نمایشنامه نویسی همدان در گفت و گو با مهدی شادمانی روشن

آژانس خبری تهران: بیست دومین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان در حال برگزاری است و آثار نمایشی گوناگونی از سراسر ایران و ۸ کشور خارجی در این رویداد مهم فرهنگی حضور دارند اما یکی از پایه های اصلی اجرای نمایش متن یا نمایشنامه است به گفته بسیاری از کارشناسان نمایشنامه نویسی کشور به اندازه نمایش رشد نکرده است برای بررسی وضعیت نمایشنامه نویسی درهمدان با «مهدی شادمانی روشن» نویسنده جوان همدانی که نمایش«اکوان» اوبه این جشنواره راه یافته است به گفت و گو نشسته ایم.

حسین زندی
بیست دومین جشنواره بین المللی تئاتر کودک و نوجوان در حال برگزاری است و آثار نمایشی گوناگونی از سراسر ایران و 8 کشور خارجی در این رویداد مهم فرهنگی حضور دارند اما یکی از پایه های اصلی اجرای نمایش متن یا نمایشنامه است به گفته بسیاری از کارشناسان نمایشنامه نویسی کشور به اندازه نمایش رشد نکرده است برای بررسی وضعیت نمایشنامه نویسی درهمدان با «مهدی شادمانی روشن» نویسنده جوان همدانی که نمایش«اکوان» اوبه این جشنواره راه یافته است به گفت و گو نشسته ایم.
نوشتن را از چه زمانی آغاز کردید؟
بیش از بیست سالی هست که شعر می نویسم. یعنی تقریبا ازسال هفتاد و یک تا همین چند روز پیش که آخرین شعرم را نوشتم.
علاوه بر شعر در حوزه های دیگر مانند نقد و یا داستان هم وارد می شوید؟
نقد خیر. چون به نظر من نقد خودش یه هنر دیگری است و ابزار خاص خودش را می خواهد ومن این هنر را ندارم. در زمینه ی داستان و نمایشنامه فعالیت هایی داشته ا‌م اما این‌ها با شعر تفاوت زیاد دارند. در زمینه‌ی داستان نویسی فعالیت مختصر و پراکنده‌ای داشته‌ام. به طور کلی شاید بیست داستان نوشته باشم اما خواننده‌ی پر و پا قرص داستان و رمان هستم. هم ایرانی هم ترجمه. چند سال پیش با همکاری آقای آرش رضاپور یک فیلمنامه‌ی انیمیشن نوشتیم به اسم «عمو کیان وبازی خطرناک» که با کارگردانی آقای محمد رضا زهاب ساخته شد و در جشنواره ی فیلم کودک و نوجوان هم به نمایش درآمد. چند پروژه ی دیگر هم بود که متاسفانه یا قبول نشدند یا منابع مالی تامین نشد.
تحصیلات شما با این حوزه مرتبط است؟
من در دانشکده ی هنر و معماری تئاتر خوانده ام با گرایش ادبیات نمایشی.
با توجه به رشته تحصیلی به نظر می رسد به صورت تخصصی در زمینه نمایشنامه نویسی فعالیت می کنید؟
در واقع باید بگویم که در زمینه ی نمایشنامه نویسی هنوز تازه کار و جوان محسوب می شوم. جوان نه از نظر سن شناسنامه‌ای بلکه از نظر تجربه‌ی نوشتن نمایشنامه. تقریبا ده تا نمایشنامه نوشته‌ام ودوبار در نمایشنامه خوانی اردیبهشت همدان شرکت داشته‌ام.نمایش «اکوان» اولین کار من است که در یک جشنواره‌ی مهم پذیرفته شده است.
در زمینه اجرا چه فعالیت هایی داشته اید؟
در زمینه‌ی اجرا فعالیت بیشتری داشته‌ام. برای مثال همکاری با آقای حمید پورآذری به عنوان مدیر صحنه در نمایش آندرانیک یا در نمایش مرگ و دختر جوان به عنوان دستیار کارگردان همکاری می کردم.
کارهایی که نوشته اید در حوزه کودکان است یا بزرگسالان؟
گرایش من بیشتر به سمت تئاتر بزرگسال هست تا کودک. در واقع نمایش کودک ظرافت‌های خاص خودش را می‌خواهد که نیاز به تجربه و تمرین خاصی هم دارد.
ویژگی نمایشنامه نویسی برای کودکان چیست؟
ببینید به نظر من یک هنرمند تئاترباید همان اندازه که مخاطب بزرگسال را جدی می‌گیرد همان اندازه هم مخاطب کودک و نوجوان را جدی بگیرد. با خودش نگوید: ای بابا کار کودک است دیگر. چهار تا ترانه و دوتا موزیک شاد می‌گذاریم. یک پند و نصیحت هم می کنیم که مسواک بزن تا دندان هات تمیز بشه و خلاص.
در چندسال گذشته کارهای نمایشی استان به سمت کار کودک رفته شما از این وضع راضی هستید؟
نه خیر. هنرمند واقعی در درجه ی اول باید و باید مخاطب خود را با اندیشه و شعور بالا فرض کند بعد اقدام به آفرینش هنری کند در غیر این صورت نتیجه اش می شود خیلی از تولیداتی که داریم در زمینه های مختلف می بینیم. از تئاتر کودک و نوجوان بگیرید تا شعر و ترانه ی مد روز و موارد دیگر.
وضعیت امروز نمایشنامه نویسی در همدان را چگونه می بینید؟
بهتر است به این سوال جواب ندهم چون ممکن است برخی دوستان ناراحت شوند. در مورد سوال قبلی همین را بگویم که هفت ماه از سال در همدان صرف تولید نمایش کودک می‌شود. این زمان خیلی زیادی است. به قول یک دوست شاید بعضی ها دل شان بخواهد بیایند کار بزرگسال تماشا کنند. وخروجی این هفت ماه می‌شود سیزده چهارده تا کار که دارید می بینید سه چهار تایش بیشتر قابل توجه نمی شود و بقیه اش می‌شود همان چهارتا ترانه و موزیک شاد.
ایده نوشتن نمایشنامه «اکوان» چگونه شکل گرفت؟
فکر اولیه ی نوشتن یک کار از شاهنامه برای محاطب کودک و نوجوان را آقای امید انصاری مطرح کرد. بعد من به شاهنامه مراجعه کردم. چند داستان را انتخاب کردم و در نهایت حس کردم داستان کوتاه نبرد رستم و اکوان دیو مناسب تر است. داستانی کوتاه که کمتر به آن پرداخته شده و چند مقاله هم پیدا کردم در مورد این داستان که کمک زیادی به من کردند.
از کارخودتان راضی هستید؟
بله دروغ چرا؟ راضی هستم. زحمت زیادی برد به خصوص که اغلب دیالوگ ها و روایت راویان به صورت موزون و ریتمیک است این ریتمیک بودن کار وقت و انرژی زیادی می برداما لذت بخش است.
استفاده از متون کهن چه دلیلی دارد؟
من در بخش های آغازین نمایشنامه کاملا آگاهانه و برجسته و حتا شاید کمی هم شعاری به این موضوع اشاره کرده‌ام. این که شاهنامه‌ی فردوسی یک کتاب معمولی نیست بلکه هویت زبان فارسی است و مرزهای زبان فارسی خیلی گسترده تر از مرزهای جغرافیایی است. نمی‌گویم همه باید همه‌ی متون کهن را بخوانند. می‌گویم کودک من باید بداند چرا با وجود هجمه‌های مختلف نظامی و فرهنگی، هنوز که هنوز است به زبان فارسی تکلم می‌کند نه یک زبان تحمیلی دیگرهمین که گروه ما از من نمایشنامه نویس گرفته تا سعید باغبانی کارگردان و بازیگران نوجوان کار بتوانیم یک علامت سوال ایجاد کنیم و یک جرقه در ذهن مخاطب بزنیم فکر می کنم موفقیت باشد.

http://tehrannewsagency.com/Home/Single/8961



برچسب ها: نمایشنامه نویسی همدان ، مهدی شادمانی ، نمایش در همدان ، تئاتر همدان ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic