سند 120ساله از نام خلیج‌فارس در كلكسیون كبریت‌های یك مجموعه‌دار ایرانی یافت شد

عربستان و امارات خریدارکبریت سلطنتی خلیج فارس

 

فرهنگ و تاریخ > میراث‌ایران- کلکسیون کبریت‌های یک مجموعه‌دار، سندی تاریخی از نام خلیج‌فارس را رونمایی کرد.


حسین زندی از دوستداران میراث فرهنگی همدان با انتشار این خبر اعلام کرد که یکی از کبریت‌های موجود در میان مجموعه کبریت‌های یک مجموعه‌دار ایرانی مشخص کرد که نام خلیج‌فارس بیش از یک قرن پیش هم مورد استفاده بوده است.براساس این گزارش، سند جدید از نام خلیج‌فارس که متعلق به 120سال قبل است در میان کبریت‌های احمد ایلیات‌کاشانی ‌- مردی که 30سال از عمر خود را مجموعه کبریت( آن هم از نوع کبریت
های سلطنتی) جمع آوری کرده است- پیدا شد.

یک کبریت در مجموعه ایلیات کاشانی یافت شده است که یک «کبریت سلطنتی بین‌المللی‌» است. این اثر تاریخی کم‌نظیر در این مجموعه کبریت‌ها که به پرچم زیبای ایران نیز مزین است، براساس تحقیقات کاشانی 120سال پیش در کشور چکسلواکی سابق تولید شده و تنها 4نمونه از آن در دنیا وجود دارد.روی کبریت، تصویر یک زن ایرانی با دامن سبز دیده می‌شود و اطراف وی نیز دریای مازندران و خلیج‌فارس به همراه 5استان قرار گرفته است. گفته می‌شود این نقشه کوچک‌ترین نقشه کشف‌شده ایران است که دست‌ساز بوده با آب، طلا و رنگ ساخته شده است.

قرار است تصویر این سند به‌زودی در کتاب انجمن مجموعه‌داران ایران منتشر شود. کبریت‌های مشابه کشورهای دیگر نیز که توسط کمپانی چکسلواکی تولید شده عکس پادشاهان و رهبران را دارد و تنها کبریت ایران است که به‌جای تصویر پادشاه، نقشه ایران بر آن طراحی شده ‌است.

ایلیات‌کاشانی، 30سال از عمر خود را برای گردآوری مجموعه‌اش صرف کرده و در 2زمینه عکس‌های تاریخی و کبریت فعالیت دارد.وی که بزرگ‌ترین مجموعه‌دار کبریت در ایران است، ارزش کبریت‌هایش حتی با بزرگ‌ترین مجموعه‌داران بزرگ دنیا رقابت می‌کند.ایلیات‌کاشانی می‌گوید: کبریت و عکس کمتر مورد توجه مجموعه‌داران قرار گرفته اما از مهم‌ترین اشیای قیمتی هستند. کمپانی‌هایی که کبریت تولید می‌کردند با عنوان رسانه تبلیغاتی به کبریت نگاه می‌کردند(حتی قبل از جراید، سینما و تلویزیون) و به‌همین دلیل تصاویر خوبی دارند.

به گفته وی، تاریخچه کبریت‌سازی ایران از کبریت‌هایی با نشان پرچم ایران- روس که در روسیه تولید می‌شد، آغاز می‌شود. بعدها کبریت با امضای ناصرالدین‌شاه در ایران تولید ‌شد. سپس کارخانه به تهران منتقل و پرچم روسیه حذف و پس از آن کبریت با نشان شیر و خورشید تولید شد.

وی این کبریت را یک اثر تاریخی و سندی برای خلیج‌فارس خواند و گفت: بیشتر این کبریت‌ها در حراج ساتبی فروخته می‌شود و قیمت پایه آنها از 1000دلار شروع شده و گاهی به 100هزار دلار نیز می‌رسد.آنطور که ایلیات‌کاشانی می‌گوید، پیشنهادهایی از کشورهای عربی برای فروش این کبریت به او داده شده که وی از فروش آن به اعراب خودداری کرده است.وی می‌گوید: از دوبی، برج جمال عبدالناصر و عربستان پیشنهادهایی برای خرید این کبریت ارائه شد اما این اثر متعلق به ایران و ایرانی‌هاست و باید در کشور نگهداری شود البته فضایی برای نمایش آن در اختیار ندارم و در گنجینه خصوصی نگهداری‌اش می‌کنم.

احمد ایلیات‌کاشانی، مجموعه‌دار کبریت‌های سلطنتی و عکس‌های تاریخی می‌گوید: مشکل سازمان میراث فرهنگی این است که بودجه در دست کسانی است که آن را به‌هدر می‌دهند. انتظار این است که دولت از آرشیوهای ملی حمایت کند. البته ما هیچ پولی از دولت نمی‌خواهیم، کمک هم خواهیم کرد. ما به سازمان میراث فرهنگی کمک می‌کنیم. هرچه آنها آورده داشته باشند، ما در انجمن مجموعه‌داران 10برابر خدمات خواهیم داد؛ به‌شرط اینکه حسن‌نیت داشته باشند. ما انتظار داریم به سمت ایجاد موزه‌های خصوصی برویم به‌دلیل اینکه عامل ترویج گردشگری می‌شود و از میراث تاریخی حفاظت و شغل ایجاد می‌کند. اگر دولت خانه‌های تاریخی را تملک کند، هزینه آن را به‌طور مثال با افزایش یک درصد عوارض بر یک کالای خاص مانند سیگار می‌توان تأمین کرد.

وی آرشیو عکس‌های تاریخی‌اش را مجموعه‌ای متشکل از عکس‌های سلاطین ایران، رجال سیاسی، رجال بین‌المللی دوره قاجار و پهلوی اول خواند و می‌افزاید: همه عکس‌ها اصل است و از کارت‌ویزیت‌های عکاسخانه‌های جهان در تمام کشورهای جهان مجموعه عکس داریم. عکس‌های آثار عکاس‌باشی، عبدالله قاجار، سورگین، روسی‌خان، ناصرالدین‌شاه و جهانگیرخان مصور را در گنجینه شخصی دارم. آرشیو بین‌المللی من مربوط به دوره پهلوی اول است که شروع پایه‌های کارخانه‌ها، تصاویر بناهای تاریخی که تخریب یا نابود شده‌اند را قبل از نابودی و بعد از نابودی در اختیار دارم.

ایلیات‌کاشانی که سیاهی‌لشکر فیلم سربداران نیز بوده می‌گوید: با دستمزدی که با عنوان سیاهی‌لشکر در فیلم سربداران گرفتم، دوربین خریدم و شروع به عکاسی کردم و کارم از همان‌جا آغاز شد و اکنون در حال تهیه کتاب رجال دوره قاجار هستم. 3هزار قطعه عکس اورجینال تاریخی و 80هزار اسلاید و نگاتیو که همه مربوط به پایه عکاسی ایران و جهان می‌شود در اختیار من است. وی می‌افزاید: اگر سازمان میراث فرهنگی کمک کند، دنبال تاسیس موزه ملی عکس ایران هستم و در این مورد دوست دارم مانند آرشیو کتابخانه ملی سازمان میراث و مرکز اسناد نباشد که کسی دسترسی نداشته یا به ظاهر دسترسی داشته باشد. قصد دارم استفاده از این عکس‌ها را برای دانشجویان وقف کنم و آرشیو من مربوط به ملت ایران است.

http://hamshahrionline.ir/details/225333

 

 

 


برچسب ها: مجموعه داری خصوصی ، میراث فرهنگی گردشگری ، مجمعه عکس ،

روزنامه تهران امروز

http://www.tehrooz.com/1392/4/20/TehranEmrooz/1216/Page/15/TehranEmrooz_1216_15.pdf

 

 

کد خبر: 133624

تاریخ خبر: پنجشنبه, 20 تیر 1392

 

مدیریت و برنامه‌ریزی نادرست اصلی‌ترین عامل بروز مشكلات است

فرش دستباف همدان، هنری كه باید زنده بماند

زندی، كارشناس فرهنگی: مهم‌ترین مسئله مدیریت و برنامه‌ریزی نادرست است كه از نوع نگرش برنامه‌ریزان ناشی می‌شود و به نظر می‌رسد  نگاه درستی به هنر و صنعت این مرز و بوم ندارند. در سایه همین نگرش بازارهای سنتی كه به شكل‌گیری ساختار و هویت شهری پیوند دارد یك به یك از بین می‌رود؛ دباغ‌خانه قدیمی شهر همدان به دلایل بهداشتی به خارج از شهر انتقال یافت (كه حركت درستی بود) اما این بازار می‌توانست به محل فروش فرآورده‌های همین صنعت و صنایع چرم تبدیل شود، اما امروز شاهد هستیم كه به جای آن مصالح فروشی دایر شده

 

همدان- فاطمه كاظمی: فرشبافی در استان همدان پیشینه طولانی دارد. قالی اصیل و قدیمی استان همدان در قلمرو فرش ایرانی به دلیل ویژگی‌هایی از جمله نوع مواد اولیه، فن بافندگی، شیوه‌های نقش‌پردازی و ابعاد با سبك روستایی‌باف شناخته می‌شود. تعداد روستاهای دارای بافندگی و گوناگونی نمونه‌ها به اندازه‌ای است كه می‌توان استان همدان را دارای بیشترین مراكز بافت روستایی در ایران و جهان به شمار آورد. البته بافته‌های عشایری كردی و افشاری نیز در بعضی از نواحی این استان مرسوم بوده است. ویژگیهای عمومی قالی روستایی همدان، داشتن گره متقارن، ضخامت و سنگینی، پرز بلند، رج‌شمار 15 تا 25 و بافت تخت و گاه نیم لول با یك پود است. در سال‌های اخیر به دلیل مسائل مختلفی كه برای صنایع‌دستی كشور پیش‌آمده، اغلب صنایع‌دستی حال و روز خوشی ندارند و اگر به داد آنها نرسیم،‌دیری نمی‌پاید كه فقط به گذشته آنها افتخار كنیم.

ویژگی‌های فرش همدان

یكی از فعالان عرصه فرش همدان درباره ویژگی‌های فرش همدان به تهران امروز گفت: شهر همدان یكی از مراكز اصلی تجارت فرش در منطقه غرب ایران بوده و بسیاری از فرش‌های مركز و غرب ایران به‌ویژه بافته‌های نواحی مختلف استان همدان از این شهر روانه كشورهای عربی و اروپایی می‌شد.

«میثم خلجی» افزود: قالیبافی همدان تا پیش از قرن 14 هجری (20 میلادی) متمركز در روستاهای اطراف شهر بود. در جریان تحولات فرش ایران اوایل قرن 20 میلادی قالیبافی در شهر همدان با سبك شهری‌باف هم بنیان گذاشته شد كه با نقشه‌های از پیش تهیه شده مناسب با اندازه‌های متداول فرش سایر مناطق شهری‌بافت و همچنین اندازه‌های سفارشی و با شیوه لول و دو پود بافته می‌شود. رنگ قهوه‌ای متمایل به شتری برای زمینه فرش در همدان كاربرد زیادی دارد. وی افزود: رنگ‌های دیگری از جمله قرمز دوغی، لاكی قرمز دانه، لاكی گلخاری، لاكی روناسی، آبی، سبز روشن و سیر زردی طلایی، نارنجی، سرمه‌ای، آبی سیر و روشن در فرش استان همدان رونق داشته است.

روستاهای انجلاس، برچلو، بیوك‌آباد، زاغه و تاج آباد از جمله مشهورترین نواحی بافندگی در اطراف شهر همدان بوده است و همچنان نقشه‌ها، اندازه‌ها و شیوه بافت آنها دارای شهرت است. گره مرسوم و غالب، متقارن بوده و قالی‌ها روی دارهای عمودی و ثابت بافته می‌شوند. شیرازه در قالی‌های همدان همزمان با بافت پیچیده می‌شود و پرداخت و روگیریی قالی‌های شهری معمولا پس از بافت انجام می‌پذیرد. همدان از جمله نقاط مشهوری است كه از دیرباز رنگ قرمز دانه‌ای و لاكی گلخاری را استفاده می‌كرده و همچنان نیز متداول است.

فرش در شهرستان‌های استان

ملایر: ملایر و روستاهای اطراف آن شامل حسین‌آباد، ازندریان، كسب و ننج، جوزان مانیزان و میشن و... از جمله مناطق معروف در قالیبافی است. شهرت قالی جوزان در بازار فرش به خاطر رنگ‌های پرجلا و طرح‌های خوش‌نقش و پردوام آن است.

كبودرآهنگ: بافت قالی در این شهرستان و مناطق روستایی آن از جمله داقداق آباد و مهربان و قهورد و...صورت می‌گیرد. قالی مهربان از دو گروه ترك نشین و كردنشین تاثیر گرفته و قالی مناطق كرد نشین متاثر از قالی بیجار، دارای بافت محكم و بیشتر دو پود است اما قالی مناطق دیگر مهربان بیشتر درشت بافت و یك پود است.

اسدآباد: فرش اصیل منطقه اسدآباد بیشتر از نوع محلی و یك پود بوده و با قلاب بافته می‌شود. غالب نقش‌ها ماهی درهم (هراتی) با طرح لچك و ترنج یا بدون ترنج با رج‌شمار پایین و زمینه قرمز است. مهم‌ترین روستاهای قالیباف این شهر عبارتند از طویلان علیا و سفلی و جعفرآباد كه بیشتر آنها نیز ذهنی‌باف و بیشتر در ابعاد دوذرعی، ذرع و نیم و ذرع و چارك و به ندرت 3در2 است.

تویسركان قالیچه‌های این منطقه درشت بافت و دارای پرز بلند هستند و در بیشتر موارد یك پود ضخیم دارند. بافت در این منطقه با دست بوده و در بافت آن از گره تركی استفاده می‌شود. نقشه‌های معروف این شهرستان آقاصادقی و مالیچه است.

نهاوند: در این منطقه از هر دو گره تركی و فارسی استفاده می‌شود فرش‌های اصیل آن یك پود، ضخیم و از پرز بلند برخوردارند. طی سالیان اخیر دو پوده بافی نیز رواج یافته

است ابعاد فرش‌های تولیدی در نهاوند ذرع و نیم، دو ذرعی و كناره است. نقشه‌های عشوند – گل حیدر – سالاری از طرح‌های معروف این شهرستان است.

طی سالیان اخیر بافت فرش ریزباف و ابریشمین در نقاطی از استان از جمله شهرستان‌های رزن و كبودرآهنگ رونق یافته و تجاری از استان‌های قم، آذربایجانی‌های شرقی و غربی در گسترش این نوع بافت در مناطق مذكور نقش داشته‌اند.

قدمتی به طول تاریخ

یك كارشناس فرهنگی نیز در این زمینه به تهران امروز گفت: پیشینه قالی و قالی‌بافی در ایران به قدمت تاریخ پر افتخار آن است و در طول تاریخ بر اهمیت و زیبایی آن افزوده شده است. فرش همدان نیز مانند دیگر مناطق كشور از ویژگی‌های خاصی برخوردار است كه ریشه درخصوصیات فرهنگی ساكنان منطقه دارد.

«حسین زندی» افزود: فرش حتی در دیگر صنایع‌دستی مانند گلیم، جاجیم، جوراب و دستكش نیز تاثیر گذاشته و نقشه‌های این اقلام از فرش گرفته شده است. بیشتر نام‌گذاری‌ها كه به صورت شناسنامه فرش است با توجه به نام روستا و شهری كه قالی در آن بافته شده صورت گرفته است مانند فرش درگزین، مهربان، انجلاس، فس، اسدآباد، گنده جین، ملایر، كبودرآهنگ كه هر یك دارای تفاوت‌ها و ویژگی‌هایی در نقش، طرح و اندازه است.

صنعت فرش همدان روبه نابودی

وی درباره تاریخ بازار فرش همدان نیز گفت: بازار فرش همدان از قرن‌های گذشته مركز مبادله و دادوستد بازرگانان داخلی و خارجی و قالی‌بافان دیگر شهرهای همجوار مانند زنجان، كرمانشاه و سنندج بوده و محصولات مرتبط با فرش مانند خامه، رنگ، نقشه، دارقالی و ابزار قالی‌بافی در راسته بازارها، سراها و تیمچه‌های گوناگون خرید و فروش می‌شده است و هزاران نفر در مشاغل مرتبط با این صنعت از دامداری تا رفوگری، چله‌كشی، مقراض‌كاری و كارگاه‌های متعدد قالی‌بافی فعالیت می‌كردند. زندی افزود: اما امروز با غفلت مدیران و نبود حمایت صحیح، صنعت فرش همدان در حال نابودی است.تولیدات بی‌رویه فرش ماشینی، پایین آوردن سطح سلیقه مردم در سایه تبلیغات مفرط رسانه‌ها به‌ویژه تلویزیون، مهاجرت و به هم‌ریختگی بافت جمعیتی و رشد شهرنشینی كشور، در دسترس نبودن فرش دستباف، ضعف در بازاریابی جهانی تا جایی‌كه فرش هندی و پاكستانی جای فرش دستباف ایرانی را می‌گیرد باعث شده صنایع‌دستی كشور بخصوص فرش كم‌كم نه تنها از زندگی مردم بلكه از حافظه مردم نیز حذف شود.

نبود نگاه درست به هنر

زندی، كارشناسی فرهنگی در ادامه گفت: مهم‌ترین مسئله مدیریت و برنامه‌ریزی نادرست است كه از نوع نگرش برنامه‌ریزان ناشی می‌شود و به نظر می‌رسد نگاه درستی به هنر و صنعت این مرز و بوم ندارند. در سایه همین نگرش بازارهای سنتی كه به شكل‌گیری ساختار و هویت شهری پیوند دارد یك به یك از بین می‌رود؛ دباغ‌خانه قدیمی شهر همدان به دلایل بهداشتی به خارج از شهر انتقال یافت (كه حركت درستی بود) اما این بازار می‌توانست به محل فروش فرآورده‌های همین صنعت و صنایع چرم تبدیل شود، اما امروز شاهد هستیم كه به جای آن مصالح فروشی دایر شده و اگرچه از بوی آزاردهنده دباغی خبری نیست، اما آسیب آلودگی فروشگاه‌های گچ وسیمان كمتر از گذشته نیست. همچنین بخش بزرگی از بازار فرش و فرآورده‌های فرش كه روزی هر یك دارای هویت خاصی بوده تغییر كاربری پیدا كرده است.وی افزود: بازار خامه‌فروشان به مركز فروش برنج پاكستانی تبدیل شده و كارگاه‌های دارقالی به انبار اجناس چینی مبدل شده است و بازار سرگذر كه روزی پررونق‌ترین و بزرگ‌ترین بازار فرش غرب كشور بود امروز جایگزین سبزه‌میدان شده و در آن بادنجان و هویج فروشی دایر شده است و تره‌بار شهر را تامین می‌كند. درحالی كه با تاسیس بازارهای محلی در دیگر نقاط شهر هم می‌توان بازارهای قدیمی را حفظ كرد و هم از بار ترافیكی مركز شهربه‌ویژه اطراف بازار كاست. زندی در ادامه گفت: موارد گوناگون دیگری بر این وضعیت دامن زده است. آسیبی كه به صنعت فرش از طریق تغیر نقشه بومی وارد شده از جمله این موارد است. به‌طور مثال برخی شركت‌ها نقشه‌های تبریز و كرمان را ترویج می‌كنند و بافندگان در روستاهای همدان به ناچار به این مسئله تن می‌دهند. نقوشی كه با نقشه‌های اصیل همدانی همخوانی ندارد و نتیجه‌اش جز نابودی فرش همدان نیست. افزون بر تغییر نقوش از مواد اولیه بومی نیز استفاده نمی‌شود.

نقشه‌های همدان ثبت ملی شوند

یكی از راه‌هایی كه می‌توان از نقشه قالی یا تغییر اقلیم نقشه‌ها جلوگیری كرد ثبت ملی نقشه‌ها و نقش قالی‌های هر منطقه به نام محل بافت آن است.

زندی در این باره گفت: مورد دیگر این است كه افزون بر تغییر نقوش از مواد اولیه بومی استفاده نمی‌شود. مثلا در روستاهای همدان بافت قالی ابریشم در گذشته كمتر مشاهده شده است. اما امروز توسط شركت‌های یاد شده مواد اولیه ابریشمی در اختیار بافندگان قرار می‌گیرد و نظارتی بر این مشكلات وجود ندارد. با بحران‌های پیش‌آمده در حوزه صنایع‌دستی كشور اگر حمایت صحیح از این صنعت صورت نگیرد یا باید فراموش كنیم هنر و صنعتی داریم یا مانند موارد دیگر به گذشته این صنایع افتخار كنیم.

 

روزنامه تهران امروز


برچسب ها: فرش ، قالی بافی ، میراث فرهنگی گردشگری ، صنایع دستی همدان ،

جلسه اعضای اتاق فکر سمن‌ها با رئیس سازمان میراث فرهنگی همدان

فاطمه کاظمی

هدف از تشکیل سازمان‌های مردم نهاد با اسم مختصر (سمن‌ها)  اجرای فعالیت‌های عام‌المنفعه بدون هیچ چشمداشتی برای کسب مقام و موقعیت است. بر طبق اساس نامه‌هایی که برای این سازمان‌ها تعریف می‌شود غیردولتی بودن، غیرانتفاعی بودن و غیرسیاسی بودن سه رکن اساسی آن‌هاست.

سمن‌ها از 15 سال پیش فعالیت خود را در سطح کشور آغاز کردند. یکی از انواع سازمان‌های مردم نهاد، انجمن‌های علمی هستند که بیشتر آنها را دانشجویان با هدف انجام فعالیت‌های علمی و کاربردی کردن آنها دایر می‌کنند. تعداد 15 انجمن علمی در استان همدان فعال است که در زمینه‌های مختلف علمی مشغول به فعالیت هستند. از سمنها معمولا با عنوان بازوان توسعه نام برده می‌شود که در توسعه شهرها باید آنها را مورد توجه خاص قرار داد.در طی چند سال اخیر خیلی از این سمن‌ها فعالیت خود را متوقف کردند و به دنبال آن اتاق‌های فکر تشکیل شد. عمده فعالیت‌های این اتاق فکرها بحث و تبادل نظر در زمینه‌های مختلف است.

جلسه اعضای اتاق فکر سمن‌های علمی با رئیس سازمان میراث فرهنگی برگزار شد. در این جلسه که نمایندگانی از تشکل‌های مردم نهاد از جمله حیات سبز سرزمین، دوستان زمین، هستی سازان الوند، بنیاد مهر و انجمن باستان شناسان جوان حضور داشتند اعضا به بیان پیشنهادات خود درباره بهبود وضعیت گردشگری استان پرداختند و درباره آنها به بحث و تبادل نظر نشستند. در ادامه «علیرضا ایزدی» به سوال‌های اعضا پاسخ‌هایی داد که در ادامه خلاصه‌ای از این جلسه را می‌خوانید:

مدیریت مناطق 29 گانه گردشگری استان

در آغازنماینده انجمن بنیاد مهر به بیان یک تجربه موفق در زمینه واگذاری مناطق گردشگری به سمن‌های زیست محیطی پرداخت و گفت: از حدود 40 سال پیش با تصویب کنوانسیون رامسر دولت متوجه شد که حفظ تالاب‌ها به دست دولت امکان‌پذیر نیست. بنابراین اگر حفظ آن را به مردم بسپارند نتیجه بهتری عاید دولت‌ها خواهد شد. به همین منظور این طرح در تالاب‌هایی مانند «زریبار مریوان» و « قاوری مگ» برگزار شد.

«افشین فرهانچی» در ادامه افزود: از چند سال پیش اجرای این طرح در سازمان میراث فرهنگی نیز مطرح شد که در حال حاضر در استان‌هایی مانند خراسان شمالی و شهرستان خوانسار انجام می‌شود. وی با بیان اینکه بهتر است چنین طرحی در استان همدان نیز اجرا شود گفت: سمن‌های زیست محیطی در این زمینه نیازمند همکاری سازمان میراث فرهنگی هستند تا احیای  بخش‌هایی از مناطق 29 گانه گردشگری استان مانند روستاهای گردشگری از جمله سیمین و یا منطقه گاماسیاب به این تشکل‌ها سپرده شود که در صورت تحقق این امر شاهد رونق بخش گردشگری استان خواهیم بود.

در ادامه صحبت‌های فرهانچی، رئیس سازمان میراث فرهنگی موافقت خود را با این طرح اعلام کرد و گفت: متأسفانه در روستاهایی مانند تاج آباد و فرسفج شاهد تخریب بخش‌های تاریخی از جمله کاروانسراهای این روستا هستیم و عدم توجه به این مکان‌های تاریخی از سوی اهالی روستاها به آنها آسیب جدی زده است.

تبدیل خانه‌های تاریخی به هتل‌های سنتی

در ادامه این جلسه یکی از اعضای انجمن آنادانا گفت: در استان یزد منازل قدیمی که بافت سنتی دارند مرمت شده و تبدیل به هتل‌های سنتی شد که درآمدهای زیادی را برای این استان به وجود آورده است و باعث جذب گردشگران خارجی به این استان شده است.

«آرش خزائی» با بیان اینکه می‌توان با اجرای چنین طرحی در همدان به رونق گردشگری استان کمک‌های زیادی کرد افزود: متأسفانه در همدان خانه‌های قدیمی یا در اثر بی‌توجهی در حال از بین رفتن هستند و یا تبدیل به ساختمان‌های چندطبقه می‌شوند. در حالی که می‌توان با تبدیل این خانه‌ها به هتل‌های سنتی زمینه حفظ بافت تاریخی شهر و رونق گردشگری استان را فراهم کرد.

لزوم وجود راهنماهای گردشگری

این فعال زیست محیطی در ادامه به اهمیت وجود راهنماهای گردشگری در مکان‌های تاریخی و گردشگری استان اشاره کرد و گفت: در اکثر مناطق گردشگری همدان چنین امکانی وجود ندارد در حالی که خیلی از فارغ‌التحصیلان رشته گرشگری حاضرند در این زمینه به صورت داوطلبانه فعالیت کنند.

ایزدی نیز در واکنش به این دو پیشنهاد گفت: ما در زمینه آموزش و فرهنگسازی در همدان با مشکل مواجهیم. در حال حاضر ما دو کاروانسرای مرمت شده داریم که حاضریم آن را در اختیار تورداران قرار دهیم در حالی که تاکنون هیچ گروهی از این طرح استقبال نکرده است.

وی در ادامه گفت: ما برای استفاده از راهنماها نیاز به بودجه داریم که این امکان برای ما فراهم نیست. به علاوه راهنماهای ما باید در سطح بالای علمی باشند که متأسفانه اینطور نیست.

 

تخریب تپه پیسا

«حسین زندی» یکی دیگر از فعالان محیط زیست به مسأله تخریب تپه پیسا توسط عشایر اشاره کرد و گفت: : برای این تپه قدیمی از سال 1383 حریمی تعریف شده است که تعیین کننده این است که در آن محدوده نباید ساخت و سازی انجام شود و یا اینکه فعالیت‌های غیرقانونی در آن صورت بگیرد.

وی افزود: این در حالی است که ما شاهد هستیم در این محدوده تعریف شده کارگاه بتن سازی، کارواش و مصالح ساختمانی فروشی  دایر شده است و متأسفانه کسی به این مسأله توجهی ندارد. از طرفی انجام حفاری‌های غیر مجاز و دایر کردن چادر توسط عشایر ییلاقی در این منطقه آسیب زیادی به این اثر تاریخی زده است. ما چندین بار از مسئولان میراث فرهنگی خواستار پیگیری این مسأله شده ایم که متأسفانه کسی به اعتراضات ما توجهی ندارد. متاسفانه این منطقه به ملک شخصی عشایر و محل تجمع معتادان تبدیل شده است که باعث تخریب آن شده است. زندی همچنین از موفقیت های آموزشی نهادهای مدنی در جوامع محلی گفت: سمن ها می توانند در آموزش جوامع محلی در زمینه گردشگری پایدار پیش قدم شوند به شرطی که نهادهای دولتی فاصله ایجادنکنند و به انجمن های غیر دولتی به عنوان دشمن ورغیب نگاه نکنند. این فعال مدنی ادامه داد:توسعه گردشگری در همدان متاسفانه توسعه پایداری نبوده است .در بیشتر موارد با آسیب های جدی همراه بوده  مانند تله کابین گنجنامه یا هتلی که اخیرا موافقت شده در دره گنجنامه احداث شود به  منظر شهری و طبیعت آسیب زده است. زندی افزود: وقتی قرار است در مکانی گردشگری توسعه پیدا کند نباید میراث فرهنگی ویا محیط زیست قربانی شود.

ایزدی در این خصوص عنوان کرد که حضور عشایر در این منطقه هیچ آسیبی به آن نمیزند و بحث حفاری‌ها نیز تحت کنترل مسئولان سازمان میراث فرهنگی است.

ایزدی در پایان به اعضای حاضر در جلسه قول داد به همراه آنها به روستای تاج‌آباد و فرسفج برود تا در زمینه واگذاری مدیریت این دو منطقه گردشگری تصمیماتی اتخاذ شود. اما برخلاف وعده ها جلسه هم اندیشی اتاق فکر سمن ها  در فرسفج بدون حضور ایزدی برگزار شد وهیچ یک از نمایندگان سازمان میراث فرهنگی وگردشگری در آن حضور نیافتند

     http://hamadanblog.mihanblog.com/

 

 

 


برچسب ها: میراث فرهنگی گردشگری ، اتاق فکر سمن های همدان ،

 
تقاضای روزنامه نگاران برای جلوگیری از حراج خانه دائی جان ناپلئونَ
در پی حراج خانه دایی جان ناپلئون؛
تقاضای روزنامه نگاران برای جلوگیری از حراج خانه دائی جان ناپلئونَ
جمعی از روزنامه نگاران و خبرنگاران کشور با امضای نامه ای به شهردار تهران، خواستار جلوگیری از حراج خانه تاریخی دائی جان ناپلئون شدند.
 
به گزارش هنرنیوز، خانه دائی جان ناپلئون ( خانه اتحادیه  یا خانه امین السلطان) متعلق به دوره قاجار در سال در سال ۱۳۷۱ ثبت ملی شد. پس از ثبت خانه و باغ اتحادیه در سال ۱۳۸۴ قیمت ملک ۴ میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان کارشناسی شد که وراث اتحادیه با تخفیف ۵۰۰ میلیونی راضی به فروش شدند اما سازمان میراث به دلیل درخواست پول نقد از سوی وراث از این خرید منصرف و شهرداری تهران با خرید به صورت تهاتری موافقت کرد.
 
در سال ۱۳۸۹ و با رای دیوان عدالت اداری این خانه همچون برخی از خانه های تاریخی دیگر از این فهرست آثار ملی خارج شد. در نهایت مالکین به دنبال خروج ملک از لیست آثار ملی شدند که با حکم دیوان عدالت اداری موفق این خانه از فهرست میراث ملی بیرون آمد. 

در پی شدت گرفتن تخریب آثار تاریخی تهران و احتمال ویرانی قریب‌الوقوع خانه باغ بزرگ اتحادیه (دایی جان ناپلئون) در خیابان لاله زار، سال گذشته  ۱۰۰نفر از روزنامه‌نگاران کشور در نامه‌ای به محمدباقر قالیباف، شهردار تهران از این موضوع ابراز نگرانی کردند و نسبت به نقش شهرداری در این تخریب‌ها هشدار دادند. 

از سویی ۲۳ اردیبهشت امسال ۲.۲ درصد از ۳۰ سهم آن به ارزش یک میلیارد و هفتاد میلیون تومان به مزایده گذاشته شد. این مقدار سهم مساحتی معادل ۵۹۰ متر از ۷۹۸۲ زمین این خانه باغ است که اکنون مالک آن خانواده اتحادیه هستند. 

در پی این اتفاق بار دیگر برخی از روزنامه نگاران طی نامه ای به  محمد باقر قالیباف- شهردار تهران- خواستار اقدام مقتضی از سوی شهرداری برای جلوگیری از حراج خانه تاریخی دائی جان ناپلئون شدند.
در متن این نامه آمده است : 

جناب آقای قالیباف
شهردار محترم تهران
با سلام؛
در روزهایی که جنابعالی به سختی سرگرم مبارزات مربوط به انتخابات ریاست جمهوری هستید، یکی از مهم‌ترین اسناد هویت و اصالت شهر ما، تهران در آستانه نابودی است. 

خانه –باغ بزرگ امین‌السلطان در خیابان لاله‌زار که ما تهرانی‌ها آن را به نام خانه دایی‌جان ناپلئون می‌شناسیم، برای تبدیل به یک مجتمع بزرگ تجاری به مزایده گذاشته شده است. شاید چنین گفته شود که حفاظت از این خانه در حوزه وظایف سازمان میراث فرهنگی کشور است. ما نیز چنین می‌اندیشیم و به قصور یا تقصیر این سازمان معترض هستیم اما گمان داریم که اگر چراغ سبز شهرداری تهران برای تبدیل این خانه ۱۰ هزار متری به مجتمع تجاری نبود و اگر شهرداری سیاست تبدیل بافت تاریخی تهران به یک منطقه تجاری را در پیش نمی‌گرفت، امروز به میراث فرهنگی این شهر چوب حراج نمی‌خورد. 

سال گذشته گروهی از روزنامه‌نگاران و دوستداران میراث فرهنگی در نامه‌ای به جنابعالی خواستار خرید و مرمت این خانه از سوی شهرداری شدند که بی‌پاسخ ماند. اکنون که امید نداریم پول ما شهروندان تهرانی در راه حفظ هویت و اصالت شهرمان هزینه شود، از شما می‌خواهیم که حداقل عدم فروش تراکم تجاری و اداری در جای این خانه تاریخی را اعلام کنید، تا بساز و بفروشان و دلالان زمین از این نگین لاله‌زار چشم طمع برگیرند و اصالت شهر ما بیش از این در پای منافع اقتصادی گروهی محدود قربانی نشود.

گروهی از روزنامه‌نگاران و حامیان میراث فرهنگی

افشین امیرشاهی، یاسر موحدفر، میثم موحدفر، طاهره ریاحی، سحر طلوعی، زهره کوهی، صدرا محقق، علی رحیمی نژاد، سارا گودرزی، زینب اسماعیلی، فرزانه ابراهیم زاده، سحر آزاد، نیما عبادی، محمد آزاد، پرویز براتی، فاطمه جمالی، هادی حیدری، مهدی حسنی، علیرضا افشاری، سجاد عسگری، ماندانا خرم، عباس محمدی، فهیمه حسن میری، حمیدرضا میرزاده، رضا محبی طالقانی، مریم خورسند جلالی، سعید محمدپور، فرهاد رهبری، مژگان جمشیدی، زهرا حاج محمدی، علی هاشمی، امین طباطبایی، فاطمه رحمانی، اشکان رضوی، امیر گودرزی، سمیرا زمانی، سمیه شرافتی، سعید سادات نیا، حمیده پازوکی، یاسین سرخیل، شاهین سپنتا، الهه موسوی، مجتبی گهستونی، حسین زندی، محمدرضا صمدانیان، محمدجواد صابری، علی اصغر محمدی، شهرزاد همتی، الناز محمدی، الهه محمدی، مرجان حاجی رحیمی، امین خرمی، فاطمیما کریمی، الهام عدیقی، آزاده باقری، سهیل کفیلی، مسعود بُربُر، اکرم دشت بان، مریم جلیلوند، زهرا رفیعی، زهرا آران، فاطمه علی اصغر، تیبا بنیاد، جواد صبوحی، شیما دنیا دار رستمی، مطهره کشاورز، محمد جواد ترابی، مریم اطیابی، لیدا ایاز، سولماز دولت زاده، حمید رضا حسینی، مریم سعید پور، لیلا جودی، مهدی جابری، مریم آموسا، حسین سینجلی، سعیده خدابخش، احسان عسکریان، رامین ناصح، مجتبی گهستونی، مهرنوش نجفی راغب، علی فتوتی، یسنا خوش فکر، حسین صرافی، منوچهر دین پرست، شهرزاد عبدیه، فرزانه متین، سینا قنبرپور،


برچسب ها: بیانیه ، دائی جان ناپلئون ، میراث فرهنگی گردشگری ، قالیباف ، اتحادیه ، روزنامه نگاران ،

 

 

 

شهرداری می‌خواهد محوطه‌ی هگمتانه را پارك ‌بسازد

شهرداری همدان تیشه به ریشه‌ی تاریخ می‌زند

خبرنگار امرداد - نگار پاكدل :

تپه‌ی هگمتانه که سال‌هاست از حفاظت‌های نادرست رنج می‌برد، اكنون شاهد تبدیل شدن به پارکی با شمشادها و راه‌های(:مسیرهای) سنگچین شده است. شهرداری می‌خواهد محوطه‌ی هگمتانه را تبدیل به پارک کند. کارشناسان میراث فرهنگی اما هشدار می‌دهند، این محوطه تاریخی است و این كارها تیشه به ریشه‌ی تاریخ پیش از اسلام همدان می‌زند.
به گزارش خبرگزاری میراث فرهنگی: مادها را هنوز با تپه‌ی هگمتانه می‌شناسند. امروزه ضرب‌المثل «گل بود به سبزه هم آراسته شد»، بسیار به حال و روز هگمتانه می‌آید.
تپه‌ی هگمتانه هنوز درگیر و دار بازسازی‌ها و حفاظت‌های نادرست است که مسوولان به جای انجام كارهای بازسازی، تصمیم به بهسازی حریم آن گرفته‌اند. کاشت شمشاد، ایجاد راه‌های سنگچین، درست کردن سفره‌ی هفت‌سین درست در حریم محوطه‌ی تاریخی از جمله برنامه‌های اجرایی مسوولان بوده است.
به گمان می‌رسد این كارها  نه تنها دل دوستداران میراث فرهنگی را شاد نکرد بلکه آن‌ها را شوکه هم کرد. این‌روزها شنیده شده است كه رویدادهای ناگوار دیگری هم در راه است. برای نمونه پهن كردن خیابان كناری این محوطه از سوی شهرداری این روزها دل دوستداران میراث فرهنگی را به درد آورده است. 

 


اینجا تپه هگمتانه‌است
«علی‌رضا ایزدی»، فرنشین(:رییس) میراث فرهنگی همدان اما هیچ‌کدام از این خرده‌گیری‌ها(:اعتراض‌ها) را نمی‌پذیرد و می‌گوید: «هیچ کس دلسوزتر از کارشناسان میراث‌فرهنگی برای میراث‌فرهنگی کشور نیست. اگر قرار بود، کوچکترین مشکلی برای محوطه‌ی تاریخی هگمتانه ایجاد شود، خود من جلوی آن می‌ایستادم، کاری که تا‌کنون هم کرده‌ام.»
او در مورد پهن كردن خیابان كناری تپه‌ی هگمتانه که شوند ویرانی بخش‌های چشمگیری از حمام تاریخی است که به تازگی تبدیل به موزه شده، می‌گوید: «چه کسی گفته پهن كردن این خیابان به آثار تاریخی آسیب می‌‌رساند؟ این ادعا نادرست است و ما نمی‌گذاریم این همچین چیزی روی دهد.»


به گزارش خبرگزاری میراث‌فرهنگی: این‌چنین به گمان می‌آید که تپه‌ی هگمتانه کم کم دارد از شکل تاریخی خود خارج شده و فضای آن شبیه پارک می‌شود. نرده‌هایی که روی پهنه(:عرصه) کار گذاشته بودند، تا محدوده‌ی پهنه‌ی محوطه را کاملا مشخص کنند، به تدریج برداشته و باغچه با گذرگاه‌های سنگچین در محوطه ایجاد شده که احتمال آسیب رسیدن به بنا را دو برابر می‌کند.
دوستداران میراث فرهنگی هشدار می‏دهند که بهسازی‏های انجام شده در تپه‌ی هگمتانه حریم آن را مخدوش کرده‏است.
ایزدی اما می‌گوید که هگمتانه تبدیل به زباله‌دانی شده بود و ما برای بهسازی آن‌جا این كار را انجام دادیم و این برنامه‌ها هیچ آسیبی به محوطه نمی
رساند كه هیچ، گردشگران هم با محیطی مناسب  رو به رو می‌شوند، نه جایی که امنیت ندارد.
فرنشین میراث فرهنگی همدان اما درباره‌ی سفره‌ی هفت‌سین می‌گوید: «سفره‌ی هفت‌سین روی بخش‌هایی از محوطه چیده شده بود که هیچ‌گونه آثاری در آنجا وجود ندارد و صحنه‌ی زیبایی هم برای گردشگران به وجود آورده است. سال دیگر هم قرار است که این سفره چیده شود.»
«محمد رحیم رنجبران»، مسوول پایگاه هگمتانه هم درباره‌ی این خرده‌گیری‌‌ها می‌گوید که این سفره‌ی هفت‌سین و شمشادها هیچ گونه مشکلی برای آثار تاریخی به وجود نمی‌آورند.
آن سفره‌ی هفت‌سین و آن سنگ‌چین و آن باغچه‌های شیک کجا و این آثار تاریخی رها شده به دست آب و باد و خاک کجا!
او در مورد بازسازی‌های نادرست و حفاظ‌هایی که شکسته شده و شوند آن شده كه آب به درون آثار تاریخی نفوذ کند، می‌گوید: «این بازسازی‌‌ها مربوط به دوره‌ی من نیست و امیدوارم در آینده كارهایی برای ساماندهی این بخش‌ها صورت بگیرد.»
«حسین زندی»، دوستدار میراث فرهنگی اما بر این باور است که؛ اگر در این محوطه‌ی تاریخی اثری هم نباشد، نباید در آن شمشاد کاشته شود. افزون‌بر این كارهایی که تا کنون برای بهسازی این محوطه انجام شده، غیر‌اصولی بوده است.
به گفته‌ی او، برپایه‌ی گفته‌ی بسیاری از باستان‌شناسان نباید پیرامون آثار تاریخی كارهای ساخت و ساز یا بهسازی انجام گیرد. زندی می
گوید؛ «از رنجبران و ایزدی که در رشته‌های مرتبط درس خوانده‌اند این امر دور(:بعید) از ذهن به نظر می‌رسید که اجازه‌ی چنین کاری را بدهند.


بهسازی به شیوه‌ی میراث‌فرهنگی
«حسین زندی» در مورد سفره‌ی هفت‌سین می‌گوید: «اینکه کنار ترانشه‌ی مرکزی سنگفرش کردند و یک سازه‌ی یک‌و‌نیم متری در زمین کندن، به راستی كار درستی در پیرامون یک اثر تاریخی است؟»
آنقدر میان گفته‌های مسوولان میراث فرهنگی و دوستداران میراث‌فرهنگی همدان تفاوت وجود دارد که به گمان می‌آید؛ همچون دو خط موازی هرگز در هیچ نقطه‌ای به هم نمی‌رسند. همین امر بررسی مسئله‌ی هگمتانه را سخت‌تر می‌کند و ضرورت رسیدگی نظارت به این محوطه از سوی گروهی بی‌طرف، بیشتر و بیشتر احساس می‌شود. اما اینکه با نزدیک شدن به انتخابات چقدر این مهم برآورده می‌شود مسئله‌ای است که روزهای آینده مشخص می‌شود.
 

 

http://amordadnews.com/neveshtehNamyesh.aspx?NId=9513

 

 


برچسب ها: هگمتانه ، میراث فرهنگی گردشگری ،

بازار تاریخی همدان از 5سال پیش 4بار در آتش سوخته است

http://hamshahrionline.ir/details/213891

 

بازار تاریخی همدان خاکسترنشین شد

همشهری 23 اردیبهشت 

فرهنگ و تاریخ > میراث‌ایران- حسین زندی
بازار تاریخی همدان در بافت تاریخی آن شهر جمعه گذشته در آتش سوخت.


مجموعه تاریخی بازار همدان در مرکز این شهر و در محدوده خیابان‌های اکباتان شهدا و باباطاهر قرار دارد. در راسته این بازار کاروانسراها، سراهای تاریخی همچون صحاف‌خانه، کفشدوزخانه، زرگر‌ها، مسگرها، دباغ خانه، سمسار خانه، چلنگرها، نخودبریزها و... وجود دارد که هر یک به لحاظ تاریخی حائز اهمیت هستند.

مجموعه تاریخی بازار همدان دارای بیش از 30راسته، 25سرا و چندین کاروانسرای تاریخی است. بازار همدان از آنجا که در مسیر عبور و مرور بازرگانان و زائران بود در طول تاریخ مورد توجه قرار داشت. این بازار در تاریخ 30خرداد 1377 به شماره 2027 در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است. این در حالی است که این بازار در چندسال گذشته بارها قربانی حریق شده و هر بار زخمی بزرگ بر پیکره زیبای آن وارد شده است.

در آتش‌سوزی اخیر راسته بازار نخود بریزها " خرازی‌ها" از بین رفت. بازار نخود بریزها بخشی از بازار مرکزی است که با نابسامانی‌های وضعیت کشاورزی استان به محل فروش لوازم بهداشتی تبدیل شد و به راسته خرازی فروشی‌ها تغییر نام یافت. این‌بازار آخرین‌بار در دوره قاجاریه بازسازی شده است و در دهه1330 خورشیدی سقف طاق و قوسی بازارتوسط شهردار وقت به سقف شیروانی تبدیل شد.

نبود هماهنگی و راهکار مناسب برای حل بحران باعث شده هر گروه و نهادی، دیگری را عامل آتش‌سوزی قلمداد کند و از بار مسئولیت شانه خالی کند اما امروز پس از آتش‌سوزی بزرگ‌ترین نگرانی این است که باز‌سازی‌ بازار به شیوه سنتی صورت نگیرد و تبدیل به یک مرکز تجاری جدید شود. قرار گرفتن بازار در مرکز تجاری شهر و نقطه گران قیمت موجب به طمع افتادن برخی مالکان برای ساخت‌و‌سازهای بلندمرتبه شده است. از سوی دیگر بافت قدیمی و مرمت نشدن بازار در سال‌های گذشته موجب اعتراض برخی کسبه نیز شده بود.

از دیگر سو بودجه ناچیز اداره میراث فرهنگی همدان پاسخگوی تخریب‌ها نبود و همیاری‌های مردمی هم نتوانست به این مسئله کمک کند. همانطور که اشاره شد بازار در مرکز تجاری شهر و با ارزش‌تر از سایر نقاط است، درنتیجه عوارض نقل و انتقال، نوسازی، مالیات و تغییرات و تعمیرات نیز نسبت به دیگر نقاط شهر بیشتر است.

متأسفانه در سال‌های اخیر مهم‌ترین اصل برای بخش‌های اقتصادی سود است و میراث تاریخی اولویت اول نیست ولی گاه منفعت طلبی‌های اقتصادی به جایی می‌رسد که حقوق جمعی فراموش می‌شود. در حادثه جمعه گذشته در بازار تاریخی همدان نیز بی‌توجهی در هنگام جوشکاری با برق کنتور شهری موجب آتش‌سوزی گسترده این بازار تاریخی شد.

در سال‌های گذشته اقدام جدی برای حفظ بافت تاریخی بازار همدان صورت نگرفت. برخی تغییرات صورت گرفته در حجره‌های تاریخی این بازار و استفاده از مصالح جدید مثل تیرآهن و... که پس از آتش‌سوزی نمایان شد نشان می‌دهد مغازه‌دارها بدون هماهنگی اقدام به ساخت وساز درون مغازه‌ها کرده و دیوارهای زخیم بافت تاریخی این بازار تراشیده شده است. البته کسبه این بازار نیز به تنهایی نمی‌توانند بازسازی و مرمت این مجموعه تاریخی را به پایان برسانند.

طراحی و معماری بازارهای قدیمی به‌گونه‌ای است که رفت‌وآمد در آنها به سختی صورت می‌گیرد و در حوادثی مانند آتش‌سوزی و زلزله امداد رسانی با مشکل مواجه است. از 5 سال گذشته تاکنون این چهارمین آتش‌سوزی در بازار همدان است که به‌علت نقص در سیستم برق‌رسانی و سیم‌کشی اتفاق افتاده است.

رضا مستوفی، کارشناس مرمت آثار تاریخی می‌گوید: پیش‌تر در کاروانسرای شریفی‌های همدان و چند روز پس از مرمت به‌علت استفاده از بخاری برقی توسط یکی از حجره دار‌ها آتش‌سوزی‌ای رخ داد که بخشی از کاروانسرا در آن سوخت. بهرام توتونچی معاون میراث فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی همدان نیز با اشاره به مشکلات موجود در بافت تاریخی و بازار همدان گفت: مشکل بازارها و معابر و بناهای تاریخی ما سیستم انتقال انرژی است. برق‌رسانی، گازرسانی، آب وفاضلاب از مشکلات جدی بافت تاریخی همدان است.

توتونچی در مورد آتش‌سوزی بازار همدان گفت: همه ما مقصریم. علت این است که هماهنگی بین نهادها وجود ندارد. توتونچی ادامه داد: این بافت تا دهه 30 خورشیدی دارای سقف طاقی و سنتی بودکه به بهانه تاریکی توسط شهرداری وقت حذف شد اما در همان سال بازاریان تابستانی بسیار گرم و زمستانی بسیار سخت را پشت سر گذاشتند. سپس اقدام به ایجاد پوشش چوبی وشیروانی کردند.

معاون میراث فرهنگی همدان گفت: همه مغازه‌های بازار‌ که سقف داشته‌اند دیوار هم داشته‌اند اما به‌تدریج مالکان، این دیوارها را که سقف وطاق روی آنها سوار بود تراشیده‌اند و به ستون تبدیل کرده‌اند تا به مساحت مغازه‌ها افزوده شود.

 


برچسب ها: آتش سوزی ، میراث فرهنگی گردشگری ، همدان ،

یکشنبه 22 اردیبهشت 1392

تخریب شش مغازه‌ی صفوی در بازار همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :مطالب در خبر گزاری ها ،میراث فرهنگی ،

تخریب شش مغازه‌ی صفوی در بازار همدان

 
» سرویس: فرهنگی و هنری - میراث و صنایع دستی
 
 
 hemmat khahi (10 of 14)-1.jpg

یک فعال حوزه‌ی میراث فرهنگی در استان همدان گفت: شش مغازه متعلق به دوره‌ی صفوی در بافت تاریخی بازار همدان که در آتش‌سوزی در راسته‌ی خرازی‌فروشی‌ها آسیب دیدند، 60 درصد تخریب شده‌اند.

به گزارش خبرنگار سرویس میراث فرهنگی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، ساعت 8:30 دقیقه‌ی صبح روز گذشته، راسته‌ی خرازی‌فروش‌ها (نخودبریزها) در بافت تاریخی بازار همدان به‌دلیل جوشکاری توسط یکی از مغازه‌داران این راسته آتش گرفت و بعد از آن‌که کسبه‌ی بازار موفق به خاموش کردن آتش نمی‌شوند با آتش‌نشانی تماس می‌گیرند. آن‌ها بعد از چند دقیقه به محل می‌رسند و پس از پنج ساعت تلاش موفق به خاموش کردن آتش می‌شوند.

حسین زندی - دوست‌دار میراث فرهنگی - درباره‌ی میزان آسیب واردشده به بافت تاریخی بازار همدان به خبرنگار ایسنا گفت: از آنجا که در سیستم برق‌کشی این منطقه از یک کنتور چند انشعاب گرفته شده است، با آغاز آتش‌سوزی از مغازه‌ی اول، چند مغازه‌ی دیگر نیز آتش گرفتند. در این میان، شش مغازه که قدمت آن‌ها به دوره‌ی صفوی می‌رسد و آخرین مرمت در آن‌ها در دوره‌ی قاجار انجام شده است، حدود 60 درصد آسیب دیدند. حتی 20 مغازه‌ی بعدی تا بخشی از بافت این بازار که قدمت آن به دوره‌ی معاصر می‌رسد نیز آسیب‌هایی دیدند؛ ولی متأسفانه اداره‌ی میراث فرهنگی اعلام کرده که در این آتش‌سوزی، هیچ بخشی از بافت تاریخی بازار آسیب ندیده است.

او ادامه داد: در شرایطی که بخشی از راسته‌ی بازار از بین‌ رفته است، آسیب‌ ندیدن این محدوده چه معنایی می‌تواند داشته باشد و انکار این اتفاق هیچ تأثیری بر اصل قضیه ندارد؟

وی با بیان این‌که در زمان آتش‌سوزی تا خاموش شدن آن در آنجا بودم اظهار کرد: برخی کارشناسان اداره‌ی میراث فرهنگی استان همدان معتقدند که سیستم انرژی‌رسانی به این منطقه باید به‌صورت کانالیزه و زیر زمین باشد. در پنج سال گذشته، چهاربار این بافت تاریخی آسیب دیده و تنها دلیل آن، سیم‌های برق کارشده در این محدوده بوده است.

او با اشاره به این‌که سازمان آب و فاضلاب استان همدان لوله‌های آب فشار قوی را برای مهار آتش در این منطقه، بخصوص بخش معاصر بازار گذاشته است بیان کرد: متأسفانه در این لوله‌ها هیچ آبی برای استفاده وجود ندارد، ولی ماهانه پول آن از کسبه منطقه گرفته می‌شود.

وی افزود: بازار همدان یک بافت سنتی دارد که رفت‌وآمد در آن بسیار سخت انجام می‌شود. باید به این نکته توجه کرد که اگر این آتش‌سوزی در روزی به‌جز جمعه که روز بسیار خلوتی در این منطقه است،‌ اتفاق می‌افتاد علاوه بر آسیبی که بافت تاریخی بازار می‌دید، احتمال زیاد بودن آسیب‌های جانی نیز وجود داشت.


برچسب ها: آتش سوزی بازار همدان ، میراث فرهنگی گردشگری ،

 
یکبار دیگر بازاری تاریخی طعمه حریق شد؛
صبح امروز بازار تاریخی خرازی‌فروشان همدان در آتش سوخت
صبح امروز بازار خرازی فروشان همدان که به راسته‌ی نخود بریزان معروف است به علت اتصالی سیم‌های برق طعمه حریق شد.
 
 به گزارش هنرنیوز، طی تماس بازاریان با آتش‌نشانی در ساعت۱۰ : ۹ صبح ، این سازمان ساعت ۱۳: ۹ در محل حادثه حضور پیدا کرد و به اطفا حریق پرداخت. به گفته حسین زندی- فعال میراث فرهنگی- طی این حادثه، هریک از نهاد ‌های دولتی اعم از شهرداری، میراث فرانگی، اداره برق و آتش نشانی تقصیر را به گردن دیگری می‌اندازد.

علیخانی یکی از کارشناسان میراث فرهنگی معتقد است که بازاریان علاقه خاصی به تغییر بافت سنتی این بازار و تبدیل آن به بافت جدید دارند. از سویی معاون توسعه فرهنگی میراث فرهنگی همدان در پاسخ به این پرسش که شهرداری مسوول این حادثه است یا میراث فرهنگی ؟ اظهار می‌کند که وظیفه ما نظارت بر بافت تاریخی است تا دچار تغییر و تخریب نشود. ما سالها با شهرداری جلساتی برگزار کردیم تا این بافت مرمت شود اما آنها این کار را انجام نمی‌دهند. قطعا وقوع یک حادثه اعم از سیل و زلزله تا برق گرفتگی و آتش سوزی تقصیر میراث فرهنگی نیست اما وظیفه شهرداری این است که استانداردسازی‌های لازم را تأمین کند.

او ادامه می‌دهد که میراث فرهنگی حاضر است در اسرع وقت به مرمت بافت تاریخی بازار کمک نماید.

در حالی این سخنان از سوی مسوولان میراث فرهنگی همدان عنوان می‌شود که به گفته زندی بازاریان هم معتقدند مالک این محوطه ( پاساژ قدس) شهرداری است و مقصر این حادثه شهرداری است چرا که این سازمان به عنوان مالک پاساژها هر سال ۲۰ درصد به اجاره بها اضافه می‌کند اما اجازه مرمت نمی‌دهد تا آنجا که برای تغییر یک پنجره یا درب ۵ میلیون از بازاریان دریافت می‌کند. همچنین ۱۵% حدود (۱۴میلیون تومان ) بابت هزینه نقل و انتقال و همچنین مبلغی نیز بابت حق مالکیت دریافت می‌کند اما حتا یک کپسول آتش‌نشانی در مغازه‌ها قرار نمی‌دهد و هیچ‌گونه مرمتی را بر عهده نمی‌گیرد.

به گفته زندی، حمید فرسایی - رییس مجمع امور صنفی – نیز ضمن تایید این سخنان یادآور می‌شود که وظیفه این مجمع آموزش و نظارت است و استحکام بناها برعهده شهرداری و در وهله دوم میراث فرهنگی است. خواسته‌ی بازاریان مرمت است اگر بازار مرمت شود بازاریان هم تمایلی به بافت جدید پیدا نمی‌کنند اما چه کسی به این خواسته‌ها پاسخگو است؟
از سوی دیگر یکی از کارشناسان میراث فرهنگی نیز عنوان می‌کند که در همه جای دنیا تاسیسات زیر بنایی مثل برق در معابر تاریخی از زیر عبور داده می‌شود این درحالی است که در بازار همدان سیم‌های برق معابر به دور بناها پیچیده است که همین امر خطر برق گرفتگی و آتش‌سوزی را بیشتر می‌کند.

همچنین عسگری – رییس اداره کل آتش نشانی همدان - نیز با اشاره به طرح جامع ایمنی شهر همدان که از سال ۸۸ آماده شده است، متذکر می‌شود: «ما با همه مسوولان ذی ربط مخصوصاً شهرداری و اداره میراث فرهنگی همدان نشست‌هایی را برای اجرای این طرح داشتیم که متأسفانه هیچ کدام از مسوولان پیگیر این طرح نشدند و همکاری‌های لازم را انجام نداده‌اند.»
او یادآور می‌شود که جمعه روز تعطیل بازار است. اگر این حادثه در روز دیگری رخ می‌داد با بسته شدن معابر عملا حضور آتش‌نشانی غیرممکن بود.


برچسب ها: آتش سوزی بازار همدان ، میراث فرهنگی گردشگری ،

از روزنامه همشهری:سه شنبه 20فروردین 1392شماره5940

همشهری از جاذبه های طبیعی استان گزارش می دهد:

همدان؛ آلبومی زیبا از جاذبه های طبیعی

همدان- فاطمه کاظمی- خبرنگار همشهری: بهار موسم همدلی و فصل دگرگونی و انقلاب در طبیعت است و این تحول در فلات ایران همزمان است با آغاز سال خورشیدی و جشن نوروز. تعطیلات نوروز در کشور ما فرصتی برای گشت و گذار و تماشای طبیعت زیبای بهاری به منظور تازه کردن روح و جان و نیز فرصتی برای تحولات درونی افراد و نو کردن اندیشه­ها به شمار می­رود.

این دگرگونی و نو شدن زمین در استان همدان چشم نوازتر از دیگر نقاط است. سرمای زمستان و سفیدی برف جای خود را به شکوفه­ های رنگارنگ می­سپارد و این زیبایی، هر بیننده­ای را مسحور خود می­کند.

علاوه بر آثار تاریخی و جاذبه­های فرهنگی استان، مراکز طبیعی زیبای این استان مسافران را به سوی خویش می­خواند. نوروز امسال نیز هزاران مسافر از این مناطق دیدن کردند. یکی از مهم ترین جاذبه های طبیعی همدان کوهستان­های آن است. پوشش گیاهی متنوع  این نواحی، بیش از 1500 گونه گیاه دارویی را در برمی­گیرد. این کوه­ها همچنین غارهای زیبا و منحصر به فردی را در دل خود جای داده­اند. فراوانی چشمه های جوشان در این کوهستان­ها به اندازه ای است که گفته­اند: «هیچ کس از کوه­های همدان تشنه بازنمی گردد». چرا که در هر چند صد قدم یک چشمه زلال و با صفا جاری است و کوهنوردان و طبیعت دوستان را به دمی آسودن در خنکای خویش فرا می­خوانند.

یک کارشناس محیط زیست درباره لذت صعود به این قله ها گفت: صعود به قله­های این کوه­ها هر یک لذتی دارد. قله­های کرکس اسدآباد، آلما قلاغ، قزل ارسلان، دایم برف، کلاغ لان، تاریک دره، الوند، چهار قله، کلاه قاضی، که هر یک شکوه  و جلال وصف ناشدنی دارد که معرفی هر یک فرصت ویژه ای را می­طلبد.

«حسین زندی» در توضیح درباره معروف ترین قله های همدان گفت: یکی از قله­هایی که هر سال هزاران کوهنورد به آن صعود می­کنند «قله یخچال» است. از آنجا که اولین برف پاییزی این قله را سفیدپوش می کند و برف در این قله دیرتر از سایر کوه­ها ذوب می­شود این قله، یخچال نام گرفته است.

وی افزود: پیش از تولید برق و ظهور یخچال­های خانگی مردم همدان در فصل گرما از برف و یخ این قله استفاده می کردند. مسیر صعود به این قله  از روستای زیبا و خوش آب و هوای دره مراد بیگ به سوی خانه ییلاقی­ها و سپس دره هزار پیچ و پناهگاه ایزدی ادامه می یابد و با پشت سر گذاشتن پناهگاه یخچال که یکی از بهترین پناهگاه­ های کوهنوردی ایران است و نهایتا به بلندترین قله همدان که یخچال نام دارد، می رسد. ارتفاع این قله از سطح دریا  3586 متر است و برای صعود به آن تجهیزات کوهنوردی لازم است. اما کسانی که اهل کوهنوردی نباشند می­توانند از سایر جاذبه­های طبیعی این استان دیدن کنند.

زندی درباره دیگر مکان های طبیعی زیبا در همدان گفت: سراب­های استان همدان؛ مانند سراب گاماسیاب، سراب گیان، فارسبان و ملوسان در شهرستان نهاوند و یا تالاب شیرین­سو در شهرستان کبودرآهنگ که در نوروز امسال از مناطق پربیننده استان بود از مکان های تفریحی به شمار می رود که هم استانی های ما می توانند در فصل بهار از بودن در آن ها لذت ببرند.

روستاهای استان همدان نیز از دیگر مکان های تفریحی آن به شمار می روند. این فعال محیط زیست در این باره گفت: روستاهای گردشگری ملهمدره در شهرستان اسدآباد، گشانی، اشتران، فرسفج در شهرستان تویسرکان و دو روستای سنگی سیمین ابرو و ورکانه از دیگر جاذبه­های استان است که در طول سال مورد بازدید گردشگران است.

در این میان غارهای همدان را نمی­توان نادیده گرفت. غارهای کوه خورزنه که هنوز رازهای نهفته فراوانی از گذشته در خویش دارد، غار سراب، غار سوباشی، غار بیگلجه و در نهایت غار علیصدر بزرگترین و مهمترین غار آبی کشور- که نوروز امسال 140 هزار گردشگر از این غار شگفت انگیز دیدن کرده­اند.

یکی دیگر از کارشناسان محیط زیست در معرفی این غار گفت: غار علیصدر در شهرستان کبودرآهنگ در روستای علیصدر و در فاصله 70 کیلومتری غرب (شمال غرب) همدان قرار دارد که در ارتفاعات ساری قیه واقع شده است. کوهنوردان ابتدا در سال 1342  از این غار بازدید کردند و در سال 1346 این غار بازگشایی شد و از سال 1354مورد بازدید عمومی قرار گرفت. هرساله مسیرهای جدیدی از این غار کشف و مورد بازدید قرار می گیرد و علاقه ­مندان زیادی از سراسر جهان از این اثر بی نظیر بازدید می کنند.

«مریم خندان» افزود: از دیگر جاذبه­های استان همدان دشت­ها و دره­های آن است. مانند دشت میشان، تخت نادر، دره حیدره، دیوین، سرکان، شهرستانه، امامزاده کوه و عباس آباد هر یک حال و هوای ویژه­ای دارند. در این میان مناطق حفاظت شده همدان مانند خان­گرمز و لشگر در، مأمن و پناهگاه ده­ها گونه جانوری است که از گزند شکارچیان و دشمنان طبیعت به این نواحی پناه برده اند.

آنچه گفته شد تنها مشتی نمونه خروار است و تنها تعداد اندکی از سرمایه­های ملی و طبیعی این استان است که امید است در حفظ آن برای آیندگان کوشش بیشتری صورت گیرد. چرا که گردشگری طبیعی در کشور با مشکلاتی مواجه است و توجه بیشتری را می­طلبد. انتظار می­رود کاستی­های موجود با همدلی و همراهی طبیعت­گردان و علاقه­مندان این حوزه جبران و برطرف شود.

نبود راهنمای محلی، نامناسب بودن اسکان در برخی مناطق از جمله این کاستی­هایی است که فعالان محیط زیست به آن معترضند. اما مهمترین مسأله، تخریب­های صورت گرفته در این مکان­ها، توسط گردشگران است. به­خصوص تولید و رهاکردن زباله در طبیعت، آسیب رساندن و تخریب به پوشش گیاهی و شکستن شاخه درختان که بیشتر خودنمایی می­کند. امید است خانواده­ها به این مهم توجه بیشتری داشته باشند و در گردشگری طبیعی سفرهای پاک را در نظر داشته باشند.

 

 


برچسب ها: دیدنی های همدان ، میراث فرهنگی گردشگری ،

ساخت وبلاگ در میهن بلاگ

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | اخبار کامپیوتر، فناوری اطلاعات و سلامتی مجله علم و فن | ساخت وبلاگ صوتی صدالاگ | سوال و جواب و پاسخ | رسانه فروردین، تبلیغات اینترنتی، رپرتاژ، بنر، سئو