چهارشنبه 5 آبان 1395

چند هنر، یک پیام

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

چند هنر، یک پیام

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
چند هنر،  یک پیام
جمشید صفاریان هنرمند همدانی در هنرهای مختلف نقاشی، موسیقی، مجسمه‌سازی و طراحی هم دستی دارد. علاوه برآن 5 مجموعه داستان در کشور هند و یک مجموعه در همدان منتشر کرده است. صفاریان معتقد است همه این هنرها یکی است و او در تمام این هنرها یک حرف می‌زند و آن هم انسانیت است...
1395/08/04
جمشید صفاریان هنرمند همدانی در هنرهای مختلف نقاشی، موسیقی، مجسمه‌سازی و طراحی هم دستی دارد. علاوه برآن 5 مجموعه داستان در کشور هند و یک مجموعه در همدان منتشر کرده است. صفاریان معتقد است همه این هنرها یکی است و او در تمام این هنرها یک حرف می‌زند و آن هم انسانیت است .

تخیل
این هنرمند همدانی توضیح می‌دهد: به کپی معتقد نیستم چراکه دوربین‌های عکاسی دیجیتال در این زمینه خیلی خوب کار می‌کنند. زمانی مرحوم کمال‌الملک استاد برجسته‌ای بود و از پیشکسوتان نقاشی محسوب می‌شود اما حالا دیگر شیوه ایشان منسوخ شده و هر کسی هم آن کار را بکند تکرار است. این‌که کسی یک عکس را بکشد به درد نمی‌خورد چون با فشار دکمه دوربین از یک زاویه مناسب می‌توان یک عکس خوب گرفت.
وی می‌افزاید: در نقاشی هم باید بتوانیم مانند داستان‌نویسی یک پیام برسانیم و به ناچار باید این داستان را با تخیل بیامیزیم.اگر فقط داستان را روایت کنیم کاری مانند دوربین عکاسی انجام داده‌ایم و ارزشی ندارد. این کار ممکن است استادانه باشد اما هنرمندانه نیست.

مجسمه‌سازی
صفاریان می‌گوید: من از نقاشی به مجسمه‌سازی رسیدم. در نقاشی علاقه داشتم کارهایم برجسته باشد و رنگ را با ضخامت بیشتری به کار می‌بردم. ششم ابتدایی به این نتیجه رسیدم که مجسمه بسازم. ابتدا چند مجسمه سوررئالیستی ساختم. کارهایم کپی نبودند. زیرزمین کوچکی داشتیم که درآنجا با گل رس و گچ مجسمه می‌ساختم.
وی اضافه می‌کند: بعدها به دلیل مشکل مکان، ساخت مجسمه‌های بزرگ را کنار گذاشتم. نمی‌توانستم به فروش مجسمه‌هایم فکر کنم چون مردم به خرید مجسمه خیلی علاقه نداشتند.
صفاریان می‌افزاید: در مجسمه‌سازی کارهای هوشنگ سیحون، صنعتی و وزینی را دوست دارم.اما در همدان مجسمه‌ساز قابلی نداریم.

 یادگیری
از صفاریان می‌پرسم نقاشی را از چه کسانی آموخته‌اید که پاسخ می‌دهد: این هنر را به شکل مستقیم از هیچ‌کس یاد نگرفتم. فقط سوال‌هایی از بعضی اساتید که با آنها دوست بودم و ارتباط داشتم می‌پرسیدم. از بعضی از آنها
 قلم‌موها و رنگ‌های فرسوده می‌خریدم، کمی راهنمایی‌ام می‌کردند و خودم ادامه کار را پیش می‌بردم.همچنین به موزه‌ها سر می‌زدم تا بتوانم به شکل تجربی کارم را ادامه دهم.
این هنرمند معتقد است نقاشی در شهرستان‌ها مانند همدان مهجور مانده و می‌گوید: دید مردم ما به نقاشی دید عکاسی است. یعنی انتظار دارند نقاش آنچه را در طبیعت می‌بیند عینا ارائه دهد. برای مثال مردم نقاشی‌های من را دوست ندارند.
به گفته وی، در شهرستان‌ها مردم مشوق نیستند. به علاوه استادی که کلاس‌های مفیدی داشته باشد و جوانان را جذب کند نداریم. نقاشی که در شهری مانند تهران زندگی می‌کند ممکن است بتواند تابلوهایش را بفروشد اما در شهرستان‌ها این کار امکانپذیر نیست.

چاپ کتاب در هند
صفاریان قصه‌نویسی را از دوران دبیرستان آغاز کرد و با نشریاتی مانند کیهان، اطلاعات هفتگی، جوانان و روزنامه اطلاعات همکاری داشت تا این‌که اولین کتابش در هند منتشر شد.
وی درباره سفرش به هند توضیح می‌دهد: وقتی فرهنگ رنگارنگ و متفاوت هند را دیدم ذوقم شکوفاتر شد.در هند زیاد سختگیری نمی‌شود و به راحتی می‌شود در مدت 15 روز کتابی را منتشر کرد. به همین دلیل تصمیم گرفتم کتابی به زبان فارسی منتشر کنم.
صفاریان می‌گوید: تعداد فارسی‌زبان‌ها که علاقه‌مند به فرهنگ ایران هستند در «بمبئی» و «پونا» زیاد است. این باعث شد با نشریات و رسانه‌های آنها هم همکاری کنم.
این هنرمند درباره هدف خود از نوشتن توضیح می‌دهد: من بیشتر دنبال تخلیه خود هستم تا به آرامش برسم، این جهان هستی را راحت‌تر بپذیرم و هشدار و پیامی هم به مخاطب بدهم.

شعر
صفاریان می‌گوید: من شعر نو را بیشتر از شعر کهن دوست دارم. در شعرهای کهن که از سوی شاعرانی مانند فردوسی، ناصرخسرو و دیگران سروده شده‌اند همه چیز گفته شده و چیزی نیست که پنهان مانده باشد.
این هنرمند همدانی که یک مجموعه شعر دارد می‌افزاید: در این مجموعه به طور کامل هرچه دلم خواسته گفته‌ام و اگر شعر دیگری بگویم تکرار است. در این مجموعه، هم شعر نو و هم شعر کهن گفته‌ام اما غزل عاشقانه ندارم. عشق زمینی در برابر این همه مسأله مهمی که در جهان داریم چیز بزرگی نیست.

موسیقی
صفاریان در مورد فعالیت‌هایش در حوزه موسیقی می‌گوید: من ساز را برای دل خودم می‌زنم.
در آواز هم تجربیاتی داشته‌ام.معتقدم هر کس باید خودش باشد. با گروه حسین زندی و علی منطقی چند کار را بازسازی کردیم که آواز و تصنیف این کارها را من خواندم.
وی داستان کوتاه را وسیله مناسبی برای ارتباط در عصر حاضر می‌داند و اضافه می‌کند: مردم این روزها حوصله رمان‌خواندن ندارند. به همین دلیل داستان کوتاه می‌نویسم؛ به این ترتیب با یک متن کوتاه پیام‌رسانی می‌کنم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/چند-هنر،-یک-پیام?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، جمشید صفاریان ، مجسمه سازی همدان ،

سه شنبه 4 آبان 1395

یک مجسمه؛ یک داستان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

یک مجسمه؛ یک داستان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
اردشیر محرابی‌اختر مجسمه ساز همدانی معتقد است زندگی در کارهایش جاری است و هر یک از آثارش داستانی دارند.
1395/08/03
اردشیر محرابی‌اختر مجسمه ساز همدانی معتقد است زندگی در کارهایش جاری است و هر یک از آثارش داستانی دارند.
وی این روزها آثار جدید خود را آماده می‌کند تا نمایشگاهی در شهر تهران برگزار کند. به همین مناسبت با این هنرمند همدانی گفت‌وگو کرده‌ایم که می‌خوانید:
  • چه شد که به هنر مجسمه‌سازی رو آوردید؟
من در یک خانواده هنری متولد شدم. ذوق هنری پدر و برادران من باعث شد به سمت کارهای هنری و صنایع دستی سوق پیدا کنم. زندگی کودکی من همراه خاطرات خوب در یک مکان بکر و طبیعت کامل بود به طوری که من بیشتر اسباب‌بازی‌های خودم و دوستانم را از گل و چوب می‌ساختم و این کار برای من بسیار لذت‌بخش بود.
متأسفانه سال‌ها بنا به دلایلی از کارهای دستی و هنری فاصله گرفتم تا این‌که در سال ۱۳۸۰ در شیراز نزد استاد ابراهیم دره‌شوریان ساخت ساز ایرانی کمانچه را فرا گرفتم و در کنار آن مجسمه‌سازی را به‌ صورت نه چندان جدی شروع کردم. به علت گرایش ذهنی من به مجسمه‌سازی کارگاه کوچک ساخت ساز کمانچه من به کارگاه مجسمه‌سازی تبدیل شد و اکنون سال‌هاست که مشغول کار حجم هستم.
  • در هنر دنبال چه چیزی هستید؟
هنر بیان احساسات است. شاعر، موسیقیدان، نقاش و هر هنرمند دیگری هر کدام به نحوی احساسات خود را در قالب هنرشان بیان می‌کنند. مجسمه‌سازی برای من یک روش ابراز احساس است. آرامش و نشاطی که من از هنر دریافت می‌کنم بسیار لذت‌بخش است، وقتی آن کار حجمی که انجام می‌دهم مطابق ذهنیتم باشد و همان چیزی که دلخواهم است به نحو احسن اجرا شود احساس زیبای آن لحظه قابل توصیف نیست. اعتقاد من بر این است که اگر یک اثر هنری برای خالق اثر دلنشین باشد لاجرم بر دل مخاطب و بیننده نیز خواهد نشست. وقتی من از مجسمه‌ای که ساخته‌ام لذت می‌برم، احساس می‌کنم بهشت اینجاست؛ آن لحظه تفاوتی ندارد در پراگ، استکهلم، پاریس یا همدان باشم. برای من مرکز زمین اینجاست. هدفم از هنر همین بوده است.
  •  از چه کسانی تاثیر پذیرفته‌اید؟
هنرستان هنرهای تجسمی،خانواده و محیط زندگی‌ام بیشترین تأثیر را در هنر من داشته اند. نخست تحت آموزش و راهنمایی‌های برادرم طیب محرابی و همین‌ طور تعالیم بی‌دریغ استاد مهربان و دوست‌داشتنی‌ام عطاءالله یوسفی قرار گرفتم.
  • به جز چوب از چه موادی در مجسمه‌سازی استفاده می‌کنید؟
بیشتر کارهای من چوبی هستند اما در برخی از فلز آهن نیز استفاده کرده‌ام. چند مجسمه گچی هم دارم که هنوز به مرحله‌ دلخواه نرسیده‌اند.
  • از چوب چه حسی می‌گیرید که بیشتر به این ماده گرایش دارید؟
به ‌طور کلی حجم کار و ایده تعیین‌کننده متریال یک مجسمه است اما چوب بیشترین احساس را به من می‌دهد. کارهای فلزی هم دارم که مستقل یا با چوب تلفیق شده‌اند اما تسلط کنونی من به تراش و شکل دادن به چوب است و گرایش من هم به این ماده بیشتر است.
  • ایده کارهایتان از خودتان است؟
به قول نظامی«عاریت کس نپذیرفته‌ام /آنچه دلم گفت بگو، گفته‌ام». تمام ایده‌ها و آثاری که ارائه شده منحصر به خودم است. در کل کارگاه و زندگی هنری من اثری کپی شده یافت نمی‌شود. من با تمام اشیای اطرافم ارتباط می‌گیرم.گاهی پیش می‌آید که با آنها صحبت می‌کنم و ایده می‌گیرم. زندگی در صندلی‌های من جاری است و هر کدام داستانی دارند.من دلم می‌خواهد داستان‌های زندگی آنها را به نمایش بگذارم. بیشتر ایده‌های من در سکوت خلوت شبانگاه همراه با موسیقی ملایم پیانو شکل می‌گیرد.
  • در مجسمه‌سازی از چه سبکی پیروی می‌کنید؟
ماجراجویی‌ و دادن حس زندگی به اشیا و جانداران و اغراق درحرکات و احساس آنها سبکی از هنر است با عنوان فراواقع گرایی یا سوررئال.گرایش ذهنی من این است و از این سبک کار نسبت به سبک‌های هنری دیگر لذت بیشتری می‌برم. دخیل دادن عناصر غیرطبیعی و فانتزی در دنیای واقعی، نفوذ به درون اشیا و اشخاص باعث به‌وجود آمدن داستان زندگی یک مجسمه در سبک کار من است.
  • حضور در نمایشگاه‌ها چه تأثیری بر آثار شما داشته است؟
اولین نمایشگاه مجسمه من چهارم اسفند ماه ۱۳۹۳ بود که به صورت انفرادی و در گالری ابن سینای همدان برگزار شد. سپس دومین نمایشگاه را در شهریور ۱۳۹۴ به ‌صورت گروهی همراه با انجمن مجسمه‌سازان همدان در گالری استاد محمود زنگنه همدان برگزار کردیم. در 3 سال گذشته بارها در نمایشگاه‌های گوناگون حضور داشته‌ام. به زودی کارهای جدیدم را در یکی از گالری‌های تهران به نمایش خواهم گذاشت. وقتی آثار عرضه می‌شود و در معرض دید مردم و منتقدان قرار می‌گیرد باعث رشد خالق اثر می‌شود.
  • از روند کارها رضایت دارید؟
آثار کنونی من نسبت به گذشته و اولین نمایشگاهی که برای من بسیار هیجان انگیز بود و به‌ صورت انفرادی برگزار کردم تفاوت بسیاری کرده و پیشرفت رضایت‌بخشی داشته است. معتقدم وقتی مخاطب و بیننده از یک اثر لذت خواهد برد که خودم از آن لذت ببرم.
  • در این رشته چه آینده‌ای برای خود متصور هستید؟
همانگونه که یک اثر به صورت دلخواه من به اتمام می‌رسد و تا از اجرای مناسب آن رضایت نداشته باشم آن را  ارائه نمی‌کنم، برای آینده نیز این تصور را دارم و امیدوارم بتوانم آثاری مناسب و درخور ارائه دهم. نکته دیگر این است که انسان به امید زنده است و من هم به آینده امیدوارم.

   زندگی نوشت
اردشیر محرابی‌اختر چهارم اسفند ۱۳۵۸در همدان متولد شد. او از کودکی علاقه زیادی به صنایع دستی داشت به همین دلیل به سمت کارهای هنری کشیده شد. او امروز یکی از شناخته‌شده‌ترین مجسمه‌سازان همدان است و مجسمه‌های چوبی این هنرمند بارها از سوی منتقدان و هنرشناسان مورد تقدیر قرار گرفته است.
برخی کارهای او به صورت مجموعه ارائه می‌شود، از جمله مجموعه صندلی‌هایش که بسیار مشهورند. محرابی اختر بارها در نمایشگاه‌های استانی و سراسری از جمله نهمین نمایشگاه مجسمه‌های کوچک انجمن مجسمه‌سازان ایران آبان‌ماه ۱۳۹۴ درگالری آران تهران و نمایشگاه گروهی با گروه هنری سنجاقک بهمن ماه ۱۳۹۴در گالری استاد زنگنه همدان شرکت کرده است.
 این هنرمند عضو انجمن مجسمه‌سازان استان همدان است و رتبه دوم ساخت تندیس‌های برفی جشنواره زمستانی همدان در سال۸۷ و رتبه نخست ساخت این تندیس‌هارا در سال 88 دارد. او داوری جشنواره زمستانی ساخت تندیس‌های برفی در سال ۱۳۹۳ را هم بر عهده داشته است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DB%8C%DA%A9-%D9%85%D8%AC%D8%B3%D9%85%D9%87%D8%9B-%DB%8C%DA%A9-%D8%AF%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، اردشیر محرابی اختر ، مجسمه سازی همدان ، ادشیر محرابی مجسمه ساز ،

پنجشنبه 14 آبان 1394

یک مجسمه‌ساز همدانی در نمایشگاه مجسمه‌های کوچک تهران

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

یک مجسمه‌ساز همدانی در نمایشگاه مجسمه‌های کوچک تهران

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
یک مجسمه‌ساز همدانی  در نمایشگاه مجسمه‌های کوچک تهران
این روزها ﻧﻬﻤﯿﻦ نمایشگاه سالانه ﻣﺠﺴﻤه‌های ﮐﻮﭼﮏ از 8 تا 24 آبان در گالری آران تهران در حال برگزاری است. در این نمایشگاه گروهی که 45 اثر از مجسمه‌سازان سراسر کشور به نمایش درآمده مجسمه صندلی «اردشیر محرابی» هنرمند همدانی نیز در معرض بازدید عموم قرار دارد...
1394/08/11
 این روزها ﻧﻬﻤﯿﻦ نمایشگاه سالانه ﻣﺠﺴﻤه‌های ﮐﻮﭼﮏ از 8 تا 24 آبان در گالری آران تهران در حال برگزاری است. در این نمایشگاه گروهی که 45 اثر از مجسمه‌سازان سراسر کشور به نمایش درآمده مجسمه صندلی «اردشیر محرابی» هنرمند همدانی نیز در معرض بازدید عموم قرار دارد.
محرابی تنها نماینده استان همدان در نهمین دوره نمایشگاه سالانه مجسمه‌های کوچک است که به همت انجمن مجسمه‌سازان ایران برگزار می شود. پیش از این 8 دوره از این نمایشگاه برگزار شده بود که موجب کشف و معرفی استعدادهایی در زمینه مجسمه‌سازی شد اما گفته می‌شود این نمایشگاه نمونه‌ای است از روش هنرمندان معاصر ایران که همانند تمامی انسان‌های معاصر بر فردیت خود اصرار دارند و آنچه را که تنیده از دل و بافته از جان است را به نمایش گذاشته‌اند.

سبک کار
این مجسمه‌ساز همدانی با اشاره به حضورش در نهمین سالانه مجسمه‌های کوچک می‌گوید: در فراخوان مجسمه‌های کوچک انجمن مجسمه‌سازان ایران شرکت و 3 اثر معرفی کردم که یکی از آثارم با عنوان صندلی انتخاب شد. صدها نفر در این فراخوان شرکت داشتند که از این تعداد فقط 46 اثر انتخاب شد و آثار منتخب در یک نمایشگاه گروهی به نمایش درآمده است.محرابی در مورد سبک کارهایش توضیح می‌دهد: سبک کار من به‌صورت سوررئال یا فراواقع‌گرایی است که عناصر غیرطبیعی و فانتزی را با دنیای واقعی دخیل می‌کند. بیشتر دوست دارم در این سبک کار کنم.
وی همچنین به اثر منتخب‌اش در این نمایشگاه اشاره می کند و ادامه می‌دهد: صندلی هایی که برای استراحت انسان‌ها ساخته شده‌اند  در عالم خود در حال استراحت هستند. من در این اثر سعی کردم روح یک شی را به مخاطب نشان دهم. من معتقدم مجسمه‌سازی فقط ساختن نیست، بلکه خلق کردن است و این‌که زندگی جاری را در مجسمه‌ها ببینیم و در مقابلشان بایستیم و اندکی مکث و تفکر کنیم. سعی من ماجراجویی‌ و دادن حس زندگی به مجسمه‌هاست. مجسمه صندلی از چوب ساخته شده است که به‌صورت قطعه قطعه به هم چسبانده و یک‌تکه شده است.

حس چوب
این هنرمند همدانی درباره دلیل استفاده از چوب در آثارش می‌گوید: چوب بیشترین استفاده در کارهای من را دارد اما از مصالح و مواد دیگر مانند سنگ، گچ، گل سفالگری و صابون نیز در برخی از کارها استفاده می‌کنم. شکل‌های ساخته‌شده از چوب برای من دلنشین‌تر و قابل احساس‌تر است.
وی ادامه می دهد: احساسی که من از چوب می‌گیرم باعث ایجاد انگیزه برای پیش‌رفتن کارم می‌شود. برای من در چوب حسی هست که حتی از آن ایده می‌گیرم یعنی ذهنیت اولیه‌ای که برای من ایجاد می‌شود انگیزه اجرای آن  را با چوب چندین برابر می‌کند.

گرفتن ایده از اطراف
این هنرمند همدانی در مورد ایده کارهایش می‌گوید: دیدن اطراف، اشیا و اشخاص با دقت به جزئیات باعث ایجاد ایده در من می‌شود. گاهی یک ایده مانند جرقه‌ای ذهن من را درگیر می‌کند که بلافاصله روی کاغذ می‌آورم و طرح اولیه آن را اجرا می‌کنم و بعد یک مدل کوچک مومی از آن می‌سازم و نقایص آن را برطرف می‌کنم تا به اندازه دلخواه و با ماده مناسب آن را اجرا کنم.
بیشتر کارهای اردشیر محرابی در حجم کوچک خلق شده است. وی در این زمینه می‌گوید: اجراشدن حجم به اندازه دلخواه و اجرای آن طبق ذهنیت و ایده‌ای که در ذهن هست من را به جلوتر پیش می‌برد و هدفمندتر می‌کند.  آثار راه یافته به نهمین دوره دوسالانه مجسمه‌های کوچک از روز جمعه 8 آبان هر روز از ساعت ۱۳ تا ۱۹ و جمعه‌ها ۱۶ تا ۲۰ (به استثنای شنبه ها) در گالری آران تهران، خیابان حافظ، خیابان نوفل لوشاتو، کوچه لولاگر،پلاک ۵ قابل بازدید عموم است.http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DB%8C%DA%A9-%D9%85%D8%AC%D8%B3%D9%85%D9%87%E2%80%8C%D8%B3%D8%A7%D8%B2-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%D8%AC%D8%B3%D9%85%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%DA%86%DA%A9-%D8%AA%D9%87%D8%B1


برچسب ها: همشهری همدان ، مجسمه سازی همدان ،

سه شنبه 31 شهریور 1394

آخرین حجار شهر من

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

آخرین حجار شهر من

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
آخرین حجار شهر من
برخلاف هنر نقاشی و موسیقی، مجسمه‌سازی در همدان از گذشته رونق چندانی نداشته است اما گاهی هنرمندانی پیدا شده‌اند و یک تنه بار مجسمه‌سازی شهری را به دوش کشیده‌اند. «اسدالله کوشکی» از این دست افراد است که دستان توانایش را برای هنر این مرز و بوم به کار گرفته است...
1394/06/31
برخلاف هنر نقاشی و موسیقی، مجسمه‌سازی در همدان از گذشته رونق چندانی نداشته است اما گاهی هنرمندانی پیدا شده‌اند و یک تنه بار مجسمه‌سازی شهری را به دوش کشیده‌اند. «اسدالله کوشکی» از این دست افراد است که دستان توانایش را برای هنر این مرز و بوم به کار گرفته است.
کوشکی سنگتراش و حجار همدانی سال 1336 در بهار همدان متولد شد. حجاری را نزد پدرش آموخت و این روزها در شهرها و استان‌های مختلف کشور به ساختن مجسمه‌های غول پیکر سنگی مشغول است.
اما بیشتر آثار او خارج از همدان خلق شده به طور مثال بزرگ‌ترین اثر این هنرمند به نام مولانا در کرمانشاه نصب شده است. کوشکی در این گفت و گو از کم توجهی به مجسمه‌سازی می‌گوید.
  • این هنر را چگونه آموختید؟
از کودکی نزد پدرم که از حجاران قدیمی همدان و بهار بود، کار می‌کردم و در جوانی علاوه بر سنگتراشی به مجسمه‌های سنگی هم علاقه‌مند شدم. حدود 40 سال است کار هنری می‌کنم. اجداد من هم در کار سنگتراشی بودند. من هم این حرفه را به فرزندم آموزش داده‌ام.
  • اثری از پدرتان باقی مانده است؟
کار پدر من سنگ‌تراشی و مالون‌تراشی بود. مثلا در ساختن آرامگاه بوعلی با سنگتراشان همدان همکاری می‌کرد. اما مجسمه یا اثری از او باقی نمانده است. پدر من در تونل‌های جاده چالوس نیز سنگتراشی کرده است.
  • چه عاملی باعث شد که به کرمانشاه مهاجرت کردید و مهم‌ترین اثرتان را در کرمانشاه خلق کردید؟
من در تمام شهرها یادگاری دارم. ‌مجسمه مولانا را که در کرمانشاه ساختم، حدود 100 تن وزن دارد. روزنامه‌های مختلفی در مورد این اثر نوشته‌اند. حتی شیر سنگی را که در ملایر تراشیدم، از این کار کوچک‌تر بود. چون در همدان از کار من استقبال نمی‌شود، به شهرهایی دیگر می‌روم که در آن شهرها توجه بیشتری به هنر می‌شود.
  • در همدان هیچ‌وقت به شما پیشنهاد و سفارش کار نشده است؟
شهردار همدان اگر همکاری کند در همدان هم می‌توان کار کرد. حجم کارهای من بسیار بزرگ است و زمان زیادی برای ساختن کارهای من لازم است. نمی‌توانم منتظر بمانم که سفارش بدهند یا ندهند. من مجبورم برای امرار معاش به شهرهای دیگر بروم. چون از مجسمه‌سازی در این شهر حمایت نمی‌شود.
  • دوست داشتید چه کاری در همدان انجام دهید که تاکنون انجام نداده‌اید؟
صدها طرح از حیوانات و پرندگان تا آیات قرآن را در شهرهای مختلف کار کرده‌ام. دوست داشتم در همدان هم یک کار مهم مانند آنچه در کرمانشاه با عنوان مولانا انجام دادم، کار کنم. مثلا دوست داشتم تندیس حجیمی از عارف عالیقدر باباطاهر بسازم، اما هیچ‌وقت استقبال نشد.
  • در زمینه آموزش چه کار کرده‌اید؟ دوست دارید روش کارتان را به دیگران آموزش دهید؟
من دوست دارم به جای ماهی، هنر توربافتن را به مردم یاد بدهم. مهم این است که این کار به نسل‌های بعد انتقال پیدا کند و من آماده‌ام رایگان آموزش دهم. من هم دوست دارم این هنر را به دیگران انتقال بدهم، اما جا، مکان و فضایی ندارم و تنها به فرزندانم آموزش می‌دهم. من در 15 رشته تجربه دارم و در مجسمه‌سازی هم از هنرهای دیگر بهره می‌گیرم. آرزوی من این است که کارم از طریق آموزش به دیگران ماندگار شود.
  • ازچه مواد و چه سنگی در کارها استفاده می‌کنید؟
بیشتر از گرانیت، مرمر و سنگ جواهر که از نظر سختی از گرانیت محکم‌تر است.
  • با چه ابزاری کار می‌کنید؟
ابتدا با قلم و چکش بارریزی می‌کنم. سپس با ابزاربرقی تراش می‌دهم و در نهایت با پوست‌آب صیقل می‌دهم.
  • کار کردن روی چه سنگی برای شما راحت‌تر یا حتی لذت‌بخش‌تر است؟
گرانیت.
  • هنوز از ابزار دستی استفاده می‌کنید؟
در پارک سیفیه ملایر روی 200 نمونه سنگ کار کرده‌ام. یک شیر سنگی در آنجا کار کردم که حدود 15 تن وزن داشت و تمامی مجسمه را با ابزاردستی کار کردم.
  • در زادگاهتان «بهار» چه کار کرده‌اید؟
7 سال پیش از انقلاب کارم را شروع کردم. در شهر بهار نوشتن روی سنگ قبر‌ها به شیوه جدید را بیش از 40 سال پیش من متداول کردم.
  • وضعیت مجسمه‌سازی را در همدان چگونه ارزیابی می‌کنید؟
 کار من مجسمه‌سازی به معنای عام نیست. این کار حجاری است و کمتر کسی در ایران به این رشته تمایل دارد و کار می‌کند. این رشته در حال نابودی است و در همدان هم تنها من کار می‌کنم. در حالی که توسط سران کشورهای اسلامی از من قدردانی شد، در شهر خودم فراموش شده‌ام.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%AD%D8%AC%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%87%D8%B1-%D9%85%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، حجاری در همدان ، سنگتراشی در همدان ، مجسمه سازی همدان ، اسدالله کوشکی ،

استقبال از نمایشگاه مجسمه‌های اردشیر محرابی در همدان

b_575_300_16777215_00_images_phocagallery_gellery_93_ardeshir-mehrabi_img_1018.jpg

هفته گذشته نگارخانه بوعلی سینا در همدان میزبان آثار حجمی «اردشیر محرابی»، مجسمه‌ساز جوان همدانی بود که با استقبال گرمی روبه‌رو شد. اردشیر محرابی اختر متولد اسفندماه 1358 در همدان است و سال‌هاست در زمینه مجسمه‌سازی فعالیت می‌کند و تجربه‌هایی در خلق آثار سنگی، گچی و چوبی دارد. به بهانه‌ی نمایش آخرین کارهای چوبی این هنرمند با او به گفتگو نشسته‌ایم.

سرچشمه علاقه شما به هنر از کجا می‌آید؟
از همان دوران کودکی به هنر علاقمند بودم، اغلب اسباب بازی خودم، دوستان و همبازی‌هایم را با چوب و گل می‌ساختم برای همین دوستان زیادی داشتم. این مرحله از زندگی من ادامه داشت تا اینکه بعد از اتمام دوران دبیرستان و هنرستان هنرهای تجسمی مشغول به کار در یک شرکت خصوصی شدم اما نامرتبط با هنر. در کنار کار شرکت و اوقاتی که در خانه بودم شروع به ساخت حجم‌های چوبی و مومی کردم. علاقه من به مجسمه‌سازی و حجم باعث شد به پیشنهاد یکی از دوستان به اصفهان برویم و ساختن ساز کمانچه را بیاموزیم. استاد «ابراهیم دره شوریان» ساخت کمانچه را به طور کامل به من آموزش دادند و پس از مراجعت به همدان کارگاه کوچکی دایر کردم.

مجسمه‌سازی را چگونه آموختید؟
در کنار ساخت کمانچه افتخار آشنایی و شاگردی استاد «عطاالله یوسفی» را داشتم. استاد بی ادعایی که خالصانه اطلاعات هنری و آموخته‌های خود را در اختیار شاگردان خود قرار می‌دهد. کار حجم نیز انجام می‌دادم در برخی از سازها هنر مجسمه (و سرستون‌های تخت جمشید) و ساز کمانچه که یک ساز ایرانی است را تلفیق کردم اما همچنان فکر حجم غالب بر ساختن ساز بود تا این‌که کاملاً به مجسمه‌سازی و حجم پرداختم. در سال‌های 1387 و 1388 در جشنواره‌های زمستانی ساخت تندیس‌های برفی همدان شرکت کردم و رتبه دوم سال 87 و رتبه اول 88 را کسب کردم و در سال 93 به همراه آقای «مرتضی شعبانی» داور بخش ساخت تندیس‌های جشنواره زمستانی بودم.

تاکنون درچند نمایشگاه شرکت کردید؟
نمایشگاه آثار حجمی گالری بوعلی سینا اولین نمایشگاه آثار بنده است که به طور انفرادی برگزار کردم.

به نظر می‌رسد از مصالح مختلف برای ساختن مجسمه استفاده می‌کنید، با کدام یک ارتباط بیشتری برقرار می‌کنید؟
چوب بیشترین استفاده در کارهای من را دارد ولی از مصالح و مواد دیگر مانند سنگ، گچ، گل سفال‌گری و صابون نیز در برخی از کارها استفاده می‌کنم. اما فرم‌های ساخته شده از چوب برای خود من دلنشین‌تر و قابل احساس‌تر است. احساسی که من از چوب می‌گیرم باعث ایجاد انگیزه جهت پیش رفتن کار می‌شود برای من در چوب حسی هست که حتی از آن ایده می‌گیرم یعنی ذهنیت اولیه که برای من ایجاد می‌شود انگیزه اجرای آن با چوب چندین برابر است.

حجم اندازه مجسمه‌هایی که در این نمایشگاه در معرض دید است به نظر می‌رسد کوچک‌تر از حد معمول است دلیل این امر چیست؟
اجرا شدن حجم به اندازه دلخواه و اجرای آن طبق ذهنیت و ایده‌ای که در ذهن هست من را به جلوتر پیش می‌برد و هدفمندتر می‌کند و تجسمی که از کار انجام شده نهایی با چوب در ذهن ایجاد می‌شود انگیزه را در من چندین برابر می‌کند و به جلو پیش می‌برد.

ایده‌های اجرای کار را از کجا می‌گیرید؟
دیدن اطراف اشیا و اشخاص با دقت به جزئیات باعث ایجاد ایده در من می‌شود گاهی یک ایده مانند جرقه‌ای ذهن من را درگیر می‌کند که بلافاصله روی کاغذ اتود و طرح اولیه‌ی آن را اجرا می‌کنم و بعد یک مدل کوچک مومی از آن می‌سازم و نقایص آن را برطرف می‌کنم تا به اندازه دلخواه و با متریال مناسب آن را اجرا می‌کنم.

از چه هنری بیشتر الهام می‌گیرید؟
اغلب هنرهای نمایشی ادبیات شعر و موسیقی در کارهای من موثرند گاهی یک صحنه از یک تئاتر ایده‌ای در من ایجاد می‌کند یا برداشتی از یک قطعه شعر، حتی حرکتی که موسیقی در ذهن ایجاد می‌کند باعث خلق یک اثر می‌شود.

در این نمایشگاه چند اثر به نمایش در آمده است؟
در این نمایشگاه تعداد 25 اثر ارائه کردم که بیشتر کارها چوبی هستند اما تعدادی حجم اجرا شده با گل سفالگری نیز دارم. مجسمه سفالی مادری که فرزندی در آغوش دارد و مجسمه‌ای که خیمه‌شب‌بازی رها شده از بند و رها شده در عالم خود، صندلی‌هایی که در عالم استراحت به سر می‌برند و پایه‌های آن‌ها با پای انسان تلفیق شده‌اند، سازهای کمانچه که با سرستون‌های تخت جمشید (عقاب و گاو) تلفیق شده‌اند. چند کار چوبی به صورت سورئال از صورت انسان اجرا و به نمایش گذاشته شده است.
با توجه به این که اولین بار است به صورت عمومی آثارتان را به نمایش می‌گذارید، برخورد مخاطبان با این نمایشگاه چگونه بود؟
استقبال از نمایشگاه با توجه به اطلاع‌رسانی کم، خوب بود البته فرصت کمی در اختیار داشتیم و با توجه به نیمه کاره بودن برخی آثار و اینکه برای روز نمایشگاه حاضر شود اطلاع رسانی مناسبی صورت ندادیم با این حال با وجود مسیر دور گالری بازدیدکنندگان گرامی زحمت کشیدند و با نگاه سبزشان مرا دلگرم‌تر به آینده و نمایشگاه بعدی کردند.

از برنامه‌های بعدی هم برای علاقمندان آثارتان بگویید.
برنامه‌ی بعدی بنده اجرای حجیم‌تر کارها و استفاده از متریال‌های مختلف و مناسب برای اجرای احجام است، اندازه‌ی مجسمه‌ها به حجم دلخواه اجرا شود در نمایشگاه بعدی که در آینده نزدیک خواهد بود به نمایش گذاشته شود.

http://hmag.ir/fa/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%87%D9%86%D8%B1/%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D9%82%D8%A8%D8%A7%D9%84-%D8%A7%D8%B2-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%85%D8%AC%D8%B3%D9%85%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DB%8C%D8%B1-%D9%85%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D8%A8%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: رسانه تحلیلی همگان ، همگان ، مجسمه سازی همدان ، هنر در همدان ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic