شنبه 26 دی 1394

ردپای بیابانزایی در منابع طبیعی همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،زیست بوم ،

ردپای بیابانزایی در منابع طبیعی همدان

نویسنده: حسین زندی
ردپای بیابانزایی در منابع طبیعی همدان
توسعه منابع طبیعی شهرستان همدان در سال‌های اخیر با مشکلات متعددی مواجه بوده است. از طرفی کاهش منابع آبی و بارش‌های آسمانی و کاهش اعتبارات، توسعه منابع طبیعی را با مشکل روبه‌رو کرده و موجب شده تلاش نهاد متولی این بخش، اداره منابع طبیعی و آبخیزداری همدان، برای جبران کمبود‌ها، حفظ روند توسعه و جلوگیری از تخریب روزافزون بیش از پیش باشد...
1394/10/26
توسعه منابع طبیعی شهرستان همدان در سال‌های اخیر با مشکلات متعددی مواجه بوده است. از طرفی کاهش منابع آبی و بارش‌های آسمانی و کاهش اعتبارات، توسعه منابع طبیعی را با مشکل روبه‌رو کرده و موجب شده تلاش نهاد متولی این بخش، اداره منابع طبیعی و آبخیزداری همدان، برای جبران کمبود‌ها، حفظ روند توسعه و جلوگیری از تخریب روزافزون بیش از پیش باشد. برای بررسی توسعه منابع طبیعی شهرستان همدان پای صحبت «علیرضا الوندی»، رئیس اداره منابع طبیعی و آبخیزداری شهرستان همدان، نشستیم که در ادامه می‌خوانید:
 اراضی تحت پوشش اداره منابع طبیعی شهرستان چقدر مساحت دارد؟
کل وسعت اراضی شهرستان همدان ۲۷۳هزار هکتار است که ۱۲۸هزار هکتار آن جزو منابع ملی است و اداره منابع طبیعی و آبخیزداری همدان وظیفه حفاظت و احیای این اراضی را بر عهده دارد. از این ۱۲۸هزار هکتار اراضی ملی حدود ۴۷۹ هکتار جنگل دست‌کاشت است. متأسفانه در شهرستان همدان جنگل طبیعی و اراضی جنگلی نداریم. بخشی از جنگل‌کاری دست‌کاشت واقع در سد اکباتان و زمین‌های پیرامونی آن است. حدود ۳۰ هکتار در اراضی آبشینه و حدود ۵۰ هکتار جنگل‌کاری نیز در حاشیه جاده محور همدان-تهران انجام داده‌ایم.
 در ادامه محور همدان-تهران، بعد از پلیس‌راه، محوطه‌ای جنگل‌کاری شده است. این بخش مربوط به کدام نهاد است؟
منطقه مذکور متعلق به استان همدان و مربوط به اداره‌ها یا شهرستان‌های مختلف است؛ پس از پلیس‌راه همدان به سمت جاده تهران تا انبار نفت و سیلو در حوزه شهرستان بهار است. از آن به بعد حوزه کبودراهنگ محسوب می‌شود. وسعت حوزه کبودراهنگ زیاد است اما متأسفانه چند سالی است با پدیده خشکسالی و بیابانی شدن این اراضی مواجه شده‌ایم و تأمین آب برای آبیاری بسیار دشوار شده است.
 در خصوص وضعیت دیگر شهرستان‌های استان بگویید؟
به‌طور کلی بخش زیادی از اراضی شهرستان‌های استان مانند ۴۰ هکتار از اراضی قهاوند شامل ملی، کشاورزی و مراتع در حال حاضر به بیابان تبدیل شده است. سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور با پیگیری‌های انجام‌شده در سال‌های گذشته توسط اداره متبوع در همدان پذیرفت که همدان هم جزو استان‌هایی است که بیابان دارد. این تقسیم‌بندی به لحاظ برنامه‌ریزی کوتاه‌مدت، بلندمدت و تخصیص بودجه مهم است.
 از جمله مباحثی که در رسانه‌ها و بین مردم وجود دارد، بیابانی شدن دشت‌های همدان به خصوص دشت قهاوند و کبودراهنگ به دلیل چاه‌های عمیق و بهره‌برداری بی‌رویه از منابع آبی همدان است. به نظر شما بیابان‌زایی چقدر متأثر از ایجاد نیروگاه و حفر چاه‌های عمیق کشاورزی است؟
ابتدا باید توجه داشت بحث کویر که در دیگر بخش‌های ایران وجود دارد با بیابان متفاوت است. درست است که عوامل طبیعی مثل خشکسالی باعث ایجاد بیابان شد اما عامل انسانی صددرصد اصلی‌ترین نقش را در بحث بیابانزایی دارد. در بحث نیروگاه باید کار‌شناسان امور آب اظهار نظر کنند اما به احتمال زیاد نیروگاه می‌تواند بسیار مؤثر باشد. چاه‌های غیرمجاز و عمیق و برداشت‌های بی‌رویه از سفره‌های آب زیرزمینی صددرصد در بیابانزایی مؤثر بوده است. حال در این قضیه کدام بخش بیشتر تأثیرگذار بوده را باید کار‌شناسان امور آب و کار‌شناسان مربوطه بگویند. اما آنچه کار‌شناسان اداره منابع طبیعی و آبخیزداری همدان برداشت کرده‌اند این است که همه این موارد باعث ایجاد بیابان در همدان شده است.
 محدوده حوزه آبخیز همدان کجاست؟
آغاز حوزه آبخیز در شهرستان همدان از ارتفاعات الوند است. در سال‌های گذشته این حوزه به این شکل بوده که بارندگی و نزولات آسمانی توسط رودخانه‌هایی مانند «سیمین‌رود» و رودخانه‌های اطراف از مسیر دشت قهاوند عبور می‌کرد؛ بخشی به سمت سد اکباتان می‌رفت و بخشی به سمت منطقه فرقان در اراک هدایت می‌شد؛ یعنی شامل حوزه وسیعی بوده که موجب حاصلخیزی بالای دشت قهاوند همدان می‌شده است. در واقع آب‌های جاری و نزولات آسمانی که از ارتفاعات الوند جاری می‌شده عامل مهم این حاصلخیزی بوده است.
 شرایط امروز حوزه آبخیز همدان چگونه است؟
امروز متأسفانه تمام آن مسیر‌ها را بسته‌ایم و باغ‌ها را ایجاد کرده‌ایم. برداشت‌های بی‌رویه از سفره‌های آب زیرزمینی داشته‌ایم و دیگر حتی یک خروجی آب به سمت سد اکباتان نداریم. از طرفی این کار موجب تشکیل یک کانون بیابانی در انتهای محوطه سد اکباتان شد که با پیگیری‌های اداره منابع طبیعی دنبال آن هستیم تا اعتبارات دولتی و مشارکت‌های مردمی را برای احیای دوباره منطقه به کار ببندیم که البته کار بسیار سختی است. وقتی طبیعت را دستکاری می‌کنید و از بین می‌برید احیا کردن آن بسیار سخت می‌شود.
روند باززنده‌سازی، هزینه و نیروی انسانی بسیاری نیاز دارد و شاید سال‌ها زمان ببرد. تخریب طبیعت ممکن است در یک پروسه زمانی مثلا ۱۰ساله اتفاق افتاده باشد اما احیای آن ممکن است ۱۰برابر زمان ببرد تا شاید بتوان آن طبیعت را دوباره احیا کرد.
 آیا در این روند گفته شده تاکنون کار مهمی صورت گرفته است؟
در بحث احیای آبخیز منطقه برنامه‌ریزی و کارهای اجرایی خوبی انجام شده است. حدود ۵۰درصد کارهای اجرایی و مطالعاتی آبخیزداری انجام شده است؛ اما باید در نظر داشت کار آبخیزداری کاری است که هزینه‌بردار است و اعتبارات زیادی می‌خواهد. همچنان به جذب اعتبارات نیاز داریم تا در این حوزه هزینه کنیم. برنامه ویژه‌ای که در حال حاضر در دست اجرا داریم، این است که اجازه ندهیم بیابان در منطقه قهاوند بیش از این توسعه پیدا کند؛ آن را کنترل کنیم و در ادامه به حالت مراتع قبلی بازگردانیم.
 بازگردیم به بحث جنگل‌کاری و حفظ آن؛ چقدر توانسته‌اید جنگل‌کاری صورت گرفته را حفظ کنید؟
همان‌طور که گفته شد جنگل‌کاری انجام شده در همدان دست‌کاشت است. وقتی اراضی جنگلی و جنگل طبیعی نداشته باشیم ایجاد جنگل در طبیعت با مشکل مواجه می‌شود. وقتی با اراضی جنگلی و جنگل طبیعی مواجهیم توسعه جنگل راحت‌تر انجام می‌شود چون شرایط اقلیمی راحت‌تری دارد. اما در استان همدان ضمن انجام برنامه‌ریزی اصولی با محدودیت‌هایی مواجه هستیم. مثلاً برای توسعه جنگل باید از گونه‌هایی استفاده کنیم که در منطقه دوام داشته باشند؛ گونه‌های درختان پهن‌برگ مانند زبان‌گنجشک، افرا و اقاقیا.
 آیا این گونه‌های گیاهی بومی منطقه هستند؟
اولویت ما در این بحث استفاده از گونه‌های بومی منطقه است که با شرایط آب و هوایی منطقه سازگار و به خشکی یا کم‌آبی مقاوم باشند. در سوزنی‌برگ‌ها نیز از سرو و کاج استفاده کردیم. مشکل عمده ما در جنگل‌کاری محدودیت آب است. ۱۲۷هزار هکتار اراضی منابع ملی داریم و می‌توانیم در نقاط مختلف شهرستان این کار را انجام دهیم. آنچه برای سال‌های ابتدایی حداقل در ۵ یا ۶ سال نخست نیاز داریم حمایت بیشتر مانند آبیاری، مراقبت و واکاری است؛ اما عملا با توجه به کمبود آب و شرایط خاص همدان در این خصوص و برای تداوم توسعه با مشکل مواجه هستیم.
 آخرین وضعیت گونه‌های کاشته‌شده در چه شرایطی است؟
شرایط نگهداری واقعاً سخت است. گونه‌هایی که در سال‌های گذشته کشت شدند ‌درصد موفقیتشان بالا بود. گونه‌هایی که از سال ۹۲ و ۹۳ کشت شد، مراقبت بیشتری می‌خواهد. ۱۰درصد خطای طبیعی است، اما سعی می‌کنیم تا آنجا که می‌توانیم برای کاهش این خطا و نگهداری بیشتر تلاش کنیم.
 مسئله‌ دیگری که این سال‌ها با آن مواجه بوده‌ایم آلودگی‌های متعدد هوا، ریزگرد‌ها و گرد و غبار است. آیا قطع درختان و تبدیل زمین‌های کشاورزی، باغ‌ها و مراتع توسط بخش خصوصی یا شهروندان به مناطق مسکونی را در این خصوص مؤثر می‌دانید؟ در صورت تأیید چقدر توانسته‌اید جلوی این کار را بگیرید؟
در سال‌های گذشته درست جایی شهرسازی کردیم و آن را توسعه دادیم که خوش آب‌وهوا‌ترین منطقه و بهترین اراضی از نظر سرسبزی بود. این کار عملاً کاهش بافت سبز منطقه همدان را تحت تأثیر خود قرار داد. تبدیل اراضی به مناطق مصنوعی و باغ‌ها به خانه‌باغ باعث می‌شود بهترین خاک و بهترین مناطق سرسبز شهر به خانه‌های مسکونی تبدیل شود.
 در این خصوص باید دستگاه‌های متولی حتی دستگاه قضایی و انتظامی با توجه به شرایط قانونی که دارند پیگیر مسئله باشند. در واقع عملاً به دست خود فضای سبز، منابع آبی و طبیعی را تخریب می‌کنیم و از بین می‌بریم. متأسفانه این روند همچنان ادامه دارد.
 آیا بارش‌های آسمانی نیز مؤثر بوده است؟
بارش‌های ما در ۱۰ سال گذشته از حد ۳۵۰ میلی‌متر که حد مجاز است به مرز ۳۰۰ میلی‌متر رسیده که اگر این روند ادامه داشته باشد کشاورزی در استان با مشکل مواجه می‌شود. در مراتع هم به همین شکل است؛ یعنی مقدار بارش از ۳۵۰ میلی‌متر کمتر شده و پوشش مرتع هم از بین رفته است.
 پس آیا به‌طور کلی می‌توان گفت بحث توسعه در استان با علامت سؤال‌های متعددی مواجه است؟
هدف توسعه رفاه و تعالی انسان است. توسعه‌ای که انسان را از مواهب خدادادی همچون طبیعت و منابع طبیعی محروم سازد توسعه نیست بلکه تخریب است. ممکن است در کوتاه‌‌مدت شاهد رونق و توسعه باشیم اما در آینده و در بعد کلان به سمت تخریب حرکت می‌کنیم.کاهش پوشش گیاهی، شور شدن اراضی مانند آنچه در قهاوند داریم، بیابانی شدن اراضی، افزایش ریزگرد‌ها، شن‌های روان، کاهش تولیدات کشاورزی، افزایش مهاجرت و تمام اینها باعث تخریب منابع طبیعی می‌شود. این‌چنین تخریبی، آسیب‌پذیری اقتصادی صددرصد دارد. هر کجا هم آسیب‌پذیری اقتصادی داشته باشیم تبعات بعدی مانند آسیب‌پذیری سیاسی، اجتماعی و فرهنگی هم داریم.
  • ایجاد نیروگاه و برداشت‌های بی‌رویه از سفره‌های آب زیرزمینی باعث بیابانزایی در منابع طبیعی همدان شده است.
  • http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B1%D8%AF%D9%BE%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D9%86%D8%B2%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%86%D8%A7%D8%A8%D8%B9-%D8%B7%D8%A8%DB%8C%D8%B9%DB%8C-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، بیابانی شده همدان ، منابع طبیعی همدان ، کم آبی همدان ،

شنبه 26 مرداد 1392

نشست زمین؛ تهدیدی جدی برای نیروگاه همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه ها ،تهران امروز ،زیست بوم ،

نشست زمین؛ تهدیدی جدی برای نیروگاه همدان

 

 

 

روزنامه تهران امروز

 

کد خبر: 136293

تاریخ خبر: شنبه, 26 مرداد 1392

 

http://www.tehrooz.com/1392/5/26/TehranEmrooz/1244/Page/14/

 

محمد درویش: استفاده از انرژی‌های جایگزین، مانند باد و خورشید می‌تواند مشكل مصرف آب نیروگاه همدان را رفع كند

نشست زمین؛ تهدیدی جدی برای نیروگاه همدان

مهم‌ترین تهدیدی كه استان همدان با آن روبه‌رو است بدهكاری اكولوژیكی آن است. میزان بهره‌برداری از منابع طبیعی و محیط‌زیست استان همدان بیشتر از میزان تولید سالانه منابع طبیعی استان شده است و این روند باعث شده است كه تراز منفی به وجود بیاید و هر ساله بر این تراز منفی افزوده می‌شود

 

حسین زندی- همدان: استان همدان در دو دهه گذشته روز به روز به سمت بی‌آبی و خشك شدن می‌رود و ذخیره سفره‌های زیرزمینی آب استان هر روز كمتر می‌شود؛ اما نه صرفا به دلیل خشكسالی و كمبود میزان بارش، بلكه به علت نبود مدیریت آب و برداشت بی‌رویه. هدر دادن آب در تولیدات كشاورزی، تولید انرژی و مصارف صنعتی كه در هیچ‌یك از زمینه‌هایی كه اشاره شد موفق نبوده‌اند. به‌طورمثال در برخی سال‌ها قیمت محصولات كشاورزی آنقدر پایین است كه اگر آب را بسته‌بندی كنند و بفروشند بیشتر از كشاورزی سود خواهد داشت. برداشت بیش از حد و نبود مدیریت موجب نابودی برخی گونه‌های گیاهی، تغییر اكولوژیكی منطقه و تشدید بیابانزایی است و كم‌شدن میزان بارش وخشكسالی این مسئله را تشدید می‌كند. به همین سبب اكنون نیاز به مدیریت منبع زیرزمینی بیش از گذشته احساس می‌شود.

بدهكاری اكولوژیكی

یك كارشناس محیط‌زیست در این باره می‌گوید: مهم‌ترین تهدیدی كه استان همدان با آن روبه‌رو است بدهكاری اكولوژیكی آن است. میزان بهره‌برداری از منابع طبیعی و محیط‌زیست استان همدان بیش‌تر از میزان تولید سالانه منابع طبیعی استان شده است و این روند باعث شده است كه تراز منفی به وجود بیاید و هر ساله بر این تراز منفی افزوده می‌شود. «محمد درویش» با بیان اینكه شاخص‌هایی وجود دارد كه نشانگر منفی بودن تراز است، تاكید می‌كند: یكی از شاخص‌ها موضوع تراز سفره‌های آب زیرزمینی است. بیلان اغلب نهادهای استان همدان منفی شده است یعنی میزان برداشت از سفره‌های آب‌های زیرزمینی بیش‌تر از میزان تغذیه سالانه سفره هاست كه این مسئله در صورت استمرار می‌تواند به مرحله‌ای از بیابان‌زایی برسد كه اصطلاحا به آن خطرناك‌ترین مرحله بیابان‌زایی می‌گویند. یعنی اگر به این مرحله برسیم حتی به شرط حذف عامل مخرب، دیگر نمی‌توان كاری برای منطقه انجام داد و غیرقابل بازگشت است.

پدیده نشست زمین

درویش در ادامه می‌گوید: در نتیجه این اتفاق می‌افتد كه وقتی سفره‌های آب زیرزمینی به صورت مستمر پایین‌تر از حد تراز خود شود لایه‌های آبدار زمین فاصله‌های خود را از دست می‌دهند. چون آب از دست رفته و پدیده‌ای به نام نشست زمین اتفاق می‌افتد. در صورت وقوع این اتفاق، اگر آب را هم تزریق كنیم چون حجم سفره‌های آبخوان كاسته شده نمی‌تواند آب را ذخیره كند و در نتیجه به صورت سیل و روان آب جاری می‌شود. از این رو همه تلاش‌ها باید در مسیر جلوگیری از روند افت آب زیرزمین باشد. اما به دلیل ساختار آهكی كه در زمین‌های منطقه به ویژه در دشت كبودرآهنگ و نهاوند وجود دارد با پدیده فرو چاله‌ها مواجه هستیم كه برخی از فروچاله‌ها بزرگ‌ترین فروچاله‌هایی است كه در خاورمیانه كشف شده است. این نشان‌دهنده این است كه علاوه بر كشاورزی بی‌رویه حفر چاه غیرمجاز استقرار صنایعی كه در منطقه در نظر گرفته شده متناسب با توانمندی بوم شناختی استان همدان نبود.

دو معضل اصلی سفره‌های زیرزمینی همدان

این كارشناس محیط زیست ادامه می‌دهد: به نظر می‌رسد دو معضل اصلی سفره‌های زیرزمینی همدان را تهدید می‌كند. اگرچه همدان شهر صنعتی نیست و بیكاری یكی از معضلات آن است، اما یكی‌ از این مشكل‌ها كشاورزی سنتی است و دیگری نیروگاه شهید مفتح. درویش در پاسخ به این سوال كه كدام را مهم‌تر می‌داند و از میان تعطیل شدن نیروگاه یا بستن چاه‌های غیرمجاز كشاورزی كدام یك هزینه كم‌تری برای مردم خواهد داشت؟ می‌گوید: مسلما كشاورزی مهم‌تر است. اصل مسئله این است كه بازده آب كشاورزی در استان همدان كمتر از 32درصد است یعنی حدود 68 درصد آب در بخش كشاورزی هدر می‌رود و باعث می‌شود فشار بر سفره‌های آب زیرزمینی بیاید. اگر كه راندمان آب جاری در بخش كشاورزی استان تقویت شود ما با نیمی از آبی كه در اختیار بخش كشاورزی قرار می‌دهیم می‌توانیم همین مقدار تولید را داشته باشیم و نیازی به كفچه كنی حفر چاه غیرمجاز بیش‌تر وجود ندارد. اما نیروگاه شهید مفتح هم موضوعی جدی است؛ چراكه نوع سامانه‌های كمك كننده نیروگاه به نحوی تعبیه شده است كه نیاز به آب دائمی دارد. قاعده این بود كه چنین نیروگاهی در محلی مانند حاشیه خلیج‌فارس احداث شود كه آب دائم برای كمك كردن به آن وجود داشته باشد، اما این استقرار غلط سبب شده است كه با بحران روبه‌رو شویم نیروگاه نیز برای رفع بحران حفر چاه‌های عمیق كرده‌اند، اما امروز خطری كه نیروگاه را تهدید می‌كند خطر نشست زمین است كه ممكن است موجب نشست نیروگاه هم شود و در واقع این خطر نیروگاه را هم تهدید می‌كند.

راه جایگزین برای نیروگاه

این كارشناس در پاسخ به اینكه چه جایگزینی برای نیروگاه داریم با توجه به اقلیم منطقه چه پیشنهادهایی می‌توان مطرح كرد، می‌افزاید: باید نیروگاه را به روز كنیم. امروز سامانه‌هایی وجود دارد كه كمك می‌كند به جای اینكه نیروگاه‌ها از منابع آبی استفاده كنند از جریان باد استفاده كنند. از این رو باید مانند اتفاقی كه در نیروگاه شازند اراك افتاده است، دكل‌های بزرگی نصب شود با این كار مشكل كمبود آب تا حدودی حل خواهد شد. راه دیگر استفاده از انرژی‌ها و نیروگاه‌های جایگزین است. با توجه به اقلیم همدان كه هم بادخیز است و هم میزان دریافت انرژی خورشیدی استان بسیار خوب است و نیز با توجه به مطالعاتی كه (سانا) معاونت انرژی‌های نو و وزارت نیرو انجام داده است همدان یكی از بهترین گزینه‌ها برای دریافت انرژی خورشید است. به دلیل اینكه دمای متوسط از 40 درجه بگذرد به درد انرژی خورشید نمی‌خورد، همدان از این نظر مناسب‌ترین منطقه است كه دمای متعادلی دارد. همدان می‌تواند به سمتی رود كه در تولید انرژی‌های خورشیدی و پاك الگو باشد. چنان‌كه مطابق برنامه پنجم دولت باید از طریق انرژی‌های خورشیدی و بادی 5000 مگابایت برق تولید كند. آنوقت با اجرای این طرح‌ها در همدان، می‌توان هم شغل‌های جدیدی ایجاد كرد و هم میزان وابستگی نیروگاه را به آب كاهش داد. وابستگی‌ای كه یكی از عوامل مهم تشدید بیابان‌زایی در این استان است. البته تاكنون چندین بار خطر فرونشست زمین و پدیدارشدن فروچاله‌هایی حیرت‌انگیز در دشت قهاوند همدان، دشت ورامین، رفسنجان، شمال خراسان، مناطق مرکزی و جنوبی استان فارس و … مطرح شده است كه همگی ناشی از خالی شدن زمین از سفره های آب زیرزمینی و برداشت بی رویه است. این امر كه كارشناسان از آن به عنوان تراز منفی آبخوان های كشور یاد می كنند هم اكنون از منفی شش میلیارد متر مكعب در سال گذشته است یعنی به عبارت دیگر مردم ایران سالانه دست‌کم شش میلیارد متر مکعب آب بیشتر از آن چیزی که در سرزمین‌ پهناورمان فرو می‌رود، از آن برداشت می‌کنند، ابعاد موضوع آن‌‌چنان گسترده است كه كه حتی پژوهشگران زمین‌شناس در یک مرکز تحقیقاتی آلمان توانسته اند با استفاده از فناوری سنجش از دور و تصاویر ماهواره‌ای بر فرونشست شتابناک زمین در ایران مهر تایید زنند. به نحوی که این پژوهشگران بین المللی اعلام کرده‌اند در طول ۳۰ سال گذشته دست‌کم ۱۵ متر از عمق سفره‌های آب زیرزمینی در ایران کاسته شده است. یعنی، به طور متوسط سالی نیم متر سطح آبخوان پایین رفته است؛ رخدادی که منجر به نشست زمین و برجای ماندن خسارت‌های هنگفت به تاسیسات زیربنایی کشور شده است و مطابق این گزارش، میزان نشست زمین ناشی از اُفت سطح آبخوان در برخی مناطق کشور به ۵۰ سانتی‌متر در سال هم رسیده است که بسیار خطرناک است و همه اینها در حالی است كه مسئولان موضوع را تكذیب كرده و خطر را خیلی كمتر از این سخنان می‌دانند. به هر حال موضوع هر چه هست اینكه باید تدبیری اندیشید كه ضمن جلوگیری از آسیب‌رسانی به تاسیساتی نظیر نیروگاه همدان،‌كشاورزان اصرار بیش از حد بر روش‌های سنتی آبیاری در کشاورزی نداشته باشند و برای افزایش راندمان آبیاری برنامه ریزی شود، حفر بی‌رویه چاه‌های عمیق و نیمه‌عمیق متوقف شده و گسترش شهرنشینی و چیدمان غلط صنایع پرمصرف (از نظر آب) در مناطق و دشت‌های بحرانی کشور، دیگر صورت نگیرد.

 

روزنامه تهران امروز

 

 


برچسب ها: آب همدان ، نیروگاه همدان ، کم آبی همدان ، گفتگو با محمد درویش ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic