ملهمدره؛ مخملی سبز بر بستر دیار سید جمال‌الدین

ملهمدره؛ مخملی سبز بر بستر دیار سید جمال‌الدین
امكانات روستا متناسب با ظرفیت های گردشگری آن نیست، باید از سرمایه‌گذاران بخش خصوصی برای پیشرفت روستا حمایت شود .
1393/09/16
روستای ملهمدره در فاصله هفت كیلومتری اسدآباد همدان واقع و چند سالی می‌شود كه به‌عنوان روستای هدف گردشگری معرفی شده است. از ویژگی‌های آن معماری پلكانی و باغ‌های یكپارچه است. ملهمدره به‌عنوان مركز برگزاری جشن آلو در فصل برداشت میوه مهمانان زیادی را در خود جای می‌دهد. این روستا 120 خانوار با 420 نفر جمعیت و  و 45 كیلومتر با مركز استان فاصله دارد.
زبان مردم ملهمدره تركی است، دارای آیین‌ها و باورهای محلی هستند كه معرفی این آیین‌ها و جشن‌ها می‌تواند وضعیت گردشگری روستا را به سامان برساند در این روستا 200 هكتار باغ وجود دارد كه بیش از 60 هكتار آن آلو و 100 هكتار باغ گردو است. فراورده‌های آلو، رب آلو، ترشی، آلوی خشك، مربا، لواشك و مواردی از این دست است كه بیشتر مردم روستا از فروش این محصولات امرار معاش می‌كنند.
مشكل زیرساخت‌ها
«حسین زارعی» دهیار روستا می‌گوید: ملهمدره روستای بكر و زیبایی است و ظرفیت‌های مثبت بسیاری دارد كه نیازمند توجه بیشتر از طرف مسئولان است از جمله زیرساخت‌های روستا، بهداشت و روشنایی وضعیت مناسبی ندارد. به‌طور مثال وقتی مهمانان برای بازدید به ملهمدره مراجعه می‌كنند در جاده منتهی به روستا هیچ تابلو راهنمایی وجود ندارد. وی ادامه می‌دهد: ما اگر بتوانیم سرمایه‌گذاران بخش خصوصی را به این روستا دعوت كنیم گام مؤثری در توسعه گردشگری منطقه برمی‌داریم. در طول سال با توجه به مراسم‌ و جشن‌هایی كه در روستا برگزار می‌شود گردشگران زیادی به روستا وارد می‌شوند اما هنوز منافعی برای روستا نداشته است.
زارعی می‌گوید: یك سرمایه‌گذاری خصوصی با همكاری میراث فرهنگی در این روستا انجام شده و ما امیدواریم سرمایه‌گذاران بیشتری دعوت شوند تا بازارچه‌های محلی، اقامتگاه و اماكن تفریحی توسعه پیدا كنند و گردشگران بتوانند با امنیت بیشتر در اینجا اقامت داشته باشند. محصولاتی كه در روستا تولید می‌شوند باید در همین روستا عرضه شود.
كشاورزی و كمبود آب
«نورالدین زارعی» یكی از اعضای شورا نیز می‌گوید: اولین مشكل مردم روستا در بحث كشاورزی است. جهاد كشاورزی همیشه از كمبود بودجه می‌گوید. ما در باغ‌های این روستا 25 جوی آب داریم كه در هر كدام دو ساعت هدررفت آب وجود دارد و مردم روستا توانایی بازسازی این جوی‌ها را ندارند.
وی می‌افزاید: اگرچه گردشگری روستا خوب است اما امكانات روستا متناسب با آن نیست. قطعاً ما از سرمایه‌گذاران بخش خصوصی حمایت می‌كنیم. ما از وزارت كشور، سازمان مسكن و شهرسازی و سازمان میراث فرهنگی انتظار داریم وقتی روستایی با عنوان روستای هدف معرفی می‌شود مشكلات آن را رفع كنند.
«كرمعلی امامیان» دیگر عضو شورای روستای ملهمدره می‌گوید: لوله‌های آب آشامیدنی پوسیده است و باید تعویض شود، همچنین جوی آب قدیمی است و هدررفت آب كشاورزی زیاد است و هنوز گازكشی در آن صورت نگرفته در حالی كه فاصله روستا تا اسدآباد كمتر از هفت كیلومتر است. او می‌گوید: این روستا 25 هكتار باغ انگور، 70 هكتار آلو و 100 هكتار گردو دارد. اقتصاد روستا با تكیه بر باغداری تأمین می‌شود. گردو، آلو، بادام، انگور، زردآلو از محصولات باغ‌های روستا است كه جزء مرغوب‌ترین محصولات منطقه به شمار می‌رود وگیاهان دارویی منطقه منحصربه‌فرد است.
«فرامرز پایور» كارشناس اداره میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری اسدآباد نیز با اشاره به ظرفیت‌های ملهمدره توضیح می‌دهد: روستای ملهمدره از قدیمی‌ترین روستاهای اسدآباد است.
در اشعار رودكی از ملهم نام برده شده كه به معنای پارچه سبزرنگ مخمل است. در گذشته ملهمدره مخمل‌بافی داشته و به خاطر سرسبزبودن روستا این نامگذاری صورت گرفته است.
روستایی آرام با مردم سازگار
پایور می‌گوید: ملهمدره اولین پایگاه گردشگری اسدآباد است كه بیش از 700 نوع گیاه دارویی در آن یافت می‌شود. اگر مسئولان بودجه‌ای اختصاص دهند و التفات و توجه بیشتری به مناطق هدف گردشگری داشته باشند، سازمان میراث فرهنگی برنامه و طرح‌های مناسبی برای این مناطق دارد كه جذب گردشگر اولین اولویت میراث فرهنگی است. در این زمینه البته تكیه بر بخش خصوصی بیشتر است كه به‌عنوان سرمایه‌گذار در زمینه گردشگری بهره‌خواهیم برد. اهالی ملهمدره‌ها سازگار و این روستا آرام‌ترین روستاست. این كارشناس میراث فرهنگی در پایان می‌گوید: گمانه‌زنی‌هایی بر روی بقایای قلعه روستا انجام شده اما هنوز به‌طور قطع نمی‌توان گفت كه متعلق به چه دوره‌ای است.
 یكی از مشكلات روستا فاضلاب است كه وارد رودخانه می‌شود و آن را آلوده می‌كند و زیبایی روستا را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد،ضمن این که مدیریت پسماند ضعیف است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Hamedan/Contents/%D9%85%D9%84%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%B1%D9%87%D8%9B-%D9%85%D8%AE%D9%85%D9%84%D9%8A-%D8%B3%D8%A8%D8%B2-%D8%A8%D8%B1-%D8%A8%D8%B3%D8%AA%D8%B1-%D8%AF%D9%8A%D8%A7%D8%B1-%D8%B3%D9%8A%D8%AF-%D8%AC%D9%85%D8%A7%D9%84%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%AF%D9%8A%D9%86


برچسب ها: همشهری همدان ، ملهمدره اسد آباد ، روستاهای هدف گردشگری همدان ، اسد آباد ، جشن آلو ،



تنها عضو زن شورای مانیزان از موانع و مشکلات می گوید

در اجرای طرح هادی دو مشکل وجود دارد یکی این است که مردم روستا از نظر مالی وضعیت مناسبی ندارند و نمی توانند همزمان عقب نیشینی خانه ها را انجام دهند وهم ساختمان ها را بازسازی کنند و از سوی دیگر بودجه ای که به عنوان یک روستای هدف گردشگری اختصاص داده می شود بسیار ناچیز است.





به گزارش همدان پرس؛
 مانیزان در فاصله سی کیلومتری مسیر ملایر به اراک واقع شده است، حدود 300 خانوار در آن زندگی می کنند وبیشتر مردم از راه باغداری و کشاورزی روزگار می گذرانند. با اینکه زبان مردم منطقه لری و فارسی ملایری است، ساکنان مانیزان ترک زبان هستند که گفته می شود از مهاجران قشقایی اند. نبود شغل مناسب باعث مهاجرت جوانان به شهرهای ملایر، همدان، اراک و تهران  شده و سالخوردگان ساکنان اصلی روستا هستند.

بیش از یکصد هکتار باغ انگور در روستا وجود دارد،به سخن دیگر می توان گفت محصول اصلی روستا آنگور است، انواع شیره، باسلق، حلوا، آبغوره، مویز،سرکه، انگور سایه خشک از مشتقاتی است ساکنان روستا از انگور بدست می آورند هرسال بیش از 90 تن کشمش سبز تحویل خارخانه های اراک می شود،اما این روستا را به خاطر مرغوبیت شیره سفید می شناسند.

چند سال است که مانیزان  به عنوان روستای هدف گردشگری در استان همدان مورد توجه مسئولان قرار گرفته است اما مردم روستا چندان راضی به نظر نمی رسندو انتظار دارند پیش از اینکه مسافری وارد روستا شود مشکلات آن رفع شود.

این سال ها مهمترین آئین دهقانی منطقه یعنی جشن شیره پزان در این روستا برگزار می شود، در روز جشن شیره پزان صدها نفر از مردم شهرها و استان های مختلف و مسئولان استانی ومنطقه ای به مانیزان می آیند اما برگزاری این مراسم و حضور مسئولان هم نتوانسته گره ای از مشکلات مردم روستا بگشاید.

نازی فخار مانیزانی تنها عضو زن شورای روستا که جوانترین عضو نیز به شمار می آید  در مورد پیشینه روستا می گوید: قدمت روستا بسیار زیاد است، مانیزان در گذشته به دلیل قرار گرفتن در مسیر بازرگانان یک شهر پر رونق و گذرگاه تجاری بوده و پیشینه آن به دوره مادها برمی گردد ودر قرن اخیر نیز بعد از ملایر دومین روستایی بود که مدرسه در آن ساخته شده است.

بقایای یکی از مهمترین قلعه های منطقه به نام قلعه مانیزان درکنار این روستا واقع شده است  که نشان از گذشته آباد و پر رونق مانیزان دارد، فخار می گوید: محلی ها معتقدند یکی از نوادگان بهرام چوبین در این روستا و قلعه ای به نام خرخب یا حصارحاتم خانی حکومت می کرده است، همچنین مسیرهای زیر زمینی در روستا وجود دارد که بازگشائئ نشده است.

فخاربه چگونگی انتخاب در شورای روستا اشاره می کند و می گوید: در انتخابات نامزدهای مرد که هم جوان بودند و هم تحصیلکرده ثبت نام کردند  اما مردم روستا محبت داشتند و مرا انتخاب کردند و خوشبختانه مردم روستا با مشارکت زنها در امور جاری و کارهای اجرائی مشکلی ندارند و استقبال خوبی نشان می دهند.

اگرچه این روستا به عنوان یک روستای هدف گردشگری در نظر گرفته شده اما راه زیادی تا گردشگر پذیری آن وجود دارد، مشکلاتی چون اجرا نشدن طرح هادی روستا، نبود مدیریت پسماند و کمبود آب از اصلی ترین مشکلات آن است.

عضو شورای مانیزان  در این رابطه می گوید: در اجرای طرح هادی دو مشکل وجود دارد یکی این است که مردم روستا از نظر مالی وضعیت مناسبی ندارند و نمی توانند همزمان  عقب نیشینی خانه ها را انجام دهند وهم ساختمان ها را بازسازی کنند و از سوی دیگر بودجه ای که به عنوان یک روستای هدف گردشگری اختصاص داده می شود بسیار ناچیز است  و در 30 سال گذشته اعضای شورا و دهیاری کارچندانی در این زمینه انجام نداده است. 

در این روستا یک چاه عمیق حفر شده است که استفاده از آن دو منظوره است؛ هم آب آشامیدنی مردم روستا را تامین می کند و هم بخشی از آب کشاورزی روستا از این چاه تامین می شود، اما به تازگی اداره آب فشارمی آورد که تنها باید برای آشامیدن از این آب استفاده شود که در این صورت باغ ها به دلیل کم آبی خشک خواهند شد اودراین مورد می گوید مهمترین مشکل مانیزان کمبود آب است، قنات های روستا خشک شده است و نیازمند لایه روبی است، امسال نامه نگاری ها انجام شده و با پیگیری اعضای شورا و دهیار و حمایت مسئولان امیدوارم بودجه آن تامین شودتا بتوانیم یکی از قنات ها را احیاء کنیم ، البته قنات ها به دلیل حفر چاه های عمیق در بالادست روستا خشک شده است اما به هر حال لایه روبی بخشی از مشکل را حل می کند.

فخار در مورد برخورد جامعه محلی با گردشگران می گوید: در گذشته برخورد مناسبی از طرف مردم روستا صورت نمی گرفت  از سال گذشته که اجرای بخشی از برنامه  جشن شیره پزان به مردم سپرده شد و مردم با فوائد حضور گردشگر در روستا پی بردند امسال خوشبختانه ما شاهد هستیم که چه استقبال خوبی از گردشگران می شود.

ما کمتر از یک سال است که در شورا فعال هستیم به همین علت در اجرا چندان موفق نبوده ایم و بیشتر فعالیت ما در برنامه ریزی، تصمیم سازی و هماهنگی بوده است البته باز تاکید می کنم کمبود بودجه مهمترین عامل است، یکی از برنامه های ما این است مکان های دولتی مانند مدارسی که دیگر از آن استفاده نمی شود تغییر کاربری داده شود و به مراکزی مانند اقامتگاه و بازارچه محلی و کارگاه تولید صنایع دستی تبدیل شود این مورد امکان پذیر است به شرطی که موانع از سر راه برداشته شود بیشتر موانع از سوی نهادهای دولتی است و با وجود این مشکلات بخش خصوصی نیز به سختی همکاری می کند و اقبالی نشان نمی دهد.

در روستا هایی مانند مانیزان ورود گردشگر متکی به اجرای مراسم خاصی است که هر سال یک بار انجام می شود ، به نظر می رسدآثار تاریخی روستا به عنوان جاذبه گردشگری تاکنون مورد توجه نبوده است، فخاربه عوامل پایدار بودن حضور گردشگران و تداوم این مراسم اشاره می کند و می گوید: هر سال تلاش می کنیم روزهای بیشتری به اجرای مراسم اختصاص یابد علاوه بر این مانیزان ظرفیت های دیگری برای چهار فصل شدن حضور گردشگران دارد مانند آئین های برداشت گندم، آبغوره گیری و مهمتر از همه مراسم ناقارلی است که در شبهای زمستان و همزمان با جشن یلدا برگزار می شود که خبر از آمدن زمستان می دهد و ما تلاش می کنیم بستر آماده تر شود و خانه ها و اقامتگاه های مناسبی برای گردشگران آماده شود و این موارد مستلزم حمایت های مالی دولت است.

او در پایان به یکی از نیازهای اصلی روستا یعنی  بهداشتی شدن وسایل شیره پزی تاکید می کند و می گوید: نظارت بر شیوه پخت بهداشتی شیره صورت نمی گیرد که باید هرچه زودتر این مشکل برطرف شود.

نازی فخار مانیزانی فارغ التحصیل رشته طراحی لباس است و در کنار فعالیت در شورای روستا به کارهای هنری مشغول است او با همکاری اداره میراث فرهنگی تلاش کرده است پوشش محلی و لباس هایی که فراموش شده بود را بازشناسی و طراحی کند، در جشن شیره پزان امسال تعدادی از مردان و زنان روستا پس از شش دهه با لباس محلی درمراسم ظاهر شدند، او می گوید: با کمک تصاویر قدیمی و مشورت سالخوردگان روستا تلاش کردیم باردیگر این لباس هارا تولید کنیم و خوشبختانه مورد استقبال قرار گرفت.

مانیزان علاوه بر تولیدات کشاورزی و باغداری و دارا بودن طبیعت زیبا یک منطقه تاریخی است، افزون برتپه های تاریخی و قلعه های اربابی سازه های زیر زمینی در آن وجود دارد که گفته می شود مربوط به دوران مغولان است، بازگشائی و مرمت این مسیرهای زیر زمینی و محوطه های و بناهای تاریخی می تواند به پایداری گردشگرپذیری مانیزان تضمین کند.(گفت و گو: حسین زندی)
http://www.hamedanpress.ir/?p=news&i=1&g=19&e=5646&title=%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7%20%D8%B9%D8%B6%D9%88%20%D8%B2%D9%86%20%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C%20%D9%85%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%B2%D8%A7%D9%86%20%D8%A7%D8%B2%20%D9%85%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B9%20%D9%88%20%D9%85%D8%B4%DA%A9%D9%84%D8%A7%D8%AA%20%D9%85%DB%8C%20%DA%AF%D9%88%DB%8C%D8%AF


برچسب ها: جشن شیره ، روستای مانیزان ، روستاهای هدف گردشگری همدان ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic