تبلیغات
همدان نامه (همدان بلاگ) - مطالب ابر محیط زیست همدان

غار علیصدر؛ مجموعه‌ای توریستی یا میراثی طبیعی؟

 دوشنبه 20 دی 1395 - 14:03
غار علیصدر

غار علیصدر، یکی از مکان‌هایی است که در ماه‌های اخیر بحث و جدل بر سر آن زیاد بود، غاری که بنا به اهمیت میراثی‌اش سال 87 در فهرست میراث طبیعی ملی به ثبت رسید و با توجه به ماهیتی که سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری دارد انتظار می‌رود این سازمان متولی آثاری که ثبت میراث ‌ملی شده‌اند باشد و بر آن‌ها نظارت کند، اما داستان درباره غار علیصدر اندکی متفاوت است.

ناهید منصوری، گروه فرهنگی خبرگزاری آنا: ماجرای علیصدر از جایی شروع شد که در دهه هفتاد دولت برای پرداخت بدهیهایش بحث واگذاری بخشی از اماکن خود را به بخش خصوصی مطرح کرد، مصوبه‌ای که بعد از مدتی از سوی هیات دولت لغو شد. سال 1371 یک شرکت سیاحتی و خصوصی به‌نام علیصدر، غار علیصدر را ثبت کرد و علیرغم اینکه 40درصد از سهام این شرکت متعلق به اداره میراث فرهنگی و 60درصد از آن به مجموعه شهرداری و شورای شهر اختصاص دارد، در تمامی این 24 سال میراث فرهنگی هرگز نه متولی این غار بود نه از ظرفیتهای گردشگری و میراثی آن بهره برده است.

علی مالمیر مدیرکل اداره میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان همدان با اشاره به آئین‌نامه بهره‌برداری از غارها که سال 1389 مصوب، اما کارگروه‌های آن در دولت حسن روحانی تشکیل شد گفت: « حدود سال 1373 زمانی که سازمان ایرانگردی و جهانگردی زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بود، غار علیصدر که سهامداران غالبِ آن بخش عمومی یعنی شهرداری، سازمان همیاری‌ها، استانداری و وزارت ارشاد بودند، بهره‌برداری از این غار را تحویل یک شرکت خصوصی دادند. با هماهنگی‌های انجام شده با استانداری و وزارت ارشاد، آن شرکت خصوصی تشکیل شد و بهره‌برداری از غار را بر عهده گرفت.»

وی افزود: «متولی اصلی غار علیصدر باید میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری باشد، البته سازمان میراث‌فرهنگی می‌تواند در صورت نیاز، بخش خصوصی را در این زمینه دخیل کند. غار علیصدر نیز تنها جایی نیست که شرکت علیصدر از آن بهرهبرداری میکند، به عنوان مثال تپه عباس‌آباد یکی از چند موردی است که این شرکت در آنجا فعالیت میکند.»

وی همچنین با تاکید بر این‌که غار علیصدر جزو نفایس ملی است، گفت: «این غار از نظر مالکیت به هیچ‌کس واگذار نمی‌شود، فقط امکان بهره‌برداری از این اثر طبیعی می‌تواند براساس ضوابط قانونی به یک بخش عمومی یا خصوصی واگذار شود که در حدود سال 1370 تا 1373 این اتفاق رخ داد و تملک و مالکیت غار از نظر قانونی به هیچ‌کس واگذار نشد.»

مدیرکل اداره میراث فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان همدان افزود: «40 درصد از سهام این شرکت طبق اساسنامه بهره‌برداری از این غار متعلق به شرکت ایرانگردی و جهانگردی، 40 درصد متعلق به سازمان همیاری شهرداری استان همدان و 20درصد متعلق به شهرداری همدان است البته در مقابل تمام حرف و حدیث‌ها همواره هیات مدیره غار ادعا میکنند که با مشارکت دولت از این مجموعه بهره‌برداری میکنند.»

مالمیر گفت: «در چنین شرایطی سازمان میراث فرهنگی یک طرف موضوع است. با توجه به اینکه این اثر طبیعی و ملی در 15 دی 1387 در فهرست میراث طبیعی ملی به ثبت رسیده، در چارچوب ضوابط مشخص، میراث فرهنگی موظف به نظارت بر آن بود. ما تلاش میکنیم که متولی علیصدر، سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری باشد، این بحث را در دیوان محاسبات نیز مطرح کردیم، کارگروه بهرهبرداری از غارها مصوباتی نیز در این زمینه دارد و منتظر تعیین تکلیف و نحوه بهره‌برداری هستیم. البته این مسئله قدری پیچیده است زیرا شرکت علیصدر در اطراف غار زمین خریده و هزینه‌ها را برای فراهم کردن امکانات پرداخت کرده است.»

وی با تأکید بر این نکته که اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان همدان بحث حریم علیصدر از یک سال‌ونیم پیش دنبال می‌کند گفت: «مشاور عرصه و حریم غار علیصدر را تصویب کرده و بعد از تدوین نهایی، عرصه و حریم این غار اعلام می‌شود.»

وی با تأکید بر این نکته که دولت قصد ندارد بنگاه‌داری کند گفت: «به صلاح دولت است که بعضی از بخش‌ها را به بخش خصوصی واگذار کند. حتی پس از اینکه سامان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری متولی علیصدر شد عزم نداریم از این مجموعه به صورت دولتی بهره‌برداری کنیم، زیرا می‌خواهیم بخش خصوصی را دخیل کرده و خودمان بیشتر نگاه نظارتی داشته باشیم تا نوع خدمات به لحاظ کیفی بالا رود. کارگروه بهره‌برداری از غارها نیز نکات حفاظتی مربوط به این مجموعه را مشخص خمواهد کرد.»

مدیرکل اداره میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری استان همدان گفت: «این غار در سال 1387 ثبت شد، تا پیش از سال 1389 نیز قانون بهره‌برداری از غارها مصوب نشده بود، در نتیجه محدودیتی از نظر قانونی در زمینه دخل و تصرف در این غار وجود نداشت، این شرکت اوایل دهه هفتاد بهره‌برداری از علیصدر را آغاز کرده بود، اما اکنون در دستورالعمل بهره‌برداری غارها تمهیداتی برای این مسئله در نظر گرفته شده است، پیرو دستورالعمل، با تصویب طرح حفاظتی، هر نوع دخل و تصرف تحت نظارت کارگروه بهره‌بردای است.»

حسین زندی نیز به عنوان فعال میراث فرهنگی و محیط‌زیست همدان می‌گوید: «با سفر اخیر زهرا احمدی پور رئیس سازمان میراث فرهنگی به استان همدان، پیگیری برای بازپس‌گیری 40 درصدی که در اساسنامه شرکت علیصدر برای غار است در حال انجام است اما تاکنون اتفاقی رخ نداده است.»

وی ادامه داد: «شرکت سیاحتی علیصدر به مطالبات گردشگری توجه می‌‌کند و به تازگی تخلفاتی که از سال 1371 انجام داده‌ از جمله سنگفرش را قبول کرده است. این شرکت پیش از این مدعی بود که سنگفرش شدن ورودی غاز و گذرگاه‌ها مشکلی نیست اما در حال حاضر پذیرفته است که این بخش را به حالت پیشین برگرداند.»

وی همچنین در خصوص تعیین حریم و عرصه غار نیز عنوان کرد: «حریم و عرصه هنوز مشخص نشده است اما به تازگی گروهی دعوت به همکاری شده است تا هرچه زودتر این امر اجرایی شود.»

علیرغم کشوقوسهای موجود، کارشناسان میراث، فرهنگی معتقدند اگرچه که سازمان میراث فرهنگی، صنایعدستی و گردشگری فعلا متولی علیصدر نیست، اما از آنجایی‌که این اثر ثبت میراث طبیعی ملی شده است سازمان حق دارد به دلیل اهمیت میراثی این غار بر آن نظارتهای کافی را داشته باشد. از طرفی استفاده از همه ظرفیت‌های کشور برای پیشبرد اهداف اقتصاد مقاومتی یکی از بحث‌های مهمی است که در سال اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل مطرح می‌شود. در این میان بهره‌گیری از ظرفیت‌های میراثی، صنایع‌دستی و گردشگری و رسیدن به توسعه پایدار همواره یکی از موضوعاتی بود که بر آن تأکید شد. سازمان میراث‌فرهنگی، صنایع‌دستی و گردشگری نیز با توجه به نگاه فرابخشی که دارد باید بتواند نظارت و کافی بر مکان‌هایی که اهمیت میراثی دارند، داشته باشد تا بتواند از همه ظرفیت‌ها برای رسیدن به توسعه پایدار استفاده کند.

http://www.ana.ir/news/175951



برچسب ها: محیط زیست همدان ، غارعلیصدر ، مالکیت غارعلیصدر ،

دوشنبه 29 آذر 1395

زخم خشکسالی بر چهره محیط زیست همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،توسعه پایدار ،

زخم خشکسالی بر چهره محیط زیست همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
زخم خشکسالی    بر چهره  محیط زیست همدان
کاهش بارندگی و خشکسالی از عوامل بحران‌زا در یک دهه گذشته بوده که استان همدان را با چالش اساسی روبه‌رو کرده است. کم‌شدن منابع آبی پدیده بیابانزایی، به وجود آمدن ریزگردها، از بین رفتن پوشش گیاهی و جانوری، فرسایش خاک و حتی گرمایش زمین را به دنبال داشته که به گفته کارشناسان در صورت ادامه این روند استان همدان با تغییر اقلیم روبه‌رو خواهد شد....
1395/09/28
کاهش بارندگی و خشکسالی از عوامل بحران‌زا در یک دهه گذشته بوده که استان همدان را با چالش اساسی روبه‌رو کرده است. کم‌شدن منابع آبی پدیده بیابانزایی، به وجود آمدن ریزگردها، از بین رفتن پوشش گیاهی و جانوری، فرسایش خاک و حتی گرمایش زمین را به دنبال داشته که به گفته کارشناسان در صورت ادامه این روند استان همدان با تغییر اقلیم روبه‌رو خواهد شد. کارشناسان جلوگیری از قطع درختان، حفظ مراتع و پوشش‌های گیاهی طبیعی و مصنوعی، افزایش فضاهای سبز شهری و ایجاد کمربند سبز در اطراف شهرها، کنترل رواناب و مدیریت صحیح منابع آب، اختصاص حقابه به تالاب‌ها و رودخانه‌ها، استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر، تصویب و اجرای قوانین در رابطه با ریزگردها، تعامل با کشورهای همسایه در این خصوص، شخم زدن خاک در امتداد خطوط تراز و کرت‌بندی و کاشت خطی گیاهان را از راهکارهای مقابله با پدیده ریزگردها می‌دانند.

یکی از چالش‌های موجود در استان همدان تشدید پدیده ریزگردها است. طبق گزارش‌های رسمی در سال 1383 تنها 3 استان کشور درگیر این پدیده بودند اما در حال حاضر ۲۶ استان کشور کم و بیش تحت تاثیر این پدیده قرار دارند که حداقل ۲۰ استان از این مناطق در جنوب، جنوب غرب، غرب، شمال غرب و بخش‌هایی از نواحی مرکزی کشور قرار گرفته‌اند و همدان هم از جمله  استان‌های در آستانه بحران است.

سدسازی بیمارگونه
هوشنگ جمشیدآبادی، فعال محیط زیست در همدان از اولین کسانی بود که در باره این بحران هشدار داد.
وی می‌گوید: سدسازی‌های بیمارگونه در ترکیه باعث قطع شدن شریان‌های آبی سوریه و عراق شده است.وجود جنگ در منطقه باعث شده سوریه و عراق توان مطالبه حقابه خود از ترکیه را نداشته باشند. بیابان‌های منطقه موجب تولید ریزگرها شده که نتیجه آن را در فصولی از سال در بیشتر استان‌های کشور می‌بینیم. جمشیدآبادی می‌افزاید: علاوه بر این که بخشی از ریزگردهای سوریه و عراق به غرب کشور می‌رسد، در یک دهه گذشته استان همدان با یک عامل داخلی نیز روبه‌رو شده که بسیار خطرناک است. بیابانی شدن بخشی از شمال استان به دلیل برداشت از ذخایر آبی و حضور بی رویه عشایر در استان موجب تشدید این پدیده شده است.

عشایر غیرمجاز
این فعال محیط زیست ادامه می‌دهد: جهاد کشاورزی و منابع طبیعی در استان درست عمل نکرده اند. ورود احشام و دام عشایر به استان در برخی از روزهای سال بیش از 13 برابر ظرفیت مراتع استان است. در طول سال به طور میانگین چرای دام عشایر در استان همدان3 برابر حد معمول در سایر استان‌های کشور است. متاسفانه نه تنها اداره منابع طبیعی و آبخیزداری استان از ورود عشایر جلوگیری نکرده بلکه در اراضی طبیعی مانند کوه‌های جنوب همدان مسیر و جاده اتومبیل رو احداث کرده است. ایجاد جاده در مسیر قله یخچال از سمت کوه‌های تخته رستم نمونه‌ای از این تخریب‌هاست که باعث نابودی منابع طبیعی شده است
جمشیدآبادی می‌گوید: این تخریب‌ها عوامل طبیعی ندارند و بیشتر آنها عوامل انسانی دارند. وقتی پوشش گیاهی منطقه‌ای با چرای دام عشایر از بین می‌رود و شما به جای گیاهان طبیعی با خاک روبه‌رو می‌شوید کوچک‌ترین وزش بادی آن را به هوا می‌برد و ریزگرد تولید می‌شود. یا وقتی دام‌ها بیش از ظرفیت منطقه در آن حضور دارند و رفت وآمد می‌کنند باعث فرسایش خاک می‌شود و این فرسایش خاک پوشش گیاهی را نابود می‌کند و باعث جاری شدن سیل می‌شود.
وی تاثیرات خشکسالی و عوامل انسانی روی گونه‌های گیاهی را همزمان دانسته و می‌گوید: خشکسالی باعث شده عشایر از جنوب کشور پیش از موعد به همدان بیایند و ماندگاری بیشتری نیز در همدان داشته باشند. این ماندگاری بیش از حد نتیجه‌ای جز چرای بی‌رویه ندارد و همین عامل موجب نابودی بسیاری از گونه‌های گیاهی شده تا جایی که گونه‌های نادری که در همدان وجود دارند در آستانه انقراضند.

فرسایش خاک در سد اکباتان
محمد درویش مدیرکل دفتر آموزش و مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست کشور در پاسخ به این پرسش که خشکسالی و کاهش بارندگی‌ها چه تاثیری بر فرسایش خاک در استان همدان داشته است، می‌گوید: قصه غم انگیز سد اکباتان یکی از مصداق‌های بارز عدم توجه به ملاحظات محیط زیستی در استان همدان است. ما بعد از منطقه فیله خالصه در زنجان - میانه که به پشت سد سفید رود می‌رسد در حوزه آبخیز بالادست سداکباتان یکی از بالاترین نرخ فرسایش خاک را داریم.این مشکل ناشی از سهل‌انگاری در مدیریت معادن سیلیس همچنین عدم تعادل دام و مرتع است.
درویش می‌افزاید:اداره منابع طبیعی در آنجا خیلی ضعیف عمل کرده و این باعث شده تا سد اکباتان پر شود. ما به جای این که برویم و ریشه مشکل را پیدا کنیم ارتفاع سد را بالا می‌بریم. متاسفانه این خودش نشان‌دهنده این است که به جای این‌که به علت‌ها بپردازیم خودمان را با معلول‌ها سرگرم می‌کنیم و این فوق‌العاده خطرناک است. مثل یک بیماری می‌ماند که درد دارد و ما به جای این‌که ریشه درد را پیدا کنیم به آن مسکن می‌دهیم تا متوجه درد نشود. این مساله می‌تواند آن‌قدر بحرانی شود که دیگر نتوانیم کاری بکنیم.

منشأ ریزگردها در همدان
وی به منشأ استانی ریزگردها اشاره و اظهار می‌کند : برخی از مناطق استان متاسفانه آشکارا به دلیل کاهش رطوبت سطح خاک تبدیل به چشمه‌های تولید گردوخاک می‌شود و این می‌تواند میزان ذرات کوچک‌تر از 2 میکرون را در فضای استان افزایش دهد. این ذرات فوق‌العاده خطرناک می‌توانند از مویرگ‌ها عبور کنند و فشار اسمزی خون را تغییر دهند وبه سرطان منجر شوند. این می‌تواند یک هشدار خیلی جدی برای مدیریت حاکم بر استان همدان باشد.
مدیرکل دفتر آموزش و مشارکت‌های مردمی سازمان حفاظت محیط زیست کشور یکی از راه‌های برون‌رفت از بحران را تقویت بنیه آموزش‌های محیط زیستی می‌داند و می‌گوید: اگر این اتفاق بیفتد و این تغییر رفتار محسوس را در چیدمان توسعه و رفتار مردم و همچنین مدیران آن ببینیم می‌توانیم امیدوار باشیم که در طول 2 دهه آینده روندها دوباره به سمتی برود که توان تاب‌آوری همدان به آن برگردد.
وی اضافه می‌کند : یکی از مهم‌ترین شاخص‌ها یا نشانه‌ها، عزم مدیران همدان برای تاسیس مدارس محیط زیستی و مدارس طبیعت است. اگر این عزم جدی باشد و این مدارس راه بیفتند به این معنی است که مدیران همدان برای افق 20ساله برنامه‌ریزی می‌کنند تا میزان حساسیت مردمی که در همدان زندگی می‌کنند نسبت به آموزه‌ها و ملاحظات محیط زیستی افزایش پیدا کند.

برداشت‌های بی‌رویه از سفره‌های زیرزمینی
یک عضو شبکه محیط زیست استان همدان می‌گوید: ما به برکت برداشت‌های بی‌رویه از سفره‌های زیرزمینی و ذخایر آبی امروز با پدیده بیابان‌زایی در همدان روبه‌رو هستیم. وقتی منطقه‌ای بیابانی داریم و سرعت وزش باد در آنجا به 85 کیلومتر در ساعت می‌رسد قطعا با پدیده ریزگرد هم روبه‌رو خواهیم بود.
حمیدرضا حق نظری می‌افزاید: آثار خشکسالی‌های استان از اواخر دهه 80 نمایان و این زخم تازه با ورود ریزگرد از کشورهای همسایه همزمان شد. خشکسالی تالاب‌ها را نیز گرفتار خود کرد. بیشتر تالاب‌های استان خشک شدند و تداوم این رویه موجب بروز ریزگرد شد. با توجه به خشک شدن تالاب‌ها، جابه‌جایی خاک سطح تالاب با اندک وزش باد تسهیل شد و این موضوع  به علاوه دلایل خارجی،  وجود آمدن ریزگرد را نیز موجب شد.

راه‌حل‌ها
این فعال محیط زیست در همدان اظهارمی کند: پدیده گرد وغبار از دهه گذشته کشور را فراگرفت و با وجود افزایش بارندگی و احیای برخی تالاب ها همچنان ادامه دارد. باید برای کاستن اثر ریزگردهایی که منشأ داخلی دارند تلاش و با مدیریت صحیح از ایجاد کانون‌های جدید گردوغبار جلوگیری کرد و میزان آلودگی‌های کانون‌های موجود را نیز کاهش داد.
وی ادامه می‌دهد: افزایش سرانه فضای سبز و برنامه‌ریزی برای جلوگیری از فرسایش خاک در اراضی ملی از جمله کپه‌کاری از سوی اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان همدان در کاهش اثر کانون‌های ریزگرد موثر است. در حال حاضر ۲۶ استان کشور کم و بیش تحت تاثیر این پدیده قرار دارند و تنها 6 استان کشور از یورش این پدیده ناخوشایند در امانند.
حق‌نظری اضافه می‌کند : خشکسالی مانند تمام پدیده‌های عالم هستی دارای قاعده و قانون است. اما زمانی که این عامل تشدید می‌شود و اقلیم به سمت گرمی می‌رود بر گونه‌های مناطق کوهستانی که مقاوم به سرما و در مقابل خشکی و گرما ضعیف هستند اثر منفی می‌گذارد و سبب فقر و نابودی آنها می‌شود. همین‌طور فقر و نابودی گیاهان سبب فرسایش شدید خاک شده و این خود عامل ایجاد چشمه‌ها و کانون‌های ریزگرد در مناطق می‌شود در نتیجه آلودگی شدید هوا را به همراه دارد.

 خسارت  دیدن باغ‌ها
وی از بیماری‌های تنفسی و قلبی گرفته تا مشکلات اقتصادی را نتیجه این بحران می‌داندو می‌گوید: ریزگرد‌ها می‌توانند ضربات سنگینی به باغداری یک منطقه وارد کنند بدین شکل که با ایجاد لایه گرد و غبار روی برگ درختان سبب اختلال در عملیات فتوسنتز، ضعیف شدن درختان در مقابل آفات و بیماری‌ها و کاهش محصول و عمر درختان می‌شود. این تاثیر منفی بر مناطق روستایی و باغداری بیشتر است.
حق نظری با اشاره به عوامل انسانی در بروز خشکسالی می‌گوید: اثرات انسانی مانند مدیریت نادرست منابع آب، خاک، پوشش گیاهی، بهره برداری ناپایدار از اراضی و تغییر کاربری سدها باعث تشدید این پدیده شده و انحراف مسیر رودخانه‌ها و برداشت بی‌رویه آب به آن دامن زده است
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B2%D8%AE%D9%85-%D8%AE%D8%B4%DA%A9%D8%B3%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، خشکسالی همدان ، محیط زیست همدان ،

چهارشنبه 17 آذر 1395

همدان؛‌ دشتی که بیابان می‌شود

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

همدان؛‌ دشتی که بیابان می‌شود

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
 همدان؛‌ دشتی که بیابان می‌شود
استان همدان در 2دهه گذشته روزبه‌روز به سمت کم‌آبی و خشک شدن پیش می‌رود و ذخیره سفره‌های زیرزمینی آب استان هر روز کمتر می‌شود....
1395/09/17
استان همدان در 2دهه گذشته روزبه‌روز به سمت کم‌آبی و خشک شدن پیش می‌رود و ذخیره سفره‌های زیرزمینی آب استان هر روز کمتر می‌شود. افزون برخشکسالی و کمبود میزان بارش عوامل دیگری نیز به این بحران دامن زده است تا جایی که شرایط از بحران عبور کرده و به سمت تغییر اقلیم پیش می‌رود. از جمله عوامل بحران زا در استان می‌توان به نبود مدیریت آب، برداشت بی رویه، هدر دادن آب در تولیدات کشاورزی، تولید انرژی و مصارف صنعتی اشاره کرد. برداشت بیش از حد و نبود مدیریت موجب نابودی برخی گونه‌های گیاهی، تغییر اکولوژیکی منطقه و تشدید بیابانزایی شده است. اگر این روند به سرعت مهار نشود بحران می‌تواند به جایی برسد که همدان به یک استان بیابانی کشور تبدیل شود. در این پرونده به وضع خشکسالی و مصرف آب در استان می‌پردازیم

کشاورزی سنتی و استفاده بی رویه نیروگاه شهیدمفتح از منابع زیرزمینی 2 مشکل اساسی است که منابع آب همدان را تهدید می‌کند؛ کشاورزی، حفر چاه غیرمجاز و صنایعی که در منطقه قرار گرفته متناسب با توانمندی زیست‌بوم استان همدان برای تولید آب نیست.

پایش
« محمدرضا همتی»  مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان همدان در پاسخ به این پرسش که با افزایش روند خشکسالی چه برنامه ریزی‌های محلی و ملی برای مقابله با این موضوع انجام شده؟ می‌گوید: همدان در شمار 13 استان کشور است که دارای حوزه «معرف – زوجی» است. پروژه‌های معرف- زوجی طرح‌های آزمایشگاهی و پژوهشی است که برای بررسی فیزیوگرافی، هیدرولوژی، زمین‌شناسی، خاک شناسی، ژئومورفولوژی و پوشش گیاهی در یک منطقه اجرا می‌شود.وی ادامه می‌دهد: برونداد و نتیجه‌ای که ما در حوزه معرف- زوجی به دست می‌آوریم در سازمان، مطالعه و پایش می‌شود و با سایر حوزهای کشور یعنی با 12 حوزه دیگر معرف- زوجی درسراسر کشور مقایسه و بررسی می‌شود تا مطالعه متعادلی به دست آید.مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان همدان می‌گوید: ما پیش از برنامه ریزی نیاز داریم از یک سری داده طبیعی در حوزه آبخیزداری اطلاعات جمع کنیم، چراکه ما دراین حوزه نسبت به یک سری عارضه‌ها و عناصر شناخت کافی نداریم. مثلا این‌که متوجه شویم عملیاتی که دراین منطقه انجام می‌دهیم توجیه اقتصادی دارد یا نه؟ یا برپایه توسعه پایدارهست یا خیر؟

 عملیات آبخیزداری
وی اضافه می‌کند : استان همدان دارای 3حوزه آبخیز اصلی و ۳۰ حوزه آبخیز فرعی است، مساحت این حوزه‌ها در مجموع معادل مساحت استان است. یک میلیون هکتار از حوزه‌های آبخیز استان دارای مطالعه اجمالی و حدود ۶۰۰ هزار هکتار از حوزه‌های آبخیز دارای مطالعات تفصیلی است.
همتی درپاسخ به این پرسش که نتیجه مناطقی که درآنها عملیات آبخیزداری صورت گرفته چه بوده؟ می‌گوید: خوشبختانه در جاهایی که عملیات آبخیزداری انجام شده در پایین دست باعث تغذیه سفره‌های زیرزمینی و افزایش آب در چاه‌های کشاورزی و شرب شده که مردم نیز به این موضوع اذعان می‌کنند.

 مشارکت مردمی
مدیرکل منابع طبیعی و آبخیزداری استان با اشاره به ظرفیت‌های مشارکت مردمی در مقابله با خشکسالی اظهارمی کند: در بحث آبخیزداری به این نتیجه رسیدیم که با توجه به شرایط خشکسالی استان همدان و کم آبی از خیران کمک بگیریم و آنان به موضوع آبخیزداری و آبخوان‌داری پرداختند. درحال حاضر یک پروژه سنگ ملاتی در روستای شوشاب ملایر با تامین هزینه از سوی یک خیر در دست احداث است. مردم و خیران خواستار انجام فعالیت‌های آبخیزداری و آبخوان‌داری در روستاهای خود هستند.
همتی در پاسخ به این پرسش که طی این مدت چه صدمات اقتصادی به روستاییان وارد شده است؟می‌گوید: بیشتر بحران ما درمناطق شمالی استان است که دراین مناطق ما با کاهش جمعیت در روستاها روبه‌رو بوده‌ایم. در منطقه قهاوند روستاهایی وجود دارد که ساکنان آن به علت کم آبی و نبود پوشش گیاهی مهاجرت کرده‌اند. ساکنان ۲۰ تا ۳۰ روستا در منطقه قهاوند به علت کم آبی مهاجرت کردند، اما متاسفانه با این وضع کم آبی و وضع مراتع استان تعداد عشایر کوچنده به همدان نه تنها کم نشده‌ بلکه افزایش یافته است و این افزایش فرسایش خاک و نابودی مراتع را به دنبال داشته است.

 بدهکاری اکولوژیکی
« محمد درویش»  مدیرکل دفتر آموزش و مشارکت مردمی سازمان محیط زیست نیز می‌گوید: پیامد اصلی کاهش منابع آبی از سوی عوامل مدیریتی دراستان بوده. مهم‌ترین تهدیدی که استان همدان با آن روبه‌رو است بدهکاری اکولوژیکی آن است. میزان بهره‌برداری از منابع طبیعی و محیط زیست استان همدان بیش‌تر از میزان تولید سالانه منابع طبیعی استان شده است و این روند باعث شده یک تراز منفی به وجود بیاید و هرساله بر این تراز منفی افزوده می‌شود.
وی اضافه می‌کند : شاخص‌هایی وجود دارد که نشانگر منفی بودن تراز است. یکی از شاخص‌ها موضوع تراز سفره‌های آب زیرزمینی است. بیلان اغلب دستگاه‌های استان همدان منفی شده، یعنی میزان برداشت از سفره‌های آب‌های زیرزمینی بیش‌تر از میزان تغذیه سالانه سفره‌هاست.
 این مسأله در صورت استمرار می‌تواند به مرحله‌ای از بیابان زایی برسد که اصطلاحا به آن خطرناک‌ترین مرحله بیابان زایی می‌گویند. یعنی اگر به این مرحله برسیم حتی به شرط حذف عامل مخرب، دیگر نمی‌توان کاری برای منطقه انجام داد و غیرقابل بازگشت است.
درویش با بیان این‌که باید تلاش کنیم از روند افت آب زیر زمینی جلوگیری کنیم، ادامه می‌دهد: وقتی سفره‌های آب زیرزمینی به صورت مستمر پایین‌تر از حد تراز خود باشد لایه‌های آبدار سطح زمین فاصله‌های خود را ازدست می‌دهند؛ به دلیل این‌که آب از دست رفته است و پدیده‌ای به نام نشست زمین اتفاق می‌افتد. وقتی نشست زمین اتفاق افتاد اگر آب را هم تزریق کنیم چون حجم سفره‌های آبخوان کاسته شده آب را نمی‌تواند ذخیره کند و به صورت سیل و رواناب جاری می‌شود.

آسیب صنعتی
این کارشناس محیط زیست با اشاره به صدمه دیدن صنعت از کم آبی می‌گوید: متاسفانه به دلیل تشکیلات آهکی که در منطقه وجود دارد، دشت کبودرآهنگ و قهاوند با پدیده فرو چاله‌ها روبه‌رو شده است. برخی از فروچاله‌ها بزرگ ترین فروچاله‌هایی است که در خاورمیانه کشف شده و این نشان می‌دهد که علاوه بر کشاورزی بی رویه، حفر چاه غیرمجاز و استقرار صنایعی که در منطقه در نظر گرفته شده متناسب با توانمندی بوم شناختی استان همدان نبود.
به اعتقاد وی، 2معضل ومشکل سفره‌های زیرزمینی همدان را تهدید می‌کند ؛ یک کشاورزی سنتی و دیگری نیروگاه شهیدمفتح. درویش در پاسخ به این سوال که تعطیل شدن نیروگاه یا بستن چاه‌های غیرمجاز کشاورزی کدام یک هزینه کم‌تری برای مردم خواهد داشت؟ می‌گوید: مسلما کشاورزی مهم‌تر است. اصل مسأله این است که راندمان آب کشاورزی در استان همدان کم تر از 32 درصد است، یعنی حدود 68 درصد آب در بخش کشاورزی هدر می‌رود و باعث می‌شود فشار بر سفره‌های آب زیرزمینی بیاید. اگر راندمان آب جاری در بخش کشاورزی استان تقویت شود ما با نیمی از آبی که در اختیار بخش کشاورزی قرار می‌دهیم می‌توانیم همین مقدار تولید را داشته باشیم و نیازی به کفچه کنی و حفرچاه غیرمجاز بیش‌تر وجود ندارد.
مدیرکل دفتر آموزش و مشارکت مردمی سازمان محیط زیست اضافه می‌کند : نیروگاه شهید مفتح هم بحث جدی است؛ نوع سامانه‌های کمک‌کننده نیروگاه به نحوی تعبیه شده که نیاز به آب دائمی دارد. استقرار غلط سبب شده ما با بحران روبه‌رو شویم و برای رفع بحران چاه‌های عمیق حفر کرده‌اند. اما امروز خطری که نیروگاه را تهدید می‌کند خطر نشست زمین است که ممکن است ساختمان نیروگاه نیزنشست کند.

 تولید انرژی‌های پاک
وی می‌افزاید: همدان می‌تواند به سمتی رود که در تولید انرژی‌های خورشیدی و پاک الگو باشد و استان پیشگامی در بین 31 استان شود. این استان مطابق برنامه ششم دولت باید 10هزار مگابایت برق از طریق انرژی‌های خورشیدی و بادی تولید کند، آن‌وقت می‌تواند هم اشتغال زایی جدیدی ایجاد کند و هم میزان وابستگی‌اش را به سرزمین کاهش دهد. وابستگی بیشتر یکی از عوامل تشدید بیابانزایی است.
 درویش می‌گوید: در سال‌های اخیر مدیران ارشد استان به توسعه صنعتی ازجمله تاسیس کارخانه فولادسازی تأکید می‌کنند، درحالی که این موارد برتشدید خشکی همدان دامن می‌زند، میزان آبی که در صنعت فولاد مصرف می‌شود 7 برابر متوسط آبی است که دربخش صنعت مصرف می‌شود.
وی با بیان این‌که دراستان همدان دمای شب و روز مرتبا در حال افزایش است، می‌افزاید: در چنین شرایطی ما باید به سمت استقرار صنایع‌های تک برویم. اگر ما نتوانیم به سرعت این روند را مهار کنیم بحران می‌تواند به جایی برسد که همدان به یک استان بیابانی کشور تبدیل شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%9B%E2%80%8C-%D8%AF%D8%B4%D8%AA%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%B4%D9%88%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، محیط زیست همدان ، آب همدان ، خشکسالی همدان ،

دوشنبه 1 آذر 1395

داستان پایان‌ناپذیر تخریب باغ‌ها در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،

داستان پایان‌ناپذیر تخریب باغ‌ها در همدان
«یکی بر سر شاخ بن می‌برید»

|  حسین زندی|    کارشناس محیط‌ زیست|
هفته‌ای نیست که خبری از تخریب منابع طبیعی و از بین رفتن میراث طبیعی و تاریخی در همدان شنیده نشود. تخریب باغ‌ها در همدان داستان تازه‌ای نیست. هدایت ساخت و سازها به جنوبی‌ترین نقطه شهر یعنی دامنه عباس‌آباد و کوهستان‌های الوند در ٣٠‌سال گذشته باعث شده صدها هکتار از باغ‌ها و قنات‌های تاریخی این نقاط از شهر نابود شود و برج‌ها و آپارتمان‌های بی‌قواره جای آن را بگیرد.
 یکی از پایه‌گذاران این رخداد تلخ زنده‌یاد محمد بهنامجو، شهردار مردمی همدان در اواخر دهه ٦٠ بود.  او با این‌که بسیار عملگرا بود و به قول معروف روحیه جهادی داشت اما با رنگ و لعاب دادن به بلوارهای منتهی به دامنه الوند و عباس‌آباد و تسریع و تجمیع عملیات عمرانی و بهسازی شهر در این  نقاط باعث پدید آمدن و توسعه  شمال شهر( بالای شهر) در این منطقه از شهر شد و به دنبال گران شدن قیمت املاک، زمین‌خواران را به طمع انداخت که باغ‌های دامنه کوهستان را خشکانده و ساخت‌وساز کنند.  استقرار شهرک مدرس، کوی استادان، متخصصین، پردیس و اعتمادیه در دامنه کوهستان نیز به تخریب باغ‌ها دامن زد و مهم‌ترین لکه سبز همدان را برای همیشه از بین برد.
هر چند ممکن است در آن زمان این مدیر شهری  قصد و نیت سوئی نداشته، اما عملکرد او باعث شده شهر به سمت دامنه الوند کشیده شود و باغ‌ها و طبیعت شهر را نابود کند. می‌توان گفت محمد بهنامجو بدعت‌گذار تغییر مسیر توسعه شهری در همدان بود، درحالی‌که اگر باغ‌ها حفظ می‌شد و شهر به سمت شمال جغرافیایی یعنی شهرک مدنی کشیده می‌شد، ما امروز یک شهر جدید و مدرن داشتیم و یک شهر تاریخی با تمام زیبایی‌ها و سرسبزی‌هایش.
امروز دیگر از باغ شهر همدان خبری نیست، تنها نواری از باغ‌ها و بیشه‌زارهایی می‌بینیم که مالکان به طمع کسب سود بیشتر و تبدیل این باغ‌ها به بناهای مسکونی و تجاری تلاش می‌کنند تا درختان را بخشکانند.
اگر از باغ‌های مناطقی مانند کوچ مشکی، جهان‌نما، مجدیه، سعیدیه، اعتمادیه و ده‌ها باغ تاریخی دیگر که در سه دهه گذشته نابود شده بگذریم و نادیده بگیریم؛ در طول ٤‌سال گذشته با مجوز اعضای شورای شهر فعلی باغ‌های بسیاری در همدان نابود شده است؛ باغ و عمارت تاریخی ذوالریاستین، باغ بدیع‌الحکما، باغ و عمارت جواهری و چندین باغ بزرگ و کوچک در همین دوره نابود شده که باغ بدیع‌الحکما بیش از ٦ هکتار مساحت داشت. اکنون نیز صدای اره برقی از باغ‌های همدان به گوش می‌رسد، شهری که روزی باغ شهرش می‌نامیدند، درحال از دست دادن آخرین تکه‌های سبز است و راه‌های تنفسی همدان درحال مسدود شدن است.
روزهای سه‌شنبه و چهارشنبه گذشته ده‌ها اصله درخت در محوطه بند دره مرادبیک همدان قلع و قمع شد اما همچنان هیچ یک از مسئولان مدیریت شهری پاسخ قانع‌کننده‌ای در این‌باره نمی‌دهند.  این باغ که نزدیک یک هکتار مساحت داشت توسط مالک خصوصی و مجوز شهرداری نابود شد. به گفته مدیران شهرداری همدان، مالک باغ  با مجوز کمیسیون ماده ٧ اقدام به بریدن و قلع و قمع درختان جاده قدیم دره مراد بیک همدان کرده است. مالکان به جای این‌که مانند ادوار گذشته شبانه درخت‌ها را ببرند، در روز روشن و با اعتماد به نفس کامل کار خود را انجام می‌دهند و اعضای شورای شهر هم با افتخار از آن حرف می‌زنند و از عملکرد خود دفاع می‌کنند.
بدون شک این تخریب‌ها و نابودی فضای سبز حاشیه شهر همدان را مدیون ناآگاهی و منفعت‌طلبی مدیران شهری هستیم اما به قول معروف «جلوی ضرر را از هرجا بگیری منفعت است». پرسش این است که چه پدیده و روندی می‌تواند از این زیاده‌خواهی جلوگیری کند؟ پیوند نهادهای مدنی، رسانه‌ها و مردم مطالبه‌گر می‌تواند از پیشروی زمین‌خواران به طبیعت این شهر جلوگیری کند.  آگاه شدن مردم به ضرورت حفاظت از میراث طبیعی، توجه به محیط‌ زیست و در پی آن مطالبه‌گری یکی از راهکارهاست. همچنین نقش نهادهای مدنی را در چنین کارزارهایی نمی‌توان نادیده گرفت. اما آنچه امروز در همدان شاهد هستیم این است که بیشتر شهروندان توجهی به حقوق و نیازهایی محیط‌ زیستی ندارند و فعالان مدنی نیز درگیر رقابت و اختلافاتی هستند که با شبکه‌سازی‌های جدید پدیدار شده است.  
این فعالان مدنی که می‌توانستند به‌عنوان ناظران بی‌طرف و پل ارتباطی بین نهاد قدرت و جامعه محلی نقش‌آفرینی کنند غایب هستند یا اگر حضور دارند درگیر اختلافات داخلی‌اند و در فضای مجازی مشغول  انتقاد کردن از یکدیگر هستند، در نتیجه نتوانسته‌اند چندان ثمربخش و مفید باشند.
رسانه‌ها نیز می‌توانستند  موثر باشند اما منابع خبری رسانه‌های همدان، مدیران و مسئولان هستند. رسانه‌ها در غیاب فعالان مدنی تنها به گفته‌ها و اظهارات مسئولان بسنده می‌کنند. این یک‌طرفه به قاضی رفتن رسانه‌ها باعث شده مدیران پیروز میدان باشند به دلیل این‌که نقدی صورت نمی‌گیرد و جامعه بدون نقد نیز جامعه پویایی نیست؛ درحالی‌که اگر مطالبات فعالان اجتماعی از طریق رسانه‌های محلی بیان می‌شد به‌دلیل وجود ناظران اجتماعی کمتر به قانون بی‌توجهی می‌کردند؛ حتی اگر فرض کنیم مدیران شهری به وظیفه خود آگاه نباشند در صورت حضور فعالان مدنی آنان به نقش و وظیفه خود آگاه می‌شدند.  http://shahrvand-newspaper.ir/News:NoMobile/Main/82246/%C2%AB%DB%8C%DA%A9%DB%8C-%D8%A8%D8%B1-%D8%B3%D8%B1-%D8%B4%D8%A7%D8%AE-%D8%A8%D9%86-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%AF%C2%BB


برچسب ها: محیط زیست همدان ، روزنامه شهروند ، حسین زندی ،

شنبه 3 مهر 1395

آموزش؛ گمشده بهداشت محیط همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

آموزش؛ گمشده بهداشت محیط همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
آموزش؛ گمشده بهداشت محیط همدان
زباله و فاضلاب و مدیریت آنها دو چالش اساسی در همدان محسوب می‌شوند. اگرچه سرمایه‌گذاری‌های خوبی در بحث‌های فاضلاب، زباله و تفکیک آن انجام شده اما هنوز ضعیف است و کافی نیست. باید محرک و انگیزه بیشتری برای شتاب دادن به این مسأله وجود داشته باشد...
1395/07/03
زباله و فاضلاب و مدیریت آنها دو چالش اساسی در همدان محسوب می‌شوند. اگرچه سرمایه‌گذاری‌های خوبی در بحث‌های فاضلاب، زباله و تفکیک آن انجام شده اما هنوز ضعیف است و کافی نیست. باید محرک و انگیزه بیشتری برای شتاب دادن به این مسأله وجود داشته باشد.
مصطفی لیلی متولد سال 1360 در روستای کرفس از توابع شهرستان رزن استان همدان است. او دانش آموخته رشته بهداشت محیط در مقطع دکترا‌ست. دکتر لیلی انگیزه زیادی دارد تا بتواند در کاهش معضلات و مشکلات موجود در حوزه بهداشت محیط قدم مؤثری بردارد. در این گفت‌و‌گو لیلی راه‌حل‌هایی برای مدیریت بهتر زباله و فاضلاب همدان دارد.
  • در دانشگاه به چه فعالیتی مشغول هستید؟
در دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی همدان فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی دارم. یعنی هم کار تدریس دروس مرتبط با بهداشت محیط زیست و هم کار تحقیقاتی در زمینه تمامی مسائل محیط زیست شامل پسماند و آلودگی هوا و منابع آبی که دغدغه جمعی است و موضوعات مشابه انجام می‌دهم.
  • یکی بحث وجود نیترات زیاد در آب‌های زیرزمینی همدان است و دیگری بحث تصفیه پسماندها و انتقال فاضلاب همدان به امزاجرد و تصفیه در آنجا و انتقال مجدد به بخش کشاورزی است که در این مسیر از این فاضلاب توسط کشاورزان منطقه به نوعی دزدی می‌شود و برای زمین هایشان استفاده می‌کنند. به نظر شما این مسأله تا چه حد می‌تواند در بحث بهداشت محیط دخیل باشد؟
متأسفانه چند دلیل می‌تواند برای بروز چنین اتفاقاتی وجود داشته باشد. یکی این‌که کشاورزان ما آموزش کافی ندیده‌اند و دیگر این که بحث فاضلاب اثرات مخرب آن بلافاصله با چشم دیده نمی‌شود و منجر به بروز بیماری‌های گوارشی می‌شود. بنابراین یکی از راهکارهای موثر، آموزش و اطلاع رسانی از طریق رسانه‌ها در مورد فاضلاب و بیماری‌های معلول آن، پسماندها ،آلودگی هوا و سایر معضلات زیست محیطی است. مردم ما اطلاعات کافی و زمینه ای ندارند تا رفتار مناسبی در برابر این معضلات از خود نشان دهند. بنابراین ممکن است به آلودگی‌های انگلی گوناگونی دچار شوند که در صورت مراجعه نکردن به مراکز درمانی متوجه بیماری نشده و در طولانی مدت این مسأله باعث تحمیل هزینه‌های درمان می‌شود. کشاورز ما به خاطر نداشتن آموزش‌های لازم از فاضلاب استفاده نادرست می‌کند، در حالی که فاضلاب باید مراحل تصفیه لازم را حتی برای استفاده مجدد در کشاورزی طی کرده و در نهایت از پساب‌ها نمونه‌برداری شده و از نظرجنبه‌های مختلف از جمله میکروبیولوژی کنترل شود.
  • آیا در همدان این اتفاق می‌افتد و شما پیگیری کرده اید؟
تقریبا بله.صنایع و تصفیه‌خانه‌هایی در همدان هستند که استانداردهای محیط زیستی تعیین شده را رعایت نمی‌کنند. پسابشان وارد محیط می‌شود و یا این‌که کشاورزان از فاضلاب به صورت غیرمجاز استفاده می‌کنند. مستند عرض می‌کنم که این معضل را در همدان داریم.
  • یکی از نگرانی‌های فعلی این است که فاضلاب بیمارستان‌ها یا ساختمان‌های پزشکان همدان تفکیک نشده است و به همراه فاضلاب عمومی شهر به سمت تصفیه می‌رود. ارزیابی شما از این مسأله چگونه است؟
این مسأله خالی از اشکال نیست. فاضلاب‌های حاصل از مؤسسات که فاضلاب‌های بیمارستانی هم جزو آنهاست اگر قرار است وارد فاضلاب شهری شوند باید در ابتدا پیش تصفیه شده، تا تقریبا به استانداردهای لازم برای فاضلاب شهری برسند و در مرحله بعد وارد این فاضلاب شوند. البته ایده آل است که بیمارستان برای خود یک سیستم تصفیه فاضلاب کامل داشته باشد اما در شرایطی که امکان راه‌اندازی چنین سیستم مستقلی وجود ندارد راهکار عملی سیستم‌های تصفیه مقدماتی و پیش تصفیه است اما با رعایت این شرایط نیز باز هم این تفکیک نشدن مشکل‌ساز است.
  • با توجه به این‌که سطح وسیعی از زمین‌های کشاورزی همدان از این آب‌ها استفاده می‌کنند تا چه حد خطرناک است؟
ببینید دو مشکل در اینجا مطرح است؛ یکی این‌که سیستم فاضلاب شهری اساسا برای تصفیه فاضلاب بیمارستانی طراحی نشده است. چراکه یکسری عوامل عفونی در فاضلاب‌های بیمارستانی هستند که باعث می‌شوند این فاضلاب‌ها خطرناک باشند چون در بیمارستان‌ها پساب‌ها و پسماندهای تولید شده خاص هستند و با ورود به فاضلاب شهری مشکلات خود را ایجاد می‌کنند. دومین مشکل در فاضلاب‌‌های بیمارستانی ایجاد گونه‌های مقاوم یا ایجاد مقاومت باکتریایی است. فاضلاب‌های بیمارستانی چه وارد تصفیه‌خانه‌های فاضلاب شهری و چه وارد محیط شوند چون یکسری آنتی‌بیوتیک‌هایی هستند که یا استفاده نشده اند یا مراحل متابولیزه را در بدن بیمار طی نکرده و در نتیجه ایمن نیستند، با ورود به محیط یا سیستم تصفیه شهری باعث ایجاد گونه‌های مقاوم می‌شوند. در نهایت گونه‌های مقاوم اگر به چرخه موادغذایی وارد شوند بیماری‌هایی ایجاد خواهند کرد که دیگر به آنتی بیوتیک مربوط به آن بیماری جواب نخواهد داد.
  • آیا بیمارستان‌های همدان سیستم پیش‌تصفیه ندارند؟
دارند اما مواردی بوده است که استانداردها را رعایت نکرده‌اند.
  • پسماندهای مطب پزشکان هم تفکیک نمی‌شود و وارد پسماندهای شهری می‌شود. با توجه به این‌که جامعه پزشکی می‌تواند این تفکیک را به عنوان مثال به بخش خصوصی سپرده و این معضل را مدیریت کند جنابعالی چه پیشنهادی در این زمینه دارید؟
بهترین راهکاری که در بسیاری از کشورها در حال اجراست تفکیک پسماندهای خاص است که پسماندهای حاصل از کلینیک‌ها و بیمارستان‌ها در نقطه تولید تفکیک شده و با پسماندهای عمومی تلفیق نشوند. چراکه معمولا بیشترین سهم پسماندها در بیمارستان‌ها پسماندهای عمومی هستند اما وقتی با پسماندهای عفونی مخلوط می‌شوند، به طور کلی از دیدگاه محیط زیست و بهداشت محیط خطرناک می‌شوند. پس بهترین راهکار تفکیک و جمع‌آوری این پسماندها توسط پیمانکار است نه شهرداری. این سیستم باید تا آخر دنبال و پیگیری شود چراکه یکی از مشکلات کنونی ما در این زمینه، کارشکنی پیمانکاران باوجود دریافت هزینه است یعنی هزینه را دریافت کرده اما کار را به آخر نمی‌رسانند. در نهایت این‌که روش دفع و نه دفن آنها مجزا باشد، مطمئن شویم که ایمن سازی دفع این زباله‌های خاص صورت پذیرفته است.
  • بحث زباله‌سوز چقدر در دنیا متداول است؟
در کل دنیا زباله سوز استفاده می‌شود اما نه برای هر زباله ای. در کشور ما متأسفانه در یک برهه زباله‌سوزها خریداری شدند حتی برای زباله‌های شهری. در حالی که ما برای همه زباله‌ها به این سیستم احتیاج نداریم چراکه اصلا مقرون به صرفه نیست. سیستم زباله‌سوز برای زباله‌های خاص از جمله زباله‌های عفونی و بیمارستانی در همه جای دنیا استفاده می‌شود. حتی در بعضی کشورها مانند آلمان این سیستم برای زباله‌های شهری هم استفاده می‌شود چراکه ترکیب پسماندهایشان با ما متفاوت است و زباله را سوزانده و از انرژی آن هم استفاده می‌کنند. اگر زباله‌سوز درست راهبری شود هیچ مشکل زیست محیطی نخواهد داشت و باعث آلودگی هوا نخواهد شد . دو مشکل در این زمینه وجود دارد یکی این‌که ما تصور می‌کنیم زباله‌سوز برای همه زباله‌ها قابل استفاده است و با همین دیدگاه در یک دوره مقدارزیادی زباله‌سوز وارد کشور شد دوم این‌که راهبری زباله‌سوز نباید به دست هرغیرمتخصصی سپرده شود. در این صورت نه تنها به از بین بردن زباله‌های خطرناک کمکی نکرده ایم حتی باعث آلودگی هوا و محیط و ایجاد مشکل برای افراد نزدیک زباله سوز هم شده ایم.
  • رستوران‌های مسیر کوه الوند و تله‌کابین گنجنامه فاضلاب دارند و ما سیستم هدایت این فاضلاب‌ها به تصفیه‌خانه را نداریم. یک سری ابزار با عناوینی مانند سپتیک تانک، اینهاف تانک و...استفاده می‌شوند که این ابزارها هم پاسخگو نیستند. برای مثال یک مخزن کوچکی ایجاد کرده اند و روزهای بارانی که این ابزار جوابگو نیستند فاضلاب را در رودخانه می‌ریزند. برای حل این مشکل چه کاری می‌توانیم انجام دهیم؟
اصطلاحا به این سیستم‌ها می‌گوییم سیستم‌های غیرمتمرکز فاضلاب یا سیستم‌های تصفیه فاضلاب در محل که این سیستم‌ها در همه جای دنیا استفاده می‌شوند و سیستم‌های خوبی هستند و می‌توانند فاضلاب را به استانداردها و حدود مجاز تخلیه برسانند. مشکلی که ما داریم این است که برای رواناب‌ها یا آب‌های سطحی سیستم تصفیه مجزایی نداریم. بنابراین خواه ناخواه این فاضلاب هم به فاضلاب اصلی اضافه شده و اصطلاحا باعث شوک یا وارد شدن بار بیش از حد به این سیستم می‌شود. در نتیجه قطعا تصفیه آن به مشکل برخورده و تصفیه به شکل مناسبی انجام نخواهدشد و اگر پساب این فاضلاب وارد محیط شود باعث آلودگی خواهد شد و بنابراین باید در انتخاب اندازه و جانمایی سیستم‌های تصفیه و انتخاب حجم مفیدی که باید داشته باشد دقت عمل بیشتری داشته باشیم. در نهایت باید راهکاری اتخاذ کنیم برای این‌که نگذاریم رواناب‌ها به فاضلاب اضافه شوند چراکه در این صورت خودشان هم آلوده شده و با ایجاد بار اضافه پساب‌ها آلوده خواهند شد. بنابراین سیستم تصفیه ای برای این رستوران‌ها نمی‌توانم پیشنهاد دهم اما باید این سیستم‌ها را درست استفاده کنیم و عملکردمان طوری باشد که رواناب‌ها وارد سیستم تصفیه نشوند. متاسفانه این روند به خوبی راهبری نمی‌شود و تنها برای گریز از عواقب بازدید کارشناس سازمان بهداشت محیط یک سرمایه‌گذاری اولیه انجام می‌شود و همچنین برای راهبری این سیستم هزینه‌ای صرف نمی‌شود.
  • به عنوان آخرین سوال ارزیابی شما از وضعیت آلودگی‌های مربوط به آب و فاضلاب و به طورکلی آلودگی‌های محیط زیستی در همدان چگونه است؟ آیا رو به بهبود خواهد بود یا خیر؟
خوشبختانه سرمایه‌گذاری‌های خوبی در بحث‌های فاضلاب، زباله و تفکیک آن صورت پذیرفته اما هنوز ضعیف است و کافی نیست باید محرک و انگیزه بیشتری برای شتاب دادن به این مسأله وجود داشته باشد. در همدان خوشبختانه بحث آلودگی هوا را نداریم به غیر از بحث ریزگردها که در همدان هم مطرح است. در زمینه آلودگی آب و فاضلاب‌ها و زباله‌ها خوشبختانه سرمایه‌گذاری شده است اما به کندی صورت می‌پذیرد و اجرای هر پروژه‌ای دراین زمینه آن قدر طول می‌کشد که شاید دیگر آن سیستم اجرایی به روز نباشد. در نتیجه برای شتاب دادن به اجرای پروژه‌ها و حل این مشکل باید نیروها و امکانات بییشتری را به کاربگیریم و بودجه بیشتری صرف کنیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B2%D8%B4%D8%9B-%DA%AF%D9%85%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%AF%D8%A7%D8%B4%D8%AA-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=
چاپ


برچسب ها: همشهری همدان ، بهداشت و محیط همدان ، محیط زیست همدان ،

شنبه 27 شهریور 1395

حمایت از محیط‌بانان حفاظت محیط زیست

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

حمایت از محیط‌بانان حفاظت محیط زیست

نویسنده: حسین زندی‌ همدان- خبرنگار همشهری
حمایت از محیط‌بانان حفاظت محیط زیست
محیط‌بانی از مشاغل سخت و کم درآمد به شمار می‌رود. محیط‌بانان سازمان حفاظت محیط زیست افزون بر حقوق و مزایای پایین، در محل کار نیز با مشقات و مشکلاتی روبه‌رو هستند...
1395/06/27
محیط‌بانی از مشاغل سخت و کم درآمد به شمار می‌رود. محیط‌بانان سازمان حفاظت محیط زیست افزون بر حقوق و مزایای پایین، در محل کار نیز با مشقات و مشکلاتی روبه‌رو هستند. کمبود تجهیزات، کمبود نیروی انسانی و امکانات رفاهی از جمله این موارد است. مناطق حفاظت شده استان همدان نیز شامل همین رویه است. هر چند به تازگی پیگیری‌هایی صورت گرفته اما همچنان نگرانی و نارضایتی وجود دارد. «مسعود عالی‌خانی» جانشین فرماندهی یگان حفاظت محیط زیست کشور هفته گذشته سفری به همدان داشت که در یک گفت وگوی اختصاصی به پرسش‌های ما در این زمینه پاسخ گفت.
  • یکی از اصلی‌ترین چالش‌های سازمان، کمبود نیروی انسانی است. این موضوع را در دوره جدید چگونه دنبال می‌کنید؟
ما دستورالعملی تنظیم و بررسی کرده ایم که نیاز به نیروی انسانی ما چقدر است، اما این نیازمند آن است که دولت مجوز جذب نیروی انسانی را به سازمان حفاظت محیط زیست کشور بدهد و سازمان بتواند بر اساس دستورالعملی که تنظیم کرده و شرایطی که تعریف کرده است نیرو جذب کند.
  • در مناطق حفاظت شده همدان نسبت نیروهای انسانی به مساحت مناطق حفاظت شده پایین تر است. آیا دولت برنامه ای برای جذب نیرو دارد؟
تعداد محیط‌بان در واحد سطح ما نسبت به نرم‌های جهانی و استاندارد‌های موجود وضعیت خوبی ندارد. این مسأله نه تنها در همدان وجود دارد بلکه در تمام استان‌ها و تمام مناطق کشور با این معضل مواجه هستیم. البته ما در شرایط فعلی بیشتر دنبال موارد جایگزین هستیم.
  • چه مواردی می‌تواند در حوزه محیط‌بانی جای نیروی انسانی را بگیرد؟
ما به دنبال این هستیم که کمبود نیروی انسانی را با تجهیز به امکانات، فناوری و تکنولوژی‌های جدید جبران کنیم. تجهیز مناطق به دوربین‌های مدار بسته یا تکنیک‌های جدید که می‌تواند مناطق را کنترل کند. به طور مثال یکی از همشهری‌های شما به نام آقای پارسایی برای پایان‌نامه دکترایش در همدان وسیله ای ساخته است که می‌تواند با داشتن سنسورهایی در منطقه، با بررسی نوع صدا تشخیص دهد آیا کسی در منطقه هست؟ کسی که در منطقه است، متخلف است؟ تیراندازی شده یانه؟ از کجا تیراندازی شده؟ با چه تفنگی تیراندازی شده؟ مختصات ایکس و ایگرگ را می‌دهد و با این وسیله به راحتی می‌تواند متخلف را دستگیر کند. این یکی از وسایلی است که می‌تواند جایگزین نیروی انسانی شود. استفاده از تکنولوژی نوین کمبود نیروی انسانی را در بسیاری از مناطق جبران می‌کند.
  • بحث تجهیزات موتوری چگونه است؟
تجهیز محیط‌بانی‌های ما به خودرو و موتور سیکلت‌های جدیداز اولویت‌های ماست تا خلاهای موجود را برطرف کند، چون در برخی مناطق یا این تجهیزات را نداریم یا اگر داریم به بازسازی و نوسازی نیاز دارد.
  • نیروهای محیط‌بانی به ویژه در استان ما از وضعیت معیشتی خود ناراضی هستند. چه تدبیری در این باره اندیشیده اید؟
این مسأله تا حدودی با امتیازبندی‌هایی که در دوره جدید صورت گرفت برطرف شده اما به عقیده خود ما هم در ستاد، نسبت به خدماتی که محیط‌بان‌ها می‌دهند حقوق و مزایای کمتری دارند. همچنین به طور متمرکز سعی می‌کنیم که لباس، امکانات و تجهیزات انفرادی و گروهی و تجهیزات حفاظتی را در مرکز تهیه کنیم و در اختیار استان‌ها قرار دهیم تا بخشی از اعتبارات استان آزاد شود و در مباحث معیشتی و تکمیلی استفاده کنند.
  • توانمندسازی محیط‌بان‌ها در چه مرحله ای است؟
یکی از طرح‌هایی که دنبال می‌کنیم بحث توسعه و توانمندسازی محیط‌بانان در حوزه پژوهش است. مثلا گفته ایم محیط‌بان‌های ما حدود 30 سال خدمت می‌کنند. در این 30 سال همواره کار تجربی انجام می‌دهند و کارهایی را با آزمون و خطا و جسته گریخته انجام داده اند، پس دریافت‌های شخصی نیز از مسائل دارند. این تجربه‌ها را می‌توانند مستندسازی کنند و به نام خود محیط بان در کتابچه‌هایی منتشر کنند تا دیگران هم پس از انتشار از این تجربیات استفاده کنند. دیگر این‌که ما در همه مناطق بر اساس وضعیت اکولوژیک مناطق و نیازهای استانی سیاهه و فهرستی از نیازهای مطالعاتی استخراج کرده ایم که در حد و شان محیط بانان است و به بخش محیط‌بانی استان‌ها اعلام می‌کنیم تا محیط‌بانان از این فهرست‌ها استفاده کنند.
  • این فهرست شامل چه چیزی است؟
بر اساس این فهرست هر محیط‌بان در هر حوزه ای که علاقه دارد و برای استان مناسب است کار می‌کند. مثلا اگر علاقه‌مند است در بخش آبزیان کار می‌کند یا اگر می‌خواهد گونه‌های گیاهی را شناسایی و ثبت کند استان امکانات لازم را در اختیارش قرار می‌دهد. چه بسا محیط‌بانان بتوانند گونه‌هایی را کشف کنند و به نام خود ثبت کنند همانگونه که در یکی از استان‌ها گونه ای از ماهی‌ها به نام عیدی که نام یک محیط‌بان بود ثبت شد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AD%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7%E2%80%8C%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%A7%D9%86-%D8%AD%D9%81%D8%A7%D8%B8%D8%AA-%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، محیط بانانهمدان ، محیط زیست همدان ،

چهارشنبه 13 مرداد 1395

حفظ میراث محیط‌زیست وظیفه امروز ماست

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،توسعه پایدار ،زیست بوم ،

حفظ میراث محیط‌زیست وظیفه امروز ماست

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
حفظ میراث محیط‌زیست وظیفه امروز ماست
در سال‌‌های اخیر یکی از جریان‌‌هایی که برای جلوگیری از تخریب بیشتر فضاهای سبز شهری و تپه عباس‌آباد تلاش کرده‌‌اند، فعالان مدنی و اعضای تشکل‌‌های غیردولتی هستند...
1395/05/12
در سال‌‌های اخیر یکی از جریان‌‌هایی که برای جلوگیری از تخریب بیشتر فضاهای سبز شهری و تپه عباس‌آباد تلاش کرده‌‌اند، فعالان مدنی و اعضای تشکل‌‌های غیردولتی هستند. آنان بارها با نوشتن نامه و بیانیه، تجمع اعتراض‌آمیز و ارائه راهکار به نهادهای تصمیم‌ساز، خواستار توقف  ساخت و ساز در تپه‌‌ها بودند و همچنان در تلاش‌اند تا شاید به نتیجه برسند. این افراد به تازگی پس از صدور مجوز هتل‌‌ها و مراکز تفریحی در اطراف تپه عباس‌‌آباد نیز بارها با اعضای شورای شهر، معاون عمرانی استاندار و مدیرکل محیط زیست و میراث فرهنگی استان دغدغه‌‌های خود را بیان کرده‌‌اند.
نماینده تشکل‌‌های محیط‌ زیست در تدوین فصل محیط ‌زیست برنامه ششم توسعه می‌‌گوید: توسعه، اتفاق بدیهی و طبیعی تمامی ملت‌‌هاست؛ اما در میان سرعت گرفتن رشد اقتصادی و بهره‌‌گیری و حتی در نگاهی وسیع‌‌تر، بهره‌کشی از منابع موجود برای افزایش ظاهری تولید و سود، بخش‌‌هایی از جوامع که نیروهای داوطلب و علاقه‌مند آن هستند در قالب سازمان‌‌های غیردولتی می‌‌کوشند حافظ و ضامن پایداری باشند.
بابک مغازه‌‌ای ادامه می‌‌دهد: در همدان هم همواره تلاش تشکل‌‌ها بر ترویج این مفهوم بوده است که توسعه اقتصادی به شرطی می‌‌تواند آینده روشنی را ترسیم کند که منابع جبران‌ناپذیر ما را نابود نکند؛ اما در استان عملا این اتفاق افتاده و برخی سرمایه‌‌های طبیعی مانند کوه‌‌ها و تپه‌‌ها برای توسعه ناپایدار مورد بهره‌برداری قرار گرفته است.
دبیر کمیته محیط ‌زیست، گردشگری و توسعه پایدار بنیاد مهر همدان با تأکید بر تأثیر تشکل‌های غیردولتی استان همدان در محافظت از کیان محیط ‌زیستی الوند و عباس‌آباد می‌گوید: تأثیر تشکل‌‌های غیردولتی تاکنون ناچیز بوده، برای این کار بهترین راه، ارائه پیشنهادها و برنامه‌‌های مشخص کاربردی و طراحی یک برنامه با اقدام درست و اولویت حفظ منافع طولانی‌مدت و پایدار است. وی می‌‌افزاید: فقط با بیان دغدغه‌‌ها نمی‌‌توان کاری کرد، بهتر است در این زمینه مشارکت‌های اجتماعی را به سرمایه‌‌های اجتماعی اثرگذار تبدیل کنیم. موضوع تبدیل مشارکت‌‌ها به سرمایه اجتماعی موضوع مهمی است که تا بحال یا نتوانستیم این مشارکت را جذب کنیم یا ساختارمند نیست. باید توجه داشته باشیم مردم به طور کلی به حفظ محیط‌ زیست علاقه‌‌مند هستند. بهتر است با افزایش اعتماد و ارتباط بین آن‌ها یک سرمایه متمرکز اجتماعی ایجاد کنیم؛ برای مثال جامعه محلی را متمرکز کنیم و در قالب آن یک برنامه پیشنهادی ارائه دهیم.

 نماد سرمایه‌داری
سیدافشین ابراهیمی، حقوقدان و فعال مدنی در همدان، نیز می‌‌گوید: ساخت‌وسازها به منفعت تعدادی از مردم است. ما نباید در نقطه‌‌ای طبیعی از شهر که متعلق به تمام جمعیت همدان است نمادی از سرمایه‌داری درست کنیم و ساکنان حاشیه شهر که ایشان نیز مالیات پرداخت می‌کنند، به شورای شهر رأی می‌‌دهند، عوارض می‌‌دهند و دود خودروها را می‌‌خورند، فقط تماشاکننده این فضا باشد. وی با اشاره به رونق هتل‌‌سازی در منطقه عباس‌آباد ادامه می‌‌دهد: ما با این ساخت‌وسازها مرغوبیت شهر را که متعلق به همه مردم است تا ابد واگذار می‌‌کنیم؛ مثلا به یک عده سرمایه‌گذار یا سرمایه‌دار می‌گوییم بهترین نقطه شهر و مرغوب‌‌ترین فضا را در اختیار شما قرار می‌‌دهیم تا شما در آن برج و هتل بسازید در حالی که منفعت این مناطق طبیعی باید برای همه مردم باشد. این فعال محیط‌زیست می‌‌افزاید: سرمایه‌گذار باید توانایی داشته باشد از فضاهای نامرغوب یا کمتر مرغوب هم درآمدزایی کند. این لقمه آماده است که به یک عده خاص واگذار می‌‌شود. باید برای سرمایه‌پذیری، هویت‌سازی کنیم و خدمات و امکانات در اختیار سرمایه‌گذار بگذاریم که بدون تخریب و آسیب‌زدن به محیط زیست، ساختار اجتماعی و ساختار شهری برای توسعه پایدار درآمدزایی کند. ابراهیمی تصریح می‌کند: ما با ساخت هتل در همدان هرگز مخالف نبودیم؛ ما با جانمایی این بناها مخالف هستیم. اگر می‌‌خواهید سرمایه‌گذار وارد شهر کنید باید منطقی باشد. اگر این ساخت و سازها را به طرف شهرک مدنی، کوی خضر و اطراف آن سوق دهیم بر رفتار اجتماعی مردم هم تأثیر گذاشته‌ایم. وقتی بیمارستان بعثت را در منطقه‌‌ حاشیه مزدقینه ساختند هویت منطقه تحت تأثیر این بنا قرار گرفت. پس بهتر است در یک نقطه شهر آن هم دامنه عباس‌آباد متمرکز نشویم.

 میراث‌دار تاریخ همدان
محمد سوزنچی، مسئول شبکه محیط زیست همدان، می‌‌گوید: عباس‌آباد همدان به عنوان یک اثر دست‌کاشت، که سابقه تاریخی منحصر به فردی دارد، میراث‌دار تاریخ شهر همدان است.
 امکان ندارد یک همدانی خاطره‌ای از کوچه‌باغ‌‌های عباس‌آباد نداشته باشد. این فعال محیط زیست در همدان می‌‌افزاید: اغلب باغ‌‌ها توسط باغدارانی ایجاد شده‌اند که از شهروندان سطح متوسط هستند، نه ثروتمندانی که ارزش باغ و محیط زیست را نشناسند.
 از طرف دیگر باغ‌های عباس‌آباد ذخیره ژنی خاصی دارند. تنوع حشرات و گیاهان دارویی و جانوری و کاهش آلودگی ذرات گردوغبار از تأثیرات مثبت باغ‌های عباس‌آباد است که حفاظت از کیان آن وظیفه هر همدانی است و فعالان محیط زیست در همدان همواره به حفاظت از آن تأکید کرده‌‌اند.

تشکل‌ها؛ حلقه گمشده
حمیدرضا حق‌نظری، یکی دیگر از فعالان محیط زیست در همدان، که پیگیر ساخت و سازهای منطقه عباس‌آباد است می‌‌گوید: تشکل‌‌ها حلقه‌‌های گمشده ارتباط مسئولان با مردم هستند. آنان بدون اینکه نفع شخصی داشته باشند، فعالیت می‌‌کنند. پس انتقال دوسویه اطلاعات از طرف تشکل‌‌ها از مهم‌ترین مسئولیت‌های آنان است.
وی معتقد است: استفاده از کارشناس‌‌های اهل فن و دلسوز و آموزش شهروندان می‌‌تواند از بروز چنین تخریب‌هایی جلوگیری کند. زمانی که شهروند به منافع درازمدت خود و منافع جمعی آگاه می‌شود و مسئولیت‌پذیری را تجربه می‌‌کند، اجازه نمی‌‌دهد عده‌‌ای سودجو منافع بخش بزرگی از جامعه را نادیده بگیرد. در حریم تپه عباس‌آباد نیز ما دست یاری به سوی مردم دراز می‌‌کنیم تا دست سودجویان از این منطقه طبیعی کوتاه شود.


برچسب ها: همشهری همدان ، محیط زیست همدان ،

 به نام برج سبز به جنگ محیط زیست می روند

حسین زندی*
به گزارش همدان پرس؛ یکی از مهارت ها و توانمندی های مدیران ارشد استان ها وشهرهایی که به دنبال توسعه هستند جذب سرمایه و سرمایه گذاری در حوزه های مختلف است به ویژه همدان که محور توسعه این استان را گردشگری تعریف کرده اند چنین ضرورتی را بیش ازپیش در احساس می کند. جذب سرمایه گذار درحوزه گردشگری، به ویژه بخش زیرساخت های این حوزه می تواند استان را به سمت و سوی گردشگرپذیری سوق دهد.

روزهای گذشته همدان شاهد حضور گروهی از سرمایه گذاران آلمانی بود تا طرح ها و پیشنهادهای خود را با پیشنهادهای همدانی ها به بررسی بنشینند و زمینه های همکاری دوطرفه را بسنجند.

براساس اخبار منتشر شده در رسانه ها؛ یکی از اعضای شورای شهرهمدان درجلسه کمیسیون اقتصاد، سرمایه‌گذاری و گردشگری این شورا درحضور نماینده هیئت سرمایه‌گذار آلمانی از ساخت برج 82 طبقه ای با عنوان «برج سبز هوشمند» پرده برداشت و اظهار کرد؛ این برج که در بلوار ارم احداث خواهد شد، ممکن است تعارضی بین توسعه شهر و حفظ باغات، فضای سبز و محیط زیست به وجود آورد اما مسئله با تکنولوژی رفع خواهد شد.

رودلف وردن‌برگ آلمانی نیز برج گردشگری سبز ارم را یک شهر کوچک هوشمند و مجهز دانست که در 80 طبقه ساخته خواهد شد که درمعماری ساختمان صرفه جویی منابع انرژی با بهره‌مندی از نیروی باد، خورشید و آب طراحی شده و به دلیل دردسترس بودن همه امکانات شهری درآن ساکنان کمترین تردد درون شهری را دارند.

این پروژه را از دو منظر می توان نگاه کرد ابتدا حضور سرمایه گذار و شریک خارجی است که با توجه به شرایط اقتصادی کشور، وضعیت بیکاری دراستان ومهاجرت سرمایه های انسانی از همدان می تواند مفید باشد و هرچه تصمیم گیران ارشد استان بتوانند سرمایه گذار جذب کنند نشان از هنر و مهارت آنان درحوزه اقتصادی است.

اما نکته مهم تر بحث مکان یابی و جانمایی این برج است که با ساختار شهری همدان سازگاری ندارد. فعالان مدنی و هنرمندان در نامه هایی که به مقامات استانی و کشوری نوشته اند و درمصاحبه بارسانه ها و نشست با مسئولان بارها ازمدیران ارشد استان خواسته اند در برنامه ها و طرح های توسعه شهری گوشه چشمی نیز به سایر نقاط شهر به ویژه شمال جغرافیایی شهر داشته باشند اما به نظر می رسد زاویه دید این دوستان درهمین مسیر بلوار ارم تا گنجنامه مسکوت مانده است و توان سر برگرداندن به سایر نقاط را ندارند. به همین دلیل می توان گفت جذب سرمایه گذار درشهراتفاق مبارکی است اگر آن را به سمت دیگر شهر سوق دهند. 

از سرمایه گذار نقل کرده اند که این پروژه ابعاد زیست محیطی دارد اما به هرحال اگر ملاحظات شهرسازی و ارزیابی زیست محیطی هم وجود داشته باشد با پیشینه تاریخی شهر همخوانی ندارد. با نگاهی به رشد عمودی شهر در سال های گذشته می توان دریافت که ملاحظات محیط زیستی و توسعه پایدار درشهر همدان لحاظ نشده است و مسلما دراین  پروژه نیز تضمینی وجود ندارد لحاظ شود.

باشنیدن ایجاد چنین طرح هایی این پرسش به ذهن می رسد که آیا همدان شهری تاریخی هست یا نیست؟ اگر هست مگر نمی توان براساس ظرفیت های تاریخی محور گردشگری برای آن تعریف کرد؟

آن چه به تازگی شاهد هستیم این است که با عنوان های محیط زیستی و رنگ و لعاب سبز به تخریب محیط زیست می پردازند ساخت و سازهای مسیر عباس آباد به گنجنامه و مجتمع تله کابین گنجنامه از این دست طرح ها است. 

نکته دیگر این است که اگر باب شود یک بنای 82 طبق با هر بعدی چه محیط زیستی یا ضد توسعه پایدار در این منطقه بنا شود بدعتی خواهد شد برای برج های 50طبقه بعدی که بدون این ملاحظات  محیط زیستی دراین مسیر ساخته خواهد شد. 

ساختن برج 250 متری تغییر مسیر وزش باد، شکستن خط آسمان شهری، آسیب به هویت تاریخی شهر و برهم زدن زیبایی بصری و منظر شهری را درپی خواهد داشت. اما درصورت جانمایی درست، تعدیل ارتفاع وفاصله گرفتن از بلوار ارم و دامنه الوند می تواند گامی برای توسعه شهری باشد.

پرسش دیگر این است که چرا پس ازنزدیک یک دهه از طرح  ایجادشهر حورا هیچ کاری درآن  صورت نگرفته اما مسئولان برای ساخت برج درهمدان همیشه پاشنه کشیده هستند؟ آیا توسعه تنها برج سازی است؟

به نظر می رسد مدیران ارشد استان نه توان جذب اعتبارات ملی را دارند و نه جذب سرمایه گذار در بخش خصوصی. به طور مثال نوش آبادی ها رئیس سازمان میراث فرهنگی را دوبار به نوش آباد که شهر بسیار کوچکی در کاشان است دعوت کرده اند و اعتبار و بودجه زیادی برای شهر زیرزمینی نوش آباد گرفته اند اما استاندار همدان در دو سفر مسعود سلطانی فر به استان که سابقه دوستی نیز باهم دارند او را به مجموعه تله کابین گنجامه می برد و بر روی تخریب های این مجموعه سرپوش می گذارد در حالی که می توانست قدم رنجه کند و مجموعه های زیرزمینی سامن، ارزانفود و یا دیگر محوطه های تاریخی و طبیعی را برای بازدید انتخاب کند و از سفر رئیس سازمان به نفع گردشگری استان استفاده کند.  

بیش از 80 سال پیش از این سیاست های توسعه ای رضا شاه برسر همدان بلایی آورد که بافت قدیم و بسیاری از بناهای کهن را دراین شهر به بهانه توسعه نابود شد هرچند امروزه برخی با به به وچه-چه از آن رویداد یاد می کنند اما آن چه ازبین رفت غیر قابل بازگشت است این روزها بار دیگر این قضیه  تکرار می شود واما این بارعلاوه بر بناهای تاریخی طبیعت استان نیز از سوی سفیران توسعه ناپایدار نشانه گرفته شده است.


برچسب ها: محیط زیست همدان ، برج سبز همدان ،

آموزه‌های زیست‌محیطی برای کودکان روستایی

نویسنده: حیدر زند
آموزه‌های زیست‌محیطی برای کودکان روستایی
کارگاه آموزش زیست‌محیطی هفته گذشته در منطقه حفاظت‌شده آلمابلاغ برای کودکان روستای تاجی‌آباد برگزار شد. اعضای تشکل‌های غیردولتی همدان از جمله پویشگران سفرپاک، انجمن سرو سایه‌فکن، پویش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی، انجمن سعدی‌پژوهی همدان، توسعه محلی بهارستان، اعضای شورای روستا و مسئولان کتابخانه روستای تاجی‌آباد در برگزاری این کارگاه مشارکت داشتند...
1395/03/25
کارگاه آموزش زیست‌محیطی هفته گذشته در منطقه حفاظت‌شده آلمابلاغ برای کودکان روستای تاجی‌آباد برگزار شد. اعضای تشکل‌های غیردولتی همدان از جمله پویشگران سفرپاک، انجمن سرو سایه‌فکن، پویش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی، انجمن سعدی‌پژوهی همدان، توسعه محلی بهارستان، اعضای شورای روستا و مسئولان کتابخانه روستای تاجی‌آباد در برگزاری این کارگاه مشارکت داشتند. در این برنامه علاوه بر حضور ده‌ها نفر از اعضای انجمن‌های غیردولتی همدان و شورای روستا بیش از50 نفر از کودکان عضو کتابخانه روستا نیز حضور داشتند.

 پاک‌سازی زباله
در ابتدای برنامه محل جمع‌آوری پسماند روستا در فصل زمستان از زباله پاک‌سازی شد. قباد یاری، یکی از اعضای شورای روستای تاجی‌آباد، در این زمینه گفت: در مدت 2 ماه زمستان، مسیر دسترسی به محل دفن زباله در تاجی‌آباد بسته می‌شود به دلیل اینکه کولاک بسیار شدید است، اگر بخواهیم در آن 2 ماه زباله را جمع‌آوری نکنیم مردم زباله‌ها را در رودخانه رها می‌کنند؛ از طرفی با شهرهای اطراف از جمله صالح‌آباد نیز رایزنی کرده‌ایم که زباله‌ها را به محل دپوی آن‌ها ببریم اما نپذیرفتند. به همین دلیل در مدت این 2 ماه زباله را در بالادست روستا جمع‌آوری می‌کنیم تا ابتدای فصل بهار به محل دفن زباله ببریم. این فعال مدنی در روستای تاجی‌آباد ادامه داد: بهار که زباله‌ها انتقال داده شد خواهی‌نخواهی مقداری از آن به مزرعه‌ها و زمین‌های اطراف پراکنده شده است.
 یک بار با بازیکنان فوتبال این زباله‌ها را جمع‌آوری کردیم و این بار نیز با همراهی اعضای تشکل‌های محیط زیستی همدان و اعضای کتابخانه روستا پاک‌سازی می‌کنیم. یادی افزود: تاجی‌آباد در شهرستان بهار است و منطقه حفاظت‌شده آلمابلاغ در جوار این روستاست. خوشبختانه مردم روستا با آموزه‌های محیط زیستی آشنا هستند و از نظر رفتار محیط زیستی شرایط خوبی داریم. به طور مثال در کل روستا شما زباله نمی‌بینید و مردم یاد گرفته‌اند زباله‌ها را در کوچه‌ها رها نکنند.

کارگاه
پس از پاک‌سازی محل تجمیع زباله و مسیر منطقه حفاظت‌شده آلمابلاغ کارگاهی با حضور بیش از 50 نفر از کودکان عضو کتابخانه روستا و تعدادی از اعضای تشکل‌های یادشده برگزار شد. حسین زندی، مسئول برگزاری این برنامه در روستای تاجی‌آباد، گفت: اطلاق یک روز یا یک هفته برای محیط زیست، این مقوله را به یک امر فانتزی تبدیل کرده است. مسأله محیط زیست باید پررنگ‌تر از آنچه امروز می‌بینیم در زندگی و لحظه لحظه زمان زیست ما حضور داشته باشد. تخریب فضای سبز، ریزگردها، مسأله پسماند، آلودگی‌های صوتی، حیات وحش و بحران آب مسائل کوچکی نیستند. در شرایط فعلی محیط زیست روستا و شهر، روز و شب، هفته و ماه نمی‌شناسد. عضو پویش پاسداری از میراث فرهنگی و طبیعی همدان ادامه داد: توانمندسازی کودکان در حوزه محیط زیست می‌تواند فردای بهتری را برای ساکنان این سرزمین به ارمغان بیاورد. پس ما هر چقدر زمان و هزینه برای آموزش و توانمندسازی کودکان صرف کنیم زیان نکرده‌ایم. وی که در این کارگاه با اجرای چند مسابقه مفاهیم اولیه آموزه‌های محیط زیست را با کودکان به اشتراک می‌گذاشت، گفت: خوشبختانه روستای تاجی‌‌آباد کتابخانه‌ای غنی با بیش از 6 هزار جلد کتاب دارد و اعضای فعال این کتابخانه نشان می‌دهد مسئولان کتابخانه چقدر در این روستا زحمت کشیده‌اند. در استان ما روستاهای بسیاری هنوز از این موهبت محروم‌اند.

 حضور تسهیلگر
زندی اظهار کرد: یکی از اتفاقاتی که سال گذشته در این روستا افتاد حضور تسهیلگر بود که هر هفته به صورت داوطلبانه به اینجا می‌آمد و در زمینه توانمندسازی کودکان فعالیت می‌کرد. آموزش‌های مهدیه فرضی امروز در این کارگاه خود را نشان داده است. کودکان این روستا هم با مفاهیم محیط زیست آشنا هستند و هم نظم و رفتار بسیار خوبی دارند. حتما در آینده نیز از افراد موفق جامعه خواهند بود. وی ادامه داد: ما فعالان محیط زیست امیدواریم شرایطی فراهم شود که همه روستاهای استان از چنین فرصت‌هایی بهره ببرند و تشکل‌های غیردولتی بتوانند در روستاها نقش پررنگ‌تری در زمینه آموزش و توانمندسازی جوامع محلی داشته باشند. فعالان محیط زیست در پایان این مراسم از کاروانسرای تاریخی روستانی تاجی‌آباد، که تنها کاروانسرای مدور غرب کشور است، بازدید کردند.

مكث
نقش آموزش جوامع محلی

مدیرکل حفاظت محیط زیست استان همدان در گفت‌وگو با همشهری اشاره به تأثیرآموزش جوامع محلی در حفاظت از محیط زیست گفت: یکی از اصلی‌ترین راهکارهای حفظ جاذبه‌های طبیعی مثل تالاب‌ها، پارک‌ها، مناطق حفاظت‌شده و مانند این‌ها آگاهی‌بخشی به جوامع محلی در خصوص حفاظت از آن‌هاست.
 با توجه به اینکه جوامع محلی تعلق خاطر بیشتر و دسترسی آسان‌تر به آن پدیده‌ها دارند می‌توانند مراقبت بیشتری اعمال کنند. محمدرضا محمدی با تأکید بر نقش تشکل‌های غیردولتی در آموزش جوامع محلی ادامه داد: اگر این آموزش‌ها دریافت نشود خسارت‌زا خواهد بود. در موضوع جوامع محلی با توجه به اینکه سازمان‌های مردم‌نهاد ضریب نفوذ بیشتری دارند و مردم تشکل‌ها را از جنس خودشان می‌دانند به مراتب بیشتر از ماموران دولتی اثرگذار خواهند بود. وی افزود: اداره حفاظت از محیط زیست و نهادهای دولتی موظف هستند از ابزار تشکل‌های غیردولتی برای نیل سریع‌تر به آگاهی‌بخشی به جوامع استفاده کنند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%B2%D9%87%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA%E2%80%8C%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7%DB%8C-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%B1%D9%88%D8%B3%D8%AA%D8%A7%DB%8C%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: محیط زیست همدان ، آلما بلاغ ، تاج آباد ، همشهری همدان ، توانمند سازی ،

یکشنبه 16 خرداد 1395

آه تالاب‌ها نفس شهر را می‌گیرد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،گفتگو ،

اگر حواسمان نباشد
آه تالاب‌ها نفس شهر را می‌گیرد

مادستان

شانزدهم تا بیست‌ویکم خردادماه به نام هفته محیط‌زیست نامگذاری شده است؛ یکی از چالش‌های فراروی محیط زیست انسانی، بحران کم‌آبی است که مهمترین راهکار مقابله با آن را حفظ و مصرف بهینه منابع آبی می‌دانند. از طرفی با توجه به شرایط اقلیمی استان همدان، کشت محصولات کم‌آب‌بر روش دیگری است که میزان برداشت از منابع زیرزمینی را کاهش می‌دهد.
همچنین در حال حاضر 5 هزار چاه غیرمجاز در استان موجود است که از ابتدای طرح انسداد این چاه‌ها تنها هزار و 500 حلقه آن مسدود شده و هنوز 3 هزار و 500 حلقه چاه غیرمجاز، جانِ سفره‌های زیرزمینی را حریصانه می‌مکد و از این اقدام ناعادلانه كه حلقه بر جان زمین زدن، دشتی خشک است و فرسایش و فروچاله‌هایی است که می‌ماند.
اما چند سالی می‌شود ریزگردها و آلودگی‌هایی که به دنبال دارد، در آسمان کشور سایه افکنده است؛ این شرایط بیشتر در فصول گرم خودش را نشان می‌دهد و حالا هم خشکسالی کمین کرده است كه این عامل، زمینه اصلی ریزگردها را در کنار سایر علل دیگر رقم می‌زند.
آنچه در این میان دارای اهمیت است، تلاش برای جلوگیری از ایجاد کانون جدی ریزگردها در استان است.
سال گذشته ریزگردها در روزهای 21، 27، 28 و 29 فروردین و یکم و دوم اردیبهشت‌ماه، میهمان ناخوانده‌ای برای آسمان استان شد تا آنجا که روزهای 21 و 27 فروردین‌ماه غلظت هوای همدان از مرز هشدار گذشت و به حالت اضطرار رسید.
بر اساس آماری که مدیریت بحران استانداری همدان در سال گذشته ارائه داد؛ این استان از سال 88 (زمان ورود ریزگردها) تا پایان سال (93)، در مجموع 331 روز در حالت هشدار، اضطرار و بحران بوده است.
اما امسال اوضاع بهتر بوده و از ابتدای سال تاکنون هوای سالمی را در مقایسه با سال گذشته نسبت به مدت مشابه داشته‌ایم. البته نباید بارندگی‌های ابتدای سال و تأثیر آن در تأمین کیفیت هوا را نادیده گرفت.
 غفلت، استان را میزبان ریزگرد‌ها می‌کند
کارشناسان زیست‌محیطی بر این باورند که اگر به رویه بهره‌برداری غیرمجاز و بی‌رویه از آب‌های زیرزمینی و کشت‌های پر‌آب‌بر و رعایت نکردن الگوی مصرف آب ادامه دهیم و حفاظت از تالاب‌های استان و کشت‌کاری در اطراف آن را جدی نگیریم، یقیناً در آینده‌ای نه‌چندان دور میزبان دائمی ریزگردها آن‌هم به عنوان یک کانون جدی در استان خواهیم بود.
 ریزگردها، بحران جهانی
یكی از فعالان زیست‌محیطی استان كه مدیر مؤسسه حیات سبز سرزمین همدان است، در این‌باره به همدان‌پیام می‌گوید: مسأله ریزگردها از بحران‌های بسیار مهم و روز جهان به شمار می‌آید؛ زیرا این بحران به طور مشخص هوا را به چالش کشیده است. همچنین ریزگردها بر روی تنفس همه موجودات زنده و فتوسنتز بیشترین تأثیر منفی را دارند كه در استان همدان هم این مسأله به چشم می‌خورد.
بر اساس آمار اعلام شده، 20 تا 30 درصد ریزگردهای بحران‌زا در استان همدان منشأ داخلی دارند و اغلب به دلیل برداشت غیراصولی معادن، خروجی دودکش‌های صنایع و خشک شدن بستر رودخانه‌ها و تالاب‌های همجوار سکونتگاه‌های استان همدان است.
 رعایت اصول زیست‌محیطی
محمد سوزنچی از راهکارهایی که در این میان به نظر می‌رسد را نخست، رعایت اصول زیست‌محیطی در استخراج و تبدیل معادن عنوان می‌کند و ادامه می‌دهد: برای مثال بحران ریزگردها در برخی شب‌ها در جاده ملایر به دلیل استفاده غیراصولی کارخانه‌های سیلیس‌کوبی بعضاً منجر به کاهش دید رانندگان هم می‌شود؛ بنابراین رعایت اصول فنی و استاندارد‌های زیست‌محیطی کوچکترین اقدامی است که می‌توان انجام داد.
وی می‌افزاید: دوم اینکه، حق‌آبه رودخانه‌ها و تالاب‌ها را رعایت کنیم؛ گاهی شنیده می‌شود که می‌گویند، «چرا بگذاریم آب رودخانه ما به پایین‌دست برسد» و در نهایت آسیب آن دامن زیست‌محیطی ما را می‌گیرد.
  گونه‌های گیاهی، مُسَکِنی برای بحران بیابان‌زایی
اما یكی دیگر از فعالان زیست‌محیطی استان هم درباره منشأ ریزگردها در کشور ما، 2 عامل اصلی را مطرح می‌کند؛ یکی منشأ فرامرزی که از غرب کشور وارد می‌شود و این ریزگردها از بیابان‌های سوریه، عراق و عربستان وارد کشور می‌شوند. همچنین عامل دوم منشأ داخلی و مسأله پیچیده‌تری است.
حسین زندی معتقد است: در ایران 2 مسأله مهم بر بحران ریزگردها دامن می‌زند؛ موضوع نخست سدسازی و حفر چاه‌ها در بالادست رودخانه‌هاست كه این مسأله را در همه استان‌های کشور از جمله همدان شاهد هستیم.
وی می‌گوید: در استان همدان با چاه‌های غیرمجاز هم مواجه هستیم که در بیشتر شهرستان‌ها موجب پایین رفتن عمق آب‌های زیرزمینی است كه افزون بر این در این استان، نیروگاه شهید مفتح را داریم که از دشت سر سبز قهاوند و کبودراهنگ، بیابان نوظهوری ساخته است. این بیابان اصلی‌ترین عامل ریزگردهای بومی استان همدان است؛ در واقع نیروگاه شهید مفتح، تولیدکننده ریزگردهای استان است كه در فصل گرما ریزگردهایی که از غرب کشور وارد همدان می‌شود با ریزگردهای داخلی همراه شده و موجب بحران می‌شود.
البته موارد دیگری مانند چرای بیش از حد منابع‌طبیعی توسط احشام عشایر را در همدان داریم که موجب تولید ریزگرد می‌شود.
زندی بیان می‌كند: ازآنجا که همدان استان صنعتی نیست، آلودگی‌های صنعتی آن نسبت به استان‌های دیگر کمتر است و بیشتر آلودگی آب‌ها را در این منطقه به دلیل استفاده از نیترات شاهد هستیم که بسیار هم خطرناک است.
این فعال زیست‌محیطی استان معتقد است: مسأله ریزگردهای بومی با ساماندهی کشاورزی و از طرفی تعطیلی نیروگاه شهید مفتح می‌تواند حل شود؛ هرچند اگر عزمی از سوی مدیران به این منظور وجود داشته باشد، حداقل یک دهه زمان لازم است!
به گفته وی، 2 طرح بین‌المللی در استان از سوی نهادهای غیردولتی بین‌المللی برای بیابان‌زدایی در حال مطالعه است؛ اما هدف این طرح‌ها آموزش جوامع محلی و کشت گونه‌هایی برای مهار بیابان‌زایی است که می‌تواند یک مُسَکِن باشد. اگر قرار است این بحران حل شود، بهتر است کشاورزی را مکانیزه کنند و از صنایع پرمصرف چون نیروگاه جلوگیری شود.
همچنین متأسفانه طرح‌هایی چون ایجاد صنایع فولادسازی در مناطق بیابانی همدان مورد تمجید قرار می‌گیرد؛ در صورتی كه از پرمصرف‌ترین صنایع است و راه‌اندازی آن می‌تواند بیابان‌زایی و در نتیجه ریزگردها را تشدید كند.

  تجهیز سازمان برای شناسایی ریزگردهای احتمالی
معاون فنی اداره‌کل حفاظت محیط‌زیست استان همدان هم برخی علت‌های هجوم ریزگردها را بر می‌شمرد و می‌گوید: تغییر رژیم بارندگی و از دست رفتن رطوبت خاک و در نتیجه خشک شدن خاک و خشکسالی‌های متوالی به همراه کم‌آب شدن تالاب‌ها، همچنین نبود تعادل میان دام و مرتع موجب می‌شود اراضی ملی که مستعد فرسایش هستند، کم‌کم این شرایط را فراهم كنند.
به گفته سید عادل عربی، منشأ اصلی این ریزگردها که به کشور ما وارد شده است، کشورهای عراق و عربستان است و البته با توجه به شرایط کنونی كشور عراق، وضعیت آن قابل حل و کنترل نیست و نمی‌شود شرایط را مدیریت کرد. از طرفی کانون‌هایی هم مثل خوزستان داخل کشور ایجاد شده است.
وی ادامه می‌دهد: در حال حاضر کانون جدی در استان همدان نداریم؛ اما شرایط موجود و تشدید آن مستعد ایجاد کانون است؛ بر همین اساس سازمان حفاظت محیط‌زیست به طور متوسط ایستگاه‌های سنجش ذرات را در بخش‌های مختلف استان نصب کرده است تا بر اساس آن بتواند کانون‌های فعلی و احتمالی ریزگردها را شناسایی و با همکاری سایر بخش‌های مرتبط، جلوگیری از ایجاد بحران آن را کنترل کند.
 حالِ بیمار آق‌گل
به گفته عربی، در بحث شناسایی کانون‌های احتمالی ریزگردها نیازمند تأمین اعتباراتی هستیم که نسبت به سال‌های گذشته شرایط بهتری در تخصیص‌ها داریم؛ از جمله اقدامات مد نظر هم حفاظت فیزیکی از تالاب‌های استان است تا در نتیجه آن، اراضی ملی منابع آبی و بیولوژیکی آنها دست نخورده بماند و حفظ شود؛ به عنوان نمونه تالاب آق‌گل که در شرایط حساسی بسر می‌برد در اولویت برنامه‌ها قرار دارد؛ تالاب را پایش كرده و احداث کانال‌های غیرمجاز و شخم غیرمجاز اطراف آنها را کنترل کنیم.
وی همچنین ادامه می‌دهد: آق‌گل را از دست دادیم و بیم داریم که در ادامه خشکسالی‌ها به یکی از تالاب‌های استان تبدیل شود. شرایط این تالاب، بحرانی و مستعد ایجاد کانون ریزگرد است و حق‌آبه این تالاب از استان مرکزی نشأت می‌گیرد. البته با نشست‌هایی که برگزار شده و پیگیری‌های انجام شده درصدد وارد کردن حق‌آبه آن به این تالاب هستیم.
تالاب چم اسدآباد هم با بیش از 200 هکتار به‌‌رغم بارندگی‌های خوب امسال، هنوز احیا نشده و آب ندارد؛ اما سایر تالاب‌های استان مصنوعی است و اوضاع بهتری را دارند که شامل سد‌ها هم می‌شود و با سرریز آب مواجه بودند.
اما اینها کافی نیست و باید سایر مجموعه و دستگاه‌های مرتبط هم وارد کار شوند و حمایت کنند.
 به هوای بارندگی‌ها، وضع موجود را بدتر نکنیم
معاون فنی اداره‌کل حفاظت محیط‌زیست استان معتقد است: بارندگی‌هایی که ابتدای سال رخ داد، قابل توجه بود؛ اما اگر به این شرایط اکتفا کنیم و دست روی دست بگذاریم، برنامه‌ریزی‌ها با شکست مواجه می‌شود و باید همه شرایط را بدبینانه در نظر بگیریم تا بتوان شرایط موجود را از بدتر شدن حفظ کرد.
 ایران به دنبال مدلی برای مقابله با ریزگردها
عربی در پایان می‌گوید: اما ایران به دنبال تعریف مدلی برای اجرایی كردن آن در کشور برای مقابله با ریزگردهاست؛ بر همین اساس سازمان به دنبال این است تا در این زمینه با کشورهای آسیای پیشرفته که تجربه مشابهی دارند، همکاری کند. در حال حاضر هم این ریزگردها حتی در شرایطی بدتر از آن در ژاپن فعالند و اخیراً در نشستی که سازمان با دانشمندان کشور ژاپن داشته، درصدد است که آیا می‌شود مدل شرق آسیا را در خاورمیانه اجرا کرد؟

http://www.hamedanpayam.com/shownews/specific/0xfef434657253ee9d.html


برچسب ها: ریزگردهای همدان ، محیط زیست همدان ،

یکشنبه 9 خرداد 1395

کشف ده ها قطعه پرنده قاچاق در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،

جمع آوری ده ها قطعه پرنده قاچاق در همدان

حسین زندی

شنبه گذشته تعدادی از نیروهای ستاد فرماندهی یگان حفاظت اداره کل محیط زیست استان همدان با حضور معاون حقوقی حفاطت محیط زیست استان طی دو مرحله عملیات غافلگیرانه در بازار پرنده فروشان بازار مظفریه  تعداد 54 قطعه پرنده قاچاق ضبط کردند.

عزیز قیاسی معاون حقوقی حفاطت محیط زیست استان همدان که درمجموعه عملیات روز شنبه حضور داشت، با اشاره به  وقایع رخ داده گفت: دردو مرحله عملیاتی که صبح و بعد از ظهر روز شنبه 8 خردادماه اجرا شد تعداد 34 قطعه مرغ مینا، 7 قطعه طرقه، 2 قطعه قرقاول و 11قطعه کبک از پرنده فروشان بازار مظفریه همدان ضبط شد.

قیاسی با تشریح  تداوم این­گونه برنامه­ها دراداره مطبوع خود افزود: سازمان محیط زیست و پیرو آن اداره کل حفاظت محیط زیست استان همدان موظف هستند وضعیت پرنده فروشی­ها را طبق اجرای قانون صید و شکار رصد کنند. اداره کل استان همدان نیز مانورهایی را به صورت مداوم در سطح شهر و محل­هایی که پرنده فروشی وجود دارد اجرا می­کند به ویژه در فصولی که گرفت وگیر پرنده­ها و جانوران وحشی توسط صیادان، شکارچیان و افراد خاطی بیشتر مشاهده می­شود این عملیات­ها نیز تداوم بیشتری پیدا می­کند و نسبت به ضبط  وحوش بر اساس ماده 17 قانون صید و شکار قدام می­کند درهمین راستا متخلفین را به مراجع قضایی معرفی می­کند.

معاون حقوقی حفاطت محیط زیست استان همدان گفت: درعملیات امروز نیز که به دنبال مانورهای قبلی اجرا می­شد با همراهی و همکاری نیروهای اجرایی اداره کل  برنامه­ای را درسطح شهر داشتیم که در دو مرحله صبح و عصر کلیه مراکز پرنده فروشی  رصد شد. در این مانورها به پرنده فروشی­ های بازار مظفریه ، مجید آباد، منوچهری و دره مرادبیک مراجعه شد و  افرادی که به نگهداری، خرید، فروش و عرضه جانوران وحشی و پرندگان برخلاف قانون اقدام  می کنند برخورد شد. لازم است بگویم دونفر از متخلفین از افراد سابقه دار دراین حوزه هستند که احتمالا حکم حبس در انتظار آنان است.

 

قیاسی با تاکید برضرورت مشارکت­های اجتماعی دراین زمینه گفت: این جرایم و تخلفات گاهی توسط خود مامورین یگان حفاطت محیط زیست مشهود می­شود بیشتر مواقع توسط مردم و دوستانی که در تشکل­های غیردولتی حوزه محیط زیست فعال هستند به ما اطلاع داده می­ شود ما ازشهروندان خواهش می­کنیم که همچنان این تخلف­ ها را گزارش کنند.


برچسب ها: قاچاق پرنده در همدان ، محیط زیست همدان ،

چهارشنبه 22 اردیبهشت 1395

یک فصل و سه جشنواره

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،گردشگری ،روزنامه همشهری ،

یک فصل و سه جشنواره

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
     یک فصل و سه جشنواره
اردیبهشت و خرداد سال جاری ۳ جشنواره هنری با موضوع محیط زیست در همدان برگزار شده و خواهد شد. در این رویداد‌ها برگزارکنندگان تلاش کرده‌اند هنر را در خدمت حفاظت از محیط زیست به کار گیرند...
1395/02/22
اردیبهشت و خرداد سال جاری ۳ جشنواره هنری با موضوع محیط زیست در همدان برگزار شده و خواهد شد. در این رویداد‌ها برگزارکنندگان تلاش کرده‌اند هنر را در خدمت حفاظت از محیط زیست به کار گیرند.
اولین رویداد هنری محیط زیستی همدان جشنواره «هنر سبز» است که به همت کانون محیط زیست دانشگاه بوعلی سینای همدان و مشارکت ۱۰ نهاد و تشکل مرتبط، از جمله حفاظت محیط زیست همدان، از ۱۸ تا ۲۵ اردیبهشت در دانشگاه بوعلی برگزار شده است. ترویج و ارتقای سطح کیفی آثار فرهنگی‌هنری در حوزه محیط زیست، بازیافت، فرهنگ‌سازی و ارتقای آگاهی مردم و مسئولان در حوزه حفظ و توسعه محیط زیست، ایجاد زمینه ارتباط هنرمندان، دانشجویان و مردم در این راستا و فراهم ‌آوردن زمینه شکوفایی استعدادهای هنرمندان جوان از جمله اهداف این جشنواره است. مسابقه پوستر، عکس و کارگاه ساخت تندیس با زباله از دیگر بخش‌های این جشنواره است.
  • همچنین پنجمین جشنواره بین‌المللی فیلم سبز، از ۲۴ تا ۳۱ اردیبهشت ماه، همزمان با سراسر کشور با همکاری تشکل‌های غیردولتی در مجتمع تئا‌تر شهر همدان برگزار می‌شود.
اولین جشنواره و نمایشگاه عکس محیط زیست استان همدان نیز از ۱۶ تا ۲۱ خردادماه ۹۵، همزمان با هفته محیط زیست، برگزار می‌شود. محورهای این جشنواره جلوه‌های حیات وحش و طبیعت استان همدان در مناطق حفاظت‌شده آلموبلاغ، شراء، ملوسان، خانگرمز، لشگردر، گلپرآباد و مناطق شکارممنوع تجرک و الوند است. همچنین رابطه انسان و طبیعت با ۲ موضوع تعامل‌ها و تعارض‌ها و مسأله اکوتوریسم از دیگر محورهای این جشنواره است.
محمدرضا محمدی، مدیرکل حفاظت محیط زیست استان همدان، در گفت‌وگو با همشهری اطلاعات بیشتری را درباره جشنواره‌های فیلم سبز و عکس محیط زیست استان بیان می‌کند.
  •  درباره جشنواره فیلم سبز و سابقه برگزاری این جشنواره بگویید.
این جشنواره ۲ دهه قبل در کشور ما برگزار می‌شده است. یک دهه است که به دلیل بی‌توجهی عمومی که به مسائل محیط زیست می‌شود به فراموشی سپرده شده و مجددا بعد از وقفه ۱۰ساله توسط سازمان حفاظت محیط زیست احیا شده است.
  • در واقع این جشنواره هر ساله برگزار می‌شده است؟
بله. امسال اولین سال از دور دوم برگزاری این جشنواره است که سازمان محیط زیست کشور تکلیف کرده امسال به طور قطعی حداقل در سطح شهرستان‌های مراکز استان‌ها برگزار شود. در واقع همه استان‌ها باید این جشنواره را برگزار کنند.
  •  درباره جشنواره فیلم همدان توضیح می‌دهید؟
جشنواره فیلم همدان در سالن شهید آوینی در روزهای ۲۴ تا ۳۱ اردیبهشت برگزار می‌شود. برنامه‌های جنبی هم تدارک دیده‌ایم که هنوز نهایی نشده و در تعاملاتی با اداره‌ کل فرهنگ و ارشاد اسلامی و انجمن سینمای جوان در این زمینه هستیم. سازمان‌های مردم‌نهاد هم برنامه‌هایی را همزمان در سالن‌های جنبی سالن اکران فیلم خواهند داشت که امیدواریم بتوانیم از این ابزار هم در راستای آموزش و فرهنگ‌سازی استفاده کنیم.
  • جشنواره عکس به چه صورتی برگزار خواهد شد؟
جشنواره دیگر جشنواره عکس است که مجری و برنامه‌ریز و مبتکر آن خود ما هستیم و اطلاعات ریز مربوط به آن در پورتال اداره‌ کل محیط زیست قرار داده شده است. زمان برگزاری این جشنواره ۱۶ تا ۲۲ خرداد است و ۳ داور بین‌المللی عکس در آن قضاوت خواهند کرد. ضمن اینکه جوایزی برای نفرات بر‌تر تدارک دیده شده است. محورهای جشنواره غیر از یک محور جنبی (مسابقه بین تصاویر گرفته‌شده از طرف محیط‌بان‌هاست که دسترسی به فرصت‌های طلایی برای ثبت لحظات در طبیعت دارند) عمدتا متمرکز بر معرفی جاذبه‌های طبیعی گردشگری استان و تعاملات و تعارضاتی که بین انسان و محیط زیست وجود دارد خواهد بود.
  • مهلت ارسال عکس‌ها تا چه زمانی است؟
زمان اعلام شده تا ۱۰ خرداد بود که تا ۱۴ خرداد نیز تمدید شد. عکس‌های خوبی به دبیرخانه ارسال شده است. امیدواریم با گردآوری آثار نفیسی از معرفی ظرفیت‌ها و چالش‌های استان بتوانیم خروجی مناسبی را در همه شهرستان‌های استان در فرصت‌های آتی نمایش دهیم و بتوانیم از این رهگذر به موضوع آموزش و فرهنگ‌سازی کمک کنیم.
  • برگزاری جشنواره تا چه حد می‌تواند به آشتی کردن مردم با طبیعت کمک کند؟
ببینید یکی از پایه‌های کلیدی موضوع آموزش و فرهنگ‌سازی این است که ما بتوانیم افکار عمومی را به عمق اتفاقاتی که افتاده است واقف کنیم. طبیعتا تأثیر فیلم و عکس در ایجاد حس لازم در بیننده بسیاز زیاد است و اثرگذاری آن عمیق و ماندگار خواهد بود.
  • آیا استفاده از دوربین خاصی برای عکس‌های ارسالی مد نظر است یا خیر؟
نوع ابزار ثبت تصاویر تفاوتی برای ما ایجاد نمی‌کند. طبیعتا هم منظر فنی و تکنیکال هنر عکاسی و هم پیامی که در عکس نهفته است مد نظر داوران خواهد بود.


برچسب ها: همشهری همدان ، محیط زیست همدان ، جشنواره های سبز همدان ،

دوشنبه 16 فروردین 1395

هنردر همدان ؛ افق‌ها و چشم‌اندازها

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،هنر ،

هنردر همدان ؛ افق‌ها و چشم‌اندازها

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
هنردر همدان ؛ افق‌ها و چشم‌اندازها
هنر و فرهنگ استان در سال 94 روزهای پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. به سراغ نمایندگان حوزه‌های موسیقی، عکاسی، معماری و محیط زیست رفته‌ایم تا از سالی که گذشت و چشم‌انداز سال جدید در حوزه فعالیتشان بگویند...
1395/01/16
هنر و فرهنگ استان در سال 94 روزهای پر فراز و نشیبی را پشت سر گذاشت. به سراغ نمایندگان حوزه‌های موسیقی، عکاسی، معماری و محیط زیست رفته‌ایم تا از سالی که گذشت و چشم‌انداز سال جدید در حوزه فعالیتشان بگویند.


امکانات بیشتر برای اهالی موسیقی
استاد علی‌اصغر طاهری، ترانه‌سرا و خواننده پیشکسوت همدانی که بیش از نیم قرن در این حوزه سابقه دارد، می‌گوید: وضعیت موسیقی در استان در سالی که گذشت تحول چشمگیری نسبت به گذشته نداشته است. جایگاه آواز فرق آنچنانی‌ای نکرده، خواننده‌ها همان خواننده‌های سابق هستند که در مقاطع مختلف به اجرای آواز می‌پردازند.
این خواننده همدانی ادامه می‌دهد: عمده‌ترین فعالیت من در خارج استان شرکت در سی‌ویکمین جشنواره فجر و ارکستر ملی ۲۹ بهمن در تالار وحدت بوده که قرار است این برنامه بعد از تعطیلات نوروز دوباره به رهبری استاد فرهاد فخرالدینی در تالار وحدت به اجرا درآید.
او با اشاره به نقش خانه آواز در همدان می‌گوید: نقش خانه آواز ایجاد یک تشکل هنری در رشته موسیقی و آواز است که اعضای آن خوانندگان حرفه‌ای و نیمه‌حرفه‌ای هستند. در خانه آواز هر دو هفته یک‌بار جلسه‌ای برگزار می‌شود و مسائل فنی آواز مورد بررسی قرار می‌گیرد؛ در ضمن در این جلسات به اجرا نیز پرداخته می‌شود.
طاهری به انتظاراتش در سال آینده اشاره می‌کند و می‌گوید: باید در زمینه فعالیت در رشته موسیقی تلاش بیشتری شود تا دست اندرکاران بتوانند برای عرضه کارهایشان امکانات بیشتری داشته باشند و مسئولان مربوطه از برگزارکنندگان کنسرت‌ها حمایت کنند تا موجب رونق این هنر در استان شود.

موسیقی ورشکسته
راستین هستی‌پرست، آهنگساز همدانی، در این زمینه می‌گوید: در سالی که گذشت موسیقی نه‌تنها در همدان بلکه در ایران حال و روز خوبی نداشت. موسیقی ما یک موسیقی ورشکسته است؛ اگر شما به یک درخت یا نهال آب ندهید خیلی زودتر از آنچه باید، می‌خشکد و فرو می‌افتد. این قانون جهان است. به هر پدیده‌ای رسیدگی شود بی‌شک رشد خواهد کرد. مدیران و برنامه‌ریزان نگاه هدفمند و اثرگذاری به هنر و فرهنگ کشور ندارند و این بدترین شکل نگاه و برخورد با هنر و هنرمند است.
هستی‌پرست می‌گوید: موسیقی باید در دست اهلش باشد؛ کسی که دغدغه‌های فرهنگی و هنری داشته باشد. سیاست‌گذاری و برنامه‌ریزی موسیقی در دست کسانی است که کمتر سررشته‌ای از هنر و فرهنگ دارند؛ یا اگر سررشته‌ای هم دارند، موسیقی برای آنها ابزاری است برای پر کردن جاهای خالی برنامه‌ها یا مراسم.
این آهنگساز ادامه می‌دهد: برگزارکنندگان موسیقی در همدان کسانی هستند که کمتر سررشته از موسیقی دارند. برای آنها موسیقی کالای تجاری است. بیشتر از اینکه دغدغه جنس و کیفیت موسیقی را داشته باشند به دنبال سود و درصد فروش بلیت هستند و این بدترین رخداد در فضای موسیقی همدان در سال گذشته بوده است؛ البته در همه جای ایران وضعیت به همین شکل است.
هستی‌پرست می‌گوید: امیدوارم سال 1395 دولت امید بتواند نفسی و جانی در گلوی خشکیده و بریده موسیقی بدمد؛ با تغییر سیاست‌گذاری‌های نادرست، نگاه و افق تازه‌ای در موسیقی بیافریند و با سرمایه‌گذاری و پافشاری براین سیاست‌ها، هم دست برخوردهای خودسرانه را کوتاه کند و هم جایگاه این هنر والا را در نگاه همگان دگرگون سازد.

افراط و تفریط در ساخت‌وساز
محمد قربانی، معمار و فعال فرهنگی در همدان، می‌گوید: معماری به لحاظ رونق ساخت‌وساز در سال 94 وضعیت بسیار اسفباری را پشت سر گذاشت. همچنین شغل مهندسی به لحاظ اجتماعی نیز دچار افول زیادی شد. بی‌برنامگی صنعت ساخت‌وساز و افراط و تفریط در حجم ساخت‌وساز مزید بر علت بود.
این مدرس دانشگاه با ارزیابی معماری همدان از نظر رشد تکنیک و فناوری می‌گوید: آیین‌نامه‌های جدیدی در سازمان نظام مهندسی اعمال شد که سازه ساختمان‌ها گران‌تر و سنگین‌تر شد.
قربانی می‌گوید: به نظر می‌رسد سال 1395 رکود در عرصه ساخت‌وساز ادامه خواهد یافت و سیطره مادی و منفعت‌طلبی بر کیفیت معماری توسط قشر بسازبفروش ادامه خواهد یافت؛ اما با تغییر مباحث مقررات ملی ساختمان انتظار می‌رود صنعت ساخت به افراد شایسته سپرده شود و در کل کیفیت ساخت‌وساز افزایش یابد.

 تشکیل خانه عکاسان
رضا زراعتکار‌مقدم، عکاس مستند در همدان، می‌گوید: از مهم‌ترین موارد موفقیت هر عکاس موضوع‌شناسی، انتخاب ژانر عکاسی، ارائه و نشر کتاب، مجله و برپایی نمایشگاه است؛ اما این فرصت‌ها در سال‌های گذشته برای عکاسان همدانی فراهم نبوده است.
وی به شیوه مردم‌نگاری در عکاسی اشاره می‌کند و می‌گوید: عکاسی مستند یا عکاسی مردم‌نگاری معتبر و لمس‌شدنی است و بهتر دیده می‌شود. پارامتر مهم عکاسی مردم‌نگاری این است که سوژه‌هایش تمام نمی‌شود و روزبه‌روز و سال‌به‌سال تکمیل می‌شود به همین دلیل با توجه به موانعی که وجود دارد این روش را انتخاب کرده‌ام.
مقدم به اتفاق‌های سال 1394 در عکاسی همدان اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد: سال 1394 چند نمایشگاه عکس و یک کارگاه سه ساعته آموزش عکاسی برپا شد. همچنین دانشگاه علمی کاربردی با همکاری میراث فرهنگی نمایشگاه عکسی برپا کرد.
این عکاس می‌گوید: فرهنگسراها و گالری‌ها همگی مرتبط به دولت و زیر‌مجموعه‌هایش هستند. ما در همدان فرهنگسرای خصوصی نداریم؛ اگر فرهنگسرای خصوصی داشته باشیم کار برای نشان دادن و ارائه آثار هنری سهل‌تر است؛ به همین دلیل انتظار این است که در سال‌ جدید ابتدا خانه هنرمندان ایجاد شود.
وی می‌افزاید: شهرها و استان‌های دیگر خانه عکاسان قوی و پرکاری دارند اما همدان با این همه عکاس خوب این تشکل را ندارد. امیدوارم سال 1395 خانه عکاسان همدان ایجاد شود.

تبدیل سازمان محیط زیست به وزارتخانه
فرهاد گیتی‌جمال، فعال حوزه محیط زیست و منابع طبیعی، نیز با اشاره به وضعیت این حوزه در سال گذشته می‌گوید: وضعیت محیط زیست نسبت به سال قبل بهتر که نشد بدتر هم شد. مدیریت غلط در حفظ محیط زیست مانند عبور خط راه‌آهن ملایر از دو منطقه حفاظت‌شده، صدور مجوزهای معدن، مدیریت نادرست و ندادن هشدار به رستوران‌ها و هتل‌ها به دلیل آلوده کردن رودخانه‌های گنجنامه، وارد کردن شوینده‌ها به داخل آب‌های روان، سدسازی‌های غلط در نهاوند و مواردی از این دست را در سال‌های گذشته شاهد بودیم.
گیتی جمال می افزاید: البته در جذب محیطبان وضعیت بهتر شده و افراد متخصص جذب می‌شوند؛ این امر می‌تواند وضعیت حیات وحش استان را بهبود بخشد.
وی ادامه می‌دهد: برای بهبود وضعیت در سال‌های آینده تنها راه حل این است که سازمان حفاظت از محیط زیست به وزارتخانه تبدیل شود؛ یعنی منابع طبیعی، سازمان جنگل‌ها و آبخیزداری نیز زیر نظر سازمان حفاظت محیط زیست باشند و از حالت نظارتی بیرون بیاید. اگر این اتفاق بیفتد شرایط تغییر می‌کند. کشاورزی غلط و قدیمی، استفاده بیش از حد از آب در بخش کشاورزی، جانمایی غلط صنعت و نداشتن تعامل اداره‌های مرتبط با سازمان حفاظت از محیط زیست از مواردی است که امیدواریم در سال‌های آینده اصلاح شود.http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%86%D8%B1%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%9B-%D8%A7%D9%81%D9%82%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%DA%86%D8%B4%D9%85%E2%80%8C%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B2%D9%87%D8%A7?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، هنر در همدان ، موسیقی همدان ، محیط زیست همدان ، عکاسی همدان ، معماری همدان ،

سه شنبه 6 بهمن 1394

کمک آموزش و پرورش به محیط زیست

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

کمک آموزش و پرورش به محیط زیست

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
کمک آموزش و پرورش به محیط زیست
نشست مشترک مسئولان دوره متوسطه آموزش و پرورش، مسئولان آموزشی اداره ‌کل حفاظت از محیط‌زیست و نمایندگان تشکل‌های محیط زیستی همدان با محور جشنواره خوارزمی در محل سالن کنفرانس اداره‌ کل آموزش و پرورش استان همدان برگزار شد...
1394/11/06
نشست مشترک مسئولان دوره متوسطه آموزش و پرورش، مسئولان آموزشی اداره ‌کل حفاظت از محیط‌زیست و نمایندگان تشکل‌های محیط زیستی همدان با محور جشنواره خوارزمی در محل سالن کنفرانس اداره‌ کل آموزش و پرورش استان همدان برگزار شد.
مصطفی خزاعی، معاون آموزشی اداره‌ کل آموزش و پرورش استان همدان، با اشاره به تفاهم‌نامه بین این نهاد‌ها گفت: براساس تفاهم‌نامه‌ای که بین مدیرکل آموزش و پرورش استان و مدیر‌کل حفاظت از محیط زیست استان همدان امضا شده، تشکل‌های محیط زیستی به عنوان بازوهای اداره محیط زیست در آموزش‌های محیط زیستی معرفی و بر همکاری ایشان تأکید شده است.
 خزاعی با تأکید بر پایین آوردن میانگین سنی دانش‌آموزان برای آموزش‌های محیط زیستی گفت: آموزش و پرورش می‌تواند بستر مناسبی برای فرهنگ‌سازی باشد؛ البته معتقدیم دوره متوسطه برای چنین آموزش‌هایی دیرهنگام است و باید پیش از آن یعنی دوره‌های ابتدایی آموزش و برنامه‌ریزی را آغاز کرد؛ چراکه اگر این فرهنگ‌سازی از دوره پایین‌تری شروع شود، تأثیرگذاری بیشتری خواهد شد. وی با اشاره به توان تشکل‌های غیردولتی در همراهی با نهادهای دولتی گفت: ما از بهره‌گیری توان و ظرفیت تشکل‌های غیردولتی در زمینه آموزش استقبال و بستر را برای فعالیت تشکل‌ها آماده می‌کنیم؛ چون ما نیز نیازمندی‌هایی داریم که شما می‌توانید پاسخگو باشید. کلام سازمان‌های مردم‌نهاد مؤثرتر است چرا که در پشت کلام ما یک وظیفه اداری نهفته اما کلام شما براساس وظیفه انسانی است.

 سند تحول بنیادین
نعمت‌اله بحیرایی، رئیس اداره آموزش دوره متوسطه اداره کل آموزش و پرورش استان همدان، با اشاره به تفاهم‌نامه بین اداره حفاظت از محیط زیست و اداره آموزش و پرورش استان گفت: تفاهم‌نامه‌ای که در حال حاضر اجرا می‌شود بر اساس سند تحول بنیادین است. این سند توسط وزارت آموزش و پرورش تنظیم شده و هر نهاد اجرایی‌ای که به سیستم آموزش در جامعه ورود پیدا می‌کند چشم‌انداز خود را براساس این سند طراحی می‌کند. بحیرایی ادامه داد: راهکارهای عملیاتی این سند افزایش مشارکت نظام تعلیم و تربیت عمومی، همچنین تقویت ارتباط مدرسه، معلم و دانش‌آموز در عرصه‌های مختلف، چه در سطح محلی و چه در سطح ملی است تا دانش‌آموزان در تمامی ابعاد رشد همه‌جانبه داشته باشند. وظیفه ما بسترسازی برای فعالیت دانش‌آموزان در تشکل‌های رسمی اجتماعی است. وی گفت: ۶۳هزار دانش‌آموز دوره متوسطه در مراحل مختلف جشنواره خوارزمی شرکت می‌‌کنند. این جشنواره ۵ محور دارد و بر اساس علایق همه دانش‌آموزان است؛ به این سبب که استعدادیابی یکی از اصلی‌ترین اهداف این جشنواره به شمار می‌آید. این جشنواره در مراحل آموزشگاهی، استانی و کشوری برگزار می‌شود. اتفاقاً سال گذشته در مرحله منطقه‌ای و استانی موضوع مسابقه ما در بخش ادبیات، «آب» بود که استان مقام دوم را کسب کرد و امسال نیز موضوع «محیط زیست» است. بحیرایی افزود: محور پژوهش یکی دیگر از حوزه‌هایی است که تشکل‌ها می‌توانند وارد شوند و دانش‌آموزان را به پژوهش‌های محیط زیستی سوق دهند. همچنین در محور دست‌سازه‌ها کارآفرینی دانش‌آموزان مد نظر ماست که تشکل‌ها می‌توانند دانش‌آموزان را به ساختن دست‌سازه‌ها با مواد دورریختنی تشویق کنند. محور زبان‌خارجه و محور آزمایشگاه از دیگر حوزه‌های جشنواره خوارزمی است.

لزوم ارائه برنامه مدون
عباس ایزدی، کار‌شناس آموزش و ترویج اداره‌کل محیط‌زیست استان، نیز در این نشست به تشریح چگونگی ارتباط محیط زیست و نهادهای غیردولتی با آموزش و پرورش پرداخت و گفت: یکی از ظرفیت‌های مغفول‌مانده در حوزه آموزش تشکل‌ها هستند که از این ظرفیت سازمان‌های غیردولتی در جشنواره خوارزمی نیز می‌توان استفاده کرد. وی افزود: تشکل‌ها درحوزه داوری و ارزشیابی آثار ارائه‌شده به جشنواره می‌توانند وارد شوند. ما می‌توانیم مشارکت نهادهای مدنی را در این جشنواره داشته باشیم به شرطی که برنامه مدون و شفاف در این زمینه تنظیم شود. مجتبی جوادیه، دبیر انجمن نبض سبز حیات، نیز گفت: برای فرهنگ‌سازی و تغییر رفتار بهتر است از نظر کار‌شناسی اعضای تشکل‌ها استفاده شود. این تشکل‌ها می‌توانند برای استانداردسازی فعالیت‌های غیردرسی و آموزش‌های عمومی در مدارس پیش‌قدم شوند. استانداردسازی می‌تواند منجر به کار بهینه شود اما برای ورود و همکاری اعضای تشکل‌ها به مدارس باید تدابیری اندیشیده شود تا این همکاری تسهیل شود و مانعی برای فعالیت نداشته باشیم.
جوادیه گفت: در استان همدان تشکل‌ها کارنامه خوبی در زمینه توانمندسازی و آموزش‌های عمومی و همگانی دارند. در جشنواره خوارزمی نیز چه پیش از برگزاری و چه هنگام جشنواره و پس از آن می‌توانیم همکاری خوبی داشته باشیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/کمک-اموزش-و-پرورش-به-محیط-زیست?magazineid=


برچسب ها: آموزش و پرورش همدان ، محیط زیست همدان ، همشهری همدان ،

شنبه 19 دی 1394

سرانه فضای سبز همدان؛ یک‌هفتم کشور

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

سرانه فضای سبز همدان؛ یک‌هفتم کشور

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
سرانه فضای سبز همدان؛ یک‌هفتم کشور
شرایط منابع طبیعی، مراتع و آبخیزداری استان چندان مناسب نیست. خشکسالی، چرای بی رویه دام ها، آتش سوزی جنگل‌ها و مراتع، فرسایش خاک و ناکامی طرح های این حوزه از جمله مشکلاتی است که اداره‌کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان با آن دست به گریبان است...
1394/10/19
شرایط منابع طبیعی، مراتع و آبخیزداری استان چندان مناسب نیست. خشکسالی، چرای بی رویه دام ها، آتش سوزی جنگل‌ها و مراتع، فرسایش خاک و ناکامی طرح های این حوزه از جمله مشکلاتی است که اداره‌کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان با آن دست به گریبان است. برای بررسی بیشتر این وضعیت با «محمدرضا همتی» مدیرکل منابع طبیعی استان گفت‌و‌گویی انجام داده ایم که در پی می آید.
  • چه مقدار اراضی در اختیار اداره منابع طبیعی و آبخیز داری استان قرار دارد؟
استان همدان حدود 905 هزار هکتار عرصه منابع طبیعی دارد که 47 درصد سطح استان را شامل می‌شود. از این مساحت 43 هزار هکتار جنگل طبیعی، دست‌کاشت و اراضی ذخیره‌گاهی است. 42 هزار هکتار زمین‌های شور و لم‌یزرع و بدون پوشش است. 822 هزار هکتار هم  مرتع است که دارای پوشش گیاهی خودرو یکساله است و تحت عنوان مرتع یا چراگاه محسوب می‌شود. مراتع در 3 دسته تقسیم‌بندی می‌شوند. 63 هزار هکتار جزو مراتع خوب و درجه 1 است که شامل مراتع ییلاقی و دامنه‌ها می‌شوند و دارای پوشش گیاهی خوب هستند. 317 هزار هکتار جزو مراتع متوسط با تولید تقریبا 100 تا 120 کیلوگرم علوفه در سال است و مراتع فقیر 400 هزار هکتار است که زیر 100 کیلوگرم علوفه برداشت شده در سال را به خود اختصاص می‌دهند.
  • وضعیت سرانه جنگلی استان در چه سطحی است؟
سرانه فضای سبز در بخش جنگل متاسفانه پایین است. سرانه جنگل در حال حاضر کمتر از 250 مترمربع است و البته این فضا بدون احتساب سرانه فض   ای سبز داخل شهر، روستایی و باغات است. در بحث جنگل و فضای سبز 250 مترمربع حالت استاندارد است. سرانه کشوری 1700 متر و سرانه جهانی آن حدود 6 هزار مترمربع است. سرانه فضای سبز جنگل استان حدود یک هفتم کشور است که فاصله زیاد است و به نسبت فضای اختصاص داده شده در دنیا فاصله‌ها زیاد است                                      .
  • برای توسعه فضای جنگلی استان چه باید کرد؟
 با توجه به این‌که استان همدان استان جنگلی نیست، بحث حفظ و توسعه فضای سبز به عنوان یکی از اهداف اصلی ما در استان مورد توجه است. در بحث جنگل اگر شرایط فراهم باشد، خود به خود شکل می‌گیرد. تعریف جنگل این است که خودرو باشد، خودش ایجاد شود و خودش را بتواند نگه دارد.
  • چرا همدان از این شرایط بی‌بهره است؟
همدان به چند دلیل این شرایط را ندارد؛ ارتفاع از سطح دریا، تبخیر و تعرق بالا  دارد که به دلیل هوای خشک و بادهای شدید و موسمی اتفاق می‌افتد، یخبندان‌های طولانی در زمستان و بهار که اگر تمامی این عوامل تداوم داشته باشد جنگل نمی‌تواند دوام بیاورد. به همین خاطر سطح جنگل استان متاسفانه کم است. به‌رغم این‌که استان زاگرسی و در استان کرمانشاه و کردستان شاهد جنگل‌های بلوط و بَنَ هستیم ولی در سطح استان این سطح بسیار بسیار پایین است.
  • عاقبت جنگل دست کاشت به کجا انجامید؟
از سال‌های گذشته بحث توسعه جنگل و فضای سبز در دستور کار قرار گرفته و تاکنون حدود 7 هزار هکتار در بخش دولتی طرح توسعه جنگل دست‌کاشت داشته‌ایم. از این میزان 1300 هکتار تحویل شهرداری‌ها شده و حدود 3400 هکتار تحت حفاظت منابع طبیعی است. مابقی جنگل‌های دیم دست‌کاشتی است که حالت نگهداری ندارد مانند بادام و گونه‌های مختلف از بادام شیرین و اِسکوباریا و گونه‌هایی مثل سماق و سنجد که معمولا در مناطق خاصی کشت می‌شود.
  • آیا طرح طوبی و واگذاری یک‌سری زمین‌ها برای تبدیل به باغ در همدان موفق بوده است؟
در بحث توسعه جنگل یا فضای سبز یکی از اهداف سازمان در سال‌های قبل این بود که با مشارکت مردمی وارد مبحث توسعه شود. از سوی دیگر مجموعه وزارت جهاد کشاورزی به دنبال این بود تا بحث توسعه سطح زیر کشت را داشته باشند. بنابراین طرحی به نام طوبی در کل کشور با هدف قراردادن اراضی منابع ملی مستعد برای توسعه باغات مثمر در اختیار افراد، تعریف شد. در سطح کشور اقدامات خوبی انجام شد اما چون بخشی از این طرح به انحراف برده شده و در حاشیه شهرهای بزرگ مثل تهران، اصفهان و شمال، بعضی اراضی تبدیل به ویلا و ساخت و سازهای اینچنینی شد متاسفانه این طرح در مجموع عملکرد موفقی نداشت و متوقف شد. خوشبختانه در استان همدان بخشنامه‌ای با موضوع ممنوع‌شدن واگذاری منابع ملی تا شعاع 15 کیلومتری همدان و 5 کیلومتری شهرهای بزرگ مثل نهاوند و ملایر تصویب شد که بخشی از منابع ملی را از دسترس متصرفان و کسانی که نیت سوء نسبت به منابع ملی داشتند، خارج کرد. حدود 600 تا 700 هکتار که واگذار شد عملکرد موفقی داشت و برای اهداف طرح مورد استفاده قرار گرفت.
  • طرح واگذاری باغ و طرح طوبی در چه وضعیتی است؟
طرح واگذاری اراضی برای ایجاد باغ در قالب کمیسیون اصل 32 تا زمان حاضر همچنان ادامه دارد. لازمه این طرح بحث تامین آب است زیرا برای ایجاد یک باغ اول باید منبع آب تعریف شود. قانونگذار در دستورالعمل‌های اصلاحی یا آیین‌نامه‌ها شرط آب را پررنگ کرد تا در پرونده واگذاری حتما مجوز آب از مراجع رسمی مانند امور آب را داشته باشد.بنابراین در جاهایی که آب موجود است این طرح انجام می‌شود اما در جاهایی که مشکل آب و کمبود آب دارند طبیعتا خیلی کم اجرا می‌شود. نمونه‌های طرح طوبی در ملایر و نهاوند حدود 600 تا 700 هکتار است. در حال حاضر همین طرح تحت عنوان دیگر قابلیت اجرا دارد اما شرط آن تامین آب است.
  • وضعیت مراتع استان چگونه است؟
در بحث مراتع مشکلاتی داریم. یکی از مشکلات فشار چرای دام است؛ به این ترتیب که باید حدود 600 هزار واحد دامی در سطح مراتع استان باشد اما بیش از 2میلیون یا قریب به 2 میلیون واحد دامی در مراتع تعلیف می‌شوند که این 3/5 برابر میزان مجاز است. این یکی از مشکلات است که بخشی از آن به دامداران روستایی و بخشی به دامداران عشایر باز می‌گردد.
  • سال زراعی گذشته آتش سوزی ها در مراتع افزایش پیداکرد. آمار دقیقی دارید؟
از مشکلات دیگر در بحث مراتع، آتش‌سوزی است که در فصل تابستان به دلیل گرمی هوا و خشکسالی، پیکر گیاهان خشک می‌شود و در فصل تابستان آماده اشتعال می‌شود. امسال تاکنون 68 مورد آتش‌سوزی در حدود 212 هکتار سطح مراتع و بخش کمی از جنگل‌های دست‌ کاشت اتفاق افتاده است. به محض اطلاع از آتش‌سوزی همکاران حضور پیدا کرده و با وسایل دستی و پیش پا افتاده مانند بیل و آتش‌کوب اطفای حریق می‌کنند.
  • ساماندهی عشایر نتیجه داشت؟
از مشکلات دیگر ما هر سال ورود زودهنگام عشایر است. چون منطقه جنوبی کم ‌آب و کم‌پوشش است و تمایل دارند که زودتر بیایند. در حال حاضر شکل زندگی عشایری تغییر پیدا کرده و با شکل کوچ قدیم فاصله زیادی دارد. به این ترتیب که با خودرو دام را انتقال می‌دهند. عشایر تمایل دارند زودتر وارد استان شوند در حالی‌که مراتع استان آمادگی حضور آنان را ندارد و به این دلیل در اوایل سال با عشایر مشکل داریم و از سوی آنها اصرار بر آمدن و از ما انکاراست. این مشکلات گاهی تا مرحله تشکیل پرونده و ضبط دام پیش می‌رود و برای ما تبعاتی به همراه دارد.
در مسأله دام روستایی پیچیده‌تر است به این دلیل که در محل هستند.  سعی کرده‌ایم با شورا و دامداران وارد مذاکره شویم، تفاهمنامه‌هایی تنظیم و طرح همیاران طبیعت را اجرا کنیم؛ به این ترتیب برای علاقه‌مندان کارت صادر می‌کنیم تا به ما در انتقال اطلاعات و گاهی گوشزد کردن قواعد به دامداران کمک‌کنند.
  • تعداد همیاران طبیعت در استان چند نفر است؟
همیاران طبیعت در حال حاضر 6400 نفر در سطح استان هستند که برای آنان کارت صادر شده است.
  • وضعیت استان در زمینه مرتع داری در چه سطحی است؟
طرح‌های مرتع‌داری با دستور‌العمل فنی به دامداران  واگذار  می‌شود تا اجرا کنند. در این زمینه موفقیت‌هایی داشته‌ایم اما رضایت‌بخش نیست. مشکل دیگر در بحث مراتع این است که به صورت مُشاعی بهره‌برداری می‌شوند؛ به این ترتیب شخصی که زودتر دست پیدا کند بیشتر بهره می‌‎برد. برای رفع این مشکل به دنبال طرحی هستیم تا با شرایط قانونی و اجازه نقل و انتقال این نوع حقوق بهره‌برداری اصلاح شود و با نظارت بتوانیم مراتع را تحویل بدهیم و تحویل بگیریم. این طرح به دلیل محدودیت‌های قانونی که دارد به آرامی حرکت می‌کند اما تلاش می‌کنیم با ارائه طرح در مجلس نسبت به رفع مشکلات آن اقدام شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D9%86%D9%87-%D9%81%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D8%A8%D8%B2-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%9B-%DB%8C%DA%A9%E2%80%8C%D9%87%D9%81%D8%AA%D9%85-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، منابع طبیعی همدان ، محیط زیست همدان ،

انتخاب خبر- حسین زندی: جمعه و شنبه گذشته نخستین نشست شورای هماهنگی سازمان‌های غیردولتی محیط‌زیست و منابع طبیعی کشوردر همدان با حضور نمایندگان استان ها برگزار شد جلسه های روز نخست تنها با حضور نمایندگان این شورا از استان های مختلف بود و روز دوم علاوه بر این نمایندگان، تعدادی از فعالان محیط زیست استان از تشکل های مختلف و مدیرکل های حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی استان نیز حضور داشتند.

  این نشست با برنامه های مختلفی همراه بود از جمله؛ یکی از برنامه‌های جذاب این مراسم تقدیر از یک فعال ‌محیط‌زیست بود. «اردشیر محرابی‌اختر» هنرمند مجسمه‌سازی که سالهاست با تشکل‌های زیست‌محیطی فعالیت می‌کند. هنگام سفر ریاست سازمان محیط زیست در بدو ورود «معصومه ابتکار» اسلحه شکاری که جزء آثار و مجموعه خانوادگی بود زیر پای این این مقام دولتی  شکست. این اتفاق تاثیر خوبی در افکار عمومی استان داشت و استاندار همدان و مدیر کل حفاظت از محیط زیست استان به این بهانه  در این نشست از اردشیر محرابی اختر تقدیر کردند.

در این مراسم اردشیر محرابی اختر گفت: سالهاست با گروه‌های محیط‌زیستی همدان همکاری می‌کنم و در تشکل‌های این حوزه عضو هستم. مدت‌ها بود به دنبال بهانه‌ای بودم که مردم محلی و شکارچیان را متوجه آسیب‌های شکار کنم و دوست داشتم اسلحه تاریخی که از نیاکان و اجدادم به ارث رسیده بود در یک فضای عمومی بشکنم. آمدن معصومه ابتکار بهانه‌ای شد تا بتوانم این پیام را به گوش مردم میهنم به خصوص شکارچیان برسانم.

محرابی اختر ادامه داد: با این حرکت نمادین خواستم بگویم، ما با کمبود گونه‌های جانوری مواجه هستیم و بهتر است با جانوران و حیوانات مهربان‌تر برخورد کنیم و نشان‌ دهیم ایرانی‌ها مردم مهربانی هستند. امیدوارم این حرکت تاثیری هر چند کوچک  در این زمینه داشته باشد.

«محمدرضا محمدی» مدیر‌کل حفاظت از محیط‌زیست استان همدان در این مراسم گفت: در مقطعی هستیم که جمع‌بندی مباحث مربوط به برنامه ششم انجام شده و در آستانه رفتن به مجلس است.  ما باید مروری بر فرآیند بحث محیط‌زیست در برنامه‌های اول تا پنجم داشته و نقاط ضعف و قوت را بررسی می‌کردیم و دلایل نبود توفیق در برنامه‌های تعریف‌شده را اشاره می‌کردیم. برای اینکه می‌توانست در روحیه دانش‌گری و مطالبه‌گری موثر باشد. در طول اجرای برنامه ششم با اعمال پیگیری لازم می‎توانست انگیزه بیشتری ایجاد کند تا به اهداف برنامه ششم برسیم و از فضای ویترینی و تزئینی بودن برنامه‌ها بیرون بیائیم.

دکتر محمدی ادامه داد: درصدهایی که برای توفیق برنامه‌ها ذکر می‌کنیم درصدهای مایوس کننده‌ای است که قطعا حضور سازمان‌های مردم‌نهاد می‌تواند به این بحث کمک کند.

او در این برنامه گفت: با توجه به اینکه روز 14 آذر ماه به عنوان روز آشنایی با تغییرات آب و هوایی نام‌گذاری شده و تاکید شده است ما باید به تعمیق دانسته‌ها  خود درباره این موضوع کمک کرده و به سمتی برویم که بتوانیم با این پدیده مخرب و نابودکننده حیات بشری مواجه دقیق‌تر و اصولی‌تر داشته باشیم.

مدیر کل حفاظت از محیط زیست افزود: درباره فعالیت در سازمان‌های مردم‌نهاد ذکر چند نکته ضروری است. نکته اول این است که هر چقدر به وزن دانسته‌ها و اشراف به موارد مرتبط با فعالیت‌ها اضافه کنید به همان میزان قدرت چانه‌زنی را بالا می‌برید و هرچقدر وزن تشکل‌ها را بالا ببرید می‌تواند شرایط را ایجاد کند تا حرف‌شنوی بیشتری از طرف مخاطبین نسبت به شما صورت گیرد و طبیعتا روحیه مطالبه‌گری که باید در سازمانهای مردم‌نهاد وجود داشته باشد می‌تواند با این ویژگی‌‌ها و تحقق آن صورت عینی بهتر و نتیجه پربارتر بگیرد و همراه داشته باشد. خواهش بنده این است که به این نکات دقت کنند و با لحاظ این ویژگی‎ها بتوانیم شرایط بهتری برای این فعالیت‌ها رقم بزنیم.

دومین جلسه تبیین برنامه‌های بخش محیط‌زیست در برنامه ششم توسعه کشور

یکی دیگر از بخش های این نشست دومین جلسه تبیین برنامه‌های بخش محیط‌زیست در برنامه ششم توسعه کشور با حضور «سیاوش آقاخانی» و «بابک مغازه‌ای» نمایندگان سازمان‌های غیر دولتی برگزار شد.

سیاوش آقا خانی گفت: بحث برنامه ششم توسعه کشور اولین برنامه‌ای بود که نماینده سازمان‌های مردم‌نهاد به صورت مستقیم در عالی‌ترین سطح حضور و همکاری داشتند. در این نشست ما برابر با معصومه ابتکار، جلالی ریاست سازمان جنگل‌ها و حتی بیشتر از این عزیزان حق رای در جلسات داشتیم. سازمان محیط‌زیست و سازمان جنگل‌ها 1 حق رای داشتند ولی ما دو نفر 2 حق رای داشتیم و این در حالی بود که خیلی از مراکز تاثیرگذارتر عمل کنیم. مهم‌ترین موردی که سعی کردیم در برنامه ششم توسعه تغییری ایجاد کنیم، ایجاد تغییر در نگاه دولت به حوزه سازمان‌های مردم‌نهاد و مشارکت مردمی بود. متاسفانه سازمان‌های مردم‌نهاد را بازوی دولت می‌دانند در صورتی که دولت بازوی اجرایی ملت است و سازمان‌های مردم‌نهاد چشم ناظر بر عملکرد دولت و شرکا دولت در بحث توسعه هستندو باید تلاش شود تا این نقش احیا شود.

نماینده تشکل های غیر دولتی در بخش محیط‌زیست برنامه ششم توسعه کشورافزود: در دوره‌های مختلف سیاست‌های مختلف در کشور در حوزه حضور مردم وجود داشته است. یک دوره دولت کنار بود و برای مردم برنامه‌ریزی می‌کرد و همه کارها را در اختیار گرفته بود و دولتی‌سازی الگوی مدیریت کشور بود. در دوره‌ای دیگر خصوصی‌سازی شد که در بدترین حالت ممکن و کارهای انجام شده نمونه بارز آن در شرکت‌های فراوانی که ورشکست شدند و متاسفانه شکست خصوصی‌سازی در کشور را دیدیم. دوره دیگری به سراغ مردمی‌سازی رفتند که این حسن شروع فعالیت‌ها در حوزه مشارکت مردم بود و خوشبختانه امروز برنامه‌ریزی مردمی یکی از اولویت‎های در دستور کار دولت است. تفاوتی بین سازمان‌های مردم‌نهاد و دولت‌ها است. ویژگی عمده سازمان‌های مردم‌نهاد پایداری آنها است. دولت‌های زیادی آمدند و رفتند اما این سازمان‌ها همچنان پابرجا هستند و پایداری سازمان‌های مردم‌نهاد یکی از ویژگی‌های آنها است و می‌تواند نقش نظارتی سازمان‌های مردم‌نهاد را اجرایی کند.

«بابک مغازه‌ای» با اشاره به حضور در نشست و موارد تصویب شده در برنامه ششم توسعه بیان کرد: این جلسه اولین حضور سازمان‌های مردم‌نهاد با حق رای در تدوین برنامه‎های پنج ساله بود از ماده 15 به بعد اتفاق افتاد. از ماده 16 و حضور در جلسات تدوین تلاش کردیم تا برنامه استراتژیکی را برای حضور تدوین کنیم. در مرحله اول تاکید بر تغییر دو ماده اول و ماده سوم که اختصاص به بحث آموزش و بعد بحث اساسی سازمان‌های غیر دولتی است را در دستور کار قرار دادیم.

مغازه ای افزود: خوشبختانه ماده سوم که اختصاص به سازمان‌های غیر دولتی بود در آخرین جلسه و با حضور معصومه ابتکار با  تصویب رای قاطع 16 نفر عضو شورا به تصویب رسید و در بحث ماده 1 موفق شدیم بحث آموزش مدارس محیط‌زیستی را اضافه کنیم. از ماده 16 تا 19 سعی کردیم تا ارتباط با دیگر نمایندگان حاضر از وزارت‌خانه‌های مختلف و معاونان وزرا افزایش دهیم و تاثیراتی در ماده‌ها گذاشتیم.

در ادامه این نشست «محمدرضا همتی» مدیر‌کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان با اشاره به نقش سازمان‌های مردم‌نهاد افزود: سازمان‌های مردم‌نهاد بهترین مرجع در امر آموزش و توانمند‌سازی در بین مردم هستند. بحث ارزیابی زیست‌محیطی بسیار مهم است و باید فعالیت‌های مختلفی در این راستا انجام شود. تشکل‌ها انرژی و پتانسیل قوی دارند و گسترده هستند و در مجموعه دولت می‌توانند تاثیرگذار باشند. در بحث محیط‌زیست هدف دولت و سازمان‌های مردم‌نهاد یکی است و باید با همکاری با یکدیگر برای ارتقا زیست‌محیطی استان به اتفاق‌نظر برسیم.

رونمایی از کتاب با موضوع آب

در پایان مراسم از کتاب «آب» اثر «شهلا خاورزمینی» رونمایی شد. نویسنده با معرفی کتاب گفت: هدف این است که با زبانی ساده به خواننده بگوییم آب چقدر اهمیت دارد و هر شهروند باید در آب صرفه‌جوئی کند و وظیفه خود را در قبال این شریان حیاتی زندگی انجام دهد. مسئله آب اینقدر دارای اهمیت است که در بعضی مناطق به خاطر آن جنگ رخ می‌‎دهد. در بحث کشاورزی باید نگاه سنتی اصلاح شده و به سمت مکانیزه شدن و صرفه‌جویی در مصرف آب پیش برویم.

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=6163,1



برچسب ها: محیط زیست همدان ،

تاریخ انتشار: 4 مهر 1394  -   9:35:04 بعدازظهر(PM)
پرینت بگیرید

انتخاب خبر: هر سال همزمان با 2 مهرماه برابر با روز جهانی غار پاک، غارنوردان و علاقمندان به طبیعت تلاش می کنند زباله های غارهای را پاکسازی کنند و اهمیت پاکیزگی و پاسداری از غارها را به گوش دیگران برسانند. در ایران نیز گروه های غارنوردی، کوهنوردی و فعالان محیط زیست به مناسبت این روز اقدام به پاکسازی غارها می کنند.

همزمان با «روز جهانی غار پاک» غارهای کوه خورزنه همدان پاکسازی شد

به گزارش انتخاب خبر، جمعه گذشته تعدادی از علاقمندان به محیط زیست و اعضای تشکل های غیر دولتی همدان به نام های: انجمن توسعه محلی بهارستان، کمیته محیط زیست کانون قلم همدان، نبض سبز حیات و انجمن پویشگران سفر پاک  5 غار از غارهای کوه خورزنه را پاکسازی کردند و زباله های جمع آوری را به مراکز تجمیع پسماند شهری حمل کردند.

همزمان با «روز جهانی غار پاک» غارهای کوه خورزنه همدان پاکسازی شد

دلیل انتخاب غارهای کوه خورزنه برای پاکسازی از طرف تشکل های غیردولتی این است که تعرض ها روز به روز به محوطه باستانی و طبیعی خورزنه بیشتر می شود و کوه­خواری و زمین­خواری، عرصه این محوطه را هر روز تنگتر و کوچکتر می کند. با این اقدام علاوه بر پاکسازی و توجه به اصول توسعه پایدار، تلاش ما این است که مسئولان به اهمیت و حفظ این محوطه توجه کنند و برای ثبت ملی آن اقدام کنند.

کوه خورزنه در سه کیلومتری شرق همدان، در میان چهار روستای حصار آقا شمسعلی(در غرب)، مزدقینه(درشمال)، کشین(در جنوب) و تفریجان(در شمال شرقی) واقع شده است.

همزمان با «روز جهانی غار پاک» غارهای کوه خورزنه همدان پاکسازی شد

ارتفاع این کوه از سطح دریا تقریبا2200 متر است و در فاصله 500 متری کوه به طرف غرب تپه شاه تهماسب قرار دارد(از آنجا که باستان شناسان بقایای سفالهای اطراف تپه را به دوره سلجوقی نسبت می دهند به نظر می رسد نام گذاری تپه ارتباطی به دوره صفوی و شاه تهماسب ندارد و دلیل دیگری دارد). شایان ذکر است این تپه تاریخی و گورستان اطراف آن به دلیل بی توجهی مسئولان و حفاری های غیرمجاز در حال نابودی است.

کوه خورزنه با غارهای پیدا و پنهان و طبیعت کم نظیر و نیز منطقه ای که تا دهه هفتاد جزء منابع طبیعی بوده، زیستگاه و پناهگاه  گونه های جانوری  بسیاری بود اما با رشد سکونت گاه های شهری و روستایی اطراف و تهدید و تصاحب اراضی توسط زمین خواران، این سرمایه ملی و زیستگاه طبیعی و همچنین گونه های جانوری اش مورد تهدید قرار گرفته است. امروزه دو تیره جغد، عقاب، خرگوش، روباه، شغال، جوجه تیغی، تشی  یا خارپشت، قمری و انواع پرندگان و خزندگان  و گونه های مختلف آفتاب پرست در این زیستگاه وجود دارد. حضور عشایر و شکارچیان تهدید دیگری است که زندگی این جانوران را در معرض خطر قرار داده است. در اطراف خورزنه سنگواره و فسیل به وفور یافت می شود.

در قسمت فوقانی کوه(جبهه جنوبی) سه غار وجود دارد غار شماره یک، در اثر بمباران هوایی ارتش عراق تخریب شده و دهانه ورودی آن با ریزش چند لاشه سنگ پوشیده شده است. غار دوم در فاصله اندکی از غار اول و هم سطح غار شماره یک واقع شده است.

همزمان با «روز جهانی غار پاک» غارهای کوه خورزنه همدان پاکسازی شد

غار دوم که از دو غار دیگر کوچکتر است هم سطح با غار اول، با فاصله تقریبی دویست متری به طرف شرق است وعمق چندانی ندارد. اما چهارمین و مهم­ترین غار پایین­تر از آن دو قرار دارد، دهانه غار بیش از ده متر عرض و دو و نیم متر ارتفاع دارد و درون آن مانند تالار بزرگی است، سطح غار با ریزش صدها تن شن و خاک پوشیده شده است و دیوارها و سقف آن توسط ساکنانش در دوره­های تاریخی مختلف بزرگتر و فراخ­ترشده به طوری که بقایای زخم تیشه ­ها هنوز خودنمایی می­ کند. غار پنجم در جنوب شرقی کوه خورزنه و انتهایی ترین  نقطه کوه واقع شده است و این غار دارای یک ستون بزرگ دستکند است. غار پنجم درگذشته  دارای یک چشمه آب بوده اما بر اثر ریزش خاک و لاشه سنگ  پر شده است.

همزمان با «روز جهانی غار پاک» غارهای کوه خورزنه همدان پاکسازی شد

از آنجا که این کوه از سنگ های رسوبی نرم تشکیل شده است، همواره در طول زمان در معرض حکاکی و علامت گذاری قرار داشته، بیشتر این علامت ها و نوشته ها متعلق به دوره های اخیر است. جالب ترین ویژگی خورزنه این است که در جای جای آن حکاکی و برآمدگی هایی به صورت دایره دیده می شود(نگارنده بیش از صد و بیست مورد آن را شناسایی و از آن عکسبرداری کرده است). این خورشید واره­ ها در قطرهای مختلف از ده سانتی متر تا یک و نیم متر، هم در داخل غارها و هم درسطح سنگ­ها در نقاط مختلف کوه دیده می­ شود.

برخی بر این باورند که این کنده کاری ها آثار به جا مانده از استخراج سنگ برای پایه ستون و یا سنگ آسیاب بوده است. اما در هیچ جای شهر همدان و اطراف آن پایه ستونی از این جنس سنگ دیده نشده است. از سوی دیگر سنگ این کوه به دلیل نرمی برای پایه ستون مناسب نیست و به نظر نمی رسد برای سنگ آسیاب نیز از این نوع سنگ استفاده شده باشد. اما با توجه به نام کوه که محل برآمدن خورشید است و اینکه پژوهشگران این منطقه را محل سکونت مهرپرستان دانسته ­اند و باورهایی نیز از آیین مهر در میان بومیان این منطقه وجود دارد، پرسش هایی از این دست پیش می آید که آیا این دایره ها ارتباطی با نام کوه و آیین مهر دارد و یا اینکه نگاره ها کاربرد ستاره شناسی و سنجش زمان داشته اند و یا از نمادهای جادویی پیش از به وجود آمدن مذاهب و ادیان در دوره غارنشینی بوده است؟

همزمان با «روز جهانی غار پاک» غارهای کوه خورزنه همدان پاکسازی شد

انتظار می رود با توجه به دارا بودن ظرفیت های طبیعی و باستانی و تهدید های موجود هر چه سریعتر این محوطه در فهرست آثار ملی قرار گیرد و از دست درازی افراد سودجو و نهادهای مختلف در امان بماند.

خبرنگار: حسین زندی

http://www.entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=5050,1


برچسب ها: پاکسازی غار خورزنه ، غارهای کوه خورزنه ، محیط زیست همدان ،

نتقاد تند امیرشهاب رضویان از مدیران ارشد همدان؛

قرار نیست به هر قیمتی توسعه ایجاد کنیم

حسین زندی
شنبه, 28 شهریور, 1394 - 09:40
روز پنج شنبه معصومه ابتکار معاون ریاست جمهوری و رئیس سازمان حفاظت از محیط زیست کشور در سفری یک روزه وارد همدان شد. اگر چه برنامه های این سفر بسیار فشرده بود اما در همین مدت محدود اقشار و گروه های مختلف در همدان توانستند با متولی اصلی محیط زیست کشور دیدار کنند و دغدغه های خود را به گوش این مقام کشوری برسانند.

در ابتدای ورود معاون رئیس جمهور به همدان، در مراسمی نمادین دو شکارچی اسلحه های خود را در زیر پای معصومه ابتکار شکستند. اردشیر محرابی اختر یکی از کسانی که سلاح خود را در این مراسم شکست، گفت: پدر من شکارچی بود و این اسلحه سال ها در خانه ما بود خانواده من در نظر داشتند آن را بفروشند اما از آنجا که با کشتن هر حیوانی مخالف هستم نگران بودم خریدار با این تفنگ شکار کند تصمیم گرفتم نفروشم.

محرابی اختر ادامه داد: وقتی شنیدم خانم ابتکار قرار است به همدان بیایند تصمیم گرفتم به جای قربانی کردن حیوان  تفنگم را در زیر پای ایشان قربانی کنم تا پیامی را به هموطنان شکارچی برسانم که شکار کردن بی رحمی در مقابل طبیعت است. ما مگر چقدر گونه در حیات وحش داریم؟ به اندازه کافی حیوانات را کشته ایم بهتر است پس از این به فکر حفظ گونه ها باشیم.

محرابی که مدتی است در گروه های محیط زیستی فعالیت می کند ادامه داد: به نظرم امروز وقت آن رسیده که به جای شکار حیوانات با تفنگ، دوربین به دست بگیریم و مناظر زیبا از طبیعت بی نظیر کشور و گونه های حیات وحش را شکار کنیم و مطمئنم اگر شکارچیان این کار را انجام دهند به زودی متوجه می شوند که شکار لحظه ها نسبت به شکار حیوانات بی گناه لذت بیشتری دارد.

امیر بختیاریان نماینده خبرنگاران فعال در حوزه محیط زیست در این مراسم گفت: اخیرا آقای رئیس جمهور دشمنان  ایران را در کنار مشکلات اقتصادی کم آبی و بحران ریزگردها دانسته اند این تغییر رویکرد مثبت است اما مبارزه با این دشمن نیاز به پیش نیازهایی دارد. امروز با وجود این بحران اکثریت جامعه رنجور نیستند و گویی این وضعیت پایدار نیست و تا انتخابات 1396 آن روی سکه بی آبی خود را نشان خواهد داد طوری که بی آبی باعث می شود نامزد یا نامزدهایی سوار بر آب راهی کرسی انتخابات شود. سواره گیری از آب برای صندلی ریاست جمهوری انتخاب بدی نیست بد آنجاست که این رویکرد آمیخته به تزویر، دروغ و بلوف شود و از صندوق هر چیزی غیر از یک مدیر ارشد خارج شود.

بختیاریان در این مراسم گفت: خیلی خوب است که سازمان حفاظت از محیط زیست برای تدوین برنامه ششم دست به کار شده و از تشکل ها هم استفاده می کند اما قانون بدون اجرا و بدون امکان نظارت بودنش مثل نبودنش است. اعتبار سازمان محیط زیست بسیار محدود است مثلا اعتبار عمرانی کشور در سال 94 پنجاه هزار میلیار دتومان است هرچند این رقم بسیار کم است اما اعتبار عمرانی سازمان محیط زیست 120 میلیار تومان است که 60 میلیارد آن هم محقق نمی شود حالا دشمن ما ریزگردها و کم آبی است اما اعتباری که برای مبارزه با این دشمن اختصاص داده ایم 60 میلیار تومان است.

بختیاریان ادامه داد: به نظر می رسد با توجه به بحران کم آبی این موضوع نه توسط دولت جدی گرفته می شود نه توسط مردم. ماموریت تاریخی سازمان حفاظت محیط زیست بسیار پررنگ است و تا بتواند بدان جهت که بتواند با تدوین سیاست درست هم از قابلیت دولت و هم مردم استفاده کند. در این مسیر رسانه نقش پر رنگی دارند و به نظر می رسد رسانه های مرسوم مهجورند و منفعل و رسانه های جدید متکثر و فعال هستند برخی از مطالبی که در این رسانه منتشر می شود بیانگر آخرالزمان در دو سه سال آینده است این اخبار در مقابل سواد رسانه ای مخاطبان بسیار مخرب هستند که امکان دارد آستانه تحریک پذیری مخاطب را با توجه به اخبار هیجانی پایین آورد.

این فعال رسانه ای خطاب به معصومه ابتکار گفت: بنابراین وضعیت مبارزه با این دشمن مناسب نیست نه تخصیص بودجه به درستی صورت می گیرد نه شاخک های نظام اداری کشور برای مقابله پیشگیرانه خوب عمل می کند نه سازمان های غیردولتی توان مقابله را دارند و نه رسانه های معتبر نقش خود را به درستی انجام می دهند در آخر نوک مطالبه گری مردم به دلیل این که نام حفاظت از محیط زیست به نام سازمان شما حک شده است.

امیر شهاب رضویان کارگردان همدانی که به نمایندگی از جامعه هنرمندان استان در این همایش سخنرانی می کرد در اعتراض به تذکر مجری که گفت 5 دقیقه وقت سخنرانی شماست در ابتدای سخنانش گفت: سخنرانان دولتی هر بار تریبون به دست شان می افتد ساعت ها حرف می زنند و به زور مردم را می خواهند به بهشت ببرند اجازه بدهید ما هم 10 دقیقه مردم را به جهنم ببریم.

او با اشاره به مدیرانی که در استان همدان کارهایی ماندگار کرده اند گفت: حدود سال های 1285 ظهیرالدوله حاکم همدان بود و در این شهر با کمک و مشارکت مردم مجلس و عدالتخانه ای به نام مجلس فواید عام ساخت. او کاری کرده است که امروز هم از آن به نیکی یاد می کنیم یا  فریدالدوله گلگون از اولین شهرداران همدان بوده که در ساختن سینما و آوردن کنسرت ها به همدان تلاش کرده و از اولین کسانی است که در همدان روزنامه منتشر کرده است. شهردارنی مانند مرحوم بالاخانلو، چوبک که خیلی از موارد توسعه ای شهر در زمان این ها ادامه پیدا کرده است و از همه نازنین تر آقای بهنامجو بود که کارهای ارزنده ای را در شهر انجام داده است آقای استاندار و آقای شهردار! شما هم کار مثبت انجام دهید تا ما مردم همدان از شما هم به نیکی یاد کنیم.

رضویان با بیان اینکه باغ بدیع الحکما با مجوز نهادهای دولتی تخریب شد، گفت: باغ را مصادره می کنند و درختانش را می برند منابع آب آن را قطع می کنند و بعد در آن ساختمان می سازند این قضیه مربوط به 100 سال پیش نیست این اتفاقی است که 2 سال پیش افتاده است و در کمیسیون ماده 5 با حضور استاندار و شهردار تخریب شده است. بی تفاوتی، وجود مدیران غیرکاردان و فعالیت سودجویان از مشکلات ما در استان همدان است که در 2 سال پیش منجر به این شد که باغ بدیع الحکما نابود شود.

این هنرمند همدانی ادامه داد: البته وقتی بودجه عمرانی یک سازمان 120 میلیارد تومان است و کم ترین مبلغ اختلاس 3000 میلیارد تومان است  و با یک اختلاس می توان چند سال یک وزارتخانه و سازمان را اداره کرد انتظاری نمی توان داشت که وضعیت محیط زیست بهتر شود. نیروگاه همدان هنوز برای استان مشکل ایجاد می کند و کم آبی ایجاد کرده و این در حالی است که مجوز ساخت واحدهای تولید فولاد نیز صادر شده است.

رضویان افزود: قرار است 5 هتل در حاشیه عباس آباد و گنجنامه ساخته شود، بیش از 100 باغ و 100 قنات نابود شده است، میدان میشان نیز یکی از ظرفیت های ما به شمار می رود که به بهانه توسعه گردشگری در حال نابود کردن این منطقه هستیم قرار نیست به هر قیمتی توسعه ایجاد کنیم.

رضویان در پایان گفت: فشار بر فعالان محیط زیست استان زیاد است، آقای استاندار فعالان زیست محیطی وجدان های بیدار جامعه هستند تقاضای ما این است که از فعالان محیط زیست استان حمایت شود.

شایان ذکر است؛ در همین رابطه "مجمع اصلاح طلبان استان همدان" طی نامه ای به رییس سازمان محیط زیست کشور خواستار رسیدگی به مشکلات زیست محیطی استان همدان شدند.



Read more: http://www.donyayesafar.com/n/2018#ixzz0Vc2m6mUC


برچسب ها: دنیای سفر ، محیط زیست همدان ، ابتکار در همدان ، معصومه ابتکار ، امیر شهاب رضویان ،

شنبه 20 تیر 1394

گفت و گو با دکتر مهرداد مدرکیان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،گفتگو ،

محیط زیست؛ در سراشیبی خطر

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
محیط زیست؛ در سراشیبی خطر
این روزها شرایط بحرانی محیط‌زیست در ایران ایجاب می‌كند همه مردم دست به كار شوند تا شاید از پیشروی این وضعیت اندكی جلوگیری كنند....
1394/04/21
این روزها شرایط بحرانی محیط‌زیست در ایران ایجاب می‌كند همه مردم دست به كار شوند تا شاید از پیشروی این وضعیت اندكی جلوگیری كنند.
تلاش‌كردن در زمینه محیط‌زیست، بزرگ كوچك، پیر، جوان، فقیر و غنی نمی‌شناسد و یك همت همه‌جانبه می‌خواهد. در همدان از چندین دهه پیش افرادی در زمینه محیط‌زیست تلاش می‌كردند. از جمله «هوشنگ جمشیدآبادی» معلم بااخلاق و پژوهشگر نام‌آشنا كه یك‌تنه به پاكسازی رودخانه‌های اطراف شهر می‌پرداخت تا سال‌ها بعد عمل او انگیزه‌ای شود برای جوان‌ترها تا اقدام به تشكیل گروه‌های محیط‌زیستی كنند.
یكی دیگر از تلاشگران این عرصه «مهرداد مدركیان» است كه در كنار شغل پزشكی به فعالیت‌های زیست‌محیطی مشغول است و با تشكل‌های مرتبط همراهی و همكاری دارد. او در این گفت‌و‌گو از نقش جامعه پزشكی در فعالیت‌های مدنی می‌گوید.
  • چه عاملی باعث شد به سمت فعالیت‌های محیط‌زیستی كشیده شوید؟
برداشت من از فعالیت اجتماعی یك فعالیت عام‌المنفعه است. كسی كه وارد این عرصه می‌شود قاعدتا نباید منفعت شخصی را در نظر  داشته باشد. در این تلاش‌ها باید منافع جمع مدنظر باشد و برتر شناخته شود. فعالیت عرصه‌های مختلفی دارد و هركس به فراخور علاقه و زمینه‌كاری می‌تواند در رشته‌های مختلف وارد شود. بنابراین فعالیت در زمینه حفاظت از محیط‌زیست یكی از آنهاست.
یكی برای حمایت از كودكان كار و بی‌سرپرست كار و دیگری برای حفاظت از میراث فرهنگی فعالیت می‌كند. این علاقه و تجربه است كه فرد را به سمت نوع فعالیت‌ها می‌كشاند.
  • برای فعالیت مدنی چه ضرورت‌هایی مورد توجه است؟
آنچه مهم است و باید مورد توجه قرار گیرد این است كه فردی كه وارد گروه می‌شود و فعالیت می‌كند اولا حداقلی از آگاهی، دانش و سواد در زمینه مورد نظر را داشته باشد و به این نكته توجه كند كه به كجا می‌خواهد برسد؟ هدفی برای خود ترسیم كند و از خود بپرسد كه تلاش‌های او چقدر مهم و چقدر لازم است.
  • در همدان شما را علاوه بر اینكه به شغل پزشكی می‌شناسند به‌عنوان یك فعال مدنی و فعال محیط‌زیست نیز پذیرفته‌اند. این فعالیت به شما چه چیزی می‌دهد؟
همان‌طور كه گفتم از آنجا كه در این فعالیت‌ها نفع شخصی و مالی مستقیم وجود ندارد و عام‌المنفعه است (هرچند نفع معنوی برای افراد دارد)، وقتی ما می‌بینیم باغ‌ها در حال نابودی و محیط طبیعی در حال تخریب است، اگر بتوانیم‌درصد اندكی در پیشگیری از این مشكل سهیم باشیم به هرحال یك آرامش و رضایت معنوی به دنبال دارد و اندكی وجدان انسان راحت می‌شود.
  • فعالیت‌های روش‌مند و سیستمی در كشور ما ضعیف است. برای همه‌گیرشدن این تلاش‌ها چه كار باید كرد؟
به نظر من آگاهی مهم‌ترین راه‌حل است. آگاه‌سازی شهروندان بسیار مهم است. به‌طور مثال وقتی شهروندی نمی‌داند ریختن زباله در طبیعت و حتی معابر عمومی چه عواقبی دارد بسیار خطرناك است، اما وقتی نتیجه كارش را بداند كمتر به این اعمال دست می‌زند.
  • این آگاهی‌رسانی از چه طریقی صورت می‌گیرد؟
باید از همه اهرم‌ها استفاده كرد. ابتدا باید ببینیم چه ابزار و اهرم‌های اطلاع‌رسانی و آگاهی‌دهی در اختیار نهادهای غیردولتی و فعالان مدنی قرار دارد. طبیعتا ابزار رسانه‌ای مانند رادیو و تلویزیون را در اختیار نداریم و این رسانه‌ها هم با انجمن‌ها و نهادهای غیردولتی همراهی و همكاری ندارند. اما از طریق رسانه‌های مكتوب، بولتن‌های داخلی و با گردهمایی‌ها می‌توانیم فعالیت كنیم. به نظر من یكی از راه‌ها، ارتباط با دانش‌آموزان است. باید در مدارس حضور داشته باشیم و از راه‌هایی كه برای كودكان خوشایند است مانند انیمیشن و مولتی مدیا دانش‌آموزان را وارد فعالیت كنیم. اگر كودكان و نوجوانان وارد فعالیت شوند خانواده‌ها را نیز همراه خواهند كرد.
  • جامعه پزشكی چگونه می‌تواند در این فعالیت‌های اجتماعی وارد شود؟
به نظر من جامعه پزشكی ظرفیت خوبی دارد، زیرا با عموم مردم در ارتباط است، مردم به پزشكان اعتماد دارند و  همچنین جایگاه ویژه‌ای برای این قشر قایل هستند. در نتیجه وقتی این قشر موضوعی را مطرح می‌كنند و سخنی می‌گویند مردم راحت‌تر می‌پذیرند. وقتی پزشکان  من به‌عنوان یك دندانپزشك در مطب از یك نقاشی و تابلوهایی برای آگاه‌سازی در زمینه محیط‌زیست استفاده كنم، مراجعه‌كنندگان من تأثیر می‌پذیرند.
  • با توجه به این نكته كه وضعیت مالی پزشكان نسبت به برخی اقشار بهتر است فكر می‌كنید حمایت مالی آنها از تشكل‌ها مؤثرتر است یا همراه‌شدن خود پزشكان با تشكل‌ها تأثیر بیشتری دارد؟
مسلما در زمینه فعالیت‌ها هرچه بیشتر وارد شوند اثر بهتری دارد. این به احساس مسئولیت هر فرد برمی‌گردد. یك نفر دوست دارد مستقیم وارد فعالیت شود و همراهی كند، اما فرد دیگری زمان كمتری برای فعالیت دارد و می‌تواند حمایت مالی از تشكل‌ها داشته باشد. حمایت‌های مالی حداقل‌كاری است كه می‌توان در تلاش‌های مدنی داشت.
  • این كمك‌ها و حمایت‌ها از چه طریقی صورت می‌گیرد؟
همان‌طورکه در همه جای دنیا متداول است كمك از طریق سمن‌ها و تشكل‌های مدنی بهترین شیوه است. تشكل‌های غیردولتی كه شناخته شده‌ و ثابت كرده‌ تلاش درستی در این زمینه داشته‌اند، می‌توانند با اهرم‌ها و فرصت‌های بیشتری كه در اختیار دارند مفید باشند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%AD%DB%8C%D8%B7-%D8%B2%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9B-%D8%AF%D8%B1-%D8%B3%D8%B1%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%A8%DB%8C-%D8%AE%D8%B7%D8%B1?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، دکتر مهرداد مدرکیان ، محیط زیست همدان ، نقش پزشکان در حفظ محیط زیست ،

یکشنبه 27 اردیبهشت 1394

تشکل‌های غیر دولتی «زینت المجالس» دولت نیستند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،مطالب در خبر گزاری ها ،

تشکل‌های غیر دولتی «زینت المجالس» دولت نیستند

zinat.jpg

تشکل های غیر دولتی با ساختار فعلی، پدیده ای بر آمده از دولت مدرن هستند. دولت های مدرن تلاش می کنند زمینه ها مشارکت حداکثری را با کم کردن تعداد کارکنان و بهره گیری از متخصصان جامعه در بخش های خصوصی فراهم کنند، به ویژه استفاده از نیروهای متخصصی که به صورت داوطلبانه در چارچوب سازمان‌های غیر دولتی فعالیت می‌کنند. از همین روی در بیشتر موارد به جای استخدام نیروی کار از نتیجه اندیشه و فکر آنها استفاده می‌شود. اما این مسئله مهم در کشور ما مغفول مانده است.

 

یکی از نقش‌های سازمان‌های غیر دولتی در جهان این است که وقتی دستگاه‌های دولتی توان یا امکانات لازم جهت پرداختن به برخی امور را نداشته باشند، می‌توانند جایگزین مناسبی در ارائه خدمات و اموری مانند برنامه‌ریزی پروژه‌ها در راستای حمایت از خانواده‌ها، کودکان و محیط‌زیست باشند. اما از این نقش در ایران هرگز استفاده نمی‌شود و در عوض بر نقش‌هایی چون آگاهی‌رسانی، آموزش، تسهیل گری، خدمات‌رسانی، نظارت و به طورکلی تصمیم‌سازی در فرآیند فعالیت تشکل‌های غیر دولتی تاکید بیشتری می‌رود.
با توجه به مسائل اجتماعی در ایران، ساختار حکومتی و رابطه دولت- ملت، ظرفیت سازمان‌های مردم-نهاد در تصمیم‌سازی برجسته‌تر از موارد دیگر است. تصمیم‌سازی‌هایی که به تصمیم‌گیری درست و تخصصی در نهادهای دولتی منجر خواهد شد. اما تاکنون از این ظرفیت به درستی بهره برداری نشده است. به دلیل نادیده گرفتن این نقش که منجر به رویکرد پیشنهادی تشکل‌هاست، کارنامه تشکل‌های غیردولتی در حوزه‌های انتقادی به ویژه انتقاد از نهادهای دولتی پررنگ‌تر به نظرمی‌رسد. یکی از مواردی که مدیران ارشد می‌توانند از مشورت این نهادها استفاده کنند در زمینه انتصاب مدیران مرتبط در فعالیت تشکل‌ها است. فعالان مدنی با شناخت و نگاه تخصصی که به موضوع محیط زیست دارند می‌توانند بدون هیچ چشم‌داشتی در کنار مدیران باشند و در معرفی افراد تاثیرگذار آنان را یاری رسانند.
در سال‌های گذشته بخش عمده انرژی فعالان و تشکل‌های غیردولتی در حوزه محیط زیست درجهت انتقاد ازعملکرد مدیران این حوزه صرف شده است. از آنجا که فعالان مدنی در این انتقادها منافع شخصی ندارند و ذی نفع نیستند، مغایر بودن عملکرد مدیران با مسایل زیست محیطی مورد توجه قرار می‌گیرد و نمی‌توان اتهامی را متوجه فعالان مدنی دانست اما این وقت و هزینه که در جهت انتقاد صرف می‌شود می‌تواند به صورت پیشنهاد در جهت بهبود وضعیت محیط زیست استان به کار گرفته شود. نه تنها پیشنهاد های تلاشگران این حوزه سازنده خواهد بود بلکه از مشاوره اعضای تشکل‌های این حوزه که بیشتر از تحصیل‌کرده‌ها و متخصصان محیط زیست هستند می توان بهره برد.
در دوره گذشته هرگز چنین رویکردی از سوی مدیرکل‌ها مشاهده نشده است و با تودیع مدیرکل سازمان محیط زیست استان انتظار می‌رفت پیش از انتصاب و معارفه مدیرکل جدید این سازمان، مواضع و پیشنهادهای اعضای انجمن‌های محیط زیستی مورد توجه قرار گیرد.
جا دارد پیش از آنکه فردی به کرسی مدیریت اداره کل محیط زیست استان تکیه زند، استاندار محترم و حتی ریاست سازمان محیط زیست از نظرات فعالان محیط زیست استان اطلاع پیدا کنند. چنین اتفاقی نشان از رویکرد مثبت دولت فعلی دارد چرا که این دولت برخلاف خط و مشی دولت پیشین که بر تقابل استوار بود، برپایه تعامل استوار است، فلذا رویکرد انتقادی به رویکرد پیشنهادی بدل می گردد. در غیر این صورت رییس منتصب اگر نتواند ارتباط خوبی با نهادهای مدنی برقرار کند، روند قبلی به نوعی می یابد و بار دیگر انتقادهای متقابل اوج خواهد گرفت.
در دولت قبل به واسطه محدودیت‌هایی که از جانب نهادهای حاکمیتی بر فعالان مدنی اعمال می گردید برخی تشکل‌های غیر دولتی به محاق رفتند اما با روی کار آمدن دولت تدبیر و امید بار دیگر تلاشگران این عرصه امیدوار به ادامه حیات شدند. اما هم اکنون جنبه بهره‌گیری تبلیغاتی از وجود این نهادها بیشتر از سایر نقش‌ها است و بیم آن می رود که به تدریج نگاه دولت اصولگرای سابق در این زمینه حاکم شود که سازمان های غیر دولتی را به عنوان «زینت المجالس» می‌خواست.

http://hmag.ir/fa/%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87/208-%D8%AA%D8%B4%DA%A9%D9%84%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%BA%DB%8C%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA%DB%8C-%C2%AB%D8%B2%DB%8C%D9%86%D8%AA-%D8%A7%D9%84%D9%85%D8%AC%D8%A7%D9%84%D8%B3%C2%BB-%D8%AF%D9%88%D9%84%D8%AA-%D9%86%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF


برچسب ها: همگان ، تشکل های غیردولتی ، محیط زیست همدان ، انتصاب مدیران ،

پنجشنبه 21 اسفند 1393

دعوت معاون استاندار از مردم برای حل بحران آب

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،مطالب در خبر گزاری ها ،

دعوت معاون استاندار از مردم برای حل بحران آب

elahitabar.jpg

سومین گردهمایی تشکل های غیر دولتی حوزه های هشتگانه استان همدان عصر روز یکشنبه دهم اسفندماه با موضوع «هم‌اندیشی و ساماندهی اتاق فکر سمن‌ها» با حضور ده ها نفر از نمایندگان انجمن های غیر دولتی و با سخنرانی معاون سیاسی امنیتی استاندار در سالن اجتماعات آموزش و پژوهش استانداری برگزار شد.
محمد ابراهیم الهی تبار معاون سیاسی امنیتی استاندار همدان در این گردهمایی با اشاره به بحران آب در همدان گفت: حجم تغذیه آب های زیر زمینی ما در شهر همدان حدود 2270 میلیون متر مکعب است اما حجم آبی که برداشت می شود بالغ بر 2500 میلیون متر مکعب است که با این حساب حدود 300 میلیون متر مکعب بیشتر از تغذیه سفره های زیر زمینی برداشت می کنیم. این در حالی است که متوسط مصرف آب بر اساس استانداردهای جهانی و بهترین نوع مدیریت منابع آبی این است که 40 درصد از آب تغذیه شده را استخراج کنند و اگر این رقم به 60 درصد برسد یعنی منطقه دچار بحران است حال آنکه ما بیشتر از صد درصد از سفره های زیر زمینی برداشت می کنیم.


معاون سیاسی امنیتی استاندار همچنین با اشاره به نقش تشکل های غیر دولتی در کمک به مدیریت منابع آبی در استان خاطرنشان کرد "من دو تقاضا از شما دارم. ما خیلی از محصولات را با زحمت زیاد و مصرف فراوان آب تولید می کنیم و برخی مانند سیب زمینی را صادر می کنیم که آب زیادی برای تولید این محصول صرف کرده ایم، متاسفانه تعداد چاه های غیر مجاز ما بسیار زیاد است که کنترل و حساب و کتابی هم ندارد. از آنجا که ما با یک مساله اجتماعی روبرو هستیم، رویکرد ما در حل این بحران هم باید اجتماعی باشد. هرچند که استان همدان در مسدود کردن چاه های غیر مجاز تا حدودی موفق بوده اما این تلاش کافی نیست و ما باید یک عزم جزم مردمی داشته باشیم. سازمان ها و تشکل هایی باید برای حفاظت از منابع آب شکل بگیرد. دربرخی شهرستان ها مانند رزن این اتفاق افتاده است. مردم باید مطلع شوند که چه بلایی به سرشان آمده، و چه بلایی سر نسل آینده خواهد آمد و این اطلاع رسانی نیازمند مشارکت و همراهی و همت شماست.
الهی تبار در ادامه به نقش سازمان های مردم نهاد در زمینه آموزش جوامع محلی پرداخت و گفت در برنامه های آموزشی برای حفاظت از منابع آب باید از ظرفیت مدارس، مساجد و نمازجمعه ها برای اصلاح الگوهای فرهنگی مصرف آب استفاده کرد. لذا می توان در قالب منشور فرهنگی در زمینه های آموزشی وارد عمل شد و نسبت به اطلاع رسانی و اقدام مناسب همت گماشت.
گفتنی است در این مراسم نمایندگان حوزه های هشت گانه تشکل های غیر دولتی استان همدان ضمن معرفی شیوه ها و حوزه های فعالیت، گزارشی از کارنامه یکساله عملکرد خود را نیز ارائه دادند و بر ضرورت ساماندهی سازمان های مردم نهاد و تخصصی شدن فعالیت ها تاکید کردند.

IMG 1167

IMG 1166

IMG 1176

http://hmag.ir/fa/%D8%AC%D8%A7%D9%85%D8%B9%D9%87/101-%D8%AF%D8%B9%D9%88%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D8%A7%D9%88%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86%D8%AF%D8%A7%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AD%D9%84-%D8%A8%D8%AD%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A2%D8%A8


برچسب ها: همگان ، آب همدان ، محیط زیست همدان ،

یکشنبه 30 شهریور 1393

بازدید فعالان محیط زیست از منطقه شکار ممنوع کرفس

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :زیست بوم ،گردشگری ،

بازدید فعالان محیط زیست از منطقه شکار ممنوع کرفس

حسین زندی

جمعه گذشته بیش از 35 نفر از اعضاء انجمن دوستان زمین همدان و موسسه نبض سبز حیات از منطقه شکار ممنوع کرفس شهرستان رزن بازدید کردند.

 در این برنامه یک روزه که با هماهنگی اداره کل حفاظت محیط زیست استان همدان صورت گرفت محیط بانان منطقه و مسئول اداره حفاظت از محیط زیست شهرستان رزن فعالان مدنی را همراهی کردند. نوری اظهر در ابتدای برنامه توضیحاتی را در خصوص وضعیت منطقه ارائه کرد و گفت : وسعت منطقه شکار ممنوع کرفس 45 هزارو 585 هکتار است و گونه های گیاهی و جانوری متعددی در این منطقه وجود دارد که می توان به کبک، عقاب طلایی، سنجاب، قوچ و میش اشاره کرد.

در این بازدید اعضاء انجمن دوستان زمین همدان و موسسه نبض سبز حیات علاوه بر آشنایی با بخشی از این منطقه زیبا گونه هایی همچون عقاب طلایی، کبک، قوچ و میش در این منطقه مشاهده کردند اما به دلیل وزش باد شدید موفق به دیدن گونه های دیگر نشدند.

مسیر ورود به منطقه به دلیل وجود جاده آسفالت از روستای شاه بلاغی انتخاب شده بود و افراد شرکت کننده در این برنامه، ضمن گذر از روستا باساکنان این روستا در مورد منطقه شکار ممنوع کرفس به بحث و تبادل نظر پرداختند، به نظر می رسد جامه محلی به ویژه در این روستا همکاری خوبی با محیط بانان دارند و گرایشی به تخلف و شکار در این روستا دیده نمی شود.

با این وجود این منطقه مشکلاتی دارد که نیاز به اقدام نهادهای متولی از جمله اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان، اداره کل جهاد کشاورزی، صنایع و معادن و اداره کل حفاظت از محیط زیست استان است.

- یکی از مشکلات منطقه چرای بیش از حد و غیر متعارف است، این موضوع گونه های گیاهی و جانوری را در معرض خطر قرار داده است.

- تجاوز کشاورزان به منابع طبیعی با شخم زدن این اراضی عرصه را برای گونه های جانوری تنگ تر کرده است، به نظر می رسد یکی از عوامل این مشکل اجرای طرح های مطالعه نشده اداره کل منابع طبیعی استان در منطقه مانند طرح طوبی است، این طرح نه تنها تاکنون نتیجه مثبتی در پی نداشته است بلکه زیستگاه حیات وحش را مورد تعرض قرار داده و طبیعت را تخریب کرده است.

- خشکسالی و کمبود آب نیز منطقه کم نظیر کرفس را مورد تهدید قرار داده است، جامعه محلی و نیز گونه های گیاهی و جانوری قربانیان کم آبی هستند این موضوع را از مرگ ماهیان رودخانه حاشیه روستای شاه بلاغی می توان دریافت.

- اما چالش اصلی منطقه وجود معدن و کارخانه سیمان شاهنجرین است که در عین تخریب منابع طبیعی و مصرف آب سفره های زیرزمینی منطقه، گردوغباری که این شرکت تولیدی ایجاد می کند، مردم روستاهای اطراف و حیات وحش منطقه کرفس را با خطری جدی روبرو کرده است.

- محیط بانان از شریف ترین و دلسوز ترین اقشار جامعه هستند، در این منطقه نیز محیط بانان برای پاسداری از منطقه و آموزش جوامع محلی تلاش می کنند اما کمبود نیروی انسانی که یکی از اصلی ترین چالش های محیط بانی کشور است در این منطقه نیز وجود داردو محیط بانان با کمبود امکانات دست و پنجه نرم می کنند.

- به نظر می رسد حضور مداوم فعالان محیط زیست در مناطق حفاظت شده و شکار ممنوع می تواند ضمن بر شمردن ضعف های موجود به ارائه پیشنهادهای سازنده در جهت بهبود وضعیت گونه های گیاهی و جانوری و به طور کلی محیط زیست منطقه کمک کند. 

 

 

 


برچسب ها: نهادهای مدنی ، منطقه حفاظت شده کرفس ، منطقه شکار ممنوع کرفس ، محیط زیست همدان ،

تجمع تشکل‌های محیط‌زیستی همدان در اعتراض به خشک شدن تالاب شیرین سو
تالاب «شیرین سو» قربانی کشت خیار و سیب زمینی
با خشک‌شدن شیرین سو، ١٥٠ گونه پرنده و پوشش گیاهی و جانوری منطقه از بین خواهد رفت

|  حسین زندی |  

 تالاب شیرین سویکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های پرندگان استان همدان است که درهر فصل بیش از ١٥٠ گونه پرنده در آن زندگی می‌کند. علاوه برآلودگی‌هایی که از طریق احشام، دام‌ها، زباله‌ها و پسماندهای شهری وارد دریاچه تالاب می‌شود در ‌سال زراعی جاری، شرکت آب منطقه‌ای استان همدان، بخش عمده این آب را به کشاورزان فروخته است که با هر پمپ آب در ثانیه شش‌اینچ آب از تالاب خارج می‌شود. برداشت آب توسط کشاورزان باعث خشک شدن آب تالاب شده است و زندگی گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری را تهدید می‌کند.  

تالاب شیرین سو
جمعه گذشته نمایندگان و اعضای سازمان‌های غیردولتی حوزه محیط‌زیست و گردشگری استان همدان از جمله اتاق‌فکر تشکل‌های محیط‌زیستی همدان، انجمن دوستان زمین همدان، کمیته محیط‌زیست بنیاد مهر، حیات سبز سرزمین، پویشگران سفرپاک، سبز پژوهان الوند، نبض سبز حیات، فردای سبز کبودرآهنگ و دو انجمن  محلی با تشکیل زنجیره انسانی در کنار تالاب شیرین‌سو و مقابل فرمانداری کبودرآهنگ به این موضوع اعتراض کردند، در این گردهمایی که بخشدار شیرین‌سو نیز حضور یافت اعضای تشکل‌ها ازمقام‌های استانی درخواست کردند هرچه سریع‌تر از ادامه برداشت آب دریاچه جلوگیری کنند و مخالفت خود را با این بحران اعلام کردند.   
مهدی سعادتمند، بخشدار شیرین‌سو دراین‌باره می‌گوید: به علت مراجعه کشاورزان منطقه به آب منطقه‌ای استان و نیازی که به آب این تالاب داشتند، «آب منطقه‌ای» نیز اقدام به این کار کرده است. از ابتدای این امر و زمان عقد قرارداد وقتی مطلع شدیم با ایشان وارد مکاتبه و مناظره شدیم تا از این کار صرف‌نظر کنند اما چون قراردادی توسط یک نهاد دولتی با بخش خصوصی منعقد شده بود این کار عملی نشد و مجبور شدند تا ٢٠ مهرماه و پایان عقد قرارداد این کار ادامه پیدا کند.   
مهدی سعادتمند می‌گوید: مجوز سه موتور برداشت آب توسط آب منطقه‌ای استان همدان صادر شده   است. با پیگیری‌هایی که از طریق کشاورزان صورت گرفته است نشان می‌دهد که آب این تالاب به جهت تحولات طبیعی که در تالاب انجام شده است برای کشاورزی مناسب نیست، از لحاظ کیفی مناسب محصولات کشاورزی نیست و مجبورشده‌اند از کود و مواد شیمیایی استفاده کنند. ما به اتفاق فرمانداری شهرستان و مسئولان محلی مخالفت خود را اعلام کردیم اما دوستان آب منطقه‌ای به بهانه فلسفه تشکیل سد مخزنی که در کنار تالاب   برای تأمین آب کشاورزی احداث شده است، پاسخ روشنی به ما نداده‌اند. حرف ما در مقابل موضع‌گیری دوستان این بود که باید دقت‌نظر بیشتری داشته باشند و باید کارشناسی درستی برای این موضوع انجام می‌گرفت.   
اما نکته مهم این است که مجوز آبیاری زمین‌های کشاورزی را جهاد کشاورزی صادر می‌کند. چون آن‌جا زمین‌های زیرکشت سابقه کشت آبی نداشته و همه زمین دیم بوده است آیا از جهاد کشاورزی برای کشت این محصولات مجوزی اخذ شده است،  یا آزمایش‌های اولیه برای استفاده از این آب برای کشت محصول به عمل آمده است. آیا براساس روابط خاص، شرکت آب منطقه‌ای استان اقدام  به فروش آب تالاب شیرین سو کرده است؟ اینها پرسش‌هایی است که مهدی سعادتمند بخشدار شیرین‌سو درباره آن می‌گوید: هرگونه مجوز برای کشاورزی باید توسط جهاد کشاورزی صادر شود، در این مورد هم زمین‌های زیرکشت هرگز مجوز حفر چاه نداشته‌اند و پیگیری‌هایی که انجام دادیم مشخص شد، این اقدام از طرف شرکت آب منطقه‌ای صورت گرفته و مهندس عزالدین مدیرعامل این نهاد در مکاتبه‌ای اعلام کردند که این قرارداد برای‌سال جاری بوده و در سال‌های بعد تکرار نخواهد شد و پس از ٢٠مهر دیگر آبی برداشت نخواهد شد.    اما براساس برآورد کارشناسان کشاورزی در هر ثانیه نیم اینچ آب از هر چشمه وارد تالاب می‌شود و با هر پمپ ٦ اینچ آب در هر ثانیه خارج می‌شود، اگر این روند ادامه داشته باشد تا پایان مهر امسال آب تالاب کاملا خشک خواهد شد و بیش از ١٥٠گونه پرنده و انواع جانوران و پوشش گیاهی نابود خواهند شد. مهدی سعادتمند در این‌باره می‌گوید: یک بخش از آب تالاب تبخیر می‌شود و در کل تالاب‌های کشور به جهت گرمای هوا این روند وجود دارد، اما براساس پیگیری‌های ما قرار است در هفته جاری نهاد‌های مرتبط در جلسه‌ای موضوع را بررسی کنند. تالاب شیرین سو به‌عنوان یک فرصت بسیار ارزشمند در جهت گردشگری استان مطرح است و در طول١٠ ‌سال گذشته براساس تحولات طبیعی که در آن اتفاق افتاد به یک محیط و زیستگاه ارزشمند زیست‌محیطی برای گونه‌های کمیاب و نادر تبدیل شده است. از نظر تعداد پرندگان و گونه‌های گیاهی و جانوری کم نظیر است و در دو، سه‌سال گذشته اقدام بسیار خوبی برای شناساندن این ظرفیت به هموطنان صورت گرفته است. محل استقرار هیأت قایقرانی شهرستان در کنار ساحل این تالاب است و علاقه‌مندان بسیاری را جذب کرده است و ما شاهد حضور چشمگیر گردشگران و مسافران   به دلیل وجود مسیر جاده استان همدان به زنجان هستیم.   
او گفت: این قول را به دوستانی که نگران محیط‌زیست هستند می‌دهیم که این موضوع دیگر این‌جا تکرار نخواهد شد و ما به شدت حافظ و مسئول حراست مجموعه تالاب شیرین‌سو خواهیم بود. با تشکیل کارگروه گردشگری برنامه‌هایی برای توسعه تالاب داریم. 

 تالاب شیرین سو
 یکی از مشکلات تالاب شیرین‌سو این است که مدیریت واحدی ندارد و نهادهایی مانند اداره میراث فرهنگی، محیط زیست، جهاد کشاورزی، شرکت آب منطقه‌ای، منابع طبیعی و شهرداری مدعی متولی‌گری در این تالاب هستند و هیچ‌یک تاکنون برای نجات تالاب و گونه‌های زیستی آن کاری انجام نداده‌اند. بخشدار شیرین‌سو در این مورد می‌گوید: ما سعی کردیم یک نهاد برای مدیریت واحد معرفی کنیم و قصد داریم مسئولیت آن را به شهرداری شیرین‌سو واگذار و سرمایه‌گذارانی از مناطق مختلف کشور را در این‌جا جذب کنیم اما لازمه این اقدام وجود آب است که متأسفانه وضع خوبی ندارد و حتی برای احیای آن اقدام خواهیم کرد.  
مقام‌های استانی و شهرستانی از تالاب شیرین‌سو به‌عنوان یک ظرفیت گردشگری نام می‌برند، اماهیچ اقدامی برای جلوگیری خشک شدن تالاب، نابودی و مهاجرت پرندگان انجام نداده‌اند و آنچه امروز دیده می‌شود زباله‌هایی است که در اطراف تالاب وجود دارد این زباله‌ها هم پوشش گیاهی و جانوری را تهدید می‌کند و هم فضا و منظر تالاب را تخریب کرده است.  
 سعادتمند می‌گوید: همان‌طور که اشاره شد این دریاچه متولی خاصی نداشت و دستگاه‌های مختلف ادعای مدیریت آن را داشتند. در آخرین جلسه کارگروه گردشگری مصوب کردیم که ما شهرداری شیرین‌سو را به‌عنوان متولی واحد به فرماندار معرفی کنیم و از طریق فرمانداری به معاونت عمرانی استاندار معرفی شد که اگر نتیجه مثبت اعلام شود بلافاصله یکسری سرمایه‌گذاری‌های اولیه برای حاشیه تالاب انجام خواهیم داد و اداره محیط‌زیست استان هم قول همکاری را به ما داده‌اند. 

http://shahrvand-newspaper.ir/Default.aspx?NPN_Id=45&pageno=16


تالاب شیرین سو

http://iscanews.ir/news/73186/%D8%AA%D8%A7%D9%84%D8%A7%D8%A8-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86-%D8%B3%D9%88-%D9%82%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D9%86%DB%8C-%DA%A9%D8%B4%D8%AA-%D8%B3%DB%8C%D8%A8-%D8%B2%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C



برچسب ها: تالاب شیرین سو ، محیط زیست همدان ، روزنامه شهروند ، خبرگزاری ایسکا نیوز ، خشک شدن تالاب شیرین سو ،

قدیمی‌ها را در همدان یکی پس از دیگری سر می‌برند

» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
DSC_2019 K.jpg

درختان باغ پردیس همدان که یکی از لکه‌های تاریخی و فضای سبز همدان است، روز گذشته (23 اردیبهشت ماه) با مجوز شهرداری همدان قطع شدند.

به گزارش خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، در حالی که چند روز بیشتر تا آغاز هفته‌ی میراث فرهنگی باقی نمانده است، همدانی‌ها در ادامه‌ی تخریب‌های سریالی در منطقه‌ی اعیان‌نشین‌شان، این‌بار اقدام به قطع درختان منطقه کردند تا عمارت‌های نیمه مخروبه‌ی «جواهری»، «بدیع‌الحکما» و «ذوالریاستین» را بی‌هویت‌تر از گذشته کنند.

یک فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی استان همدان با اعلام این خبر به خبرنگار ایسنا گفت: درختان باغ پردیس همدان در تعطیلی روز گذشته در حالی قطع شدند که مردم محلی نسبت به آن عمل اعتراض داشتند، اما مدیرعامل سازمان پارک‌ها و فضای سبز شهرداری همدان - معراج عاشورلو - اعلام کرد که قطع درختان این باغ فقط «خشکه‌بری» بوده است.

قطع درختان در باغ پردیس همدان - عکس از فرزاد سپهر

حسین زندی افزود: در زمان قطع درختان خضریان - نماینده سازمان پارکها و فضای سبز شهرداری – نیز اعلام کرده است: «این باغ براساس مجوز کمیسیون تفکیک و توسط مالک خصوصی خریداری شده و قطع درختان با هدف کشیدن دیوار و تحویل زمین به وی است، هر چند عمر این درختان نیز تمام شده بود. از فردا صبح نیز کار دیوارکشی انجام می‌شود».

او ادامه داد: نماینده‌ی سازمان پارک‌ها و فضای سبز تاکید کرده است که انجام این کار قانونی است واگر شهرداری عوارض 70 میلیونی نگیرد، پس درآمدش و این پرداخت حقوق ما چه می‌شود؟

وی افزود:‌ صحبت‌های او در حالی مطرح می‌شد که عکس‌ها و مشاهدات در محل قطع درختان باغ، با یکدیگر مغایرت داشتند. چون تنه‌ی درختان هنوز خیس بود و بخشی از تنه یک درخت کهنسال قطع و شاخه‌های درختان قطع شده هنوز با برگ‌های زنده روی زمین پخش شده بود و تنه‌های جوان و چند تنه درخت قطور قطع شده اما هنوز خیس و زنده توسط ماشین‌های نیسان در محل بارگیری و پس از اتمام کار بلافاصله دور شد.

زندی اضافه کرد:‌ این نکات در قطع درختان جالب توجه است که چرا اگر این کار به گفته‌ی مسئول مربوط به آن به صورت قانونی بوده، چرا در روز تعطیل انجام شده است؟ و چرا ماشین‌ها هیچ علامتی از شهرداری نداشتند؟ اگر نظارت برای بریدن درخت‌های خشک بوده، چرا با اره برقی این‌گونه به جان درختانی افتاده‌اند که هر کدام چند دهه عمر دارند و برای به اینجا رسیدن عمری از آن‌ها نگهداری شده است.

قطع درختان در باغ پردیس همدان - عکس از فرزاد سپهر

هاجریان - شهروند همدانی - که خود سال‌ها باغبان این باغ‌ها بوده، نیز به زندی اظهار کرد: بیش از 40 سال است که در این زمین‌ها و باغ‌ها کارکرده‌ام. در این باغ‌ها درختان میوه‌ بسیاری بود. این چند درخت بادام و گردوی به‌جا مانده نشان آن سال‌هاست. از طرفی در کنار این باغ صیفی‌کاری می‌شد که هنوز هم یک قسمت در انتهای این کوچه به انجام این کار حفظ شده است.

او افزود:‌ این باغبان با نشان دادن وضع قنات تخریب شده در این محدوده، افزود: این درختان با قنات پرآب و چشمه‌های متعدد سیراب می‌شدند، که آن‌ها نیز کور یا با لودر و بیل مکانیکی مسدود و کور می‌شوند.

یکی دیگر از شهروندان همدانی نیز به این فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی گفت: همه‌ی دلخوشی ما اهل محل، همین باغ بود. چرا و با چه مجوزی و چه مقام و مسئولی این اجازه را می‌دهد.

وی افزود: مگر نه این‌است که شهرداری مسئول حفظ و نگهداری شهر و فضای سبز شهر است و در حالی که برای قطع یک درخت حتی خشک در محوطه ساختمانی میلیون‌ها تومان خسارت می‌گیرد، پس چگونه است خود به این کار دستور می‌دهد و آن را ممنوع نمی‌کند؟

شهروندی دیگر نیز به زندی اظهار کرد: این کار با حمایت یکی از نهادهای قدرتمند همدان انجام می‌شود که زور من و شما به آن‌ها نمی‌رسد! خودتان را خسته نکنید. فاتحه شهر همدان از همان موقع که باغ ذوالریاستین و باغ بدیع را کلنگ تفکیک‌ زدند، خوانده شد.

این فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی در ادامه با اشاره به موقعیت جغرافیایی شهر همدان که از یک سو به دامنه‌های کوهپایه‌های الوند افزود: قیمت بالای زمین در این قسمت و طبعا عوارض بالایی که شهرداری برای ساخت و ساز می‌گیرد، بهانه‌ی تخریب و دست‌اندازی به فضای سبز همدان شده است.

زندی گفت: از طرفی بلند مرتبه‌سازی بی‌قاعده و غیر علمی بلای دیگری است که تا تحقق آن زمان زیادی نمانده است. حال باید بر حفظ باغ‌ها و فضای سبز باقی مانده توجه کرد و به دنبال آن از تغییر کاربری آن‌ها جلوگیری کرد. چون بنا به تاکید شهروندان و کارشناسان از ابتدا و پیش از صدور مجوزهای قانونی برای تغییر کاربری توسط کمیسیون ماده 5 باید به فکر شهر و ریه‌های تنفسی‌اش بود.

وی افزود: تخریب باغ‌ها در سال‌های اخیر سرعت فزاینده‌ای گرفته است. این که تا کی باید تاوان مجوزهای صادره توسط دولت‌ قبل که استانداران نماینده آن در هر شهر و رییس کمیسیونی هستند که حکم به تغییر کاربری زمین‌ها می‌دهند را پس بدهیم، پاسخش با مسئولان دولت یازدهم است. این که صرفا بگوییم مجوزها را مسئولان قبلی صادر کرده‌اند و از طرفی بر نادرست بودن آن‌ها صحه بگذاریم، فرافکنی و سلب مسئولیت است. در واقع انجام همان کاری است که مسئولان دولت یازدهم نسبت به آن شدیدا منتقدند.

قطع درختان در باغ پردیس همدان - عکس از فرزاد سپهر

قطع درختان در باغ پردیس همدان - عکس از فرزاد سپهر

انتهای پیام


برچسب ها: محیط زیست همدان ، میراث فرهنگی همدان ، بریدن درختان باغ ها درهمدان ، باغ های پردیس همدان ،