http://chn.ir/NSite/FullStory/News/?Id=103981&Serv=3&SGr=7

 

 توجه به گردشگری می‌تواند صنایع دستی روستاها را نجات دهد

صنایع دستی در کنار کشاورزی یکی از راه‌های درآمدزایی روستایی به شمار می‌رود. در این راستا با توسعه گردشگری و حضور گردشگران به واسطه تولیدات صنایع دستی روستایی می‌توان درعین رونق گردشگری روستایی در حفظ صنایع دستی گامی بزرگ برداشت.

 
خبرگزاری میراث فرهنگی‌ ـ‌ گردشگری ـ کارشناسان معتقد هستند کشاورزی مهمترین منبع درآمد مناطق روستایی است. البته در روستاها و مناطقی که پیشه کشاورزی اصلی‌ترین عامل ارتزاق و درآمد مردم است، صنایع و هنرهای دیگری نیز به عنوان تولیدات ثانویه موجب شده زن و مرد، پیر و جوان در تولید داخلی، بویژه صنایع دستی مشارکت داشته باشند و از این طریق درآمدزایی برای خود ایجاد کنند.
 
از یک سو به موجب تولیدات صنایع دستی و آثار هنری گردشگران به این مناطق جذب می‌شوند و از دیگر سو همدلی و همکاری که در تولید صنایع دستی وجود دارد موجب سرزندگی در این مناطق می‌شود.
 
چشمه منتش روستایی با معماری دویست ساله  و یکی ازمراکز تولید فرش بیجار است. این روستا در 35 کیلومتر جنوب غربی بیجار واقع شده است روستایی با بیش از 300 خانوار جمعیت و حدود 300 دستگاه دار قالی که عامل تمایز این روستای زیبا با سایر روستاهای همجوار خود است.
 
روستای چشمه منتش نسبت به روستاهای اطراف آبادتر و دارای امکانات بیشتری است درمانگاه، مدرسه راهنمایی، مخابرات و خدماتی که از سوی نهادهای دولتی ارائه شده است موجب رونق اقتصادی روستاست.
 
اولین چیزی که هنگام ورود به این روستا متوجه می‌شوید زندگی است، کودکان مشغول بازی، جوانان سرگرم ورزش، زنان در آستانه در دوک به دست پشم ریسی(تشئی) می‌کنند و دختران پای دار قالی تار و پود هنر این سرزمین را نقش می‌زنند. مردان نیز به پیشه پیشینیان کشاورزی و دامداری را ادامه می‌دهند.
 
اگرچه این روستا نیز از آسیب مهاجرت در امان نبوده اما بیجار و روستاهای اقماریش از مهم ترین مراکز تولید فرش ایران هستند. نقش‌های بیجار، روبی دار گل، گل سرخ، ماسی درهم (ماهی درهم)، شاه عباسی، ترنج و ناترنج، داستان، لاله چکان، شکار و... در این مناطق بافته می‌شود .
 
با این که صنعت قالی بافی در روستای چشمه منتش هنوز نفس می‌کشد و زندگی می‌بخشد اما بدان معنا نیست که همه مسائل بسامان و رضایت بخش است. گرانی مصالح فرش، نابسامانی بازار فروش و نبود مدیریت کارآمد دراین صنعت و مشکلات صادرات باعث شده بافندگان رغبت کمتری برای ادامه کار داشته باشند. 
 
یکی از آسیب‌های این صنعت از میان رفتن نقشه‌های اصلی منطقه است به طور مثال نقشه‌های دیگر نقاط ایران و تابلوفرش‌هایی که در کاشان یا تبریز بافته می‌شد به سفارش شرکت‌ها در این مناطق هم بافته می‌شود این درحالی است که نقشه‌های بومی را دچار آسیب کرده است. البته بافندگان تمایل بیشتری به نقشه‌های محلی دارند .
 
در این میان بافندگان از مشکلاتی مانند فقدان سرمایه و عدم حمایت از سوی مسئولان گله مند هستند.
 
چشمه منتش دارای معماری خاصی است بیشتر خانه‌ها از خشت و چوب است اما زاغه (بئر)های دستکند در مرکز روستا قرار دارد که قدمت آن را بیش از 200 سال تخمین می‌زنند. در ورودی زاغه‌ها با شیبی ملایم از راهرو به داخل اتاقک ادامه پیدا می‌کند.
 
هریک از اتاقک‌ها کاربرد خاصی دارد. نگهداری آذوقه ، انبار خوراک دام و طویله از جمله موارد استفاده این اتاق‌هاست. گفته می‌شود پیش‌تر کاربری مسکونی هم داشته است گاهی این زاغه‌ها به صورت تودرتوست و ارتفاع آن ها تا 40 متر می‌رسد و سقف گنبدی شکلی دارد که از خشت ساخته شده و سقف این بناها هم‌سطح کوچه و درزیر کوچه هاست.
 
دمای داخل بئرها درزمستان گرم و در فصل تابستان خنک است. این پدیده‌های معماری بیننده را به یاد شهرهای زیرزمینی می‌اندازد. در دیگر روستاهای بین بیجار و قروه از این گونه معماری وجود دارد که از جاذبه‌های منطقه است.
 
با اندکی تدبیر توسط سازمان میراث فرهنگی می‌توان از ظرفیت گردشگری این روستاها بازاری برای نجات صنعت فرش پدید آورد.  دیدن معماری خاص روستا شیوه فرش بافی که از پشم چینی و پشم ریسی تا رنگرزی و فرش بافی در یک مکان صورت می‌گیرد از امتیازهای این روستاست که گردشگران بسیاری را می‌تواند جذب کند.
 
در عین حال، ثبت معماری روستا باعث حفظ و نگهداری بناهای آن خواهد شد ومی‌تواند حامی فرش بافی، این هنر ملی، در این نقطه از ایران زمین باشد تا این آثار و سرمایه‌ها برای آیندگان باقی بماند.
 
حسین زندی


برچسب ها: گردشگری ، فرش بیجار ، چشمه منتش ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic