یکشنبه 20 فروردین 1396

دیدار نوروزی و گفت‌وگوی ادبی

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :میراث فرهنگی ،گردشگری ،

دیدار نوروزی و گفت‌وگوی ادبی

نویسنده: حیدر زند همدان- خبرنگار
دیدار نوروزی و گفت‌وگوی ادبی
سیزدهمین روز فروردین ماه سال جاری همزمان با روز سیزده ‌به‌در و روز طبیعت، نخستین نشست گردشگری ادبی همدان با حضور تعدادی از اعضای تشکل‌های غیردولتی حوزه میراث فرهنگی از جمله انجمن پویشگران سفر پاک، نبض سبز حیات، شهر من زنده بمان، سعدی‌پژوهی همدان و انجمن توسعه محلی بهارستان برگزار شد....
1396/01/19
سیزدهمین روز فروردین ماه سال جاری همزمان با روز سیزده ‌به‌در و روز طبیعت، نخستین نشست گردشگری ادبی همدان با حضور تعدادی از اعضای تشکل‌های غیردولتی حوزه میراث فرهنگی از جمله انجمن پویشگران سفر پاک، نبض سبز حیات، شهر من زنده بمان، سعدی‌پژوهی همدان و انجمن توسعه محلی بهارستان برگزار شد.
در این نشست ابتدا به ظرفیت‌های همدان در زمینه اینگونه گردشگری اشاره و نقاط ضعف و قوت گردشگری ادبی در استان بررسی شد. همچنین در بخش‌هایی از این نشست اهمیت سفرنامه‌نویسی در سفرهای نوروزی و ارتباط آن با گردشگری ادبی مورد تاکید قرار گرفت.

 گردشگری ادبی
معصومه مومنی مدرس دانشگاه و فعال گردشگری در همدان با اشاره به اهمیت گردشگری و نقش این صنعت در توسعه گفت: اهمیت و ارزش و جایگاه گردشگری امروز دیگر بر كسی پوشیده نیست. این صنعت هر روز در حال گسترش است و انواع جدید آن علاوه بر ظهور به مراحل شكوفایی می‌رسد. یكی از این شاخه‌ها گردشگری ادبی است.
وی با تاکید بر ویژگی‌های گردشگری ادبی ادامه داد: غنای تاریخی و فرهنگی بستر مناسبی برای شكل‌گیری این شاخه از گردشگری است. علاوه بر آن علاقه‌مندی انسان به هنر ذاتی است. ادبیات نیز شاخه‌ای از هنر و مورد پسند طیف وسیعی از مخاطبان است. ضمن اینکه جزو میراث مهم هر ملتی نیز به شمار می‌آید. پیوند صنعت گردشگری با میراث ادبی روندی مثبت برای حفظ و تعادل فرهنگ و ادبیات و داشته‌های این حوزه است.

تعیین مسیر
مدیرعامل انجمن پویشگران سفر پاک نیز در این باره گفت: تغییر الگوهای رفتاری با بهره‌گیری از آموزش و توانمندسازی در کنار ایجاد بستر و شرایط اقتصادی برای بومیان در مناطق گردشگرپذیر می‌تواند به توسعه پایدار گردشگری کمک کند.
یلدا خاکباز ادامه داد: بازدید از محل تولد، محل زندگی، محل گردهمایی نویسندگان، فضای داستان و آرامگاه  نویسندگان مختلف می‌تواند به مسیر گردشگری ادبی تبدیل شود و ما این ظرفیت را در شهر و استان همدان داریم. تشکل‌ها می‌توانند به عنوان حلقه واسطه بین مردم و دولت این مسیرها را ایجاد کنند و به گردشگران معرفی کنند.

اهمیت سفرنامه‌نویسی
کاظم سبزی شاعر و روزنامه‌نگار همدانی نیز در این نشست به اهمیت سفرنامه‌نویسی اشاره کرد و گفت: در سفرنامه‌نویسی مهم‌ترین بخش مستندسازی است و نگاه‌ها بنابر تخصص‌ها تفاوت دارد. ما هرچه در سفر ببینیم و بنویسیم در آینده به عنوان سند استفاده خواهد شد. همان‌طور که ما از سفرنامه ناصر خسرو و ابن‌بطوطه استفاده می‌کنیم. چه بسا ما بخواهیم از مسیر این سیاحان به عنوان یک مسیر گردشگری ادبی استفاده کنیم. نصرالله پزشکی مسئول تشکل شهر دوستدار کودک نیز گفت: تشکیل تیم تخصصی برای گردشگری ادبی در همدان بسیار ضروری است. این تیم می‌تواند کمیته‌هایی را برای تحقیق در ایجاد مسیرگردشگری و جذب گردشگر تشکیل دهد. اینگونه گردشگری در همدان مورد غفلت واقع شده است هرچند چندین همایش و برنامه در استان برگزار شده اما نیاز به کار مداوم دارد.
وی افزود: پرداختن به این حوزه علاوه بر ترویج فرهنگ، معرفی مشاهیر و تقویت هویت ملی در ترویج و  رونق صنعت گردشگری نیز اثرات چشمگیری دارد اما لازمه كار فراهم آوردن شرایط و مهیا شدن بستر مناسب است.

 سفر براساس شخصیت‌های شاهنامه
دبیر انجمن «سرو سایه فکن» به تجربه‌های خود در زمینه گردشگری ادبی اشاره کرد و گفت: مسیرهای ادبی در آثار ادبی کهن از جمله تاریخ بیهقی، سفرنامه ناصر خسرو و شاهنامه آمده است. امروز در کنار بازشناسی این مسیرها می‌توان از ادبیات و فرهنگ عامه مردم برای ایجاد جاذبه گردشگری استفاده کرد.
حیدر زندی ادامه داد: انجمن سرو سایه‌فکن حدود 4 سال است سفرهایی را براساس نام مکان‌ها و شخصیت‌های شاهنامه برنامه‌ریزی می کند. ما در این مدت توانسته ایم مسیرهایی را در استان‌های یزد، کرمانشاه و سیستان وبلوچستان به گردشگران معرفی کنیم. همدان نیز می تواند از ظرفیت‌هایی مانند میرسیدعلی همدانی، باباطاهر، عین‌القضات همدانی و بوعلی سینا استفاده کند. می‌توان مسیرهایی را طراحی کرد که باید دوستان متخصص در این حوزه برای تحقق آن پیگیر شوند.
علی اصغر طاهری خواننده پیشکسوت همدانی پس از اجرای تصنیف‌هایی با همراهی اردشیر محرابی در این نشست به اهمیت هنر و ادب در جذب گردشگر اشاره کرد و گفت: ایران کشوری با پیشینه فرهنگی بسیار است و فرهنگ و هنر می‌تواند جاذبه خوبی برای گردشگری باشد. اجرای شعر و موسیقی در سال هزاران گردشگر را به همدان دعوت می‌کند اما مستلزم برنامه‌ریزی و ایجاد زیرساخت است.


برچسب ها: گردشگری ادبی ، گردشگری ادبی در همدان ،


تاریخ انتشار: 19 فروردین 1395  -  12:04:03 قبل از ظهر(AM)
پرینت بگیرید

انتخاب خبر- حسین زندی: فعالیت مدنی تعطیلی ندارد و کسانی که کار داوطلبانه را برگزیده اند همیشه آماده هستند. فعالان حوزه گردشگری در همدان نیز در تعطیلات نوروزی با برنامه های گوناگون به استقبال  نوروز همدان و میهمانانش رفتند. برخی از راهنماها به صورت داوطلبانه در اماکن گردشگری همدان به راهنمایی مسافران مشغول بودند و نمایندگان تشکل ها نیزبا حضور در ستاد استقبال نوروزی در کنار نمایندگان سایر نهادهای دولتی در طول تعطیلات نوروز حضورداشتند. یکی از برنامه های آنان که توسط انجمن سعدی پژوهی همدان با همکاری اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری برگزار شد تور یک روزه همدانگردی بود.این برنامه  در دوازدهمین روز نوروز با حضور تعدادی از اعضای تشکل­های گردشگری، انجمن های ادبی و مسافران نوروزی با اجرای سعدی خوانی، شاهنامه خوانی و موسیقی همراه بود.

برگزارکنندگان این مراسم هدف خود را از چنین برنامه هایی رساندن پیام های فرهنگی به گوش مدیران ارشد شهری و آشناکردن گردشگران با ظرفیت فرهنگی و ادبی استان عنوان کردند.آنان همدان را یکی از استانهایی عنوان می کنند که برای گردشگری ادبی مناسب است.

افراد شرکت کننده در این برنامه پس از بازدید از مکان های فرهنگی شهر از جمله برج قربان، شیرسنگی، گنبد علویان، آرامگاه بوعلی و باباطاهردر جوار میدان باباطاهراز (کافه داره تا) برنامه اصلی خود را اجرا کردند.

در ابتدای برنامه محمدصالح صفری دبیر انجمن سعدی پژوهی همدان با اشاره به فعالیت های انجمن گفت:

بیا که فصل بهار است تا من و تو به هم          به دیگران بگذاریم باغ و صحرا را

به جایِ سروِ بلند، ایستاده بر لبِ جوی             چرا نظر نکنی یارِ سرو بالا را ؟

قریب به یک سال و نیم است که با تعدادی از ادب دوستان و فرهیختگان، به تشکیل جلسات سعدی پژوهی می­پردازیم و درآن به تشریح و تفسیر آثار استاد سخن اهتمام داشته­ایم. تشکیل انجمن سعدی­پژوهی دوعلت عمده داشت. اول علاقه وافر شخص بنده به حضرت سعدی و دیگر احساس جای خالی پندهای اخلاقی استاد سخن در جامعه ما.

او افزود: علاوه بر جلسات سعدی پژوهی، جلسات متعدد دیگری از قبیل شاهنامه خوانی، مثنوی خوانی و حافظ خوانی، در اقصا نقاط شهر و کشورمان برگزار می­شود. سوالی که برای حقیر و احیانا برای دیگر بزرگان پیش می آید این است که ضرورت شکل گیری انجمن های ادبی و خواندن و تشریح آثار کهن ادبیات فارسی چیست؟ چرا باید آثار کسانی مورد توجه ما قرار گیرد که بعضا هزارسال پیش می زیسته اند؟ بنده به سه مورد از دلایل و اهداف شکل گیری این جلسات می پردازم.

صفری با اشاره به این دلایل گفت: به نظر بنده اولین دلیل جلوگیری از نابودی فرهنگ و زبان پارسی است، ما در قرن 21 و عصر ارتباط و فناوری زندگی می کنیم. هرچند که تکنولوژی فواید بسیاری در بر دارد(که هرگز منکر آن نیستیم) اما امروزه به جهت استفاده نامتعارف اقشار جامعه از آن، تنها روی زشت و فرهنگ زدای خود را به ما می نمایاند. برای مثال در همین برنامه ها و فضای مجازی، بسیاری ستم و بی مهری به فرهنگ و زبان پارسی صورت می گیرد. از نوشتن فارسی با البیای انگلیسی(فینگیلیش) تا مخفف نویسی های بی مورد و به کار گیری از کلمات سخیف و بی ریشه. ادبیات ما با این ناملایمی ها بیگانه نیست. در تاریخ ادبیات فارسی دو شخص بزرگ از فروپاشی و انحطاط زبان و فرهنگ پارسی باآثار خویش جلوگیری کرده اند؛ نخست حکیم فردوسی با سرودن شاهنامه و دیگری سعدی شیرازی همزمان با تاخت و تازهای وحشیانه و افسارگسیخته مغول که میراث مادی و معنوی ما را دستخوش نابودی قرار داده بود. اما من از همین جا به همه اقشار جامعه این قول را می دهم که افرادی همچون فردوسی و سعدی دیگر نخواهند آمد تا یک تنه زبان پارسی را زنده نگه دارند. بلکه خود ما باید دست به کار شویم و دست از تخریب فرهنگ خود برداریم.  

دبیر انجمن سعدی پژوهی در بخشی از سخنرانی خود گفت: تلنگر به خانواده های ایرانی از دیگر دلایل ضرورت استفاده از آثار گرانسنگ فارسی است. آثار ادبیات کهن در بین خانواده های ایرانی به دست فراموشی سپرده شده است. گویی هیچکس به فرهنگ و ادب نیازی ندارد! گویی فرهنگ و اب پارسی که برای غیر ایرانیان ارزشمند و منبع الهامات فرهنگی است، دیگر در بین ما جایگاهی ندارد! به واقع به غفلتی عظیم فرو رفته ایم. این در حالی است که آثار ادبی ما در گذشته ای نه چندان دور به فراوانی مورد استفاده و آموزش قرار گرفته است. نخستین کتابی که به کودکان نوآموز در مکتب خانه  تدریس می شد، گلستان سعدی بود. حال از افراد جامعه در مورد آخرین اثر ادبی ای که مطالعه کرده اند بپرسید. در بهترین حالت پاسخی که به شما خواهند داد این است که دیوان حافظ را در شب یلدا باز کرده و فالی از آن گرفته اند! آیا ادبیات غنی ما تنها در دیوان حافظ خلاصه شده است؟! آیا دیوان حافظ محدود است در خرافه ای به نام فال؟!

او در ادامه گفت: ترویج تعالیم ادبیات فارسی را نباید فراموش کرد، جامعه ای که روز به روز از آموزه های اخلاقی فاصله می گیرد بیش از پیش به تعالیم اخلاقی نیازمند است. آموزه هایی لطیف از ادبیات کهن ما. به جرات می توان گفت هیچ مسئله اخلاقی وجود ندارد که حضرت شیخ اجل در گلستان یا بوستان خود به آن اشاره نکرده است. از آموزه های عمیق و عرفانی گرفته(مثلا وحدت وجود و نیست بودن همه موجودات در برابر هستی مطلق که ذات پاک باری تعالی است) تا مسائل مورد نیاز در زندگی روزمره(مثلا توجه به کاسب محل و برطرف کردن نیازهای معیشتی از او)

امید است تا باتوجه به این اهداف، نسبت به زبان و فرهنگ خویش مهربان تر باشیم و با خواندن و ترویج آثار بزرگان ادب پارسی، در حفظ و حراست از این «قیمتی درّ» کوشا باشیم.

صفری در پایان حکایتی از گلستان را برای حاضران خواند و گفت: در پایان برای تبرک  و همچنین جلب نظر حضار گرامی به تعالیم حضرت شیخ اجل، حکایاتی از گلستان خوانده می شود.

یکی روستایی سقط شد خرش        علم کرد بر تاک بستان سرش

جهاندیده پیری بر او برگذشت        چنین گفت خندان به ناطورِ دشت

مپندار جان پدر کین حمار             کند دفع چشم بد از کشتزار

که این دفع چوب از سرو گوش خویش     نمی­کرد تا ناتوان مرد و ریش

چه داند طبیب از کسی رنج برد؟      که بیچاره خواهد خود از رنج مرد!

این حکایت مبارزه ایست ادبی و لطیف در مقابل خرافه. در زمان گذشته اعتقاد بر این بوده است که سر حیوانات مرده دفع بلا کرده و از خانه و بوستان، حفاظت می کند! سعدی در این حکایت از زبان آن حکیم جهاندیده و با دلیلی کاملا منطقی به مبارزه با این باور غلط می پردازد.

حیدر زندی دبیر انجمن شاهنامه خوانی سرو سایه فکن تهران از دیگر سخنرانان این مراسم بود که به نوروز در شاهنامه پرداخت. او ابتدا به شان و جایگاه مفاخر فرهنگی اشاره کرد و گفت: ما برای توسعه گردشگری نباید به جایگاه مفاخر فرهنگی آسیب یزنیم. اگر در آرامگاه بوعلی یا باباطاهر مراسمی برگزار می شود باید با شخصیت این بزرگواران همخوانی داشته باشد این مکان ها فضای اجرای برنامه های سرگرمی وشوهای تلوزیونی نیست، بهتر است مدیران شهری فضاهای دیگری برای برنامه های تفریحی در نظر بگیرند.

او با اشاره به نوروز در شاهنامه گفت: در اساطیر ایرانی سیاوش ایزد نباتات است و با مردن او خشکسالی آغاز می شودو با زایش کیخسرو دوباره چشمه ها جوشان و دشت ها سبز می شوند، گذر سیاوش از آتش را هم می توان نمادی از زایش و ظهور دوباره او یعنی ایزد نباتی دانست. نوروز در آغاز فصل بهار و در معتدل ترین هوا جشن گرفته می شودزمانی که ایزد مهر یا میتره به اوج قدرت خود می رسدو بین گرما و سرما تعادل ایجاد می کند.

دبیر انجمن سرو سایه فکن افزود: در شاهنامه هم اعتدال مشهود است برای نمونه زمانی که بیژن در چاه افراسیاب گرفتار است گودرز از کیخسرو می خواهدبرای نجات بیژن کاری انجام دهد کیخسرو پاسخ می دهد؛

بمان تا بیاید مه فرودین             که بفروزد اندرجهان هوردین

بدانگه که برگل نشاندت باد          چو برسد همی گل فشاندت باد

بگویم تراهرکجا بیژن است          بجام اندرون این مرا روشن است

تا پیش از نوروز که همه چیز به حالت اعتدال در نیامده و هر چیزی در جای خودش قرار نگرفته کیخسرو نمی تواندبیژن را در جام جهان بین خود ببیند. سپس کیخسرو به جام نگاه می کند و در می یابد که بیژن در چاهی به نام ارژنگ زندانی است.

چونوروز فرخ فراز آمدش                  بدان جام روشن نیاز آمدش  

یکی جام بر کف نهاده نبید                 بدوی اندرون هفت کشور پدید

همه بودنی­ها بدوی اندرا                   بدیدی جهاندار افسونگرا

او در بخشی از سخنانش گفت: نوروز و روز آغاز فروردین که به نام  اورمزد نامگذاری شده روزی سپند و فرخنده است و کارهای مهم در این روز آغاز می شده است برای نمونه در شاهنامه آغاز پادشاهی کیومرث در برج بره که برابر با فروردین است آمده است.

همچنین پیدایش جشن نوروز در شاهنامه به جمشید نسبت داده شده و جمشید نیز در روز اورمزد از ماه فروردین به تخت می نشیند و دیوان او را به آسمان می برند.

به جمشیدبر گوهر افشاندند               مر آن روز را روز نو خواندند

سر سال­نو هرمز فرودین                    برآسوده از رنج روی زمین

بزرگان به شادی بیاراستند                     می و رود و رامشگران خواستند

چنین جشن فرخ از آن روزگار                 به ما ماند از آن خسروان یادگار

در پایان مراسم استاد علی اصغر طاهری خواننده پیشکسوت همدانی با اجرای بهاریه هایی برنامه را به پایان برد. 

http://entekhabkhabar.ir/VisitorPages/show.aspx?IsDetailList=true&ItemID=7942,1

در ادامه، گزارش تصویری حسین زندی، عکاس خبرنگار انتخاب خبر از این مراسم را مشاهده کنید.



برچسب ها: تشکل های ادبی همدان ، تشکل های گردشگری همدان ، گردشگری ادبی ، سعدی خوانی در همدان ، باباطاهر ، همدان گردی ،

چهارشنبه 18 فروردین 1395

سعدی‌خوانی نوروزی در جوار باباطاهر

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،میراث فرهنگی ،ادبیات ،گردشگری ،

سعدی‌خوانی نوروزی در جوار باباطاهر

نویسنده: حسین زندی خبرنگار همشهری -همدان
سعدی‌خوانی نوروزی در جوار باباطاهر
تور یک روزه همدان‌گردی همراه با شعرخوانی و موسیقی 12 فروردین از سوی انجمن سعدی‌پژوهی همدان برگزار شد.
1395/01/18
فعالان حوزه گردشگری در همدان در تعطیلات نوروزی با برنامه‌های گوناگون به استقبال نوروز و مهمانانش رفتند. برخی از آنها به صورت داوطلبانه در اماکن گردشگری همدان به راهنمایی مسافران مشغول بودند و نمایندگان تشکل‌ها نیز با حضور در ستاد استقبال نوروزی در کنار نمایندگان سایر نهادهای دولتی حضور داشتند.
یکی از برنامه‌های این حوزه که توسط انجمن سعدی‌پژوهی همدان با همکاری اداره‌ کل میراث فرهنگی و گردشگری برگزار شد تور یک روزه همدان‌گردی بود. این برنامه در دوازدهمین روز نوروز با حضور تعدادی از اعضای تشکل‌های گردشگری، انجمن‌های ادبی و مسافران نوروزی با اجرای سعدی‌خوانی، شاهنامه‌خوانی و موسیقی همراه بود.برگزارکنندگان این مراسم هدف خود را از چنین برنامه‌هایی رساندن پیام‌های فرهنگی به گوش مدیران ارشد شهری و آشناکردن گردشگران با ظرفیت فرهنگی و ادبی استان عنوان کردند. آنان همدان را یکی از استان‌هایی می‌دانند که برای گردشگری ادبی مناسب است.افراد شرکت‌کننده در این برنامه پس از بازدید از مکان‌های فرهنگی شهر از جمله برج قربان، شیرسنگی، گنبد علویان، آرامگاه بوعلی و باباطاهر در جوار میدان باباطاهر برنامه اصلی خود را اجرا کردند.

 شکل‌گیری انجمن سعدی‌خوانی
محمدصالح صفری، دبیر انجمن سعدی‌پژوهی همدان، در این مراسم با اشاره به فعالیت‌های انجمن گفت: حدود یک سال و نیم است که با تعدادی از ادب‌دوستان و فرهیختگان، به تشکیل جلسات سعدی‌پژوهی و تشریح و تفسیر آثار استاد سخن می‌پردازیم. تشکیل انجمن سعدی‌پژوهی 2 علت عمده داشت. اول علاقه وافر بنده به حضرت سعدی و دیگر احساس جای خالی پندهای اخلاقی استاد سخن در جامعه ما.وی افزود: علاوه بر جلسات سعدی‌پژوهی، جلسات متعدد دیگری از قبیل شاهنامه‌خوانی، مثنوی‌خوانی و حافظ‌خوانی، در نقاط مختلف شهر برگزار می‌شود.

حفظ زبان پارسی
صفری درباره ضرورت شکل‌گیری انجمن‌های ادبی و خواندن و تشریح آثار کهن ادبیات فارسی گفت: اولین دلیل، جلوگیری از نابودی فرهنگ و زبان پارسی است. ما در قرن 21 و عصر ارتباط و فناوری زندگی می‌کنیم. هرچند فناوری فواید بسیاری در بردارد، امروزه به دلیل استفاده نامتعارف از آن، تنها روی زشت و فرهنگ‌زدای خود را به ما می‌نمایاند.
برای مثال در همین برنامه‌ها و فضای مجازی، بسیاری ستم و بی‌مهری به فرهنگ و زبان پارسی صورت می‌گیرد. از نوشتن فارسی با الفبای انگلیسی (فینگیلیش) تا مخفف‌نویسی‌های بی‌مورد.
وی ادامه داد: در تاریخ ادبیات فارسی 2 شخص بزرگ از فروپاشی و انحطاط زبان و فرهنگ پارسی با آثار خویش جلوگیری کرده‌اند؛ نخست حکیم فردوسی با سرودن شاهنامه و دیگری سعدی شیرازی همزمان با تاخت و تازهای وحشیانه و افسارگسیخته مغول. اما من به همه اقشار جامعه این قول را می‌دهم که افرادی همچون فردوسی و سعدی دیگر نخواهند آمد تا یک تنه زبان پارسی را زنده نگه دارند. بلکه خود ما باید دست به کار شویم و دست از تخریب فرهنگ خود برداریم.

 تلنگر به خانواده‌ها
دبیر انجمن سعدی‌پژوهی همدان در بخش دیگری از سخنان خود گفت: تلنگر به خانواده‌های ایرانی از دیگر دلایل ضرورت استفاده از آثار گران‌سنگ فارسی است. آثار ادبیات کهن در بین خانواده‌های ایرانی به دست فراموشی سپرده شده است. گویی هیچ‌کس به فرهنگ و ادب نیازی ندارد.
وی ادامه داد: در سال‌های نه چندان دور نخستین کتابی که به کودکان نوآموز در مکتب‌خانه‌ها تدریس می‌شد، گلستان سعدی بود؛ اما حال اگر از افراد جامعه درباره آخرین اثر ادبی‌ای که مطالعه کرده‌اند بپرسید، در بهترین حالت پاسخشان این است که دیوان حافظ را در شب یلدا باز کرده و فالی از آن گرفته‌اند! آیا ادبیات غنی ما تنها در دیوان حافظ خلاصه شده است؟! آیا دیوان حافظ محدود است در خرافه‌ای به نام فال؟!

 تعالیم اخلاقی
صفری افزود: جامعه‌ای که روزبه‌روز از آموزه‌های اخلاقی فاصله می‌گیرد بیش از پیش به تعالیم اخلاقی نیازمند است؛ آموزه‌هایی لطیف از ادبیات کهن ما. به جرات می‌توان گفت هیچ مسأله اخلاقی وجود ندارد که حضرت شیخ اجل در گلستان یا بوستان خود به آن اشاره نکرده است. از آموزه‌های عمیق و عرفانی گرفته تا مسائل مورد نیاز در زندگی روزمره.دبیر انجمن سعدی‌پژوهی همدان اضافه کرد: امید است با توجه به این اهداف، نسبت به زبان و فرهنگ خویش مهربان‌تر و با خواندن و ترویج آثار بزرگان ادب پارسی، در حفظ و حراست از این «قیمتی‌درّ» کوشاتر باشیم.

 حفظ جایگاه مفاخر فرهنگی
دبیر انجمن شاهنامه‌خوانی سرو سایه‌فکن تهران از دیگر سخنرانان این مراسم بود که به شأن و جایگاه مفاخر فرهنگی اشاره کرد و گفت: ما برای توسعه گردشگری نباید به جایگاه مفاخر فرهنگی آسیب بزنیم. اگر در آرامگاه بوعلی یا باباطاهر مراسمی برگزار می‌شود باید با شخصیت این بزرگواران همخوانی داشته باشد. این مکان‌ها فضای اجرای برنامه‌های سرگرمی و شوهای تلویزیونی نیست. بهتر است مدیران شهری فضاهای دیگری برای برنامه‌های تفریحی در نظر بگیرند.
حیدر زندی در ادامه با اشاره به نوروز در شاهنامه گفت: در اساطیر ایرانی سیاوش ایزد نباتات است و با مردن او خشکسالی آغاز می‌شود و با زایش کیخسرو دوباره چشمه‌ها جوشان و دشت‌ها سبز می‌شوند، گذر سیاوش از آتش را هم می‌توان نمادی از زایش و ظهور دوباره او یعنی ایزد نباتی دانست. نوروز در آغاز فصل بهار و در معتدل‌ترین هوا جشن گرفته می‌شود. زمانی که ایزد مهر یا میتره به اوج قدرت خود می‌رسد و بین گرما و سرما تعادل ایجاد می‌کند. در شاهنامه هم این اعتدال مشهود است.زندی اظهار کرد: نوروز و روز آغاز فروردین، که به نام اورمزد نامگذاری شده، روزی سپند و فرخنده است و کارهای مهم در این روز آغاز می‌شده است. برای نمونه در شاهنامه آغاز پادشاهی کیومرث در برج بره ـ که برابر با فروردین است ـ آمده است. همچنین پیدایش جشن نوروز در شاهنامه به جمشید نسبت داده شده و جمشید نیز در روز اورمزد از ماه فروردین به تخت می‌نشیند و دیوان او را به آسمان می‌برند.در پایان مراسم استاد علی‌اصغر طاهری، خواننده پیشکسوت همدانی، به اجرای بهاریه‌هایی پرداخت.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%B3%D8%B9%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AC%D9%88%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%A7%D8%A8%D8%A7%D8%B7%D8%A7%D9%87%D8%B1


برچسب ها: همدان ، گردشگری ادبی ، همشهری همدان ، سعدی خوانی در باباطاهر ، میراث فرهنگی همدان ، گردشگری همدان ،

گزارش و نقد و نقب و تجلیل در یازده اپیزود به بهانه‌ی عنوان «گردشگری ادبی»

علیرضا سبزواری

علیرضا سبزواری

دبیر سرویس فرهنگ و هنر

gardashgariadabi.jpg

اپیزود اول، گزارش:
دیرتر از ساعت مقرر به جلسه رسیدم. احتمالاً جلسه هم طبق معمول، دیرتر شروع شده بود. یکی دو شاعر و مقام دولتی! و تعداد زیادی از شاعران و دوستان قدیمی و دیگرانی که نمی‌شناختم در سالن بودند. سالن پر بود. شعرخوانی بسیار منظم و با سلیقه و دور از احساسات به انجام رسید. میهمانِ آمده از تهران، در مقام «حسن گوهرپور» سخنرانی کرد و از سفر گفت و تاثیر آن بر شعر. در فیلمی کوتاه، گوهرپور از ادبیات و روزگار رفته بر خودش و دلتنگی‌های متداول شهرستانی‌های به تهران کوچ کرده سخن گفت.

باقی جلسه، بیرون از سالن به صحبت با دوستان گذشت، جلسه که تمام شد تمام پچپچه‌ها به لبخندهای عمیق! مبدل شد و روبوسی و ذکر خاطرات دور!

اپیزود دوم، یک جهان تنها:
بی شک اضافه شدن هر کلمه‌ای به ادبیات تحت هر عنوان و ذیل هر دلیلی که باشد اگر به قصد سو استفاده نباشد به هر حال باعث خسران ادبیات خواهد بود. این عبارت علی‌الخصوص در کشورهای در حال توسعه نمود بیشتری دارد.
مثال، «ادبیات سیاسی» این ترکیب بیشتر از آن‌که به سود ادبیات بوده باشد همه در جهت منافع قسمت دوم بوده است. هم به لحاظ فنی و تخصصی در شعر و هم به لحاظ موانعی که برای قسمت اول ایجاد شده است. و آن زمان است که کلمه‌ی اضافه شده چون سرطان در جان و خون و رگ و ریشه‌ی ادبیات رخنه می‌کند و سهم خود را می‌خواهد. (در این باب با یاری دوستان و به زودی پرونده‌ای تشکیل خواهد شد.)

اپیزود سوم، فلاش بک به دویدنِ مدام
قرار بود برای کتاب تازه چاپ شده‌ی گوهرپور جلسه‌ای گرفته شود. رونمایی. بعد از مدتی هم که از چاپ کتاب گذشت نقد هم بشود تا از این رهگذر واکنش‌های در گوشی و بعضاً کج و کوله و عمدتاً از سر دوستی و بر طبق اصول نقد در جلسه‌ای عمومی عنوان شود. که هم برای شاعر بهتر است و هم برای همبستگی عمومی. این قرار به بهانه‌ی «گردشگری ادبی» به هم خورد. احساس مثبتی به این عنوان نداشتم. تصورم چرخیدن در سطح شهر بود و توقف‌های کوتاه برای شعرخوانی!

اپیزود چهارم، یک موسیقی بی کلام:
در این سکانس دوربین‌هایی در چند نقطه‌ی شهر، مثلاً مقابل ساختمان‌های «سازمان میراث فرهنگی»، «استانداری»، «تالار فجر»، «اداره‌ی فرهنگ و ارشاد اسلامی» و خانه‌ی «حسین زندی» ثابت کاشته شده است. زندی در حال ورود و خروج به این اماکن دیده می‌شود باکیف دستی پر و پیمانش و البته صداقت و صفای وجود.

اپیزود پنجم، فلاش بک به اپیزود سوم:
عصر روز قبل از برگزاری جلسه کذایی با دبیر محترم همایش دیداری داشتم. با صداقت داستان را توضیح داد که واجب کفایی را بردوش گرفته است. توجیه معقولی بود. برای رفتن به برنامه مجاب شدم ساعت مقررِ روز پنجشنبه را خالی کردم و به جلسه رفتم. برای من که دنبال شعر بودم همان دو ساعت شعرخوانی و دیدار دوستان قدیم لذت بخش بود.

اپیزود ششم، حسن گوهرپور
در این‌که گوهرپور قسمت اعظم زندگی ادبی خود را جدا از تولید شعر و خواندن کتاب به فعالیت اجرایی در این حوزه صرف کرده است، شکی نیست، مدارک کافی هم موجود است در جلسه هم به نمایش درآمد. که این خود یک بزرگداشت جداگانه می‌طلبد. اما کتاب و رونمایی کتاب حدیث دیگری دارد. یک جلسه‌ی رسمی و صرفاً ادبی می‌خواهد. فارغ از مجیز و تکفیر. مثل خیلی از کتاب‌های دیگر که باید برای آن‌ها رونمایی گرفته می‌شد و نشد، و خیلی از کتاب‌های دیگر که باید برای آن‌ها جلسات معرفی و تحلیل و رونمایی گرفته شود که به یاری خدا به همت دوستان ادبیاتی برگزار خواهد شد.

اپیزود هفتم، پریدن، بیرون پریدن، دنیای مجازی
اگر در مقابل تاثیر مهم اینترنت و شبکه‌های اجتماعی بر زندگی بیرونی و واقعی مردم جبهه بگیریم و تاثیر آن را انکار کنیم کاری سخت بیهوده انجام داده‌ایم. حتی اگر از تاثیر زیاد آن هم قصد چشم‌پوشی داشته باشیم باز هم متهم به تعصب و یکسونگری خواهیم شد.
با گسترش شبکه‌های اجتماعی بی شک مرز بین دنیای مجازی و (مثلاً) واقعی کمرنگ شده است. به طوری که به راحتی با سیر و سیاحت در صفحات شخصی دوستان در شبکه‌ی فخیمه‌ی «فیسبوک» و حتی «اینستاگرام» به روش زندگی و منش اجتماعی و بعضاً شخصی ایشان پی خواهیم برد.
اما باید اعتراف کرد که این صفحات مجازی هرگز در انتقال انرژی افراد موفق نبوده‌اند. در غیاب لحن و سوی چشم، ارتباط یک امر ناتمام و عقیم خواهد بود. ممکن است سرعت انتشار یک اثر را بالا برده باشند اما هرگز عمق و اصالت یک لبخند پس از شنیدن یک شعر را با خود به همراه ندارند. این ضعف نیست، یک خاصیت است.

اپیزود هشتم، حضور:
این درست که اصل معنای حضور در تولید و خواندن خلاصه می‌شود. اصلاً معنای اصیل حضور در عرصه، خواندن و تولید محتواست. همین که این دو فعل انجام شد یعنی حضور به هم رسانده شده است. تجربه نشان داده است که به هر دلیلی (محافظه‌کاری همراه و عمومی اطرافیان و خود ما، دلایل شخصی، آگاه نبودن از نیات یک دیگر، اعلام مخالفت با یک موضوع و خیلی از دلایل دیگر ) عدم حضور فیزیکی (بخوانید تحریم) مانع از انجام بسیاری از اتفاقات نشده است. این سخن به این معنی نیست که باید در هر مکان مربوط به حوزه‌ی علاقه شرکت کرد و تحت هر شرایطی از برنامه به دلیل همراستا بودن با علاقه‌ی شخصی حمایت کرد. اتفاقاً به این معنی‌ست که گاهی برای اعلام مخالفت با یک موضوع و یک اتفاق و از منظر انصاف در آن جلسه و یا برنامه حضور به هم رسانده شود و البته همراه شعر و خاطرات خوب گذشته انصاف و صداقت را نیز به همراه داشت، همراه با موضع اعتقادی مشخص و محکم. اما گاهی یکی از این لوازم جا می‌ماند، یا شعر یا انصاف و گاهی کلاً حضور که گویا فقط در تولید خلاصه می‌شود.
فارغ از این برنامه که همراه خود نظرات متفاوتی داشت اما بنده معتقدم که برای رساندن صدای اصیل اما کم رمقِ شعر و هنر امروز ایران باید در کنار تولیدات هنری زمانی هم برای تبادل نظر و مشورت و شنیدن و گفتن در اجتماعات دوستانه گذاشت. اگرچه این اجتماعات باید حداقلِ مشخصات یک اجتماع محترم را داشته باشد. که فرصت کوتاه است و سفر جانکاه.
در این باب همیشه پیشنهادهایی وجود داشته است. گاهی به خاطر موانع بیرونی به انجام نرسیده و گاهی به دلیل اختلاف سلیقه سرانجام خوبی نداشته است.

اپیزود نهم، دویدن؛ نه رسیدن؛ یا «باید که سپر باشد پیش همه پیکان‌ها»
در این اپیزود فلاش بکی کوتاه به ابتدای اپیزود قبل زده خواهد شد. این درست که اصل معنای حضور در تولید و خواندن خلاصه می‌شود. اصلاً رکن رکین حضور در عرصه، خواندن و تولید محتواست.
در ادبیات معاصر ما کم نبودند انسان‌هایی که زندگی خود را وقف معرفی و بسترسازی برای انتشار و خوانده شدن و دیده شدن آثار هنری کرده‌اند. این کار سختی خود را دارد. نوعی دیگر از تولید محتواست. [مکث، دوربین ثابت] [از سال 70 تا 92 به صورت تیتروار تصاویری برای خواننده پخش می‌شود.]
هدف رسیدن به نقطه‌ای مشخص نیست که حتماً نامی شنیده شود یا یادی بماند از آن‌که دویده است، کافی‌ست شروع شود و بعد حمایت، نقص‌ها با همکاری و تعامل از بین می‌رود و فرصت‌ها از دل تهدیدها متولد خواهند شد. این خاصیت کار اجرایی‌ست. وظیفه‌ای مهم اما بی صدا و صد البته پر حرف و حدیث. این‌جا دیگر تمام مساله اعتقادات شخصی در حوزه‌ی مربوطه نیست باید کمی به اصطلاح عامیانه «کوتاه آمد» تا بتوان سنگ را بلندتر پرتاب کرد. باید سنگ زیرین آسیا بود. حتی گاهی تولید را فدا کرد.
در شرایط فعلی باید فعالیت اجرایی در حوزه‌ی هنر ذیل اسامی هنرها آورد شود.
«طاهباز بزرگ‌ترین افتخار زندگی‌اش را کار روی آثار نیما می‌دانست، در روزهای جنگ و زیر بمباران، تهران را ترک نکرد چرا که اعتقاد داشت، «اگر قرار است دست‌نوشته‌های نیما که در خانه‌ی‌ ماست نابود شود، همان بهتر که من هم با آن‌ها بروم.»
چه خوب که پاره‌ای از اعتقادات هر چند محترم خود را نه در حوزه تولید که در عرصه‌ی حضور فیزیکی تا حد امکان ندیده بگیریم و آستین همت را برای هموار کردن مسیری که خود قرار است در آن نفس بکشیم بالا بزنیم.

اپیزود دهم، گردشگری ادبی:
ادبیات یک حوزه‌ی کاملاً تخصصی است. به قول «ژرژ باتای» «ادبیات یا همه چیز است یا هیچ چیز.» وقتی با یک همه چیز رو به رو هستیم لاجرم باید احتیاط را نیز رعایت کنیم. چه در معرفی آن و برای حضور در قلب ماجرا و چه برای ترکیب با سایر حوزه‌های دیگر.
عنوان «گردشگری ادبی» را همین چند وقت شنیدم. شاید خیلی از دوستان هم این ترکیب برایشان تازه باشد اما اگر نوشته‌ی آقای مغازه‌ای را ملاک قرار دهیم که گردشگری ادبی مفهومی دیرپاست ای کاش برای شیوه‌ی اجرایش که طبق ادعای ایشان شیوه‌ای نوپا بوده است، دوستان متخصص را نیز دخیل می‌کردند تا از اشکالات احتمالی کاسته شود. و یا دست کم این نکته را نیز در نظر می‌گرفتند که یک شیوه‌ی نوپا نیاز به تحلیل و بررسی زیاد دارد آن هم وقتی پای ادبیات در میان است وقتی پای شعر در میان است که «شعر گوهر بنیادین هستی و اساس هر چیز است.»
معرفی مقبره‌های شاعران و نویسندگان بزرگ، یا آشنایی با خانه و محل کار بزرگان ادبیات و کارهایی از این دست در وضعیت فعلی ادبیات ایران یک حرکت ادبی نیست. اگر ژستی مصلحانه نباشد یک حرکت عقیم و نیمدار است. اصلاً گردشگری در نظر عموم شامل دیدار از این اماکن و دیگر اماکن تاریخی می‌شود. گاهی این ترکیب‌سازی‌ها اگر با هدف سو استفاده نباشد، قطعاً در نهایت به ضرر ادبیات خواهد بود و اگر هم ضرری در کار نباشد لزوماً باعث رشد هم نخواهد شد.
فرض که این همایش همه در مسیر ادبیات بوده است، این سوال این‌جا به ذهن می‌رسد که آیا این اولین همایش گردشگری ادبی که با بازدید از اماکن تاریخی و شاهنامه‌خوانی و شعرخوانی و رونمایی کتاب برگزار شد تداوم خواهد داشت؟ آیا صرف معرفی اماکن تاریخی و ادبی یک حرکت تخصصی ادبیات است؟ آیا مشکلات حوزه ادبیات (سانسور، نشر کتاب، نگاه غیر تخصصی متولیان ادبیات به ادبیات و . . . ) را می‌توان با نگاه غیر تخصصی بررسی و حل و فصل کرد؟ آیا انتقال انرژی فعالین محترم گردشگری به بخش و حوزه‌ی تخصصی خود نتایج بهتری را برای ایشان به همراه نخواهد داشت؟ آیا این تقسیم‌بندی به زعم بنده ناشیانه و احساسی باعث در هم آمیختگی سایر حوزه‌ها با هم نخواهد شد؟ اگرچه شاهنامه‌خوانی و تحلیل ابتدایی آن هنوز هم می‌تواند جذاب و شیرین باشد اما ادبیات متخصص هیچگاه به دنبال طعم شیرین نبوده و اگر بوده هیچ گاه نرسیده است.
اگر منصفانه و با کمی تخفیف به ماجرا نگاه شود شاید بهتر بود و باشد که بعد از تعامل دوستان حوزه‌ی گردشگری و محیط زیست و . . . با دوستان ادبیاتی انرژی و امکانات خود را به امانت به دوستانشان در حوزه‌ی مذکور می‌سپردند و از این رهگذر هم صداقت خود را علنی نشان می‌دانند و هم کمکی بزرگ به جمع پراکنده اما با اصالت شاعران می‌کردند. آن‌گونه که بنده در مورد پیوند «گردشگری» با سایر حوزه‌های دیگر از سلامت گرفته تا ادبیات و سلامت و . . . دریافت کرده‌ام و طبق برداشت شخصی این نوع پیوند بیشتر از آن‌که فعالیتی تخصصی داشته باشد بیشتر تلاش خود را برای بارور کردن حوزه‌ی خود صرف می‌کند و تنها وقتی می‌تواند در این سطح و در حوزه مورد نظر، حتی اثر گذار باشد که فعالیت‌ها از طریق گروه‌های غیر دولتی (NGO) ها برگزار شود. مستقل و بی حضور و تاثیر نهادهای دولتی.
همان‌طور که عرض شد نفس برگزاری جلسه‌ی شعرخوانی بسیار عالی و قابل تقدیر بود. اما آن‌چه که از تبلیغات و حرف‌های عموماً دهان پر کن این عبارت می‌شد بیرون کشید دست کم در حوزه‌ی اجرایی، نیاز به واکاوی و تامل بیشتر داشت. باید حساسیت‌ها در نظر گرفته می‌شد. اگر چه در صحبت با دوستان منصف، همه متفق‌القول بودند که گوهرپور و تیم ادبیاتی و اجرایی این برنامه نیز باید با حساسیت و نگاه ویژه، سین برنامه را تنظیم می‌کردند.

اپیزود یازدهم، روزنه
در این اپیزود محیط تاریکی تصویر می‌شود که گاهی صدای جیر جیر در به گوش می‌رسد. صدای باد و پرندگان از دور و بسیار آرام شنیده می‌شود. [انتظار و التهاب] در زمان مناسب و بعد از چند دقیقه، از گوشه‌ی صحنه و سقف گردی نرم به پایین می‌بارد، فضا کمی روشن می‌شود. دوربین به سمت نور می‌رود. از روزنه‌ی کوچکی، نوری داخل محیط بسته و تاریک تابیده است.
نور راه نفوذ خود را پیدا می‌کند. از هر روزنه‌ای که باشد. باید مسیر درست را پیدا کرد.

http://hmag.ir/fa/%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D9%88-%D9%87%D9%86%D8%B1/121-%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%AF-%D9%88-%D9%86%D9%82%D8%A8-%D9%88-%D8%AA%D8%AC%D9%84%DB%8C%D9%84-%D8%AF%D8%B1-%DB%8C%D8%A7%D8%B2%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%B2%D9%88%D8%AF-%D8%A8%D9%87-%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D8%B9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86-%C2%AB%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%C2%BB


برچسب ها: همگان ، گردشگری ادبی ، کلید کوچک جهان ، حسن گوهر پور ،

مسیر گردشگری ادبی همدان تدوین می شود
نمایشنامه خوانی و شاهنامه خوانی در همایش ادبی گردشگری همدان؛
مسیر گردشگری ادبی همدان تدوین می شود
 
تاریخ : چهارشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۳ ساعت ۱۲:۱۸
آغازین روز اسفند ماه همزمان بود با برگزاری اولین همایش گردشگری ادبی غرب کشور درهمدان .در این همایش چهره هایی از فعالان عرصه ادبیات، گردشگری و تشکل های غیر دولتی از ۱۱ استان کشور حضور داشتند و رویدادها و برنامه های گوناگونی را شاهد بودند از جمله برنامه های این همایش دوروزه رونمایی ازکتاب کلید کوچک جهان آخرین اثر حسن گوهر پور بود که با حضور علیرضا بهرامی شاعر و مستند ساز نام آشنای کشور برگزار شد اما یکی ازبخش های متفاوت این همایش اجرای برنامه های شاهنامه خوانی و نمایشنامه خوانی در سالن نمایشگاه بین المللی همدان بود که با استقبال خوبی روبرو شد.
اولین بخش این برنامه ارائه مقاله هایی در ارتباط گردشگری و ادبیات بود که توسط تعدادی از پژوهشگران به صورت سخنرانی ارائه شد .محمد طاهر خوانی شاهنامه پژوه و دبیر انجمن شاهنامه خوانی تاکستان به نقش شاهنامه در بازشناسی و تقویت هویت ایرانی اشاره کرد و گفت بهره گیری از ظرفیت های این اثر بزرگ می تواند در بازشناسی هویت ایرانی به ویژه برای گردشگران مفید باشد همچنین دکترمحمد بشیری مدرس دانشگاه در این برنامه جنبه های اسطوره ای شاهنامه را مورد بررسی قرار داد و به تحلیل لایه های پنهان داستان مرگ سیاوش پرداخت.
در این برنامه بخش هایی از داستان سیاوش توسط دوگروه از انجمن های شاهنامه خوانی شهرهای تهران و همدان برای حاضران خوانده شد سپس اعضای گروه نمایش گلبرگ بخش هایی از نمایشنامه مرگ یزدگرد بهرام بیضایی را خواندند مجتبی خوش صفت دلیل انتخاب این اثر را جنبه های تاریخی آن عنوان کرد و گفت:ما در گردشگری ادبی باید آثاری که کاملا ایرانی است را ارائه کنیم و مرگ بزدگرد علاوه براین که با شاهنامه خوانی در این همایش بی ارتباط نیست بلکه یکی از آثار ماندگار ادبیات این سرزمین است. 
فریبا یعقوبلوسرپرست گروه نمایش گلبرگ گفت: این نمایش را که دوستان ما به صورت خوانش و یا نمایشنامه خوانی اجرا کردند تلاش کردیم تا با جنبه ای دیگر از اجرا تماشاگران را آشنا کنیم و امیدوارم تماشاگران و میهمانان ما درهمایش گردشگری ادبی با گوشه هایی از تاریخ دوران ساسانی آشنا شوند و ادبیات نمایشی ما هم بتواند نقشی در گردشگر پذیری این سرزمین داشته باشد.
دبیر اجرایی نخستین همایش گردشگری ادبی غرب کشور درهمدان گفت: گروه هایی را در شهرهای مختلف کشور داریم که به صورت محفل های کوچک و خانگی گردهم می آیند و آثار شاعران بزرگی مانند فردوسی، حافظ، مولوی، سعدی و.. را می خوانند اما از آنجا که این گروه ها بیشتر جنبه محفل به خود می گیرند امکان رشد و بالندگی در آنها کمتر است ما در این همایش تصمیم گرفتیم با شناسایی و دعوت از برخی گروه های شاهنامه خوانی از شهرهای مختلف ازجمله تهران، تاکستان، همدان و کرج تلاش کنیم برنامه های مشترک برای آنها تعریف کنیم.
حسین زندی ادامه داد: مسئله دیگر این است که برنامه های این گروه های کوچک بتواند نمود بیرونی هم داشته باشد بطور مثال شاهنامه خوانان بتوانند در فضاهای عمومی و بزرگتر برنامه های خود را اجرا کنند تا افراد بیشتری با ادبیات کلاسیک ایران آشنا شوند.
زندی با اشاره به رابطه گردشگری و ادبیات گفت: گردشگری ادبی یکی از زمینه های نوین گردشگری فرهنگی است که با تکیه برعناصر ادبی مانند رویدادهای ادبی، اماکن تاریخی که مربوط به بزرگان ادبیات این سرزمین است مانند آرامگاه شاعران، گردشگران را برای بازدید از این جاذبه ها دعوت می کند. در این همایش رویداد هایی مانند رونمایی از کتاب کلید کوچک جهان، نمایشنامه خوانی، شاهنامه خوانی و بازدید از اماکن ادبی تاریخی همدان را بهانه قرار دادیم و میهمانان همایش را در قالب دو تور گردشگری به همدان دعوت کردیم تا گوشه هایی از جاذبه های ادبی استان را معرفی کنیم .

زندی در پایان گفت: این همایش دستاوردهای خوبی برای فعالان حوزه های گردشگری و ادبیات داشت از جمله قرار شد مسیر گردشگری ادبی همدان تدوین شود و برنامه های شاهنامه خوانی بصورت مشترک در هر فصل بین شهرهای مختلف برگزار شود.

http://www.honarnews.com/vdccspqm.2bqos8laa2.html


برچسب ها: گردشگری ادبی ، همایش گردشگری ادبی همدان ،

کلید کوچک گردشگری ادبی در همدان چرخید+تصاویر

در اولین روز این همایش که 70 نفر از فعالان گردشگری چند استان کشور از جمله ایلام، یزد، اردبیل، تهران، البرز، کرمانشاه، خراسان، گیلان و حضور داشتند، مهمانان با حضور در آرامگاه بوعلی‌سینا و باباطاهر به مقام این بزرگان و آرامگاه عارف قزوینی و مفتون دو شاعر بزرگ همدان با اهدای گل ادای احترام کردند.
به گزارش همدان پرس؛ در آستانه روز جهانی راهنمایان گردشگری نخستین همایش دو روزه گردشگری ادبی غرب کشور توسط تشکل‌های غیردولتی در همدان برگزار شد.

در اولین روز این همایش که 70 نفر از فعالان گردشگری چند استان کشور از جمله ایلام، یزد، اردبیل، تهران، البرز، کرمانشاه، خراسان، گیلان و حضور داشتند، مهمانان با حضور در آرامگاه بوعلی‌سینا و باباطاهر به مقام این بزرگان و آرامگاه عارف قزوینی و مفتون دو شاعر بزرگ همدان با اهدای گل ادای احترام کردند. یکی از بخش‌های مهم این همایش مراسم رونمایی از کتاب «کلید کوچک جهان» سروده «حسن گوهرپور» شاعر و نویسنده همدانی بود که با استقبال گسترده شاعران، نویسندگان و علاقمندان به شعر و ادبیات مواجه شد.

حمایت از تشکل‌های غیردولتی
در ابتدای این مراسم مدیرکل دفتر امور جوامع و تشکل‌های غیردولتی سازمان میراث فرهنگی کشور گفت: در روزهای آغازین که وارد کار در مجموعه تشکل‌های غیردولتی شدم اعتقاد به تغییر و اصلاح قوانین داشتم یعنی اگر ما بخواهیم از تشکل‌های غیردولتی حمایت کنیم که همین کار را هم خواهیم کرد، لازم است چارچوب قانونی این حمایت تعریف درستی داشته باشد. بنابراین اولین قدم ما برای تشکل‌های غیردولتی دعوت از نمایندگان این تشکل‌ها برای بیان چالش‌ها و معضلات مرتبط با حوزه‌هایشان بود تا بتوانیم آنها را به راهکار تبدیل کنیم و بعد بر اساس آنها احکامی در برنامه ششم تدوین کنیم تا بتوانیم از تشکل‌های مردم‌نهاد حمایت کنیم.


«ویدا توحدی» افزود: هدف من استفاده از بضاعت تشکل‌های غیردولتی برای توانمندسازی آنهاست تا آنها مانند یک زنجیره به هم وصل و مکمل یکدیگر باشند و نیازهای مختلفشان بیان و حل شوند. با توجه به شناسایی‌های انجام‌شده تعداد 900 تشکل غیردولتی مرتبط با حوزه میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در کشور فعال هستند آن هم در شرایطی که در جامعه ما فعالیت‌های مدنی گستردگی خاص خودش را ندارد. در موضوع آموزش و اطلاع‌رسانی سعی در مطالعه بر روی قابلیت‌های تشکل‌های غیردولتی داریم و در این زمینه درگاه اخبار و اطلاعات بین‌المللی ایجاد کرده‌ایم تا به وسیله آن تشکل‌های غیردولتی کشورمان را به اطلاعات و اخبار تشکل‌های غیردولتی فعال در سراسر دنیا وصل کنیم.

نقش پررنگ تشکل‌های غیردولتی همدان
وی توضیح داد: در بحث تسهیل در ارتباط هیچ کوتاهی نخواهیم کرد و از همه کسانی که طرح یا برنامه خاصی دارند تقاضا داریم آن را با ما در میان بگذارند و من با تمام قوت آنها را پیگیری خواهم کرد. قصد داریم در رابطه با اتفاقاتی که در حوزه‌های سه‌گانه در حال رخ دادن است، اطلاع‌رسانی خوبی داشته باشیم تا تشکل‌های غیردولتی نیز بتوانند در آنها حضور داشته باشند.


توحدی گفت: استان همدان با توجه به قابلیت‌های تاریخی که دارد، 17 تشکل فعال در این حوزه‌ها دارد که تأثیر سازمان میراث فرهنگی و مجموعه استانداری این استان را نشان می‌دهد. برگزاری همایش روز همدان توسط تشکل‌های غیردولتی که گزارش آن نشان می‌دهد چه اتفاق بزرگی بوده و نشست کارگروه تخصصی تشکل‌های غیردولتی از برنامه‌های خاص برگزار شده در همدان بوده است. حضور فعال تشکل‌ها در کارگروه‌های تخصصی دفتر امور مجامع، حضور و همکاری فعال نمایندگان تشکل‌ها در تهیه و تدوین پیش‌نویس لایحه سازمان‌های غیردولتی که اخیرا توسط هیأت دولت به تصویب رسید و حضور در نشست‌های حاشیه‌ای همایش فرصت‌های سرمایه‌گذاری و حضور فعال در نشست‌های سالیانه تشکل‌های غیردولتی نیز از برنامه‌هایی است که برگزاری آن در همدان بسیار قابل توجه است.

توحدی تأکید کرد: همراهی و حضور گرم تشکل‌های غیردولتی باعث قوت و انگیزه ما برای ادامه کار می‌شود. امیدواریم با توجه به نامگذاری سال 93 بتوانیم با کمک این تشکل‌ها بحران تک‌محصولی را از مملکتمان دور کنیم.

غفلت از ظرفیت‌های گردشگری همدان
در ادامه دبیر اجرایی این همایش به سخنرانی پرداخت و گفت: این همایش بهانه‌ای برای شناسایی هرچند اندک ظرفیت‌های گردشگری ادبی همدان بود و ما در این همایش تلاش کردیم مواردی را برای آغاز کار مطرح کنیم و چه بهتر که رویدادی را با این کار پیوند دهیم که خالق آن یعنی حسن گوهرپور خود از فعالان تشکل‌های غیردولتی همدان در طول سالیان مختلف بوده است.


«حسین زندی» ادامه داد: ظرفیت‌های گردشگری همدان مورد غفلت قرار گرفته است. برای مثال اولین رمان تاریخی کشور ما در همدان و توسط «شیخ موسی نثری» نوشته شده اما ما هیچگاه او را نشناخته‌ایم. یا اماکنی مانند عمارت بدیع‌الحکما در همدان وجود دارند که ثبت میراث فرهنگی شده که رویدادهای ادبی این شهر در آنها شکل گرفته و افرادی مانند عارف قزوینی، سپنتا و تاگور شاعر هندی به آن رفت و آمد می‌کرده‌اند اما متأسفانه خیلی شناخته شده نیست و تلاش چندانی برای حفاظت از آن نشده است.

وی افزود: خوشبختانه رویکرد مدیرکل سازمان میراث فرهنگی به این مسائل مثبت است و ما امیدواریم بتوانیم در زمینه گردشگری ادبی حرفی برای گفتن داشته باشیم و به این موضوع توجه بیشتری بکنیم.


در ادامه مراسم زندی با همراهی جمعی از مسئولان از تعدادی از فعالان گردشگری استان و کشور تقدیر کرد. «حامد شهسواری» و «محمد پیری» از راهنمایان گردشگری همدان، «مریم مقدم» روزنامه‌نگار و فعال گردشگری و «معصومه محمدزاده» دبیر انجمن راهنمایان گردشگری استان کرمانشاه از جمله افرادی بودند که در این مراسم مورد تقدیر قرار گرفتند. به علاوه کلیپی از شاعر بزرگ همدان مرحوم «احمد حیدربیگی» پخش شد و تعدادی از شاعران استان به شعرخوانی پرداختند.

کتابی با مضامین حکمت و عرفان
«علیرضا بهرامی» روزنامه‌نگار، مستندساز و شاعر که مهمان ویژه این مراسم نیز بود گفت: وقتی به سفر می‌روم از خودم می‌پرسم من اینجا چه می‌کنم و حالا این سوال را در این مراسم از خودم می‌کنم. در طول سالیان گذشته نام‌های زیادی از همدان برای ما آشنا بوده است که شاید سرنوشت خیلی از آنها را نمی‌دانم. اما افتخار آشنایی با حسن گوهرپور را داشته‌ام و با او دوستی طولانی دارم.


وی توضیح داد: برای من نتیجه دوبار خوانش کتاب کلید کوچک جهان پاسخ به سوال‌های هستی‌گرایانه‌ای است که همیشه از خودمان می‌کنیم. این مجموعه از نام و شکل و طراحی‌های صورت‌گرفته تا محتوی آن بیشتر در حوزه عرفان و حکمت وارد شده است. فکر می‌کنم این کتاب به عنوان یک گنج خواستنی و قابل دستیابی است.
http://hamedanpress.ir/?p=news&i=1&g=2&e=6908


برچسب ها: گردشگری ادبی ، همدان ،

چهارشنبه 29 بهمن 1393

برگزاری نخستین همایش گردشگری ادبی غرب کشور در همدان

   نوشته شده توسط: حسین زندی    نوع مطلب :روزنامه همشهری ،گردشگری ،


برگزاری نخستین همایش گردشگری ادبی غرب کشور در همدان
در آستانه روز جهانی راهنمایان گردشگری همایش گردشگری ادبی همدان از فردا 30 بهمن تا یکم اسفند با حضور ده‌ها تن از شخصیت‌های ادبی، استادان، دانشگاهیان شاعران و فعالان حوزه گردشگری برگزار خواهد شد.
1393/11/29
به گزارش همشهری بازدید از مراکز ادبی فرهنگی و اماکن تاریخی کتابخانه‌های تاریخی، موزه‌هایی که به نوعی با ادبیات ارتباط دارد مانند موزه‌هایی که اشیا و آثار شاعران و نویسندگان را نگهداری می‌کنند.
در روز نخست هنگام بازدید از اماکن تاریخی با اهدای شاخه گل بر مزار بزرگان فرهنگ و ادب همدان از جمله باباطاهر، بوعلی‌سینا، مفتون همدانی و عارف قزوینی یاد مفاخر استان گرامی داشته خواهد شد.
یکی از جاذبه‌هایی که گردشگران زیادی را در دنیا به سمت شهر‌های فرهنگی می‌کشاند حضور گردشگران در رویدادهای فرهنگی یک شهر است. از همین رو در همایش گردشگری همدان تلاش شده به بهانه رونمایی از یک اثر ادبی میهمانانی را از جمله دوستان و علاقه‌مندان یک شاعر را به همدان دعوت کنیم. مسئولان برگزاری همایش امیدوارند ترویج چنین رویکردی بتواند علاوه بر رشد سرانه مطالعه و کتابخوانی در کشور این رویدادها در بهبود گردشگری نیز کمک کند.
برگزاری کارگاه‌های آموزشی در زمینه گردشگری ادبی  و توانمندسازی راهنمایان گردشگری در همدان از جمله برنامه‌های این همایش است که صبح روز یکم اسفند در محل خانه تشکل‌های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری همدان برگزار خواهد شد. این خانه به تازگی با حضور «اسدالله درویش امیری» معاون حقوقی سازمان میراث فرهنگی و اعضای انجمن‌های غیردولتی حوزه میراث فرهنگی و گردشگری همدان گشایش یافت.
همچنین در این همایش نمایندگان انجمن‌های شاهنامه خوانی از استان‌های تهران البرز، کرمانشاه و همدان حضور خواهند داشت و داستان سیاوش را به صورت مشترک اجرا خواهند کرد. هدف از شاهنامه‌خوانی در همایش گردشگری ادبی همدان این است که محافل و انجمن‌های ادبی کوچکی که به صورت تخصصی در یک زمینه مانند شاهنامه‌خوانی و مثنوی‌خوانی می‌کنند، نمود بیرونی داشته باشد و بتوانند افراد زیادی را به این منظور ترغیب کنند  تا دیگر افراد جامعه با این فعالیت‌ها آشنا شوند. همچنین ارائه مقالات همایش نیز در ارتباط با فردوسی و شاهنامه خواهد بود و توسط فعالان عرصه شاهنامه‌خوانی ارائه خواهد شد.
در برنامه نمایشنامه‌خوانی متن ادبی تاریخی مرگ یزدگرد که همخوانی با متون شاهنامه دارد انتخاب شده است و توسط هنرمندان تئاتر همدان اجرا خواهد شد.
در این مراسم فرصتی فراهم خواهد شد تا از تجربه‌های کوچک گردشگری ادبی صحبت شود. یکی از این موارد نمونه‌ای است که توسط «حسین صالحی ابرقویی» شاهنامه‌پژوه یزدی انجام شده است. او مسیر حرکت سیاوش در شاهنامه را بازشناسی کرده  و در کتاب خاستگاه سیاوش گردآوری کرده است. افراد و تورهایی که از این مسیر در استان یزد بازدید کرده‌اند تجربه‌های خود را از این گونه گردشگری ادبی بازگو خواهند کرد تا شرکت‌کنندگان در این همایش با انواع نمونه‌های گردشگری ادبی آشنا شوند.
علاوه بر دیدار میهمانان با مفاخر و بزرگان ادب شهر همدان از راهنمایان گردشگری که بیشتر به موضوع گردشگری ادبی پرداخته‌اند و به صورت تخصصی در این زمینه کار کرده‌اند تجلیل خواهد شد.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A8%D8%B1%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%86%D8%AE%D8%B3%D8%AA%DB%8C%D9%86-%D9%87%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4-%DA%AF%D8%B1%D8%AF%D8%B4%DA%AF%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C-%D8%BA%D8%B1%D8%A8-%DA%A9%D8%B4%D9%88%D8%B1-%D8%AF%D8%B1-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7


برچسب ها: همشهری همدان ، گردشگری ادبی ،

ادبیات همدان نیاز به رسانه دارد

نویسنده: حسین زندی همدان- خبرنگار همشهری
یكی از برنامه‌های همایش گردشگری ادبی در همدان «عصر شعر و موسیقی» است.
1393/11/29
 این مراسم در تالار فجر واقع در آرامگاه‌ بوعلی‌سینا جنب شهرداری همدان ساعت 16 پنج‌شنبه 30 بهمن برگزار می‌شود. در این مراسم از كتاب مجموعه شعر «كلید كوچك جهان» رونمایی می‌شود. مهمان ویژه مراسم علیرضا بهرامی شاعر، روزنامه‌نگار و مستندساز است.
به مناسبت رونمایی از مجموعه «كلید كوچك جهان» با شاعر این كتاب گفت‌وگویی داشتیم.
شكل‌گیری گروه‌های منسجم نقد ادبی
حسن گوهرپور در مورد شكل‌گیری گروه‌های منسجم و داشتن انگیزه فراوان هنری و تلاش برای تغییر سطح و تراز فرهنگی شهر گفت: باید گروه‌های فرهنگی تشكیل منافع جمعی را اولویت قرار دهند. تجربه من در انجمن ادبی اردیبهشت بر همین اساس بود. به همین دلیل پس از تأسیس و در ادامه فعالیت این انجمن به‌عنوان یكی از انجمن‌های ادبی شناخته شده همدان معرفی شد. فاطمه مزجات، انسیه كریمیان، مریم بهمرام، زهره‌ بهنام‌خو، محسن‌ترابی‌كمال، حمید عزیزی، سیدایمان سیدآقایی با مدیریت فاطمه مزجات در اتاق كوچكی در كتابخانه شهیدان حجازی جلسات منظمی برگزار می‌كردند.
من و كاظم سبزی در ادامه به این جمع به‌عنوان هسته اولیه انجمن اضافه شدیم. با تغییر برخی سیاست‌ها و تكیه بر تدبیر و خرد جمعی محل انجمن از كتابخانه شهیدان حجازی به فرهنگسرای ابن‌سینا انتقال یافت و عضوگیری انجمن با شكل و شمایلی كاملا متفاوت آغاز شد.
وی ادامه داد: انگیزه‌های گروهی این‌قدر قوت داشت كه همه این دوستان در برنامه‌ها فعالانه شركت داشتند.
 با همین تلاش‌ها بود كه استادانی همچون جواد مجابی، ضیاء موحد، شمس لنگرودی، حافظ موسوی حسین سناپور، منصوره شریف‌زاده، كامیار عابدی و علی باباچاهی به همدان آمدند.
انجمن‌های ادبی همدان و روزنامه‌های شهر
این شاعر در مورد انجمن‌های ادبی همدان هم گفت: آنچه از همدان و شاعران و نویسندگانش می‌توانم بگویم این است كه كماكان انجمن‌ها به همان روال كارشان را ادامه می‌دهند و این امر خوب و امیدوار‌كننده است. اما آنچه باید روی دهد این است كه همدان به نسبت سابقه فرهنگی خود  و شاعرانی كه دارد باید در كشور به‌عنوان یك قطب مطرح باشد. اكنون جلسات ادبی و نقد ادبی به شكل غیررسمی بیشتر شده‌اند، اما این كارهای جمعی باید نمود بیشتری داشته باشد.
وی ادامه داد: حركت ادبیات اگرچه اساسا ماهیتی درونی دارد اما نیازمند رسانه است. صفحات پویایی باید در رسانه‌های همدان برای ادبیات شكل بگیرد. مثلا ماهانه 2 صفحه مختص ادبیات منتشر شود. لابه لای تمام محتوایی كه آن رسانه سعی در بازتاب دارد، این صفحه‌ها هم حضور داشته باشند.
كلید كوچك جهان
عضو انجمن علمی نقد ادبی ایران درخصوص مجموعه شعر خود گفت: «كلید كوچك جهان» روایت من از جهان خودم است؛ جهانی كه از عرفان و فلسفه می‌آید؛ شعر‌هایم برگردان جهان فلسفی ساخته من است. اما الان شعر‌هایم بیانیه فلسفی نیست، شعر است. به این دلیل تأكید می‌كنم كه این موضوع پیش نیاید كه شعرهای «كلید كوچك جهان» پیش از اینكه شعر باشد فلسفه است.
وی در پاسخ به این سوال كه غیر از این مجموعه شعر آثار دیگری در دست انتشار دارید، گفت: خبر تازه‌ اینكه در حال آماده‌كردن مجموعه سوم هستم. همه اشعار كوتاه است و حتما این كتاب نیز به همراه طراحی خواهد بود.
http://ostani.hamshahrilinks.org/Ostan/Iran/Hamedan/Contents/%D8%A7%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D8%A7%D8%AA-%D9%87%D9%85%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D9%86%DB%8C%D8%A7%D8%B2-%D8%A8%D9%87-%D8%B1%D8%B3%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%A7%D8%B1%D8%AF?magazineid=


برچسب ها: همشهری همدان ، گردشگری ادبی ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات