیش از ساخت پل به این نکته و جانمایی پل توجه می‌شد.»
خضریان ادامه می‌دهد: « پل‌هایی که در همدان ساخته شده است هیچ زیبایی ندارند. سابقه پل‌سازی ما در ایران به بیش از دو هزار سال پیش بر می‌گردد. در همین منطقه همدان و غرب کشور پل‌هایی از دوره ساسانیان، صفویه و قاجار داریم. پل‌سازی یک پدیده وارداتی نیست که از غرب آمده باشد. یک فناوری بومی‌و کهن است به همین دلیل اگر امروز ما پل می‌سازیم باید به جنبه زیبایی‌شناسانه هم توجه کنیم و ارزش‌های معماری را در آن ببینیم.»
با همه این انتقادها و مخالفت‌ها، پل بعثت احداث خواهد شد و قرار است تا بهار سال آینده به پایان برسد. اما آیا پس از این مسئولان و مدیران شهری همدان به خواست شهروندان توجه خواهند کرد یا در طرح‌های کلان شهری یکسویه تصمیم خواهند گرفت؟


برچسب ها: روزنامه قانون ، پل بعثت همدان ، شهرسازی همدان ،