جمعه 18 دی 1394

«و اما آن شب برفی»؛ دل نوشت 8 ساله

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

«و اما آن شب برفی»؛ دل نوشت 8 ساله

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
«و اما آن شب برفی»؛ دل نوشت 8 ساله
حسین صفی را در همدان به‌عنوان مدرس تئاتر و نمایشنامه‌نویس می شناسند اما او در حوزه پژوهش دو اثر به نام های «ناشناخته های حیوانی در درام مدرن» و «زنان شاهنامه» را با همکاری محمد نجاری منتشر کرده است. سال 1393 تجربه دیگری در حوزه نویسندگی از حسین صفی به بازار کتاب آمد...
1394/10/16
 حسین صفی را در همدان به‌عنوان مدرس تئاتر و نمایشنامه‌نویس می شناسند اما او در حوزه پژوهش دو اثر به نام های «ناشناخته های حیوانی در درام مدرن» و «زنان شاهنامه» را با همکاری محمد نجاری منتشر کرده است. سال 1393 تجربه دیگری در حوزه نویسندگی از حسین صفی به بازار کتاب آمد. «و اما آن شب برفی» رمان پرحجمی با زبان و روایتی متفاوت است که توسط نشر نگیما منتشر شده است. صفی در گفت و‌گو با همشهری از تجربه رمان نویسی در همدان می گوید.
  • چه کتاب‌هایی را در دست انتشار دارید؟
به تازگی مجوز انتشار سه نمایش نامه با نام «باز باران» را دریافت کرده ام که سه‌گانه ای با عنوان باران است؛ «بارون میاد شرشر»، «اون شب که بارون اومد» و «باز باران» که توسط انتشارات نگیما منتشر می شود. این نمایشنامه ها حدود شش سال پیش نوشته شده و هر سه را خودم در همدان اجرا کرده ام.
  • رمان «و اما آن شب برفی» نسبت به دیگر کارهای شما خاص و حجیم است؛ ایده آن از کجا آمد؟
برای هر اثرهنری حال و هوا و فضاهایی منبع الهام گرفتن یا ایده گرفتن می شود. داستان شکل‌گیری ایده «و اما آن شب برفی» این‌گونه شکل گرفت که وقتی نیمه شبی از تهران به همدان رسیدم، دیدم همه برگ‌ها ریخته و سفیدی همه فضا را گرفته، همان شب این ایده به سراغ من آمد. در مرحله اول آن فضا بود که مرا جذب کرد، افزون بر آن به هر حال به‌عنوان نویسنده دل مشغولی‌هایی در
 حوزه های سیاسی، اجتماعی و عاشقانه داشتم و با موضوعاتی درگیر بودم، شرایطی دست داد و بعد 8 سال طول کشید تا کاررا نوشتم و منتشر شد.
  • استقبال از این رمان چگونه بود؟
 واقعیت این است که استقبالی نشد. متأسفانه شهر ما با فضاهای این چنینی بسیار فاصله دارد. این کار به همراه یک کار پژوهشی در سال 1393 منتشر شد و در نمایشگاه کتاب همان سال رونمایی شد اما در شهر همدان با این‌که به کتاب‌فروشی‌ها مراجعه کردم استقبالی نشد. هیچ جای خاصی نبود که حمایت کند تا کتاب دیده شود.
  • یعنی هیچ بازخوردی نداشت؟
جالب است ما در شهر تشکلی به نام انجمن داستان داریم اما آن چنان رخوت و بی‌همتی در این نهادها وجود دارد که این ها هم حتی کتاب را نخواندند که اگر نقدی هم داشتند مطرح کنند. به همین دلیل من اصلا به استان همدان امیدوار نیستم؛ در سطح کشور هم، چون رمان اول من بود و توزیع و پخش مناسب نبود اتفاق خاصی نیفتاد. در حالی که نمایشنامه ها و کارهای پژوهشی من بازخورد خوبی در سطح کشور گرفتند. البته ناشر مشکل توزیع داشت و کتاب فروشی‌های همدان هم همراهی نکردند و سفارش ندادند. به نظرم به مرور زمان راه خود را پیدا خواهد کرد.
  • آثاری در حوزه ادبیات داستانی پس از سال 1392 در همدان منتشر شد که مورد استقبال قرار گرفت از جمله «نامه به خورشید»، «یارم همدانی» و «مرغ درخت اقاقی» که نقدهای خوبی هم در‌باره این آثار منتشر شد. چرا «واما آن شب برفی» چنین اقبالی نداشت؟
حوزه‌های نقد، نظر، توزیع، تولید وانتشار با هم مرتبط است. اگر کتابی در حوزه نقد و نظر وارد نشود و کارشناسان و صاحب‌نظران کتاب ها را معرفی نکنند چگونه مردم با کارها آشنا شوند؟ وقتی شما می گویید در دوسال گذشته بیش از 6 اثر از نویسندگان همدانی منتشر شده و من خبر ندارم مقصر متولیان امور ادبیات داستانی هستند. علاوه بر نهادهای دولتی، انجمن‌های ادبی، نویسندگان و شاعران همدان باید این وظیفه را به دوش بکشند. سؤال من این است انجمن‌ها چه کار می کنند؟ انجمن داستان، انجمن نمایش و انجمن‌های شعر باید وارد این حوزه شوند.
  • به نظر شما چه تلاشی متوجه نویسنده کتاب است تا اثرش به دست مخاطب برسد؟
توجه داشته باشید کار من نوشتن است، سیستمی باید باشد که کارانتشار، توزیع و فروش کتاب را بر عهده داشته باشد که در کشور ما این سیستم بیمار است. باید نهادهای متولی مدیریت درست، منطقی و منصفانه به دور از خودبینی و سطحی نگری داشته باشد و نویسنده نتیجه را به گذشت زمان بسپارد. من این باور را ندارم که نویسنده ای کارش را بردارد، ببرد، امضا کند و خودش بفروشد.
  • بازگردیم به رمان «واما آن شب برفی»؛ از این کتاب راضی هستید؟
بله این کاملا یک کار دلی بود و در آن 8 سالی که این رمان را می‌نوشتم لذت می‌بردم. کتاب سه سال در ممیزی گیر کرد و 140 عنوان بازنگری داشت. با این حال 8 سال با این کار مشغول بودم و پیش می‌رفتم. اما به هر حال نباید چنین سرنوشتی داشته باشد؛ نویسنده، می‌نویسد تا منتشر شود، به دست مخاطب برسد و ارتباط برقرار کند. اما من به‌عنوان نویسنده کاری از دستم بر نمی آید. من اندیشه ام را در قالب رمان، شعر یا نمایشنامه می‌آورم اما کار فروش کتاب موضوع دیگری است.
  • فکر می کنم این کار را بیشتر از کارهای دیگر دوست دارید و انتظار دارید در مقایسه با دیگر آثارتان مانند «زنان شاهنامه» که تجدید چاپ شده، بیش از پیش دیده شود؟
در کتاب هایی مانند«ناشناخته های حیوانی در درام مدرن» و «زنان شاهنامه» مسأله این بود که این کتاب ها به‌عنوان کتاب درسی توسط برخی دوستان معرفی شدند اما این رمان چنین سرنوشتی نداشت.
  • آثار دیگری که توسط نویسندگان همدانی منتشرشده، مضامینی شهری و بومی دارند اما کار شما چنین نیست و مکان آن مشخص نیست، علاقه ای به بومی‌نویسی ندارید؟
من به این محدودیت ها علاقه ای ندارم. دردنیایی که با عنوان دهکده جهانی از آن یاد می شود، این مرزبندی ها معنا ندارد. آثار ادبی باید بشری باشد تا مانند آثار دوره یونان باستان ماندگار باشد. چرا شاهنامه و حافظ ماندگار است؟ چون زبان و بیان این ها جهان شمول است. هرچند به هر حال ردپایی از همدان در این رمان هست؛ مثلا همیشه شکوه بزرگی عناصر را به الوند نسبت داده ام.
  • یکی از ویژگی‌های رمان روایت و زبان این اثر است؛ چه عمدی در این کار بوده؟
نگاه من این بود که یک اتفاقی در روایت ادبیات داستانی ایجاد کنم. به همین دلیل زاویه نگاه‌ها، زبان و روایتی که در این رمان هست در کمتر کتابی می توان دید. به نظرم این زبان برگرفته از جغرافیای رخدادها به لحاظ زمان و مکان است. زبان آن هم زبان یک دستی نیست، بخشی از این اتفاق ها براساس فاصله گذاری خاصی است و در جاهایی هم به سراغ رمان نو و جریان سیال ذهن رفته ام. همه این 540 صفحه در یک شب اتفاق می‌افتد حال باید مخاطب و خواننده بگویند چگونه است.من این کتاب را بسیار دوست دارم، برای این‌که برای نوشتن آن عاشقانه وقت گذاشتم. من گاهی برای جایی یک نمایشنامه می‌نویسم، اما این کار را برای دلم نوشتم شاید سیاسی ترین رمان سال های اخیر باشد اما در لایه های متن هرکسی می تواند دغدغه ها و فکر می کنم راه خودش را پیدا کند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%C2%AB%D9%88-%D8%A7%D9%85%D8%A7-%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D8%A8-%D8%A8%D8%B1%D9%81%DB%8C%C2%BB%D8%9B-%D8%AF%D9%84-%D9%86%D9%88%D8%B4%D8%AA-8-%D8%B3%D8%A7%D9%84%D9%87


برچسب ها: نویسندگان همدان ، کتاب همدان ، همشهری همدان ،

پنجشنبه 14 آبان 1394

همدان صنعت چاپ کتاب در همدان جان تازه می خواهد

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

صنعت چاپ کتاب در همدان جان تازه می خواهد

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
صنعت چاپ کتاب در همدان جان تازه می خواهد
صنعت نشر در استان همدان بیش از 8 دهه سابقه دارد، اما با این حال با مشکلات زیادی روبه‌روست. همه آنچه بر صنعت نشر و کتاب کشور می‌رود در همدان هم مشهود است و چه بسا بیشتر. به همین دلیل تاثیر شرایط موجود را بر مخاطبان کتاب در این شهر نمی‌توان نادیده گرفت...
1394/08/11
  صنعت نشر در استان همدان بیش از 8 دهه سابقه دارد، اما با این حال با مشکلات زیادی روبه‌روست. همه آنچه بر صنعت نشر و کتاب کشور می‌رود در همدان هم مشهود است و چه بسا بیشتر. به همین دلیل تاثیر شرایط موجود را بر مخاطبان کتاب در این شهر نمی‌توان نادیده گرفت. از این نکته نباید غافل شد که پرداختن به وضعیت نشر در استان همدان، به شکل پایاپای با وضعیت نشر کتاب در کشور مرتبط است و سیاست‌های کلان فرهنگی در همه استان‌ها به شکل همسانی اجرا می‌شود.
یکی از مشکلات عمده ناشران شهرستانی مشکل توزیع و پخش کتاب است.مدیر نشر چنار اظهار می‌کند: بیشتر ناشران شهرستانی به حوزه پخش سراسری کتاب دسترسی ندارند و از این قافله عقب مانده‌اند. در همدان مانند دیگر شهرستان‌ها، افزون بر مشکلات کلی مشکلات دیگری نیز وجود دارد. ارتباط نداشتن با شبکه پخش کتاب و به بازی نگرفتن آنان توسط ناشران تهران باعث شده برخی از ناشران شهرستان راه‌هایی را برگزینند که چندان پسندیده نیست و خود مشکل‌آفرین است‌.
« عباس رضوانجو»  می‌افزاید: در واقع انتشار کتاب صرفا با سفارش مؤلف بدون ارزشیابی اثر انجام می‌شود. مؤلف برای انتشار کتابش هزینه و ناشر هم با دریافت این هزینه بدون توجه به نظر مخاطبان و سطح کیفی کتاب را منتشر می‌کند. نتیجه این که رابطه ناشر و مؤلف صرفا به شکل معامله‌ای تجاری‌‌ای بدون توجه به اثرگذاری فرهنگی تبدیل  می‌شود.

 روند انتشار
این مدیر انتشاراتی در شهرستان همدان می‌گوید: در سال‌های پیش اگر اثر مؤلف توسط کارشناسان یا نویسندگان معتمد ناشر، ارزشیابی و قابل انتشار تشخیص داده می‌شد، کتاب منتشر می‌شد نه این‌که کتاب چاپ شود و نزد مؤلف خاک بخورد. روند انتشار در بسیاری از موارد اینگونه است که مؤلف اثر خود را به ناشر ارائه می‌کند و ناشر پس از اخذ مجوز و چاپ کتاب، هزینه مخارج و سود خود را از مولف می‌گیرد و کتاب را تحویل مولف می‌دهد. مولف می‌ماند و کتاب‌هایش که راهی به بازار فروش ندارد.
رضوانجو با انتقاد از این روند چاپ و نشر کتاب در شهرستان‌ها می‌افزاید: ناشران به کیفیت اثر اهمیتی نمی‌دهند و تلاشی نمی‌کنند تا به سیستم توزیع و پخش کتاب کشوری دست یابند و سیستم پخش کتاب شهرستان‌ها را ایجاد کنند. با ایجاد شبکه توزیع پخش کتاب در همدان از وابستگی به مرکز کاسته می‌شود.
وی می‌گوید: این روند موجب شکل‌گیری دور باطلی در چاپ و پخش کتاب شده است و به همین دلیل مؤلفان حرفه‌ای حتی اگر در شهرستان‌ خود ساکن باشند ترجیح می‌دهند اثر خود را به ناشری در مرکز بسپارند. از طرفی ممکن است این ناشر تهرانی با کیفیت کمتری نسبت به ناشر شهرستان کتاب را منتشر کند.

شمارگان کتاب
مدیر نشر چنار در خصوص شمارگان کتاب نیز می‌گوید: در اعلام آمار شمارگان کتاب نیز به دلایلی مانند دریافت سهمیه کاغذ، اغراق می شود. در حال حاضر سهمیه کاغذ توسط دولت برداشته شده و به جای آن مقرر شده از هر مؤلف شهرستانی در حدود یک سوم شمارگان کتاب خریداری شود. این اصل مهم باید توسط اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی انجام شود.
رضوانجو با بیان موانع متعدد خرید کتاب می‌گوید: اداره کل ارشاد همدان برای خرید کتاب، اما و اگرهای بسیاری از جمله کمبود بودجه را مطرح می‌کند. درحالی‌که خرید محدود نسخه‌های یک کتاب به تایید کارشناسان می‌تواند بسیار مورد استفاده پژوهشگران و علاقه‌مندان کتاب و کتابخوانی قرار گیرد.
وی می‌افزاید: برای بررسی وضعیت نشر و کتابخوانی باید به‌صورت موردی و جزئی دقیق شد تا آمار واقعی به دست آید. به‌طور مثال باید به‌صورت تخصصی انتشار کتاب را در حوزه کتاب‌های شعر و داستان، پژوهشی یا کتاب‌های کودکان و نوجوانان بررسی کرد.

 کالای فرهنگی
کتاب از کالاهای اساسی فرهنگی است که هیچگاه نباید نادیده گرفته شود. چه در گذشته چه حال و حتی در آینده نیز نمی‌توان از تاثیرگذاری آن چشمپوشی کرد. از ورود صنعت چاپ به ایران، تولید کتاب از حالت سنتی خارج و دوره‌ای تازه آغاز شد. وجود راسته صحافخانه در بازار سنتی همدان نشان از قدمت این هنر- صنعت در این شهر دارد.
یکی از نویسندگان همدانی در زمینه اهمیت کتاب به خصوص در شهر همدان می‌گوید: مردم همدان از دیرباز هیچگاه کتاب را فراموش‌ نکرده‌اند. در سال‌های نه چندان دور کتابفروشی‌هایی که کتاب کرایه‌ می‌دادند را بسیاری از جوانان قدیم همدانی به یاد دارند.
وجود کتابفروشی‌های قدیمی شهر از جمله شاهین، علوی، ناصر خسرو، نیما و ابن‌سینا از آن جمله‌اند. البته کتابفروشی‌های شاهین و علوی دیگر نیستند.
محمد افشار می‌افزاید: ناشران همدانی می‌توانند با توجه به این تعلق خاطر به انتشار کتاب‌هایی که با استقبال مخاطبان همدانی همراه می‌شود، اقدام کنند.

توجه به طراحی و گرافیک
افشار با تاکید بر اهمیت شکل گرافیکی کتاب می‌گوید: متأسفانه به شکل طراحی جلد و صفحه‌آرایی کتاب در شهرستان‌ها به خصوص همدان چندان توجه نمی‌شود. در حالی‌که روز به روز این هنر به سوی استانداردها و ایده‌آل‌ها پیش می‌رود. در تهران وجود گرافیست‌های حرفه‌ای و اهمیت استفاده از طرح‌ و نظر ایشان توسط ناشر کاملا مشهود است.
صفحه‌آرایی، گرافیک، طراحی، حروفچینی و حتی کاغذ و صحافی کتاب در همدان باید مورد بازنگری قرار بگیرد.
وی به یک پیشنهاد برای بالارفتن آمار واقعی فروش کتاب اشاره می‌کند و می‌افزاید: برای این که کتاب با مخاطب خود ارتباط برقرار کند باید در معرض دید و دسترس او باشد.
با توجه به وجود کتاب‌فروشی‌های همدان در مسیرهای اصلی شهر و تعداد قابل توجه آنها هر ناشر می تواند از هر عنوان کتاب 10 جلد کتاب به کتابفروش با تمهیدات خاص تشویقی عرضه کند.
این نویسنده همدانی می‌گوید: این راهکار هم موجب افزایش ارتباط ناشر شهرستانی با کتابفروش و هم ارتباط نویسنده و مخاطب می‌شود. اگر این ارتباط برقرار شود با انتشار هر عنوان کتاب صدها جلد کتاب عرضه و خوانده می‌شود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B5%D9%86%D8%B9%D8%AA-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%AC%D8%A7%D9%86-%D8%AA%D8%A7%D8%B2%D9%87-%D9%85%DB%8C-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%87%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، صنعت چاپ همدان ، کتاب همدان ، نشر همدان ،

دوشنبه 11 خرداد 1394

ناشران همدانی‏، اثر بومی چاپ نمی‌کنند

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :کتاب ،روزنامه همشهری ،

ناشران همدانی‏، اثر بومی چاپ نمی‌کنند

نویسنده: حسین زندی /همدان- خبرنگار همشهری
ناشران همدانی‏، اثر بومی چاپ نمی‌کنند
در بیست و هشتمین نمایشگاه کتاب تهران آثاری از نویسندگان همدانی توسط ناشران تهرانی به نمایش درآمد...
1394/03/11
در بیست و هشتمین نمایشگاه کتاب تهران آثاری از نویسندگان همدانی توسط ناشران تهرانی به نمایش درآمد. از جمله در حوزه ادبیات داستانی کارهای خوبی منتشر و با استقبال خوبی از طرف مخاطبان روبه‌رو شد.به عنوان نمونه رمانی از «محمدحسن شهیدی‌همدانی» با عنوان «یارم همدانی و..» که توسط انتشارات آوامتن منتشر شده است، پرفروش‌ترین کتاب این انتشارت در نمایشگاه بود.
همچنین 2 اثر از «حمید حیاتی»، «مرغ درخت اقاقی» عبدالله عماد، «کتاب آرشیو روزنامه گلگون» و آثاری در حوزه ترجمه و شعر از پدیدآورندگان همدانی توسط ناشران تهرانی در این نمایشگاه عرضه شد. در نگاه اول این رویداد بسیار مبارک است و اتفاق خوبی در حوزه کتاب به شمار می‌آید که تعداد قابل توجهی کتاب توسط نویسندگان همدانی به بیست و هشتمین نمایشگاه کتاب تهران راه پیدا کرده است، اما موضوع دیگری وجود دارد که بسیار قابل تأمل است. این‌که چه عواملی باعث می‌شود نویسندگان بومی همدان آثار خود را در شهر و استان خود منتشر نکنند و به ناشران غیرهمدانی از جمله ناشران تهرانی بسپارند؟

قانون‌تراشی ناشران
عوامل و دلایل گوناگونی وجود دارد که باعث می‌شود وقتی یک نویسنده حرفه‌ای در همدان زندگی می‌کند، برای همشهریان خود می‌نویسد و دوست دارد همشهریانش نخستین کسانی باشند که اثرش را بخوانند، اما برخلاف میل باطنی مجبور می‌شود حاصل عمرش را در جای دیگری منتشر کند.  به طور مثال نویسنده وقتی به ناشر همدانی مراجعه می‌کند، در بدو ورود ناشر پیش از این‌که اثر را ببیند، شیوه و روش کار را به نویسنده گوشزد می‌کند که هزینه تولید و چاپ کتاب برعهده نویسنده است و ناشر تعهدی در توزیع و فروش کتاب ندارد. همچنین پس از ترخیص کتاب از چاپخانه، ناشر مسئولیتی در این زمینه ندارد. در حالی‌که اصلی‌ترین مسئولیت‌های ناشران حرفه‌ای در کشور پس از قرارداد با نویسنده و دریافت مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد، مسئولیت توزیع کتاب است.

بی‌اعتمادی به ناشران شهرستانی
اعتماد به ناشران شهرستانی کم است. به نظر می‌رسد این نبود اعتماد، ریشه در عملکرد ناشران غیرحرفه‌ای در گذشته دارد، اگر ناشری در همدان این روزها به صورت حرفه‌ای فعالیت کند و همه عناصر لازم مانند توزیع درست، تبلیغ کافی و فرصت معرفی و عرضه کتاب را در سراسر کشور دارا باشد باز هم با بی‌رغبتی نویسندگان مواجه خواهد شد و این نیازمند اعتمادسازی از طرف ناشران است که کاری بسیار زمان‌بر و دشوار است.
نویسندگان انتظار دارند حاصل و نتیجه کارشان دیده شود و به دست مخاطبان بیشتری برسد، اما آیا اگر کتابی در شهر همدان منتشر شود تضمینی وجود دارد در سراسر ایران دیده شود و در ویترین کتابفروشی‌ها قرار گیرد؟ یا این‌که نویسنده پس از این‌که همه هزینه‌های حروفچینی، طراحی، چاپ، صحافی و هزینه ناشر را پرداخت کرد باید اثرش را بسته‌بندی و در خانه حفظ کند و یا در بهترین صورت کنار پیاده‌روهای شهر بساط کتابفروشی برپا کند؟
این اتفاق سال‌هاست در همدان می‌افتد و تحولی در عرصه نشر و پخش کتاب صورت نمی‌گیرد. به نظر می‌رسد وظیفه ساماندهی این وضعیت را اتحادیه تعاونی ناشران همدانی می‌تواند به عهده بگیرد تا هم از حقوق مولفان دفاع کند و هم صنعت نشر همدان را به سمت حرفه‌ای شدن سوق دهد.

کوتاهی رسانه‌های محلی
نکته دیگری نیز در حوزه تبلیغات نشر وجود دارد. باید پرسید چه تعداد از صفحات روزنامه‌ها و نشریات همدانی به معرفی کتاب اختصاص دارد؟ هرچند بخشی از این مسئولیت بر عهده ناشران است که نمونه آثار منتشر شده خود را برای نشریات و روزنامه‌ها بفرستند تا با معرفی آن، مخاطبان را با تازه‌های نشر آشنا کنند،  اما محصولات فرهنگی به ویژه کتاب در تبلیغات رسانه‌ای جایگاه چندانی ندارد.
ریشه آنچه گفته شد در شیوه ارائه مجوز نشر توسط وزارت فرهنگ و ارشاد است که در گذشته بدون در نظرگرفتن ضوابط و استانداردهای نشر مجوز صادر کرده و همچنین برخی ناشران وابسته را وارد صنعت نشر کرده است.
یکی از ضرورت‌های این حوزه که اتحادیه‌های ناشران و اداره کل ارشاد استان می‌توانند دنبال کنند خصوصی‌سازی در عرصه فرهنگی است تا بتوانند ناشران تخصصی و حرفه‌ای را جایگزین ناشران وابسته کنند.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D9%86%D8%A7%D8%B4%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86%DB%8C%E2%80%8F%D8%8C-%D8%A7%D8%AB%D8%B1-%D8%A8%D9%88%D9%85%DB%8C-%DA%86%D8%A7%D9%BE-%D9%86%D9%85%DB%8C%E2%80%8C%DA%A9%D9%86%D9%86%D8%AF


برچسب ها: ناشران همدانی ، همشهری همدان ، کتاب همدان ، نمایشگاه کتاب ، نویسندگان همدانی ،

پنجشنبه 24 اردیبهشت 1394

حضور کمرنگ ناشران همدانی درنمایشگاه بین المللی کتاب

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

حضور کمرنگ ناشران همدانی درنمایشگاه بین المللی کتاب

نویسنده: حسین زندی/خبرنگار
حضور کمرنگ ناشران همدانی درنمایشگاه بین المللی کتاب
نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران در حالی وارد بیست و هشتمین دورۀ برگزاری خود می‌شود که کمتر تلاش برای رسیدن به استاندارهای نمایشگاهی کرده است. اگر برگزارکنندگان این نمایشگاه که باید مهمترین رویداد فرهنگی کشور درحوزه کتاب باشد، نمایشگاه بیست و هشتم را با هر یک از 27 دورۀ پیش مقایسه کنند، متوجه خواهند شد، چندان نوآوری و رشدی در این نمایشگاه صورت نگرفته است...
1394/02/22
       نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران در حالی وارد بیست و هشتمین دورۀ برگزاری خود می‌شود که کمتر تلاش برای رسیدن به استاندارهای نمایشگاهی کرده است. اگر برگزارکنندگان این نمایشگاه که باید مهمترین رویداد فرهنگی کشور درحوزه کتاب باشد، نمایشگاه بیست و هشتم را با هر یک از 27 دورۀ پیش مقایسه کنند، متوجه خواهند شد، چندان نوآوری و رشدی در این نمایشگاه صورت نگرفته است. در طول دوره‌های گذشته عملکرد سلیقه‌ای برخی مسئولان در وزارت ارشاد تغییراتی در حضور ناشران به وجود آورد یا چیدمان غرفه‌ها سلیقه‌ای ‌شد. در این میان سوال‌هایی وجود دارد که همچنان در طول 28 دوره گذشته بی‌پاسخ مانده است. به طور مثال این رویداد فرهنگی چه اندازه توانسته در فراگیر شدن کتاب و کتابخوانی گام بردارد و موفق شود؟
       با نگاهی به شمارگان کتاب در کشور متوجه می‌شویم که نه تنها نمایشگاه بلکه به طور کلی مدیران کلان فرهنگی کشور در این زمینه ناکام بودهاند. در دوره‌ای که جمعیت کشور حدود 30 میلیون نفر بود، متوسط شمارگان کتاب به 3000 جلد میرسید. اما امروز جمعیت کشور حدود 80 میلیون نفر است و شمارگان کتاب به 500 جلد سقوط کرده است. اگر مطالعه کتاب درسی را نادیده بگیریم، متوسط سرانه کتابخوانی در کشور حدود یک دقیقه است. تنها پاسخی که مسئولان در این زمینه دارند، ارایه آمار نادرست در سرانه کتابخوانی است که بدون پشتوانۀ کامل تحقیقی تلاش می‌کنند آن را بالا ببرند و بیشتر از حد واقعی اعلام کنند. از سوی دیگر این ناکامی را به اینترنت و فضای مجازی نسبت می‌دهند. بدین معنی که مردم از اینترنت برای مطالعه استفاده می‌کنند. این گفته بخشی از واقعیت است، اما در غرب که مهد کامپیوتر و اینترنت است تیراژ کتاب پایین‌تر نیامده، بلکه رشد کرده است.
       پرسش دیگر این است که نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران چه میزان توانسته است در معرفی ناشران شهرستانی و کتاب‌هایی که خارج از استان تهران منتشر می‌شود تلاش کند؟ به جز ناشرانی که از استان خراسان رضوی و قم در این نمایشگاه حضور دارند، سایر استان‌ها سهم ناچیزی از حضور در نمایشگاه دارند. هزینه رفت و آمد به تهران، هزینه اقامت و اجاره غرفه همچنین تعداد کم آثار منتشر شده در شهرستان باعث می‌شود شاعران شهرستانی اقبالی به حضور در نمایشگاه نشان ندهند. در بیست و هشتمین نمایشگاه کتاب تهران فقط 3 ناشر از استان همدان حضور یافته‌اند. در حالی که ده‌ها ناشر در این استان مجوز فعالیت دارند. تخصصی بودن نشر در همدان یکی از اموری است که کمتر بدان توجه شده است. بیشتر کسانی‌که مجوز نشر دارند به عنوان یک کار جنبی در کنار شغل اصلی به آن می‌پردازند. یا  براساس تفنن به دنبال این کار رفته‌اند و به عنوان شغل به آن نگاه نمی‌کنند. دغدغه کار فرهنگی و کتاب، شناخت،‌ تبلیغات، بازاریابی و توزیع کتاب از  نیازهای اصلی یک نهاد انتشاراتی است که بیشتر ناشران همدانی از آن غافل هستند. اتحادیه ناشران همدان به عنوان یک نهاد غیردولتی صنفی نتوانسته است در همگرایی و ساماندهی فعالان حوزه نشر و ناشران موفق عمل کند. در حالی که اتحادیه‌های ناشران بیشتر استان‌ها در بیست و هشتمین نمایشگاه کتاب تهران حضور داشتند، جای خالی این نهاد در کنار غرفه‌های دیگر استان‌ها دیده می‌شد.    
    اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی همدان خود را متولی اصلی حوزۀ فرهنگ در استان می‌داند. اما برای حضور پررنگ ناشران این استان تلاشی نمی‌کند. تعداد کتاب‌های منتشر شده برخی ناشران همدانی بسیار کم است. به طور مثال یک ناشر با 12 عنوان کتاب نمی‌تواند در نمایشگاه شرکت کند. اما اتحادیه ناشران با کمک اداره ارشاد می‌توانست آثار منتشر شده این ناشران را به صورت گروهی در یک غرفه به نمایش بگذارد و در معرفی رویدادهای فرهنگی استان همدان سهیم باشد.


برچسب ها: همشهری همدان ، کتاب همدان ، صنعت نشر در همدان ،

پنجشنبه 24 اردیبهشت 1394

شعر سرودن نیست، دانستن است

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

شعر سرودن نیست، دانستن است

نویسنده: حسین زندی همدان -خبرنگارهمشهری
شعر سرودن نیست، دانستن است
تازه‌ترین كتاب «پوریا گل‌محمدی» شاعر و نویسنده همدانی با عنوان «فنون شاعری» در گفت‌وگو با شمس لنگرودی شاعر نامدار معاصر به وسیله انتشارات آرادمان راهی بازار كتاب شده است.
1394/02/23
 گل‌محمدی سال گذشته نیز كتابی با عنوان «شعر و شاعری در ایران باستان و میانه» در گفت‌وگو با دكتر «ابوالقاسم اسماعیل‌پور» را منتشر كرد كه به شكلی كتاب فنون شاعری را باید دنباله آن دانست.
ویژگی مهم این دو اثر این است كه این كار به وسیله یك متخصص ادبی و شاعری جدی صورت گرفته است. گل‌محمدی خود شاعر كتاب‌های «اینجا هیچ خیابانی بی‌طرف نیست» و «شب‌باش اما كسی را سیاه نكن» است كه كتاب نخست او در سال 1391 نامزد دریافت جایزه كتاب سال شعر خبرنگاران ایران شد. او نشان داده است كه تنها سرودن مهم نیست بلكه باید دانست. از گذشته شعر گرفته تا فنون آن. باید رازهای شعر را در گذشته دانست و بخشی دیگر را از زبان شاعران معاصر شنید. به بهانه انتشار كتاب فنون شاعری نگاهی می‌اندازیم به كارنامه پوریا گل‌محمدی؛ شاعر، مردم‌شناس و خبرنگار با ذكر این نكته كه گل‌محمدی كارشناس رشته زبان و ادبیات فارسی و كارشناس ‌ارشد انسان‌شناسی است.

15 سال با شعر
نخستین دفتر شعر پوریا گل‌محمدی با عنوان «این‌جا هیچ خیابانی بی‌طرف نیست» در سال 1390از سوی انتشارات «آوای‌كلار» منتشر و راهی بازار كتاب شد. او در این‌باره به همشهری گفت: این كتاب در هفتمین دوره‌ جایزه‌ «كتاب سال شعر – خبرنگاران» نامزده دریافت جایزه شده است. شعرهای این مجموعه در قالب آزاد سروده شده‌اند. گل‌محمدی ادامه داد: حدود 15 سال می‌شود كه در عرصه شعر به‌صورت جدی‌ فعالیت می‌كنم و حالا پس از آنكه احساس كردم شعرهایم در حدی هستند كه قابلیت انتشار دارند این مجموعه را آماده انتشار كردم. چند نفر از شاعران و منتقدان پیش از انتشار این دفتر، آن ‌را مطالعه و دیدگاه خود را نسبت به آن بیان كرده‌اند. شمس لنگرودی و پروین سلاجقه از جمله این افراد هستند و بخش‌هایی از دیدگاه آنها نسبت به این اشعار در پشت جلد كتاب آمده است. اینجا هیچ خیابانی بی‌طرف نیست، 85 قطعه شعر آزاد را شامل می‌شود كه مسائل اجتماعی، سیاسی و عاطفی از جمله مضامین و موضوعات آنها هستند.
یكی دیگر از آثار گل محمدی «شعر و شاعری در ایران باستان و میانه و تاریح حقیقی شعر ایرانی» است كه در بیست و هشتمین دوره نمایشگاه كتاب تهران عرضه شده است، این كتاب حاصل گفت‌وگوی گل‌محمدی با دكتر ابوالقاسم اسماعیل‌پور اسطوره‌شناس، متخصص ادبیات ایران باستان و میانه و استاد دانشگاه است.
این پژوهشگر با اشاره به شرایط تهیه كتاب گفت: برای تهیه این كتاب 3 سال تلاش كرده‌ام. با توجه به اینكه ما كتاب‌های كمی در مورد تاریخ حقیقی شعر ایرانی داریم. ارزش این اثر با در نظر داشتن این نكته مشخص می‌شود. خوانند كتاب می‌تواند با خواندن 120 صفحه گفت‌وگو اطلاعات بی‌سابقه‌ای از ادبیات ایرانی به دست آورد و متوجه شود كه تاریخ ادبیات ایران از رودكی آغاز نمی‌شود بلكه عده‌ای خواسته یا ناخواسته 1700 سال از ادبیات ما را حذف كرده‌اند. از جمله بخش‌های این كتاب عبارتند از: حذف 2 هزار سال ادبیات ایرانی‌؛ خواسته و ناخواسته، قدیمی‌ترین شاعران و اشعار ایرانی‌، شعر آریایی‌، دین در شعر ایران باستان و میانه‌، نمونه اشعار‌؛ گاهانی، یشتی‌، پهلوی اشكانی‌، فارسی میانه‌، مانوی، اسطوره و شعر‌، نمونه اشعار سغدی، مانی‌ نخستین شاعر سپیدگوی جهان‌، زرتشت نخستین شاعر ایرانی و ادبیات كودكان در ایران باستان و میانه كه می‌تواند در اختیار پژوهشگران قرار بگیرد.
گل محمدی افزود: بی‌خبری و نبود آشنایی با تاریخ حقیقی آغاز ادبیات و شعر ایرانی چنان گسترش پیدا كرده كه بیشتر استادان و مدرسان ادبیات در دانشگاه‌های ایران هم چیز زیادی در مورد این 2 هزار سال ادبیات باستانی ایرانی نمی‌دانند. او هدف خود را از این گفت‌وگو پیدا كردن پاسخ پرسش‌های شاعرانه خودش و شناخت تاریخ حقیقی شعر ایران عنوان كرد.
دكتر اسماعیل‌پور در بخشی از این گفت‌وگو می‌گوید: «به سراینده‌ سروده‌های ودایی، رِشی می‌گفتند. باید رشی‌ها را نخستین شاعران و سرایندگان آریایی دانست. سرایندگان ایرانی یشت‌ها را هم باید وارثان رشی‌ها و دنباله‌ رو راه شعری آنها دانست.»(ص 27 و ص 26)
پوریا گل‌محمدی در ادامه گفت: آنچه ما از پروسه‌ شعر ایرانی می‌دانیم، به واقع از رودكی به بعد است. اما شگفت‌انگیز و غمناك است كه از تاریخی معادل 2 هزار سال ادبیات ایران، ناآگاه و غافل مانده‌ایم. ادبیاتی آن چنان شگفت و غنی كه به گفته دكتر اسماعیل‌پور، شعر سنایی و كسایی مروزی و رودكی در برابر آن كم و گم است.
او در معرفی كتاب « فنون شاعری»گفت: همان‌طور كه در مقدمه این كتاب نوشته‌ام، به دلایل مختلف می‌توان با یك نفر گفت‌وگو كرد، برای مثال برای پركردن صفحه روزنامه، مجله یا مناسبتی. در كتاب نخست گفت‌وگوهای خود با دكتر اسماعیل‌پور كه موضوعش شعر و شاعری در ایران باستان و میانه بود، اشاره كردم، من گفت‌وگو نكردم كه فقط گفت‌وگو كرده باشم، بلكه هدفم پیدا كردن پاسخی برای پرسش‌های خودم است، پرسش‌هایی كه یك شاعری برای شاعر شدن باید جواب آنها را داشته باشد. وی گفت: این كتاب علاوه بر معرفی شمس لنگرودی سعی دارد نكات‌ریز و فنونی كه یك شاعر به كار می‌برد تا با دیگر شاعران متفاوت باشد را نشان دهد. من با تجربه به این مرحله رسیدم. یك دوره خودم را رها می‌كردم كه هرچی می‌آید، بنویسم؛ دیدم هرج و مرج می‌شود. یك دوره بود كه كاملاً كنترل می‌كردم؛ دیدم مصنوعی می‌شود. به این نتیجه رسیدم كه باید شعر را رها كنم تا خودش نوشته شود.


برچسب ها: کتاب همدان ، همشهری همدان ، نشر در همدان ، پوریا گل محمدی ،

پنجشنبه 24 اردیبهشت 1394

آسیب شناسی چاپ کتاب ناشران شهرستانی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،کتاب ،

آسیب شناسی چاپ کتاب ناشران شهرستانی

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
آسیب شناسی چاپ کتاب ناشران شهرستانی
نویسندگان همدانی سال پركاری را پشت سرگذاشته‌اند این موضوع را با نگاهی به آمار كتاب‌هایی كه در بیست و هشتمین نمایشگاه كتاب تهران عرضه شده می‌توان دریافت...
1394/02/23
نویسندگان همدانی سال پركاری را پشت سرگذاشته‌اند این موضوع را با نگاهی به آمار كتاب‌هایی كه در بیست و هشتمین نمایشگاه كتاب تهران عرضه شده می‌توان دریافت. در این نمایشگاه آثاری در زمینه‌های پژوهشی، ترجمه، رمان و شعر به نمایش درآمده است از جمله 4 اثر از «حمید حیاتی» نویسنده و پژوهشگر همدانی با نام‌های «میشل فوكو؛ پیدایش عقل كیفری»، «انگار به آن طرف خیابان رسیده‌ای»، «بر فراز عبثناكی زندگی» و «نامه‌ای به خورشید» به بازار آمده است. این نویسنده سال 1345 در همدان‌زاده شده و نویسندگی را از دهه 70 خورشیدی آغاز كرده است. از او علاوه بر 4 اثر منتشر شده 3 رمان دیگر در دست انتشار است. حیاتی در این گفت‌وگو از رابطه خود با كتاب می‌گوید:
  • از چه زمانی با كتاب آشنا شدید؟
در زمان كودكی عضو كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان شدم و از 12 سالگی كتاب خواندن را به‌صورت حرفه‌ای آغاز كردم. آن زمان عضو كتابخانه آزادی بودم و وقتی برخی كتاب‌ها را می‌خواندم متوجه نمی‌شدم چون زمینه نظری و تئوریك این كتاب‌ها را نداشتم، اما تلاش می‌كردم مانند پدیده‌ای كه ناشناخته است، ادامه بدهم تا شناخت پیدا كنم. از همان زمان روزی بیش از 6 ساعت مطالعه می‌كردم.
  • به تازگی 4 اثر از شما منتشر شده است، این آثار شما را به‌عنوان یك نویسنده حرفه‌ای معرفی می‌كند، اما سؤالی كه پیش می‌آید این است كه چرا با وجود اینكه در همدان زندگی می‌كنید همه كارهای شما در تهران منتشر شده است؟
یكی از مهم‌ترین دلایل این است  که نویسندگان شهرستان‌ها آثارشان را به ناشران محلی نمی‌سپارند ،زیرا این ناشران در كار توزیع كتاب ضعیف عمل می‌كنند. در حالی كه اگر شما با یك ناشری كه در تهران فعالیت می‌كند، همكاری كنید و كتاب خود را برای انتشار به او بسپارید، مطمئن هستید كه كار شما در تمامی ایران دیده می‌شود، اما ناشران محلی اگر اهتمام كنند، تنها می‌توانند كتاب را به شهرستان‌های اطراف برسانند. مسأله مهم‌تر این است كه ناشرانی كه در تهران به‌صورت تخصصی فعالیت می‌كنند عنوان انتشاراتی آنها به‌صورت یك برند برای كتابفروشان و مخاطبان شناخته شده است بر همین اساس مخاطبان هم به این ناشران اعتماد دارند، چراكه هم در حوزه پخش كتاب و هم در زمینه پذیرش، انتخاب و بررسی كتاب برای انتشار مورد اعتماد مخاطبان هستند چون اگر كتاب ضعیف منتشر كنند مخاطبان را از دست می‌دهند.
  • برای چاپ كتاب‌های شما ناشران تهرانی پولی دریافت كرده یا حق التألیف برای شما در نظر گرفته‌اند؟
خیر. هیچ‌یك از ناشران كتاب‌های من مبلغی را دریافت نكرده‌ و با هزینه خودشان آثار مرا منتشر كرده‌اند.
  • وقتی‌كاری را می‌نویسید چقدر به این نكته فكر می‌كنید كه مرزها را بشكنید تا آثار شما مخاطبان بیشتری داشته باشند و حتی در كشورهای دیگر نیز دیده شوند؟
به این نكته فكر كرده‌ام و دوستانی هم در این زمینه به من پیشنهاد كرده‌اند تا آثارم به زبان‌های دیگر ترجمه شود. به‌ویژه رمان «انگار به آن طرف خیابان رسیده‌ای» مورد استقبال مترجمان باتجربه قرار گرفته است، اما من در ابتدا به بازخورد خوانندگان داخل كشور فكر می‌كنم و امیدوارم بتوانم كارهایم را در خارج از كشور هم منتشر كنم.
  • ما چه بپذیریم و یا نپذیریم وضعیت كتاب در كشور مناسب نیست و شمارگان كتاب بسیار پایین است. ظاهرا متوسط تیراژ كتاب‌های شما هم هزار نسخه است. از این هزار نسخه چه تعداد در زادگاه شما همدان به فروش می‌رسد؟
كتاب «انگار به آن طرف خیابان رسیده‌ای» 23 اسفند 1393 به بازار آمد و تا اواسط اردیبهشت 150 جلد یعنی حدود 50‌درصد كتاب‌ها در همدان به فروش رفته است.
  • شرایط كتابخوانی را در همدان چگونه ارزیابی می‌كنید؟
وضعیت كتابخوانی در همدان، حتی نسبت به شهرهای كرمانشاه بدتر و سرانه مطالعه پایین‌تر است. همچنین تعداد كتابفروشی‌ها هم كمتر است. البته بر اساس آمارهای میدانی، تحقیق‌های شفاهی و اظهارات دوستان می‌گویم شرایط خوبی نداریم.
  • برای بهتر شدن وضعیت چه‌كار باید كرد؟
به نظر من اگر مسئولان به كتاب و كتابخوانی به اندازه ورزشی مانند فوتبال توجه می‌كردند و در رسانه‌ها هم كتاب جایگاهی پیدا می‌کرد شرایط بهتر می‌شد. وقتی كودكان و نوجوانان بدانند و ببینند كه در رسانه‌ها نسبت به كتاب و نویسنده برخورد احترام‌آمیزی صورت می‌گیرد با كتاب آشتی می‌کند. اگر فرهنگ در جامعه لطمه ببیند و فرهیختگان سرخورده و ناامید شوند جامعه لطافت را از دست می‌دهد و شكل خشن به خود می‌گیرد. باید پذیرفت همین تعداد اندك هستند كه برای زیست بهتر سایر افراد جامعه تلاش می‌كنند؛فرهنگ بازدارنده در مقابل افسارگسیختگی‌های اجتماعی است.
  • چه دلایلی باعث به وجود آمدن چنین شرایطی است؟ آیا می‌توان گفت فناوری‌های نوین چنین تأثیری داشته است؟
مظاهر مدرنیته از غرب وارد شده است، اما آنها مانند گذشته كتاب می‌خوانند و هیچ آماری وجود ندارد كه ثابت كند كتابخوانی در غرب تنزل كرده است اما در كشور ما گفته می‌شود  که كتاب نخواندن به دلیل فناوری‌های جدید است.


برچسب ها: همشهری همدان ، کتاب همدان ، انتشارات در همدان ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic