از موسیقی تا شعر، طبیعتِ با جان، بخش نخست گفت‌وگو با عباس عرب‌زاده +مجموعه عکس

arabzade2.jpg

عباس عرب‌زاده یکی از شناخته شده‌ترین عکاسان ایران است. این هنرمندِ متولد همدان اولین آثار عکاسی خود را نیز در همدان خلق کرده است. اینک در تهران زندگی می‌کند و به آموزش عکاسی مشغول است اما همیشه و همچنان همدان را فراموش نکرده است.
در آغازین روزهای سال 1394 گفت‌وگویی با او انجام داده‌ایم:

چرا عکاسی، مثلا چرا دنبال مجسمه‌سازی نرفتید؟
اواسط دهه 60 بود که به هنر تصویر و مخصوصاً سینما خیلی علاقمند شدم. پیش از آن در مرکز امور تربیتی شهرستان همدان موسیقی کار می‌کردم.

چه سازی کار می‌کردید؟
موسیقی کلاسیک، پیش مرحوم استاد قیطاسی ساکسیفون تنور کار می‌کردم. یک روز از مقابل انجمن سینمای جوانان می‌گذشتم که یک پوستر با مضمون دعوت به آموزش عکاسی نظرم را جلب کرد. آن زمان برای من غریب بود و فکر می‌کردم فقط باید عکاسان، عکاسی کنند و افراد عادی حق ندارند دوربین به دست بگیرند و عکاسی کنند. از پله‌های انجمن سینمای جوانان بالا رفتن همان و امروز دنیا و زندگی من عکاسی شدن همان. علیرغم اینکه در سال 68 وارد دانشکده سینما و فیلم‌سازی شدم و تا سال 80 هم فیلم می‌ساختم اما عکاسی هرگز حذف نشد و همیشه به صورت یک علاقه و دغدغه در کنار کارها و رشته‌های هنری ام بود.

موسیقی چقدر در عکس‌های شما تاثیر گذاشته است؟
فکر می‌کنم موسیقی به عنوان یکی از هنرهای جاندار و کهن، انتزاعی‌ترین نوع هنر است و چون مستقیماً با روح و روان انسان در ارتباط است بدون شک اگر کسی دنیای موسیقی را بشناسد، می‌تواند از این هنر لذت ببرد و موسیقی به درون او نفوذ کند. موسیقی در زندگی شخص تاثیر می‌گذارد نه تنها در آفرینش‌های هنری یک هنرمند بلکه در اخلاق و شخصیت فرد هم تاثیر می‌گذارد و می‌تواند او را شاد و سرزنده کند بنابراین بر روی کارهای من خیلی موثر بوده به خصوص آشنایی من با موسیقی کلاسیک در این تاثیرپذیری بسیار کمک کرده است.

شما با این که سینما خوانده‌اید در گفتارتان بیشتر از شعرو موسیقی حرف می‌زنید؛ آهنگ و‌هارمونی چقدر در عکس‌های شما نمود پیدا می‌کند؟
این موضوع را باید مخاطبان عکس‌های من بگویند. اینکه در عکس‌های من چقدر موج موسیقایی وجود دارد شاید درست نباشد که من بگویم اما فرض کنید اینها آثار من نیستند در این صورت می‌گویم خیلی در آن‌ها موج موسیقی وجود دارد.
من یک هارمونی در نور، کمپوزسیون و اجزا تشکیل‌دهنده عکس‌ها می‌بینم که فکر می‌کنم ناخودآگاه گنجانده می‌شود، فکر می‌کنم همه از حس و حال موسیقایی من می‌آید. شعر هم همین‌طور است همه هنر‌ها می‌روند که به شعر تبدیل شوند البته منظور من شعر روی کاغذ نیست بلکه شعر یک عنوان برای اوج حالت طبیعی است و به صورت ذاتی در خلقت وجود دارد. انسان هم می‌رود به آن مرحله برسد.

جایگاه اخلاق در هنر کجاست؟
این قدر اخلاق بزرگ است که هنر توانایی نمایش عظمت اخلاق را ندارد و به نظر من برجسته‌ترین زمزمه‌های خلقت و اسرار خلقت اخلاق است. هیچ وقت نمی‌شود آن شادی که در صورت یک کودک می‌نشانی در عکس تصویر کرد. هنر آمده است تا ابعاد پنهان خلقت را آشکار کند وگرنه این ابعاد پنهان همیشه وجود داشته‌اند و وجود خواهند داشت.

یک بار شما گفتید که میکل آنژ می‌گوید آثار هنری من در سنگ‌ها وجود دارد من اضافه‌های آن را کنار می‌زنم و مجسمه خلق می‌شود، مانی هم در جایی به پیروانش می‌گوید من چیز تازه‌ای ندارم به شما آموزش دهم تنها آنچه در وجود شمااست را آشکار می‌کنم، هنرمند چگونه به این نقطه می‌رسد؟
می‌دانید چه کسانی این حرف‌ها را می‌زنند؟ کسانی که با تمامی وجود و قلبشان به این مرحله رسیده‌اند و نکته دیگر این است که وقتی می‌رسند خصوصیتی مانند غرور خنده‌دار می‌شود و این یک شایستگی اخلاقی است. میکل آنژ به همین سبب هنوز برجسته‌ترین پیکرتراش کلاسیک و باروک دنیاست. حتی اگر امروز پس از قرن‌ها به مجسمه‌هایش اهمیت ندهیم نمی‌توانیم این یک جمله‌اش را نادیده بگیریم و یا ون گوگ حدود 1100 طراحی و 900 نقاشی کشیده است که 90 درصد آثارش را در دوساله آخرعمر 37 ساله‌اش خلق کرده است اگر این انسان 70 سال عمر می‌کرد چه دریچه‌هایی برای ما می‌گشود!؟

اگر امروز دوربین را از شما بگیرند چکار می‌کنید؟
شما فکر نکنید این دوربین همیشه بر دوش من است شاید من جزء عکاسانی باشم که کمتر دوربین با خودم می‌برم. خیلی وقت‌ها که از مسیری رد می‌شوم و بازمی‌گردم صحنه‌ای را نگاه می‌کنم و می‌گویم عجب صحنه‌ای! ای کاش دوربین همراهم بود و آن زمان از دیدن آن صحنه یا سوژه لذت می‌برم. ما هر احساسی که به یک صحنه یا یک شی داریم لزوماً نمی‌توانیم به تصویرش بکشیم و عکس بگیریم گاهی یک احساس قابل تصویر شدن است و یک احساس قابل عکاسی است و یا یک احساس می‌تواند تبدیل به شعر شود. این‌ها قالب‌های خود را خود پیدا می‌کنند خیلی وقت‌ها طبیعتی را می‌بینم اما نمی‌توانم عکس بگیرم و می‌گویم این شکوه را باید یک ارکستر بزرگ موسیقی به تصویر بکشد. درست است که من عکاسم اما تعصبی به هیچ یک از رشته‌های هنری ندارم و به نظر من هر کس به هر وسیله ای بخشی از احساسات خود و رموز طبیعت را بتواند ترجمه کند به دنیای هنر راه پیدا کرده و اگر درست انجام شود اثر ماندگار است و به دل می‌نشیند.

من سوالم را طور دیگری می‌پرسم، ما عباس عرب‌زاده را به عنوان عکاس می‌شناسیم و یکی از عکاسان مطرح ایران است اگر در دهه 60 از پله‌های سینما جوانان همدان بالا نمی‌رفتید آیا در موسیقی هم به این درجه می‌رسیدید و این موقعیت را پیدا می‌کردید؟
بله اگر به سمت تصویر نمی‌آمدم امروز آهنگساز بودم. از 13 سالگی کلاس موسیقی رفته‌ام شاید نوع بیان من فرق می‌کرد و فکر می‌کنم اگر آهنگ می‌ساختم و یا فیلم‌سازی هم می‌کردم در همین حد بود و مانند عکس‌هایم بود هیچ تفاوتی ندارد هرکاری کنم باید بهترین باشد آنچه مهم است نگاه مردم به آثار من است و دوست دارم، مردم من، کشور من و فرهنگ چند هزارساله من به بهترین شکل معرفی شود.

همدان و روستای سیلوار

شهر تاریخی همدان و روستای سیلوار

همدان، دره مرادبیگ

دره مرادبیگ همدان

دشت گل لردگان، چهار محال و بختیاری

دشت گل لردگان چهارمحال بختیاری

 اورامانات، کردستان

اورامانات کردستان

  اسکله‌ی ماهیگیری، بندر بوشهر

اسکله ماهیگیری بندر بوشهر

دامنه‌های سبلان، اردبیل

دامنه های سبلان اردبیل

دریاچه ارومیه

دریاچه زیبای ارومیه 5

ارتفاعات کوهرنگ، چهارمحال و بختیاری

ارتفاعات کوهرنگ چهارمحال بختیاری

کوه‌های مریخی، چابهار، سیستان و بلوچستان 

کوههای مریخی چابهار سیستان و بلوچستان 

بازمانده‌های شهر تاریخی بلقیس، اسفراین، خراسان شمالی

بازمانده های شهرتاریخی بلقیس اسفراین خراسان شمالی

ارتفاعات سیاهکل، گیلان

ارتفاعات سیاهکل گیلان

ارگ کریم‌خان، شیراز

ارگ کریم خان شیراز

تالاب و دریاچه سد چغاخور، چهارمحال بختیاری 

تالاب و دریاچه سد چغاخور چهارمحال بختیاری 7 

خانه شاپوری، شیراز 

خانه شاپوری شیراز 

دریاچه‌ی خزر، مازندران

دریاچه زیبای خزر مازندران 2

پسابندر، سیستان و بلوچستان 

پسابندر سیستان و بلوچستان

روستای کیاسر، مازندران

روستای زیبای کیاسر مازندران

روستای رویین، خراسان شمالی

طبیعت روستای روئین خراسان شمالی 2

مرداب استیل، آستارا

مرداب استیل آستارا گیلان


 http://hmag.ir/fa/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%87%D9%86%D8%B1/195-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%AA%D8%A7-%D8%B4%D8%B9%D8%B1%D8%8C-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%D8%AA%D9%90-%D8%A8%D8%A7-%D8%AC%D8%A7%D9%86t-%DA%AF%D9%81%D8%AA%E2%80%8C%D9%88%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D8%A7-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%E2%80%8C%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D9%85%D8%AC%D9%85%D9%88%D8%B9%D9%87-%D8%B9%DA%A9%D8%B3


برچسب ها: عباس عرب زاده ، همگان ، عکاسی همدان ، موسیقی همدان ، همشهری همدان ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات