یکشنبه 14 شهریور 1395

نشان شهری با رنگ و لعاب سفالی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،صنایع دستی ،

نشان شهری با رنگ و لعاب سفالی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نشان شهری با رنگ و لعاب سفالی
چهارم شهریور جشن جهانی شدن لالجین در استان برگزار شد و آغاز این جشن با پرده‌برداری از نشان شهر جهانی سفال همراه بود. این نشان را علیرضا به‌رقم، هنرمند لالجینی، طراحی کرده است...
1395/06/14
چهارم شهریور جشن جهانی شدن لالجین در استان برگزار شد و آغاز این جشن با پرده‌برداری از نشان شهر جهانی سفال همراه بود. این نشان را علیرضا به‌رقم، هنرمند لالجینی، طراحی کرده است.
به‌رقم (به‌نگار) متولد سال 1367 در لالجین است. این سفالگر لالجینی 12 سال است در رشته نقش برجسته سفال و مجسمه‌سازی فعالیت دارد و او را به عنوان خالق بزرگ‌ترین تابلو نقش برجسته سفالی کشور می‌شناسند.
نشان شهر جهانی در مدت 20 روز طراحی و ساخته شده است. این نشان از 3 قسمت بدنه سفالی، فریم فلزی و کره جهان به شکل گلدان با متریال فایبرگلاس ساخته شده است. شکل این نشان به صورت یک انسان است که یک گلدان (کره زمین) را بالای سرش برده. این اثر نشان‌دهنده این است که مردم لالجین شهر را جهانی کرده‌اند و محصولاتشان را به جهانیان عرضه می‌کنند و نیز نشان‌دهنده کسی است که سفال را خریده و از این خرید خشنود است. همچنین در این تابلو توضیحات ثبت شدن لالجین به عنوان شهر جهانی سفال از طرف شورای جهانی صنایع دستی به دو زبان فارسی و انگلیسی دیده می‌شود. در قسمت پایینی نشان، لوگوی شورای جهانی صنایع دستی، لوگوی شورای صنایع دستی آسیا و اقیانوسیه، لوگوی شهرداری و لوگوی میراث فرهنگی ثبت شده است.
سازنده این نشان در گفت‌وگو با همشهری از حضور سفال در قالب نشان‌های شهری می‌گوید.
  • طرح نشان شهر جهانی سفال چگونه شکل گرفت و به پیشنهاد چه نهادی بود؟
نشان شهر جهانی سفال توسط اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان پیشنهاد شد و توسط شهرداری لالجین و نظارت شورای شهر سفارش داده شد. ما در مدت زمان بسیار کم که تا جشن داشتیم باید کار طراحی، اجرا، لعاب و نصب را انجام می‌دادیم که هرکدام به تنهایی نیاز به زمان زیادی برای یک اثر هنری دارد. متریال‌های دیگری مانند فلز و فایبرگلاس، که در این نشان به کار رفته، خود نیاز به زمان مناسبی داشت. به هر صورت، به کمک خداوند و کمک همکاران عزیزم از این آزمون سربلند بیرون آمدیم و توانستیم به گفته مسئولان و مردم کاری درخور شهر جهانی اجرا کنیم و ارائه دهیم.
  • چه شد که شما برای این اتفاق مهم انتخاب شدید؟
من نزدیک به 12 سال در این شهر و در این زمینه فعالیت دارم و تقریبا همه مسئولان شهر و مردم از این موضوع اطلاع دارند و همیشه لطف آنان شامل حالم شده؛ البته این موضوع بعد از ساخت بزرگ‌ترین نقش برجسته یکپارچه دنیا و نیز ساخت بزرگ‌ترین چهره سفالی دنیا در همدان و بین همدانی‌ها نیز جا افتاد. من و همکارانم در سراسر کشور و حتی کشورهای خارجی پروژه‌های خوبی در زمینه سفال نقش برجسته و گچبری مدرن و مجسمه‌سازی انجام می‌دهیم و بزرگ‌ترین صفحه اینترنتی در فضای مجازی را داریم که این‌ها همه باعث شد مسئولان اداره‌ کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری و شهرداری لالجین با اعتماد کامل کار را به ما بسپارند.
  • پیش از این نشان‌ها و مجسمه‌‌هایی که در میدان‌های شهر لالجین نصب شده بود کمتر از زیبایی بصری بهره برده بود. در این اثر جدید بیشتر به چه مواردی از شاخصه‌های هنری توجه داشتید؟
ترجیح می‌دهم درباره کارهای قبلی حرفی نزنم. ما در این اثر از تلفیق هنر مدرن و سنتی استفاده کردیم و حرف‌های زیادی را با این اثر بیان کردیم. پایه این سازه از فلز ساخته شد که فلز نشان‌دهنده سختی و پایداری است و صلابت را نشان می‌دهد، طرح اصلی نیز با سفال ساخته شد که نشان‌دهنده سنت و اصالت سفالگری لالجین است و رنگ‌های لعاب نیز از رنگ‌های سنتی لالجین در ادوار گذشته نشانی دارد.
طرح اصلی، که یک آدمک انتزاعی را در حال بالا بردن یک سفال با رنگ فیروزه‌ای نشان می‌دهد، می‌تواند نشان‌دهنده قهرمانی و پیروزی و بالا بردن جام قهرمانی باشد؛ یا می‌تواند گویای سفال‌فروش یا کسی باشد که از خرید سفال خوشحال است. بدنه سفال بالای دست منقش به نقشه جهان است که دلالت به جهانی شدن لالجین دارد. مرد سفالگری که پیرمرد کارکشته سفالگر را نشان می‌دهد در سمت قلب آدمک است که دلالت بر قلب شهر لالجین یعنی سفالگران آن دارد. استفاده از سیاه‌مشق در نوشته لالجین شهر جهانی سفال صرفا استفاده از یک هنر ایرانی است که در 2 سطح کنده‌کاری شده و برجسته اجرا شده که از قوانین خطاطی ایرانی پیروی می‌کند.
  • جهانی شدن چه تأثیری بر کار هنرمندانی مانند شما دارد؟
جهانی شدن لالجین برای هنرمندان لالجینی اتفاقات مهمی را رقم خواهد زد که تبادل علم روز دنیا با سفالگران دنیا از طریق سازمان جهانی صنایع دستی، موج جدید ورود گردشگران بین‌المللی، صادرات و درخواست‌های جهانی، موج جدید مسافران وطنی، برپایی همایش‌های ملی سفال لالجین، برگزاری مسابقات سفال در شهر جهانی، برگزاری نمایشگاه، رونق گرفتن دانشگاه‌های شهر لالجین، ساخت دهکده جهانی سفال، ساخت موزه جهانی سفال، زیرساخت‌های متعدد گردشگری اعم از هتل شهربازی مجتمع‌های تجاری و مانند این‌ها را به دنبال خواهد داشت.
  • برای این‌که در مناظر عمومی مانند میدان‌ها و بوستان‌ها چنین آثاری را بیشتر ببینیم نقش شهرداری، شورای شهر و به طور کلی مدیریت شهری چیست؟
نقش مسئولان شهری انتخاب درست افراد با ملاک زیبایی‌شناسانه و سابقه هنری هنرمندان است. انتخاب با معیار ارزانی و معیارهای دیگر صدمات زیادی به ما می‌زند که تخریب حس زیبایی‌شناسانه شهروندان را به دنبال دارد. ما مسئول دید مردم هستیم و اگر با اثری تجسمی باعث آزار دید مردم شویم باید در برابر آن پاسخگو باشیم، اگر اعتراضی تا به امروز نبوده نشانگر کار درست ما نیست. شاید مردم ما به کار زیبا عادت نداشته‌اند، باید این دید تقویت شود و در شهر جهانی و حتی شهر زیبای همدان به حد اعلا برسد.
  • سفال چقدر می‌تواند در دیگر شهرهای استان حضور داشته باشد؟
سفال هم‌اکنون در تمام نقاط کشور تزئین‌کننده بسیاری از نقاط حساس شهری است که البته بعضی از آن‌ها با کیفیت نیست و دلیل آن انتخاب با معیارهایی به غیر از سابقه هنری است. سفال با اجرای درست و بجا با طرح‌های کارشناسی و درخور مکان مورد نظر می‌تواند اثر بسیار زیادی بر زیبایی شهری داشته باشد و گویای بسیاری از خواسته‌های ما باشد؛ البته متریال مورد استفاده ما با توجه به مکان می‌تواند به سیمان، گچ و فایبرگلاس تغییر یابد. حتی ساختار می‌تواند به مجسمه تبدیل شود که بحث‌های کارشناسی خود را دارد.
  • سفالگری سنتی چه تفاوت یا شباهتی به تکنیک نقش برجسته دارد؟
نقش برجسته سفال تکنیک و سبک جداگانه‌ای نسبت به سفالگری چرخی دارد که این 2 را از یک ریشه اما در 2 شاخه متفاوت قرار می‌دهد. ما در نقش برجسته از ابزار، میز کار و روش‌های متفاوتی استفاده می‌کنیم و نیز باید گفت هدف از ساخت این 2 نیز تقریبا از هم جداست. گل همان گل است و هنرمند همان هنرمند، علم گل همان است و کوره همان کوره. در اصل ما با تسلط بر علم سفالگری به علم نقش برجسته رسیدیم و این تکنیک از قوانین سفال تبعیت می‌کند و کاربرد جدیدی دارد که ما نیاز به این اتفاقات در شهر جهانی سفال داریم.


برچسب ها: همشهری همدان ، لالجین ، سفال همدان ،

دوشنبه 8 شهریور 1395

دوست دارم به شهرم برگردم

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

دوست دارم به شهرم برگردم

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
بهنام میرزاپور، بازیگر تئاتر همدانی، مدتی است به تهران مهاجرت کرده و در گروه‌های نمایشی پایتخت فعالیت می‌کند. آخرین حضور او در صحنه، بازی در نمایش «مرسانا» به کارگردانی هوشنگ هدایتی، کارگردان همدانی، است که در سالن کنش معاصر (تهران) هر شب ساعت ۱۹ از اول مرداد به روی صحنه رفته و تا پایان این ماه اجرا خواهد شد. با این بازیگر همدانی درباره فعالیت‌هایش و علت مهاجرتش گفت‌وگو کردیم...
1395/06/06
بهنام میرزاپور، بازیگر تئاتر همدانی، مدتی است به تهران مهاجرت کرده و در گروه‌های نمایشی پایتخت فعالیت می‌کند. آخرین حضور او در صحنه، بازی در نمایش «مرسانا» به کارگردانی هوشنگ هدایتی، کارگردان همدانی، است که در سالن کنش معاصر (تهران) هر شب ساعت ۱۹ از اول مرداد به روی صحنه رفته و تا پایان این ماه اجرا خواهد شد. با این بازیگر همدانی درباره فعالیت‌هایش و علت مهاجرتش گفت‌وگو کردیم.
  • چه شد از همدان مهاجرت کردید؟
پدر من پیشکسوت تئاتر همدان بود و من همیشه با ایشان کار می‌کردم. از آنجا که شرایط کار برای ما در همدان فراهم نبود با هم به تهران مهاجرت کردیم.
  • هیچ‌وقت به بازگشت به همدان یا اجرای نمایش در همدان فکر نمی‌کنید؟
همدان را بسیار دوست دارم اما با توجه به اینکه در تهران زندگی می‌کنم و در آنجا شاغل هستم بعید به نظر می‌رسد برای کار به همدان بیایم، مگر پروژه‌ای خاص که به آن شهر دعوت شوم.
  • کار نمایش در تهران چه تفاوتی با کار در شهرستان‌ها، از جمله همدان، دارد؟
کار در تهران تفاوت‌های خودش را دارد و اصولا به تئاتر حرفه‌ای‌تر نگاه می‌شود. وجود امکانات بیشتر و تعدد گروه‌های نمایشی که اغلب حرفه‌ای هستند و وجود رقابت شدید و تنگاتنگ و مرکزیت این شهر کار در تهران را متمایز و متفاوت می‌کند.
  • نگاه شما به وضعیت تئاتر همدان چگونه است؟
پیشینه تئاتر یا هنر نمایش در همدان بسیار بالاست. از اواخر دوره قاجار در مدارس و مراسم مختلف در همدان تئاتر اجرا می‌شده است؛ حتی پیروان ادیان مختلف نیز برای خود تئاتر اجرا می‌کردند. دهه 50 اوج شکوفایی تئاتر همدان بود که پدر من هم آن زمان گروه تئاتر آزادشهر را پایه‌گذاری کرد. این گروه در جشنواره‌ها و برنامه‌های مختلف موفق عمل می‌کردند. بعد از انقلاب و در دهه 60 هم شرایط مانند گذشته خوب بود و همه گروه‌ها فعال بودند. اما در دوره‌ای خیلی از هنرمندان همدان یا خانه‌نشین شدند یا مهاجرت کردند. عده‌ای معتقدند جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان بر این مسأله تأثیرگذار بود و عده‌ای نیز دلایل دیگر را مطرح می‌کنند.
همدان استادان تئاتر خوبی دارد که بر اهالی تئاتر تأثیر زیادی گذاشته‌اند. حتی آن‌هایی که مهاجرت کرده‌اند بر اهالی تئاتر دیگر استان‌ها مؤثر بودند و این را از اجراهای آن‌ها می‌توان متوجه شد.
  • فکر می‌کنید در چه شرایطی هنرمندان مهاجرت‌کرده به همدان برمی‌گردند؟
مسئولان استان باید شرایطی فراهم کنند که بار دیگر هنرمندان مهاجرت‌کرده به همدان برگردند و فعالیت کنند. من هم مانند همه هنرمندان دوست دارم به شهرم برگردم و فعالیت‌هایم را در همدان ادامه دهم. هیچ هنرمندی دوست ندارد موطن و زادگاه خود را برای همیشه ترک و آن را فراموش کند. اگر شرایط مهیا باشد دوست داریم مرسانا را در همدان هم اجرا کنیم؛ البته تعداد بازیگران این نمایش زیاد است و ما توان پرداخت هزینه اقامت را نداریم. در همدان هزینه‌های اجرای نمایش را تأمین نمی‌کنند به خصوص وقتی مسأله اقامت پیش می‌آید.
  • از نام و موضوع نمایش جدیدتان بگویید؟
در حال حاضر مشغول بازی در نمایش مرسانا هستم، داستان نمایش مرسانا یک افسانه از ایران باستان است که گویش آن سراسر پارسی است. مرسانا یک داستان عاشقانه در دوران ایران باستان است. دختری از تبار بزرگان به نام مرسانا که پدرش فربد خنیاگر رامشگر دربار است دلباخته جوانی به نام بردیا می‌شود که پدرش به شیوه آهنگری روزگار می‌گذراند. از آن‌سو، شاهزاده آستیاک که پدرش در لشکرکشی تورانیان بر قسمت‌هایی از سرزمین ایران باستان استیلا یافته به توصیه پدرش برای رسیدن به تاج و تخت ناچار می‌شود برای به دست آوردن مرسانا که جایگاه ویژه‌ای در میان مردمان ایران دارد با جمع‌آوری هرگونه خردنامه و به آتش کشیدن کتاب و کتابخانه‌ها جهل را بر مردمان حاکم کند تا با استفاده از تغییر فرهنگ مردمان زودتر به خواسته‌اش که همانا رسیدن به تاج و تخت است دست یابد.
  • از نقش خودتان در نمایش بگویید؟
نقش من در این نمایش شاهزاده‌ای تورانی و جوان است که پدرش بر ایران استیلا یافته و او خواهان به ارث بردن تاج و تخت از پدر است؛ اما پدر شرط این ارث بردن را ازدواج آستیاگ با مرسانا، که بانویی ایرانی است، قراره داده و آستیاگ دست به هر خدعه‌ای می‌زند تا با مرسانا ازدواج کند و به ماترک شاه دست یابد.
  • در این نمایش شما نقش منفی را پذیرفته‌اید. چه احساسی دارید؟
بازی کردن نقش منفی سختی‌ها و پیچیدگی‌های خاص خودش را دارد؛ خاصه آنکه تاریخی و شخصیتی باشد که غیر ایرانی است و در مقابل ملت و فرهنگ ایرانی ایستاده تا آن‌ها را به نابودی بکشاند.


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ، میرزاپور ،

دوشنبه 8 شهریور 1395

«اکو»‌ی همدان در تهران

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

اکو»‌ی همدان در تهران

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
«اکو»‌ی همدان در تهران
امید انصاری هنرمندی همدانی است که در زمینه بازیگری، کارگردانی و طراحی صحنه فعالیت می‌کند...
1395/06/08
امید انصاری هنرمندی همدانی است که در زمینه بازیگری، کارگردانی و طراحی صحنه فعالیت می‌کند.
«اکو» اولین کار صحنه‌ای انصاری به عنوان کارگردان تئاتر یک نمایش عروسکی است که به شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک راه یافت. این جشنواره از یکم تا ۷ شهریورماه ۱۳۹۵ برگزار شد. به بهانه اجرای نمایش اکو با این کارگردان و بازیگر گفت‌وگو کرده‌ایم.
  •  «اکو» به چه معناست و داستان نمایش چیست؟
اکو نام عروسکی است که از عنوان اکوسیستم و محیط زیست گرفته شده است. این عروسک از طبیعت به وجود می‌آید و به صورت درخت ظاهر می‌شود. ما در این نمایش تلاش کردیم سیر تکاملی درخت را با چهره یک انسان نمایش دهیم. این درخت به دلیل کم‌آبی از جنگل به شهر می‌آید. 3 عروسک داریم که در واقع اعضای یک خانواده هستند؛ پدر، مادر و کودک. در نمایش اکو با زبان عروسک پیام نمایش به مخاطب القا می‌شود.
  • چه عاملی باعث شد به بحث محیط زیست بپردازید؟
یکی از دغدغه‌های دنیای امروز و به دنبال آن کشور و شهر ما مسأله کم‌آبی و بحران محیط زیست است. این موضوع باعث از بین رفتن محیط زیست به خصوص جنگل شده است. یکی از بزرگ‌ترین مسائل و دغدغه‌های ما نیز همین مسأله است که در حوزه تئاتر و نمایش نیز وارد شده است؛ به طور مثال در این زمینه جشنواره‌های محیط زیست مانند جشنواره سبز برگزار می‌شود. خوشبختانه اهالی تئاتر هم پیگیری می‌کنند.
  • نمایش اکو پیش از این اجرای عمومی داشته است؟
خیر؛ با فراخوان جشنواره تهران ـ مبارک، اسفندماه سال گذشته طرح و ایده این نمایش همراه 400 طرح از نقاط مختلف کشور به دبیرخانه جشنواره فرستاده و خوشبختانه پذیرفته شد. این اثر نیز در بین سایر کارها در 3 مرحله بازبینی که توسط داوران مجرب صورت گرفت، پذیرفته شد. در این مراحل حدود 17 داور حضور داشتند که این نمایش به مرحله نهایی رسید. ما تمرین‌ها را آغاز کردیم و تا روزهای پیش از جشنواره تمرین داشتیم.
  • نمایش شما در کدام بخش پذیرفته شد؟
نمایش «اکو» تنها نماینده بخش صحنه‌ای جشنواره از استان است.
  • کار شما چه زمانی اجرا شد؟
این نمایش روز 6 شهریور 2 اجرا داشت که اجرای نخست ساعت 6 و اجرای دوم 8 شب در سالن سایه مجموعه تئاتر شهر بود.
  • شما به عنوان بازیگر، کارگردان و طراح صحنه در تئاتر دنبال چه چیزی هستید؟
در هنر هر فردی دنبال این است که دغدغه‌های خود را مطرح کند و حرف خود را بزند. من هم علاقه‌مندی خود را در هنر تئاتر دنبال می‌کنم. هرچند بیشتر کارهای من در زمینه طراحی صحنه و لباس بوده اما این اولین بار است که جسارت کردم و وارد کارگردانی تئاتر شدم. امیدوارم نتیجه خوبی داشته باشد.
  • از کسانی که تمرین‌ها را دیده‌اند چه بازخوردی گرفتید؟
چند نفر از پیشکسوت‌های تئاتر استان از جمله احمد بیگلریان که این کار را در اجراهای خصوصی دیده‌اند به نوعی از کار رضایت داشتند و کار را یک اثر خلاقانه می‌دانند؛ اما چون اجرای عمومی نداشته‌ایم دقیق نمی‌توانیم نظر قطعی بدهیم. بازخوردی که گرفته‌ایم محدود است و نظر همه مخاطبان را نداریم.
اما من در تمام کارهایی که انجام داده‌ام تلاش کرده‌ام از کسی تقلید نکنم و کار تکراری نکنم تا نگاه جدید به کار عروسکی داشته باشیم. در نمایش اکو نیز به عروسک‌گردانی و بازیگری نگاه دیگری داشته‌ام.
  • وضعیت نمایش عروسکی در استان را چگونه می‌بینید؟
وضعیت تئاتر در شهر همدان مشکل بزرگی دارد که وابسته به تئاتر کودک شده است آن هم به دلیل حضور جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان. تئاتر بزرگسال در همدان سابقه و تاریخی درخشان دارد که ما نصیبی نبرده‌ایم و تئاتر کودک آن را تحت تأثیر قرار داده است. در زمینه تئاتر عروسکی هم تعداد اندکی از اهالی تئاتر کار می‌کنند اما نسبت به استان‌های دیگر وضعیت بهتری دارد. همدان به لحاظ کارنامه موقعیت خوبی در کشور دارد؛ در بیشتر جشنواره‌ها پیشتاز بوده است و پیش از این در این حوزه کارهای خوبی صورت گرفته است. امیدوارم در آینده هم شاهد اتفاقات خوبی باشیم. دفتر یونیمای همدان در حال شکل‌گیری است. امیدوارم این رویداد نتایج خوبی داشته باشد و به بهبود وضع تئاتر عروسکی استان کمک کند.

   درباره انصاری
امید انصاری متولد سال 1363 همدان است. او از سال 1382 کار خود را با تئاتر و تلویزیون آغاز کرد و در بیش از 20 کار نقش‌آفرینی و چندین جوایز ملی و بین‌المللی در این زمینه کسب کرده است. انصاری همچنین آثاری در زمینه نقاشی و تصویرگری دارد و نمایشگاه‌های متعددی در این حوزه برگزار کرده است.
این هنرمند همدانی 5 فیلم در کارنامه خود دارد که فیلم داستانی «خدا همین نزدیکی» و «فردای فردای فردا» از جمله آن‌هاست. اولین کار صحنه‌ای امید انصاری به عنوان کارگردان تئاتر یک نمایش عروسکی با عنوان «اکو» است که به شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک راه یافت.
در نمایش عروسکی «اکو» امید انصاری به عنوان کارگردان، سعید باغبانی سرپرست گروه، مسعود طاهری عروسک‌گردان، آرش اسکندرلو آهنگساز، راضیه پاشایی سازنده عروسک، مهناز انصاری طراح عروسک و شیما شادمانی نویسندگی کار را بر عهده داشته است؛ همچنین مشاوران کارگردان زهرا صبری، دکتر مهناز انصاری و تارا جهانی‌راد بودند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%C2%AB%D8%A7%DA%A9%D9%88%C2%BB%E2%80%8C%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ،

پنجشنبه 4 شهریور 1395

حضور تشکل‌های مردمی در هفته همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

حضور تشکل‌های مردمی در هفته همدان

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
حضور تشکل‌های مردمی در هفته همدان
امسال تشکل‌های حوزه گردشگری و فرهنگی همدان، با برگزاری برنامه‌های گوناگون تلاش می‌کنند ظرفیت‌های استان خود را بازنمایی کنند...
1395/06/01
امسال تشکل‌های حوزه گردشگری و فرهنگی همدان، با برگزاری برنامه‌های گوناگون تلاش می‌کنند ظرفیت‌های استان خود را بازنمایی کنند.

رونمایی از چند کتاب
دبیر اجرایی همایش تشکل‌های حوزه گردشگری در هفته فرهنگی همدان اظهار می‌کند: یکی از برنامه‌های ما افتتاح کتابخانه روستای ورکانه بود که به دلیل حضور نداشتن 2 تن از هنرمندان حامی این طرح، عباس عربزاده و امیرشهاب رضویان، به زمان دیگری موکول شد. اما در این هفته برگزاری تور همدان‌گردی برای خبرنگاران حوزه گردشگری در راستای معرفی بیشتر بافت زیبا و قدیمی شهر را در چهارم شهریور خواهیم داشت. راهله خاکباز با بیان اینکه برگزاری کارگاه تخصصی عکاسی با حضور بانو مریم زندی در همدان روز جمعه عصر برگزار خواهد شد، می‌افزاید: رونمایی از کتاب «یارم همدانی و...» محمدحسن شهیدی‌همدانی، «کتاب مادستان» حسین زندی و کتاب «قصر نه پنجره» آرزو شاه‌طاهری با حضور صاحبان اثر و دعوت از مهمانان ویژه برگزار خواهد شد؛ همچنین برنامه شاهنامه‌خوانی و سعدی‌خوانی را در این هفته برگزار می‌کنیم و روز اول شهریور نیز با اهدای شاخه گل بر مزار عرفا و ادیبان شهر مقام آنان را گرامی می‌داریم‌.

روز همدان در تقویم رسمی
دبیر اجرایی همایش تشکل‌های حوزه گردشگری در هفته فرهنگی همدان با اشاره به تاریخچه این مناسبت می‌گوید: در سال ۱۳۸۵ مجلس مصوبه‌ای تصویب کرد که همدان را شهر تاریخ و تمدن نام نهادند آن هم به دلیل اینکه پنجمین شهری است که علاوه بر داشتن اماکن تاریخی و گردشگری، کهن‌ترین شهر هم محسوب می‌شود.
خاکباز می‌افزاید: از دیدگاه علمی هم که نگاه کنیم وجود مراکز علمی معتبر همچون دانشگاه بوعلی‌سینا، دانشگاه صنعتی همدان، دانشگاه آزاد اسلامی و پیام نور به عنوان قطب‌های علمی کشور شناخته شده است و از همه شاخص‌تر آرامگاه بوعلی سینا به عنوان نماد شهر همدان، همچنین یکی از نمادهای پیشینه علمی و فرهنگ و دانش در جهان است. شاید همین دلایل زمینه‌ای شد که روز همدان و هفته فرهنگی را در تقویم رسمی کشور شاهد باشیم. خاکباز ادامه می‌دهد: اگر بخواهیم برجسته‌ترین ویژگی همدان را معرفی کنیم، داشتن ظرفیت صنعت گردشگری است که اگر با یک مدیریت کارآمد همراه شود بی‌شک می‌تواند اقتصاد رنجور این شهر را مرهمی باشد. صنعتی که قابلیت این را نیز دارد که به شاخه‌ها و حوزه‌های گوناگون تبدیل شود؛ به طور مثال با وجود آرامگاه عارفان و ادبای شهر زمینه بسیار خوبی برای گردشگری ادبی وجود دارد یا وجود طبیعت زیبا می‌تواند بهترین فرصت برای تورهای عکاسی یا طبیعت‌گردی باشد.

یادآوری هویت
دبیر اجرایی همایش تشکل‌های حوزه گردشگری در هفته فرهنگی همدان می‌گوید: شکی نیست که نام‌گذاری این روزها می‌تواند به جامعه و مردمی که با آن در ارتباط هستند یادآوری و تلنگر باشد. بهتر است هویت جامعه را یادآوری کنیم. هویتی که بتواند با آن خود را معرفی کند آن هم با مشارکت فعالانه در جشن روزی که به نام شهرش ثبت شده است، آن هم ثبت رسمی و ملی. وی اضافه می‌کند: درست است که یک نام از یک نهاد و تریبون دولتی انتخاب و شاخص می‌شود اما حضور خود افراد در روز و جشنی که متعلق به آن‌هاست بسیار مهم‌تر است؛ زیرا این مردم هستند که صاحبان اصلی این روز و جشن‌اند.
مردم باید مشارکت کنند و علاوه بر حفظ هویت شهری بتوانند معرف فرهنگ و تاریخ شهر خود به هم‌وطنانشان باشند و هم حافظانِ این فرهنگ و انتقال آن به نسل بعد از خود و این میسر نیست مگر با تقویت و رشد گروه‌های اجتماع‌محور.

اخلاق‌مداری
خاکباز با اشاره به نقش تشکل‌های غیردولتی در مشارکت برای برگزاری مراسم می‌گوید: سازمان‌های مردم‌نهاد در شکل‌گیری هویت و تقویت فرهنگی شهر آن هم با مشارکت فعالانه در دادن طرح و ایده و اجرا نقش مؤثری دارند. اعضای انجمن‌ها افرادی هستند که سعی در مسئولانه عمل کردن دارند و بر مبنای همین تفکر اگر تعامل درستی صورت بگیرد بدون شک در بلندمدت اثرگذاری‌های خوبی خواهند داشت. دبیر اجرایی همایش تشکل‌های حوزه گردشگری در هفته فرهنگی همدان می‌افزاید: باید توجه داشت فعالیت اجتماعی زمانی می‌تواند مؤثرتر عمل کند که اخلاق‌مداری و تعامل و احترام متقابل بین افراد و نقش‌های اجتماعی صورت پذیرد در غیر این صورت همان داستان آب در هاون کوبیدن می‌شود. خاکباز با اشاره به برنامه‌های تشکل‌های فرهنگی و گردشگری استان در هفته فرهنگی همدان می‌گوید: ما هم سعی داریم در راستای بهتر برگزار شدن روز همدان و هفته فرهنگی برنامه‌هایی را با رویکردهای مؤثر و همه‌جانبه داشته باشیم.

   کارگاه عکاسی
یکی از برنامه‌های تشکل‌های غیردولتی برای روز همدان برگزاری کارگاه پیشرفته عکاسی با حضور مریم زندی، عکاس شناخته شده کشور، است.
دبیر اجرایی کارگاه پیشرفته عکاسی در این هفته می‌گوید: پنجم شهریورماه، هم‌زمان با هفته فرهنگی همدان، مریم زندی از مفاخر عکاسی معاصر مهمان عکاسان و مردم هنردوست همدان خواهد بود. محمدرضا سمندر با اشاره به برگزاری کارگاه پیشرفته عکاسی به مناسبت هفته فرهنگی همدان می‌گوید: هفته همدان به مردم همدان تعلق دارد و ما نیز بر آن شدیم که برنامه کارگاه پیشرفته مریم زندی نه به شکل برنامه‌ای درون موضوعی که به شکلی کاملا مردمی برگزار شود. بنابراین نخست در موضوع کلاس سعی شد از مباحث تخصصی دوری کنیم و کلاس با موضوعی که هنر عکاسی را برای عموم عکاسان و علاقه‌مندان مردمی به هنر در برداشته باشد برگزار شود؛ دوم اینکه این مهم با مشارکت و حمایت تشکل‌های مردم‌نهاد و نهادهای فرهنگی از جمله تشکل غیردولتی پویشگران سفر پاک و اداره‌ کل میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری شکل می‌گیرد. این عکاس همدانی ادامه می‌دهد: از طرفی اصرار مریم زندی نیز به اجرای هرچه بهتر کارگاه پیشرفته به شکلی بود که تمام علاقه‌مندان هنر و عکاسی از مردم همدان بتوانند حضور داشته باشند. عملا شرکت‌کنندگان از اقصی نقاط کشور برای شرکت در این کلاس حضور پیدا می‌کنند و این گستردگی حضور به لحاظ تشکیلات غیردولتی و مردمی هم‌زمان با هفته فرهنگی همدان در نوع خود کم‌نظیر و قابل تأمل است. سمندر می‌گوید: ناصر تقوایی، فیلمساز برجسته، معتقد است در عکس‌های مریم زندی یک نمایش از ملت ایران را شاهد هستیم و نیز به اعتقاد دیگر منتقدان، عکس‌های وی سند ملی برای تاریخ و مردم ایران است و وی توانسته از معدود عکاسانی باشد که موجب نزدیکی و آشتی مخاطب عام با هنر عکاسی شده‌اند؛ بنابراین بر خود می‌بالیم که در تجربه‌ای از این دست رابطه هنرمند با مردم را حفظ کنیم. دبیر برگزاری کارگاه پیشرفته عکاسی مریم زندی در همدان ادامه می‌دهد: از دیگر موضوعاتی که در خور توجه است واکنش هنرمندان شهیر همدان از جمله امیرشهاب رضویان، سینماگر برجسته، و نیز استاد قباد شیوا، گرافیست بین‌المللی، به حضور مریم زندی بود که در پیام‌هایی جداگانه حضور وی در دیار خود را هم‌زمان با جشن فرهنگی شهر همدان مورد ستایش قرار دادند.


برچسب ها: همشهری همدان ،

پنجشنبه 4 شهریور 1395

هنرمندان ملایری روی صحنه مبارک

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

هنرمندان ملایری روی صحنه مبارک

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
هنرمندان ملایری روی صحنه مبارک
نمایش «رشکی و ماسی» از ملایر در جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک اجرا می‌شود. شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک از اول تا هفتم شهریورماه در تئاتر شهر، تالار بوستان کانون پرورش فکری، تالارهای فردوسی و هنر، تالار اصلی محراب و تالار استاد انتظامی خانه هنرمندان در حال برگزاری است...
1395/06/03
نمایش «رشکی و ماسی» از ملایر در جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک اجرا می‌شود. شانزدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک از اول تا هفتم شهریورماه در تئاتر شهر، تالار بوستان کانون پرورش فکری، تالارهای فردوسی و هنر، تالار اصلی محراب و تالار استاد انتظامی خانه هنرمندان در حال برگزاری است.
دبیری شانزدهمین جشنواره تئاتر عروسکی تهران ـ مبارک با مرضیه برومند است و در این رویداد هنری ده‌ها اثر از استان‌های مختلف شرکت کرده‌اند. استان همدان نیز با 3 اثر در این جشنواره حضور دارد که یکی از این 3 کار نمایشی تئاتر عروسکی «رشکی و ماسی»، به کارگردانی رضا فقیهی، از شهر ملایر است که به صورت خیابانی اجرا می‌شود.

احیای یک سنت
کارگردان نمایش رشکی و ماسی با اشاره به داستان نمایش رشکی و ماسی به همشهری می‌گوید: رشکی و ماسی 2 شخصیت بذله‌گو و شاد هستند که طی مراسمی آیینی در 100 سال گذشته در شهرهای ملایر، اراک و روستاهای اطراف به اجرای نمایش می‌پرداختند و به نوعی نوروزخوانی می‌کردند. آن‌ها با خرده‌نمایش‌هایی که اجرا می‌کردند به استقبال بهار می‌رفتند مردم نیز به آن‌ها هدیه می‌دادند. این مراسم سال‌هاست به بوته فراموشی سپرده شده است و ما آ ن را با اجرای عمومی این نمایش احیا کرده‌ایم.
رضا فقیهی با اشاره به حضور در جشنواره بین‌المللی نمایش عروسکی تهران ـ مبارک می‌گوید: حضور در این جشنواره بزرگ، که ویترینی از تئاتر عروسکی دنیاست، برای من و گروهم افتخار بزرگی است. اجرا کردن در کنار برترین هنرمندان تئاتر عروسکی ایران و جهان تجربه بزرگی برای ما به حساب می‌آید. از نکات قابل توجه این جشنواره هم حضور خانم مرضیه برومند، هنرمند مطرح کشور، به عنوان دبیر جشنواره است.

اجرا در بوستان‌ها
او در پاسخ به این پرسش که آیا نمایش «رشکی و ماسی» اجرای عمومی داشته، می‌گوید: اجرای عمومی داشته‌ایم. رشکی و ماسی در بوستان‌های ملایر طی یکی دو سال گذشته بارها اجرا داشته است. خردادماه سال جاری نیز در جشنواره سراسری تئاتر بومی تیرنگ مازندران حضور داشت که موفق به کسب مقام اول اجرا شد و مورد استقبال قرار گرفت. این کارگردان ملایری با اشاره به وضعیت تئاتر ملایر ادامه می‌دهد: خوشبختانه نمایش در ملایر رو به رشد است و گروه‌های نمایشی این شهرستان از سال 1380 به بعد در کشور بسیار خوب ظاهر شده‌اند و این روند سال به سال بهتر شده است. من هم به عنوان عضوی از جامعه تئاتر این شهر آینده روشنی را متصور هستم. او اظهار می‌کند: وضعیت نمایش عروسکی در استان نیز نسبتا خوب است. هنرمندان خوبی در استان همدان، به خصوص در شهر همدان، در رشته تئاتر عروسکی فعالیت دارند که امیدوارم تقویت شوند و شرایط بهتر شود.
 
رابطه تئاتر استان و شهرستان

نویسنده و مؤلف کتاب تاریخ نمایش در ملایر با اشاره به رابطه تئاتر استان و شهرستان ملایر ادامه می‌دهد: رابطه‌ای معمولی بین استان و ملایر وجود دارد اما از لحاظ وضعیت مالی و حمایت از تئاتر، شهرستان ملایر بسیار در شرایط نامناسبی است و حمایت چندانی از شهرستان‌ها نمی‌شود. من در سایر شاخه‌های تئاتر هم فعالیت دارم اما عمده فعالیت‌هایم و به نوعی تخصص اصلی‌ام در تئاتر عروسکی و تئاتر کودک و نوجوان است. امیدوارم شرایطی فراهم شود تا فقط در همین بخش کار کنم و اثرگذار باشم. عوامل نمایش عروسکی «رشکی و ماسی» رضا فقیهی (نویسنده و کارگردان)، آرمان اکبری و امیررضا عبدالله‌زاده (عروسک‌گردان)، حامد آقانوری (اوستای خیمه)، حامد قاسمی و محمد مشفق (نوازنده)، مرجان خرسند (دستیار کارگردان، طراح خیمه و لباس) و معصومه روستا (سازنده عروسک‌ها) هستند.


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر ملایر ،

پنجشنبه 4 شهریور 1395

جای خالی بنیاد همدان‌شناسی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،روزنامه همشهری ،

جای خالی بنیاد همدان‌شناسی

نویسنده: حسین زندی روزنامه‌نگار
جای خالی بنیاد همدان‌شناسی
از سال‌های گذشته، که علوم بین رشته‌ای در ایران جایگاهی نو یافته و توجه به مسائلی مانند تاریخ محلی در میان پژوهشگران بیش از پیش مطرح شده، شهرهای بزرگ با تأسیس مراکزی برای گردآوری، تدوین و تألیف تاریخ، ادبیات، فرهنگ عامه، اطلاعات جغرافیایی و... گام مهمی برای شناخت ویژگی‌های شهرهای ایران برداشته‌اند...
1395/06/01
از سال‌های گذشته، که علوم بین رشته‌ای در ایران جایگاهی نو یافته و توجه به مسائلی مانند تاریخ محلی در میان پژوهشگران بیش از پیش مطرح شده، شهرهای بزرگ با تأسیس مراکزی برای گردآوری، تدوین و تألیف تاریخ، ادبیات، فرهنگ عامه، اطلاعات جغرافیایی و... گام مهمی برای شناخت ویژگی‌های شهرهای ایران برداشته‌اند.
مراکزی چون کرمان‌شناسی، کاشان‌شناسی و مواردی از این دست به صورت مستقل یا زیر نظر مراکزی مانند بنیاد ایران‌شناسی راه‌اندازی شده‌اند.
 این مراکز فواید بسیاری دارند که از آن جمله می‌توان به هدفمند کردن پژوهش در هر شهر یا استان اشاره کرد.
 با هدفمند کردن این مطالعات می‌توان از پراکنده‌کاری و موازی‌کاری در حوزه پژوهش دور ماند و کارهای قوی‌تر و منسجم‌تری انجام داد.
از سوی دیگر وجود چنین مراکزی می‌تواند به پژوهشگران این نوید را بدهد که پژوهش‌هایی که با زحمت و سختی در گذر یک عمر انجام داده‌اند سرانجام به بار خواهد نشست و با حمایت و همکاری چنین نهادی منتشر شده و به دست علاقه‌مندان خواهد رسید.
 وجود چنین فضایی به پژوهشگران این فرصت را خواهد داد که جایی برای آشنایی با همکاران و پژوهش‌های نوین در یک حوزة تخصصی داشته باشند و با بحث و تبادل نظر در زمینه یافته‌های جدید به پربارتر شدن کارهای آتی امیدوارتر شوند.
هنوز در همـدان‌شناسی در کـار قابل قبولی نداشته‌ایم؛ البته کارهایی که به صورت فردی صورت گرفته، مانند فعالیت‌های استاد پرویز اذکایی.
برخی از کارهای انجام شده در چند سال اخیر چندان جدی و قابل تکیه نیستند، برخی دیگر تکرار کارهای پیشینیان است و به جرأت می‌توان گفت نوعی بازنویسی کار گذشتگان با جلد و ظاهری نو به بازار آمده است؛ مثلا سرگذشت بزرگان همدان به قلم چند نویسنده در بازار وجود دارد که بسیاری از مطالب این کتاب‌ها تکرار کارهای دیگر است و آگاهی تازه‌ای به مخاطب نمی‌دهد. اگرچه مخاطب‌شناسی جدی نیز در این زمینه صورت نگرفته و کمتر کارهای پژوهشی و کارهایی که برای عامه مردم نوشته شده از هم تفکیک شده است.
ضرورت شکل‌گیری نهادی غیردولتی با پشتوانه مردمی به نام «همدان‌شناسی» و برانگیختن حساسیت شهروندان برای سرمایه‌گذاری فرهنگی در حوزه شناخت قابلیت‌های فرهنگی این استان انکارناشدنی است.
اما پرسش‌های بسیاری در زمینه تاریخ و فرهنگ این دیار کهن هنوز بی‌پاسخ مانده است که شــاید با تشکیل چنین مرکزی بتوان برخی از این پرسش‌ها را پاسخ گفت.
 پرسش‌هایی مانندِ:
آیا زمان آن نرسیده که مسئولان و به ویژه مردم به فکر تأسیس مرکزی باشند که برخی کاستی‌های حوزه پژوهش تاریخ محلی را برطرف کنند و در زمینه‌ شناخت تاریخ و فرهنگ شهری که نام بلند «پایتخت تاریخ و تمدن ایران» را یدک می‌کشد گامی بردارد؟
آنچه در این میان ناگفته پیداست تلاش‌های بزرگان علم و ادب این استان برای تشکیل چنین نهادی است؛ بنابراین این نهاد می‌تواند به صورت غیردولتی و به صورت یک سازمان یا انجمن مردم‌نهاد شکل گیرد و مسئولان می‌توانند در صدور مجوز یا اختصاص فضایی برای این کار همکاری‌هایی داشته باشند.
 با توجه به اینکه این روزها در کشور بحث خصوصی‌سازی در فرهنگ مطرح است می‌توان با واگذاری چنین مسئولیت‌هایی به یک نهاد متشکل از بزرگان علم و ادب و فرهنگ این استان از شایستگی‌های علمی آنان در جهت هدفمند کردن مطالعات در حوزه استان همدان، استفاده کرد.
بسیاری از مراکز پژوهشی و دانشنامه‌ها توانسته‌اند پس از شکل‌گیری، برای ادامه راه، حامیان مالی بیابند.
پس می‌توان امیدوار بود این نهاد مردمی نیز بتواند با صدور مجوز و در نظر گرفتن ساختمان یا دفتر کوچکی از سوی مسئولان، با یاری پژوهشگران و علاقه‌مندان به این حوزه، تشکیل شود و با حمایت مردمی به راه خود ادامه دهد.


برچسب ها: همشهری همدان ، حسین زندی ، همدان شناسی ، همدان ،

جمعه 29 مرداد 1395

نسخه جدید کتاب «بی‌شعوری» در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

نسخه جدید کتاب «بی‌شعوری» در همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
نسخه جدید کتاب «بی‌شعوری» در همدان
سمیرا بیات مترجم ساکن همدان امسال ترجمه جدیدی از کتاب پرفروش «بیشعوری» به نام «بیشعوری تا کی» ارائه کرده که یکی از کتاب‌های موفق سال 95 در نمایشگاه بین‌المللی بود...
1395/05/27
سمیرا بیات مترجم ساکن همدان امسال ترجمه جدیدی از کتاب پرفروش «بیشعوری» به نام «بیشعوری تا کی» ارائه کرده که یکی از کتاب‌های موفق سال 95 در نمایشگاه بین‌المللی بود.
وی پیش از این کتاب «قدم زدن با خدا» را منتشر کرده بود که با استقبال خوبی روبه‌رو شد. بیات متولد سال 1360 در تهران است. وی در رشته مترجمی زبان انگلیسی از دانشگاه آزاد همدان فارغ‌التحصیل شده است. او اکنون ساکن همدان است و آثاری را ترجمه و منتشر کرده است. به بهانه انتشار ترجمه جدیدش با این مترجم همدانی گفت‌‌وگو کرده‌‌ایم.
  • آیا به ‌جز ترجمه در حوزه‌های دیگری هم فعال هستید؟
خیر؛ در حوزه دیگری فعالیت ندارم و تمام تلاشم را روی کار ترجمه معطوف کرده‌ام.
چه انگیزه‌ای شما را ترغیب به ترجمه مجدد کتاب «بی‌شعوری تا به کی» کرد؟ با توجه به این‌که ترجمه دیگری از این کتاب سال‌هاست در دسترس خوانندگان قرار دارد، نگران نبودید که ترجمه‌تان با استقبال مواجه نشود؟
این کتاب متن خاص و فوق‌العاده‌ای دارد. هنگامی‌که متن انگلیسی آن‌ را مطالعه کردم به این نتیجه رسیدم که می‌توانم با ترجمه مجدد آن (با توجه به این‌که این کتاب بارها تجدید چاپ شده است) سهمی در تعریف نوع روابط بین افراد جامعه بر اساس انتظارات اصولی و غیراصولی که از یکدیگر دارند، داشته باشم. نگران استقبال از کتابم نبودم؛ چون تمام تلاشم را کردم تا با وفاداری به متن حق مطلب را ادا کنم و امیدوار بودم به نتیجه دلخواه برسم.
  • ترجمه کتاب چه مدت طول کشید و در ترجمه با چه مشکلاتی مواجه شدید؟
با توجه به مشغله‌های دیگر، ترجمه کتاب حدود 2 ماه طول کشید که با همکاری ناشر (انتشارات تمیشه) و کمک همسرم کارها به ‌خوبی پیش رفت.
  • چه بازخوردهایی از انتشار کتاب داشتید و ترجمه این کتاب چه تجربه خاصی برای شما داشت؟
انعکاس ترجمه کتاب در بین دوستان، آشنایان و اطرافیانم برایم بسیار جالب بود. نام کتاب به تنهایی بسیار بحث‌برانگیز است و واکنش اطرافیان از دیدن نام کتاب بسیار جالب بود. فکر می‌کنم ترجمه این کتاب باعث شد از خودم شروع کنم و در مراوده‌های اجتماعی‌ام نسبت به بعضی اصول دقت بیشتری داشته باشم.
  • چرا جلد کتابی که شما ترجمه کرده‌اید مشابه ترجمه‌های دیگر است؟
 جلد کتاب اصلی این طرح را دارد. به همین دلیل همه نسخه‌های ترجمه شده از جمله ترجمه من هم با این طرح چاپ شده است.
  • اثر ترجمه چنین آثاری در جامعه ما چه می‌تواند باشد؟
اگر هر کسی در هر جایگاهی خود را ملزم به رعایت مواردی کند یقیناً سوء‌تفاهم‌ها، مشکلات و درگیری‌ها به حداقل می‌رسد.
  • الگوی شما در ترجمه چه فرد یا افرادی هستند؟
قاعدتاً در ترجمه این کتاب نمی‌توانستم کسی را الگوی خودم قرار دهم و در نتیجه نوع رفتار خود با اطرافیانم را معیار کار قرار دادم.
  • ترجمه «سمیرا بیات» چه ویژگی‌هایی دارد؟ و به نظر شما مهم‌ترین ویژگی یک مترجم خوب چیست؟
ویژگی‌های یک ترجمه خوب را خواننده متن باید تعیین کند. بنده تمام تلاشم را کردم که با وفاداری به متن حق مطلب را ادا کنم و کتاب صرفاً یک کتاب معمولی نباشد. در تمام مدتی که متن را ترجمه می‌کردم به این فکر بودم که باید کاری کنم تا خط به خط این کتاب بر روابط اجتماعی افراد تأثیر گذارد.
  • درباره کارهای گذشته و آتی‌تان صحبت کنید.
کتاب «قدم زدن با خدا» را قبل از این کتاب ارائه کرده‌ام و در حال حاضر مشغول انجام پروژه‌ای هستم که در برگیرنده چندین عنوان کتاب روان‌شناسی روز است.
  • به ترجمه چه کارهایی علاقه‌مند هستید؟
ترجمه کتاب‌های روان‌شناسی اولویت کاری بنده است؛ چون احساس می‌کنم در شرایط فعلی و با توجه به اصول فکری حاکم بر جامعه ما، مطالعه کتاب‌های روان‌شناسی خیلی توانسته به استحکام روابط اجتماعی بین افراد کمک کند.


برچسب ها: همشهری همدان ، کتاب ، بیشعوری ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

گیان مدیریت یکپارچه می‌خواهد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،توسعه پایدار ،زیست بوم ،گردشگری ،

گیان مدیریت یکپارچه می‌خواهد

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری
گیان مدیریت یکپارچه می‌خواهد
حاصل کم توجهی به حوزه‌های گردشگری را می‌توان در چهره کلان این حوزه در استان همدان دید. مناطق گردشگرپذیر پیش از آنکه زیرساخت مناسبی داشته باشند یا برای گردشگر امکانات کافی فراهم کنند، به محل تجمیع گردشگران بلاتکلیف مبدل شده...
1395/05/18
حاصل کم توجهی به حوزه‌های گردشگری را می‌توان در چهره کلان این حوزه در استان همدان دید. مناطق گردشگرپذیر پیش از آنکه زیرساخت مناسبی داشته باشند یا برای گردشگر امکانات کافی فراهم کنند، به محل تجمیع گردشگران بلاتکلیف مبدل شده.
 بیشتر محوطه‌ها و مناطقی که در این مدت به عنوان مناطق هدف گردشگری معرفی شده، امکانات کافی برای گردشگر ندارند. ضابطه، چارچوب و قانونی برای حضور گردشگران وجود ندارد تا محوطه ها دچار آسیب کمتری شوند. معرفی این مناطق به گردشگران و دعوت از آنان برای حضور در این محوطه‌ها مثل این است که مهمان را در فصل سرد زمستان به خانه‌ای دعوت کنیم که نه فقط وسایل گرمایشی مناسب ندارد، بلکه در و پنجره نیز نداشته باشد.
گیان نهاوند در استان همدان نمونه‌ای از این مناطق است که با داشتن جذابیت‌های طبیعی و تاریخی مناسب، در حال نابودی است. جنگل و درختان این منطقه در سال‌های گذشته بارها آتش گرفته که در آخرین آتش‌سوزی حدود 20 هکتار از اراضی و جنگل این منطقه طعمه حریق شد.
تپه باستانی گیان نهاوند از جمله آثار کم‌نظیر تمدنی پیش از تاریخ و دوره تاریخی است که بر اثر کم‌توجهی  قربانی حفاری‌های غیرمجاز قاچاقچیان عتیقه و تپه‌خواری شده است. آب چشمه‌های منطقه و سراب گیان به دلیل برداشت بیش از حد از سفره‌های زیرزمینی به سبب حفر چاه‌های کشاورزی به پایین ترین حد خود نزول کرده است. منطقه گردشگری و پارک جنگلی گیان مملو از زباله شده و  آتش زدن درختان کهنسال به دست گردشگران از اتفاقات همیشگی گیان نهاوند است.
مسئولیت محدوده جنگلی گیان در اختیار منابع طبیعی است که اکنون فقط می‌تواند آتش‌های روزمره را که بخشی از آن را گردشگران ایجاد می‌کنند، مهار کند. شهرداری و نهادهای دیگر نقش پررنگی در منطقه ندارند. هنوز پس از گذشت 2 سال، وعده یک ماهه استاندار مبنی بر سامان‌دهی و توسعه منطقه طبیعی گیان نهاوند عملی نشده و ریشه این خلف وعده در نداشتن طرح جامع و طرح تفصیلی است که بدون مدیریت یکپارچه نمی‌تواند عملی شود.
مدیریت پسماند، ساخت سرویسهای بهداشتی، نظارت بر جلوگیری از آتش‌زدن درختان و ایجاد فضاهای مناسب برای اتراق گردشگران بدون تخریب جنگل شاید تسکینی بر درد گیان باشد. آموزش افراد محلی به عنوان جامعه میزبان می تواند کمک یشتری به حفظ و توسعه منطقه کند.
درخبرها آمده بود که مدیریت منطقه گیان نهاوند به شهرداری گیان واگذار می‌شود. تجربه نشان داده هرگاه چنین منطقه‌ای بدون حضور و مشارکت میراث فرهنگی، محیط زیست و منابع طبیعی به شهرداری‌ها واگذار می‌شود، از حالت طبیعی خارج و رفته‌رفته شکل خود را از دست می‌دهد. از پیشنهاد شهرداری گیان می‌توان دریافت که در نظر دارد منطقه طبیعی گیان را به شهربازی، پاساژ و رستوران تبدیل کند .
فراموش نکنیم منطقه گیان از ظرفیت‌های گردشگری طبیعی مانند کوه، جنگل، سراب و رود گیان برخوردار است که در نزدیکی تپه باستانی گیان قرار گرفته‌اند. در این مناطق می‌توان با برنامه‌ریزی گردشگری فرهنگی و طبیعی را توسعه داد و برای ایجاد شهربازی و بازار به طرحی جایگزین در نقطۀ دیگر شهر اندیشید که به طبیعت و جنگل آسیب نزند و با توسعه پایدار در تضاد نباشد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%AF%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D9%85%D8%AF%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D8%AA-%DB%8C%DA%A9%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DA%86%D9%87-%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، گردشگری همدان ، تپه گیان ، سرای گیان ، یادداشت ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

از «نی» تا «نای»

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گفتگو ،موسیقی ،

از «نی» تا «نای»

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
از «نی» تا «نای»
بهروز بیگی، نوازنده همدانی، پس از ثبت ساز «یسنای» در اداره ثبت اختراعات به سراغ ساخت ساز جدیدی رفته که نام آن را «نای» گذاشته است....
1395/05/18
بهروز بیگی، نوازنده همدانی، پس از ثبت ساز «یسنای» در اداره ثبت اختراعات به سراغ ساخت ساز جدیدی رفته که نام آن را «نای» گذاشته است. اگرچه این ساز در مراحل ابتدایی است و به گفته بیگی هنوز به تکامل نرسیده اما مورد تأیید اهالی موسیقی قرار گرفته و پس از تأیید خانه موسیقی ثبت شده است. بهروز بیگی از کارآفرینان و مخترعان همدانی است. او علاوه بر اینکه نوازنده نی است بیشتر وقت خود را در سال‌های گذشته صرف ابداع سازهای جدید موسیقی کرده است. اولین ساز ابداعی او «یسنای» بود که با استقبال استادان برجسته موسیقی روبه‌رو شد و موفقیت‌های زیادی را برای بیگی به ارمغان آورد. بیگی در گفت‌وگو با همشهری از فعالیت‌های خود می‌گوید.
  •  از فعالیت‌های ساز‌سازی خود بگویید؟
من عضو کوچکی از جامعه موسیقی همدان هستم؛ فعالیت‌هایی در زمینه سازسازی در زمینه سازهای بادی داشتم. اولین ساز ابداعی من «یسنای» است که توسط استادان صاحب‌نام و برجسته مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و تأیید شد.
  •  «یسنای» چگونه سازی است؟
«یسنای» ساز بادی است که صددرصد ابداع من است؛ البته نوع و رنگ صدای آن شباهت‌هایی به بالابان و دودوک دارد اما رنگ اصلی صدای این ساز بسیار نو و جدید است که مورد توجه استادان موسیقی از جمله محمدرضا شجریان، محمدرضا درویشی، حسین علیزاده، محمد موسوی، حسن ناهید، جمشید عندلیبی، کیوان ساکت، محمدعلی کیانی‌نژاد و مجید درخشانی - که آلبومی با ایشان کار کردیم و با استاد کیوان ساکت اجرای زنده داشتیم - قرار گرفته است.
  • یعنی در کنسرت‌ها و آلبوم‌ها از این ساز استفاده می‌شود؟
هرچند فراگیر شدن آن زمان‌بر است، ساختار آن ابتدایی است و صنعتی نیست. همچنین همه کس نمی‌تواند به آسانی با آن کار کنند اما استادان به آن توجه ویژه دارند. برای فراگیر شدن این ساز نیاز به آموزش نوازندگان جدید است که فکر می‌کنم در سال‌های آینده نوازندگان خوبی در این زمینه خواهیم داشت.
  • تولید این ساز در چه مرحله‌ای است؟
من طراحی برای تولید انبوه تهیه کرده‌ام اما امکانات من اجازه نمی‌دهد تولید کنم. تنها جایی که در حد محدود حمایت می‌کند اداره کل میراث فرهنگی استان است و نهادهای دیگر هیچ حمایتی نکردند تا این ساز را تولید کنم.
  •  ساز «یسنای» از نظر صدادهی چه ویژگی‌هایی دارد؟
یسنای در محدوده‌های مختلف از جمله سوپرانو، باس، تنبور و التو ساخته شده است از این جهت نزدیک به ویولن است. به قول برخی استادان در آینده می‌تواند در ارکستر و موسیقی ما نقش و جایگاه بزرگی داشته باشد. موسیقی ما این رنگ صدا را کم داشت چون دارای گستره صوتی بسیار بمی است. موسیقی ما نیاز به این صداها دارد. صدای بم را در موسیقی ما تنها عود و گاهی نی داشت. به قول استادان ما سال‌هاست منتظر چنین صدایی بودیم. به هر حال خداوند لطف کرد و من توانستم از طبیعت و تجربه این صدا را استخراج کنم.
  • یسنای به چه‌ سازی شبیه است؟
این ساز مثل بالابان یا دودوک نیست که با انگشت نواخته شود. با دمیدن و لب فواصل ایجاد نمی‌شود. دارای قمیش پلیمری است و مثل بالابان و دودوک چوبی نیست به راحتی صدادهی دارد. من همچنان تلاش می‌کنم تا تکمیل‌تر شود.
  • برای ساخت ساز جدیدتان «نای» از کجا ایده گرفتید؟
همان‌طور که گفتم چون نوازنده نی هستم دوست داشتم روی نی هم کار کنم. بعد از ثبت یسنای به سراغ نی رفتم مدتی بعد از انواع چوب‌ها انواع نی را ساختم و صداهای گوناگون و چوب‌های مختلف را آزمایش کردم. باز هم با استادان محمد موسوی و جمشید عندلیبی و حسن ناهید در میان گذاشتم که مورد تأیید قرار گرفت. این ساز را با تشکیل پرونده در خانه موسیقی در اداره ثبت اختراعات با نام «نای» ثبت کردم و گواهی ثبت گرفتم.
  • نی چه کمبودی داشت که تصمیم گرفتید چنین ‌سازی بسازید؟
نی یکی از سازهای ایرانی بسیار خوبی است. خیلی‌ها تعصب داشتند که ساختار نی نباید تغییر کند و باید دست نخورده بماند من هم دخالتی در ساز نی نکردم. اما بیشتر نوازندگان نی این تجربه را دارند که نی بر اثر کار زیاد چون مرطوب و خم می‌شود. من به سراغ انواع چوب‌ها رفتم. من معتقدم هر چوب یک رنگ با ویژگی خاصی دارد مثلا می‌گویم صدای چوب عناب مثل صدای استاد شجریان است، صدای چوب گردو رنگ صدایی مثل استاد بنان دارد یا رنگ صدای زردآلو مثل صدای همایون شجریان است.
  • نای از نظر ساختار تکامل یافته‌تر از نی است؟
فرکانس صدایی در زمان نوازندگی افت و خیز خوبی دارد و مقاوم‌تر است. نیم‌پرده‌ای برای این ساز افزوده‌ام. پشت ساز نی یک سوراخ دارد اما من 2 سوراخ به ساز «نای» زده‌ام. نوازندگان بزرگ نی ما نابغه هستند و توان این را دارند که از یک چوب خشک هم صدای کم‌نظیر و سحرآمیز در آورند اما همه این توانمندی را ندارند. به همین دلیل که نوازندگی نی مشکل است نوازنده نی کم داریم. این ساختار چوب صدای خش‌ها و پارازیت را ندارد و صداهای اضافه را می‌گیرد.
  • نواختن آن چگونه است؟
نوازندگی آن مانند نی است وقتی می‌خواهند نت‌گردی کنند یا گام عوض کنند مجبورند با دمیدن، نیم‌پرده بالا یا پایین کنند اما در این ساز جدید نیازی نیست و سوراخ اضافی مسأله را حل کرده است. این گونه نیست که احتمالا نت قبلی یا بعدی تحت تأثیر قرار گیرد و فالشی ایجاد کند. ساختار جدید باعث شده صداسازی زودتر انجام گیرد این ساز قابلیت ساخته شدن در همه کوک‌ها را دارد و من در همه محدوده‌های صوتی ساخته‌ام.
  • چه کسانی این ساز را می‌نوازند؟
به چند نفر از استادان تقدیم کرده‌ام اما در بازار نیست و خودم هم کار می‌کنم.
  • سازی که یکی از نوازندگان در خبرگزاری مهر معرفی کردند چه شباهتی به ساز «نای» داشت که شما معترض آن هستید؟
به تازگی یکی از استادان بسیار محترم این رشته که نوازنده توانمندی است در مصاحبه‌ای که یکی از خبرگزاری‌ها منتشر کرده بود مدعی شد اخیرا ‌سازی با همین ویژگی ساخته بدون اینکه به نای اشاره‌ای کرده باشد. وی در این گفت‌وگو گفته است ساز جدیدی از چوب ساخته و نام همین ساز «نای» را «نی چوبی» گذاشته است که مورد اعتراض من قرار گرفت.
  • مگر این ساز به نام شما ثبت نشده است؟
بله، اعتراض من به همین مسأله است، در حالی که من این ساز را ثبت کرده‌ام و گواهی ثبت را دریافت کرده‌ام، خبرگزاری‌ها پس از ثبت خبر آن را منتشر کرده‌اند، استاد موسوی و محمدرضا درویشی پیشنهاد کردند من اسم این ساز را «نای» بگذارم و به پیشنهاد ایشان نام ساز را انتخاب کردم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%B2-%C2%AB%D9%86%DB%8C%C2%BB-%D8%AA%D8%A7-%C2%AB%D9%86%D8%A7%DB%8C%C2%BB?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، ابداع ساز در همدان ، سازندگان ساز در همدان ،

دوشنبه 18 مرداد 1395

مردی که با روزنامه خواندن باسواد شد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

مردی که با روزنامه خواندن باسواد شد

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
مردی که با روزنامه خواندن باسواد شد
حوزه رسانه‌های چاپی چرخه به هم پیوسته بزرگی را تشکیل می‌دهد که باید همه عناصر این چرخه را با هم دید. اگر یکی از آن‌ها درست کار نکند این چرخه از هم می‌پاشد...
1395/05/17
حوزه رسانه‌های چاپی چرخه به هم پیوسته بزرگی را تشکیل می‌دهد که باید همه عناصر این چرخه را با هم دید. اگر یکی از آن‌ها درست کار نکند این چرخه از هم می‌پاشد. خبرنگار، عکاس، حروفچین، چاپخانه، توزیع‌کننده و دکه‌دار هر کدام نقشی اساسی دارد. در این حوزه یکی از تأثیرگذارترین مشاغل روزنامه‌فروشان یا دکه‌داران هستند. در همدان نیز ده‌ها دکه‌دار در سرما و گرما این رسالت را بر عهده داشته‌اند.
علی‌اصغر یزدانی متولد 1326 در همدان است. او حدود 47 سال است در ابتدای خیابان تختی این شهر دکه روزنامه‌فروشی دایر کرده است و هنوز از 6 صبح تا 10 شب وقتش را در دکه خود می‌گذراند. یزدانی در گفت‌و‌گو با همشهری از سرگذشت خود می‌گوید:
  • چه شد که وارد عرصه روزنامه‌فروشی شدید؟
سال 48 تازه از سربازی برگشته بودم. دور میدان مرکزی ابتدای خیابانی بوعلی یک دکه روزنامه‌فروشی به نام غلام کاظمی بود. یک روز روزنامه‌ای از پیشخوان برداشتم، در حال نگاه کردن بودم که گفت بگذار زمین. به شخصیتم برخورد و بعد از ظهر آن روز رفتم یک دکه روزنامه‌فروشی خریدم و شروع کردم به روزنامه‌فروشی. البته بعدها دوست شدیم و این دوستی همیشه ادامه داشت.
  • چه روزنامه‌هایی را در دکه می‌فروختید؟
آن زمان 2 روزنامه سراسری بیشتر نبود. فقط کیهان و اطلاعات در همدان توزیع می‌شد. من یک روز صبح رفتم روزنامه‌ها را تحویل بگیرم، گفتند کجا دکه‌داری گفتم دور میدان بین خیابان سیروس (تختی) و بوعلی. روزنامه‌ها را گرفتم و از آن روز در همین شغل هستم.
  • آن زمان چه نهادی مجوز صادر می‌کرد؟
سازمانی بود که بلیت‌های بخت‌آزمایی و سازمان شاهنشاهی را توزیع می‌کرد. همان سازمان مجوز روزنامه‌فروشی هم صادر می‌کرد.
  • بیمه هستید؟
متأسفانه نه دنبال بیمه رفتم نه اتحادیه و خانه مطبوعات ما را بیمه کرد. امروز من با 69 سال سن باید 6 صبح بیدار شوم به اینجا بیایم و ساعت 10 شب هم از اینجا بروم. هیچ حمایتی وجود ندارد.
  • مسائل صنفی شما را چه نهادی پیگیری می‌کند؟
ما اتحادیه قرص و محکمی نداریم. خانه مطبوعات هم کاری برای دکه‌دارها انجام نمی‌دهد.
  • درس خواندن را ادامه ندادید؟
حدود 63 سال پیش من یک شب، یک ساعت رفتم مدرسه اکابر و دیگر نرفتم. خودم خواندم و یاد گرفتم. سواد یادگرفتن من از طریق روزنامه‌خوانی بود.
  • کتاب هم می‌خوانید؟
نه بیشتر مجله و روزنامه می‌خوانم.
  • خودتان بیشتر چه روزنامه‌ای می‌خوانید؟
ایران، همشهری و جام‌جم. همشهری روزنامه پرباری است.
  • رابطه شما با مشتری‌ها چگونه است؟
فروشنده باید اخلاق خوبی داشته باشد تا مردم و مشتری را جذب کند. به نظرم خوشبختانه من این اخلاق را داشته‌ام. مردم‌داری در کار ما خیلی مهم است. با خیلی از مشتری‌ها دوستی ده‌ها ساله دارم.
  • فکر می‌کنید روزنامه‌فروشان چقدر در بالارفتن سرانه مطالعه تأثیر دارند؟
به نظر من خیلی زیاد، چون ما روزنامه‌های خوب را به مردم معرفی می‌کنیم و آنان تشویق می‌شوند که مطالعه کنند.
  •  همکارانتان چند نفر هستند؟ شما کدام روزنامه‌ها را بیشتر می‌فروشید؟
در سطح شهر 42 دکه داریم. پر فروش‌های ما جام‌جم، همشهری، ایران و اطلاعات است. بقیه خیلی کم فروش می‌روند و بین 10 تا20 درصد هم برگشت می‌خورند.
  • این شغل خانوادگی شماست. چقدر رضایت دارید؟
چاره‌ای نیست. هیچ کدام از فرزندانم بیمه نیستند اما مجبور هستیم.
  •  با اینکه مشکلاتتان زیاد است پس چرا 5 دهه این کار را ادامه دادید؟
من به خاطر خواندن، این شغل را دوست دارم. از ویژگی‌های کار ما این است که هیچ حرامی در این کار نیست. چون قیمت‌ها روی نشریه و روزنامه درج شده است. یکی دیگر از فرصت‌هایی که روزنامه‌فروشی و روزنامه‌خواندن به ما می‌دهد این است که اطلاعات و اخبار را هر روز مرور می‌کنیم و این باعث شده گاهی مسائل سیاسی را تحلیل کنیم؛ مثلا من همیشه در انتخابات‌ها پیش‌بینی می‌کنم چه کسی رئیس جمهوری می‌شود و همیشه پیش‌بینی من درست در می‌آید.
  • با توزیع‌کنندگان چه رابطه‌ای دارید؟
خوشبختانه همه همکاران من انسان‌های سالم و خوبی هستند و من هم ارتباط خوبی با آن‌ها دارم.
  • به جز روزنامه تنقلات و سیگار هم می‌فروشید. از درآمدتان راضی هستید؟
اگر فروش تنقلات نباشد باید کار را تعطیل کنیم. امروز درآمد ما با هزینه ما نمی‌سازد. ما درآمد بخور و نمیر داریم. درآمد آن‌قدر نیست که بتوانیم برویم رستوران غذا بخوریم. تنها هزینه‌های روزمره تأمین می‌شود.
  • از همکاران قدیمی کسی را به خاطر دارید؟
عزیز طریقت‌یاب که در خیابان بوعلی دکه دارند و خوشبختانه در قید حیات هستند. اما همکاران قدیمی مانند مهرپاک، غلام کاظمی که دور میدان بودند و احمد پورانجلاسیان که در خیابان باباطاهر بود همه رفته‌اند و همکاران جدید جای آن‌ها را گرفته‌اند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%DA%A9%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D8%B1%D9%88%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86-%D8%A8%D8%A7%D8%B3%D9%88%D8%A7%D8%AF-%D8%B4%D8%AF


برچسب ها: همشهری همدان ، دکه روزنامه فروشی همدان ،

چهارشنبه 13 مرداد 1395

مبارزه با مطالب جعلی در فضای مجازی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،ادبیات ،گفتگو ،

مبارزه با مطالب جعلی در فضای مجازی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
مبارزه با مطالب جعلی در فضای مجازی
کمپین مبارزه با جعلیات» به همّت جمعی از دانشجویان ادبیّات فارسی، تاریخ و جامعه‌شناسی دانشگاه تهران و فارغ‌التحصیلان دانشگاه بوعلی همدان تشکیل شده است...
1395/05/13
«کمپین مبارزه با جعلیات» به همّت جمعی از دانشجویان ادبیّات فارسی، تاریخ و جامعه‌شناسی دانشگاه تهران و فارغ‌التحصیلان دانشگاه بوعلی همدان تشکیل شده است. هسته مرکزی این گروه را دانشجویانی تشکیل می‌دهند که از نشر جعلیات در فضای مجازی نگران و از عواقب فرهنگی آن آگاه هستند. وظیفه اصلی این گروه، جمع‌آوری آثار منسوب به بزرگان ادبیات و شخصیت‌های تاریخی در فضای مجازی و بررسی صحت انتساب آن‌هاست. در صورتی که نادرستی اثری محرز شود، آن اثر با مهر جعلی منتشر می‌شود؛ همچنین در صورت مشخص‌شدن صاحب اصلی اثر، متن مورد نظر در قالبی با مهر اصلی قرار می‌گیرد. این کمپین با وجود اینکه در آغاز راه فعالیت‌های خود است توانسته گام‌های مثبتی برای مبارزه با جعلیات بردارد.برای مثال اگر متن یا شعری از نویسنده یا شاعری در فضای مجازی منتشر شده باشد که مورد تحریف قرار گرفته یا متعلق به نویسنده نباشد، اعضای این کمپین بنری از آن متن ساخته و روی آن مهر جعلی می‌زنند و به انتشار گسترده آن در فضای مجازی می‌پردازند. مخاطبان با دیدن چنین بنرهایی متوجه جعلی‌بودن متن شده و از انتشار آن خودداری می‌کنند.چندی پیش شهرداری یکی از شهرها با نصب بنرهایی در سطح شهر به معرفی چند کتاب به شهروندان پرداخته بود که عناوین یا اسم نویسنده‌ها در آن به اشتباه درج شده بود. اعضای این کمپین با نوشتن نامه به شهرداری، زمینه جمع‌آوری بنرها را از سطح شهر فراهم کردند.این گروه برای بهتر و فراگیرشدن فعالیت‌های خود جلسات هفتگی و ماهیانه برگزار می‌کنند و تصمیم دارند در نگارش چند پایان‌نامه با موضوع مبارزه با جعلیات به دانشجویان کمک کنند.

استقبال از کمپین
دکتر علی‌اصغر بشیری، پژوهشگر همدانی که عضو این کمپین است، در این باره به همشهری می‌گوید: پیامدهای مخرب جریان جعل را بارها کمپین گوشزد کرده است؛ امیدواریم با فعالیت‌های کمپین، حساسیت به نام مؤلف در مخاطبان فضای مجازی ایجاد و حق مؤلف به رسمیت شناخته شود.
وی ادامه می‌دهد: فعالیت کمپین کاملاً خودجوش و داوطلبانه و محتویات آن حاصل کار گروهی و شبانه‌روزی اعضاست. این کمپین تاکنون مورد استقبال طیف قابل توجهی از طرف اهل هنر و فرهنگ قرار گرفته است. علاوه بر دانشجویان، استادان برجسته دانشگاه، شاعران، روزنامه‌نگاران و نمایندگان برخی زرگان ادبی به این گروه پیوسته‌اند.

به راه بادیه رفتن به از نشستن باطل
حسن گوهرپور، شاعر و پژوهشگر همدانی که عضو کمپین مبارزه با جعلیات است، می‌گوید: بازار جعلیات در جهان مصادیق و محسوسات روزانه بسیار گسترده و پر طرفدار است! جهان مجازی هم البته که تابعی است از جهان واقعی؛ متأسفانه در هر دو گروه این‌قدر بساط جعل گسترده است که یافتن حق و حقیقت در آن کاری است بسیار دشوار؛ در این میان اما نباید فراموش کرد وظیفه انسانی ما طلب حقیقت است؛ تلاش برای یافتن حقیقت و جدا کردن سره از ناسره به تعبیر سعدی علیه‌‌الرحمه «به راه بادیه رفتن است»؛ و گذر کردن از «نشستن باطل». در این مسیر اگر به‌اندازۀ کمال مطلوب «مراد نیابیم» دست‌کم «به قدر وسع بکوشیم». این را هم در جهان مصادیق باید سر لوحه قرار داد هم در جهان مجازی.
گوهرپور ادامه می‌دهد: شبکه‌های مجازی امروز در سطح گسترده‌ای دست به انتشار مطالبی می‌زنند که اغلب منبع و اساس مشخصی ندارد؛ در این میان به دلیل علاقه عمومی مردم به ادبیات، جعلیات این حوزه بیش از باقی حوزه‌ها خود را نمایان ساخته است. در این آشفته‌بازار اما گروهی همت گمارده‌اند که اصل را از جعل بازشناسند و به اشتراک گذارند. این کار بسیار ستودنی و انسانی است.
 اگرچه تعداد دوستان اندک است آسیب‌ها و جعلیات بزرگ؛ اما همین که پا به این گستره گذاشته‌اند جای امید و تشکر دارد.

کتاب نخواندن عامل جعل متون
حیدر زندی دبیر انجمن سرو سایه‌فکن در این باره می‌گوید: این روزها شمار بسیاری از مردم وقت خود را در فضای مجازی صرف می‌کنند، گروهی به پخش طنز، جوک و نماهنگ‌های خنده‌دار می‌پردازند، گروهی بنا به علاقه خود به موضوعات گوناگونی مانند ادبیات، گردشگری، پزشکی، روان‌شناسی و دیگر موضوع‌ها مشغول‌اند اما در این میان گروهی هم هستند که در راستای «جعل مطالبی به نام بزرگان فرهنگ و ادب» تلاش می‌کنند. این پدیده نوظهور شاید رابطه‌ای مستقیم با آگاهی و مطالعه کم کاربران داشته باشد و البته شاید گروهی هم به عمد متون یا اشعاری را به نام بزرگان جعل می‌کنند و در گروه‌های مجازی به اشتراک می‌گذارند.
این پژوهشگر همدانی ادامه می‌دهد: دلیل این جعلیات هرچه باشد با ارزش‌های اخلاقی سازگار نیست. گاهی متن سستی را به نام بزرگی جعل می‌کنند و گاهی متنی استوار را به نام شخصی بی‌نام و نشان. گاهی هم دست در متن می‌برند و آن را چنان آشفته می‌کنند که تشخیص اصلی یا جعلی بودن آن کار خود پدیدآورنده اثر هم نیست. وی اضافه می‌کند: اگر گوشزدی مؤدبانه هم کرده باشید که این متن یا شعر از فلان کس نیست به برخی کاربران برمی‌خورد و پاسخی می‌دهند که از کرده خود پشیمان شوید. مثلا می‌گویند: مهم نیست این سخن را چه کسی گفته، مهم این است که چه چیزی گفته! البته در این میان کسانی هم هستند که با ابراز ادب و سپاس برخورد می‌کنند و می‌گویند ما فقط کپی کردیم و از اصلی یا جعلی بودنش خبر نداریم و تشکر هم می‌کنند که تذکر داده شود.

مبارزه با جعل
زندی ادامه می‌دهد: پس از اینکه این امر فراگیر شد و شمار بسیاری به جعل متون و کپی کردن آن‌ها پرداختند چند تن از دوستان علاقه‌مند و دلسوز فرهنگ و ادب ایران برآن شدند تا کمپینی را تشکیل دهند و مطالب یادشده را بررسی کنند و اصلی یا جعلی بودنشان را در کانالی به نام کمپین مبارزه با جعلیات قرار دهند. وی با بیان اینکه از خانواده بزرگانی که آثارشان بیشتر مورد جعل قرار می‌گیرد هم با این گروه همکاری دارند، می‌افزاید: امید که با پیوستن به این پویش با نشر جعلیّات به نام بزرگان فرهنگ و ادب ایران‌زمین مبارزه کنیم.

 خبر جعلی کشف مومیایی
در روزهای گذشته متنی در فضای مجازی انتشار یافت که خبر از کشف تونلی در تپه باستانی هگمتانه می‌داد. در این خبر آمده بود: پس از 3 روز حفاری، جسد مومیایی‌شده یکی از شاهزادگان دوران مادها کشف شده است.
غافل از اینکه در ایران سابقه کشف مومیایی وجود ندارد و شیوه‌های تدفین در حوزه تمدنی ایران، در عین گوناگونی ویژگی خاصی دارد و چنین تدفینی تاکنون دیده نشده است. این متن خبری جعلی پس از آن که به سرعت در فضای مجازی پیچید و دست به دست شد از سوی میراث فرهنگی همدان تکذیب شد.
افزون بر چنین جعلیات و اخبار کذب که مدام در فضای مجازی دیده می‌شود، مسأله جعل در حوزه ادبیات بیش از سایر حوزه‌هاست. منتسب کردن متون و نوشته‌های سطحی و سخیف به بزرگان فرهنگ، ادب و تاریخ این سرزمین در فضای مجازی بسیار متداول است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2%D9%87-%D8%A8%D8%A7-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%A8-%D8%AC%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%81%D8%B6%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D8%AC%D8%A7%D8%B2%DB%8C


برچسب ها: همشهری همدان ، کمپین مبارزه با جعلیات ،

چهارشنبه 13 مرداد 1395

منطقه حفاظت‌شده نشر؛ 7 هزار هکتار و 6 محیط‌بان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

منطقه حفاظت‌شده نشر؛ 7 هزار هکتار و 6 محیط‌بان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
منطقه حفاظت‌شده نشر؛ 7 هزار هکتار و 6 محیط‌بان
منطقه حفاظت‌شده نشر کنار روستای نشر در بخش شراء همدان قرار دارد.د ر این منطقه 7 هزار هکتاری فقط 6 محیط‌بان خدمت می‌کنند...
1395/05/13
منطقه حفاظت‌شده نشر کنار روستای نشر در بخش شراء همدان قرار دارد.د ر این منطقه 7 هزار هکتاری  فقط 6 محیط‌بان خدمت می‌کنند که معمولا در شبانه‌روز 2 یا 3 نفر از آنان در منطقه حضور دارند. منطقه حفاظت‌شده نشر با فرصت‌ها و تهدیدهایی روبه‌رو است که مهدی عبدالمحمدی، سرمحیط‌بان و جانشین ریاست محیط‌بانی این منطقه، آن‌ها را با همشهری در میان گذاشته است.
  • گونه‌های منطقه را معرفی می‌کنید؟
گونه‌های جانوری شامل قوچ، میش، گرگ، شغال، کفتار، روباه و خرگوش است و پرندگان ما نیز فاخته، کبک، تیهو و کبوترند.
  • سرشماری امسال چه وضعیتی را نشان می‌داد؟
امسال خیلی بهتر از سال‌های پیش بود و علت این وضعیت زحمت‌های بچه‌های ماست. هم از سال‌های گذشته و هم نسبت به مناطق دیگر شرایط بهتری داریم.
  • ارتباط شما با جامعه محلی چگونه است؟
منطقه ما مردم بسیار خوبی دارد. در عین حال رسانه‌ها هم اطلاع‌رسانی خوبی دارند و تأثیر برنامه‌ها و مطالب محیط زیستی بر جوامع محلی خیلی خوب بوده است. گاهی برخی مردم محلی محیط زیست را دشمن خود می‌دانند. نمی‌دانم چه دلیلی دارد در صورتی که محیط‌بانان برای مردم خدمت می‌کنند تا گونه‌های گیاهی و جانوری را برای نسل آینده نگهداری کنند. آموزش از سال‌های دور باید صورت می‌گرفت تا اطلاع‌رسانی و آگاهی درستی در اختیار محلی‌ها قرار گیرد. برخی فکر می‌کنند ما می‌خواهیم زمین‌های آنان را بگیریم البته تعداشان کم است. با هریک برخورد می‌کنیم، گفت‌وگو می‌کنیم که وظیفه ما خدمت است.
  • درگیری با کسی ندارید؟
درگیری همیشه وجود دارد اما نسبت به گذشته کمتر است. همیشه یک عده افراد سودجو می‌آیند اما مردم محلی همکاری خوبی دارند. هم گزارش می‌دهند هم محیط‌بانی را کمک می‌کنند. همه گزارش‌های آتش‌سوزی، تخلف، شکار و قاچاق را محلی‌ها گزارش می‌کنند.
  • از استان‌های دیگر موارد تخلف در منطقه مشاهده می‌کنید؟
بله از استان‌های دیگر هم هستند اما معمولا رفع می‌شود. نیروهای ما دلسوز هستند و مشکلات را برطرف می‌کنند. ما نسبت به مناطق دیگر و سال‌های دیگر شرایط خوبی داریم. سال‌های گذشته شبانه‌روز کوه بودیم و آسایش نداشتیم اما با تلاش نیروها و کمک اهالی محل بسیاری از مشکلات ما برطرف شده است.
  • عمده‌ترین مطالبه شما از مرکز استان چیست؟
مهم‌ترین خواسته و کمبود ما نیروی انسانی است. منطقه ما 7هزار هکتار مساحت دارد اما 6 نفر نیرو داریم برای هر هزار هکتار یک نیرو که آن هم از 5 روز 2 روز را باید به مرخصی برود. تعداد محیط‌بانان ما بسیار کم است؛ البته در زمینه وسایل نقلیه هم کمبود داریم. از سمت روستای حیران تا روستاهای علوی و تجک جزو حوزه منطقه ماست که باید کنترل کنیم.
  • خواسته شما از رئیس سازمان حفاظت محیط زیست کشور چیست؟
خواسته ما بیشتر در زمینه تجهیزات و امنیت محیط‌بانان است؛ البته حق نگهداری اسلحه و جیره غذایی محیط‌بان‌ها نیز مهم است. ما درخواست فردی و شخصی نداریم. بیشتر منافع و خواسته‌های عمومی محیط‌بانان و منطقه را پیگیری می‌کنیم. مثلا بیشتر گشت‌های ما موتوری و خودرویی است و سهمیه بنزین ما بسیار کم است. این یکی از خواسته‌هاست.
  • چند روز در هفته کار می‌کنید؟
ما 3 روز و 3 شب از خانه و خانواده دور هستیم و 2 شبانه‌روز به خانه می‌رویم. در واقع خانه اول محیط‌بانان مناطق حفاظت‌شده است.
  • از شغل‌تان رضایت دارید؟
وسعت منطقه زیاد است و نیروهای ما کم. در نتیجه برای حفاظت از منطقه ناچار هستیم مشکلات را تحمل کنیم، نمی‌توانیم نسبت به طبیعت و گونه‌های منطقه بی‌تفاوت باشیم. هر روز گزارش داریم و در کوه هستیم و هر لحظه با موارد متعددی روبه‌رو می‌شویم. منطقه نشر در بین مناطق استان وضعیت خوبی دارد. ما گاهی 9 ماه منطقه را با 3 نفر نیرو اداره کرده‌ایم و از تمام مرخصی‌ها گذشته‌ایم و استراحت نداشته‌ایم چون نمی‌توان منطقه را رها کرد.
  • سال گذشته شایع شده بود بیماری‌های دامی از سمت زنجان و استان مرکزی در حال شیوع است. شما مشکلی نداشتید؟
در استان همدان چنین بیماری‌هایی مشاهده نشده است.
  • مجوزهای اسلحه که اوایل دهه 90 صادر شد چقدر در این منطقه بر گونه‌های جانوری تأثیر گذاشت؟
در این منطقه افراد متخلف بیشتر اسلحه غیرمجاز نگهداری می‌کنند. هرچند اسلحه مجوزدار هم زیاد است. خیلی‌ها به بهانه باغ و دامداری مجوز می‌گیرند اما اسلحه قاچاق از طرف غرب کشور زیاد وارد می‌شود.
  • وقتی خبر شهادت یک محیط‌بان را می‌شنوید چه حالی به شما دست می‌دهد؟
ما صبح که از خانه خارج می‌شویم، رفتنمان با خودمان است و بازگشتمان با خدا. خانواده هم باید این مسأله را بپذیرند چون هر لحظه امکان درگیری وجود دارد. اینجا باید از شهید عبدالله یاری یاد کنم که ماه رمضان قبل از اینکه افطار کند متخلفان به او شلیک کردند. وقتی چه در استان خود و چه در استان‌های دیگر چنین اتفاقی می‌افتد تأثیر زیادی روی ما دارد چون می‌دانیم چه شرایطی برای یک محیط‌بان شهید وجود دارد. هر لحظه امکان دارد برای ما هم این اتفاق بیفتد.
  •  در محیط‌بانی از چه کسانی الگو می‌گیرید؟
همکارهای قدیمی زیاد بودند که تجربه‌های خود را در اختیار ما قرار داده‌اند از جمله حمید نوری، محمد محمدیان، مرحوم حسام‌زاده و دیگر همکاران که بازنشسته شدند، افرادی بودند که من بسیار از آن‌ها آموختم.
  • معادنی که در منطقه وجود دارد چه تأثیری برگونه‌ها دارد؟
معادن زیاد آسیب می‌زنند. علاوه برآلودگی‌هایی که ایجاد می‌کنند در زمان زادآوری گونه‌های جانوری صدای انفجارهایی که مالکان معادن در منطقه ایجاد می‌کنند باعث ترس گونه‌ها و حیوانات می‌شود و زایمان ناقص صورت می‌گیرد یا حیوان تلف می‌شود.
  • عشایر چه تهدیدی ایجاد می‌کنند؟
ما از 15 اردیبهشت با عشایری روبه‌رو می‌شویم که منطقه را دچار خطر می‌کنند. علاوه بر بیماری‌های مشترک بین احشام اهلی و گونه‌های جانوری، عشایر با روشن کردن آتش و شلیک گلوله ایجاد ترس می‌کنند. حیوانات منطقه از ترس به نوک کوه پناه می‌برند و گاهی از صخره پرتاب می‌شوند. آنجا خطر بیشتری تهدیدشان می‌کند. بارها از امور عشایری استان درخواست کرده‌ام تا 30 اردیبهشت اجازه ندهند عشایر وارد منطقه شوند اما گوش شنوایی نیست. ورود عشایر منفعت شخصی دارد اما دولت برای هر گونه که در منطقه وجود دارد بیش از 150 میلیون تومان هزینه می‌کند که متعلق به همه مردم است.
  • گردشگری مناطق حفاظت‌شده یک فرصت است. تهدیدها را برشمردید حال از فرصت‌ها بگویید.
 مردم ما هنوز با منافع گردشگری این مناطق آشنا نیستند. اگر به طور مثال منطقه نشر به یک منطقه گردشگری تبدیل شود همه ساکنان روستاهای اطراف منطقه از سود و منافع گردشگری بهره‌مند می‌شوند. اگر گردشگر خارجی برای دیدن قوچ و میش به اینجا بیاید نیاز به خوراک دارد، راهنمای محلی گردشگری لازم خواهد داشت، مکان خواب نیاز دارد، وسیله نقلیه نیز می‌خواهد و ممکن است از صنایع دستی و تولیدات محلی این جا هم خرید کند. ساکنان منطقه بهترین راهنماهای محلی هستند و می‌توانند با دریافت مبالغی آنان را راهنمایی کنند یا با ایجاد خانه‌های بومی محلی مسأله اقامت را نیز برعهده بگیرند و درآمدزایی کنند. در حالی که سود حضور عشایر فقط برای یک عده خاص است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/منطقه-حفاظت‌شده-نشر؛-7-هزار-هکتار-و-6-محیط‌بان


برچسب ها: همشهری همدان ، محیطبانان همدان ، منطقه حفاظت شده نشر ،

چهارشنبه 13 مرداد 1395

حفظ میراث محیط‌زیست وظیفه امروز ماست

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،توسعه پایدار ،زیست بوم ،

حفظ میراث محیط‌زیست وظیفه امروز ماست

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
حفظ میراث محیط‌زیست وظیفه امروز ماست
در سال‌‌های اخیر یکی از جریان‌‌هایی که برای جلوگیری از تخریب بیشتر فضاهای سبز شهری و تپه عباس‌آباد تلاش کرده‌‌اند، فعالان مدنی و اعضای تشکل‌‌های غیردولتی هستند...
1395/05/12
در سال‌‌های اخیر یکی از جریان‌‌هایی که برای جلوگیری از تخریب بیشتر فضاهای سبز شهری و تپه عباس‌آباد تلاش کرده‌‌اند، فعالان مدنی و اعضای تشکل‌‌های غیردولتی هستند. آنان بارها با نوشتن نامه و بیانیه، تجمع اعتراض‌آمیز و ارائه راهکار به نهادهای تصمیم‌ساز، خواستار توقف  ساخت و ساز در تپه‌‌ها بودند و همچنان در تلاش‌اند تا شاید به نتیجه برسند. این افراد به تازگی پس از صدور مجوز هتل‌‌ها و مراکز تفریحی در اطراف تپه عباس‌‌آباد نیز بارها با اعضای شورای شهر، معاون عمرانی استاندار و مدیرکل محیط زیست و میراث فرهنگی استان دغدغه‌‌های خود را بیان کرده‌‌اند.
نماینده تشکل‌‌های محیط‌ زیست در تدوین فصل محیط ‌زیست برنامه ششم توسعه می‌‌گوید: توسعه، اتفاق بدیهی و طبیعی تمامی ملت‌‌هاست؛ اما در میان سرعت گرفتن رشد اقتصادی و بهره‌‌گیری و حتی در نگاهی وسیع‌‌تر، بهره‌کشی از منابع موجود برای افزایش ظاهری تولید و سود، بخش‌‌هایی از جوامع که نیروهای داوطلب و علاقه‌مند آن هستند در قالب سازمان‌‌های غیردولتی می‌‌کوشند حافظ و ضامن پایداری باشند.
بابک مغازه‌‌ای ادامه می‌‌دهد: در همدان هم همواره تلاش تشکل‌‌ها بر ترویج این مفهوم بوده است که توسعه اقتصادی به شرطی می‌‌تواند آینده روشنی را ترسیم کند که منابع جبران‌ناپذیر ما را نابود نکند؛ اما در استان عملا این اتفاق افتاده و برخی سرمایه‌‌های طبیعی مانند کوه‌‌ها و تپه‌‌ها برای توسعه ناپایدار مورد بهره‌برداری قرار گرفته است.
دبیر کمیته محیط ‌زیست، گردشگری و توسعه پایدار بنیاد مهر همدان با تأکید بر تأثیر تشکل‌های غیردولتی استان همدان در محافظت از کیان محیط ‌زیستی الوند و عباس‌آباد می‌گوید: تأثیر تشکل‌‌های غیردولتی تاکنون ناچیز بوده، برای این کار بهترین راه، ارائه پیشنهادها و برنامه‌‌های مشخص کاربردی و طراحی یک برنامه با اقدام درست و اولویت حفظ منافع طولانی‌مدت و پایدار است. وی می‌‌افزاید: فقط با بیان دغدغه‌‌ها نمی‌‌توان کاری کرد، بهتر است در این زمینه مشارکت‌های اجتماعی را به سرمایه‌‌های اجتماعی اثرگذار تبدیل کنیم. موضوع تبدیل مشارکت‌‌ها به سرمایه اجتماعی موضوع مهمی است که تا بحال یا نتوانستیم این مشارکت را جذب کنیم یا ساختارمند نیست. باید توجه داشته باشیم مردم به طور کلی به حفظ محیط‌ زیست علاقه‌‌مند هستند. بهتر است با افزایش اعتماد و ارتباط بین آن‌ها یک سرمایه متمرکز اجتماعی ایجاد کنیم؛ برای مثال جامعه محلی را متمرکز کنیم و در قالب آن یک برنامه پیشنهادی ارائه دهیم.

 نماد سرمایه‌داری
سیدافشین ابراهیمی، حقوقدان و فعال مدنی در همدان، نیز می‌‌گوید: ساخت‌وسازها به منفعت تعدادی از مردم است. ما نباید در نقطه‌‌ای طبیعی از شهر که متعلق به تمام جمعیت همدان است نمادی از سرمایه‌داری درست کنیم و ساکنان حاشیه شهر که ایشان نیز مالیات پرداخت می‌کنند، به شورای شهر رأی می‌‌دهند، عوارض می‌‌دهند و دود خودروها را می‌‌خورند، فقط تماشاکننده این فضا باشد. وی با اشاره به رونق هتل‌‌سازی در منطقه عباس‌آباد ادامه می‌‌دهد: ما با این ساخت‌وسازها مرغوبیت شهر را که متعلق به همه مردم است تا ابد واگذار می‌‌کنیم؛ مثلا به یک عده سرمایه‌گذار یا سرمایه‌دار می‌گوییم بهترین نقطه شهر و مرغوب‌‌ترین فضا را در اختیار شما قرار می‌‌دهیم تا شما در آن برج و هتل بسازید در حالی که منفعت این مناطق طبیعی باید برای همه مردم باشد. این فعال محیط‌زیست می‌‌افزاید: سرمایه‌گذار باید توانایی داشته باشد از فضاهای نامرغوب یا کمتر مرغوب هم درآمدزایی کند. این لقمه آماده است که به یک عده خاص واگذار می‌‌شود. باید برای سرمایه‌پذیری، هویت‌سازی کنیم و خدمات و امکانات در اختیار سرمایه‌گذار بگذاریم که بدون تخریب و آسیب‌زدن به محیط زیست، ساختار اجتماعی و ساختار شهری برای توسعه پایدار درآمدزایی کند. ابراهیمی تصریح می‌کند: ما با ساخت هتل در همدان هرگز مخالف نبودیم؛ ما با جانمایی این بناها مخالف هستیم. اگر می‌‌خواهید سرمایه‌گذار وارد شهر کنید باید منطقی باشد. اگر این ساخت و سازها را به طرف شهرک مدنی، کوی خضر و اطراف آن سوق دهیم بر رفتار اجتماعی مردم هم تأثیر گذاشته‌ایم. وقتی بیمارستان بعثت را در منطقه‌‌ حاشیه مزدقینه ساختند هویت منطقه تحت تأثیر این بنا قرار گرفت. پس بهتر است در یک نقطه شهر آن هم دامنه عباس‌آباد متمرکز نشویم.

 میراث‌دار تاریخ همدان
محمد سوزنچی، مسئول شبکه محیط زیست همدان، می‌‌گوید: عباس‌آباد همدان به عنوان یک اثر دست‌کاشت، که سابقه تاریخی منحصر به فردی دارد، میراث‌دار تاریخ شهر همدان است.
 امکان ندارد یک همدانی خاطره‌ای از کوچه‌باغ‌‌های عباس‌آباد نداشته باشد. این فعال محیط زیست در همدان می‌‌افزاید: اغلب باغ‌‌ها توسط باغدارانی ایجاد شده‌اند که از شهروندان سطح متوسط هستند، نه ثروتمندانی که ارزش باغ و محیط زیست را نشناسند.
 از طرف دیگر باغ‌های عباس‌آباد ذخیره ژنی خاصی دارند. تنوع حشرات و گیاهان دارویی و جانوری و کاهش آلودگی ذرات گردوغبار از تأثیرات مثبت باغ‌های عباس‌آباد است که حفاظت از کیان آن وظیفه هر همدانی است و فعالان محیط زیست در همدان همواره به حفاظت از آن تأکید کرده‌‌اند.

تشکل‌ها؛ حلقه گمشده
حمیدرضا حق‌نظری، یکی دیگر از فعالان محیط زیست در همدان، که پیگیر ساخت و سازهای منطقه عباس‌آباد است می‌‌گوید: تشکل‌‌ها حلقه‌‌های گمشده ارتباط مسئولان با مردم هستند. آنان بدون اینکه نفع شخصی داشته باشند، فعالیت می‌‌کنند. پس انتقال دوسویه اطلاعات از طرف تشکل‌‌ها از مهم‌ترین مسئولیت‌های آنان است.
وی معتقد است: استفاده از کارشناس‌‌های اهل فن و دلسوز و آموزش شهروندان می‌‌تواند از بروز چنین تخریب‌هایی جلوگیری کند. زمانی که شهروند به منافع درازمدت خود و منافع جمعی آگاه می‌شود و مسئولیت‌پذیری را تجربه می‌‌کند، اجازه نمی‌‌دهد عده‌‌ای سودجو منافع بخش بزرگی از جامعه را نادیده بگیرد. در حریم تپه عباس‌آباد نیز ما دست یاری به سوی مردم دراز می‌‌کنیم تا دست سودجویان از این منطقه طبیعی کوتاه شود.


برچسب ها: همشهری همدان ، محیط زیست همدان ،

چهارشنبه 6 مرداد 1395

همراه گردشگران با جیب خالی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گردشگری ،

همراه گردشگران با جیب خالی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
همراه گردشگران با جیب خالی
مشکلات فارغ‌التحصیلان دانشگاهی گردشگری و راهنمایان تور و مدیران فنی دفاتر گردشگری بسیار است. بیشتر آنان بر اساس علاقه وارد این رشته می‌شوند تا در موزه‌ها، مراکز تاریخی طبیعی و شرکت‌های مسافرتی مشغول به کار شوند...
1395/05/06
مشکلات فارغ‌التحصیلان دانشگاهی گردشگری و راهنمایان تور و مدیران فنی دفاتر گردشگری بسیار است. بیشتر آنان بر اساس علاقه وارد این رشته می‌شوند تا در موزه‌ها، مراکز تاریخی طبیعی و شرکت‌های مسافرتی مشغول به کار شوند اما معمولا چنین اتفاقی نمی‌افتد. در همدان سالانه بیش از 150 نفر این دوره‌ها را می‌گذرانند یا از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شوند اما بیشتر آنان بیکار هستند یا در مشاغل غیرمرتبط کار می‌کنند.

مشکلات شغلی
حامد شهسواری، مدرس گردشگری و مدیر یکی از آموزشگاه‌های گردشگری در همدان، با اشاره به مشکلات فراگیران و فارغ‌التحصیلان این رشته می‌گوید: امروزه در خیلی از شهرهای کشور این فارغ‌التحصیلان با مشکلات زیادی روبه‌رو هستند و حل مشکلات آن‌ها بیش از پیش توجه مسئولان را نیاز دارد.
شهسواری با انتقاد از وضع موجود ادامه می‌دهد: برای ورود به این حوزه، داشتن حداقل مدرک لیسانس، انجام آزمون جامع نه چندان استاندارد، انجام مصاحبه زبان و در نهایت انتظار طولانی تا صدور مدرک لازم است. اشخاص ابتدا با اشتیاق فراوان وارد دوره‌های گردشگری می‌شوند و مجبورند هفت‌خوان رستم را طی کنند تا مدرک بگیرند؛ اما بعد از فارغ‌التحصیلی با برخورد زیاد خوبی روبه‌رو نمی‌شوند.

 سوءاستفاده
این مدرس حوزه گردشگری در همدان با اشاره به برخی سوءاستفاده‌های کاری در این رشته اظهارمی‌کند: هیچ یک از مشاغل مربوطه همچون آژانس‌ها و سایر صاحبان مشاعل نه تنها از راهنمایان گردشگری حمایت نمی‌کنند بلکه به آن‌ها دلسردی زیادی می‌دهند. یکی از مشکلات جذب نیرو در این حوزه بهره‌برداری و سوءاستفاده شغلی از فراگیران و فارغ‌التحصیلان است.
وی که مدیر یک آموزشگاه گردشگری نیز است ادامه می‌دهد: در برخی موارد دیده شده نهادی که اقدام به جذب نیرو می‌کند در ابتدا از متقاضیان درخواست می‌کنند فرمی را پر کنند، بعد از مدت زیادی و در زمانی که آژانس‌ها مشتری زیاد دارند با آن‌ها تماس می‌گیرند و می‌گویند ما فعلا کارآموز می‌خواهیم تا این که شما کار یاد بگیرید، بعد در مورد جذب شما تصمیم خواهیم گرفت. در نهایت پس از گذشته دوره پیک کاری هم با بیشتر آن‌ها خداحافظی می‌کنند.

وضعیت شغلی نامناسب
این فعال گردشگری همدان می‌گوید: اگر هم درصد اندکی از راهنماها را جذب کنند خبری از بیمه، قرارداد و حقوق بر اساس قانون کار نیست. این مسائل از عوامل اصلی ضعیف شدن گردشگری در کشور و به تبع آن در همدان است. کسی که دوره تخصصی را گذارنده باید یا بیکار و خانه‌نشین شود یا مشغول به کار غیرمرتبط با رشته خود شود که این مشکل در همدان به تکرار دیده می‌شود.
شهسواری ادامه می‌دهد: گاهی دیده می‌شود این افراد زیردست شخصی که هیچ تخصصی ندارد مشغول به کار می‌شوند. بحث اصلی اینجاست که اگر یک آژانس مسافرتی به نیرو نیاز دارد باید از نیروی متخصص و با ضوابط کار استفاده کند نه سوءاستفاده از نیاز افراد به کار با هر شرایط و دستمزدی. در شرایطی که همان آژانس ممکن است سه، چهار نیروی غیرمتخصص و غیرمرتبط ثابت داشته باشد.

نظارت
شهسواری اضافه می‌کند: این مسأله قطعا توجه زیاد مسئولان را می‌طلبد که حداقل‌هایی را برای جذب نیرو در ارگان‌های گردشگری معرفی کنند و با بازرسی از آن‌ها مانع هرگونه قانون‌شکنی و سوءاستفاده شوند.
این مدرس گردشگری می‌گوید: مدیران ما باید در مرحله اول به کارمند و کارآموز احترام بگذارند زیرا آن‌ها افرادی متخصص و آموزش‌دیده هستند و گردشگری این کشور را توسعه می‌دهند. در مرحله بعد سازمان‌های دولتی مربوطه باید با بازرسی و گذاشتن فیلترهایی مدیران را ملزم به استفاده از نیروی متخصص و آموزش‌دیده کنند.
وی ادامه می‌دهد: فرآیندی که می‌تواند این نیروها را همچنان مشتاق نگه دارد بیمه کردن راهنمایان گردشگری کشور از سوی انجمن مربوطه است که سالیان پیش مطرح بود و این روزها به دست فراموشی سپرده شده است. این مسأله نیاز به پیگیری جدی و دلسوزانه مسئولان و انجمن‌های مربوطه دارد.

انجمن صنفی نیمه‌تعطیل
رضا مقدم یکی از راهنماهای گردشگری در استان همدان است. او با اینکه دوره‌های راهنمای گردشگری را در تهران گذرانده و تحصیلات دانشگاهی‌اش هم در رشته گردشگری است شغل غیرمرتبطی را برگزیده است.
وی می‌گوید: نهادهایی که نیروهای تحصیل‌کرده و آموزش‌دیده را جذب می‌کنند یا دولتی هستند مانند اداره‌کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری یا غیردولتی مانند آژانس‌های مسافرتی. اداره میراث فرهنگی به دلیل کمبود اعتبار و اینکه در سال‌های اخیر اجازه جذب نیرو نداشته، نتوانسته از این راهنماها استفاده کند.
این کارشناس گردشگری ادامه می‌دهد: آژانس‌های همدان هم هر یک چند بازاریاب دارند و از راهنماهای حرفه‌ای بهره نمی‌برند. از آنجا که نظارتی بر این زمینه صورت نمی‌گیرد، انجمن یا نهادی که خود را متولی مطالبات و امور صنفی راهنماها در همدان می‌داند نیمه‌تعطیل و در حد یک محفل است و گویی مطالبات یک نفر را پیگیری می‌کند. در نتیجه امید چندانی نیست که راهنماها بتوانند وارد بازار کار شوند.
مقدم می‌گوید: راه‌های زیادی برای جذب نیرو وجود دارد اما اراده‌ای برای این کار دیده نمی‌شود؛ به طور مثال اداره‌ها و نهادهایی که موزه دارند، می‌توانند این نیروها را جذب کنند. موزه آموزش و پرورش راهنما ندارد و تعطیل است. وقتی وارد موزه تاریخ طبیعی استان می‌شوید هیچ کس شما را راهنمایی نمی‌کند. مراکز تاریخی مانند شیرسنگی و گنجنامه راهنما ندارند و برج قربان همچنان تعطیل است. گویا مسئولان ارشد استان فقط شعار توسعه گردشگری را می‌دهند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%85%D8%B1%D8%A7%D9%87-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%A7-%D8%AC%DB%8C%D8%A8-%D8%AE%D8%A7%D9%84%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: گردشگری همدان ، همشهری همدان ،

چهارشنبه 6 مرداد 1395

جایزه عشق در دست نوجوان همدانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

جایزه عشق در دست نوجوان همدانی

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
جایزه عشق در دست نوجوان همدانی
حسین قاسمی‌هنر، بازیگر نوجوان همدانی، به تازگی جایزه بهترین بازیگر جوان را از «جشنواره عشق» که در شهر لس‌آنجلس آمریکا برگزار شد دریافت کرد...
1395/05/05
حسین قاسمی‌هنر، بازیگر نوجوان همدانی، به تازگی جایزه بهترین بازیگر جوان را از «جشنواره عشق» که در شهر لس‌آنجلس آمریکا برگزار شد دریافت کرد. جشنواره فیلم عشق توسط بنیاد خیریه عشق به کودکان جهان در شهر لس‌آنجلس برگزار می‌شود. از سینمای ایران علاوه بر شیر تو شیر فیلم فصل فراموشی فریبا (عباس رافعی) و فیلم کوتاه « سیم مس» (حسن نجم‌آبادی)  نیز در این رویداد حضور داشتند. حسین قاسمی‌هنر متولد 1379 در همدان است. وی از سال 86 که کودکی 7 ساله‌ بود وارد عرصه تئاتر شد و سال 88 اولین تجربه بازیگری خود در سینما را پشت سر گذاشت. قاسمی‌هنر بارها در جشنواره بین‌المللی فیلم کودک و نوجوان حضور داشته است؛ همچنین سال 1390 به عنوان بهترین بازیگر دانش‌آموز کشور در بیست‌وپنجمین جشنواره فیلم کودکان و نوجوان در اصفهان معرفی شد.
وی با سریالی از علی‌شاه حاتمی وارد تلویزیون شد و در سریالی از سعید ابراهیمی‌فر که سال 90 از شبکه 2 تلویزیون پخش شد حضور خود در تلویزیون را تثبیت کرد. قاسمی‌هنر تاکنون در 10 فیلم کوتاه بازی کرده است.
کسب این جایزه برای بازی در فیلم «شیر تو شیر» بهانه‌ای شد تا با این بازیگر نوجوان همدانی گفت‌وگویی داشته باشیم که با هم می‌خوانیم.
  • فیلم شیر تو شیر ماه اخیر در جشنواره‌ای با عنوان عشق در امریکا شرکت کرد و شما برنده جایزه بهترین بازیگر جوان شدید. در این باره توضیح می‌دهید؟
اولین دوره جشنواره فیلم از 22 تا 30 تیر در لس‌آنجلس امریکا برگزار شد و فیلم شیرتو شیر هم یکی از آثاری است که در این جشنواره حضور داشت. هدایت هاشمی نامزد بهترین بازیگر مرد، لیلا اوتادی نقش مکمل زن و من هم نامزد بهترین بازیگر جوان بودم که خوشبختانه این جایزه نصیب من شد. در جشنواره عشق، ابراهیم فروزش به عنوان بهترین فیلمنامه‌نویس و بهترین کارگردان جایزه برد و لیلا اوتادی هم جایزه بازیگر نقش مکمل زن را نصیب خود کرد و در واقع 3 جایزه از این جشنواره گرفت.
  • جشنواره عشق اولین جشنواره‌ای است که فیلم شیرتوشیر شرکت کرده است؟
این فیلم پیش از این در جشنواره‌های متعدد از جمله جشنواره غذای هلند و اسپانیا شرکت داشته و 19 تا 26 آذرماه امسال به یونان خواهد رفت تا در یک جشنواره دیگر شرکت کند.
  • این جایزه چقدر روی زندگی شما تأثیر داشته است؟
من در فیلم شیر تو شیر نقش پسری روستایی را دارم که ابتدا وضعیت درسی خوبی ندارد اما تلنگری می‌خورد و وضعیت بهتر می‌شود. تأثیری که گرفتم این است که از لحاظ درسی بهتر عمل کنم و این جایزه به من امید بیشتری خواهد داد که مدارج علمی را نیز با دلگرمی بیشتر دنبال کنم.
  • موضوع داستان فیلم شیر تو شیر چیست؟
من در این فیلم نقش شخصیتی به نام امیرعلی را بازی می‌کنم که آقای هدایت هاشمی نقش پدر من را دارد. داستان از این قرار است که مادر امیرعلی هنگام زایمان فوت می‌کند و امیرعلی شیر حیوان نمی‌خورد. آقای هدایت هاشمی مجبور می‌شود از مادر کودکان هم‌سن و سال او شیر بخرد که گاهی به چند برابر قیمت می‌فروشند. در این فیلم من نوجوانی امیرعلی را بازی می‌کنم. وقتی امیرعلی درس نمی‌خواند همه مادرانی که امیرعلی شیر آنان را خورده به همدیگر اتهام می‌زنند که تقصیر شیر شماست اما وقتی بر اساس اتفاقی شخصیت امیرعلی متحول می‌شود و آدم موفقی می‌شود همه آن‌ها می‌گویند این پسر من است و به خاطر شیر من موفق شده است.
  • با ابراهیم فروزش چگونه آشنا شدید؟
پیش‌تر سابقه همکاری با آقای فروزش را داشتم تا اینکه سال 1390 از من دعوت کردند در فیلم جدیدشان بازی کنم. یک جلسه صحبت و توافق کردیم من همکاری داشته باشم.
  • اولین‌بار چگونه وارد تئاتر شدید؟
سال 1388 فراخوانی برای بازی در فیلم پرواز مرغابی‌ها پخش شده بود که من مراجعه کردم. چندین مرحله تست گرفته شد و پذیرفته شدم که در این کار حضور داشته باشم. بازیگردان این سریال کیهان ملکی بود که به من بسیار کمک کرد. من بازیگر نقش اصلی بودم و آن سال نامزد بهترین بازیگر کودک در جشنواره فجر شدم.
  • برنامه بعدی شما در حوزه بازیگری چیست؟
در سریال بعدی ابراهیم فروزش به نام زیر نور شمع بازی خواهم کرد که موضوع آن طنز اجتماعی است. این سریال در حال پیش تولید است که احتمالا در همدان ساخته خواهد شد و از شبکه دوم پخش خواهد شد.


برچسب ها: همشهری همدان ،

دوشنبه 4 مرداد 1395

قاب‌هایی از طاق‌ها و رواق‌ها

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

قاب‌هایی از طاق‌ها و رواق‌ها

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
قاب‌هایی از طاق‌ها و رواق‌ها
لیلا یوسفی، عکاس همدانی و دبیرخانه عکاسان همدان درباره این نمایشگاه و فعالیت‌های هنری خود توضیح می‌دهد...
1395/05/04
لیلا یوسفی،  عکاس همدانی و دبیرخانه عکاسان همدان درباره این نمایشگاه و فعالیت‌های هنری خود توضیح می‌دهد.
  •   هفته گذشته شما نمایشگاه عکس بازار را برگزار کردید که حدود 20 عکاس در آن شرکت کردند. چرا در این نمایشگاه سراغ بازار رفتید؟
پروژه عکاسی از بازار را از 2 سال پیش آغاز کردیم و از آنجایی که دوستان عکاس دید بازی نسبت به بازار نداشتند و نمی دانستند از چه چیزهایی در بازار باید عکاسی کنند این پروژه را به صورت هفتگی ادامه دادیم. هم فصول سرد و هم بهار، تابستان و مناسبت هایی مانند عاشورا به بازار رفتیم، دوستان رویدادهای بازار را به تصویر کشیدند و حاصل آن در این نمایشگاه به نمایش درآمد. قصد داریم این پروژه را ادامه دهیم. با برگزاری اینگونه کارگاه ها، نمایشگاه ها و همکاری با نهادهای مختلف تلاش داریم عکاسی مستند را در همدان قوی تر کنیم تا دوستان به سمت عکاسی مستند بروند. عکاسی طبیعت و ماکرو هرچه زیبا باشد از آن زیباتر هم وجود دارد اما در درازمدت ممکن است به چشم نیاید. عکاسی مستند به نحوی است که سوژه شما یک ثانیه پس از عکاسی وجود ندارد. مکان عکاسی منحصر به فرد است و می توان با یک نگاه موشکافانه و زیبابین این موضوع را به تصویر کشید و آرشیوی برای آیندگان ایجاد کرد.
  •  آیندگان چگونه با این عکس ها ارتباط پیدا می‌کنند؟
بناها در حال تغییر است، کاروانسراها در حال نابودی است، سقف های چوبی هر روز از بین می‌رود و این جنب و جوش و تکاپو مدام در حال تغییر است. ساختار جدید جای بازار قدیم را می‌گیرد. پس این عکس‌ها همه این اتفاق‌ها و عدم ثبات را ثبت می‌کنند و برای آیندگان حفظ می کنند تا آنان به عنوان یک میراث از گذشته به عکس‌ها بنگرند.
  •  ملاک انتخاب عکس ها چه بود؟ آیا عکس های انتخاب‌شده در یک سطح هستند؟
عکس هایی که در این نمایشگاه حضور داشتند و انتخاب شدند از بین 800 عکس انتخاب شده که از 20 عکاس بود و 32 قاب را در برمی گرفت. این عکس‌ها در پروژه عکاسی بازار خلق شده بودند که بر اساس قابلیت و ریتم یکسان بودند. همچنین قابلیت چیدمان یکسان داشتند.
 ریتم و روندی که در عکس های این نمایشگاه وجود داشت، نمای کلی بازار، نگاره بازاری ها، جنب و جوش بازاری ها و مسجد جامع را به عنوان محور بازار در تصاویر آورده بودند.
  •  از برگزاری نمایشگاه راضی بودید؟
این پروژه کاملی نیست، برای ما یک نوع آزمون و خطاست. این نمایشگاه قصد داشت دوستان انگیزه بیشتری پیدا کنند و روی افردی که استعداد بیشتری دارند بیشتر کار شود.
وحدت و انسجامی بین عکس ها به وجود بیاید تا متوجه شویم سلیقه دوستان به کدام سمت وسو است و ریتم و روند کارهای بعدی ما مشخص شود.
 به زودی مرحله دوم عکس بازار را آغاز خواهیم کرد. امیدوارم این نمایشگاه و تلاش های دوستان باعث شود این عکس ها در دهه های آینده ارزش بیشتری پیدا کنند.
  • چطور شد به عکاسی علاقه‌مند شدید؟
از دوران دبیرستان دوربین عکاسی داشتم و زیاد عکس می گرفتم. پس از تحصیلات متوسطه در انجمن سینمای جوان مشهد عضو شدم و عکاسی را در فضایی مناسب و هنردوست با علاقه‌مندان عکاسی ادامه دادم.
 حضور در نمایشگاه های متعدد و برپایی جشنواره های گوناگون کشوری و منطقه ای و بودن در کنار استادان بزرگِ عکاسی ایران مرا بیش از پیش به سوی عکاسی سوق داد و باعث علاقه روز افزون من به عکاسی شد.
  •  در عکاسی چه هدفی را دنبال می‌کنید؟
عکاسی هنر زیبایی است که شامل همه چیز و همه هنرها می شود. عکاسی بیان روح و نهان زیبای آدمی است که هر چقدر زیباتر باشد، جهان را زیباتر به تصویر می کشد یا نهان ها را بهتر به پیش چشم می آورد. عکاسی در نهان و پنهان خود موسیقی، نقاشی، ادبیات و دیگر هنرهای بزرگ را پنهان دارد و از آن‌ها جان‌مایه می گیرد. آدمی را می پرورد و باعث رشد و تعالی فرد می شود و در نهایت او را از نهان خویش به در می آورد و دیدی جهان‌بینانه به او می بخشد. من نیز چنین چیزی را دنبال می کنم.
  •  از فعالیت های خودتان در سال های گذشته بگویید؟
حضور در چندین نمایشگاه گروهی عکاسی، نمایشگاه‌گردانی چندین نمایشگاه گروهی، تدریس عکاسی، دبیری جشنواره کشوری وقف، دبیری انجمن دوسالانه عکس و مسئولیت دبیرخانه چندین جشنواره فیلم و عکس را برعهده داشته ام اما عکاسی کردن اصلی ترین دغدغه من است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%82%D8%A7%D8%A8%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B7%D8%A7%D9%82%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D9%88-%D8%B1%D9%88%D8%A7%D9%82%E2%80%8C%D9%87%D8%A7?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، عکاسی در همدان ،

شنبه 2 مرداد 1395

ملودی؛ گم‌شده موسیقی ایرانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

ملودی؛ گم‌شده موسیقی ایرانی

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
ملودی؛ گم‌شده موسیقی ایرانی
سروش مظفری، خواننده همدانی، به زودی در استان همدان کنسرت برگزار می‌کند...
1395/05/02
سروش مظفری، خواننده همدانی، به زودی در استان همدان کنسرت برگزار می‌کند.
 
هماهنگی شعر و ملودی
این هنرمند همدانی ادامه می‌دهد: وقتی شما «الهه ناز» یا «رسوای زمانه» را می‌خوانید یا می‌شنوید، متوجه می‌شوید ریتم آن تند نیست و متر آنچنانی نیز ندارد؛ نسل امروز هم آن را حفظ هستند. به قدری شعر، کلام و ملودی زیبایی دارد و شعر و ملودی با هم هماهنگ است که به دل می‌نشیند و در هیچ نسلی گم نمی‌شود.
مظفری اضافه می‌کند: متأسفانه از این مقوله ضربه می‌خوریم. اگر در موسیقی ایرانی بتوانیم ملودی مناسب مردم این سرزمین را پیدا کنیم و خود را به آن بسپاریم مطمئن باشید کارهای فاخر بار دیگر شکل خواهد گرفت.

کنسرت اهورایی
این هنرمند همدانی ضمن تشریح برنامه اجرای کنسرت در همدان می‌گوید: یک تور ایرانگردی را با گروه همایون خواهیم داشت و در استان‌های مختلف این کنسرت را اجرا خواهیم کرد. من اصالتا همدانی هستم و تلاش خواهیم کرد اولین برنامه پس از تهران در همدان اجرا شود. امیدواریم تا چند روز آینده زمان دقیق اجرای همدان مشخص شود. شیراز و شهرهای دیگر را هم در برنامه خواهیم داشت.
وی می‌گوید: در این کنسرت بیشتر کار‌ها از ساخته‌های استاد حسین پرنیاست که با کلام آقایان سهیل محمودی، اخلاقی و شاعران کلاسیک کشور در شور، ابوعطا و دشتی اجرا خواهد شد. مسأله مهمی که در این کنسرت بر آن تأکید کردیم، موج مثبتی است که قرار است اجرای این کنسرت به مخاطبان منتقل کند. به همین علت اسم این کنسرت را اهورایی گذاشته‌ایم.
وی با تأکید بر ویژگی‌های آهنگسازی حسین پرنیا می‌گوید: یک سری آهنگسازی‌هایی که اخیرا باب شده ملودیک نیست و احساس شعف و سبکی که باید مخاطب از یک کنسرت دریافت کند در این کار‌ها وجود ندارد. استاد پرنیا در این مقوله بسیار کار کرده است. ایشان خالق آثاری مانند تصنیف گلپونه‌هاست که زنده‌یاد ایرج بسطامی اجرا کرده است. بیشتر کارهایی که در این کنسرت اجرا می‌کنیم به گونه‌ای است که احساس، حرف اول را می‌زند و نوازندگان از کار خود در این کار‌ها بسیار راضی هستند.
مظفری می‌گوید: در آینده‌ای نزدیک با استاد مجید درخشانی برنامه‌ای را اجرا خواهیم کرد.
وی در گفت‌وگو با همشهری به ارتباط ملودی و کلام همچنین ریتم و زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید: ما در موسیقی ایران ملودی را گم کرده‌ایم نه ریتم را. ریتم مانند متری در یک آهنگ عمل می‌کند اما آنچه عامل ماندگاری در یک قطعه موسیقی است ملودی است و کلامی که در آن قطعه گنجانده می‌شود.
مظفری اضافه می‌کند: آهنگسازهای ما گاهی یک آهنگ را در ذهن خود می‌سازند یا می‌‌کارند و بعد تلاش می‌کنند به زور شعری را در آن جای دهند. ما در یک ملودی زیبا و قابل هضم فقر داریم و همین مسأله موجبات دلخوری بین علاقه‌مندان و اهالی موسیقی را فراهم کرده است.

در محضر استادان بزرگ
این خواننده همدانی با اشاره به آموخته‌هایش از استادان این حوزه می‌گوید: چندین سال در حوزه موسیقی و آواز کار کرده‌ام. در محضر استاد مسقطی در کرمانشاه آموزش دیده‌ام که بر روی صدای من بسیار کار کردند و من مدیون ایشان هستم. از استادان بزرگی مانند رامبد صدیف، کیوان ساکت، میلاد کیایی، حسین پرنیا، حسن ناهید، کامبیز روشن‌روان و استادان دیگر در تهران بسیار آموخته‌ام.
وی ادامه می‌دهد: وقتی به تهران آمدم کار‌شناس برنامه موسیقی مردان موسیقی شبکه جام‌جم ۱ و ۲ و ۳ شدم که برای هم‌زبانان و هم‌وطنان خارج از کشور پخش می‌شد. نتیجه این برنامه همکاری با استادان بزرگ موسیقی ایران از جمله استاد عباس خوشدل، استاد همایون خرم و استادان دیگر موسیقی کشور عزیزمان ایران بود.
مظفری با اشاره به گروه‌هایی که با آن‌ها برنامه اجرا کرده می‌گوید: با گروه استاد کیوان ساکت، حسین پرنیا، بیاد گل‌ها و استاد میلاد کیایی کار کردم و اجراهایی داشتم.

سبک اصفهانی
این خواننده همدانی با اشاره به سبک آوازی خود ادامه می‌دهد: سبکی که من در آواز دنبال می‌کنم و در دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌ها تدریس می‌کنم سبک آوازی اصفهان است. همان‌طور که می‌دانید سبک اصفهان، یک سبک استاندارد و کلاسیک در آوازاست.
وی اضافه می‌کند: در این سبک مقوله شعر و موسیقی، تلفیق شعر آواز و ادای تحریرهای مختلف به گونه‌ای است که هیچ یک برای هم مزاحمتی ایجاد نمی‌کنند و یک آواز کامل را ارائه می‌کند. از نظر صاحب‌نظران و دید اغلب استادان موسیقی این سبک بهترین و کامل‌ترین سبک آوازی است.

   کنسرت در تهران
سروش مظفری ۳۱ تیرماه کنسرتی با گروه همایون به سرپرستی و آهنگسازی استاد حسین پرنیا در سالن اندیشه حوزه هنری تهران برگزار کرد.
سروش مظفری متولد ۱۳۵۶ است و سال‌هاست در زمینه موسیقی به ویژه آواز فعالیت می‌‌کند. در همدان با رضا صفوی، رضا عباسی، وحید رادفر و هنرمندان دیگری کار کرده است. به ویژه ارکستر فاخته، ارکستر بامداد و فارابی از گروه‌هایی هستند که در همدان با آن‌ها همکاری کرده است.
وی همچنین مدتی سخنگوی خانه آواز در همدان بود و در شورای موسیقی استان نیز عضویت داشت. پیش از این‌که از همدان مهاجرت کند، در صدا و سیمای همدان کار‌شناس موسیقی برنامه شب غربی بود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D9%84%D9%88%D8%AF%DB%8C%D8%9B-%DA%AF%D9%85%E2%80%8C%D8%B4%D8%AF%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، حسین پرنیا ، سروش مظفری ،

چهارشنبه 30 تیر 1395

موسیقی کامکار‌ها به کام مردم همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

موسیقی کامکار‌ها به کام مردم همدان

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
موسیقی کامکار‌ها به کام مردم همدان
حضور گروه موسیقی کامکار‌ها پس از ۴ دهه فعالیت در همدان یک رویداد مهم هنری بود که با استقبال کم‌نظیر مخاطبان و علاقه‌مندان به موسیقی سنتی و محلی ایران روبه‌رو شد...
1395/04/30
حضور گروه موسیقی کامکار‌ها پس از ۴ دهه فعالیت در همدان یک رویداد مهم هنری بود که با استقبال کم‌نظیر مخاطبان و علاقه‌مندان به موسیقی سنتی و محلی ایران روبه‌رو شد. بسیاری از نوازندگان و هنرمندان همدانی از آموزش‌های اعضای گروه موسیقی کامکار‌ها بهره برده‌ و شاگرد آن‌ها بوده‌اند. ده‌ها نوازنده دف، کمانچه و سنتور در همدان شاگردان بیژن، اردشیر و اردوان کامکار هستند و شیوه این استادان را به هنرجوهای خود آموزش می‌دهند. علاوه بر این همدان علاقه‌مندان زیادی در زمینه موسیقی سنتی دارد و همواره از تعداد مخاطبانی که در سالن‌ها حضور پیدا می‌کنند می‌توان به شدت این علاقه و تشنگی پی برد.

برنامه فشرده
یکی از مشکلات عمده برگزاری کنسرت در همدان این است که یک گروه در یک روز ۲ کنسرت پشت سر هم برگزار می‌کند. گروه کامکار‌ها نیز روز جمعه ۲ برنامه برای ۲ گروه مخاطب ۵۰۰ نفری برگزار کردند. این اتفاق نه تنها باعث می‌شود تعدادی از مخاطبان و علاقه‌مندان از برنامه محروم شوند بلکه هنرمندان به ویژه خوانندگان توان اجرای ۵ ساعت مداوم را ندارند و به حنجره آنان فشار وارد می‌شود.
شهرام پارسا، مدیر شرکت برگزارکننده این کنسرت، به همشهری گفت: علاوه بر سالن مسأله موافقت مسئولان را نیز باید داشته باشیم که به طور مثال یک گروه بتواند چند روز مداوم در یک سالن برنامه اجرا کند چون ممکن است علاقه‌مندان بسیاری باشند که در یک روز نتوانند در کنسرت حاضر شوند.
یکی از مشکلات اجرای کنسرت در همدان سالن‌های غیراستاندارد است. نداشتن سیستم صوت استاندارد و نداشتن تهویه مطلوب است.
بلاتکلیفی مدیران فرهنگی در این نکته  برخورد و جلوگیری از عکاسی برخی عکاسان رسانه‌ای توسط کارکنان اداره ارشاد از نگاه‌هایی است که به نظر می‌رسد به فضای موسیقی استان آسیب زده است.
وی می‌گوید: برنامه بعدی ما دونوازی تار و تنبک است که توسط پویان بیگلر، نوازنده چیره‌دست همدانی، و پژمان حدادی اجرا خواهد شد. امیدواریم این برنامه ۲۲ مردادماه برگزار شود.

   اجرای کنسرت
کنسرت گروه کامکار‌ها در ۲ بخش اجرا شد؛ بخش اول با اشعار فارسی که بیشتر از دیوان حافظ انتخاب شده بود ارائه شد.
 کامکار‌ها تصنیف‌های این قسمت را با ریتم کندتری اجرا کردند. جالب است که لباس‌های گروه در این بخش تیره‌تر بود و از نشاط مخاطبان کم می‌‌کرد. در بخش دوم کنسرت، گروه با پوشش و لباس کردی در صحنه حاضر شدند و چند ترانه خاطره‌انگیز کردی را برای علاقه‌مندان اجرا کردند. خوانندگی بیشتر این ترانه‌ها برعهده استاد بیژن کامکار بود. همراهی مخاطبان با اعضای گروه در اجرا، عشق و علاقه مردم همدان به این گروه را نشان می‌داد. گویی پس از سال‌ها، این اجرا آنان را به آرزوی دیرین خود رسانده بود. یکی از نقاط قوت گروه کامکار‌ها ارائه شیوه‌های نوین در گروه‌نوازی است. در این اجرا نیز ۱۱ نفر از اعضای گروه حضور داشتند و استاد هوشنگ کامکار سرپرستی گروه را بر عهده داشت. اما تک‌نوازی کمانچه استاد اردشیر کامکار در بخش‌هایی از برنامه مخاطبان را مسحور خود کرده بود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%85%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%82%DB%8C-%DA%A9%D8%A7%D9%85%DA%A9%D8%A7%D8%B1%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%DA%A9%D8%A7%D9%85-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی ، گروه کامکارها ،

چهارشنبه 30 تیر 1395

نوای هزاردستان برای کودکان سرطانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،موسیقی ،

نوای هزاردستان برای کودکان سرطانی

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
نوای هزاردستان برای کودکان سرطانی
گروه موسیقی هزاردستان اول مردادماه به نفع کودکان مبتلا به سرطان در تالار فجر همدان به روی صحنه خواهد رفت و با مردم همدان برای بهبود این کودکان هم‌آوا خواهد شد...
1395/04/30
گروه موسیقی هزاردستان اول مردادماه به نفع کودکان مبتلا به سرطان در تالار فجر همدان به روی صحنه خواهد رفت و با مردم همدان برای بهبود این کودکان هم‌آوا خواهد شد.
جواد مرادیان، سرپرست گروه موسیقی هزاردستان، در گفت‌وگو با همشهری از برنامه‌های این گروه و وضعیت موسیقی در همدان می‌گوید.
  • درباره اجرای کنسرت روز جمعه توضیح دهید.
کنسرت یکم مردادماه گروه هزاردستان در ۲ بخش اجرا خواهد شد؛ قسمت اول دونوازی بربط است. همان‌طور که می‌دانید ساز بربط یک ساز خیلی قدیمی است که کمتر در گروه‌ها از آن استفاده می‌شود. هدف من این است که ساز بربط را بیشتر معرفی کنم. خیلی‌ها فکر می‌کنند یک ساز عربی است اما بربط ساز کاملا ایرانی است که مورد بی‌مهری قرار گرفته است. قسمت دوم اجرای گروه ۲۴ نفری است که در این بخش بعضی از کارهای قدیمی و برخی از ساخته‌های من اجرا خواهد شد. شعر‌ها از سیاوش کسرایی، خواجه عبدلله انصاری و حافظ است.
  •  رویکرد گروه هزاردستان به امور خیریه از چه چیزی ناشی می‌شود؟
در همه جای دنیا کمک به نیازمندان مخصوصا بیماران مبتلا به سرطان مرسوم است. گروه هزاردستان هم در این راستا سومین کنسرت خود را به نفع کودکان مبتلا به سرطان اجرا خواهد کرد. ششمین کنسرت خیریه به نفع توان‌یابان و بیماران ام‌اس را نیز پس از آن خواهیم داشت.
  • برنامه‌های جدید هزاردستان به ویژه در زمینه آموزش کودکان و نوجوانان در سال جاری چیست؟
برای کودکان اجرای کلاس تخصصی داریم که از کودکان ۴ ساله شروع می‌شود و برای این منظور از معلمان تخصصی این حوزه استفاده می‌کنیم. نمونه این آموزش‌ها اجرای کنسرت کودکان در همایش فیلم و تئا‌تر کودک توسط کودکان به سرپرستی استاد فرهاد کریمی بود که به خوبی اجرا شد و با استقبال بی‌نظیری مواجه شد.
  •  گویا قرار است مرکز موسیقی‌درمانی راه‌اندازی کنید.
بیش از ۱۰ سال است که بر روی موسیقی‌درمانی و تأثیر آن تحقیق می‌کنم. به‌ دلیل همین موضوع رشته روان‌شناسی را در دانشگاه گذراندم تا به صورت تخصصی یک مرکز موسیقی‌درمانی راه‌اندازی کنم و این موارد آموزشی را در آن مرکز پیگیری کنم.
  •  کار‌ها در چه سبک و سیاقی است؟
من خیلی به موسیقی ردیفی قدیم اعتقاد دارم؛ اما در این کنسرت هم به سبک جدید و هم سبک قدیم اجرا خواهیم داشت؛ چون می‌خواهم نسل نو با آن آشنا شوند. هم از تصنیف استفاده کردم هم اعتقاد به آواز خواننده دارم.
  • به نظر شما وضعیت موسیقی همدان امسال در مقایسه با سال‌های گذشته چگونه بود؟
به نظر من اجرای کنسرت کمتر شده و با توجه به شرایط جدید شاید کمتر هم بشود. گویا در اساسنامه جدید شرایط سخت‌تر شده است؛ البته خیلی از محتوا خبر ندارم اما تغییر مثبتی را شاهد نبودیم.
در ۱۰ سال اخیر ما شاهد سخت‌گیری‌های بسیاری بوده‌ایم. قبلا فقط جهت اطلاع با اماکن نامه‌نگاری می‌شد، اما اکنون حضوری باید هنرمند برای اخذ مجوز به اماکن نیروی انتظامی برود. این پروسه نامه‌نگاری‌های زیادی خواهد داشت. برای همین کنسرت من، یک هفته رفت و آمد و نامه‌نگاری صورت گرفت.
  •  پیشنهاد شما برای بهتر شدن وضعیت موسیقی به ویژه در زمینه برگزاری کنسرت‌ها چیست؟
وزارت ارشاد با همکاری خانه موسیقی و هنرمندان موسیقی باید کار تخصصی انجام دهند، سپس اساسنامه برای همه استان‌ها ارسال شود.
  •  گروه هزاردستان برای آینده چه برنامه‌هایی دارد؟
ازآنجا که برای برگزاری برنامه این هفته خیلی خسته و اذیت شدیم بعید است به این زودی کنسرت بدهیم. انتظارم داشتم با سابقه بیش از ۲۰ سال اجرای کنسرت و خیریه بودن، تفاوتی وجود داشته باشد؛ اما به جز رایگان بودن سالن تالار فجر که آن هم با نامه‌نگاری‌ها و پیگیری‌های جلال گودرزی‌سروش انجام شد، کمک دیگری نشد. چند ماه تمرین، چندین بار حضور در اداره ارشاد و اماکن نیروی انتظامی و ساعت‌ها منتظر بودن برای من که سالیان سال است کنسرت می‌دهم دیگر خسته‌کننده شده است.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%D9%88%D8%A7%DB%8C-%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%A9%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%A7%D9%86-%D8%B3%D8%B1%D8%B7%D8%A7%D9%86%DB%8C


برچسب ها: همشهری همدان ، موسیقی همدان ، کنسرت گروه هزار دستان ،

چهارشنبه 30 تیر 1395

کارگاه نور‌پردازی پرتره در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

کارگاه نور‌پردازی پرتره در همدان

نویسنده: حیدر زند خبرنگار همشهری -همدان
کارگاه نور‌پردازی پرتره در همدان
در هفته گذشته سالن آمفی‌تئا‌تر مجتمع آوینی همدان میزبان کارگاه نور‌پردازی پرتره با حضور سعید دستوری، فارغ‌التحصیل رشته عکاسی با تخصص نور‌پردازی پرتره از کالج کامپتون کالیفرنیا، بود...
1395/04/29
در هفته گذشته سالن آمفی‌تئا‌تر مجتمع آوینی همدان میزبان کارگاه نور‌پردازی پرتره با حضور سعید دستوری، فارغ‌التحصیل رشته عکاسی با تخصص نور‌پردازی پرتره از کالج کامپتون کالیفرنیا، بود.
دستوری یکی از مدرسان این رشته است و حضور وی در همدان فرصتی بود تا علاقه‌مندان به این شاخه از عکاسی بتوانند از تجربه‌های او بهره ببرند. کمتر از ۵۰ نفر از عکاسان علاقه‌مند به نور‌پردازی تخصصی در این کارگاه شرکت کردند که بیشتر آن‌ها از همدان، اراک و کرج بودند.

 نظریه‌های عکاسی
سعید دستوری با اشاره به نگاه هنرمندانه عکاسان گفت: بدون تئوری نمی‌توان عملی کار کرد. غیر از اینکه عکاسی یک فن  است تلاش‌های زیادی صورت گرفته تا به عنوان یک هنر نیز شناخته شود. در آغاز کشف عکاسی آن‌ را یک تکنیک قلمداد می‌کردند. کسی که پشت دوربین است به خودی خود هنری به کار نمی‌برد. ابزاری دارد که می‌تواند به عنوان یک تکنیک از آن استفاده کند؛ اما وقتی آن نگاه هنرمندانه در عکاسی اتفاق می‌افتد هنر شکل می‌گیرد.
این هنرمند ادامه داد: در عکاسی به غیر از نورنگاری باید یک نگاه عکاسانه هم وجود داشته باشد. اگر کار عکاس صرفاً نورنگاری باشد تکنسین است و عکاس هنرمند نیست، عنصری که ما را از تکنسین بودن در عکاسی متمایز می‌کند نگاه عکاسانه است.
دستوری گفت: این نگاه را نمی‌توان به کسی تزریق کرد و باید در وجود شخص باشد. اگر نگاه وجود داشته باشد می‌توان آن را تقویت کرد. وقایع بد را از زاویه خوب نگاه کردن، نگاه عکاسانه است؛ مانند گوش موسیقی داشتن. در موسیقی با یاد گرفتن اصول ابتدایی می‌توان ساز زد اما بدون گوش موسیقی نمی‌توان نوازنده هنرمند یا آهنگساز بود. هنر یک مقوله درونی است و تکنیک مسأله‌ای بیرونی است و تلفیق این دو با هم بسیار متعالی است.

اتفاقات خوب در عکاسی
این مدرس عکاسی  با ابراز امیدواری نسبت به آینده عکاسی از نگاه عکاسان امروز کشور گفت: نسل جدید کارهای فوق‌العاده‌ای دارند که هم خلاقیت را با خود دارد هم تکنیک را. گاهی برخی عکس‌های این نسل را که می‌بینم حیرت می‌کنم و می‌گویم ما عکس نگرفته‌ایم. برخی از این بچه‌ها بهتر نگاه می‌کنند. نسل ما نمی‌توانست اینگونه نگاه کند و قرار نبود اینگونه نگاه کند. قرار است نسل به نسل هنر عکاسی بهتر شود و این اتفاق افتاده است.
وی همچنین به اهمیت نور در عکاسی اشاره کرد و گفت: عنصر نور مقدمه عکاسی است. در حال حاضر عکاسی بدون نور امکان‌پذیر نیست. استاد من «پروفسور میچل» می‌گفت هیچ‌وقت نگذارید وسیله دست‌ساز از شما قوی‌تر و جلو‌تر باشد. این سخن بسیار ارزشمند است. نباید اجازه دهیم وسیله دست‌ساز در دیدگاه هنرمندانه ما تأثیر داشته باشد. وسیله بدون نگاه هنرمندانه نمی‌تواند معجزه کند.

اهمیت نور
این نور‌پردازی گفت: عکاس به تمامی اشیا به‌ عنوان سوژه نگاه می‌کند. حتی بدون دوربین کادربندی‌ها را در آن می‌بیند و این یعنی تقویت کردن نگاه عکاسانه. عکاس باید یک پوشه‌ در ذهن خود باز کند به نام نور و نور را در زندگی خود ببیند. نور جذابیت می‌دهد. نور عنصری است که خداوند خلق کرده تا همدیگر را ببینیم. بدون نور هویت‌ها گمشده هستند. بدون نور رنگ، عکس و حتی شیء وجود ندارد. من وقتی دیگران را نمی‌بینم یعنی آرامشم را از دست داده‌ام چون صورت‌ها برای من زیر سؤال می‌رود.
وی به عکاسان توصیه کرد: نور مانند نسیم است نه توفان؛ نور مانند باران است نه سیلاب. نور بسیار محترم و دوست‌داشتنی است و انسان چیزی را که دوست دارد نباید محصور کند. عکاسان حرفه‌ای ارزش نور را می‌شناسند؛ نور را دوست دارند؛ پس آن را محصور و زندانی نمی‌کنند؛ آن را‌‌ رها می‌کنند تا خود را نشان دهد و جذابیت‌ها را نمایان کند.

آتلیه‌داران هنرمند نیستند
این استاد عکاسی در پایان با اشاره به جایگاه برخی آتلیه‌داران گفت: آتلیه‌داران تکنسین‌های خوبی هستند اما هنرمند نیستند. دوربین عکاسی عکاس ناشی را مانند اسبی که سوارکارش ناشی است زمین می‌زند. نور هم این ویژگی را دارد.
وی اضافه کرد: برخی‌ها می‌گویند «نور غلط». ما در عکاسی «نورغلط» نداریم؛ اما نور «غیرجذاب» داریم. ما نباید از اصطلاحات اشتباه در عکاسی استفاده کنیم.
  •  کارگاه تخصصی
محمدرضا سمندر، عکاس همدانی و دبیر اجرایی کارگاه نور‌پردازی پرتره، گفت: علت اینکه تعداد شرکت‌کننده‌ها کمتر از ۵۰ نفر بود  فراگیر بودن آن بود تا  هنرجو‌ها بتوانند بهره بیشتری از کارگاه ببرند.
سمندر ادامه داد: این کارگاه با حمایت اداره‌ کل فرهنگ و ارشاد همدان و آموزشگاه عکاسی پویش برگزار شد اما عباس عربزاده، عکاس همدانی، برای برگزاری این برنامه تلاش بسیاری کرد.
وی ادامه داد: وضعیت آموزش عکاسی در همدان با آنچه در تهران هست فاصله بسیاری دارد و حضور استادانی مانند سعید دستوری می‌تواند در نوع نگاه هنرجوهای همدانی و انتخاب راه بسیار مؤثر باشد.http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DA%A9%D8%A7%D8%B1%DA%AF%D8%A7%D9%87-%D9%86%D9%88%D8%B1%E2%80%8C%D9%BE%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%BE%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: همشهری همدان ، عکاسی همدان ، سعید دستوری ،

چهارشنبه 30 تیر 1395

صعود؛ از الوند تا دماوند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کوهنوردی ،

صعود؛ از الوند تا دماوند

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
صعود؛ از الوند تا دماوند
محمد اسدی‌پیروز، کوهنورد و فعال محیط زیست همدانی، به تازگی همراه همنوردان خود به قله دماوند صعود کرده است. وی این برنامه موفق را تمرینی برای صعود به قله کازبک عنوان می‌کند...
1395/04/29
محمد اسدی‌پیروز، کوهنورد و فعال محیط زیست همدانی، به تازگی همراه همنوردان خود به قله دماوند صعود کرده است. وی این برنامه موفق را تمرینی برای صعود به قله کازبک عنوان می‌کند.
محمد اسدی‌پیروز و محمود بیات ۲ همنوردی هستند که برنامه‌های کوهنوردی خود را به صورت مشترک اجرا می‌کنند. این دو کوهنورد همدانی به غیر از صعودهای داخلی، سال ۱۳۹۲ یک رکورد صعود سرعتی در قله آرارات کشور ترکیه از خود به جای گذاشتند و امسال هم با تمرین‌های پیاپی برای اولین بار می‌خواهند به قله کازبک در کشور گرجستان صعود کنند.

مسیرهای پیروزی
محمد اسدی‌پیروز با معرفی مسیرهای صعود به قله دماوند به همشهری می‌گوید: برای رسیدن به قله دماوند، مسیرهای مختلفی وجود دارد که شناخته‌‌شده‌ترین آن‌ها جبهه‌های شمالی، شمال‌شرقی، غربی و جنوبی است. مسیر صعود جبهه شمالی از میان دو یخچال سیوله (سمت راست) و دوبی‌سل (سمت چپ) صورت می‌گیرد؛ همچنین جبهه شمال‌شرقی که پناهگاه تخت فریدون در مسیر آن قرار دارد و جبهه غربی با پناهگاه سیمرغ از دیگر مسیرهای صعود به این قله زیبا هستند. جبهه جنوبی پلور، رینه (۲۱۰۰ متر)، گوسفندسرا (۳۰۰۰ متر)، بارگاه سوم (۴۲۰۰ متر) و آبشار یخی (۵۱۰۰ متر) در این مسیر قرار دارند.
وی با معرفی این جبهه‌ها ادامه می‌دهد: تاکنون چند برنامه صعود به دماوند داشتیم اما اولین بار بود که از جبهه غربی صعود می‌کردیم. این جبهه با تمام سختی‌ها، شیب تند و توده‌های هوای سردی که داشت جاده‌ای سرسبز با گل‌های لاله (قبل از رسیدن به پناهگاه سیمرغ) آن را به یکی از زیبا‌ترین مناظر کوهنوردی تبدیل کرده بود.
اسدی‌پیروز اضافه می‌کند: هر جبهه صعود دماوند موقعیت‌های خاص خود را دارد و از جنبه‌هایی مورد توجه کوهنوردان قرار می‌گیرد؛ برای مثال برای کوهنوردانی که برای اولین بار صعود می‌کنند جبهه جنوبی بهترین مسیر است و کوهنوردانی که می‌خواهند خود را برای صعودهای ۶ هزاری و بالا‌تر آماده کنند مسیر شمالی زمستانی را انتخاب می‌کنند.
قله دماوند به ارتفاع ۵۶۷۱ متر، به عنوان بام ایران شهرتی جهانی دارد این کوه در ۹۰ کیلومتری شمال‌شرقی تهران است. دماوند بلند‌ترین قله مخروطی جهان است که با کمتر از 3هزار نفر صعودکننده خارجی کم‌گذر‌ترین قله مخروطی جهان نیز به ‌شمار می‌رود.

صعود به کازیک
این کوهنورد می‌گوید: زیبا‌ترین و فنی‌ترین قله زیبای دنیا که، فتح آن آرزوی هر کوهنوردی است، قله «کی ۲» در مرز پاکستان و چین است‌؛ اما هنوز آماده صعود به این قله نیستیم. قله‌ای که ۲۰ مرداد امسال قرار است به آن صعود کنیم قله کازیک یا به زبان محلی قازبکی در کشورگرجستان است. محدوده جغرافیایی آن شرق رشته کوه قفقاز مرکزی است و ارتفاع آن ۵۰۴۷ متر است.
وی اضافه می‌کند: نخستین صعود به این قله در سال ۱۸۶۸ توسط «داگلاس فرش‌فیلد»، «مور» و «تاکر» صورت گرفت و پس از آن راه برای صعودهای بعدی هموار‌تر شد. زمان مناسب صعود به این قله اواخر تیرماه تا آخر شهریورماه هر سال است.
اسدی‌پیروز ادامه می‌دهد: قله کازبک به ارتفاع ۵۰۴۷ متر یک کوه آتشفشانی از نوع استارتو ولکانو است و سومین قله بلند در گرجستان بعد از قله‌های شخارا (۵۲۰۱ متر) و جانگا (۵۰۵۹ متر) به شمار می‌رود.
این کوه در شرق رشته‌کوه قفقاز مرکزی در رشته‌کوه خوخ (نام گرجی آن) ما بین دریای سیاه و دریای خزر، در شمال اوستیا در ۲۵ کیلومتر مرزی کشور روسیه و گرجستان و در ۱۴ کیلومتری شهر تفلیس در روستای کازبکی قرار گرفته است.
وی می‌گوید: قله کازبک هفتمین قله بلند در رشته کوه‌های قفقاز و دومین کوه بلند در قاره اروپا بعد از البروس است. نام گرجی این قله مکینواری و به معنی کوه یخ است. در حال حاضر دسترسی به این منطقه فقط از طریق شهر تفلیس امکان‌پذیراست.

 اوج کوهنوردی همدان
این کوهنورد همدانی با اشاره به صعود و افول رشته کوهنوردی در استان می‌گوید: به عقیده بزرگان و پیشکسوتان کوهنوردی، اوج کوهنوردی همدان در دهه ۷۰ بود که بزرگانی را تحویل جامعه کوهنودی ایران داد.
پس از آن هر روز از جایگاه و مقام خود فاصله می‌گرفت تا اوایل دهه ۹۰ که دوباره رشد چشمگیری، هم در زمینه کوهنوردی و هم در زمینه سنگنوردی شاهد بودیم.
اسدی‌پیروز با تأکید بر تأثیر این رشته ورزشی بر زندگی شخصی خود ادامه می‌دهد: کوهنوردی به من آموخته زندگی قشنگ‌تر از انجام کارهای احساسی فاقد هر نوع منطقی است. کوهنوردی به من آموخت زندگی کنم.
  • گزارش صعود
کوهنوردان شناخته‌شده و حرفه‌ای معمولا پس از اجرای برنامه‌های صعود گزارشی از نحوه صعود تهیه می‌کنند تا تجربه‌های خود را در اختیار دیگر کوهنوردان قرار دهند. محمد اسدی‌پیروز نیز گزارش کوتاه و خواندنی‌ای از برنامه صعود به دماوند را در اختیار روزنامه همشهری قرار داده است:
ساعت ۱۱ روز سه‌شنبه با تعدادی از کوهنوردان گروه کوهنوردی «یاران» همدان از میدان امامزاده عبدالله همدان به ‌وسیله یک دستگاه مینی‌بوس به سمت تهران حرکت کردیم و چون به دلیل تعطیلات عید فطر ترافیک بسیار سنگین بود، حدود ۶ ساعت دیر‌تر به پلور رسیدیم. پس از پیاده شدن سوار 2 دستگاه نیسان شدیم و به سمت پارگینگ حرکت کردیم. ساعت ۵ بعدازظهر به پارگینگ رسیدیم و پس از حدود ۲ ساعت و ۵۰ دقیقه کوله‌کشی به پناهگاه سیمرغ رسیدیم. پس از برپایی چادر و کمی استراحت، برای هم‌هوایی به ارتفاع ۴۸۰۰ رفتیم و برگشتیم. روز بعد پس از خوردن صبحانه مختصر و بستن کوله حمله با تجهیرات کامل به سمت قله حرکت کردیم. اعضای گروه با آمادگی خیلی خوب تا ارتفاع ۵۴۵۰ متر ادامه دادند که متأسفانه با یک توده هوای بسیار سرد مواجه شدیم. در این هنگام گروهی از کوهنوردان اصفهانی که جلو‌تر از ما حرکت کرده بودند بدون اینکه به قله برسند تصمیم به برگشت گرفته بودند و با به ما پیشنهاد دادند به خاطر مساعد نبودن هوا صعود نکنیم و از مسیر رفته بازگشتند. اما ما با توجه به تجربه سرپرست گروه تصمیم به صعود گرفتیم که پس از ۳۰ دقیقه قله را از جبهه غربی فتح کردیم. حدود ساعت ۲ بعدازظهر و پس از حدود ۲۰ دقیقه عکس گرفتن و به جای آوردن سجده شکر تصمیم گرفتیم برگردیم. حدود ساعت ۸ شب به پناهگاه سیمرغ رسیدیم و پس از استراحت و شب‌مانی، ساعت ۷ صبح به سمت پارکینگ حرکت کردیم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B5%D8%B9%D9%88%D8%AF%D8%9B-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D9%84%D9%88%D9%86%D8%AF-%D8%AA%D8%A7-%D8%AF%D9%85%D8%A7%D9%88%D9%86%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، کوهنوردی همدان ،

چهارشنبه 23 تیر 1395

همدان تئا‌تر فامنین؛ پیش به سوی حرفه‌ای شدن

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،تئاتر ،

تئا‌تر فامنین؛ پیش به سوی حرفه‌ای شدن

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
تئا‌تر فامنین؛ پیش به سوی حرفه‌ای شدن
رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان فامنین که خود یکی از کارگردانان شناخته‌شده تئا‌تر در همدان به شمار می‌رود، برای توسعه هنر به ویژه تئا‌تر در این شهرستان کمر همت بسته است...
1395/04/23
 رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان فامنین که خود یکی از کارگردانان شناخته‌شده تئا‌تر در همدان به شمار می‌رود، برای توسعه هنر به ویژه تئا‌تر در این شهرستان کمر همت بسته است. محمدمهدی کلهری که رشته تحصیلی‌اش تئا‌تر است پس از ورود به شهرستان فامنین گروه تئاتری تشکیل داده و خارج از ساعت اداری با گروه تئا‌تر شهرستان تمرین می‌کند. کلهری امیدوار است سال آینده تولیدات شهرستان به جشنواره‌ها برسد.
گوشه‌ای از تلاش‌های یک‌ساله او در زمینه تئا‌تر این شهرستان اجرای نمایش خیابانی «تجسس ممنوع» در شهرستان‌های فامنین و اسدآباد بود که با استقبال خوبی روبه‌رو شد. رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی شهرستان فامنین در این گفت‌وگو وضعیت فعالیت‌های فرهنگی و هنری در این شهرستان را تشریح کرده است.
  •  از پیشینه فعالیت نمایشی در فامنین بگویید؟
نمایش به صورت حرفه‌ای در فامنین وجود نداشته است. گاهی به تقلید از «فیلم‌تئاترها»یی که از تهران می‌آمد در مدارس یا به مناسبت‌های مختلف کارهای تقلیدی و ضعیف انجام می‌‌شد. در واقع کارهای انجام‌شده جریان‌ساز و تأثیرگذار نبودند.
  •  چه تلاش‌هایی در زمینه حرفه‌ای شدن تئا‌تر در فامنین انجام شده است؟
من از یک سال پیش که وارد شهرستان فامنین شدم تلاش کردم که نه تنها تئا‌تر بلکه هنرهای تجسمی و موسیقی هم بتوانند فعال شوند و از ظرفیت‌های شهرستان استفاده شود؛ به خصوص تئا‌تر که رشته دانشگاهی و حرفه خودم است و بیرون از ساعات اداری در این زمینه کار می‌کنم. گروهی را تشکیل دادیم که بیش از ۱۰ نفر به صورت جدی در آن فعالانه کار تئا‌تر می‌کنند. هرچند هنوز به سطح حرفه‌ای نرسیده‌ایم و به صورت نیمه‌حرفه‌ای است، رضایت‌بخش است.
  •  برای تابستان سال جاری چه برنامه‌ای دارید؟
پیش‌بینی می‌کنیم تابستان امسال ۶۰ هنرجوی تئا‌تر داشته باشیم که ۲۰ نفر بزرگسال هستند و به صورت حرفه‌ای نمایشنامه‌نویسی، کارگردانی و بازیگری را فرامی‌گیرند. ۴۰ نفر دیگر نوجوانان هستند و به صورت مقدماتی و نیمه‌حرفه‌ای وارد عرصه تئا‌تر می‌شوند.
  • برنامه‌های آینده شما برای فامنین چیست؟
در حوزه هنرهای تجسمی انجمن تشکیل داده‌ایم. در این حوزه دوستانی هستند که قبلا کار کرده‌اند. تابستان یک کارگاه برای آن‌ها با استادان مجرب همدان تشکیل داده‌ایم که کارهای قبلی هنرجو‌ها توسط این مربی‌ها نقد و بررسی و اصلاح می‌شود. در بحث تئا‌تر به مربی‌ها تأکید کرده‌ام خروجی کلاس‌ها باید یک نمایش باشد برای هر گروهی که در کلاس‌ها حضور دارند. کار‌ها در حوزه موسیقی نیز به صورت پراکنده است و باید تلاش کنیم به یک انسجام برسیم؛ البته کارگاهی تشکیل شد که به دلیل بی‌نظمی‌ها موفق نبود.
  •  چشم‌اندازی که برای تئا‌تر شهرستان ترسیم کرده‌اید، چگونه است؟
آنچه گفتم نقطه آغاز کار ما بوده است. یکی از اهداف ما شرکت دادن دوستان در جشنواره‌های معتبر استانی، منطقه‌ای و کشوری است و به دنبال آن جشنواره‌های بین‌المللی را نیز پیگیری خواهیم کرد.
  •  ضروری‌ترین نیاز شهرستان در حوزه کاری شما چیست؟
به نظر من ظرفیت بسیار بالایی داریم. استعدادهای خوبی داریم اما متولی نبوده که پیگیری کند و حمایت و هدایت داشته باشد. در واقع وضعیت خوب است، اما مورد غفلت واقع شده است. دلیل اصلی این است که فامنین قبلا بخش بوده و چند سالی است به شهرستان تبدیل شده است.
  •  با توجه به برنامه استعدادیابی که پیگیری می‌کنید از ظرفیت‌های شهرستان راضی هستید؟
یکی از مسائلی که ما در حوزه فرهنگ و هنر داریم مشکل بودجه است. اگر بودجه خوبی اختصاص داده شود، می‌توانیم از مدرسان و مربیان استانی استفاده کنیم و در ارائه مطلب تنوع داشته باشیم. به هر حال من و سایر دوستان که در شهرستان کار می‌کنیم یک روش و منش فکری و سلیقه محدود داریم، فکر می‌کنم حق هنرجو این است که با نظرات و دیدگاه‌های گوناگون هنری آشنا شود. اگر بتوانیم از استادان کشوری استفاده و کارگاه‌های بیشتری برگزار کنیم تأثیر بیشتری خواهیم داشت؛ البته آنچه در توان داریم انجام می‌دهیم.
  •  برخورد مردم شهرستان با مقوله هنر چگونه است؟
من یک خواهش از مردم فامنین دارم که از هنرمندان شهرشان بیشتر حمایت کنند. هنرمندان سرمایه‌های معنوی شهر هستند؛ خواهش می‌کنم دوستان را دلگرم کنند و در عصر شعر‌ها، نمایش‌ها و نمایشگاه‌های هنری حضور داشته باشند. چراکه پشتوانه مردمی اساسی‌ترین عنصری است که هنرمند را دلگرم می‌کند.
  •  نمایش «تجسس ممنوع» چگونه شکل گرفت؟
نمایشی را با عنوان زود قضاوت نکنیم یا تجسس ممنوع با هنرجو‌ها تمرین کردیم که در آن سعی کردم از جوهره، توانایی و سلیقه خود بچه‌ها و هنرجو‌ها استفاده کنم.
تجسس ممنوع اولین کار جدی در فامنین است. ۱۰ نوبت در فامنین اجرا داشتیم و به درخواست همکاران شهرستان اسدآباد ۱۰ نوبت نیز در شهرستان اسدآباد اجرا کردیم و بازخورد بسیار خوبی از تماشاگران گرفتیم.
یک عادت خیلی بدی که در جامعه ما فراگیر شده این است که بدون اطلاع از پیشینه دیگران درباره آن‌ها قضاوت نادرست داریم. چه در فرهنگ ما و چه در فرهنگ‌های دیگر مدام سفارش شده دیگران را بدون شناخت داوری نکنیم. ما سعی کردیم بر اساس همین آموزه اخلاقی و این محور پیش برویم. در این نمایش موقعیتی را به وجود می‌آوریم که یکی از شخصیت‌ها گذشته خود را بازگو می‌کند و یک بازگشت به گذشته دارد و این پیام اخلاقی را با اجرا به گوش تماشاگران می‌رساند.
  •  چقدر از طنز در این نمایش استفاده شده بود؟
چون یک نمایش خیابانی است و با عموم مردم سروکار دارد تلاش کردیم جذاب باشد به همین دلیل از طنز هم استفاده کردیم. تلاش کردیم مفهوم را در جذابیت به مخاطب انتقال دهیم.
  •  از اجرا‌ها راضی بودید؟
من فکر می‌کنم هنر نمایش مانند همه تریبون‌ها و رسانه‌هاست؛ حتی اگر یک مخاطب هدف ما تحت تأثیر قرار گیرد و ذهن‌‌ همان یک نفر را تحریک کند ما نتیجه گرفته‌ایم.
  •  چه کسانی در این کار با شما همکاری داشتند؟
بازیگران نمایش حمید عسگری و امیرترابی بودند. نویسندگی و کارگردانی هم با خود این دو هنرجو بود. تنها کاری که من انجام دادم هدایت و سرپرستی کار بود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AA%D9%8A%D8%A7%E2%80%8C%D8%AA%D8%B1-%D9%81%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D9%86%D8%9B-%D9%BE%DB%8C%D8%B4-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%88%DB%8C-%D8%AD%D8%B1%D9%81%D9%87%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D8%AF%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ، نمایش در فامنین ، نمایش همدان ،

سه شنبه 22 تیر 1395

لوطی‌گری در صحنه

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،گفتگو ،

لوطی‌گری در صحنه

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
لوطی‌گری در صحنه
محمدجواد کبودراهنگی، یکی از کارگردان‌های باسابقه تئا‌تر، نمایش «واگویه‌های گندابی» را روی صحنه می‌برد. «واگویه‌های گندابی» آخرین اثر این کارگردان همدانی است که نمایشنامه آن را نیز خودش نوشته است...
1395/04/22
محمدجواد کبودراهنگی، یکی از کارگردان‌های باسابقه تئا‌تر، نمایش «واگویه‌های گندابی» را روی صحنه می‌برد. «واگویه‌های گندابی» آخرین اثر این کارگردان همدانی است که نمایشنامه آن را نیز خودش نوشته است. او این روز‌ها با گروه ۲۰ نفره در حال تمرین این نمایش است که از اواخر تیرماه در سینماتئا‌تر الوند (فلسطین) روی صحنه خواهد رفت. نمایش واگویه‌های گندابی که به زندگی «علی گندابی»، لوطی دوره قاجاریه در همدان، می‌پردازد بهانه‌ای شد تا با محمدجواد کبودراهنگی گفت‌وگو کنیم.
  • از متن نمایش شروع کنیم؛ نوشتن نمایشنامه چه روندی را طی کرد؟
نمایشنامه «واگویه‌های گندابی» اولین متن یا اولین نمایشنامه‌ای است که من نوشته‌ام. درواقع اولین تجربه من در نمایشنامه‌نویسی محسوب می‌شود. پایه و اساس تحقیقات من برای نوشتن این نمایشنامه تاریخ شفاهی و تحقیقات میدانی بود. از چند کتاب نیز استفاده کردم. کتاب‌هایی که مطالب کوتاهی داشتند یا اینکه از گندابی نام برده بودند.
  • چقدر به زندگی واقعی این شخصیت در نمایشنامه وفادار بودید؟
تناقض در گفتار زیاد بود؛ اما از آنجا که منظور من نوشتن درام بود و کار دراماتیک انجام می‌دهم مواردی را نادیده گرفتم یا به قصه اضافه کردم. قصه با تخیل سر و کار دارد. تمام هدف ما این بود که شخصیت علی گندابی را نمود ببخشیم و برجسته کنیم.
  • چه وجه از زندگی او شما را به نوشتن این کار ترغیب کرد؟
علی گندابی یک شخصیت لوطی همدانی بوده، اما مهم‌ترین ویژگی او تحولی است که در دوره‌ای از زندگی‌اش رخ می‌دهد و چگونگی این تحول و اتفاق‌های بعدی در زندگی او مهم است که باعث شده این شخصیت شنیدنی و دیدنی شود. من حس کردم این کار را روی صحنه بیاورم. پیش‌تر قصه زندگی او در پای منابر و سخنرانی‌های مذهبی شنیده شده بود. فکر کردم می‌توان از طریق نمایش به آن پرداخت و پس از تحقیقات میدانی کار نوشتن را شروع کردم. عاملی که باعث شد این نمایش را کار کنم اصرار زنده‌یاد علی‌اکبر محمودی‌وثاق بود که بسیار دوست داشت این کار را اجرا کنم و قرار بود خودش نقش گندابی را بازی کند. محمودی‌وثاق منابع خوبی درباره گندابی داشت که متأسفانه پس از مرگش آن‌ها را از دست دادیم. اما به سفارش او عمل کردم و نمایش را نوشتم و ادامه دادم. ما دِینی داریم که باید افراد شاخص استان را معرفی کنیم. به نظرم در منطقه خودمان به این موضوع کم پرداخته‌ایم. شخصیت‌های بزرگی در همدان داریم که می‌توانند در قالب داستان، نمایش و فیلم مطرح شوند. امیدوارم دوستان ورود پیدا کنند و این اتفاق بیفتد.
  • درباره خانواده گندابی هم نشانی یافتید یا از آن‌ها هم استفاده کردید؟
از خانواده او کسی را پیدا نکردم؛ البته شنیدم خواهرش در شهر بروجرد است اما نشانی از او پیدا نکردم. بیشتر از طریق گفت‌وگوهای شفاهی با افراد قدیمی به ویژه پیشکسوت‌های ورزش باستانی بهره بردم.
  • آیا از گویش همدانی هم استفاده کرده‌اید؟
نمایشنامه را به گویش همدانی نوشتم. شخصیت اصلی هم همدانی است و قصه در همدان می‌گذرد. در نتیجه یک نمایش کاملا بومی است البته با مایه‌های دینی که می‌توان گفت نمایش دینی است.
  • برداشت من از نمایش این است که به نوعی به لمپنی و لوطی‌گری مشروعیت می‌دهد. شما به چنین برداشتی قائل هستید؟
من به دنبال دفاع از لوطی‌ها و لمپن‌ها نیستم؛ اما باید توجه داشت که لوطی را باید لوطی نشان داد. اگر آن‌طور که هست نشان داده نشود نمی‌توانیم تأثیراتش را درست ببینیم. شخصیت گندابی، دوستانش و آن فضا را باید نشان دهیم تا بتوانیم کار قابل قبولی را به تماشاگر ارائه دهیم.
  • در دوران قاجار و پهلوی اول ورزش باستانی خیلی برجسته بود. در این نمایش چقدر به شخصیت‌های این ورزش پرداخته‌اید؟
در خصوص پهلوانان همدانی، فقط در چند مورد از جمله پهلوان علی‌میرزا همدانی نام برده‌ایم. شاید افراد زیادی بودند اما آن ویژگی مورد نظر ما را نداشتند. از علی گندابی پهلوان‌تر و جاهل‌تر بسیار داشته‌ایم؛ اما ویژگی شخصیتی و دگرگونی مثبتی را که در زندگی او رخ داد، در موارد دیگر نمی‌بینیم.
  • شما در این کار بازی می‌کنید‌؟
خیلی دوست داشتم در این کار بازی کنم اما به دلیل حجم کار نتوانستم. تعداد بازیگران زیاد است. حدود ۲۰ بازیگر در ۱۲صحنه بازی می‌کنند و زمان آن ۹۰ دقیقه و طولانی است.
  • موسیقی نمایش از کیست؟
موسیقی نمایش را از آثار بزرگان انتخاب کرده‌ام و کنار هم قرار داده‌ام. حتی از صدای زنده‌یاد «ناصر مهرورز»، خواننده صاحب‌نام، استفاده کرده‌ام. در این نمایش سعی کردم از شعار پرهیز کنم. فضای نمایش همدانی باشد، آواز همدانی، جغرافیای همدان، گویش بومی و افراد همدانی را دخیل کردم و باید اعتراف کنم یکی از کارهای دشواری است که من انجام داده‌ام.
  • دشواری آن در چیست؟
تعداد بازیگران و عوامل زیاد است. حجم کار بزرگ است. حتی می‌خواستم موسیقی زنده داشته باشیم که فکر کردم سنگین‌تر خواهد شد و جمع کردن آن زمان‌بر است.
  • نمایش در کدام سالن اجرا خواهد شد؟
در سالن سینماتئاتر الوند (فلسطین) اجرا خواهد شد که اولین اجرای جدی در این سالن پس از افتتاح آن است. امیدواریم هم سالن معرفی شود و هم تماشاگر به این سالن بیاید و ما اجرای خوبی را ارائه کنیم. حدود ۱۵ اجرا خواهیم داشت. در زمان اجرا باید سینما تعطیل شود و این خود مشکلی است.
  • طراحی صحنه را چه کسی بر عهده دارد؟
به طور کلی صحنه سینما مناسب اجرا نیست و جای حرکت و اجرای زیاد ندارد. چون قبل و بعد از اجرا، فیلم نمایش داده می‌شود پس مجبور بودیم از موادی که ساده‌تر جابه‌جا شوند استفاده کنیم. دکور را جمع کنیم و بتوانیم در جاهای دیگر هم استفاده کنیم. با همکاری عوامل صحنه دکور ساده‌ای تهیه کرده‌ایم.
  • نقش علی گندابی را چه کسی بازی می‌کند؟
سهراب نیک‌فرجاد هم نقش علی گندابی را بازی می‌کند، هم مشاور من در زمینه کارگردانی و نویسندگی بودند. درواقع نوشتن متن نمایشنامه را مدیون سهراب نیک‌فرجاد هستم.
  • با توجه به بومی‌بودن قصه، گویش و بازیگران، پیش‌بینی شما از استقبال کار چیست؟
افراد از اصناف و اقشار خاصی هم نسل قدیم و هم نسل جدید علاقه‌مند به علی گندابی هستند و فکر می‌کنم از کار استقبال کنند. شخصیت جذابی است و مردم نسبت به او یک ذهنیت خاص دارند و دنبال شناخت او هستند.
 جالب است که بیشتر مردم او را می‌شناسند و به ویژه سال‌های اخیر در فضای مجازی بسیار به او توجه شده است.
  • نمایش از چه تاریخی اجرا می‌شود؟
تلاش ما این است که برای ۲۶ تیرماه اجرا را آغاز کنیم اما نهایتا از اول مردادماه اجرای نمایش آغاز خواهد شد.

   بازی نقش علی گندابی
سهراب نیک‌فرجاد، کارگردان و بازیگر همدانی، این بار در کنار محمدجواد کبودراهنگی در نقش یک لوطی ظاهر می‌شود. سهراب نیک‌فرجاد با اشاره به اهمیت شخصیت علی گندابی به همشهری می‌گوید: گاهی وقت‌ها به قهرمان‌های منطقه‌ای یا قومی توجه چندانی نمی‌شود؛ در حالی که بسیار تأثیرگذارند و به دلیل تحولی که در زندگی دچار می‌شوند سرنوشت تأثیرگذاری پیدا می‌کنند. علی گندابی از جمله این افراد است؛ اما چون شخصیت برجسته‌ای نبوده، به او پرداخته نشده است. وی می‌افزاید: تحولی که در زندگی آدمی در حد علی گندابی اتفاق می‌افتد بسیار مهم است. او فرد لات یا لوطی بوده که می‌توانسته با گردن‌کلفتی بخشی از شهر را کنترل کند. زمان زندگی او اوایل دوره رضاشاه، اوج لوطی‌گری و به قول معروف لات‌بازی بوده. او نه یک اسطوره و نه یک قهرمان است. بلکه در حد یک لوطی می‌توان از او نام برد که مانند خیلی از جاهل‌های آن دوره اگر در طول سال مرتکب خلاف می‌شدند در ماه‌های محرم، صفر و رمضان خلاف نمی‌کردند و حتی کمک و دستگیری از محرومان هم می‌کردند. نیک‌فرجاد ادامه می‌دهد: علی گندابی یک خصیصه دیگری هم داشته که نسبت به دیگران برجسته‌تر است. در دوره جوانی او روس‌ها وارد خاک ایران شده بودند و تعدی، ظلم، ستم و تجاوز زیادی در شهر می‌کردند. او در زمان ورود روس‌ها اسلحه به دست می‌گیرد و با روس‌ها می‌جنگد.  این بازیگر ادامه می‌دهد: آما آنچه او را برجسته‌تر از دیگر لوطی‌ها می‌کند تحولی است که تا آخر عمر پیدا می‌کند.
در شبی از شب‌های سال با دوستانش در کنار دروازه شهر در حال مستی بودند که به شیخ‌حسن روضه‌خوان بر می‌خورد. شیخ به آن‌ها می‌گوید لااقل حرمت محرم را نگه می‌داشتید و در شب اول محرم مست نمی‌شدید. آنجاست که گندابی متوجه می‌شود دچار گناهی بزرگ شده و متوجه آمدن ماه محرم نشده است. قسم می‌خورد و از شیخ می‌خواهد برای آن‌ها روضه بخواند و تحت تأثیر قرار می‌گیرد.‌‌ همان کار و احساس گناه باعث می‌شود ترک دیار کند. به نجف می‌رود و مجاور می‌شود.
در آنجا نیز بعد از سال‌ها از دنیا می‌رود. این دگرگونی در نجف به قدری بوده که از او یک شخصیت متفاوت می‌سازد و به یک فرد معتمد، انسان خداجو و معتقدی که همه مردم به او اعتماد داشتند تبدیل می‌شود. نیک‌فرجاد با اشاره به علت پذیرفتن نقش علی گندابی در این نمایش می‌گوید: باور من این است که بازیگر باید بتواند هر نقشی را بازی کند. حال اینکه گاهی با فیزیک، جسم، قد و قواره هماهنگ نباشد موضوع دیگری است اما توانایی را نباید نادیده گرفت. هرچند من هر نقشی را نمی‌پذیرم و بازی نمی‌کنم، از آنجا که گندابی یک شخصیت همدانی و انسانی عیارگونه بوده برای من جالب بود که نقش او را بازی کنم. این هنرمند همدانی ادامه می‌دهد: گندابی به لحاظ شخصیت‌پردازی بسیار خاص است و بومی بودن شخصیت او هم برای من جالب بود.
 امیدوارم تماشاگران نیز در کنار لذت بردن از کار از انسانی که کارهای بد و زشت بسیاری داشته اما داشتن قلب مملو از ایمان و انسانیت توانسته او را دگرگون کند تأثیر بپذیرند.
گفتنی است به غیر از سهراب نیک‌فرجاد، سیدمهرداد کاووسی‌حسینی، احمد جلیلوند، سعید باغبانی‌نیر، یاسر محمدی، ندا هادیان، سعید محمودیان، میلاد سلوکی، اکبر اسلامی، سعید متعبد، محمد طالبی، سپهر مسافران، نگار فیروزی، محسن صلواتی، محسن رضانیا، مبین خانیان، علی پاشاپور و زهرا بختیاری بازیگران این نمایش هستند. نیما بیگلریان به عنوان مدیر تولید، نگار فیروزی منشی صحنه و سودابه طاهری طراحی پوستر نمایش را بر عهده دارند. تهیه‌کننده نمایش حوزه هنری است و به زودی توسط گروه نمایش بوعلی به روی صحنه خواهد رفت.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%84%D9%88%D8%B7%DB%8C%E2%80%8C%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%B5%D8%AD%D9%86%D9%87?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، نمایش در همدان ، تئاتر همدان ،

دوشنبه 21 تیر 1395

۴ سال فرصت برای جهانی ماندن لالجین

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،میراث فرهنگی ،صنایع دستی ،

۴ سال فرصت برای جهانی ماندن لالجین

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
۴ سال فرصت برای جهانی ماندن لالجین
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان روز شنبه از موافقت نهایی داوران برای ثبت جهانی لالجین پرده برداشت؛ اما این پایان راه نیست و عنوان شهر جهانی سفال فقط تا ۴ سال اعتبار دارد و در طول این ۴ سال اگر مسئولان و هنرمندان این شهر از استاندارد‌ها و اصولی که داوران اعلام کرده‌اند خارج شوند این عنوان از لالجین پس گرفته خواهد شد به همین دلیل برای حفظ این عنوان باید بیشتر از گذشته تلاش شود...
1395/04/21
مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان روز شنبه از موافقت نهایی داوران برای ثبت جهانی لالجین پرده برداشت؛ اما این پایان راه نیست و عنوان شهر جهانی سفال فقط تا ۴ سال اعتبار دارد و در طول این ۴ سال اگر مسئولان و هنرمندان این شهر از استاندارد‌ها و اصولی که داوران اعلام کرده‌اند خارج شوند این عنوان از لالجین پس گرفته خواهد شد به همین دلیل برای حفظ این عنوان باید بیشتر از گذشته تلاش شود.
علی مالمیر، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، در نشست خبری گفت: این موفقیت را به تمامی هنرمندان و لالجینی‌ها و مسئولان تبریک می‌گوییم. شورای جهانی صنایع دستی اقرار به توانمندی و شایستگی هنر و ظرفیت هنرمندان لالجین کرده و موفق شدیم ‌برای لالجین عنوان جهانی شدن را کسب کنیم.
حدود ۴ ماه است هنرمندان لالجینی، مسئولان شهرستانی و استانی، خبرنگاران و فعالان مدنی در استان همدان همه تلاش خود را برای این رویداد مهم صرف کرده‌اند.

 دومین برند گردشگری
محمودرضا عراقی، معاون عمرانی استاندار همدان، در نشست خبری گفت: ثبت جهانی لالجین اتفاق بزرگی است. شهرهایی مانند اصفهان، مشهد و تبریز به عنوان شهر جهانی ثبت شده‌اند و قرار گرفتن لالجین در کنار این کلانشهر‌ها بسیار پراهمیت است و بعد از این لالجین می‌تواند در مطرح شدن استان همدان مؤثر باشد.
عراقی ادامه داد: پیش ازاین ما فقط یک برند در زمینه گردشگری داشتیم؛ اما امروز می‌توانیم شهر لالجین را به عنوان دومین برند گردشگری استان همدان معرفی کنیم. لالجین پیش از این هم مهم بود اما امروز با این اتفاق بیشتر شناسانده می‌شود و این شهر در زمینه جذب گردشگر، جذب سرمایه و ایجاد شغل پیشرو خواهد بود.
وی با تشکر از تلاش همه کسانی که در این موفقیت نقش داشتند گفت: برای اینکه لالجین ثبت جهانی شود خبرنگاران، هنرمندان، سازمان‌های مردم‌نهاد، نهادهای مختلف در شهرستان و استان مؤثر بودند و زحمات زیادی را متحمل شدند؛ اما امروز باید همه دغدغه ما این باشد که عنوان شهر جهانی سفال برای لالجین حفظ شود و برای حفظ این عنوان و ارزش کار دوستان میراث فرهنگی باید برنامه جامعی ارائه کنند.
عراقی ادامه داد: ما در دولت وظیفه داریم هزینه کنیم و بخش خصوصی را هم به همکاری دعوت کنیم. رویکرد استان ما در امر سرمایه‌گذاری و توسعه، گردشگری است. باید در این زمینه هزینه کنیم. اگر حداقل‌ها را رعایت نکنیم و برای حداقل‌ها اعتبار صرف نکنیم و بودجه نگذاریم، نمی‌توانیم انتظار داشته باشیم اتفاق مهمی درحوزه گردشگری استان بیفتد.
معاون عمرانی استاندار همدان اضافه کرد: ما از مسئولان خواهیم خواست رویکردشان را به این مقوله تغییر دهند. سال گذشته حدود یک میلیارد تومان در زمینه زیرساخت‌های این شهر هزینه شده که از طریق استان تأمین شده و در سال آینده نیز اعتبار استانی به این شهر تخصیص خواهد یافت.

فاضلاب گنجنامه
یکی از مشکلات گردشگری استان وجود پسماند‌ها در مسیر گردشگران و بوی تعفن در رودخانه‌هاست. در سال‌های اخیر رستوران‌های در مسیر تله‌کابین گنجنامه فاضلاب خود را در رودخانه گنجنامه‌‌ رها می‌کنند و برخی از مردم و گردشگران به دلیل بی‌اطلاعی از این آب برای مصارف مختلف استفاده می‌کنند. در روزهای تعطیلات عید فطر به دلیل بروز ترافیک و ورود حجم زیاد گردشگر، آمدوشد تانکرهای انتقال فاضلاب با مشکل روبه‌رو بود. در نتیجه فاضلاب تله‌کابین گنجنامه به رودخانه سرریز شد که گردشگران نیز از آن استفاده می‌کردند و این اتفاق با اعتراض فعالان مدنی استان روبه‌رو شد.
عراقی در پاسخ به پرسش خبرنگار همشهری که از سرریز فاضلاب مجتمع گردشگری تله‌کابین گنجنامه به رودخانه گنجنامه در تعطیلات عید فطر پرسید، گفت: حق با شماست؛ در تعطیلات هفته گذشته و تعطیلات مشابه تخلیه فاضلاب از تصفیه‌خانه‌ها با دشواری انجام می‌گیرد و این معضل در منطقه وجود دارد. موضوع فاضلاب مجتمع تله‌کابین گنجنامه باید حل شود و ما طرحی را با شرکت آب و فاضلاب همدان پیگیری می‌کنیم که به زودی با اعتبار ملی و استانی اجرا می‌شود.
وی اضافه کرد: یکی از مهم‌ترین کار‌ها و برنامه‌های ما در گنجنامه ساماندهی فاضلاب است؛ هرچند اجرای طرح انتقال فاضلاب در مسیر صخره‌ای گنجنامه بسیار دشوار است، چاره‌ای غیر از انتقال آن به فاضلاب شهری نیست.

صدور مجوز مراکز گردشگری
معاون عمرانی استاندار همدان با اشاره به صدور مجوزهای هتل و مراکز گردشگری در منطقه گنجنامه گفت: به دلیل همین مشکلاتی که گفته شد در منطقه عباس‌آباد و گنجنامه کمتر مجوز می‌دهیم تا مجوزهای مراکز تفریحی و گردشگری در دیگر مناطق شهر توزیع شود. به طور مثال منطقه باغ میوه در کنار فرودگاه یا مسیر سد اکباتان از مناطقی است که مجوز‌ها را به آن‌ سمت سوق می‌دهیم. در منطقه گنجنامه هم تشکل‌های محیط زیستی حساس هستند و هم مشکلات زیرساختی وجود دارد؛ همچنین باید هویت تاریخی و طبیعی گنجنامه را حفظ کنیم.
علی مالمیر، مدیرکل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان، نیز در این زمینه گفت: یکی از سرفصل‌های ما که باید در برنامه‌ها دیده شود، مسأله آموزش نیروی انسانی است تا به تأسیسات حوزه گردشگری بپردازند. یکی از برنامه‌های ما در حوزه اعتباری کمک به تأمین اعتبار زیرساخت‌هاست و امسال پروژه‌ای را برای سیستم تصفیه گنجنامه در دست داریم که به زودی وارد عقد قرارداد می‌شود.
وی ادامه داد: علاوه بر مجموعه تله‌کابین، فاضلاب یکی از اردوگاه‌ها نیز به رودخانه سرازیر می‌شد که با پیگیری‌های صورت‌گرفته قرار شد تصفیه‌خانه نصب شود. مسأله فاضلاب تله‌کابین گنجنامه یکی از سرفصل‌های مهم است و تا حصول نتیجه، آن را پیگیری خواهیم کرد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%DB%B4-%D8%B3%D8%A7%D9%84-%D9%81%D8%B1%D8%B5%D8%AA-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%AC%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF%D9%86-%D9%84%D8%A7%D9%84%D8%AC%DB%8C%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، ثبت جهانی شهر سفال ، لالجین شهرجهانی سفال ، صنایع دستی همدان ،

یکشنبه 20 تیر 1395

تئاتر؛ از اصفهان تا همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :تئاتر ،روزنامه همشهری ،گفتگو ،هنر ،

تئاتر؛ از اصفهان تا همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
تئاتر؛ از اصفهان تا همدان
سال 1350 «رضا کشانی» به عنوان نخستین کارشناس تئاتر اداره فرهنگ و هنر همدان وارد این شهر می شود و مدت 7 سال به آموزش هنر تئاتر در استان همدان مشغول می شود...
1395/04/20
  سال 1350 «رضا کشانی» به عنوان نخستین کارشناس تئاتر اداره فرهنگ و هنر همدان وارد این شهر می شود و مدت 7 سال به آموزش هنر تئاتر در استان همدان مشغول می شود. حاصل کار وی آشنا شدن و آموزش علاقه‌مندان و هنرمندان هنر نمایش همدان با تئاتر مدرن بود، به طوری که بیشتر شاگردان او امروز افراد موفقی در تئاتر همدان و کشور به شمار می آیند. یکی از شاگردان رضا کشانی برادر او «اکبر کشانی» است که سال های نوجوانی  خود را همراه برادرش در همدان  به بازیگری در تئاتر گذراند. وی امروز در شاهین شهر اصفهان به آموزش و کارگردانی تئاتر مشغول است. اکبر کشانی در گفت و گو با همشهری از خاطرات حضورش در همدان می گوید.
  • چگونه وارد عرصه نمایش شدید؟
وارد شدن من به عرصه تئاتر داستان خاصی دارد. برادر من «رضا کشانی» جزو 11 نفری بود که به  عنوان اولین کارشناسان تئاتر وارد شهرستان ها شدند. من هم چون پدر نداشتم و با برادرم زندگی می‌کردم با او از اصفهان به همدان رفتم.
  • در همدان با تئاتر آشنا شدید؟
من در  همدان مدرسه می رفتم و آن زمان لهجه بسیار شدید اصفهانی داشتم. در مدرسه  کسی را نمی‌شناختم. روزی دبیر تاریخ مرا به پای تخته دعوت کرد و درسی را پرسید، من در حالی که پاسخ می دادم متوجه شدم همه همکلاسی ها به من می خندند. آن زمان بسیار خجالتی بودم و شرایط بدی داشتم. ادامه ندادم و آقای معلم نمره 7 را برایم در نظر گرفت. دفعه های بعد هر بار سوال کرد گفتم بلد نیستم و با نمرات صفری که گرفتم آن سال مردود شدم. وقتی برادرم علت را پرسید و من واقعیت را گفتم مرا وارد تئاتر کرد.سال 50 یک دوره 6 ماهه بازیگری در فرهنگ و هنر نزد برادرم گذراندم و سال 52 نیز به استخدام فرهنگ و هنر آن  زمان درآمدم.
  • درس را چگونه ادامه دادید؟
جالب است سال بعد که به مدرسه رفتم دیگر خجالت نمی کشیدم و هر بار معلم سوال می‌پرسید این بار با لهجه همدانی پاسخ می دادم. همزمان از سال 1352به صورت حق الزحمه در اداره فرهنگ و هنر استخدام شدم و تا زمانی که در همدان بودم این روند ادامه داشت. پس از اتمام دوران دبیرستان وارد دانشسرای مقدماتی تربیت معلم شدم که در خیابان کمال بود و سال 57 به خدمت سربازی رفتم.
  • آن زمان وضعیت تئاتر همدان چگونه بود؟
نمایش های متعددی در همدان بازی کردم. صحنه های همدان با شرایط آن زمان بسیار خوب بود. 8 سالی که من با دوستان همدانی کار می کردم بهترین دوران زندگی من بود و همدان یکی از شهرهای بسیار خوب است. سطح معلومات عمومی دوستان تئاتری همدان بسیار خوب بود. آن زمان کلاس های آموزش بازیگری اولین بار بود که در همدان برگزار می شد. خیلی از بازیگران جدید در کنار هنرمندان قدیمی از این کلاس ها استقبال کردند و گروه های تئاتری در سطح شهر به صورت علمی شکل گرفت.
  • شیوه کار در این کلاس‌ها چگونه بود؟
رضا کشانی در کار بسیار جدی بود و هنوز هم جدی است. او از نظر علمی جزو انگشت‌شمارهای کشور است. جامعه‌شناسی و روان‌شناسی را خوب می داند و علم تئاتر را می شناسد. به همین دلیل توانست در همدان حتی کسانی که ابتدا با او مقابله می کردند را با داشته های علمی مجاب و به کلاس ها دعوت کند. بهترین دوستان خانوادگی ما تئاتری های همدان هستند و من لذت می برم وقتی اسم آنها را می شنوم چون همه آن ها به جاه و مقام دراین رشته هنری رسیده اند. احمد بیگلریان، مهدی چایانی، صادق آشور پور و بسیاری دیگر را می توانم نام ببرم.
  • تئاتر در شهرستان ها چه وضعی داشت؟
برادرم یک دوره نقالی برای ما گذاشته بود که من، مهدی چایانی و قاسم زارع زاغه در این کلاس ها شرکت کردیم. معمولا به شهرهای اطراف همدان مانند تویسرکان، ملایر، نهاوند و مریانج می رفتیم و گاه در فضای باز یا در قهوه‌خانه ها نقالی می کردیم. برای مثال در نهاوند در یک میدان که درخت تنومندی هم داشت نقالی می کردیم.
  • ارتباط با خارج از استان چگونه بود؟
سفرهای خیلی خوبی داشتیم. یک سال به شهرهای شمال می رفتیم و کار اجرا می کردیم و سال دیگر به جنوب یا اصفهان می رفتیم و تئاتر کار می کردیم. با نمایش های مختلف در شهرهای مختلف حضور داشتیم. نمایش«تندر» و نمایش «آل» یک فضای خاصی داشت. سوژه، فضا و اجرا تفاوت می کرد. هم اجرای همدان داشتیم هم شهرستان ها که شهرستان ها بهتر بود. گاهی از طرف همدان به تبریز می رفتیم. وضعیت نمایش تبریز بسیار خوب بود. وقتی در آن شهر کار اجرا می کردیم و آنها نقد می کردند ما خودمان را باور می کردیم و احساس می کردیم رشد کرده‌ایم. در تئاتر باید از منتقدان و تماشاگر حس بگیری تا بتوانی خود را باور کنی.
  • اولین بار در چه نمایشی بازی کردید؟
اولین باری که من به روی صحنه رفتم نمایش «افعی طلایی» نوشته علی نصیریان به کارگردانی رضا کشانی در سال 50 بود. من نقش یک تماشاچی دور معرکه را داشتم که مهدی چایانی نقش نقال را داشت و نظام صالحی مرشد و علیرضا بیداریان نقش پهلوان داشت. در این اجرا بازی های در سکوت من شرایطی پیش آورد که برادرم از بازی من خوشش آمد. یکباره نمایش مستاجر پرویز صیاد را کار کرد که من نقش پسر بچه ای به نام رضی را داشتم و نقش مهمی بود. در این کار هم با آقایان حسن مهتابی، علیرضا بیداریان و احمد بیگلریان بازی می کردیم.
  • از اتفاق های بزرگ در تئاتر آن دوران بگویید؟
یک کار بزرگی که رضا کشانی در  همدان انجام داد این بود که برای نویسندگان معاصر همایش هایی گذاشت و همه نمایش های یک نویسنده را برای اجرا به کارگردانان پیشنهاد داد. اولین کسی که همه نمایش هایش در این همایش اجرا شد علی نصیریان بود و تمامی نمایش‌های آقای نصیریان را کار کردند.
  • شما هم نقش داشتید؟
در نمایش «بلبل سرگشته» من نقش بابا را داشتم هرچند ریش و سبیل نداشتم. در نمایش «رویا» نقش سوپور،نمایش
 «لونه شغال» نقش ولی و در«پهلوان‌کچل» نقش جوان خوش پوش را داشتم. رضا کشانی نمایشی با عنوان «اسکندر و آریو برزن» را کار کرد که بسیار عظیم بود و در کوه های گنجنامه با بیش از 100نفر بازیگر اجرا می شد. از آن زمان آرام آرام تئاتر دائمی همدان شکل گرفت و تماشاگر خود را پیدا کرد.
  • در همدان چه نقشی را دوست داشتید بازی کنید که نکردید؟
هرچه در تئاتر می خواستم به دست بیاورم در همدان به دست آوردم. نمایشی به نام «تندر» بود که با آقای «مسعود احمدی» بازی می کردیم. در این  نمایش فضا و جنس بازی را دوست داشتم چون متفاوت بود و یا «ریل» و «مسافر» محمود دولت آبادی که شخصیت لمپنی داشتم را  بسیار دوست داشتم. در نمایش «شاهسون ها» من 2 نقش بازی می کردم که 2 برادر دوقلو یکی یاغی و یکی قهوه‌چی بود. بازی ها متفاوت بود؛ مثلا در یکی نقش پیرمرد بودم یکی جوان یا نقش قدیسین را که در نمایش «آدم و حوا» داشتم عالی بود.
  • نقش زنان را چه کسانی بازی می کردند؟
مرحوم دکتر ایراندخت میرهادی یکی از هنرمندان خوب همدان بود و من کنار ایشان بسیار یاد می گرفتم. دکتر میرهادی هنرمند، نویسنده و شاعری توانا بود و تا آخرین لحظه در کنار برادرم رضا کشانی ماند.
  • چه چیزی از مرحوم میرهادی آموختید؟
چیزی که از خانم دکتر میرهادی آموختم این بود که ظواهر نمی تواند اصل باشد و هرچه هست در درون هر انسان است. به همین دلیل به ظاهر توجه نمی‌کرد. در طبابت نیز یار محرومان بود. میرهادی در تئاتر بازیگری بود که براساس آموزه های کارگردان نقش می‌پذیرفت، استعداد بسیار بالایی داشت و باسواد بود. اگر یک جمله بخواهم از میرهادی بگویم ، اینکه او یک انسان واقعی چند بعدی بود. آدم های مختلفی را زیر بال و پر خود می گرفت و کودکانی که نقص عضو داشتند را نگهداری می کرد.
  • از خاطراتتان بیشتر بگویید؟
خاطره ای در کنار آقای «مسعود احمدی» داشتم. یک صحنه ای بود که من باید از آب می‌گذشتم، احمدی می‌ماند و با عوامل می‌جنگید. نقطه کوری را باید به مسعود احمدی نشان می دادم و می‌گذشتم. از من پرسید می دانی نقطه کور کجاست؟ من خواستم با دست آن را نشان دهم  که دستم به شدت به صورت مسعود احمدی خورد و او گفت: «نقطه کور در گوش من نیست جلوتر است».
یک بار هم نقش یک بازیگر ملایری را گرفتم و او بسیار ناراحت شد. پس از 40 سال در یک جشنواره داور بود و وقتی روی صحنه رفت، گفت:  این آقای کشانی حق مرا خورده و حالا من تلافی می‌کنم و تلافی کرد.
  • هیچوقت رضا کشانی هنگام کار از شما نمی رنجید؟
برادرم احساس کرده بود من مغرور شده ام. زمانی بود که «لونه شغال» را کار می کردند ومن یک پارچ آب در دست داشتم. هر وقت بازیگران تشنه بودند یک لیوان آب می دادم. مهدی چایانی نقش یوزباشی را داشت.  یک روز آهسته به برادرم گفتم امکان دارد من نقش یوزباشی را تست بدهم؟ با خنده تمسخرآمیزی به دوستان گفت: «ببینید اکبر چه می گوید» بعد به من گفت برو ببینیم چه می‌کنی؛ من وقتی بازی کردم مهدی چایانی گفت این نقش حق اکبر هست اما باز برادرم نپذیرفت و نقش «ولی» را به من داد. بعد از آن، نقش پیرمردها را به من می داد. در «بلبل سرگشته» هم پیرمرد بودم.
  • از هنرمندان همدانی که دیگر در بین ما نیستند بگویید؟
با زنده‌یاد احمد لباسی دو، سه کار انجام دادیم. بسیار بازیگر خوبی بود، با عباس نفری همکاری داشتم. نمایش «تیاله» و «مستاجر» را با هم کار کردیم. بدون اغراق بچه های تئاتر همدان دوست داشتنی هستند و من زندگی خوبی در همدان داشتم. با زنده‌یاد پرویز چهاردولی دوست صمیمی بودیم و نمایشی را برای سپاهی دانش بازی کردیم. او از خبرنگاران خوب بود یادشان گرامی.
  • وقتی به اصفهان آمدید، تفاوت کار دراصفهان با همدان چگونه بود؟
من هرچه آموختم در همدان آموختم. بعد از انقلاب به اصفهان آمدم. در اصفهان شرایط با همدان تفاوت داشت. هنرمندان بیشتر بودند و جو سنگین تر و بزرگتر بود. در این شرایط جنگیدن خیلی سخت است. در همدان نیازی به جنگیدن نبود، همه چیز روال عادی داشت اما در اصفهان باید می جنگیدیم.
  • در اصفهان چه فعالیت‌هایی انجام می دهید؟
عضو گروه «پژوهش» هستم و خودم گروه تئاتر «سها» را دارم. تعداد زیادی از هنرمندان شاهین شهر شاگردان من بودند و من هرآنچه از برادرم آموخته بودم را اینجا ارائه کردم.
  • نمایشنامه‌نویسی را دنبال می کنید؟
خودم را نمایشنامه نویس نمی دانم اما آنچه نوشته ام کاملا حسی بوده مانند نمایش «هویت مجهول» که درباره مادر است یا «تراژدی نقالی» را براساس شاهنامه نوشته‌ام. تا کنون حدود 30 نمایش نوشته ام. یک نویسنده اگر دوران تخصصی درتئاتر را گذرانده باشد بهتر می تواند نمایشنامه بنویسد.
  • کدام را بیشتر دوست دارید؟
هویت مجهول را بسیار دوست دارم. نمایشی نوشته ام به اسم «تار و پرنده» که آن را براساس ارتباطم با «سیاوش دیهیمی» که استاد روان‌شناسی من در دانشسرا بود نوشته ام. لحظاتی که صدای تارش را در خانه فرهنگ می شنیدم حس خوبی می گرفتم. این نمایش را براساس این دیدارها نوشته ام.
  • در حوزه کارگردانی چطور، کار خارجی هم دارید؟
کارگردانی 150 نمایش را بر عهده داشته ام. در همدان تنها نمایش «آنکه گفت آری و آنکه گفت نه» را کار کردم.در مورد نمایش خارجی نیز «خواستگاری» چخوف را داشتم.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AA%D9%8A%D8%A7%D8%AA%D8%B1%D8%9B-%D8%A7%D8%B2-%D8%A7%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86


برچسب ها: همشهری همدان ، تئاتر همدان ، رضا کشانی ، اکبر کشانی ، تئاتر اصفهان ،

یکشنبه 20 تیر 1395

همدان؛ میزبان نخبگان غرب کشور

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،

همدان؛ میزبان نخبگان غرب کشور

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
همدان؛ میزبان نخبگان غرب کشور
جشنواره منطقه‌ای «رویش زاگرس» با هدف حمایت از نخبگان، مهر امسال در همدان برگزار خواهد شد...
1395/04/20
  جشنواره منطقه‌ای «رویش زاگرس» با هدف حمایت از نخبگان، مهر امسال در همدان برگزار خواهد شد.
رئیس بنیاد نخبگان استان همدان در گفت وگو با همشهری با اشاره به نقش جشنواره ها در شناسایی استعداد های برتر می گوید: یکی از راه های شناسایی نخبه ها برگزاری جشنواره است در کنار جشنواره های ملی مانند خوارزمی که  به صورت سراسری برگزار می شود، خود بنیاد هم 8 جشنواره در 8 پهنه برگزار می کند که به صورت منطقه ای است. این جشنواره ها در هر پهنه به صورت دوره ای هر سال در یک استان برگزار می شود.
دکتر غلامحسین مجذوبی ادامه می‌دهد: جشنواره رویش زاگرس که استان‌های غربی از جمله همدان، کردستان، کرمانشاه، ایلام و لرستان را در بر می گیرد سال گذشته در لرستان برگزار شد اما امسال همدان میزبان این جشنواره مهم است.

بخش‌های دوگانه جشنواره
مجذوبی با اشاره به موضوعات جشنواره می گوید: این رویداد علمی با عنوان جشنواره اختراعات رویش زاگرس شناخته شده است که در 2 بخش برگزار خواهد شد.
 یک، بخش تجاری‌سازی اختراعات است.
در این بخش اگر کسی قبلا اختراعی داشته و حالا می خواهد تولید کند به جشنواره ارائه می کند و در ردیف اختراعات سطح 2 قرار می گیرد و در صورت برنده شدن، تسهیلات و امکاناتی برای ایجاد شرکت دانش‌بنیان در اختیار او قرار می گیرد.
اما در بخش اختراعات، کسانی که به تازگی اختراعی داشته اند اگر برگزیده شوند مخترع سطح 3 محسوب می شوند. به این مخترعان نیز علاوه بر جایزه نقدی، تسهیلاتی ارائه می شود.
مجذوبی با اعلام زمان بندی برگزاری جشنواره، ادامه می دهد: جشنواره رویش زاگرس در رشته‌های کامپیوتر، مکانیک، مهندسی پزشکی، ماشین‌آلات کشاورزی، شیمی و مواد، عمران و تأسیسات ساختمانی و صنایع غذایی  28 و 29 مهرماه در دانشگاه بوعلی برگزار می شود. ثبت‌نام اولیه از مرداد ماه آغاز خواهد شد و سایت برای ارسال مدارک آماده خواهد بود.

شرط شرکت در جشنواره
رئیس بنیاد نخبگان استان همدان درباره استان‌ها و مناطقی که می توانند در جشنواره حضور داشته باشند، می‌گوید:  باید توجه داشت که 80 درصد طرح ها باید از پهنه غرب کشور باشد و تنها 20 درصد از سایر نقاط کشور می توانند به این جشنواره راه پیدا کنند.
وی درباره شرط اصلی شرکت در جشنواره می گوید: پیش از اینکه هرکس اختراع خود را در این جشنواره ارائه کند ابتدا باید آن را ثبت حقوقی کرده باشد. برای این منظور سایتی وجود دارد که مرکز مالکیت های معنوی وابسته به قوه قضائیه است و اختراعات را ثبت می‌کند. به همین دلیل برای اعلام فراخوان زودتر اقدام کرده ایم تا مخترعان فرصت کافی برای ثبت اختراع و شرکت در جشنواره داشته باشند.

مشارکت نهادها
مجذوبی ضمن تاکید بر مشارکت سایر نهادها در برگزاری این جشنواره می‌گوید: البته نهادهای زیادی از جمله پارک علم و فناوری و دانشگاه ها همکاری می کنند اما برگزار کننده اصلی جشنواره  بنیاد نخبگان استان همدان است.
این استاد دانشگاه بوعلی سینا می‌گوید: از تعداد اختراع ها و طرح های رسیده تنها 15 درصد برگزیده خواهد شد و برای برگزیدگان علاوه بر جوایز نقدی امکاناتی نیز در نظر گرفته می‌شود.
 وی با بیان اینکه امسال پیش‌بینی می‌شود 150 طرح در جشنواره رویش زاگرس شرکت ‌کنند، افزود: از 29 مهرماه تا 6 آبان ماه، یک هفته پس از برگزاری جشنواره، اسامی برگزیدگان هر استان به بنیاد نخبگان استان مربوطه اعلام می‌شود. معمولاً حدود 15 درصد از شرکت‌کنندگان به عنوان برگزیده انتخاب می‌شوند.

250 مخترع
رئیس بنیاد نخبگان استان همدان همچنین به مخترعان همدانی اشاره می‌کند و می گوید: در همدان 250 مخترع داریم. بیشتر اختراع ها کاربردی شده و در جشنواره ها شرکت کرده‌اند، اما تعداد اختراعاتی که ثبت حقوقی شده بسیار زیاد است و ما هنوز نتوانسته ایم آنها را درست شناسایی کنیم.
وضعیت استان از این نظر خوب است اما باید حمایت شوند به ویژه مسئولان استان باید به این موضوع توجه ویژه داشته باشند.
به گفته وی، یکی از کارهایی که در استان لازم است انجام شود، برگزاری مسابقات جشنواره های ایده‌پردازی است. اگرچه در چند دانشگاه برنامه‌هایی مانند «ایده شو» و «باران ایده» انجام شده است و ما همکاری خوبی داریم اما کافی نیست.

   بنیاد نخبگان در همدان
فعالیت های بنیاد نخبگان استان همدان از سال 1391 آغاز شده اما در طول یک سال گذشته برنامه های گوناگونی در زمینه شناسایی، معرفی و پشتیبانی استعداد های برتر استان انجام شده است.
بیش از 600 نفر به عنوان استعداد برتر، مخترع و افراد موفق حوزه علم در بنیاد نخبگان استان همدان عضو هستند و مسئولان این نهاد در تلاش هستند از افراد بیشتری در این زمینه حمایت کنند. برگزاری جشنواره‌ها و همایش های مشترک با دانشگاه های استان از جمله این فعالیت ها است. آخرین برنامه بنیاد، میزبانی جشنواره منطقه‌ای «رویش زاگرس» است که در سال جاری برگزار خواهد شد.سال گذشته این جشنواره در لرستان برگزار شد و استان همدان با 20 طرح و چهار طرح برگزیده دارای بیشترین تعداد برگزیدگان در میان استان‌های دیگر بود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%9B-%D9%85%DB%8C%D8%B2%D8%A8%D8%A7%D9%86-%D9%86%D8%AE%D8%A8%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%BA%D8%B1%D8%A8-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، بنیاد نخبگان همدان ، جشنواره رویش زاگرس ،

یکشنبه 20 تیر 1395

جوانان ، سینما، تابستان، همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :سینما ،روزنامه همشهری ،هنر ،

جوانان ، سینما، تابستان، همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
جوانان ، سینما،  تابستان،  همدان
انجمن سینمای جوانان استان همدان در طول سال کلاس‌ها و دوره‌های مختلفی را در شاخه‌های مختلف هنری برگزار می‌کند که با استقبال علاقه‌مندان و هنرجویان همدانی مواجه می‌شود...
1395/04/19
انجمن سینمای جوانان استان همدان در طول سال کلاس‌ها و دوره‌های مختلفی را در شاخه‌های مختلف هنری برگزار می‌کند که با استقبال علاقه‌مندان و هنرجویان همدانی مواجه می‌شود. با فرا رسیدن فصل تابستان و تعطیل شدن مدارس و دانشگاه افراد بیشتری به آموزش‌های هنری گرایش پیدا می‌کنند و کلاس‌ها رونق بیشتری می‌یابد. حبیب‌اله حیدری، مدیر انجمن سینمای جوانان استان همدان، در گفت‌وگو با همشهری از برنامه‌ها و فعالیت‌های این مرکز می‌گوید.
  • استقبال از برنامه‌های تابستانی در سال جاری چگونه است؟
همه‌ساله در فصل تابستان با استقبال خوبی روبه‌رو هستیم. علاقه مردم همدان به هنر به ویژه جوانان و برنامه‌های متنوع انجمن باعث شده ما مشکلی در جذب هنرجو نداشته باشیم و خوشبختانه با اعتمادی که بین علاقه‌مندان و دوستداران انجمن وجود دارد این استقبال روز به روز بیشتر می‌شود. استان همدان با توجه به ظرفیت و فضاهای فرهنگی و هنری‌ای که دارد از استان‌های کم‌نظیری است که با داشتن ۴ دفتر فعال در سطح استان در حال ادامه فعالیت است. شهرستان‌های همدان، ملایر، نهاوند و تویسرکان با داشتن فضاهای مطلوب و همچنین مدرسان و استادان مجرب به جذب، پرورش و خلق آثار و تولیدات فاخر می‌پردازند.
  • درباره برنامه‌های تابستانی انجمن توضیح دهید.
هم‌زمان با شروع فصل تابستان و با توجه به افزایش تعداد مخاطبان، دوره‌های تک‌درس مشاغل سینمایی شامل دروس و مبانی عکاسی، تصویربرداری، فیلمنامه‌نویسی و نرم‌افزارهای تدوین فیلم بیشتر مورد استقبال قرار می‌گیرد؛ همچنین برگزاری کارگاه‌های تخصصی در موضوعات کارگردانی، تدوین و عکاسی از اهم فعالیت‌هایی است که در تلاش هستیم در فصل تابستان در دفا‌تر سینمای جوانان استان همدان برای مخاطبان برگزار شود.
  • در این سال‌ها در کدام رشته‌ها هنرجو بیشتر بوده است؟
در ۳ ساله اخیر رشته‌های عکاسی و فیلمنامه‌نویسی بیشتر از دیگر دروس مورد استقبال مخاطبان است و بیشترین ورودی انجمن در درس عکاسی بوده است. دوره انیمیشن را هم از جمله دوره‌های خوب انجمن سینمای جوانان همدان می‌توان برشمرد؛ چراکه طی ۲ سال اخیر دفتر همدان به همراه دفتر سمنان و بوشهر جزو دفاتری بود که توانست دوره بلندمدت انیمیشن را با استاندارد و طرح درس ارسالی از سوی ستاد مرکزی برگزار کند.
  • گرایش خانم‌ها و آقایان به تفکیک به کدام رشته‌ها بیشتر است؟
در دوره‌های تک‌درس تمایل خانم‌ها به حضور در کلاس عکاسی بیشتر است حال آنکه آقایان از دوره‌های بلندمدت فیلمسازی به نسبت بیش از خانم‌ها استقبال می‌کنند.
  •  انجمن سینمای جوانان همدان چه تأثیری بر رشد شاخه‌های مختلف هنری در استان داشته است؟
این سؤال را باید کار‌شناسان و هنرمندانی که خود را متاثر از آموزش‌های انجمن می‌دانند پاسخ دهند؛ اما به گواه هنرمندان زیادی که آموزش‌های خود را با این انجمن آغاز کرده‌اند این نهاد بی‌تأثیر نبوده است.
  • از افرادی که مسیر ترقی خود را از کلاس‌های انجمن آغاز کردند و امروز افراد موفقی شدند بگویید.
بسیاری از فیلمسازان استان همدان در ۳ دهه گذشته موفق به حضور و کسب عناوین و جوایز مختلف از جشنواره‌های داخلی و خارجی شده‌اند و هم‌اکنون به عنوان فیلم‌ساز، مدرس، منتقد، مؤلف و مدیر در دانشگاه‌ها و مراکز مهم و معتبر تولید فیلم در داخل و خارج کشور حضور مستمر و درخشانی دارند. می‌توان افرادی از جمله امیرشهاب رضویان، علیرضا محمودی، بهرام بهرامیان، مجید برزگر، محمد حمیدی‌مقدم، امیر سمواتی، عباس عربزاده، مهدی فرودگاهی، مهرداد زاهدیان، امین جعفری، حمیدرضا لطفیان، سعید ایپکی، محمدعلی رهبر، حامد رجبی، احسان صدیقی، سیدمسعود حسینی، وحید الوندی‌فر، اکبر تراب‌پور، احمدرضا گنجه‌ای و بسیاری دیگر را نام برد.
  • آرشیو انجمن در چه وضعیتی قرار دارد؟
دفتر همدان با بیش از ۳۳ سال سابقه یک آرشیو غنی و ارزشمند از اسناد، مدارک و آثار هنرجویان دوره‌های مختلف را در خود جای داده است. با تلاش‌های دوستان در انجمن سینمای جوانان همدان در حال تفکیک، پالایش و جداسازی این اسناد و آثار هستیم تا نهایتا پس از استخراج نهایی به دیجیتال تبدیل و به شیوه مناسب و صحیحی این گنجینه حفظ و نگهداری شود.
  • شیوه آموزش انجمن با سایر نهادهای آموزشی چه تفاوتی دارد؟
دفا‌تر انجمن سینمای جوانان در سراسر کشور آموزش دوره‌های مختلف سینمایی و عکاسی را برای جوانان و علاقه‌مندان بر عهده دارند. این دوره‌ها در 3 سطح مبانی، تکمیلی و تخصصی برگزار می‌شوند و بسیاری از فیلمسازان و سینماگران مطرح کشور، که امروز نام‌های آشنای سینمای ایران به شمار می‌روند، اولین گام‌های خود را برای رسیدن به جایگاه کنونی خود در دفا‌تر انجمن سینمای جوانان برداشته‌اند.
تفاوت عمده آموزش در انجمن سینمای جوانان ایران با دیگر نهادهای آموزشی را باید آموزش‌های کاربردی و مبتنی بر علم و عمل دانست. برگزاری آموزش‌های کارگاهی با استفاده از مدرسان مجرب و خلاق کمک خواهد کرد مسیر و هدف فراگیران به سمت و سوی نگاه خلاقه و هنرمندانه سوق پیدا کند.

   ۳ دهه حضور انجمن سینمای جوانان
انجمن سینمای جوانان استان همدان یکی از نهادهای آموزش هنر به ویژه سینما و عکاسی در استان است که در ۳ دهه گذشته کارنامه قابل قبولی از خود بر جای گذاشته است. شناسایی، آموزش و معرفی هنرمندان شاخص در این حوزه و حمایت از تولید هنرجو‌ها نشان می‌دهد وجود چنین نهادی در استان تأثیر خوبی بر ذائقه هنری اهالی استان داشته است. سال ۱۳۶۲ انجمن سینمای جوانان کشور با حمایت معاونت امور سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی فعالیت خود را با هدف تشویق نوجوانان و جوانان ایرانی به هنر عکاسی و فیلمسازی از سرگرفت. پس از گذشت ۳ دهه با گشایش تدریجی بیش از ۵۹ دفتر در سراسر کشور، اقدام به جذب علاقه‌مندان به فراگیری رشته‌های کارگردانی، فیلمنامه‌نویسی، عکاسی، تصویربرداری، تدوین و برگزاری آزمون سراسری و دوره‌های یک‌ساله فیلمسازی کرد.  استان همدان و جوانان هنردوست آن را می‌توان جزو پیشگامان تأسیس انجمن سینما و فعال‌‌ترین دفا‌تر سینمای جوانان کشور دانست که در سال‌های پیش از انقلاب و اوایل انقلاب تحت عنوان سینمای آزاد و آماتور فعالیت می‌کرد. این نهاد در سال ۱۳۶۲ با نام انجمن سینمای جوانان همدان رسمیت پیدا کرد. تلاش‌های فراوانی از آن زمان تاکنون صورت گرفته و فعالیت‌ها در بخش‌های آموزش، تولید و برگزاری جشنواره‌ها و نمایشگاه‌های مختلف ادامه پیدا کرده است.


برچسب ها: جوانان ، سینما ، تابستان ، همدان ، همشهری همدان ، سینما جوان همدان ،

یکشنبه 13 تیر 1395

نخبگان دور از همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گفتگو ،

نخبگان دور از همدان

نویسنده: حسین زندی
نخبگان دور از همدان
بنیاد نخبگان استان همدان از سال ۱۳۹۱ آغاز به کار کرد؛ اما فعالیت‌های اصلی آن به صورت ملموس با آمدن دکتر غلامحسین مجذوبی شروع شده است. مجذوبی، که از اردیبهشت سال گذشته ریاست بنیاد نخبگان همدان را برعهده دارد، در گفت‌وگو با همشهری از فعالیت‌های این نهاد و چگونگی حمایت از استعدادهای بر‌تر می‌گوید.
1395/04/13
  • بنیاد ملی نحبگان در همه استان‌ها فعال است؟
بنیاد ملی نخبگان در ۸ پهنه ساماندهی شده است که استان‌های لرستان، ایلام، کرمانشاه به مرکزیت همدان در پهنه غرب کشور است. بنیاد ملی نخبگان به صورت هیأت ‌امنایی اداره می‌شود که مسئولان رده بالای کشور عضو آن هستند و معاون فناوری اطلاعات نهاد ریاست جمهوری رئیس هیأت ‌امناست.
  • بودجه بنیاد از چه راهی تأمین می‌شود؟
بودجه اصلی از طرف دولت تأمین می‌شود؛ اما طبق اساسنامه باید بخش قابل توجهی از بودجه از طریق منابع استانی و خیران تأمین شود.
  • بنیاد در چه حوزه‌هایی فعالیت می‌کند؟
بنیاد نخبگان استانی ۴ وظیفه دارد که اصلی‌ترین وظیفه، شناسایی استعدادهای بر‌تر است؛ به طور مثال در آموزش و پرورش این شناسایی در قالب طرح «شهاب» که مخفف «شناسایی و هدایت دانش‌آموزان استعدادهای بر‌تر» است، انجام می‌پذیرد. مجری این طرح آموزش و پرورش است که با نظارت بنیاد فعالیت می‌کند و سیاست‌گذاری توسط یک ستاد اجرایی انجام می‌شود. همچنین برگزیدگان جشنواره‌های مختلف از جمله خوارزمی، فارابی، جابربن‌ حیان و جشنواره رویش زاگرس در غرب کشور نیز به عنوان استعداد بر‌تر شناخته می‌شوند. وقتی دانشجویان در دانشگاه‌ها رتبه کسب می‌کنند، دارای مدارج علمی و پژوهشی هستند، در یکی از مقاطع ارشد و دکترا با رتبه بالا پذیرفته می‌شوند. کسانی که در المپیادهای بین‌المللی کشوری و دانشجویی مقام کسب کنند یا در آزمون‌های سراسری رتبه‌های بالا داشته باشند بنیاد برگزیدگان را به عنوان استعداد بر‌تر می‌پذیرد؛ همچنین استادان دانشگاه نیز از طریق فرآیند استاد شامخ شناسایی می‌شوند.
  • به جز شناسایی استعدادهای بر‌تر چه وظیفه‌ای دارید؟
وظیفه دوم بنیاد، نخبه‌پروری است. بعد از شناسایی، حمایت از استعداد بر‌تر وظیفه ماست. آیین‌نامه‌های زیادی در این زمینه داریم؛ به طور مثال کسانی که مشمول سربازنخبگی هستند. استعداد‌های برتری که کارهای پژوهشی معتبر دارند به جای سربازی طرح‌های پژوهشی برای نهادهای مختلف انجام می‌دهند. دانشجویانی که مراتب بالا در کارهای پژوهشی دارند و استعداد بر‌تر به شمار می‌روند، می‌توانند در یک فرآیند رقابتی وارد شوند که تسهیلاتی در اختیار آنان قرار می‌گیرد. پول پایان‌نامه، هزینه شرکت در کنفرانس‌ها، یک مقرری و وام ازدواج به آنان پرداخت می‌شود.
  • در زمینه بورسیه دانشجویی هم وارد می‌شوید؟
بله در بورس شهید احدی، دانشجویان استعداد بر‌تر بدون آزمون در یک مقطع بالا‌تر تحصیل می‌کنند.
  • وظایف سوم و چهارم بنیاد چیست؟
سومین وظیفه نخبه‌گزینی است. بعد از شناسایی و مورد حمایت قرار گرفتن، از بین آن‌ها افراد موفق انتخاب و معرفی می‌شوند. آخرین مورد نخبه‌گماری است که پس از شناسایی پرورش و گزینش افراد را در اولویت جذب قرار می‌دهیم؛ یعنی فرصتی برای اشتغال آن‌ها در نظر می‌گیریم. در این مورد آیین‌نامه شهید کاظم آشتیانی را برای جذب نخبگان به‌ عنوان استاد در دانشگاه‌ها داریم که ما به دانشگاه‌ها معرفی می‌کنیم. آیین‌نامه شهید تهرانی نیز جذب نخبگان در شرکت‌های دانش‌بنیان را پیگیری می‌کند و بنیاد تا ۲ سال حقوق آنان را می‌‌پردازد.
  • از اصطلاح استعداد بر‌تر زیاد استفاده می‌کنید. تفاوت آن با نخبه چیست؟
۲ کلمه داریم که بسیار مهم است: «نخبه» و «استعداد بر‌تر». ما نمی‌توانیم به همه کسانی که استعداد دارند نخبه بگوییم. نخبه فردی است که استعداد بر‌تری دارد، به مرور زمان استعداد او شکوفا شده، در جامعه نمود پیدا کرده، تأثیر زیادی داشته، منشأ خدمات علمی بسیار خوبی بوده و سابقه کار نیز داشته باشد. آن‌هایی که دانش‌آموز و دانشجو هستند، در جشنواره‌‌ها برنده می‌شوند و در المپیاد‌ها رتبه می‌آورند، استعداد بر‌تر به شمار می‌آیند. شرط نخبگی استعداد بر‌تر است اما هر استعداد برتری نخبه نیست؛ مثلا ما فردی مانند علامه طباطبایی را نخبه می‌گوییم.
  • این تلقی چه حوزه‌هایی را شامل می‌شود؟
در تمام حوزه‌ها از جمله هنر؛ به طور مثال خانم تارا پیراینده، نوازنده نوجوان تار که بسیار هم موفق است، یک استعداد بر‌تر است اما استاد حسین علیزاده در حوزه موسیقی از نظر بنیاد یک نخبه است.
  • بنیاد به نخبگان نشان خاصی اعطا می‌کند؟
نخبگی فرآیند دائمی نیست. هر سال باید این فرآیند آزمایش شود. ممکن است یک نفر که رتبه کنکور بسیار بالایی دارد در فرآیند تحصیل گم شود یا بالعکس شخصی در مقاطع دکترا شکوفا شود. برای اینکه پویایی حفظ شود همیشه این نظارت وجود دارد و هرکس این فرصت را دارد که به عنوان استعداد بر‌تر خود را نشان دهد.
  • برای شناسایی شما به نخبه‌ها مراجعه می‌کنید یا آنان به بنیاد می‌آیند؟
هر ۲ صورت وجود دارد. ما فراخوان می‌دهیم و دعوت می‌کنیم؛ به طور مثال در جشنواره‌های دانشجویی آیین‌نامه‌ها را برای دانشجویان اعلام می‌کنیم و کسانی که می‌خواهند در این فرآیند شرکت کنند، از طریق سایت ثریا ثبت‌نام می‌کنند و وارد می‌شوند. سال گذشته ۷ نفر از دانشجویان بورس حمایتی بنیاد را استفاده کردند و در واقع جایزه دانشجویی گرفتند.
  • وضعیت نخبگان در همدان چگونه است؟
زمینه‌های مختلفی دارند. اول باید طبق آیین‌نامه‌ها مشخص شود در گروه استعدادهای بر‌تر قرار می‌گیرند یا نه. سپس بعضی‌ها به صورت معمول وارد پروسه‌های استعدادهای بر‌تر می‌‌شوند. عده دیگری از طریق جشنواره‌ها یا به عنوان مخترع شناخته می‌شوند یا حتی کسانی که سواد آکادمیک ندارند و در مسابقات ملی مهارت رتبه می‌آورند انتخاب می‌شوند. اگر در این زمینه تمامی حرفه‌ها از قبیل بنایی تا صافکاری رتبه بیاورند جایزه می‌دهیم. سال گذشته یک نفر در آجرچینی مقام آورد که جزو استعدادهای بر‌تر به شمار آوردیم.
  • چه تعداد نخبه در استان شناسایی شده است؟
مجموعا ۶۰۰ نفر در این بنیاد عضو هستند که ۳۰۰ نفر طبق آیین‌نامه‌های بنیاد استعداد بر‌تر هستند. ۲۵۰ نفر مخترع داریم و حدود ۶۰ نفر در جشنواره‌ها مقام کسب کرده‌اند. نخبه‌ها هم بسیار کم هستند. سال گذشته فقط یک نفر (پروفسور محمدعلی زلفی‌گل، شیمیدان و رئیس سابق دانشگاه بوعلی سینا) به عنوان نخبه معرفی شد.
  • چه تعداد از این افراد در همدان حضور دارند؟
بیشتر مخترع‌ها در همدان حضور دارند؛ همچنین برترین‌های جشنواره‌ها در همدان هستند اما از ۳۰۰ نفر استعداد بر‌تر فقط۱۰درصد در همدان حضور دارند و بقیه مهاجرت کرده‌اند.
  • علت مهاجرت چیست؟
چون رتبه‌های خوب کنکور را داشتند در دانشگاه‌های بر‌تر قبول شده‌اند و از همدان رفته‌اند؛ برای مثال امسال ۹ نفر استعداد بر‌تر از طریق کنکور شناسایی کردیم که هر ۹ نفر از همدان رفته‌اند. طبیعتا آنجا ادامه تحصیل می‌دهند یا برنمی‌گردند یا حتی به خارج از کشور مهاجرت می‌کنند. برگشت نخبه‌ها به استان بسیار کند است.
  • نخبه‌ها سرمایه‌های انسانی هستند. برای حفظ آن‌ها در استان چه باید کرد؟
باید زمینه‌های کار و زمینه‌های اجتماعی برای آنان فراهم شود. باید احساس کنند در استان جایگاهی دارند و مورد تکریم قرار گیرند. این موضوع در حرف زدن امکان‌پذیر نیست. تکریم واقعی نخبه این است که کارهای استان را به آنان واگذار کنند. با جایزه دادن درمراسم‌‌ها و تبلیغ در رسانه‌ها نمی‌شود تکریم کرد. تکریم نخبه‌ها یعنی سپردن کار به نخبه‌ها.
  • چه کارهایی باید به آنان سپرده شود؟
طبیعتا یکی از جاهایی که نخبه‌ها می‌توانند مفید باشند محیط‌های دانشگاهی و آموزشی است. باید استادان را از بین نخبه‌ها انتخاب کنیم. در استان حدود ۱۵۰۰ استاد داریم که به تدریج بازنشسته می‌شوند. اگر به جای آنان از نخبه‌ها استخدام کنیم توسعه آموزش را به دنبال خواهد داشت. مورد دیگر شرکت‌های دانش‌بنیان است که باید زمینه‌های شرکت‌های دانش‌بنیان را فراهم کنیم. استانداری، پارک علم و فناوری، دانشگا‌ها، سازمان صنعت معدن و نهادهای دیگر تلاش کنند این اتفاق بیفتد؛ همچنین تسهیلات و امکانات ساده‌تر در اختیار آنان قرار گیرد.
  • بخش خصوصی چگونه می‌تواند از ظرفیت آن‌ها استفاده کند؟
محصولات شرکت‌ها رقابتی نیست و کارخانه‌ها مرکز تحقیق و توسعه ندارند. این از ضعف‌های استان است که صنعت استان رشد نمی‌کند. این مراکز می‌تواند ایجاد شود و نخبه‌ها را جذب کند؛ همچنین در مصادیق مدیریتی و متخصصان حوزه‌های مختلف باید از نخبه‌ها استفاده کنیم تا بتوانیم از گسترش مهاجرت نخبه‌ها جلوگیری کنیم.
  • کاربردی کردن علم تا چه حد در برنامه‌های شما وجود دارد؟
بحث کاربردی کردن پژوهش‌ها بسیار پیچیده است و ملزوماتی دارد. مثل یک کلاف سردر گمی بر هم تنیده شده. خیلی از کارهایی که در دانشگاه‌ها به صورت مقاله منتشر می‌شود ظرفیت کاربردی شدن و ارزش علمی ندارد. خیلی از استادان برای ارتقا، استخدام و تبدیل وضعیت مقاله می‌نویسند و این مقالات نمی‌تواند در حوزه صنعت کاربرد داشته باشد. تولیدات علمی patent یا اختراع بین‌المللی نداریم و در حوزه تولید علم ضعیف هستیم.
  • گره کار در کجاست؟
آیین‌نامه‌های ما مشکل دارد؛ مثلا اگر یک استاد به جای چاپ مقاله بتواند مشکل یک کارخانه تولیدی را حل کند استخدام کنیم علم کاربردی شده است. اکنون به جز صنایع دفاعی ما در حوزه پژوهشی در دانشگاه‌ها بسیار ضعیف هستیم.
  • بنیاد در همدان ساختمان و فضای کافی دارد؟
ساختمانی را در زمین‌های دانشگاه بوعلی طراحی کرده‌ایم که به زودی احداث خواهد شد. ۵۰ درصد را خیری به نام مهندس ناصر بکتاش پرداخت خواهد کرد که در ۲ سال آینده ساخته خواهد شد. فعلا در ساختمان استیجاری استقرار داریم. انتظار کمک از خیران داریم زیرا کمک به نخبه‌ها هم کار خیر و نیکوکاری است. از شهرداری هم درخواست کردیم میدانی را به نام نخبگان معرفی کند. در کل وضعیت ما ایده‌آل نیست اما چند سال تلاش می‌تواند جایگاه خوبی برای بنیاد و نخبگان ایجاد کند.
  • از مسئولان چه انتظاری دارید؟
اگر می‌خواهند استان توسعه پیدا کند باید بپذیرند نخبه‌ها نقش مهمی در‌ این توسعه داشته باشند. باید سعی کنیم از خروج نخبه‌ها جلوگیری کنیم و حتی آنان که مهاجرت کرده‌اند برگردند. اگر قرار باشد ۱۰درصد نخبه‌ها در استان باقی بمانند هیچ‌وقت استان ما توسعه پیدا نخواهد کرد. رسانه‌ها نیز در این زمینه نقش مؤثری دارند.
  • رئیس بنیاد نخبگان همدان: در استان حدود ۱۵۰۰ استاد داریم که به تدریج بازنشسته می‌‌شوند؛ اگر به جای آنان نخبه‌ها را استخدام کنیم توسعه آموزش را به دنبال خواهد داشت.
  • http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%D8%AE%D8%A8%DA%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، بنیاد نخبگان همدان ، غلامحسین مجذوبی ،

سه شنبه 8 تیر 1395

کارگاه نورنویسی در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،هنر ،

کارگاه نورنویسی در همدان

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
کارگاه نورنویسی در همدان
کارگاه یک روزه عکاسی با موضوع نور‌پردازی در استودیو ۱۹ تیر با حضور سعید دستوری، عکاس شناخته‌شده کشور، در همدان برگزار می‌شود...
1395/04/08
کارگاه یک روزه عکاسی با موضوع نور‌پردازی در استودیو ۱۹ تیر با حضور سعید دستوری، عکاس شناخته‌شده کشور، در همدان برگزار می‌شود.
دبیر اجرایی کارگاه یک روزه عکاسی با موضوع نور‌پردازی در استودیو به همشهری گفت: رویداد برگزاری کارگاه نور‌پردازی در استودیو که ۱۹ تیرماه با حضور سعید دستوری برای علاقه‌مندان و هنرمندان برگزار می‌شود، نقطه عطفی است که می‌تواند سرآغاز گامی استوار و بی‌نظیر در عرصه آموزش هنر عکاسی در شهر همدان باشد. سعید دستوری، استاد توانمند و صاحب‌نام عکاسی ایران، سال‌هاست بی‌دریغ به تعلیم و پرورش عکاسان نسل جوان همت گمارده است.
محمدرضا سمندر با تأکید بر اهمیت نور در عکاسی افزود:‌‌ همان طور که از واژه فتوگرافی پیداست عکاسی به معنی نوشتن با نور است و عکاس به مثابه نویسنده‌ای است که قلمش نور است.
این عکاس شناخته‌شده همدانی اضافه کرد: متأسفانه پس از ظهور عصر دیجیتال و ظهور دوربین‌های خودکار که عکاس را از داشتن علم و دانش عکاسی به ظاهر بی‌نیاز کرده است، شاهد سیل عظیمی از تصاویری بی‌ارزش هستیم تا جایی که امروز هر کس که یک گوشی موبایل دارد، عکاس نیز است.
وی اظهار کرد: فقدان بزرگ زمانه ما در این هنر این است که این سیل خروشان چه خوب یا بد عکاسان به ظاهر حرفه‌ای را هم با خود برده است؛ بسیاری عکاسان در هر گروه چه صاحبان استودیو‌ها و چه عکاسان دیگر در ژانرهای مختلف قلم خود را زمین گذاشته‌اند و به جای خلق فقط ثبت می‌کنند؛ بهتر است بگوییم درکی از نور و تأثیر شگفت‌انگیز و بی‌انتهای آن ندارند. سعید دستوری دانش‌آموخته عکاسی با تخصص نور‌پردازی پرتره از کالج کامپتون کالیفرنیا، مدرس عکاسی و عضو هیأت مدیره انجمن عکاسان ایران است.


برچسب ها: همشهری همدان ، محمدرضا سمندر ، عکاسی همدان ، سعید دستوری ،

شنبه 5 تیر 1395

تلفن اورژانس برای چه به صدا درمی‌آید

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گفتگو ،

تلفن اورژانس برای چه به صدا درمی‌آید

نویسنده: حسین زندی
تلفن اورژانس برای چه به صدا درمی‌آید
مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی دانشگاه علوم‌پزشکی همدان به‌رغم پیشرفت‌هایی که در چند سال اخیر داشت همچنان با مشکلات زیادی درگیر است. یکی از این مشکلات اساسی موضوع مزاحمان تلفنی است که تاکنون هیچ راهکاری برای حل آن چاره‌ساز نبوده است...
1395/04/05
مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی دانشگاه علوم‌پزشکی همدان به‌رغم پیشرفت‌هایی که در چند سال اخیر داشت همچنان با مشکلات زیادی درگیر است. یکی از این مشکلات اساسی موضوع مزاحمان تلفنی است که تاکنون هیچ راهکاری برای حل آن چاره‌ساز نبوده است. حبیب معصومی، رئیس مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی دانشگاه علوم‌پزشکی همدان، در گفت‌و‌گو با همشهری ضمن بیان خدمات این مرکز به بیان مشکلات و کمبودهای آن می‌پردازد.
  • مرکز مدیریت حوادث و فوریت‌های پزشکی دانشگاه علوم پزشکی همدان چه فعالیت‌هایی انجام می‌دهد؟
این مرکز چند فعالیت عمده انجام می‌دهد که یکی از آن‌ها مدیریت پایگاه‌های اورژانس شهری و جاده‌ای است. ما در نقاط مختلف استان ۲۶ پایگاه جاده‌ای داریم که در آزادراه‌ها، جاده‌های اصلی، فرعی و حتی جاده‌های روستایی استقرار دارند. ۱۸ پایگاه شهری در استان داریم و یک پایگاه اورژانس هوایی که به یک بالگرد اجاره‌ای مجهز است؛ البته بالگرد حدود یک سال و نیم پیش یعنی اواسط سال ۹۳ شروع به کار کرده است. بخش دوم کار ما مربوط به ستاد هدایت اطلاع‌رسانی و رسیدگی به امور درمان دانشگاه است. تمام بیمارانی که بین بیمارستان‌ها جابه‌جا می‌شوند، برای مثال از بیمارستان‌های شهرستان‌ها یا حتی اگر از استان‌های دیگر می‌خواهند به بیمارستان‌های همدان بیایند، هماهنگی و مدیریت آن با مجموعه ماست و این موارد را به صورت مرتب رصد می‌کنیم. قسمت‌ بعدی کار ما برنامه‌های مقابله با بحران و پدافند غیرعامل است.
  • چه حوادثی را پوشش می‌دهید؟
پوشش خدماتی حوادث غیرمترقبه، سیل، زلزله و حوادث انسان‌ساز مانند حوادث ترافیکی، اقدام به خودکشی، سقوط از ارتفاع، برخورد با شیء بی‌جان، برق‌گرفتگی، سوختگی، سرمازدگی، گرمازدگی و هر حادثه‌ای که برای مردم اتفاق بیفتد بر عهده مرکز فوریت‌های پزشکی است. همچنین اورژانس‌های داخلی مانند بالارفتن قند خون، فشار خون، سکته قلبی و مغزی و اورژانس‌های جراحی مثل آپاندیسیت، انسداد روده، تروما، خونریزی و غیره را در ساعات مختلف شبانه‌روز به شکل رایگان به مردم خدمات می‌دهیم.
  • خدمات‌رسانی مرکز به چه شیوه‌ای است؟
ما در سال ۱۳۸۵ در حدود ۱۰ هزار تا ۱۲ هزار مأموریت انجام می‌دادیم. اکنون در سال، ۳۰ هزار مأموریت شهری و جاده‌ای انجام می‌دهیم و از لحظه‌ای که کسی با ما تماس می‌گیرد مأموریت ما آغاز می‌شود. در سراسر نقاط استان سیستم ضبط مکالمات داریم که چه ساعتی، چه دقیقه‌ای و چه ثانیه‌ای با ما تماس گرفته، مکالمه چقدر طول کشیده، چه صحبت‌هایی کرده، پرستار ما چه جوابی داده، آمبولانس کی حرکت کرده، کی به محل حادثه رسیده، چقدر در محل حادثه بوده، چقدر در راه بوده، ظرف چند دقیقه به بیمارستان رسیده، چند دقیقه در بیمارستان بوده و چند دقیقه مجددا به محل استقرار خود برگشته است. این‌ها وظایف معمولی است که ما انجام می‌دهیم به غیر از آن ما به مناسبت‌های مختلف استقرار و آماده‌باش داریم.
  •  با نهادهای دیگر مانند نیروی انتظامی و هلال احمر در بحث خدمات‌رسانی در حوادث غیرمترقبه جاده‌ای تعامل دارید؟
هم در شهر‌ها هم در جاده‌ها یک سری سازمان‌ها وجود دارند که به شهروندان خدمات امدادی ارائه می‌دهند؛ مرکز فوریت‌های پزشکی، هلال احمر، آتش‌نشانی، راهنمایی و رانندگی، پلیس‌راه در جاده، سازمان پزشکی قانونی، راهداری و حمل و نقل جاده‌ای از جمله این سازمان‌ها هستند. ما از طریق تعاملی که با هم داریم این سرویس‌ها را ارائه می‌دهیم. برابر قوانین و مقرراتی که در کشور وجود دارد ما و هلال احمر وظیفه نجات را بر عهده داریم. اگر اتوبوسی تصادف کرده باشد و چند نفر زیر اتوبوس گیر کرده باشند وظیفه نجات و رهاسازی به عهده هلال احمر است اما از آن مرحله یعنی تریاژ اقدامات درمانی (گروه‌بندی بیماران) که در محل حادثه به بیماران داده می‌شود انتقال مصدومان، مراقبت حین انتقال و رساندن مصدومان به بیمارستان بر عهده ماست.
 البته بعضی وقت‌ها ممکن است مواردی پیش آید که هلال احمر به ما کمک کند. از نظر قانونی به این ترتیب است که عمده تکلیف بر اساس قوانین به عهده ماست. در داخل شهر‌ها فقط ما خدمات می‌دهیم و هلال احمر در جاده همراه ماست. فعالیت‌های ما ارتباط تنگاتنگی با هم دارد. هنگام واژگونی یک اتوبوس پلیس هم باید در محل حادثه حضور داشته باشد و امنیت محل حادثه را تأمین کند تا همکاران ما اقدامات خود را انجام دهند.
  • مهم‌ترین شاخص کار شما چیست؟
مهم‌ترین شاخص برای ما رضایتمندی مردم است. هر ماه و هر روز ۱۰ درصد ماموریت‌ها را که با ما تماس گرفته‌اند، روز بعد با آن‌ها تماس می‌گیریم و راجع به میزان رضایتمندی آن‌ها از خدمات ۱۱۵ می‌پرسیم. رضایتمندی در کل استان بیش از ۹۵ درصد بوده است؛ البته شکایاتی هم داشتیم که طبیعی است. یعنی در ۳۰ ‌هزار ماموریتی که ما انجام می‌دهیم اگر در سال ۳۰ نفر هم به سیستم ما انتقاد کنند طبیعی است و ما موظف هستیم رسیدگی کنیم و اگر مشکلی وجود دارد اصلاح کنیم. مهم‌ترین شاخصه‌ای که در خدمات‌رسانی به مردم در بخش اورژانس پیش‌بیمارستانی وجود دارد مدت زمان رسیدن بر بالین بیمار یا مصدوم از لحظه تماس اوست که دولت می‌گوید در شهر‌ها باید کمتر از ۸ دقیقه و در جاده‌ها کمتر از ۱۵ دقیقه باشد. ما اکنون در شهر‌ها نزدیک به ۶ دقیقه و در جاده‌ها طی ۸ دقیقه بر سر بالین بیمار حاضر می‌شویم.
  • عامل این موفقیت چه چیزی است؟
از آنجایی که همدان استان کوچکی است ما توانسته‌ایم تعداد پایگاه‌هایمان را افزایش دهیم. در نتیجه سطح دسترسی را بالا بردیم. ما در اول سال ۸۵ فقط ۱۶ پایگاه داشتیم اکنون۴۶ پایگاه داریم یعنی ۳۰ پایگاه اضافه شده چیزی حدود ۳ برابر. به اضافه اینکه ما اورژانس هوایی نداشتیم. الآن داریم و این‌ها باعث شده مدت زمان رسیدن به صحنه حادثه کاهش پیدا کند.
  • کمبودهای حوزه کاری شما چیست؟
از نظر امکانات ما ۸۰ دستگاه آمبولانس، حدود ۳۵۰ نفر نیروی انسانی، یک دستگاه اتوبوس آمبولانس‌دار، یک دستگاه اتوبوس اتاق عمل، بیمارستان صحرایی ۲۵-۳۰ تخت‌خوابه داریم و سیستم ارتباطات بی‌سیمی در سراسر استان وجود دارد. در دانشگاه علوم پزشکی که مجموعه گسترده‌ای است و ۱۲ هزار کارمند دارد فقط مجموعه ما امکان ارتباط بی‌سیم دارد؛ اما برای اینکه دسترسی مردم را به سیستم به صددرصد برسانیم احتیاج به ۹ پایگاه دیگر داریم.
  •  اگر حادثه‌ای مثل زلزله‌ای اتفاق بیفتد، فکر می‌کنید این امکانات پاسخگو باشد؟
برنامه‌ریزی‌های ما برای مواقع بحران تفاوت دارد. ۸۰ آمبولانسی که گفتم برای بخش پیش‌بیمارستانی است. ما حدود ۴۰ دستگاه در بیمارستان‌ها و بخش بهداشت داریم یعنی دانشگاه ۱۲۰ آمبولانس دارد به اضافه حدود ۸۰ دستگاه هم در ادارات دیگر مانند هلال احمر، نیروی انتظامی، سپاه، بسیج، نیروی هوایی، نیروی زمینی، بخش خصوصی. این‌ها هم به عنوان سازمان‌های همکار با ما تفاهم‌نامه دارند و موقعی که حادثه‌ای اتفاق بیفتد به کمک ما می‌آیند. به اضافه اینکه طراحی وزارت بهداشت طوری است که در حادثه‌های اینچنینی در استان‌های مختلف به کمک هم می‌آیند. همدان، کردستان، کرمانشاه و ایلام با هم یک قطب هستند. قطب غرب که به کمک هم می‌روند.
  • بودجه مرکز شما از کجا تأمین می‌شود؟
بودجه ما ردیف کشوری دارد اما سال گذشته ۱۱ میلیارد تومان بودجه داشتیم که کفاف نیاز‌ها و هزینه‌های ما را نمی‌دهد. ما هر سال حدود ۳ تا ۴ میلیارد تومان از درآمد دانشگاه علوم پزشکی را استفاده می‌کنیم.
امسال پیش‌بینی‌ ما این است که بودجه هزینه‌های ما ۱۵ میلیارد تومان در سراسر استان شود چون سیستم ما سیستم درآمدزایی نیست و خدمات آن رایگان است. هر سال چیزی حدود ۱۵۰۰ قلم کالا نیاز داریم.
  • همه تماس‌هایی که با شما انجام می‌شود درباره امداد و نجات است؟
مشکلی که ما در همدان داریم و در بقیه نقاط کشور هم با شدت و ضعف وجود دارد، بحث مزاحمان تلفنی است. به خاطر مشکلات فرهنگی که در جامعه وجود دارد متأسفانه قسمت زیادی از انرژی سیستم اپراتوری صرف پاسخ به مزاحمان تلفنی می‌شود. ما تعدادی را به مراجع قضایی معرفی کردیم و با بیش از ۳۰ نفر آن‌ها برخورد شد اما چاره‌ساز نبوده است.
  • این مزاحمت‌ها در کدام نقطه شهر بیشتر است؟
نمی‌توان با قاطعیت گفت، یک سری موبایل است، یک سری تلفن عمومی. از جاهای مختلف وجود دارد و با وجود برخوردهایی که شده مزاحمت‌ها کاهش نداشته است. یک سری تماس‌ها هم تماس‌های بی‌ارتباط است مثلا می‌گویند فردا مدرسه تعطیل است یا نه؟ یارانه را ریخته‌اند یا نه؟ تلفنی که برای خدمات‌رسانی به مردم گرفتار، محروم و بیمار طراحی شده است نباید با چنین مسائلی مواجه باشد. این‌ها بحث‌های فرهنگی جامعه است. متولیان فرهنگی و سازمان‌هایی که کار فرهنگی انجام می‌دهند باید در این زمینه کار کنند.
  • در ۲ یا ۳ سال اخیر با اجرای طرح تحول نظام سلامت چه تغییراتی در مجموعه شما رخ داده است؟
بیشتر داخل بیمارستان‌ها از طرح تحول سلامت نفع برده‌اند؛ یعنی بیشتر دید درمانی داشته و عمدتا پول داخل بیمارستان رفته است. بخش بهداشت و بخش پیش‌بیمارستانی کمتر از این اعتبارات بهره‌مند شده است. فقط اورژانس هوایی جزو برنامه هفتم طرح تحول نظام سلامت بوده که تا الان ما بیش از ۷۰ ماموریت داشتیم و ۹۰ بیمار و مصدوم را نجات داده‌ایم.
  • همدان یک پایگاه اورژانس هوایی مجهز به یک بالگرد اجاره‌ای دارد که تاکنون بیش از ۷۰ ماموریت داشته و ۹۰ بیمار و مصدوم را نجات داده است.
  • بودجه ما ردیف کشوری دارد اما سال گذشته ۱۱ میلیارد تومان بودجه داشتیم که کفاف نیاز‌ها و هزینه‌های ما را نمی‌دهد.
  • http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%AA%D9%84%D9%81%D9%86-%D8%A7%D9%88%D8%B1%DA%98%D8%A7%D9%86%D8%B3-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%B5%D8%AF%D8%A7-%D8%AF%D8%B1%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%D8%A7%DB%8C%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، اورژانس همدان ، فوریتهای پزشکی همدان ،

تعداد کل صفحات: 13 ... 2 3 4 5 6 7 8 ...
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic